# verses

text:
Зіну-законьніка і Апалоса паклапаціся выправіць так, каб у іх ні ў чым ня было нястачы. </p><i> Zìnu-zakon′nìka ì Apalosa paklapacìsâ vypravìc′ tak, kab u ìh nì ǔ čym nâ bylo nâstačy. </i>


text:
Хай і нашыя вучацца практыкавацца ў добрых учынках, у задавольваньні неабходных патрэбаў, каб ня былі бясплодныя. </p><i> Haj ì našyâ vučacca praktykavacca ǔ dobryh učynkah, u zadavol′van′nì neabhodnyh patrèbaǔ, kab nâ bylì bâsplodnyâ. </i>


text:
<pb/>Вітаюць цябе ўсе, хто са мною. Вітай тых, хто любіць нас у веры. Мілата з усімі вамі. Амін. </p><i> Vìtaûc′ câbe ǔse, hto sa mnoû. Vìtaj tyh, hto lûbìc′ nas u very. Mìlata z usìmì vamì. Amìn. </i>


text:
<pb/>Павал, вязень Ісуса Хрыста, і Цімафей брат, Філімону любаснаму і супрацоўніку нашаму, </p><i> Paval, vâzen′ Ìsusa Hrysta, ì Cìmafej brat, Fìlìmonu lûbasnamu ì supracoǔnìku našamu, </i>


text:
і Апфіі, (сястры) любаснай, і Архіпу, спадзьвіжніку нашаму, і дамовай тваёй царкве: </p><i> ì Apfìì, (sâstry) lûbasnaj, ì Arhìpu, spadz′vìžnìku našamu, ì damovaj tvaëj carkve: </i>


text:
<pb/>Дзякую Богу майму, заўсёды спамінаючы цябе ў малітвах маіх, </p><i> Dzâkuû Bogu majmu, zaǔsëdy spamìnaûčy câbe ǔ malìtvah maìh, </i>


text:
чуючы пра тваю любоў і веру, якую маеш да Госпада Ісуса і да ўсіх сьвятых, </p><i> čuûčy pra tvaû lûboǔ ì veru, âkuû maeš da Gospada Ìsusa ì da ǔsìh s′vâtyh, </i>


text:
каб дзеяньне веры тваёй было чыннае ў спазнаньні ўсякага ў вас дабра ў Хрысьце Ісусе. </p><i> kab dzeân′ne very tvaëj bylo čynnae ǔ spaznan′nì ǔsâkaga ǔ vas dabra ǔ Hrys′ce Ìsuse. </i>


text:
Бо мы маем вялікую радасьць і ўцеху ў любові тваёй, бо табою, браце, супакоены сэрцы сьвятых. </p><i> Bo my maem vâlìkuû radas′c′ ì ǔcehu ǔ lûbovì tvaëj, bo taboû, brace, supakoeny sèrcy s′vâtyh. </i>


text:
<pb/>Таму, маючы вялікую ў Хрысьце адвагу загадваць табе, што трэба, </p><i> Tamu, maûčy vâlìkuû ǔ Hrys′ce advagu zagadvac′ tabe, što trèba, </i>


text:
<pb/>зь любові лепей прашу, ня хто які там, а я, Павал - старац, а цяпер вязень Ісуса Хрыста; </p><i> z′ lûbovì lepej prašu, nâ hto âkì tam, a â, Paval - starac, a câper vâzen′ Ìsusa Hrysta; </i>


text:
прашу цябе за сына майго Анісіма, якога нарадзіў я ў кайданах маіх: </p><i> prašu câbe za syna majgo Anìsìma, âkoga naradzìǔ â ǔ kajdanah maìh: </i>


text:
ён быў калісьці нягодны табе, а цяпер годны табе і мне: я вяртаю яго; </p><i> ën byǔ kalìs′cì nâgodny tabe, a câper godny tabe ì mne: â vârtaû âgo; </i>


text:
Я хацеў пры сабе яго ўтрымаць, каб ён замест цябе паслужыў мне ў кайданах за зьвеставаньне; </p><i> Â haceǔ pry sabe âgo ǔtrymac′, kab ën zamest câbe paslužyǔ mne ǔ kajdanah za z′vestavan′ne; </i>


text:
але без тваёй згоды нічога не хацеў зрабіць, каб добрая справа твая была ня мусовая, а з добрае волі. </p><i> ale bez tvaëj zgody nìčoga ne haceǔ zrabìc′, kab dobraâ sprava tvaâ byla nâ musovaâ, a z dobrae volì. </i>


text:
Бо, можа быць, ён на тое часова адлучыўся, каб ты прыняў яго назаўсёды, </p><i> Bo, moža byc′, ën na toe časova adlučyǔsâ, kab ty prynâǔ âgo nazaǔsëdy, </i>


text:
ужо ня як раба, а вышэйшага за раба, брата любаснага, асабліва мне, а тым болей табе, і па плоці і ў Госпадзе. </p><i> užo nâ âk raba, a vyšèjšaga za raba, brata lûbasnaga, asablìva mne, a tym bolej tabe, ì pa plocì ì ǔ Gospadze. </i>


text:
<pb/>І вось, калі маеш за супольніка мяне, дык прымі яго, як мяне. </p><i> Ì vos′, kalì maeš za supol′nìka mâne, dyk prymì âgo, âk mâne. </i>


text:
Калі ж ён чым пакрыўдзіў цябе, альбо вінаваты табе, лічы гэта на мне. </p><i> Kalì ž ën čym pakryǔdzìǔ câbe, al′bo vìnavaty tabe, lìčy gèta na mne. </i>


text:
Я, Павал, напісаў маёю рукою: я заплачу"; не кажу табе пра тое, што ты і самім сабою мне вінаваты. </p><i> Â, Paval, napìsaǔ maëû rukoû: â zaplaču"; ne kažu tabe pra toe, što ty ì samìm saboû mne vìnavaty. </i>


text:
Так, браце, дай мне скарыстацца табою ў Госпадзе; супакой маё сэрца ў Госпадзе. </p><i> Tak, brace, daj mne skarystacca taboû ǔ Gospadze; supakoj maë sèrca ǔ Gospadze. </i>


text:
<pb/>Спадзяючыся на слухмянасьць тваю, а напісаў табе, ведаючы, што ты зробіш і болей, чым прашу. </p><i> Spadzâûčysâ na sluhmânas′c′ tvaû, a napìsaǔ tabe, vedaûčy, što ty zrobìš ì bolej, čym prašu. </i>


text:
А разам падрыхтуй мне і памяшканьне; бо, спадзяюся, што па малітвах вашых я буду дараваны вам. </p><i> A razam padryhtuj mne ì pamâškan′ne; bo, spadzâûsâ, što pa malìtvah vašyh â budu daravany vam. </i>


text:
<pb/>Вітае цябе Эпафрас, вязень разам са мною дзеля Ісуса Хрыста, Марк, Арыстарх, Дымас, Лукаш, супрацоўнікі мае. </p><i> Vìtae câbe Èpafras, vâzen′ razam sa mnoû dzelâ Ìsusa Hrysta, Mark, Arystarh, Dymas, Lukaš, supracoǔnìkì mae. </i>


text:
Мілата Госпада нашага Ісуса Хрыста з духам вашым. Амін. </p><i> Mìlata Gospada našaga Ìsusa Hrysta z duham vašym. Amìn. </i>


text:
<pb/>Бог, Які шмат разоў і ўсякімі спосабамі гаварыў зьвеку да бацькоў нашых праз прарокаў, </p><i> Bog, Âkì šmat razoǔ ì ǔsâkìmì sposabamì gavaryǔ z′veku da bac′koǔ našyh praz prarokaǔ, </i>


text:
у апошнія дні гэтыя гаварыў нам праз Сына, Якога паставіў спадкаемцам усяго, празь Якога і вякі стварыў. </p><i> u apošnìâ dnì gètyâ gavaryǔ nam praz Syna, Âkoga pastavìǔ spadkaemcam usâgo, praz′ Âkoga ì vâkì stvaryǔ. </i>


text:
Гэты, будучы водбліскам славы Ягонай і вобразам істоты Ягонай і трымаючы ўсё словам сілы Сваёй, зьдзейсьніўшы Сабою ачышчэньне грахоў нашых, сеў праваруч велічы на вышыні, </p><i> Gèty, budučy vodblìskam slavy Âgonaj ì vobrazam ìstoty Âgonaj ì trymaûčy ǔsë slovam sìly Svaëj, z′dzejs′nìǔšy Saboû ačyščèn′ne grahoǔ našyh, seǔ pravaruč velìčy na vyšynì, </i>


text:
будучы настолькі дасканалейшым за анёлаў, наколькі слаўнейшае перад імі ўспадкаваў Імя. </p><i> budučy nastol′kì daskanalejšym za anëlaǔ, nakol′kì slaǔnejšae perad ìmì ǔspadkavaǔ Ìmâ. </i>


text:
<pb/>Бо калі і каму з анёлаў сказаў Бог: <t>"Ты Сын Мой, Я сёньня нарадзіў Цябе"? І яшчэ: "Я буду Яму Айцом, і Ён будзе Мне Сынам"?</t> </p><i> Bo kalì ì kamu z anëlaǔ skazaǔ Bog: <t>"Ty Syn Moj, Â sën′nâ naradzìǔ Câbe"? Ì âščè: "Â budu Âmu Ajcom, ì Ën budze Mne Synam"?</t> </i>


text:
<pb/>Таксама, калі ўводзіць Першароднага ў сусьвет, кажа: <t>"Няхай паклоняцца Яму ўсе анёлы Божыя".</t> </p><i> Taksama, kalì ǔvodzìc′ Peršarodnaga ǔ sus′vet, kaža: <t>"Nâhaj paklonâcca Âmu ǔse anëly Božyâ".</t> </i>


text:
<pb/>Пра анёлаў сказана: <t>"Ты творыш анёламі Сваімі духаў і слугамі Сваімі палымяны вагонь".</t> </p><i> Pra anëlaǔ skazana: <t>"Ty tvoryš anëlamì Svaìmì duhaǔ ì slugamì Svaìmì palymâny vagon′".</t> </i>


text:
<pb/>А пра Сына: <t>"трон Твой, Божа, у век веку; жазло валадараньня Твайго - жазло праўды.</t> </p><i> A pra Syna: <t>"tron Tvoj, Boža, u vek veku; žazlo valadaran′nâ Tvajgo - žazlo praǔdy.</t> </i>


text:
<t>Ты палюбіў праўду і зьненавідзеў беззаконьне; таму памазаў Цябе, Божа, Бог Твой алеем радасьці больш за саўдзельнікаў Тваіх";</t> </p><i> <t>Ty palûbìǔ praǔdu ì z′nenavìdzeǔ bezzakon′ne; tamu pamazaǔ Câbe, Boža, Bog Tvoj aleem radas′cì bol′š za saǔdzel′nìkaǔ Tvaìh";</t> </i>


text:
<pb/>І: <t>"у пачатку Ты, Госпадзе, заснаваў зямлю, і нябёсы - дзеля рук Тваіх;</t> </p><i> Ì: <t>"u pačatku Ty, Gospadze, zasnavaǔ zâmlû, ì nâbësy - dzelâ ruk Tvaìh;</t> </i>


text:
<t>яны загінуць, а Ты застанешся; і ўсе састарацца, нібы рыза,</t> </p><i> <t>âny zagìnuc′, a Ty zastanešsâ; ì ǔse sastaracca, nìby ryza,</t> </i>


text:
<t>і як вопратку згорнеш іх, і зьменяцца; але Ты той самы і гады Твае ня скончацца".</t> </p><i> <t>ì âk vopratku zgorneš ìh, ì z′menâcca; ale Ty toj samy ì gady Tvae nâ skončacca".</t> </i>


text:
<pb/>Каму калі з анёлаў сказаў Бог: <t>"сядзі праваруч Мяне пакуль пакладу Тваіх ворагаў падножжам нагам Тваім"?</t> </p><i> Kamu kalì z anëlaǔ skazaǔ Bog: <t>"sâdzì pravaruč Mâne pakul′ pakladu Tvaìh voragaǔ padnožžam nagam Tvaìm"?</t> </i>


text:
<pb/>Ці ж ня ўсе яны службовыя духі, пасыланыя на служэньне тым, якія маюць успадкаваць збавеньне? </p><i> Cì ž nâ ǔse âny službovyâ duhì, pasylanyâ na služèn′ne tym, âkìâ maûc′ uspadkavac′ zbaven′ne? </i>


text:
<pb/>Таму мы павінны быць асабліва ўважлівыя да чутага, каб не адпасьці, </p><i> Tamu my pavìnny byc′ asablìva ǔvažlìvyâ da čutaga, kab ne adpas′cì, </i>


text:
бо, калі праз анёлаў абвешчанае слова было цьвёрдае, і ўсякі пярэступ і непаслухмянасьць мелі справядлівую адплату, </p><i> bo, kalì praz anëlaǔ abveščanae slova bylo c′vërdae, ì ǔsâkì pârèstup ì nepasluhmânas′c′ melì spravâdlìvuû adplatu, </i>


text:
дык як мы ўнікнем, занядбаўшы такое вялікае выратаваньне, якое, спачатку абвешчанае Госпадам, было ў нас умацавана тымі, якія чулі ад Яго, </p><i> dyk âk my ǔnìknem, zanâdbaǔšy takoe vâlìkae vyratavan′ne, âkoe, spačatku abveščanae Gospadam, bylo ǔ nas umacavana tymì, âkìâ čulì ad Âgo, </i>


text:
што Бог і засьведчыў азнакамі і цудамі, і рознымі сіламі, і дарамі Духа Сьвятога па волі Ягонай? </p><i> što Bog ì zas′vedčyǔ aznakamì ì cudamì, ì roznymì sìlamì, ì daramì Duha S′vâtoga pa volì Âgonaj? </i>


text:
<pb/>Бо не анёлам Бог упакорыў будучы сьвет, пра які гаворым; </p><i> Bo ne anëlam Bog upakoryǔ budučy s′vet, pra âkì gavorym; </i>


text:
наадварот, нехта недзе засьведчыў, кажучы: <t>"што ёсьць чалавек, што Ты памятаеш яго? альбо сын чалавечы, што Ты наведваеш яго?</t> </p><i> naadvarot, nehta nedze zas′vedčyǔ, kažučy: <t>"što ës′c′ čalavek, što Ty pamâtaeš âgo? al′bo syn čalavečy, što Ty navedvaeš âgo?</t> </i>


text:
<t>Ня дужа Ты ўнізіў яго перад анёламі; славаю й гонарам увянчаў яго, і паставіў яго над дзеямі рук Тваіх;</t> </p><i> <t>Nâ duža Ty ǔnìzìǔ âgo perad anëlamì; slavaû j gonaram uvânčaǔ âgo, ì pastavìǔ âgo nad dzeâmì ruk Tvaìh;</t> </i>


text:
<t>усё пакарыў пад ногі ягоныя". Калі ж пакарыў яму ўсё, дык не пакінуў нічога непакорным яму. Цяпер жа яшчэ ня бачым, каб яму ўсё было ўпакорана;</t> </p><i> <t>usë pakaryǔ pad nogì âgonyâ". Kalì ž pakaryǔ âmu ǔsë, dyk ne pakìnuǔ nìčoga nepakornym âmu. Câper ža âščè nâ bačym, kab âmu ǔsë bylo ǔpakorana;</t> </i>


text:
але бачым, што за перанясеньне сьмерці ўвянчаны славаю і гонарам Ісус, Які крыху быў прыніжаны перад анёламі, каб Яму, па мілаце Божай, зьведаць сьмерць за ўсіх. </p><i> ale bačym, što za peranâsen′ne s′mercì ǔvânčany slavaû ì gonaram Ìsus, Âkì kryhu byǔ prynìžany perad anëlamì, kab Âmu, pa mìlace Božaj, z′vedac′ s′merc′ za ǔsìh. </i>


text:
<pb/>Бо належала, каб Той, дзеля Каго ўсё і праз Каго ўсё, многіх сыноў вядучы да славы, Пачынальніка выратаваньня іх зрабіў празь цярпеньні. </p><i> Bo naležala, kab Toj, dzelâ Kago ǔsë ì praz Kago ǔsë, mnogìh synoǔ vâdučy da slavy, Pačynal′nìka vyratavan′nâ ìh zrabìǔ praz′ cârpen′nì. </i>


text:
Бо, і Той, Хто асьвячае, і каго асьвячаюць, усе - ад Адзінага; таму ён не саромеецца называць іх братамі, кажучы: </p><i> Bo, ì Toj, Hto as′vâčae, ì kago as′vâčaûc′, use - ad Adzìnaga; tamu ën ne saromeecca nazyvac′ ìh bratamì, kažučy: </i>


text:
<t>"абвяшчу Тваё імя братѓм Маім, сярод царквы апяю Цябе".</t> </p><i> <t>"abvâšču Tvaë ìmâ bratѓm Maìm, sârod carkvy apâû Câbe".</t> </i>


text:
<pb/>І яшчэ: <t>"Я буду спадзявацца на Яго". І яшчэ: "вось, Я і дзеці, якіх даў Мне Бог".</t> </p><i> Ì âščè: <t>"Â budu spadzâvacca na Âgo". Ì âščè: "vos′, Â ì dzecì, âkìh daǔ Mne Bog".</t> </i>


text:
<pb/>А як дзеці былі ўдзельнікамі цела і крыві, дык Ён таксама прыняў іх, каб сьмерцю пазбавіць сілы таго, хто меў уладу сьмерці, гэта значыцца - д'ябла, </p><i> A âk dzecì bylì ǔdzel′nìkamì cela ì kryvì, dyk Ën taksama prynâǔ ìh, kab s′mercû pazbavìc′ sìly tago, hto meǔ uladu s′mercì, gèta značycca - d'âbla, </i>


text:
і выратаваць тых, якія ад страху сьмерці праз усё жыцьцё былі ў рабстве. </p><i> ì vyratavac′ tyh, âkìâ ad strahu s′mercì praz usë žyc′cë bylì ǔ rabstve. </i>


text:
Бо не ад анёлаў прыме Ён, а прыме семя Абрагамавае. </p><i> Bo ne ad anëlaǔ pryme Ën, a pryme semâ Abragamavae. </i>


text:
Таму Ён павінен быў ва ўсім прыпадобніцца да братоў, каб быць міласэрным і верным Першасьвятаром прад Богам на ўмілажальваньне за грахі народу. </p><i> Tamu Ën pavìnen byǔ va ǔsìm prypadobnìcca da bratoǔ, kab byc′ mìlasèrnym ì vernym Peršas′vâtarom prad Bogam na ǔmìlažal′van′ne za grahì narodu. </i>


text:
Бо, як сам Ён перацярпеў, быў спакушѓны, дык можа памагчы і тым, каго спакушаюць. </p><i> Bo, âk sam Ën peracârpeǔ, byǔ spakušѓny, dyk moža pamagčy ì tym, kago spakušaûc′. </i>


text:
<pb/>Таму, браты сьвятыя, супольнікі нябеснага пакліканьня, уразумейце Пасланца і Першасьвятара вызнаньня нашага, Ісуса Хрыста, </p><i> Tamu, braty s′vâtyâ, supol′nìkì nâbesnaga paklìkan′nâ, urazumejce Paslanca ì Peršas′vâtara vyznan′nâ našaga, Ìsusa Hrysta, </i>


text:
Які верны Таму, Хто паставіў Яго, як і Майсей ва ўсім доме Ягоным. </p><i> Âkì verny Tamu, Hto pastavìǔ Âgo, âk ì Majsej va ǔsìm dome Âgonym. </i>


text:
Ён бо варты тым большае славы перад Майсеем, чым большы гонар мае ў параўнаньні з домам той, хто ўладкаваў яго; </p><i> Ën bo varty tym bol′šae slavy perad Majseem, čym bol′šy gonar mae ǔ paraǔnan′nì z domam toj, hto ǔladkavaǔ âgo; </i>


text:
бо кожны дом ладкуецца некім; а Хто ўладкаваў усё, ёсьць Бог. </p><i> bo kožny dom ladkuecca nekìm; a Hto ǔladkavaǔ usë, ës′c′ Bog. </i>


text:
І Майсей верны ўва ўсім доме Ягоным, як службіт, на сьведчаньне таго, што трэба было абвясьціць. </p><i> Ì Majsej verny ǔva ǔsìm dome Âgonym, âk službìt, na s′vedčan′ne tago, što trèba bylo abvâs′cìc′. </i>


text:
А Хрыстос - як Сын у доме Ягоным; а дом Ягоны - мы, калі толькі адвагу і спадзяваньне, якімі хвалімся, цьвёрда захаваем да канца. </p><i> A Hrystos - âk Syn u dome Âgonym; a dom Âgony - my, kalì tol′kì advagu ì spadzâvan′ne, âkìmì hvalìmsâ, c′vërda zahavaem da kanca. </i>


text:
<pb/>Чаму, як кажа Дух Сьвяты, <t>"сёньня, як пачуеце голас Ягоны,</t> </p><i> Čamu, âk kaža Duh S′vâty, <t>"sën′nâ, âk pačuece golas Âgony,</t> </i>


text:
<t>не зжарсьцьвеце сэрцаў вашых, як у час смуты, у дзень спакушэньня ў пустыні,</t> </p><i> <t>ne zžars′c′vece sèrcaǔ vašyh, âk u čas smuty, u dzen′ spakušèn′nâ ǔ pustynì,</t> </i>


text:
<t>дзе спакушалі мяне бацькі вашы, выпрабоўвалі Мяне і бачылі дзеі Мае сорак гадоў.</t> </p><i> <t>dze spakušalì mâne bac′kì vašy, vypraboǔvalì Mâne ì bačylì dzeì Mae sorak gadoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму Я і ўгневаўся на той род, і сказаў: "няспынна блукаюць сэрцам, ня зьведалі яны пуцявінаў Маіх;</t> </p><i> <t>Tamu Â ì ǔgnevaǔsâ na toj rod, ì skazaǔ: "nâspynna blukaûc′ sèrcam, nâ z′vedalì âny pucâvìnaǔ Maìh;</t> </i>


text:
<t>таму я прысягнуў у гневе Маім, што яны ня ўвойдуць у спачын Мой".</t> </p><i> <t>tamu â prysâgnuǔ u gneve Maìm, što âny nâ ǔvojduc′ u spačyn Moj".</t> </i>


text:
<pb/>Глядзеце, браты, каб ня было ў кім у вас сэрца ліхога і нявернага, каб вам не адступіцца ад Бога жывога. </p><i> Glâdzece, braty, kab nâ bylo ǔ kìm u vas sèrca lìhoga ì nâvernaga, kab vam ne adstupìcca ad Boga žyvoga. </i>


text:
А настаўляйце адно аднаго кожны дзень, пакуль можна казаць "сёньня", каб хто з вас не зжарсьцьвеў, зьвёўшыся грэхам; </p><i> A nastaǔlâjce adno adnago kožny dzen′, pakul′ možna kazac′ "sën′nâ", kab hto z vas ne zžars′c′veǔ, z′vëǔšysâ grèham; </i>


text:
Бо мы зрабіліся супольнікамі Хрысту, калі толькі пачатае жыцьцё цьвёрда ўтрымаем да канца, </p><i> Bo my zrabìlìsâ supol′nìkamì Hrystu, kalì tol′kì pačatae žyc′cë c′vërda ǔtrymaem da kanca, </i>


text:
пакуль гаворыцца: <t>"сёньня, як пачуеце голас Ягоны, не зжарсьцьвеце сэрцаў вашых, як у час смуты".</t> </p><i> pakul′ gavorycca: <t>"sën′nâ, âk pačuece golas Âgony, ne zžars′c′vece sèrcaǔ vašyh, âk u čas smuty".</t> </i>


text:
<pb/>Бо некаторыя, што чулі, пачалі абурацца; але ня ўсе, што выйшлі зь Егіпта з Майсеем. </p><i> Bo nekatoryâ, što čulì, pačalì aburacca; ale nâ ǔse, što vyjšlì z′ Egìpta z Majseem. </i>


text:
На каго ж гневаўся Ён сорак гадоў? Хіба не на тых, што зграшылі, чые косьці засталіся ў пустыні? </p><i> Na kago ž gnevaǔsâ Ën sorak gadoǔ? Hìba ne na tyh, što zgrašylì, čye kos′cì zastalìsâ ǔ pustynì? </i>


text:
Супроць каго прысягаў, што ня ўвойдуць у спачын Ягоны, калі ня супроць непакорлівых? </p><i> Suproc′ kago prysâgaǔ, što nâ ǔvojduc′ u spačyn Âgony, kalì nâ suproc′ nepakorlìvyh? </i>


text:
І вось, бачым, што яны не маглі ўвайсьці за няверства. </p><i> Ì vos′, bačym, što âny ne maglì ǔvajs′cì za nâverstva. </i>


text:
<pb/>А таму будзем асьцерагацца, каб, калі яшчэ застаецца абяцаньне ўвайсьці ў спачын Ягоны, ня сталася, што нехта з вас ужо спазьніўся. </p><i> A tamu budzem as′ceragacca, kab, kalì âščè zastaecca abâcan′ne ǔvajs′cì ǔ spačyn Âgony, nâ stalasâ, što nehta z vas užo spaz′nìǔsâ. </i>


text:
Бо і нам яно абвешчана, як і тым; але не дало ім карысьці слова чутае, не спалучанае зь вераю тых, якія чулі. </p><i> Bo ì nam âno abveščana, âk ì tym; ale ne dalo ìm karys′cì slova čutae, ne spalučanae z′ veraû tyh, âkìâ čulì. </i>


text:
<pb/>А ўваходзім у спачын мы, якія ўверавалі, як Ён і сказаў: <t>"Я прысягнуў у гневе Маім, што яны ня ўвойдуць у спачын Мой", хоць дзеі Ягоныя былі зьдзейсьнены яшчэ на пачатку сьвету. </p><i> A ǔvahodzìm u spačyn my, âkìâ ǔveravalì, âk Ën ì skazaǔ: <t>"Â prysâgnuǔ u gneve Maìm, što âny nâ ǔvojduc′ u spačyn Moj", hoc′ dzeì Âgonyâ bylì z′dzejs′neny âščè na pačatku s′vetu. </i>


text:
Бо дзесьці сказана пра сёмы дзень так: "і спачыў Бог у дзень сёмы ад усіх дзеяў Сваіх". </p><i> Bo dzes′cì skazana pra sëmy dzen′ tak: "ì spačyǔ Bog u dzen′ sëmy ad usìh dzeâǔ Svaìh". </i>


text:
І вось, як некаторым застаецца ўвайсьці ў яго, а тыя, каму раней абвешчана, не ўвайшлі ў яго за непакорлівасьць, </p><i> Ì vos′, âk nekatorym zastaecca ǔvajs′cì ǔ âgo, a tyâ, kamu ranej abveščana, ne ǔvajšlì ǔ âgo za nepakorlìvas′c′, </i>


text:
дык яшчэ вызначае пэўны дзень, "сёньня", кажучы праз Давіда, пасьля такога доўгага часу, як вышэй сказана: <t>"сёньня, як пачуеце голас Ягоны, не зжарсьцьвеце сэрцаў вашых".</t> </p><i> dyk âščè vyznačae pèǔny dzen′, "sën′nâ", kažučy praz Davìda, pas′lâ takoga doǔgaga času, âk vyšèj skazana: <t>"sën′nâ, âk pačuece golas Âgony, ne zžars′c′vece sèrcaǔ vašyh".</t> </i>


