# verses

text:
<pb/><t>На суках яго вілі гнёзды ўсякія птушкі нябесныя, пад галінамі яго выводзілі дзяцей ўсякія зьвяры польныя, і пад ценем яго жылі ўсякія шматлікія народы.</t> </p><i> <t>Na sukah âgo vìlì gnëzdy ǔsâkìâ ptuškì nâbesnyâ, pad galìnamì âgo vyvodzìlì dzâcej ǔsâkìâ z′vâry pol′nyâ, ì pad cenem âgo žylì ǔsâkìâ šmatlìkìâ narody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён красаваўся вышынёю свайго росту, даўжынёю галін сваіх, бо корань яго быў каля вялікіх водаў.</t> </p><i> <t>Ën krasavaǔsâ vyšynëû svajgo rostu, daǔžynëû galìn svaìh, bo koran′ âgo byǔ kalâ vâlìkìh vodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кедры ў садзе Божым ня засьцілі яго; кіпарысы не раўняліся з сукамі ягонымі, і каштаны ня былі велічынёю з галіны ягоныя, ніводнае дрэва ў садзе Божым не раўнялася зь ім прыгажосьцю сваёю.</t> </p><i> <t>Kedry ǔ sadze Božym nâ zas′cìlì âgo; kìparysy ne raǔnâlìsâ z sukamì âgonymì, ì kaštany nâ bylì velìčynëû z galìny âgonyâ, nìvodnae drèva ǔ sadze Božym ne raǔnâlasâ z′ ìm prygažos′cû svaëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ўпрыгожыў яго мноствам галін яго, так што ўсе дрэвы Эдэмскія ў садзе Божым зайздросьцілі яму.</t> </p><i> <t>Â ǔprygožyǔ âgo mnostvam galìn âgo, tak što ǔse drèvy Èdèmskìâ ǔ sadze Božym zajzdros′cìlì âmu.</t> </i>


text:
Таму так сказаў Гасподзь Бог: за тое, што ты высокі зрабіўся ростам і вяршаліну сваю выставіў сярод тоўстых сукоў, і сэрца ягонае заганарылася веліччу яго, </p><i> Tamu tak skazaǔ Gaspodz′ Bog: za toe, što ty vysokì zrabìǔsâ rostam ì vâršalìnu svaû vystavìǔ sârod toǔstyh sukoǔ, ì sèrca âgonae zaganarylasâ velìčču âgo, </i>


text:
за тое Я аддаў яго ў рукі валадару народаў; ён зрабіў зь ім, як трэба: за пахібнасьць яго Я адкінуў яго. </p><i> za toe Â addaǔ âgo ǔ rukì valadaru narodaǔ; ën zrabìǔ z′ ìm, âk trèba: za pahìbnas′c′ âgo Â adkìnuǔ âgo. </i>


text:
І сьсеклі яго чужаземцы, самыя лютыя з народаў, і скінулі яго на горы: і на ўсе даліны ўпалі галіны яго; і сукі яго паламаліся на ўсіх лагчынах зямлі, і з-пад ценю яго сышлі ўсе народы зямлі і пакінулі яго. </p><i> Ì s′seklì âgo čužazemcy, samyâ lûtyâ z narodaǔ, ì skìnulì âgo na gory: ì na ǔse dalìny ǔpalì galìny âgo; ì sukì âgo palamalìsâ na ǔsìh lagčynah zâmlì, ì z-pad cenû âgo syšlì ǔse narody zâmlì ì pakìnulì âgo. </i>


text:
На руінах яго пасяліліся ўсякія птушкі нябесныя, і ў суках былі ўсякія польныя зьвяры. </p><i> Na ruìnah âgo pasâlìlìsâ ǔsâkìâ ptuškì nâbesnyâ, ì ǔ sukah bylì ǔsâkìâ pol′nyâ z′vâry. </i>


text:
Гэта на тое, каб ніякія дрэвы каля водаў ня пышаліся высокім ростам сваім і не падымалі вяршалін сваіх спасярод тоўстых сукоў, і каб не ляпіліся да іх праз вышыню іх дрэвы, якія п'юць ваду, бо ўсе яны будуць аддадзены сьмерці, у апраметную краіну разам з сынамі чалавечымі, што сышлі ў магілу. </p><i> Gèta na toe, kab nìâkìâ drèvy kalâ vodaǔ nâ pyšalìsâ vysokìm rostam svaìm ì ne padymalì vâršalìn svaìh spasârod toǔstyh sukoǔ, ì kab ne lâpìlìsâ da ìh praz vyšynû ìh drèvy, âkìâ p'ûc′ vadu, bo ǔse âny buduc′ addadzeny s′mercì, u aprametnuû kraìnu razam z synamì čalavečymì, što syšlì ǔ magìlu. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог у той дзень, калі ён сышоў у магілу, Я ўчыніў бедаваньне па ім, загаварыў дзеля яго бездань і спыніў рэкі яе, і затрымаў вялікія воды і запамрочыў па ім Ліван, і ўсе дрэвы польныя былі ў маркоце па ім. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog u toj dzen′, kalì ën syšoǔ u magìlu, Â ǔčynìǔ bedavan′ne pa ìm, zagavaryǔ dzelâ âgo bezdan′ ì spynìǔ rèkì âe, ì zatrymaǔ vâlìkìâ vody ì zapamročyǔ pa ìm Lìvan, ì ǔse drèvy pol′nyâ bylì ǔ markoce pa ìm. </i>


text:
Шумам падзеньня яго Я прывёў у трымценьне народы, калі зьвёў яго ў апраметную, да тых, што адышлі ў магілу, і ўзрадаваліся ў апраметнай краіне ўсе дрэвы Эдэма, адметныя і самыя лепшыя ў Ліване, якія ўсе п'юць ваду; </p><i> Šumam padzen′nâ âgo Â pryvëǔ u trymcen′ne narody, kalì z′vëǔ âgo ǔ aprametnuû, da tyh, što adyšlì ǔ magìlu, ì ǔzradavalìsâ ǔ aprametnaj kraìne ǔse drèvy Èdèma, admetnyâ ì samyâ lepšyâ ǔ Lìvane, âkìâ ǔse p'ûc′ vadu; </i>


text:
бо і яны зь ім адышлі ў апраметную да пабітых мечам, і супольнікі ягоныя, што жылі пад ягоным ценем, сярод народаў. </p><i> bo ì âny z′ ìm adyšlì ǔ aprametnuû da pabìtyh mečam, ì supol′nìkì âgonyâ, što žylì pad âgonym cenem, sârod narodaǔ. </i>


text:
Дык вось, зь якім дрэвам Эдэмскім раўняўся ты ў славе і велічы? Але цяпер нароўні з дрэвамі Эдэмскімі ты будзеш зьведзены ў апраметную, будзеш ляжаць сярод неабрэзаных, з пабітымі мечам. Гэта фараон і ўсё мноства народу яго, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Dyk vos′, z′ âkìm drèvam Èdèmskìm raǔnâǔsâ ty ǔ slave ì velìčy? Ale câper naroǔnì z drèvamì Èdèmskìmì ty budzeš z′vedzeny ǔ aprametnuû, budzeš lâžac′ sârod neabrèzanyh, z pabìtymì mečam. Gèta faraon ì ǔsë mnostva narodu âgo, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>У дванаццатым годзе, у дванаццатым месяцы, у першы дзень месяца, было мне слова Гасподняе: </p><i> U dvanaccatym godze, u dvanaccatym mesâcy, u peršy dzen′ mesâca, bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
сыне чалавечы! узьнясі плач па фараоне, цары Егіпецкім, і скажы яму: <t>ты, як малады леў сярод народаў і як пачварына ў морах, кідаешся ў рэках тваіх і каламуціш нагамі тваімі воды, і топчаш патокі іх.</t> </p><i> syne čalavečy! uz′nâsì plač pa faraone, cary Egìpeckìm, ì skažy âmu: <t>ty, âk malady leǔ sârod narodaǔ ì âk pačvaryna ǔ morah, kìdaešsâ ǔ rèkah tvaìh ì kalamucìš nagamì tvaìmì vody, ì topčaš patokì ìh.</t> </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: Я закіну на цябе сетку Маю на сходзе многіх народаў, і яны выцягнуць цябе Маёю мярэжаю. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: Â zakìnu na câbe setku Maû na shodze mnogìh narodaǔ, ì âny vycâgnuc′ câbe Maëû mârèžaû. </i>


text:
<pb/><t>І выкіну цябе на зямлю, у чыстым полі кіну цябе, і будуць садзіцца на цябе ўсякія нябесныя птушкі і насычацца табою зьвяры ўсёй зямлі.</t> </p><i> <t>Ì vykìnu câbe na zâmlû, u čystym polì kìnu câbe, ì buduc′ sadzìcca na câbe ǔsâkìâ nâbesnyâ ptuškì ì nasyčacca taboû z′vâry ǔsëj zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І раскідаю мяса тваё па горах, і даліны напоўню тваімі трупамі.</t> </p><i> <t>Ì raskìdaû mâsa tvaë pa gorah, ì dalìny napoǔnû tvaìmì trupamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І зямлю плаваньня твайго напаю крывёю тваёю да самых гор: і калдобіны будуць напоўнены табою.</t> </p><i> <t>Ì zâmlû plavan′nâ tvajgo napaû kryvëû tvaëû da samyh gor: ì kaldobìny buduc′ napoǔneny taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І калі ты патухнеш, зачыню нябёсы і зоркі на іх зацьмлю, сонца засланю хмараю, і месяц ня будзе сьвяціцца сьвятлом сваім.</t> </p><i> <t>Ì kalì ty patuhneš, začynû nâbësy ì zorkì na ìh zac′mlû, sonca zaslanû hmaraû, ì mesâc nâ budze s′vâcìcca s′vâtlom svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе сьвяцілы, што сьвецяцца на нябёсах, запамрочу над табою і на зямлю тваю навяду цемру, кажа Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Use s′vâcìly, što s′vecâcca na nâbësah, zapamroču nad taboû ì na zâmlû tvaû navâdu cemru, kaža Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьбянтэжу сэрца многіх народаў, калі агалашу пра падзеньне тваё паміж народаў па землях, якіх ты ня ведаў.</t> </p><i> <t>Z′bântèžu sèrca mnogìh narodaǔ, kalì agalašu pra padzen′ne tvaë pamìž narodaǔ pa zemlâh, âkìh ty nâ vedaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І зжахну табою многія народы, і цары іхнія скалануцца па табе ад страху, калі мечам Маім страсяну перад абліччам іхнім, і штохвіліны будуць трымцець кожны за душу сваю ў дзень падзеньня твайго.</t> </p><i> <t>Ì zžahnu taboû mnogìâ narody, ì cary ìhnìâ skalanucca pa tabe ad strahu, kalì mečam Maìm strasânu perad ablìččam ìhnìm, ì štohvìlìny buduc′ trymcec′ kožny za dušu svaû ǔ dzen′ padzen′nâ tvajgo.</t> </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Бог: <t>меч цара Вавілонскага прыйдзе на цябе.</t> </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: <t>meč cara Vavìlonskaga pryjdze na câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад мечаў дужых загіне народ твой; усе яны - самыя лютыя з народаў, і зьнішчаць гонар Егіпта, і загіне ўсё мноства ягонае.</t> </p><i> <t>Ad mečaǔ dužyh zagìne narod tvoj; use âny - samyâ lûtyâ z narodaǔ, ì z′nìščac′ gonar Egìpta, ì zagìne ǔsë mnostva âgonae.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вынішчу ўсё быдла яго каля вялікіх водаў, і наперад ня будзе каламуціць іх нага чалавечая, і капыты быдла ня будуць каламуціць іх.</t> </p><i> <t>Ì vynìšču ǔsë bydla âgo kalâ vâlìkìh vodaǔ, ì naperad nâ budze kalamucìc′ ìh naga čalavečaâ, ì kapyty bydla nâ buduc′ kalamucìc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады дам спакой водам іхнім, і зраблю, што рэкі іхнія пацякуць, як алей, кажа Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Tady dam spakoj vodam ìhnìm, ì zrablû, što rèkì ìhnìâ pacâkuc′, âk alej, kaža Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі зраблю зямлю Егіпецкую пустыняю, і калі пазбудзецца зямля ўсяго, што напаўняе яе; калі паб'ю ўсіх, хто жыве на ёй, тады ўведаюць, што Я - Гасподзь.</t> </p><i> <t>Kalì zrablû zâmlû Egìpeckuû pustynâû, ì kalì pazbudzecca zâmlâ ǔsâgo, što napaǔnâe âe; kalì pab'û ǔsìh, hto žyve na ëj, tady ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось сьлёзная песьня, якую будуць сьпяваць; дочкі народаў будуць сьпяваць яе; па Егіпце і па ўсім мностве яго будуць сьпяваць яе, кажа Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Vos′ s′lëznaâ pes′nâ, âkuû buduc′ s′pâvac′; dočkì narodaǔ buduc′ s′pâvac′ âe; pa Egìpce ì pa ǔsìm mnostve âgo buduc′ s′pâvac′ âe, kaža Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
У дванаццатым годзе, у пятнаццаты дзень таго самага месяца, было мне слова Гасподняе: </p><i> U dvanaccatym godze, u pâtnaccaty dzen′ tago samaga mesâca, bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
сыне чалавечы! аплач народ Егіпецкі, і скінь яго, яго і дочак славутых народаў у апраметную, з тымі, што адыходзяць у магілу. </p><i> syne čalavečy! aplač narod Egìpeckì, ì skìn′ âgo, âgo ì dočak slavutyh narodaǔ u aprametnuû, z tymì, što adyhodzâc′ u magìlu. </i>


text:
Каго ты пераўзыходзіш? сыдзі, і ляжы зь неабрэзанымі. </p><i> Kago ty peraǔzyhodzìš? sydzì, ì lâžy z′ neabrèzanymì. </i>


text:
Тыя ўпадуць сярод забітых мечам, і ён аддадзены мечу; цягнеце яго і ўсё мноства яго. </p><i> Tyâ ǔpaduc′ sârod zabìtyh mečam, ì ën addadzeny meču; câgnece âgo ì ǔsë mnostva âgo. </i>


text:
Сярод апраметнай будуць гаварыць пра яго і пра спрымірэнцаў ягоных першыя з герояў; яны загінулі і ляжаць там сярод неабрэзаных, пабітыя мечам. </p><i> Sârod aprametnaj buduc′ gavaryc′ pra âgo ì pra sprymìrèncaǔ âgonyh peršyâ z geroâǔ; âny zagìnulì ì lâžac′ tam sârod neabrèzanyh, pabìtyâ mečam. </i>


text:
<pb/>Там Асур і ўсё полчышча ягонае, вакол яго труны іхнія, усе пабітыя, зваяваныя мечам. </p><i> Tam Asur ì ǔsë polčyšča âgonae, vakol âgo truny ìhnìâ, use pabìtyâ, zvaâvanyâ mečam. </i>


text:
Труны яго пастаўлены ў самай глыбіні апраметнай, і полчышча яго вакол грабніцы ягонай, усе пабітыя, што загінулі ад меча, тыя, якія пашыралі жудасьць на зямлі жывых. </p><i> Truny âgo pastaǔleny ǔ samaj glybìnì aprametnaj, ì polčyšča âgo vakol grabnìcy âgonaj, use pabìtyâ, što zagìnulì ad meča, tyâ, âkìâ pašyralì žudas′c′ na zâmlì žyvyh. </i>


text:
<pb/>Там Элам з усім мноствам сваім вакол магільніцы ягонай, усе яны - пабітыя, што загінулі ад меча, якія неабрэзанымі сышлі ў апраметную, якія распаўсюдзілі сабою жах на землі жывых і нясуць ганьбу сваю з тымі, што адышлі ў магілу. </p><i> Tam Èlam z usìm mnostvam svaìm vakol magìl′nìcy âgonaj, use âny - pabìtyâ, što zagìnulì ad meča, âkìâ neabrèzanymì syšlì ǔ aprametnuû, âkìâ raspaǔsûdzìlì saboû žah na zemlì žyvyh ì nâsuc′ gan′bu svaû z tymì, što adyšlì ǔ magìlu. </i>


text:
Сярод пабітых далі ложак яму з усім мноствам ягоным; вакол яго - труны іхнія, усе неабрэзаныя, пабітыя мечам: і як ён пашыраў жах на зямлі жывых, дык і нясуць на сабе ганьбу нароўні з тымі, што адышлі ў магілу і пакладзены сярод пабітых. </p><i> Sârod pabìtyh dalì ložak âmu z usìm mnostvam âgonym; vakol âgo - truny ìhnìâ, use neabrèzanyâ, pabìtyâ mečam: ì âk ën pašyraǔ žah na zâmlì žyvyh, dyk ì nâsuc′ na sabe gan′bu naroǔnì z tymì, što adyšlì ǔ magìlu ì pakladzeny sârod pabìtyh. </i>


text:
<pb/>Там Мэшэх і Тувал з усім мноствам сваім; вакол яго - труны іхнія, усе неабрэзаныя, пабітыя мечам, бо яны разносілі жах па зямлі жывых. </p><i> Tam Mèšèh ì Tuval z usìm mnostvam svaìm; vakol âgo - truny ìhnìâ, use neabrèzanyâ, pabìtyâ mečam, bo âny raznosìlì žah pa zâmlì žyvyh. </i>


text:
Ці не павінны і яны ляжаць зь мёртвымі неабрэзанымі героямі, якія з вайсковай зброяй сваёю сышлі ў апраметную і мечы свае паклалі сабе пад галовы, і засталася пахібнасьць іхняя на касьцях іхніх, бо яны, як дужыя, былі жудасьцю на зямлі жывых. </p><i> Cì ne pavìnny ì âny lâžac′ z′ mërtvymì neabrèzanymì geroâmì, âkìâ z vajskovaj zbroâj svaëû syšlì ǔ aprametnuû ì mečy svae paklalì sabe pad galovy, ì zastalasâ pahìbnas′c′ ìhnââ na kas′câh ìhnìh, bo âny, âk dužyâ, bylì žudas′cû na zâmlì žyvyh. </i>


text:
<pb/>І ты будзеш зламаны сярод неабрэзаных і ляжаць з пабітымі мечам. </p><i> Ì ty budzeš zlamany sârod neabrèzanyh ì lâžac′ z pabìtymì mečam. </i>


text:
<pb/>Там - Эдом і цары яго і ўсе князі яго, якія пры ўсёй сваёй адвазе пакладзены сярод пабітых мечам; яны ляжаць зь неабрэзанымі, што сышлі ў магілу. </p><i> Tam - Èdom ì cary âgo ì ǔse knâzì âgo, âkìâ pry ǔsëj svaëj advaze pakladzeny sârod pabìtyh mečam; âny lâžac′ z′ neabrèzanymì, što syšlì ǔ magìlu. </i>


text:
<pb/>Там уладары поўначы, усе яны і ўсе Сіданяне, якія сышлі туды з пабітымі, бо былі пасаромленыя ў магутнасьці сваёй, што наводзіла жах, - і ляжаць яны зь неабрэзанымі, пабітымі мечам, і нясуць ганьбу сваю з тымі, што адышлі ў магілу. </p><i> Tam uladary poǔnačy, use âny ì ǔse Sìdanâne, âkìâ syšlì tudy z pabìtymì, bo bylì pasaromlenyâ ǔ magutnas′cì svaëj, što navodzìla žah, - ì lâžac′ âny z′ neabrèzanymì, pabìtymì mečam, ì nâsuc′ gan′bu svaû z tymì, što adyšlì ǔ magìlu. </i>


text:
<pb/>Убачыць іх фараон і суцешыцца ўсім мноствам сваім, пабітым мечам, фараон і ўсё войска ягонае, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ubačyc′ ìh faraon ì sucešycca ǔsìm mnostvam svaìm, pabìtym mečam, faraon ì ǔsë vojska âgonae, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
Бо Я пашыру страх Мой на зямлі жывых, і пакладзены будзе фараон і ўсё мноства ягонае сярод неабрэзаных з пабітымі мечам, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Bo Â pašyru strah Moj na zâmlì žyvyh, ì pakladzeny budze faraon ì ǔsë mnostva âgonae sârod neabrèzanyh z pabìtymì mečam, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! прамові слова да сыноў народу твайго і скажы ім: калі Я на якую-небудзь зямлю навяду меч, і народ той зямлі возьме спасярод сябе чалавека і паставіць яго ў сябе вартаўніком, </p><i> syne čalavečy! pramovì slova da synoǔ narodu tvajgo ì skažy ìm: kalì Â na âkuû-nebudz′ zâmlû navâdu meč, ì narod toj zâmlì voz′me spasârod sâbe čalaveka ì pastavìc′ âgo ǔ sâbe vartaǔnìkom, </i>


text:
і ён, як убачыць меч, што ідзе на зямлю, затрубіць у трубу і асьцеражэ народ, </p><i> ì ën, âk ubačyc′ meč, što ìdze na zâmlû, zatrubìc′ u trubu ì as′ceražè narod, </i>


text:
і калі хто будзе слухаць голас трубы, але не асьцеражэ цябе; дык калі меч прыйдзе і захопіць яго, кроў ягоная будзе на яго галаве. </p><i> ì kalì hto budze sluhac′ golas truby, ale ne as′ceražè câbe; dyk kalì meč pryjdze ì zahopìc′ âgo, kroǔ âgonaâ budze na âgo galave. </i>


text:
Голас трубы ён чуў, але не асьцярогся, кроў ягоная на ім будзе; а хто асьцярогся, той выратуе жыцьцё сваё. </p><i> Golas truby ën čuǔ, ale ne as′cârogsâ, kroǔ âgonaâ na ìm budze; a hto as′cârogsâ, toj vyratue žyc′cë svaë. </i>


text:
Калі ж вартаўнік бачыў, як ішоў меч, і не затрубіў у трубу, і народ ня быў перасьцярожаны, дык калі прыйдзе меч і адбярэ ў каго зь іх жыцьцё, гэты будзе схоплены за грахі свае, але кроў ягоную спагоняць з рук вартаўніка. </p><i> Kalì ž vartaǔnìk bačyǔ, âk ìšoǔ meč, ì ne zatrubìǔ u trubu, ì narod nâ byǔ peras′cârožany, dyk kalì pryjdze meč ì adbârè ǔ kago z′ ìh žyc′cë, gèty budze shopleny za grahì svae, ale kroǔ âgonuû spagonâc′ z ruk vartaǔnìka. </i>


text:
<pb/>І цябе, сыне чалавечы, Я паставіў вартавым дому Ізраілеваму, і ты будзеш чуць з вуснаў Маіх слова і настаўляць іх на розум ад Мяне. </p><i> Ì câbe, syne čalavečy, Â pastavìǔ vartavym domu Ìzraìlevamu, ì ty budzeš čuc′ z vusnaǔ Maìh slova ì nastaǔlâc′ ìh na rozum ad Mâne. </i>


text:
Калі Я скажу беззаконьніку: "пахібнік! ты сьмерцю памрэш", а ты ня будзеш нічога казаць, каб асьцерагчы пахібніка ад шляху ягонага, дык пахібнік той памрэ за грэх свой, але кроў ягоную спаганю з рукі тваёй. </p><i> Kalì Â skažu bezzakon′nìku: "pahìbnìk! ty s′mercû pamrèš", a ty nâ budzeš nìčoga kazac′, kab as′ceragčy pahìbnìka ad šlâhu âgonaga, dyk pahìbnìk toj pamrè za grèh svoj, ale kroǔ âgonuû spaganû z rukì tvaëj. </i>


text:
Калі ж ты асьцерагаў пахібніка ад шляху ягонага, каб ён адвярнуўся ад яго, але ён ад шляху свайго не адвярнуўся, дык ён памірае за грэх свой, а ты выратаваў душу тваю. </p><i> Kalì ž ty as′ceragaǔ pahìbnìka ad šlâhu âgonaga, kab ën advârnuǔsâ ad âgo, ale ën ad šlâhu svajgo ne advârnuǔsâ, dyk ën pamìrae za grèh svoj, a ty vyratavaǔ dušu tvaû. </i>


text:
<pb/>І ты, сыне чалавечы, скажы дому Ізраілеваму: вы кажаце так: "злачынствы нашыя і грахі нашыя на нас, і мы растаем у іх: як жа мы можам жыць?" </p><i> Ì ty, syne čalavečy, skažy domu Ìzraìlevamu: vy kažace tak: "zlačynstvy našyâ ì grahì našyâ na nas, ì my rastaem u ìh: âk ža my možam žyc′?" </i>


text:
Скажы ім: жыву Я, кажа Гасподзь Бог: не хачу сьмерці грэшніка, а каб грэшнік адвярнуўся ад шляху свайго і жывы быў. Адвярнецеся, адвярнецеся ад ліхіх шляхоў вашых; і навошта паміраць вам, доме Ізраілеў? </p><i> Skažy ìm: žyvu Â, kaža Gaspodz′ Bog: ne haču s′mercì grèšnìka, a kab grèšnìk advârnuǔsâ ad šlâhu svajgo ì žyvy byǔ. Advârnecesâ, advârnecesâ ad lìhìh šlâhoǔ vašyh; ì navošta pamìrac′ vam, dome Ìzraìleǔ? </i>


text:
<pb/>І ты, сыне чалавечы, скажы сынам народу твайго: праведнасьць праведніка не ўратуе ў дзень злачынства ягонага, і пахібнік за пахібнасьць сваю не загіне ў дзень, калі адвернецца ад пахібнасьці сваёй, гэтак сама як і праведнік у дзень зграшэньня свайго ня можа застацца жывы за сваю праведнасьць. </p><i> Ì ty, syne čalavečy, skažy synam narodu tvajgo: pravednas′c′ pravednìka ne ǔratue ǔ dzen′ zlačynstva âgonaga, ì pahìbnìk za pahìbnas′c′ svaû ne zagìne ǔ dzen′, kalì advernecca ad pahìbnas′cì svaëj, gètak sama âk ì pravednìk u dzen′ zgrašèn′nâ svajgo nâ moža zastacca žyvy za svaû pravednas′c′. </i>


text:
Калі Я скажу праведніку, што ён будзе жывы, а ён паспадзяецца на сваю праведнасьць і ўчыніць няпраўду, дык усе праведныя ўчынкі яго не ўзгадаюцца, - і ён памрэ ад няпраўды сваёй, якую ўчыніў. </p><i> Kalì Â skažu pravednìku, što ën budze žyvy, a ën paspadzâecca na svaû pravednas′c′ ì ǔčynìc′ nâpraǔdu, dyk use pravednyâ ǔčynkì âgo ne ǔzgadaûcca, - ì ën pamrè ad nâpraǔdy svaëj, âkuû ǔčynìǔ. </i>


text:
А калі скажу пахібніку: "ты сьмерцю памрэш", і ён адвернецца ад грахоў сваіх і будзе чыніць справядлівасьць і праўду, </p><i> A kalì skažu pahìbnìku: "ty s′mercû pamrèš", ì ën advernecca ad grahoǔ svaìh ì budze čynìc′ spravâdlìvas′c′ ì praǔdu, </i>


text:
калі гэты пахібнік верне заклад, за адабранае заплаціць, будзе хадзіць паводле законаў жыцьця, ня робячы нічога благога, - дык ён будзе жывы, не памрэ. </p><i> kalì gèty pahìbnìk verne zaklad, za adabranae zaplacìc′, budze hadzìc′ pavodle zakonaǔ žyc′câ, nâ robâčy nìčoga blagoga, - dyk ën budze žyvy, ne pamrè. </i>


text:
Ніводзін грэх ягоны, якія ён зрабіў, не ўзгадаецца яму; ён пачаў чыніць справядлівасьць і праўду, ён будзе жывы. </p><i> Nìvodzìn grèh âgony, âkìâ ën zrabìǔ, ne ǔzgadaecca âmu; ën pačaǔ čynìc′ spravâdlìvas′c′ ì praǔdu, ën budze žyvy. </i>


text:
<pb/>А сыны народу твайго кажуць: "няправільны шлях Госпада", тым часам як іхні шлях няправільны. </p><i> A syny narodu tvajgo kažuc′: "nâpravìl′ny šlâh Gospada", tym časam âk ìhnì šlâh nâpravìl′ny. </i>


text:
Калі праведнік адступіўся ад праведнасьці сваёй і пачаў чыніць пахібна, дык ён памрэ за тое. </p><i> Kalì pravednìk adstupìǔsâ ad pravednas′cì svaëj ì pačaǔ čynìc′ pahìbna, dyk ën pamrè za toe. </i>


text:
І калі пахібнік адвярнуўся ад пахібнасьці сваёй і пачаў чыніць справядлівасьць і праўду, ён будзе за тое жывы. </p><i> Ì kalì pahìbnìk advârnuǔsâ ad pahìbnas′cì svaëj ì pačaǔ čynìc′ spravâdlìvas′c′ ì praǔdu, ën budze za toe žyvy. </i>


text:
А вы кажаце: "няправільны шлях Госпада!" Я буду судзіць вас, доме Ізраілеў, кожнага паводле шляхоў ягоных. </p><i> A vy kažace: "nâpravìl′ny šlâh Gospada!" Â budu sudzìc′ vas, dome Ìzraìleǔ, kožnaga pavodle šlâhoǔ âgonyh. </i>


text:
У дванаццатым годзе нашага перасяленьня, у дзясятым месяцы, у пяты дзень месяца, прыйшоў да мяне адзін з тых, што выратаваліся, зь Ерусаліма і сказаў: "разбураны горад!" </p><i> U dvanaccatym godze našaga perasâlen′nâ, u dzâsâtym mesâcy, u pâty dzen′ mesâca, pryjšoǔ da mâne adzìn z tyh, što vyratavalìsâ, z′ Erusalìma ì skazaǔ: "razburany gorad!" </i>


text:
Але яшчэ да прыходу гэтага ўратаванага ўвечары была на мне рука Госпада, і Ён разамкнуў мне вусны, перш чым той прыйшоў да мяне раніцай. І разамкнуліся вусны мае, і я ўжо ня быў бязмоўны. </p><i> Ale âščè da pryhodu gètaga ǔratavanaga ǔvečary byla na mne ruka Gospada, ì Ën razamknuǔ mne vusny, perš čym toj pryjšoǔ da mâne ranìcaj. Ì razamknulìsâ vusny mae, ì â ǔžo nâ byǔ bâzmoǔny. </i>


text:
сыне чалавечы! тыя, што жывуць на апусьцелых мясьцінах у зямлі Ізраілевай, кажуць: Абрагам быў адзін - і атрымаў на валоданьне зямлю гэтую, а нас многа; дык вось, нам дадзена зямля гэтая на валоданьне. </p><i> syne čalavečy! tyâ, što žyvuc′ na apus′celyh mâs′cìnah u zâmlì Ìzraìlevaj, kažuc′: Abragam byǔ adzìn - ì atrymaǔ na valodan′ne zâmlû gètuû, a nas mnoga; dyk vos′, nam dadzena zâmlâ gètaâ na valodan′ne. </i>


text:
Таму скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: вы ясьце з крывёю і падымаеце вочы вашыя да ідалаў вашых і праліваеце кроў, - і хочаце валодаць зямлёю? </p><i> Tamu skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: vy âs′ce z kryvëû ì padymaece vočy vašyâ da ìdalaǔ vašyh ì pralìvaece kroǔ, - ì hočace valodac′ zâmlëû? </i>


text:
Вы абапіраецеся на меч ваш, робіце гідоты, апаганьваеце жонку адзін у аднаго, і хочаце валодаць зямлёю? </p><i> Vy abapìraecesâ na meč vaš, robìce gìdoty, apagan′vaece žonku adzìn u adnago, ì hočace valodac′ zâmlëû? </i>


text:
<pb/>Вось, што скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: жыву Я! тыя, якія - на мясьцінах спустошаных, загінуць ад меча, а хто - у полі, таго аддам, каб зьелі зьвяры; а якія - ва ўмацаваньнях і ў пячорах, тыя памруць ад згубнай пошасьці. </p><i> Vos′, što skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: žyvu Â! tyâ, âkìâ - na mâs′cìnah spustošanyh, zagìnuc′ ad meča, a hto - u polì, tago addam, kab z′elì z′vâry; a âkìâ - va ǔmacavan′nâh ì ǔ pâčorah, tyâ pamruc′ ad zgubnaj pošas′cì. </i>


text:
І зраблю зямлю пустыняю з пустынь, і ганарлівая магутнасьць яе спыніцца, і горы Ізраілевыя апусьцеюць, так што ня будзе праходжых. </p><i> Ì zrablû zâmlû pustynâû z pustyn′, ì ganarlìvaâ magutnas′c′ âe spynìcca, ì gory Ìzraìlevyâ apus′ceûc′, tak što nâ budze prahodžyh. </i>


text:
І ўведаюць, што Я - Гасподзь, калі зраблю замлю пустыняю з пустынь за ўсе гідоты іхнія, якія яны рабілі. </p><i> Ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′, kalì zrablû zamlû pustynâû z pustyn′ za ǔse gìdoty ìhnìâ, âkìâ âny rabìlì. </i>


text:
<pb/>А пра цябе, сыне чалавечы, сыны народу твайго гавораць каля сьцен і ў дзьвярах дамоў і кажуць адзін аднаму, брат брату: ідзеце і паслухайце, якое слова выйшла ад Госпада. </p><i> A pra câbe, syne čalavečy, syny narodu tvajgo gavorac′ kalâ s′cen ì ǔ dz′vârah damoǔ ì kažuc′ adzìn adnamu, brat bratu: ìdzece ì pasluhajce, âkoe slova vyjšla ad Gospada. </i>


text:
І яны прыходзяць да цябе, як на народную сходню, і сядае перад абліччам тваім народ Мой, і слухаюць словы твае, але ня выконваюць іх; бо яны ў вуснах сваіх робяць з гэтага забаўку, сэрца іхняе цягнецца за карысьлівасьцю іхняю. </p><i> Ì âny pryhodzâc′ da câbe, âk na narodnuû shodnû, ì sâdae perad ablìččam tvaìm narod Moj, ì sluhaûc′ slovy tvae, ale nâ vykonvaûc′ ìh; bo âny ǔ vusnah svaìh robâc′ z gètaga zabaǔku, sèrca ìhnâe câgnecca za karys′lìvas′cû ìhnâû. </i>


text:
І вось, ты для іх - як забаўны сьпявак з прыемным голасам і добра граеш; яны слухаюць словы твае, але ня выконваюць іх. </p><i> Ì vos′, ty dlâ ìh - âk zabaǔny s′pâvak z pryemnym golasam ì dobra graeš; âny sluhaûc′ slovy tvae, ale nâ vykonvaûc′ ìh. </i>


text:
Але калі збудзецца - вось, ужо і збываецца, - тады ўведаюць, што сярод іх быў прарок. </p><i> Ale kalì zbudzecca - vos′, užo ì zbyvaecca, - tady ǔvedaûc′, što sârod ìh byǔ prarok. </i>


text:
сыне чалавечы! вымаві прароцтва на пастыраў Ізраілевых, вымаві прароцтва і скажы ім, пастырам: так кажа Гасподзь Бог: гора пастырам Ізраілевым, якія пасьвілі саміх сябе! ці ж ня статак павінны пасьвіць пастыры? </p><i> syne čalavečy! vymavì praroctva na pastyraǔ Ìzraìlevyh, vymavì praroctva ì skažy ìm, pastyram: tak kaža Gaspodz′ Bog: gora pastyram Ìzraìlevym, âkìâ pas′vìlì samìh sâbe! cì ž nâ statak pavìnny pas′vìc′ pastyry? </i>


text:
Вы елі тлушч і воўнаю апраналіся, укормленых авечак калолі, а статак ня пасьвілі. </p><i> Vy elì tlušč ì voǔnaû apranalìsâ, ukormlenyh avečak kalolì, a statak nâ pas′vìlì. </i>


text:
Слабых не мацавалі і хворай авечкі ня лекавалі і параненай не перавязвалі, і сагнанай не вярталі і згубленай ня шукалі, а кіравалі імі з гвалтам і жорсткасьцю. </p><i> Slabyh ne macavalì ì hvoraj avečkì nâ lekavalì ì paranenaj ne peravâzvalì, ì sagnanaj ne vârtalì ì zgublenaj nâ šukalì, a kìravalì ìmì z gvaltam ì žorstkas′cû. </i>


text:
І расьсеяліся яны бяз пастыра і расьсеяўшыся парабіліся ежаю ўсякаму зьверу польнаму. </p><i> Ì ras′seâlìsâ âny bâz pastyra ì ras′seâǔšysâ parabìlìsâ ežaû ǔsâkamu z′veru pol′namu. </i>


text:
Блукаюць авечкі Мае па ўсіх горах і па ўсякіх высокіх пагорках, і па ўсім улоньні зямлі расьсеяліся авечкі Мае, і ніхто не разьведвае пра іх і ніхто ня шукае іх. </p><i> Blukaûc′ avečkì Mae pa ǔsìh gorah ì pa ǔsâkìh vysokìh pagorkah, ì pa ǔsìm ulon′nì zâmlì ras′seâlìsâ avečkì Mae, ì nìhto ne raz′vedvae pra ìh ì nìhto nâ šukae ìh. </i>


text:
<pb/>Таму, пастыры, выслухайце слова Гасподняе. </p><i> Tamu, pastyry, vysluhajce slova Gaspodnâe. </i>


text:
Жыву Я! кажа Гасподзь Бог; за тое, што авечкі Мае былі пакінутыя, каб іх пахапалі, і бяз пастыра зрабіліся авечкі Мае ежаю ўсякаму зьверу польнаму, і пастыры Мае ня шукалі авечак Маіх і пасьвілі пастыры саміх сябе, а авечак Маіх ня пасьвілі, </p><i> Žyvu Â! kaža Gaspodz′ Bog; za toe, što avečkì Mae bylì pakìnutyâ, kab ìh pahapalì, ì bâz pastyra zrabìlìsâ avečkì Mae ežaû ǔsâkamu z′veru pol′namu, ì pastyry Mae nâ šukalì avečak Maìh ì pas′vìlì pastyry samìh sâbe, a avečak Maìh nâ pas′vìlì, </i>


text:
за тое, пастыры, паслухайце слова Гасподняе. </p><i> za toe, pastyry, pasluhajce slova Gaspodnâe. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: вось Я - на пастыраў, і спаганю авечак Маіх з рук іхніх і ня дам ім болей пасьвіць авечак, і ня будуць болей пастыры пасьвіць саміх сябе, і вырву авечак Маіх з пашчанак іхніх, і ня будуць яны ежаю ім. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ Â - na pastyraǔ, ì spaganû avečak Maìh z ruk ìhnìh ì nâ dam ìm bolej pas′vìc′ avečak, ì nâ buduc′ bolej pastyry pas′vìc′ samìh sâbe, ì vyrvu avečak Maìh z paščanak ìhnìh, ì nâ buduc′ âny ežaû ìm. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь Бог: вось Я Сам знайду авечак Маіх і агледжу іх. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ Â Sam znajdu avečak Maìh ì agledžu ìh. </i>


text:
Як пастух правярае статак свой у той дзень, калі ён сярод статку свайго расьсеянага, так Я перагледжу авечак Маіх і вызвалю іх з усіх мясьцінаў, у якія яны былі расьсеяны ў дзень хмарны і змрочны. </p><i> Âk pastuh pravârae statak svoj u toj dzen′, kalì ën sârod statku svajgo ras′seânaga, tak Â peragledžu avečak Maìh ì vyzvalû ìh z usìh mâs′cìnaǔ, u âkìâ âny bylì ras′seâny ǔ dzen′ hmarny ì zmročny. </i>


text:
І выведу іх з народаў і зьбяру іх з краін, і прывяду іх у зямлю іхнюю і буду пасьвіць іх на горах Ізраілевых, каля патокаў і на ўсіх населеных мясьцінах зямлі гэтай. </p><i> Ì vyvedu ìh z narodaǔ ì z′bâru ìh z kraìn, ì pryvâdu ìh u zâmlû ìhnûû ì budu pas′vìc′ ìh na gorah Ìzraìlevyh, kalâ patokaǔ ì na ǔsìh naselenyh mâs′cìnah zâmlì gètaj. </i>


text:
Буду пасьвіць іх на добрай пашы, і кашара іхняя будзе на высокіх горах Ізраілевых; там яны будуць адпачываць у добрым загоне і будуць пасьвіцца на сакавітай пашы - на горах Ізраілевых. </p><i> Budu pas′vìc′ ìh na dobraj pašy, ì kašara ìhnââ budze na vysokìh gorah Ìzraìlevyh; tam âny buduc′ adpačyvac′ u dobrym zagone ì buduc′ pas′vìcca na sakavìtaj pašy - na gorah Ìzraìlevyh. </i>


text:
Я буду пасьвіць авечкі Мае і Я буду пакоіць іх, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Â budu pas′vìc′ avečkì Mae ì Â budu pakoìc′ ìh, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
Якая згубілася, тую знайду і адагнаную вярну, і параненую перавяжу і хворую ўмацую, і ўтлусьцелую і буйную зьнішчу; буду пасьвіць іх па праўдзе. </p><i> Âkaâ zgubìlasâ, tuû znajdu ì adagnanuû vârnu, ì paranenuû peravâžu ì hvoruû ǔmacuû, ì ǔtlus′celuû ì bujnuû z′nìšču; budu pas′vìc′ ìh pa praǔdze. </i>


text:
<pb/>А вас, авечкі Мае, - так кажа Гасподзь Бог, - вось, Я буду судзіць паміж авечкаю і авечкаю, паміж бараном і казлом. </p><i> A vas, avečkì Mae, - tak kaža Gaspodz′ Bog, - vos′, Â budu sudzìc′ pamìž avečkaû ì avečkaû, pamìž baranom ì kazlom. </i>


text:
Хіба мала вам таго, што пасьвіцеся на добрай пашы, а між тым астатняе на пашы вашай дратуеце нагамі вашымі, п'яце чыстую ваду, а астатнюю каламуціце нагамі вашымі, </p><i> Hìba mala vam tago, što pas′vìcesâ na dobraj pašy, a mìž tym astatnâe na pašy vašaj dratuece nagamì vašymì, p'âce čystuû vadu, a astatnûû kalamucìce nagamì vašymì, </i>


text:
так што авечкі Мае павінны карміцца тым, што патаптана нагамі вашымі, і піць тое, што скаламучана нагамі вашымі? </p><i> tak što avečkì Mae pavìnny karmìcca tym, što pataptana nagamì vašymì, ì pìc′ toe, što skalamučana nagamì vašymì? </i>


text:
<pb/>Таму так кажа ім Гасподзь Бог: вось, Я Сам буду судзіць паміж авечкаю тлустаю і авечкаю худою. </p><i> Tamu tak kaža ìm Gaspodz′ Bog: vos′, Â Sam budu sudzìc′ pamìž avečkaû tlustaû ì avečkaû hudoû. </i>


text:
Як што вы штурхаеце бокам і плячом, і рагамі сваімі бораце ўсіх слабых, пакуль ня выштурхнеце іх вонкі, </p><i> Âk što vy šturhaece bokam ì plâčom, ì ragamì svaìmì borace ǔsìh slabyh, pakul′ nâ vyšturhnece ìh vonkì, </i>


text:
дык Я ўратую авечкі Мае, і іх ня будуць ужо расьцягваць, і рассуджу паміж авечкаю і авечкаю. </p><i> dyk Â ǔratuû avečkì Mae, ì ìh nâ buduc′ užo ras′câgvac′, ì rassudžu pamìž avečkaû ì avečkaû. </i>


text:
І пастаўлю над імі аднаго пастыра, які будзе пасьвіць іх, раба Майго Давіда; ён будзе пасьвіць іх і ён будзе ў іх за пастыра. </p><i> Ì pastaǔlû nad ìmì adnago pastyra, âkì budze pas′vìc′ ìh, raba Majgo Davìda; ën budze pas′vìc′ ìh ì ën budze ǔ ìh za pastyra. </i>


text:
І Я Гасподзь буду іхнім Богам, і раб Мой Давід будзе князем сярод іх. Я Гасподзь сказаў гэта. </p><i> Ì Â Gaspodz′ budu ìhnìm Bogam, ì rab Moj Davìd budze knâzem sârod ìh. Â Gaspodz′ skazaǔ gèta. </i>


text:
<pb/>І заключу зь імі запавет міру і выдалю зь зямлі лютых зьвяроў, так што ў бясьпецы жыцьмць у стэпе і спацьмуць у лясах. </p><i> Ì zaklûču z′ ìmì zapavet mìru ì vydalû z′ zâmlì lûtyh z′vâroǔ, tak što ǔ bâs′pecy žyc′mc′ u stèpe ì spac′muc′ u lâsah. </i>


text:
Дам ім і ваколіцам пагорка Майго дабраславеньне, і дождж буду пасылаць у свой час; гэта будзе дождж дабраславеньня. </p><i> Dam ìm ì vakolìcam pagorka Majgo dabraslaven′ne, ì doždž budu pasylac′ u svoj čas; gèta budze doždž dabraslaven′nâ. </i>


text:
І палявое дрэва будзе даваць плод свой, і зямля будзе даваць утворы свае; і будуць яны ўбясьпечаны на зямлі сваёй, і ўведаюць, што Я - Гасподзь, калі паламаю сувязі ярма іхняга і вызвалю іх з рукі рабаўніка іхняга. </p><i> Ì palâvoe drèva budze davac′ plod svoj, ì zâmlâ budze davac′ utvory svae; ì buduc′ âny ǔbâs′pečany na zâmlì svaëj, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′, kalì palamaû suvâzì ârma ìhnâga ì vyzvalû ìh z rukì rabaǔnìka ìhnâga. </i>


text:
Яны ня будуць ужо здабычаю народаў, і палявыя зьвяры ня будуць жэрці іх; яны будуць жыць убясьпечана, і ніхто ня будзе палохаць іх. </p><i> Âny nâ buduc′ užo zdabyčaû narodaǔ, ì palâvyâ z′vâry nâ buduc′ žèrcì ìh; âny buduc′ žyc′ ubâs′pečana, ì nìhto nâ budze palohac′ ìh. </i>


text:
І ўчыню ў іх пасадку слаўную, і ня будуць ужо гінуць ад голаду на зямлі і цярпець ганьбаваньне ад народаў. </p><i> Ì ǔčynû ǔ ìh pasadku slaǔnuû, ì nâ buduc′ užo gìnuc′ ad goladu na zâmlì ì cârpec′ gan′bavan′ne ad narodaǔ. </i>


text:
І ўведаюць, што Я, Гасподзь Бог іхні - зь імі, і яны, дом Ізраілеў - Мой народ, кажа Гасподзь Бог, </p><i> Ì ǔvedaûc′, što Â, Gaspodz′ Bog ìhnì - z′ ìmì, ì âny, dom Ìzraìleǔ - Moj narod, kaža Gaspodz′ Bog, </i>


text:
і што вы - авечкі Мае, авечкі паствы Маёй; вы - людзі, а Я - Бог ваш, кажа Гасподзь Бог. </p><i> ì što vy - avečkì Mae, avečkì pastvy Maëj; vy - lûdzì, a Â - Bog vaš, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыны чалавечыя! павярні аблічча тваё да гары Сэір і вымаві на яе прароцтва </p><i> syny čalavečyâ! pavârnì ablìčča tvaë da gary Sèìr ì vymavì na âe praroctva </i>


text:
і скажы ёй: <t>так кажа Гасподзь Бог: вось Я - на цябе, гара Сэір! і працягну на цябе руку Маю і зраблю цябе пустою і незаселенаю.</t> </p><i> ì skažy ëj: <t>tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ Â - na câbe, gara Sèìr! ì pracâgnu na câbe ruku Maû ì zrablû câbe pustoû ì nezaselenaû.</t> </i>


text:
<t>Гарады твае ператвару ў разваліны, і ты сама апусьцееш і ўведаеш, што Я - Гасподзь.</t> </p><i> <t>Garady tvae peratvaru ǔ razvalìny, ì ty sama apus′ceeš ì ǔvedaeš, što Â - Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/>Як што ў цябе вечная варожасьць, і ты аддавала сыноў Ізраілевых у рукі мечу ў час няшчасьця іхняга, у час канчатковай пагібелі, </p><i> Âk što ǔ câbe večnaâ varožas′c′, ì ty addavala synoǔ Ìzraìlevyh u rukì meču ǔ čas nâščas′câ ìhnâga, u čas kančatkovaj pagìbelì, </i>


text:
за гэта, жыву Я! кажа Гасподзь Бог, зраблю цябе крывёю, і кроў будзе перасьледаваць цябе; як што ты не ненавідзела крыві, дык кроў і будзе перасьледаваць цябе. </p><i> za gèta, žyvu Â! kaža Gaspodz′ Bog, zrablû câbe kryvëû, ì kroǔ budze peras′ledavac′ câbe; âk što ty ne nenavìdzela kryvì, dyk kroǔ ì budze peras′ledavac′ câbe. </i>


text:
І зраблю гару Сэір пустым і бязьлюдным стэпам і вынішчу на ёй прыхадня і вяртанца. </p><i> Ì zrablû garu Sèìr pustym ì bâz′lûdnym stèpam ì vynìšču na ëj pryhadnâ ì vârtanca. </i>


text:
І напоўню вышыні яе забітымі яе: на пагорках тваіх і ў далінах тваіх і ва ўсіх калдобінах тваіх будуць падаць пабітыя мечам. </p><i> Ì napoǔnû vyšynì âe zabìtymì âe: na pagorkah tvaìh ì ǔ dalìnah tvaìh ì va ǔsìh kaldobìnah tvaìh buduc′ padac′ pabìtyâ mečam. </i>


text:
Зраблю цябе пустыняю вечнаю, і ў гарадах тваіх ня будуць жыць, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Zrablû câbe pustynâû večnaû, ì ǔ garadah tvaìh nâ buduc′ žyc′, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Так, як ты казала: гэтыя два народы і гэтыя дзьве зямлі будуць мае, і мы завалодаем імі, хоць і Гасподзь быў там, </p><i> Tak, âk ty kazala: gètyâ dva narody ì gètyâ dz′ve zâmlì buduc′ mae, ì my zavalodaem ìmì, hoc′ ì Gaspodz′ byǔ tam, </i>


text:
за тое, жыву Я! кажа Гасподзь Бог, зраблю з табою ў меру нянавісьці тваёй, якую ты выказала зь нянавісьці тваёй да іх, і яўлю Сябе ім, калі буду судзіць цябе. </p><i> za toe, žyvu Â! kaža Gaspodz′ Bog, zrablû z taboû ǔ meru nânavìs′cì tvaëj, âkuû ty vykazala z′ nânavìs′cì tvaëj da ìh, ì âǔlû Sâbe ìm, kalì budu sudzìc′ câbe. </i>


text:
І ўведаеш, што Я Гасподзь чуў усе глумленьні твае, якія ты вымаўляла на горы Ізраілевыя, кажучы: "апусьцелі! нам аддадзены, каб мы зьелі!" </p><i> Ì ǔvedaeš, što Â Gaspodz′ čuǔ use glumlen′nì tvae, âkìâ ty vymaǔlâla na gory Ìzraìlevyâ, kažučy: "apus′celì! nam addadzeny, kab my z′elì!" </i>


text:
Вы пышыліся перада Мною языком вашым і памнажалі прамовы вашыя супроць Мяне; я чуў гэта. </p><i> Vy pyšylìsâ perada Mnoû âzykom vašym ì pamnažalì pramovy vašyâ suproc′ Mâne; â čuǔ gèta. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: калі ўся зямля будзе радавацца, Я зраблю цябе пустыняю. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: kalì ǔsâ zâmlâ budze radavacca, Â zrablû câbe pustynâû. </i>


text:
Як ты радавалася таму, што доля дому Ізраілевага апусьцела, так зраблю Я і з табою: спустошана будзеш, гара Сэір, і ўся Ідумэя разам, - і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Âk ty radavalasâ tamu, što dolâ domu Ìzraìlevaga apus′cela, tak zrablû Â ì z taboû: spustošana budzeš, gara Sèìr, ì ǔsâ Ìdumèâ razam, - ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>І ты, сыне чалавечы, вымаві прароцтва на горы Ізраілевыя і скажы: горы Ізраілевыя! слухайце слова Гасподняе. </p><i> Ì ty, syne čalavečy, vymavì praroctva na gory Ìzraìlevyâ ì skažy: gory Ìzraìlevyâ! sluhajce slova Gaspodnâe. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: як што вораг гаворыць пра вас: "ага! ага! і вечныя вышыні дасталіся нам на долю", </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: âk što vorag gavoryc′ pra vas: "aga! aga! ì večnyâ vyšynì dastalìsâ nam na dolû", </i>


text:
дык вымаві прароцтва і скажы, так кажа Гасподзь Бог: за тое, менавіта за тое, што спусташаюць вас і паглынаюць вас з усіх бакоў, каб вы зрабіліся здабыткам іншых народаў і былі зьліхаслоўлены і перасуджаны людзьмі, </p><i> dyk vymavì praroctva ì skažy, tak kaža Gaspodz′ Bog: za toe, menavìta za toe, što spustašaûc′ vas ì paglynaûc′ vas z usìh bakoǔ, kab vy zrabìlìsâ zdabytkam ìnšyh narodaǔ ì bylì z′lìhasloǔleny ì perasudžany lûdz′mì, </i>


text:
за гэта, горы Ізраілевыя, выслухайце слова Госпада Бога: так кажа Гасподзь Бог горам і пагоркам, лагчынам і далінам, і апусьцелым развалінам і пакінутым гарадам, якія зрабіліся здабычаю і паглумішчам іншым навакольным народам; </p><i> za gèta, gory Ìzraìlevyâ, vysluhajce slova Gospada Boga: tak kaža Gaspodz′ Bog goram ì pagorkam, lagčynam ì dalìnam, ì apus′celym razvalìnam ì pakìnutym garadam, âkìâ zrabìlìsâ zdabyčaû ì paglumìščam ìnšym navakol′nym narodam; </i>


text:
за гэта так кажа Гасподзь Бог: у агні клопату Майго Я вымавіў слова на іншыя народы і на ўсю Ідумэю, якія назначылі зямлю Маю на валоданьне сабе, з сардэчнай радасьцю і з пагардай у душы асуджаючы яе на здабычу сабе. </p><i> za gèta tak kaža Gaspodz′ Bog: u agnì klopatu Majgo Â vymavìǔ slova na ìnšyâ narody ì na ǔsû Ìdumèû, âkìâ naznačylì zâmlû Maû na valodan′ne sabe, z sardèčnaj radas′cû ì z pagardaj u dušy asudžaûčy âe na zdabyču sabe. </i>


text:
<pb/>Таму вымаві прароцтва пра зямлю Ізраілевую і скажы горам і пагоркам, лагчынам і далінам: так кажа Гасподзь Бог: вось, Я вымавіў гэта ў клопаце Маім, бо вы несяце на сабе паглум ад народаў. </p><i> Tamu vymavì praroctva pra zâmlû Ìzraìlevuû ì skažy goram ì pagorkam, lagčynam ì dalìnam: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â vymavìǔ gèta ǔ klopace Maìm, bo vy nesâce na sabe paglum ad narodaǔ. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь Бог: Я падняў руку Маю з прысягаю, што народы, якія вакол вас, самі панясуць сорам свой. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: Â padnâǔ ruku Maû z prysâgaû, što narody, âkìâ vakol vas, samì panâsuc′ soram svoj. </i>


text:
<pb/>А вы, горы Ізраілевыя, распусьцеце гольле ваша і будзеце радзіць плады вашыя народу Майму Ізраілю; бо яны скора прыйдуць. </p><i> A vy, gory Ìzraìlevyâ, raspus′cece gol′le vaša ì budzece radzìc′ plady vašyâ narodu Majmu Ìzraìlû; bo âny skora pryjduc′. </i>


text:
Бо вось, Я да вас зьвярнуся, і вас будуць урабляць і засяваць. </p><i> Bo vos′, Â da vas z′vârnusâ, ì vas buduc′ urablâc′ ì zasâvac′. </i>


text:
І пасялю на вас мноства людзей, і ўвесь дом Ізраілеў, увесь, і заселеныя будуць гарады і забудаваныя разваліны. </p><i> Ì pasâlû na vas mnostva lûdzej, ì ǔves′ dom Ìzraìleǔ, uves′, ì zaselenyâ buduc′ garady ì zabudavanyâ razvalìny. </i>


text:
І памножу на вас людзей і яны будуць пладзіцца і множыцца, і засялю вас, як было ў ранейшыя часы вашыя, і буду чыніць вам дабра болей, чым у ранейшыя часы вашыя, - і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì pamnožu na vas lûdzej ì âny buduc′ pladzìcca ì množycca, ì zasâlû vas, âk bylo ǔ ranejšyâ časy vašyâ, ì budu čynìc′ vam dabra bolej, čym u ranejšyâ časy vašyâ, - ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
І прывяду на вас людзей, народ Мой, Ізраіля, і яны будуць валодаць табою, зямля! і ты будзеш спадчынай іхняй і ня будзеш болей рабіць іх бязьдзетнымі. </p><i> Ì pryvâdu na vas lûdzej, narod Moj, Ìzraìlâ, ì âny buduc′ valodac′ taboû, zâmlâ! ì ty budzeš spadčynaj ìhnâj ì nâ budzeš bolej rabìc′ ìh bâz′dzetnymì. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: за тое, што кажуць пра вас: "ты - зямля, якая есьць людзей і робіць народ твой бязьдзетным," </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: za toe, što kažuc′ pra vas: "ty - zâmlâ, âkaâ es′c′ lûdzej ì robìc′ narod tvoj bâz′dzetnym," </i>


text:
затое ўжо ня будзеш больш есьці людзей і народу твайго ня будзеш наперад рабіць бязьдзетным, кажа Гасподзь Бог. </p><i> zatoe ǔžo nâ budzeš bol′š es′cì lûdzej ì narodu tvajgo nâ budzeš naperad rabìc′ bâz′dzetnym, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
І больш ня будзеш чуць зьдзеку ад народаў, паглуму ад плямёнаў не панясеш ужо на сабе, і народу твайго больш ня будзеш рабіць бязьдзетным, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì bol′š nâ budzeš čuc′ z′dzeku ad narodaǔ, paglumu ad plâmënaǔ ne panâseš užo na sabe, ì narodu tvajgo bol′š nâ budzeš rabìc′ bâz′dzetnym, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! калі дом Ізраілеў жыў на зямлі сваёй, ён апаганьваў яе паводзінамі сваімі і ўчынкамі сваімі; шлях іх перад абліччам Маім быў як нячыстасьць жанчыны ў час ачышчэньня яе. </p><i> syne čalavečy! kalì dom Ìzraìleǔ žyǔ na zâmlì svaëj, ën apagan′vaǔ âe pavodzìnamì svaìmì ì ǔčynkamì svaìmì; šlâh ìh perad ablìččam Maìm byǔ âk nâčystas′c′ žančyny ǔ čas ačyščèn′nâ âe. </i>


text:
І Я выліў на іх гнеў Мой за кроў, якую яны пралівалі на гэтай зямлі, і за тое, што яны апаганьвалі яе ідаламі сваімі. </p><i> Ì Â vylìǔ na ìh gneǔ Moj za kroǔ, âkuû âny pralìvalì na gètaj zâmlì, ì za toe, što âny apagan′valì âe ìdalamì svaìmì. </i>


text:
І Я расьсеяў іх па народах, і яны разьвеяны па землях; Я судзіў іх паводле шляхоў іхніх і паводле ўчынкаў іхніх. </p><i> Ì Â ras′seâǔ ìh pa narodah, ì âny raz′veâny pa zemlâh; Â sudzìǔ ìh pavodle šlâhoǔ ìhnìh ì pavodle ǔčynkaǔ ìhnìh. </i>


text:
І прыйшлі яны да народаў, куды пайшлі, і зьняславілі сьвятое імя Маё, бо пра іх кажуць: "яны - народ Госпада і выйшлі зь зямлі Ягонай"; </p><i> Ì pryjšlì âny da narodaǔ, kudy pajšlì, ì z′nâslavìlì s′vâtoe ìmâ Maë, bo pra ìh kažuc′: "âny - narod Gospada ì vyjšlì z′ zâmlì Âgonaj"; </i>


text:
І пашкадаваў Я сьвятое імя Маё, якое зьняславіў дом Ізраілеў у народаў, куды прыйшоў. </p><i> Ì paškadavaǔ Â s′vâtoe ìmâ Maë, âkoe z′nâslavìǔ dom Ìzraìleǔ u narodaǔ, kudy pryjšoǔ. </i>


text:
<pb/>Таму скажы дому Ізраілеваму: так кажа Гасподзь Бог: ня вам Я зрабіў гэта, доме Ізраілеў, а дзеля сьвятога імя Майго, якое вы зьняславілі ў народаў, куды прыйшлі. </p><i> Tamu skažy domu Ìzraìlevamu: tak kaža Gaspodz′ Bog: nâ vam Â zrabìǔ gèta, dome Ìzraìleǔ, a dzelâ s′vâtoga ìmâ Majgo, âkoe vy z′nâslavìlì ǔ narodaǔ, kudy pryjšlì. </i>


text:
І асьвячу вялікае імя Маё, неславёнае ў народаў, сярод якіх вы зьняславілі яго, і ўведаюць народы, што Я - Гасподзь, кажа Гасподзь Бог, калі яўлю на вас сьвятасьць Маю перад вачыма іхнімі. </p><i> Ì as′vâču vâlìkae ìmâ Maë, neslavënae ǔ narodaǔ, sârod âkìh vy z′nâslavìlì âgo, ì ǔvedaûc′ narody, što Â - Gaspodz′, kaža Gaspodz′ Bog, kalì âǔlû na vas s′vâtas′c′ Maû perad vačyma ìhnìmì. </i>


text:
<pb/>І вазьму вас з народаў і зьбяру вас з усіх краін і прывяду вас у зямлю вашу. </p><i> Ì vaz′mu vas z narodaǔ ì z′bâru vas z usìh kraìn ì pryvâdu vas u zâmlû vašu. </i>


text:
І акраплю вас чыстаю вадою, - і вы ачысьціцеся ад усіх пахібаў вашых, і ад усіх ідалаў вашых ачышчу вас. </p><i> Ì akraplû vas čystaû vadoû, - ì vy ačys′cìcesâ ad usìh pahìbaǔ vašyh, ì ad usìh ìdalaǔ vašyh ačyšču vas. </i>


text:
І дам вам сэрца новае і дух новы дам вам; і вазьму з плоці вашай сэрца каменнае і дам вам сэрца плацяное. </p><i> Ì dam vam sèrca novae ì duh novy dam vam; ì vaz′mu z plocì vašaj sèrca kamennae ì dam vam sèrca placânoe. </i>


text:
Укладу ўсярэдзіну вас дух Мой і зраблю так, што вы хадзіцьмеце ў запаведзях Маіх і пастановы Мае будзеце захоўваць і выконваць. </p><i> Ukladu ǔsârèdzìnu vas duh Moj ì zrablû tak, što vy hadzìc′mece ǔ zapavedzâh Maìh ì pastanovy Mae budzece zahoǔvac′ ì vykonvac′. </i>


text:
І будзеце жыць на зямлі, якую Я даў бацькам вашым, і будзеце Маім народам, і Я буду вашым Богам. </p><i> Ì budzece žyc′ na zâmlì, âkuû Â daǔ bac′kam vašym, ì budzece Maìm narodam, ì Â budu vašym Bogam. </i>


text:
І вызвалю вас ад усіх нечысьцяў вашых, і наклічу хлеб і памножу яго, і ня дам вам цярпець голад. </p><i> Ì vyzvalû vas ad usìh nečys′câǔ vašyh, ì naklìču hleb ì pamnožu âgo, ì nâ dam vam cârpec′ golad. </i>


text:
І памножу плады на дрэвах і ўтворы палёў, каб болей не цярпець вам паглуму ад народаў праз голад. </p><i> Ì pamnožu plady na drèvah ì ǔtvory palëǔ, kab bolej ne cârpec′ vam paglumu ad narodaǔ praz golad. </i>


text:
Тады згадаеце пра ліхія шляхі вашыя і благія ўчынкі вашыя і адчуеце агіду да саміх сябе за пахібнасьці вашыя і гнюсоты вашыя. </p><i> Tady zgadaece pra lìhìâ šlâhì vašyâ ì blagìâ ǔčynkì vašyâ ì adčuece agìdu da samìh sâbe za pahìbnas′cì vašyâ ì gnûsoty vašyâ. </i>


text:
Ня дзеля вас Я зраблю гэта, кажа Гасподзь Бог, хай будзе вам вядома. Чырванейце і саромейцеся шляхоў вашых, доме Ізраілеў. </p><i> Nâ dzelâ vas Â zrablû gèta, kaža Gaspodz′ Bog, haj budze vam vâdoma. Čyrvanejce ì saromejcesâ šlâhoǔ vašyh, dome Ìzraìleǔ. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: у той дзень, калі ачышчу вас ад усіх пахібнасьцяў вашых і насялю гарады, адбудаваныя будуць разваліны, </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: u toj dzen′, kalì ačyšču vas ad usìh pahìbnas′câǔ vašyh ì nasâlû garady, adbudavanyâ buduc′ razvalìny, </i>


text:
і будзе ўрабляцца спустошаная зямля, якая была пустыняю ў вачах у кожнага, хто праходзіў міма, </p><i> ì budze ǔrablâcca spustošanaâ zâmlâ, âkaâ byla pustynâû ǔ vačah u kožnaga, hto prahodzìǔ mìma, </i>


text:
тады скажуць: "гэтая апусьцелая зямля зрабілася як сад Эдэмскі і гэтыя разваленыя і апусьцелыя і спустошаныя гарады ўмацаваны і населены". </p><i> tady skažuc′: "gètaâ apus′celaâ zâmlâ zrabìlasâ âk sad Èdèmskì ì gètyâ razvalenyâ ì apus′celyâ ì spustošanyâ garady ǔmacavany ì naseleny". </i>


text:
І ўведаюць народы, якія застануцца вакол вас, што Я Гасподзь зноў будую разбуранае, засаджваю апусьцелае. Я Гасподзь сказаў - і зрабіў. </p><i> Ì ǔvedaûc′ narody, âkìâ zastanucca vakol vas, što Â Gaspodz′ znoǔ buduû razburanae, zasadžvaû apus′celae. Â Gaspodz′ skazaǔ - ì zrabìǔ. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: вось, яшчэ і ў тым яўлю міласьць Маю дому Ізраілеваму, памножу іх людзьмі, як статак. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, âščè ì ǔ tym âǔlû mìlas′c′ Maû domu Ìzraìlevamu, pamnožu ìh lûdz′mì, âk statak. </i>


text:
Як многа бывае ахвярных авечак у Ерусаліме ў часы сьвятаў ягоных, так поўныя будуць людзьмі апусьцелыя гарады, і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Âk mnoga byvae ahvârnyh avečak u Erusalìme ǔ časy s′vâtaǔ âgonyh, tak poǔnyâ buduc′ lûdz′mì apus′celyâ garady, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Была на мне рука Госпада, і Гасподзь вывеў мяне духам і паставіў мяне пасярод поля, і яно было поўнае касьцей, </p><i> Byla na mne ruka Gospada, ì Gaspodz′ vyveǔ mâne duham ì pastavìǔ mâne pasârod polâ, ì âno bylo poǔnae kas′cej, </i>


text:
і абвёў мяне вакол каля іх, і вось даволі шмат іх на паверхні поля, і вось яны даволі сухія. </p><i> ì abvëǔ mâne vakol kalâ ìh, ì vos′ davolì šmat ìh na paverhnì polâ, ì vos′ âny davolì suhìâ. </i>


text:
І сказаў мне: сыне чалавечы! ці ажывуць косьці гэтыя? Я сказаў: Госпадзе Божа! Ты ведаеш гэта. </p><i> Ì skazaǔ mne: syne čalavečy! cì ažyvuc′ kos′cì gètyâ? Â skazaǔ: Gospadze Boža! Ty vedaeš gèta. </i>


text:
І сказаў мне: вымаві прароцтва на косьці гэтыя і скажы ім: "косьці сухія! слухайце слова Гасподняе!" </p><i> Ì skazaǔ mne: vymavì praroctva na kos′cì gètyâ ì skažy ìm: "kos′cì suhìâ! sluhajce slova Gaspodnâe!" </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог касьцям гэтым: вось, Я ўвяду ў вас дух, і ажывяце. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog kas′câm gètym: vos′, Â ǔvâdu ǔ vas duh, ì ažyvâce. </i>


text:
І абкладу вас жыламі, і выгадую на вас плоць, і пакрыю вас скураю, і ўвяду ў вас дух, і ажывяце, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì abkladu vas žylamì, ì vygaduû na vas ploc′, ì pakryû vas skuraû, ì ǔvâdu ǔ vas duh, ì ažyvâce, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Я вымавіў прароцтва, як загадана было мне; і калі я прарочыў, адбыўся шум, і вось рух, і пачалі збліжацца косьці, костка з косткаю сваёю. </p><i> Â vymavìǔ praroctva, âk zagadana bylo mne; ì kalì â praročyǔ, adbyǔsâ šum, ì vos′ ruh, ì pačalì zblìžacca kos′cì, kostka z kostkaû svaëû. </i>


text:
І бачыў я, і вось, жылы былі на іх, і плоць нарасла, і скура пакрыла іх зьверху, а духа ня было ў іх. </p><i> Ì bačyǔ â, ì vos′, žyly bylì na ìh, ì ploc′ narasla, ì skura pakryla ìh z′verhu, a duha nâ bylo ǔ ìh. </i>


text:
<pb/>Тады сказаў Ён мне: вымаві прароцтва духу, вымаві прароцтва, сыне чалавечы, і скажы духу: так кажа Гасподзь Бог: ад чатырох вятроў прыйдзі, дух, і дыхні на гэтых забітых, і яны ажывуць. </p><i> Tady skazaǔ Ën mne: vymavì praroctva duhu, vymavì praroctva, syne čalavečy, ì skažy duhu: tak kaža Gaspodz′ Bog: ad čatyroh vâtroǔ pryjdzì, duh, ì dyhnì na gètyh zabìtyh, ì âny ažyvuc′. </i>


text:
І я вымавіў прароцтва, як Ён загадаў мне, і ўвайшоў у іх дух, - і яны ажылі і сталі на ногі свае - досыць, вялікае полчышча. </p><i> Ì â vymavìǔ praroctva, âk Ën zagadaǔ mne, ì ǔvajšoǔ u ìh duh, - ì âny ažylì ì stalì na nogì svae - dosyc′, vâlìkae polčyšča. </i>


text:
<pb/>І сказаў Ён мне: сыне чалавечы! косьці гэтыя - увесь дом Ізраілеў. Вось, яны кажуць: "высахлі косьці нашыя, і загінула надзея нашая: мы адарваныя ад кораня". </p><i> Ì skazaǔ Ën mne: syne čalavečy! kos′cì gètyâ - uves′ dom Ìzraìleǔ. Vos′, âny kažuc′: "vysahlì kos′cì našyâ, ì zagìnula nadzeâ našaâ: my adarvanyâ ad koranâ". </i>


text:
Таму вымаві прароцтва і скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: вось, я адчыню труны вашыя і выведу вас, народзе Мой, з трунаў вашых і ўвяду вас у зямлю Ізраілевую. </p><i> Tamu vymavì praroctva ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, â adčynû truny vašyâ ì vyvedu vas, narodze Moj, z trunaǔ vašyh ì ǔvâdu vas u zâmlû Ìzraìlevuû. </i>


text:
І ўведаеце, што Я - Гасподзь, калі адчыню труны вашыя і выведу вас, народзе Мой, з трунаў вашых, </p><i> Ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′, kalì adčynû truny vašyâ ì vyvedu vas, narodze Moj, z trunaǔ vašyh, </i>


text:
і ўкладу ў вас дух Мой, і ажывяце, і зьмяшчу вас на зямлі вашай - і ўведаеце, што Я Гасподзь сказаў гэта - і зрабіў, кажа Гасподзь. </p><i> ì ǔkladu ǔ vas duh Moj, ì ažyvâce, ì z′mâšču vas na zâmlì vašaj - ì ǔvedaece, što Â Gaspodz′ skazaǔ gèta - ì zrabìǔ, kaža Gaspodz′. </i>