text:
<pb/>Бо калі б Ісус сын Нава даў ім спачын, дык ня было б сказана пасьля таго пра іншы дзень. </p><i> Bo kalì b Ìsus syn Nava daǔ ìm spačyn, dyk nâ bylo b skazana pas′lâ tago pra ìnšy dzen′. </i>


text:
Таму народу Божаму яшчэ застаецца субоцтва. </p><i> Tamu narodu Božamu âščè zastaecca suboctva. </i>


text:
<pb/>Бо, хто ўвайшоў у спачын Ягоны, той і сам спачыў ад дзеяў сваіх, як і Бог ад Сваіх. </p><i> Bo, hto ǔvajšoǔ u spačyn Âgony, toj ì sam spačyǔ ad dzeâǔ svaìh, âk ì Bog ad Svaìh. </i>


text:
Дык вось, пастараймася ўвайсьці ў спачын той, каб хто на той самы прыклад не падупаў непакорлівасьці. </p><i> Dyk vos′, pastarajmasâ ǔvajs′cì ǔ spačyn toj, kab hto na toj samy pryklad ne padupaǔ nepakorlìvas′cì. </i>


text:
Бо слова Божае жывое і дзейснае і вастрэйшае за любы меч двусечны: яно пранікае да разьдзяленьня душы і духа, суглобаў і мозгу, і судзіць помыслы і намеры сардэчныя. </p><i> Bo slova Božae žyvoe ì dzejsnae ì vastrèjšae za lûby meč dvusečny: âno pranìkae da raz′dzâlen′nâ dušy ì duha, suglobaǔ ì mozgu, ì sudzìc′ pomysly ì namery sardèčnyâ. </i>


text:
І няма стварэньня, схаванага ад Яго, а ўсё аголена і адкрыта прад вачыма Ягонымі: Яму дамо адказ. </p><i> Ì nâma stvarèn′nâ, shavanaga ad Âgo, a ǔsë agolena ì adkryta prad vačyma Âgonymì: Âmu damo adkaz. </i>


text:
<pb/>І вось, маючы Першасьвятара вялікага, Які прайшоў нябёсы, Ісуса Сына Божага, будзем цьвёрда трымацца веравызнаньня нашага. </p><i> Ì vos′, maûčy Peršas′vâtara vâlìkaga, Âkì prajšoǔ nâbësy, Ìsusa Syna Božaga, budzem c′vërda trymacca veravyznan′nâ našaga. </i>


text:
Бо мы маем не такога Першасьвятара, Які ня мог бы спагадаць нам у немачах нашых, а Такога, Які, як і мы, дасьведчаны ва ўсім, акрамя грэху. </p><i> Bo my maem ne takoga Peršas′vâtara, Âkì nâ mog by spagadac′ nam u nemačah našyh, a Takoga, Âkì, âk ì my, das′vedčany va ǔsìm, akramâ grèhu. </i>


text:
Таму прыступайма з адвагаю да трона мілаты, каб атрымаць міласьць і здабыць мілату на своечасовую дапамогу. </p><i> Tamu prystupajma z advagaû da trona mìlaty, kab atrymac′ mìlas′c′ ì zdabyc′ mìlatu na svoečasovuû dapamogu. </i>


text:
<pb/>Бо кожны першасьвятар зь людзей выбіраны, людзям жа і пастаўляецца на служэньне Богу, каб прыносіць дары і ахвяры за грахі, </p><i> Bo kožny peršas′vâtar z′ lûdzej vybìrany, lûdzâm ža ì pastaǔlâecca na služèn′ne Bogu, kab prynosìc′ dary ì ahvâry za grahì, </i>


text:
каб мог паблажаць неабазнаным і заблуканым; бо і сам абложаны немаччу, </p><i> kab mog pablažac′ neabaznanym ì zablukanym; bo ì sam abložany nemačču, </i>


text:
і таму ён павінен як за людзей, так і за сябе прыносіць ахвяры за грахі. </p><i> ì tamu ën pavìnen âk za lûdzej, tak ì za sâbe prynosìc′ ahvâry za grahì. </i>


text:
І ніхто сам сабою ня прымае гэтага гонару, а толькі пакліканы Богам, як і Аарон. </p><i> Ì nìhto sam saboû nâ prymae gètaga gonaru, a tol′kì paklìkany Bogam, âk ì Aaron. </i>


text:
<pb/>Так і Хрыстос ня Сам Сабе прысвоіў славу быць першасьвятаром, а Той, Хто сказаў Яму: <t>"Ты Сын Мой, Я сёньня нарадзіў Цябе";</t> </p><i> Tak ì Hrystos nâ Sam Sabe prysvoìǔ slavu byc′ peršas′vâtarom, a Toj, Hto skazaǔ Âmu: <t>"Ty Syn Moj, Â sën′nâ naradzìǔ Câbe";</t> </i>


text:
<pb/>як і ў іншым месцы кажа: <t>"Ты сьвятар навек па чыне Мелхісэдэка".</t> </p><i> âk ì ǔ ìnšym mescy kaža: <t>"Ty s′vâtar navek pa čyne Melhìsèdèka".</t> </i>


text:
<pb/>Ён, у дні плоці Сваёй, зь вялікім галашэньнем і са сьлязьмі прынёс малітвы і маленьні Таму, Хто меў моц уратаваць Яго ад сьмерці, і пачуты быў за Сваю богабаязнасьць; </p><i> Ën, u dnì plocì Svaëj, z′ vâlìkìm galašèn′nem ì sa s′lâz′mì prynës malìtvy ì malen′nì Tamu, Hto meǔ moc uratavac′ Âgo ad s′mercì, ì pačuty byǔ za Svaû bogabaâznas′c′; </i>


text:
хоць Ён і Сын, аднак празь цярпеньні навучыўся паслушэнству; </p><i> hoc′ Ën ì Syn, adnak praz′ cârpen′nì navučyǔsâ paslušènstvu; </i>


text:
і, удасканаліўшыся, спрычыніўся да вечнага збавеньня ўсіх паслухмяных Яму, </p><i> ì, udaskanalìǔšysâ, spryčynìǔsâ da večnaga zbaven′nâ ǔsìh pasluhmânyh Âmu, </i>


text:
і быў названы ад Бога Першасьятаром па чыне Мелхісэдэка. </p><i> ì byǔ nazvany ad Boga Peršas′âtarom pa čyne Melhìsèdèka. </i>


text:
<pb/>Пра гэта сьлед было б нам гаварыць многа; але цяжка патлумачыць, бо вы зрабіліся няздольныя слухаць. </p><i> Pra gèta s′led bylo b nam gavaryc′ mnoga; ale câžka patlumačyc′, bo vy zrabìlìsâ nâzdol′nyâ sluhac′. </i>


text:
Бо, мяркуючы па часе, вам належала быць настаўнікамі; але вас зноў трэба вучыць першаасновам слова Божага, і вам патрэбнае малако, а ня цьвёрдая ежа. </p><i> Bo, mârkuûčy pa čase, vam naležala byc′ nastaǔnìkamì; ale vas znoǔ trèba vučyc′ peršaasnovam slova Božaga, ì vam patrèbnae malako, a nâ c′vërdaâ eža. </i>


text:
Кожны, кормлены малаком, неабазнаны ў слове праўды, бо ён дзіця; </p><i> Kožny, kormleny malakom, neabaznany ǔ slove praǔdy, bo ën dzìcâ; </i>


text:
а цьвёрдая ежа ўласьцівая дасканалым, у якіх пачуцьці навыкам прывучаны адрозьніваць дабро і зло. </p><i> a c′vërdaâ eža ǔlas′cìvaâ daskanalym, u âkìh pačuc′cì navykam pryvučany adroz′nìvac′ dabro ì zlo. </i>


text:
<pb/>Пасьля, пакінуўшы пачаткі вучэньня Хрыстовага, пасьпяшаймася да дасканаласьці; і ня будзем зноў закладваць аснову да каяньня за мёртвыя дзеі і аснову веры ў Бога, </p><i> Pas′lâ, pakìnuǔšy pačatkì vučèn′nâ Hrystovaga, pas′pâšajmasâ da daskanalas′cì; ì nâ budzem znoǔ zakladvac′ asnovu da kaân′nâ za mërtvyâ dzeì ì asnovu very ǔ Boga, </i>


text:
вучэньню пра хрышчэньні, пра ўскладаньне рук, пра ўваскрэсеньне мёртвых і пра суд вечны. </p><i> vučèn′nû pra hryščèn′nì, pra ǔskladan′ne ruk, pra ǔvaskrèsen′ne mërtvyh ì pra sud večny. </i>


text:
Бо немагчыма - тых, што адзін раз пасьвечаныя і паспыталі дару нябеснага, і зрабіліся супольнікамі Духа Сьвятога, </p><i> Bo nemagčyma - tyh, što adzìn raz pas′večanyâ ì paspytalì daru nâbesnaga, ì zrabìlìsâ supol′nìkamì Duha S′vâtoga, </i>


text:
і паспыталі добраснага слова Божага і сіл будучага веку, </p><i> ì paspytalì dobrasnaga slova Božaga ì sìl budučaga veku, </i>


text:
і адпалі, - нанава ўзнаўляць пакаяньнем, калі яны зноў крыжуюць у сабе Сына Божага і паглумляюць Яго. </p><i> ì adpalì, - nanava ǔznaǔlâc′ pakaân′nem, kalì âny znoǔ kryžuûc′ u sabe Syna Božaga ì paglumlâûc′ Âgo. </i>


text:
Зямля, якая піла дождж, што шматкроць на яе ападае, і родзіць збажыну, карысную тым, каму і вырошчваецца, прымае дабраславеньне ад Бога; </p><i> Zâmlâ, âkaâ pìla doždž, što šmatkroc′ na âe apadae, ì rodzìc′ zbažynu, karysnuû tym, kamu ì vyroščvaecca, prymae dabraslaven′ne ad Boga; </i>


text:
а якая плодзіць церні і бадзякі - няпрыдатная і блізкая да пракляцьця, канец якога - спаленьне. </p><i> a âkaâ plodzìc′ cernì ì badzâkì - nâprydatnaâ ì blìzkaâ da praklâc′câ, kanec âkoga - spalen′ne. </i>


text:
<pb/>А што да вас, любасныя, дык мы спадзяёмся, што вы ў лепшым стане і трымаецеся збавеньня, хоць і гаворым так. </p><i> A što da vas, lûbasnyâ, dyk my spadzâëmsâ, što vy ǔ lepšym stane ì trymaecesâ zbaven′nâ, hoc′ ì gavorym tak. </i>


text:
Бо не несправядлівы Бог, каб забыў дзею вашую і працу любові, якую вы выявілі ў імя Ягонае, паслужыўшы і служачы сьвятым. </p><i> Bo ne nespravâdlìvy Bog, kab zabyǔ dzeû vašuû ì pracu lûbovì, âkuû vy vyâvìlì ǔ ìmâ Âgonae, paslužyǔšy ì služačy s′vâtym. </i>


text:
А жадаем, каб кожны з вас, дзеля поўнай пэўнасьці ў надзеі, выяўляў такую самую руплівасьць да канца; </p><i> A žadaem, kab kožny z vas, dzelâ poǔnaj pèǔnas′cì ǔ nadzeì, vyâǔlâǔ takuû samuû ruplìvas′c′ da kanca; </i>


text:
каб вы не разгультаіліся, а пераймалі тых, якія вераю і доўгай цярплівасьцю спадкуюць абяцаньні. </p><i> kab vy ne razgul′taìlìsâ, a perajmalì tyh, âkìâ veraû ì doǔgaj cârplìvas′cû spadkuûc′ abâcan′nì. </i>


text:
<pb/>Бог, даючы абяцаньне Абрагаму, калі ня мог нікім вышэйшым прысягнуць, прысягаў Самім Сабою, </p><i> Bog, daûčy abâcan′ne Abragamu, kalì nâ mog nìkìm vyšèjšym prysâgnuc′, prysâgaǔ Samìm Saboû, </i>


text:
кажучы: "у ісьціне дабраслаўляючы, дабраслаўляю цябе і памнажаючы памножу цябе". </p><i> kažučy: "u ìs′cìne dabraslaǔlâûčy, dabraslaǔlâû câbe ì pamnažaûčy pamnožu câbe". </i>


text:
І так Абрагам цярплівасьцю атрымаў абяцанае. </p><i> Ì tak Abragam cârplìvas′cû atrymaǔ abâcanae. </i>


text:
Людзі прысягаюць вышэйшым, і прысяга на сьведчаньне кладзе канец усякай спрэчцы іхняй. </p><i> Lûdzì prysâgaûc′ vyšèjšym, ì prysâga na s′vedčan′ne kladze kanec usâkaj sprèčcy ìhnâj. </i>


text:
Таму і Бог, хочучы пераважней паказаць спадкаемцам абяцаньня непарушнасьць Сваёй волі, скарыстаўся прысягай, </p><i> Tamu ì Bog, hočučy peravažnej pakazac′ spadkaemcam abâcan′nâ neparušnas′c′ Svaëj volì, skarystaǔsâ prysâgaj, </i>


text:
каб у двух непарушных рэчах, у якіх немагчыма Богу зманіць, моцную ўцеху мелі мы, пастанавіўшы прыняць прызначаную надзею, </p><i> kab u dvuh neparušnyh rèčah, u âkìh nemagčyma Bogu zmanìc′, mocnuû ǔcehu melì my, pastanavìǔšy prynâc′ pryznačanuû nadzeû, </i>


text:
якая для душы ёсьць - быццам якар бясьпечны і моцны, і ўваходзіць усярэдзіну за заслону, </p><i> âkaâ dlâ dušy ës′c′ - byccam âkar bâs′pečny ì mocny, ì ǔvahodzìc′ usârèdzìnu za zaslonu, </i>


text:
<pb/>куды як наш папярэднік увайшоў Ісус, стаўшыся Першасьвятаром навек па чыне Мелхісэдэка. </p><i> kudy âk naš papârèdnìk uvajšoǔ Ìsus, staǔšysâ Peršas′vâtarom navek pa čyne Melhìsèdèka. </i>


text:
<pb/>Бо Мелхісэдэк, цар Саліма, сьвятар Бога Ўсявышняга, - той, які сустрэў Абрагама і дабраславіў яго, калі гэты вяртаўся пасьля паражэньня цароў, </p><i> Bo Melhìsèdèk, car Salìma, s′vâtar Boga Ǔsâvyšnâga, - toj, âkì sustrèǔ Abragama ì dabraslavìǔ âgo, kalì gèty vârtaǔsâ pas′lâ paražèn′nâ caroǔ, </i>


text:
якому і дзесяціну выдзеліў Абрагам з усяго, - па-першае, згодна са значэньнем імя - цар праўды, а потым і цар Саліма, што азначае - цар сьвету, </p><i> âkomu ì dzesâcìnu vydzelìǔ Abragam z usâgo, - pa-peršae, zgodna sa značèn′nem ìmâ - car praǔdy, a potym ì car Salìma, što aznačae - car s′vetu, </i>


text:
бяз бацькі, бяз маці, без радаводу, ня маючы ні пачатку дзён, ні канца жыцьця, прыпадобнены да Сына Божага, застаецца сьвятаром назаўсёды. </p><i> bâz bac′kì, bâz macì, bez radavodu, nâ maûčy nì pačatku dzën, nì kanca žyc′câ, prypadobneny da Syna Božaga, zastaecca s′vâtarom nazaǔsëdy. </i>


text:
<pb/>Бачыце, які вялікі той, каму і Абрагам-патрыярх даў дзесяціну з найлепшых здабыткаў сваіх. </p><i> Bačyce, âkì vâlìkì toj, kamu ì Abragam-patryârh daǔ dzesâcìnu z najlepšyh zdabytkaǔ svaìh. </i>


text:
Тыя з сыноў Левііных, што прымаюць сьвятарства, маюць запаведзь - браць па законе дзесяціну з народу, гэта значыць, са сваіх братоў, хоць і гэтыя паходзяць са сьцёгнаў Абрагамавых. </p><i> Tyâ z synoǔ Levììnyh, što prymaûc′ s′vâtarstva, maûc′ zapavedz′ - brac′ pa zakone dzesâcìnu z narodu, gèta značyc′, sa svaìh bratoǔ, hoc′ ì gètyâ pahodzâc′ sa s′cëgnaǔ Abragamavyh. </i>


text:
Але гэты, які не паходзіць з роду іхняга, узяў дзесяціну з Абрагама і дабараславіў таго, хто меў абяцаньні. </p><i> Ale gèty, âkì ne pahodzìc′ z rodu ìhnâga, uzâǔ dzesâcìnu z Abragama ì dabaraslavìǔ tago, hto meǔ abâcan′nì. </i>


text:
Бяз усякага супраціву меншага дабраслаўляе большы. </p><i> Bâz usâkaga supracìvu menšaga dabraslaǔlâe bol′šy. </i>


text:
І тут дзесяціны бяруць людзі сьмяротныя, а там той, хто мае пра сябе сьведчаньне, што ён жыве. </p><i> Ì tut dzesâcìny bâruc′ lûdzì s′mârotnyâ, a tam toj, hto mae pra sâbe s′vedčan′ne, što ën žyve. </i>


text:
І, можна сказаць, сам Левій, які бярэ дзесяціну, у асобе Абрагама даў дзесяціну: </p><i> Ì, možna skazac′, sam Levìj, âkì bârè dzesâcìnu, u asobe Abragama daǔ dzesâcìnu: </i>


text:
бо ён быў яшчэ ў сьцёгнах у бацькі, калі Мелхісэдэк спаткаў яго. </p><i> bo ën byǔ âščè ǔ s′cëgnah u bac′kì, kalì Melhìsèdèk spatkaǔ âgo. </i>


text:
<pb/>І вось, калі б дасканаласьць дасягалася празь лявіцкае сьвятарства, - бо зь ім спалучаны закон народу, - дык якая яшчэ была б патрэба зьяўляцца іншаму сьвятару па чыне Мелхісэдэка, а не па чыне Абрагамавым звацца? </p><i> Ì vos′, kalì b daskanalas′c′ dasâgalasâ praz′ lâvìckae s′vâtarstva, - bo z′ ìm spalučany zakon narodu, - dyk âkaâ âščè byla b patrèba z′âǔlâcca ìnšamu s′vâtaru pa čyne Melhìsèdèka, a ne pa čyne Abragamavym zvacca? </i>


text:
<pb/>Бо зь пераменаю сьвятарства павінен перамяніцца і закон, </p><i> Bo z′ peramenaû s′vâtarstva pavìnen peramânìcca ì zakon, </i>


text:
бо Той, пра Якога гаворыцца гэта, належаў да іншага роду, зь якога ніхто ня служыў каля ахвярніка; </p><i> bo Toj, pra Âkoga gavorycca gèta, naležaǔ da ìnšaga rodu, z′ âkoga nìhto nâ služyǔ kalâ ahvârnìka; </i>


text:
бо вядома, што Гасподзь наш зазьзяў з роду Юдавага, пра які Майсей нічога не сказаў адносна сьвятарства. </p><i> bo vâdoma, što Gaspodz′ naš zaz′zâǔ z rodu Ûdavaga, pra âkì Majsej nìčoga ne skazaǔ adnosna s′vâtarstva. </i>


text:
І гэта яшчэ ясьней відаць з таго, калі ў падабенстве Мелхісэдэкавым паўстае сьвятар іншы, </p><i> Ì gèta âščè âs′nej vìdac′ z tago, kalì ǔ padabenstve Melhìsèdèkavym paǔstae s′vâtar ìnšy, </i>


text:
які стаўся такім не паводле закона запаведзі цялеснай, а з моцы жыцьця няспыннага. </p><i> âkì staǔsâ takìm ne pavodle zakona zapavedzì câlesnaj, a z mocy žyc′câ nâspynnaga. </i>


text:
Бо засьведчана: <t>"Ты сьвятар навекі па чыне Мелхісэдэка".</t> </p><i> Bo zas′vedčana: <t>"Ty s′vâtar navekì pa čyne Melhìsèdèka".</t> </i>


text:
<pb/>А скасаваньне ранейшай запаведзі бывае з прычыны яе нямоцнасьці і непатрэбнасьці, </p><i> A skasavan′ne ranejšaj zapavedzì byvae z pryčyny âe nâmocnas′cì ì nepatrèbnas′cì, </i>


text:
бо закон нічога не давёў да дасканаласьці; але ўводзіцца лепшая надзея, празь якую мы набліжаемся да Бога. </p><i> bo zakon nìčoga ne davëǔ da daskanalas′cì; ale ǔvodzìcca lepšaâ nadzeâ, praz′ âkuû my nablìžaemsâ da Boga. </i>


text:
бо тыя былі сьвятарамі бяз прысягі, а Гэты з прысягаю, бо пра яго сказана: <t>"прысягаўся Гасподзь і не раскаецца: Ты сьвятар навекі па чыне Мелхісэдэка", </t> </p><i> bo tyâ bylì s′vâtaramì bâz prysâgì, a Gèty z prysâgaû, bo pra âgo skazana: <t>"prysâgaǔsâ Gaspodz′ ì ne raskaecca: Ty s′vâtar navekì pa čyne Melhìsèdèka", </t> </i>


text:
дык і лепшага запавету заручнікам стаўся Ісус. </p><i> dyk ì lepšaga zapavetu zaručnìkam staǔsâ Ìsus. </i>


text:
Прытым тых сьвятароў было многа, бо сьмерць не дапускала быць аднаму; </p><i> Prytym tyh s′vâtaroǔ bylo mnoga, bo s′merc′ ne dapuskala byc′ adnamu; </i>


text:
а Гэты, як што жыве вечна, мае і сьвятарства непрамінушчае, </p><i> a Gèty, âk što žyve večna, mae ì s′vâtarstva nepramìnuščae, </i>


text:
таму і можа заўсёды ратаваць тых, якія прыходзяць празь Яго да Бога, Які заўсёды жывы, каб хадайнічаць за іх. </p><i> tamu ì moža zaǔsëdy ratavac′ tyh, âkìâ pryhodzâc′ praz′ Âgo da Boga, Âkì zaǔsëdy žyvy, kab hadajnìčac′ za ìh. </i>


text:
Такі і павінен быць у нас Першасьвятар: сьвяты, несаўдзельны злу, беззаганны, далёкі ад грэшнікаў і ўзьнесены вышэй за нябёсы, </p><i> Takì ì pavìnen byc′ u nas Peršas′vâtar: s′vâty, nesaǔdzel′ny zlu, bezzaganny, dalëkì ad grèšnìkaǔ ì ǔz′neseny vyšèj za nâbësy, </i>


text:
Які ня мае патрэбы, як тыя першасьвятары, штодня прыносіць ахвяры сьпярша за свае грахі, а потым за грахі народу; бо Ён гэта зрабіў аднаго разу, ахвяраваўшы Самім Сабою. </p><i> Âkì nâ mae patrèby, âk tyâ peršas′vâtary, štodnâ prynosìc′ ahvâry s′pârša za svae grahì, a potym za grahì narodu; bo Ën gèta zrabìǔ adnago razu, ahvâravaǔšy Samìm Saboû. </i>


text:
Бо закон устаноўлівае першасьвятарамі людзей немачных; а слова прысяжнае, пасьля закона, паставіла Сына, навек дасканалага. </p><i> Bo zakon ustanoǔlìvae peršas′vâtaramì lûdzej nemačnyh; a slova prysâžnae, pas′lâ zakona, pastavìla Syna, navek daskanalaga. </i>


text:
<pb/>А галоўнае ў тым, пра што кажам, вось што: мы маем такога Першасьвятара, які сеў праваруч трона велічы на нябёсах </p><i> A galoǔnae ǔ tym, pra što kažam, vos′ što: my maem takoga Peršas′vâtara, âkì seǔ pravaruč trona velìčy na nâbësah </i>


text:
<pb/>і ёсьць Сьвяшчэнадзейнік сьвяцілішча і скініі сапраўднай, якую ўзьёў Гасподзь, а не чалавек. </p><i> ì ës′c′ S′vâščènadzejnìk s′vâcìlìšča ì skìnìì sapraǔdnaj, âkuû ǔz′ëǔ Gaspodz′, a ne čalavek. </i>


text:
Кожны першасьвятар пастаўляецца прыносіць дары і ахвяры; а таму трэба было, каб і Гэты таксама меў, што ахвяраваць. </p><i> Kožny peršas′vâtar pastaǔlâecca prynosìc′ dary ì ahvâry; a tamu trèba bylo, kab ì Gèty taksama meǔ, što ahvâravac′. </i>


text:
Колькі б Ён заставаўся на зямлі, дык ня быў бы і сьвятаром; бо тут такія сьвятары, якія па законе прыносяць дары, </p><i> Kol′kì b Ën zastavaǔsâ na zâmlì, dyk nâ byǔ by ì s′vâtarom; bo tut takìâ s′vâtary, âkìâ pa zakone prynosâc′ dary, </i>


text:
якія служаць вобразу і ценю нябеснага, як сказана было Майсею, калі ён пачынаў ставіць скінію: глядзі, сказана, зрабі ўсё па ўзоры, паказаным табе на гары. </p><i> âkìâ služac′ vobrazu ì cenû nâbesnaga, âk skazana bylo Majseû, kalì ën pačynaǔ stavìc′ skìnìû: glâdzì, skazana, zrabì ǔsë pa ǔzory, pakazanym tabe na gary. </i>


text:
але Гэты Першасьвятар атрымаў служэньне тым больш выдатнае, чым лепшага Ён заступнік запавету, які ўгрунтаваны на самых лепшых абяцаньнях. </p><i> ale Gèty Peršas′vâtar atrymaǔ služèn′ne tym bol′š vydatnae, čym lepšaga Ën zastupnìk zapavetu, âkì ǔgruntavany na samyh lepšyh abâcan′nâh. </i>


text:
<pb/>Бо калі б першы запавет быў без пахібы, ня было б патрэбы шукаць месца іншаму. </p><i> Bo kalì b peršy zapavet byǔ bez pahìby, nâ bylo b patrèby šukac′ mesca ìnšamu. </i>


text:
Але прарок, дакараючы іх, кажа: <t>"вось настаюць дні, кажа Гасподзь, калі я заключу з домам Ізраіля і з домам Юды новы запавет,</t> </p><i> Ale prarok, dakaraûčy ìh, kaža: <t>"vos′ nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì â zaklûču z domam Ìzraìlâ ì z domam Ûdy novy zapavet,</t> </i>


text:
<t>не такі запавет, які я заключыў з бацькамі іхнімі ў той час, калі ўзяў іх за руку, каб вывесьці іх зь зямлі Егіпецкай; бо яны ня жылі ў тым запавеце Маім, і Я занядбаў іх, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>ne takì zapavet, âkì â zaklûčyǔ z bac′kamì ìhnìmì ǔ toj čas, kalì ǔzâǔ ìh za ruku, kab vyves′cì ìh z′ zâmlì Egìpeckaj; bo âny nâ žylì ǔ tym zapavece Maìm, ì Â zanâdbaǔ ìh, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Вось запавет, які даю ў спадчыну дому Ізраілеваму пасьля тых дзён, кажа Гасподзь: пакладу законы Мае ў думкі іхнія, і напішу іх на сэрцы іхнім, і буду ім Богам, а яны будуць Маім народам.</t> </p><i> <t>Vos′ zapavet, âkì daû ǔ spadčynu domu Ìzraìlevamu pas′lâ tyh dzën, kaža Gaspodz′: pakladu zakony Mae ǔ dumkì ìhnìâ, ì napìšu ìh na sèrcy ìhnìm, ì budu ìm Bogam, a âny buduc′ Maìm narodam.</t> </i>


text:
<t>І ня будзе вучыць кожны блізкага свайго, і кожны брата свайго, кажучы: спазнай Госпада; таму што ўсе, ад малога да вялікага, будуць ведаць Мяне.</t> </p><i> <t>Ì nâ budze vučyc′ kožny blìzkaga svajgo, ì kožny brata svajgo, kažučy: spaznaj Gospada; tamu što ǔse, ad maloga da vâlìkaga, buduc′ vedac′ Mâne.</t> </i>


text:
<t>Бо я буду міласэрны да няпраўдаў іхніх і грахоў іхніх і беззаконьняў іхніх не згадаю болей".</t> </p><i> <t>Bo â budu mìlasèrny da nâpraǔdaǔ ìhnìh ì grahoǔ ìhnìh ì bezzakon′nâǔ ìhnìh ne zgadaû bolej".</t> </i>


text:
<pb/>Кажучы "новы", паказаў прахласьць першага; а тое, што прахне і старыцца, блізкае да зьнішчэньня. </p><i> Kažučy "novy", pakazaǔ prahlas′c′ peršaga; a toe, što prahne ì starycca, blìzkae da z′nìščèn′nâ. </i>


text:
<pb/>І першы запавет меў уставу пра набажэнства і сьвяцілішча зямное, </p><i> Ì peršy zapavet meǔ ustavu pra nabažènstva ì s′vâcìlìšča zâmnoe, </i>


text:
бо пастаўлена была скінія першая, у якой былі сьвяцільня, і стол, і хлябы паклѓдныя, і якая называецца "сьвятое". </p><i> bo pastaǔlena byla skìnìâ peršaâ, u âkoj bylì s′vâcìl′nâ, ì stol, ì hlâby paklѓdnyâ, ì âkaâ nazyvaecca "s′vâtoe". </i>


text:
А за другою заслонаю была скінія, называная "сьвятое сьвятых", </p><i> A za drugoû zaslonaû byla skìnìâ, nazyvanaâ "s′vâtoe s′vâtyh", </i>


text:
у якой мелася залатая кадзільніца і абкладзены з усіх бакоў золатам каўчэг запавета, дзе былі залаты посуд з маннаю, жазло Ааронава расьцьвілае і скрыжалі запавета, </p><i> u âkoj melasâ zalataâ kadzìl′nìca ì abkladzeny z usìh bakoǔ zolatam kaǔčèg zapaveta, dze bylì zalaty posud z mannaû, žazlo Aaronava ras′c′vìlae ì skryžalì zapaveta, </i>


text:
а над ім хэрувімы славы, якія асланялі ачышчальню; пра што ня трэба цяпер гаварыць падрабязна. </p><i> a nad ìm hèruvìmy slavy, âkìâ aslanâlì ačyščal′nû; pra što nâ trèba câper gavaryc′ padrabâzna. </i>


text:
<pb/>Пры такім уладкаваньні, у першую скінію заўсёды ўваходзяць сьвятары служыць Набажэнства; </p><i> Pry takìm uladkavan′nì, u peršuû skìnìû zaǔsëdy ǔvahodzâc′ s′vâtary služyc′ Nabažènstva; </i>


text:
а ў другую - адзін раз на год адзін толькі першасьвятар, не бяз крыві, якую ахвяруе за сябе і за грахі неабазнанасьці народу. </p><i> a ǔ druguû - adzìn raz na god adzìn tol′kì peršas′vâtar, ne bâz kryvì, âkuû ahvârue za sâbe ì za grahì neabaznanas′cì narodu. </i>


text:
Гэтым Дух Сьвяты паказвае, што яшчэ не адкрыта дарога ў сьвяцілішча, пакуль стаіць ранейшая скінія. </p><i> Gètym Duh S′vâty pakazvae, što âščè ne adkryta daroga ǔ s′vâcìlìšča, pakul′ staìc′ ranejšaâ skìnìâ. </i>


text:
Яна ёсьць вобраз цяперашняга часу, калі прыносяцца дары і ахвяры, якія ня могуць зрабіць у сумленьні дасканалым ахвяравальніка, </p><i> Âna ës′c′ vobraz câperašnâga času, kalì prynosâcca dary ì ahvâry, âkìâ nâ moguc′ zrabìc′ u sumlen′nì daskanalym ahvâraval′nìka, </i>


text:
і якія з прысмакамі і пітвом, і рознымі абмываньнямі і абрадамі, што датычацца плоці, устаноўленыя былі толькі да часу выпраўленьня. </p><i> ì âkìâ z prysmakamì ì pìtvom, ì roznymì abmyvan′nâmì ì abradamì, što datyčacca plocì, ustanoǔlenyâ bylì tol′kì da času vypraǔlen′nâ. </i>


text:
<pb/>Але Хрыстос, Першасьвятар будучых дабротаў, прыйшоўшы з большай і дасканалейшай скініяй, нерукатворнаю, гэта значыць, не таго ўсталяваньня, </p><i> Ale Hrystos, Peršas′vâtar budučyh dabrotaǔ, pryjšoǔšy z bol′šaj ì daskanalejšaj skìnìâj, nerukatvornaû, gèta značyc′, ne tago ǔstalâvan′nâ, </i>


text:
і ня з крывёю казлоў і цялят, а са Сваёю Крывёю; аднаго разу ўвайшоў у сьвяцілішча і набыў вечнае адкупленьне. </p><i> ì nâ z kryvëû kazloǔ ì câlât, a sa Svaëû Kryvëû; adnago razu ǔvajšoǔ u s′vâcìlìšča ì nabyǔ večnae adkuplen′ne. </i>


text:
Бо, калі кроў цялят і казлоў і попел ялаўкі праз акрапленьне асьвячае апаганеных, каб чыстае было цела, </p><i> Bo, kalì kroǔ câlât ì kazloǔ ì popel âlaǔkì praz akraplen′ne as′vâčae apaganenyh, kab čystae bylo cela, </i>


text:
дык наколькі ж болей Кроў Хрыста, Які Духам Сьвятым прынёс Сябе, бездакорнага, Богу, ачысьціць сумленьне нашае ад мёртвых дзеяў, на служэньне Богу жывому і Сапраўднаму! </p><i> dyk nakol′kì ž bolej Kroǔ Hrysta, Âkì Duham S′vâtym prynës Sâbe, bezdakornaga, Bogu, ačys′cìc′ sumlen′ne našae ad mërtvyh dzeâǔ, na služèn′ne Bogu žyvomu ì Sapraǔdnamu! </i>


text:
<pb/>І таму Ён ёсьць Заступнік Новага Запавета, каб у выніку сьмерці Ягонай, якая была дзеля адкупленьня ад злачынстваў, зробленых у першым запавеце, пакліканыя да вечнай спадчыны атрымалі абяцаньне. </p><i> Ì tamu Ën ës′c′ Zastupnìk Novaga Zapaveta, kab u vynìku s′mercì Âgonaj, âkaâ byla dzelâ adkuplen′nâ ad zlačynstvaǔ, zroblenyh u peršym zapavece, paklìkanyâ da večnaj spadčyny atrymalì abâcan′ne. </i>


text:
<pb/>Бо, дзе завяшчаньне, там трэба, каб настала сьмерць завяшчальніка, </p><i> Bo, dze zavâščan′ne, tam trèba, kab nastala s′merc′ zavâščal′nìka, </i>


text:
<pb/>бо завяшчаньне мае сілу пасьля памерлых; яно ня мае сілы, калі завяшчальнік жывы. </p><i> bo zavâščan′ne mae sìlu pas′lâ pamerlyh; âno nâ mae sìly, kalì zavâščal′nìk žyvy. </i>


text:
Таму і першы запавет быў уцьверджаны не бяз крыві, </p><i> Tamu ì peršy zapavet byǔ uc′verdžany ne bâz kryvì, </i>


text:
бо і Майсей, прамовіўшы ўсе запаведзі паводле закона перад усім народам, узяў кроў цялят і казлоў з вадою і воўнай чырванёнаю і ісопам, і акрапіў як самую кнігу, так і ўвесь народ, </p><i> bo ì Majsej, pramovìǔšy ǔse zapavedzì pavodle zakona perad usìm narodam, uzâǔ kroǔ câlât ì kazloǔ z vadoû ì voǔnaj čyrvanënaû ì ìsopam, ì akrapìǔ âk samuû knìgu, tak ì ǔves′ narod, </i>


text:
кажучы: "гэта кроў запавета, які запавядаў вам Бог". </p><i> kažučy: "gèta kroǔ zapaveta, âkì zapavâdaǔ vam Bog". </i>


text:
Таксама акрапіў крывёю і скінію і ўвесь посуд богаслужбовы. </p><i> Taksama akrapìǔ kryvëû ì skìnìû ì ǔves′ posud bogaslužbovy. </i>


text:
Ды і ўсё амаль паводле закона ачышчаецца крывёю, і без праліцьця крыві ня бывае дараваньня. </p><i> Dy ì ǔsë amal′ pavodle zakona ačyščaecca kryvëû, ì bez pralìc′câ kryvì nâ byvae daravan′nâ. </i>


text:
<pb/>Таму і вобразы нябеснага павінны былі ачышчацца гэтымі, а самае нябеснае лепшымі за гэтыя ахвярамі. </p><i> Tamu ì vobrazy nâbesnaga pavìnny bylì ačyščacca gètymì, a samae nâbesnae lepšymì za gètyâ ahvâramì. </i>


text:
Бо Хрыстос ўвайшоў не ў рукатворнае сьвяцілішча, паводле вобразу сапраўднага ўсталяванае, а ў самое неба, каб стаць сёньня за нас перад абліччам Божым, </p><i> Bo Hrystos ǔvajšoǔ ne ǔ rukatvornae s′vâcìlìšča, pavodle vobrazu sapraǔdnaga ǔstalâvanae, a ǔ samoe neba, kab stac′ sën′nâ za nas perad ablìččam Božym, </i>


text:
і не на тое, каб шматкроць ахвяроўваць Сабою, як першасьвятар уваходзіць у сьвяцілішча штогод з чужою крывёю; </p><i> ì ne na toe, kab šmatkroc′ ahvâroǔvac′ Saboû, âk peršas′vâtar uvahodzìc′ u s′vâcìlìšča štogod z čužoû kryvëû; </i>


text:
інакш належала б Яму шматкроць пакутаваць ад пачатку сьвету. А Ён адзін раз, пад канец вякоў, зьявіўся для зьнішчэньня грэху ахвяраю Сваёю. </p><i> ìnakš naležala b Âmu šmatkroc′ pakutavac′ ad pačatku s′vetu. A Ën adzìn raz, pad kanec vâkoǔ, z′âvìǔsâ dlâ z′nìščèn′nâ grèhu ahvâraû Svaëû. </i>


text:
І як людзям належыць адзін раз памерці, а потым суд, </p><i> Ì âk lûdzâm naležyc′ adzìn raz pamercì, a potym sud, </i>


text:
так і Хрыстос: адзін раз прынёсшы Сябе ў ахвяру, каб пабраць грахі многіх, другі раз зьявіцца ня дзеля ачышчэньня грэху, а дзеля тых, што чакаюць Яго на збавеньне. </p><i> tak ì Hrystos: adzìn raz prynësšy Sâbe ǔ ahvâru, kab pabrac′ grahì mnogìh, drugì raz z′âvìcca nâ dzelâ ačyščèn′nâ grèhu, a dzelâ tyh, što čakaûc′ Âgo na zbaven′ne. </i>


text:
<pb/>Закон, маючы цень будучых дабротаў, а не самы вобраз рэчаў, аднымі тымі самымі ахвярамі, якія кожны год стала прыносяцца, ніколі ня можа зрабіць дасканалымі тых, што прыходзяць зь імі. </p><i> Zakon, maûčy cen′ budučyh dabrotaǔ, a ne samy vobraz rèčaǔ, adnymì tymì samymì ahvâramì, âkìâ kožny god stala prynosâcca, nìkolì nâ moža zrabìc′ daskanalymì tyh, što pryhodzâc′ z′ ìmì. </i>


text:
Інакш перасталі б прыносіць іх, бо ахвяравальнікі, ачышчаныя адзін раз, ня мелі б ужо ніякага ўсьведамленьня грахоў. </p><i> Ìnakš perastalì b prynosìc′ ìh, bo ahvâraval′nìkì, ačyščanyâ adzìn raz, nâ melì b užo nìâkaga ǔs′vedamlen′nâ grahoǔ. </i>


text:
Але ахвярамі штогод робіцца напамін пра грахі; </p><i> Ale ahvâramì štogod robìcca napamìn pra grahì; </i>


text:
бо немагчыма, каб кроў цялят і казлоў зьнішчала грахі. </p><i> bo nemagčyma, kab kroǔ câlât ì kazloǔ z′nìščala grahì. </i>


text:
<pb/>Таму Хрыстос, уваходзячы ў сьвет, кажа: <t>"ахвяры і прынашэньня Ты не захацеў, але цела падрыхтаваў Мне.</t> </p><i> Tamu Hrystos, uvahodzâčy ǔ s′vet, kaža: <t>"ahvâry ì prynašèn′nâ Ty ne zahaceǔ, ale cela padryhtavaǔ Mne.</t> </i>


text:
<t>Усеспаленьні і ахвяры за грэх не даспадобы Табе.</t> </p><i> <t>Usespalen′nì ì ahvâry za grèh ne daspadoby Tabe.</t> </i>


text:
<pb/>Тады Я сказаў: <t>вось, іду, як у пачатку кнігі напісана пра Мяне, выканаць волю Тваю, Божа";</t> </p><i> Tady Â skazaǔ: <t>vos′, ìdu, âk u pačatku knìgì napìsana pra Mâne, vykanac′ volû Tvaû, Boža";</t> </i>


text:
<pb/>сказаўшы раней, што ні ахвяр, ні прынашэньняў, ні ўсеспаленьняў, ні ахвяры за грэх, - якія прыносяцца паводле закона, - Ты не захацеў і не ўпадабаў, </p><i> skazaǔšy ranej, što nì ahvâr, nì prynašèn′nâǔ, nì ǔsespalen′nâǔ, nì ahvâry za grèh, - âkìâ prynosâcca pavodle zakona, - Ty ne zahaceǔ ì ne ǔpadabaǔ, </i>


text:
потым дадаў: "вось, іду выканаць волю тваю, Божа". Адмяняе першае, каб пастанавіць другое. </p><i> potym dadaǔ: "vos′, ìdu vykanac′ volû tvaû, Boža". Admânâe peršae, kab pastanavìc′ drugoe. </i>


text:
Па гэтай вось волі асьвечаныя мы аднаразовым прынясеньнем Цела Ісуса Хрыста. </p><i> Pa gètaj vos′ volì as′večanyâ my adnarazovym prynâsen′nem Cela Ìsusa Hrysta. </i>


text:
І кожны сьвятар штодзень стаіць у служэньні і шмат разоў прыносіць адны і тыя самыя ахвяры, якія ніколі ня могуць зьнішчыць грахоў. </p><i> Ì kožny s′vâtar štodzen′ staìc′ u služèn′nì ì šmat razoǔ prynosìc′ adny ì tyâ samyâ ahvâry, âkìâ nìkolì nâ moguc′ z′nìščyc′ grahoǔ. </i>


text:
А Ён, прынёсшы адну ахвяру за грахі, назаўсёды сеў праваруч Бога, </p><i> A Ën, prynësšy adnu ahvâru za grahì, nazaǔsëdy seǔ pravaruč Boga, </i>


text:
чакаючы потым, пакуль ворагі Ягоныя будуць пакладзены "падножжам ног Ягоных". </p><i> čakaûčy potym, pakul′ voragì Âgonyâ buduc′ pakladzeny "padnožžam nog Âgonyh". </i>


text:
Бо Ён адным прынашэньнем назаўсёды зрабіў дасканалымі тых, хто асьвячаецца. </p><i> Bo Ën adnym prynašèn′nem nazaǔsëdy zrabìǔ daskanalymì tyh, hto as′vâčaecca. </i>


text:
<pb/>Пра гэта сьведчыць вам і Дух Сьвяты; бо сказана: </p><i> Pra gèta s′vedčyc′ vam ì Duh S′vâty; bo skazana: </i>


text:
<t>"вось запавет, які завяшчаю ім пасьля тых дзён, кажа Гасподзь: увяду законы Мае ў сэрцы іхнія, і ў думках іхніх напішу іх,</t> </p><i> <t>"vos′ zapavet, âkì zavâščaû ìm pas′lâ tyh dzën, kaža Gaspodz′: uvâdu zakony Mae ǔ sèrcy ìhnìâ, ì ǔ dumkah ìhnìh napìšu ìh,</t> </i>


text:
<t>і грахоў іхніх і беззаконьняў іхніх не ўзгадаю больш".</t> </p><i> <t>ì grahoǔ ìhnìh ì bezzakon′nâǔ ìhnìh ne ǔzgadaû bol′š".</t> </i>


text:
<pb/>А дзе ёсьць дараваньне грахоў, там не патрэбнае прынашэньне за іх. </p><i> A dze ës′c′ daravan′ne grahoǔ, tam ne patrèbnae prynašèn′ne za ìh. </i>


text:
<pb/>І вось, браты, маючы адвагу ўваходзіць у сьвяцілішча праз Кроў Ісуса Хрыста, шляхам новым і жывым, </p><i> Ì vos′, braty, maûčy advagu ǔvahodzìc′ u s′vâcìlìšča praz Kroǔ Ìsusa Hrysta, šlâham novym ì žyvym, </i>


text:
які Ён зноў адкрыў нам праз заслону, гэта значыцца, праз плоць Сваю, </p><i> âkì Ën znoǔ adkryǔ nam praz zaslonu, gèta značycca, praz ploc′ Svaû, </i>


text:
прыступайма са шчырым сэрцам, з поўнаю вераю, крапленьнем ачысьціўшы сэрцы ад пахібнага сумленьня, і абмыўшы цела вадою чыстаю, </p><i> prystupajma sa ščyrym sèrcam, z poǔnaû veraû, kraplen′nem ačys′cìǔšy sèrcy ad pahìbnaga sumlen′nâ, ì abmyǔšy cela vadoû čystaû, </i>


text:
<pb/>будзем трымацца вызнаньня надзеі непахісна, бо верны Той, Хто абяцаў; </p><i> budzem trymacca vyznan′nâ nadzeì nepahìsna, bo verny Toj, Hto abâcaǔ; </i>


text:
будзем уважлівыя адно да аднаго, заахвочваючы ў любові і добрых учынках; </p><i> budzem uvažlìvyâ adno da adnago, zaahvočvaûčy ǔ lûbovì ì dobryh učynkah; </i>


text:
ня будзем пакідаць сходу свайго, як гэта ў некаторых у звычаі; а будзем намаўляць адно аднаго, і тым болей, чым выразьней бачыце набліжэньне дня таго. </p><i> nâ budzem pakìdac′ shodu svajgo, âk gèta ǔ nekatoryh u zvyčaì; a budzem namaǔlâc′ adno adnago, ì tym bolej, čym vyraz′nej bačyce nablìžèn′ne dnâ tago. </i>


text:
<pb/>Бо, калі мы, атрымаўшы спазнаньне ісьціны, самахоць грэшым, дык не застаецца больш ахвяры за грахі, </p><i> Bo, kalì my, atrymaǔšy spaznan′ne ìs′cìny, samahoc′ grèšym, dyk ne zastaecca bol′š ahvâry za grahì, </i>


text:
<pb/>а нейкае страшнае чаканьне суду і лютасьці вагню, гатовага зжэрці супраціўцаў. </p><i> a nejkae strašnae čakan′ne sudu ì lûtas′cì vagnû, gatovaga zžèrcì supracìǔcaǔ. </i>


text:
Калі чалавек, які адкінуў закон Майсееў, пры двух і трох сьведках, безь мілажалю караецца сьмерцью, </p><i> Kalì čalavek, âkì adkìnuǔ zakon Majseeǔ, pry dvuh ì troh s′vedkah, bez′ mìlažalû karaecca s′merc′û, </i>


text:
дык наколькі ж цяжэйшае, думаеце, кары варты будзе той, хто топча Сына Божага і не ўважае за сьвятыню Кроў запавета, якою асьвечаны, і Духа мілаты абражае? </p><i> dyk nakol′kì ž câžèjšae, dumaece, kary varty budze toj, hto topča Syna Božaga ì ne ǔvažae za s′vâtynû Kroǔ zapaveta, âkoû as′večany, ì Duha mìlaty abražae? </i>


text:
Мы ведаем Таго, Хто сказаў: <t>"у Мяне адпомста, Я аддам, кажа Гасподзь". І яшчэ: "Гасподзь будзе судзіць народ Свой".</t> </p><i> My vedaem Tago, Hto skazaǔ: <t>"u Mâne adpomsta, Â addam, kaža Gaspodz′". Ì âščè: "Gaspodz′ budze sudzìc′ narod Svoj".</t> </i>


text:
Успомніце ранейшыя дні вашыя, калі вы, дасьведчаныя, вытрымалі вялікі подзьвіг пакутаў, </p><i> Uspomnìce ranejšyâ dnì vašyâ, kalì vy, das′vedčanyâ, vytrymalì vâlìkì podz′vìg pakutaǔ, </i>


text:
то самі сярод глумленьня і зьдзекаў, служачы відовішчам іншым, то будучы супольнікамі тых, што гэта зазналі; </p><i> to samì sârod glumlen′nâ ì z′dzekaǔ, služačy vìdovìščam ìnšym, to budučy supol′nìkamì tyh, što gèta zaznalì; </i>


text:
бо вы і маім кайданам спагадалі, і рабунак маёмасьці вашай прымалі з радасьцю, ведаючы, што ёсьць у вас на нябёсах маёмасьць лепшая і непрамінушчая. </p><i> bo vy ì maìm kajdanam spagadalì, ì rabunak maëmas′cì vašaj prymalì z radas′cû, vedaûčy, što ës′c′ u vas na nâbësah maëmas′c′ lepšaâ ì nepramìnuščaâ. </i>


text:
Дык не пакідайце спадзяваньня вашага, якое мѓе атрымаць вялікую аддзяку. </p><i> Dyk ne pakìdajce spadzâvan′nâ vašaga, âkoe mѓe atrymac′ vâlìkuû addzâku. </i>


text:
Цярплівасьць патрэбна вам, каб, выканаўшы волю Божую, атрымаць абяцанае; </p><i> Cârplìvas′c′ patrèbna vam, kab, vykanaǔšy volû Božuû, atrymac′ abâcanae; </i>


text:
<t>"яшчэ крыху, зусім крыху, і Той, Хто мае прыйсьці, прыйдзе і не забавіцца.</t> </p><i> <t>"âščè kryhu, zusìm kryhu, ì Toj, Hto mae pryjs′cì, pryjdze ì ne zabavìcca.</t> </i>


text:
<t>Праведны вераю жыць будзе; а калі хто завагаецца, ня хінецца да таго душа Мая".</t> </p><i> <t>Pravedny veraû žyc′ budze; a kalì hto zavagaecca, nâ hìnecca da tago duša Maâ".</t> </i>


text:
<pb/>А мы ня з тых, што вагаюцца на пагібель, а стаім у веры на ратунак душы. </p><i> A my nâ z tyh, što vagaûcca na pagìbel′, a staìm u very na ratunak dušy. </i>


text:
<pb/>А вера ёсьць зьдзяйсьненьне чаканага і ўпэўненасьць у нябачным. </p><i> A vera ës′c′ z′dzâjs′nen′ne čakanaga ì ǔpèǔnenas′c′ u nâbačnym. </i>


text:
<pb/>Вераю спазнаём, што вякі створаны словам Божым, так што зь нябачнага пайшло бачнае. </p><i> Veraû spaznaëm, što vâkì stvorany slovam Božym, tak što z′ nâbačnaga pajšlo bačnae. </i>


text:
<pb/>Вераю Авель прынёс Богу ахвяру лепшую, ніж Каін; ён атрымаў сьведчаньне, што ён праведны, як засьведчыў Бог пра дары ягоныя; ёю ён і пасьля сьмерці гаворыць яшчэ. </p><i> Veraû Avel′ prynës Bogu ahvâru lepšuû, nìž Kaìn; ën atrymaǔ s′vedčan′ne, što ën pravedny, âk zas′vedčyǔ Bog pra dary âgonyâ; ëû ën ì pas′lâ s′mercì gavoryc′ âščè. </i>


text:
Вераю Энох пераселены быў так, што ня бачыў сьмерці; і ня стала яго, таму што Бог перасяліў яго. Бо раней перасяленьня свайго атрымаў ён сьведчаньне, што дагадзіў Богу. </p><i> Veraû Ènoh peraseleny byǔ tak, što nâ bačyǔ s′mercì; ì nâ stala âgo, tamu što Bog perasâlìǔ âgo. Bo ranej perasâlen′nâ svajgo atrymaǔ ën s′vedčan′ne, što dagadzìǔ Bogu. </i>


text:
А бязь веры дагадзіць Богу немагчыма; бо трэба, каб той, хто прыходзіць да Бога, верыў, што Ён ёсьць, і шукальнікам Яго дасьць. </p><i> A bâz′ very dagadzìc′ Bogu nemagčyma; bo trèba, kab toj, hto pryhodzìc′ da Boga, veryǔ, što Ën ës′c′, ì šukal′nìkam Âgo das′c′. </i>


text:
Вераю Ной, атрымаўшы абвешчаньне пра тое, што яшчэ ня было бачна, богабаязна збудаваў каўчэг на выратаваньне дому свайго; ёю асудзіў ён (увесь) сьвет і зрабіўся спадкаемцам праведнасьці па веры. </p><i> Veraû Noj, atrymaǔšy abveščan′ne pra toe, što âščè nâ bylo bačna, bogabaâzna zbudavaǔ kaǔčèg na vyratavan′ne domu svajgo; ëû asudzìǔ ën (uves′) s′vet ì zrabìǔsâ spadkaemcam pravednas′cì pa very. </i>


text:
<pb/>Вераю Абрагам паслухаўся наказу ісьці ў краіну, якую меўся атрымаць у спадчыну, і пайшоў, ня ведаючы, куды ідзе. </p><i> Veraû Abragam pasluhaǔsâ nakazu ìs′cì ǔ kraìnu, âkuû meǔsâ atrymac′ u spadčynu, ì pajšoǔ, nâ vedaûčy, kudy ìdze. </i>


text:
Вераю жыў ён на зямлі абяцанай, як на чужой, і жыў у намётах зь Ісаакам і Якавам, супольнымі спадкаемцамі таго самага абяцаньня; </p><i> Veraû žyǔ ën na zâmlì abâcanaj, âk na čužoj, ì žyǔ u namëtah z′ Ìsaakam ì Âkavam, supol′nymì spadkaemcamì tago samaga abâcan′nâ; </i>


text:
бо ён чакаў горада, які мае аснову, дойлід і будаўнік якога Бог. </p><i> bo ën čakaǔ gorada, âkì mae asnovu, dojlìd ì budaǔnìk âkoga Bog. </i>