text:
а ты, сыне чалавечы, вазьмі сабе адно жазло і напішы на ім: "Юду і сынам Ізраілевым, што ў спрымірэнстве зь ім"; і яшчэ вазьмі жазло і напішы на ім: "Язэпу", гэта - жазло Яфрэмава і ўсяго дому Ізраілевага, што ў спрымірэнстве зь ім. </p><i> a ty, syne čalavečy, vaz′mì sabe adno žazlo ì napìšy na ìm: "Ûdu ì synam Ìzraìlevym, što ǔ sprymìrènstve z′ ìm"; ì âščè vaz′mì žazlo ì napìšy na ìm: "Âzèpu", gèta - žazlo Âfrèmava ì ǔsâgo domu Ìzraìlevaga, što ǔ sprymìrènstve z′ ìm. </i>


text:
І складзі іх у сябе адзін з адным у адно жазло, каб яны ў руцэ тваёй былі адно. </p><i> Ì skladzì ìh u sâbe adzìn z adnym u adno žazlo, kab âny ǔ rucè tvaëj bylì adno. </i>


text:
І калі спытаюцца ў цябе сыны народу твайго: "ці не растлумачыш нам, што гэта ў цябе?" </p><i> Ì kalì spytaûcca ǔ câbe syny narodu tvajgo: "cì ne rastlumačyš nam, što gèta ǔ câbe?" </i>


text:
Тады скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: вось, Я вазьму жазло Язэпава, якое ў руцэ ў Яфрэма і спрыміраных зь ім плямёнаў Ізраілевых, і прыкладу іх да яго, да жазла Юдавага, і зраблю іх адным жазлом, і будуць адно ў руцэ Маёй. </p><i> Tady skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â vaz′mu žazlo Âzèpava, âkoe ǔ rucè ǔ Âfrèma ì sprymìranyh z′ ìm plâmënaǔ Ìzraìlevyh, ì prykladu ìh da âgo, da žazla Ûdavaga, ì zrablû ìh adnym žazlom, ì buduc′ adno ǔ rucè Maëj. </i>


text:
Калі ж абодва жэзлы, на якіх ты напішаш, будуць у руцэ тваёй перад вачыма іхнімі, </p><i> Kalì ž abodva žèzly, na âkìh ty napìšaš, buduc′ u rucè tvaëj perad vačyma ìhnìmì, </i>


text:
дык скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: вось, Я вазьму сыноў Ізраілевых спасярод народаў, сярод якіх яны жывуць, і зьбяру іх адусюль і прывяду іх у зямлю іхнюю. </p><i> dyk skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â vaz′mu synoǔ Ìzraìlevyh spasârod narodaǔ, sârod âkìh âny žyvuc′, ì z′bâru ìh adusûl′ ì pryvâdu ìh u zâmlû ìhnûû. </i>


text:
На гэтай зямлі, на горах Ізраіля Я зраблю іх адным народам, і адзін Цар будзе царом ва ўсіх іх, і ня будуць болей двума народамі і ўжо ня будуць наперад дзяліцца на два царствы. </p><i> Na gètaj zâmlì, na gorah Ìzraìlâ Â zrablû ìh adnym narodam, ì adzìn Car budze carom va ǔsìh ìh, ì nâ buduc′ bolej dvuma narodamì ì ǔžo nâ buduc′ naperad dzâlìcca na dva carstvy. </i>


text:
І ня будуць ужо апаганьваць сябе ідаламі сваімі і рознымі заганамі сваімі, і вызвалю іх з усіх мясьцінаў, дзе яны жывуць, дзе яны грашылі, і ачышчу іх, - і будуць Маім народам, і Я буду іх Богам. </p><i> Ì nâ buduc′ užo apagan′vac′ sâbe ìdalamì svaìmì ì roznymì zaganamì svaìmì, ì vyzvalû ìh z usìh mâs′cìnaǔ, dze âny žyvuc′, dze âny grašylì, ì ačyšču ìh, - ì buduc′ Maìm narodam, ì Â budu ìh Bogam. </i>


text:
<pb/>А раб Мой Давід будзе царом над імі і пастырам усіх іх, і яны будуць хадзіць паводле запаведзяў Маіх і пастановы Мае будуць захоўваць і выконваць іх. </p><i> A rab Moj Davìd budze carom nad ìmì ì pastyram usìh ìh, ì âny buduc′ hadzìc′ pavodle zapavedzâǔ Maìh ì pastanovy Mae buduc′ zahoǔvac′ ì vykonvac′ ìh. </i>


text:
І будуць жыць на зямлі, якую Я даў рабу Майму Якаву, на якой жылі бацькі іхнія: там будуць жыць яны і дзеці іхнія і дзеці дзяцей іхніх вавекі; і раб Мой Давід будзе князем у іх вечна. </p><i> Ì buduc′ žyc′ na zâmlì, âkuû Â daǔ rabu Majmu Âkavu, na âkoj žylì bac′kì ìhnìâ: tam buduc′ žyc′ âny ì dzecì ìhnìâ ì dzecì dzâcej ìhnìh vavekì; ì rab Moj Davìd budze knâzem u ìh večna. </i>


text:
І заключу зь імі запавет міру, запавет вечны будзе зь імі. І ўладкую іх і памножу іх і пастаўлю сярод іх сьвятыню Маю навекі. </p><i> Ì zaklûču z′ ìmì zapavet mìru, zapavet večny budze z′ ìmì. Ì ǔladkuû ìh ì pamnožu ìh ì pastaǔlû sârod ìh s′vâtynû Maû navekì. </i>


text:
І будзе ў іх жытло Маё, і буду іхнім Богам, а яны будуць Маім народам. </p><i> Ì budze ǔ ìh žytlo Maë, ì budu ìhnìm Bogam, a âny buduc′ Maìm narodam. </i>


text:
І ўведаюць народы, што Я - Гасподзь, Які асьвячае Ізраіля, калі сьвятыня Мая будзе сярод іх вавекі. </p><i> Ì ǔvedaûc′ narody, što Â - Gaspodz′, Âkì as′vâčae Ìzraìlâ, kalì s′vâtynâ Maâ budze sârod ìh vavekì. </i>


text:
сыне чалавечы! павярні аблічча тваё да Гога ў зямлі Магог, князя Роша, Мэшэха і Тувала, і вымаві на яго прароцтва </p><i> syne čalavečy! pavârnì ablìčča tvaë da Goga ǔ zâmlì Magog, knâzâ Roša, Mèšèha ì Tuvala, ì vymavì na âgo praroctva </i>


text:
і скажы: так кажа Гасподзь Бог: вось Я - на цябе, Гог, князь Роша, Мэшэха і Тувала! </p><i> ì skažy: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ Â - na câbe, Gog, knâz′ Roša, Mèšèha ì Tuvala! </i>


text:
І павярну цябе і ўкладу цуглі ў сківіцы твае і выведу цябе і ўсё войска тваё, коней і верхаўцоў, усіх пры поўнай зброі, вялікае полчышча, у брані і з шчытамі, усіх узброеных мечамі, </p><i> Ì pavârnu câbe ì ǔkladu cuglì ǔ skìvìcy tvae ì vyvedu câbe ì ǔsë vojska tvaë, konej ì verhaǔcoǔ, usìh pry poǔnaj zbroì, vâlìkae polčyšča, u branì ì z ščytamì, usìh uzbroenyh mečamì, </i>


text:
Персаў, Эфіопаў і Лівійцаў зь імі, усіх з шчытамі і ў шаломах, </p><i> Persaǔ, Èfìopaǔ ì Lìvìjcaǔ z′ ìmì, usìh z ščytamì ì ǔ šalomah, </i>


text:
Гамэра з усімі ягонымі атрадамі, дом Тагарма, ад паўночных межаў, з усімі ягонымі атрадамі, многія народы з табою. </p><i> Gamèra z usìmì âgonymì atradamì, dom Tagarma, ad paǔnočnyh mežaǔ, z usìmì âgonymì atradamì, mnogìâ narody z taboû. </i>


text:
<pb/>Рыхтуйся і зьбірайся - ты і ўсе полчышчы твае, што пазьбіраліся да цябе, - і будзь ім за правадыра. </p><i> Ryhtujsâ ì z′bìrajsâ - ty ì ǔse polčyščy tvae, što paz′bìralìsâ da câbe, - ì budz′ ìm za pravadyra. </i>


text:
Праз многа дзён ты спатрэбішся; у апошнія гады ты прыйдзеш у зямлю, збаўленую ад меча, сабраную з многіх гарадоў, на горы Ізраілевыя, якія былі ў пастаянным запусьценьні, але цяпер жыхары яе будуць вернуты з народаў і ўсе яны будуць жыць у бясьпецы. </p><i> Praz mnoga dzën ty spatrèbìšsâ; u apošnìâ gady ty pryjdzeš u zâmlû, zbaǔlenuû ad meča, sabranuû z mnogìh garadoǔ, na gory Ìzraìlevyâ, âkìâ bylì ǔ pastaânnym zapus′cen′nì, ale câper žyhary âe buduc′ vernuty z narodaǔ ì ǔse âny buduc′ žyc′ u bâs′pecy. </i>


text:
І падымешся як бура, пойдзеш як хмара, каб накрыць зямлю, - і ты і ўсе полчышчы твае і многія народы з табою. </p><i> Ì padymešsâ âk bura, pojdzeš âk hmara, kab nakryc′ zâmlû, - ì ty ì ǔse polčyščy tvae ì mnogìâ narody z taboû. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: у той дзень прыйдуць табе на сэрца думкі, і ты намысьліш ліхі ўчынак </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: u toj dzen′ pryjduc′ tabe na sèrca dumkì, ì ty namys′lìš lìhì ǔčynak </i>


text:
і скажаш: падымуся я на зямлю неабгароджаную, пайду на бястурботных, якія жывуць у бясьпецы, - усе яны жывуць бязь сьцен, і няма ў іх ні замкоў, ні дзьвярэй, </p><i> ì skažaš: padymusâ â na zâmlû neabgarodžanuû, pajdu na bâsturbotnyh, âkìâ žyvuc′ u bâs′pecy, - use âny žyvuc′ bâz′ s′cen, ì nâma ǔ ìh nì zamkoǔ, nì dz′vârèj, </i>


text:
каб учыніць рабунак і набраць здабычы, накласьці руку на зноў заселеныя руіны і на народ, сабраны з народаў, які вядзе гаспадарку і гандаль, які жыве на вяршыні зямлі. </p><i> kab učynìc′ rabunak ì nabrac′ zdabyčy, naklas′cì ruku na znoǔ zaselenyâ ruìny ì na narod, sabrany z narodaǔ, âkì vâdze gaspadarku ì gandal′, âkì žyve na vâršynì zâmlì. </i>


text:
Сава і Дэдан і купцы Тарсіскія з усімі іхнімі маладымі львамі скажуць табе: ты прыйшоў, каб учыніць рабунак, сабраў полчышча тваё, каб набраць здабычы, узяць срэбра і золата, адабраць быдла і маёмасьць, захапіць вялікую здабычу? </p><i> Sava ì Dèdan ì kupcy Tarsìskìâ z usìmì ìhnìmì maladymì l′vamì skažuc′ tabe: ty pryjšoǔ, kab učynìc′ rabunak, sabraǔ polčyšča tvaë, kab nabrac′ zdabyčy, uzâc′ srèbra ì zolata, adabrac′ bydla ì maëmas′c′, zahapìc′ vâlìkuû zdabyču? </i>


text:
<pb/>Таму вымаві прароцтва, сыне чалавечы, і скажы Гогу: так кажа Гасподзь Бог: ці ж не? таго дня, калі народ Мой Ізраіль будзе жыць у бясьпецы, ты ўведаеш гэта; </p><i> Tamu vymavì praroctva, syne čalavečy, ì skažy Gogu: tak kaža Gaspodz′ Bog: cì ž ne? tago dnâ, kalì narod Moj Ìzraìl′ budze žyc′ u bâs′pecy, ty ǔvedaeš gèta; </i>


text:
і пойдзеш зь месца твайго ад паўночных межаў, - і ты і многія народы з табою, усе, хто сядзіць на конях, зборня вялікая і войска шматлікае. </p><i> ì pojdzeš z′ mesca tvajgo ad paǔnočnyh mežaǔ, - ì ty ì mnogìâ narody z taboû, use, hto sâdzìc′ na konâh, zbornâ vâlìkaâ ì vojska šmatlìkae. </i>


text:
І падымешся на народ Мой, на Ізраіля, як хмара, каб накрыць зямлю: гэта будзе ў апошнія дні, і Я прывяду цябе на зямлю Маю, каб народы ўведалі Мяне, калі Я над табою, Гог, яўлю сьвятасьць Маю перад іх вачамі. </p><i> Ì padymešsâ na narod Moj, na Ìzraìlâ, âk hmara, kab nakryc′ zâmlû: gèta budze ǔ apošnìâ dnì, ì Â pryvâdu câbe na zâmlû Maû, kab narody ǔvedalì Mâne, kalì Â nad taboû, Gog, âǔlû s′vâtas′c′ Maû perad ìh vačamì. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: ці ня ты - той самы, пра якога Я гаварыў у старадаўнія дні праз рабоў Маіх, прарокаў Ізраілевых, якія прарочылі ў тыя часы, што Я прывяду цябе на іх. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: cì nâ ty - toj samy, pra âkoga Â gavaryǔ u staradaǔnìâ dnì praz raboǔ Maìh, prarokaǔ Ìzraìlevyh, âkìâ praročylì ǔ tyâ časy, što Â pryvâdu câbe na ìh. </i>


text:
І будзе ў той дзень, калі Гог прыйдзе на зямлю Ізраілевую, кажа Гасподзь Бог, гнеў Мой запалае ў лютасьці Маёй. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′, kalì Gog pryjdze na zâmlû Ìzraìlevuû, kaža Gaspodz′ Bog, gneǔ Moj zapalae ǔ lûtas′cì Maëj. </i>


text:
І ў рэўнасьці Маёй, у агні абурэньня Майго Я сказаў: сапраўды ў той дзень адбудзецца вялікае патрасеньне на зямлі Ізраілевай. </p><i> Ì ǔ rèǔnas′cì Maëj, u agnì aburèn′nâ Majgo Â skazaǔ: sapraǔdy ǔ toj dzen′ adbudzecca vâlìkae patrasen′ne na zâmlì Ìzraìlevaj. </i>


text:
І затрымцяць ад аблічча Майго рыбы марскія і птушкі нябесныя, і зьвяры польныя і ўсе паўзуны, якія поўзаюць па зямлі, і ўсе людзі, якія на ўлоньні зямлі, і абваляцца горы і ўпадуць уцёсы, і ўсе сьцены ўпадуць на зямлю. </p><i> Ì zatrymcâc′ ad ablìčča Majgo ryby marskìâ ì ptuškì nâbesnyâ, ì z′vâry pol′nyâ ì ǔse paǔzuny, âkìâ poǔzaûc′ pa zâmlì, ì ǔse lûdzì, âkìâ na ǔlon′nì zâmlì, ì abvalâcca gory ì ǔpaduc′ ucësy, ì ǔse s′ceny ǔpaduc′ na zâmlû. </i>


text:
І па ўсіх горах Маіх заклічу меч супроць яго, кажа Гасподзь Бог; меч кожнага чалавека будзе супроць брата ягонага. </p><i> Ì pa ǔsìh gorah Maìh zaklìču meč suproc′ âgo, kaža Gaspodz′ Bog; meč kožnaga čalaveka budze suproc′ brata âgonaga. </i>


text:
І буду судзіцца зь ім згубнаю пошасьцю і праліцьцём крыві, і вылью на яго і на ягоныя палкі і на многія народы, якія зь ім, усепатопны дождж і каменны град, агонь і серку; </p><i> Ì budu sudzìcca z′ ìm zgubnaû pošas′cû ì pralìc′cëm kryvì, ì vyl′û na âgo ì na âgonyâ palkì ì na mnogìâ narody, âkìâ z′ ìm, usepatopny doždž ì kamenny grad, agon′ ì serku; </i>


text:
І пакажу Маю веліч і сьвятасьць Маю і яўлю Сябе перад вачыма многіх гарадоў, - і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì pakažu Maû velìč ì s′vâtas′c′ Maû ì âǔlû Sâbe perad vačyma mnogìh garadoǔ, - ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
А ты, сыне чалавечы, прамові прароцтва на Гога і скажы: так кажа Гасподзь Бог: вось Я - на цябе, Гог, князь Роша, Мэшэха і Тувала! </p><i> A ty, syne čalavečy, pramovì praroctva na Goga ì skažy: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ Â - na câbe, Gog, knâz′ Roša, Mèšèha ì Tuvala! </i>


text:
І павярну цябе і павяду цябе, і выведу цябе ад краёў поўначы і прывяду цябе на горы Ізраілевыя. </p><i> Ì pavârnu câbe ì pavâdu câbe, ì vyvedu câbe ad kraëǔ poǔnačy ì pryvâdu câbe na gory Ìzraìlevyâ. </i>


text:
І выб'ю лук твой зь левай рукі тваёй і выкіну стрэлы твае з правай рукі тваёй. </p><i> Ì vyb'û luk tvoj z′ levaj rukì tvaëj ì vykìnu strèly tvae z pravaj rukì tvaëj. </i>


text:
Упадзеш ты на горах Ізраілевых, і ты і ўсе палкі твае і народы, якія з табою; і аддам цябе, каб зьелі, розным драпежным птушкам і зьвярам польным. </p><i> Upadzeš ty na gorah Ìzraìlevyh, ì ty ì ǔse palkì tvae ì narody, âkìâ z taboû; ì addam câbe, kab z′elì, roznym drapežnym ptuškam ì z′vâram pol′nym. </i>


text:
На адкрытым полі ўпадзеш, бо Я сказаў гэта, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Na adkrytym polì ǔpadzeš, bo Â skazaǔ gèta, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
І пашлю агонь на зямлю Магог і на жыхароў астравоў, якія жывуць у бясьпецы, і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì pašlû agon′ na zâmlû Magog ì na žyharoǔ astravoǔ, âkìâ žyvuc′ u bâs′pecy, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>І яўлю сьвятое імя Маё сярод народу Майго, Ізраіля, і ня дам наперад няславіць сьвятога імя Майго, - і ўведаюць народы, што Я - Гасподзь, Сьвяты ў Ізраілі. </p><i> Ì âǔlû s′vâtoe ìmâ Maë sârod narodu Majgo, Ìzraìlâ, ì nâ dam naperad nâslavìc′ s′vâtoga ìmâ Majgo, - ì ǔvedaûc′ narody, što Â - Gaspodz′, S′vâty ǔ Ìzraìlì. </i>


text:
Вось гэта і прыйдзе і збудзецца, кажа Гасподзь Бог, гэта той дзень, пра які Я сказаў. </p><i> Vos′ gèta ì pryjdze ì zbudzecca, kaža Gaspodz′ Bog, gèta toj dzen′, pra âkì Â skazaǔ. </i>


text:
<pb/>Тады жыхары гарадоў Ізраілевых выйдуць і раскладуць агонь і будуць паліць зброю, шчыты і латы, лукі і стрэлы, і булавы і дзіды, сем гадоў будуць паліць іх. </p><i> Tady žyhary garadoǔ Ìzraìlevyh vyjduc′ ì raskladuc′ agon′ ì buduc′ palìc′ zbroû, ščyty ì laty, lukì ì strèly, ì bulavy ì dzìdy, sem gadoǔ buduc′ palìc′ ìh. </i>


text:
І ня будуць насіць дроў з поля, ані сячы іх у лясах, а будуць паліць толькі зброю; і абрабуюць рабаўнікоў сваіх і абяруць абіральнікаў сваіх, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì nâ buduc′ nasìc′ droǔ z polâ, anì sâčy ìh u lâsah, a buduc′ palìc′ tol′kì zbroû; ì abrabuûc′ rabaǔnìkoǔ svaìh ì abâruc′ abìral′nìkaǔ svaìh, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>І будзе ў той дзень: дам Гогу месца на магілу ў Ізраілі, даліну, па якой праходзяць на ўсход ад мора, і яна будзе затрымліваць праходняў; і пахаваюць там Гога і ўсё полчышча ягонае і называцьмуць яе далінаю полчышча Гогавага. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′: dam Gogu mesca na magìlu ǔ Ìzraìlì, dalìnu, pa âkoj prahodzâc′ na ǔshod ad mora, ì âna budze zatrymlìvac′ prahodnâǔ; ì pahavaûc′ tam Goga ì ǔsë polčyšča âgonae ì nazyvac′muc′ âe dalìnaû polčyšča Gogavaga. </i>


text:
І дом Ізраілеў сем месяцаў будзе хаваць іх, каб ачысьціць зямлю. </p><i> Ì dom Ìzraìleǔ sem mesâcaǔ budze havac′ ìh, kab ačys′cìc′ zâmlû. </i>


text:
І ўвесь народ зямлі будзе хаваць іх, і славуты будзе ў іх дзень, калі Я праслаўлю Сябе, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì ǔves′ narod zâmlì budze havac′ ìh, ì slavuty budze ǔ ìh dzen′, kalì Â praslaǔlû Sâbe, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
І назначаць людзей, якія ўвесь час будуць абыходзіць зямлю і з дапамогаю прахожых хавацьмуць тых, што засталіся на паверхні зямлі - дзеля ачышчэньня яе: а як пройдзе сем месяцаў яны пачнуць рабіць пошукі, </p><i> Ì naznačac′ lûdzej, âkìâ ǔves′ čas buduc′ abyhodzìc′ zâmlû ì z dapamogaû prahožyh havac′muc′ tyh, što zastalìsâ na paverhnì zâmlì - dzelâ ačyščèn′nâ âe: a âk projdze sem mesâcaǔ âny pačnuc′ rabìc′ pošukì, </i>


text:
і калі хто з тых, што абыходзяць зямлю, убачыць костку чалавечую, той паставіць каля яе знак, пакуль пахавальнікі не пахаваюць яе ў даліне полчышча Гогавага </p><i> ì kalì hto z tyh, što abyhodzâc′ zâmlû, ubačyc′ kostku čalavečuû, toj pastavìc′ kalâ âe znak, pakul′ pahaval′nìkì ne pahavaûc′ âe ǔ dalìne polčyšča Gogavaga </i>


text:
І будзе імя гораду: Гамона (Полчышча). І так ачысьцяць яны зямлю. </p><i> Ì budze ìmâ goradu: Gamona (Polčyšča). Ì tak ačys′câc′ âny zâmlû. </i>


text:
<pb/>А ты, сыне чалавечы, - так кажа Гасподзь Бог, скажы розным птушкам і ўсім зьвярам польным: зьбірайцеся і йдзеце, з усіх бакоў сыходзьцеся да ахвяры Маёй, якую Я закалю вам, да вялікай ахвяры на горах Ізраілевых, - і есьцімеце мяса і піцьмеце кроў: </p><i> A ty, syne čalavečy, - tak kaža Gaspodz′ Bog, skažy roznym ptuškam ì ǔsìm z′vâram pol′nym: z′bìrajcesâ ì jdzece, z usìh bakoǔ syhodz′cesâ da ahvâry Maëj, âkuû Â zakalû vam, da vâlìkaj ahvâry na gorah Ìzraìlevyh, - ì es′cìmece mâsa ì pìc′mece kroǔ: </i>


text:
мяса мужоў дужых будзеце есьці і будзеце піць кроў князёў зямлі, бараноў, ягнят, казлоў і цялят, усіх выкармленых на Васане; </p><i> mâsa mužoǔ dužyh budzece es′cì ì budzece pìc′ kroǔ knâzëǔ zâmlì, baranoǔ, âgnât, kazloǔ ì câlât, usìh vykarmlenyh na Vasane; </i>


text:
і будзеце есьці тлушч удосыць і піць кроў дап'яна з ахвяры Маёй, якую Я закалю вам. </p><i> ì budzece es′cì tlušč udosyc′ ì pìc′ kroǔ dap'âna z ahvâry Maëj, âkuû Â zakalû vam. </i>


text:
І насыціцеся за сталом Маім конямі і коньнікамі, мужамі дужымі і ўсякімі людзьмі вайсковымі, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì nasycìcesâ za stalom Maìm konâmì ì kon′nìkamì, mužamì dužymì ì ǔsâkìmì lûdz′mì vajskovymì, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>І яўлю славу Маю паміж народамі, і ўсе народы ўбачаць суд Мой, які Я ўчыню, і руку Маю, якую Я накладу на іх. </p><i> Ì âǔlû slavu Maû pamìž narodamì, ì ǔse narody ǔbačac′ sud Moj, âkì Â ǔčynû, ì ruku Maû, âkuû Â nakladu na ìh. </i>


text:
І будзе ведаць дом Ізраілеў, што Я - Гасподзь Бог іхні, ад сёньня і далей. </p><i> Ì budze vedac′ dom Ìzraìleǔ, što Â - Gaspodz′ Bog ìhnì, ad sën′nâ ì dalej. </i>


text:
І ўведаюць народы, што дом Ізраілеў быў пераселены за няпраўду сваю; за тое, што яны паводзіліся вераломна перада Мною, Я схаваў ад іх аблічча Маё і аддаў іх у рукі ворагам іхнім, - і ўсе яны загінулі ад меча. </p><i> Ì ǔvedaûc′ narody, što dom Ìzraìleǔ byǔ peraseleny za nâpraǔdu svaû; za toe, što âny pavodzìlìsâ veralomna perada Mnoû, Â shavaǔ ad ìh ablìčča Maë ì addaǔ ìh u rukì voragam ìhnìm, - ì ǔse âny zagìnulì ad meča. </i>


text:
За нячыстасьць іхнюю і за іх пахібнасьць Я зрабіў гэта зь імі і схаваў ад іх аблічча Маё. </p><i> Za nâčystas′c′ ìhnûû ì za ìh pahìbnas′c′ Â zrabìǔ gèta z′ ìmì ì shavaǔ ad ìh ablìčča Maë. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: сёньня вярну палон Якаваў і памілую ўвесь дом Ізраілеў і падбаю паводле сьвятога імя Майго. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: sën′nâ vârnu palon Âkavaǔ ì pamìluû ǔves′ dom Ìzraìleǔ ì padbaû pavodle s′vâtoga ìmâ Majgo. </i>


text:
І адчуюць яны няславу сваю і ўсе пахібы свае, якія рабілі перада Мною, калі жыцьмуць на зямлі сваёй у бясьпецы і ніхто ня будзе запалохваць іх, </p><i> Ì adčuûc′ âny nâslavu svaû ì ǔse pahìby svae, âkìâ rabìlì perada Mnoû, kalì žyc′muc′ na zâmlì svaëj u bâs′pecy ì nìhto nâ budze zapalohvac′ ìh, </i>


text:
калі Я вярну іх з народаў і зьбяру іх зь земляў ворагаў іхніх і яўлю ў іх сьвятасьць Маю перад вачамі многіх народаў. </p><i> kalì Â vârnu ìh z narodaǔ ì z′bâru ìh z′ zemlâǔ voragaǔ ìhnìh ì âǔlû ǔ ìh s′vâtas′c′ Maû perad vačamì mnogìh narodaǔ. </i>


text:
І ўведаюць, што Я - Гасподзь Бог іхні, калі, расьсеяўшы іх сярод народаў, зноў зьбяру іх у зямлю іхнюю і не пакіну ўжо там ніводнага зь іх. </p><i> Ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′ Bog ìhnì, kalì, ras′seâǔšy ìh sârod narodaǔ, znoǔ z′bâru ìh u zâmlû ìhnûû ì ne pakìnu ǔžo tam nìvodnaga z′ ìh. </i>


text:
І ня будуць ужо хаваць ад іх твару Майго, бо Я вылью дух Мой на дом Ізраілеў, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì nâ buduc′ užo havac′ ad ìh tvaru Majgo, bo Â vyl′û duh Moj na dom Ìzraìleǔ, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>У дваццаць пятым годзе пасьля перасяленьня нашага, на пачатку года, у дзясяты дзень месяца, у чатырнаццатым годзе пасьля разбурэньня горада, у той самы дзень была на мне рука Госпада, і Ён павёў мяне туды. </p><i> U dvaccac′ pâtym godze pas′lâ perasâlen′nâ našaga, na pačatku goda, u dzâsâty dzen′ mesâca, u čatyrnaccatym godze pas′lâ razburèn′nâ gorada, u toj samy dzen′ byla na mne ruka Gospada, ì Ën pavëǔ mâne tudy. </i>


text:
Ва ўявах Божых, прывёў Ён мяне ў зямлю Ізраілевую і паставіў мяне на даволі высокай гары, і на ёй з паўднёвага боку былі як бы гарадскія будынкі, </p><i> Va ǔâvah Božyh, pryvëǔ Ën mâne ǔ zâmlû Ìzraìlevuû ì pastavìǔ mâne na davolì vysokaj gary, ì na ëj z paǔdnëvaga boku bylì âk by garadskìâ budynkì, </i>


text:
і прывёў мяне туды. І вось муж, выгляд у якога як бы выгляд бліскучай медзі, і льняная вяроўка ў руцэ ў яго і трысьціна для вымярэньня, і стаяў ён каля брамы. </p><i> ì pryvëǔ mâne tudy. Ì vos′ muž, vyglâd u âkoga âk by vyglâd blìskučaj medzì, ì l′nânaâ vâroǔka ǔ rucè ǔ âgo ì trys′cìna dlâ vymârèn′nâ, ì staâǔ ën kalâ bramy. </i>


text:
І сказаў мне гэты муж: сыне чалавечы! глядзі вачыма тваімі і слухай вушамі тваімі, і прыкладвай сэрца тваё да ўсяго, што я буду паказваць табе, бо ты на тое і прыведзены сюды, каб я паказаў табе гэта; усё, што ўгледзіш, абвясьці дому Ізраілеваму. </p><i> Ì skazaǔ mne gèty muž: syne čalavečy! glâdzì vačyma tvaìmì ì sluhaj vušamì tvaìmì, ì prykladvaj sèrca tvaë da ǔsâgo, što â budu pakazvac′ tabe, bo ty na toe ì pryvedzeny sûdy, kab â pakazaǔ tabe gèta; usë, što ǔgledzìš, abvâs′cì domu Ìzraìlevamu. </i>


text:
<pb/>І вось, па-за храмам - мур з усіх бакоў яго, і ў руцэ ў таго мужа - трысьціна для вымярэньня ў шэсьць локцяў, калі лічыць кожны локаць локцем з далоню; і намерыў ён у гэтым будынку адну трысьціну таўшчыні і адну трысьціну вышыні. </p><i> Ì vos′, pa-za hramam - mur z usìh bakoǔ âgo, ì ǔ rucè ǔ tago muža - trys′cìna dlâ vymârèn′nâ ǔ šès′c′ lokcâǔ, kalì lìčyc′ kožny lokac′ lokcem z dalonû; ì nameryǔ ën u gètym budynku adnu trys′cìnu taǔščynì ì adnu trys′cìnu vyšynì. </i>


text:
Потым пайшоў да брамы, тварам на ўсход, і падняўся па прыступках яе і знайшоў меры ў адным парозе брамы адну трысьціну шырыні і ў другім парозе адну трысьціну шырыні. </p><i> Potym pajšoǔ da bramy, tvaram na ǔshod, ì padnâǔsâ pa prystupkah âe ì znajšoǔ mery ǔ adnym paroze bramy adnu trys′cìnu šyrynì ì ǔ drugìm paroze adnu trys′cìnu šyrynì. </i>


text:
І ў кожным бакавым пакоі адна трысьціна даўжыні і адна трысьціна шырыні, а паміж пакоямі пяць локцяў, і ў парозе брамы каля бабінца брамы ўсярэдзіне адна трысьціна. </p><i> Ì ǔ kožnym bakavym pakoì adna trys′cìna daǔžynì ì adna trys′cìna šyrynì, a pamìž pakoâmì pâc′ lokcâǔ, ì ǔ paroze bramy kalâ babìnca bramy ǔsârèdzìne adna trys′cìna. </i>


text:
І зьмерыў ён у бабінцы брамы ўсярэдзіне адну трысьціну, </p><i> Ì z′meryǔ ën u babìncy bramy ǔsârèdzìne adnu trys′cìnu, </i>


text:
а ў бабінцы каля брамы намерыў восем локцяў і два локці ў слупах. Гэты бабінец каля брамы - з боку храма. </p><i> a ǔ babìncy kalâ bramy nameryǔ vosem lokcâǔ ì dva lokcì ǔ slupah. Gèty babìnec kalâ bramy - z boku hrama. </i>


text:
Бакавых пакояў каля ўсходняй брамы: тры - з аднаго боку і тры - з другога; адна мера ва ўсіх трох і адна мера ў слупах з таго і з другога боку. </p><i> Bakavyh pakoâǔ kalâ ǔshodnâj bramy: try - z adnago boku ì try - z drugoga; adna mera va ǔsìh troh ì adna mera ǔ slupah z tago ì z drugoga boku. </i>


text:
Шырыні ў пройме брамы ён намерыў дзесяць локцяў, а даўжыні брамы - трынаццаць локцяў. </p><i> Šyrynì ǔ projme bramy ën nameryǔ dzesâc′ lokcâǔ, a daǔžynì bramy - trynaccac′ lokcâǔ. </i>


text:
А перад пакоямі выступ у адзін локаць, і ў адзін локаць - з другога боку выступ; гэтыя пакоі з аднаго боку мелі шэсьць локцяў і шэсьць локцяў з другога боку. </p><i> A perad pakoâmì vystup u adzìn lokac′, ì ǔ adzìn lokac′ - z drugoga boku vystup; gètyâ pakoì z adnago boku melì šès′c′ lokcâǔ ì šès′c′ lokcâǔ z drugoga boku. </i>


text:
Потым намерыў ён у браме ад даху аднаго пакоя да даху другога дваццаць пяць локцяў шырыні; дзьверы былі насупраць дзьвярэй. </p><i> Potym nameryǔ ën u brame ad dahu adnago pakoâ da dahu drugoga dvaccac′ pâc′ lokcâǔ šyrynì; dz′very bylì nasuprac′ dz′vârèj. </i>


text:
А ў слупах ён налічыў шасьцьдзясят локцяў - у кожным слупе каля двара і каля брамы, </p><i> A ǔ slupah ën nalìčyǔ šas′c′dzâsât lokcâǔ - u kožnym slupe kalâ dvara ì kalâ bramy, </i>


text:
і ад пярэдняга боку ўваходу ў браму да пярэдняга боку ўнутранае брамы - пяцьдзясят локцяў. </p><i> ì ad pârèdnâga boku ǔvahodu ǔ bramu da pârèdnâga boku ǔnutranae bramy - pâc′dzâsât lokcâǔ. </i>


text:
Кратаваныя вокны былі і ў бакавых пакоях і ў слупах іх, усярэдзіну брамы вакол, таксама і ў бабінцах вокны былі вакол на зьнешні бок, і на слупах - пальмы. </p><i> Kratavanyâ vokny bylì ì ǔ bakavyh pakoâh ì ǔ slupah ìh, usârèdzìnu bramy vakol, taksama ì ǔ babìncah vokny bylì vakol na z′nešnì bok, ì na slupah - pal′my. </i>


text:
<pb/>І прывёў ён мяне на зьнешні двор, і вось там - пакоі і каменны памост вакол двара; трыццаць пакояў на тым памосьце. </p><i> Ì pryvëǔ ën mâne na z′nešnì dvor, ì vos′ tam - pakoì ì kamenny pamost vakol dvara; tryccac′ pakoâǔ na tym pamos′ce. </i>


text:
І памост гэты быў абапал брамы, адпаведна даўжыні брамы; гэты памост быў ніжэй. </p><i> Ì pamost gèty byǔ abapal bramy, adpavedna daǔžynì bramy; gèty pamost byǔ nìžèj. </i>


text:
І намерыў ён у шырыню ад ніжняе брамы да зьнешняга краю ўнутранага двара сто локцяў - на ўсход і на поўнач. </p><i> Ì nameryǔ ën u šyrynû ad nìžnâe bramy da z′nešnâga kraû ǔnutranaga dvara sto lokcâǔ - na ǔshod ì na poǔnač. </i>


text:
<pb/>Ён зьмерыў таксама даўжыню і шырыню брамы зьнешняга двара, які выходзіў на поўнач, </p><i> Ën z′meryǔ taksama daǔžynû ì šyrynû bramy z′nešnâga dvara, âkì vyhodzìǔ na poǔnač, </i>


text:
і бакавыя пакоі пры іх, тры з аднаго боку і тры з другога; і слупы іх і выступы іх былі такой самай меры, як у ранейшае брамы: даўжыня іх - пяцьдзясят локцяў, а шырыня - дваццаць пяць локцяў. </p><i> ì bakavyâ pakoì pry ìh, try z adnago boku ì try z drugoga; ì slupy ìh ì vystupy ìh bylì takoj samaj mery, âk u ranejšae bramy: daǔžynâ ìh - pâc′dzâsât lokcâǔ, a šyrynâ - dvaccac′ pâc′ lokcâǔ. </i>


text:
І вокны іх і выступы іх і пальмы іх - той самай меры, як у брамы, якая выходзіць на ўсход; і ўваходзяць у яе па сямі прыступках, і перад імі выступы. </p><i> Ì vokny ìh ì vystupy ìh ì pal′my ìh - toj samaj mery, âk u bramy, âkaâ vyhodzìc′ na ǔshod; ì ǔvahodzâc′ u âe pa sâmì prystupkah, ì perad ìmì vystupy. </i>


text:
І ва ўнутраны двор ёсьць брама насупраць брамаў паўночнай і ўсходняй; і намерыў ён ад брамы да брамы сто локцяў. </p><i> Ì va ǔnutrany dvor ës′c′ brama nasuprac′ bramaǔ paǔnočnaj ì ǔshodnâj; ì nameryǔ ën ad bramy da bramy sto lokcâǔ. </i>


text:
<pb/>І павёў мяне на поўдзень, і вось там - брама паўднёвая; і намерыў ён у слупах і выступах такую самую меру. </p><i> Ì pavëǔ mâne na poǔdzen′, ì vos′ tam - brama paǔdnëvaâ; ì nameryǔ ën u slupah ì vystupah takuû samuû meru. </i>


text:
І вокны ў іх і перад дзьвярыма ў іх - такія самыя, як тыя вокны: даўжыні пяцьдзясят локцяў, а шырыні дваццаць пяць локцяў. </p><i> Ì vokny ǔ ìh ì perad dz′vâryma ǔ ìh - takìâ samyâ, âk tyâ vokny: daǔžynì pâc′dzâsât lokcâǔ, a šyrynì dvaccac′ pâc′ lokcâǔ. </i>


text:
Пад'ём да іх - у сем прыступак, і пераддзьвер'е перад імі; і пальмавыя акрасы - адно з аднаго боку і адно з другога - на слупах іх. </p><i> Pad'ëm da ìh - u sem prystupak, ì peraddz′ver'e perad ìmì; ì pal′mavyâ akrasy - adno z adnago boku ì adno z drugoga - na slupah ìh. </i>


text:
І ва ўнутраны двор была паўднёвая брама; і намерыў ён ад брамы да брамы паўднёвай сто локцяў. </p><i> Ì va ǔnutrany dvor byla paǔdnëvaâ brama; ì nameryǔ ën ad bramy da bramy paǔdnëvaj sto lokcâǔ. </i>


text:
<pb/>І прывёў ён мяне праз паўднёвую браму ва ўнутраны двор; і намерыў у паўднёвай браме тую самую меру. </p><i> Ì pryvëǔ ën mâne praz paǔdnëvuû bramu va ǔnutrany dvor; ì nameryǔ u paǔdnëvaj brame tuû samuû meru. </i>


text:
І бакавыя пакоі іх і слупы іх і бабінцы іх - той самай меры, і вокны ў іх і ў бабінцах іх былі вакол; усяго ў даўжыню - пацьдзясят локцяў, а ў шырыню - дваццаць пяць локцяў. </p><i> Ì bakavyâ pakoì ìh ì slupy ìh ì babìncy ìh - toj samaj mery, ì vokny ǔ ìh ì ǔ babìncah ìh bylì vakol; usâgo ǔ daǔžynû - pac′dzâsât lokcâǔ, a ǔ šyrynû - dvaccac′ pâc′ lokcâǔ. </i>


text:
Бабінцы былі вакол у дваццаць пяць локцяў, а шырынёю ў пяць локцяў. </p><i> Babìncy bylì vakol u dvaccac′ pâc′ lokcâǔ, a šyrynëû ǔ pâc′ lokcâǔ. </i>


text:
І бабінцы былі ў іх на зьнешні двор, і пальмы былі на слупах іх; пад'ём да іх - на восем прыступак. </p><i> Ì babìncy bylì ǔ ìh na z′nešnì dvor, ì pal′my bylì na slupah ìh; pad'ëm da ìh - na vosem prystupak. </i>


text:
<pb/>І павёў мяне ўсходняю брамаю на ўнутраны двор; і намерыў у гэтай браме тую самую меру. </p><i> Ì pavëǔ mâne ǔshodnâû bramaû na ǔnutrany dvor; ì nameryǔ u gètaj brame tuû samuû meru. </i>


text:
І бакавыя пакоі іх і слупы іх былі вакол; даўжыня на пяцьдзясят локцяў, і шырыня - дваццаць пяць локцяў. </p><i> Ì bakavyâ pakoì ìh ì slupy ìh bylì vakol; daǔžynâ na pâc′dzâsât lokcâǔ, ì šyrynâ - dvaccac′ pâc′ lokcâǔ. </i>


text:
Бабінцы ў іх былі на зьнешні двор, і пальмы на слупах іх з таго і другога боку; пад'ём да іх, на восем прыступак. </p><i> Babìncy ǔ ìh bylì na z′nešnì dvor, ì pal′my na slupah ìh z tago ì drugoga boku; pad'ëm da ìh, na vosem prystupak. </i>


text:
<pb/>Потым прывёў мяне да паўночнае брамы і намерыў у ёй тую самую меру. </p><i> Potym pryvëǔ mâne da paǔnočnae bramy ì nameryǔ u ëj tuû samuû meru. </i>


text:
Бакавыя пакоі пры ёй, слупы яе былі вакол; усяго ў даўжыню - пяцьдзясят локцяў і ў шырыню - дваццаць пяць локцяў. </p><i> Bakavyâ pakoì pry ëj, slupy âe bylì vakol; usâgo ǔ daǔžynû - pâc′dzâsât lokcâǔ ì ǔ šyrynû - dvaccac′ pâc′ lokcâǔ. </i>


text:
Бабінцы ў ёй былі на зьнешні двор і пальмы на слупах яе з таго і з другога боку; пад'ём да яе - на восем прыступак. </p><i> Babìncy ǔ ëj bylì na z′nešnì dvor ì pal′my na slupah âe z tago ì z drugoga boku; pad'ëm da âe - na vosem prystupak. </i>


text:
<pb/>Быў таксама пакой, з уваходам у яго, каля слупоў брамы: там абмываюць ахвяры цэласпаленьня. </p><i> Byǔ taksama pakoj, z uvahodam u âgo, kalâ slupoǔ bramy: tam abmyvaûc′ ahvâry cèlaspalen′nâ. </i>


text:
А ў бабінцы каля брамы два сталы - з аднаго боку і два - з другога боку, каб калоць на іх ахвяры цэласпаленьня і ахвяры за грэх і ахвяры за злачынства. </p><i> A ǔ babìncy kalâ bramy dva staly - z adnago boku ì dva - z drugoga boku, kab kaloc′ na ìh ahvâry cèlaspalen′nâ ì ahvâry za grèh ì ahvâry za zlačynstva. </i>


text:
І са зьнешняга боку каля ўваходу ў праёміну паўночнае брамы былі два сталы, і з другога боку каля бабінца пад брамай - два сталы. </p><i> Ì sa z′nešnâga boku kalâ ǔvahodu ǔ praëmìnu paǔnočnae bramy bylì dva staly, ì z drugoga boku kalâ babìnca pad bramaj - dva staly. </i>


text:
Чатыры сталы - з аднаго боку і чатыры сталы - з другога боку і абапал брамы: усяго восем сталоў, на якіх колюць ахвяры. </p><i> Čatyry staly - z adnago boku ì čatyry staly - z drugoga boku ì abapal bramy: usâgo vosem staloǔ, na âkìh kolûc′ ahvâry. </i>


text:
І чатыры сталы для прыгатаваньня цэласпаленьня былі з часаных камянёў, даўжынёю ў паўтара локця і шырынёю ў паўтара локця, а вышынёю ў адзін локаць; на іх кладуць прылады для заколу ахвяры цэласпаленьня і іншыя ахвяры. </p><i> Ì čatyry staly dlâ prygatavan′nâ cèlaspalen′nâ bylì z časanyh kamânëǔ, daǔžynëû ǔ paǔtara lokcâ ì šyrynëû ǔ paǔtara lokcâ, a vyšynëû ǔ adzìn lokac′; na ìh kladuc′ prylady dlâ zakolu ahvâry cèlaspalen′nâ ì ìnšyâ ahvâry. </i>


text:
І гакі ў адну далоню ўроблены былі ў сьцены будынка вакол, а на сталах клалі ахвярнае мяса. </p><i> Ì gakì ǔ adnu dalonû ǔrobleny bylì ǔ s′ceny budynka vakol, a na stalah klalì ahvârnae mâsa. </i>


text:
<pb/>Звонку ўнутранае брамы былі пакоі для сьпевакоў; на ўнутраным двары, з боку паўночнае брамы, адна на поўдзень, а другая, з боку паўднёвае брамы, на поўнач. </p><i> Zvonku ǔnutranae bramy bylì pakoì dlâ s′pevakoǔ; na ǔnutranym dvary, z boku paǔnočnae bramy, adna na poǔdzen′, a drugaâ, z boku paǔdnëvae bramy, na poǔnač. </i>


text:
І сказаў ён мне: гэты пакой, які выходзіць на поўдзень - для сьвятароў, якія чуваюць на варце храма; </p><i> Ì skazaǔ ën mne: gèty pakoj, âkì vyhodzìc′ na poǔdzen′ - dlâ s′vâtaroǔ, âkìâ čuvaûc′ na varce hrama; </i>


text:
а пакой, які выходзіць на поўнач - для сьвятароў, якія чуваюць на варце ахвярніка: гэта сыны Садока, якія адны з сыноў Лявія набліжаюцца да Госпада, каб служыць Яму. </p><i> a pakoj, âkì vyhodzìc′ na poǔnač - dlâ s′vâtaroǔ, âkìâ čuvaûc′ na varce ahvârnìka: gèta syny Sadoka, âkìâ adny z synoǔ Lâvìâ nablìžaûcca da Gospada, kab služyc′ Âmu. </i>


text:
І намерыў ён у двары сто локцяў даўжыні і сто локцяў шырыні: ён быў чатырохкутны: а перад храмам стаяў ахвярнік. </p><i> Ì nameryǔ ën u dvary sto lokcâǔ daǔžynì ì sto lokcâǔ šyrynì: ën byǔ čatyrohkutny: a perad hramam staâǔ ahvârnìk. </i>


text:
<pb/>І прывёў ён мяне да бабінца храма і намерыў у слупах бабінца пяць локцяў з аднаго боку і пяць локцяў з другога; а ў браме - тры локці шырыні з аднаго боку і тры локці з другога. </p><i> Ì pryvëǔ ën mâne da babìnca hrama ì nameryǔ u slupah babìnca pâc′ lokcâǔ z adnago boku ì pâc′ lokcâǔ z drugoga; a ǔ brame - try lokcì šyrynì z adnago boku ì try lokcì z drugoga. </i>


text:
Даўжыня бабінца - дваццаць локцяў, а шырыня - адзінаццаць локцяў, і ўзыходзяць у яго па дзесяці прыступках; і былі падпоры ў слупоў: адна - з аднаго боку, а другая - з другога. </p><i> Daǔžynâ babìnca - dvaccac′ lokcâǔ, a šyrynâ - adzìnaccac′ lokcâǔ, ì ǔzyhodzâc′ u âgo pa dzesâcì prystupkah; ì bylì padpory ǔ slupoǔ: adna - z adnago boku, a drugaâ - z drugoga. </i>


text:
<pb/>Потым увёў мяне ў храм і намерыў у слупах шэсьць локцяў шырыні з аднаго боку і шэсьць локцяў шырыні з другога боку, у шырыню скініі. </p><i> Potym uvëǔ mâne ǔ hram ì nameryǔ u slupah šès′c′ lokcâǔ šyrynì z adnago boku ì šès′c′ lokcâǔ šyrynì z drugoga boku, u šyrynû skìnìì. </i>


text:
У дзьвярах - дзесяць локцяў шырыні, і абапал дзьвярэй - пяць локцяў з аднаго боку і пяць локцяў з другога боку; і намерыў даўжыні ў храме сорак локцяў, а шырыні дваццаць локцяў. </p><i> U dz′vârah - dzesâc′ lokcâǔ šyrynì, ì abapal dz′vârèj - pâc′ lokcâǔ z adnago boku ì pâc′ lokcâǔ z drugoga boku; ì nameryǔ daǔžynì ǔ hrame sorak lokcâǔ, a šyrynì dvaccac′ lokcâǔ. </i>


text:
<pb/>І пайшоў усярэдзіну, і намерыў у слупах каля дзьвярэй два локці і ў дзьвярах шэсьць локцяў, а шырыня дзьвярэй - у сем локцяў. </p><i> Ì pajšoǔ usârèdzìnu, ì nameryǔ u slupah kalâ dz′vârèj dva lokcì ì ǔ dz′vârah šès′c′ lokcâǔ, a šyrynâ dz′vârèj - u sem lokcâǔ. </i>


text:
І адмерыў у ім дваццаць локцяў у даўжыню і дваццаць локцяў у шырыню храма, і сказаў мне: гэта Сьвятое Сьвятых. </p><i> Ì admeryǔ u ìm dvaccac′ lokcâǔ u daǔžynû ì dvaccac′ lokcâǔ u šyrynû hrama, ì skazaǔ mne: gèta S′vâtoe S′vâtyh. </i>


text:
<pb/>І намерыў у сьцяне храма шэсьць локцяў, а шырыні ў бакавых пакоях вакол храма па чатыры локці. </p><i> Ì nameryǔ u s′câne hrama šès′c′ lokcâǔ, a šyrynì ǔ bakavyh pakoâh vakol hrama pa čatyry lokcì. </i>


text:
Бакавых пакояў было трыццаць тры, пакой каля пакоя; яны ўдаюцца ў сьцяну, якая ў храма для пакояў вакол, так што яны ў сувязі зь ёю, але сьцяны самога храма не кранаюць. </p><i> Bakavyh pakoâǔ bylo tryccac′ try, pakoj kalâ pakoâ; âny ǔdaûcca ǔ s′cânu, âkaâ ǔ hrama dlâ pakoâǔ vakol, tak što âny ǔ suvâzì z′ ëû, ale s′câny samoga hrama ne kranaûc′. </i>


text:
І ён болей і болей расшыраўся вакол угору бакавымі пакоямі, бо акруглівасьць храма падымалася вышэй і вышэй вакол храма, і таму храм меў большую шырыню ўгары, і зь ніжняга паверха падымаліся ў верхні празь сярэдні. </p><i> Ì ën bolej ì bolej rasšyraǔsâ vakol ugoru bakavymì pakoâmì, bo akruglìvas′c′ hrama padymalasâ vyšèj ì vyšèj vakol hrama, ì tamu hram meǔ bol′šuû šyrynû ǔgary, ì z′ nìžnâga paverha padymalìsâ ǔ verhnì praz′ sârèdnì. </i>


text:
<pb/>І я бачыў верх Дома ва ўсю акругласьць; бакавыя пакоі каля асновы мелі там меры цэлую трысьціну, шэсьць поўных локцяў. </p><i> Ì â bačyǔ verh Doma va ǔsû akruglas′c′; bakavyâ pakoì kalâ asnovy melì tam mery cèluû trys′cìnu, šès′c′ poǔnyh lokcâǔ. </i>


text:
Шырыня сьцяны бакавых пакояў, якія выходзілі вонкі, пяць локцяў, і адкрытая прастора ёсьць каля бакавых пакояў храма. </p><i> Šyrynâ s′câny bakavyh pakoâǔ, âkìâ vyhodzìlì vonkì, pâc′ lokcâǔ, ì adkrytaâ prastora ës′c′ kalâ bakavyh pakoâǔ hrama. </i>


text:
І паміж пакоямі адлегласьць дваццаць локцяў вакол усяго храма. </p><i> Ì pamìž pakoâmì adleglas′c′ dvaccac′ lokcâǔ vakol usâgo hrama. </i>


text:
Дзьверы бакавых пакояў вядуць на адкрытую прастору, адны дзьверы - на паўночны бок, а другія - на паўднёвы бок; а шырыня гэтай адкрытай прасторы - пяць локцяў вакол. </p><i> Dz′very bakavyh pakoâǔ vâduc′ na adkrytuû prastoru, adny dz′very - na paǔnočny bok, a drugìâ - na paǔdnëvy bok; a šyrynâ gètaj adkrytaj prastory - pâc′ lokcâǔ vakol. </i>


text:
<pb/>Будынак перад плошчаю на заходнім баку шырынёю ў семдзесят локцяў; а сьцяна гэтага будынка ў пяць локцяў шырыні вакол, а даўжыня яе дзевяноста локцяў. </p><i> Budynak perad ploščaû na zahodnìm baku šyrynëû ǔ semdzesât lokcâǔ; a s′câna gètaga budynka ǔ pâc′ lokcâǔ šyrynì vakol, a daǔžynâ âe dzevânosta lokcâǔ. </i>


text:
<pb/>І намерыў ён у храме сто локцяў даўжыні, і ў плошчы і ў прыбудове, і ў сьценах яго таксама сто локцяў даўжыні. </p><i> Ì nameryǔ ën u hrame sto lokcâǔ daǔžynì, ì ǔ ploščy ì ǔ prybudove, ì ǔ s′cenah âgo taksama sto lokcâǔ daǔžynì. </i>


text:
І шырыня храма па франтонным боку і плошчы на ўсход сто локцяў таксама. </p><i> Ì šyrynâ hrama pa frantonnym boku ì ploščy na ǔshod sto lokcâǔ taksama. </i>


text:
<pb/>І ў даўжыні будынка перад плошчаю на тыльным баку яе з бакавымі пакоямі яго па той і другі бок ён намерыў сто локцяў, з унутранасьцю храма і бабінцамі двара. </p><i> Ì ǔ daǔžynì budynka perad ploščaû na tyl′nym baku âe z bakavymì pakoâmì âgo pa toj ì drugì bok ën nameryǔ sto lokcâǔ, z unutranas′cû hrama ì babìncamì dvara. </i>


text:
Брусы дзьвярэй і кратаваныя вокны, і бакавыя пакоі вакол, ва ўсіх трох паверхах, насупраць парогаў ашаляваныя дрэвам і ад падлогі па вокны; вокны былі зачыненыя. </p><i> Brusy dz′vârèj ì kratavanyâ vokny, ì bakavyâ pakoì vakol, va ǔsìh troh paverhah, nasuprac′ parogaǔ ašalâvanyâ drèvam ì ad padlogì pa vokny; vokny bylì začynenyâ. </i>


text:
Ад верху дзьвярэй як усярэдзіне храма, так і звонку, і па ўсёй сьцяне вакол, усярэдзіне і звонку, былі і разьбёныя выявы, </p><i> Ad verhu dz′vârèj âk usârèdzìne hrama, tak ì zvonku, ì pa ǔsëj s′câne vakol, usârèdzìne ì zvonku, bylì ì raz′bënyâ vyâvy, </i>


text:
зроблены былі херувімы і пальмы; пальма паміж двума херувімамі, і ў кожнага херувіма - два твары. </p><i> zrobleny bylì heruvìmy ì pal′my; pal′ma pamìž dvuma heruvìmamì, ì ǔ kožnaga heruvìma - dva tvary. </i>


text:
З аднаго боку да пальмы павернуты твар чалавечы, а з другога боку - да пальмы твар ільвіны; так зроблена ва ўсім храме вакол. </p><i> Z adnago boku da pal′my pavernuty tvar čalavečy, a z drugoga boku - da pal′my tvar ìl′vìny; tak zroblena va ǔsìm hrame vakol. </i>


text:
Ад падлогі да верху дзьвярэй зроблены былі херувімы і пальмы, так і па сьцяне храма. </p><i> Ad padlogì da verhu dz′vârèj zrobleny bylì heruvìmy ì pal′my, tak ì pa s′câne hrama. </i>


text:
У храме былі чатырохкутныя вушакі, і сьвятыня мела такі самы выгляд, як я бачыў. </p><i> U hrame bylì čatyrohkutnyâ vušakì, ì s′vâtynâ mela takì samy vyglâd, âk â bačyǔ. </i>


text:
Ахвярнік быў з дрэва ў тры локці вышыні і ў два локці даўжыні; і вуглы яго і падножжа яго, і сьцены яго - з дрэва; і сказаў ён мне: гэта трапеза, якая перад Госпадам. </p><i> Ahvârnìk byǔ z drèva ǔ try lokcì vyšynì ì ǔ dva lokcì daǔžynì; ì vugly âgo ì padnožža âgo, ì s′ceny âgo - z drèva; ì skazaǔ ën mne: gèta trapeza, âkaâ perad Gospadam. </i>


text:
І дзьверы гэтыя на дзьве дошкі, абедзьве дошкі рухомыя, дзьве каля адных дзьвярэй і дзьве каля другіх: </p><i> Ì dz′very gètyâ na dz′ve doškì, abedz′ve doškì ruhomyâ, dz′ve kalâ adnyh dz′vârèj ì dz′ve kalâ drugìh: </i>


text:
і зроблены на іх, на дзьвярах храма, херувімы і пальмы такія самыя, якія зроблены на сьценах; а перад бабінцам звонку быў памост з дрэва. </p><i> ì zrobleny na ìh, na dz′vârah hrama, heruvìmy ì pal′my takìâ samyâ, âkìâ zrobleny na s′cenah; a perad babìncam zvonku byǔ pamost z drèva. </i>


text:
І кратаваныя вокны з пальмамі па той і другі бок былі абапал бабінца і ў бакавых пакоях храма і на драўлянай шалёўцы. </p><i> Ì kratavanyâ vokny z pal′mamì pa toj ì drugì bok bylì abapal babìnca ì ǔ bakavyh pakoâh hrama ì na draǔlânaj šalëǔcy. </i>


text:
<pb/>І вывеў мяне да зьнешняга двара паўночнаю дарогаю і прывёў мяне да пакояў, якія насупраць плошчы і насупраць будынка на поўнач. </p><i> Ì vyveǔ mâne da z′nešnâga dvara paǔnočnaû darogaû ì pryvëǔ mâne da pakoâǔ, âkìâ nasuprac′ ploščy ì nasuprac′ budynka na poǔnač. </i>


text:
да таго месца, якое каля паўночных дзьвярэй мае ў даўжыню сто локцяў, а ў шырыню пяцьдзясят локцяў. </p><i> da tago mesca, âkoe kalâ paǔnočnyh dz′vârèj mae ǔ daǔžynû sto lokcâǔ, a ǔ šyrynû pâc′dzâsât lokcâǔ. </i>


text:
Насупраць дваццаці локцяў унутранага двара і насупраць памоста, які на зьнешнім двары, былі галярэя супраць галярэі ў тры ярусы. </p><i> Nasuprac′ dvaccacì lokcâǔ unutranaga dvara ì nasuprac′ pamosta, âkì na z′nešnìm dvary, bylì galârèâ suprac′ galârèì ǔ try ârusy. </i>


text:
А перад пакоямі - ход у дзесяць локцяў шырыні, а ўсярэдзіну адзін локаць; дзьверы іх выходзяць на поўнач. </p><i> A perad pakoâmì - hod u dzesâc′ lokcâǔ šyrynì, a ǔsârèdzìnu adzìn lokac′; dz′very ìh vyhodzâc′ na poǔnač. </i>


text:
Верхнія пакоі - вузейшыя, бо галярэя забірае ў іх крыху адносна ніжніх і сярэдніх пакояў гэтага будынка. </p><i> Verhnìâ pakoì - vuzejšyâ, bo galârèâ zabìrae ǔ ìh kryhu adnosna nìžnìh ì sârèdnìh pakoâǔ gètaga budynka. </i>


text:
Яны - у тры ярусы, і такіх слупоў, якія на дварах, няма ў іх; таму яны і зроблены вузей за ніжнія і сярэднія пакоі, пачынаючы ад дарогі. </p><i> Âny - u try ârusy, ì takìh slupoǔ, âkìâ na dvarah, nâma ǔ ìh; tamu âny ì zrobleny vuzej za nìžnìâ ì sârèdnìâ pakoì, pačynaûčy ad darogì. </i>


text:
А вонкавая сьцяна насупраць гэтых пакояў ад зьнешняга двара, якая складае франтальны бок пакояў, мае даўжыні пяцьдзясят локцяў; </p><i> A vonkavaâ s′câna nasuprac′ gètyh pakoâǔ ad z′nešnâga dvara, âkaâ skladae frantal′ny bok pakoâǔ, mae daǔžynì pâc′dzâsât lokcâǔ; </i>


text:
бо і пакоі на зьнешнім двары займаюць даўжыні толькі пяцьдзясят локцяў, і вось, перад храмам сто локцяў. </p><i> bo ì pakoì na z′nešnìm dvary zajmaûc′ daǔžynì tol′kì pâc′dzâsât lokcâǔ, ì vos′, perad hramam sto lokcâǔ. </i>


text:
А зьнізу - ход да гэтых пакояў з усходняга боку, калі падыходзяць да іх са зьнешняга двара. </p><i> A z′nìzu - hod da gètyh pakoâǔ z ushodnâga boku, kalì padyhodzâc′ da ìh sa z′nešnâga dvara. </i>


text:
<pb/>У шырыню сьцены двара на ўсход перад плошчаю і перад будынкам былі пакоі. </p><i> U šyrynû s′ceny dvara na ǔshod perad ploščaû ì perad budynkam bylì pakoì. </i>


text:
І ход перад імі - такі самы, як і ў тых пакоях, якія выходзяць да поўначы, такая самая даўжыня, як і ў тых, і такая самая шырыня, і ўсе выхады зь іх і будова іхняя і дзьверы ў іх такія самыя, як і ў тых. </p><i> Ì hod perad ìmì - takì samy, âk ì ǔ tyh pakoâh, âkìâ vyhodzâc′ da poǔnačy, takaâ samaâ daǔžynâ, âk ì ǔ tyh, ì takaâ samaâ šyrynâ, ì ǔse vyhady z′ ìh ì budova ìhnââ ì dz′very ǔ ìh takìâ samyâ, âk ì ǔ tyh. </i>


text:
Такія самыя дзьверы, як і ў пакоях, якія на поўдзень, і для ўваходу ў іх - дзьверы каля самай дарогі, якая ішла проста ўздоўж сьцяны на ўсход. </p><i> Takìâ samyâ dz′very, âk ì ǔ pakoâh, âkìâ na poǔdzen′, ì dlâ ǔvahodu ǔ ìh - dz′very kalâ samaj darogì, âkaâ ìšla prosta ǔzdoǔž s′câny na ǔshod. </i>


text:
<pb/>І сказаў ён мне: пакоі на поўнач і пакоі на поўдзень, якія перад плошчаю, ёсьць пакоі сьвяшчэнныя, у якіх сьвятары, якія набліжаюцца да Госпада, ядуць самыя сьвятыя ахвяры; там сама яны кладуць самыя сьвятыя ахвяры і хлебнае прынашэньне, і ахвяру за грэх і ахвяру за злачынства, бо гэта месца сьвятое. </p><i> Ì skazaǔ ën mne: pakoì na poǔnač ì pakoì na poǔdzen′, âkìâ perad ploščaû, ës′c′ pakoì s′vâščènnyâ, u âkìh s′vâtary, âkìâ nablìžaûcca da Gospada, âduc′ samyâ s′vâtyâ ahvâry; tam sama âny kladuc′ samyâ s′vâtyâ ahvâry ì hlebnae prynašèn′ne, ì ahvâru za grèh ì ahvâru za zlačynstva, bo gèta mesca s′vâtoe. </i>


text:
Калі ўвойдуць туды сьвятары, дык яны не павінны выходзіць з гэтага сьвятога месца на зьнешні двор, пакуль не пакінуць там вопраткі сваёй, у якой служылі, бо яна сьвяшчэнная; яны павінны апрануцца ў іншае адзеньне, і тады выходзіць да людзей. </p><i> Kalì ǔvojduc′ tudy s′vâtary, dyk âny ne pavìnny vyhodzìc′ z gètaga s′vâtoga mesca na z′nešnì dvor, pakul′ ne pakìnuc′ tam vopratkì svaëj, u âkoj služylì, bo âna s′vâščènnaâ; âny pavìnny apranucca ǔ ìnšae adzen′ne, ì tady vyhodzìc′ da lûdzej. </i>


text:
<pb/>Калі ён закончыў мерыць унутраны храм, дык вывеў мяне праз браму, якая выходзіць на ўсход, і пачаў мерыць яе вакол. </p><i> Kalì ën zakončyǔ meryc′ unutrany hram, dyk vyveǔ mâne praz bramu, âkaâ vyhodzìc′ na ǔshod, ì pačaǔ meryc′ âe vakol. </i>


text:
Ён абмерыў усходні бок мернаю трысьцінаю і намераў мернаю трысьцінаю ўсяго пяцьсот трысьцін; </p><i> Ën abmeryǔ ushodnì bok mernaû trys′cìnaû ì nameraǔ mernaû trys′cìnaû ǔsâgo pâc′sot trys′cìn; </i>


text:
з паўночнага боку тою самаю мернаю трысьцінаю намераў усяго пяцьсот трысьцін; </p><i> z paǔnočnaga boku toû samaû mernaû trys′cìnaû nameraǔ usâgo pâc′sot trys′cìn; </i>


text:
з паўднёвага боку намераў мернаю трысьцінаю таксама пяцьсот трысьцін. </p><i> z paǔdnëvaga boku nameraǔ mernaû trys′cìnaû taksama pâc′sot trys′cìn. </i>


text:
Павярнуўшыся на заходні бок, намераў мернаю трысьцінаю пяцьсот трысьцін. </p><i> Pavârnuǔšysâ na zahodnì bok, nameraǔ mernaû trys′cìnaû pâc′sot trys′cìn. </i>


text:
З усіх чатырох бакоў ён вымерыў яго; вакол яго быў мур даўжынёю ў пяцьсот трысьцін і ў пяцьсот трысьцін шырынёю, каб аддзяліць сьвятое месца ад несьвятога. </p><i> Z usìh čatyroh bakoǔ ën vymeryǔ âgo; vakol âgo byǔ mur daǔžynëû ǔ pâc′sot trys′cìn ì ǔ pâc′sot trys′cìn šyrynëû, kab addzâlìc′ s′vâtoe mesca ad nes′vâtoga. </i>


text:
<pb/>І прывёў мяне да брамы, да той брамы, якая выходзіць на ўсход. </p><i> Ì pryvëǔ mâne da bramy, da toj bramy, âkaâ vyhodzìc′ na ǔshod. </i>


text:
І вось, слава Бога Ізраілевага ішла з усходу, і голас Яго - як шум многіх водаў, і зямля асьвяцілася ад славы Яго. </p><i> Ì vos′, slava Boga Ìzraìlevaga ìšla z ushodu, ì golas Âgo - âk šum mnogìh vodaǔ, ì zâmlâ as′vâcìlasâ ad slavy Âgo. </i>


text:
Гэтая ўява была такая самая, якую я бачыў раней, такая ж самая, якую я бачыў, калі прыходзіў абвясьціць пагібель гораду, і ўявы, падобныя да ўяваў, якія бачыў я каля ракі Ховара. І я ўпаў на аблічча маё. </p><i> Gètaâ ǔâva byla takaâ samaâ, âkuû â bačyǔ ranej, takaâ ž samaâ, âkuû â bačyǔ, kalì pryhodzìǔ abvâs′cìc′ pagìbel′ goradu, ì ǔâvy, padobnyâ da ǔâvaǔ, âkìâ bačyǔ â kalâ rakì Hovara. Ì â ǔpaǔ na ablìčča maë. </i>


text:
І слава Госпада ўвайшла ў храм праз браму, што выходзіць на ўсход. </p><i> Ì slava Gospada ǔvajšla ǔ hram praz bramu, što vyhodzìc′ na ǔshod. </i>


text:
І падняў мяне дух і ўвёў мяне ва ўнутраны двор, і вось слава Госпада напоўніла ўвесь храм. </p><i> Ì padnâǔ mâne duh ì ǔvëǔ mâne va ǔnutrany dvor, ì vos′ slava Gospada napoǔnìla ǔves′ hram. </i>


text:
<pb/>І я чуў кагосьці, які гаварыў мне з храма, а той муж стаяў каля мяне, </p><i> Ì â čuǔ kagos′cì, âkì gavaryǔ mne z hrama, a toj muž staâǔ kalâ mâne, </i>


text:
і сказаў мне: сыне чалавечы! гэта месца трона Майго і месца ступакам ног Маіх, дзе Я буду жыць сярод сыноў Ізраілевых вавекі; і дом Ізраілеў ня будзе больш апаганьваць сьвятога імя Майго, ні яны, ні цары іхнія, блудадзействам сваім і трупамі цароў сваіх на вышынях іхніх. </p><i> ì skazaǔ mne: syne čalavečy! gèta mesca trona Majgo ì mesca stupakam nog Maìh, dze Â budu žyc′ sârod synoǔ Ìzraìlevyh vavekì; ì dom Ìzraìleǔ nâ budze bol′š apagan′vac′ s′vâtoga ìmâ Majgo, nì âny, nì cary ìhnìâ, bludadzejstvam svaìm ì trupamì caroǔ svaìh na vyšynâh ìhnìh. </i>


text:
Яны ставілі парог свой каля парога Майго і вяроўкі дзьвярэй сваіх каля пераддзьвер'я Майго, так што адна сьцяна была паміж Мною і імі, і апаганьвалі сьвятое імя Маё мярзотамі сваімі, якія рабілі, і за тое Я пагубіў іх у гневе Маім. </p><i> Âny stavìlì parog svoj kalâ paroga Majgo ì vâroǔkì dz′vârèj svaìh kalâ peraddz′ver'â Majgo, tak što adna s′câna byla pamìž Mnoû ì ìmì, ì apagan′valì s′vâtoe ìmâ Maë mârzotamì svaìmì, âkìâ rabìlì, ì za toe Â pagubìǔ ìh u gneve Maìm. </i>


text:
А цяпер яны адвядуць ад Мяне блудадзейства сваё і трупы цароў сваіх, і Я буду жыць сярод іх вавекі. </p><i> A câper âny advâduc′ ad Mâne bludadzejstva svaë ì trupy caroǔ svaìh, ì Â budu žyc′ sârod ìh vavekì. </i>


text:
<pb/>Ты, сыне чалавечы, абвясьці дому Ізраілеваму пра храм гэты, каб яны пасаромеліся пахібаў сваіх, і каб зьнялі зь яго меру. </p><i> Ty, syne čalavečy, abvâs′cì domu Ìzraìlevamu pra hram gèty, kab âny pasaromelìsâ pahìbaǔ svaìh, ì kab z′nâlì z′ âgo meru. </i>


text:
І калі яны пасаромлеюцца ўсяго таго, што рабілі, дык пакажы ім выгляд храма і разьмяшчэньне яго, і выхады яго і ўваходы яго, і ўсе абрысы яго і ўсе статуты яго, і ўсе вобразы яго і ўсе законы яго, і напішы на вачах у іх, каб яны захавалі ўсе абрысы яго і ўсе статуты яго і дзеялі згодна зь імі. </p><i> Ì kalì âny pasaromleûcca ǔsâgo tago, što rabìlì, dyk pakažy ìm vyglâd hrama ì raz′mâščèn′ne âgo, ì vyhady âgo ì ǔvahody âgo, ì ǔse abrysy âgo ì ǔse statuty âgo, ì ǔse vobrazy âgo ì ǔse zakony âgo, ì napìšy na vačah u ìh, kab âny zahavalì ǔse abrysy âgo ì ǔse statuty âgo ì dzeâlì zgodna z′ ìmì. </i>


text:
<pb/>Вось закон храма: на вяршыні гары ўся прастора яго вакол - Сьвятое Сьвятых; вось закон храма! </p><i> Vos′ zakon hrama: na vâršynì gary ǔsâ prastora âgo vakol - S′vâtoe S′vâtyh; vos′ zakon hrama! </i>