text:
<pb/>Вераю і сама Сарра (будучы бясплодная) атрымала сілу на прыняцьце семені і не па часе ўзросту нарадзіла; бо ведала, што верны Той, Хто абяцаў. </p><i> Veraû ì sama Sarra (budučy bâsplodnaâ) atrymala sìlu na prynâc′ce semenì ì ne pa čase ǔzrostu naradzìla; bo vedala, što verny Toj, Hto abâcaǔ. </i>


text:
І таму ад таго, і прытым амярцьвелага, паўстала так многа, як многа зорак на небе і як безьліч пяску на беразе марскім. </p><i> Ì tamu ad tago, ì prytym amârc′velaga, paǔstala tak mnoga, âk mnoga zorak na nebe ì âk bez′lìč pâsku na beraze marskìm. </i>


text:
<pb/>Усе гэтыя памерлі ў веры, не атрымаўшы абяцаньняў, а толькі здалёк глядзелі, і радаваліся, і казалі пра сябе, што яны вандроўнікі і прыхадні на зямлі; </p><i> Use gètyâ pamerlì ǔ very, ne atrymaǔšy abâcan′nâǔ, a tol′kì zdalëk glâdzelì, ì radavalìsâ, ì kazalì pra sâbe, što âny vandroǔnìkì ì pryhadnì na zâmlì; </i>


text:
бо тыя, якія так кажуць, паказваюць, што яны шукаюць бацькаўшчыны. </p><i> bo tyâ, âkìâ tak kažuc′, pakazvaûc′, što âny šukaûc′ bac′kaǔščyny. </i>


text:
І калі б яны мелі наўме тую бацькаўшчыну, зь якое выйшлі, дык мелі б час вярнуцца; </p><i> Ì kalì b âny melì naǔme tuû bac′kaǔščynu, z′ âkoe vyjšlì, dyk melì b čas vârnucca; </i>


text:
але яны імкнуліся да лепшага, гэта значыцца, да нябеснага; таму і Бог не саромеецца іх, называючы Сябе іхнім Богам: бо Ён падрыхтаваў ім горад. </p><i> ale âny ìmknulìsâ da lepšaga, gèta značycca, da nâbesnaga; tamu ì Bog ne saromeecca ìh, nazyvaûčy Sâbe ìhnìm Bogam: bo Ën padryhtavaǔ ìm gorad. </i>


text:
<pb/>Вераю Абрагам, будучы спакушѓны, прынёс у ахвяру Ісаака і, маючы абяцаньне, прынёс адзінароднага, </p><i> Veraû Abragam, budučy spakušѓny, prynës u ahvâru Ìsaaka ì, maûčy abâcan′ne, prynës adzìnarodnaga, </i>


text:
пра якога было сказана: "у Ісааку табе семя"; </p><i> pra âkoga bylo skazana: "u Ìsaaku tabe semâ"; </i>


text:
бо ён думаў, што Бог моцны і зь мёртвых уваскрэсіць, таму і атрымае яго са сьмерці. </p><i> bo ën dumaǔ, što Bog mocny ì z′ mërtvyh uvaskrèsìc′, tamu ì atrymae âgo sa s′mercì. </i>


text:
Вераю ў будучыню Ісаак дабраславіў Якава і Ісава. </p><i> Veraû ǔ budučynû Ìsaak dabraslavìǔ Âkava ì Ìsava. </i>


text:
Вераю Якаў, паміраючы, дабраславіў кожнага сына Язэпавага і пакланіўся, абапершыся на жазло сваё. </p><i> Veraû Âkaǔ, pamìraûčy, dabraslavìǔ kožnaga syna Âzèpavaga ì paklanìǔsâ, abaperšysâ na žazlo svaë. </i>


text:
Вераю Язэп пры сконе нагадаў пра выхад сыноў Ізраілевых, наказаў пра косьці свае. </p><i> Veraû Âzèp pry skone nagadaǔ pra vyhad synoǔ Ìzraìlevyh, nakazaǔ pra kos′cì svae. </i>


text:
<pb/>Вераю Майсей пасьля нараджэньня тры месяцы хаваны быў бацькамі сваімі; бо бачылі яны, што дзіця цудоўнае, і не спалохаліся царскага загаду. </p><i> Veraû Majsej pas′lâ naradžèn′nâ try mesâcy havany byǔ bac′kamì svaìmì; bo bačylì âny, što dzìcâ cudoǔnae, ì ne spalohalìsâ carskaga zagadu. </i>


text:
Вераю Майсей, у сталым веку, адмовіўся называцца сынам дачкі фараонавай, </p><i> Veraû Majsej, u stalym veku, admovìǔsâ nazyvacca synam dačkì faraonavaj, </i>


text:
і лепей захацеў пакутаваць з народам Божым, чым мець часовую, грахоўную асалоду, </p><i> ì lepej zahaceǔ pakutavac′ z narodam Božym, čym mec′ časovuû, grahoǔnuû asalodu, </i>


text:
і зьневажаньне Хрыстовае палічыў большым сабе багацьцем, чым Егіпецкія скарбы; бо ён глядзеў на аддзяку. </p><i> ì z′nevažan′ne Hrystovae palìčyǔ bol′šym sabe bagac′cem, čym Egìpeckìâ skarby; bo ën glâdzeǔ na addzâku. </i>


text:
Вераю пакінуў ён Егіпет, не пабаяўшыся гневу царскага; бо ён, як бы бачачы Нябеснага, быў цьвёрды. </p><i> Veraû pakìnuǔ ën Egìpet, ne pabaâǔšysâ gnevu carskaga; bo ën, âk by bačačy Nâbesnaga, byǔ c′vërdy. </i>


text:
Вераю справіў ён пасху і праліцьцё крыві, каб вынішчальнік першынцаў не крануў іх. </p><i> Veraû spravìǔ ën pashu ì pralìc′cë kryvì, kab vynìščal′nìk peršyncaǔ ne kranuǔ ìh. </i>


text:
Вераю перайшлі яны Чэрмнае мора, як па сушы, - на што рызыкнуўшы, Егіпцяне патанулі. </p><i> Veraû perajšlì âny Čèrmnae mora, âk pa sušy, - na što ryzyknuǔšy, Egìpcâne patanulì. </i>


text:
Вераю ўпалі сьцены Ерыхонскія пасьля сямідзённай аблогі. </p><i> Veraû ǔpalì s′ceny Eryhonskìâ pas′lâ sâmìdzënnaj ablogì. </i>


text:
Вераю Рааў-распусьніца, мірна прыняўшы выведнікаў (і правёўшы іх іншай дарогаю), не загінула зь нявернымі. </p><i> Veraû Raaǔ-raspus′nìca, mìrna prynâǔšy vyvednìkaǔ (ì pravëǔšy ìh ìnšaj darogaû), ne zagìnula z′ nâvernymì. </i>


text:
<pb/>І што яшчэ скажу? Ня хопіць мне часу, каб распавядаць пра Гедэона, пра Варака, пра Самсона і Яфая, пра Давіда, Самуіла і (іншых) прарокаў, </p><i> Ì što âščè skažu? Nâ hopìc′ mne času, kab raspavâdac′ pra Gedèona, pra Varaka, pra Samsona ì Âfaâ, pra Davìda, Samuìla ì (ìnšyh) prarokaǔ, </i>


text:
якія вераю перамагалі царствы, тварылі праўду, атрымлівалі абяцаньні, замыкалі пашчы львам, </p><i> âkìâ veraû peramagalì carstvy, tvarylì praǔdu, atrymlìvalì abâcan′nì, zamykalì paščy l′vam, </i>


text:
тушылі сілу вагню, пазьбягалі вострага меча, мацаваліся ад немачы, былі моцныя на вайне, праганялі кагорты чужынцаў; </p><i> tušylì sìlu vagnû, paz′bâgalì vostraga meča, macavalìsâ ad nemačy, bylì mocnyâ na vajne, praganâlì kagorty čužyncaǔ; </i>


text:
жонкі атрымлівалі нябожчыкаў сваіх уваскрэслымі; а іншыя замучаны былі, ня прыняўшы вызваленьня, каб атрымаць лепшае ўваскрэсеньне; </p><i> žonkì atrymlìvalì nâbožčykaǔ svaìh uvaskrèslymì; a ìnšyâ zamučany bylì, nâ prynâǔšy vyzvalen′nâ, kab atrymac′ lepšae ǔvaskrèsen′ne; </i>


text:
іншыя перанесьлі зьдзекі і пабоі, а таксама кайданы і цямніцу. </p><i> ìnšyâ peranes′lì z′dzekì ì paboì, a taksama kajdany ì câmnìcu. </i>


text:
Былі пабіваныя камянямі, пілаваныя, катаваныя, паміралі ад меча, блукалі ў авечых і казіных скурах, цярпелі нястачы, уціскі, азлабленьне; </p><i> Bylì pabìvanyâ kamânâmì, pìlavanyâ, katavanyâ, pamìralì ad meča, blukalì ǔ avečyh ì kazìnyh skurah, cârpelì nâstačy, ucìskì, azlablen′ne; </i>


text:
тыя, каго ўвесь сьвет ня быў варты, блукалі па пустынях і горах, па пячорах і цясьнінах зямных. </p><i> tyâ, kago ǔves′ s′vet nâ byǔ varty, blukalì pa pustynâh ì gorah, pa pâčorah ì câs′nìnah zâmnyh. </i>


text:
<pb/>І ўсе гэтыя, засьведчаныя ў веры, не атрымалі абяцанага, </p><i> Ì ǔse gètyâ, zas′vedčanyâ ǔ very, ne atrymalì abâcanaga, </i>


text:
таму што Бог прадугледзеў нам нешта лепшае, каб яны не бяз нас дасягнулі дасканаласьці. </p><i> tamu što Bog pradugledzeǔ nam nešta lepšae, kab âny ne bâz nas dasâgnulì daskanalas′cì. </i>


text:
<pb/>Таму і мы, маючы вакол сябе такую хмару сьведкаў, скінем зь сябе ўсякі цяжар і грэх, які аблытвае нас, і цярпліва будзем праходзіць праз поле змаганьня, якое ляжыць перад намі, </p><i> Tamu ì my, maûčy vakol sâbe takuû hmaru s′vedkaǔ, skìnem z′ sâbe ǔsâkì câžar ì grèh, âkì ablytvae nas, ì cârplìva budzem prahodzìc′ praz pole zmagan′nâ, âkoe lâžyc′ perad namì, </i>


text:
гледзячы на Пачынальніка і Спраўцу веры, Ісуса, Які, дзеля радасьці, што была перад Ім, прыняў крыж, пагардзіўшы ганьбаю, і сеў праваруч трона Божага. </p><i> gledzâčy na Pačynal′nìka ì Spraǔcu very, Ìsusa, Âkì, dzelâ radas′cì, što byla perad Ìm, prynâǔ kryž, pagardzìǔšy gan′baû, ì seǔ pravaruč trona Božaga. </i>


text:
Падумайце пра Таго, Хто перацерпеў такі над Сабою глум ад грэшнікаў, каб вам не зьнемагчы і не паслабіцца душамі вашымі. </p><i> Padumajce pra Tago, Hto peracerpeǔ takì nad Saboû glum ad grèšnìkaǔ, kab vam ne z′nemagčy ì ne paslabìcca dušamì vašymì. </i>


text:
<pb/>Вы яшчэ не да крыві змагаліся, адольваючы грэх, </p><i> Vy âščè ne da kryvì zmagalìsâ, adol′vaûčy grèh, </i>


text:
і забылі суцяшэньне, якое прапануецца вам, як сынам: <t>"Сыне мой! не пагрэбуй караю Гасподняй і не маркоціся, калі Ён выкрывае цябе.</t> </p><i> ì zabylì sucâšèn′ne, âkoe prapanuecca vam, âk synam: <t>"Syne moj! ne pagrèbuj karaû Gaspodnâj ì ne markocìsâ, kalì Ën vykryvae câbe.</t> </i>


text:
<t>Бо Гасподзь, каго любіць, таго і карае; а б'е кожнага сына, якога прымае".</t> </p><i> <t>Bo Gaspodz′, kago lûbìc′, tago ì karae; a b'e kožnaga syna, âkoga prymae".</t> </i>


text:
<pb/>Калі вы прымаеце кару, дык Бог учыняе з вамі, як з сынамі. Бо ці ёсьць які сын, якога б не караў бацька. </p><i> Kalì vy prymaece karu, dyk Bog učynâe z vamì, âk z synamì. Bo cì ës′c′ âkì syn, âkoga b ne karaǔ bac′ka. </i>


text:
Калі ж застаяцеся без пакараньня, якое ўсім агульнае, дык вы - няпраўныя дзеці, а ня сыны. </p><i> Kalì ž zastaâcesâ bez pakaran′nâ, âkoe ǔsìm agul′nae, dyk vy - nâpraǔnyâ dzecì, a nâ syny. </i>


text:
Прытым, калі мы, караныя цялеснымі бацькамі нашымі, баяліся іх, дык ці ж не намнога больш павінны скарыцца Айцу духаў, каб жыць? </p><i> Prytym, kalì my, karanyâ câlesnymì bac′kamì našymì, baâlìsâ ìh, dyk cì ž ne namnoga bol′š pavìnny skarycca Ajcu duhaǔ, kab žyc′? </i>


text:
<pb/>Тыя каралі нас самохаць на некалькі дзён; а Гэты - дзеля карысьці, каб мы мелі супольнасьць у сьвятасьці Ягонай. </p><i> Tyâ karalì nas samohac′ na nekal′kì dzën; a Gèty - dzelâ karys′cì, kab my melì supol′nas′c′ u s′vâtas′cì Âgonaj. </i>


text:
Усякае пакараньне ў цяперашні час здаецца ня радасьцю, а журбою; але пасьля навучаным празь яе дае мірны плод праведнасьці. </p><i> Usâkae pakaran′ne ǔ câperašnì čas zdaecca nâ radas′cû, a žurboû; ale pas′lâ navučanym praz′ âe dae mìrny plod pravednas′cì. </i>


text:
і "хадзеце проста нагамі вашымі, каб кульгавае ня збочыла, а лепшае выправілася". </p><i> ì "hadzece prosta nagamì vašymì, kab kul′gavae nâ zbočyla, a lepšae vypravìlasâ". </i>


text:
<pb/>Старайцеся мець мір з усімі і сьвятасьць, безь якое ніхто не пабачыць Госпада. </p><i> Starajcesâ mec′ mìr z usìmì ì s′vâtas′c′, bez′ âkoe nìhto ne pabačyc′ Gospada. </i>


text:
Сачэце, каб хто ня страціў мілаты Божае; каб які "горкі корань, калі вырасьце, не нарабіў шкоды", і каб ім не апаганіліся многія"; </p><i> Sačèce, kab hto nâ stracìǔ mìlaty Božae; kab âkì "gorkì koran′, kalì vyras′ce, ne narabìǔ škody", ì kab ìm ne apaganìlìsâ mnogìâ"; </i>


text:
каб ня было паміж вамі якога распусьніка, альбо бязбожніка, які, нібы Ісаў, за адну ежу адмовіўся ад свайго першародства. </p><i> kab nâ bylo pamìž vamì âkoga raspus′nìka, al′bo bâzbožnìka, âkì, nìby Ìsaǔ, za adnu ežu admovìǔsâ ad svajgo peršarodstva. </i>


text:
Бо вы ведаеце, што пасьля таго ён, хочучы ўспадкаваць дабраславеньне, быў адкінуты; ня мог перамяніць думак бацькі, хоць і прасіў за тое сьлёзна. </p><i> Bo vy vedaece, što pas′lâ tago ën, hočučy ǔspadkavac′ dabraslaven′ne, byǔ adkìnuty; nâ mog peramânìc′ dumak bac′kì, hoc′ ì prasìǔ za toe s′lëzna. </i>


text:
<pb/>Вы падступіліся не да гары, да якой можна дакрануцца, і ўспалымнёнай вагнём, не да цемры і змроку і буры, </p><i> Vy padstupìlìsâ ne da gary, da âkoj možna dakranucca, ì ǔspalymnënaj vagnëm, ne da cemry ì zmroku ì bury, </i>


text:
не да трубнага гуку і голасу словаў, пры якім слухачы прасілі, каб ніякіх словаў ім больш не казалі, </p><i> ne da trubnaga guku ì golasu slovaǔ, pry âkìm sluhačy prasìlì, kab nìâkìh slovaǔ ìm bol′š ne kazalì, </i>


text:
бо яны не маглі вытрываць таго, што запавядалася: "калі і зьвер дакранецца да гары, будзе пабіты камянямі, (альбо пацэлены стралою); </p><i> bo âny ne maglì vytryvac′ tago, što zapavâdalasâ: "kalì ì z′ver dakranecca da gary, budze pabìty kamânâmì, (al′bo pacèleny straloû); </i>


text:
і такое вусьцішнае было гэта зьявішча, што і Майсей сказаў: "я ў страху і ў трымценьні". </p><i> ì takoe vus′cìšnae bylo gèta z′âvìšča, što ì Majsej skazaǔ: "â ǔ strahu ì ǔ trymcen′nì". </i>


text:
Але вы падступіліся да гары Сіёна і да горада Бога жывога, да нябеснага Ерусаліма і да процьмы анёлаў, </p><i> Ale vy padstupìlìsâ da gary Sìëna ì da gorada Boga žyvoga, da nâbesnaga Erusalìma ì da proc′my anëlaǔ, </i>


text:
да пераможнага сабора і Царквы першынцаў, напісаных на нябёсах, і да Судзьдзі ўсіх Бога, і да духаў праведнікаў, якія дасягнулі дасканаласьці, </p><i> da peramožnaga sabora ì Carkvy peršyncaǔ, napìsanyh na nâbësah, ì da Sudz′dzì ǔsìh Boga, ì da duhaǔ pravednìkaǔ, âkìâ dasâgnulì daskanalas′cì, </i>


text:
і да Заступніка новага запавета Ісуса, і да Крыві акрапленьня, якая гаворыць лепей, ніж Авелева. </p><i> ì da Zastupnìka novaga zapaveta Ìsusa, ì da Kryvì akraplen′nâ, âkaâ gavoryc′ lepej, nìž Aveleva. </i>


text:
<pb/>Глядзеце, не адвярнецеся і вы ад прамоўцы. Калі тыя, ня слухаўшы прамоўцы на зямлі, не пазьбеглі кары, дык тым болей не пазьбегнем мы, калі адвернемся ад Прамоўцы зь нябёсаў; </p><i> Glâdzece, ne advârnecesâ ì vy ad pramoǔcy. Kalì tyâ, nâ sluhaǔšy pramoǔcy na zâmlì, ne paz′beglì kary, dyk tym bolej ne paz′begnem my, kalì advernemsâ ad Pramoǔcy z′ nâbësaǔ; </i>


text:
чый голас тады пахіснуў зямлю, і Які цяпер даў такое абяцаньне: "яшчэ раз скалану ня толькі зямлю, але і неба". </p><i> čyj golas tady pahìsnuǔ zâmlû, ì Âkì câper daǔ takoe abâcan′ne: "âščè raz skalanu nâ tol′kì zâmlû, ale ì neba". </i>


text:
Словы "яшчэ раз" азначаюць зьмену таго, што скаланаецца, як створанага, каб заставалася непахісным. </p><i> Slovy "âščè raz" aznačaûc′ z′menu tago, što skalanaecca, âk stvoranaga, kab zastavalasâ nepahìsnym. </i>


text:
І вось мы, прымаючы Царства непахіснае, будзем захоўваць мілату, якою будзем служыць у спадабаньне Богу, з багавейнасьцю і страхам, </p><i> Ì vos′ my, prymaûčy Carstva nepahìsnae, budzem zahoǔvac′ mìlatu, âkoû budzem služyc′ u spadaban′ne Bogu, z bagavejnas′cû ì straham, </i>


text:
таму што Бог наш ёсьць "вагонь, які паядае". </p><i> tamu što Bog naš ës′c′ "vagon′, âkì paâdae". </i>


text:
Гасьціннасьці да вандроўнікаў не забывайце; бо празь яе некаторыя, ня ведаючы, гасьцінна прынялі анёлаў. </p><i> Gas′cìnnas′cì da vandroǔnìkaǔ ne zabyvajce; bo praz′ âe nekatoryâ, nâ vedaûčy, gas′cìnna prynâlì anëlaǔ. </i>


text:
Памятайце вязьняў, як бы і вы зь імі былі ў кайданах, і пакутнікаў, бо і самі вы ў целе. </p><i> Pamâtajce vâz′nâǔ, âk by ì vy z′ ìmì bylì ǔ kajdanah, ì pakutnìkaǔ, bo ì samì vy ǔ cele. </i>


text:
Шлюб ва ўсіх няхай будзе пачэсны і ложак беззаганны; а распусьнікаў і пералюбцаў судзіць Бог. </p><i> Šlûb va ǔsìh nâhaj budze pačèsny ì ložak bezzaganny; a raspus′nìkaǔ ì peralûbcaǔ sudzìc′ Bog. </i>


text:
Майце нораў несрэбралюбны, задавольвайцеся тым, што ёсьць. Бо Сам сказаў: "не пакіну цябе і не адступлюся ад цябе", </p><i> Majce noraǔ nesrèbralûbny, zadavol′vajcesâ tym, što ës′c′. Bo Sam skazaǔ: "ne pakìnu câbe ì ne adstuplûsâ ad câbe", </i>


text:
так што мы кажам адважна: <t>"Гасподзь мне памочнік, і не збаюся: што зробіць мне чалавек?"</t> </p><i> tak što my kažam advažna: <t>"Gaspodz′ mne pamočnìk, ì ne zbaûsâ: što zrobìc′ mne čalavek?"</t> </i>


text:
<pb/>Спамінайце настаўнікаў вашых, якія дабравесьцілі вам слова Божае, і, гледзячы на канец іхняга жыцьця, пераймайце іхнюю веру. </p><i> Spamìnajce nastaǔnìkaǔ vašyh, âkìâ dabraves′cìlì vam slova Božae, ì, gledzâčy na kanec ìhnâga žyc′câ, perajmajce ìhnûû veru. </i>


text:
Ісус Хрыстос учора і сёньня і навекі Той самы. </p><i> Ìsus Hrystos učora ì sën′nâ ì navekì Toj samy. </i>


text:
Вучэньнямі рознымі і чужымі не захапляйцеся; бо добра мілатою мацаваць сэрцы, а ня прысмакамі, ад якіх не атрымалі карысьці тыя, што іх спажывалі. </p><i> Vučèn′nâmì roznymì ì čužymì ne zahaplâjcesâ; bo dobra mìlatoû macavac′ sèrcy, a nâ prysmakamì, ad âkìh ne atrymalì karys′cì tyâ, što ìh spažyvalì. </i>


text:
Мы маем ахвярнік, зь якога ня маюць права карміцца слугі скініі. </p><i> My maem ahvârnìk, z′ âkoga nâ maûc′ prava karmìcca slugì skìnìì. </i>


text:
Бо целы жывёлін, кроў зь якіх, на ачышчэньне грэху, уносіцца першасьвятаром у сьвяцілішча, спальваюцца за табарам, - </p><i> Bo cely žyvëlìn, kroǔ z′ âkìh, na ačyščèn′ne grèhu, unosìcca peršas′vâtarom u s′vâcìlìšča, spal′vaûcca za tabaram, - </i>


text:
дык і Ісус, каб асьвяціць людзей Крывёю Сваёю, пацярпеў па-за брамаю. </p><i> dyk ì Ìsus, kab as′vâcìc′ lûdzej Kryvëû Svaëû, pacârpeǔ pa-za bramaû. </i>


text:
Дык выйдзем жа да Яго за табар, нясучы Яго паганьбеньне; </p><i> Dyk vyjdzem ža da Âgo za tabar, nâsučy Âgo pagan′ben′ne; </i>


text:
бо ня маем тут сталага горада, а шукаем будучага. </p><i> bo nâ maem tut stalaga gorada, a šukaem budučaga. </i>


text:
Дык будзем жа празь Яго няспынна прыносіць Богу ахвяру хвалы, гэта значыцца, плод вуснаў, якія славяць імя Ягонае. </p><i> Dyk budzem ža praz′ Âgo nâspynna prynosìc′ Bogu ahvâru hvaly, gèta značycca, plod vusnaǔ, âkìâ slavâc′ ìmâ Âgonae. </i>


text:
Не забывайце таксама дабрачыннасьці і шчырай супольнасьці, бо такія ахвяры падабаюцца Богу. </p><i> Ne zabyvajce taksama dabračynnas′cì ì ščyraj supol′nas′cì, bo takìâ ahvâry padabaûcca Bogu. </i>


text:
<pb/>Слухайцеся настаўнікаў вашых і будзьце пакорлівыя, бо яны нядрэмна рупяцца за вашыя душы, як абавязаныя даць адказ; каб яны рабілі гэта з радасьцю, а ня ўздыхаючы, бо гэта вам не карысна. </p><i> Sluhajcesâ nastaǔnìkaǔ vašyh ì budz′ce pakorlìvyâ, bo âny nâdrèmna rupâcca za vašyâ dušy, âk abavâzanyâ dac′ adkaz; kab âny rabìlì gèta z radas′cû, a nâ ǔzdyhaûčy, bo gèta vam ne karysna. </i>


text:
<pb/>Малецеся за нас; бо мы ўпэўненыя, што маем добрае сумленьне, бо ва ўсім хочам паводзіцца сумленна. </p><i> Malecesâ za nas; bo my ǔpèǔnenyâ, što maem dobrae sumlen′ne, bo va ǔsìm hočam pavodzìcca sumlenna. </i>


text:
Асабліва ж прашу рабіць гэта, каб я хутчэй вернуты быў вам. </p><i> Asablìva ž prašu rabìc′ gèta, kab â hutčèj vernuty byǔ vam. </i>


text:
<pb/>А Бог згоды, Які ўзьнёс зь мёртвых Пастыра авечак вялікага Крывёю запавета вечнага, Госпада нашага Ісуса (Хрыста), </p><i> A Bog zgody, Âkì ǔz′nës z′ mërtvyh Pastyra avečak vâlìkaga Kryvëû zapaveta večnaga, Gospada našaga Ìsusa (Hrysta), </i>


text:
хай удасканаліць вас у кожнай добрай дзеі, на выкананьне волі Ягонай, творачы ў вас заўгоднае Яму, празь Ісуса Хрыста. Яму слава на векі вечныя! Амін. </p><i> haj udaskanalìc′ vas u kožnaj dobraj dzeì, na vykanan′ne volì Âgonaj, tvoračy ǔ vas zaǔgodnae Âmu, praz′ Ìsusa Hrysta. Âmu slava na vekì večnyâ! Amìn. </i>


text:
<pb/>Прашу вас, браты, прымеце гэтае слова ўмаўленьня; я ж няшмат і напісаў вам. </p><i> Prašu vas, braty, prymece gètae slova ǔmaǔlen′nâ; â ž nâšmat ì napìsaǔ vam. </i>


text:
Ведайце, што брат наш Цімафей вызвалены, і я разам зь ім, калі ён неўзабаве прыйдзе, пабачу вас. </p><i> Vedajce, što brat naš Cìmafej vyzvaleny, ì â razam z′ ìm, kalì ën neǔzabave pryjdze, pabaču vas. </i>


text:
<pb/>Вітайце ўсіх настаўнікаў вашых і ўсіх сьвятых. Вітаюць вас Італійскія. </p><i> Vìtajce ǔsìh nastaǔnìkaǔ vašyh ì ǔsìh s′vâtyh. Vìtaûc′ vas Ìtalìjskìâ. </i>


text:
<pb/>Якаў, раб Бога і Госпада Ісуса Хрыста, дванаццаці родам, якія ў расьсеяньні, - радавацца! </p><i> Âkaǔ, rab Boga ì Gospada Ìsusa Hrysta, dvanaccacì rodam, âkìâ ǔ ras′seân′nì, - radavacca! </i>


text:
<pb/>Зь вялікай радасьцю прымайце, браты мае, калі ўпадаеце ў розныя выпрабаваньні, </p><i> Z′ vâlìkaj radas′cû prymajce, braty mae, kalì ǔpadaece ǔ roznyâ vyprabavan′nì, </i>


text:
ведаючы, што выпрабаваньне вашай веры робіцца цярплівасьцю, </p><i> vedaûčy, što vyprabavan′ne vašaj very robìcca cârplìvas′cû, </i>


text:
а цярплівасьць павінна мець дасканалае дзеяньне, каб вы былі дасканалыя ва ўсёй паўнаце, бязь ніякай пахібы. </p><i> a cârplìvas′c′ pavìnna mec′ daskanalae dzeân′ne, kab vy bylì daskanalyâ va ǔsëj paǔnace, bâz′ nìâkaj pahìby. </i>


text:
Калі ж каму-небудзь з вас не хапае мудрасьці, хай просіць у Бога, Які дае ўсім проста і без дакораў, - і дасца яму. </p><i> Kalì ž kamu-nebudz′ z vas ne hapae mudras′cì, haj prosìc′ u Boga, Âkì dae ǔsìm prosta ì bez dakoraǔ, - ì dasca âmu. </i>


text:
Але няхай просіць зь вераю, і зусім не сумняваецца, бо хто сумняваецца, падобны да марское хвалі, якую гоніць і распырсквае вецер; </p><i> Ale nâhaj prosìc′ z′ veraû, ì zusìm ne sumnâvaecca, bo hto sumnâvaecca, padobny da marskoe hvalì, âkuû gonìc′ ì raspyrskvae vecer; </i>


text:
Хай не спадзяецца такі чалавек атрымаць што-небудзь ад Госпада. </p><i> Haj ne spadzâecca takì čalavek atrymac′ što-nebudz′ ad Gospada. </i>


text:
Чалавек двудушны - ня цьвёрды на ўсіх шляхах сваіх. </p><i> Čalavek dvudušny - nâ c′vërdy na ǔsìh šlâhah svaìh. </i>


text:
<pb/>Хай славіцца пакорлівы брат у высокасьці сваёй, </p><i> Haj slavìcca pakorlìvy brat u vysokas′cì svaëj, </i>


text:
а багаты ў пакоры сваёй, бо ён мінецца, бы краска ў траве: </p><i> a bagaty ǔ pakory svaëj, bo ën mìnecca, by kraska ǔ trave: </i>


text:
узыходзіць сонца, настае сьпёка, і высушвае траву, краска яе ападае, прападае хараство яе; так вяне і багаты ў шляхах сваіх. </p><i> uzyhodzìc′ sonca, nastae s′pëka, ì vysušvae travu, kraska âe apadae, prapadae harastvo âe; tak vâne ì bagaty ǔ šlâhah svaìh. </i>


text:
<pb/>Дабрашчасны чалавек, які вытрывае выпрабаваньне, бо пасьля выпрабаваньня ён атрымае вянок жыцьця, які паабяцаў Гасподзь тым, хто любіць Яго. </p><i> Dabraščasny čalavek, âkì vytryvae vyprabavan′ne, bo pas′lâ vyprabavan′nâ ën atrymae vânok žyc′câ, âkì paabâcaǔ Gaspodz′ tym, hto lûbìc′ Âgo. </i>


text:
У выпрабаваньні ніхто хай ня кажа: "Бог мяне спакушае"; Бог бо не спакушаецца злом і сам не спакушае нікога, </p><i> U vyprabavan′nì nìhto haj nâ kaža: "Bog mâne spakušae"; Bog bo ne spakušaecca zlom ì sam ne spakušae nìkoga, </i>


text:
а кожны спакушаецца, калі ваблены і наджаны сваім пажаданьнем; </p><i> a kožny spakušaecca, kalì vableny ì nadžany svaìm pažadan′nem; </i>


text:
а пажаданьне, зачаўшы, родзіць грэх, а ўчынены грэх родзіць сьмерць. </p><i> a pažadan′ne, začaǔšy, rodzìc′ grèh, a ǔčyneny grèh rodzìc′ s′merc′. </i>


text:
Усякае даньне добрае і ўсякі дар дасканалы зыходзіць згары, ад Айца сьвятла, у Якога няма перамены, ані ценю пераменнасьці. </p><i> Usâkae dan′ne dobrae ì ǔsâkì dar daskanaly zyhodzìc′ zgary, ad Ajca s′vâtla, u Âkoga nâma perameny, anì cenû peramennas′cì. </i>


text:
Захацеўшы, спарадзіў Ён нас словам ісьціны, каб сталіся мы нейкім пачаткам Ягоных твораў. </p><i> Zahaceǔšy, sparadzìǔ Ën nas slovam ìs′cìny, kab stalìsâ my nejkìm pačatkam Âgonyh tvoraǔ. </i>


text:
<pb/>Дык вось, браты мае любасныя, кожны чалавек няхай будзе борзды ў слуханьні, марудлівы ў словах, марудлівы ў гневе; </p><i> Dyk vos′, braty mae lûbasnyâ, kožny čalavek nâhaj budze borzdy ǔ sluhan′nì, marudlìvy ǔ slovah, marudlìvy ǔ gneve; </i>


text:
Таму, адклаўшы ўсялякую нячыстасьць і лішнюю злосьць, у пакоры прымеце пасеянае ў вас слова, якое можа ўратаваць вашы душы. </p><i> Tamu, adklaǔšy ǔsâlâkuû nâčystas′c′ ì lìšnûû zlos′c′, u pakory prymece paseânae ǔ vas slova, âkoe moža ǔratavac′ vašy dušy. </i>


text:
<pb/>Будзьце ж выканаўцы слова, а не слухачы толькі, што ашукваюць самі сябе. </p><i> Budz′ce ž vykanaǔcy slova, a ne sluhačy tol′kì, što ašukvaûc′ samì sâbe. </i>


text:
Бо хто слухае слова і ня выконвае, той падобны да чалавека, які разглядвае прыродныя рысы аблічча свайго ў люстры: </p><i> Bo hto sluhae slova ì nâ vykonvae, toj padobny da čalaveka, âkì razglâdvae pryrodnyâ rysy ablìčča svajgo ǔ lûstry: </i>


text:
ён паглядзеў на сябе, адышоўся - і адразу забыўся, які ён ёсьць. </p><i> ën paglâdzeǔ na sâbe, adyšoǔsâ - ì adrazu zabyǔsâ, âkì ën ës′c′. </i>


text:
А хто пранікне ў закон дасканалы, закон свабоды, і застанецца ў ім, той, ня будучы слухачом забыўлівым, а выканаўцам дзеі, дабрашчасны будзе ў сваім дзеяньні. </p><i> A hto pranìkne ǔ zakon daskanaly, zakon svabody, ì zastanecca ǔ ìm, toj, nâ budučy sluhačom zabyǔlìvym, a vykanaǔcam dzeì, dabraščasny budze ǔ svaìm dzeân′nì. </i>


text:
<pb/>Калі ж хто з вас думае, што ён пабожны, і не таймуе свайго языка, а ашуквае сваё сэрца, у таго пустая пабожнасьць. </p><i> Kalì ž hto z vas dumae, što ën pabožny, ì ne tajmue svajgo âzyka, a ašukvae svaë sèrca, u tago pustaâ pabožnas′c′. </i>


text:
Чыстая і беспахібная пабожнасьць перад Богам і Айцом ёсьць тое, каб дагледзець сірот і ўдоваў у іхніх скрухах і захоўваць сябе неапаганенага сьветам. </p><i> Čystaâ ì bespahìbnaâ pabožnas′c′ perad Bogam ì Ajcom ës′c′ toe, kab dagledzec′ sìrot ì ǔdovaǔ u ìhnìh skruhah ì zahoǔvac′ sâbe neapaganenaga s′vetam. </i>


text:
<pb/>Браты мае! майце веру ў Ісуса Хрыста, нашага Госпада славы, бяз увагі на асобы. </p><i> Braty mae! majce veru ǔ Ìsusa Hrysta, našaga Gospada slavy, bâz uvagì na asoby. </i>


text:
Бо калі на сход ваш увойдзе чалавек з залатым пярсьцёнкам, у багатым убраньні, увойдзе і бедны ў гаротнай адзежы, </p><i> Bo kalì na shod vaš uvojdze čalavek z zalatym pârs′cënkam, u bagatym ubran′nì, uvojdze ì bedny ǔ garotnaj adzežy, </i>


text:
і вы глянеце на таго, хто ў багатым убраньні, і скажаце яму: табе трэба сесьці тут, а беднаму скажаце: ты стань там, альбо: сядзь тут, каля ног маіх, </p><i> ì vy glânece na tago, hto ǔ bagatym ubran′nì, ì skažace âmu: tabe trèba ses′cì tut, a bednamu skažace: ty stan′ tam, al′bo: sâdz′ tut, kalâ nog maìh, </i>


text:
дык ці ня робіце розьніцы між сабою і ці ня робіцеся вы зламыснымі судзьдзямі? </p><i> dyk cì nâ robìce roz′nìcy mìž saboû ì cì nâ robìcesâ vy zlamysnymì sudz′dzâmì? </i>


text:
<pb/>Паслухайце, браты мае любасныя: ці ж ня бедных сьвету выбраў Бог быць багатымі вераю і спадчыньнікамі Царства, якое Ён абяцаў тым, хто любіць Яго? </p><i> Pasluhajce, braty mae lûbasnyâ: cì ž nâ bednyh s′vetu vybraǔ Bog byc′ bagatymì veraû ì spadčyn′nìkamì Carstva, âkoe Ën abâcaǔ tym, hto lûbìc′ Âgo? </i>


text:
а вы пагрэбавалі бедным. Ці не багатыя ўціскаюць вас, і ці ж не яны цягнуць вас у суды? </p><i> a vy pagrèbavalì bednym. Cì ne bagatyâ ǔcìskaûc′ vas, ì cì ž ne âny câgnuc′ vas u sudy? </i>


text:
Ці не яны няславяць добрае імя, якім вы называецеся? </p><i> Cì ne âny nâslavâc′ dobrae ìmâ, âkìm vy nazyvaecesâ? </i>


text:
Калі вы выконваеце закон царскі, паводле Пісаньня: палюбі блізкага твайго, як сябе самога, - добра робіце. </p><i> Kalì vy vykonvaece zakon carskì, pavodle Pìsan′nâ: palûbì blìzkaga tvajgo, âk sâbe samoga, - dobra robìce. </i>


text:
Але калі робіце з аглядкаю на асобы, дык грэх чыніце, і перад законам вы злачынцы. </p><i> Ale kalì robìce z aglâdkaû na asoby, dyk grèh čynìce, ì perad zakonam vy zlačyncy. </i>


text:
Хто выконвае ўвесь закон і згрэшыць у чым-небудзь адным, той робіцца вінаватым ва ўсім. </p><i> Hto vykonvae ǔves′ zakon ì zgrèšyc′ u čym-nebudz′ adnym, toj robìcca vìnavatym va ǔsìm. </i>


text:
<pb/>Бо Той, Хто сказаў: не распусьнічай, сказаў і: не забі; таму, калі ты не распусьнічаеш, але заб'еш, дык ты таксама адступнік ад закона. </p><i> Bo Toj, Hto skazaǔ: ne raspus′nìčaj, skazaǔ ì: ne zabì; tamu, kalì ty ne raspus′nìčaeš, ale zab'eš, dyk ty taksama adstupnìk ad zakona. </i>


text:
Так гаварэце і так рабеце, як тыя, што маюць быць суджаныя згодна з законам свабоды. </p><i> Tak gavarèce ì tak rabece, âk tyâ, što maûc′ byc′ sudžanyâ zgodna z zakonam svabody. </i>


text:
Бо суд ня мецьме літасьці да таго, хто не літасьцівы; літасьць узьнесена над судом. </p><i> Bo sud nâ mec′me lìtas′cì da tago, hto ne lìtas′cìvy; lìtas′c′ uz′nesena nad sudom. </i>


text:
<pb/>Якая карысьць, браты мае, калі хто кажа, што ён мае веру, а дзеяў ня мае? Ці можа гэтая вера ўратаваць яго? </p><i> Âkaâ karys′c′, braty mae, kalì hto kaža, što ën mae veru, a dzeâǔ nâ mae? Cì moža gètaâ vera ǔratavac′ âgo? </i>


text:
Калі брат альбо сястра безадзежныя і ня маюць на дзень пражытку, </p><i> Kalì brat al′bo sâstra bezadzežnyâ ì nâ maûc′ na dzen′ pražytku, </i>


text:
а хто-небудзь з вас скажа ім: ідзеце зь мірам, грэйцеся і кармецеся, але ня дасьць ім патрэбнага целу: якая карысьць? </p><i> a hto-nebudz′ z vas skaža ìm: ìdzece z′ mìram, grèjcesâ ì karmecesâ, ale nâ das′c′ ìm patrèbnaga celu: âkaâ karys′c′? </i>


text:
Гэтак і вера, калі ня мае дзеяў, мёртвая сама ў сабе. </p><i> Gètak ì vera, kalì nâ mae dzeâǔ, mërtvaâ sama ǔ sabe. </i>


text:
<pb/>А скажа хто-небудзь: ты маеш веру, а я маю дзеі: пакажы мне веру тваю бязь дзеяў тваіх, а я пакажу табе веру маю празь дзеі мае. </p><i> A skaža hto-nebudz′: ty maeš veru, a â maû dzeì: pakažy mne veru tvaû bâz′ dzeâǔ tvaìh, a â pakažu tabe veru maû praz′ dzeì mae. </i>


text:
Ты верыш, што Бог адзіны: слушна робіш; і дэманы вераць, і трымцяць. </p><i> Ty veryš, što Bog adzìny: slušna robìš; ì dèmany verac′, ì trymcâc′. </i>


text:
Але ці хочаш ведаць, марны чалавеча, што вера бязь дзеяў мёртвая? </p><i> Ale cì hočaš vedac′, marny čalaveča, što vera bâz′ dzeâǔ mërtvaâ? </i>


text:
Ці ж ня дзеямі апраўдаўся Абрагам, бацька наш, паклаўшы на ахвярнік Ісаака, сына свайго? </p><i> Cì ž nâ dzeâmì apraǔdaǔsâ Abragam, bac′ka naš, paklaǔšy na ahvârnìk Ìsaaka, syna svajgo? </i>


text:
Ці бачыш, што вера спрыяла дзеям ягоным, і дзеямі вера дасягнула дасканаласьці. </p><i> Cì bačyš, što vera spryâla dzeâm âgonym, ì dzeâmì vera dasâgnula daskanalas′cì. </i>


text:
<pb/>І спраўдзілася слова Пісаньня: вераваў Абрагам Богу, і гэта залічылася яму ў праведнасьць, і ён названы прыяцелем Божым. </p><i> Ì spraǔdzìlasâ slova Pìsan′nâ: veravaǔ Abragam Bogu, ì gèta zalìčylasâ âmu ǔ pravednas′c′, ì ën nazvany pryâcelem Božym. </i>


text:
<pb/>Ці бачыце, што чалавек апраўдваецца дзеямі, а ня вераю толькі? </p><i> Cì bačyce, što čalavek apraǔdvaecca dzeâmì, a nâ veraû tol′kì? </i>


text:
Гэтак сама і Рааў распусьніца ці ж ня дзеямі апраўдалася, прыняўшы выведнікаў і выпусьціўшы іх іншаю дарогаю? </p><i> Gètak sama ì Raaǔ raspus′nìca cì ž nâ dzeâmì apraǔdalasâ, prynâǔšy vyvednìkaǔ ì vypus′cìǔšy ìh ìnšaû darogaû? </i>


text:
Бо, як цела бяз духу мёртвае, так і вера бязь дзеяў мёртвая. </p><i> Bo, âk cela bâz duhu mërtvae, tak ì vera bâz′ dzeâǔ mërtvaâ. </i>


text:
<pb/>Браты мае! ня многія рабецеся настаўнікамі, ведаючы, што мы тым большай асуды дастаём. </p><i> Braty mae! nâ mnogìâ rabecesâ nastaǔnìkamì, vedaûčy, što my tym bol′šaj asudy dastaëm. </i>


text:
бо ўсе мы шмат грэшым; хто ня грэшыць у слове, той чалавек дасканалы, ён можа ацугляць і ўсё цела. </p><i> bo ǔse my šmat grèšym; hto nâ grèšyc′ u slove, toj čalavek daskanaly, ën moža acuglâc′ ì ǔsë cela. </i>


text:
Вось, мы ўкладваем кілзы коням у храпу, каб яны пакорыліся нам, і ўсім целам іхнім кіруем. </p><i> Vos′, my ǔkladvaem kìlzy konâm u hrapu, kab âny pakorylìsâ nam, ì ǔsìm celam ìhnìm kìruem. </i>


text:
<pb/>Вось, і караблі, хоць якія вялікія яны і хоць якімі моцнымі вятрамі гнаныя, невялікім стырном кіруюцца, куды хоча стырнік; </p><i> Vos′, ì karablì, hoc′ âkìâ vâlìkìâ âny ì hoc′ âkìmì mocnymì vâtramì gnanyâ, nevâlìkìm styrnom kìruûcca, kudy hoča styrnìk; </i>


text:
гэтак сама і язык - невялікі чэлес, але многа робіць. Паглядзі, невялікі вагонь як многа рэчыва паліць; </p><i> gètak sama ì âzyk - nevâlìkì čèles, ale mnoga robìc′. Paglâdzì, nevâlìkì vagon′ âk mnoga rèčyva palìc′; </i>


text:
і язык - вагонь; як сьвет няпраўды; язык так пастаўлены сярод чэлесаў нашых, што апаганьвае ўсё цела і запальвае кола жыцьця, і сам запальваецца ад геены; </p><i> ì âzyk - vagon′; âk s′vet nâpraǔdy; âzyk tak pastaǔleny sârod čèlesaǔ našyh, što apagan′vae ǔsë cela ì zapal′vae kola žyc′câ, ì sam zapal′vaecca ad geeny; </i>


text:
бо ўсякая прырода зьвяроў і птушак, плазуноў і марскіх жывёлін таймуецца і ўтаймавана прыродаю чалавечай, </p><i> bo ǔsâkaâ pryroda z′vâroǔ ì ptušak, plazunoǔ ì marskìh žyvëlìn tajmuecca ì ǔtajmavana pryrodaû čalavečaj, </i>


text:
а язык утаймаваць ніхто зь людзей ня можа: гэта - неўтаймавальнае ліха; ён поўны сьмяротнай атруты. </p><i> a âzyk utajmavac′ nìhto z′ lûdzej nâ moža: gèta - neǔtajmaval′nae lìha; ën poǔny s′mârotnaj atruty. </i>


text:
Ім дабраславім Бога і Айца, і ім праклінаем людзей, створаных у падабенстве да Бога. </p><i> Ìm dabraslavìm Boga ì Ajca, ì ìm praklìnaem lûdzej, stvoranyh u padabenstve da Boga. </i>


text:
З тых самых вуснаў сыходзяць дабраславеньне і праклён; не павінна, браты мае, гэтак быць. </p><i> Z tyh samyh vusnaǔ syhodzâc′ dabraslaven′ne ì praklën; ne pavìnna, braty mae, gètak byc′. </i>


text:
Хіба цячэ з адных вуснаў крыніцы салодкая і горкая вада? </p><i> Hìba câčè z adnyh vusnaǔ krynìcy salodkaâ ì gorkaâ vada? </i>


text:
Ня можа, браты мае, смакоўніца радзіць масьліны альбо вінаградная лаза смоквы; гэтак сама і адна крыніца ня можа выліваць салёную і салодкую ваду. </p><i> Nâ moža, braty mae, smakoǔnìca radzìc′ mas′lìny al′bo vìnagradnaâ laza smokvy; gètak sama ì adna krynìca nâ moža vylìvac′ salënuû ì salodkuû vadu. </i>


text:
<pb/>Ці мудры і разумны хто з вас, дакажы гэта ў дзеях добрымі паводзінамі з мудрай пакораю. </p><i> Cì mudry ì razumny hto z vas, dakažy gèta ǔ dzeâh dobrymì pavodzìnamì z mudraj pakoraû. </i>


text:
Але калі ў сэрцы вашым вы маеце горкую зайздрасьць і сварлівасьць, дык не хвалецеся і ня хлусеце на праўду: </p><i> Ale kalì ǔ sèrcy vašym vy maece gorkuû zajzdras′c′ ì svarlìvas′c′, dyk ne hvalecesâ ì nâ hlusece na praǔdu: </i>


text:
гэта бо ня мудрасьць, што згары прыходзіць, а зямная, плоцкая, дэманская; </p><i> gèta bo nâ mudras′c′, što zgary pryhodzìc′, a zâmnaâ, plockaâ, dèmanskaâ; </i>


text:
бо дзе зайздрасьць і зьвяга, там незлагадзь і ўсё ліхое. </p><i> bo dze zajzdras′c′ ì z′vâga, tam nezlagadz′ ì ǔsë lìhoe. </i>


text:
А мудрасьць, якая прыходзіць згары, найперш - чыстая, потым - згодлівая, лагодная, пакорлівая, поўная мілажальнасьці і добрых пладоў, неадступная, і некрывадушная. </p><i> A mudras′c′, âkaâ pryhodzìc′ zgary, najperš - čystaâ, potym - zgodlìvaâ, lagodnaâ, pakorlìvaâ, poǔnaâ mìlažal′nas′cì ì dobryh pladoǔ, neadstupnaâ, ì nekryvadušnaâ. </i>


text:
<pb/>Адкуль у вас свары і раздоры? ці не адгэтуль, ад пажаданьняў вашых, што варагуюць у чэлесах вашых? </p><i> Adkul′ u vas svary ì razdory? cì ne adgètul′, ad pažadan′nâǔ vašyh, što varaguûc′ u čèlesah vašyh? </i>


text:
Хочаце - і ня маеце; забіваеце і зайздросьціце - і ня можаце дамагчыся; зводзіцеся і варагуеце - і ня маеце, бо ня просіце; </p><i> Hočace - ì nâ maece; zabìvaece ì zajzdros′cìce - ì nâ možace damagčysâ; zvodzìcesâ ì varaguece - ì nâ maece, bo nâ prosìce; </i>


text:
Просіце - і не атрымліваеце, бо просіце не на добрае, а каб ужыць на пажаданьні вашыя. </p><i> Prosìce - ì ne atrymlìvaece, bo prosìce ne na dobrae, a kab užyc′ na pažadan′nì vašyâ. </i>


text:
Пералюбнікі і пералюбніцы! ці ж ня ведаеце, што дружба са сьветам ёсьць варожасьць супраць Бога! Дык вось, хто хоча быць сябрам сьвету, той робіцца ворагам Богу. </p><i> Peralûbnìkì ì peralûbnìcy! cì ž nâ vedaece, što družba sa s′vetam ës′c′ varožas′c′ suprac′ Boga! Dyk vos′, hto hoča byc′ sâbram s′vetu, toj robìcca voragam Bogu. </i>


text:
Альбо вы думаеце, што дарэмна кажа Пісаньне: "да зайздры любіць дух, які жыве ў нас"? </p><i> Al′bo vy dumaece, što darèmna kaža Pìsan′ne: "da zajzdry lûbìc′ duh, âkì žyve ǔ nas"? </i>


text:
Але тым большую дае мілату; таму і сказана: <t>"Бог гордым супрацівіцца, а пакорным дае мілату".</t> </p><i> Ale tym bol′šuû dae mìlatu; tamu ì skazana: <t>"Bog gordym supracìvìcca, a pakornym dae mìlatu".</t> </i>


text:
<pb/>Дык вось, упакорцеся Богу; усупраціўцеся д'яблу, і ўцячэ ад вас; </p><i> Dyk vos′, upakorcesâ Bogu; usupracìǔcesâ d'âblu, ì ǔcâčè ad vas; </i>


text:
да Бога наблізьцеся, і наблізіцца да вас; ачысьціце рукі, грэшнікі, папраўце сэрцы, двудушныя; </p><i> da Boga nablìz′cesâ, ì nablìzìcca da vas; ačys′cìce rukì, grèšnìkì, papraǔce sèrcy, dvudušnyâ; </i>


text:
смуткуйце, плачце і галасеце: сьмех ваш няхай абернецца ў плач, а радасьць - у смутак. </p><i> smutkujce, plačce ì galasece: s′meh vaš nâhaj abernecca ǔ plač, a radas′c′ - u smutak. </i>


text:
<pb/>Не ліхаслоўце адзін аднаго, браты: хто ліхасловіць брата альбо судзіць брата свайго, той ліхасловіць і судзіць закон; а калі ты судзіш закон, дык ты не выканаўца закона, а судзьдзя. </p><i> Ne lìhasloǔce adzìn adnago, braty: hto lìhaslovìc′ brata al′bo sudzìc′ brata svajgo, toj lìhaslovìc′ ì sudzìc′ zakon; a kalì ty sudzìš zakon, dyk ty ne vykanaǔca zakona, a sudz′dzâ. </i>


text:
Адзін Заканадаўца і Судзьдзя, Які можа і ўратаваць і загубіць: а ты хто, што судзіш іншага? </p><i> Adzìn Zakanadaǔca ì Sudz′dzâ, Âkì moža ì ǔratavac′ ì zagubìc′: a ty hto, što sudzìš ìnšaga? </i>


text:
<pb/>Цяпер паслухайце вы, што гаворыце: сёньня ці заўтра мы выправімся ў такі-а-такі горад і пражывём там адзін год, і будзем гандляваць і зарабляць; </p><i> Câper pasluhajce vy, što gavoryce: sën′nâ cì zaǔtra my vypravìmsâ ǔ takì-a-takì gorad ì pražyvëm tam adzìn god, ì budzem gandlâvac′ ì zarablâc′; </i>


text:
вы, што ня ведаеце, што будзе заўтра: бо што такое жыцьцё ваша? пара, якая зьяўляецца на кароткі час, а потым зьнікае. </p><i> vy, što nâ vedaece, što budze zaǔtra: bo što takoe žyc′cë vaša? para, âkaâ z′âǔlâecca na karotkì čas, a potym z′nìkae. </i>


text:
Замест таго, каб вам сказаць: як захоча Гасподзь і будзем жывыя, дык зробім тое ці іншае, </p><i> Zamest tago, kab vam skazac′: âk zahoča Gaspodz′ ì budzem žyvyâ, dyk zrobìm toe cì ìnšae, </i>


text:
вы, у ганарыстасьці сваёй, славалюбнічаеце: усякае такое пустахвальства ёсьць зло. </p><i> vy, u ganarystas′cì svaëj, slavalûbnìčaece: usâkae takoe pustahval′stva ës′c′ zlo. </i>