text:
І вось памеры ахвярніка ў локцях, лічачы локаць у локаць з далоняю: аснова ў локаць, шырыня ў локаць таксама, і пояс па ўсіх краях яго ў адну пядзю; і вось задні бок ахвярніка. </p><i> Ì vos′ pamery ahvârnìka ǔ lokcâh, lìčačy lokac′ u lokac′ z dalonâû: asnova ǔ lokac′, šyrynâ ǔ lokac′ taksama, ì poâs pa ǔsìh kraâh âgo ǔ adnu pâdzû; ì vos′ zadnì bok ahvârnìka. </i>


text:
Ад асновы, што ў зямлі, да ніжняга выступу два локці, а шырынёю ён у адзін локаць; ад малога выступа чатыры локці, а шырыня яго ў адзін локаць. </p><i> Ad asnovy, što ǔ zâmlì, da nìžnâga vystupu dva lokcì, a šyrynëû ën u adzìn lokac′; ad maloga vystupa čatyry lokcì, a šyrynâ âgo ǔ adzìn lokac′. </i>


text:
Сам ахвярнік вышынёю ў чатыры локці; і з ахвярніка падымаюцца ўгору чатыры рагі. </p><i> Sam ahvârnìk vyšynëû ǔ čatyry lokcì; ì z ahvârnìka padymaûcca ǔgoru čatyry ragì. </i>


text:
Ахвярнік мае дванаццаць локцяў даўжыні і дванаццаць шырыні; ён чатырохвугольны на ўсе свае чатыры бакі. </p><i> Ahvârnìk mae dvanaccac′ lokcâǔ daǔžynì ì dvanaccac′ šyrynì; ën čatyrohvugol′ny na ǔse svae čatyry bakì. </i>


text:
А ў пляцоўцы чатырнаццаць локцяў даўжыні і чатырнаццаць шырыні на ўсе чатыры бакі яе, і вакол яе пояс у паўлокця, а аснова яе ў локаць вакол, а прыступкі да яе з усходу. </p><i> A ǔ plâcoǔcy čatyrnaccac′ lokcâǔ daǔžynì ì čatyrnaccac′ šyrynì na ǔse čatyry bakì âe, ì vakol âe poâs u paǔlokcâ, a asnova âe ǔ lokac′ vakol, a prystupkì da âe z ushodu. </i>


text:
<pb/>І сказаў ён мне: сыне чалавечы! так кажа Гасподзь Бог; вось статуты ахвярніка на той дзень, калі ён будзе зроблены для прынашэньня на ім цэласпаленьняў і для крапленьня на Яго крывёю. </p><i> Ì skazaǔ ën mne: syne čalavečy! tak kaža Gaspodz′ Bog; vos′ statuty ahvârnìka na toj dzen′, kalì ën budze zrobleny dlâ prynašèn′nâ na ìm cèlaspalen′nâǔ ì dlâ kraplen′nâ na Âgo kryvëû. </i>


text:
Сьвятарам ад калена Лявіінага, якія з племя Садока, якія набліжаюцца да Мяне, каб служыць Мне, кажа Гасподзь Бог, дай цяля са статку валоў у ахвяру за грэх; </p><i> S′vâtaram ad kalena Lâvììnaga, âkìâ z plemâ Sadoka, âkìâ nablìžaûcca da Mâne, kab služyc′ Mne, kaža Gaspodz′ Bog, daj câlâ sa statku valoǔ u ahvâru za grèh; </i>


text:
і вазьмі крыві ягонай, і пакрапі на чатыры рагі яго і на рагі пляцоўкі, і на пояс вакол, і так ачысьці яго і асьвяці яго. </p><i> ì vaz′mì kryvì âgonaj, ì pakrapì na čatyry ragì âgo ì na ragì plâcoǔkì, ì na poâs vakol, ì tak ačys′cì âgo ì as′vâcì âgo. </i>


text:
І вазьмі цяля ў ахвяру за грэх і спалі яго на назначаным месцы Дома па-за сьвяцілішчам. </p><i> Ì vaz′mì câlâ ǔ ahvâru za grèh ì spalì âgo na naznačanym mescy Doma pa-za s′vâcìlìščam. </i>


text:
<pb/>А на другі дзень у ахвяру за грэх прынясі з казінага статку казла без заганы, і няхай ачысьцяць ахвярнік гэтак сама, як ачышчалі цялём. </p><i> A na drugì dzen′ u ahvâru za grèh prynâsì z kazìnaga statku kazla bez zagany, ì nâhaj ačys′câc′ ahvârnìk gètak sama, âk ačyščalì câlëm. </i>


text:
Калі ж закончыш ачышчэньне, прывядзі са стаку авечак - барана без заганы, і са статку авечак - барана без заганы; </p><i> Kalì ž zakončyš ačyščèn′ne, pryvâdzì sa staku avečak - barana bez zagany, ì sa statku avečak - barana bez zagany; </i>


text:
і прынясі іх перад аблічча Госпада; і сьвятары кінуць на іх солі і ўзьнясуць іх на цэласпаленьне Госпаду. </p><i> ì prynâsì ìh perad ablìčča Gospada; ì s′vâtary kìnuc′ na ìh solì ì ǔz′nâsuc′ ìh na cèlaspalen′ne Gospadu. </i>


text:
<pb/>Сем дзён прынось у ахвяру за грэх па казлу ў дзень; гэтак сама хай прыносяць у ахвяру па цяляці са статку валоў і па баране са статку авечак без заганы. </p><i> Sem dzën prynos′ u ahvâru za grèh pa kazlu ǔ dzen′; gètak sama haj prynosâc′ u ahvâru pa câlâcì sa statku valoǔ ì pa barane sa statku avečak bez zagany. </i>


text:
Сем дзён яны павінны ачышчаць ахвярнік і асьвячаць яго, і напаўняць рукі свае. </p><i> Sem dzën âny pavìnny ačyščac′ ahvârnìk ì as′vâčac′ âgo, ì napaǔnâc′ rukì svae. </i>


text:
Пасьля гэтых дзён, у восьмы дзень і далей, сьвятары будуць узносіць на ахвярніку вашыя цэласпаленьні і падзякавальныя ахвяры; і Я буду літасьцівы да вас, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Pas′lâ gètyh dzën, u vos′my dzen′ ì dalej, s′vâtary buduc′ uznosìc′ na ahvârnìku vašyâ cèlaspalen′nì ì padzâkaval′nyâ ahvâry; ì Â budu lìtas′cìvy da vas, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>І прывёў ён мяне назад да зьнешняй брамы сьвятыні, якая выходзіла на ўсход, і яна была зачыненая. </p><i> Ì pryvëǔ ën mâne nazad da z′nešnâj bramy s′vâtynì, âkaâ vyhodzìla na ǔshod, ì âna byla začynenaâ. </i>


text:
І сказаў мне Гасподзь: брама гэтая будзе зачыненая, не адчыніцца, і ніякі чалавек ня ўвойдзе празь яе, бо Гасподзь Бог Ізраілеў увайшоў празь яе, і яна будзе зачыненая. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: brama gètaâ budze začynenaâ, ne adčynìcca, ì nìâkì čalavek nâ ǔvojdze praz′ âe, bo Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ uvajšoǔ praz′ âe, ì âna budze začynenaâ. </i>


text:
Што да князя, ён, як князь, сядзе ў ёй, каб есьці хлеб перад Госпадам; увойдзе праз бабінец гэтай брамы, і той самай дарогаю выйдзе. </p><i> Što da knâzâ, ën, âk knâz′, sâdze ǔ ëj, kab es′cì hleb perad Gospadam; uvojdze praz babìnec gètaj bramy, ì toj samaj darogaû vyjdze. </i>


text:
<pb/>Потым прывёў мяне праз браму паўночную перад аблічча храма, і я бачыў, і вось, слава Госпада напаўняла дом Госпада, і я ўпаў на аблічча маё. </p><i> Potym pryvëǔ mâne praz bramu paǔnočnuû perad ablìčča hrama, ì â bačyǔ, ì vos′, slava Gospada napaǔnâla dom Gospada, ì â ǔpaǔ na ablìčča maë. </i>


text:
І сказаў мне Гасподзь: сыне чалавечы! прыкладвай сэрца тваё да ўсяго і глядзі вачыма тваімі і слухай вушамі тваімі ўсё, што Я кажу табе пра ўсе пастановы Дома Госпада і ўсе законы яго; і прыкладвай сэрца тваё да ўваходу ў храм і да ўсіх выхадаў са сьвятыні. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: syne čalavečy! prykladvaj sèrca tvaë da ǔsâgo ì glâdzì vačyma tvaìmì ì sluhaj vušamì tvaìmì ǔsë, što Â kažu tabe pra ǔse pastanovy Doma Gospada ì ǔse zakony âgo; ì prykladvaj sèrca tvaë da ǔvahodu ǔ hram ì da ǔsìh vyhadaǔ sa s′vâtynì. </i>


text:
І скажы мяцежнаму дому Ізраілеваму: так кажа Гасподзь Бог: годзе вам, доме Ізраілеў, рабіць усе мярзоты вашыя, </p><i> Ì skažy mâcežnamu domu Ìzraìlevamu: tak kaža Gaspodz′ Bog: godze vam, dome Ìzraìleǔ, rabìc′ use mârzoty vašyâ, </i>


text:
уводзіць сыноў чужое, неабрэзаных сэрцам і неабрэзаных плоцьцю, каб яны былі ў Маёй сьвятыні і апаганьвалі храм Мой, падносіць хлеб Мой, тлушч і кроў, і разбураць запавет Мой рознымі мярзотамі вашымі. </p><i> uvodzìc′ synoǔ čužoe, neabrèzanyh sèrcam ì neabrèzanyh ploc′cû, kab âny bylì ǔ Maëj s′vâtynì ì apagan′valì hram Moj, padnosìc′ hleb Moj, tlušč ì kroǔ, ì razburac′ zapavet Moj roznymì mârzotamì vašymì. </i>


text:
Вы ня несьлі варты каля сьвятыняў Маіх, а ставілі замест сябе іх на варту ў Маім сьвяцілішчы. </p><i> Vy nâ nes′lì varty kalâ s′vâtynâǔ Maìh, a stavìlì zamest sâbe ìh na vartu ǔ Maìm s′vâcìlìščy. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: ніякі сын чужое, неабрэзаны сэрцам і неабрэзаны плоцьцю, не павінен уваходзіць у сьвяцілішча Маё, нават і той сын чужое, які жыве сярод сыноў Ізраіля. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: nìâkì syn čužoe, neabrèzany sèrcam ì neabrèzany ploc′cû, ne pavìnen uvahodzìc′ u s′vâcìlìšča Maë, navat ì toj syn čužoe, âkì žyve sârod synoǔ Ìzraìlâ. </i>


text:
<pb/>Гэтак сама і Лявіты, якія адышлі ад Мяне падчас адступніцтва Ізраілевага, якія, пакінуўшы Мяне, блукалі сьледам за ідаламі сваімі, панясуць кару за віну сваю. </p><i> Gètak sama ì Lâvìty, âkìâ adyšlì ad Mâne padčas adstupnìctva Ìzraìlevaga, âkìâ, pakìnuǔšy Mâne, blukalì s′ledam za ìdalamì svaìmì, panâsuc′ karu za vìnu svaû. </i>


text:
Яны будуць служыць у сьвяцілішчы Маім, як вартаўнікі каля брамы храма і прыслужнікі каля храма; яны будуць калоць народу цэласпаленьне і іншыя ахвяры і будуць стаяць перад імі дзеля слугаваньня ім. </p><i> Âny buduc′ služyc′ u s′vâcìlìščy Maìm, âk vartaǔnìkì kalâ bramy hrama ì pryslužnìkì kalâ hrama; âny buduc′ kaloc′ narodu cèlaspalen′ne ì ìnšyâ ahvâry ì buduc′ staâc′ perad ìmì dzelâ slugavan′nâ ìm. </i>


text:
За тое, што яны слугавалі ім перад ідаламі іхнімі і былі дому Ізраілеваму спакусай да бязбожнасьці, Я падняў на іх руку Маю, кажа Гасподзь Бог, і яны панясуць кару за віну сваю; </p><i> Za toe, što âny slugavalì ìm perad ìdalamì ìhnìmì ì bylì domu Ìzraìlevamu spakusaj da bâzbožnas′cì, Â padnâǔ na ìh ruku Maû, kaža Gaspodz′ Bog, ì âny panâsuc′ karu za vìnu svaû; </i>


text:
яны ня будуць набліжацца да Мяне, каб сьвяшчэнадзеяць перад Мною і прыступаць да ўсіх сьвятыняў Маіх, да Сьвятога Сьвятых, а будуць несьці на сабе няславу сваю і мярзоты свае, якія рабілі. </p><i> âny nâ buduc′ nablìžacca da Mâne, kab s′vâščènadzeâc′ perad Mnoû ì prystupac′ da ǔsìh s′vâtynâǔ Maìh, da S′vâtoga S′vâtyh, a buduc′ nes′cì na sabe nâslavu svaû ì mârzoty svae, âkìâ rabìlì. </i>


text:
Зраблю іх вартаўнікамі храма на ўсе службы ягоныя і дзеля ўсяго, што ўчыняецца ў ім. </p><i> Zrablû ìh vartaǔnìkamì hrama na ǔse služby âgonyâ ì dzelâ ǔsâgo, što ǔčynâecca ǔ ìm. </i>


text:
А сьвятары з племя Лявіінага, сына Садока, якія падчас адступленьня сыноў Ізраілевых ад Мяне, увесь час стаялі на варце сьвяцілішча Майго, тыя будуць набліжацца да Мяне, каб служыць Мне, і будуць стаяць наперадзе перад абліччам Маім, каб прыносіць Мне тлушч і кроў, кажа Гасподзь Бог. </p><i> A s′vâtary z plemâ Lâvììnaga, syna Sadoka, âkìâ padčas adstuplen′nâ synoǔ Ìzraìlevyh ad Mâne, uves′ čas staâlì na varce s′vâcìlìšča Majgo, tyâ buduc′ nablìžacca da Mâne, kab služyc′ Mne, ì buduc′ staâc′ naperadze perad ablìččam Maìm, kab prynosìc′ Mne tlušč ì kroǔ, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
Яны будуць уваходзіць у сьвяцілішча Маё і набліжацца да трапезы Маёй, каб служыць Мне і захоўваць варту Маю. </p><i> Âny buduc′ uvahodzìc′ u s′vâcìlìšča Maë ì nablìžacca da trapezy Maëj, kab služyc′ Mne ì zahoǔvac′ vartu Maû. </i>


text:
<pb/>Калі прыйдуць да брамы ўнутранага двара, тады апрануцца ў вопратку льняную, а ваўнянае не павінна быць на іх падчас іх служэньня ў браме ўнутранага двара і ўсярэдзіне храма. </p><i> Kalì pryjduc′ da bramy ǔnutranaga dvara, tady apranucca ǔ vopratku l′nânuû, a vaǔnânae ne pavìnna byc′ na ìh padčas ìh služèn′nâ ǔ brame ǔnutranaga dvara ì ǔsârèdzìne hrama. </i>


text:
павязкі на іхніх галовах павінны быць таксама льняныя; і сподняе на сьцёгнах іхніх павінна быць таксама льняное; у поце яны не павінны падпяразвацца. </p><i> pavâzkì na ìhnìh galovah pavìnny byc′ taksama l′nânyâ; ì spodnâe na s′cëgnah ìhnìh pavìnna byc′ taksama l′nânoe; u poce âny ne pavìnny padpârazvacca. </i>


text:
А калі трэба будзе выйсьці на зьнешні двор, на зьнешні двор да народу, тады яны павінны будуць зьняць вопратку сваю, у якой яны служылі і пакінуць яе ў сьвяшчэнных пакоях і апрануцца ў іншую вопратку, каб сьвяшчэнным адзеньнем сваім не дакранацца да народу. </p><i> A kalì trèba budze vyjs′cì na z′nešnì dvor, na z′nešnì dvor da narodu, tady âny pavìnny buduc′ z′nâc′ vopratku svaû, u âkoj âny služylì ì pakìnuc′ âe ǔ s′vâščènnyh pakoâh ì apranucca ǔ ìnšuû vopratku, kab s′vâščènnym adzen′nem svaìm ne dakranacca da narodu. </i>


text:
<pb/>І галавы сваёй не павінны яны галіць і не павінны запускаць валасоў, а няхай мусова стрыгуць галовы свае. </p><i> Ì galavy svaëj ne pavìnny âny galìc′ ì ne pavìnny zapuskac′ valasoǔ, a nâhaj musova stryguc′ galovy svae. </i>


text:
І віна не павінен піць ніводзін сьвятар, калі ідзе ва ўнутраны двор. </p><i> Ì vìna ne pavìnen pìc′ nìvodzìn s′vâtar, kalì ìdze va ǔnutrany dvor. </i>


text:
Ні ўдавы, ні разьведзенай з мужам сваім яны не павінны браць сабе за жонку, а толькі могуць браць сабе дзяўчат з племя дома Ізраілевага і ўдаву, якая засталася ўдавою ад сьвятара. </p><i> Nì ǔdavy, nì raz′vedzenaj z mužam svaìm âny ne pavìnny brac′ sabe za žonku, a tol′kì moguc′ brac′ sabe dzâǔčat z plemâ doma Ìzraìlevaga ì ǔdavu, âkaâ zastalasâ ǔdavoû ad s′vâtara. </i>


text:
Яны павінны вучыць народ Мой адрозьніваць сьвяшчэннае ад несьвяшчэннага і тлумачыць ім, што нячыста і што чыста. </p><i> Âny pavìnny vučyc′ narod Moj adroz′nìvac′ s′vâščènnae ad nes′vâščènnaga ì tlumačyc′ ìm, što nâčysta ì što čysta. </i>


text:
<pb/>Пры спрэчных справах яны павінны прысутнічаць у судзе і паводле статутаў Маіх судзіць іх, і сачыць за законамі Маімі і за пастановамі Маімі пра ўсе сьвяты Мае і сьвята захоўваць суботы Мае. </p><i> Pry sprèčnyh spravah âny pavìnny prysutnìčac′ u sudze ì pavodle statutaǔ Maìh sudzìc′ ìh, ì sačyc′ za zakonamì Maìmì ì za pastanovamì Maìmì pra ǔse s′vâty Mae ì s′vâta zahoǔvac′ suboty Mae. </i>


text:
<pb/>Да мёртвага чалавека ніхто зь іх не павінен падыходзіць, каб не зрабіцца нячыстым; толькі дзеля бацькі і маці, дзеля сына і дачкі, брата і сястры, якая ня была замужам, можна ім зрабіць сябе нячыстымі. </p><i> Da mërtvaga čalaveka nìhto z′ ìh ne pavìnen padyhodzìc′, kab ne zrabìcca nâčystym; tol′kì dzelâ bac′kì ì macì, dzelâ syna ì dačkì, brata ì sâstry, âkaâ nâ byla zamužam, možna ìm zrabìc′ sâbe nâčystymì. </i>


text:
А пасьля ачышчэньня такога, яшчэ сем дзён належыць адлічыць яму. </p><i> A pas′lâ ačyščèn′nâ takoga, âščè sem dzën naležyc′ adlìčyc′ âmu. </i>


text:
І ў той дзень, калі яму трэба будзе прыступаць да сьвятыні ва ўнутраным двары, каб служыць пры сьвятыні, ён павінен прынесьці ахвяру за грэх, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì ǔ toj dzen′, kalì âmu trèba budze prystupac′ da s′vâtynì va ǔnutranym dvary, kab služyc′ pry s′vâtynì, ën pavìnen prynes′cì ahvâru za grèh, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>А што да іхняй долі, дык Я - доля іхняя. І валоданьня не давайце ім у Ізраілі: Я - іхняе валоданьне. </p><i> A što da ìhnâj dolì, dyk Â - dolâ ìhnââ. Ì valodan′nâ ne davajce ìm u Ìzraìlì: Â - ìhnâe valodan′ne. </i>


text:
Яны будуць есьці ад хлебнага прынашэньня, ад ахвяры за грэх і ахвяры за злачынства; і ўсё заклятае ў Ізраіля ім жа і належыць. </p><i> Âny buduc′ es′cì ad hlebnaga prynašèn′nâ, ad ahvâry za grèh ì ahvâry za zlačynstva; ì ǔsë zaklâtae ǔ Ìzraìlâ ìm ža ì naležyc′. </i>


text:
І пачаткі з усіх пладоў вашых, і ўсякага роду прынашэньні, з чаго б ні складаліся прынашэньні вашыя, належаць сьвятарам; і пачаткі мліва вашага аддавайце сьвятару, каб над домам тваім пакоілася дабраславеньне. </p><i> Ì pačatkì z usìh pladoǔ vašyh, ì ǔsâkaga rodu prynašèn′nì, z čago b nì skladalìsâ prynašèn′nì vašyâ, naležac′ s′vâtaram; ì pačatkì mlìva vašaga addavajce s′vâtaru, kab nad domam tvaìm pakoìlasâ dabraslaven′ne. </i>


text:
Ніякай мярцьвячыны і нічога з разадранага зьверам, ні з птушак, ні з быдла, не павінны есьці сьвятары. </p><i> Nìâkaj mârc′vâčyny ì nìčoga z razadranaga z′veram, nì z ptušak, nì z bydla, ne pavìnny es′cì s′vâtary. </i>


text:
<pb/>Калі будзеце па жэрабі дзяліць зямлю на дзялянкі, тады аддзялеце сьвяшчэнны пляц Госпаду ў дваццаць пяць тысяч трысьцін даўжыні і дзесяць тысяч шырыні; хай будзе сьвятое месца ва ўсёй поўніцы сваёй, навакол. </p><i> Kalì budzece pa žèrabì dzâlìc′ zâmlû na dzâlânkì, tady addzâlece s′vâščènny plâc Gospadu ǔ dvaccac′ pâc′ tysâč trys′cìn daǔžynì ì dzesâc′ tysâč šyrynì; haj budze s′vâtoe mesca va ǔsëj poǔnìcy svaëj, navakol. </i>


text:
Ад яго да сьвяцілішча адыдзе чатырохкутнік па пяцьсот трысьцін вакол, і вакол яго пляц у пяцьдзясят локцяў. </p><i> Ad âgo da s′vâcìlìšča adydze čatyrohkutnìk pa pâc′sot trys′cìn vakol, ì vakol âgo plâc u pâc′dzâsât lokcâǔ. </i>


text:
З гэтай меры адмер дваццаць пяць тысяч трысьцін у даўжыню і дзесяць тысяч у шырыню, дзе будзе сьвяцілішча, Сьвятое Сьвятых. </p><i> Z gètaj mery admer dvaccac′ pâc′ tysâč trys′cìn u daǔžynû ì dzesâc′ tysâč u šyrynû, dze budze s′vâcìlìšča, S′vâtoe S′vâtyh. </i>


text:
Гэта сьвяшчэнная частка зямлі належыць будзе сьвятарам, службітам сьвяцілішча, якія прыступаюць да служэньня Госпаду: гэта будзе ім месцам для дамоў і сьвятыняю для сьвяцілішча. </p><i> Gèta s′vâščènnaâ častka zâmlì naležyc′ budze s′vâtaram, službìtam s′vâcìlìšča, âkìâ prystupaûc′ da služèn′nâ Gospadu: gèta budze ìm mescam dlâ damoǔ ì s′vâtynâû dlâ s′vâcìlìšča. </i>


text:
Дваццаць пяць тысяч трысьцін даўжыні і дзесяць тысяч шырыні будуць належаць Лявітам, службітам храма, як іх валоданьне для пражытку іхняга. </p><i> Dvaccac′ pâc′ tysâč trys′cìn daǔžynì ì dzesâc′ tysâč šyrynì buduc′ naležac′ Lâvìtam, službìtam hrama, âk ìh valodan′ne dlâ pražytku ìhnâga. </i>


text:
<pb/>І на валоданьне гораду дайце пяць тысяч шырыні і дваццаць пяць тысяч даўжыні, насупраць сьвяшчэннага месца, выдзеленага Госпаду; гэта належыць павінна ўсяму дому Гасподняму. </p><i> Ì na valodan′ne goradu dajce pâc′ tysâč šyrynì ì dvaccac′ pâc′ tysâč daǔžynì, nasuprac′ s′vâščènnaga mesca, vydzelenaga Gospadu; gèta naležyc′ pavìnna ǔsâmu domu Gaspodnâmu. </i>


text:
<pb/>І князю дайце долю па той і другі бок, як каля сьвяшчэннага месца, выдзеленага Госпаду, так і каля гарадскога валоданьня, на захад з заходняга боку і на ўсход з усходняга боку, даўжынёю нароўні з адным з гэтых надзелаў ад заходняй мяжы да ўсходняй. </p><i> Ì knâzû dajce dolû pa toj ì drugì bok, âk kalâ s′vâščènnaga mesca, vydzelenaga Gospadu, tak ì kalâ garadskoga valodan′nâ, na zahad z zahodnâga boku ì na ǔshod z ushodnâga boku, daǔžynëû naroǔnì z adnym z gètyh nadzelaǔ ad zahodnâj mâžy da ǔshodnâj. </i>


text:
Гэта ягоная зямля, яго валоданьне ў Ізраілі, каб князі Мае наперад ня ўціскалі народу Майго, і каб далі зямлю дому Ізраілеваму паводле плямёнаў яго. </p><i> Gèta âgonaâ zâmlâ, âgo valodan′ne ǔ Ìzraìlì, kab knâzì Mae naperad nâ ǔcìskalì narodu Majgo, ì kab dalì zâmlû domu Ìzraìlevamu pavodle plâmënaǔ âgo. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: годзе вам, князі Ізраілевыя! адкладзеце крыўды і ўціскі і чынеце справядлівасьць і праўду, перастаньце выцясьняць народ Мой з валоданьняў ягоных, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: godze vam, knâzì Ìzraìlevyâ! adkladzece kryǔdy ì ǔcìskì ì čynece spravâdlìvas′c′ ì praǔdu, perastan′ce vycâs′nâc′ narod Moj z valodan′nâǔ âgonyh, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
Хай будуць у вас правільныя вагі і правільная эфа і правільны бат. </p><i> Haj buduc′ u vas pravìl′nyâ vagì ì pravìl′naâ èfa ì pravìl′ny bat. </i>


text:
Эфа і бат павінны быць аднолькавай меры, так каб бат умяшчаў у сябе дзясятую частку хомэра і эфа дзясятую частку хомэра; мера іх павінна вызначацца па хомэры. </p><i> Èfa ì bat pavìnny byc′ adnol′kavaj mery, tak kab bat umâščaǔ u sâbe dzâsâtuû častku homèra ì èfa dzâsâtuû častku homèra; mera ìh pavìnna vyznačacca pa homèry. </i>


text:
У сіклі дваццаць гераў; а дваццаць сікляў, дваццаць пяць сікляў і пятнаццаць сікляў складаць будуць у вас міну. </p><i> U sìklì dvaccac′ geraǔ; a dvaccac′ sìklâǔ, dvaccac′ pâc′ sìklâǔ ì pâtnaccac′ sìklâǔ skladac′ buduc′ u vas mìnu. </i>


text:
<pb/>Вось даніна, якую вы павінны даваць князю: шостую частку эфы ад хомэра пшаніцы і шостую частку эфы ад хомэра ячменю; </p><i> Vos′ danìna, âkuû vy pavìnny davac′ knâzû: šostuû častku èfy ad homèra pšanìcy ì šostuû častku èfy ad homèra âčmenû; </i>


text:
пастанова пра алей: ад кора алею дзясятую частку бата: дзесяць батаў складаюць хомэр, бо ў хомэры дзесяць батаў; </p><i> pastanova pra alej: ad kora aleû dzâsâtuû častku bata: dzesâc′ bataǔ skladaûc′ homèr, bo ǔ homèry dzesâc′ bataǔ; </i>


text:
адну авечку ад статку ў дзьвесьце авечак з тлустай пашы Ізраіля: усё гэта дзеля хлебнага прынашэньня і падзякавальнай ахвяры, на ачышчэньне іх, кажа Гасподзь Бог. </p><i> adnu avečku ad statku ǔ dz′ves′ce avečak z tlustaj pašy Ìzraìlâ: usë gèta dzelâ hlebnaga prynašèn′nâ ì padzâkaval′naj ahvâry, na ačyščèn′ne ìh, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
Увесь народ зямлі абавязваецца рабіць гэтае прынашэньне князю ў Ізраіле. </p><i> Uves′ narod zâmlì abavâzvaecca rabìc′ gètae prynašèn′ne knâzû ǔ Ìzraìle. </i>


text:
А ў абавязках князя будуць ляжаць цэласпаленьне і хлебнае прынашэньне, і выліваньне на сьвяты і на маладзіка і ў суботы, падчас усіх урачыстасьцяў дома Ізраілевага; ён павінен будзе прыносіць ахвяру за грэх і хлебнае прынашэньне, і цэласпаленьне і ахвяру падзякавальную, на ачышчэньне дому Ізраілевага. </p><i> A ǔ abavâzkah knâzâ buduc′ lâžac′ cèlaspalen′ne ì hlebnae prynašèn′ne, ì vylìvan′ne na s′vâty ì na maladzìka ì ǔ suboty, padčas usìh uračystas′câǔ doma Ìzraìlevaga; ën pavìnen budze prynosìc′ ahvâru za grèh ì hlebnae prynašèn′ne, ì cèlaspalen′ne ì ahvâru padzâkaval′nuû, na ačyščèn′ne domu Ìzraìlevaga. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: у першым месяцы, у першы дзень месяца вазьмі са статку валоў цялушку без заганы і ачысьці сьвяцілішча. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: u peršym mesâcy, u peršy dzen′ mesâca vaz′mì sa statku valoǔ câlušku bez zagany ì ačys′cì s′vâcìlìšča. </i>


text:
Сьвятар няхай возьме крыві ад гэтай ахвяры за грахі і пакропіць ёю на вяроўкі храма і на чатыры куты пляцоўкі каля ахвярніка, і на вяроўкі брамы ўнутранага двара. </p><i> S′vâtar nâhaj voz′me kryvì ad gètaj ahvâry za grahì ì pakropìc′ ëû na vâroǔkì hrama ì na čatyry kuty plâcoǔkì kalâ ahvârnìka, ì na vâroǔkì bramy ǔnutranaga dvara. </i>


text:
Тое самае зрабі і ў сёмы дзень месяца за тых, што грэшаць наўмысна і з прастадушнасьці, і так ачышчайце храм. </p><i> Toe samae zrabì ì ǔ sëmy dzen′ mesâca za tyh, što grèšac′ naǔmysna ì z prastadušnas′cì, ì tak ačyščajce hram. </i>


text:
<pb/>У першым месяцы, у чатырнаццаты дзень месяца павінна быць у вас Пасха, сьвята сямідзённае, калі павіны быць праснакі. </p><i> U peršym mesâcy, u čatyrnaccaty dzen′ mesâca pavìnna byc′ u vas Pasha, s′vâta sâmìdzënnae, kalì pavìny byc′ prasnakì. </i>


text:
У гэты дзень князь за сябе і за ўвесь народ зямлі прынясе цяля ў ахвяру за грэх. </p><i> U gèty dzen′ knâz′ za sâbe ì za ǔves′ narod zâmlì prynâse câlâ ǔ ahvâru za grèh. </i>


text:
У гэтыя сем дзён сьвята ён павінен прыносіць на цэласпаленьне Госпаду кожны дзень па сем цялят і па сем бараноў без заганы і ў ахвяру за грэх кожны дзень па казлу з казінага статку. </p><i> U gètyâ sem dzën s′vâta ën pavìnen prynosìc′ na cèlaspalen′ne Gospadu kožny dzen′ pa sem câlât ì pa sem baranoǔ bez zagany ì ǔ ahvâru za grèh kožny dzen′ pa kazlu z kazìnaga statku. </i>


text:
Хлебнага прынашэньня ён павінен прыносіць па эфе на цяля і па эфе на барана, і па гіне алею на эфу. </p><i> Hlebnaga prynašèn′nâ ën pavìnen prynosìc′ pa èfe na câlâ ì pa èfe na barana, ì pa gìne aleû na èfu. </i>


text:
У сёмым месяцы, у пятнаццаты дзень месяца, у сьвята, на працягу сямі дзён ён павінен прыносіць тое самае: такую самую ахвяру за грэх, такое самае цэласпаленьне, і столькі сама хлебнага прынашэньня і столькі сама алею. </p><i> U sëmym mesâcy, u pâtnaccaty dzen′ mesâca, u s′vâta, na pracâgu sâmì dzën ën pavìnen prynosìc′ toe samae: takuû samuû ahvâru za grèh, takoe samae cèlaspalen′ne, ì stol′kì sama hlebnaga prynašèn′nâ ì stol′kì sama aleû. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: брама ўнутранага двара, якая выходзіць на ўсход, павінна быць замкнутая шэсьць дзён, а ў суботні дзень яна павінна быць адчыненая і ў дзень маладзіка павінна быць адчыненая. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: brama ǔnutranaga dvara, âkaâ vyhodzìc′ na ǔshod, pavìnna byc′ zamknutaâ šès′c′ dzën, a ǔ subotnì dzen′ âna pavìnna byc′ adčynenaâ ì ǔ dzen′ maladzìka pavìnna byc′ adčynenaâ. </i>


text:
Князь пойдзе празь зьнешні бабінец брамы і стане каля вяроўкі гэтае брамы; і сьвятары ўчыняць ягонае цэласпаленьне і ягоную падзякавальную ахвяру; і ён каля парога брамы паклоніцца Госпаду і выйдзе, а брама застанецца незамкнутая да вечара. </p><i> Knâz′ pojdze praz′ z′nešnì babìnec bramy ì stane kalâ vâroǔkì gètae bramy; ì s′vâtary ǔčynâc′ âgonae cèlaspalen′ne ì âgonuû padzâkaval′nuû ahvâru; ì ën kalâ paroga bramy paklonìcca Gospadu ì vyjdze, a brama zastanecca nezamknutaâ da večara. </i>


text:
І народ зямлі будзе пакланяцца перад Госпадам пры ўваходзе ў браму, у суботы і ў дні маладзіка. </p><i> Ì narod zâmlì budze paklanâcca perad Gospadam pry ǔvahodze ǔ bramu, u suboty ì ǔ dnì maladzìka. </i>


text:
Цэласпаленьне, якое князь прынясе Госпаду ў суботні дзень, павінна быць з шасьці ягнят без заганы і з барана без заганы; </p><i> Cèlaspalen′ne, âkoe knâz′ prynâse Gospadu ǔ subotnì dzen′, pavìnna byc′ z šas′cì âgnât bez zagany ì z barana bez zagany; </i>


text:
хлебнага прынашэньня эфа на барана, а на ягнят хлебнага прынашэньня, колькі рука ягоная падасьць, а алею гін на эфу. </p><i> hlebnaga prynašèn′nâ èfa na barana, a na âgnât hlebnaga prynašèn′nâ, kol′kì ruka âgonaâ padas′c′, a aleû gìn na èfu. </i>


text:
У дзень маладзіка будуць прыносіцца ім са статку валоў цяля без заганы, таксама шэсьць ягнят і баран без заганы. </p><i> U dzen′ maladzìka buduc′ prynosìcca ìm sa statku valoǔ câlâ bez zagany, taksama šès′c′ âgnât ì baran bez zagany. </i>


text:
Хлебнага прынашэньня ён прынясе эфу на цяля і эфу на барана, а на ягнят, колькі рука ягоная падасьць, і алею гін на эфу. </p><i> Hlebnaga prynašèn′nâ ën prynâse èfu na câlâ ì èfu na barana, a na âgnât, kol′kì ruka âgonaâ padas′c′, ì aleû gìn na èfu. </i>


text:
І калі будзе прыходзіць князь, дык павінен уваходзіць праз бабінец брамы і тою ж дарогаю выходзіць. </p><i> Ì kalì budze pryhodzìc′ knâz′, dyk pavìnen uvahodzìc′ praz babìnec bramy ì toû ž darogaû vyhodzìc′. </i>


text:
<pb/>А калі народ зямлі будзе прыходзіць перад аблічча Госпада на сьвяты, дык той, хто ўвойдзе праз паўночную браму на пакланеньне, павінен выходзіць паўднёваю брамаю, а хто ўвайшоў праз паўднёвую браму, павінен выходзіць паўночнаю брамаю; ён не павінен выходзіць праз тую самую браму, праз якую ўвайшоў, а павінен выходзіць у процілеглую. </p><i> A kalì narod zâmlì budze pryhodzìc′ perad ablìčča Gospada na s′vâty, dyk toj, hto ǔvojdze praz paǔnočnuû bramu na paklanen′ne, pavìnen vyhodzìc′ paǔdnëvaû bramaû, a hto ǔvajšoǔ praz paǔdnëvuû bramu, pavìnen vyhodzìc′ paǔnočnaû bramaû; ën ne pavìnen vyhodzìc′ praz tuû samuû bramu, praz âkuû ǔvajšoǔ, a pavìnen vyhodzìc′ u procìlegluû. </i>


text:
І князь павінен быць сярод іх; калі яны ўваходзяць, уваходзіць і ён; і калі яны выходзяць, выходзіць і ён. </p><i> Ì knâz′ pavìnen byc′ sârod ìh; kalì âny ǔvahodzâc′, uvahodzìc′ ì ën; ì kalì âny vyhodzâc′, vyhodzìc′ ì ën. </i>


text:
<pb/>І на сьвяты і ва ўрачыстыя дні хлебнага прынашэньня ад яго павінна быць па эфе на цяля і па эфе на барана, і на ягнят, колькі падасьць рука ягоная, і алею па гіну на эфу. </p><i> Ì na s′vâty ì va ǔračystyâ dnì hlebnaga prynašèn′nâ ad âgo pavìnna byc′ pa èfe na câlâ ì pa èfe na barana, ì na âgnât, kol′kì padas′c′ ruka âgonaâ, ì aleû pa gìnu na èfu. </i>


text:
А калі князь, у меру дбаньня свайго, захоча прынесьці цэласпаленьне альбо падзякавальную ахвяру Госпаду, дык павінен адчыніць яму ўсходнюю браму, і ён учыніць сваё цэласпаленьне і сваю падзякавальную ахвяру гэтак сама, як учыніў у суботні дзень, і пасьля гэтага ён выйдзе, і пасьля выхаду яго брама зачыніцца. </p><i> A kalì knâz′, u meru dban′nâ svajgo, zahoča prynes′cì cèlaspalen′ne al′bo padzâkaval′nuû ahvâru Gospadu, dyk pavìnen adčynìc′ âmu ǔshodnûû bramu, ì ën učynìc′ svaë cèlaspalen′ne ì svaû padzâkaval′nuû ahvâru gètak sama, âk učynìǔ u subotnì dzen′, ì pas′lâ gètaga ën vyjdze, ì pas′lâ vyhadu âgo brama začynìcca. </i>


text:
<pb/>Кожны дзень прынось Госпаду на цэласпаленьне гадавалае ягня без заганы; кожнае раніцы прынось яго. </p><i> Kožny dzen′ prynos′ Gospadu na cèlaspalen′ne gadavalae âgnâ bez zagany; kožnae ranìcy prynos′ âgo. </i>


text:
А хлебнага прынашэньня дадавай да яго кожнае раніцы шостую частку эфы і алею трэцюю частку гіна, каб распусьціць муку; такая вечная пастанова пра хлебнае прынашэньне Госпаду, назаўсёды. </p><i> A hlebnaga prynašèn′nâ dadavaj da âgo kožnae ranìcy šostuû častku èfy ì aleû trècûû častku gìna, kab raspus′cìc′ muku; takaâ večnaâ pastanova pra hlebnae prynašèn′ne Gospadu, nazaǔsëdy. </i>


text:
Хай прыносяць на цэласпаленьне ягня і хлебнае прынашэньне і алей кожнае раніцы пастаянна. </p><i> Haj prynosâc′ na cèlaspalen′ne âgnâ ì hlebnae prynašèn′ne ì alej kožnae ranìcy pastaânna. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: калі князь дае каму з сыноў сваіх дарунак, дык гэта павінна пайсьці ў спадчыну і ягоным сынам; гэта валоданьне іх павінна быць спадчынным. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: kalì knâz′ dae kamu z synoǔ svaìh darunak, dyk gèta pavìnna pajs′cì ǔ spadčynu ì âgonym synam; gèta valodan′ne ìh pavìnna byc′ spadčynnym. </i>


text:
Калі ж ён дасьць са спадчыны сваёй каму-небудзь з рабоў свой дарунак, дык гэта будзе належаць яму толькі да году вызваленьня, і тады вернецца да князя. Толькі да сыноў ягоных павінна пераходзіць спадчына ягоная. </p><i> Kalì ž ën das′c′ sa spadčyny svaëj kamu-nebudz′ z raboǔ svoj darunak, dyk gèta budze naležac′ âmu tol′kì da godu vyzvalen′nâ, ì tady vernecca da knâzâ. Tol′kì da synoǔ âgonyh pavìnna perahodzìc′ spadčyna âgonaâ. </i>


text:
Але князь ня можа браць са спадчыннай дзялянкі народу, выцясьняючы іх з валоданьняў іхніх; са свайго толькі валоданьня ён можа выдзяляць дзецям сваім, каб ніхто з народу Майго ня быў гнаны са свайго валоданьня. </p><i> Ale knâz′ nâ moža brac′ sa spadčynnaj dzâlânkì narodu, vycâs′nâûčy ìh z valodan′nâǔ ìhnìh; sa svajgo tol′kì valodan′nâ ën moža vydzâlâc′ dzecâm svaìm, kab nìhto z narodu Majgo nâ byǔ gnany sa svajgo valodan′nâ. </i>


text:
<pb/>І прывёў ён мяне тым ходам, які з боку брамы, да сьвяшчэнных пакояў для сьвятароў, што на поўнач, і вось там адно месца на краі на захад. </p><i> Ì pryvëǔ ën mâne tym hodam, âkì z boku bramy, da s′vâščènnyh pakoâǔ dlâ s′vâtaroǔ, što na poǔnač, ì vos′ tam adno mesca na kraì na zahad. </i>


text:
І сказаў мне; гэта месца, дзе сьвятары павінны гатаваць ахвяру за злачынства і ахвяру за грэх, дзе павінны пячы хлебнае прынашэньне, ня выносячы яго на зьнешні двор, для асьвячэньня народу. </p><i> Ì skazaǔ mne; gèta mesca, dze s′vâtary pavìnny gatavac′ ahvâru za zlačynstva ì ahvâru za grèh, dze pavìnny pâčy hlebnae prynašèn′ne, nâ vynosâčy âgo na z′nešnì dvor, dlâ as′vâčèn′nâ narodu. </i>


text:
<pb/>І вывеў мяне на зьнешні двор і правёў мяне па чатырох рагах двара, і вось у кожным куце двара яшчэ двор. </p><i> Ì vyveǔ mâne na z′nešnì dvor ì pravëǔ mâne pa čatyroh ragah dvara, ì vos′ u kožnym kuce dvara âščè dvor. </i>


text:
Ва ўсіх чатырох кутах двара былі пакрытыя двары ў сорак локцяў даўжыні і трыццаць шырыні, адной меры ва ўсіх чатырох кутах. </p><i> Va ǔsìh čatyroh kutah dvara bylì pakrytyâ dvary ǔ sorak lokcâǔ daǔžynì ì tryccac′ šyrynì, adnoj mery va ǔsìh čatyroh kutah. </i>


text:
І вакол усіх чатырох - сьцены, а каля сьцен зроблены агмені вакол. </p><i> Ì vakol usìh čatyroh - s′ceny, a kalâ s′cen zrobleny agmenì vakol. </i>


text:
І сказаў мне: вось кухні, у якіх службіты храма гатуюць ахвяры народныя. </p><i> Ì skazaǔ mne: vos′ kuhnì, u âkìh službìty hrama gatuûc′ ahvâry narodnyâ. </i>


text:
<pb/>Потым прывёў ён мяне назад да дзьвярэй храма, і вось, з-пад парога храма цячэ вада на ўсход: бо храм стаяў на ўсход, і вада цякла з-пад правага боку храма, па паўднёвы бок ахвярніка. </p><i> Potym pryvëǔ ën mâne nazad da dz′vârèj hrama, ì vos′, z-pad paroga hrama câčè vada na ǔshod: bo hram staâǔ na ǔshod, ì vada câkla z-pad pravaga boku hrama, pa paǔdnëvy bok ahvârnìka. </i>


text:
І вывеў мяне паўночнаю брамаю, і вонкавай дарогай абвёў мяне да зьнешняе брамы, дарогаю, што на ўсход; і вось, вада цячэ па правы бок. </p><i> Ì vyveǔ mâne paǔnočnaû bramaû, ì vonkavaj darogaj abvëǔ mâne da z′nešnâe bramy, darogaû, što na ǔshod; ì vos′, vada câčè pa pravy bok. </i>


text:
<pb/>Калі той муж пайшоў на ўсход, дык у руцэ трымаў шнурок, і адмерыў тысячу локцяў, і павёў мяне па вадзе; вады было па костачкі. </p><i> Kalì toj muž pajšoǔ na ǔshod, dyk u rucè trymaǔ šnurok, ì admeryǔ tysâču lokcâǔ, ì pavëǔ mâne pa vadze; vady bylo pa kostačkì. </i>


text:
І яшчэ адмерыў тысячу, і павёў мяне па вадзе; вады было па калені. І яшчэ адмерыў тысячу, і павёў мяне; вады было па паясьніцу. </p><i> Ì âščè admeryǔ tysâču, ì pavëǔ mâne pa vadze; vady bylo pa kalenì. Ì âščè admeryǔ tysâču, ì pavëǔ mâne; vady bylo pa paâs′nìcu. </i>


text:
І яшчэ адмерыў тысячу, і ўжо тут быў такі паток, празь які я ня мог ісьці, бо вада была так высока, што трэба было плысьці, а пераходзіць нельга было гэты паток. </p><i> Ì âščè admeryǔ tysâču, ì ǔžo tut byǔ takì patok, praz′ âkì â nâ mog ìs′cì, bo vada byla tak vysoka, što trèba bylo plys′cì, a perahodzìc′ nel′ga bylo gèty patok. </i>


text:
І сказаў мне: бачыў, сыне чалавечы? і павёў мяне назад да берагу гэтага патоку. </p><i> Ì skazaǔ mne: bačyǔ, syne čalavečy? ì pavëǔ mâne nazad da beragu gètaga patoku. </i>


text:
І калі я прыйшоў назад, і вось, на берагах патока многа было дрэў па той і па другі бок. </p><i> Ì kalì â pryjšoǔ nazad, ì vos′, na beragah patoka mnoga bylo drèǔ pa toj ì pa drugì bok. </i>


text:
І сказаў мне: гэтая вада цячэ ва ўсходні бок зямлі, сыдзе на раўніну і ўвойдзе ў мора: і воды яго зробяцца здаровымі. </p><i> Ì skazaǔ mne: gètaâ vada câčè va ǔshodnì bok zâmlì, sydze na raǔnìnu ì ǔvojdze ǔ mora: ì vody âgo zrobâcca zdarovymì. </i>


text:
І ўсякая жывая істота, якая поўзае там, дзе ўвойдуць два струмяні, будзе жывая; і рыбы будзе даволі многа, бо ўвойдзе туды гэтая вада, і воды ў моры зробяцца здаровымі, і куды ўвойдзе гэты паток, усё будзе жывое там. </p><i> Ì ǔsâkaâ žyvaâ ìstota, âkaâ poǔzae tam, dze ǔvojduc′ dva strumânì, budze žyvaâ; ì ryby budze davolì mnoga, bo ǔvojdze tudy gètaâ vada, ì vody ǔ mory zrobâcca zdarovymì, ì kudy ǔvojdze gèty patok, usë budze žyvoe tam. </i>


text:
І будуць стаяць каля яго рыбаловы ад Эн-Гадзі да Эглайма, будуць закідваць сеткі. Рыба будзе ў сваім выглядзе і, як у вялікім моры, рыбы будзе даволі многа. </p><i> Ì buduc′ staâc′ kalâ âgo rybalovy ad Èn-Gadzì da Èglajma, buduc′ zakìdvac′ setkì. Ryba budze ǔ svaìm vyglâdze ì, âk u vâlìkìm mory, ryby budze davolì mnoga. </i>


text:
Балоты яго і лужыны яго, якія ня зробяцца здаровымі, будуць пакінуты пад соль. </p><i> Baloty âgo ì lužyny âgo, âkìâ nâ zrobâcca zdarovymì, buduc′ pakìnuty pad sol′. </i>


text:
Каля патока па берагах яго з таго і другога боку будуць расьці ўсякія дрэвы, якія даюць ежу; лістота іх ня будзе вянуць, і плады на іх ня будуць прападаць; кожны месяц будуць сьпець новыя, бо вада ім цячэ са сьвяцілішча; плады іх будуць ужывацца ў ежу, а лісьце на лекаваньне. </p><i> Kalâ patoka pa beragah âgo z tago ì drugoga boku buduc′ ras′cì ǔsâkìâ drèvy, âkìâ daûc′ ežu; lìstota ìh nâ budze vânuc′, ì plady na ìh nâ buduc′ prapadac′; kožny mesâc buduc′ s′pec′ novyâ, bo vada ìm câčè sa s′vâcìlìšča; plady ìh buduc′ užyvacca ǔ ežu, a lìs′ce na lekavan′ne. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: вось разьмеркаваньне, паводле якога вы павінны разьдзяліць зямлю ў спадчыну дванаццаці плямёнам Ізраілевым: Язэпу два надзелы. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ raz′merkavan′ne, pavodle âkoga vy pavìnny raz′dzâlìc′ zâmlû ǔ spadčynu dvanaccacì plâmënam Ìzraìlevym: Âzèpu dva nadzely. </i>


text:
І спадкуйце яе, як адзін, так і другі; бо Я, падняўшы руку Маю, прысягнуўся аддаць яе бацькам вашым, дык і будзе зямля гэтая спадчынай вашай. </p><i> Ì spadkujce âe, âk adzìn, tak ì drugì; bo Â, padnâǔšy ruku Maû, prysâgnuǔsâ addac′ âe bac′kam vašym, dyk ì budze zâmlâ gètaâ spadčynaj vašaj. </i>


text:
<pb/>І вось перадзел зямлі: на паўночным канцы, пачынаючы ад вялікага мора, праз Хэтлон, па дарозе ў Цэдал, </p><i> Ì vos′ peradzel zâmlì: na paǔnočnym kancy, pačynaûčy ad vâlìkaga mora, praz Hètlon, pa daroze ǔ Cèdal, </i>


text:
Эмат, Бэрот, Сіўраім, што паміж Дамаскаю і Эмацкаю абласьцямі Гацар - Тыхон, які на мяжы Аўрана. </p><i> Èmat, Bèrot, Sìǔraìm, što pamìž Damaskaû ì Èmackaû ablas′câmì Gacar - Tyhon, âkì na mâžy Aǔrana. </i>


text:
І будзе мяжа ад мора да Гацар - Энон, мяжа з Дамаскам, і далей на поўначы вобласьць Эмат; і вось паўночны край. </p><i> Ì budze mâža ad mora da Gacar - Ènon, mâža z Damaskam, ì dalej na poǔnačy voblas′c′ Èmat; ì vos′ paǔnočny kraj. </i>


text:
Рысу ўсходняга краю вядзеце паміж Аўранам і Дамаскам, паміж Галаадам і зямлёю Ізраільскаю, па Ярдане, ад паўночнага краю да ўсходняга мора: гэта ўсходні край. </p><i> Rysu ǔshodnâga kraû vâdzece pamìž Aǔranam ì Damaskam, pamìž Galaadam ì zâmlëû Ìzraìl′skaû, pa Ârdane, ad paǔnočnaga kraû da ǔshodnâga mora: gèta ǔshodnì kraj. </i>


text:
А паўднёвы край з паўднёвага боку ад Тамары да водаў пры Кадысе, і па цячэньні патоку да вялікага мора; гэта паўднёвы край на поўдні. </p><i> A paǔdnëvy kraj z paǔdnëvaga boku ad Tamary da vodaǔ pry Kadyse, ì pa câčèn′nì patoku da vâlìkaga mora; gèta paǔdnëvy kraj na poǔdnì. </i>


text:
А заходні надзел - вялікае мора, ад паўднёвай мяжы да месца насупраць Эмата; гэта заходні край. </p><i> A zahodnì nadzel - vâlìkae mora, ad paǔdnëvaj mâžy da mesca nasuprac′ Èmata; gèta zahodnì kraj. </i>


text:
<pb/>І падзялеце сабе зямлю гэтую на надзелы паводле каленаў Ізраілевых. </p><i> Ì padzâlece sabe zâmlû gètuû na nadzely pavodle kalenaǔ Ìzraìlevyh. </i>


text:
І падзялеце яе па жэрабі ў спадчыну сабе і іншаземцам, якія жывуць у вас, якія нарадзілі ў вас дзяцей; і яны сярод сыноў Ізраілевых павінны лічыцца нароўні з прыроднымі жыхарамі, і яны з вамі ўвойдуць у долю сярод плямёнаў Ізраілевых. </p><i> Ì padzâlece âe pa žèrabì ǔ spadčynu sabe ì ìnšazemcam, âkìâ žyvuc′ u vas, âkìâ naradzìlì ǔ vas dzâcej; ì âny sârod synoǔ Ìzraìlevyh pavìnny lìčycca naroǔnì z pryrodnymì žyharamì, ì âny z vamì ǔvojduc′ u dolû sârod plâmënaǔ Ìzraìlevyh. </i>


text:
У якім племі жыве іншаземец, у тым і дайце яму спадчыну ягоную, кажа Гасподзь Бог. </p><i> U âkìm plemì žyve ìnšazemec, u tym ì dajce âmu spadčynu âgonuû, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>Вось імёны плямёнаў. На паўночным краі дарогі ад Хэтлона, якая вядзе ў Эмат, Гацар-Энон, ад паўночнай мяжы Дамаска па дарозе да Эмата: усё гэта ад усходу да мора адзін надзел Дану. </p><i> Vos′ ìmëny plâmënaǔ. Na paǔnočnym kraì darogì ad Hètlona, âkaâ vâdze ǔ Èmat, Gacar-Ènon, ad paǔnočnaj mâžy Damaska pa daroze da Èmata: usë gèta ad ushodu da mora adzìn nadzel Danu. </i>


text:
Каля мяжы Дана, ад усходняга краю да заходняга, гэта адзін надзел Асіру. </p><i> Kalâ mâžy Dana, ad ushodnâga kraû da zahodnâga, gèta adzìn nadzel Asìru. </i>


text:
Каля мяжы Асіра, ад усходняга краю да заходняга, гэта адзін надзел Нэфталіму. </p><i> Kalâ mâžy Asìra, ad ushodnâga kraû da zahodnâga, gèta adzìn nadzel Nèftalìmu. </i>


text:
Каля мяжы Нэфталіма, ад усходняга краю да заходняга, гэта адзін надзел Манасіі. </p><i> Kalâ mâžy Nèftalìma, ad ushodnâga kraû da zahodnâga, gèta adzìn nadzel Manasìì. </i>


text:
Каля мяжы Манасіі, ад усходняга краю да заходняга, гэта адзін надзел Яфрэму. </p><i> Kalâ mâžy Manasìì, ad ushodnâga kraû da zahodnâga, gèta adzìn nadzel Âfrèmu. </i>


text:
Каля мяжы Яфрэма, ад усходняга краю да заходняга, гэта адзін надзел Рувіму. </p><i> Kalâ mâžy Âfrèma, ad ushodnâga kraû da zahodnâga, gèta adzìn nadzel Ruvìmu. </i>


text:
Каля мяжы Рувіма, ад усходняга краю да заходняга, гэта адзін надзел Юду. </p><i> Kalâ mâžy Ruvìma, ad ushodnâga kraû da zahodnâga, gèta adzìn nadzel Ûdu. </i>


text:
<pb/>А каля мяжы Юды, ад усходняга краю да заходняга, сьвяшчэнная дзялянка, шырынёю ў дваццаць пяць тысяч трысьцін, а даўжынёю нароўні зь іншымі надзеламі, ад усходняга краю да заходняга; сярод яго будзе сьвяцілішча. </p><i> A kalâ mâžy Ûdy, ad ushodnâga kraû da zahodnâga, s′vâščènnaâ dzâlânka, šyrynëû ǔ dvaccac′ pâc′ tysâč trys′cìn, a daǔžynëû naroǔnì z′ ìnšymì nadzelamì, ad ushodnâga kraû da zahodnâga; sârod âgo budze s′vâcìlìšča. </i>


text:
Дзялянка, якую вы прысьвеціце Госпаду, даўжынёю будзе ў дваццаць пяць тысяч, а шырынёю ў дзесяць тысяч трысьцін. </p><i> Dzâlânka, âkuû vy prys′vecìce Gospadu, daǔžynëû budze ǔ dvaccac′ pâc′ tysâč, a šyrynëû ǔ dzesâc′ tysâč trys′cìn. </i>


text:
І гэтая сьвяшчэнная дзялянка павінна належаць сьвятарам, на поўнач дваццаць пяць тысяч і да мора ў шырыню дзесяць тысяч, і на ўсход у шырыню дзесяць тысяч, а на поўдзень у даўжыню дваццаць пяць тысяч трысьцін, і сярод яго будзе сьвяцілішча Гасподняе. </p><i> Ì gètaâ s′vâščènnaâ dzâlânka pavìnna naležac′ s′vâtaram, na poǔnač dvaccac′ pâc′ tysâč ì da mora ǔ šyrynû dzesâc′ tysâč, ì na ǔshod u šyrynû dzesâc′ tysâč, a na poǔdzen′ u daǔžynû dvaccac′ pâc′ tysâč trys′cìn, ì sârod âgo budze s′vâcìlìšča Gaspodnâe. </i>


text:
Гэта сьвяцілішча сьвятарам з сыноў Садока, якія стаялі на варце Маёй, якія падчас адступніцтва сыноў Ізраілевых не адступіліся ад Мяне, як адступіліся іншыя Лявіты. </p><i> Gèta s′vâcìlìšča s′vâtaram z synoǔ Sadoka, âkìâ staâlì na varce Maëj, âkìâ padčas adstupnìctva synoǔ Ìzraìlevyh ne adstupìlìsâ ad Mâne, âk adstupìlìsâ ìnšyâ Lâvìty. </i>


text:
Ім будзе належаць гэтая частка зямлі са сьвяшчэннай дзялянкі, сьвятыня са сьвятынь, каля мяжы Лявітаў. </p><i> Ìm budze naležac′ gètaâ častka zâmlì sa s′vâščènnaj dzâlânkì, s′vâtynâ sa s′vâtyn′, kalâ mâžy Lâvìtaǔ. </i>


text:
<pb/>І Лявіты атрымаюць таксама каля сьвятарскай мяжы дваццаць пяць тысяч у даўжыню і дзесяць тысяч трысьцін у шырыню; уся даўжыня дваццаць пяць тысяч, а шырыня дзесяць тысяч трысьцін. </p><i> Ì Lâvìty atrymaûc′ taksama kalâ s′vâtarskaj mâžy dvaccac′ pâc′ tysâč u daǔžynû ì dzesâc′ tysâč trys′cìn u šyrynû; usâ daǔžynâ dvaccac′ pâc′ tysâč, a šyrynâ dzesâc′ tysâč trys′cìn. </i>


text:
І з гэтай часткі яны ня могуць ні прадаць, ні памяняць; і пачаткі зямлі ня могуць пераходзіць да іншых, бо гэта сьвятыня Гасподняя. </p><i> Ì z gètaj častkì âny nâ moguc′ nì pradac′, nì pamânâc′; ì pačatkì zâmlì nâ moguc′ perahodzìc′ da ìnšyh, bo gèta s′vâtynâ Gaspodnââ. </i>


text:
<pb/>А астатнія пяць тысяч у шырыню з дваццацьцю пяцьцю тысячамі ў даўжыню назначаюцца гораду на агульны ўжытак, на засяленьне і на прадмесьці; горад будзе ўсярэдзіне. </p><i> A astatnìâ pâc′ tysâč u šyrynû z dvaccac′cû pâc′cû tysâčamì ǔ daǔžynû naznačaûcca goradu na agul′ny ǔžytak, na zasâlen′ne ì na pradmes′cì; gorad budze ǔsârèdzìne. </i>


text:
І вось памеры яго: паўночны бок чатыры тысячы пяцьсот і паўднёвы бок чатыры тысячы пяцьсот, усходні бок чатыры тысячы пяцьсот і заходні бок чатыры тысячы пяцьсот трысьцін. </p><i> Ì vos′ pamery âgo: paǔnočny bok čatyry tysâčy pâc′sot ì paǔdnëvy bok čatyry tysâčy pâc′sot, ushodnì bok čatyry tysâčy pâc′sot ì zahodnì bok čatyry tysâčy pâc′sot trys′cìn. </i>


text:
А прадмесьці горада на поўнач дзьвесьце пяцьдзясят, і на ўсход дзьвесьце пяцьдзясят, і на поўдзень дзьвесьце пяцьдзясят, і на захад дзьвесьце пяцьдзясят трысьцін. </p><i> A pradmes′cì gorada na poǔnač dz′ves′ce pâc′dzâsât, ì na ǔshod dz′ves′ce pâc′dzâsât, ì na poǔdzen′ dz′ves′ce pâc′dzâsât, ì na zahad dz′ves′ce pâc′dzâsât trys′cìn. </i>


text:
А што застаецца з даўжыні супроць сьвяшчэннай дзялянкі - дзесяць тысяч на ўсход і дзесяць тысяч на захад насупраць сьвяшчэннай дзялянкі, творы з гэтай зямлі павінны быць для прадуктаў гарадскім работнікам. </p><i> A što zastaecca z daǔžynì suproc′ s′vâščènnaj dzâlânkì - dzesâc′ tysâč na ǔshod ì dzesâc′ tysâč na zahad nasuprac′ s′vâščènnaj dzâlânkì, tvory z gètaj zâmlì pavìnny byc′ dlâ praduktaǔ garadskìm rabotnìkam. </i>


text:
Працаваць жа ў горадзе могуць работнікі з усіх каленаў Ізраілевых. </p><i> Pracavac′ ža ǔ goradze moguc′ rabotnìkì z usìh kalenaǔ Ìzraìlevyh. </i>


text:
Уся аддзеленая дзялянка ў дваццаць пяць тысяч даўжыні і ў дваццаць пяць тысяч шырыні, чатырохкутная, выдзеліце пад сьвяшчэнны надзел, уключаючы валоданьні горада: </p><i> Usâ addzelenaâ dzâlânka ǔ dvaccac′ pâc′ tysâč daǔžynì ì ǔ dvaccac′ pâc′ tysâč šyrynì, čatyrohkutnaâ, vydzelìce pad s′vâščènny nadzel, uklûčaûčy valodan′nì gorada: </i>


text:
<pb/>а астатняе князю. Як з боку сьвяшчэннай дзялянкі, так і з боку валоданьняў горада, насупраць дваццаці пяці тысяч трысьцін да ўсходняй мяжы дзялянкі, і на захад супраць дваццаці пяці тысяч каля заходняй мяжы суразьмерна з гэтымі надзеламі, надзел князю, так што сьвяшчэнная дзялянка і сьвяцілішча будзе ўсярэдзіне яго. </p><i> a astatnâe knâzû. Âk z boku s′vâščènnaj dzâlânkì, tak ì z boku valodan′nâǔ gorada, nasuprac′ dvaccacì pâcì tysâč trys′cìn da ǔshodnâj mâžy dzâlânkì, ì na zahad suprac′ dvaccacì pâcì tysâč kalâ zahodnâj mâžy suraz′merna z gètymì nadzelamì, nadzel knâzû, tak što s′vâščènnaâ dzâlânka ì s′vâcìlìšča budze ǔsârèdzìne âgo. </i>


text:
І тое, што ад валоданьняў Лявітаў і ад валоданьняў горада застаецца ў прамежку, належыць таксама князю; прамежак паміж граніцаю Юды і паміж граніцаю Веньяміна будзе належаць князю. </p><i> Ì toe, što ad valodan′nâǔ Lâvìtaǔ ì ad valodan′nâǔ gorada zastaecca ǔ pramežku, naležyc′ taksama knâzû; pramežak pamìž granìcaû Ûdy ì pamìž granìcaû Ven′âmìna budze naležac′ knâzû. </i>


text:
<pb/>А астатняе ад плямёнаў, ад усходняга краю да заходняга - адзін надзел Веньяміну. </p><i> A astatnâe ad plâmënaǔ, ad ushodnâga kraû da zahodnâga - adzìn nadzel Ven′âmìnu. </i>


text:
Каля мяжы Веньяміна, ад усходняга краю да заходняга - адзін надзел Сымону. </p><i> Kalâ mâžy Ven′âmìna, ad ushodnâga kraû da zahodnâga - adzìn nadzel Symonu. </i>


text:
Каля мяжы Сымона, ад усходняга краю да заходняга - адзін надзел Ісахару. </p><i> Kalâ mâžy Symona, ad ushodnâga kraû da zahodnâga - adzìn nadzel Ìsaharu. </i>


text:
Каля мяжы Ісахара, ад усходняга краю да заходняга - адзін надзел Завулону. </p><i> Kalâ mâžy Ìsahara, ad ushodnâga kraû da zahodnâga - adzìn nadzel Zavulonu. </i>


text:
Каля мяжы Завулона, ад усходняга краю да заходняга - адзін надзел Гаду. </p><i> Kalâ mâžy Zavulona, ad ushodnâga kraû da zahodnâga - adzìn nadzel Gadu. </i>


text:
А каля мяжы Гада на паўднёвым баку ідзе паўднёвая мяжа ад Тамара да водаў міжрэчча каля Кадыса, уздоўж патоку да вялікага мора. </p><i> A kalâ mâžy Gada na paǔdnëvym baku ìdze paǔdnëvaâ mâža ad Tamara da vodaǔ mìžrèčča kalâ Kadysa, uzdoǔž patoku da vâlìkaga mora. </i>


text:
Вось зямля, якую вы па жэрабі падзялеце плямёнам Ізраілевым, і вось дзялянкі іх, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Vos′ zâmlâ, âkuû vy pa žèrabì padzâlece plâmënam Ìzraìlevym, ì vos′ dzâlânkì ìh, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>І вось выхады горада: з паўночнага боку меры чатыры тысячы пяцьсот; </p><i> Ì vos′ vyhady gorada: z paǔnočnaga boku mery čatyry tysâčy pâc′sot; </i>


text:
і брамы горада называюцца імёнамі плямёнаў Ізраілевых; на поўнач тры брамы: брама Рувімава адна, брама Юдава адна, брама Лявііна адна. </p><i> ì bramy gorada nazyvaûcca ìmënamì plâmënaǔ Ìzraìlevyh; na poǔnač try bramy: brama Ruvìmava adna, brama Ûdava adna, brama Lâvììna adna. </i>


text:
І з усходняга боку меры чатыры тысячы пяцьсот, і тры брамы: брама Язэпава адна, брама Веньямінава адна, брама Данава адна; </p><i> Ì z ushodnâga boku mery čatyry tysâčy pâc′sot, ì try bramy: brama Âzèpava adna, brama Ven′âmìnava adna, brama Danava adna; </i>


text:
і з паўднёвага боку меры чатыры тысячы пяцьсот, і тры брамы: брама Сымонава адна, брама Ісахарава адна, брама Завулонава адна. </p><i> ì z paǔdnëvaga boku mery čatyry tysâčy pâc′sot, ì try bramy: brama Symonava adna, brama Ìsaharava adna, brama Zavulonava adna. </i>


text:
З марскога боку меры чатыры тысячы пяцьсот; брам тут таксама тры: брама Гадава адна, брама Асірава адна, брама Нэфталімава адна. </p><i> Z marskoga boku mery čatyry tysâčy pâc′sot; bram tut taksama try: brama Gadava adna, brama Asìrava adna, brama Nèftalìmava adna. </i>


text:
Усяго вакол васямнаццаць тысяч. А імя гораду з таго дня будзе: Гасподзь-там. </p><i> Usâgo vakol vasâmnaccac′ tysâč. A ìmâ goradu z tago dnâ budze: Gaspodz′-tam. </i>


text:
<pb/>На трэцім годзе цараваньня Ёакіма, цара Юдэйскага, прыйшоў Навухаданосар, цар Вавілонскі, да Ерусаліма і атачыў яго аблогаю. </p><i> Na trècìm godze caravan′nâ Ëakìma, cara Ûdèjskaga, pryjšoǔ Navuhadanosar, car Vavìlonskì, da Erusalìma ì atačyǔ âgo ablogaû. </i>


text:
І аддаў Гасподзь у рукі ягоныя Ёакіма, цара Юдэйскага, і частку посуду Божага дома, і ён адправіў іх у зямлю Сэнаар, у дом свайго бога, і ўнёс гэты посуд у скарбніцу бога свайго. </p><i> Ì addaǔ Gaspodz′ u rukì âgonyâ Ëakìma, cara Ûdèjskaga, ì častku posudu Božaga doma, ì ën adpravìǔ ìh u zâmlû Sènaar, u dom svajgo boga, ì ǔnës gèty posud u skarbnìcu boga svajgo. </i>


text:
<pb/>І сказаў цар Асфэназу, начальніку сваіх еўнухаў, каб ён з сыноў Ізраілевых, з роду царскага і княскага, прывёў </p><i> Ì skazaǔ car Asfènazu, načal′nìku svaìh eǔnuhaǔ, kab ën z synoǔ Ìzraìlevyh, z rodu carskaga ì knâskaga, pryvëǔ </i>


text:
хлопчыкаў, у якіх няма ніякай цялеснай хібы, прыгожых сабою і цямных да ўсякай мудрасьці, і здатных да навук і кемлівых і здольных служыць у царскіх харомах, і каб навучыў іх кнігам і мове Халдэйскай. </p><i> hlopčykaǔ, u âkìh nâma nìâkaj câlesnaj hìby, prygožyh saboû ì câmnyh da ǔsâkaj mudras′cì, ì zdatnyh da navuk ì kemlìvyh ì zdol′nyh služyc′ u carskìh haromah, ì kab navučyǔ ìh knìgam ì move Haldèjskaj. </i>


text:
І прызначыў ім цар штодзённую ежу з царскага стала і віно, якое сам піў, і загадаў выхоўваць іх тры гады, па сканчэньні якіх яны меліся стаць перад царом. </p><i> Ì pryznačyǔ ìm car štodzënnuû ežu z carskaga stala ì vìno, âkoe sam pìǔ, ì zagadaǔ vyhoǔvac′ ìh try gady, pa skančèn′nì âkìh âny melìsâ stac′ perad carom. </i>


text:
Сярод іх былі і зь Юдавых сыноў Данііл, Ананія, Місаіл і Азарыя. </p><i> Sârod ìh bylì ì z′ Ûdavyh synoǔ Danììl, Ananìâ, Mìsaìl ì Azaryâ. </i>


text:
І пераназваў іх начальнік еўнухаў - Данііла Валтасарам, Ананію Сэдрахам, Місаіла Місахам і Азарыю Аўдэнагам. </p><i> Ì peranazvaǔ ìh načal′nìk eǔnuhaǔ - Danììla Valtasaram, Ananìû Sèdraham, Mìsaìla Mìsaham ì Azaryû Aǔdènagam. </i>


text:
<pb/>Данііл паклаў сабе на сэрца не апаганьвацца прысмакамі з царскага стала і віном, якое п'е цар, і таму прасіў у начальніка еўнухаў, каб не апаганьвацца яму. </p><i> Danììl paklaǔ sabe na sèrca ne apagan′vacca prysmakamì z carskaga stala ì vìnom, âkoe p'e car, ì tamu prasìǔ u načal′nìka eǔnuhaǔ, kab ne apagan′vacca âmu. </i>


text:
Бог даў Даніілу ласку і добрую прыхільнасьць начальніка еўнухаў; </p><i> Bog daǔ Danììlu lasku ì dobruû pryhìl′nas′c′ načal′nìka eǔnuhaǔ; </i>