text:
Дык вось, хто ўмее рабіць дабро і ня робіць, на тым грэх. </p><i> Dyk vos′, hto ǔmee rabìc′ dabro ì nâ robìc′, na tym grèh. </i>


text:
<pb/>Паслухайце вы, багатыя: плачце і галасеце над вашымі злыбедамі, якія на вас. </p><i> Pasluhajce vy, bagatyâ: plačce ì galasece nad vašymì zlybedamì, âkìâ na vas. </i>


text:
Багацьце ваша спрахла, і вопратку вашу патачыла моль. </p><i> Bagac′ce vaša sprahla, ì vopratku vašu patačyla mol′. </i>


text:
Золата ваша і срэбра паржавела, і ржа іхняя засьведчыць супраць вас і зьесьць плоць вашу, як вагонь: вы назапасілі сабе скарб на астатнія дні. </p><i> Zolata vaša ì srèbra paržavela, ì rža ìhnââ zas′vedčyc′ suprac′ vas ì z′es′c′ ploc′ vašu, âk vagon′: vy nazapasìlì sabe skarb na astatnìâ dnì. </i>


text:
Вось плата, якую вы затрымалі ў працаўнікоў, што жалі палеткі вашыя, лямантуе, і лямант жняцоў дайшоў да вуха Госпада Саваофа. </p><i> Vos′ plata, âkuû vy zatrymalì ǔ pracaǔnìkoǔ, što žalì paletkì vašyâ, lâmantue, ì lâmant žnâcoǔ dajšoǔ da vuha Gospada Savaofa. </i>


text:
Вы раскашавалі на зямлі і асалодамі цешыліся; упасьвілі вашыя сэрцы, як бы на дзень заколу. </p><i> Vy raskašavalì na zâmlì ì asalodamì cešylìsâ; upas′vìlì vašyâ sèrcy, âk by na dzen′ zakolu. </i>


text:
Вы засудзілі, забілі Праведніка: Ён не супрацівіўся вам. </p><i> Vy zasudzìlì, zabìlì Pravednìka: Ën ne supracìvìǔsâ vam. </i>


text:
<pb/>Дык вось, браты, будзьце доўгацярплівыя, да прышэсьця Гасподняга. Вось, араты чакае каштоўнага плоду зямлі і дзеля яго церпіць доўга, пакуль атрымае дождж раньні і позьні. </p><i> Dyk vos′, braty, budz′ce doǔgacârplìvyâ, da pryšès′câ Gaspodnâga. Vos′, araty čakae kaštoǔnaga plodu zâmlì ì dzelâ âgo cerpìc′ doǔga, pakul′ atrymae doždž ran′nì ì poz′nì. </i>


text:
Доўгацярпеце і вы, умацуйце сэрцы вашыя, бо прышэсьце Гасподняе блізіцца. </p><i> Doǔgacârpece ì vy, umacujce sèrcy vašyâ, bo pryšès′ce Gaspodnâe blìzìcca. </i>


text:
Не наракайце, браты, адзін на аднаго, каб не асудзілі вас: вось, Судзьдзя стаіць каля дзьвярэй. </p><i> Ne narakajce, braty, adzìn na adnago, kab ne asudzìlì vas: vos′, Sudz′dzâ staìc′ kalâ dz′vârèj. </i>


text:
Вазьмеце, браты мае, за прыклад ліхія пакуты і доўгацярпеньні продкаў, што прамаўлялі імем Гасподнім. </p><i> Vaz′mece, braty mae, za pryklad lìhìâ pakuty ì doǔgacârpen′nì prodkaǔ, što pramaǔlâlì ìmem Gaspodnìm. </i>


text:
Вось, мы дагаджаем тым, што цярпелі. Вы чулі пра цярпеньні Ёва і бачылі канец ягоны ад Госпада, бо Гасподзь вельмі міласэрны і спагадлівы. </p><i> Vos′, my dagadžaem tym, što cârpelì. Vy čulì pra cârpen′nì Ëva ì bačylì kanec âgony ad Gospada, bo Gaspodz′ vel′mì mìlasèrny ì spagadlìvy. </i>


text:
<pb/>А найперш, браты мае, не прысягайце ні небам, ні зямлёю, ані якою іншаю кляцьбою; а хай будзе ў вас: так-так і не-не, каб вам не падупасьці асудзе. </p><i> A najperš, braty mae, ne prysâgajce nì nebam, nì zâmlëû, anì âkoû ìnšaû klâc′boû; a haj budze ǔ vas: tak-tak ì ne-ne, kab vam ne padupas′cì asudze. </i>


text:
<pb/>Ці ліха пакутуе каторы з вас? хай моліцца. Ці вясёлы хто? хай сьпявае псальмы. </p><i> Cì lìha pakutue katory z vas? haj molìcca. Cì vâsëly hto? haj s′pâvae psal′my. </i>


text:
Ці занядужаў хто з вас? хай пакліча прасьвітэраў царквы, і хай памоляцца над ім, памазаўшы яго алеем у імя Гасподняе, </p><i> Cì zanâdužaǔ hto z vas? haj paklìča pras′vìtèraǔ carkvy, ì haj pamolâcca nad ìm, pamazaǔšy âgo aleem u ìmâ Gaspodnâe, </i>


text:
і малітва веры ацаленьне дасьць хвораму, і падыме яго Гасподзь; і калі ён учыніў грахі, даруюцца яму. </p><i> ì malìtva very acalen′ne das′c′ hvoramu, ì padyme âgo Gaspodz′; ì kalì ën učynìǔ grahì, daruûcca âmu. </i>


text:
Прызнавайцеся адзін аднаму ў правінах і малецеся адзін за аднаго, каб ачуняць: на многае здольная шчырая малітва праведніка. </p><i> Pryznavajcesâ adzìn adnamu ǔ pravìnah ì malecesâ adzìn za adnago, kab ačunâc′: na mnogae zdol′naâ ščyraâ malìtva pravednìka. </i>


text:
Ільля быў чалавек падобны на вас, і малітваю памаліўся, каб ня было дажджу: і ня падаў дождж на зямлю тры гады і шэсьць месяцаў; </p><i> Ìl′lâ byǔ čalavek padobny na vas, ì malìtvaû pamalìǔsâ, kab nâ bylo daždžu: ì nâ padaǔ doždž na zâmlû try gady ì šès′c′ mesâcaǔ; </i>


text:
і зноў памаліўся: і неба дало дождж, і зямля ўрадзіла плод свой. </p><i> ì znoǔ pamalìǔsâ: ì neba dalo doždž, ì zâmlâ ǔradzìla plod svoj. </i>


text:
<pb/>Браты! калі хто з вас ухіліцца ад праўды, і наверне хто яго, </p><i> Braty! kalì hto z vas uhìlìcca ad praǔdy, ì naverne hto âgo, </i>


text:
хай той ведае, што, хто грэшніка навярнуў з аблуднай дарогі ягонай, той уратуе душу ад сьмерці і пакрые мноства грахоў. </p><i> haj toj vedae, što, hto grèšnìka navârnuǔ z abludnaj darogì âgonaj, toj uratue dušu ad s′mercì ì pakrye mnostva grahoǔ. </i>


text:
<pb/>Пётр, апостал Ісуса Хрыста, прышэльцам, расьсеяным у Поньце, Галятыі, Кападокіі, Асіі і Віфініі, выбраным </p><i> Pëtr, apostal Ìsusa Hrysta, pryšèl′cam, ras′seânym u Pon′ce, Galâtyì, Kapadokìì, Asìì ì Vìfìnìì, vybranym </i>


text:
паводле веданьня Бога Айца, пры асьвячэньні ад Духа, на паслушэнства і акрапленьне Крывёю Ісуса Хрыста: мілата вам і мір хай памножацца! </p><i> pavodle vedan′nâ Boga Ajca, pry as′vâčèn′nì ad Duha, na paslušènstva ì akraplen′ne Kryvëû Ìsusa Hrysta: mìlata vam ì mìr haj pamnožacca! </i>


text:
<pb/>Дабраславёны Бог і Айцец Госпада нашага Ісуса Хрыста, што зь вялікай Сваёй міласьці адрадзіў нас праз уваскрэсеньне Ісуса Хрыста зь мёртвых да жывое надзеі, </p><i> Dabraslavëny Bog ì Ajcec Gospada našaga Ìsusa Hrysta, što z′ vâlìkaj Svaëj mìlas′cì adradzìǔ nas praz uvaskrèsen′ne Ìsusa Hrysta z′ mërtvyh da žyvoe nadzeì, </i>


text:
да спадчыны нятленнай, чыстай, неўвядальнай, захаванай на нябёсах вам, </p><i> da spadčyny nâtlennaj, čystaj, neǔvâdal′naj, zahavanaj na nâbësah vam, </i>


text:
сілаю Божаю празь веру ахаваным на ратаваньне, якое гатова адкрыцца ў апошні час. </p><i> sìlaû Božaû praz′ veru ahavanym na ratavan′ne, âkoe gatova adkrycca ǔ apošnì čas. </i>


text:
З гэтага радуйцеся, пасмуткаваўшы цяпер крыху, калі трэба, ад розных спакусаў, </p><i> Z gètaga radujcesâ, pasmutkavaǔšy câper kryhu, kalì trèba, ad roznyh spakusaǔ, </i>


text:
каб выпрабаваная вера вашая сталася каштоўнейшаю за пагібельнае, хоць і вагнём прабаванае золата, на пахвалу і гонар і славу пры зьяўленьні Ісуса Хрыста, </p><i> kab vyprabavanaâ vera vašaâ stalasâ kaštoǔnejšaû za pagìbel′nae, hoc′ ì vagnëm prabavanae zolata, na pahvalu ì gonar ì slavu pry z′âǔlen′nì Ìsusa Hrysta, </i>


text:
Якога, ня бачыўшы, любіце, і Якога, дагэтуль ня бачачы, але веруючы ў Яго, прымаеце з радасьцю нявымоўнаю і слаўнаю, </p><i> Âkoga, nâ bačyǔšy, lûbìce, ì Âkoga, dagètul′ nâ bačačy, ale veruûčy ǔ Âgo, prymaece z radas′cû nâvymoǔnaû ì slaǔnaû, </i>


text:
дасягаючы нарэшце вераю вашаю выратаваньня душ; </p><i> dasâgaûčy narèšce veraû vašaû vyratavan′nâ duš; </i>


text:
<pb/>якраз гэтага выратаваньня датычыліся вышукі і дасьледаваньні прарокаў, якія прадказвалі вызначаную вам мілату, </p><i> âkraz gètaga vyratavan′nâ datyčylìsâ vyšukì ì das′ledavan′nì prarokaǔ, âkìâ pradkazvalì vyznačanuû vam mìlatu, </i>


text:
дасьледуючы, на каторы і на які час паказваў існы ў іх Дух Хрыста, калі Ён прадвяшчаў Хрыстовыя цярпеньні і славу, якая прыйдзе пасьля іх; </p><i> das′leduûčy, na katory ì na âkì čas pakazvaǔ ìsny ǔ ìh Duh Hrysta, kalì Ën pradvâščaǔ Hrystovyâ cârpen′nì ì slavu, âkaâ pryjdze pas′lâ ìh; </i>


text:
ім адкрыта было, што ня ім самім, а нам служыла тое, што цяпер абвешчана вам празь зьвеставальнікаў Духам Сьвятым, пасланым зь нябёсаў, у што хочуць пранікнуць анёлы. </p><i> ìm adkryta bylo, što nâ ìm samìm, a nam služyla toe, što câper abveščana vam praz′ z′vestaval′nìkaǔ Duham S′vâtym, paslanym z′ nâbësaǔ, u što hočuc′ pranìknuc′ anëly. </i>


text:
<pb/>Таму, (любасныя), аперазаўшы сьцёгны розуму вашага, чуваючы, майце поўную надзею на падаваную вам мілату ў зьяўленьні Ісуса Хрыста. </p><i> Tamu, (lûbasnyâ), aperazaǔšy s′cëgny rozumu vašaga, čuvaûčy, majce poǔnuû nadzeû na padavanuû vam mìlatu ǔ z′âǔlen′nì Ìsusa Hrysta. </i>


text:
Як паслухмяныя дзеці, ня кіруйцеся ранейшымі пажаданьнямі, якія былі ў няведаньні вашым, </p><i> Âk pasluhmânyâ dzecì, nâ kìrujcesâ ranejšymì pažadan′nâmì, âkìâ bylì ǔ nâvedan′nì vašym, </i>


text:
а на прыклад Сьвятога, Які паклікаў вас, і самі будзьце сьвятыя ва ўсіх учынках; </p><i> a na pryklad S′vâtoga, Âkì paklìkaǔ vas, ì samì budz′ce s′vâtyâ va ǔsìh učynkah; </i>


text:
бо напісана: "будзьце сьвятыя, бо Я сьвяты". </p><i> bo napìsana: "budz′ce s′vâtyâ, bo Â s′vâty". </i>


text:
<pb/>І калі вы называеце Айцом Таго, Які бяз увагі на асобы судзіць кожнага паводле дзеяў, дык са страхам праводзьце час вандраваньня вашага, </p><i> Ì kalì vy nazyvaece Ajcom Tago, Âkì bâz uvagì na asoby sudzìc′ kožnaga pavodle dzeâǔ, dyk sa straham pravodz′ce čas vandravan′nâ vašaga, </i>


text:
ведаючы, што ня прахлым срэбрам ці золатам выкуплены вы з марнага жыцьця, перададзенага вам ад бацькоў, </p><i> vedaûčy, što nâ prahlym srèbram cì zolatam vykupleny vy z marnaga žyc′câ, peradadzenaga vam ad bac′koǔ, </i>


text:
а каштоўнай Крывёю Хрыста, як беспахібнага і чыстага Ягняці, </p><i> a kaštoǔnaj Kryvëû Hrysta, âk bespahìbnaga ì čystaga Âgnâcì, </i>


text:
Які наканаваны быў яшчэ да стварэньня сьвету, але зьявіўся ў апошні час вам, </p><i> Âkì nakanavany byǔ âščè da stvarèn′nâ s′vetu, ale z′âvìǔsâ ǔ apošnì čas vam, </i>


text:
якія ўверавалі празь Яго ў Бога, Які ўваскрэсіў Яго зь мёртвых і даў Яму славу, каб вы мелі веру і надзею на Бога. </p><i> âkìâ ǔveravalì praz′ Âgo ǔ Boga, Âkì ǔvaskrèsìǔ Âgo z′ mërtvyh ì daǔ Âmu slavu, kab vy melì veru ì nadzeû na Boga. </i>


text:
<pb/>Паслушэнствам ісьціне праз Духа ачысьціўшы душы вашыя да некрывадушнага браталюбства, няспынна любеце адно аднаго ад чыстага сэрца, </p><i> Paslušènstvam ìs′cìne praz Duha ačys′cìǔšy dušy vašyâ da nekryvadušnaga bratalûbstva, nâspynna lûbece adno adnago ad čystaga sèrca, </i>


text:
як адроджаныя ня з тленнага насеньня, а ад нятленнага, ад слова Божага, жывога і нязбытнага давеку. </p><i> âk adrodžanyâ nâ z tlennaga nasen′nâ, a ad nâtlennaga, ad slova Božaga, žyvoga ì nâzbytnaga daveku. </i>


text:
Бо ўсякая плоць <t>- быццам трава, і ўсякая слава людзкая - быццам квет на траве, засохла трава - квет ейны апаў;</t> </p><i> Bo ǔsâkaâ ploc′ <t>- byccam trava, ì ǔsâkaâ slava lûdzkaâ - byccam kvet na trave, zasohla trava - kvet ejny apaǔ;</t> </i>


text:
<t>а слова Гасподняе вечна жыве.</t> А гэта ёсьць тое слова, якое вам абвешчана. </p><i> <t>a slova Gaspodnâe večna žyve.</t> A gèta ës′c′ toe slova, âkoe vam abveščana. </i>


text:
<pb/>Дык вось, адклаўшы ўсякую злосьць і ўсякае падступства і крывадушнасьць і зайздрасьць і ўсякае ліхаслоўе, </p><i> Dyk vos′, adklaǔšy ǔsâkuû zlos′c′ ì ǔsâkae padstupstva ì kryvadušnas′c′ ì zajzdras′c′ ì ǔsâkae lìhasloǔe, </i>


text:
быццам толькі што народжаныя немаўляты, палюбеце чыстае малако слова, каб ад яго ўзрасьлі вы дзеля выратаваньня; </p><i> byccam tol′kì što narodžanyâ nemaǔlâty, palûbece čystae malako slova, kab ad âgo ǔzras′lì vy dzelâ vyratavan′nâ; </i>


text:
Прыступаючы да Яго, каменя жывога, людзьмі адкінутага, але Богам выбранага, каштоўнага, </p><i> Prystupaûčy da Âgo, kamenâ žyvoga, lûdz′mì adkìnutaga, ale Bogam vybranaga, kaštoǔnaga, </i>


text:
і самі, як жывыя камяні, будуйце зь сябе дом духоўны, сьвятарства сьвятое, каб прыносіць духоўныя ахвяры, любасныя Богу празь Ісуса Хрыста. </p><i> ì samì, âk žyvyâ kamânì, budujce z′ sâbe dom duhoǔny, s′vâtarstva s′vâtoe, kab prynosìc′ duhoǔnyâ ahvâry, lûbasnyâ Bogu praz′ Ìsusa Hrysta. </i>


text:
Бо сказана ў Пісаньні: <t>"вось, я кладу ў Сыёне камень кутні выбраны, каштоўны; і хто веруе ў Яго, не пасаромеецца".</t> </p><i> Bo skazana ǔ Pìsan′nì: <t>"vos′, â kladu ǔ Syëne kamen′ kutnì vybrany, kaštoǔny; ì hto verue ǔ Âgo, ne pasaromeecca".</t> </i>


text:
<pb/>Дык вось Ён вам, вернікам, - каштоўнасьць, а тым, хто ня веруе, <t>"камень, які адкінулі будаўнікі, але які зрабіўся галавою вугла", "камень спатыканьня і камень спакусы", </t> </p><i> Dyk vos′ Ën vam, vernìkam, - kaštoǔnas′c′, a tym, hto nâ verue, <t>"kamen′, âkì adkìnulì budaǔnìkì, ale âkì zrabìǔsâ galavoû vugla", "kamen′ spatykan′nâ ì kamen′ spakusy", </t> </i>


text:
<pb/><t>на якім яны спатыкаюцца,</t> не ўпакорваючыся слову, дзеля чаго яны і пакінуты. </p><i> <t>na âkìm âny spatykaûcca,</t> ne ǔpakorvaûčysâ slovu, dzelâ čago âny ì pakìnuty. </i>


text:
Але вы - род выбраны, царскае сьвятарства, народ сьвяты, людзі набытыя, каб абвяшчаць дасканаласьць Таго, Хто выклікаў вас зь цемры ў цудоўнае Сваё сьвятло; </p><i> Ale vy - rod vybrany, carskae s′vâtarstva, narod s′vâty, lûdzì nabytyâ, kab abvâščac′ daskanalas′c′ Tago, Hto vyklìkaǔ vas z′ cemry ǔ cudoǔnae Svaë s′vâtlo; </i>


text:
<t>колісь не народ, а сёньня народ Божы; колісь непамілаваныя, а сёньня памілаваныя.</t> </p><i> <t>kolìs′ ne narod, a sën′nâ narod Božy; kolìs′ nepamìlavanyâ, a sën′nâ pamìlavanyâ.</t> </i>


text:
<pb/>Любасныя, прашу вас! як прышэльцаў і вандроўнікаў, пазьбягаць цялесных пахацінстваў, што паўстаюць супроць душы, </p><i> Lûbasnyâ, prašu vas! âk pryšèl′caǔ ì vandroǔnìkaǔ, paz′bâgac′ câlesnyh pahacìnstvaǔ, što paǔstaûc′ suproc′ dušy, </i>


text:
і жыць дабрадзейна сярод язычнікаў, каб яны за тое, за што клянуць вас, як ліхадзеяў, пабачыўшы добрыя дзеі вашыя, уславілі Бога ў дзень адведзінаў. </p><i> ì žyc′ dabradzejna sârod âzyčnìkaǔ, kab âny za toe, za što klânuc′ vas, âk lìhadzeâǔ, pabačyǔšy dobryâ dzeì vašyâ, uslavìlì Boga ǔ dzen′ advedzìnaǔ. </i>


text:
<pb/>Дык вось, упакорвайцеся ўсякаму людзкому начальству, дзеля Госпада: хай тое цару, як найвышэйшай уладзе, </p><i> Dyk vos′, upakorvajcesâ ǔsâkamu lûdzkomu načal′stvu, dzelâ Gospada: haj toe caru, âk najvyšèjšaj uladze, </i>


text:
хай тое намесьнікам, як ад яго пасыланым на пакараньне злачынцаў і на заахвочваньне дабрачынцаў, - </p><i> haj toe names′nìkam, âk ad âgo pasylanym na pakaran′ne zlačyncaǔ ì na zaahvočvan′ne dabračyncaǔ, - </i>


text:
бо такая ёсьць воля Божая, каб мы, робячы дабро, замыкалі вусны невуцтву неразумных людзей, - </p><i> bo takaâ ës′c′ volâ Božaâ, kab my, robâčy dabro, zamykalì vusny nevuctvu nerazumnyh lûdzej, - </i>


text:
як вольныя, а ня як тыя, што карыстаюцца воляю, каб прыхаваць зло, а як рабы Божыя. </p><i> âk vol′nyâ, a nâ âk tyâ, što karystaûcca volâû, kab pryhavac′ zlo, a âk raby Božyâ. </i>


text:
Усіх шануйце, братэрства любеце, Бога бойцеся, цара паважайце. </p><i> Usìh šanujce, bratèrstva lûbece, Boga bojcesâ, cara pavažajce. </i>


text:
<pb/>Слугі, - з поўным страхам скарайцеся гаспадарам, ня толькі добрым і лагодным, але і суровым. </p><i> Slugì, - z poǔnym straham skarajcesâ gaspadaram, nâ tol′kì dobrym ì lagodnym, ale ì surovym. </i>


text:
Бо гэта спадобнае Богу, калі хто па сумленьні перад Богам, церпіць нягоды, пакутуючы несправядліва. </p><i> Bo gèta spadobnae Bogu, kalì hto pa sumlen′nì perad Bogam, cerpìc′ nâgody, pakutuûčy nespravâdlìva. </i>


text:
Бо якая хвала, што вы церпіце, калі вас б'юць за правіны? А калі, робячы дабро і пакутуючы, церпіце, гэта даспадобы Богу, </p><i> Bo âkaâ hvala, što vy cerpìce, kalì vas b'ûc′ za pravìny? A kalì, robâčy dabro ì pakutuûčy, cerpìce, gèta daspadoby Bogu, </i>


text:
Бо вы на тое пакліканы; бо і Хрыстос пацярпеў за нас, пакінуўшы нам прыклад, каб мы ішлі сьлядамі Ягонымі: </p><i> Bo vy na toe paklìkany; bo ì Hrystos pacârpeǔ za nas, pakìnuǔšy nam pryklad, kab my ìšlì s′lâdamì Âgonymì: </i>


text:
<t>"Ня ўчыніў Ён ніякага грэху, і ня было падступства ў вуснах Ягоных";</t> </p><i> <t>"Nâ ǔčynìǔ Ën nìâkaga grèhu, ì nâ bylo padstupstva ǔ vusnah Âgonyh";</t> </i>


text:
<pb/>і калі Яго ліхасловілі, Ён не ліхасловіў наўзаем: пакутуючы, не пагражаў; а аддаваў гэта Судзьдзі Справядліваму; </p><i> ì kalì Âgo lìhaslovìlì, Ën ne lìhaslovìǔ naǔzaem: pakutuûčy, ne pagražaǔ; a addavaǔ gèta Sudz′dzì Spravâdlìvamu; </i>


text:
Ён грахі нашыя Сам узьнёс Целам Сваім на дрэва, каб мы, адцураўшыся грахоў, жылі дзеля праўды: ранамі Ягонымі вы ацаліліся. </p><i> Ën grahì našyâ Sam uz′nës Celam Svaìm na drèva, kab my, adcuraǔšysâ grahoǔ, žylì dzelâ praǔdy: ranamì Âgonymì vy acalìlìsâ. </i>


text:
Бо вы былі як авечкі заблуджаныя без пастуха; але вярнуліся сёньня да Пастыра і Ахавальніка душ вашых. </p><i> Bo vy bylì âk avečkì zabludžanyâ bez pastuha; ale vârnulìsâ sën′nâ da Pastyra ì Ahaval′nìka duš vašyh. </i>


text:
<pb/>Гэтак сама і вы, жанчыны, карэцеся сваім мужам, каб тыя зь іх, хто не скараецца слову, праз паводзіны жонак сваіх бяз слова здабываныя былі, </p><i> Gètak sama ì vy, žančyny, karècesâ svaìm mužam, kab tyâ z′ ìh, hto ne skaraecca slovu, praz pavodzìny žonak svaìh bâz slova zdabyvanyâ bylì, </i>


text:
калі ўбачаць вашае чыстае, богабаязнае жыцьцё. </p><i> kalì ǔbačac′ vašae čystae, bogabaâznae žyc′cë. </i>


text:
Хай будзе акрасаю вашай ня зьнешняе пляценьне валасоў, не залатыя ўборы альбо прыгажосьць у строях, </p><i> Haj budze akrasaû vašaj nâ z′nešnâe plâcen′ne valasoǔ, ne zalatyâ ǔbory al′bo prygažos′c′ u stroâh, </i>


text:
а чалавек шчырага сэрца ў нятленным харастве лагоднага і маўклівага духу, што каштоўна перад Богам. </p><i> a čalavek ščyraga sèrca ǔ nâtlennym harastve lagodnaga ì maǔklìvaga duhu, što kaštoǔna perad Bogam. </i>


text:
Так калісьці і сьвятыя жанчыны, якія клалі надзею на Бога, аздаблялі сябе, скараючыся сваім мужам: </p><i> Tak kalìs′cì ì s′vâtyâ žančyny, âkìâ klalì nadzeû na Boga, azdablâlì sâbe, skaraûčysâ svaìm mužam: </i>


text:
так Сарра скаралася Абрагаму, называючы яго спадаром; вы - дзеці ейныя, калі робіце дабро і не бянтэжыцеся ні ад якога страху. </p><i> tak Sarra skaralasâ Abragamu, nazyvaûčy âgo spadarom; vy - dzecì ejnyâ, kalì robìce dabro ì ne bântèžycesâ nì ad âkoga strahu. </i>


text:
<pb/>Гэтак сама і вы, мужы, абыходзьцеся разумна з жонкамі, як з самым крохкім посудам, і рабеце ім гонар як супольным спадкаемніцам любадайнага жыцьця, каб ня было вам завады ў малітвах. </p><i> Gètak sama ì vy, mužy, abyhodz′cesâ razumna z žonkamì, âk z samym krohkìm posudam, ì rabece ìm gonar âk supol′nym spadkaemnìcam lûbadajnaga žyc′câ, kab nâ bylo vam zavady ǔ malìtvah. </i>


text:
<pb/>Нарэшце, будзьце ўсе аднамысныя, спагадлівыя, браталюбныя, міласэрныя, шкадоблівыя, пакорнамудрыя; </p><i> Narèšce, budz′ce ǔse adnamysnyâ, spagadlìvyâ, bratalûbnyâ, mìlasèrnyâ, škadoblìvyâ, pakornamudryâ; </i>


text:
не плацеце злом за зло, альбо кленічам за кленіч; наадварот, дабраслоўце, ведаючы, што вы на тое пакліканы, каб успадчыньніць дабраславеньне. </p><i> ne placece zlom za zlo, al′bo klenìčam za klenìč; naadvarot, dabrasloǔce, vedaûčy, što vy na toe paklìkany, kab uspadčyn′nìc′ dabraslaven′ne. </i>


text:
<t>Бо хто любіць жыцьцё і хоча бачыць добрыя дні, той трымай язык свой ад зла і вусны свае ад ліхіх нагавораў,</t> </p><i> <t>Bo hto lûbìc′ žyc′cë ì hoča bačyc′ dobryâ dnì, toj trymaj âzyk svoj ad zla ì vusny svae ad lìhìh nagavoraǔ,</t> </i>


text:
<t>ухіляйся ад зла і рабі дабро, шукай міру ды імкніся да яго;</t> </p><i> <t>uhìlâjsâ ad zla ì rabì dabro, šukaj mìru dy ìmknìsâ da âgo;</t> </i>


text:
<t>бо вочы Госпада - да праведных, і вушы Ягоныя - да малітвы іхняе, а аблічча Гасподняе супроць ліхадзеяў, (каб вынішчыць іх зь зямлі).</t> </p><i> <t>bo vočy Gospada - da pravednyh, ì vušy Âgonyâ - da malìtvy ìhnâe, a ablìčča Gaspodnâe suproc′ lìhadzeâǔ, (kab vynìščyc′ ìh z′ zâmlì).</t> </i>


text:
<pb/>І хто ўчыніць вам ліха, калі вы будзеце рупіцца пра дабро? </p><i> Ì hto ǔčynìc′ vam lìha, kalì vy budzece rupìcca pra dabro? </i>


text:
Але калі і церпіце за праўду, дык вы дабрашчасныя; а страху іх ня бойцеся і не бянтэжцеся. </p><i> Ale kalì ì cerpìce za praǔdu, dyk vy dabraščasnyâ; a strahu ìh nâ bojcesâ ì ne bântèžcesâ. </i>


text:
Госпада Бога сьвяцеце ў сэрцах вашых; будзьце заўсёды гатовыя кожнаму, хто ў вас папытае адказу за вашу надзею, адказаць лагодна і дабралюбна; </p><i> Gospada Boga s′vâcece ǔ sèrcah vašyh; budz′ce zaǔsëdy gatovyâ kožnamu, hto ǔ vas papytae adkazu za vašu nadzeû, adkazac′ lagodna ì dabralûbna; </i>


text:
майце добрае сумленьне, каб гэтым, за што ліхасловяць вас як зладзеяў, былі пасаромлены ўсе, хто асуджае вашае добрае жыцьцё ў Хрысьце. </p><i> majce dobrae sumlen′ne, kab gètym, za što lìhaslovâc′ vas âk zladzeâǔ, bylì pasaromleny ǔse, hto asudžae vašae dobrae žyc′cë ǔ Hrys′ce. </i>


text:
Бо, калі заўгодна волі Божай, лепш пацярпець за добрыя дзеі, чым за благія; </p><i> Bo, kalì zaǔgodna volì Božaj, lepš pacârpec′ za dobryâ dzeì, čym za blagìâ; </i>


text:
бо і Хрыстос, каб прывесьці нас да Бога, аднаго разу пацярпеў за грахі нашыя, праведны за няправедных, быўшы забіты ў целе, але ажылы духам, </p><i> bo ì Hrystos, kab pryves′cì nas da Boga, adnago razu pacârpeǔ za grahì našyâ, pravedny za nâpravednyh, byǔšy zabìty ǔ cele, ale ažyly duham, </i>


text:
якім Ён і духам, што ў цямніцы былі, сышоўшы, прапаведаваў; </p><i> âkìm Ën ì duham, što ǔ câmnìcy bylì, syšoǔšy, prapavedavaǔ; </i>


text:
яны калісьці непакорлівыя былі Божаму доўгацярпеньню, што іх чакала, у дні Ноя, у часы будаваньня каўчэга, у якім нямногія, гэта значыцца, восем душ, уратаваліся ад вады. </p><i> âny kalìs′cì nepakorlìvyâ bylì Božamu doǔgacârpen′nû, što ìh čakala, u dnì Noâ, u časy budavan′nâ kaǔčèga, u âkìm nâmnogìâ, gèta značycca, vosem duš, uratavalìsâ ad vady. </i>


text:
Так і нас сёньня падобнае гэтаму вобразу хрышчэньне, не цялеснай нечыстаты абмываньне, а абяцаньне Богу добрага сумленьня, ратуе ўваскрэсеньнем Ісуса Хрыста, </p><i> Tak ì nas sën′nâ padobnae gètamu vobrazu hryščèn′ne, ne câlesnaj nečystaty abmyvan′ne, a abâcan′ne Bogu dobraga sumlen′nâ, ratue ǔvaskrèsen′nem Ìsusa Hrysta, </i>


text:
Які, узышоўшы на неба, сядзіць праваруч Бога, і Якому ўпакорыліся анёлы і ўлады і сілы. </p><i> Âkì, uzyšoǔšy na neba, sâdzìc′ pravaruč Boga, ì Âkomu ǔpakorylìsâ anëly ì ǔlady ì sìly. </i>


text:
<pb/>Дык вось, як Хрыстос пацярпеў за нас целам, дык і вы ўзбройцеся тою самаю думкаю; бо хто пакутуе целам, той перастае грашыць, </p><i> Dyk vos′, âk Hrystos pacârpeǔ za nas celam, dyk ì vy ǔzbrojcesâ toû samaû dumkaû; bo hto pakutue celam, toj perastae grašyc′, </i>


text:
каб рэшту часу ў целе ўжо жыць не паводле людзкіх пахацінстваў, а паводле волі Божай. </p><i> kab rèštu času ǔ cele ǔžo žyc′ ne pavodle lûdzkìh pahacìnstvaǔ, a pavodle volì Božaj. </i>


text:
Бо досыць, што вы ў мінулым часе жыцьця чынілі волю язычніцкую, аддаючыся нечысьці, пажадзе (мужаложству, скаталожству, непатрэбным помыслам), п'янству, лішніцы ў ежы і пітве і недарэчнаму ідаласлужэньню; </p><i> Bo dosyc′, što vy ǔ mìnulym čase žyc′câ čynìlì volû âzyčnìckuû, addaûčysâ nečys′cì, pažadze (mužaložstvu, skataložstvu, nepatrèbnym pomyslam), p'ânstvu, lìšnìcy ǔ ežy ì pìtve ì nedarèčnamu ìdalaslužèn′nû; </i>


text:
таму яны і зьдзіўляюцца, што вы ня маеце ўдзелу зь імі ў той самай распусьце, і бэсьцяць вас; </p><i> tamu âny ì z′dzìǔlâûcca, što vy nâ maece ǔdzelu z′ ìmì ǔ toj samaj raspus′ce, ì bès′câc′ vas; </i>


text:
яны дадуць адказ Таму, Хто неўзабаве мае судзіць жывых і мёртвых. </p><i> âny daduc′ adkaz Tamu, Hto neǔzabave mae sudzìc′ žyvyh ì mërtvyh. </i>


text:
Бо на тое і мёртвым было зьвеставана, каб яны па-людзку целам суд прыняўшы, жылі пабожна духам. </p><i> Bo na toe ì mërtvym bylo z′vestavana, kab âny pa-lûdzku celam sud prynâǔšy, žylì pabožna duham. </i>


text:
<pb/>Зрэшты, блізкі ўсяму канец. Дык вось будзьце ў добрым розуме і чувайце ў малітвах. </p><i> Zrèšty, blìzkì ǔsâmu kanec. Dyk vos′ budz′ce ǔ dobrym rozume ì čuvajce ǔ malìtvah. </i>


text:
А найболей за ўсё майце шчырую любоў адно да аднаго, бо любоў пакрывае мноства грахоў; </p><i> A najbolej za ǔsë majce ščyruû lûboǔ adno da adnago, bo lûboǔ pakryvae mnostva grahoǔ; </i>


text:
будзьце гасьцінныя адно да аднаго без нарокаў; </p><i> budz′ce gas′cìnnyâ adno da adnago bez narokaǔ; </i>


text:
служэце адно аднаму, кожны тым дарам, які атрымаў, як добрыя дойліды разнастайнай мілаты Божай. </p><i> služèce adno adnamu, kožny tym daram, âkì atrymaǔ, âk dobryâ dojlìdy raznastajnaj mìlaty Božaj. </i>


text:
Калі гаворыць хто, гавары як словы Божыя; ці калі служыць хто, служы сілаю, якую дае Бог, каб ва ўсім ўслаўляўся Бог празь Ісуса Хрыста, Якому слава і ўлада навекі вечныя. Амін. </p><i> Kalì gavoryc′ hto, gavary âk slovy Božyâ; cì kalì služyc′ hto, služy sìlaû, âkuû dae Bog, kab va ǔsìm ǔslaǔlâǔsâ Bog praz′ Ìsusa Hrysta, Âkomu slava ì ǔlada navekì večnyâ. Amìn. </i>


text:
<pb/>Любасныя! вогненнай спакусы, што пасылаецца на выпрабаваньне вам, ня цурайцеся, быццам прыгоды вам чужой, </p><i> Lûbasnyâ! vognennaj spakusy, što pasylaecca na vyprabavan′ne vam, nâ curajcesâ, byccam prygody vam čužoj, </i>


text:
але як што вы маеце долю ў Хрыстовых цярпеньнях, радуйцеся, ды і ў зьяўленьні славы Ягонай узрадуецеся і ўзьвесялецеся. </p><i> ale âk što vy maece dolû ǔ Hrystovyh cârpen′nâh, radujcesâ, dy ì ǔ z′âǔlen′nì slavy Âgonaj uzraduecesâ ì ǔz′vesâlecesâ. </i>


text:
Калі клянуць вас за імя Хрыстовае, дык вы дабрашчасныя, бо Дух славы, Дух Божы спачывае на вас: тыя ганяць Яго, а вы ўслаўляйце. </p><i> Kalì klânuc′ vas za ìmâ Hrystovae, dyk vy dabraščasnyâ, bo Duh slavy, Duh Božy spačyvae na vas: tyâ ganâc′ Âgo, a vy ǔslaǔlâjce. </i>


text:
Толькі б не пацярпеў хто з вас як забойца, альбо злодзей, альбо як ліхадзей, альбо як захопнік чужога; </p><i> Tol′kì b ne pacârpeǔ hto z vas âk zabojca, al′bo zlodzej, al′bo âk lìhadzej, al′bo âk zahopnìk čužoga; </i>


text:
а калі як Хрысьціянін, дык не саромейся, а ўслаўляй Бога за такую долю. </p><i> a kalì âk Hrys′cìânìn, dyk ne saromejsâ, a ǔslaǔlâj Boga za takuû dolû. </i>


text:
Бо пара пачынацца суду з дома Божага; а калі найперш з нас пачнецца, дык які канец тым, хто не скараецца Дабравесьцю Божаму? </p><i> Bo para pačynacca sudu z doma Božaga; a kalì najperš z nas pačnecca, dyk âkì kanec tym, hto ne skaraecca Dabraves′cû Božamu? </i>


text:
<t>І калі праведнік ледзьве ратуецца, дык бязбожнік і грэшны дзе апынецца?</t> </p><i> <t>Ì kalì pravednìk ledz′ve ratuecca, dyk bâzbožnìk ì grèšny dze apynecca?</t> </i>


text:
<pb/>Дык вось, пакутнікі па волі Божай няхай аддадуць Яму, як праўдзіваму Садзецелю, душы свае, робячы дабро. </p><i> Dyk vos′, pakutnìkì pa volì Božaj nâhaj addaduc′ Âmu, âk praǔdzìvamu Sadzecelû, dušy svae, robâčy dabro. </i>


text:
<pb/>Пастыраў вашых умаўляю я, супастыр і сьведка цярпеньняў Хрыстовых і саўдзельнік у славе, якая павінна адкрыцца: </p><i> Pastyraǔ vašyh umaǔlâû â, supastyr ì s′vedka cârpen′nâǔ Hrystovyh ì saǔdzel′nìk u slave, âkaâ pavìnna adkrycca: </i>


text:
пасьвіце Божы статак, які ў вас, наглядайце за ім ня з прынукі, а з ахвоты і богаспадобна, ня дзеля гнюснай карысьлівасьці, а з руплівасьці, </p><i> pas′vìce Božy statak, âkì ǔ vas, naglâdajce za ìm nâ z prynukì, a z ahvoty ì bogaspadobna, nâ dzelâ gnûsnaj karys′lìvas′cì, a z ruplìvas′cì, </i>


text:
і не пануючы над спадчынай Божай, а даючы прыклад статку, - </p><i> ì ne panuûčy nad spadčynaj Božaj, a daûčy pryklad statku, - </i>


text:
<pb/>і калі зьявіцца Пастыраначальнік, вы атрымаеце неўвядальны вянок славы. </p><i> ì kalì z′âvìcca Pastyranačal′nìk, vy atrymaece neǔvâdal′ny vânok slavy. </i>


text:
<pb/>Таксама і малодшыя, карэцеся пастырам; <t>а ўсе, скараючыся адно аднаму, набярэцеся пакорлівай мудрасьці, таму што Бог ганарыстым працівіцца, а пакорным дае мілату.</t> </p><i> Taksama ì malodšyâ, karècesâ pastyram; <t>a ǔse, skaraûčysâ adno adnamu, nabârècesâ pakorlìvaj mudras′cì, tamu što Bog ganarystym pracìvìcca, a pakornym dae mìlatu.</t> </i>


text:
<pb/>Дык вось упакорцеся пад моцнай рукою Божай, хай узьнясе вас у свой час; </p><i> Dyk vos′ upakorcesâ pad mocnaj rukoû Božaj, haj uz′nâse vas u svoj čas; </i>


text:
усе клопаты вашыя ўскладзеце на Яго, бо Ён дбае пра вас. </p><i> use klopaty vašyâ ǔskladzece na Âgo, bo Ën dbae pra vas. </i>


text:
<pb/>Цьверазейце, чувайце, бо супраціўнік ваш д'ябал ходзіць, як рыклівы леў, шукаючы каго праглынуць; </p><i> C′verazejce, čuvajce, bo supracìǔnìk vaš d'âbal hodzìc′, âk ryklìvy leǔ, šukaûčy kago praglynuc′; </i>


text:
<pb/>стойце супроць яго цьвёрдаю вераю, ведаючы, што такія самыя цярпеньні выпадаюць і братам вашым у сьвеце. </p><i> stojce suproc′ âgo c′vërdaû veraû, vedaûčy, što takìâ samyâ cârpen′nì vypadaûc′ ì bratam vašym u s′vece. </i>


text:
А Бог усялякай мілаты, паклікаўшы нас у вечную славу Сваю ў Хрысьце Ісусе, Сам пасьля нядоўгага цяпреньня вашага, няхай удасканаліць вас, няхай угрунтуе, няхай умацуе, няхай зробіць непахіснымі. </p><i> A Bog usâlâkaj mìlaty, paklìkaǔšy nas u večnuû slavu Svaû ǔ Hrys′ce Ìsuse, Sam pas′lâ nâdoǔgaga câpren′nâ vašaga, nâhaj udaskanalìc′ vas, nâhaj ugruntue, nâhaj umacue, nâhaj zrobìc′ nepahìsnymì. </i>


text:
<pb/>Гэта сьцісла напісаў я вам праз Сылуана, вернага, як думаю, вашага брата, каб упэўніць вас, суцяшаючы і сьведчачы, што гэта ў ісьціне мілата Божая, у якой вы стаіце. </p><i> Gèta s′cìsla napìsaǔ â vam praz Syluana, vernaga, âk dumaû, vašaga brata, kab upèǔnìc′ vas, sucâšaûčy ì s′vedčačy, što gèta ǔ ìs′cìne mìlata Božaâ, u âkoj vy staìce. </i>


text:
Вітае вас выбраная, падобна вам, царква ў Вавілоне і Марк, сын мой. </p><i> Vìtae vas vybranaâ, padobna vam, carkva ǔ Vavìlone ì Mark, syn moj. </i>


text:
Вітайце адно аднаго пацалункам любові. Мір вам усім у Хрысьце Ісусе. Амін. </p><i> Vìtajce adno adnago pacalunkam lûbovì. Mìr vam usìm u Hrys′ce Ìsuse. Amìn. </i>


text:
<pb/>Сымон Пётр, раб і апостал Ісуса Хрыста, тым, якія прынялі з намі аднолькава дарагую веру ў праўдзе Бога нашага і Збаўцы Ісуса Хрыста: </p><i> Symon Pëtr, rab ì apostal Ìsusa Hrysta, tym, âkìâ prynâlì z namì adnol′kava daraguû veru ǔ praǔdze Boga našaga ì Zbaǔcy Ìsusa Hrysta: </i>


text:
мілата і мір вам хай памножыцца ў пазнаньні Бога і Хрыста Ісуса, Госпада нашага. </p><i> mìlata ì mìr vam haj pamnožycca ǔ paznan′nì Boga ì Hrysta Ìsusa, Gospada našaga. </i>


text:
<pb/>Як ад Божае сілы Ягонай даравана нам усё патрэбнае для жыцьця і пабожнасьці, праз спазнаньне Таго, Хто паклікаў нас славаю і цнотаю, </p><i> Âk ad Božae sìly Âgonaj daravana nam usë patrèbnae dlâ žyc′câ ì pabožnas′cì, praz spaznan′ne Tago, Hto paklìkaǔ nas slavaû ì cnotaû, </i>


text:
якімі нам дараваны вялікія і каштоўныя абяцаньні, каб вы празь іх сталіся супольнікамі Божае Прыроды, адышоўшы ад псоты пажадлівасьцю, якая пануе ў сьвеце, </p><i> âkìmì nam daravany vâlìkìâ ì kaštoǔnyâ abâcan′nì, kab vy praz′ ìh stalìsâ supol′nìkamì Božae Pryrody, adyšoǔšy ad psoty pažadlìvas′cû, âkaâ panue ǔ s′vece, </i>


text:
дык вы, прыкладаючы да гэтага ўсю дбайнасьць, пакажэце ў веры вашай цноту, у цноце разважлівасьць, </p><i> dyk vy, prykladaûčy da gètaga ǔsû dbajnas′c′, pakažèce ǔ very vašaj cnotu, u cnoce razvažlìvas′c′, </i>


text:
у разважлівасьці ўстрымлівасьць, ва ўстрымлівасьці цярплівасьць, у цярплівасьці пабожнасьць, </p><i> u razvažlìvas′cì ǔstrymlìvas′c′, va ǔstrymlìvas′cì cârplìvas′c′, u cârplìvas′cì pabožnas′c′, </i>


text:
у пабожнасьці браталюбнасьць, у браталюбнасьці любасьць. </p><i> u pabožnas′cì bratalûbnas′c′, u bratalûbnas′cì lûbas′c′. </i>


text:
Калі гэта ў вас ёсьць і памнажаецца, дык вы не застаняцеся бяз удачы і плёну ў спазнаньні Госпада нашага Ісуса Хрыста; </p><i> Kalì gèta ǔ vas ës′c′ ì pamnažaecca, dyk vy ne zastanâcesâ bâz udačy ì plënu ǔ spaznan′nì Gospada našaga Ìsusa Hrysta; </i>


text:
а ў кім няма гэтага, той сьляпы, заплюшчыў вочы, забыўся пра ачышчэньне ад ранейшых грахоў сваіх. </p><i> a ǔ kìm nâma gètaga, toj s′lâpy, zaplûščyǔ vočy, zabyǔsâ pra ačyščèn′ne ad ranejšyh grahoǔ svaìh. </i>


text:
А таму, браты, болей і болей дбайце пра тое, каб рабіць цьвёрдым вашае пакліканьне і выбраньне: так робячы, ніколі не спатыкнецеся, </p><i> A tamu, braty, bolej ì bolej dbajce pra toe, kab rabìc′ c′vërdym vašae paklìkan′ne ì vybran′ne: tak robâčy, nìkolì ne spatyknecesâ, </i>


text:
бо так адчыніцца вам свабодны ўваход у вечнае Царства Госпада нашага і Збаўцы Ісуса Хрыста. </p><i> bo tak adčynìcca vam svabodny ǔvahod u večnae Carstva Gospada našaga ì Zbaǔcy Ìsusa Hrysta. </i>


text:
<pb/>Таму я ніколі не перастану нагадваць вам пра гэта, хоць вы тое і ведаеце і ўмацаваныя ў існай праўдзе. </p><i> Tamu â nìkolì ne perastanu nagadvac′ vam pra gèta, hoc′ vy toe ì vedaece ì ǔmacavanyâ ǔ ìsnaj praǔdze. </i>


text:
А справядлівым лічу, пакуль я ў гэтай цялеснай храміне, падбадзёрваць вас напамінам, </p><i> A spravâdlìvym lìču, pakul′ â ǔ gètaj câlesnaj hramìne, padbadzërvac′ vas napamìnam, </i>


text:
ведаючы, што неўзабаве павінен буду пакінуць храміну маю, як і Гасподзь наш Ісус Хрыстос адкрыў мне. </p><i> vedaûčy, što neǔzabave pavìnen budu pakìnuc′ hramìnu maû, âk ì Gaspodz′ naš Ìsus Hrystos adkryǔ mne. </i>


text:
Буду, аднак, старацца, каб вы і пасьля майго адыходу заўсёды згадвалі гэта ў памяці. </p><i> Budu, adnak, staracca, kab vy ì pas′lâ majgo adyhodu zaǔsëdy zgadvalì gèta ǔ pamâcì. </i>


text:
<pb/>Бо мы абвясьцілі вам сілу і прышэсьце Госпада нашага Ісуса Хрыста, не за хітра сплеценымі байкамі йдучы, а быўшы навочнымі сьведкамі Ягонай велічы. </p><i> Bo my abvâs′cìlì vam sìlu ì pryšès′ce Gospada našaga Ìsusa Hrysta, ne za hìtra splecenymì bajkamì jdučy, a byǔšy navočnymì s′vedkamì Âgonaj velìčy. </i>


text:
Бо Ён прыняў ад Бога Айца гонар і славу, калі ад гожай славы даляцеў да Яго такі голас: "Гэты ёсьць Сын Мой Любасны, Якога Я ўпадабаў". </p><i> Bo Ën prynâǔ ad Boga Ajca gonar ì slavu, kalì ad gožaj slavy dalâceǔ da Âgo takì golas: "Gèty ës′c′ Syn Moj Lûbasny, Âkoga Â ǔpadabaǔ". </i>


text:
І гэты голас, які зь нябёсаў зышоў, мы чулі, калі былі зь Ім на сьвятой гары. </p><i> Ì gèty golas, âkì z′ nâbësaǔ zyšoǔ, my čulì, kalì bylì z′ Ìm na s′vâtoj gary. </i>


text:
<pb/>І пры тым мы маем самае пэўнае прарочае слова; і вы добра робіце, што зьвяртаецеся да яго, як да сьветача, які зьзяе ў цёмным месцы, пакуль не пачынае брацца на дзень і ня ўзыдзе ранішняя зорка ў сэрцах вашых, </p><i> Ì pry tym my maem samae pèǔnae praročae slova; ì vy dobra robìce, što z′vârtaecesâ da âgo, âk da s′vetača, âkì z′zâe ǔ cëmnym mescy, pakul′ ne pačynae bracca na dzen′ ì nâ ǔzydze ranìšnââ zorka ǔ sèrcah vašyh, </i>


text:
ведаючы перш за ўсё тое, што ніякага прароцтва ў Пісаньні нельга тлумачыць паводле свайго разуменьня. </p><i> vedaûčy perš za ǔsë toe, što nìâkaga praroctva ǔ Pìsan′nì nel′ga tlumačyc′ pavodle svajgo razumen′nâ. </i>


text:
Бо ніколі прароцтва ня бывала агалошана з волі людзкой, а прамаўлялі яго сьвятыя Божыя людзі, натхнёныя Духам Сьвятым. </p><i> Bo nìkolì praroctva nâ byvala agalošana z volì lûdzkoj, a pramaǔlâlì âgo s′vâtyâ Božyâ lûdzì, nathnënyâ Duham S′vâtym. </i>


text:
<pb/>Былі й ілжэпрарокі ў народзе, як і ў вас будуць ілжэнастаўнікі, якія ўвядуць згубныя ерасі, і адракаючыся ад Госпада, Які адкупіў іх, навядуць самі на сябе неўзабаўную пагібель. </p><i> Bylì j ìlžèprarokì ǔ narodze, âk ì ǔ vas buduc′ ìlžènastaǔnìkì, âkìâ ǔvâduc′ zgubnyâ erasì, ì adrakaûčysâ ad Gospada, Âkì adkupìǔ ìh, navâduc′ samì na sâbe neǔzabaǔnuû pagìbel′. </i>


text:
І многія пасьледуюць іхняй распусьце, і празь іх шлях праўды будзе зьняважаны. </p><i> Ì mnogìâ pas′leduûc′ ìhnâj raspus′ce, ì praz′ ìh šlâh praǔdy budze z′nâvažany. </i>


text:
І ў любазьдзірстве будуць лавіць вас лісьлівымі словамі; суд ім даўно гатовы і пагібель іхняя ня дрэмле. </p><i> Ì ǔ lûbaz′dzìrstve buduc′ lavìc′ vas lìs′lìvymì slovamì; sud ìm daǔno gatovy ì pagìbel′ ìhnââ nâ drèmle. </i>


text:
<pb/>Бо калі Бог анёлаў нашых ня літаваў, а, павязаўшы кайданамі пякельнага мораку, перадаў захаваць іх суду на пакараньне, </p><i> Bo kalì Bog anëlaǔ našyh nâ lìtavaǔ, a, pavâzaǔšy kajdanamì pâkel′naga moraku, peradaǔ zahavac′ ìh sudu na pakaran′ne, </i>


text:
і калі не пашкадаваў першага сьвету, а ў васьмі душах захаваў сям'ю Ноя, вястуна праўды, калі навёў патоп на сьвет бязбожных; </p><i> ì kalì ne paškadavaǔ peršaga s′vetu, a ǔ vas′mì dušah zahavaǔ sâm'û Noâ, vâstuna praǔdy, kalì navëǔ patop na s′vet bâzbožnyh; </i>


text:
і калі гарады Садомскія і Гаморскія, асудзіўшы на вынішчэньне, абярнуў у попел, паказаўшы прыклад будучым бязбожнікам, </p><i> ì kalì garady Sadomskìâ ì Gamorskìâ, asudzìǔšy na vynìščèn′ne, abârnuǔ u popel, pakazaǔšy pryklad budučym bâzbožnìkam, </i>


text:
а праведнага Лота, стомленага адносінамі паміж людзьмі шалёна разбэшчанымі, выбавіў, </p><i> a pravednaga Lota, stomlenaga adnosìnamì pamìž lûdz′mì šalëna razbèščanymì, vybavìǔ, </i>


text:
бо гэты праведнік, жывучы сярод іх, кожны дзень мучыўся ў справядлівай душы, бачачы і чуючы справы беззаконныя, - </p><i> bo gèty pravednìk, žyvučy sârod ìh, kožny dzen′ mučyǔsâ ǔ spravâdlìvaj dušy, bačačy ì čuûčy spravy bezzakonnyâ, - </i>