text:
і начальнік еўнухаў сказаў Даніілу: "баюся я гаспадара майго, цара, які сам вызначыў вам ежу і пітво: калі ён убачыць вашыя твары худзейшымі, чым у хлопчыкаў, вашых равесьнікаў, дык вы зробіце галаву маю вінаватаю перад царом". </p><i> ì načal′nìk eǔnuhaǔ skazaǔ Danììlu: "baûsâ â gaspadara majgo, cara, âkì sam vyznačyǔ vam ežu ì pìtvo: kalì ën ubačyc′ vašyâ tvary hudzejšymì, čym u hlopčykaǔ, vašyh raves′nìkaǔ, dyk vy zrobìce galavu maû vìnavataû perad carom". </i>


text:
Тады сказаў Данііл Амэлсару, якога начальнік еўнухаў прыставіў да Данііла, Ананіі, Місаіла і Азарыя: </p><i> Tady skazaǔ Danììl Amèlsaru, âkoga načal′nìk eǔnuhaǔ prystavìǔ da Danììla, Ananìì, Mìsaìla ì Azaryâ: </i>


text:
зрабі выпрабаваньне рабам тваім: дзесяць дзён няхай даюць нам на ежу гародніну, а піць - ваду; </p><i> zrabì vyprabavan′ne rabam tvaìm: dzesâc′ dzën nâhaj daûc′ nam na ežu garodnìnu, a pìc′ - vadu; </i>


text:
і потым няхай явяцца перад табою нашыя твары і твары тых хлопчыкаў, якія кормяцца царскаю ежаю, і потым рабі з тваімі рабамі, як убачыш". </p><i> ì potym nâhaj âvâcca perad taboû našyâ tvary ì tvary tyh hlopčykaǔ, âkìâ kormâcca carskaû ežaû, ì potym rabì z tvaìmì rabamì, âk ubačyš". </i>


text:
Той паслухаўся іх у гэтым і выпрабоўваў іх дзесяць дзён. </p><i> Toj pasluhaǔsâ ìh u gètym ì vypraboǔvaǔ ìh dzesâc′ dzën. </i>


text:
<pb/>А як прайшло дзесяць дзён, твары іх былі прыгажэйшыя, і зь цела яны былі здаравейшыя за ўсіх тых хлопчыкаў, якія карміліся царскімі прысмакамі. </p><i> A âk prajšlo dzesâc′ dzën, tvary ìh bylì prygažèjšyâ, ì z′ cela âny bylì zdaravejšyâ za ǔsìh tyh hlopčykaǔ, âkìâ karmìlìsâ carskìmì prysmakamì. </i>


text:
Тады Амэлсар забіраў іхнюю ежу і віно на пітво, а даваў ім гародніну. </p><i> Tady Amèlsar zabìraǔ ìhnûû ežu ì vìno na pìtvo, a davaǔ ìm garodnìnu. </i>


text:
І даў Бог чатыром гэтым падлеткам веданьне і разуменьне ўсякай кнігі і мудрасьці, а Даніілу яшчэ даў разумець і ўсякія ўявы і сны. </p><i> Ì daǔ Bog čatyrom gètym padletkam vedan′ne ì razumen′ne ǔsâkaj knìgì ì mudras′cì, a Danììlu âščè daǔ razumec′ ì ǔsâkìâ ǔâvy ì sny. </i>


text:
<pb/>Як мінуліся тыя дні, калі цар загадаў прывесьці іх, начальнік еўнухаў прывёў іх да Навухаданосара. </p><i> Âk mìnulìsâ tyâ dnì, kalì car zagadaǔ pryves′cì ìh, načal′nìk eǔnuhaǔ pryvëǔ ìh da Navuhadanosara. </i>


text:
І цар гаварыў зь імі, і з усіх хлопчыкаў не знайшлося падобных на Данііла, Ананію, Місаіла і Азарыю, і пачалі яны служыць перад царом. </p><i> Ì car gavaryǔ z′ ìmì, ì z usìh hlopčykaǔ ne znajšlosâ padobnyh na Danììla, Ananìû, Mìsaìla ì Azaryû, ì pačalì âny služyc′ perad carom. </i>


text:
І ў кожнай справе мудрага ўразуменьня, пра што ні пытаўся ў іх цар, ён знаходзіў у іх дзесяць разоў вышэй за ўсіх чарадзеяў і заклінальнікаў, якія былі ва ўсім яго царстве. </p><i> Ì ǔ kožnaj sprave mudraga ǔrazumen′nâ, pra što nì pytaǔsâ ǔ ìh car, ën znahodzìǔ u ìh dzesâc′ razoǔ vyšèj za ǔsìh čaradzeâǔ ì zaklìnal′nìkaǔ, âkìâ bylì va ǔsìm âgo carstve. </i>


text:
І быў там Данііл да першага года цара Кіра. </p><i> Ì byǔ tam Danììl da peršaga goda cara Kìra. </i>


text:
<pb/>На другі год цараваньня Навухаданосара сьніліся Навухаданосару сны, і ўстрывожыўся дух ягоны і сон адышоў ад яго. </p><i> Na drugì god caravan′nâ Navuhadanosara s′nìlìsâ Navuhadanosaru sny, ì ǔstryvožyǔsâ duh âgony ì son adyšoǔ ad âgo. </i>


text:
І загадаў цар паклікаць мудрацоў і варажбітоў, і чарадзеяў і Халдэяў, каб яны разгадалі цару ягоныя сьненьні. Яны прыйшлі і сталі перад царом. </p><i> Ì zagadaǔ car paklìkac′ mudracoǔ ì varažbìtoǔ, ì čaradzeâǔ ì Haldèâǔ, kab âny razgadalì caru âgonyâ s′nen′nì. Âny pryjšlì ì stalì perad carom. </i>


text:
<pb/>І сказаў ім цар: "сьніўся мне сон, і трывожыцца дух мой; хачу ведаць гэты сон". </p><i> Ì skazaǔ ìm car: "s′nìǔsâ mne son, ì tryvožycca duh moj; haču vedac′ gèty son". </i>


text:
І сказалі Халдэі цару па-Арамэйску: "цару! вавекі жыві! раскажы сон рабам тваім, і мы разгадаем сутнасьць яго". </p><i> Ì skazalì Haldèì caru pa-Aramèjsku: "caru! vavekì žyvì! raskažy son rabam tvaìm, ì my razgadaem sutnas′c′ âgo". </i>


text:
Адказваў цар і сказаў Халдэям: "маё слова канчатковае; калі вы не раскажаце мне сну і сутнасьці яго, будзеце на кавалкі пасечаны, і дамы вашыя абернуцца ў руіны; </p><i> Adkazvaǔ car ì skazaǔ Haldèâm: "maë slova kančatkovae; kalì vy ne raskažace mne snu ì sutnas′cì âgo, budzece na kavalkì pasečany, ì damy vašyâ abernucca ǔ ruìny; </i>


text:
а як разгадаеце сон і сутнасьць яго, атрымаеце ад мяне дарункі, узнагароду і вялікую чту; дык вось, раскажэце мне сон і сутнасьць яго". </p><i> a âk razgadaece son ì sutnas′c′ âgo, atrymaece ad mâne darunkì, uznagarodu ì vâlìkuû čtu; dyk vos′, raskažèce mne son ì sutnas′c′ âgo". </i>


text:
Яны другі раз адказвалі і сказалі: "хай цар раскажа сваім рабам сон, і мы разгадаем яго сутнасьць". </p><i> Âny drugì raz adkazvalì ì skazalì: "haj car raskaža svaìm rabam son, ì my razgadaem âgo sutnas′c′". </i>


text:
Адказваў цар і сказаў: "добра ведаю, што вы хочаце выйграць час, бо бачыце, што слова маё канчатковае. </p><i> Adkazvaǔ car ì skazaǔ: "dobra vedaû, što vy hočace vyjgrac′ čas, bo bačyce, što slova maë kančatkovae. </i>


text:
Як што вы не разгадаеце мне сну, дык у вас адзін намысел: вы змовіліся сказаць мне ілжу і няпраўду, пакуль зьменіцца час; дык вось раскажэце мне сон і тады я ўпэўнюся, што вы можаце разгадаць мне і сутнасьць яго". </p><i> Âk što vy ne razgadaece mne snu, dyk u vas adzìn namysel: vy zmovìlìsâ skazac′ mne ìlžu ì nâpraǔdu, pakul′ z′menìcca čas; dyk vos′ raskažèce mne son ì tady â ǔpèǔnûsâ, što vy možace razgadac′ mne ì sutnas′c′ âgo". </i>


text:
<pb/>Халдэі адказвалі цару і сказалі: "няма на зямлі чалавека, які мог бы адкрыць цару гэтую справу, і ніводзін цар, вялікі і магутны, не патрабаваў такога ад ніводнага чарадзея, вяшчуна і Халдэя. </p><i> Haldèì adkazvalì caru ì skazalì: "nâma na zâmlì čalaveka, âkì mog by adkryc′ caru gètuû spravu, ì nìvodzìn car, vâlìkì ì magutny, ne patrabavaǔ takoga ad nìvodnaga čaradzeâ, vâščuna ì Haldèâ. </i>


text:
Чын, якога цар патрабуе, такі цяжкі, што ніхто іншы ня можа адкрыць яго цару, акрамя багоў, якія ня жывуць з плоцьцю". </p><i> Čyn, âkoga car patrabue, takì câžkì, što nìhto ìnšy nâ moža adkryc′ âgo caru, akramâ bagoǔ, âkìâ nâ žyvuc′ z ploc′cû". </i>


text:
<pb/>Разгневаўся цар і моцна раз'юшыўся за гэта і загадаў перабіць усіх Вавілонскіх мудрацоў. </p><i> Razgnevaǔsâ car ì mocna raz'ûšyǔsâ za gèta ì zagadaǔ perabìc′ usìh Vavìlonskìh mudracoǔ. </i>


text:
Калі выйшаў гэты загад забіваць мудрацоў, шукалі Данііла і яго сяброў, каб забіць іх. </p><i> Kalì vyjšaǔ gèty zagad zabìvac′ mudracoǔ, šukalì Danììla ì âgo sâbroǔ, kab zabìc′ ìh. </i>


text:
<pb/>Тады Данііл зьвярнуўся разважна і мудра да Арыоха, начальніка царскіх целаахоўцаў, які выйшаў забіваць Вавілонскіх мудрацоў, </p><i> Tady Danììl z′vârnuǔsâ razvažna ì mudra da Aryoha, načal′nìka carskìh celaahoǔcaǔ, âkì vyjšaǔ zabìvac′ Vavìlonskìh mudracoǔ, </i>


text:
і спытаўся ў Арыоха, уладнага пры цары: "чаму такі жорсткі загад ад цара?" Тады Арыох расказаў Даніілу ўсю справу. </p><i> ì spytaǔsâ ǔ Aryoha, uladnaga pry cary: "čamu takì žorstkì zagad ad cara?" Tady Aryoh raskazaǔ Danììlu ǔsû spravu. </i>


text:
І Данііл увайшоў і ўпрасіў цара даць яму часу, і ён аб'явіць цару разгадку сну. </p><i> Ì Danììl uvajšoǔ ì ǔprasìǔ cara dac′ âmu času, ì ën ab'âvìc′ caru razgadku snu. </i>


text:
Данііл прыйшоў у свой дом і расказаў справу Ананію, Місаілу і Азарыю - сябрам сваім, </p><i> Danììl pryjšoǔ u svoj dom ì raskazaǔ spravu Ananìû, Mìsaìlu ì Azaryû - sâbram svaìm, </i>


text:
каб яны прасілі міласьці ў Бога Нябеснага на гэтую таямніцу, каб Данііл і сябры яго не загінулі з астатнімі Вавілонскімі мудрацамі. </p><i> kab âny prasìlì mìlas′cì ǔ Boga Nâbesnaga na gètuû taâmnìcu, kab Danììl ì sâbry âgo ne zagìnulì z astatnìmì Vavìlonskìmì mudracamì. </i>


text:
Тады адкрыта была Даніілу таямніца начное ўявы, і Данііл уславіў Нябеснага Бога. </p><i> Tady adkryta byla Danììlu taâmnìca načnoe ǔâvy, ì Danììl uslavìǔ Nâbesnaga Boga. </i>


text:
<pb/>І сказаў Данііл: "хай будзе дабраславёна імя Госпада ад веку і да веку, бо ў Яго мудрасьць і сіла;</t> </p><i> Ì skazaǔ Danììl: "haj budze dabraslavëna ìmâ Gospada ad veku ì da veku, bo ǔ Âgo mudras′c′ ì sìla;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён мяняе часіны і поры, скідае цароў і ставіць цароў, дае мудрасьць мудрым і спазнаньне разумным;</t> </p><i> <t>Ën mânâe časìny ì pory, skìdae caroǔ ì stavìc′ caroǔ, dae mudras′c′ mudrym ì spaznan′ne razumnym;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён адкрывае глыбокае і схаванае, ведае, што ў мораку, і сьвятло жыве зь Ім.</t> </p><i> <t>Ën adkryvae glybokae ì shavanae, vedae, što ǔ moraku, ì s′vâtlo žyve z′ Ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слаўлю і вялічаю Цябе, Божа бацькоў маіх, што Ты даў мне мудрасьць і сілу і адкрыў мне і тое, пра што мы малілі Цябе; бо Ты адкрыў нам царовую справу".</t> </p><i> <t>Slaǔlû ì vâlìčaû Câbe, Boža bac′koǔ maìh, što Ty daǔ mne mudras′c′ ì sìlu ì adkryǔ mne ì toe, pra što my malìlì Câbe; bo Ty adkryǔ nam carovuû spravu".</t> </i>


text:
Пасьля гэтага Данііл прайшоў да Арыоха, якому цар загадаў перабіць Вавілонскіх мудрацоў, прыйшоў і сказаў Яму: "не забівай мудрацоў Вавілонскіх; увядзі мяне да цара, і я адкрыю разгадку сну". </p><i> Pas′lâ gètaga Danììl prajšoǔ da Aryoha, âkomu car zagadaǔ perabìc′ Vavìlonskìh mudracoǔ, pryjšoǔ ì skazaǔ Âmu: "ne zabìvaj mudracoǔ Vavìlonskìh; uvâdzì mâne da cara, ì â adkryû razgadku snu". </i>


text:
<pb/>Тады Арыох без адкладу прывёў Данііла да цара і сказаў яму: "я знайшоў сярод палонных сыноў Юдэі чалавека, які можа адкрыць цару разгадку сну". </p><i> Tady Aryoh bez adkladu pryvëǔ Danììla da cara ì skazaǔ âmu: "â znajšoǔ sârod palonnyh synoǔ Ûdèì čalaveka, âkì moža adkryc′ caru razgadku snu". </i>


text:
Цар сказаў Даніілу, які названы быў Валтасарам: "ці можаш ты расказаць мне сон, які я бачыў, і разгадку яго?" </p><i> Car skazaǔ Danììlu, âkì nazvany byǔ Valtasaram: "cì možaš ty raskazac′ mne son, âkì â bačyǔ, ì razgadku âgo?" </i>


text:
Данііл адказваў цару і сказаў: "таямніцы, пра якую пытаецца цар, ня могуць адкрыць цару ні мудрацы, ні заклінальнікі, ні чарадзеі, ні вяшчуны. </p><i> Danììl adkazvaǔ caru ì skazaǔ: "taâmnìcy, pra âkuû pytaecca car, nâ moguc′ adkryc′ caru nì mudracy, nì zaklìnal′nìkì, nì čaradzeì, nì vâščuny. </i>


text:
Але ёсьць на нябёсах Бог, Які адкрывае таямніцы; і Ён паведаміў цару Навухаданосару, што будзе ў апошнія дні. Сон твой і ўявы тваёй галавы на ложку былі такія: </p><i> Ale ës′c′ na nâbësah Bog, Âkì adkryvae taâmnìcy; ì Ën pavedamìǔ caru Navuhadanosaru, što budze ǔ apošnìâ dnì. Son tvoj ì ǔâvy tvaëj galavy na ložku bylì takìâ: </i>


text:
<pb/>ты, цару, на тваім ложку думаў пра тое, што будзе потым, і Адкрывальнік таямніц паказаў табе тое, што будзе. </p><i> ty, caru, na tvaìm ložku dumaǔ pra toe, što budze potym, ì Adkryval′nìk taâmnìc pakazaǔ tabe toe, što budze. </i>


text:
А мне таямніца гэтая адкрыта ня дзеля таго, каб я быў мудрэйшы за ўсіх жывых, а дзеля таго, каб адкрыць цару разгадку, і каб ты пазнаў намыслы свайго сэрца. </p><i> A mne taâmnìca gètaâ adkryta nâ dzelâ tago, kab â byǔ mudrèjšy za ǔsìh žyvyh, a dzelâ tago, kab adkryc′ caru razgadku, ì kab ty paznaǔ namysly svajgo sèrca. </i>


text:
<pb/>Табе, цару, была такая ўява: вось, нейкі вялікі ідал; вялізарны быў гэты ідал, у нязвычайным бляску стаяў ён перад табою, і страшны быў выгляд у яго. </p><i> Tabe, caru, byla takaâ ǔâva: vos′, nejkì vâlìkì ìdal; vâlìzarny byǔ gèty ìdal, u nâzvyčajnym blâsku staâǔ ën perad taboû, ì strašny byǔ vyglâd u âgo. </i>


text:
У гэтага ідала галава была з чыстага золата, грудзі ў яго і рукі ў яго - з срэбра, чэрава ў яго і клубы ў яго - медныя, </p><i> U gètaga ìdala galava byla z čystaga zolata, grudzì ǔ âgo ì rukì ǔ âgo - z srèbra, čèrava ǔ âgo ì kluby ǔ âgo - mednyâ, </i>


text:
Ты бачыў яго, пакуль не адарваўся камень ад гары, сам бяз рук, ударыў ідала, у жалезныя і гліняныя ногі яго, і раструшчыў іх. </p><i> Ty bačyǔ âgo, pakul′ ne adarvaǔsâ kamen′ ad gary, sam bâz ruk, udaryǔ ìdala, u žaleznyâ ì glìnânyâ nogì âgo, ì rastruščyǔ ìh. </i>


text:
Тады ўсё разам раструшчылася: жалеза, гліна, медзь, срэбра і золата зрабіліся як пыл на летніх гумнах, і вецер разьвеяў іх, што і сьледу не засталося ад іх; а камень, які разьбіў ідала, зрабіўся вялікаю гарою і напоўніў усю зямлю. </p><i> Tady ǔsë razam rastruščylasâ: žaleza, glìna, medz′, srèbra ì zolata zrabìlìsâ âk pyl na letnìh gumnah, ì vecer raz′veâǔ ìh, što ì s′ledu ne zastalosâ ad ìh; a kamen′, âkì raz′bìǔ ìdala, zrabìǔsâ vâlìkaû garoû ì napoǔnìǔ usû zâmlû. </i>


text:
Вось той сон! Скажам перад царом і разгадку яго. </p><i> Vos′ toj son! Skažam perad carom ì razgadku âgo. </i>


text:
Ты, цару, цар над царамі, якому Бог Нябесны даў царства, уладу і славу, </p><i> Ty, caru, car nad caramì, âkomu Bog Nâbesny daǔ carstva, uladu ì slavu, </i>


text:
і ўсіх сыноў чалавечых, дзе б яны ні жылі, зьвярыну зямную і птушак нябесных Ён аддаў у твае рукі і паставіў цябе Ўладаром над усімі імі; ты - гэтая залатая галава! </p><i> ì ǔsìh synoǔ čalavečyh, dze b âny nì žylì, z′vârynu zâmnuû ì ptušak nâbesnyh Ën addaǔ u tvae rukì ì pastavìǔ câbe Ǔladarom nad usìmì ìmì; ty - gètaâ zalataâ galava! </i>


text:
Пасьля цябе паўстане другое царства, ніжэйшае за тваё, і яшчэ трэцяе царства, меднае, якое будзе панаваць над усёю зямлёю. </p><i> Pas′lâ câbe paǔstane drugoe carstva, nìžèjšae za tvaë, ì âščè trècâe carstva, mednae, âkoe budze panavac′ nad usëû zâmlëû. </i>


text:
А чацьвёртае царства будзе моцнае, як жалеза; бо як жалеза разьбівае і трушчыць усё, так і яно падобна да жалеза, якое ўсё зьнішчае, будзе трушчыць і нішчыць. </p><i> A čac′vërtae carstva budze mocnae, âk žaleza; bo âk žaleza raz′bìvae ì truščyc′ usë, tak ì âno padobna da žaleza, âkoe ǔsë z′nìščae, budze truščyc′ ì nìščyc′. </i>


text:
А што ты бачыў ногі і пальцы на нагах часткова з гліны ганчарнай, а часткова з жалеза, то будзе падзеленае царства, і ў ім застанецца крыху жалезнае моцы, бо ты бачыў жалеза, зьмяшанае з ганчарнаю глінаю. </p><i> A što ty bačyǔ nogì ì pal′cy na nagah častkova z glìny gančarnaj, a častkova z žaleza, to budze padzelenae carstva, ì ǔ ìm zastanecca kryhu žaleznae mocy, bo ty bačyǔ žaleza, z′mâšanae z gančarnaû glìnaû. </i>


text:
І як пальцы ног былі часткова з жалеза, а часткова з гліны, так і царства будзе часткова моцнае, часткова крохкае. </p><i> Ì âk pal′cy nog bylì častkova z žaleza, a častkova z glìny, tak ì carstva budze častkova mocnae, častkova krohkae. </i>


text:
А што ты бачыў жалеза, зьмяшанае з ганчарнаю глінаю, гэта азначае, што яны зьмяшаюцца празь семя чалавечае, але ня зьліпнуцца адно з адным, як жалеза ня зьмешваецца з глінаю. </p><i> A što ty bačyǔ žaleza, z′mâšanae z gančarnaû glìnaû, gèta aznačae, što âny z′mâšaûcca praz′ semâ čalavečae, ale nâ z′lìpnucca adno z adnym, âk žaleza nâ z′mešvaecca z glìnaû. </i>


text:
І ў дні тых царстваў Бог Нябесны паставіць царства, якое вавек ня зруйнуецца, і царства гэтае ня будзе перададзена другому народу; яно струшчыць і разбурыць усе царствы, а самое будзе стаяць вечна, </p><i> Ì ǔ dnì tyh carstvaǔ Bog Nâbesny pastavìc′ carstva, âkoe vavek nâ zrujnuecca, ì carstva gètae nâ budze peradadzena drugomu narodu; âno struščyc′ ì razburyc′ use carstvy, a samoe budze staâc′ večna, </i>


text:
бо ты бачыў, што камень адарваўся ад гары сам, не рукамі, і струшчыў жалеза, медзь, гліну, срэбра і золата. Вялікі Бог даў знак цару, што станецца пасьля гэтага. І гэты сон пэўны, і разгадка яго правільная!" </p><i> bo ty bačyǔ, što kamen′ adarvaǔsâ ad gary sam, ne rukamì, ì struščyǔ žaleza, medz′, glìnu, srèbra ì zolata. Vâlìkì Bog daǔ znak caru, što stanecca pas′lâ gètaga. Ì gèty son pèǔny, ì razgadka âgo pravìl′naâ!" </i>


text:
Тады цар Навухаданосар упаў на аблічча сваё і пакланіўся Даніілу і загадаў прынесьці яму дарункі і ўсякія пахошчы; </p><i> Tady car Navuhadanosar upaǔ na ablìčča svaë ì paklanìǔsâ Danììlu ì zagadaǔ prynes′cì âmu darunkì ì ǔsâkìâ pahoščy; </i>


text:
і сказаў цар Даніілу: "сапраўды ваш Бог ёсьць Бог над багамі і Валадар над царамі, Які адкрывае таямніцы, калі ты здолеў адкрыць гэтую таямніцу!" </p><i> ì skazaǔ car Danììlu: "sapraǔdy vaš Bog ës′c′ Bog nad bagamì ì Valadar nad caramì, Âkì adkryvae taâmnìcy, kalì ty zdoleǔ adkryc′ gètuû taâmnìcu!" </i>


text:
Тады ўзвысіў цар Данііла і даў яму многа вялікіх дарункаў і паставіў яго над усім Вавілонскім краем і галоўным начальнікам над усімі мудрацамі Вавілонскімі. </p><i> Tady ǔzvysìǔ car Danììla ì daǔ âmu mnoga vâlìkìh darunkaǔ ì pastavìǔ âgo nad usìm Vavìlonskìm kraem ì galoǔnym načal′nìkam nad usìmì mudracamì Vavìlonskìmì. </i>


text:
Але Данііл прасіў у цара, і ён паставіў Сэдраха, Місаха і Аўдэнага над справамі Вавілонскага краю, а Данііл застаўся пры царскім двары. </p><i> Ale Danììl prasìǔ u cara, ì ën pastavìǔ Sèdraha, Mìsaha ì Aǔdènaga nad spravamì Vavìlonskaga kraû, a Danììl zastaǔsâ pry carskìm dvary. </i>


text:
<pb/>Цар Навухаданосар зрабіў залатога ідала, у вышыню шэсьцьдзясят локцяў, у шырыню шэсьць локцяў, паставіў яго ў даліне Дэіра, у Вавілонскім краі, </p><i> Car Navuhadanosar zrabìǔ zalatoga ìdala, u vyšynû šès′c′dzâsât lokcâǔ, u šyrynû šès′c′ lokcâǔ, pastavìǔ âgo ǔ dalìne Dèìra, u Vavìlonskìm kraì, </i>


text:
і паслаў цар Навухаданосар сабраць сатрапаў, намесьнікаў, ваяводаў, вышэйшых судоўцаў, скарбоўцаў, законазнаўцаў, судаўпраўцаў, і ўсіх акруговых валадароў, каб яны прыйшлі на ўрачыстае пасьвячэньне ідала, якога паставіў цар Навухаданосар. </p><i> ì paslaǔ car Navuhadanosar sabrac′ satrapaǔ, names′nìkaǔ, vaâvodaǔ, vyšèjšyh sudoǔcaǔ, skarboǔcaǔ, zakonaznaǔcaǔ, sudaǔpraǔcaǔ, ì ǔsìh akrugovyh valadaroǔ, kab âny pryjšlì na ǔračystae pas′vâčèn′ne ìdala, âkoga pastavìǔ car Navuhadanosar. </i>


text:
І сабраліся сатрапы, намесьнікі, ваеначальнікі, вышэйшыя судоўцы, скарбоўцы, законазнаўцы, судаўпраўцы і ўсе акруговыя валадары на пасьвячэньне ідала, якога паставіў цар Навухаданосар, і сталі перад ідалам, якога паставіў Навухаданосар. </p><i> Ì sabralìsâ satrapy, names′nìkì, vaenačal′nìkì, vyšèjšyâ sudoǔcy, skarboǔcy, zakonaznaǔcy, sudaǔpraǔcy ì ǔse akrugovyâ valadary na pas′vâčèn′ne ìdala, âkoga pastavìǔ car Navuhadanosar, ì stalì perad ìdalam, âkoga pastavìǔ Navuhadanosar. </i>


text:
<pb/>Тады спавесьнік голасна ўсклікнуў: "абвяшчаецца вам, народы, плямёны і роды: </p><i> Tady spaves′nìk golasna ǔsklìknuǔ: "abvâščaecca vam, narody, plâmëny ì rody: </i>


text:
у той час, як пачуеце гук трубы, жалейкі, цытры, цаўніцы, гусьляў і псалтыра, і ўсякай іншай музыкі, упадзеце і пакланецеся залатому ідалу, якога паставіў цар Навухаданосар, </p><i> u toj čas, âk pačuece guk truby, žalejkì, cytry, caǔnìcy, gus′lâǔ ì psaltyra, ì ǔsâkaj ìnšaj muzykì, upadzece ì paklanecesâ zalatomu ìdalu, âkoga pastavìǔ car Navuhadanosar, </i>


text:
а хто не ўпадзе і не паклоніцца, адразу ўкінуты будзе ў распаленую вогненную печ". </p><i> a hto ne ǔpadze ì ne paklonìcca, adrazu ǔkìnuty budze ǔ raspalenuû vognennuû peč". </i>


text:
Пасьля таго, як усе народы пачулі голас трубы, жалейкі, цытры, цаўніцы, гусьляў і ўсякага роду музыкі, пападалі ўсе народы, плямёны і роды і пакланіліся залатому ідалу, якога паставіў цар Навухаданосар. </p><i> Pas′lâ tago, âk use narody pačulì golas truby, žalejkì, cytry, caǔnìcy, gus′lâǔ ì ǔsâkaga rodu muzykì, papadalì ǔse narody, plâmëny ì rody ì paklanìlìsâ zalatomu ìdalu, âkoga pastavìǔ car Navuhadanosar. </i>


text:
<pb/>У гэты самы час падступіліся некаторыя Халдэі і данесьлі на Юдэяў. </p><i> U gèty samy čas padstupìlìsâ nekatoryâ Haldèì ì danes′lì na Ûdèâǔ. </i>


text:
Яны сказалі цару Навухаданосару: "цару, вавек жыві! </p><i> Âny skazalì caru Navuhadanosaru: "caru, vavek žyvì! </i>


text:
Ты, цару, выдаў загад, каб кожны чалавек, які пачуе голас трубы, жалейкі, цытры, цаўніцы, гусьляў і псалтыра і ўсякага роду музыкі, упаў і пакланіўся залатому ідалу; </p><i> Ty, caru, vydaǔ zagad, kab kožny čalavek, âkì pačue golas truby, žalejkì, cytry, caǔnìcy, gus′lâǔ ì psaltyra ì ǔsâkaga rodu muzykì, upaǔ ì paklanìǔsâ zalatomu ìdalu; </i>


text:
а хто не ўпадзе і не паклоніцца, той будзе ўкінуты ў распаленую вогненную печ". </p><i> a hto ne ǔpadze ì ne paklonìcca, toj budze ǔkìnuty ǔ raspalenuû vognennuû peč". </i>


text:
Ёсьць мужы Юдэйскія, якіх ты паставіў над справамі Вавілонскага краю, Сэдрах, Місах і Аўдэнага; гэтыя мужы не паслухаліся твайго загаду, цару, багам тваім ня служаць і залатому ідалу, якога ты паставіў, не пакланяюцца". </p><i> Ës′c′ mužy Ûdèjskìâ, âkìh ty pastavìǔ nad spravamì Vavìlonskaga kraû, Sèdrah, Mìsah ì Aǔdènaga; gètyâ mužy ne pasluhalìsâ tvajgo zagadu, caru, bagam tvaìm nâ služac′ ì zalatomu ìdalu, âkoga ty pastavìǔ, ne paklanâûcca". </i>


text:
<pb/>Тады Навухаданосар у гневе і лютасьці загадаў прывесьці Сэдраха, Місаха і Аўдэнага; і прывялі гэтых мужоў да цара. </p><i> Tady Navuhadanosar u gneve ì lûtas′cì zagadaǔ pryves′cì Sèdraha, Mìsaha ì Aǔdènaga; ì pryvâlì gètyh mužoǔ da cara. </i>


text:
Навухаданосар сказаў ім: "ці з намыслам вы, Сэдрах, Місах і Аўдэнага, багам маім ня служыце і залатому ідалу, якога я паставіў, не пакланяецеся? </p><i> Navuhadanosar skazaǔ ìm: "cì z namyslam vy, Sèdrah, Mìsah ì Aǔdènaga, bagam maìm nâ služyce ì zalatomu ìdalu, âkoga â pastavìǔ, ne paklanâecesâ? </i>


text:
Ад сёньня, калі вы гатовыя, як толькі пачуеце голас трубы, жалейкі, цытры, цаўніцы, гусьляў, псалтыра і ўсякага роду музыкі, упадзеце і пакланецеся ідалу, якога я зрабіў; а як не паклоніцеся, дык у той самы час будзеце ўкінуты ў печ распаленую, вогненнную печ, і тады хто той Бог, Які ўратуе вас ад маёй рукі?" </p><i> Ad sën′nâ, kalì vy gatovyâ, âk tol′kì pačuece golas truby, žalejkì, cytry, caǔnìcy, gus′lâǔ, psaltyra ì ǔsâkaga rodu muzykì, upadzece ì paklanecesâ ìdalu, âkoga â zrabìǔ; a âk ne paklonìcesâ, dyk u toj samy čas budzece ǔkìnuty ǔ peč raspalenuû, vognennnuû peč, ì tady hto toj Bog, Âkì ǔratue vas ad maëj rukì?" </i>


text:
І адказвалі Сэдрах, Місах і Аўдэнага і сказалі цару Навухаданосару: "няма нам патрэбы адказваць табе на гэта. </p><i> Ì adkazvalì Sèdrah, Mìsah ì Aǔdènaga ì skazalì caru Navuhadanosaru: "nâma nam patrèby adkazvac′ tabe na gèta. </i>


text:
Бог наш, Якому мы служым, мае сілу ўратаваць нас ад распаленай вогненнай печы, і ад тваёй рукі, цару, выбавіць. </p><i> Bog naš, Âkomu my služym, mae sìlu ǔratavac′ nas ad raspalenaj vognennaj pečy, ì ad tvaëj rukì, caru, vybavìc′. </i>


text:
Калі ж і ня будзе таго, дык хай будзе вядома табе, цару, што мы багам тваім служыць ня будзем і залатому ідалу, якога ты паставіў, не паклонімся". </p><i> Kalì ž ì nâ budze tago, dyk haj budze vâdoma tabe, caru, što my bagam tvaìm služyc′ nâ budzem ì zalatomu ìdalu, âkoga ty pastavìǔ, ne paklonìmsâ". </i>


text:
<pb/>Тады Навухаданосар напоўніўся лютасьцю, і выгляд ягонага твару зьмяніўся перад Сэдрахам, Місахам і Аўдэнагам, і ён загадаў напаліць печ у сем разоў мацней, чым як трэба было напаліць яе, </p><i> Tady Navuhadanosar napoǔnìǔsâ lûtas′cû, ì vyglâd âgonaga tvaru z′mânìǔsâ perad Sèdraham, Mìsaham ì Aǔdènagam, ì ën zagadaǔ napalìc′ peč u sem razoǔ macnej, čym âk trèba bylo napalìc′ âe, </i>


text:
і самым дужым мужам з войска свайго загадаў зьвязаць Сэдраха, Місаха і Аўдэнага і ўкінуць іх у распаленую вогненную печ. </p><i> ì samym dužym mužam z vojska svajgo zagadaǔ z′vâzac′ Sèdraha, Mìsaha ì Aǔdènaga ì ǔkìnuc′ ìh u raspalenuû vognennuû peč. </i>


text:
Тады мужы гэтыя былі зьвязаны ў сваім споднім і верхнім адзеньні, у галаўных павязках і ў іншым убраньні і ўкінуты ў распаленую вогненную печ. </p><i> Tady mužy gètyâ bylì z′vâzany ǔ svaìm spodnìm ì verhnìm adzen′nì, u galaǔnyh pavâzkah ì ǔ ìnšym ubran′nì ì ǔkìnuty ǔ raspalenuû vognennuû peč. </i>


text:
І як загад цара быў строгі, і печ напалена была вельмі моцна, дык вогненнае полымя забіла тых людзей, якія ўкідалі Сэдраха, Місаха і Аўдэнага. </p><i> Ì âk zagad cara byǔ strogì, ì peč napalena byla vel′mì mocna, dyk vognennae polymâ zabìla tyh lûdzej, âkìâ ǔkìdalì Sèdraha, Mìsaha ì Aǔdènaga. </i>


text:
А гэтыя тры мужы - Сэдрах, Місах і Аўдэнага - упалі ў распаленую вогненную печ зьвязаныя. </p><i> A gètyâ try mužy - Sèdrah, Mìsah ì Aǔdènaga - upalì ǔ raspalenuû vognennuû peč z′vâzanyâ. </i>


text:
Навухаданосар цар вельмі зьдзівіўся і пасьпешна ўстаў і сказаў сваім вяльможам: "ці ня трох зьвязаных мужоў укінулі мы ў агонь?" Яны ў адказ сказалі цару: "сапраўды так, цару!" </p><i> Navuhadanosar car vel′mì z′dzìvìǔsâ ì pas′pešna ǔstaǔ ì skazaǔ svaìm vâl′možam: "cì nâ troh z′vâzanyh mužoǔ ukìnulì my ǔ agon′?" Âny ǔ adkaz skazalì caru: "sapraǔdy tak, caru!" </i>


text:
На гэта Ён сказаў: "вось, я бачу чатырох мужоў нязьвязаных, якія ходзяць сярод агню, і шкоды ім няма; а чацьвёртага выглядам падобнага да сына Божага". </p><i> Na gèta Ën skazaǔ: "vos′, â baču čatyroh mužoǔ nâz′vâzanyh, âkìâ hodzâc′ sârod agnû, ì škody ìm nâma; a čac′vërtaga vyglâdam padobnaga da syna Božaga". </i>


text:
Тады Навухаданосар падышоў да вусьця распаленай вогненнай печы, і сказаў: "Сэдрах, Місах і Аўдэнага, рабы Бога Ўсявышняга! выйдзіце і падыдзеце!" Тады Сэдрах, Місах і Аўдэнага выйшлі зь сярэдзіны агню. </p><i> Tady Navuhadanosar padyšoǔ da vus′câ raspalenaj vognennaj pečy, ì skazaǔ: "Sèdrah, Mìsah ì Aǔdènaga, raby Boga Ǔsâvyšnâga! vyjdzìce ì padydzece!" Tady Sèdrah, Mìsah ì Aǔdènaga vyjšlì z′ sârèdzìny agnû. </i>


text:
І сабраўшыся, сатрапы, намесьнікі і царовыя радцы ўгледзелі, што над целамі гэтых мужоў агонь ня меў сілы, і валасы на галаве не абпалены, і вопратка іх не зьмянілася, і нават паху агню ня было ад іх. </p><i> Ì sabraǔšysâ, satrapy, names′nìkì ì carovyâ radcy ǔgledzelì, što nad celamì gètyh mužoǔ agon′ nâ meǔ sìly, ì valasy na galave ne abpaleny, ì vopratka ìh ne z′mânìlasâ, ì navat pahu agnû nâ bylo ad ìh. </i>


text:
<pb/>Тады Навухаданосар сказаў: "дабраславёны Бог Сэдраха, Місаха і Аўдэнага, Які паслаў Свайго анёла і ўратаваў Сваіх рабоў, якія спадзяваліся на Яго і не паслухаліся царскага загаду і аддалі свае целы ў агонь, абы ня служыць і не пакланяцца іншаму богу, акрамя Бога свайго! </p><i> Tady Navuhadanosar skazaǔ: "dabraslavëny Bog Sèdraha, Mìsaha ì Aǔdènaga, Âkì paslaǔ Svajgo anëla ì ǔratavaǔ Svaìh raboǔ, âkìâ spadzâvalìsâ na Âgo ì ne pasluhalìsâ carskaga zagadu ì addalì svae cely ǔ agon′, aby nâ služyc′ ì ne paklanâcca ìnšamu bogu, akramâ Boga svajgo! </i>


text:
І ад мяне даецца загад, каб з кожнага народу, племя і роду, хто скажа агуднае на Бога Сэдраха, Місаха і Аўдэнага, быў пасечаны на кавалкі, а дом яго ператвораны ў руіны, бо няма іншага Бога, Які мог бы так ратаваць". </p><i> Ì ad mâne daecca zagad, kab z kožnaga narodu, plemâ ì rodu, hto skaža agudnae na Boga Sèdraha, Mìsaha ì Aǔdènaga, byǔ pasečany na kavalkì, a dom âgo peratvorany ǔ ruìny, bo nâma ìnšaga Boga, Âkì mog by tak ratavac′". </i>


text:
Тады ж цар узвысіў Сэдраха, Місаха і Аўдэнага ў Вавілонскім краі. </p><i> Tady ž car uzvysìǔ Sèdraha, Mìsaha ì Aǔdènaga ǔ Vavìlonskìm kraì. </i>


text:
Навухаданосар цар усім народам, плямёнам і родам, якія жывуць на ўсёй зямлі: хай вам мір памножыцца! </p><i> Navuhadanosar car usìm narodam, plâmënam ì rodam, âkìâ žyvuc′ na ǔsëj zâmlì: haj vam mìr pamnožycca! </i>


text:
Азнакі і цуды, якія ўчыніў над мною Ўсявышні Бог, заўгодна мне абвясьціць вам. </p><i> Aznakì ì cudy, âkìâ ǔčynìǔ nad mnoû Ǔsâvyšnì Bog, zaǔgodna mne abvâs′cìc′ vam. </i>


text:
<t>Якія вялікія азнакі Яго і якія магутныя цуды Яго! Царства Яго - царства вечнае, а валадарства Яго - у роды і роды".</t> </p><i> <t>Âkìâ vâlìkìâ aznakì Âgo ì âkìâ magutnyâ cudy Âgo! Carstva Âgo - carstva večnae, a valadarstva Âgo - u rody ì rody".</t> </i>


text:
Я, Навухаданосар, быў спакойны ў сваім доме і дабрашчасьціўся ў харомах маіх. </p><i> Â, Navuhadanosar, byǔ spakojny ǔ svaìm dome ì dabraščas′cìǔsâ ǔ haromah maìh. </i>


text:
Але бачыў я сон, які напалохаў мяне, і роздум на ложку маім і ўявы маёй галавы зьбянтэжылі мяне. </p><i> Ale bačyǔ â son, âkì napalohaǔ mâne, ì rozdum na ložku maìm ì ǔâvy maëj galavy z′bântèžylì mâne. </i>


text:
І дадзены быў мною загад прывесьці да мяне Вавілонскіх мудрацоў, каб яны разгадалі мне сутнасьць сну. </p><i> Ì dadzeny byǔ mnoû zagad pryves′cì da mâne Vavìlonskìh mudracoǔ, kab âny razgadalì mne sutnas′c′ snu. </i>


text:
Тады прыйшлі чарадзеі, заклінальнікі, Халдэі і вяшчуны; я расказаў ім сон, але яны не маглі мне разгадаць сутнасьць яго. </p><i> Tady pryjšlì čaradzeì, zaklìnal′nìkì, Haldèì ì vâščuny; â raskazaǔ ìm son, ale âny ne maglì mne razgadac′ sutnas′c′ âgo. </i>


text:
Нарэшце ўвайшоў да мяне Данііл, якому імя было Валтасар - як імя майго бога і ў якім дух Сьвятога Бога; якому я расказаў сон. </p><i> Narèšce ǔvajšoǔ da mâne Danììl, âkomu ìmâ bylo Valtasar - âk ìmâ majgo boga ì ǔ âkìm duh S′vâtoga Boga; âkomu â raskazaǔ son. </i>


text:
Валтасар, начальнік мудрацоў! я ведаю, што ў табе дух Сьвятога Бога, і ніякая таямніца ня цяжкая табе; растлумач мне ўявы майго сну, які бачыў я, і разгадай сутнасьць яго. </p><i> Valtasar, načal′nìk mudracoǔ! â vedaû, što ǔ tabe duh S′vâtoga Boga, ì nìâkaâ taâmnìca nâ câžkaâ tabe; rastlumač mne ǔâvy majgo snu, âkì bačyǔ â, ì razgadaj sutnas′c′ âgo. </i>


text:
А ўявы маёй галавы на маім ложку былі такія: <t>бачыў я - вось пасярод зямлі дрэва, досыць высокае.</t> </p><i> A ǔâvy maëj galavy na maìm ložku bylì takìâ: <t>bačyǔ â - vos′ pasârod zâmlì drèva, dosyc′ vysokae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вялікае было гэтае дрэва і моцнае, і вышыня яго сягала да неба, і яно відно было да краёў усёй зямлі.</t> </p><i> <t>Vâlìkae bylo gètae drèva ì mocnae, ì vyšynâ âgo sâgala da neba, ì âno vìdno bylo da kraëǔ usëj zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Лісьце яго цудоўнае, і пладоў на ім мноства, і ежы на ім на ўсіх; пад ім знаходзіла цень палявая зьвярына, і ў гольлі яго гнезадаваліся птушкі нябесныя, і ад яго кармілася ўсякая плоць.</t> </p><i> <t>Lìs′ce âgo cudoǔnae, ì pladoǔ na ìm mnostva, ì ežy na ìm na ǔsìh; pad ìm znahodzìla cen′ palâvaâ z′vâryna, ì ǔ gol′lì âgo gnezadavalìsâ ptuškì nâbesnyâ, ì ad âgo karmìlasâ ǔsâkaâ ploc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І бачыў я ва ўявах маёй галавы на маім ложку, вось, сышоў зь нябёсаў Чувальны і Сьвяты.</t> </p><i> <t>Ì bačyǔ â va ǔâvah maëj galavy na maìm ložku, vos′, syšoǔ z′ nâbësaǔ Čuval′ny ì S′vâty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усклікнуўшы голасна, Ён сказаў: "сьсячэце гэта дрэва, абсячэце гольле яго, абтрасеце лісьце зь яго і раскідайце плады яго; няхай сыйдуць зьвяры з-пад яго і птушкі з гольля яго;</t> </p><i> <t>Usklìknuǔšy golasna, Ën skazaǔ: "s′sâčèce gèta drèva, absâčèce gol′le âgo, abtrasece lìs′ce z′ âgo ì raskìdajce plady âgo; nâhaj syjduc′ z′vâry z-pad âgo ì ptuškì z gol′lâ âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>але галоўны корань яго пакіньце ў зямлі, і няхай ён у кайданах жалезных і медных сярод польнай травы аброшваецца нябеснаю расою, і з жывёламі няхай будзе частка яго ў траве зямной.</t> </p><i> <t>ale galoǔny koran′ âgo pakìn′ce ǔ zâmlì, ì nâhaj ën u kajdanah žaleznyh ì mednyh sârod pol′naj travy abrošvaecca nâbesnaû rasoû, ì z žyvëlamì nâhaj budze častka âgo ǔ trave zâmnoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сэрца чалавечае адымецца ў яго і дасца яму сэрца зьвярынае, і сем часінаў пройдуць над ім.</t> </p><i> <t>Sèrca čalavečae adymecca ǔ âgo ì dasca âmu sèrca z′vârynae, ì sem časìnaǔ projduc′ nad ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Загадам Чувальнага гэта пастаноўлена, і паводле прыгавору Сьвятога назначана, каб ведалі жывыя, што Ўсявышні валадарыць над царствам чалавечым і дае яго, каму хоча, і становіць над ім нізкага зь людзей".</t> </p><i> <t>Zagadam Čuval′naga gèta pastanoǔlena, ì pavodle prygavoru S′vâtoga naznačana, kab vedalì žyvyâ, što Ǔsâvyšnì valadaryc′ nad carstvam čalavečym ì dae âgo, kamu hoča, ì stanovìc′ nad ìm nìzkaga z′ lûdzej".</t> </i>


text:
Такі сон бачыў я, цар Навухаданосар; а ты, Валтасару, скажы разгадку яго, бо ніхто з мудрацоў у маім царстве ня мог растлумачыць яго сэнсу, а ты можаш, бо ў табе дух сьвятога Бога. </p><i> Takì son bačyǔ â, car Navuhadanosar; a ty, Valtasaru, skažy razgadku âgo, bo nìhto z mudracoǔ u maìm carstve nâ mog rastlumačyc′ âgo sènsu, a ty možaš, bo ǔ tabe duh s′vâtoga Boga. </i>


text:
<pb/>Тады Данііл, якому імя Валтасар, каля гадзіны быў у зьдзіўленьні, і думкі яго бянтэжылі яго. Цар загаварыў і сказаў: "Валтасару! хай не бянтэжыць цябе гэты сон і разгадка яго". Валтасар адказваў і сказаў: "гаспадару мой! каб жа на тваіх ненавісьнікаў гэты сон, і на ворагаў тваіх разгадка яго! </p><i> Tady Danììl, âkomu ìmâ Valtasar, kalâ gadzìny byǔ u z′dzìǔlen′nì, ì dumkì âgo bântèžylì âgo. Car zagavaryǔ ì skazaǔ: "Valtasaru! haj ne bântèžyc′ câbe gèty son ì razgadka âgo". Valtasar adkazvaǔ ì skazaǔ: "gaspadaru moj! kab ža na tvaìh nenavìs′nìkaǔ gèty son, ì na voragaǔ tvaìh razgadka âgo! </i>


text:
Дрэва, якое ты бачыў, якое было вялікае і моцнае, вышынёю сваёю сягала да нябёсаў і відно было на ўсю зямлю, </p><i> Drèva, âkoe ty bačyǔ, âkoe bylo vâlìkae ì mocnae, vyšynëû svaëû sâgala da nâbësaǔ ì vìdno bylo na ǔsû zâmlû, </i>


text:
а лісьце было цудоўнае, і мноства пладоў і ежа на ўсіх, а пад ім жыла зьвярына польная і ў гольлі гнездаваліся птушкі нябесныя, </p><i> a lìs′ce bylo cudoǔnae, ì mnostva pladoǔ ì eža na ǔsìh, a pad ìm žyla z′vâryna pol′naâ ì ǔ gol′lì gnezdavalìsâ ptuškì nâbesnyâ, </i>


text:
гэта - ты, цару, які ўзьвялічаны і магутны, і веліч твая вырасла і сягнула да нябёсаў і ўлада твая - да краёў зямлі. </p><i> gèta - ty, caru, âkì ǔz′vâlìčany ì magutny, ì velìč tvaâ vyrasla ì sâgnula da nâbësaǔ ì ǔlada tvaâ - da kraëǔ zâmlì. </i>


text:
А што цар бачыў Чувальнага і Сьвятога, Які сыходзіў зь нябёсаў і Які сказаў: сьсячэце дрэва і зьнішчыце яго, толькі галоўны корань яго пакіньце ў зямлі, і няхай ён у кайданах жалезных і медных сярод польнай травы арашаецца расою нябеснаю, і з польнай зьвярыною няхай будзе частка яго, пакуль ня пройдуць над ім сем часінаў, </p><i> A što car bačyǔ Čuval′naga ì S′vâtoga, Âkì syhodzìǔ z′ nâbësaǔ ì Âkì skazaǔ: s′sâčèce drèva ì z′nìščyce âgo, tol′kì galoǔny koran′ âgo pakìn′ce ǔ zâmlì, ì nâhaj ën u kajdanah žaleznyh ì mednyh sârod pol′naj travy arašaecca rasoû nâbesnaû, ì z pol′naj z′vârynoû nâhaj budze častka âgo, pakul′ nâ projduc′ nad ìm sem časìnaǔ, </i>


text:
дык вось сутнасьць гэтага, цару, і вось вызначэньне Ўсявышняга, якое спасьцігне гаспадара майго, цара: </p><i> dyk vos′ sutnas′c′ gètaga, caru, ì vos′ vyznačèn′ne Ǔsâvyšnâga, âkoe spas′cìgne gaspadara majgo, cara: </i>


text:
цябе адлучаць ад людзей, і пражываньне тваё будзе з польнай зьвярыною; травою карміцьмуць цябе, як вала, расою нябеснаю ты будзеш аброшаны, і сем часінаў пройдзе над табою, пакуль уведаеш, што Ўсявышні валадарыць над царствам чалавечым і дае яго, каму хоча. </p><i> câbe adlučac′ ad lûdzej, ì pražyvan′ne tvaë budze z pol′naj z′vârynoû; travoû karmìc′muc′ câbe, âk vala, rasoû nâbesnaû ty budzeš abrošany, ì sem časìnaǔ projdze nad taboû, pakul′ uvedaeš, što Ǔsâvyšnì valadaryc′ nad carstvam čalavečym ì dae âgo, kamu hoča. </i>


text:
А што загадана было пакінуць галоўны корань дрэва, гэта азначае, што царства тваё застанецца пры табе, калі ты спазнаеш над сабою ўладу нябесную. </p><i> A što zagadana bylo pakìnuc′ galoǔny koran′ drèva, gèta aznačae, što carstva tvaë zastanecca pry tabe, kalì ty spaznaeš nad saboû ǔladu nâbesnuû. </i>


text:
Таму, цару, хай будзе даспадобы табе парада мая: акупі грахі твае праўдаю і твае правіны мілажалем да бедных; вось, чым можа падоўжыцца мір твой". </p><i> Tamu, caru, haj budze daspadoby tabe parada maâ: akupì grahì tvae praǔdaû ì tvae pravìny mìlažalem da bednyh; vos′, čym moža padoǔžycca mìr tvoj". </i>


text:
Як прайшло дванаццаць месяцаў, пахаджаючы па царскіх харомах у Вавілоне, </p><i> Âk prajšlo dvanaccac′ mesâcaǔ, pahadžaûčy pa carskìh haromah u Vavìlone, </i>


text:
цар сказаў: "ці ня гэта велічны Вавілон, які пабудаваў я домам царства моцай маёй магутнасьці і на славу маёй велічы!" </p><i> car skazaǔ: "cì nâ gèta velìčny Vavìlon, âkì pabudavaǔ â domam carstva mocaj maëj magutnas′cì ì na slavu maëj velìčy!" </i>


text:
Яшчэ гэтыя словы былі на вуснах у цара, калі быў зь неба голас: "табе кажуць, цару Навухаданосар: царства адышло ад цябе! </p><i> Âščè gètyâ slovy bylì na vusnah u cara, kalì byǔ z′ neba golas: "tabe kažuc′, caru Navuhadanosar: carstva adyšlo ad câbe! </i>


text:
І адлучаць цябе ад людзей, і будзе пражываньне тваё з польнай зьвярыною; травою карміцьмуць цябе, як вала, і сем часінаў пройдуць над табою, аж пакуль ня ўведаеш, што Ўсявышні валадарыць над царствам чалавечым і дае яго, каму хоча!" </p><i> Ì adlučac′ câbe ad lûdzej, ì budze pražyvan′ne tvaë z pol′naj z′vârynoû; travoû karmìc′muc′ câbe, âk vala, ì sem časìnaǔ projduc′ nad taboû, až pakul′ nâ ǔvedaeš, što Ǔsâvyšnì valadaryc′ nad carstvam čalavečym ì dae âgo, kamu hoča!" </i>


text:
<pb/>Адразу ж і спраўдзілася гэта слова над Навухаданосарам, і адлучаны быў ён ад людзей, еў траву, як вол, і аброшвалася цела ягонае расою нябеснаю, так што валасы ў яго вырасьлі як у льва, і пазногці яго - як у птушкі. </p><i> Adrazu ž ì spraǔdzìlasâ gèta slova nad Navuhadanosaram, ì adlučany byǔ ën ad lûdzej, eǔ travu, âk vol, ì abrošvalasâ cela âgonae rasoû nâbesnaû, tak što valasy ǔ âgo vyras′lì âk u l′va, ì paznogcì âgo - âk u ptuškì. </i>


text:
<pb/>А як скончыліся тыя дні, <t>я, Навухаданосар, узьвёў вочы мае да неба, і мой розум вярнуўся да мяне; і дабраславіў я Ўсявышняга, пахваліў і праславіў Вечнаіснага, валадарства Якога - валадарства вечнае і царства Якога - у роды і роды.</t> </p><i> A âk skončylìsâ tyâ dnì, <t>â, Navuhadanosar, uz′vëǔ vočy mae da neba, ì moj rozum vârnuǔsâ da mâne; ì dabraslavìǔ â Ǔsâvyšnâga, pahvalìǔ ì praslavìǔ Večnaìsnaga, valadarstva Âkoga - valadarstva večnae ì carstva Âkoga - u rody ì rody.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўсе жывыя на зямлі ня значаць нічога; па волі Сваёй Ён чыніць як у нябесным войску, так і сярод жывых на зямлі, і няма нікога, хто мог бы ўсупрацівіцца Ягонай руцэ і сказаць Яму: што Ты зрабіў?</t> </p><i> <t>Ì ǔse žyvyâ na zâmlì nâ značac′ nìčoga; pa volì Svaëj Ën čynìc′ âk u nâbesnym vojsku, tak ì sârod žyvyh na zâmlì, ì nâma nìkoga, hto mog by ǔsupracìvìcca Âgonaj rucè ì skazac′ Âmu: što Ty zrabìǔ?</t> </i>


text:
У той час вярнуўся да мяне мой розум, і я вярнуўся да славы царства свайго, і вярнуліся да мяне самавітасьць і ранейшы мой выгляд; і знайшлі мяне мае радцы і вяльможы мае, і я быў зноў пастаўлены на царства маё, і веліч мая яшчэ больш узвысілася. </p><i> U toj čas vârnuǔsâ da mâne moj rozum, ì â vârnuǔsâ da slavy carstva svajgo, ì vârnulìsâ da mâne samavìtas′c′ ì ranejšy moj vyglâd; ì znajšlì mâne mae radcy ì vâl′možy mae, ì â byǔ znoǔ pastaǔleny na carstva maë, ì velìč maâ âščè bol′š uzvysìlasâ. </i>


text:
Цяпер я, Навухаданосар, слаўлю, узношу і вялічаю Цара Нябеснага, у Якога ўсе дзеі ў ісьціне і шляхі праведныя, і Які Мае сілу ўпакорыць тых, якія ходзяць ганарыста". </p><i> Câper â, Navuhadanosar, slaǔlû, uznošu ì vâlìčaû Cara Nâbesnaga, u Âkoga ǔse dzeì ǔ ìs′cìne ì šlâhì pravednyâ, ì Âkì Mae sìlu ǔpakoryc′ tyh, âkìâ hodzâc′ ganarysta". </i>


text:
<pb/>Цар Валтасар справіў вялікую гасьціну тысячам вяльможаў і на вачах у тысячы піў віно. </p><i> Car Valtasar spravìǔ vâlìkuû gas′cìnu tysâčam vâl′možaǔ ì na vačah u tysâčy pìǔ vìno. </i>


text:
Скаштаваўшы віна, Валтасар загадаў прынесьці залаты і срэбраны посуд, які Навухаданосар, бацька ягоны, вынес з храма ў Ерусаліме, каб пілі зь яго цар, вяльможы ягоныя, ягоныя жонкі і ягоныя наложніцы. </p><i> Skaštavaǔšy vìna, Valtasar zagadaǔ prynes′cì zalaty ì srèbrany posud, âkì Navuhadanosar, bac′ka âgony, vynes z hrama ǔ Erusalìme, kab pìlì z′ âgo car, vâl′možy âgonyâ, âgonyâ žonkì ì âgonyâ naložnìcy. </i>


text:
Тады прынесьлі залаты посуд, які вынесьлі з храма Дома Божага ў Ерусаліме; і пілі зь яго цар і вяльможы яго, ягоныя жонкі і ягоныя наложніцы, </p><i> Tady prynes′lì zalaty posud, âkì vynes′lì z hrama Doma Božaga ǔ Erusalìme; ì pìlì z′ âgo car ì vâl′možy âgo, âgonyâ žonkì ì âgonyâ naložnìcy, </i>


text:
пілі віно, і славілі багоў залатых і срэбных, медных, жалезных, драўняных і каменных. </p><i> pìlì vìno, ì slavìlì bagoǔ zalatyh ì srèbnyh, mednyh, žaleznyh, draǔnânyh ì kamennyh. </i>


text:
<pb/>У той самы час выйшлі пальцы рукі чалавечай і пісалі насупраць сьвечніка на вапне сьцяны царскіх харомаў, і цар бачыў пясьць рукі, што пісала. </p><i> U toj samy čas vyjšlì pal′cy rukì čalavečaj ì pìsalì nasuprac′ s′večnìka na vapne s′câny carskìh haromaǔ, ì car bačyǔ pâs′c′ rukì, što pìsala. </i>


text:
Тады цар перамяніўся з твару свайго; думкі ягоныя зьбянтэжылі яго, суглобы паясьніцы ягонай паслабіліся, і калені яго біліся адно аб адно. </p><i> Tady car peramânìǔsâ z tvaru svajgo; dumkì âgonyâ z′bântèžylì âgo, sugloby paâs′nìcy âgonaj paslabìlìsâ, ì kalenì âgo bìlìsâ adno ab adno. </i>


text:
Моцна закрычаў цар, каб прывялі і заклінальнікаў, Халдэяў і вяшчуноў; цар загаварыў і сказаў мудрацам Вавілонскім: "хто прачытае гэта напісанае і разгадае мне сутнасьць яго, той будзе апрануты ў пурпуру, і залаты ланцуг атрымае на шыю сваю, і трэцім валадаром будзе ў царстве". </p><i> Mocna zakryčaǔ car, kab pryvâlì ì zaklìnal′nìkaǔ, Haldèâǔ ì vâščunoǔ; car zagavaryǔ ì skazaǔ mudracam Vavìlonskìm: "hto pračytae gèta napìsanae ì razgadae mne sutnas′c′ âgo, toj budze apranuty ǔ purpuru, ì zalaty lancug atrymae na šyû svaû, ì trècìm valadarom budze ǔ carstve". </i>


text:
<pb/>І ўвайшлі ўсе царовыя мудрацы, але не маглі прачытаць пісаньня і разгадаць цару сутнасьць яго. </p><i> Ì ǔvajšlì ǔse carovyâ mudracy, ale ne maglì pračytac′ pìsan′nâ ì razgadac′ caru sutnas′c′ âgo. </i>


text:
Цар Валтасар над меру ўстрывожыўся, і выгляд ягонага твару зьмяніўся, і вяльможы ягоныя сумеліся. </p><i> Car Valtasar nad meru ǔstryvožyǔsâ, ì vyglâd âgonaga tvaru z′mânìǔsâ, ì vâl′možy âgonyâ sumelìsâ. </i>


text:
<pb/>На словы цара і яго вяльможаў увайшла ў пакой гасьціны царыца; загаварыла царыца і сказала: "цару, вавекі жыві! хай цябе не бянтэжаць думкі твае, і хай не мяняецца выгляд твару твайго. </p><i> Na slovy cara ì âgo vâl′možaǔ uvajšla ǔ pakoj gas′cìny caryca; zagavaryla caryca ì skazala: "caru, vavekì žyvì! haj câbe ne bântèžac′ dumkì tvae, ì haj ne mânâecca vyglâd tvaru tvajgo. </i>


text:
Ёсьць у тваім царстве муж, у якім дух сьвятога Бога; у дні твайго бацькі былі ў ім яснасьць, розум і мудрасьць, роўная мудрасьці багоў, і цар Навухаданосар, твой бацька, паставіў яго начальнікам чарадзеяў, Халдэяў і вяшчуноў, - сам бацька твой, цар, </p><i> Ës′c′ u tvaìm carstve muž, u âkìm duh s′vâtoga Boga; u dnì tvajgo bac′kì bylì ǔ ìm âsnas′c′, rozum ì mudras′c′, roǔnaâ mudras′cì bagoǔ, ì car Navuhadanosar, tvoj bac′ka, pastavìǔ âgo načal′nìkam čaradzeâǔ, Haldèâǔ ì vâščunoǔ, - sam bac′ka tvoj, car, </i>


text:
бо ў ім, у Данііле, якога цар пераназваў Валтасарам, выявіліся высокі дух, веданьне і розум, здольны разгадваць сны, тлумачыць загадкі і разблытваць вузлы. Дык вось, няхай паклічуць Данііла, - і ён разгадае сутнасьць". </p><i> bo ǔ ìm, u Danììle, âkoga car peranazvaǔ Valtasaram, vyâvìlìsâ vysokì duh, vedan′ne ì rozum, zdol′ny razgadvac′ sny, tlumačyc′ zagadkì ì razblytvac′ vuzly. Dyk vos′, nâhaj paklìčuc′ Danììla, - ì ën razgadae sutnas′c′". </i>


text:
<pb/>Тады ўведзены быў Данііл да цара, і цар пачаў слова і сказаў Даніілу: "ці ты Данііл, адзін з палонных сыноў Юдэйскіх, якіх мой бацька, цар, прывёў зь Юдэі? </p><i> Tady ǔvedzeny byǔ Danììl da cara, ì car pačaǔ slova ì skazaǔ Danììlu: "cì ty Danììl, adzìn z palonnyh synoǔ Ûdèjskìh, âkìh moj bac′ka, car, pryvëǔ z′ Ûdèì? </i>


text:
Я чуў пра цябе, што дух Божы ў табе і сьвятло і розум, і высокая мудрасьць выяўлена ў табе. </p><i> Â čuǔ pra câbe, što duh Božy ǔ tabe ì s′vâtlo ì rozum, ì vysokaâ mudras′c′ vyâǔlena ǔ tabe. </i>


text:
І вось, прыведзены былі да мяне мудрацы і заклінальнікі, каб прачытаць гэта напісанае і разгадаць мне сутнасьць яго; але яны не маглі абвясьціць мне гэтага. </p><i> Ì vos′, pryvedzeny bylì da mâne mudracy ì zaklìnal′nìkì, kab pračytac′ gèta napìsanae ì razgadac′ mne sutnas′c′ âgo; ale âny ne maglì abvâs′cìc′ mne gètaga. </i>


text:
І я чуў пра цябе, што ты можаш тлумачыць загадкі і разблытваць вузлы; дык вось, калі можаш прачытаць гэта пісаньне і разгадаць мне сутнасьць яго, дык будзеш апрануты ў пурпуру, і залаты ланцуг атрымаеш на шыю сваю, і трэцім валадаром будзеш у царстве". </p><i> Ì â čuǔ pra câbe, što ty možaš tlumačyc′ zagadkì ì razblytvac′ vuzly; dyk vos′, kalì možaš pračytac′ gèta pìsan′ne ì razgadac′ mne sutnas′c′ âgo, dyk budzeš apranuty ǔ purpuru, ì zalaty lancug atrymaeš na šyû svaû, ì trècìm valadarom budzeš u carstve". </i>


text:
Тады адказваў Даніііл і сказаў цару: "дары твае хай будуць табе, і пашану аддай каму іншаму; а пісаньне я прачытаю цару і разгадку скажу яму. </p><i> Tady adkazvaǔ Danìììl ì skazaǔ caru: "dary tvae haj buduc′ tabe, ì pašanu addaj kamu ìnšamu; a pìsan′ne â pračytaû caru ì razgadku skažu âmu. </i>


text:
Цару! Усявышні Бог даў твайму бацьку Навухаданосару царства, веліч, гонар і славу. </p><i> Caru! Usâvyšnì Bog daǔ tvajmu bac′ku Navuhadanosaru carstva, velìč, gonar ì slavu. </i>


text:
Перад веліччу, якую Ён даў яму, усе народы, плямёны і роды трымцелі і баяліся яго; каго ён хацеў, забіваў, і каго хацеў, пакідаў жывога; каго хацеў, узвышаў, і каго хацеў, паніжаў. </p><i> Perad velìčču, âkuû Ën daǔ âmu, use narody, plâmëny ì rody trymcelì ì baâlìsâ âgo; kago ën haceǔ, zabìvaǔ, ì kago haceǔ, pakìdaǔ žyvoga; kago haceǔ, uzvyšaǔ, ì kago haceǔ, panìžaǔ. </i>


text:
Але калі сэрца ягонае заганарылася і дух ажарсьцвеў да дзёрзкасьці, ён быў скінуты з царскага трона свайго і пазбаўлены славы сваёй, </p><i> Ale kalì sèrca âgonae zaganarylasâ ì duh ažars′cveǔ da dzërzkas′cì, ën byǔ skìnuty z carskaga trona svajgo ì pazbaǔleny slavy svaëj, </i>


text:
і адлучаны быў ад сыноў чалавечых, і сэрца яго прыпадобнілася да зьвярынага, і жыў ён зь дзікімі асламі; кармілі яго травою, як вала, і цела яго аброшана было нябеснаю расою, пакуль ён ня ўведаў, што над царствам чалавечым валадарыць Усявышні Бог і становіць над ім, каго хоча. </p><i> ì adlučany byǔ ad synoǔ čalavečyh, ì sèrca âgo prypadobnìlasâ da z′vârynaga, ì žyǔ ën z′ dzìkìmì aslamì; karmìlì âgo travoû, âk vala, ì cela âgo abrošana bylo nâbesnaû rasoû, pakul′ ën nâ ǔvedaǔ, što nad carstvam čalavečym valadaryc′ Usâvyšnì Bog ì stanovìc′ nad ìm, kago hoča. </i>


text:
<pb/>І ты, сыне яго Валтасар, не ўпакорыў сэрца твайго, хоць ведаў усё гэта, </p><i> Ì ty, syne âgo Valtasar, ne ǔpakoryǔ sèrca tvajgo, hoc′ vedaǔ usë gèta, </i>


text:
узьнёсься супроць Госпада нябёсаў, і посуд храма Яго прынесьлі табе, і ты і твае вяльможы і наложніцы твае пілі зь яго віно, і ты славіў багоў срэбраных і залатых, медных, жалезных, драўляных і каменных, якія ня бачаць, і ня чуюць, і не разумеюць; а Бога, у руцэ ў Якога душа твая і ў Якога твае ўсе шляхі, ты не праславіў. </p><i> uz′nës′sâ suproc′ Gospada nâbësaǔ, ì posud hrama Âgo prynes′lì tabe, ì ty ì tvae vâl′možy ì naložnìcy tvae pìlì z′ âgo vìno, ì ty slavìǔ bagoǔ srèbranyh ì zalatyh, mednyh, žaleznyh, draǔlânyh ì kamennyh, âkìâ nâ bačac′, ì nâ čuûc′, ì ne razumeûc′; a Boga, u rucè ǔ Âkoga duša tvaâ ì ǔ Âkoga tvae ǔse šlâhì, ty ne praslavìǔ. </i>


text:
За гэта і паслана ад Яго пясьць рукі, і накрэсьлена гэта пісаньне. </p><i> Za gèta ì paslana ad Âgo pâs′c′ rukì, ì nakrès′lena gèta pìsan′ne. </i>


text:
<pb/>І вось што накрэсьлена: мэнэ, мэнэ, тэкэл, упарсін. </p><i> Ì vos′ što nakrès′lena: mènè, mènè, tèkèl, uparsìn. </i>


text:
Вось і разгадка слоў: мэнэ - вылічыў Бог царства тваё і паклаў канец яму; </p><i> Vos′ ì razgadka sloǔ: mènè - vylìčyǔ Bog carstva tvaë ì paklaǔ kanec âmu; </i>


text:
тэкэл - ты ўзважаны на вагах і важыш вельмі мала; </p><i> tèkèl - ty ǔzvažany na vagah ì važyš vel′mì mala; </i>


text:
пэрэс - падзелена царства тваё і аддадзена Мідзянам і Персам". </p><i> pèrès - padzelena carstva tvaë ì addadzena Mìdzânam ì Persam". </i>


text:
<pb/>Тады па загадзе Валтасара апранулі Данііла ў пурпуру і павесілі залаты ланцуг на шыю яму і абвясьцілі яго трэцім валадаром у царстве. </p><i> Tady pa zagadze Valtasara apranulì Danììla ǔ purpuru ì pavesìlì zalaty lancug na šyû âmu ì abvâs′cìlì âgo trècìm valadarom u carstve. </i>


text:
Тае самае ночы Валтасар, цар Халдэйскі, быў забіты, </p><i> Tae samae nočy Valtasar, car Haldèjskì, byǔ zabìty, </i>


text:
і Дарый Мідзянін, якому было шэсьцьдзясят два гады, прыняў царства. </p><i> ì Daryj Mìdzânìn, âkomu bylo šès′c′dzâsât dva gady, prynâǔ carstva. </i>


text:
<pb/>Заўгодна было Дарыю паставіць над царствам сто дваццаць сатрапаў, каб яны былі ва ўсім царстве, </p><i> Zaǔgodna bylo Daryû pastavìc′ nad carstvam sto dvaccac′ satrapaǔ, kab âny bylì va ǔsìm carstve, </i>


text:
а над імі трох князёў, - адзін зь якіх быў Данііл, - каб сатрапы давалі ім адказ, і каб цару ня было ніякага клопату. </p><i> a nad ìmì troh knâzëǔ, - adzìn z′ âkìh byǔ Danììl, - kab satrapy davalì ìm adkaz, ì kab caru nâ bylo nìâkaga klopatu. </i>


text:
Данііл пераўзыходзіў астатніх князёў і сатрапаў, бо ў ім быў высокі дух, і цар задумваў ужо паставіць яго над усім царствам. </p><i> Danììl peraǔzyhodzìǔ astatnìh knâzëǔ ì satrapaǔ, bo ǔ ìm byǔ vysokì duh, ì car zadumvaǔ užo pastavìc′ âgo nad usìm carstvam. </i>


text:
Тады князі і сатрапы пачалі шукаць зачэпкі, каб абскаржыць Данііла ў кіраваньні царствам; але ніякай зачэпкі і пахібы знайсьці не маглі, бо ён быў верны, і някай пахібы альбо віны не аказвалася на ім. </p><i> Tady knâzì ì satrapy pačalì šukac′ začèpkì, kab abskaržyc′ Danììla ǔ kìravan′nì carstvam; ale nìâkaj začèpkì ì pahìby znajs′cì ne maglì, bo ën byǔ verny, ì nâkaj pahìby al′bo vìny ne akazvalasâ na ìm. </i>


text:
І гэтыя людзі сказалі: "не знайсьці нам зачэпкі супроць Данііла, калі мы ня знойдзем яе супроць яго ў законе ягонага Бога". </p><i> Ì gètyâ lûdzì skazalì: "ne znajs′cì nam začèpkì suproc′ Danììla, kalì my nâ znojdzem âe suproc′ âgo ǔ zakone âgonaga Boga". </i>


text:
<pb/>Тады гэтыя князі і сатрапы падступіліся да цара і так сказалі яму: "цар Дарый, вавекі жыві! </p><i> Tady gètyâ knâzì ì satrapy padstupìlìsâ da cara ì tak skazalì âmu: "car Daryj, vavekì žyvì! </i>


text:
Усе князі царства, намесьнікі, сатрапы, дарадцы і ваеначальнікі згадзіліся паміж сабою, каб была зроблена царская пастанова і выдадзены загад, каб, хто трыццаць дзён будзе прасіць якога-небудзь іншага бога альбо чалавека, акрамя цябе, цару, таго кінуць у львіную яму. </p><i> Use knâzì carstva, names′nìkì, satrapy, daradcy ì vaenačal′nìkì zgadzìlìsâ pamìž saboû, kab byla zroblena carskaâ pastanova ì vydadzeny zagad, kab, hto tryccac′ dzën budze prasìc′ âkoga-nebudz′ ìnšaga boga al′bo čalaveka, akramâ câbe, caru, tago kìnuc′ u l′vìnuû âmu. </i>


text:
Дык вось, сьцьвердзі, цару, гэтую забарону і падпішы ўказ, каб ён быў нескасавальны, як закон Мідыйскі і Персідскі, і каб ён ня быў парушаны". </p><i> Dyk vos′, s′c′verdzì, caru, gètuû zabaronu ì padpìšy ǔkaz, kab ën byǔ neskasaval′ny, âk zakon Mìdyjskì ì Persìdskì, ì kab ën nâ byǔ parušany". </i>


text:
<pb/>А Данііл, калі даведаўся, што падпісаны такі ўказ, пайшоў у свой дом; а вокны ў сьвяцёлцы ягонай былі адчынены супроць Ерусаліма, і ён тры разы на дзень схіляў калені і маліўся свайму Богу і славіў Яго, як ён рабіў гэта і да таго. </p><i> A Danììl, kalì davedaǔsâ, što padpìsany takì ǔkaz, pajšoǔ u svoj dom; a vokny ǔ s′vâcëlcy âgonaj bylì adčyneny suproc′ Erusalìma, ì ën try razy na dzen′ shìlâǔ kalenì ì malìǔsâ svajmu Bogu ì slavìǔ Âgo, âk ën rabìǔ gèta ì da tago. </i>


text:
Тады гэтыя людзі падсачылі і знайшлі Данііла, як ён маліўся і прасіў свайго Бога, </p><i> Tady gètyâ lûdzì padsačylì ì znajšlì Danììla, âk ën malìǔsâ ì prasìǔ svajgo Boga, </i>


text:
потым прыйшлі і сказалі цару пра царскую забарону: "ці ня ты падпісаў указ, каб кожнага чалавека, які трыццаць дзён будзе прасіць якога-небудзь іншага бога альбо чалавека акрамя цябе, цару, у львоўнік?" Цар адказаў і сказаў: "гэта слова цьвёрдае, як закон Мідзянаў і Персаў, што ня можа быць зьменены". </p><i> potym pryjšlì ì skazalì caru pra carskuû zabaronu: "cì nâ ty padpìsaǔ ukaz, kab kožnaga čalaveka, âkì tryccac′ dzën budze prasìc′ âkoga-nebudz′ ìnšaga boga al′bo čalaveka akramâ câbe, caru, u l′voǔnìk?" Car adkazaǔ ì skazaǔ: "gèta slova c′vërdae, âk zakon Mìdzânaǔ ì Persaǔ, što nâ moža byc′ z′meneny". </i>


text:
Тады адказвалі яны і сказалі цару, што "Данііл, які - з палонных сыноў Юдэі, не зважае ні на цябе, цару, ні на ўказ, табою падпісаны, а тры разы на дзень моліцца сваімі малітвамі". </p><i> Tady adkazvalì âny ì skazalì caru, što "Danììl, âkì - z palonnyh synoǔ Ûdèì, ne zvažae nì na câbe, caru, nì na ǔkaz, taboû padpìsany, a try razy na dzen′ molìcca svaìmì malìtvamì". </i>


text:
<pb/>Цар, пачуўшы гэта, моцна засмуціўся і паклаў сабе на сэрца ўратаваць Данііла, і аж да захаду сонца вельмі намагаўся вызваліць яго. </p><i> Car, pačuǔšy gèta, mocna zasmucìǔsâ ì paklaǔ sabe na sèrca ǔratavac′ Danììla, ì až da zahadu sonca vel′mì namagaǔsâ vyzvalìc′ âgo. </i>


text:
А тыя людзі падступіліся да цара і сказалі яму: "ведай, цару, што паводле закона Мідзянаў і Персаў ніякая забарона або пастанова, зацьверджаная царом, ня можа быць зьменена". </p><i> A tyâ lûdzì padstupìlìsâ da cara ì skazalì âmu: "vedaj, caru, što pavodle zakona Mìdzânaǔ ì Persaǔ nìâkaâ zabarona abo pastanova, zac′verdžanaâ carom, nâ moža byc′ z′menena". </i>


text:
Тады цар загадаў, і прывялі Данііла і ўкінулі ў львіную яму: пры гэтым цар сказаў Даніілу: "твой Бог, Якому ты заўсёды служыш, Ён выратуе цябе!" </p><i> Tady car zagadaǔ, ì pryvâlì Danììla ì ǔkìnulì ǔ l′vìnuû âmu: pry gètym car skazaǔ Danììlu: "tvoj Bog, Âkomu ty zaǔsëdy služyš, Ën vyratue câbe!" </i>


text:
І прынесьлі камень і паклалі на атворыну ямы, і цар запячатаў яе сваім пярсьцёнкам і пярсьцёнкамі вяльможаў сваіх, каб нішто не перамянілася ў распарадзе пра Данііла. </p><i> Ì prynes′lì kamen′ ì paklalì na atvorynu âmy, ì car zapâčataǔ âe svaìm pârs′cënkam ì pârs′cënkamì vâl′možaǔ svaìh, kab nìšto ne peramânìlasâ ǔ rasparadze pra Danììla. </i>


text:
Пасьля цар пайшоў у свой палац, лёг спаць не вячэраўшы і нават не дазволіў уносіць яму ежу, і сон ня йшоў да яго. </p><i> Pas′lâ car pajšoǔ u svoj palac, lëg spac′ ne vâčèraǔšy ì navat ne dazvolìǔ unosìc′ âmu ežu, ì son nâ jšoǔ da âgo. </i>


text:
Раніцай цар устаў на сьвітаньні і пасьпешліва пайшоў да львоўніка </p><i> Ranìcaj car ustaǔ na s′vìtan′nì ì pas′pešlìva pajšoǔ da l′voǔnìka </i>


text:
і, падышоўшы да рова, жаласным голасам клікнуў Данііла, і сказаў цар Даніілу: "Данііле, рабе Бога жывога! Бог твой, Якому ты заўсёды служыш, ці мог цябе ўратаваць ад ільвоў?" </p><i> ì, padyšoǔšy da rova, žalasnym golasam klìknuǔ Danììla, ì skazaǔ car Danììlu: "Danììle, rabe Boga žyvoga! Bog tvoj, Âkomu ty zaǔsëdy služyš, cì mog câbe ǔratavac′ ad ìl′voǔ?" </i>


text:
<pb/>Тады Данііл сказаў цару: "цару, вавекі жыві! </p><i> Tady Danììl skazaǔ caru: "caru, vavekì žyvì! </i>


text:
Бог мой паслаў Свайго анёла і замкнуў пашчы львам, і яны не пашкодзілі мне, бо я быў перад Ім чысты, ды і перад табою, цару, я не зрабіў злачынства". </p><i> Bog moj paslaǔ Svajgo anëla ì zamknuǔ paščy l′vam, ì âny ne paškodzìlì mne, bo â byǔ perad Ìm čysty, dy ì perad taboû, caru, â ne zrabìǔ zlačynstva". </i>


text:
<pb/>Тады цар дужа ўзрадаваўся за яго і загадаў падняць Данііла зь ямы; і ніякай пашкоды ня знойдзена на ім, бо ён верыў у Бога свайго. </p><i> Tady car duža ǔzradavaǔsâ za âgo ì zagadaǔ padnâc′ Danììla z′ âmy; ì nìâkaj paškody nâ znojdzena na ìm, bo ën veryǔ u Boga svajgo. </i>


text:
І загадаў цар, і прывялі тых людзей, якія абскардзілі Данііла, і ўкінулі ў львоўнік, як іх самых, так і дзяцей іхніх і жонак іхніх; і не дасталі яны яшчэ да дна ямы, як ільвы пахапалі іх і патрушчылі ўсе іх косьці. </p><i> Ì zagadaǔ car, ì pryvâlì tyh lûdzej, âkìâ abskardzìlì Danììla, ì ǔkìnulì ǔ l′voǔnìk, âk ìh samyh, tak ì dzâcej ìhnìh ì žonak ìhnìh; ì ne dastalì âny âščè da dna âmy, âk ìl′vy pahapalì ìh ì patruščylì ǔse ìh kos′cì. </i>


text:
<pb/>Пасьля таго цар Дарый напісаў усім народам, плямёнам і родам, што жылі на ўсёй зямлі: "няхай мір вам памножыцца! </p><i> Pas′lâ tago car Daryj napìsaǔ usìm narodam, plâmënam ì rodam, što žylì na ǔsëj zâmlì: "nâhaj mìr vam pamnožycca! </i>


text:
Мною даецца загад, <t>каб у кожнай мясьціне майго царства трымцелі і баяліся перад Богам Даніілавым, бо Ён ёсьць Бог Жывы і Вечнаісны, і царства Яго нязьнішчальнае, і валадарства Яго бясконцае.</t> </p><i> Mnoû daecca zagad, <t>kab u kožnaj mâs′cìne majgo carstva trymcelì ì baâlìsâ perad Bogam Danììlavym, bo Ën ës′c′ Bog Žyvy ì Večnaìsny, ì carstva Âgo nâz′nìščal′nae, ì valadarstva Âgo bâskoncae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён выбаўляе і ратуе і ўчыняе цуды і азнакі на небе і на зямлі; Ён уратаваў Данііла ад ільвінае сілы".</t> </p><i> <t>Ën vybaǔlâe ì ratue ì ǔčynâe cudy ì aznakì na nebe ì na zâmlì; Ën uratavaǔ Danììla ad ìl′vìnae sìly".</t> </i>


text:
І Данііл меў посьпех і ў цараваньне Дарыя і ў цараваньне Кіра Персідскага. </p><i> Ì Danììl meǔ pos′peh ì ǔ caravan′ne Daryâ ì ǔ caravan′ne Kìra Persìdskaga. </i>


text:
<pb/>У першы год Валтасара, цара Вавілонскага, бачыў Данііл сон і прарочыя ўявы галавы сваёй на сваім ложку. Тады ж ён запісаў гэты сон, сказаўшы самае сутнае. </p><i> U peršy god Valtasara, cara Vavìlonskaga, bačyǔ Danììl son ì praročyâ ǔâvy galavy svaëj na svaìm ložku. Tady ž ën zapìsaǔ gèty son, skazaǔšy samae sutnae. </i>


text:
Данііл загаварыў і сказаў: бачыў я ў начной уяве маёй, і вось, чатыры вятры нябесныя ўдарылі на вялікае мора, </p><i> Danììl zagavaryǔ ì skazaǔ: bačyǔ â ǔ načnoj uâve maëj, ì vos′, čatyry vâtry nâbesnyâ ǔdarylì na vâlìkae mora, </i>


text:
і чатыры вялікія зьвяры выйшлі з мора, не падобныя адзін на аднаго. </p><i> ì čatyry vâlìkìâ z′vâry vyjšlì z mora, ne padobnyâ adzìn na adnago. </i>


text:
<pb/>Першы - як леў, а ў яго крылы арліныя; і вось вырвалі ў яго крылы, і ён быў падняты ад зямлі і пастаўлены на ногі, як чалавек, і сэрца чалавечае было дадзена яму. </p><i> Peršy - âk leǔ, a ǔ âgo kryly arlìnyâ; ì vos′ vyrvalì ǔ âgo kryly, ì ën byǔ padnâty ad zâmlì ì pastaǔleny na nogì, âk čalavek, ì sèrca čalavečae bylo dadzena âmu. </i>


text:
<pb/>І вось, яшчэ зьвер, другі, падобны да мядзьведзя, стаяў на адным баку, і тры іклы ў яго ў пашчы, паміж зубамі ягонымі; яму сказана так: "устань, еж многа мяса!" </p><i> Ì vos′, âščè z′ver, drugì, padobny da mâdz′vedzâ, staâǔ na adnym baku, ì try ìkly ǔ âgo ǔ paščy, pamìž zubamì âgonymì; âmu skazana tak: "ustan′, ež mnoga mâsa!" </i>


text:
<pb/>Потым бачыў я: вось - яшчэ зьвер, як барс; на сьпіне ў яго чатыры птушыныя крылы, і чатыры галавы былі ў таго зьвера, і была яму дадзена ўлада. </p><i> Potym bačyǔ â: vos′ - âščè z′ver, âk bars; na s′pìne ǔ âgo čatyry ptušynyâ kryly, ì čatyry galavy bylì ǔ tago z′vera, ì byla âmu dadzena ǔlada. </i>


text:
<pb/>Пасьля бачыў я ў начных уявах, і вось - зьвер чацьвёрты, страшэнны і жудасны і бязь меры моцны; у яго - вялікія жалезныя зубы; ён пажырае і трушчыць, а рэшту топча нагамі; ён адрозьніваўся ад усіх ранейшых зьвяроў, і дзесяць рагоў было ў яго. </p><i> Pas′lâ bačyǔ â ǔ načnyh uâvah, ì vos′ - z′ver čac′vërty, strašènny ì žudasny ì bâz′ mery mocny; u âgo - vâlìkìâ žaleznyâ zuby; ën pažyrae ì truščyc′, a rèštu topča nagamì; ën adroz′nìvaǔsâ ad usìh ranejšyh z′vâroǔ, ì dzesâc′ ragoǔ bylo ǔ âgo. </i>


text:
<pb/>Я глядзеў на гэтыя рогі, і вось, выйшаў паміж імі яшчэ адзін невялікі рог, а тры ранейшыя рогі былі з коранем вырваны перад ім, і вось, у гэтым розе былі вочы, як вочы чалавечыя, і вусны, якія гаварылі пагардліва. </p><i> Â glâdzeǔ na gètyâ rogì, ì vos′, vyjšaǔ pamìž ìmì âščè adzìn nevâlìkì rog, a try ranejšyâ rogì bylì z koranem vyrvany perad ìm, ì vos′, u gètym roze bylì vočy, âk vočy čalavečyâ, ì vusny, âkìâ gavarylì pagardlìva. </i>


text:
<pb/><t>Бачыў я нарэшце, што пастаўленыя былі троны, і сеў Спрадвечны днямі; адзеньне на Ім было белае, як сьнег, і валасы на галаве Яго - як чыстая воўна, трон Яго - як вогненнае полымя, колы ў ім - палымяны агонь.</t> </p><i> <t>Bačyǔ â narèšce, što pastaǔlenyâ bylì trony, ì seǔ Spradvečny dnâmì; adzen′ne na Ìm bylo belae, âk s′neg, ì valasy na galave Âgo - âk čystaâ voǔna, tron Âgo - âk vognennae polymâ, koly ǔ ìm - palymâny agon′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Агнявая рака плыла і праходзіла перад Ім; тысяча тысяч служылі Яму і цьма цьмоў стаялі перад Ім; судзьдзі селі, і разгарнуліся кнігі.</t> </p><i> <t>Agnâvaâ raka plyla ì prahodzìla perad Ìm; tysâča tysâč služylì Âmu ì c′ma c′moǔ staâlì perad Ìm; sudz′dzì selì, ì razgarnulìsâ knìgì.</t> </i>


text:
Бачыў я тады, што за маўленьне пагардлівых слоў, якія гаварыў рог, зьвер быў забіты на маіх вачах, і цела ягонае струшчана і аддадзена на спаленьне агню. </p><i> Bačyǔ â tady, što za maǔlen′ne pagardlìvyh sloǔ, âkìâ gavaryǔ rog, z′ver byǔ zabìty na maìh vačah, ì cela âgonae struščana ì addadzena na spalen′ne agnû. </i>


text:
І ў астатніх зьвяроў адабрана ўлада іхняя, і абсяг жыцьця дадзены ім толькі на час і на гадзіны. </p><i> Ì ǔ astatnìh z′vâroǔ adabrana ǔlada ìhnââ, ì absâg žyc′câ dadzeny ìm tol′kì na čas ì na gadzìny. </i>


text:
Бачыў я ў начных уявах, вось, <t>з аблокамі нябеснымі ішоў як бы Сын Чалавечы, дайшоў да Спрадвечнага днямі і падведзены быў да Яго.</t> </p><i> Bačyǔ â ǔ načnyh uâvah, vos′, <t>z ablokamì nâbesnymì ìšoǔ âk by Syn Čalavečy, dajšoǔ da Spradvečnaga dnâmì ì padvedzeny byǔ da Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Яму дадзена ўлада, слава і царства, каб усе народы, плямёны і роды служылі Яму; валадарства Ягонае - валадарства вечнае, яно ня мінецца, і царства Ягонае не разбурыцца.</t> </p><i> <t>Ì Âmu dadzena ǔlada, slava ì carstva, kab use narody, plâmëny ì rody služylì Âmu; valadarstva Âgonae - valadarstva večnae, âno nâ mìnecca, ì carstva Âgonae ne razburycca.</t> </i>


text:
Затрапятаў дух мой, Даніілаў, ува мне, у целе маім, і ўявы галавы маёй зьбянтэжылі мяне. </p><i> Zatrapâtaǔ duh moj, Danììlaǔ, uva mne, u cele maìm, ì ǔâvy galavy maëj z′bântèžylì mâne. </i>


text:
Я падышоў да аднаго, што стаяў наперадзе, і спытаўся ў яго пра сапраўдную сутнасьць усяго гэтага, і ён пачаў гаварыць са мною і растлумачыў мне сэнс сказанага: </p><i> Â padyšoǔ da adnago, što staâǔ naperadze, ì spytaǔsâ ǔ âgo pra sapraǔdnuû sutnas′c′ usâgo gètaga, ì ën pačaǔ gavaryc′ sa mnoû ì rastlumačyǔ mne sèns skazanaga: </i>


text:
гэтыя вялікія зьвяры, якіх чатыры, азначаюць, што чатыры царствы паўстануць зь зямлі. </p><i> gètyâ vâlìkìâ z′vâry, âkìh čatyry, aznačaûc′, što čatyry carstvy paǔstanuc′ z′ zâmlì. </i>


text:
Потым прымуць царства сьвятыя Ўсявышняга і будуць валодаць царствам вавек і вавекі вякоў". </p><i> Potym prymuc′ carstva s′vâtyâ Ǔsâvyšnâga ì buduc′ valodac′ carstvam vavek ì vavekì vâkoǔ". </i>


text:
<pb/>Тады пажадаў я дакладнага тлумачэньня пра чацьвёртага зьвера, які адрозьніваўся ад усіх і быў вельмі страшны, з зубамі жалезнымі і пазурамі меднымі, жэр і трушчыў, а рэшту таптаў нагамі, </p><i> Tady pažadaǔ â dakladnaga tlumačèn′nâ pra čac′vërtaga z′vera, âkì adroz′nìvaǔsâ ad usìh ì byǔ vel′mì strašny, z zubamì žaleznymì ì pazuramì mednymì, žèr ì truščyǔ, a rèštu taptaǔ nagamì, </i>


text:
і пра дзесяць рагоў, якія былі на галаве ў яго, і пра другі, што зноў выйшаў, перад якім выпалі тры, - пра той самы рог, у якога былі вочы і вусны, што гаварылі пагардліва, і які з выгляду стаў большы за астатнія. </p><i> ì pra dzesâc′ ragoǔ, âkìâ bylì na galave ǔ âgo, ì pra drugì, što znoǔ vyjšaǔ, perad âkìm vypalì try, - pra toj samy rog, u âkoga bylì vočy ì vusny, što gavarylì pagardlìva, ì âkì z vyglâdu staǔ bol′šy za astatnìâ. </i>


text:
пакуль ня прыйшоў Спрадвечны днямі, і суд дадзены быў сьвятым Усявышняга, і настаў час, каб царствам авалодалі сьвятыя. </p><i> pakul′ nâ pryjšoǔ Spradvečny dnâmì, ì sud dadzeny byǔ s′vâtym Usâvyšnâga, ì nastaǔ čas, kab carstvam avalodalì s′vâtyâ. </i>


text:
Пра гэта ён сказаў: "зьвер чацьвёрты - на зямлі будзе чацьвёртае царства, якое адрозьніваецца ад усіх царстваў, яно будзе пажыраць усю зямлю, таптаць і трушчыць яе. </p><i> Pra gèta ën skazaǔ: "z′ver čac′vërty - na zâmlì budze čac′vërtae carstva, âkoe adroz′nìvaecca ad usìh carstvaǔ, âno budze pažyrac′ usû zâmlû, taptac′ ì truščyc′ âe. </i>


text:
<t>А дзесяць рагоў азначаюць, што з гэтага царства паўстануць дзесяць цароў, і пасьля іх паўстане іншы, не такі як ранейшыя, і зьнішчыць трох цароў,</t> </p><i> <t>A dzesâc′ ragoǔ aznačaûc′, što z gètaga carstva paǔstanuc′ dzesâc′ caroǔ, ì pas′lâ ìh paǔstane ìnšy, ne takì âk ranejšyâ, ì z′nìščyc′ troh caroǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і супроць Усявышняга будзе гаварыць словы і прыгнятаць сьвятых Усявышняга; нават задумае адмяніць у іх сьвяты і закон, і яны аддазены будуць у руку яго да часу і часоў і паўчасу.</t> </p><i> <t>ì suproc′ Usâvyšnâga budze gavaryc′ slovy ì prygnâtac′ s′vâtyh Usâvyšnâga; navat zadumae admânìc′ u ìh s′vâty ì zakon, ì âny addazeny buduc′ u ruku âgo da času ì časoǔ ì paǔčasu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Потым засядуць судзьдзі і адбяруць у яго ўладу губіць і зьнішчаць да канца,</t> </p><i> <t>Potym zasâduc′ sudz′dzì ì adbâruc′ u âgo ǔladu gubìc′ ì z′nìščac′ da kanca,</t> </i>


text:
<pb/><t>а царства і ўлада і веліч царская ва ўсёй паднябеснай дадзена будзе народу сьвятых Усявышняга, царства Якога - царства вечнае, і ўсе ўладары будуць служыць і слухацца Яго".</t> </p><i> <t>a carstva ì ǔlada ì velìč carskaâ va ǔsëj padnâbesnaj dadzena budze narodu s′vâtyh Usâvyšnâga, carstva Âkoga - carstva večnae, ì ǔse ǔladary buduc′ služyc′ ì sluhacca Âgo".</t> </i>


text:
<pb/><t>Тут канец слова. Мяне, Данііла, моцна турбавалі развагі мае, і аблічча маё зьмянілася на мне; але слова я захаваў у сэрцы маім.</t> </p><i> <t>Tut kanec slova. Mâne, Danììla, mocna turbavalì razvagì mae, ì ablìčča maë z′mânìlasâ na mne; ale slova â zahavaǔ u sèrcy maìm.</t> </i>


text:
<pb/>На трэці год цараваньня цара Валтасара явілася мне, Даніілу, уява пасьля той, якая явілася мне раней. </p><i> Na trècì god caravan′nâ cara Valtasara âvìlasâ mne, Danììlu, uâva pas′lâ toj, âkaâ âvìlasâ mne ranej. </i>


text:
І бачыў я ва ўяве, - і калі бачыў, я быў у Сузах, прастольным горадзе ў акрузе Эламскай, - і бачыў я ва ўяве, як бы я быў каля ракі Улай. </p><i> Ì bačyǔ â va ǔâve, - ì kalì bačyǔ, â byǔ u Suzah, prastol′nym goradze ǔ akruze Èlamskaj, - ì bačyǔ â va ǔâve, âk by â byǔ kalâ rakì Ulaj. </i>


text:
Узьвёў я вочы мае і ўбачыў: вось, адзін баран стаіць каля ракі; у яго два рогі, і рогі высокія, але адзін вышэйшы за другі, і вышэйшы вырас пасьля. </p><i> Uz′vëǔ â vočy mae ì ǔbačyǔ: vos′, adzìn baran staìc′ kalâ rakì; u âgo dva rogì, ì rogì vysokìâ, ale adzìn vyšèjšy za drugì, ì vyšèjšy vyras pas′lâ. </i>


text:
Бачыў я, як гэты баран бароў на захад і на поўнач і на поўдзень, і ніякі зьвер ня мог устояць супроць яго, і ніхто ня мог уратавацца ад яго; і ён рабіў, што хацеў і стаў велічны. </p><i> Bačyǔ â, âk gèty baran baroǔ na zahad ì na poǔnač ì na poǔdzen′, ì nìâkì z′ver nâ mog ustoâc′ suproc′ âgo, ì nìhto nâ mog uratavacca ad âgo; ì ën rabìǔ, što haceǔ ì staǔ velìčny. </i>


text:
<pb/>Я ўважліва глядзеў на гэта, і вось, з захаду ішоў казёл па ўлоньні зямлі, не дакранаючыся да зямлі; у гэтага казла быў відаць рог паміж яго вачамі. </p><i> Â ǔvažlìva glâdzeǔ na gèta, ì vos′, z zahadu ìšoǔ kazël pa ǔlon′nì zâmlì, ne dakranaûčysâ da zâmlì; u gètaga kazla byǔ vìdac′ rog pamìž âgo vačamì. </i>


text:
Ён пайшоў да таго барана, які меў рогі, якога бачыў я, як ён стаяў каля ракі, і кінуўся на яго ў моцнай лютасьці сваёй. </p><i> Ën pajšoǔ da tago barana, âkì meǔ rogì, âkoga bačyǔ â, âk ën staâǔ kalâ rakì, ì kìnuǔsâ na âgo ǔ mocnaj lûtas′cì svaëj. </i>


text:
І бачыў я, як ён, дабегшы да барана, раз'ятрыўся на яго і ўдарыў барана і зламаў яму рогі; і ня стала сілы ў барана ўстояць супроць яго, і той паваліў яго на зямлю і патаптаў яго, і ня было нікога, хто мог бы адратаваць барана ад яго. </p><i> Ì bačyǔ â, âk ën, dabegšy da barana, raz'âtryǔsâ na âgo ì ǔdaryǔ barana ì zlamaǔ âmu rogì; ì nâ stala sìly ǔ barana ǔstoâc′ suproc′ âgo, ì toj pavalìǔ âgo na zâmlû ì pataptaǔ âgo, ì nâ bylo nìkoga, hto mog by adratavac′ barana ad âgo. </i>


text:
Тады казёл над меру ўзьвялічыўся; але калі ён узмацніўся, дык зламаўся вялікі рог, і замест яго вырасьлі чатыры, павернутыя на чатыры вятры нябесныя. </p><i> Tady kazël nad meru ǔz′vâlìčyǔsâ; ale kalì ën uzmacnìǔsâ, dyk zlamaǔsâ vâlìkì rog, ì zamest âgo vyras′lì čatyry, pavernutyâ na čatyry vâtry nâbesnyâ. </i>


text:
<pb/>А з аднаго выйшаў малы рог, які нязвычайна вырас на поўдзень і на ўсход і да цудоўнай краіны, </p><i> A z adnago vyjšaǔ maly rog, âkì nâzvyčajna vyras na poǔdzen′ ì na ǔshod ì da cudoǔnaj kraìny, </i>


text:
і падняўся да войска нябеснага, і скінуў на зямлю частку гэтага войска і зорак і патаптаў іх, </p><i> ì padnâǔsâ da vojska nâbesnaga, ì skìnuǔ na zâmlû častku gètaga vojska ì zorak ì pataptaǔ ìh, </i>


text:
і нават падняўся на Правадыра таго войска, і адабрана была ў Яго штодзённая ахвяра, і паганьбавана было месца сьвятыні Ягонай, </p><i> ì navat padnâǔsâ na Pravadyra tago vojska, ì adabrana byla ǔ Âgo štodzënnaâ ahvâra, ì pagan′bavana bylo mesca s′vâtynì Âgonaj, </i>


text:
і войска аддадзена разам з штодзённаю ахвяраю за грэх, і ён, скідаючы ісьціну на зямлю, дзеяў і меў посьпех. </p><i> ì vojska addadzena razam z štodzënnaû ahvâraû za grèh, ì ën, skìdaûčy ìs′cìnu na zâmlû, dzeâǔ ì meǔ pos′peh. </i>


text:
<pb/>І пачуў Я аднаго сьвятога, які гаварыў, і сказаў гэты сьвяты камусьці на пытаньне: "да якога часу сягае гэтая ўява пра штодзённую ахвяру і пра зьнішчальны грэх, калі сьвятыня і войска аддадзены на патаптаньне?" </p><i> Ì pačuǔ Â adnago s′vâtoga, âkì gavaryǔ, ì skazaǔ gèty s′vâty kamus′cì na pytan′ne: "da âkoga času sâgae gètaâ ǔâva pra štodzënnuû ahvâru ì pra z′nìščal′ny grèh, kalì s′vâtynâ ì vojska addadzeny na pataptan′ne?" </i>


text:
І сказаў мне: "да двух тысяч трохсот вечароў і раніц; і тады сьвятыня ачысьціцца". </p><i> Ì skazaǔ mne: "da dvuh tysâč trohsot večaroǔ ì ranìc; ì tady s′vâtynâ ačys′cìcca". </i>


text:
І было: калі я, Данііл, убачыў гэтую ўяву і шукаў сутнасьці яе, вось, стаў перад мною як бы воблік Мужа. </p><i> Ì bylo: kalì â, Danììl, ubačyǔ gètuû ǔâvu ì šukaǔ sutnas′cì âe, vos′, staǔ perad mnoû âk by voblìk Muža. </i>


text:
І пачуў я ад сярэдзіны Улая голас чалавечы, які заклікаў і сказаў: "Гаўрыіле! растлумач яму гэтую ўяву!" </p><i> Ì pačuǔ â ad sârèdzìny Ulaâ golas čalavečy, âkì zaklìkaǔ ì skazaǔ: "Gaǔryìle! rastlumač âmu gètuû ǔâvu!" </i>


text:
І ён падышоў туды, дзе я стаяў, і калі ён прыйшоў, я жахнуўся і ўпаў на аблічча маё; і сказаў ён мне: "ведай, сыне чалавечы, што пра часіну канца гэтая ўява!" </p><i> Ì ën padyšoǔ tudy, dze â staâǔ, ì kalì ën pryjšoǔ, â žahnuǔsâ ì ǔpaǔ na ablìčča maë; ì skazaǔ ën mne: "vedaj, syne čalavečy, što pra časìnu kanca gètaâ ǔâva!" </i>


text:
І калі ён гаварыў са мною, я самлеў і ляжаў сваім тварам на зямлі; але ён дакрануўся да мяне і паставіў мяне на маё месца </p><i> Ì kalì ën gavaryǔ sa mnoû, â samleǔ ì lâžaǔ svaìm tvaram na zâmlì; ale ën dakranuǔsâ da mâne ì pastavìǔ mâne na maë mesca </i>


text:
<pb/>і сказаў: "вось, я адкрываю табе, што будзе ў апошнія дні гневу; бо пра часіну канца вызначанага часу гэтая ўява. </p><i> ì skazaǔ: "vos′, â adkryvaû tabe, što budze ǔ apošnìâ dnì gnevu; bo pra časìnu kanca vyznačanaga času gètaâ ǔâva. </i>


text:
Баран, якога ты бачыў з двума рагамі, гэта цары Мідыйскі і Персідскі. </p><i> Baran, âkoga ty bačyǔ z dvuma ragamì, gèta cary Mìdyjskì ì Persìdskì. </i>


text:
А казёл кашлаты - цар Грэцыі, а вялікі рог, які паміж вачэй у яго, гэта - яе першы цар; </p><i> A kazël kašlaty - car Grècyì, a vâlìkì rog, âkì pamìž vačèj u âgo, gèta - âe peršy car; </i>


text:
ён зламаўся, і замест яго вырасьлі іншыя чатыры: гэта - чатыры царствы паўстануць з гэтага народу, але не зь яго сілаю. </p><i> ën zlamaǔsâ, ì zamest âgo vyras′lì ìnšyâ čatyry: gèta - čatyry carstvy paǔstanuc′ z gètaga narodu, ale ne z′ âgo sìlaû. </i>


text:
А пад канец царства іх, калі адступнікі напоўняць меру беззаконьняў сваіх, паўстане цар нахабны і спрытны ў падступнасьці; </p><i> A pad kanec carstva ìh, kalì adstupnìkì napoǔnâc′ meru bezzakon′nâǔ svaìh, paǔstane car nahabny ì sprytny ǔ padstupnas′cì; </i>


text:
і ўмацуецца сіла ягоная, хоць і не яго сілаю, і ён будзе чыніць дзівосныя спусташэньні і мець посьпех і дзеяць і губіць моцных і народ сьвятых, </p><i> ì ǔmacuecca sìla âgonaâ, hoc′ ì ne âgo sìlaû, ì ën budze čynìc′ dzìvosnyâ spustašèn′nì ì mec′ pos′peh ì dzeâc′ ì gubìc′ mocnyh ì narod s′vâtyh, </i>


text:
і, пры яго розуме, падступнасьць будзе мець посьпех у руцэ ў яго, і сэрцам сваім ён узьнясецца і ў час міру загубіць многіх і супраць Уладара ўладароў паўстане, але будзе зламаны - ня рукою. </p><i> ì, pry âgo rozume, padstupnas′c′ budze mec′ pos′peh u rucè ǔ âgo, ì sèrcam svaìm ën uz′nâsecca ì ǔ čas mìru zagubìc′ mnogìh ì suprac′ Uladara ǔladaroǔ paǔstane, ale budze zlamany - nâ rukoû. </i>


text:
А ўява пра вечар і раніцу, пра якую сказана, сапраўдная; але ты схавай гэтую ўяву, бо яна пра далёкія часіны". </p><i> A ǔâva pra večar ì ranìcu, pra âkuû skazana, sapraǔdnaâ; ale ty shavaj gètuû ǔâvu, bo âna pra dalëkìâ časìny". </i>


text:
<pb/>А я, Данііл, зьнямогся, і нядужыў некалькі дзён; потым устаў і пачаў займацца царскімі справамі; я вельмі зьдзіўлены быў уяваю гэтаю і не разумеў яе. </p><i> A â, Danììl, z′nâmogsâ, ì nâdužyǔ nekal′kì dzën; potym ustaǔ ì pačaǔ zajmacca carskìmì spravamì; â vel′mì z′dzìǔleny byǔ uâvaû gètaû ì ne razumeǔ âe. </i>


text:
<pb/>У першы год Дарыя, сына Асуравага, з роду Мідыйскага, які пастаўлены быў царом над царствам Халдэйскім, </p><i> U peršy god Daryâ, syna Asuravaga, z rodu Mìdyjskaga, âkì pastaǔleny byǔ carom nad carstvam Haldèjskìm, </i>


text:
у першы год яго цараваньня я, Данііл, зразумеў па кнігах лічбу гадоў, пра якую было слова Гасподняе да Ераміі прарока, што семдзесят гадоў споўняцца над руінамі Ерусаліма. </p><i> u peršy god âgo caravan′nâ â, Danììl, zrazumeǔ pa knìgah lìčbu gadoǔ, pra âkuû bylo slova Gaspodnâe da Eramìì praroka, što semdzesât gadoǔ spoǔnâcca nad ruìnamì Erusalìma. </i>


text:
І зьвярнуў я сваё аблічча да Госпада Бога з малітваю і маленьнем, у посьце і ў вярэце і ў попеле, </p><i> Ì z′vârnuǔ â svaë ablìčča da Gospada Boga z malìtvaû ì malen′nem, u pos′ce ì ǔ vârèce ì ǔ popele, </i>


text:
і маліўся я Госпаду Богу майму і спавядаўся і сказаў: "малю Цябе, Госпадзе Божа вялікі і дзівосны, Ахавальнік запавету і міласьці да тых, якія любяць Цябе і захоўваюць Твае запаведзі! </p><i> ì malìǔsâ â Gospadu Bogu majmu ì spavâdaǔsâ ì skazaǔ: "malû Câbe, Gospadze Boža vâlìkì ì dzìvosny, Ahaval′nìk zapavetu ì mìlas′cì da tyh, âkìâ lûbâc′ Câbe ì zahoǔvaûc′ Tvae zapavedzì! </i>


text:
Грашылі мы, учынялі беззаконьне, рабілі несправядліва, упарціліся і адступалі ад запаведзяў Тваіх і ад пастановаў Тваіх </p><i> Grašylì my, učynâlì bezzakon′ne, rabìlì nespravâdlìva, uparcìlìsâ ì adstupalì ad zapavedzâǔ Tvaìh ì ad pastanovaǔ Tvaìh </i>


text:
і ня прыслухаліся да рабоў Тваіх прарокаў, якія Тваім імем гаварылі царам нашым і вяльможам нашым, і бацькам нашым і ўсяму народу краіны. </p><i> ì nâ prysluhalìsâ da raboǔ Tvaìh prarokaǔ, âkìâ Tvaìm ìmem gavarylì caram našym ì vâl′možam našym, ì bac′kam našym ì ǔsâmu narodu kraìny. </i>


text:
<pb/>У Цябе, Госпадзе, праўда, а ў нас сорам на тварах, як сёньня ў кожнага Юдэя, і ў жыхароў Ерусаліма і ва ўсяго Ізраіля, і ў блізкіх і ў далёкіх, па ўсіх краях, куды Ты іх выгнаў за паняверства іхняе, зь якім яны адступіліся ад Цябе. </p><i> U Câbe, Gospadze, praǔda, a ǔ nas soram na tvarah, âk sën′nâ ǔ kožnaga Ûdèâ, ì ǔ žyharoǔ Erusalìma ì va ǔsâgo Ìzraìlâ, ì ǔ blìzkìh ì ǔ dalëkìh, pa ǔsìh kraâh, kudy Ty ìh vygnaǔ za panâverstva ìhnâe, z′ âkìm âny adstupìlìsâ ad Câbe. </i>


text:
Госпадзе! сорам на твары нам, царам нашым, князям нашым і нашым бацькам, бо мы зграшылі перад Табою! </p><i> Gospadze! soram na tvary nam, caram našym, knâzâm našym ì našym bac′kam, bo my zgrašylì perad Taboû! </i>


text:
А Госпаду Богу нашаму - міласэрнасьць і дараваньне, бо мы бунтаваліся супроць Яго, </p><i> A Gospadu Bogu našamu - mìlasèrnas′c′ ì daravan′ne, bo my buntavalìsâ suproc′ Âgo, </i>


text:
і ня слухаліся голасу Госпада Бога нашага, каб хадзіць паводле законаў Яго, якія Ён даў нам праз Сваіх рабоў, прарокаў. </p><i> ì nâ sluhalìsâ golasu Gospada Boga našaga, kab hadzìc′ pavodle zakonaǔ Âgo, âkìâ Ën daǔ nam praz Svaìh raboǔ, prarokaǔ. </i>


text:
<pb/>І ўвесь Ізраіль пераступіў праз закон Твой і адвярнуўся, каб ня слухацца голасу Твайго; і за тое выліліся на нас праклён і прысяга, якія напісаны ў законе Майсея, раба Божага; бо мы зграшылі перад Ім. </p><i> Ì ǔves′ Ìzraìl′ perastupìǔ praz zakon Tvoj ì advârnuǔsâ, kab nâ sluhacca golasu Tvajgo; ì za toe vylìlìsâ na nas praklën ì prysâga, âkìâ napìsany ǔ zakone Majseâ, raba Božaga; bo my zgrašylì perad Ìm. </i>


text:
І Ён стрымаў Сваё слова, якое сказаў на нас і на судзьдзяў нашых, што судзілі нас, каб навесьці на нас вялікае ліха, якога ня бывала пад небам і якое сталася ў Ерусаліме. </p><i> Ì Ën strymaǔ Svaë slova, âkoe skazaǔ na nas ì na sudz′dzâǔ našyh, što sudzìlì nas, kab naves′cì na nas vâlìkae lìha, âkoga nâ byvala pad nebam ì âkoe stalasâ ǔ Erusalìme. </i>


text:
Як напісана ў законе Майсеевым, так усё гэта ліха спадобіла нас; але мы не ўпрасілі Госпада Бога нашага, каб вярнуцца нам ад правінаў нашых і паразумнець у ісьціне Тваёй. </p><i> Âk napìsana ǔ zakone Majseevym, tak usë gèta lìha spadobìla nas; ale my ne ǔprasìlì Gospada Boga našaga, kab vârnucca nam ad pravìnaǔ našyh ì parazumnec′ u ìs′cìne Tvaëj. </i>


text:
Бачыў Гасподзь ліха і навёў яго на нас, бо справядлівы Гасподзь Бог наш ва ўсіх чынах Сваіх, якія робіць, але мы ня слухалі голасу Ягонага. </p><i> Bačyǔ Gaspodz′ lìha ì navëǔ âgo na nas, bo spravâdlìvy Gaspodz′ Bog naš va ǔsìh čynah Svaìh, âkìâ robìc′, ale my nâ sluhalì golasu Âgonaga. </i>


text:
<pb/>А цяпер, Госпадзе Божа наш, Які вывеў народ Свой зь зямлі Егіпецкай моцнаю рукою і явіў славу Сваю, як сёньня ! зграшылі мы, рабілі несправядліва. </p><i> A câper, Gospadze Boža naš, Âkì vyveǔ narod Svoj z′ zâmlì Egìpeckaj mocnaû rukoû ì âvìǔ slavu Svaû, âk sën′nâ ! zgrašylì my, rabìlì nespravâdlìva. </i>


text:
Госпадзе! па ўсёй праўдзе Тваёй хай адвернецца гнеў твой і абурэньне Тваё ад Твайго горада Ерусаліма, ад сьвятой гары Тваёй; бо за грахі нашыя і правіны бацькоў нашых Ерусалім і народ Твой у паганьбеньні ва ўсіх, хто нас атачае. </p><i> Gospadze! pa ǔsëj praǔdze Tvaëj haj advernecca gneǔ tvoj ì aburèn′ne Tvaë ad Tvajgo gorada Erusalìma, ad s′vâtoj gary Tvaëj; bo za grahì našyâ ì pravìny bac′koǔ našyh Erusalìm ì narod Tvoj u pagan′ben′nì va ǔsìh, hto nas atačae. </i>


text:
<pb/>І сёньня пачуй, Божа наш, малітву раба Твайго і маленьне яго і паглядзі прасьветлым абліччам Тваім на спустошаную сьвятыню Тваю, дзеля Цябе, Госпадзе! </p><i> Ì sën′nâ pačuj, Boža naš, malìtvu raba Tvajgo ì malen′ne âgo ì paglâdzì pras′vetlym ablìččam Tvaìm na spustošanuû s′vâtynû Tvaû, dzelâ Câbe, Gospadze! </i>


text:
Прыхілі, Божа мой, вуха Тваё і паслухай, расплюшчы вочы Свае і паглядзі на спусташэньні нашыя і на горад, дзе названа імя Тваё; бо мы кладзем свае маленьні перад Табою, спадзяючыся не на справядлівасьць нашую, а на Тваю вялікую міласэрнасьць. </p><i> Pryhìlì, Boža moj, vuha Tvaë ì pasluhaj, rasplûščy vočy Svae ì paglâdzì na spustašèn′nì našyâ ì na gorad, dze nazvana ìmâ Tvaë; bo my kladzem svae malen′nì perad Taboû, spadzâûčysâ ne na spravâdlìvas′c′ našuû, a na Tvaû vâlìkuû mìlasèrnas′c′. </i>


text:
Госпадзе, выслухай! Госпадзе, даруй! Госпадзе, уважы і зьдзейсьні, не спазьніся дзеля Цябе Самога, Божа мой, бо Тваё імя названа над горадам Тваім і над народам Тваім!" </p><i> Gospadze, vysluhaj! Gospadze, daruj! Gospadze, uvažy ì z′dzejs′nì, ne spaz′nìsâ dzelâ Câbe Samoga, Boža moj, bo Tvaë ìmâ nazvana nad goradam Tvaìm ì nad narodam Tvaìm!" </i>


text:
І калі я яшчэ гаварыў і маліўся і спавядаўся ў грахах маіх і грахах народу майго, Ізраіля, і клаў маленьне маё перад Госпадам Богам маім за сьвятую гару майго Бога, </p><i> Ì kalì â âščè gavaryǔ ì malìǔsâ ì spavâdaǔsâ ǔ grahah maìh ì grahah narodu majgo, Ìzraìlâ, ì klaǔ malen′ne maë perad Gospadam Bogam maìm za s′vâtuû garu majgo Boga, </i>


text:
калі я яшчэ гаварыў на малітве, а муж Гаўрыіл, якога бачыў я раней ва ўяве, хутка прыляцеўшы, дакрануўся да мяне ў часіну вячэрняй ахвяры </p><i> kalì â âščè gavaryǔ na malìtve, a muž Gaǔryìl, âkoga bačyǔ â ranej va ǔâve, hutka prylâceǔšy, dakranuǔsâ da mâne ǔ časìnu vâčèrnâj ahvâry </i>


text:
і настаўляў на розум мяне, гаварыў са мною і сказаў: "Данііле! цяпер я прыйшоў, каб умудрыць цябе ў разуменьні. </p><i> ì nastaǔlâǔ na rozum mâne, gavaryǔ sa mnoû ì skazaǔ: "Danììle! câper â pryjšoǔ, kab umudryc′ câbe ǔ razumen′nì. </i>


text:
На пачатку маленьня твайго выйшла слова, і я прыйшоў абвясьціць яго табе, бо ты - муж жаданьняў; дык вось, пранікні ў слова і ўразумей уяву. </p><i> Na pačatku malen′nâ tvajgo vyjšla slova, ì â pryjšoǔ abvâs′cìc′ âgo tabe, bo ty - muž žadan′nâǔ; dyk vos′, pranìknì ǔ slova ì ǔrazumej uâvu. </i>


text:
<t>Семдзесят тыдняў вызначана твайму народу і сьвятому гораду твайму, каб пакрыта было злачынства, мера грахоў перапоўнілася і спакутавана віна, і каб прыведзена была вечная праўда і спраўдзіліся ўява і прарок і каб памазаны быў Сьвяты Сьвятых.</t> </p><i> <t>Semdzesât tydnâǔ vyznačana tvajmu narodu ì s′vâtomu goradu tvajmu, kab pakryta bylo zlačynstva, mera grahoǔ perapoǔnìlasâ ì spakutavana vìna, ì kab pryvedzena byla večnaâ praǔda ì spraǔdzìlìsâ ǔâva ì prarok ì kab pamazany byǔ S′vâty S′vâtyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык ведай і разумей: ад часу, як выйдзе загад, каб адбудаваць Ерусалім, да Хрыста ‹ладара сем тыдняў і шэсьцьдзясят два тыдні; і вернецца народ і адбудуюцца вуліцы і муры, але ў цяжкія часіны.</t> </p><i> <t>Dyk vedaj ì razumej: ad času, âk vyjdze zagad, kab adbudavac′ Erusalìm, da Hrysta ‹ladara sem tydnâǔ ì šès′c′dzâsât dva tydnì; ì vernecca narod ì adbuduûcca vulìcy ì mury, ale ǔ câžkìâ časìny.</t> </i>


text:
<pb/><t>І як скончацца шэсьцьдзясят два тыдні, аддадзены будзе на сьмерць Хрыстос, і ня будзе; а горад і сьвятыню разбурыць народ правадыра, які прыйдзе, і канец яго будзе як ад паводкі, і да канца вайны будуць спусташэньні.</t> </p><i> <t>Ì âk skončacca šès′c′dzâsât dva tydnì, addadzeny budze na s′merc′ Hrystos, ì nâ budze; a gorad ì s′vâtynû razburyc′ narod pravadyra, âkì pryjdze, ì kanec âgo budze âk ad pavodkì, ì da kanca vajny buduc′ spustašèn′nì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І зацьвердзіць запавет многім адзін тыдзень, а за паўтыдня спыніцца ахвяра і прынашэньне, і на крыле сьвятыні будзе гідота запусьценьня, пакуль канчатковая вызначаная пагібель не спадобіць спусташальніка".</t> </p><i> <t>Ì zac′verdzìc′ zapavet mnogìm adzìn tydzen′, a za paǔtydnâ spynìcca ahvâra ì prynašèn′ne, ì na kryle s′vâtynì budze gìdota zapus′cen′nâ, pakul′ kančatkovaâ vyznačanaâ pagìbel′ ne spadobìc′ spustašal′nìka".</t> </i>


text:
<pb/>У трэці год Кіра, цара Персідскага, было абвешчана слова Даніілу, які называўся імем Валтасар; і ў слове гэтым была ісьціна і вялікая сіла. Ён зразумеў гэтае адкрыцьцё і зразумеў гэтую ўяву. </p><i> U trècì god Kìra, cara Persìdskaga, bylo abveščana slova Danììlu, âkì nazyvaǔsâ ìmem Valtasar; ì ǔ slove gètym byla ìs′cìna ì vâlìkaâ sìla. Ën zrazumeǔ gètae adkryc′cë ì zrazumeǔ gètuû ǔâvu. </i>


text:
<pb/>У тыя дні я, Данііл, быў у жалобе і тры тыдні часу. </p><i> U tyâ dnì â, Danììl, byǔ u žalobe ì try tydnì času. </i>


text:
Смачнага хлеба я ня еў; мяса і віно не ўваходзілі ў вусны мае, і масьцямі я не намашчваў сябе да завяршэньня трох тыдняў часу. </p><i> Smačnaga hleba â nâ eǔ; mâsa ì vìno ne ǔvahodzìlì ǔ vusny mae, ì mas′câmì â ne namaščvaǔ sâbe da zavâršèn′nâ troh tydnâǔ času. </i>


text:
<pb/>А на дваццаць чацьвёрты дзень першага месяца быў я на беразе вялікай ракі Тыгра </p><i> A na dvaccac′ čac′vërty dzen′ peršaga mesâca byǔ â na beraze vâlìkaj rakì Tygra </i>


text:
і ўзьвёў вочы свае і ўбачыў: вось, адзін чалавек, апрануты ў ільняную вопратку, і сьцёгны яго перапяразаны золатам з Уфаза. </p><i> ì ǔz′vëǔ vočy svae ì ǔbačyǔ: vos′, adzìn čalavek, apranuty ǔ ìl′nânuû vopratku, ì s′cëgny âgo perapârazany zolatam z Ufaza. </i>


text:
Цела яго - як тапаз, твар яго - як выгляд маланкі; вочы яго - як запаленыя сьвяцільні, рукі яго і ногі яго з выгляду - як бліскучая медзь, і голас слоў ягоных - як голас мноства людзей. </p><i> Cela âgo - âk tapaz, tvar âgo - âk vyglâd malankì; vočy âgo - âk zapalenyâ s′vâcìl′nì, rukì âgo ì nogì âgo z vyglâdu - âk blìskučaâ medz′, ì golas sloǔ âgonyh - âk golas mnostva lûdzej. </i>


text:
<pb/>І толькі адзін я, Данііл, бачыў гэтую ўяву, а людзі, якія былі са мною, ня бачылі гэтае ўявы; але моцны страх напаў на іх, і яны паўцякалі хавацца </p><i> Ì tol′kì adzìn â, Danììl, bačyǔ gètuû ǔâvu, a lûdzì, âkìâ bylì sa mnoû, nâ bačylì gètae ǔâvy; ale mocny strah napaǔ na ìh, ì âny paǔcâkalì havacca </i>


text:
і застаўся я адзін і бачыў гэтую вялікую ўяву, але ўва мне не засталося моцы і выгляд твару майго вельмі зьмяніўся, не засталося ўва мне бадзёрасьці. </p><i> ì zastaǔsâ â adzìn ì bačyǔ gètuû vâlìkuû ǔâvu, ale ǔva mne ne zastalosâ mocy ì vyglâd tvaru majgo vel′mì z′mânìǔsâ, ne zastalosâ ǔva mne badzëras′cì. </i>


text:
І пачуў я голас ягоных слоў: і як толькі пачуў голас ягоных слоў, самлеў і прыпаў тварам да зямлі. </p><i> Ì pačuǔ â golas âgonyh sloǔ: ì âk tol′kì pačuǔ golas âgonyh sloǔ, samleǔ ì prypaǔ tvaram da zâmlì. </i>


text:
Але вось, дакранулася да мяне рука і паставіла мяне на калені мае і на далоні маіх рук. </p><i> Ale vos′, dakranulasâ da mâne ruka ì pastavìla mâne na kalenì mae ì na dalonì maìh ruk. </i>


text:
І сказаў ён мне: "Данііле, муж любасны! пранікні ў словы, якія я скажу табе, і стань проста на ногі твае; бо да цябе я пасланы сёньня". Калі ён казаў мне гэтыя словы, я ўстаў і дрыжаў. </p><i> Ì skazaǔ ën mne: "Danììle, muž lûbasny! pranìknì ǔ slovy, âkìâ â skažu tabe, ì stan′ prosta na nogì tvae; bo da câbe â paslany sën′nâ". Kalì ën kazaǔ mne gètyâ slovy, â ǔstaǔ ì dryžaǔ. </i>


text:
Але ён сказаў мне: "ня бойся, Данііле; зь першага дня, як ты прыхіліў сваё сэрца, каб дасягнуць разуменьня і ўпакорыцца перад Богам тваім, словы твае пачуты, і я прыйшоў дзеля слоў тваіх, </p><i> Ale ën skazaǔ mne: "nâ bojsâ, Danììle; z′ peršaga dnâ, âk ty pryhìlìǔ svaë sèrca, kab dasâgnuc′ razumen′nâ ì ǔpakorycca perad Bogam tvaìm, slovy tvae pačuty, ì â pryjšoǔ dzelâ sloǔ tvaìh, </i>


text:
але князь Персідскага царства стаяў супроць мяне дваццаць адзін дзень; але вось, Міхаіл, адзін зь першых князёў, прыйшоў памагчы мне, і я заставаўся там пры царах Персідскіх. </p><i> ale knâz′ Persìdskaga carstva staâǔ suproc′ mâne dvaccac′ adzìn dzen′; ale vos′, Mìhaìl, adzìn z′ peršyh knâzëǔ, pryjšoǔ pamagčy mne, ì â zastavaǔsâ tam pry carah Persìdskìh. </i>


text:
А цяпер я прыйшоў абвясьціць табе, што станецца з народам тваім у апошнія часіны, бо ўява сягае да дзён далёкіх". </p><i> A câper â pryjšoǔ abvâs′cìc′ tabe, što stanecca z narodam tvaìm u apošnìâ časìny, bo ǔâva sâgae da dzën dalëkìh". </i>


text:
<pb/>Калі ён гаварыў мне такія словы, я прынік маім тварам да зямлі і зьнямеў. </p><i> Kalì ën gavaryǔ mne takìâ slovy, â prynìk maìm tvaram da zâmlì ì z′nâmeǔ. </i>


text:
Але вось, нехта з выгляду падобны да сыноў чалавечых дакрануўся да вуснаў маіх, і я разамкнуў мае вусны, загаварыў і сказаў таму, які стаяў перад мною: "спадару мой! ад гэтай уявы вантробы мае павярнуліся ўва мне і не засталося ўва мне сілы. </p><i> Ale vos′, nehta z vyglâdu padobny da synoǔ čalavečyh dakranuǔsâ da vusnaǔ maìh, ì â razamknuǔ mae vusny, zagavaryǔ ì skazaǔ tamu, âkì staâǔ perad mnoû: "spadaru moj! ad gètaj uâvy vantroby mae pavârnulìsâ ǔva mne ì ne zastalosâ ǔva mne sìly. </i>


text:
І як можа гэты раб майго гаспадара гаварыць з гэтым гаспадаром маім, калі ўва мне няма сілы, і дыханьне перахапіла ўва мне". </p><i> Ì âk moža gèty rab majgo gaspadara gavaryc′ z gètym gaspadarom maìm, kalì ǔva mne nâma sìly, ì dyhan′ne perahapìla ǔva mne". </i>


text:
Тады зноў дакрануўся да мяне той, што як чалавечы воблік, і ўмацаваў мяне </p><i> Tady znoǔ dakranuǔsâ da mâne toj, što âk čalavečy voblìk, ì ǔmacavaǔ mâne </i>


text:
і сказаў: "ня бойся, муж любасны! мір табе, будзь мужны, будзь мужны!" І калі ён гаварыў са мною, я ўмацаваўся і сказаў: кажы, спадару мой; бо ты ўмацаваў мяне". </p><i> ì skazaǔ: "nâ bojsâ, muž lûbasny! mìr tabe, budz′ mužny, budz′ mužny!" Ì kalì ën gavaryǔ sa mnoû, â ǔmacavaǔsâ ì skazaǔ: kažy, spadaru moj; bo ty ǔmacavaǔ mâne". </i>


text:
І ён сказаў: "ці ведаеш ты, чаго я прыйшоў да цябе? Зараз я вярнуся, каб ваяваць зь Персідскім князем; а калі выйду, дык вось, прыйдзе князь Грэцыі. </p><i> Ì ën skazaǔ: "cì vedaeš ty, čago â pryjšoǔ da câbe? Zaraz â vârnusâ, kab vaâvac′ z′ Persìdskìm knâzem; a kalì vyjdu, dyk vos′, pryjdze knâz′ Grècyì. </i>


text:
Рэштаю я абвяшчу табе, што накрэсьлена ў кнізе праўды; і няма нікога, хто падтрымаў бы мяне ў гэтым, акрамя князя нашага Міхаіла. </p><i> Rèštaû â abvâšču tabe, što nakrès′lena ǔ knìze praǔdy; ì nâma nìkoga, hto padtrymaǔ by mâne ǔ gètym, akramâ knâzâ našaga Mìhaìla. </i>


text:
І вось я зь першага года Дарыя Мідзяніна стаўся апораю і падмацаваньнем. </p><i> Ì vos′ â z′ peršaga goda Daryâ Mìdzânìna staǔsâ aporaû ì padmacavan′nem. </i>


text:
А зараз абвяшчу табе праўду: вось, яшчэ тры цары паўстануць у Персіі; потым чацьвёрты перабольшыць усіх вялікім багацьцем, і калі падсіліцца багацьцем сваім, дык падыме ўсіх супроць царства Грэцкага. </p><i> A zaraz abvâšču tabe praǔdu: vos′, âščè try cary paǔstanuc′ u Persìì; potym čac′vërty perabol′šyc′ usìh vâlìkìm bagac′cem, ì kalì padsìlìcca bagac′cem svaìm, dyk padyme ǔsìh suproc′ carstva Grèckaga. </i>


text:
І паўстане цар магутны, які будзе валадарыць зь вялікаю ўладаю і будзе дзейнічаць па сваёй волі. </p><i> Ì paǔstane car magutny, âkì budze valadaryc′ z′ vâlìkaû ǔladaû ì budze dzejnìčac′ pa svaëj volì. </i>


text:
Але калі ён паўстане, царства яго разваліцца і падзеліцца па чатырох вятрах і не да ягоных нашчадкаў пяройдзе, і не з тою ўладаю, зь якою ён валадарыў, бо раздробніцца царства ягонае і дастанецца іншым, а ня ім. </p><i> Ale kalì ën paǔstane, carstva âgo razvalìcca ì padzelìcca pa čatyroh vâtrah ì ne da âgonyh naščadkaǔ pârojdze, ì ne z toû ǔladaû, z′ âkoû ën valadaryǔ, bo razdrobnìcca carstva âgonae ì dastanecca ìnšym, a nâ ìm. </i>


text:
<pb/>І ўзмоцніцца паўднёвы цар, а адзін з князёў ягоных перасіліць яго і будзе валадарыць, і вялікае будзе валадарства ў яго. </p><i> Ì ǔzmocnìcca paǔdnëvy car, a adzìn z knâzëǔ âgonyh perasìlìc′ âgo ì budze valadaryc′, ì vâlìkae budze valadarstva ǔ âgo. </i>


text:
Але празь некалькі гадоў яны паяднаюцца, і дачка паўднёвага цара прыйдзе да цара паўночнага, каб устанавіць правільныя стасункі паміж імі; але яна ня ўтрымае сілы ў руках сваіх, ня ўстоіць і род яе, а здраджаны будуць як яна, так і тыя, што ішлі разам зь ёю, і народжаныя ёю, і што памагалі ёй у тыя часіны. </p><i> Ale praz′ nekal′kì gadoǔ âny paâdnaûcca, ì dačka paǔdnëvaga cara pryjdze da cara paǔnočnaga, kab ustanavìc′ pravìl′nyâ stasunkì pamìž ìmì; ale âna nâ ǔtrymae sìly ǔ rukah svaìh, nâ ǔstoìc′ ì rod âe, a zdradžany buduc′ âk âna, tak ì tyâ, što ìšlì razam z′ ëû, ì narodžanyâ ëû, ì što pamagalì ëj u tyâ časìny. </i>


text:
<pb/>Але паўстане парастак ад кораня яе, выйдзе да войска і ўвойдзе ў цьвярдыні цара паўночнага, і будзе дзейнічаць у іх, і апануе іх, </p><i> Ale paǔstane parastak ad koranâ âe, vyjdze da vojska ì ǔvojdze ǔ c′vârdynì cara paǔnočnaga, ì budze dzejnìčac′ u ìh, ì apanue ìh, </i>


text:
і нават багоў іхніх, ідалаў іхніх з каштоўным посудам іхнім, срэбным і залатым, зьвязе ў няволю ў Егіпет і некалькі гадоў будзе стаяць вышэй за цара паўночнага. </p><i> ì navat bagoǔ ìhnìh, ìdalaǔ ìhnìh z kaštoǔnym posudam ìhnìm, srèbnym ì zalatym, z′vâze ǔ nâvolû ǔ Egìpet ì nekal′kì gadoǔ budze staâc′ vyšèj za cara paǔnočnaga. </i>


text:
Хоць ён і ўчыніць нашэсьце на царства паўднёвага цара, але вернецца ў сваю зямлю. </p><i> Hoc′ ën ì ǔčynìc′ našès′ce na carstva paǔdnëvaga cara, ale vernecca ǔ svaû zâmlû. </i>


text:
Потым узброяцца сыны ягоныя і зьбяруць шматлікае войска, і адзін зь іх хутка пойдзе, апануе і пройдзе, і потым, вяртаючыся, будзе ваяваць зь ім аж да яго цьвярдыні. </p><i> Potym uzbroâcca syny âgonyâ ì z′bâruc′ šmatlìkae vojska, ì adzìn z′ ìh hutka pojdze, apanue ì projdze, ì potym, vârtaûčysâ, budze vaâvac′ z′ ìm až da âgo c′vârdynì. </i>


text:
<pb/>І раз'ятрыцца паўднёвы цар і выступіць, уступіць у бойку зь ім, царом паўночным, і выставіць вялікае войска, і аддадзена будзе войска ў рукі яго. </p><i> Ì raz'âtrycca paǔdnëvy car ì vystupìc′, ustupìc′ u bojku z′ ìm, carom paǔnočnym, ì vystavìc′ vâlìkae vojska, ì addadzena budze vojska ǔ rukì âgo. </i>


text:
І ўзбадзёрыцца войска, і сэрца царова ўзьнясецца; ён кіне многія тысячы, але ад гэтага ня будзе мацнейшы; </p><i> Ì ǔzbadzërycca vojska, ì sèrca carova ǔz′nâsecca; ën kìne mnogìâ tysâčy, ale ad gètaga nâ budze macnejšy; </i>


text:
бо паўночны цар вернецца і выставіць войска большае за ранейшае і празь некалькі гадоў мусова прыйдзе зь вялізарным войскам і вялікім багацьцем. </p><i> bo paǔnočny car vernecca ì vystavìc′ vojska bol′šae za ranejšae ì praz′ nekal′kì gadoǔ musova pryjdze z′ vâlìzarnym vojskam ì vâlìkìm bagac′cem. </i>


text:
<pb/>У тыя часы многія паўстануць супроць паўднёвага цара, і мяцежнікі з сыноў твайго народу падымуцца, каб спраўдзілася ўява, і загінуць. </p><i> U tyâ časy mnogìâ paǔstanuc′ suproc′ paǔdnëvaga cara, ì mâcežnìkì z synoǔ tvajgo narodu padymucca, kab spraǔdzìlasâ ǔâva, ì zagìnuc′. </i>


text:
І прыйдзе цар паўночны, насыпле вал і авалодае ўмацаваным горадам, і ня ўстояць мышцы поўдня, ні адборнае войска яго; і ня хопіць сілы супроцьстаяць. </p><i> Ì pryjdze car paǔnočny, nasyple val ì avalodae ǔmacavanym goradam, ì nâ ǔstoâc′ myšcy poǔdnâ, nì adbornae vojska âgo; ì nâ hopìc′ sìly suproc′staâc′. </i>


text:
І хто выйдзе да яго, будзе дзейнічаць па волі ягонай, і ніхто ня ўстоіць перад ім; і на славутай зямлі паставіць стан свой, і будзе пагібель у ягонай руцэ. </p><i> Ì hto vyjdze da âgo, budze dzejnìčac′ pa volì âgonaj, ì nìhto nâ ǔstoìc′ perad ìm; ì na slavutaj zâmlì pastavìc′ stan svoj, ì budze pagìbel′ u âgonaj rucè. </i>


text:
І возьме намер увайсьці з усёю сілаю царства свайго, і праведныя зь ім, і ўчыніць гэта; і дачку за жонку аддасьць яму, на пагібель ягоную, але з гэтым намыслам не пашанцуе, і ня будзе яму карысьці з таго. </p><i> Ì voz′me namer uvajs′cì z usëû sìlaû carstva svajgo, ì pravednyâ z′ ìm, ì ǔčynìc′ gèta; ì dačku za žonku addas′c′ âmu, na pagìbel′ âgonuû, ale z gètym namyslam ne pašancue, ì nâ budze âmu karys′cì z tago. </i>


text:
Потым паверне аблічча сваё да астравоў і здабудзе многія; але нейкі правадыр спыніць учыненую ім ганьбу і нават сваю ганьбу аберне на яго. </p><i> Potym paverne ablìčča svaë da astravoǔ ì zdabudze mnogìâ; ale nejkì pravadyr spynìc′ učynenuû ìm gan′bu ì navat svaû gan′bu aberne na âgo. </i>


text:
Потым ён паверне аблічча сваё на цьвярдыні сваёй зямлі; але спатыкнецца, упадзе і ня станецца яго, </p><i> Potym ën paverne ablìčča svaë na c′vârdynì svaëj zâmlì; ale spatyknecca, upadze ì nâ stanecca âgo, </i>


text:
На яго месца стане той, які пашле зборшчыка падаткаў прайсьці на царства славы; але і ён празь некалькі дзён загіне, і не ад абурэньня і ня ў бітве. </p><i> Na âgo mesca stane toj, âkì pašle zborščyka padatkaǔ prajs′cì na carstva slavy; ale ì ën praz′ nekal′kì dzën zagìne, ì ne ad aburèn′nâ ì nâ ǔ bìtve. </i>


text:
<pb/>І паўстане на месца яго пагарджаны, і не ўшануюць яго па-царску; але ён прыйдзе няпрыкметна і лёсткамі апануе царствам, </p><i> Ì paǔstane na mesca âgo pagardžany, ì ne ǔšanuûc′ âgo pa-carsku; ale ën pryjdze nâprykmetna ì lëstkamì apanue carstvam, </i>


text:
і ўсепатопныя войскі будуць патоплены і зьнішчаны ім, нават і сам правадыр запавету. </p><i> ì ǔsepatopnyâ vojskì buduc′ patopleny ì z′nìščany ìm, navat ì sam pravadyr zapavetu. </i>


text:
Бо пасьля таго, як ён уступіць у саюз зь ім, ён будзе дзейнічаць ашуканствам, і ўзыдзе і возьме верх з малым народам. </p><i> Bo pas′lâ tago, âk ën ustupìc′ u saûz z′ ìm, ën budze dzejnìčac′ ašukanstvam, ì ǔzydze ì voz′me verh z malym narodam. </i>


text:
Ён увойдзе ў мірныя і ўрадлівыя краіны і ўчыніць тое, чаго не рабілі бацькі яго і бацькі бацькоў яго; здабычу, нарабаваную маёмасьць і багацьце будзе раздаваць сваім і на цьвярдыні будзе мець свае намыслы, але толькі да часу. </p><i> Ën uvojdze ǔ mìrnyâ ì ǔradlìvyâ kraìny ì ǔčynìc′ toe, čago ne rabìlì bac′kì âgo ì bac′kì bac′koǔ âgo; zdabyču, narabavanuû maëmas′c′ ì bagac′ce budze razdavac′ svaìm ì na c′vârdynì budze mec′ svae namysly, ale tol′kì da času. </i>


text:
Потым абудзіць сілу сваю і дух свой зь вялізным войскам супроць паўднёвага цара, і цар паўднёвы выступіць на вайну зь вялікім і яшчэ мацнейшым войскам, але ня ўстоіць, бо намысьліцца супроць яго падступнасьць. </p><i> Potym abudzìc′ sìlu svaû ì duh svoj z′ vâlìznym vojskam suproc′ paǔdnëvaga cara, ì car paǔdnëvy vystupìc′ na vajnu z′ vâlìkìm ì âščè macnejšym vojskam, ale nâ ǔstoìc′, bo namys′lìcca suproc′ âgo padstupnas′c′. </i>


text:
І тыя трапезьнікі, што ядуць зь ім, загубяць яго, і войска ягонае разьліецца і многія будуць забітыя. </p><i> Ì tyâ trapez′nìkì, što âduc′ z′ ìm, zagubâc′ âgo, ì vojska âgonae raz′lìecca ì mnogìâ buduc′ zabìtyâ. </i>


text:
На сэрцы ў абодвух цароў гэтых будзе падступнасьць, і за адным сталом гаварыцьмуць няпраўду, але ня будзе посьпеху, бо канец яшчэ адкладзены да свайго часу. </p><i> Na sèrcy ǔ abodvuh caroǔ gètyh budze padstupnas′c′, ì za adnym stalom gavaryc′muc′ nâpraǔdu, ale nâ budze pos′pehu, bo kanec âščè adkladzeny da svajgo času. </i>


text:
І вернецца ён у свой край зь вялікім багацьцем і з варожым намыслам супроць сьвятога запавету, і ён выканае яго і вернецца на сваю зямлю. </p><i> Ì vernecca ën u svoj kraj z′ vâlìkìm bagac′cem ì z varožym namyslam suproc′ s′vâtoga zapavetu, ì ën vykanae âgo ì vernecca na svaû zâmlû. </i>


text:
І ў назначаны час зноў пойдзе ён на поўдзень; але апошні паход не такі будзе, як ранейшы, </p><i> Ì ǔ naznačany čas znoǔ pojdze ën na poǔdzen′; ale apošnì pahod ne takì budze, âk ranejšy, </i>


text:
бо ў адзін зь ім час прыйдуць Кітымскія караблі; і ён падупадзе духам і вернецца, і азлобіцца на сьвяты запавет і зьдзейсьніць свой намер і зноў увойдзе ў згоду з адступнікамі ад сьвятога запавету. </p><i> bo ǔ adzìn z′ ìm čas pryjduc′ Kìtymskìâ karablì; ì ën padupadze duham ì vernecca, ì azlobìcca na s′vâty zapavet ì z′dzejs′nìc′ svoj namer ì znoǔ uvojdze ǔ zgodu z adstupnìkamì ad s′vâtoga zapavetu. </i>


text:
І дадзена ім будзе частка войска, якая зьняславіць сьвятыню магутнасьці і спыніць штодзённую ахвяру і паставіць гідоту спустошанасьці. </p><i> Ì dadzena ìm budze častka vojska, âkaâ z′nâslavìc′ s′vâtynû magutnas′cì ì spynìc′ štodzënnuû ahvâru ì pastavìc′ gìdotu spustošanas′cì. </i>


text:
Тых, якія несправядліва ўчыняць супроць запавета, ён завабіць да сябе лёсткамі; а людзі, якія шануюць свайго Бога, узмоцняцца і будуць дзеяць. </p><i> Tyh, âkìâ nespravâdlìva ǔčynâc′ suproc′ zapaveta, ën zavabìc′ da sâbe lëstkamì; a lûdzì, âkìâ šanuûc′ svajgo Boga, uzmocnâcca ì buduc′ dzeâc′. </i>


text:
І разумныя з народу навядуць на розум многіх, хоць будуць некаторы час пакутаваць ад меча і агню, ад палону і рабунку; </p><i> Ì razumnyâ z narodu navâduc′ na rozum mnogìh, hoc′ buduc′ nekatory čas pakutavac′ ad meča ì agnû, ad palonu ì rabunku; </i>


text:
і ў час пакутніцтва свайго будуць мець пэўную дапамогу, і многія далучацца да іх, але няшчыра. </p><i> ì ǔ čas pakutnìctva svajgo buduc′ mec′ pèǔnuû dapamogu, ì mnogìâ dalučacca da ìh, ale nâščyra. </i>


text:
Пацерпяць некаторыя і з разумных, каб выпрабаваць сябе, каб ачысьціцца і каб адбяліцца да апошняга часу; бо ёсьць яшчэ час да вызначанага часу. </p><i> Pacerpâc′ nekatoryâ ì z razumnyh, kab vyprabavac′ sâbe, kab ačys′cìcca ì kab adbâlìcca da apošnâga času; bo ës′c′ âščè čas da vyznačanaga času. </i>


text:
<pb/>І будзе рабіць цар той паводле свайго ўпадабаньня, і ўзьнясецца і ўзьвялічыцца вышэй за ўсякае божышча, і на Бога багоў гаварыцьме непатрэбнае і мецьме посьпех, пакуль не давершыцца гнеў: бо што наперад вызначана, тое споўніцца. </p><i> Ì budze rabìc′ car toj pavodle svajgo ǔpadaban′nâ, ì ǔz′nâsecca ì ǔz′vâlìčycca vyšèj za ǔsâkae božyšča, ì na Boga bagoǔ gavaryc′me nepatrèbnae ì mec′me pos′peh, pakul′ ne daveršycca gneǔ: bo što naperad vyznačana, toe spoǔnìcca. </i>


text:
І пра багоў сваіх бацькоў ён не падумае, ні пра пажадлівасьць жанчын; ні нават божышча ніякага ня ўважыць; бо ўзьвялічыць сябе над усімі. </p><i> Ì pra bagoǔ svaìh bac′koǔ ën ne padumae, nì pra pažadlìvas′c′ žančyn; nì navat božyšča nìâkaga nâ ǔvažyc′; bo ǔz′vâlìčyc′ sâbe nad usìmì. </i>


text:
Але богу цьвярдыняў на ягоным месцы ён будзе аддаваць пашану, і бога, якога ня ведалі ягоныя бацькі, будзе ўшаноўваць золатам і срэбрам, і дарагімі камянямі і рознымі рэчамі каштоўнымі, </p><i> Ale bogu c′vârdynâǔ na âgonym mescy ën budze addavac′ pašanu, ì boga, âkoga nâ vedalì âgonyâ bac′kì, budze ǔšanoǔvac′ zolatam ì srèbram, ì daragìmì kamânâmì ì roznymì rèčamì kaštoǔnymì, </i>


text:
і зладзіць цьвярдыню з чужым богам: хто прызнае яго, тым пабольшыць пашану і дасьць уладу над многімі, і зямлю раздасьць, як узнагароду. </p><i> ì zladzìc′ c′vârdynû z čužym bogam: hto pryznae âgo, tym pabol′šyc′ pašanu ì das′c′ uladu nad mnogìmì, ì zâmlû razdas′c′, âk uznagarodu. </i>


text:
<pb/>А пад канец часу ўступіць у бой зь ім цар паўднёвы, і цар паўночны кінецца на яго, як бура, з калясьніцамі, вершнікамі і шматлікімі караблямі, і нападзе на землі, заліе іх і пройдзе церазь іх. </p><i> A pad kanec času ǔstupìc′ u boj z′ ìm car paǔdnëvy, ì car paǔnočny kìnecca na âgo, âk bura, z kalâs′nìcamì, veršnìkamì ì šmatlìkìmì karablâmì, ì napadze na zemlì, zalìe ìh ì projdze ceraz′ ìh. </i>


text:
І ўвойдзе ён у найцудоўнейшую зямлю, і многія вобласьці пацерпяць, і ўратуюцца ад рукі ягонай толькі Эдом, Мааў і большая частка сыноў Амонавых. </p><i> Ì ǔvojdze ën u najcudoǔnejšuû zâmlû, ì mnogìâ voblas′cì pacerpâc′, ì ǔratuûcca ad rukì âgonaj tol′kì Èdom, Maaǔ ì bol′šaâ častka synoǔ Amonavyh. </i>


text:
І працягне сваю руку на розныя краіны, не ўратуецца і зямля Егіпецкая. </p><i> Ì pracâgne svaû ruku na roznyâ kraìny, ne ǔratuecca ì zâmlâ Egìpeckaâ. </i>


text:
І завалодае ён скарбамі залатымі і срэбнымі і рознымі каштоўнасьцямі Егіпта; Лівійцы і Эфіопцы пойдуць за ім. </p><i> Ì zavalodae ën skarbamì zalatymì ì srèbnymì ì roznymì kaštoǔnas′câmì Egìpta; Lìvìjcy ì Èfìopcy pojduc′ za ìm. </i>


text:
Але чуткі з усходу і поўначы ўстрывожаць яго, і ён выйдзе зь вялікаю лютасьцю, каб нішчыць і забіваць многіх, </p><i> Ale čutkì z ushodu ì poǔnačy ǔstryvožac′ âgo, ì ën vyjdze z′ vâlìkaû lûtas′cû, kab nìščyc′ ì zabìvac′ mnogìh, </i>


text:
і паставіць ён царскія намёты свае паміж морам і гарою славутай сьвятыні; але прыйдзе да свайго канца, і ніхто не дапаможа яму. </p><i> ì pastavìc′ ën carskìâ namëty svae pamìž moram ì garoû slavutaj s′vâtynì; ale pryjdze da svajgo kanca, ì nìhto ne dapamoža âmu. </i>


text:
<t>І паўстане ў той час Міхаіл, вялікі князь, які будзе стаяць за сыноў свайго народу; і настане цяжкі час, якога ня бывала з тых часоў, як існуюць людзі, да гэтага часу; і ўратуюцца ў гэты час з народу твайго ўсе, якія знойдзены будуць запісанымі ў кнізе.</t> </p><i> <t>Ì paǔstane ǔ toj čas Mìhaìl, vâlìkì knâz′, âkì budze staâc′ za synoǔ svajgo narodu; ì nastane câžkì čas, âkoga nâ byvala z tyh časoǔ, âk ìsnuûc′ lûdzì, da gètaga času; ì ǔratuûcca ǔ gèty čas z narodu tvajgo ǔse, âkìâ znojdzeny buduc′ zapìsanymì ǔ knìze.</t> </i>


text:
<pb/><t>І многія, якія сьпяць у пыле зямлі, прачнуцца, адны на жыцьцё вечнае, другія на вечнае паганьбеньне і пасарамленьне.</t> </p><i> <t>Ì mnogìâ, âkìâ s′pâc′ u pyle zâmlì, pračnucca, adny na žyc′cë večnae, drugìâ na večnae pagan′ben′ne ì pasaramlen′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>І разумныя будуць зьзяць, як сьвяцілы на цьвердзі, і тыя, што павярнулі людзей да праўды, - як зоркі, вавекі, назаўсёды.</t> </p><i> <t>Ì razumnyâ buduc′ z′zâc′, âk s′vâcìly na c′verdzì, ì tyâ, što pavârnulì lûdzej da praǔdy, - âk zorkì, vavekì, nazaǔsëdy.</t> </i>


text:
А ты, Данііле, захавай гэтыя словы і запячатай гэтую кнігу да апошняга часу; многія прачытаюць яе, і памножацца веды". </p><i> A ty, Danììle, zahavaj gètyâ slovy ì zapâčataj gètuû knìgu da apošnâga času; mnogìâ pračytaûc′ âe, ì pamnožacca vedy". </i>


text:
Тады я, Данііл, паглядзеў, і вось, стаяць два другія, адзін па гэты бок ракі, другі па той бок ракі. </p><i> Tady â, Danììl, paglâdzeǔ, ì vos′, staâc′ dva drugìâ, adzìn pa gèty bok rakì, drugì pa toj bok rakì. </i>


text:
І адзін сказаў мужу ў ільняной вопратцы, які стаяў над водамі ракі: "калі будзе канец гэтых дзівосных здарэньняў?" </p><i> Ì adzìn skazaǔ mužu ǔ ìl′nânoj vopratcy, âkì staâǔ nad vodamì rakì: "kalì budze kanec gètyh dzìvosnyh zdarèn′nâǔ?" </i>


text:
І пачуў я, як муж у льняной вопратцы, які быў над водамі ракі, падняўшы правую і левую руку да неба, прысягнуў Жывым вавекі, што да канца часу і часоў і паўчасу і пасьля поўнага паламаньня сілы сьвятога народу ўсё гэта зьдзейсьніцца. </p><i> Ì pačuǔ â, âk muž u l′nânoj vopratcy, âkì byǔ nad vodamì rakì, padnâǔšy pravuû ì levuû ruku da neba, prysâgnuǔ Žyvym vavekì, što da kanca času ì časoǔ ì paǔčasu ì pas′lâ poǔnaga palaman′nâ sìly s′vâtoga narodu ǔsë gèta z′dzejs′nìcca. </i>


text:
<pb/>Я чуў гэта, але не зразумеў і таму сказаў: "гаспадару мой! Што ж пасьля гэтага будзе?" </p><i> Â čuǔ gèta, ale ne zrazumeǔ ì tamu skazaǔ: "gaspadaru moj! Što ž pas′lâ gètaga budze?" </i>


text:
І адказаў ён: "ідзі, Данііле; бо захаваны і запячатаны словы гэтыя да апошняга часу. </p><i> Ì adkazaǔ ën: "ìdzì, Danììle; bo zahavany ì zapâčatany slovy gètyâ da apošnâga času. </i>


text:
Многія ачысьцяцца, адбеляцца і ператоплены будуць у спакушэньні; несправядлівыя будуць несправядлівымі, і не зразумее гэтага ніхто з несправядлівых, а мудрыя зразумеюць. </p><i> Mnogìâ ačys′câcca, adbelâcca ì peratopleny buduc′ u spakušèn′nì; nespravâdlìvyâ buduc′ nespravâdlìvymì, ì ne zrazumee gètaga nìhto z nespravâdlìvyh, a mudryâ zrazumeûc′. </i>


text:
З часу, калі будзе прыпынена штодзённая ахвяра і будзе пастаўлена гідота запусьценьня, пройдзе тысяча дзьвесьце дзевяноста дзён. </p><i> Z času, kalì budze prypynena štodzënnaâ ahvâra ì budze pastaǔlena gìdota zapus′cen′nâ, projdze tysâča dz′ves′ce dzevânosta dzën. </i>


text:
Шчасны той, хто чакае і дасягне тысячы трохсот трыццаці пяці дзён. </p><i> Ščasny toj, hto čakae ì dasâgne tysâčy trohsot tryccacì pâcì dzën. </i>


text:
А ты ідзі да твайго канца, і супакоішся і паўстанеш на атрыманьне тваёй долі ў канцы дзён". </p><i> A ty ìdzì da tvajgo kanca, ì supakoìšsâ ì paǔstaneš na atryman′ne tvaëj dolì ǔ kancy dzën". </i>


text:
<pb/>Слова Гасподняе, якое было да Асіі, сына Бээрыінавага, у дні Азіі, Ёатама, Ахаза, Эзэкіі, цароў Юдэйскіх, і ў дні Ераваама, сына Ёасавага, цара Ізраільскага. </p><i> Slova Gaspodnâe, âkoe bylo da Asìì, syna Bèèryìnavaga, u dnì Azìì, Ëatama, Ahaza, Èzèkìì, caroǔ Ûdèjskìh, ì ǔ dnì Eravaama, syna Ëasavaga, cara Ìzraìl′skaga. </i>


text:
Пачатак слова Гасподняга Асію. І сказаў Гасподзь Асію: "ідзі, вазьмі сабе жонку блудніцу і дзяцей блуду; бо моцна блудадзеіць зямля гэтая, адступіўшыся ад Госпада". </p><i> Pačatak slova Gaspodnâga Asìû. Ì skazaǔ Gaspodz′ Asìû: "ìdzì, vaz′mì sabe žonku bludnìcu ì dzâcej bludu; bo mocna bludadzeìc′ zâmlâ gètaâ, adstupìǔšysâ ad Gospada". </i>


text:
І пайшоў ён і ўзяў Гомер, дачку Дыўлаіма; і яна зачала і нарадзіла яму сына. </p><i> Ì pajšoǔ ën ì ǔzâǔ Gomer, dačku Dyǔlaìma; ì âna začala ì naradzìla âmu syna. </i>


text:
І Гасподзь сказаў яму: "дай яму імя Ізрэель, бо яшчэ крыху пройдзе, і Я спаганю кроў Ізраіля з дому Іуевага і пакладу канец царству дому Ізраілевага, </p><i> Ì Gaspodz′ skazaǔ âmu: "daj âmu ìmâ Ìzrèel′, bo âščè kryhu projdze, ì Â spaganû kroǔ Ìzraìlâ z domu Ìuevaga ì pakladu kanec carstvu domu Ìzraìlevaga, </i>


text:
і будзе ў той дзень, Я зламаю лук Ізраілеў у даліне Ізрэель". </p><i> ì budze ǔ toj dzen′, Â zlamaû luk Ìzraìleǔ u dalìne Ìzrèel′". </i>


text:
<pb/>І зачала яшчэ і нарадзіла дачку, і Ён сказаў яму: "дай ёй імя Ларухама; бо я ўжо ня буду больш літаваць дому Ізраілевага, каб дараваць ім. </p><i> Ì začala âščè ì naradzìla dačku, ì Ën skazaǔ âmu: "daj ëj ìmâ Laruhama; bo â ǔžo nâ budu bol′š lìtavac′ domu Ìzraìlevaga, kab daravac′ ìm. </i>


text:
І дом Юдаў умілажалю і ўратую іх у Госпадзе Богу іхнім, уратую іх ня лукам, ня мечам, не вайною, ня конямі і вершнікамі". </p><i> Ì dom Ûdaǔ umìlažalû ì ǔratuû ìh u Gospadze Bogu ìhnìm, uratuû ìh nâ lukam, nâ mečam, ne vajnoû, nâ konâmì ì veršnìkamì". </i>


text:
<pb/>І выкарміўшы грудзьмі Непамілаваную, яна зачала і нарадзіла сына. </p><i> Ì vykarmìǔšy grudz′mì Nepamìlavanuû, âna začala ì naradzìla syna. </i>


text:
І сказаў Ён: "дай яму імя Лаамі, бо вы - ня Мой народ, і Я ня буду вашым Богам. </p><i> Ì skazaǔ Ën: "daj âmu ìmâ Laamì, bo vy - nâ Moj narod, ì Â nâ budu vašym Bogam. </i>


text:
Але будзе лік сыноў Ізраілевых як пясок марскі, якога нельга ні вымераць, ні палічыць; і там, дзе казалі ім: вы ня Мой народ, будуць казаць ім: вы сыны Бога жывога. </p><i> Ale budze lìk synoǔ Ìzraìlevyh âk pâsok marskì, âkoga nel′ga nì vymerac′, nì palìčyc′; ì tam, dze kazalì ìm: vy nâ Moj narod, buduc′ kazac′ ìm: vy syny Boga žyvoga. </i>


text:
І зьбяруцца сыны Юдавыя і сыны Ізраілевыя разам і паставяць сабе адну галаву і выйдуць зь зямлі перасяленьня; бо вялікі дзень Ізрэеля! </p><i> Ì z′bârucca syny Ûdavyâ ì syny Ìzraìlevyâ razam ì pastavâc′ sabe adnu galavu ì vyjduc′ z′ zâmlì perasâlen′nâ; bo vâlìkì dzen′ Ìzrèelâ! </i>


text:
Кажэце братам вашым: Мой народ, і сёстрам вашым: Памілаваная. </p><i> Kažèce bratam vašym: Moj narod, ì sëstram vašym: Pamìlavanaâ. </i>


text:
<t>Судзецеся з вашаю маці, судзецеся; бо яна ня жонка Мая, і Я ня сужэнец яе; хай яна адвядзе блуд ад аблічча свайго і пералюб ад грудзей сваіх,</t> </p><i> <t>Sudzecesâ z vašaû macì, sudzecesâ; bo âna nâ žonka Maâ, ì Â nâ sužènec âe; haj âna advâdze blud ad ablìčča svajgo ì peralûb ad grudzej svaìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб я не разьдзеў яе дагала і ня выставіў яе, як у дзень нараджэньня яе, не зрабіў яе пустэльняю, не ператварыў яе ў зямлю сухую і ня выснадзіў яе смагаю.</t> </p><i> <t>kab â ne raz′dzeǔ âe dagala ì nâ vystavìǔ âe, âk u dzen′ naradžèn′nâ âe, ne zrabìǔ âe pustèl′nâû, ne peratvaryǔ âe ǔ zâmlû suhuû ì nâ vysnadzìǔ âe smagaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І дзяцей яе не памілую, бо яны дзеці блуду.</t> </p><i> <t>Ì dzâcej âe ne pamìluû, bo âny dzecì bludu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо блудадзейнічала маці іхняя і асарамаціла сябе тая, што зачала іх; бо казала: пайду за палюбоўнікамі маімі, якія даюць мне хлеб і ваду, воўну і лён, алей і пітво.</t> </p><i> <t>Bo bludadzejnìčala macì ìhnââ ì asaramacìla sâbe taâ, što začala ìh; bo kazala: pajdu za palûboǔnìkamì maìmì, âkìâ daûc′ mne hleb ì vadu, voǔnu ì lën, alej ì pìtvo.</t> </i>


text:
<t>За тое вось Я загараджу дарогу яе цернямі і абгараджу яе плотам і яна ня знойдзе сьцежак сваіх,</t> </p><i> <t>Za toe vos′ Â zagaradžu darogu âe cernâmì ì abgaradžu âe plotam ì âna nâ znojdze s′cežak svaìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>і пагоніцца за палюбоўнікамі сваімі, але не здагоніць іх, і будзе шукаць іх, але ня знойдзе і скажа: пайду я і вярнуся да першага мужа майго; бо тады лепей было мне, чым цяпер.</t> </p><i> <t>ì pagonìcca za palûboǔnìkamì svaìmì, ale ne zdagonìc′ ìh, ì budze šukac′ ìh, ale nâ znojdze ì skaža: pajdu â ì vârnusâ da peršaga muža majgo; bo tady lepej bylo mne, čym câper.</t> </i>


text:
<t>А ня ведала яна, што Я, Я даваў ёй хлеб і віно і алей і памножыў у яе срэбра і золата, зь якога зрабілі ідала Ваала.</t> </p><i> <t>A nâ vedala âna, što Â, Â davaǔ ëj hleb ì vìno ì alej ì pamnožyǔ u âe srèbra ì zolata, z′ âkoga zrabìlì ìdala Vaala.</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое Я вазьму назад хлеб Мой у ягоны час і віно Маё ў яго пару і адбяру воўну і лён Мой, чым пакрываецца галізна яе.</t> </p><i> <t>Za toe Â vaz′mu nazad hleb Moj u âgony čas ì vìno Maë ǔ âgo paru ì adbâru voǔnu ì lën Moj, čym pakryvaecca galìzna âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сёньня адкрыю сарамату яе перад вачыма палюбоўнікаў яе, і ніхто ня вырве яе з рукі Маёй.</t> </p><i> <t>Ì sën′nâ adkryû saramatu âe perad vačyma palûboǔnìkaǔ âe, ì nìhto nâ vyrve âe z rukì Maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І спыню ў яе ўсякую весялосьць, сьвяты яе і навамесяцы яе, і суботы яе і ўсе ўрачыстасьці яе.</t> </p><i> <t>Ì spynû ǔ âe ǔsâkuû vesâlos′c′, s′vâty âe ì navamesâcy âe, ì suboty âe ì ǔse ǔračystas′cì âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>І спустошу вінаградныя лозы яе і смакоўніцы яе, пра якія яна кажа: гэта ў мяне дарункі, якіх надарылі мне палюбоўнікі мае; і Я ператвару іх у лес, і палявыя зьвяры зьядуць іх.</t> </p><i> <t>Ì spustošu vìnagradnyâ lozy âe ì smakoǔnìcy âe, pra âkìâ âna kaža: gèta ǔ mâne darunkì, âkìh nadarylì mne palûboǔnìkì mae; ì Â peratvaru ìh u les, ì palâvyâ z′vâry z′âduc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пакараю яе за дні служэньня Ваалам, калі яна кадзіла ім і, упрыгожыўшы сябе завушніцамі і пацеркамі, хадзіла за палюбоўнікамі сваімі, а Мяне забывала, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì pakaraû âe za dnì služèn′nâ Vaalam, kalì âna kadzìla ìm ì, uprygožyǔšy sâbe zavušnìcamì ì pacerkamì, hadzìla za palûboǔnìkamì svaìmì, a Mâne zabyvala, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Таму вось, і я панаджу яе, прывяду яе ў пустэльню і буду гаварыць у сэрца яе.</t> </p><i> <t>Tamu vos′, ì â panadžu âe, pryvâdu âe ǔ pustèl′nû ì budu gavaryc′ u sèrca âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>І дам ёй адтуль вінаграднікі яе і даліну Ахор, напярэдадні надзеі; і яна будзе сьпяваць там, як у дні маладосьці сваёй і як у дзень выйсьця свайго зь зямлі Егіпецкай.</t> </p><i> <t>Ì dam ëj adtul′ vìnagradnìkì âe ì dalìnu Ahor, napârèdadnì nadzeì; ì âna budze s′pâvac′ tam, âk u dnì malados′cì svaëj ì âk u dzen′ vyjs′câ svajgo z′ zâmlì Egìpeckaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе ў той дзень, кажа Гасподзь, ты будзеш зваць Мяне: муж мой, і ня будзеш больш зваць Мяне: Ваале.</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′, ty budzeš zvac′ Mâne: muž moj, ì nâ budzeš bol′š zvac′ Mâne: Vaale.</t> </i>


text:
<pb/><t>І адвяду імёны Ваалаў ад вуснаў яе, і ня будуць болей згадвацца імёны іхнія.</t> </p><i> <t>Ì advâdu ìmëny Vaalaǔ ad vusnaǔ âe, ì nâ buduc′ bolej zgadvacca ìmëny ìhnìâ.</t> </i>


text:
<t>І ўчыню тым часам ім згоду з польнымі зьвярамі і з птушкамі нябеснымі і з паўзунамі наземнымі; і лук, і меч, і вайну вынішчу зь зямлі той, і дам ім жыць у бясьпецы.</t> </p><i> <t>Ì ǔčynû tym časam ìm zgodu z pol′nymì z′vâramì ì z ptuškamì nâbesnymì ì z paǔzunamì nazemnymì; ì luk, ì meč, ì vajnu vynìšču z′ zâmlì toj, ì dam ìm žyc′ u bâs′pecy.</t> </i>


text:
<pb/><t>І заручу цябе Мне навек, і заручу цябе Мне ў праўдзе і судзе, у даброці і міласэрнасьці,</t> </p><i> <t>Ì zaruču câbe Mne navek, ì zaruču câbe Mne ǔ praǔdze ì sudze, u dabrocì ì mìlasèrnas′cì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і заручу цябе Мне ў вернасьці, і ты спазнаеш Госпада.</t> </p><i> <t>ì zaruču câbe Mne ǔ vernas′cì, ì ty spaznaeš Gospada.</t> </i>


text:
<t>І будзе ў той дзень, Я пачую, кажа Гасподзь, пачую неба, і яно пачуе зямлю,</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ toj dzen′, Â pačuû, kaža Gaspodz′, pačuû neba, ì âno pačue zâmlû,</t> </i>


text:
<pb/><t>і зямля пачуе хлеб і віно і алей; а гэтыя пачуюць Ізрэель.</t> </p><i> <t>ì zâmlâ pačue hleb ì vìno ì alej; a gètyâ pačuûc′ Ìzrèel′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пасею яе Сабе на зямлі і скажу і памілую Непамілаваную і скажу не Майму народу: ты - Мой народ, а ён скажа: Ты - мой Бог!"</t> </p><i> <t>Ì paseû âe Sabe na zâmlì ì skažu ì pamìluû Nepamìlavanuû ì skažu ne Majmu narodu: ty - Moj narod, a ën skaža: Ty - moj Bog!"</t> </i>


text:
<pb/>І сказаў мне Гасподзь: "ідзі яшчэ і пакахай жанчыну, каханую мужам, але пералюбніцу, падобна таму, як любіць Гасподзь сыноў Ізраілевых, а яны паварочваюцца да іншых багоў і любяць вінаградныя ляпёшкі іхнія". </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: "ìdzì âščè ì pakahaj žančynu, kahanuû mužam, ale peralûbnìcu, padobna tamu, âk lûbìc′ Gaspodz′ synoǔ Ìzraìlevyh, a âny pavaročvaûcca da ìnšyh bagoǔ ì lûbâc′ vìnagradnyâ lâpëškì ìhnìâ". </i>


text:
І набыў я яе сабе за пятнаццаць срэбранікаў і за хомер ячменю </p><i> Ì nabyǔ â âe sabe za pâtnaccac′ srèbranìkaǔ ì za homer âčmenû </i>


text:
і сказаў ёй: "шмат дзён заставайся ў мяне; не блудадзейнічай і ня будзь зь іншым; і я таксама буду для цябе. </p><i> ì skazaǔ ëj: "šmat dzën zastavajsâ ǔ mâne; ne bludadzejnìčaj ì nâ budz′ z′ ìnšym; ì â taksama budu dlâ câbe. </i>


text:
Бо доўгі час сыны Ізраілевыя будуць заставацца без цара і бяз князя і без ахвяры, без ахвярніка, бяз эфода і тэрафіма. </p><i> Bo doǔgì čas syny Ìzraìlevyâ buduc′ zastavacca bez cara ì bâz knâzâ ì bez ahvâry, bez ahvârnìka, bâz èfoda ì tèrafìma. </i>


text:
Пасьля гэтага навернуцца сыны Ізраілевыя і знойдуць Госпада Бога свайго і Давіда, цара свайго, і будуць богабаязныя перад Госпадам і даброцьцю Ягонай у апошнія дні". </p><i> Pas′lâ gètaga navernucca syny Ìzraìlevyâ ì znojduc′ Gospada Boga svajgo ì Davìda, cara svajgo, ì buduc′ bogabaâznyâ perad Gospadam ì dabroc′cû Âgonaj u apošnìâ dnì". </i>


text:
<pb/><t>Слухайце слова Гасподняе, сыны Ізраілевыя; бо суд у Госпада з жыхарамі гэтай зямлі, бо няма ні праўды, ні міласэрнасьці, ні Богаспазнаньня на зямлі.</t> </p><i> <t>Sluhajce slova Gaspodnâe, syny Ìzraìlevyâ; bo sud u Gospada z žyharamì gètaj zâmlì, bo nâma nì praǔdy, nì mìlasèrnas′cì, nì Bogaspaznan′nâ na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прысяга і падман, забойства і крадзёж і пералюбнасьць вельмі пашырыліся, і праліцьцё крыві ідзе сьледам за праліцьцём крыві.</t> </p><i> <t>Prysâga ì padman, zabojstva ì kradzëž ì peralûbnas′c′ vel′mì pašyrylìsâ, ì pralìc′cë kryvì ìdze s′ledam za pralìc′cëm kryvì.</t> </i>


text:
<pb/><t>За гэта заплача зямля гэтая і змогуцца ўсе, хто жыве на ёй, са зьвярамі польнымі і птушкамі нябеснымі, нават і рыбы марскія загінуць.</t> </p><i> <t>Za gèta zaplača zâmlâ gètaâ ì zmogucca ǔse, hto žyve na ëj, sa z′vâramì pol′nymì ì ptuškamì nâbesnymì, navat ì ryby marskìâ zagìnuc′.</t> </i>


text:
<t>Але ніхто не спрачайся, ніхто не выкрывай другога; і твой народ - як тыя, што спрачаюцца са сьвятаром.</t> </p><i> <t>Ale nìhto ne spračajsâ, nìhto ne vykryvaj drugoga; ì tvoj narod - âk tyâ, što spračaûcca sa s′vâtarom.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ты загінеш удзень, і прарок загіне з табою ўначы, і зьнішчу маці тваю.</t> </p><i> <t>Ì ty zagìneš udzen′, ì prarok zagìne z taboû ǔnačy, ì z′nìšču macì tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вынішчаны будзе народ Мой празь недахоп выданьня: як што ты адкінуў веданьні, дык і я адкіну цябе ад сьвяшчэнадзейства перада Мною; і як ты забыў закон Бога твайго, дык і Я забуду дзяцей тваіх.</t> </p><i> <t>Vynìščany budze narod Moj praz′ nedahop vydan′nâ: âk što ty adkìnuǔ vedan′nì, dyk ì â adkìnu câbe ad s′vâščènadzejstva perada Mnoû; ì âk ty zabyǔ zakon Boga tvajgo, dyk ì Â zabudu dzâcej tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чым болей яны памнажаюцца, тым болей грэшаць супроць Мяне; славу іхнюю абярну ў няславу.</t> </p><i> <t>Čym bolej âny pamnažaûcca, tym bolej grèšac′ suproc′ Mâne; slavu ìhnûû abârnu ǔ nâslavu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Грахамі народу Майго кормяцца яны, і да беззаконьня яго імкнецца душа іхняя.</t> </p><i> <t>Grahamì narodu Majgo kormâcca âny, ì da bezzakon′nâ âgo ìmknecca duša ìhnââ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І што будзе з народам, тое і са сьвятаром; і пакараю яго паводле шляхоў ягоных і аддам яму паводле ўчынкаў ягоных.</t> </p><i> <t>Ì što budze z narodam, toe ì sa s′vâtarom; ì pakaraû âgo pavodle šlâhoǔ âgonyh ì addam âmu pavodle ǔčynkaǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Будуць есьці - і не насыцяцца; будуць блудадзейнічаць - і не размножацца, бо пакінулі служэньні Госпаду.</t> </p><i> <t>Buduc′ es′cì - ì ne nasycâcca; buduc′ bludadzejnìčac′ - ì ne razmnožacca, bo pakìnulì služèn′nì Gospadu.</t> </i>


text:
<t>Блуд, віно і напоі завалодалі сэрцам іхнім.</t> </p><i> <t>Blud, vìno ì napoì zavalodalì sèrcam ìhnìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Народ Мой пытаецца ў свайго дрэва, і жазло ягонае дае яму адказ; бо дух блуду ўвёў іх у аблуду, і блудадзейнічаючы, яны адступіліся ад Бога свайго.</t> </p><i> <t>Narod Moj pytaecca ǔ svajgo drèva, ì žazlo âgonae dae âmu adkaz; bo duh bludu ǔvëǔ ìh u abludu, ì bludadzejnìčaûčy, âny adstupìlìsâ ad Boga svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>На вяршынях гор яны прыносяць ахвяры і на пагорках кадзяць пад дубам і таполяй і тэрафімам, бо добры ад іх цень; таму любадзейнічаюць дочкі вашыя, і пералюбы чыняць нявесткі вашыя.</t> </p><i> <t>Na vâršynâh gor âny prynosâc′ ahvâry ì na pagorkah kadzâc′ pad dubam ì tapolâj ì tèrafìmam, bo dobry ad ìh cen′; tamu lûbadzejnìčaûc′ dočkì vašyâ, ì peralûby čynâc′ nâvestkì vašyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я пакіну караць дочак вашых, калі яны блудадзейнічаюць, а нявестак вашых, калі яны пералюбы чыняць, бо вы самыя - на баку блудадзеек і зь любадзейкамі прыносіце ахвяры, а невук-народ гіне.</t> </p><i> <t>Â pakìnu karac′ dočak vašyh, kalì âny bludadzejnìčaûc′, a nâvestak vašyh, kalì âny peralûby čynâc′, bo vy samyâ - na baku bludadzeek ì z′ lûbadzejkamì prynosìce ahvâry, a nevuk-narod gìne.</t> </i>


text:
<t>Калі ты, Ізраіле, блудадзейнічаеш, дык хай бы не грашыў Юда; і не хадзеце ў Галгал і ня ўзыходзьце ў Бэт-Авэн і не бажэцеся: жывы Гасподзь!</t> </p><i> <t>Kalì ty, Ìzraìle, bludadzejnìčaeš, dyk haj by ne grašyǔ Ûda; ì ne hadzece ǔ Galgal ì nâ ǔzyhodz′ce ǔ Bèt-Avèn ì ne bažècesâ: žyvy Gaspodz′!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо як упартае цяля, упарты стаў Ізраіль; ці будзе цяпер Гасподзь пасьвіць іх, як ягнят на шырокай пашы?!</t> </p><i> <t>Bo âk upartae câlâ, uparty staǔ Ìzraìl′; cì budze câper Gaspodz′ pas′vìc′ ìh, âk âgnât na šyrokaj pašy?!</t> </i>


text:
<pb/><t>Прывязаўся да ідалаў Яфрэм; пакінь яго!</t> </p><i> <t>Pryvâzaǔsâ da ìdalaǔ Âfrèm; pakìn′ âgo!</t> </i>


text:
<t>Агіднае п'янства іх, зусім аддаліся блудадзейству; князі іхнія любяць сараматнае.</t> </p><i> <t>Agìdnae p'ânstva ìh, zusìm addalìsâ bludadzejstvu; knâzì ìhnìâ lûbâc′ saramatnae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ахопіць іх вецер сваімі крыламі, і пасаромеюцца яны ахвяраў сваіх.</t> </p><i> <t>Ahopìc′ ìh vecer svaìmì krylamì, ì pasaromeûcca âny ahvâraǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце гэта, сьвятары, і ўважайце, дом Ізраілеў, і прыхілеце вуха, дом цара; бо вам будзе суд, бо вы былі пасткаю ў Масіфе і сеткаю, раскінутаю ў Таворы.</t> </p><i> <t>Sluhajce gèta, s′vâtary, ì ǔvažajce, dom Ìzraìleǔ, ì pryhìlece vuha, dom cara; bo vam budze sud, bo vy bylì pastkaû ǔ Masìfe ì setkaû, raskìnutaû ǔ Tavory.</t> </i>


text:
<pb/><t>Глыбока загразлі ў распусьце яны; але Я пакараю ўсіх іх.</t> </p><i> <t>Glyboka zagrazlì ǔ raspus′ce âny; ale Â pakaraû ǔsìh ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яфрэма Я ведаю, і Ізраіль не схаваны ад Мяне; бо ты блудадзейнічаеш, Яфрэме, і Ізраіль апаганіўся.</t> </p><i> <t>Âfrèma Â vedaû, ì Ìzraìl′ ne shavany ad Mâne; bo ty bludadzejnìčaeš, Âfrème, ì Ìzraìl′ apaganìǔsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Справы іхнія не дазваляюць ім зьвярнуцца да Бога свайго, бо дух распусты ўсярэдзіне ў іх, і Госпада яны не спазналі.</t> </p><i> <t>Spravy ìhnìâ ne dazvalâûc′ ìm z′vârnucca da Boga svajgo, bo duh raspusty ǔsârèdzìne ǔ ìh, ì Gospada âny ne spaznalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І гонар Ізраілеў прыніжаны ў вачах у іх; і Ізраіль і Яфрэм загінуць ад бязбожнасьці сваёй; упадзе і Юда зь імі.</t> </p><i> <t>Ì gonar Ìzraìleǔ prynìžany ǔ vačah u ìh; ì Ìzraìl′ ì Âfrèm zagìnuc′ ad bâzbožnas′cì svaëj; upadze ì Ûda z′ ìmì.</t> </i>


text:
<t>З авечкамі сваімі пойдуць шукаць Госпада і ня знойдуць Яго: Ён адыдзе ад іх.</t> </p><i> <t>Z avečkamì svaìmì pojduc′ šukac′ Gospada ì nâ znojduc′ Âgo: Ën adydze ad ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпаду яны здрадзілі, бо нарадзілі чужых дзяцей; сёньня новы месяц зьесьць іх зь іхняй маёмасьцю.</t> </p><i> <t>Gospadu âny zdradzìlì, bo naradzìlì čužyh dzâcej; sën′nâ novy mesâc z′es′c′ ìh z′ ìhnâj maëmas′cû.</t> </i>


text:
<t>Затрубеце рогам у Гіне, трубою ў Раме; узвышайце голас у Бэтавэме: за табою, Веньяміне!</t> </p><i> <t>Zatrubece rogam u Gìne, truboû ǔ Rame; uzvyšajce golas u Bètavème: za taboû, Ven′âmìne!</t> </i>


text:
<pb/><t>Яфрэм зробіцца пустэльняю ў дзень пакараньня; паміж плямёнамі Ізраілевымі Я ўзьвясьціў гэта.</t> </p><i> <t>Âfrèm zrobìcca pustèl′nâû ǔ dzen′ pakaran′nâ; pamìž plâmënamì Ìzraìlevymì Â ǔz′vâs′cìǔ gèta.</t> </i>


text:
<t>Правадыры Юдавы сталі падобнымі на тых, што перасоўваюць межы: вылью на іх гнеў Мой, як ваду.</t> </p><i> <t>Pravadyry Ûdavy stalì padobnymì na tyh, što perasoǔvaûc′ mežy: vyl′û na ìh gneǔ Moj, âk vadu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгнечаны Яфрэм, уражаны судом; бо захацеў хадзіць сьледам за марнымі.</t> </p><i> <t>Prygnečany Âfrèm, uražany sudom; bo zahaceǔ hadzìc′ s′ledam za marnymì.</t> </i>


text:
<t>І буду як моль Яфрэму і як чарвяк дому Юдаваму.</t> </p><i> <t>Ì budu âk mol′ Âfrèmu ì âk čarvâk domu Ûdavamu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўбачыў Яфрэм хваробу сваю і Юда - сваю рану, і пайшоў Яфрэм да Асура і паслаў да цара Ярэва; але ён ня можа ацаліць вас, і ня вылечыць вас ад раны.</t> </p><i> <t>Ì ǔbačyǔ Âfrèm hvarobu svaû ì Ûda - svaû ranu, ì pajšoǔ Âfrèm da Asura ì paslaǔ da cara Ârèva; ale ën nâ moža acalìc′ vas, ì nâ vylečyc′ vas ad rany.</t> </i>


text:
<t>Бо Я як леў Яфрэму і як ільвяня дому Юдаваму; Я, Я разарву і пайду; панясу - і ніхто ня выратуе.</t> </p><i> <t>Bo Â âk leǔ Âfrèmu ì âk ìl′vânâ domu Ûdavamu; Â, Â razarvu ì pajdu; panâsu - ì nìhto nâ vyratue.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пайду, вярнуся ў Маё месца, пакуль яны ня прызнаюць сябе вінаватымі і ня знойдуць аблічча Майго.</t> </p><i> <t>Pajdu, vârnusâ ǔ Maë mesca, pakul′ âny nâ pryznaûc′ sâbe vìnavatymì ì nâ znojduc′ ablìčča Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>У скрусе сваёй яны з раньняга рана будуць шукаць Мяне і казаць: хадзем і вернемся да Госпада! бо Ён параніў - і Ён ацаліць нас, уразіў - і перавяжа нашыя раны;</t> </p><i> <t>U skruse svaëj âny z ran′nâga rana buduc′ šukac′ Mâne ì kazac′: hadzem ì vernemsâ da Gospada! bo Ën paranìǔ - ì Ën acalìc′ nas, urazìǔ - ì peravâža našyâ rany;</t> </i>


text:
<pb/><t>ажывіць нас праз два дні, на трэці дзень паставіць нас, і мы будзем жыць перад абліччам Яго.</t> </p><i> <t>ažyvìc′ nas praz dva dnì, na trècì dzen′ pastavìc′ nas, ì my budzem žyc′ perad ablìččam Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, спазнаем, будзем імкнуцца спазнаць Госпада; як ранішняя зара - зьяўленьні Яго, і Ён прыйдзе да нас як дождж, як позьні дождж абросіць зямлю.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, spaznaem, budzem ìmknucca spaznac′ Gospada; âk ranìšnââ zara - z′âǔlen′nì Âgo, ì Ën pryjdze da nas âk doždž, âk poz′nì doždž abrosìc′ zâmlû.</t> </i>


text:
<t>Што зраблю табе, Яфрэме? што зраблю табе, Юдзе? пабожнасьць вашая як ранішні туман і як раса, хутка зьнікомая.</t> </p><i> <t>Što zrablû tabe, Âfrème? što zrablû tabe, Ûdze? pabožnas′c′ vašaâ âk ranìšnì tuman ì âk rasa, hutka z′nìkomaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму Я ўражваў праз прарокаў і біў іх словамі вуснаў Маіх, і суд Мой як узыходнае сьвятло.</t> </p><i> <t>Tamu Â ǔražvaǔ praz prarokaǔ ì bìǔ ìh slovamì vusnaǔ Maìh, ì sud Moj âk uzyhodnae s′vâtlo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Я міласьці хачу, а не ахвяры, і Богаведаньня болей, чым усеспаленьняў.</t> </p><i> <t>Bo Â mìlas′cì haču, a ne ahvâry, ì Bogavedan′nâ bolej, čym usespalen′nâǔ.</t> </i>


text:
<t>А яны, падобна Адаму, парушылі запавет і там здрадзілі Мне.</t> </p><i> <t>A âny, padobna Adamu, parušylì zapavet ì tam zdradzìlì Mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Галаад - горад бязбожнікаў, запэцканы крывёю.</t> </p><i> <t>Galaad - gorad bâzbožnìkaǔ, zapèckany kryvëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як рабаўнікі высочваюць чалавека, так зборню сьвятароў забіваюць на дарозе ў Сіхем і ўчыняюць мярзоты.</t> </p><i> <t>Âk rabaǔnìkì vysočvaûc′ čalaveka, tak zbornû s′vâtaroǔ zabìvaûc′ na daroze ǔ Sìhem ì ǔčynâûc′ mârzoty.</t> </i>


text:
<pb/><t>У доме Ізраіля Я бачу жудаснае; там блудадзейства ў Яфрэма, апаганіўся Ізраіль.</t> </p><i> <t>U dome Ìzraìlâ Â baču žudasnae; tam bludadzejstva ǔ Âfrèma, apaganìǔsâ Ìzraìl′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І табе, Юдзе, вызначана жніво, калі Я вярну палон народу Майго.</t> </p><i> <t>Ì tabe, Ûdze, vyznačana žnìvo, kalì Â vârnu palon narodu Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі Я лекаваў Ізраіля, адкрылася няпраўда Яфрэмава і зладзейства Самарыі; бо яны паводзяцца ілжыва; і ўваходзіць злодзей, і разбойнік рабуе на вуліцах.</t> </p><i> <t>Kalì Â lekavaǔ Ìzraìlâ, adkrylasâ nâpraǔda Âfrèmava ì zladzejstva Samaryì; bo âny pavodzâcca ìlžyva; ì ǔvahodzìc′ zlodzej, ì razbojnìk rabue na vulìcah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня думаюць яны ў сэрцы сваім, што Я памятаю ўсе ліхадзействы іхнія; цяпер вакол іх учынкі іхнія; яны - перад абліччам Маім.</t> </p><i> <t>Nâ dumaûc′ âny ǔ sèrcy svaìm, što Â pamâtaû ǔse lìhadzejstvy ìhnìâ; câper vakol ìh učynkì ìhnìâ; âny - perad ablìččam Maìm.</t> </i>


text:
<t>Ліхадзействам сваім яны вяселяць цара і падманамі сваімі - князёў.</t> </p><i> <t>Lìhadzejstvam svaìm âny vâselâc′ cara ì padmanamì svaìmì - knâzëǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе яны палаюць пералюбствам, як печ, напаленая пекарам, які перастае паліць яе, калі замесіць цеста і яно ўкісьне.</t> </p><i> <t>Use âny palaûc′ peralûbstvam, âk peč, napalenaâ pekaram, âkì perastae palìc′ âe, kalì zamesìc′ cesta ì âno ǔkìs′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>"Дзень нашага цара!" кажуць князі, разгарачаныя да хваробы віном, а ён працягвае руку сваю да блюзьнераў.</t> </p><i> <t>"Dzen′ našaga cara!" kažuc′ knâzì, razgaračanyâ da hvaroby vìnom, a ën pracâgvae ruku svaû da blûz′neraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо яны хітрынай сваёю робяць сэрца сваё падобным да печы: пекар іхні сьпіць усю ноч, а раніцай яна гарыць як палымяны агонь.</t> </p><i> <t>Bo âny hìtrynaj svaëû robâc′ sèrca svaë padobnym da pečy: pekar ìhnì s′pìc′ usû noč, a ranìcaj âna garyc′ âk palymâny agon′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе яны распалены, як печ, і пажыраюць судзьдзяў сваіх; усе цары іхнія падаюць, і ніхто зь іх не зьвяртаецца да Мяне.</t> </p><i> <t>Use âny raspaleny, âk peč, ì pažyraûc′ sudz′dzâǔ svaìh; use cary ìhnìâ padaûc′, ì nìhto z′ ìh ne z′vârtaecca da Mâne.</t> </i>


text:
<t>Яфрэм зьмяшаўся з народамі, Яфрэм стаў як непавернуты хлеб.</t> </p><i> <t>Âfrèm z′mâšaǔsâ z narodamì, Âfrèm staǔ âk nepavernuty hleb.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чужыя пажыралі сілу ягоную, - і ён не заўважаў; сівізна пакрыла яго, а ён ня ведае.</t> </p><i> <t>Čužyâ pažyralì sìlu âgonuû, - ì ën ne zaǔvažaǔ; sìvìzna pakryla âgo, a ën nâ vedae.</t> </i>


text:
<pb/><t>І гонар Ізраіля прыніжаны ў вачах іхніх, - і пры ўсім гэтым яны не зьвярнуліся да Госпада Бога свайго і не знайшлі Яго.</t> </p><i> <t>Ì gonar Ìzraìlâ prynìžany ǔ vačah ìhnìh, - ì pry ǔsìm gètym âny ne z′vârnulìsâ da Gospada Boga svajgo ì ne znajšlì Âgo.</t> </i>


text:
<t>І зрабіўся Яфрэм, як дурны голуб, бяз сэрца: клічуць Егіпцянаў, ідуць у Асірыю.</t> </p><i> <t>Ì zrabìǔsâ Âfrèm, âk durny golub, bâz sèrca: klìčuc′ Egìpcânaǔ, ìduc′ u Asìryû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі яны пойдуць, Я закіну на іх сетку Маю; як птушак нябесных скіну іх; пакараю іх, як чула зборня іхняя.</t> </p><i> <t>Kalì âny pojduc′, Â zakìnu na ìh setku Maû; âk ptušak nâbesnyh skìnu ìh; pakaraû ìh, âk čula zbornâ ìhnââ.</t> </i>


text:
<t>Гора ім, што яны адышлі ад Мяне; пагібель ім, што яны адпаліся ад Мяне! Я ратаваў іх, а яны ілжу казалі на Мяне.</t> </p><i> <t>Gora ìm, što âny adyšlì ad Mâne; pagìbel′ ìm, što âny adpalìsâ ad Mâne! Â ratavaǔ ìh, a âny ìlžu kazalì na Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>І не зьвярталіся да Мяне сэрцам сваім, калі галасілі на ложках сваіх; зьбіраюцца дзеля хлеба і віна, а ад Мяне аддаляюцца.</t> </p><i> <t>Ì ne z′vârtalìsâ da Mâne sèrcam svaìm, kalì galasìlì na ložkah svaìh; z′bìraûcca dzelâ hleba ì vìna, a ad Mâne addalâûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я наводзіў іх на розум, а яны намышлялі ліхое супроць Мяне.</t> </p><i> <t>Â navodzìǔ ìh na rozum, a âny namyšlâlì lìhoe suproc′ Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны зьвярталіся, але не да ‹сявышняга, зрабіліся - як ненадзейны лук; загінуць ад меча князя іхняга за дзёрзкасьць языка свайго; гэта будзе пасьмяяньне зь іх у зямлі Егіпецкай.</t> </p><i> <t>Âny z′vârtalìsâ, ale ne da ‹sâvyšnâga, zrabìlìsâ - âk nenadzejny luk; zagìnuc′ ad meča knâzâ ìhnâga za dzërzkas′c′ âzyka svajgo; gèta budze pas′mâân′ne z′ ìh u zâmlì Egìpeckaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Трубу да вуснаў тваіх! Як арол наляціць на дом Гасподні за тое, што яны парушылі запавет Мой і пераступілі закон Мой!</t> </p><i> <t>Trubu da vusnaǔ tvaìh! Âk arol nalâcìc′ na dom Gaspodnì za toe, što âny parušylì zapavet Moj ì perastupìlì zakon Moj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Мяне будуць заклікаць: "Божа мой! мы спазналі Цябе, мы - Ізраіль".</t> </p><i> <t>Mâne buduc′ zaklìkac′: "Boža moj! my spaznalì Câbe, my - Ìzraìl′".</t> </i>


text:
<pb/><t>Адкінуў Ізраіль добрае; вораг будзе перасьледаваць яго.</t> </p><i> <t>Adkìnuǔ Ìzraìl′ dobrae; vorag budze peras′ledavac′ âgo.</t> </i>


text:
<t>Пастаўлялі цароў самыя, безь Мяне; ставілі князёў, але без Майго ведаму; з срэбра свайго і золата свайго рабілі сабе ідалаў: адтуль - пагібель.</t> </p><i> <t>Pastaǔlâlì caroǔ samyâ, bez′ Mâne; stavìlì knâzëǔ, ale bez Majgo vedamu; z srèbra svajgo ì zolata svajgo rabìlì sabe ìdalaǔ: adtul′ - pagìbel′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакінула цябе цяля тваё, Самарыя! запалаў гнеў Мой на іх; дакуль ня могуць яны ачысьціцца?</t> </p><i> <t>Pakìnula câbe câlâ tvaë, Samaryâ! zapalaǔ gneǔ Moj na ìh; dakul′ nâ moguc′ âny ačys′cìcca?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо і ён - справа Ізраіля. Мастак зрабіў яго, і таму ён - ня бог; у кавалкі ператворыцца цяля Самарыйскае!</t> </p><i> <t>Bo ì ën - sprava Ìzraìlâ. Mastak zrabìǔ âgo, ì tamu ën - nâ bog; u kavalkì peratvorycca câlâ Samaryjskae!</t> </i>


text:
<t>Як што яны сеялі вецер, дык і пажнуць буру: хлеба на корані ня будзе ў яго, зерне ня дасьць мукі, а калі і дасьць, дык чужыя праглынуць яе.</t> </p><i> <t>Âk što âny seâlì vecer, dyk ì pažnuc′ buru: hleba na koranì nâ budze ǔ âgo, zerne nâ das′c′ mukì, a kalì ì das′c′, dyk čužyâ praglynuc′ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праглынуты Ізраіль; цяпер яны будуць сярод народаў як няпрыдатны посуд.</t> </p><i> <t>Praglynuty Ìzraìl′; câper âny buduc′ sârod narodaǔ âk nâprydatny posud.</t> </i>


text:
<t>Яны пайшлі да Асура; як дзікі асёл, адзінокі бадзяга, Яфрэм здабываў добрую прыхільнасьць да сябе.</t> </p><i> <t>Âny pajšlì da Asura; âk dzìkì asël, adzìnokì badzâga, Âfrèm zdabyvaǔ dobruû pryhìl′nas′c′ da sâbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хоць яны і пасылалі дарункі народам, але неўзабаве Я зьбяру іх, і яны пачнуць пакутаваць ад цяжару цара князёў;</t> </p><i> <t>Hoc′ âny ì pasylalì darunkì narodam, ale neǔzabave Â z′bâru ìh, ì âny pačnuc′ pakutavac′ ad câžaru cara knâzëǔ;</t> </i>


text:
<t>бо шмат ахвярнікаў набудаваў Яфрэм дзеля грэху, - у грэх паслужыліся яму гэтыя ахвярнікі.</t> </p><i> <t>bo šmat ahvârnìkaǔ nabudavaǔ Âfrèm dzelâ grèhu, - u grèh paslužylìsâ âmu gètyâ ahvârnìkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Напісаў Я яму важныя законы Мае, але яны палічаны ім як бы чужыя.</t> </p><i> <t>Napìsaǔ Â âmu važnyâ zakony Mae, ale âny palìčany ìm âk by čužyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>У ахвярапрынашэньнях Мне яны прыносяць мяса і ядуць яго; Госпаду не да спадобы яны; сёньня Ён згадае бязбожнасьць іхнюю і пакарае іх за грахі іхнія: яны вернуцца ў Егіпет.</t> </p><i> <t>U ahvâraprynašèn′nâh Mne âny prynosâc′ mâsa ì âduc′ âgo; Gospadu ne da spadoby âny; sën′nâ Ën zgadae bâzbožnas′c′ ìhnûû ì pakarae ìh za grahì ìhnìâ: âny vernucca ǔ Egìpet.</t> </i>


text:
<pb/><t>Забыў Ізраіль Садзецеля свайго і зладзіў капішчы, і Юда набудаваў шмат умацаваных гарадоў; але Я пашлю агонь на гарады яго, - і зжарэ харомы ягоныя.</t> </p><i> <t>Zabyǔ Ìzraìl′ Sadzecelâ svajgo ì zladzìǔ kapìščy, ì Ûda nabudavaǔ šmat umacavanyh garadoǔ; ale Â pašlû agon′ na garady âgo, - ì zžarè haromy âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня радуйся, Ізраіле, да захапленьня, як іншыя народы, бо ты блудадзейнічаеш, аддаліўшыся ад Бога твайго: любіш блудадзейныя дарункі на ўсіх гумнах.</t> </p><i> <t>Nâ radujsâ, Ìzraìle, da zahaplen′nâ, âk ìnšyâ narody, bo ty bludadzejnìčaeš, addalìǔšysâ ad Boga tvajgo: lûbìš bludadzejnyâ darunkì na ǔsìh gumnah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гумно і чавільня ня будзе карміць іх, і надзея на вінаградны сок ашукае іх.</t> </p><i> <t>Gumno ì čavìl′nâ nâ budze karmìc′ ìh, ì nadzeâ na vìnagradny sok ašukae ìh.</t> </i>


text:
<t>Ня будуць яны жыць на зямлі Гасподняй: Яфрэм вернецца ў Егіпет, і ў Асірыі будуць есьці нячыстае.</t> </p><i> <t>Nâ buduc′ âny žyc′ na zâmlì Gaspodnâj: Âfrèm vernecca ǔ Egìpet, ì ǔ Asìryì buduc′ es′cì nâčystae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня будуць ліць Госпаду віна, і не да спадобы Яму будуць ахвяры іхнія; яны будуць ім, як хлеб хаўтурны: усе, што будуць есьці яго, апаганяцца, бо хлеб іхні - для душы іхняй, а ў дом Гасподні ён ня ўвойдзе.</t> </p><i> <t>Nâ buduc′ lìc′ Gospadu vìna, ì ne da spadoby Âmu buduc′ ahvâry ìhnìâ; âny buduc′ ìm, âk hleb haǔturny: use, što buduc′ es′cì âgo, apaganâcca, bo hleb ìhnì - dlâ dušy ìhnâj, a ǔ dom Gaspodnì ën nâ ǔvojdze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што рабіцьмеце ў дзень урачыстасьці і ў дзень сьвята Гасподняга?</t> </p><i> <t>Što rabìc′mece ǔ dzen′ uračystas′cì ì ǔ dzen′ s′vâta Gaspodnâga?</t> </i>


text:
<t>Бо вось, яны сыдуць з прычыны спусташэньня; Егіпет зьбярэ іх, Мэмфіс пахавае іх; каштоўнасьцямі іх з срэбра завалодае крапіва, калючае церне будзе ў намётах іхніх.</t> </p><i> <t>Bo vos′, âny syduc′ z pryčyny spustašèn′nâ; Egìpet z′bârè ìh, Mèmfìs pahavae ìh; kaštoǔnas′câmì ìh z srèbra zavalodae krapìva, kalûčae cerne budze ǔ namëtah ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыйшлі дні наведваньня, прыйшлі дні аддачы. Хай жа ўведае Ізраіль, што дурны прадказальнік, бяз розуму той, хто выдае сябе за натхнёнага, з прычыны мноства беззаконьняў тваіх і вялікай варожасьці!</t> </p><i> <t>Pryjšlì dnì navedvan′nâ, pryjšlì dnì addačy. Haj ža ǔvedae Ìzraìl′, što durny pradkazal′nìk, bâz rozumu toj, hto vydae sâbe za nathnënaga, z pryčyny mnostva bezzakon′nâǔ tvaìh ì vâlìkaj varožas′cì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Яфрэм - вартаўнік каля Бога майго; прарок - сетка птушкалова на ўсіх дарогах ягоных; змуста - у доме Бога ягонага.</t> </p><i> <t>Âfrèm - vartaǔnìk kalâ Boga majgo; prarok - setka ptuškalova na ǔsìh darogah âgonyh; zmusta - u dome Boga âgonaga.</t> </i>


text:
<t>Глыбока ўпалі яны, разбэсьціліся, як за дзён Гівы; Ён успомніў бязбожнасьць іхнюю, пакарае іх за грахі іхнія.</t> </p><i> <t>Glyboka ǔpalì âny, razbès′cìlìsâ, âk za dzën Gìvy; Ën uspomnìǔ bâzbožnas′c′ ìhnûû, pakarae ìh za grahì ìhnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як вінаград у пустыні, Я знайшоў Ізраіля; як першую ягадзіну на смакоўніцы, у першы час яе, убачыў я бацькоў вашых, - але яны пайшлі да Ваалфэгора і аддаліся ганебшчыне, і самі зрабіліся мярзотнымі, як тыя, якіх палюбілі.</t> </p><i> <t>Âk vìnagrad u pustynì, Â znajšoǔ Ìzraìlâ; âk peršuû âgadzìnu na smakoǔnìcy, u peršy čas âe, ubačyǔ â bac′koǔ vašyh, - ale âny pajšlì da Vaalfègora ì addalìsâ ganebščyne, ì samì zrabìlìsâ mârzotnymì, âk tyâ, âkìh palûbìlì.</t> </i>


text:
<t>У Яфрэмлянаў, як птушка, паляціць слава: ні нараджэньня, ні цяжарнасьці, ні зачацьця.</t> </p><i> <t>U Âfrèmlânaǔ, âk ptuška, palâcìc′ slava: nì naradžèn′nâ, nì câžarnas′cì, nì začac′câ.</t> </i>


text:
<pb/><t>А хоць бы яны і выхавалі дзяцей сваіх, адбяруць іх; бо гора ім, калі адыду ад іх!</t> </p><i> <t>A hoc′ by âny ì vyhavalì dzâcej svaìh, adbâruc′ ìh; bo gora ìm, kalì adydu ad ìh!</t> </i>


text:
<pb/><t>Яфрэм, як Я бачыў яго да Тыра, пасаджаны на цудоўнай мясцовасьці; аднак Яфрэм выведзе дзяцей сваіх да забойцы.</t> </p><i> <t>Âfrèm, âk Â bačyǔ âgo da Tyra, pasadžany na cudoǔnaj mâscovas′cì; adnak Âfrèm vyvedze dzâcej svaìh da zabojcy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дай ім, Госпадзе... што Ты дасі ім? Дай ім вантробу няплодную і сухія саскі.</t> </p><i> <t>Daj ìm, Gospadze... što Ty dasì ìm? Daj ìm vantrobu nâplodnuû ì suhìâ saskì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усё ліха іхняе - у Галгале: там Я зьненавідзеў іх за ліхія дзеі іхнія; выганю іх з дома Майго, ня буду болей любіць іх; усе князі іхнія - адступнікі.</t> </p><i> <t>Usë lìha ìhnâe - u Galgale: tam Â z′nenavìdzeǔ ìh za lìhìâ dzeì ìhnìâ; vyganû ìh z doma Majgo, nâ budu bolej lûbìc′ ìh; use knâzì ìhnìâ - adstupnìkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пабіты Яфрэм; высах корань іх, - ня будуць прыносіць яны плоду, а калі і будуць радзіць, Я ўсьмерчу пахацінскі плод нутрыны іхняй.</t> </p><i> <t>Pabìty Âfrèm; vysah koran′ ìh, - nâ buduc′ prynosìc′ âny plodu, a kalì ì buduc′ radzìc′, Â ǔs′merču pahacìnskì plod nutryny ìhnâj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адкіне іх Бог мой, бо яны не паслухаліся Яго, - і будуць валацугамі паміж народамі.</t> </p><i> <t>Adkìne ìh Bog moj, bo âny ne pasluhalìsâ Âgo, - ì buduc′ valacugamì pamìž narodamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ізраіль - галінасты вінаград, памнажае сабе плод; чым болей у яго пладоў, тым болей памнажае ахвярнікі; чым лепшая зямля ў яго, тым болей упрыгожваюць яны куміраў.</t> </p><i> <t>Ìzraìl′ - galìnasty vìnagrad, pamnažae sabe plod; čym bolej u âgo pladoǔ, tym bolej pamnažae ahvârnìkì; čym lepšaâ zâmlâ ǔ âgo, tym bolej uprygožvaûc′ âny kumìraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падзялілася сэрца іхняе, за гэта яны і будуць пакараныя: Ён разбурыць ахвярнікі іхнія, скрышыць куміраў іхніх.</t> </p><i> <t>Padzâlìlasâ sèrca ìhnâe, za gèta âny ì buduc′ pakaranyâ: Ën razburyc′ ahvârnìkì ìhnìâ, skryšyc′ kumìraǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<t>Цяпер яны кажуць: "няма ў нас цара, бо мы не збаяліся - Госпада! а цар - што нам зробіць?"</t> </p><i> <t>Câper âny kažuc′: "nâma ǔ nas cara, bo my ne zbaâlìsâ - Gospada! a car - što nam zrobìc′?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Кажуць словы пустыя, божацца ілжыва, заключаюць пагадненьні; за гэта явіцца суд над імі, як атрутная трава на барознах поля.</t> </p><i> <t>Kažuc′ slovy pustyâ, božacca ìlžyva, zaklûčaûc′ pagadnen′nì; za gèta âvìcca sud nad ìmì, âk atrutnaâ trava na baroznah polâ.</t> </i>


text:
<t>За цяля Бэт-Авэна затрымцяць жыхары Самарыі; заплача па ім народ, і жрацы яго, што радаваліся за яго, будуць плакаць па славе ягонай, бо яна адыдзе ад яго.</t> </p><i> <t>Za câlâ Bèt-Avèna zatrymcâc′ žyhary Samaryì; zaplača pa ìm narod, ì žracy âgo, što radavalìsâ za âgo, buduc′ plakac′ pa slave âgonaj, bo âna adydze ad âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>А сам ён аднесены будзе ў Асірыю - у дарунак цару Ярэву; пасаромлены будзе Яфрэм, і пасароміцца Ізраіль ад намыслу свайго.</t> </p><i> <t>A sam ën adneseny budze ǔ Asìryû - u darunak caru Ârèvu; pasaromleny budze Âfrèm, ì pasaromìcca Ìzraìl′ ad namyslu svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьнікне ў Самарыі цар яе - як шум на паверхні вады.</t> </p><i> <t>Z′nìkne ǔ Samaryì car âe - âk šum na paverhnì vady.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вынішчаны будуць вышыні Авэна - за грэх Ізраіля; церне і ваўчкі вырастуць на ахвярніках іхніх, і скажуць яны горам: "пакрыйце нас", і пагоркам: "упадзеце на нас!"</t> </p><i> <t>Ì vynìščany buduc′ vyšynì Avèna - za grèh Ìzraìlâ; cerne ì vaǔčkì vyrastuc′ na ahvârnìkah ìhnìh, ì skažuc′ âny goram: "pakryjce nas", ì pagorkam: "upadzece na nas!"</t> </i>


text:
<t>Больш, чым у дні Гівы, грашыў ты, Ізраіле; там яны ўстоялі; вайна ў Гаваоне супроць сыноў бязбожнасьці не спасьцігла іх.</t> </p><i> <t>Bol′š, čym u dnì Gìvy, grašyǔ ty, Ìzraìle; tam âny ǔstoâlì; vajna ǔ Gavaone suproc′ synoǔ bâzbožnas′cì ne spas′cìgla ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паводле жаданьня Майго пакараю іх, - і зьбяруцца супроць іх народы, і яны будуць зьвязаныя за двайное злачынства іхняе.</t> </p><i> <t>Pavodle žadan′nâ Majgo pakaraû ìh, - ì z′bârucca suproc′ ìh narody, ì âny buduc′ z′vâzanyâ za dvajnoe zlačynstva ìhnâe.</t> </i>


text:
<t>Яфрэм - навучанае цяля, прывычнае да малацьбы, і Я сам, пакладу ярмо на тлустую шыю яго; на Яфрэме будуць вярхом езьдзіць, Юда будзе араць, Якаў будзе баранаваць.</t> </p><i> <t>Âfrèm - navučanae câlâ, pryvyčnae da malac′by, ì Â sam, pakladu ârmo na tlustuû šyû âgo; na Âfrème buduc′ vârhom ez′dzìc′, Ûda budze arac′, Âkaǔ budze baranavac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сейце ў сабе праўду - і пажняце міласьць; разворвайце ў сябе навіну, бо час - знайсьці Госпада, каб Ён, калі прыйдзе, дажджом выліў на вас праўду.</t> </p><i> <t>Sejce ǔ sabe praǔdu - ì pažnâce mìlas′c′; razvorvajce ǔ sâbe navìnu, bo čas - znajs′cì Gospada, kab Ën, kalì pryjdze, daždžom vylìǔ na vas praǔdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вы ўраблялі беззаконьні, ясьце плод ілжы, бо ты спадзяваўся на шлях твой, на мноства ваяроў тваіх.</t> </p><i> <t>Vy ǔrablâlì bezzakon′nì, âs′ce plod ìlžy, bo ty spadzâvaǔsâ na šlâh tvoj, na mnostva vaâroǔ tvaìh.</t> </i>


text:
<t>І адбудзецца розрух у народзе тваім, і ўсе цьвярдыні твае будуць разбураныя, як Салман разбурыў Бэт-Арбэл у дзень бітвы: маці была забітая зь дзецьмі.</t> </p><i> <t>Ì adbudzecca rozruh u narodze tvaìm, ì ǔse c′vârdynì tvae buduc′ razburanyâ, âk Salman razburyǔ Bèt-Arbèl u dzen′ bìtvy: macì byla zabìtaâ z′ dzec′mì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, што ўчыніў вам Вэтыль за край бязбожнасьці вашай.</t> </p><i> <t>Vos′, što ǔčynìǔ vam Vètyl′ za kraj bâzbožnas′cì vašaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І на золку загіне цар Ізраілеў! Калі Ізраіль быў малады, Я любіў яго і зь Егіпта выклікаў сына Майго.</t> </p><i> <t>Ì na zolku zagìne car Ìzraìleǔ! Kalì Ìzraìl′ byǔ malady, Â lûbìǔ âgo ì z′ Egìpta vyklìkaǔ syna Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Клікалі іх, а яны ішлі прэч ад аблічча іх; прыносілі ахвяру Ваалам і кадзілі ідалам.</t> </p><i> <t>Klìkalì ìh, a âny ìšlì prèč ad ablìčča ìh; prynosìlì ahvâru Vaalam ì kadzìlì ìdalam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я Сам прывучаў Яфрэма хадзіць, насіў яго на руках Сваіх, а яны не ўсьведамлялі, што я лекаваў іх.</t> </p><i> <t>Â Sam pryvučaǔ Âfrèma hadzìc′, nasìǔ âgo na rukah Svaìh, a âny ne ǔs′vedamlâlì, što â lekavaǔ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Путамі чалавечымі цягнуў Я іх, путамі любові, і быў ім як бы тым, хто падымае ярмо са сківіцаў іхніх, і ласкава падкладваў ежу ім.</t> </p><i> <t>Putamì čalavečymì câgnuǔ Â ìh, putamì lûbovì, ì byǔ ìm âk by tym, hto padymae ârmo sa skìvìcaǔ ìhnìh, ì laskava padkladvaǔ ežu ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня вернецца ён у Егіпет; але Асур - ён будзе царом яго, бо яны не схацелі зьвярнуцца да Мяне. І ўпадзе меч на гарады яго - і зьнішчыць замкі ягоныя і зжарэ іх за намыслы іхнія.</t> </p><i> <t>Nâ vernecca ën u Egìpet; ale Asur - ën budze carom âgo, bo âny ne shacelì z′vârnucca da Mâne. Ì ǔpadze meč na garady âgo - ì z′nìščyc′ zamkì âgonyâ ì zžarè ìh za namysly ìhnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Народ Мой закасьцянеў у адпадзеньні ад Мяне, хоць і заклікаюць яго да вышэйшага, ён не ўзвышаецца аднадушна.</t> </p><i> <t>Narod Moj zakas′câneǔ u adpadzen′nì ad Mâne, hoc′ ì zaklìkaûc′ âgo da vyšèjšaga, ën ne ǔzvyšaecca adnadušna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што зраблю з табою, Яфрэме? як здраджу табе, Ізраіле? Ці зраблю з табою, як з Адамам, ці зраблю табе, як Сэваіму? Павярнулася ўва Мне сэрца Маё, загарэлася шкадоба Мая!</t> </p><i> <t>Što zrablû z taboû, Âfrème? âk zdradžu tabe, Ìzraìle? Cì zrablû z taboû, âk z Adamam, cì zrablû tabe, âk Sèvaìmu? Pavârnulasâ ǔva Mne sèrca Maë, zagarèlasâ škadoba Maâ!</t> </i>


text:
<t>Не зраблю паводле лютасьці гневу Майго, ня зьнішчу Яфрэма, бо Я - Бог, а не чалавек; сярод цябе - Сьвяты; Я не ўвайду ў горад.</t> </p><i> <t>Ne zrablû pavodle lûtas′cì gnevu Majgo, nâ z′nìšču Âfrèma, bo Â - Bog, a ne čalavek; sârod câbe - S′vâty; Â ne ǔvajdu ǔ gorad.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьледам за Госпадам пойдуць яны. Як леў, Ён дасьць голас Свой; дасьць голас Свой, - страпянуцца да Яго сыны з захаду,</t> </p><i> <t>S′ledam za Gospadam pojduc′ âny. Âk leǔ, Ën das′c′ golas Svoj; das′c′ golas Svoj, - strapânucca da Âgo syny z zahadu,</t> </i>


text:
<t>страпянуцца зь Егіпта як птушкі, і зь зямлі Асірыйскай, як галубы. і ўсялю іх у дамы іхнія, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>strapânucca z′ Egìpta âk ptuškì, ì z′ zâmlì Asìryjskaj, âk galuby. ì ǔsâlû ìh u damy ìhnìâ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Акружыць Мяне Яфрэм маною і дом Ізраілеў - хітрынаю; Юда трымаўся яшчэ Бога і верны быў са сьвятымі.</t> </p><i> <t>Akružyc′ Mâne Âfrèm manoû ì dom Ìzraìleǔ - hìtrynaû; Ûda trymaǔsâ âščè Boga ì verny byǔ sa s′vâtymì.</t> </i>


text:
<t>Яфрэм пасьвіць вецер і ганяецца за ўсходнім ветрам, кожны дзень памнажае ілжу і спусташэньні; заключаюць яны саюз з Асурам, і ў Егіпет вывозіцца алей.</t> </p><i> <t>Âfrèm pas′vìc′ vecer ì ganâecca za ǔshodnìm vetram, kožny dzen′ pamnažae ìlžu ì spustašèn′nì; zaklûčaûc′ âny saûz z Asuram, ì ǔ Egìpet vyvozìcca alej.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але і зь Юдам у Госпада суд, - і Ён наведае Якава па дарогах ягоных, аддасьць яму паводле дзеяў ягоных.</t> </p><i> <t>Ale ì z′ Ûdam u Gospada sud, - ì Ën navedae Âkava pa darogah âgonyh, addas′c′ âmu pavodle dzeâǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<t>Яшчэ ў чэраве ў маці запыняў ён брата свайго, а ўзмужнеўшы змагаўся з Богам.</t> </p><i> <t>Âščè ǔ čèrave ǔ macì zapynâǔ ën brata svajgo, a ǔzmužneǔšy zmagaǔsâ z Bogam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён змагаўся з анёлам - і перамог; плакаў і благаў Яго; у Віфляеме Ён знайшоў нас і там гутарыў з намі.</t> </p><i> <t>Ën zmagaǔsâ z anëlam - ì peramog; plakaǔ ì blagaǔ Âgo; u Vìflâeme Ën znajšoǔ nas ì tam gutaryǔ z namì.</t> </i>


text:
<pb/><t>А Гасподзь ёсьць Бог Саваоф; Сутны - імя Яго.</t> </p><i> <t>A Gaspodz′ ës′c′ Bog Savaof; Sutny - ìmâ Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьвярніся і ты да Бога твайго: назірай міласьць і суд і спадзявайся на Бога твайго заўсёды.</t> </p><i> <t>Z′vârnìsâ ì ty da Boga tvajgo: nazìraj mìlas′c′ ì sud ì spadzâvajsâ na Boga tvajgo zaǔsëdy.</t> </i>


text:
<t>Хананэянін зь няправільнымі вагамі ў руцэ любіць крыўдзіць;</t> </p><i> <t>Hananèânìn z′ nâpravìl′nymì vagamì ǔ rucè lûbìc′ kryǔdzìc′;</t> </i>


text:
<pb/><t>і Яфрэм кажа: "аднак я разбагацеў; назапасіў сабе маёмасьці, хоць ва ўсіх маіх працах ня знойдуць нічога незаконнага, што было б грэхам".</t> </p><i> <t>ì Âfrèm kaža: "adnak â razbagaceǔ; nazapasìǔ sabe maëmas′cì, hoc′ va ǔsìh maìh pracah nâ znojduc′ nìčoga nezakonnaga, što bylo b grèham".</t> </i>


text:
<pb/><t>А Я, Гасподзь Бог твой ад самай зямлі Егіпецкай, зноў пасялю цябе ў кушчах, як у дні сьвята.</t> </p><i> <t>A Â, Gaspodz′ Bog tvoj ad samaj zâmlì Egìpeckaj, znoǔ pasâlû câbe ǔ kuščah, âk u dnì s′vâta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я гаварыў прарокам і памнажаў уявы і праз прарокаў ужываў прытчы.</t> </p><i> <t>Â gavaryǔ prarokam ì pamnažaǔ uâvy ì praz prarokaǔ užyvaǔ prytčy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі Галаад зрабіўся Авэнам, дык яны сталі марныя, у Галгалах калолі ў ахвяру цялят, і ахвярнікі іхнія стаялі як крушні на межах поля.</t> </p><i> <t>Kalì Galaad zrabìǔsâ Avènam, dyk âny stalì marnyâ, u Galgalah kalolì ǔ ahvâru câlât, ì ahvârnìkì ìhnìâ staâlì âk krušnì na mežah polâ.</t> </i>


text:
<t>Уцёк Якаў на палі Сірыйскія, і служыў Ізраіль за жонку і за жонку вартаваў авечак.</t> </p><i> <t>Ucëk Âkaǔ na palì Sìryjskìâ, ì služyǔ Ìzraìl′ za žonku ì za žonku vartavaǔ avečak.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праз прарока вывеў Гасподзь Ізраіля зь Егіпта і праз прарока Ён ахоўваў яго.</t> </p><i> <t>Praz praroka vyveǔ Gaspodz′ Ìzraìlâ z′ Egìpta ì praz praroka Ën ahoǔvaǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Моцна раздражніў Яфрэм Госпада, і за тое кроў яго пакіне на ім і кляцьбу яго аберне Гасподзь на яго.</t> </p><i> <t>Mocna razdražnìǔ Âfrèm Gospada, ì za toe kroǔ âgo pakìne na ìm ì klâc′bu âgo aberne Gaspodz′ na âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі Яфрэм гаварыў, усе трапяталі. Ён быў высокі ў Ізраілі; але зрабіўся вінаватым праз Ваала - і загінуў.</t> </p><i> <t>Kalì Âfrèm gavaryǔ, use trapâtalì. Ën byǔ vysokì ǔ Ìzraìlì; ale zrabìǔsâ vìnavatym praz Vaala - ì zagìnuǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сёньня дадалі яны да грэху: нарабілі сабе літых ідалаў з срэбра свайго паводле разуменьня свайго, - поўная праца мастакоў, - і кажуць яны людзям, якія прыносяць ахвяру: "цалуйце цяльцоў!"</t> </p><i> <t>Ì sën′nâ dadalì âny da grèhu: narabìlì sabe lìtyh ìdalaǔ z srèbra svajgo pavodle razumen′nâ svajgo, - poǔnaâ praca mastakoǔ, - ì kažuc′ âny lûdzâm, âkìâ prynosâc′ ahvâru: "calujce câl′coǔ!"</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое яны будуць - як ранішні туман, як раса, што скора зьнікае, як мякіна, што зьвяваецца з гумна, і як дым з коміна.</t> </p><i> <t>Za toe âny buduc′ - âk ranìšnì tuman, âk rasa, što skora z′nìkae, âk mâkìna, što z′vâvaecca z gumna, ì âk dym z komìna.</t> </i>


text:
<t>Але Я - Гасподзь Бог твой ад зямлі Егіпецкай, - і ты не павінен ведаць іншага бога апрача Мяне, і няма Збаўцы апрача Мяне.</t> </p><i> <t>Ale Â - Gaspodz′ Bog tvoj ad zâmlì Egìpeckaj, - ì ty ne pavìnen vedac′ ìnšaga boga aprača Mâne, ì nâma Zbaǔcy aprača Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я прызнаў цябе ў пустыні, у зямлі сасьмяглай.</t> </p><i> <t>Â pryznaǔ câbe ǔ pustynì, u zâmlì sas′mâglaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Маючы палеткі, яны былі сытныя; а калі насычаліся, дык узьвесялялася сэрца іхняе, і таму Яны забывалі Мяне</t> </p><i> <t>Maûčy paletkì, âny bylì sytnyâ; a kalì nasyčalìsâ, dyk uz′vesâlâlasâ sèrca ìhnâe, ì tamu Âny zabyvalì Mâne</t> </i>


text:
<pb/><t>І Я буду ім як леў, як ільвяня буду высочваць пры дарозе.</t> </p><i> <t>Ì Â budu ìm âk leǔ, âk ìl′vânâ budu vysočvac′ pry daroze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду нападаць на іх, як пазбаўленая дзяцей мядзьведзіха, разьдзіраць змесьцішча сэрца іхняга, есьці іх там, як ільвіца; польныя зьвяры будуць ірваць іх.</t> </p><i> <t>Budu napadac′ na ìh, âk pazbaǔlenaâ dzâcej mâdz′vedzìha, raz′dzìrac′ zmes′cìšča sèrca ìhnâga, es′cì ìh tam, âk ìl′vìca; pol′nyâ z′vâry buduc′ ìrvac′ ìh.</t> </i>


text:
<t>Загубіў ты сябе, Ізраіле, бо толькі ўва Мне - апора твая!</t> </p><i> <t>Zagubìǔ ty sâbe, Ìzraìle, bo tol′kì ǔva Mne - apora tvaâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзе цар твой цяпер? Хай ён ратуе цябе ва ўсіх гарадах тваіх! Дзе судзьдзі твае, пра якіх казаў ты: "дай нам цара і начальнікаў?"</t> </p><i> <t>Dze car tvoj câper? Haj ën ratue câbe va ǔsìh garadah tvaìh! Dze sudz′dzì tvae, pra âkìh kazaǔ ty: "daj nam cara ì načal′nìkaǔ?"</t> </i>


text:
<pb/><t>І Я даў табе цара ў гневе Маім і забраў - у абурэньні.</t> </p><i> <t>Ì Â daǔ tabe cara ǔ gneve Maìm ì zabraǔ - u aburèn′nì.</t> </i>


text:
<t>Зьвязаны ў вузел беззаконьні Яфрэмава, захаваны ягоны грэх.</t> </p><i> <t>Z′vâzany ǔ vuzel bezzakon′nì Âfrèmava, zahavany âgony grèh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мукі парадзіхі спасьцігнуць яго; ён - сын неразумны, інакш не стаяў бы доўга ў становішчы, у якім нараджаюцца дзеці.</t> </p><i> <t>Mukì paradzìhì spas′cìgnuc′ âgo; ën - syn nerazumny, ìnakš ne staâǔ by doǔga ǔ stanovìščy, u âkìm naradžaûcca dzecì.</t> </i>


text:
<t>Ад улады пекла Я адкуплю іх, ад смерці выбаўлю іх. Смерць! дзе тваё джала? пекла! дзе твая перамога? раскаяньня ў гэтым ня будзе ў Мяне.</t> </p><i> <t>Ad ulady pekla Â adkuplû ìh, ad smercì vybaǔlû ìh. Smerc′! dze tvaë džala? pekla! dze tvaâ peramoga? raskaân′nâ ǔ gètym nâ budze ǔ Mâne.</t> </i>


text:
<t>Хоць Яфрэм пладавіты паміж братамі, але прыйдзе ўсходні вецер, падымецца вецер Гасподні з пустыні, - і высахне крыніца яго: ён спустошыць скарбніцу ўсіх каштоўных сасудаў.</t> </p><i> <t>Hoc′ Âfrèm pladavìty pamìž bratamì, ale pryjdze ǔshodnì vecer, padymecca vecer Gaspodnì z pustynì, - ì vysahne krynìca âgo: ën spustošyc′ skarbnìcu ǔsìh kaštoǔnyh sasudaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спустошана будзе Самарыя, бо паўстала супраць Бога свайго: ад меча ўпадуць яны, дзеці іхнія будуць разьбіты, і цяжарныя іхнія будуць расьсечаныя.</t> </p><i> <t>Spustošana budze Samaryâ, bo paǔstala suprac′ Boga svajgo: ad meča ǔpaduc′ âny, dzecì ìhnìâ buduc′ raz′bìty, ì câžarnyâ ìhnìâ buduc′ ras′sečanyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьвярніся, Ізраіле, да Бога твайго: бо ты ўпаў ад бязбожнасьці тваёй.</t> </p><i> <t>Z′vârnìsâ, Ìzraìle, da Boga tvajgo: bo ty ǔpaǔ ad bâzbožnas′cì tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вазьмеце з сабою малітоўныя словы і зьвярнецеся да Госпада; кажэце яму: "адбяры ўсякае беззаконьне і прымі на дабро, і мы прынясём ахвяру вуснаў нашых.</t> </p><i> <t>Vaz′mece z saboû malìtoǔnyâ slovy ì z′vârnecesâ da Gospada; kažèce âmu: "adbâry ǔsâkae bezzakon′ne ì prymì na dabro, ì my prynâsëm ahvâru vusnaǔ našyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Асур ня будзе ўжо ратаваць нас; ня будзем садзіцца на каня і ня будзем болей гаварыць вырабу рук нашых: багі нашыя; бо ў Цябе мілажальнасьць да сіротаў".</t> </p><i> <t>Asur nâ budze ǔžo ratavac′ nas; nâ budzem sadzìcca na kanâ ì nâ budzem bolej gavaryc′ vyrabu ruk našyh: bagì našyâ; bo ǔ Câbe mìlažal′nas′c′ da sìrotaǔ".</t> </i>


text:
<t>Улекую адпадзеньне іхняе, палюблю іх паводле ўпадабаньня; бо гнеў Мой адвярнуўся ад іх.</t> </p><i> <t>Ulekuû adpadzen′ne ìhnâe, palûblû ìh pavodle ǔpadaban′nâ; bo gneǔ Moj advârnuǔsâ ad ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я буду расою Ізраілю; ён расьцьвіце, як лілея, і пусьціць карэньне, як Ліван.</t> </p><i> <t>Â budu rasoû Ìzraìlû; ën ras′c′vìce, âk lìleâ, ì pus′cìc′ karèn′ne, âk Lìvan.</t> </i>


text:
<pb/><t>Расшырыцца гольле яго, - і будзе прыгажосьць ягоная, як масьліны, і пахошчы ад яго, як ад Лівана.</t> </p><i> <t>Rasšyrycca gol′le âgo, - ì budze prygažos′c′ âgonaâ, âk mas′lìny, ì pahoščy ad âgo, âk ad Lìvana.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вернуцца тыя, якія сядзелі пад ценем ягоным, будуць багатыя хлебам - і расьцьвітуць, як вінаградная лаза, славутыя будуць, як віно Ліванскае.</t> </p><i> <t>Vernucca tyâ, âkìâ sâdzelì pad cenem âgonym, buduc′ bagatyâ hlebam - ì ras′c′vìtuc′, âk vìnagradnaâ laza, slavutyâ buduc′, âk vìno Lìvanskae.</t> </i>


text:
<pb/><t>"Што мне яшчэ да ідалаў?" скажа Яфрэм. - Я пачую яго і прыгледжу яго; Я буду як зялёны кіпарыс: ад Мяне будуць табе плады.</t> </p><i> <t>"Što mne âščè da ìdalaǔ?" skaža Âfrèm. - Â pačuû âgo ì prygledžu âgo; Â budu âk zâlëny kìparys: ad Mâne buduc′ tabe plady.</t> </i>


text:
<t>Хто мудры, каб разумець гэта? хто разумны, каб спазнаць гэта? бо правільныя шляхі Гасподнія, і праведнікі ходзяць па іх, а беззаконныя загінуць на іх.</t> </p><i> <t>Hto mudry, kab razumec′ gèta? hto razumny, kab spaznac′ gèta? bo pravìl′nyâ šlâhì Gaspodnìâ, ì pravednìkì hodzâc′ pa ìh, a bezzakonnyâ zagìnuc′ na ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слова Гасподняе, якое было Ёілю, сыну Ватуілаваму.</t> </p><i> <t>Slova Gaspodnâe, âkoe bylo Ëìlû, synu Vatuìlavamu.</t> </i>


text:
<t>Слухайце гэта, старцы, і ўважайце, усе жыхары зямлі гэтай: ці бывала такое ў дні вашыя альбо ў дні бацькоў вашых?</t> </p><i> <t>Sluhajce gèta, starcy, ì ǔvažajce, use žyhary zâmlì gètaj: cì byvala takoe ǔ dnì vašyâ al′bo ǔ dnì bac′koǔ vašyh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Перадайце пра гэта дзецям вашым; а дзеці вашыя хай скажуць сваім дзецям, а іхнія дзеці - наступнаму роду;</t> </p><i> <t>Peradajce pra gèta dzecâm vašym; a dzecì vašyâ haj skažuc′ svaìm dzecâm, a ìhnìâ dzecì - nastupnamu rodu;</t> </i>


text:
<pb/><t>пазасталае ад вусеня ела саранча, пазасталае ад саранчы елі чэрві, а пазасталае ад чарвей даелі жукі.</t> </p><i> <t>pazastalae ad vusenâ ela saranča, pazastalae ad sarančy elì čèrvì, a pazastalae ad čarvej daelì žukì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прачнецеся, п'яніцы, і плачце і галасеце, усе, хто п'е віно, на вінаградным соку, бо ён адабраны ад вуснаў вашых!</t> </p><i> <t>Pračnecesâ, p'ânìcy, ì plačce ì galasece, use, hto p'e vìno, na vìnagradnym soku, bo ën adabrany ad vusnaǔ vašyh!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо прыйшоў на зямлю маю народ моцны і безьлічны; зубы ў яго - зубы ільвіныя, і сківіцы ў яго як у львіцы.</t> </p><i> <t>Bo pryjšoǔ na zâmlû maû narod mocny ì bez′lìčny; zuby ǔ âgo - zuby ìl′vìnyâ, ì skìvìcy ǔ âgo âk u l′vìcy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спустошыў ён вінаградную лазу маю, а смакоўніцу маю абламаў, абадраў яе нагола і кінуў; пабялелі галіны ў яе,</t> </p><i> <t>Spustošyǔ ën vìnagradnuû lazu maû, a smakoǔnìcu maû ablamaǔ, abadraǔ âe nagola ì kìnuǔ; pabâlelì galìny ǔ âe,</t> </i>


text:
<t>Галасі, як маладая жонка, аперазаўшыся вярэтаю, па мужы маладосьці сваёй!</t> </p><i> <t>Galasì, âk maladaâ žonka, aperazaǔšysâ vârètaû, pa mužy malados′cì svaëj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Спынілася хлебнае прынашэньне і паліваньне ў доме Гасподнім; плачуць сьвятары, служкі Гасподнія.</t> </p><i> <t>Spynìlasâ hlebnae prynašèn′ne ì palìvan′ne ǔ dome Gaspodnìm; plačuc′ s′vâtary, služkì Gaspodnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спустошана поле, наракае зямля; бо зьнішчаны хлеб, высах вінаградны сок, зьвяла масьліна.</t> </p><i> <t>Spustošana pole, narakae zâmlâ; bo z′nìščany hleb, vysah vìnagradny sok, z′vâla mas′lìna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чырванейце ад сораму, земляробы, галасеце, вінаградары, па пшаніцы і ячмені, бо загінула жніво ў полі,</t> </p><i> <t>Čyrvanejce ad soramu, zemlâroby, galasece, vìnagradary, pa pšanìcy ì âčmenì, bo zagìnula žnìvo ǔ polì,</t> </i>


text:
<pb/><t>засохла вінаградная лаза і смакоўніца зьвяла; гранатавае дрэва, пальма і яблыня - усе дрэвы ў полі пасохлі; таму і весялосьць у сыноў чалавечых зьнікла.</t> </p><i> <t>zasohla vìnagradnaâ laza ì smakoǔnìca z′vâla; granatavae drèva, pal′ma ì âblynâ - use drèvy ǔ polì pasohlì; tamu ì vesâlos′c′ u synoǔ čalavečyh z′nìkla.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аперажэцеся вярэтаю і плачце, сьвятары! галасеце, служкі алтара! увайдзеце, начуйце ў вярэтах, службіты Бога майго! бо ня стала ў доме Бога вашага хлебнага прынашэньня і паліваньня.</t> </p><i> <t>Aperažècesâ vârètaû ì plačce, s′vâtary! galasece, služkì altara! uvajdzece, načujce ǔ vârètah, službìty Boga majgo! bo nâ stala ǔ dome Boga vašaga hlebnaga prynašèn′nâ ì palìvan′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Назначце пост, абвясьцеце ўрачысты сход, склічце старцаў і ўсіх жыхароў краіны гэтай у дом Госпада Бога вашага і заклікайце да Госпада.</t> </p><i> <t>Naznačce post, abvâs′cece ǔračysty shod, sklìčce starcaǔ ì ǔsìh žyharoǔ kraìny gètaj u dom Gospada Boga vašaga ì zaklìkajce da Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, які дзень! бо дзень Гасподні блізкі: як спусташэньне ад Усемагутнага прыйдзе ён.</t> </p><i> <t>O, âkì dzen′! bo dzen′ Gaspodnì blìzkì: âk spustašèn′ne ad Usemagutnaga pryjdze ën.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ня перад нашымі вачыма адбіраецца ежа, ад дома Бога нашага - весялосьць і радасьць?</t> </p><i> <t>Cì nâ perad našymì vačyma adbìraecca eža, ad doma Boga našaga - vesâlos′c′ ì radas′c′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Стлелі зярнятамі пад камлыгамі сваімі, апусьцелі засекі, разбураны кладоўкі, бо ня стала хлеба.</t> </p><i> <t>Stlelì zârnâtamì pad kamlygamì svaìmì, apus′celì zasekì, razburany kladoǔkì, bo nâ stala hleba.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як стогне быдла, паныла ходзяць статкі валоў, бо няма ім пашы! томяцца і статкі авечак.</t> </p><i> <t>Âk stogne bydla, panyla hodzâc′ statkì valoǔ, bo nâma ìm pašy! tomâcca ì statkì avečak.</t> </i>


text:
<pb/><t>Да Цябе, Госпадзе, заклікаю; бо агонь зжэр кормныя пашы пустыні, і полымя папаліла ўсе дрэвы ў полі.</t> </p><i> <t>Da Câbe, Gospadze, zaklìkaû; bo agon′ zžèr kormnyâ pašy pustynì, ì polymâ papalìla ǔse drèvy ǔ polì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нават і жывёлы на полі заклікаюць да Цябе, бо высахлі патокі водаў, і агонь зьнішчыў пашы пустыні.</t> </p><i> <t>Navat ì žyvëly na polì zaklìkaûc′ da Câbe, bo vysahlì patokì vodaǔ, ì agon′ z′nìščyǔ pašy pustynì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Трубеце трубою на Сіёне і беце трывогу на сьвятой гары Маёй; хай трымцяць усе жыхары зямлі, бо настае дзень Гасподні, бо ён блізка -</t> </p><i> <t>Trubece truboû na Sìëne ì bece tryvogu na s′vâtoj gary Maëj; haj trymcâc′ use žyhary zâmlì, bo nastae dzen′ Gaspodnì, bo ën blìzka -</t> </i>


text:
<pb/><t>дзень цемры і мораку, дзень хмарны і туманны: як ранішняя зара пашыраецца па гарах народ шматлікі і моцны, якога ня бывала адвеку і пасьля таго ня будзе ў роды родаў.</t> </p><i> <t>dzen′ cemry ì moraku, dzen′ hmarny ì tumanny: âk ranìšnââ zara pašyraecca pa garah narod šmatlìkì ì mocny, âkoga nâ byvala adveku ì pas′lâ tago nâ budze ǔ rody rodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перад ім жарэ агонь, а за ім паліць полымя; перад ім зямля як сад Эдэмскі, а за ім будзе спустошаны стэп, і нікому ня будзе ратунку ад яго.</t> </p><i> <t>Perad ìm žarè agon′, a za ìm palìc′ polymâ; perad ìm zâmlâ âk sad Èdèmskì, a za ìm budze spustošany stèp, ì nìkomu nâ budze ratunku ad âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выгляд яго як выгляд у коней, і скачуць яны як коньнікі;</t> </p><i> <t>Vyglâd âgo âk vyglâd u konej, ì skačuc′ âny âk kon′nìkì;</t> </i>


text:
<pb/><t>скачуць па вяршынях гор як бы са стукам калясьніц, як бы з трэскам агнявога полымя, якое жарэ салому, як моцны народ, пастаўлены на бітву.</t> </p><i> <t>skačuc′ pa vâršynâh gor âk by sa stukam kalâs′nìc, âk by z trèskam agnâvoga polymâ, âkoe žarè salomu, âk mocny narod, pastaǔleny na bìtvu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Убачыўшы яго, затрымцяць народы, ва ўсіх твары зьбялеюць.</t> </p><i> <t>Ubačyǔšy âgo, zatrymcâc′ narody, va ǔsìh tvary z′bâleûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як змагары бягуць яны і як адважныя воіны залазяць на сьцяну, і кожны ідзе сваёю дарогаю і ня зьбіваецца са шляхоў сваіх.</t> </p><i> <t>Âk zmagary bâguc′ âny ì âk advažnyâ voìny zalazâc′ na s′cânu, ì kožny ìdze svaëû darogaû ì nâ z′bìvaecca sa šlâhoǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня душаць адзін аднаго, кожны ідзе сваёю сьцежкаю, і падаюць на дзіды, але застаюцца бяз шкоды.</t> </p><i> <t>Nâ dušac′ adzìn adnago, kožny ìdze svaëû s′cežkaû, ì padaûc′ na dzìdy, ale zastaûcca bâz škody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бегаюць па горадзе, падымаюцца на сьцены, залазяць на дамы, уваходзяць у вокны, як злодзей.</t> </p><i> <t>Begaûc′ pa goradze, padymaûcca na s′ceny, zalazâc′ na damy, uvahodzâc′ u vokny, âk zlodzej.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перад імі затрасецца зямля, пахісьнецца неба, сонца і месяц запамрочацца, і зоркі страцяць сваё сьвятло.</t> </p><i> <t>Perad ìmì zatrasecca zâmlâ, pahìs′necca neba, sonca ì mesâc zapamročacca, ì zorkì stracâc′ svaë s′vâtlo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Гасподзь дасьць голас Свой перад войскам Сваім, бо досыць шматлікае полчышча Яго і магутны выканаўца слова Яго; бо вялікі дзень Гасподні і досыць страшны, і хто вытрымае яго?</t> </p><i> <t>Ì Gaspodz′ das′c′ golas Svoj perad vojskam Svaìm, bo dosyc′ šmatlìkae polčyšča Âgo ì magutny vykanaǔca slova Âgo; bo vâlìkì dzen′ Gaspodnì ì dosyc′ strašny, ì hto vytrymae âgo?</t> </i>


text:
<t>Але і сёньня яшчэ гаворыць Гасподзь: зьвярнецеся да Мяне ўсім сэрцам Сваім у посьце, плачы і галашэньні.</t> </p><i> <t>Ale ì sën′nâ âščè gavoryc′ Gaspodz′: z′vârnecesâ da Mâne ǔsìm sèrcam Svaìm u pos′ce, plačy ì galašèn′nì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разьдзірайце сэрцы вашыя, а ня вопратку сваю, і зьвярнецеся да Госпада Бога вашага; бо Ён добры і міласэрны, шматцярплівы і шматмілажальны і шкадуе пра бедства.</t> </p><i> <t>Raz′dzìrajce sèrcy vašyâ, a nâ vopratku svaû, ì z′vârnecesâ da Gospada Boga vašaga; bo Ën dobry ì mìlasèrny, šmatcârplìvy ì šmatmìlažal′ny ì škadue pra bedstva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто ведае, ці не ўмілажаліцца Ён і ці не пакіне дабраславеньня, хлебнага прынашэньня і паліваньня Госпаду Богу вашаму?</t> </p><i> <t>Hto vedae, cì ne ǔmìlažalìcca Ën ì cì ne pakìne dabraslaven′nâ, hlebnaga prynašèn′nâ ì palìvan′nâ Gospadu Bogu vašamu?</t> </i>


text:
<pb/><t>Затрубеце трубою на Сіёне, назначце пост і абвясьцеце ўрачысты сход.</t> </p><i> <t>Zatrubece truboû na Sìëne, naznačce post ì abvâs′cece ǔračysty shod.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьбярэце народ, склічце сход, запрасеце старцаў, зьбярэце падлеткаў і грудных немаўлят; хай выйдзе малады з хароміны сваёй і маладая са сваёй сьвяцёлкі.</t> </p><i> <t>Z′bârèce narod, sklìčce shod, zaprasece starcaǔ, z′bârèce padletkaǔ ì grudnyh nemaǔlât; haj vyjdze malady z haromìny svaëj ì maladaâ sa svaëj s′vâcëlkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паміж бабінцам і ахвярнікам хай плачуць сьвятары, службіты Гасподнія, і кажуць: "зьлітуйся, Госпадзе, з народу Твайго, не аддай спадчыны Тваёй на паганьбеньне, каб ня зьдзекаваліся зь яе народы! Дзеля чаго будуць гаварыць паміж народамі: дзе Бог іхні?"</t> </p><i> <t>Pamìž babìncam ì ahvârnìkam haj plačuc′ s′vâtary, službìty Gaspodnìâ, ì kažuc′: "z′lìtujsâ, Gospadze, z narodu Tvajgo, ne addaj spadčyny Tvaëj na pagan′ben′ne, kab nâ z′dzekavalìsâ z′ âe narody! Dzelâ čago buduc′ gavaryc′ pamìž narodamì: dze Bog ìhnì?"</t> </i>


text:
<t>І тады паклапоціцца Гасподзь пра зямлю Сваю і зьлітуецца з народу Свайго.</t> </p><i> <t>Ì tady paklapocìcca Gaspodz′ pra zâmlû Svaû ì z′lìtuecca z narodu Svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І адкажа Гасподзь і скажа народу Свайму: вось, я пашлю вам хлеб і віно і алей, і будзеце насычацца імі, і болей не аддам вас на паганьбеньне народам.</t> </p><i> <t>Ì adkaža Gaspodz′ ì skaža narodu Svajmu: vos′, â pašlû vam hleb ì vìno ì alej, ì budzece nasyčacca ìmì, ì bolej ne addam vas na pagan′ben′ne narodam.</t> </i>


text:
<pb/><t>І таго, што прыйшоў з поўначы, выдалю ад вас і выганю ў зямлю бязводную і пустую, папярэдняе полчышча яго - у мора ўсходняе, а задняе - у мора заходняе, і пойдзе ад яго смурод і патыхне ад яго смуродам, бо ён шмат нарабіў ліха.</t> </p><i> <t>Ì tago, što pryjšoǔ z poǔnačy, vydalû ad vas ì vyganû ǔ zâmlû bâzvodnuû ì pustuû, papârèdnâe polčyšča âgo - u mora ǔshodnâe, a zadnâe - u mora zahodnâe, ì pojdze ad âgo smurod ì patyhne ad âgo smurodam, bo ën šmat narabìǔ lìha.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня бойся, зямля: радуйся і весяліся, бо Гасподзь вялікі, каб учыніць гэта.</t> </p><i> <t>Nâ bojsâ, zâmlâ: radujsâ ì vesâlìsâ, bo Gaspodz′ vâlìkì, kab učynìc′ gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня бойцеся, жывёлы, бо пашы пустыні дадуць росту траве, дрэва ўродзіць плод свой, смакоўніца і вінаградная лаза выявяць сваю сілу.</t> </p><i> <t>Nâ bojcesâ, žyvëly, bo pašy pustynì daduc′ rostu trave, drèva ǔrodzìc′ plod svoj, smakoǔnìca ì vìnagradnaâ laza vyâvâc′ svaû sìlu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вы, дзеці Сіёна, радуйцеся і весялецеся ў Госпадзе Богу вашым; бо Ён дасьць вам дождж у меру і будзе пасылаць вам дождж, дождж раньні і позьні, як раней.</t> </p><i> <t>Ì vy, dzecì Sìëna, radujcesâ ì vesâlecesâ ǔ Gospadze Bogu vašym; bo Ën das′c′ vam doždž u meru ì budze pasylac′ vam doždž, doždž ran′nì ì poz′nì, âk ranej.</t> </i>


text:
<pb/><t>І напоўняцца гумны хлебам і перапоўняцца чавільні вінаградным сокам і алеем.</t> </p><i> <t>Ì napoǔnâcca gumny hlebam ì perapoǔnâcca čavìl′nì vìnagradnym sokam ì aleem.</t> </i>


text:
<pb/><t>І заплачу вам за тыя гады, калі жэрлі саранча, чэрві, жукі і вусень - вялікае войска Маё, якое пасылаў Я на вас.</t> </p><i> <t>Ì zaplaču vam za tyâ gady, kalì žèrlì saranča, čèrvì, žukì ì vusen′ - vâlìkae vojska Maë, âkoe pasylaǔ Â na vas.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўдосыць будзеце есьці і насычацца і славіць імя Госпада Бога вашага, Які дзівосна ўчыніў з вамі, і не пасарамаціцца народ Мой вавек.</t> </p><i> <t>Ì ǔdosyc′ budzece es′cì ì nasyčacca ì slavìc′ ìmâ Gospada Boga vašaga, Âkì dzìvosna ǔčynìǔ z vamì, ì ne pasaramacìcca narod Moj vavek.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўведаеце, што Я - пасярод Ізраіля і Я - Гасподзь Бог ваш, і няма іншага, і Мой народ не пасарамаціцца вавек.</t> </p><i> <t>Ì ǔvedaece, što Â - pasârod Ìzraìlâ ì Â - Gaspodz′ Bog vaš, ì nâma ìnšaga, ì Moj narod ne pasaramacìcca vavek.</t> </i>


text:
<t>І будзе пасьля таго, вылью ад Духа Майго на ўсякую плоць, і будуць прарочыць сыны вашыя і дочкі вашыя; старцам вашым будуць сьніцца сны, і хлопцы вашыя будуць бачыць уявы.</t> </p><i> <t>Ì budze pas′lâ tago, vyl′û ad Duha Majgo na ǔsâkuû ploc′, ì buduc′ praročyc′ syny vašyâ ì dočkì vašyâ; starcam vašym buduc′ s′nìcca sny, ì hlopcy vašyâ buduc′ bačyc′ uâvy.</t> </i>


text:
<pb/><t>І таксама на рабоў і на рабыняў у тыя дні вылью ад Духа Майго.</t> </p><i> <t>Ì taksama na raboǔ ì na rabynâǔ u tyâ dnì vyl′û ad Duha Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І дам цуды на небе і на зямлі: кроў і агонь і слупы куродыму.</t> </p><i> <t>Ì dam cudy na nebe ì na zâmlì: kroǔ ì agon′ ì slupy kurodymu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сонца ператворыцца ў цемру, і месяц - у кроў, перш чым настане дзень Гасподні, вялікі і страшны.</t> </p><i> <t>Sonca peratvorycca ǔ cemru, ì mesâc - u kroǔ, perš čym nastane dzen′ Gaspodnì, vâlìkì ì strašny.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе: кожны, хто пакліча імя Гасподняе, уратуецца; бо на гары Сіёне і ў Ерусаліме будзе ратунак, як сказаў Гасподзь, і ў астатніх, якіх пакліча Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì budze: kožny, hto paklìča ìmâ Gaspodnâe, uratuecca; bo na gary Sìëne ì ǔ Erusalìme budze ratunak, âk skazaǔ Gaspodz′, ì ǔ astatnìh, âkìh paklìča Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, у тыя дні і ў той самы час, як Я вярну палон Юды і Ерусаліма,</t> </p><i> <t>Bo vos′, u tyâ dnì ì ǔ toj samy čas, âk Â vârnu palon Ûdy ì Erusalìma,</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зьбяру ўсе народы і прывяду іх у даліну Ёсафата і там учыню над імі суд за народ Мой і за спадчыну Маю, Ізраіля, якую яны расьсеялі паміж народамі, і зямлю Маю падзялілі.</t> </p><i> <t>Â z′bâru ǔse narody ì pryvâdu ìh u dalìnu Ësafata ì tam učynû nad ìmì sud za narod Moj ì za spadčynu Maû, Ìzraìlâ, âkuû âny ras′seâlì pamìž narodamì, ì zâmlû Maû padzâlìlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І на народ Мой яны кідалі жэрабя і аддавалі падлетка за блудадзейку, і прадавалі дзяўчынку за віно і пілі.</t> </p><i> <t>Ì na narod Moj âny kìdalì žèrabâ ì addavalì padletka za bludadzejku, ì pradavalì dzâǔčynku za vìno ì pìlì.</t> </i>


text:
<t>Што вы Мне, Тыр і Сідон і ўсе навакольлі Філістымскія? Ці хочаце заплаціць Мне помстай? ці хочаце адплаціць мне? лёгка і хутка Я абярну помсту вашую на галовы вашыя,</t> </p><i> <t>Što vy Mne, Tyr ì Sìdon ì ǔse navakol′lì Fìlìstymskìâ? Cì hočace zaplacìc′ Mne pomstaj? cì hočace adplacìc′ mne? lëgka ì hutka Â abârnu pomstu vašuû na galovy vašyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вы ўзялі срэбра Маё і золата Маё, і найлепшыя каштоўнасьці Мае ўнесьлі ў капішчы вашыя,</t> </p><i> <t>bo vy ǔzâlì srèbra Maë ì zolata Maë, ì najlepšyâ kaštoǔnas′cì Mae ǔnes′lì ǔ kapìščy vašyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і сыноў Юды і сыноў Ерусаліма прадавалі сынам Элінаў, каб аддаліць іх ад межаў іхніх.</t> </p><i> <t>ì synoǔ Ûdy ì synoǔ Erusalìma pradavalì synam Èlìnaǔ, kab addalìc′ ìh ad mežaǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, я падыму іх з таго месца, куды вы прадалі іх, і абярну адплату вашу на галаву вашу.</t> </p><i> <t>Vos′, â padymu ìh z tago mesca, kudy vy pradalì ìh, ì abârnu adplatu vašu na galavu vašu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І аддам сыноў вашых і дачок вашых у рукі сыноў Юды, і яны прададуць іх Савэям, народу аддаленаму; так сказаў Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì addam synoǔ vašyh ì dačok vašyh u rukì synoǔ Ûdy, ì âny pradaduc′ ìh Savèâm, narodu addalenamu; tak skazaǔ Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Абвясьцеце пра гэта паміж народамі, падрыхтуйцеся да вайны, разбудзеце адважных; хай выступяць, падымуцца ўсе ваяры.</t> </p><i> <t>Abvâs′cece pra gèta pamìž narodamì, padryhtujcesâ da vajny, razbudzece advažnyh; haj vystupâc′, padymucca ǔse vaâry.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перакуйце аралы вашыя на мечы і сярпы вашыя - на дзіды; слабы хай гаворыць: я дужы.</t> </p><i> <t>Perakujce araly vašyâ na mečy ì sârpy vašyâ - na dzìdy; slaby haj gavoryc′: â dužy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпяшайцеся і сыходзьцеся; туды, Госпадзе, вядзі Тваіх герояў.</t> </p><i> <t>S′pâšajcesâ ì syhodz′cesâ; tudy, Gospadze, vâdzì Tvaìh geroâǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай падымуцца народы і сыдуць у даліну Ёсафата; бо там Я сяду, каб судзіць усе народы адусюль.</t> </p><i> <t>Haj padymucca narody ì syduc′ u dalìnu Ësafata; bo tam Â sâdu, kab sudzìc′ use narody adusûl′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пусьцеце ў ход сярпы, бо жніва пасьпела; ідзеце, спусьцецеся, бо чавільня поўная і падчавільнік пераліваецца, бо злосьць іх вялікая.</t> </p><i> <t>Pus′cece ǔ hod sârpy, bo žnìva pas′pela; ìdzece, spus′cecesâ, bo čavìl′nâ poǔnaâ ì padčavìl′nìk peralìvaecca, bo zlos′c′ ìh vâlìkaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тлумы, тлумы ў даліне суду! бо блізкі день Гасподні да даліны суду!</t> </p><i> <t>Tlumy, tlumy ǔ dalìne sudu! bo blìzkì den′ Gaspodnì da dalìny sudu!</t> </i>


text:
<pb/><t>Сонца і месяц памеркнуць, і зоркі страцяць бляск свой.</t> </p><i> <t>Sonca ì mesâc pamerknuc′, ì zorkì stracâc′ blâsk svoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І загрыміць Гасподзь зь Сіёна і дасьць голас Свой зь Ерусаліма; здрыгануцца неба і зямля; але Гасподзь будзе абаронаю народу Свайму і абаронаю сынам Ізраілевым.</t> </p><i> <t>Ì zagrymìc′ Gaspodz′ z′ Sìëna ì das′c′ golas Svoj z′ Erusalìma; zdryganucca neba ì zâmlâ; ale Gaspodz′ budze abaronaû narodu Svajmu ì abaronaû synam Ìzraìlevym.</t> </i>


text:
<t>Тады ўведаеце, што Я - Гасподзь Бог ваш, Які жыве на Сіёне, на сьвятой гары Маёй; і будзе Ерусалім сьвятыняю, і ня будуць ужо іншапляменцы праходзіць празь яго.</t> </p><i> <t>Tady ǔvedaece, što Â - Gaspodz′ Bog vaš, Âkì žyve na Sìëne, na s′vâtoj gary Maëj; ì budze Erusalìm s′vâtynâû, ì nâ buduc′ užo ìnšaplâmency prahodzìc′ praz′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будуць у той дзень: горы будуць капаць віном і пагоркі пацякуць малаком і ўсе рэчышчы Юдэйскія напоўняцца вадою, а з дома Гасподняга выйдзе крыніца і будзе напойваць даліну Сітым.</t> </p><i> <t>Ì buduc′ u toj dzen′: gory buduc′ kapac′ vìnom ì pagorkì pacâkuc′ malakom ì ǔse rèčyščy Ûdèjskìâ napoǔnâcca vadoû, a z doma Gaspodnâga vyjdze krynìca ì budze napojvac′ dalìnu Sìtym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Егіпет зробіцца пустыняю, і Эдом будзе пустым стэпам - за тое, што яны ўціскалі сыноў Юдавых і пралівалі невінаватую кроў у зямлі іхняй.</t> </p><i> <t>Egìpet zrobìcca pustynâû, ì Èdom budze pustym stèpam - za toe, što âny ǔcìskalì synoǔ Ûdavyh ì pralìvalì nevìnavatuû kroǔ u zâmlì ìhnâj.</t> </i>


text:
<pb/><t>А Юда будзе жыць вечна і Ерусалім - у роды родаў.</t> </p><i> <t>A Ûda budze žyc′ večna ì Erusalìm - u rody rodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я змыю кроў іх, якую ня змыў яшчэ, і Гасподзь будзе жыць на Сіёне.</t> </p><i> <t>Â zmyû kroǔ ìh, âkuû nâ zmyǔ âščè, ì Gaspodz′ budze žyc′ na Sìëne.</t> </i>


text:
<pb/>Словы Амоса, аднаго пастуха Тэкойскага, якія ён чуў ва ўяве пра Ізраіля ў дні Азіі, цара Юдэйскага і ў дні Ераваама, сына Ёасавага, цара Ізраільскага, за два гады перад землятрусам. </p><i> Slovy Amosa, adnago pastuha Tèkojskaga, âkìâ ën čuǔ va ǔâve pra Ìzraìlâ ǔ dnì Azìì, cara Ûdèjskaga ì ǔ dnì Eravaama, syna Ëasavaga, cara Ìzraìl′skaga, za dva gady perad zemlâtrusam. </i>


text:
<t>І сказаў ён: Гасподзь загрыміць зь Сіёна і дасьць голас Свой зь Ерусаліма, - і заплачуць халупы пастухоў, і высахне вяршыня Карміла.</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ ën: Gaspodz′ zagrymìc′ z′ Sìëna ì das′c′ golas Svoj z′ Erusalìma, - ì zaplačuc′ halupy pastuhoǔ, ì vysahne vâršynâ Karmìla.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: за тры злачынствы Дамаска і за чатыры не пашкадую яго, бо яны малацілі Галаад жалезнымі цапамі.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: za try zlačynstvy Damaska ì za čatyry ne paškaduû âgo, bo âny malacìlì Galaad žaleznymì capamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пашлю агонь на дом Азаіла, - і зжарэ ён харомы Вэнадада.</t> </p><i> <t>Ì pašlû agon′ na dom Azaìla, - ì zžarè ën haromy Vènadada.</t> </i>


text:
<pb/><t>І скрышу замкі Дамаска і зьнішчу жыхароў даліны Авэн і таго, хто трымае жазло - з дому Эдэнавага, і пойдзе народ Арамейскі ў палон у Кір, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì skryšu zamkì Damaska ì z′nìšču žyharoǔ dalìny Avèn ì tago, hto trymae žazlo - z domu Èdènavaga, ì pojdze narod Aramejskì ǔ palon u Kìr, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: за тры злачынствы Газы і за чатыры не пашкадую яе, бо яны вывелі ўсіх у палон, каб аддаць іх Эдому.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: za try zlačynstvy Gazy ì za čatyry ne paškaduû âe, bo âny vyvelì ǔsìh u palon, kab addac′ ìh Èdomu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пашлю агонь у сьцены Газы, - і зжарэ харомы яе.</t> </p><i> <t>Ì pašlû agon′ u s′ceny Gazy, - ì zžarè haromy âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>І зьнішчу жыхароў Азота і таго, які трымае жазло ў Аскалоне, і павярну руку Маю на Экрон, - і загіне рэшта Філістымлянаў, кажа Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Ì z′nìšču žyharoǔ Azota ì tago, âkì trymae žazlo ǔ Askalone, ì pavârnu ruku Maû na Èkron, - ì zagìne rèšta Fìlìstymlânaǔ, kaža Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: за тры злачынствы Тыра і за чатыры не пашкадую яго, бо яны аддалі ўсіх палонных Эдому і не згадалі пра братэрскае спрымірэньне.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: za try zlačynstvy Tyra ì za čatyry ne paškaduû âgo, bo âny addalì ǔsìh palonnyh Èdomu ì ne zgadalì pra bratèrskae sprymìrèn′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пашлю агонь у сьцены Тыра, - і зжарэ харомы яго.</t> </p><i> <t>Pašlû agon′ u s′ceny Tyra, - ì zžarè haromy âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: за тры злачынствы Эдома і за чатыры не пашкадую яго, бо ён перасьледаваў брата свайго мечам, прыдушыў пачуцьці роднасьці, лютаваў пастаянна ў гневе сваім і заўсёды захоўваў лютасьць сваю.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: za try zlačynstvy Èdoma ì za čatyry ne paškaduû âgo, bo ën peras′ledavaǔ brata svajgo mečam, prydušyǔ pačuc′cì rodnas′cì, lûtavaǔ pastaânna ǔ gneve svaìm ì zaǔsëdy zahoǔvaǔ lûtas′c′ svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пашлю агонь на Тэман, - і зжарэ харомы Васора.</t> </p><i> <t>Ì pašlû agon′ na Tèman, - ì zžarè haromy Vasora.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: за тры злачынствы сыноў Амонавых і за чатыры не пашкадую іх, бо яны расьціналі цяжарных у Галаадзе, каб пашырыць межы свае.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: za try zlačynstvy synoǔ Amonavyh ì za čatyry ne paškaduû ìh, bo âny ras′cìnalì câžarnyh u Galaadze, kab pašyryc′ mežy svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>І запалю агонь у сьценах Равы, - і зжарэ харомы яе сярод крыку ў дзень бітвы, зь віхураю ў дзень буры.</t> </p><i> <t>Ì zapalû agon′ u s′cenah Ravy, - ì zžarè haromy âe sârod kryku ǔ dzen′ bìtvy, z′ vìhuraû ǔ dzen′ bury.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пойдзе цар іхні ў палон, ён і князі ягоныя разам зь ім, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì pojdze car ìhnì ǔ palon, ën ì knâzì âgonyâ razam z′ ìm, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: за тры злачынствы Маава і за чатыры не пашкадую яго, бо ён перапаліў косткі цара Эдомскага на вапну.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: za try zlačynstvy Maava ì za čatyry ne paškaduû âgo, bo ën perapalìǔ kostkì cara Èdomskaga na vapnu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пашлю агонь на Маава, - і зжарэ харомы Карыота, і загіне Мааў сярод разгрому з шумам пад гук трубы.</t> </p><i> <t>Ì pašlû agon′ na Maava, - ì zžarè haromy Karyota, ì zagìne Maaǔ sârod razgromu z šumam pad guk truby.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьнішчу судзьдзю з асяродзьдзя яго і ўсьмерчу ўсіх князёў яго разам зь ім, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Z′nìšču sudz′dzû z asârodz′dzâ âgo ì ǔs′merču ǔsìh knâzëǔ âgo razam z′ ìm, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: за тры злачынствы Юды і за чатыры не пашкадую яго, бо адкінулі закон Гасподні і пастановаў Яго не захавалі, і ідалы іхнія, сьледам за якімі хадзілі бацькі іхнія, зьвярнулі іх з дарогі.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: za try zlačynstvy Ûdy ì za čatyry ne paškaduû âgo, bo adkìnulì zakon Gaspodnì ì pastanovaǔ Âgo ne zahavalì, ì ìdaly ìhnìâ, s′ledam za âkìmì hadzìlì bac′kì ìhnìâ, z′vârnulì ìh z darogì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пашлю агонь на Юду, - і зжарэ харомы Ерусаліма.</t> </p><i> <t>Ì pašlû agon′ na Ûdu, - ì zžarè haromy Erusalìma.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: за тры злачынствы Ізраіля і за чатыры не пашкадую яго, бо прадаюць праўдзівага за срэбра і беднага - за пару сандаляў.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: za try zlačynstvy Ìzraìlâ ì za čatyry ne paškaduû âgo, bo pradaûc′ praǔdzìvaga za srèbra ì bednaga - za paru sandalâǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прагнуць, каб пыл зямны быў на галаве ў бедных, і шлях паслухмяных скрыўляюць; нават бацька і сын ходзяць да адной жанчыны, каб няславіць сьвятое імя Маё.</t> </p><i> <t>Pragnuc′, kab pyl zâmny byǔ na galave ǔ bednyh, ì šlâh pasluhmânyh skryǔlâûc′; navat bac′ka ì syn hodzâc′ da adnoj žančyny, kab nâslavìc′ s′vâtoe ìmâ Maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>На вопратцы, узятай пад заклад, ляжаць каля кожнага ахвярніка, і віно, спаганянае з абвінавачаных, п'юць у доме багоў сваіх.</t> </p><i> <t>Na vopratcy, uzâtaj pad zaklad, lâžac′ kalâ kožnaga ahvârnìka, ì vìno, spaganânae z abvìnavačanyh, p'ûc′ u dome bagoǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>А Я зьнішчыў перад абліччам іх Амарэя, вышыня якога была як вышыня кедра, і які быў моцны як дуб; Я зьнішчыў плод яго наверсе і карэньне яго ўнізе.</t> </p><i> <t>A Â z′nìščyǔ perad ablìččam ìh Amarèâ, vyšynâ âkoga byla âk vyšynâ kedra, ì âkì byǔ mocny âk dub; Â z′nìščyǔ plod âgo naverse ì karèn′ne âgo ǔnìze.</t> </i>


text:
<pb/><t>А вас Я вывеў зь зямлі Егіпецкай і вадзіў вас у пустыні сорак гадоў, каб вы ўспадкавалі зямлю Амарэйскую.</t> </p><i> <t>A vas Â vyveǔ z′ zâmlì Egìpeckaj ì vadzìǔ vas u pustynì sorak gadoǔ, kab vy ǔspadkavalì zâmlû Amarèjskuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>З сыноў вашых Я выбіраў у прарокі і з хлопцаў вашых - у назарэі; ці ж ня так гэта, сыны Ізраіля? кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Z synoǔ vašyh Â vybìraǔ u prarokì ì z hlopcaǔ vašyh - u nazarèì; cì ž nâ tak gèta, syny Ìzraìlâ? kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>А вы назарэяў паілі віном і прарокам загадвалі, кажучы: не прарочце.</t> </p><i> <t>A vy nazarèâǔ paìlì vìnom ì prarokam zagadvalì, kažučy: ne praročce.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я прыцісну вас, як цісьне калясьніца, накладзеная снапамі, -</t> </p><i> <t>Vos′, Â prycìsnu vas, âk cìs′ne kalâs′nìca, nakladzenaâ snapamì, -</t> </i>


text:
<pb/><t>і ва ўвішнага ня станецца сілы бегчы, і моцны ня ўтрымае крэпасьці сваёй і адважны не ўратуе свайго жыцьця,</t> </p><i> <t>ì va ǔvìšnaga nâ stanecca sìly begčy, ì mocny nâ ǔtrymae krèpas′cì svaëj ì advažny ne ǔratue svajgo žyc′câ,</t> </i>


text:
<pb/><t>ні стралец з лука ня ўстоіць, ні скараход не ўцячэ, ні кожны верхавец не ўратуе свайго жыцьця.</t> </p><i> <t>nì stralec z luka nâ ǔstoìc′, nì skarahod ne ǔcâčè, nì kožny verhavec ne ǔratue svajgo žyc′câ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І самы адважны з адважных уцячэ голы ў той дзень, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì samy advažny z advažnyh ucâčè goly ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце слова гэтае, якое Гасподзь прамовіў на вас, сыны Ізраіля, - на ўсё племя, якое вывеў Я зь зямлі Егіпецкай, - кажучы:</t> </p><i> <t>Sluhajce slova gètae, âkoe Gaspodz′ pramovìǔ na vas, syny Ìzraìlâ, - na ǔsë plemâ, âkoe vyveǔ Â z′ zâmlì Egìpeckaj, - kažučy:</t> </i>


text:
<t>толькі вас прызнаў Я з усіх плямёнаў зямлі, таму і спаганю з вас за ўсе беззаконьні вашыя.</t> </p><i> <t>tol′kì vas pryznaǔ Â z usìh plâmënaǔ zâmlì, tamu ì spaganû z vas za ǔse bezzakon′nì vašyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці пойдуць двое разам, не згаварыўшыся паміж сабою?</t> </p><i> <t>Cì pojduc′ dvoe razam, ne zgavaryǔšysâ pamìž saboû?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці раве леў у лесе, калі няма перад ім здабычы? ці падае свой голас ільвяня з логвішча свайго, калі ён нічога не злавіў?</t> </p><i> <t>Cì rave leǔ u lese, kalì nâma perad ìm zdabyčy? cì padae svoj golas ìl′vânâ z logvìšča svajgo, kalì ën nìčoga ne zlavìǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці трапіць птушка ў пятлю на зямлі, калі сіла няма ёй? Ці падымецца зь зямлі пятля, калі нічога не трапіла ў яе?</t> </p><i> <t>Cì trapìc′ ptuška ǔ pâtlû na zâmlì, kalì sìla nâma ëj? Cì padymecca z′ zâmlì pâtlâ, kalì nìčoga ne trapìla ǔ âe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці трубіць у горадзе труба, - і каб народ не спалохаўся? Ці бывае ў горадзе бедства, якое не Гасподзь наслаў бы?</t> </p><i> <t>Cì trubìc′ u goradze truba, - ì kab narod ne spalohaǔsâ? Cì byvae ǔ goradze bedstva, âkoe ne Gaspodz′ naslaǔ by?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Гасподзь Бог нічога ня робіць, не адкрыўшы сваёй таямніцы рабам Сваім прарокам.</t> </p><i> <t>Bo Gaspodz′ Bog nìčoga nâ robìc′, ne adkryǔšy svaëj taâmnìcy rabam Svaìm prarokam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Леў пачаў рыкаць, - хто не здрыганецца? Гасподзь Бог сказаў, хто ня будзе прарочыць?</t> </p><i> <t>Leǔ pačaǔ rykac′, - hto ne zdryganecca? Gaspodz′ Bog skazaǔ, hto nâ budze praročyc′?</t> </i>


text:
<t>Абвясьцеце на дахах у Азоце і на дахах у зямлі Егіпецкай і скажэце: зьбярэцеся на горы Самарыі і паглядзеце на вялікае бясчынства ў ёй і на ўціскі сярод яе.</t> </p><i> <t>Abvâs′cece na dahah u Azoce ì na dahah u zâmlì Egìpeckaj ì skažèce: z′bârècesâ na gory Samaryì ì paglâdzece na vâlìkae bâsčynstva ǔ ëj ì na ǔcìskì sârod âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны не ўмеюць чыніць справядліва, кажа Гасподзь: гвалтам і рабункам зьбіраюць скарбы ў харомы свае.</t> </p><i> <t>Âny ne ǔmeûc′ čynìc′ spravâdlìva, kaža Gaspodz′: gvaltam ì rabunkam z′bìraûc′ skarby ǔ haromy svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь Бог: вось няпрыяцель, і прытым вакол усёй зямлі! ён скіне магутнасьць тваю, і абабраны будуць харомы твае.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ nâpryâcel′, ì prytym vakol usëj zâmlì! ën skìne magutnas′c′ tvaû, ì ababrany buduc′ haromy tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: як часам пастух вырывае з пашчы ільвінай дзьве галені альбо частку вуха, так уратаваныя будуць сыны Ізраілевыя, якія сядзяць у Самарыі ў кутку пасьцелі і ў Дамаску на ложку.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: âk časam pastuh vyryvae z paščy ìl′vìnaj dz′ve galenì al′bo častku vuha, tak uratavanyâ buduc′ syny Ìzraìlevyâ, âkìâ sâdzâc′ u Samaryì ǔ kutku pas′celì ì ǔ Damasku na ložku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце і засьведчыце дому Якава, кажа Гасподзь Бог, Бог Саваоф.</t> </p><i> <t>Sluhajce ì zas′vedčyce domu Âkava, kaža Gaspodz′ Bog, Bog Savaof.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ў той дзень, калі Я спаганю зь Ізраіля за злачынствы ягоныя, спаганю і за ахвярнікі ў Вэтылі, - адцятыя будуць рогі алтара і ўпадуць на зямлю.</t> </p><i> <t>Bo ǔ toj dzen′, kalì Â spaganû z′ Ìzraìlâ za zlačynstvy âgonyâ, spaganû ì za ahvârnìkì ǔ Vètylì, - adcâtyâ buduc′ rogì altara ì ǔpaduc′ na zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пакараю дом зімовы разам з домам летнім, і зьнікнуць дамы з украсамі са слановай касьці, і ня стане многіх дамоў, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì pakaraû dom zìmovy razam z domam letnìm, ì z′nìknuc′ damy z ukrasamì sa slanovaj kas′cì, ì nâ stane mnogìh damoǔ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Слухайце слова гэтае, цяляты Васанскія, якія на гары Самарыйскай, - вы, што ўціскаеце бедных, прыгнятаеце гаротных, кажаце гаспадарам сваім: "падавай, і мы будзем піць!"</t> </p><i> <t>Sluhajce slova gètae, câlâty Vasanskìâ, âkìâ na gary Samaryjskaj, - vy, što ǔcìskaece bednyh, prygnâtaece garotnyh, kažace gaspadaram svaìm: "padavaj, ì my budzem pìc′!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Бажыўся Гасподзь Бог сьвятасьцю Сваёю, што вось, прыйдуць на вас дні, калі павалакуць вас бусакамі і астатніх вашых вудамі.</t> </p><i> <t>Bažyǔsâ Gaspodz′ Bog s′vâtas′cû Svaëû, što vos′, pryjduc′ na vas dnì, kalì pavalakuc′ vas busakamì ì astatnìh vašyh vudamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І праз праломіны ў мурах выйдзеце, кожнае - як станецца, і кінеце ўсё ўбранства харомаў, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì praz pralomìny ǔ murah vyjdzece, kožnae - âk stanecca, ì kìnece ǔsë ǔbranstva haromaǔ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Ідзеце ў Вэтыль - і грашэце, у Галгал - і памнажайце злачынствы; прыносьце ахвяры вашыя кожнае раніцы, дзесяціны вашыя хоць праз кожныя тры дні.</t> </p><i> <t>Ìdzece ǔ Vètyl′ - ì grašèce, u Galgal - ì pamnažajce zlačynstvy; prynos′ce ahvâry vašyâ kožnae ranìcy, dzesâcìny vašyâ hoc′ praz kožnyâ try dnì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыносьце ў ахвяру падзяку квасную, узьвяшчайце пра дабраахвотныя прынашэньні вашыя і расказвайце пра іх, бо гэта вы любіце, сыны Ізраілевыя, кажа Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Prynos′ce ǔ ahvâru padzâku kvasnuû, uz′vâščajce pra dabraahvotnyâ prynašèn′nì vašyâ ì raskazvajce pra ìh, bo gèta vy lûbìce, syny Ìzraìlevyâ, kaža Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Затое і даў Я вам голыя зубы ва ўсіх гарадах вашых і нястачу хлеба ва ўсіх селішчах вашых; але вы не зьвярнуліся да Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Zatoe ì daǔ Â vam golyâ zuby va ǔsìh garadah vašyh ì nâstaču hleba va ǔsìh selìščah vašyh; ale vy ne z′vârnulìsâ da Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І стрымліваў ад вас дождж за тры месяцы да жніва; праліваў дождж на адзін горад, а на другі горад не праліваў дажджу; адна дзялянка напойваная была дажджом, а другая, не пакропленая дажджом, засыхала.</t> </p><i> <t>Ì strymlìvaǔ ad vas doždž za try mesâcy da žnìva; pralìvaǔ doždž na adzìn gorad, a na drugì gorad ne pralìvaǔ daždžu; adna dzâlânka napojvanaâ byla daždžom, a drugaâ, ne pakroplenaâ daždžom, zasyhala.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сыходзіліся два, тры гарады ў адзін горад, каб напіцца вады, і не маглі ўдосыць напіцца; але і тады вы не зьвярнуліся да Мяне, кажа Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Ì syhodzìlìsâ dva, try garady ǔ adzìn gorad, kab napìcca vady, ì ne maglì ǔdosyc′ napìcca; ale ì tady vy ne z′vârnulìsâ da Mâne, kaža Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я пакараю вас іржою і блякласьцю хлеба; мноства садоў вашых і вінаграднікаў вашых, і смакоўніц вашых і масьлін вашых пажыраў вусень, - і пры ўсім тым вы не зьвярнуліся да Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Â pakaraû vas ìržoû ì blâklas′cû hleba; mnostva sadoǔ vašyh ì vìnagradnìkaǔ vašyh, ì smakoǔnìc vašyh ì mas′lìn vašyh pažyraǔ vusen′, - ì pry ǔsìm tym vy ne z′vârnulìsâ da Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасылаў Я на вас згубную пошасьць, падобную на Егіпецкую, забіваў мечам хлопцаў вашых, адводзячы коней у палон, так што смурод ад сыноў вашых падымаўся ў ноздры вашыя, - і пры ўсім тым вы не зьвярнуліся да Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Pasylaǔ Â na vas zgubnuû pošas′c′, padobnuû na Egìpeckuû, zabìvaǔ mečam hlopcaǔ vašyh, advodzâčy konej u palon, tak što smurod ad synoǔ vašyh padymaǔsâ ǔ nozdry vašyâ, - ì pry ǔsìm tym vy ne z′vârnulìsâ da Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чыніў Я сярод вас разбурэньні, як разбурыў Бог Садому і Гамору, і вы былі выхапленыя, як галавешка з агню, - і пры ўсім тым вы не зьвярнуліся да Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Čynìǔ Â sârod vas razburèn′nì, âk razburyǔ Bog Sadomu ì Gamoru, ì vy bylì vyhaplenyâ, âk galaveška z agnû, - ì pry ǔsìm tym vy ne z′vârnulìsâ da Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так зраблю Я з табою, Ізраіле; і як Я так зраблю з табою, дык падрыхтуйся да сустрэчы Бога твайго, Ізраіле,</t> </p><i> <t>Tamu tak zrablû Â z taboû, Ìzraìle; ì âk Â tak zrablû z taboû, dyk padryhtujsâ da sustrèčy Boga tvajgo, Ìzraìle,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вось, - Ён, Які стварае горы і творыць вецер і абвяшчае чалавеку намеры ягоныя, ранішняе сьвятло абарочвае ў морак і крочыць вышэй зямлі. Гасподзь Бог Саваоф - імя Яму.</t> </p><i> <t>bo vos′, - Ën, Âkì stvarae gory ì tvoryc′ vecer ì abvâščae čalaveku namery âgonyâ, ranìšnâe s′vâtlo abaročvae ǔ morak ì kročyc′ vyšèj zâmlì. Gaspodz′ Bog Savaof - ìmâ Âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце гэтае слова, у якім я падыму плач па вас, дом Ізраілеў.</t> </p><i> <t>Sluhajce gètae slova, u âkìm â padymu plač pa vas, dom Ìzraìleǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Упала, не ўстае болей дзева Ізраілева! павалена на зямлі сваёй, і няма каму падняць яе.</t> </p><i> <t>Upala, ne ǔstae bolej dzeva Ìzraìleva! pavalena na zâmlì svaëj, ì nâma kamu padnâc′ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>бо так кажа Гасподзь Бог: горад, які выступаў з тысячаю, застанецца толькі з сотняю, і які выступіў з сотняю, застанецца зь дзясяткам каля дома Ізраілевага.</t> </p><i> <t>bo tak kaža Gaspodz′ Bog: gorad, âkì vystupaǔ z tysâčaû, zastanecca tol′kì z sotnâû, ì âkì vystupìǔ z sotnâû, zastanecca z′ dzâsâtkam kalâ doma Ìzraìlevaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так кажа Гасподзь Бог дому Ізраілеваму: знайдзеце Мяне - і будзеце жывыя.</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′ Bog domu Ìzraìlevamu: znajdzece Mâne - ì budzece žyvyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня шукайце Вэтыля і не хадзеце ў Галгал і ў Вірсавію не вандруйце, бо Галгал увесь пойдзе ў палон і Вэтыль абернецца ў нішто.</t> </p><i> <t>Nâ šukajce Vètylâ ì ne hadzece ǔ Galgal ì ǔ Vìrsavìû ne vandrujce, bo Galgal uves′ pojdze ǔ palon ì Vètyl′ abernecca ǔ nìšto.</t> </i>


text:
<pb/><t>Знайдзеце Госпада - і будзеце жывыя, каб Ён не памкнуўся на дом Язэпаў як агонь, які зжарэ яго, і ня будзе каму патушыць яго ў Вэтылі.</t> </p><i> <t>Znajdzece Gospada - ì budzece žyvyâ, kab Ën ne pamknuǔsâ na dom Âzèpaǔ âk agon′, âkì zžarè âgo, ì nâ budze kamu patušyc′ âgo ǔ Vètylì.</t> </i>


text:
<pb/><t>О вы, якія суд ператвараеце ў атруту і праўду кідаеце на зямлю!</t> </p><i> <t>O vy, âkìâ sud peratvaraece ǔ atrutu ì praǔdu kìdaece na zâmlû!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто стварыў сямізор'е і Арыён і ператварае сьмяротны цень у ясную раніцу, а дзень робіць цёмным як ноч, заклікае воды марскія і разьлівае іх па ўлоньні зямлі? Гасподзь - імя Яму!</t> </p><i> <t>Hto stvaryǔ sâmìzor'e ì Aryën ì peratvarae s′mârotny cen′ u âsnuû ranìcu, a dzen′ robìc′ cëmnym âk noč, zaklìkae vody marskìâ ì raz′lìvae ìh pa ǔlon′nì zâmlì? Gaspodz′ - ìmâ Âmu!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён мацуе спусташальніка супроць дужага, і спусташальнік уваходзіць у крэпасьць.</t> </p><i> <t>Ën macue spustašal′nìka suproc′ dužaga, ì spustašal′nìk uvahodzìc′ u krèpas′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>А яны ненавідзяць выкрывальніка ў браме і грэбуюць тым, хто кажа праўду.</t> </p><i> <t>A âny nenavìdzâc′ vykryval′nìka ǔ brame ì grèbuûc′ tym, hto kaža praǔdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, за тое, што вы топчаце беднага і бераце зь яго дарункі хлебам, вы пабудуеце дамы з часанага каменьня, але жыць ня будзеце ў іх; разьведзяце цудоўныя вінаграднікі, а віна зь іх ня піцьмеце.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, za toe, što vy topčace bednaga ì berace z′ âgo darunkì hlebam, vy pabuduece damy z časanaga kamen′nâ, ale žyc′ nâ budzece ǔ ìh; raz′vedzâce cudoǔnyâ vìnagradnìkì, a vìna z′ ìh nâ pìc′mece.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Я ведаю, якія шматлікія злачынствы вашыя і якія цяжкія грахі вашыя: вы - ворагі справядлівага, бераце хабар і перакручваеце ў судзе справы бедных.</t> </p><i> <t>Bo Â vedaû, âkìâ šmatlìkìâ zlačynstvy vašyâ ì âkìâ câžkìâ grahì vašyâ: vy - voragì spravâdlìvaga, berace habar ì perakručvaece ǔ sudze spravy bednyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму разумны маўчыць гэтым часам, бо ліхі гэты час.</t> </p><i> <t>Tamu razumny maǔčyc′ gètym časam, bo lìhì gèty čas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шукайце дабра, а ня ліха, каб засталіся вы жывыя, - і тады Гасподзь Бог Саваоф будзе з вамі, як вы кажаце.</t> </p><i> <t>Šukajce dabra, a nâ lìha, kab zastalìsâ vy žyvyâ, - ì tady Gaspodz′ Bog Savaof budze z vamì, âk vy kažace.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьненавідзьце зло і палюбеце дабро і аднавеце каля брамы правасудзьдзе; магчыма, Гасподзь Бог Саваоф пашкадуе рэшту Язэпавую.</t> </p><i> <t>Z′nenavìdz′ce zlo ì palûbece dabro ì adnavece kalâ bramy pravasudz′dze; magčyma, Gaspodz′ Bog Savaof paškadue rèštu Âzèpavuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь Бог Саваоф, Усяўладны: на ўсіх вуліцах будзе плач, і на ўсіх дарогах будуць усклікаць: жаль, жаль! і заклічуць земляробы бедаваць і спанатраных у жалобных песьнях - плакаць,</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog Savaof, Usâǔladny: na ǔsìh vulìcah budze plač, ì na ǔsìh darogah buduc′ usklìkac′: žal′, žal′! ì zaklìčuc′ zemlâroby bedavac′ ì spanatranyh u žalobnyh pes′nâh - plakac′,</t> </i>


text:
<pb/><t>і ва ўсіх вінаградніках будзе плач, бо Я прайду сярод Цябе, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>ì va ǔsìh vìnagradnìkah budze plač, bo Â prajdu sârod Câbe, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Гора тым, якія жадаюць дня Гасподняга! Навошта вам гэты дзень Гасподні? ён - цемра, а не сьвятло, -</t> </p><i> <t>Gora tym, âkìâ žadaûc′ dnâ Gaspodnâga! Navošta vam gèty dzen′ Gaspodnì? ën - cemra, a ne s′vâtlo, -</t> </i>


text:
<pb/><t>тое самае, як калі б хто ўцёк ад ільва - і трапіўся б яму насустрач мядзьведзь, альбо калі б прыйшоў дахаты і абаперся рукою аб сьцяну - і зьмяя ўкусіла б яго.</t> </p><i> <t>toe samae, âk kalì b hto ǔcëk ad ìl′va - ì trapìǔsâ b âmu nasustrač mâdz′vedz′, al′bo kalì b pryjšoǔ dahaty ì abapersâ rukoû ab s′cânu - ì z′mââ ǔkusìla b âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба дзень Гасподні ня морак, а сьвятло? ён - цемра, і няма ў ім зьзяньня.</t> </p><i> <t>Hìba dzen′ Gaspodnì nâ morak, a s′vâtlo? ën - cemra, ì nâma ǔ ìm z′zân′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ненавіджу, адкідаю сьвяты вашыя і ня нюхаю ахвяр у час урачыстых сходаў вашых.</t> </p><i> <t>Nenavìdžu, adkìdaû s′vâty vašyâ ì nâ nûhaû ahvâr u čas uračystyh shodaǔ vašyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі прынесяце Мне цэласпаленьне і хлебнае прынашэньне, Я ня прыму іх і не пагляджу на падзякавальную ахвяру з тлустых цяльцоў вашых.</t> </p><i> <t>Kalì prynesâce Mne cèlaspalen′ne ì hlebnae prynašèn′ne, Â nâ prymu ìh ì ne paglâdžu na padzâkaval′nuû ahvâru z tlustyh câl′coǔ vašyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адвядзі ад Мяне шум песьняў тваіх, бо гукаў гусьляў тваіх Я ня буду слухаць.</t> </p><i> <t>Advâdzì ad Mâne šum pes′nâǔ tvaìh, bo gukaǔ gus′lâǔ tvaìh Â nâ budu sluhac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай як вада цячэ суд, і праўда - як моцны паток!</t> </p><i> <t>Haj âk vada câčè sud, ì praǔda - âk mocny patok!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці прыносілі вы Мне ахвяры і хлебныя дарункі ў пустыні ў ходзе сарака гадоў, дом Ізраілеў?</t> </p><i> <t>Cì prynosìlì vy Mne ahvâry ì hlebnyâ darunkì ǔ pustynì ǔ hodze saraka gadoǔ, dom Ìzraìleǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Вы насілі скінію Малохавую і зоркі бога вашага Рэмфана, выявы, якія вы сабе зрабілі.</t> </p><i> <t>Vy nasìlì skìnìû Malohavuû ì zorkì boga vašaga Rèmfana, vyâvy, âkìâ vy sabe zrabìlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое Я перасялю вас за Дамаск, кажа Гасподзь; Бог Саваоф - імя Яму!</t> </p><i> <t>Za toe Â perasâlû vas za Damask, kaža Gaspodz′; Bog Savaof - ìmâ Âmu!</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора бястурботным на Сіёне і спадзявальцам на гару Самарыйскую, знакамітым народу-першынца, да якіх прыходзіў дом Ізраіля!</t> </p><i> <t>Gora bâsturbotnym na Sìëne ì spadzâval′cam na garu Samaryjskuû, znakamìtym narodu-peršynca, da âkìh pryhodzìǔ dom Ìzraìlâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Прайдзеце ў Калне і паглядзеце, адтуль перайдзеце ў Эмат вялікі і спусьцецеся ў Гэт Філістымкі: ці ня лепшыя яны за гэтыя царствы? ці ня шырэйшыя іх абшары за абшары вашыя?</t> </p><i> <t>Prajdzece ǔ Kalne ì paglâdzece, adtul′ perajdzece ǔ Èmat vâlìkì ì spus′cecesâ ǔ Gèt Fìlìstymkì: cì nâ lepšyâ âny za gètyâ carstvy? cì nâ šyrèjšyâ ìh abšary za abšary vašyâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Вы, якія дзень бедства лічыце далёкім і набліжаеце перамогу насільля, -</t> </p><i> <t>Vy, âkìâ dzen′ bedstva lìčyce dalëkìm ì nablìžaece peramogu nasìl′lâ, -</t> </i>


text:
<pb/><t>вы, якія ляжыце на ложках з слановай касьці і песьціцеся на пасьцелях вашых, ясьце найлепшых бараноў са статку і цялят з кормнае пашы,</t> </p><i> <t>vy, âkìâ lâžyce na ložkah z slanovaj kas′cì ì pes′cìcesâ na pas′celâh vašyh, âs′ce najlepšyh baranoǔ sa statku ì câlât z kormnae pašy,</t> </i>


text:
<pb/><t>сьпяваеце пад гукі гусьляў, думаючы, што валодаеце зычным інструментам, як Давід.</t> </p><i> <t>s′pâvaece pad gukì gus′lâǔ, dumaûčy, što valodaece zyčnym ìnstrumentam, âk Davìd.</t> </i>


text:
<pb/><t>п'яце з чараў віно, мажацеся найлепшымі масьцямі і ня ўбольваецеся зь бедства Язэпа!</t> </p><i> <t>p'âce z čaraǔ vìno, mažacesâ najlepšymì mas′câmì ì nâ ǔbol′vaecesâ z′ bedstva Âzèpa!</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое сёньня пойдуць яны ў палон на чале палонных, і скончыцца вялікая радасьць сьпешчаных.</t> </p><i> <t>Za toe sën′nâ pojduc′ âny ǔ palon na čale palonnyh, ì skončycca vâlìkaâ radas′c′ s′peščanyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божыцца Гасподзь Бог Самім Сабою, і так кажа Гасподзь Бог Саваоф: грэбую пыхлівасьцю Якава і ненавіджу харомы ягоныя, і аддам горад і ўсё, што напаўняе яго.</t> </p><i> <t>Božycca Gaspodz′ Bog Samìm Saboû, ì tak kaža Gaspodz′ Bog Savaof: grèbuû pyhlìvas′cû Âkava ì nenavìdžu haromy âgonyâ, ì addam gorad ì ǔsë, što napaǔnâe âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе: калі ў якім доме застанецца дзесяць чалавек, дык памруць і яны,</t> </p><i> <t>Ì budze: kalì ǔ âkìm dome zastanecca dzesâc′ čalavek, dyk pamruc′ ì âny,</t> </i>


text:
<t>і возьме іх родзіч іхні альбо спальшчык, каб вынесьці косткі іх з дому, і скажа прыдомніку: "ці ёсьць у цябе яшчэ хто?" Той адкажа: "няма нікога". І скажа гэты: "маўчы! бо нельга згадваць імя Гасподняга".</t> </p><i> <t>ì voz′me ìh rodzìč ìhnì al′bo spal′ščyk, kab vynes′cì kostkì ìh z domu, ì skaža prydomnìku: "cì ës′c′ u câbe âščè hto?" Toj adkaža: "nâma nìkoga". Ì skaža gèty: "maǔčy! bo nel′ga zgadvac′ ìmâ Gaspodnâga".</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, Гасподзь дасьць загад і ўразіць вялікія дамы расколінамі, а малыя дамы - шчылінамі.</t> </p><i> <t>Bo vos′, Gaspodz′ das′c′ zagad ì ǔrazìc′ vâlìkìâ damy raskolìnamì, a malyâ damy - ščylìnamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці бегаюць коні па скале? ці можна араць яе валамі? Вы тым часам суд ператвараеце ў атруту і плод праўды - у горыч,</t> </p><i> <t>Cì begaûc′ konì pa skale? cì možna arac′ âe valamì? Vy tym časam sud peratvaraece ǔ atrutu ì plod praǔdy - u goryč,</t> </i>


text:
<pb/><t>вы, якія захапляецеся нікчэмнымі рэчамі і кажаце: "ці не сваёю сілаю мы набылі сабе магутнасьць?"</t> </p><i> <t>vy, âkìâ zahaplâecesâ nìkčèmnymì rèčamì ì kažace: "cì ne svaëû sìlaû my nabylì sabe magutnas′c′?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось Я, кажа Гасподзь Бог Саваоф, падыму народ супроць вас, дом Ізраілеў, і буду ціснуць вас ад уваходу ў Эмат да патока ў пустыні.</t> </p><i> <t>Vos′ Â, kaža Gaspodz′ Bog Savaof, padymu narod suproc′ vas, dom Ìzraìleǔ, ì budu cìsnuc′ vas ad uvahodu ǔ Èmat da patoka ǔ pustynì.</t> </i>


text:
<pb/>Такую ўяву адкрыў мне Гасподзь Бог: вось, Ён стварыў саранчу на пачатку росту позьняй травы, і гэта была трава пасьля царскага пакосу. </p><i> Takuû ǔâvu adkryǔ mne Gaspodz′ Bog: vos′, Ën stvaryǔ saranču na pačatku rostu poz′nâj travy, ì gèta byla trava pas′lâ carskaga pakosu. </i>


text:
<pb/>І было, калі яна скончыла есьці траву на зямлі, я сказаў: <t>Госпадзе Божа! пашкадуй; як устаіць Якаў? ён вельмі малы.</t> </p><i> Ì bylo, kalì âna skončyla es′cì travu na zâmlì, â skazaǔ: <t>Gospadze Boža! paškaduj; âk ustaìc′ Âkaǔ? ën vel′mì maly.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пашкадаваў Гасподзь пра тое: "ня будзе гэтага", сказаў Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì paškadavaǔ Gaspodz′ pra toe: "nâ budze gètaga", skazaǔ Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/>Такую ўяву адкрыў мне Гасподзь Бог: вось, Гасподзь Бог утварыў для суду агонь, - і ён зжэр вялікую багну, зжэр і частку зямлі. </p><i> Takuû ǔâvu adkryǔ mne Gaspodz′ Bog: vos′, Gaspodz′ Bog utvaryǔ dlâ sudu agon′, - ì ën zžèr vâlìkuû bagnu, zžèr ì častku zâmlì. </i>


text:
<pb/><t>І сказаў я: Госпадзе Божа! спыні; як устаіць Якаў? ён вельмі малы.</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ â: Gospadze Boža! spynì; âk ustaìc′ Âkaǔ? ën vel′mì maly.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пашкадаваў Гасподзь пра тое: "і гэтага ня будзе", сказаў Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Ì paškadavaǔ Gaspodz′ pra toe: "ì gètaga nâ budze", skazaǔ Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/>Такую ўяву адкрыў Ён мне: вось, Гасподзь стаяў на выноснай сьцяне, і ў руцэ ў яго сьвінцовая вага. </p><i> Takuû ǔâvu adkryǔ Ën mne: vos′, Gaspodz′ staâǔ na vynosnaj s′câne, ì ǔ rucè ǔ âgo s′vìncovaâ vaga. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне Гасподзь: <t>"што ты бачыш, Амосе?", я адказаў: "вагу". І Гасподзь сказаў: "вось, пакладу вагу сярод народу майго Ізраіля; ня буду больш дараваць яму.</t> </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: <t>"što ty bačyš, Amose?", â adkazaǔ: "vagu". Ì Gaspodz′ skazaǔ: "vos′, pakladu vagu sârod narodu majgo Ìzraìlâ; nâ budu bol′š daravac′ âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І спустошаны будуць ахвярныя вышыні Ісакавыя, і разбураны будуць сьвяцілішчы Ізраілевыя, і паўстану зь мечам супроць дому Ераваамавага".</t> </p><i> <t>Ì spustošany buduc′ ahvârnyâ vyšynì Ìsakavyâ, ì razburany buduc′ s′vâcìlìščy Ìzraìlevyâ, ì paǔstanu z′ mečam suproc′ domu Eravaamavaga".</t> </i>


text:
І паслаў Амасія, сьвятар Вэтыльскі, да Ераваама, цара Ізраільскага, сказаць: Амос утварае смуту супроць цябе сярод дому Ізраілевага; зямля ня можа цярпець усіх слоў ягоных, </p><i> Ì paslaǔ Amasìâ, s′vâtar Vètyl′skì, da Eravaama, cara Ìzraìl′skaga, skazac′: Amos utvarae smutu suproc′ câbe sârod domu Ìzraìlevaga; zâmlâ nâ moža cârpec′ usìh sloǔ âgonyh, </i>


text:
бо так кажа Амос: ад меча памрэ Ераваам, а Ізраіль абавязкова зьведзены будзе палонным зь зямлі сваёй. </p><i> bo tak kaža Amos: ad meča pamrè Eravaam, a Ìzraìl′ abavâzkova z′vedzeny budze palonnym z′ zâmlì svaëj. </i>


text:
<pb/>І сказаў Амасія Амосу: празорлівец! ідзі і сыдзі ў зямлю Юдавую; там еж хлеб і там прароч, </p><i> Ì skazaǔ Amasìâ Amosu: prazorlìvec! ìdzì ì sydzì ǔ zâmlû Ûdavuû; tam ež hleb ì tam praroč, </i>


text:
а ў Вэтылі больш не прароч, бо ён - сьвятыня цара і дом царскі. </p><i> a ǔ Vètylì bol′š ne praroč, bo ën - s′vâtynâ cara ì dom carskì. </i>


text:
<pb/>І адказваў Амос і сказаў Амасію: я - не прарок і ня сын прарока, я быў пастух і зьбіраў сікаморы. </p><i> Ì adkazvaǔ Amos ì skazaǔ Amasìû: â - ne prarok ì nâ syn praroka, â byǔ pastuh ì z′bìraǔ sìkamory. </i>


text:
Але Гасподзь узяў мяне ад авечак, і сказаў мне Гасподзь: ідзі, прароч народу Майму Ізраілю. </p><i> Ale Gaspodz′ uzâǔ mâne ad avečak, ì skazaǔ mne Gaspodz′: ìdzì, praroč narodu Majmu Ìzraìlû. </i>


text:
Цяпер выслухай слова Гасподняе. Ты кажаш: не прароч на Ізраіля і не вымаўляй слоў на дом Ісакаў. </p><i> Câper vysluhaj slova Gaspodnâe. Ty kažaš: ne praroč na Ìzraìlâ ì ne vymaǔlâj sloǔ na dom Ìsakaǔ. </i>


text:
<t>За гэта, вось што кажа Гасподзь: жонка твая будзе зьняслаўлена ў горадзе, сыны і дочкі твае загінуць ад меча, зямля твая будзе падзелена межавою вяроўкаю, а ты памрэш у зямлі нячыстай, і Ізраіль мусова выведзены будзе зь зямлі сваёй.</t> </p><i> <t>Za gèta, vos′ što kaža Gaspodz′: žonka tvaâ budze z′nâslaǔlena ǔ goradze, syny ì dočkì tvae zagìnuc′ ad meča, zâmlâ tvaâ budze padzelena mežavoû vâroǔkaû, a ty pamrèš u zâmlì nâčystaj, ì Ìzraìl′ musova vyvedzeny budze z′ zâmlì svaëj.</t> </i>


text:
<pb/>Такую ўяву адкрыў мне Гасподзь Бог: вось, кош са сьпелымі пладамі. </p><i> Takuû ǔâvu adkryǔ mne Gaspodz′ Bog: vos′, koš sa s′pelymì pladamì. </i>


text:
І сказаў Ён: што ты бачыш, Амосе? Я адказаў: кош са сьпелымі пладамі. Тады Гасподзь сказаў мне: насьпеў канец народу Майму Ізраілю: ня буду болей дараваць яму. </p><i> Ì skazaǔ Ën: što ty bačyš, Amose? Â adkazaǔ: koš sa s′pelymì pladamì. Tady Gaspodz′ skazaǔ mne: nas′peǔ kanec narodu Majmu Ìzraìlû: nâ budu bolej daravac′ âmu. </i>


text:
<t>Песьні хорама ў той дзень ператворацца ў галашэньне, кажа Гасподзь Бог; многа будзе трупаў, на кожным месцы будуць кідаць іх моўчкі.</t> </p><i> <t>Pes′nì horama ǔ toj dzen′ peratvoracca ǔ galašèn′ne, kaža Gaspodz′ Bog; mnoga budze trupaǔ, na kožnym mescy buduc′ kìdac′ ìh moǔčkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выслухайце гэта, хто прагне праглынуць бедных і загубіць убогіх, -</t> </p><i> <t>Vysluhajce gèta, hto pragne praglynuc′ bednyh ì zagubìc′ ubogìh, -</t> </i>


text:
<pb/><t>вы, якія кажаце: некалісь прыйдзе час маладзіка, каб мы прадавалі хлеб, і субота - каб адчыніць засекі, паменшыць меру, павялічыць цану сікля і ашукваць няправільнымі вагамі,</t> </p><i> <t>vy, âkìâ kažace: nekalìs′ pryjdze čas maladzìka, kab my pradavalì hleb, ì subota - kab adčynìc′ zasekì, pamenšyc′ meru, pavâlìčyc′ canu sìklâ ì ašukvac′ nâpravìl′nymì vagamì,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб купляць немаёмасных за срэбра і бедных за пару абутку, а высеўкі з хлеба прадаваць.</t> </p><i> <t>kab kuplâc′ nemaëmasnyh za srèbra ì bednyh za paru abutku, a vyseǔkì z hleba pradavac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бажыўся Гасподзь славаю Якава: сапраўды не забуду вавек ніводнага з учынкаў іхніх!</t> </p><i> <t>Bažyǔsâ Gaspodz′ slavaû Âkava: sapraǔdy ne zabudu vavek nìvodnaga z učynkaǔ ìhnìh!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці не пахісьнецца ад гэтага зямля, і ці не заплача кожны, хто жыве на ёй? Захвалюецца яна як рака, і будзе падымацца і апускацца як рака Егіпецкая.</t> </p><i> <t>Cì ne pahìs′necca ad gètaga zâmlâ, ì cì ne zaplača kožny, hto žyve na ëj? Zahvalûecca âna âk raka, ì budze padymacca ì apuskacca âk raka Egìpeckaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе ў той дзень, кажа Гасподзь Бог: учыню заход сонца апоўдні і азмрочу зямлю сярод сьветлага дня,</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′ Bog: učynû zahod sonca apoǔdnì ì azmroču zâmlû sârod s′vetlaga dnâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і абярну сьвяткаваньні вашыя ў бедаваньні і ўсе песьні вашы - у плач, і ўскладу на ўсе сьцёгны вярэту і плешыну на кожную галаву; і ўчыню ў краіне плач, як па адзіным сыне, і канец яе будзе - як горкі дзень.</t> </p><i> <t>ì abârnu s′vâtkavan′nì vašyâ ǔ bedavan′nì ì ǔse pes′nì vašy - u plač, ì ǔskladu na ǔse s′cëgny vârètu ì plešynu na kožnuû galavu; ì ǔčynû ǔ kraìne plač, âk pa adzìnym syne, ì kanec âe budze - âk gorkì dzen′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось настаюць дні, кажа Гасподзь Бог, калі Я пашлю на зямлю голад, - ня голад хлеба, ня смагу вады, а смагу чуцьця слоў Гасподніх.</t> </p><i> <t>Vos′ nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′ Bog, kalì Â pašlû na zâmlû golad, - nâ golad hleba, nâ smagu vady, a smagu čuc′câ sloǔ Gaspodnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будуць хадзіць ад мора да мора і бадзяцца ад поўначы да ўсходу, шукаючы слова Гасподняга, і ня знойдуць яго.</t> </p><i> <t>Ì buduc′ hadzìc′ ad mora da mora ì badzâcca ad poǔnačy da ǔshodu, šukaûčy slova Gaspodnâga, ì nâ znojduc′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>У той дзень раставаць будуць ад смагі прыгожыя дзяўчаты і хлопцы,</t> </p><i> <t>U toj dzen′ rastavac′ buduc′ ad smagì prygožyâ dzâǔčaty ì hlopcy,</t> </i>


text:
<t>якія божацца грахом Самарыйскім і кажуць: жывы Бог твой, Дане! і жывы шлях у Вірсавію! - Яны ўпадуць і ўжо ня ўстануць.</t> </p><i> <t>âkìâ božacca grahom Samaryjskìm ì kažuc′: žyvy Bog tvoj, Dane! ì žyvy šlâh u Vìrsavìû! - Âny ǔpaduc′ ì ǔžo nâ ǔstanuc′.</t> </i>


text:
<t>Бачыў я Госпада, Які стаяў над ахвярнікам, і Ён сказаў: стукні ў бэльку над варотамі, каб патрэсьліся вушакі, і абярні іх на галовы ўсіх іх, а астатніх зь іх Я паб'ю мечам: не ўцячэ ў іх ніхто, хто бяжыць, і не ўратуецца зь іх ніхто, хто жадае ўратавацца.</t> </p><i> <t>Bačyǔ â Gospada, Âkì staâǔ nad ahvârnìkam, ì Ën skazaǔ: stuknì ǔ bèl′ku nad varotamì, kab patrès′lìsâ vušakì, ì abârnì ìh na galovy ǔsìh ìh, a astatnìh z′ ìh Â pab'û mečam: ne ǔcâčè ǔ ìh nìhto, hto bâžyc′, ì ne ǔratuecca z′ ìh nìhto, hto žadae ǔratavacca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хоць бы яны зачыніліся ў апраметную, і адтуль рука Мая возьме іх; хоць бы ўзышлі на неба, і адтуль скіну іх.</t> </p><i> <t>Hoc′ by âny začynìlìsâ ǔ aprametnuû, ì adtul′ ruka Maâ voz′me ìh; hoc′ by ǔzyšlì na neba, ì adtul′ skìnu ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І хоць бы яны схаваліся на вяршыні Карміла, і там знайду і вазьму іх; хоць бы схаваліся ад вачэй Маіх на дне мора, і там загадаю марскому зьмею ўгрызьці іх.</t> </p><i> <t>Ì hoc′ by âny shavalìsâ na vâršynì Karmìla, ì tam znajdu ì vaz′mu ìh; hoc′ by shavalìsâ ad vačèj Maìh na dne mora, ì tam zagadaû marskomu z′meû ǔgryz′cì ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І калі пойдуць у палон паперадзе ворагаў сваіх, дык загадаю мечу і там забіць іх. Абярну на іх вочы Мае на бяду ім, а не на дабро.</t> </p><i> <t>Ì kalì pojduc′ u palon paperadze voragaǔ svaìh, dyk zagadaû meču ì tam zabìc′ ìh. Abârnu na ìh vočy Mae na bâdu ìm, a ne na dabro.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Гасподзь Бог Саваоф дакранецца да зямлі, - і яна растане, і заплачуць усе жывыя на ёй; і падымецца ўся яна як рака, і апусьціцца Як рака Егіпецкая.</t> </p><i> <t>Bo Gaspodz′ Bog Savaof dakranecca da zâmlì, - ì âna rastane, ì zaplačuc′ use žyvyâ na ëj; ì padymecca ǔsâ âna âk raka, ì apus′cìcca Âk raka Egìpeckaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён зладзіў вышнія харомы Свае на нябёсах і скляпеньне Сваё ўмацаваў на зямлі, заклікае воды марскія і вылівае іх па ўлоньні зямлі; Гасподзь - імя Яму.</t> </p><i> <t>Ën zladzìǔ vyšnìâ haromy Svae na nâbësah ì sklâpen′ne Svaë ǔmacavaǔ na zâmlì, zaklìkae vody marskìâ ì vylìvae ìh pa ǔlon′nì zâmlì; Gaspodz′ - ìmâ Âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці не такія, як сыны Эфіопаў, і вы для Мяне, сыны Ізраілевыя? кажа Гасподзь. Ці ня Я вывеў Ізраіля зь зямлі Егіпецкай і Філістымлянаў - з Кафтора і Арамлянаў - з Кіра?</t> </p><i> <t>Cì ne takìâ, âk syny Èfìopaǔ, ì vy dlâ Mâne, syny Ìzraìlevyâ? kaža Gaspodz′. Cì nâ Â vyveǔ Ìzraìlâ z′ zâmlì Egìpeckaj ì Fìlìstymlânaǔ - z Kaftora ì Aramlânaǔ - z Kìra?</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, вочы Госпада Бога - на грэшнае царства, і Я зьнішчу яго з аблічча зямлі; але дом Якава ня зусім зьнішчу, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Vos′, vočy Gospada Boga - na grèšnae carstva, ì Â z′nìšču âgo z ablìčča zâmlì; ale dom Âkava nâ zusìm z′nìšču, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, Я загадаю і рассыплю дом Ізраілеў па ўсіх народах, як рассыпаюць зерне ў рэшаце, і ніводнае не ўпадзе на зямлю.</t> </p><i> <t>Bo vos′, Â zagadaû ì rassyplû dom Ìzraìleǔ pa ǔsìh narodah, âk rassypaûc′ zerne ǔ rèšace, ì nìvodnae ne ǔpadze na zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад меча памруць усе грэшнікі з народу Майго, якія кажуць: "не спасьцігне нас і ня прыйдзе да нас гэтае бедства!"</t> </p><i> <t>Ad meča pamruc′ use grèšnìkì z narodu Majgo, âkìâ kažuc′: "ne spas′cìgne nas ì nâ pryjdze da nas gètae bedstva!"</t> </i>


text:
<t>У той дзень Я аднаўлю скінію Давідавую заняпалую, што ўпала, зачыню трэшчыны ў ёй і разбуранае адбудую, і зладжу яе, як у дні старадаўнія,</t> </p><i> <t>U toj dzen′ Â adnaǔlû skìnìû Davìdavuû zanâpaluû, što ǔpala, začynû trèščyny ǔ ëj ì razburanae adbuduû, ì zladžu âe, âk u dnì staradaǔnìâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб яны авалодалі рэштай Эдома і ўсімі народамі, паміж якімі абвесьціце імя Маё, кажа Гасподзь, Які творыць усё гэта.</t> </p><i> <t>kab âny avalodalì rèštaj Èdoma ì ǔsìmì narodamì, pamìž âkìmì abves′cìce ìmâ Maë, kaža Gaspodz′, Âkì tvoryc′ usë gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, настануць дні, кажа Гасподзь, калі араты застане яшчэ жняца, а той, таптальнік вінаграду, - сейбіта; і горы крынічыць будуць вінаградным сокам, і ўсе пагоркі пацякуць.</t> </p><i> <t>Vos′, nastanuc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì araty zastane âščè žnâca, a toj, taptal′nìk vìnagradu, - sejbìta; ì gory krynìčyc′ buduc′ vìnagradnym sokam, ì ǔse pagorkì pacâkuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вярну з палону народ Мой, Ізраіля, і забудуць апусьцелыя гарады і паселяцца ў іх, насадзяць вінаграднікі і будуць піць віно зь іх, разьвядуць сады і пачнуць есьці плады зь іх.</t> </p><i> <t>Ì vârnu z palonu narod Moj, Ìzraìlâ, ì zabuduc′ apus′celyâ garady ì paselâcca ǔ ìh, nasadzâc′ vìnagradnìkì ì buduc′ pìc′ vìno z′ ìh, raz′vâduc′ sady ì pačnuc′ es′cì plady z′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І асялю іх на зямлі іхняй і іх ня будуць болей вырываць зь зямлі іхняй, якую Я даў ім, кажа Гасподзь Бог твой жа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì asâlû ìh na zâmlì ìhnâj ì ìh nâ buduc′ bolej vyryvac′ z′ zâmlì ìhnâj, âkuû Â daǔ ìm, kaža Gaspodz′ Bog tvoj ža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уява Аўдзею. Так кажа Гасподзь Бог пра Эдома: вестку пачулі мы ад Госпада, і пасол пасланы абвясьціць народам: "уставайце, і пойдзем супраць яго вайною!"</t> </p><i> <t>Uâva Aǔdzeû. Tak kaža Gaspodz′ Bog pra Èdoma: vestku pačulì my ad Gospada, ì pasol paslany abvâs′cìc′ narodam: "ustavajce, ì pojdzem suprac′ âgo vajnoû!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я зрабіў цябе малым сярод народаў, і ты ў вялікай пагардзе.</t> </p><i> <t>Vos′, Â zrabìǔ câbe malym sârod narodaǔ, ì ty ǔ vâlìkaj pagardze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ганарыстасьць сэрца твайго падманула цябе; ты жывеш у расколінах скал на ўзвышаным месцы і кажаш у сэрцы тваім: "хто скіне мяне на зямлю?"</t> </p><i> <t>Ganarystas′c′ sèrca tvajgo padmanula câbe; ty žyveš u raskolìnah skal na ǔzvyšanym mescy ì kažaš u sèrcy tvaìm: "hto skìne mâne na zâmlû?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Але хоць бы ты, як арол, падняўся высока і сярод зорак зладзіў гняздо тваё, дык і адтуль Я скіну цябе, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ale hoc′ by ty, âk arol, padnâǔsâ vysoka ì sârod zorak zladzìǔ gnâzdo tvaë, dyk ì adtul′ Â skìnu câbe, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ня злодзеі прыходзілі да цябе, ці не начныя рабаўнікі, што ты так абабраны? Але яны ўкралі б столькі, колькі ім трэба. Калі б да цябе залезьлі абіральнікі вінаграду, дык і яны ці ж бы не пакінулі некалькіх ягадзін?</t> </p><i> <t>Cì nâ zlodzeì pryhodzìlì da câbe, cì ne načnyâ rabaǔnìkì, što ty tak ababrany? Ale âny ǔkralì b stol′kì, kol′kì ìm trèba. Kalì b da câbe zalez′lì abìral′nìkì vìnagradu, dyk ì âny cì ž by ne pakìnulì nekal′kìh âgadzìn?</t> </i>


text:
<pb/><t>Як абабрана ўсё ў Ісава і абшуканы ўсе патайнікі ягоныя!</t> </p><i> <t>Âk ababrana ǔsë ǔ Ìsava ì abšukany ǔse patajnìkì âgonyâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Да мяжы выведуць цябе ўсе супольнікі твае, ашукаюць цябе, адолеюць цябе тыя, што жывуць з табою ў міры, удараць цябе тыя, што хлеб твой ядуць. Няма ў ім сэнсу!</t> </p><i> <t>Da mâžy vyveduc′ câbe ǔse supol′nìkì tvae, ašukaûc′ câbe, adoleûc′ câbe tyâ, što žyvuc′ z taboû ǔ mìry, udarac′ câbe tyâ, što hleb tvoj âduc′. Nâma ǔ ìm sènsu!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ня ў той дзень гэта будзе, кажа Гасподзь, калі Я вынішчу мудрых у Эдоме і разумных на гары Ісава?</t> </p><i> <t>Cì nâ ǔ toj dzen′ gèta budze, kaža Gaspodz′, kalì Â vynìšču mudryh u Èdome ì razumnyh na gary Ìsava?</t> </i>


text:
<pb/><t>Працятыя будуць страхам адважнікі твае, Фэман, каб усе на гары Ісава вынішчаны былі забойствам.</t> </p><i> <t>Pracâtyâ buduc′ straham advažnìkì tvae, Fèman, kab use na gary Ìsava vynìščany bylì zabojstvam.</t> </i>


text:
<t>За ўціск брата твайго, Якава, пакрые цябе сорам, і ты зьнішчаны будзеш назаўсёды.</t> </p><i> <t>Za ǔcìsk brata tvajgo, Âkava, pakrye câbe soram, ì ty z′nìščany budzeš nazaǔsëdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>У той дзень, калі ты стаяў насупраць, у той дзень, калі чужынцы вялі войска ягонае ў палон і іншапляменцы ўвайшлі ў браму ягоную і кінулі жэрабя на Ерусалім, ты быў як адзін зь іх.</t> </p><i> <t>U toj dzen′, kalì ty staâǔ nasuprac′, u toj dzen′, kalì čužyncy vâlì vojska âgonae ǔ palon ì ìnšaplâmency ǔvajšlì ǔ bramu âgonuû ì kìnulì žèrabâ na Erusalìm, ty byǔ âk adzìn z′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня варта было б табе глядзець на дзень брата твайго, на дзень адчужэньня яго; ня варта было б радавацца за сыноў Юды ў дзень іхняй пагібелі і разьзяўляць рот у дзень бедства.</t> </p><i> <t>Nâ varta bylo b tabe glâdzec′ na dzen′ brata tvajgo, na dzen′ adčužèn′nâ âgo; nâ varta bylo b radavacca za synoǔ Ûdy ǔ dzen′ ìhnâj pagìbelì ì raz′zâǔlâc′ rot u dzen′ bedstva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня трэба было табе ўваходзіць у браму народу Майго ў дзень няшчасьця яго і нават глядзець на злашчасьце яго ў дзень пагібелі ягонай, ні дакранацца да маёмасьці ягонай у дзень бедства ягонага.</t> </p><i> <t>Nâ trèba bylo tabe ǔvahodzìc′ u bramu narodu Majgo ǔ dzen′ nâščas′câ âgo ì navat glâdzec′ na zlaščas′ce âgo ǔ dzen′ pagìbelì âgonaj, nì dakranacca da maëmas′cì âgonaj u dzen′ bedstva âgonaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ні стаяць на ростанях, каб забіваць тых, што ўцякалі ад яго, ні выдаваць ацалелых ад яго ў дзень бедства.</t> </p><i> <t>Nì staâc′ na rostanâh, kab zabìvac′ tyh, što ǔcâkalì ad âgo, nì vydavac′ acalelyh ad âgo ǔ dzen′ bedstva.</t> </i>


text:
<t>Бо блізкі дзень Гасподні на ўсе народы: як ты рабіў, так будзе зроблена і з табою; аддача твая абернецца на галаву тваю.</t> </p><i> <t>Bo blìzkì dzen′ Gaspodnì na ǔse narody: âk ty rabìǔ, tak budze zroblena ì z taboû; addača tvaâ abernecca na galavu tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо як вы пілі на сьвятой гары Маёй, так усе народы заўсёды піцьмуць, будуць піць, праглынуць і будуць - як бы іх ня было.</t> </p><i> <t>Bo âk vy pìlì na s′vâtoj gary Maëj, tak use narody zaǔsëdy pìc′muc′, buduc′ pìc′, praglynuc′ ì buduc′ - âk by ìh nâ bylo.</t> </i>


text:
<pb/><t>А на гары Сіёне будзе збавеньне, і будзе яна сьвятыняю; і дом Якава атрымае ва ўладаньне спадчыну сваю.</t> </p><i> <t>A na gary Sìëne budze zbaven′ne, ì budze âna s′vâtynâû; ì dom Âkava atrymae va ǔladan′ne spadčynu svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І дом Якава будзе агнём і дом Язэпа - полымем, а дом Ісава - саломаю: запаляць яго і зьнішчаць яго, і нікога не застанецца з дому Ісава, бо Гасподзь сказаў гэта.</t> </p><i> <t>Ì dom Âkava budze agnëm ì dom Âzèpa - polymem, a dom Ìsava - salomaû: zapalâc′ âgo ì z′nìščac′ âgo, ì nìkoga ne zastanecca z domu Ìsava, bo Gaspodz′ skazaǔ gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>І завалодаюць тыя, што на поўдзень, гарою Ісава, а якія ў даліне - Філістымлянамі; і завалодаюць полем Яфрэма і полем Самарыі, а Веньямін завалодае Галаадам.</t> </p><i> <t>Ì zavalodaûc′ tyâ, što na poǔdzen′, garoû Ìsava, a âkìâ ǔ dalìne - Fìlìstymlânamì; ì zavalodaûc′ polem Âfrèma ì polem Samaryì, a Ven′âmìn zavalodae Galaadam.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пераселеныя з войска сыноў Ізраілевых завалодаюць зямлёю Хананэйскаю да Сарэпты, а пераселеныя зь Ерусаліма, якія ў Сэфарадзе, атрымаюць у валоданьне гарады паўднёвыя.</t> </p><i> <t>Ì peraselenyâ z vojska synoǔ Ìzraìlevyh zavalodaûc′ zâmlëû Hananèjskaû da Sarèpty, a peraselenyâ z′ Erusalìma, âkìâ ǔ Sèfaradze, atrymaûc′ u valodan′ne garady paǔdnëvyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прыйдуць ратавальнікі на гару Сіён, каб судзіць гару Ісава, - і будзе царства Госпада.</t> </p><i> <t>Ì pryjduc′ rataval′nìkì na garu Sìën, kab sudzìc′ garu Ìsava, - ì budze carstva Gospada.</t> </i>


text:
<pb/>І было слова Гасподняе Ёну, сыну Амафіінаму: </p><i> Ì bylo slova Gaspodnâe Ënu, synu Amafììnamu: </i>


text:
устань, ідзі ў Нінэвію - горад вялікі і прапаведуй у ім, бо зладзействы яго дайшлі да Мяне. </p><i> "ustan′, ìdzì ǔ Nìnèvìû - gorad vâlìkì ì prapaveduj u ìm, bo zladzejstvy âgo dajšlì da Mâne". </i>


text:
І ўстаў Ёна, каб бегчы ў Тарсіс ад аблічча Гасподняга, і прыйшоўшы ў Ёпію і знайшоўшы карабель, які выпраўляўся ў Тарсіс, аддаў плату за правоз і ўзышоў на яго, каб плыць зь імі ў Тарсіс ад аблічча Госпада. </p><i> Ì ǔstaǔ Ëna, kab begčy ǔ Tarsìs ad ablìčča Gaspodnâga, ì pryjšoǔšy ǔ Ëpìû ì znajšoǔšy karabel′, âkì vypraǔlâǔsâ ǔ Tarsìs, addaǔ platu za pravoz ì ǔzyšoǔ na âgo, kab plyc′ z′ ìmì ǔ Tarsìs ad ablìčča Gospada. </i>


text:
Але Гасподзь падняў на моры моцны вецер, і зрабілася на моры вялікая бура, і карабель гатовы быў разьбіцца. </p><i> Ale Gaspodz′ padnâǔ na mory mocny vecer, ì zrabìlasâ na mory vâlìkaâ bura, ì karabel′ gatovy byǔ raz′bìcca. </i>


text:
І спалохаліся карабельнікі і заклікалі кожны свайго бога, і пачалі кідаць у мора паклады з карабля, каб аблегчыць яго ад іх; а Ёна апусьціўся ў нутро карабля, лёг і моцна заснуў. </p><i> Ì spalohalìsâ karabel′nìkì ì zaklìkalì kožny svajgo boga, ì pačalì kìdac′ u mora paklady z karablâ, kab ablegčyc′ âgo ad ìh; a Ëna apus′cìǔsâ ǔ nutro karablâ, lëg ì mocna zasnuǔ. </i>


text:
І прыйшоў да яго начальнік карабля і сказаў яму: "чаго ты сьпіш? устань, закліч Бога твайго; можа быць, Бог успомніць пра нас, і мы не загінем". </p><i> Ì pryjšoǔ da âgo načal′nìk karablâ ì skazaǔ âmu: "čago ty s′pìš? ustan′, zaklìč Boga tvajgo; moža byc′, Bog uspomnìc′ pra nas, ì my ne zagìnem". </i>


text:
І сказалі адзін аднаму: "хадзем, кінем жэрабя, каб даведацца, за каго спасьцігае нас гэтая бяда". І кінулі жэрабя, і ўпала жэрабя на Ёну. </p><i> Ì skazalì adzìn adnamu: "hadzem, kìnem žèrabâ, kab davedacca, za kago spas′cìgae nas gètaâ bâda". Ì kìnulì žèrabâ, ì ǔpala žèrabâ na Ënu. </i>


text:
Тады сказалі яму: "скажы нам, за каго спасьцігла нас гэтая бяда? які твой занятак, і адкуль ідзеш ты? дзе твая краіна, і зь якога ты народу?" </p><i> Tady skazalì âmu: "skažy nam, za kago spas′cìgla nas gètaâ bâda? âkì tvoj zanâtak, ì adkul′ ìdzeš ty? dze tvaâ kraìna, ì z′ âkoga ty narodu?" </i>


text:
І ён сказаў ім: "я - Габрэй, шаную Госпада Бога нябёсаў, Які стварыў мора і сушу". </p><i> Ì ën skazaǔ ìm: "â - Gabrèj, šanuû Gospada Boga nâbësaǔ, Âkì stvaryǔ mora ì sušu". </i>


text:
І спалохаліся людзі страхам вялікім і сказалі яму: "дзеля чаго ты гэта зрабіў", бо даведаліся гэтыя людзі, што ён уцякае ад аблічча Гасподняга, як ён сам абвясьціў ім. </p><i> Ì spalohalìsâ lûdzì straham vâlìkìm ì skazalì âmu: "dzelâ čago ty gèta zrabìǔ", bo davedalìsâ gètyâ lûdzì, što ën ucâkae ad ablìčča Gaspodnâga, âk ën sam abvâs′cìǔ ìm. </i>


text:
І сказалі яму: "што зрабіць нам з табою, каб мора аціхла для нас?", бо мора не пераставала хвалявацца. </p><i> Ì skazalì âmu: "što zrabìc′ nam z taboû, kab mora acìhla dlâ nas?", bo mora ne perastavala hvalâvacca. </i>


text:
Тады ён сказаў ім: "вазьмеце мяне і кіньце мяне ў мора, - і мора аціхне для вас, бо я ведаю, што празь мяне спасьцігла вас гэта вялікая бура". </p><i> Tady ën skazaǔ ìm: "vaz′mece mâne ì kìn′ce mâne ǔ mora, - ì mora acìhne dlâ vas, bo â vedaû, što praz′ mâne spas′cìgla vas gèta vâlìkaâ bura". </i>


text:
Але гэтыя людзі пачалі моцна веславаць, каб прыстаць да зямлі, але не маглі, бо мора ўсё бушавала і бушавала супроць іх. </p><i> Ale gètyâ lûdzì pačalì mocna veslavac′, kab prystac′ da zâmlì, ale ne maglì, bo mora ǔsë bušavala ì bušavala suproc′ ìh. </i>


text:
Тады заклікалі яны Госпада і сказалі: "молім Цябе, Госпадзе, хай не загінем за душу чалавека гэтага, і хай не залічыш на нас кроў невінаватую; бо Ты, Госпадзе, зрабіў, што заўгодна Табе!" </p><i> Tady zaklìkalì âny Gospada ì skazalì: "molìm Câbe, Gospadze, haj ne zagìnem za dušu čalaveka gètaga, ì haj ne zalìčyš na nas kroǔ nevìnavatuû; bo Ty, Gospadze, zrabìǔ, što zaǔgodna Tabe!" </i>


text:
І ўзялі Ёну і кінулі яго ў мора; і аціхла мора ад лютасьці сваёй. </p><i> Ì ǔzâlì Ënu ì kìnulì âgo ǔ mora; ì acìhla mora ad lûtas′cì svaëj. </i>


text:
І спалохаліся гэтыя людзі Госпада вялікім страхам і прынесьлі Госпаду ахвяру і далі абяцаньні. </p><i> Ì spalohalìsâ gètyâ lûdzì Gospada vâlìkìm straham ì prynes′lì Gospadu ahvâru ì dalì abâcan′nì. </i>


text:
І загадаў Гасподзь вялікаму кіту праглынуць Ёну; і быў Ёна ў чэраве гэтага кіта тры дні і тры ночы. </p><i> Ì zagadaǔ Gaspodz′ vâlìkamu kìtu praglynuc′ Ënu; ì byǔ Ëna ǔ čèrave gètaga kìta try dnì ì try nočy. </i>


text:
І памаліўся Ёна Госпаду Богу свайму з чэрава кіта </p><i> Ì pamalìǔsâ Ëna Gospadu Bogu svajmu z čèrava kìta </i>


text:
і сказаў: <t>"да Госпада заклікаў я ў смутку маім, - і Ён пачуў мяне; з чэрава апраметнай я загаласіў, - і Ты пачуў голас мой.</t> </p><i> ì skazaǔ: <t>"da Gospada zaklìkaǔ â ǔ smutku maìm, - ì Ën pačuǔ mâne; z čèrava aprametnaj â zagalasìǔ, - ì Ty pačuǔ golas moj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ўкінуў мяне ў глыбіню, у сэрца мора, і патокі акружылі мяне, усе воды Твае і хвалі Твае праходзілі над мною.</t> </p><i> <t>Ty ǔkìnuǔ mâne ǔ glybìnû, u sèrca mora, ì patokì akružylì mâne, use vody Tvae ì hvalì Tvae prahodzìlì nad mnoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І я сказаў: адкінуты я ад вачэй Тваіх, аднак я зноў убачу сьвяты храм Твой.</t> </p><i> <t>Ì â skazaǔ: adkìnuty â ad vačèj Tvaìh, adnak â znoǔ ubaču s′vâty hram Tvoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Абнялі мяне воды да душы маёй, бездань замкнула мяне; марскою травою абвіта была галава мая.</t> </p><i> <t>Abnâlì mâne vody da dušy maëj, bezdan′ zamknula mâne; marskoû travoû abvìta byla galava maâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Да асновы гор я сышоў, зямля сваімі замкамі навек загарадзіла мяне; але Ты, Госпадзе Божа мой, душу маю выведзеш зь пекла.</t> </p><i> <t>Da asnovy gor â syšoǔ, zâmlâ svaìmì zamkamì navek zagaradzìla mâne; ale Ty, Gospadze Boža moj, dušu maû vyvedzeš z′ pekla.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі зьнемагла ўва мне душа мая, я ўспомніў пра Госпада, і малітва мая дайшла да Цябе, да храма сьвятога Твайго.</t> </p><i> <t>Kalì z′nemagla ǔva mne duša maâ, â ǔspomnìǔ pra Gospada, ì malìtva maâ dajšla da Câbe, da hrama s′vâtoga Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пашаноўцы марных і фальшывых божышчаў пакінулі Мілажальнага свайго,</t> </p><i> <t>Pašanoǔcy marnyh ì fal′šyvyh božyščaǔ pakìnulì Mìlažal′naga svajgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>а я голасам хвалы прынясу Табе ахвяру; што абяцаў, выканаю. У Госпада выратаваньне!"</t> </p><i> <t>a â golasam hvaly prynâsu Tabe ahvâru; što abâcaǔ, vykanaû. U Gospada vyratavan′ne!"</t> </i>


text:
І сказаў Гасподзь кіту, і ён выкінуў Ёну на сушу. </p><i> Ì skazaǔ Gaspodz′ kìtu, ì ën vykìnuǔ Ënu na sušu. </i>


text:
устань, ідзі ў Нінэвію - горад вялікі і прапаведуй у ёй, што Я загадаў табе. </p><i> "ustan′, ìdzì ǔ Nìnèvìû - gorad vâlìkì ì prapaveduj u ëj, što Â zagadaǔ tabe". </i>


text:
І ўстаў Ёна і пайшоў у Нінэвію па слове Гасподнім; а Нінэвія была горад вялікі ў Бога, на тры дні хады. </p><i> Ì ǔstaǔ Ëna ì pajšoǔ u Nìnèvìû pa slove Gaspodnìm; a Nìnèvìâ byla gorad vâlìkì ǔ Boga, na try dnì hady. </i>


text:
І пачаў Ёна хадзіць па горадзе, колькі можна прайсьці за адзін дзень, і прапаведаваў, кажучы: "яшчэ сорак дзён, - і Нінэвія будзе разбурана!" </p><i> Ì pačaǔ Ëna hadzìc′ pa goradze, kol′kì možna prajs′cì za adzìn dzen′, ì prapavedavaǔ, kažučy: "âščè sorak dzën, - ì Nìnèvìâ budze razburana!" </i>


text:
<pb/>І паверылі Нінэвіцяне Богу: і абвясьцілі пост і апрануліся ў вярэты, ад вялікага зь іх да малога. </p><i> Ì paverylì Nìnèvìcâne Bogu: ì abvâs′cìlì post ì apranulìsâ ǔ vârèty, ad vâlìkaga z′ ìh da maloga. </i>


text:
Гэтае слова дайшло да цара Нінэвіі, - і ён устаў з трона свайго і зьняў зь сябе царскае адзеньне сваё, і апрануўся ў вярэту і сеў на попеле, </p><i> Gètae slova dajšlo da cara Nìnèvìì, - ì ën ustaǔ z trona svajgo ì z′nâǔ z′ sâbe carskae adzen′ne svaë, ì apranuǔsâ ǔ vârètu ì seǔ na popele, </i>


text:
і загадаў абвясьціць і сказаць у Нінэвіі ад імя цара і вяльможаў ягоных, "каб ні людзі, ні быдла, ні валы, ні авечкі нічога ня елі, ні хадзілі на пашу, і вады ня пілі, </p><i> ì zagadaǔ abvâs′cìc′ ì skazac′ u Nìnèvìì ad ìmâ cara ì vâl′možaǔ âgonyh, "kab nì lûdzì, nì bydla, nì valy, nì avečkì nìčoga nâ elì, nì hadzìlì na pašu, ì vady nâ pìlì, </i>


text:
і каб пакрытыя былі вярэтай людзі і быдла і моцна галасілі да Бога, і каб кожны адвярнуўся ад ліхога шляху свайго ад гвалту рук сваіх. </p><i> ì kab pakrytyâ bylì vârètaj lûdzì ì bydla ì mocna galasìlì da Boga, ì kab kožny advârnuǔsâ ad lìhoga šlâhu svajgo ad gvaltu ruk svaìh. </i>


text:
Хто ведае, можа, яшчэ Бог умілажаліцца і ўхіліць ад нас полымны гнеў Свой, і мы не загінем". </p><i> Hto vedae, moža, âščè Bog umìlažalìcca ì ǔhìlìc′ ad nas polymny gneǔ Svoj, ì my ne zagìnem". </i>


text:
І ўбачыў Бог дзеі іхнія, што яны зьвярнулі ад ліхога шляху свайго, і пашкадаваў Бог за бедства, пра якое сказаў, што навядзе на іх, і не навёў. </p><i> Ì ǔbačyǔ Bog dzeì ìhnìâ, što âny z′vârnulì ad lìhoga šlâhu svajgo, ì paškadavaǔ Bog za bedstva, pra âkoe skazaǔ, što navâdze na ìh, ì ne navëǔ. </i>


text:
<pb/>Ёна моцна засмуціўся з гэтага і быў раздражнёны. </p><i> Ëna mocna zasmucìǔsâ z gètaga ì byǔ razdražnëny. </i>


text:
І маліўся ён Госпаду і сказаў: "о, Госпадзе! ці ж ня раз гэта казаў я, калі быў яшчэ ў краіне маёй? Таму я і пабег у Тарсіс, бо ведаў, што Ты - Бог добры і міласэрны, шматцярплівы і шматлітасьцівы, і шкадуеш за бедства. </p><i> Ì malìǔsâ ën Gospadu ì skazaǔ: "o, Gospadze! cì ž nâ raz gèta kazaǔ â, kalì byǔ âščè ǔ kraìne maëj? Tamu â ì pabeg u Tarsìs, bo vedaǔ, što Ty - Bog dobry ì mìlasèrny, šmatcârplìvy ì šmatlìtas′cìvy, ì škadueš za bedstva. </i>


text:
І сёньня, Госпадзе, вазьмі душу маю ад мяне, бо лепей мне памерці, чым жыць". </p><i> Ì sën′nâ, Gospadze, vaz′mì dušu maû ad mâne, bo lepej mne pamercì, čym žyc′". </i>


text:
І сказаў Гасподзь: "няўжо гэта засмуціла цябе так моцна?" </p><i> Ì skazaǔ Gaspodz′: "nâǔžo gèta zasmucìla câbe tak mocna?" </i>


text:
<pb/>І выйшаў Ёна з горада і сеў з усходняга боку каля горада, і зрабіў сабе там намёт і сеў пад ім у цяні, каб убачыць, што будзе з горадам, </p><i> Ì vyjšaǔ Ëna z gorada ì seǔ z ushodnâga boku kalâ gorada, ì zrabìǔ sabe tam namët ì seǔ pad ìm u cânì, kab ubačyc′, što budze z goradam, </i>


text:
І вырасьціў Гасподзь Бог расьліну, і яна паднялася над Ёнам, каб над галавою ягонай быў цень і каб выбавіць яго ад засмучэньня ягонага; Ёна вельмі ўзрадаваўся расьліне гэтай. </p><i> Ì vyras′cìǔ Gaspodz′ Bog ras′lìnu, ì âna padnâlasâ nad Ënam, kab nad galavoû âgonaj byǔ cen′ ì kab vybavìc′ âgo ad zasmučèn′nâ âgonaga; Ëna vel′mì ǔzradavaǔsâ ras′lìne gètaj. </i>


text:
<pb/>І зрабіў Бог так, што на другі дзень з зарою чарвяк падтачыў расьліну, і яна засохла. </p><i> Ì zrabìǔ Bog tak, što na drugì dzen′ z zaroû čarvâk padtačyǔ ras′lìnu, ì âna zasohla. </i>


text:
А калі ўзышло сонца, навёў Бог сьпякотны ўсходні вецер, і сонца пачало пячы галаву Ёны, так што ён зьнямог і прасіў сабе сьмерці і сказаў: "лепей мне памерці, чым жыць". </p><i> A kalì ǔzyšlo sonca, navëǔ Bog s′pâkotny ǔshodnì vecer, ì sonca pačalo pâčy galavu Ëny, tak što ën z′nâmog ì prasìǔ sabe s′mercì ì skazaǔ: "lepej mne pamercì, čym žyc′". </i>


text:
І сказаў Бог Ёну: "няўжо так моцна засмуціўся ты за расьліну?" Ён сказаў: "вельмі засмуціўся, нават да сьмерці". </p><i> Ì skazaǔ Bog Ënu: "nâǔžo tak mocna zasmucìǔsâ ty za ras′lìnu?" Ën skazaǔ: "vel′mì zasmucìǔsâ, navat da s′mercì". </i>


text:
Тады сказаў Гасподзь: "ты шкадуеш за расьліну, над якою ты не працаваў і якое не гадаваў, якая за адну ноч вырасла і за адну ж ноч і прапала: </p><i> Tady skazaǔ Gaspodz′: "ty škadueš za ras′lìnu, nad âkoû ty ne pracavaǔ ì âkoe ne gadavaǔ, âkaâ za adnu noč vyrasla ì za adnu ž noč ì prapala: </i>


text:
Мне ці ж не пашкадаваць Нінэвіі, горада вялікага, у якім больш за сто дваццаць тысяч чалавек, якія ня ўмеюць адрозьніць правай рукі ад левай, і мноства быдла?" </p><i> Mne cì ž ne paškadavac′ Nìnèvìì, gorada vâlìkaga, u âkìm bol′š za sto dvaccac′ tysâč čalavek, âkìâ nâ ǔmeûc′ adroz′nìc′ pravaj rukì ad levaj, ì mnostva bydla?" </i>


text:
<pb/>Слова Гасподняе, якое было Міхею Марастыціну ў дні Ёатама, Ахаза і Эзэкіі, цароў Юдэйскіх, і якое адкрыта яму ў Самарыі і Ерусаліме. </p><i> Slova Gaspodnâe, âkoe bylo Mìheû Marastycìnu ǔ dnì Ëatama, Ahaza ì Èzèkìì, caroǔ Ûdèjskìh, ì âkoe adkryta âmu ǔ Samaryì ì Erusalìme. </i>


text:
<t>Слухайце ўсе народы, уважай, зямля і ўсё, што напаўняе яе! Хай будзе Гасподзь Бог сьведка супроць вас, Госпадзе зь сьвятога храма Свайго!</t> </p><i> <t>Sluhajce ǔse narody, uvažaj, zâmlâ ì ǔsë, što napaǔnâe âe! Haj budze Gaspodz′ Bog s′vedka suproc′ vas, Gospadze z′ s′vâtoga hrama Svajgo!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, Гасподзь выходзіць зь месца Свайго, сыдзе і наступіць на вышыні зямлі,</t> </p><i> <t>Bo vos′, Gaspodz′ vyhodzìc′ z′ mesca Svajgo, sydze ì nastupìc′ na vyšynì zâmlì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і горы растануць пад Ім, даліны распадуцца, як воск ад агню, як воды, што льюцца з урвішча.</t> </p><i> <t>ì gory rastanuc′ pad Ìm, dalìny raspaducca, âk vosk ad agnû, âk vody, što l′ûcca z urvìšča.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усё гэта - за грэшнасьць Якава, за грэх дому Ізраілевага. Ад каго грэшнасьць Якава? ці не ад Самарыі? Хто зладзіў вышыні ў Юдэі? ці не Ерусалім?</t> </p><i> <t>Usë gèta - za grèšnas′c′ Âkava, za grèh domu Ìzraìlevaga. Ad kago grèšnas′c′ Âkava? cì ne ad Samaryì? Hto zladzìǔ vyšynì ǔ Ûdèì? cì ne Erusalìm?</t> </i>


text:
<pb/><t>За што зраблю Самарыю грудай руінаў у полі, месцам пад разьвядзеньне вінаграду; скіну ў даліну каменьне яе і агалю асновы яе.</t> </p><i> <t>Za što zrablû Samaryû grudaj ruìnaǔ u polì, mescam pad raz′vâdzen′ne vìnagradu; skìnu ǔ dalìnu kamen′ne âe ì agalû asnovy âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе балваны яе будуць разьбіты і ўсе любадзейныя дары яе спалены будуць агнём, і ўсіх ідалаў яе аддам на разбурэньне, бо зь любадзейных дароў яна рабіла іх; на любадзейныя дары яны і будуць абернуты.</t> </p><i> <t>Use balvany âe buduc′ raz′bìty ì ǔse lûbadzejnyâ dary âe spaleny buduc′ agnëm, ì ǔsìh ìdalaǔ âe addam na razburèn′ne, bo z′ lûbadzejnyh daroǔ âna rabìla ìh; na lûbadzejnyâ dary âny ì buduc′ abernuty.</t> </i>


text:
<pb/><t>За гэта я буду плакаць і галасіць, буду хадзіць як абрабаваны і аголены, выць, як шакалы, і плакаць, як страўсы,</t> </p><i> <t>Za gèta â budu plakac′ ì galasìc′, budu hadzìc′ âk abrabavany ì agoleny, vyc′, âk šakaly, ì plakac′, âk straǔsy,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо балючае паражэньне яе, дайшло да Юды, дасягнула нават да брамы народу майго, да Ерусаліма.</t> </p><i> <t>bo balûčae paražèn′ne âe, dajšlo da Ûdy, dasâgnula navat da bramy narodu majgo, da Erusalìma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не абвяшчайце пра гэта ў Гэце, ня плачце там уголас; а ў селішчы Офра пакрый сябе попелам.</t> </p><i> <t>Ne abvâščajce pra gèta ǔ Gèce, nâ plačce tam ugolas; a ǔ selìščy Ofra pakryj sâbe popelam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перасяляйцеся, жыхаркі Шафіра, сорамна аголеныя; не ўцячэ і тая, што жыве ў Цаане; плач у селішчы Эцаль ня дасьць вам спыніцца ў ім.</t> </p><i> <t>Perasâlâjcesâ, žyharkì Šafìra, soramna agolenyâ; ne ǔcâčè ì taâ, što žyve ǔ Caane; plač u selìščy Ècal′ nâ das′c′ vam spynìcca ǔ ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бядуе па сваім дабры жыхарка Мароты, бо сышло бедства ад Госпада да брамы Ерусаліма.</t> </p><i> <t>Bâdue pa svaìm dabry žyharka Maroty, bo syšlo bedstva ad Gospada da bramy Erusalìma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Запрагай у калясьніцу борздых, жыхарка Лахіса; ты - пачатак грэху дачкі Сіёнавай, бо ў цябе паявіліся злачынствы Ізраіля.</t> </p><i> <t>Zapragaj u kalâs′nìcu borzdyh, žyharka Lahìsa; ty - pačatak grèhu dačkì Sìënavaj, bo ǔ câbe paâvìlìsâ zlačynstvy Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму ты пасылаць будзеш дары ў Марэшэт-Гэт; але селішчы Ахзіва будуць падманам царам Ізраілевым.</t> </p><i> <t>Tamu ty pasylac′ budzeš dary ǔ Marèšèt-Gèt; ale selìščy Ahzìva buduc′ padmanam caram Ìzraìlevym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яшчэ нашчадка прывядуць да цябе, жыхарка Марэша; ён пройдзе да Адалама, славы Ізраіля.</t> </p><i> <t>Âščè naščadka pryvâduc′ da câbe, žyharka Marèša; ën projdze da Adalama, slavy Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Здымі зь сябе валасы, астрыжыся, смуткуючы па пяшчотналюбасных сынах тваіх; пашыры дзеля іх лысіну, як у лінялага арла, бо яны пераселены будуць ад цябе.</t> </p><i> <t>Zdymì z′ sâbe valasy, astryžysâ, smutkuûčy pa pâščotnalûbasnyh synah tvaìh; pašyry dzelâ ìh lysìnu, âk u lìnâlaga arla, bo âny peraseleny buduc′ ad câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора тым, якія намышляюць беззаконьне і на ложках сваіх прыдумваюць зладзействы, якія ўчыняюць раніцай на сьвітаньні, бо ёсьць у руцэ ў іх сіла!</t> </p><i> <t>Gora tym, âkìâ namyšlâûc′ bezzakon′ne ì na ložkah svaìh prydumvaûc′ zladzejstvy, âkìâ ǔčynâûc′ ranìcaj na s′vìtan′nì, bo ës′c′ u rucè ǔ ìh sìla!</t> </i>


text:
<pb/><t>Захочуць палёў, і бяруць іх сілаю, дамоў - і адбіраюць іх; абіраюць чалавека і яго дом, мужа і яго спадчыну.</t> </p><i> <t>Zahočuc′ palëǔ, ì bâruc′ ìh sìlaû, damoǔ - ì adbìraûc′ ìh; abìraûc′ čalaveka ì âgo dom, muža ì âgo spadčynu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь: вось, я намышляю навесьці на гэты род такое бедства, якога вы ня скінеце з шыі вашай, і ня будзеце хадзіць выпрастаўшыся; бо гэта час ліхі.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′: vos′, â namyšlâû naves′cì na gèty rod takoe bedstva, âkoga vy nâ skìnece z šyì vašaj, ì nâ budzece hadzìc′ vyprastaǔšysâ; bo gèta čas lìhì.</t> </i>


text:
<pb/><t>У той дзень скажуць пра вас прытчу, і будуць плакаць горкімі сьлязьмі і казаць: "мы зусім спустошаныя! доля народу майго аддадзена іншым; як вернецца да мяне! палі нашыя ўжо разьдзелены іншапляменцамі".</t> </p><i> <t>U toj dzen′ skažuc′ pra vas prytču, ì buduc′ plakac′ gorkìmì s′lâz′mì ì kazac′: "my zusìm spustošanyâ! dolâ narodu majgo addadzena ìnšym; âk vernecca da mâne! palì našyâ ǔžo raz′dzeleny ìnšaplâmencamì".</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму ня будзе ў цябе нікога, хто кінуў бы жэрабя для вымярэньня на сходзе перад Госпадам.</t> </p><i> <t>Tamu nâ budze ǔ câbe nìkoga, hto kìnuǔ by žèrabâ dlâ vymârèn′nâ na shodze perad Gospadam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не прарочце, прарокі; не прарочце ім, каб не спасьцігла вас няслава.</t> </p><i> <t>Ne praročce, prarokì; ne praročce ìm, kab ne spas′cìgla vas nâslava.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, той, хто называе сябе домам Якава! Хіба ж паменшыўся дух Гасподні? ці такія дзеяньні Яго? ці не дабратворныя словы мае таму, хто дзее справядліва?</t> </p><i> <t>O, toj, hto nazyvae sâbe domam Âkava! Hìba ž pamenšyǔsâ duh Gaspodnì? cì takìâ dzeân′nì Âgo? cì ne dabratvornyâ slovy mae tamu, hto dzee spravâdlìva?</t> </i>


text:
<pb/><t>А народ, які быў раней Маім, паўстаў як вораг, і вы адбіраеце як верхнюю так і споднюю вопратку ў тых, што праходзяць мірна, хто адварочваецца ад вайны.</t> </p><i> <t>A narod, âkì byǔ ranej Maìm, paǔstaǔ âk vorag, ì vy adbìraece âk verhnûû tak ì spodnûû vopratku ǔ tyh, što prahodzâc′ mìrna, hto advaročvaecca ad vajny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жанчын народу Майго вы выганяеце з прыёмных дамоў іхніх; у дзяцей іхніх вы назаўсёды адбіраеце акрасу Маю.</t> </p><i> <t>Žančyn narodu Majgo vy vyganâece z pryëmnyh damoǔ ìhnìh; u dzâcej ìhnìh vy nazaǔsëdy adbìraece akrasu Maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Устаньце і адыдзеце, бо краіна гэтая ня ёсьць месца спакою; за нячыстасьць яна будзе спустошана і пры тым жорсткім спусташэньнем.</t> </p><i> <t>Ustan′ce ì adydzece, bo kraìna gètaâ nâ ës′c′ mesca spakoû; za nâčystas′c′ âna budze spustošana ì pry tym žorstkìm spustašèn′nem.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б які-небудзь ветрагон выдумаў ману і сказаў: "я буду прапаведаваць табе пра віно і сікеру", дык ён і быў бы заўгодным прапеведнікам гэтаму народу.</t> </p><i> <t>Kalì b âkì-nebudz′ vetragon vydumaǔ manu ì skazaǔ: "â budu prapavedavac′ tabe pra vìno ì sìkeru", dyk ën ì byǔ by zaǔgodnym prapevednìkam gètamu narodu.</t> </i>


text:
<t>Абавязкова зьбяру ўсяго цябе, Якаве, абавязкова злучу рэшткі Ізраіля, спалучу іх у адно, як авечак у Васоры, як статак у авечай кашары; зашумяць яны ад шматлюдства.</t> </p><i> <t>Abavâzkova z′bâru ǔsâgo câbe, Âkave, abavâzkova zluču rèštkì Ìzraìlâ, spaluču ìh u adno, âk avečak u Vasory, âk statak u avečaj kašary; zašumâc′ âny ad šmatlûdstva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перад імі пойдзе разбуральнік муроў; яны зьнішчаць перашкоды, увойдуць праз браму і выйдуць празь яе, і цар іхні пойдзе перад імі, а на чале іх - Гасподзь.</t> </p><i> <t>Perad ìmì pojdze razbural′nìk muroǔ; âny z′nìščac′ peraškody, uvojduc′ praz bramu ì vyjduc′ praz′ âe, ì car ìhnì pojdze perad ìmì, a na čale ìh - Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сказаў я: слухайце, галовы Якава і князі дома Ізраілевага: ці ж ня вам трэба ведаць праўду?</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ â: sluhajce, galovy Âkava ì knâzì doma Ìzraìlevaga: cì ž nâ vam trèba vedac′ praǔdu?</t> </i>


text:
<pb/><t>А вы ненавідзіце добрае і любіце ліхое; лупіце зь іх скуру іхнюю і плоць з касьцей іхніх,</t> </p><i> <t>A vy nenavìdzìce dobrae ì lûbìce lìhoe; lupìce z′ ìh skuru ìhnûû ì ploc′ z kas′cej ìhnìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>ясьце плод народу Майго і лупіце зь іх скуру іхнюю, а косьці іх ламаеце і крышыце як бы ў горшчык, і плоць - як бы ў кацёл.</t> </p><i> <t>âs′ce plod narodu Majgo ì lupìce z′ ìh skuru ìhnûû, a kos′cì ìh lamaece ì kryšyce âk by ǔ gorščyk, ì ploc′ - âk by ǔ kacël.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будуць яны заклікаць да Госпада, але Ён не пачуе іх і схавае аблічча Сваё ад іх на той час, як яны зладзейнічаюць.</t> </p><i> <t>Ì buduc′ âny zaklìkac′ da Gospada, ale Ën ne pačue ìh ì shavae ablìčča Svaë ad ìh na toj čas, âk âny zladzejnìčaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так казаў Гасподзь на прарокаў, якія ўводзяць у аблуду народ Мой, якія грызуць зубамі сваімі - і прапаведуюць мір, а хто нічога не кладзе ім у рот, супроць таго абвяшчаюць вайну.</t> </p><i> <t>Tak kazaǔ Gaspodz′ na prarokaǔ, âkìâ ǔvodzâc′ u abludu narod Moj, âkìâ gryzuc′ zubamì svaìmì - ì prapaveduûc′ mìr, a hto nìčoga ne kladze ìm u rot, suproc′ tago abvâščaûc′ vajnu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму ноч будзе вам замест уявы і цемра - замест прадказаньняў; зойдзе сонца над прарокамі і пацямнее дзень над імі.</t> </p><i> <t>Tamu noč budze vam zamest uâvy ì cemra - zamest pradkazan′nâǔ; zojdze sonca nad prarokamì ì pacâmnee dzen′ nad ìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пасаромеюцца празорліўцы, і пасаромленыя будуць варажбіты, і замкнуць вусны свае ўсе яны, таму што ня будзе адказу ад Бога.</t> </p><i> <t>Ì pasaromeûcca prazorlìǔcy, ì pasaromlenyâ buduc′ varažbìty, ì zamknuc′ vusny svae ǔse âny, tamu što nâ budze adkazu ad Boga.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я напоўнены сілаю Духа Гасподняга, праўды і цьвёрдасьці, каб выказаць Якаву злачынства яго і Ізраілю - грэх ягоны.</t> </p><i> <t>A â napoǔneny sìlaû Duha Gaspodnâga, praǔdy ì c′vërdas′cì, kab vykazac′ Âkavu zlačynstva âgo ì Ìzraìlû - grèh âgony.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце ж гэта, галовы дому Якаўлевага і князі дому Ізраілевага, якія грэбуюць правасудзьдзем і скрыўляюць усё простае,</t> </p><i> <t>Sluhajce ž gèta, galovy domu Âkaǔlevaga ì knâzì domu Ìzraìlevaga, âkìâ grèbuûc′ pravasudz′dzem ì skryǔlâûc′ usë prostae,</t> </i>


text:
<pb/><t>будуюць Сіён крывёю і Ерусалім - няпраўдаю!</t> </p><i> <t>buduûc′ Sìën kryvëû ì Erusalìm - nâpraǔdaû!</t> </i>


text:
<pb/><t>Галовы яго судзяць за дарункі і сьвятары яго вучаць за плату і прарокі яго прадказваюць за грошы, а тым часам абапіраюцца на Госпада, кажучы: "ці не сярод вас Гасподзь? Не спасьцігне нас бяда!"</t> </p><i> <t>Galovy âgo sudzâc′ za darunkì ì s′vâtary âgo vučac′ za platu ì prarokì âgo pradkazvaûc′ za grošy, a tym časam abapìraûcca na Gospada, kažučy: "cì ne sârod vas Gaspodz′? Ne spas′cìgne nas bâda!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму за вас Сіён узараны будзе як поле, і Ерусалім зробіцца грудай руінаў, і гара дома гэтага будзе лясістым пагоркам.</t> </p><i> <t>Tamu za vas Sìën uzarany budze âk pole, ì Erusalìm zrobìcca grudaj ruìnaǔ, ì gara doma gètaga budze lâsìstym pagorkam.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе ў апошнія дні: гара дома Гасподняга пастаўлена будзе на чале гор і ўзвысіцца над пагоркамі, і пацякуць да яе народы.</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ apošnìâ dnì: gara doma Gaspodnâga pastaǔlena budze na čale gor ì ǔzvysìcca nad pagorkamì, ì pacâkuc′ da âe narody.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пойдуць многія народы і скажуць: "прыйдзеце, і ўзыдзем на гару Гасподнюю і ў дом Бога Якаўлевага, - і Ён навучыць нас шляхам Сваім, і будзем хадзіць па сьцежках Ягоных; бо ад Сіёна выйдзе закон і слова Гасподняе - зь Ерусаліма.</t> </p><i> <t>Ì pojduc′ mnogìâ narody ì skažuc′: "pryjdzece, ì ǔzydzem na garu Gaspodnûû ì ǔ dom Boga Âkaǔlevaga, - ì Ën navučyc′ nas šlâham Svaìm, ì budzem hadzìc′ pa s′cežkah Âgonyh; bo ad Sìëna vyjdze zakon ì slova Gaspodnâe - z′ Erusalìma.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе Ён судзіць многія народы і выкрые многія плямёны ў далёкіх краінах; і перакуюць яны мечы свае на аралы і дзіды свае - на сярпы; не падыме народ на народ меча, і ня будуць болей вучыцца ваяваць,</t> </p><i> <t>Ì budze Ën sudzìc′ mnogìâ narody ì vykrye mnogìâ plâmëny ǔ dalëkìh kraìnah; ì perakuûc′ âny mečy svae na araly ì dzìdy svae - na sârpy; ne padyme narod na narod meča, ì nâ buduc′ bolej vučycca vaâvac′,</t> </i>


text:
<pb/><t>але кожны будзе сядзець пад сваёю вінаграднаю лазою і пад сваёю смакоўніцай, і ніхто ня будзе палохаць іх, бо вусны Госпада Саваофа вымавілі гэта.</t> </p><i> <t>ale kožny budze sâdzec′ pad svaëû vìnagradnaû lazoû ì pad svaëû smakoǔnìcaj, ì nìhto nâ budze palohac′ ìh, bo vusny Gospada Savaofa vymavìlì gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ўсе народы ходзяць, кожны - у імя свайго бога; а мы будзем хадзіць у імя Госпада Бога нашага вавек".</t> </p><i> <t>Bo ǔse narody hodzâc′, kožny - u ìmâ svajgo boga; a my budzem hadzìc′ u ìmâ Gospada Boga našaga vavek".</t> </i>


text:
<t>У той дзень, кажа Гасподзь, зьбяру кульгавае і спалучу разагнанае і тых, на каго я навёў бедства.</t> </p><i> <t>U toj dzen′, kaža Gaspodz′, z′bâru kul′gavae ì spaluču razagnanae ì tyh, na kago â navëǔ bedstva.</t> </i>


text:
<pb/><t>І зраблю кульгавае астаткам і далёка расьсеянае моцным народам, і Гасподзь будзе валадарыць над імі на гары Сіёне ад сёньня і давеку.</t> </p><i> <t>Ì zrablû kul′gavae astatkam ì dalëka ras′seânae mocnym narodam, ì Gaspodz′ budze valadaryc′ nad ìmì na gary Sìëne ad sën′nâ ì daveku.</t> </i>


text:
<pb/><t>А ты, вежа статку, пагорак дачкі Сіёна! да цябе прыйдзе і вернецца ранейшае ўладарства, царства - да дачок Ерусаліма.</t> </p><i> <t>A ty, veža statku, pagorak dačkì Sìëna! da câbe pryjdze ì vernecca ranejšae ǔladarstva, carstva - da dačok Erusalìma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля чаго ж ты сёньня так голасна лямантуеш? Хіба няма ў цябе цара? Альбо ня стала ў цябе дарадцы, што цябе схапілі пакуты, як парадзіху?</t> </p><i> <t>Dzelâ čago ž ty sën′nâ tak golasna lâmantueš? Hìba nâma ǔ câbe cara? Al′bo nâ stala ǔ câbe daradcy, što câbe shapìlì pakuty, âk paradzìhu?</t> </i>