text:
дык, вядома, ведае Гасподзь, як асланяць пабожных ад спакусы, а беззаконцаў захаваць да дня суднага, на пакараньне, </p><i> dyk, vâdoma, vedae Gaspodz′, âk aslanâc′ pabožnyh ad spakusy, a bezzakoncaǔ zahavac′ da dnâ sudnaga, na pakaran′ne, </i>


text:
а асабліва тых, якія ідуць па сьледзе брудных пахацінстваў плоці, пагарджаюць уладамі, дзёрзкія, самавольнікі, і не баяцца ліхасловіць вышэйшых, </p><i> a asablìva tyh, âkìâ ìduc′ pa s′ledze brudnyh pahacìnstvaǔ plocì, pagardžaûc′ uladamì, dzërzkìâ, samavol′nìkì, ì ne baâcca lìhaslovìc′ vyšèjšyh, </i>


text:
тым часам як анёлы, большыя за іх моцай і сілай, не нясуць на іх да Госпада дакорлівай асуды. </p><i> tym časam âk anëly, bol′šyâ za ìh mocaj ì sìlaj, ne nâsuc′ na ìh da Gospada dakorlìvaj asudy. </i>


text:
Яны, як бязмоўныя жывёлы, якіх водзіць іхняя прырода, народжаныя на ўпаляваньне і вынішчэньне, ліхасловячы тое, чаго не разумеюць, у разбэшчанасьці сваёй вынішчацца; </p><i> Âny, âk bâzmoǔnyâ žyvëly, âkìh vodzìc′ ìhnââ pryroda, narodžanyâ na ǔpalâvan′ne ì vynìščèn′ne, lìhaslovâčy toe, čago ne razumeûc′, u razbèščanas′cì svaëj vynìščacca; </i>


text:
яны атрымаюць помсту за беззаконьне: бо яны бачаць асалоду ў штодзённай распусьце; паганьбенцы і паскуднікі, яны цешацца з ашукаў сваіх, банкетуючы з вамі; </p><i> âny atrymaûc′ pomstu za bezzakon′ne: bo âny bačac′ asalodu ǔ štodzënnaj raspus′ce; pagan′bency ì paskudnìkì, âny cešacca z ašukaǔ svaìh, banketuûčy z vamì; </i>


text:
вочы ў іх поўныя юру і няспыннага грэху; яны вабяць нямоцныя душы; сэрца ў іх прывучана да любазьдзірства: гэта - сыны пракляцьця; </p><i> vočy ǔ ìh poǔnyâ ûru ì nâspynnaga grèhu; âny vabâc′ nâmocnyâ dušy; sèrca ǔ ìh pryvučana da lûbaz′dzìrstva: gèta - syny praklâc′câ; </i>


text:
пакінуўшы простую дарогу, яны заблудзіліся і пайшлі па сьлядах Валаама, сына Васоравага, які палюбіў плату несправядлівую, </p><i> pakìnuǔšy prostuû darogu, âny zabludzìlìsâ ì pajšlì pa s′lâdah Valaama, syna Vasoravaga, âkì palûbìǔ platu nespravâdlìvuû, </i>


text:
але быў выкрыты ў сваім беззаконьні: нямая асьліца, загаварыўшы чалавечым голасам, спыніла безгалоўе прарока. </p><i> ale byǔ vykryty ǔ svaìm bezzakon′nì: nâmaâ as′lìca, zagavaryǔšy čalavečym golasam, spynìla bezgaloǔe praroka. </i>


text:
<pb/>Гэта - бязводныя крыніцы, хмары і туманы, гнаныя бураю: ім падрыхтаваны морак вечнай цемрадзі. </p><i> Gèta - bâzvodnyâ krynìcy, hmary ì tumany, gnanyâ buraû: ìm padryhtavany morak večnaj cemradzì. </i>


text:
Бо, прамаўляючы пыхлівае пустаслоўе, яны надзяць пажадаю цела і распустаю тых, што ледзьве ўцяклі ад замарочаных аблудаю; </p><i> Bo, pramaǔlâûčy pyhlìvae pustasloǔe, âny nadzâc′ pažadaû cela ì raspustaû tyh, što ledz′ve ǔcâklì ad zamaročanyh abludaû; </i>


text:
абяцаюць ім свабоду, а самыя рабы тленьня; бо, хто кім пераможаны, той таму і раб. </p><i> abâcaûc′ ìm svabodu, a samyâ raby tlen′nâ; bo, hto kìm peramožany, toj tamu ì rab. </i>


text:
Бо, калі, унікнуўшы нечысьці сьвету праз спазнаньне Госпада і Збаўцы нашага Ісуса Хрыста, зноў заблытваюцца ў іх і перамагаюцца імі, дык апошняе для такіх бывае горш за першае. </p><i> Bo, kalì, unìknuǔšy nečys′cì s′vetu praz spaznan′ne Gospada ì Zbaǔcy našaga Ìsusa Hrysta, znoǔ zablytvaûcca ǔ ìh ì peramagaûcca ìmì, dyk apošnâe dlâ takìh byvae gorš za peršae. </i>


text:
Лепей бы ім не спазнаць дарогі праўды, чым, спазнаўшы, вярнуцца назад ад перададзенай ім сьвятой запаведзі. </p><i> Lepej by ìm ne spaznac′ darogì praǔdy, čym, spaznaǔšy, vârnucca nazad ad peradadzenaj ìm s′vâtoj zapavedzì. </i>


text:
Бо здараецца зь імі як у той праўдзівай прымаўцы: <t>сабака вяртаецца на ваніты свае, і: памытая сьвіньня ідзе качацца ў балоце.</t> </p><i> Bo zdaraecca z′ ìmì âk u toj praǔdzìvaj prymaǔcy: <t>sabaka vârtaecca na vanìty svae, ì: pamytaâ s′vìn′nâ ìdze kačacca ǔ baloce.</t> </i>


text:
<pb/>Гэта ўжо другое пасланьне пішу вам, любасныя; у ім напамінам буджу вашую чыстую думку, </p><i> Gèta ǔžo drugoe paslan′ne pìšu vam, lûbasnyâ; u ìm napamìnam budžu vašuû čystuû dumku, </i>


text:
каб вы памяталі словы, раней сказаныя сьвятымі прарокамі, і запаведзь Госпада і Збаўцы, перададзеную апосталамі вашымі: </p><i> kab vy pamâtalì slovy, ranej skazanyâ s′vâtymì prarokamì, ì zapavedz′ Gospada ì Zbaǔcy, peradadzenuû apostalamì vašymì: </i>


text:
найперш ведайце, што ў апошнія дні прыйдуць нахабныя паглумшчыкі, якія ўчыняюць паводле сваіх пахаценьняў </p><i> najperš vedajce, što ǔ apošnìâ dnì pryjduc′ nahabnyâ paglumščykì, âkìâ ǔčynâûc′ pavodle svaìh pahacen′nâǔ </i>


text:
і кажуць: дзе абяцаньне прышэсьця Ягонага? бо з таго часу, як пачалі паміраць бацькі, ад пачатку тварэньня ўсё застаецца гэтак сама. </p><i> ì kažuc′: dze abâcan′ne pryšès′câ Âgonaga? bo z tago času, âk pačalì pamìrac′ bac′kì, ad pačatku tvarèn′nâ ǔsë zastaecca gètak sama. </i>


text:
<pb/>Тыя, што думаюць так, ня ведаюць, што на пачатку словам Божым нябёсы і зямля складзены з вады і вадою: </p><i> Tyâ, što dumaûc′ tak, nâ vedaûc′, što na pačatku slovam Božym nâbësy ì zâmlâ skladzeny z vady ì vadoû: </i>


text:
таму тагачасны сьвет загінуў, будучы затоплены вадою. </p><i> tamu tagačasny s′vet zagìnuǔ, budučy zatopleny vadoû. </i>


text:
А цяперашнія неба і зямля, захаваныя тым самым словам, зьберагаюцца вагню на судны дзень і загубу бязбожных людзей. </p><i> A câperašnìâ neba ì zâmlâ, zahavanyâ tym samym slovam, z′beragaûcca vagnû na sudny dzen′ ì zagubu bâzbožnyh lûdzej. </i>


text:
<pb/>Адно тое не павінна быць схавана ад вас, любасныя, што ў Госпада адзін дзень, як тысяча год, і тысяча год, як адзін дзень. </p><i> Adno toe ne pavìnna byc′ shavana ad vas, lûbasnyâ, što ǔ Gospada adzìn dzen′, âk tysâča god, ì tysâča god, âk adzìn dzen′. </i>


text:
Не марудзіць Гасподзь з выкананьнем абяцаньня, як некаторыя лічаць гэта марудлівасьцю; а доўга трывае нас, ня хочучы, каб хто загінуў, а каб усе прыйшлі да каяньня. </p><i> Ne marudzìc′ Gaspodz′ z vykanan′nem abâcan′nâ, âk nekatoryâ lìčac′ gèta marudlìvas′cû; a doǔga tryvae nas, nâ hočučy, kab hto zagìnuǔ, a kab use pryjšlì da kaân′nâ. </i>


text:
Прыйдзе ж дзень Гасподні, як злодзей ноччу, і тады нябёсы з грукатам мінуцца, а стыхіі, распаленыя, разбурацца ўшчэнт, зямля і ўсе дзеі на ёй згараць. </p><i> Pryjdze ž dzen′ Gaspodnì, âk zlodzej nočču, ì tady nâbësy z grukatam mìnucca, a styhìì, raspalenyâ, razburacca ǔščènt, zâmlâ ì ǔse dzeì na ëj zgarac′. </i>


text:
Калі так усё гэта зруйнуецца, дык якімі павінны быць у сьвятым жыцьці і пабожнасьці вы, </p><i> Kalì tak usë gèta zrujnuecca, dyk âkìmì pavìnny byc′ u s′vâtym žyc′cì ì pabožnas′cì vy, </i>


text:
хто чакае і прагне прышэсьця дня Божага, калі ўспалымнёныя нябёсы разбурацца і распаленыя стыхіі растопяцца. </p><i> hto čakae ì pragne pryšès′câ dnâ Božaga, kalì ǔspalymnënyâ nâbësy razburacca ì raspalenyâ styhìì rastopâcca. </i>


text:
Але мы, паводле абяцаньня Ягонага, чакаем новага неба і новай зямлі, на якіх жыве праўда. </p><i> Ale my, pavodle abâcan′nâ Âgonaga, čakaem novaga neba ì novaj zâmlì, na âkìh žyve praǔda. </i>


text:
<pb/>Дык вось, любасныя, чакаючы гэтага, пастарайцеся зьявіцца перад Ім неапаганенымі і беспахібнымі ў сьвеце; </p><i> Dyk vos′, lûbasnyâ, čakaûčy gètaga, pastarajcesâ z′âvìcca perad Ìm neapaganenymì ì bespahìbnymì ǔ s′vece; </i>


text:
і доўгае трываньне Госпада нашага прымайце за выратаваньне, як і любасны брат наш Павал паводле дадзенай яму мудрасьці напісаў вам, </p><i> ì doǔgae tryvan′ne Gospada našaga prymajce za vyratavan′ne, âk ì lûbasny brat naš Paval pavodle dadzenaj âmu mudras′cì napìsaǔ vam, </i>


text:
як ён кажа пра гэта і ва ўсіх пасланьнях, у якіх ёсьць нешта цяжка зразумелае, што невукі і няўмоцненыя, на сваю ж пагібель, перакручваюць, як і іншыя Пісаньні. </p><i> âk ën kaža pra gèta ì va ǔsìh paslan′nâh, u âkìh ës′c′ nešta câžka zrazumelae, što nevukì ì nâǔmocnenyâ, na svaû ž pagìbel′, perakručvaûc′, âk ì ìnšyâ Pìsan′nì. </i>


text:
Дык вось вы, любасныя, паведамленыя пра гэта загадзя, асьцерагайцеся, каб вам не захапіцца аблудамі беззаконьнікаў і не адпасьці ад сваёй угрунтаванасьці, </p><i> Dyk vos′ vy, lûbasnyâ, pavedamlenyâ pra gèta zagadzâ, as′ceragajcesâ, kab vam ne zahapìcca abludamì bezzakon′nìkaǔ ì ne adpas′cì ad svaëj ugruntavanas′cì, </i>


text:
а гадуйцеся ў мілаце і пазнаньні Госпада нашага і Збаўцы Ісуса Хрыста. Яму слава і цяпер і ў дзень вечны. Амін. </p><i> a gadujcesâ ǔ mìlace ì paznan′nì Gospada našaga ì Zbaǔcy Ìsusa Hrysta. Âmu slava ì câper ì ǔ dzen′ večny. Amìn. </i>


text:
<pb/>Пра тое, што было ад пачатку, што мы чулі, што бачылі на свае вочы, што разглядвалі і што адчувалі рукі нашыя, пра Слова жыцьця, - </p><i> Pra toe, što bylo ad pačatku, što my čulì, što bačylì na svae vočy, što razglâdvalì ì što adčuvalì rukì našyâ, pra Slova žyc′câ, - </i>


text:
бо жыцьцё зьявілася, і мы бачылі і сьведчым, і абвяшчаем вам гэтае вечнае жыцьцё, якое было ў Айца і зьявілася нам - </p><i> bo žyc′cë z′âvìlasâ, ì my bačylì ì s′vedčym, ì abvâščaem vam gètae večnae žyc′cë, âkoe bylo ǔ Ajca ì z′âvìlasâ nam - </i>


text:
пра тое, што мы бачылі і чулі, абвяшчаем вам, каб і вы мелі лучнасьць з намі; а нашая лучнасьць - з Айцом і Сынам Ягоным, Ісусам Хрыстом. </p><i> pra toe, što my bačylì ì čulì, abvâščaem vam, kab ì vy melì lučnas′c′ z namì; a našaâ lučnas′c′ - z Ajcom ì Synam Âgonym, Ìsusam Hrystom. </i>


text:
І гэта пішам вам, каб радасьць вашая была поўная. </p><i> Ì gèta pìšam vam, kab radas′c′ vašaâ byla poǔnaâ. </i>


text:
<pb/>І вось зьвеставаньне, якое мы чулі ад Яго і абвяшчаем вам: Бог ёсьць сьвятло, і няма ў Ім ніякае цемры. </p><i> Ì vos′ z′vestavan′ne, âkoe my čulì ad Âgo ì abvâščaem vam: Bog ës′c′ s′vâtlo, ì nâma ǔ Ìm nìâkae cemry. </i>


text:
Калі мы кажам, што маем лучнасьць зь Ім, а ходзім у цемры, дык мы хлусім і ня ўчыняем па праўдзе; </p><i> Kalì my kažam, što maem lučnas′c′ z′ Ìm, a hodzìm u cemry, dyk my hlusìm ì nâ ǔčynâem pa praǔdze; </i>


text:
а калі ходзім у сьвятле, як Ён у сьвятле, дык маем лучнасьць адно з адным, і Кроў Ісуса Хрыста, Сына Ягонага, ачышчае нас ад усякага грэху. </p><i> a kalì hodzìm u s′vâtle, âk Ën u s′vâtle, dyk maem lučnas′c′ adno z adnym, ì Kroǔ Ìsusa Hrysta, Syna Âgonaga, ačyščae nas ad usâkaga grèhu. </i>


text:
Калі кажам, што ня маем грэху, ашукваем самі сябе, і праўды няма ў нас. </p><i> Kalì kažam, što nâ maem grèhu, ašukvaem samì sâbe, ì praǔdy nâma ǔ nas. </i>


text:
Калі ж вызнаём грахі нашыя, дык Ён, верны і праведны, даруе нам грахі (нашыя) і ачысьціць нас ад усякай няпраўды. </p><i> Kalì ž vyznaëm grahì našyâ, dyk Ën, verny ì pravedny, darue nam grahì (našyâ) ì ačys′cìc′ nas ad usâkaj nâpraǔdy. </i>


text:
Калі кажам, што мы не зграшылі, дык робім зь Яго падманшчыка, і слова Ягонага няма ў нас. </p><i> Kalì kažam, što my ne zgrašylì, dyk robìm z′ Âgo padmanščyka, ì slova Âgonaga nâma ǔ nas. </i>


text:
<pb/>Дзеці мае! гэта пішу вам, каб вы не грашылі; а калі б хто зграшыў, дык мы маем Заступніка перад Айцом, Ісуса Хрыста, Праведніка: </p><i> Dzecì mae! gèta pìšu vam, kab vy ne grašylì; a kalì b hto zgrašyǔ, dyk my maem Zastupnìka perad Ajcom, Ìsusa Hrysta, Pravednìka: </i>


text:
Ён ёсьць ахвяра мілажалю за грахі нашыя, і ня толькі за нашыя, але і ўсяго сьвету. </p><i> Ën ës′c′ ahvâra mìlažalû za grahì našyâ, ì nâ tol′kì za našyâ, ale ì ǔsâgo s′vetu. </i>


text:
А што мы спазналі Яго, ведаем з таго, што выконваем Ягоныя запаведзі. </p><i> A što my spaznalì Âgo, vedaem z tago, što vykonvaem Âgonyâ zapavedzì. </i>


text:
Хто кажа: "я спазнаў Яго", а запаведзяў Ягоных ня выконвае, той хлус, і няма ў ім ісьціны; </p><i> Hto kaža: "â spaznaǔ Âgo", a zapavedzâǔ Âgonyh nâ vykonvae, toj hlus, ì nâma ǔ ìm ìs′cìny; </i>


text:
а хто выконвае слова Ягонае, у тым сапраўды любоў Божая споўнілася: з гэтага даведваемся, што мы ў Ім. </p><i> a hto vykonvae slova Âgonae, u tym sapraǔdy lûboǔ Božaâ spoǔnìlasâ: z gètaga davedvaemsâ, što my ǔ Ìm. </i>


text:
Хто кажа, што жыве ў Ім, той павінен так паводзіць сябе, як Ён паводзіўся. </p><i> Hto kaža, što žyve ǔ Ìm, toj pavìnen tak pavodzìc′ sâbe, âk Ën pavodzìǔsâ. </i>


text:
<pb/>Любасныя! пішу вам ня новую запаведзь, а запаведзь даўнюю, якую вы мелі ад пачатку: запаведзь даўняя ёсьць слова, якое вы чулі ад пачатку. </p><i> Lûbasnyâ! pìšu vam nâ novuû zapavedz′, a zapavedz′ daǔnûû, âkuû vy melì ad pačatku: zapavedz′ daǔnââ ës′c′ slova, âkoe vy čulì ad pačatku. </i>


text:
<pb/>Але пры гэтым і новую запаведзь пішу вам, што ёсьць праўдзівае і ў Ім і ў вас: бо цемра праходзіць, і ўжо сьвеціць сапраўднае сьвятло. </p><i> Ale pry gètym ì novuû zapavedz′ pìšu vam, što ës′c′ praǔdzìvae ì ǔ Ìm ì ǔ vas: bo cemra prahodzìc′, ì ǔžo s′vecìc′ sapraǔdnae s′vâtlo. </i>


text:
Хто кажа, што ён у сьвятле, а ненавідзіць брата свайго, той яшчэ ў цемры. </p><i> Hto kaža, što ën u s′vâtle, a nenavìdzìc′ brata svajgo, toj âščè ǔ cemry. </i>


text:
Хто любіць брата свайго, той жыве ў сьвятле, і няма ў ім звады. </p><i> Hto lûbìc′ brata svajgo, toj žyve ǔ s′vâtle, ì nâma ǔ ìm zvady. </i>


text:
А хто ненавідзіць брата свайго, той жыве ў цемры, і ў цемры ходзіць, і ня ведае, куды ідзе, бо цемра засьляпіла яму вочы. </p><i> A hto nenavìdzìc′ brata svajgo, toj žyve ǔ cemry, ì ǔ cemry hodzìc′, ì nâ vedae, kudy ìdze, bo cemra zas′lâpìla âmu vočy. </i>


text:
<t>Пішу вам, дзеці, бо дараваныя вам грахі дзеля імя Ягонага.</t> </p><i> <t>Pìšu vam, dzecì, bo daravanyâ vam grahì dzelâ ìmâ Âgonaga.</t> </i>


text:
<t>Пішу вам, бацькі, бо вы спазналі Існага ад пачатку. Пішу вам, юнакі, бо вы перамаглі зламысьніка. Пішу вам, падлеткі, бо вы спазналі Айца.</t> </p><i> <t>Pìšu vam, bac′kì, bo vy spaznalì Ìsnaga ad pačatku. Pìšu vam, ûnakì, bo vy peramaglì zlamys′nìka. Pìšu vam, padletkì, bo vy spaznalì Ajca.</t> </i>


text:
<t>Я напісаў вам, бацькі, бо вы спазналі Беспачатнага; я напісаў вам, юнакі, бо вы дужыя, і слова Божае жыве ў вас, і вы перамаглі зламысьніка.</t> </p><i> <t>Â napìsaǔ vam, bac′kì, bo vy spaznalì Bespačatnaga; â napìsaǔ vam, ûnakì, bo vy dužyâ, ì slova Božae žyve ǔ vas, ì vy peramaglì zlamys′nìka.</t> </i>


text:
<pb/>Ня любеце зямнога, ні таго, што ў зямным: хто любіць зямное, у тым няма любові Войчай: </p><i> Nâ lûbece zâmnoga, nì tago, što ǔ zâmnym: hto lûbìc′ zâmnoe, u tym nâma lûbovì Vojčaj: </i>


text:
бо ўсё, што зямное: пажада плоці, пажада вачэй і пыха жыцьцёвая, ня ёсьць ад Айца, а ад сьвету (гэтага). </p><i> bo ǔsë, što zâmnoe: pažada plocì, pažada vačèj ì pyha žyc′cëvaâ, nâ ës′c′ ad Ajca, a ad s′vetu (gètaga). </i>


text:
І зямное мінаецца, і пажадлівасьць ягоная, а той, хто выконвае волю Божую, жыве вечна. </p><i> Ì zâmnoe mìnaecca, ì pažadlìvas′c′ âgonaâ, a toj, hto vykonvae volû Božuû, žyve večna. </i>


text:
<pb/>Дзеці! астатняя гадзіна. І як вы чулі былі, што прыйдзе антыхрыст, і цяпер паявілася шмат антыхрыстаў, дык мы і спазнаём з таго, што астатняя гадзіна. </p><i> Dzecì! astatnââ gadzìna. Ì âk vy čulì bylì, što pryjdze antyhryst, ì câper paâvìlasâ šmat antyhrystaǔ, dyk my ì spaznaëm z tago, što astatnââ gadzìna. </i>


text:
Яны выйшлі ад нас, але ня былі нашыя; бо, калі б яны былі нашыя, дык засталіся б з намі; але яны выйшлі, і праз гэта адкрылася, што ня ўсе нашыя. </p><i> Âny vyjšlì ad nas, ale nâ bylì našyâ; bo, kalì b âny bylì našyâ, dyk zastalìsâ b z namì; ale âny vyjšlì, ì praz gèta adkrylasâ, što nâ ǔse našyâ. </i>


text:
Але ж вы маеце памазаньне ад Сьвятога і ведаеце ўсё. </p><i> Ale ž vy maece pamazan′ne ad S′vâtoga ì vedaece ǔsë. </i>


text:
Я напісаў вам не на тое, каб вы ня ведалі ісьціны, а таму, што вы ведаеце яе, як і тое, што ўсякая мана не ад ісьціны. </p><i> Â napìsaǔ vam ne na toe, kab vy nâ vedalì ìs′cìny, a tamu, što vy vedaece âe, âk ì toe, što ǔsâkaâ mana ne ad ìs′cìny. </i>


text:
Хто хлус, як ня той, хто адмаўляе, што Ісус ёсьць Хрыстос? Той - антыхрыст, хто адмаўляе Айца і Сына. </p><i> Hto hlus, âk nâ toj, hto admaǔlâe, što Ìsus ës′c′ Hrystos? Toj - antyhryst, hto admaǔlâe Ajca ì Syna. </i>


text:
Кожны, хто адмаўляе Сына, ня мае і Айца; а хто вызна Сына, мае і Айца. </p><i> Kožny, hto admaǔlâe Syna, nâ mae ì Ajca; a hto vyzna Syna, mae ì Ajca. </i>


text:
Дык вось, што вы чулі ад пачатку, тое хай і будзе ў вас; калі будзе ў вас тое, што вы чулі ад пачатку, дык і вы будзеце ў Сыне і ў Айцы. </p><i> Dyk vos′, što vy čulì ad pačatku, toe haj ì budze ǔ vas; kalì budze ǔ vas toe, što vy čulì ad pačatku, dyk ì vy budzece ǔ Syne ì ǔ Ajcy. </i>


text:
А абяцаньне, якое Ён абяцаў нам, ёсьць жыцьцё вечнае. </p><i> A abâcan′ne, âkoe Ën abâcaǔ nam, ës′c′ žyc′cë večnae. </i>


text:
<pb/>Гэта я напісаў вам пра тых, якія зводзяць вас. </p><i> Gèta â napìsaǔ vam pra tyh, âkìâ zvodzâc′ vas. </i>


text:
А ўрэшце памазаньне, якое вы атрымалі ад Яго, у вас застаецца, і вам няма патрэбы, каб хто вучыў вас; але як самое гэта памазаньне вучыць вас усяму, і яно праўдзівае і нязманлівае, дык чаму яно навучыла вас, у тым і заставайцеся. </p><i> A ǔrèšce pamazan′ne, âkoe vy atrymalì ad Âgo, u vas zastaecca, ì vam nâma patrèby, kab hto vučyǔ vas; ale âk samoe gèta pamazan′ne vučyc′ vas usâmu, ì âno praǔdzìvae ì nâzmanlìvae, dyk čamu âno navučyla vas, u tym ì zastavajcesâ. </i>


text:
<pb/>Дык вось, дзеці, заставайцеся ў Ім, каб, калі Ён зьявіцца, мець нам адвагу і не асароміцца перад Ім у прышэсьце Ягонае. </p><i> Dyk vos′, dzecì, zastavajcesâ ǔ Ìm, kab, kalì Ën z′âvìcca, mec′ nam advagu ì ne asaromìcca perad Ìm u pryšès′ce Âgonae. </i>


text:
<pb/>Калі вы ведаеце, што Ён праведнік, дык ведайце і тое, што кожны, хто чыніць праўду, народжаны ад Яго. </p><i> Kalì vy vedaece, što Ën pravednìk, dyk vedajce ì toe, što kožny, hto čynìc′ praǔdu, narodžany ad Âgo. </i>


text:
<pb/>Глядзеце, якую любоў даў нам Айцец, каб нам называцца і быць дзецьмі Божымі. Сьвет таму ня ведае нас, што не спазнаў Яго. </p><i> Glâdzece, âkuû lûboǔ daǔ nam Ajcec, kab nam nazyvacca ì byc′ dzec′mì Božymì. S′vet tamu nâ vedae nas, što ne spaznaǔ Âgo. </i>


text:
Любасныя! мы цяпер дзеці Божыя; але яшчэ ня выявілася, чым будзем. Ведаем толькі, што, калі выявіцца, будзем падобныя да Яго, бо ўгледзім Яго, як Ён ёсьць. </p><i> Lûbasnyâ! my câper dzecì Božyâ; ale âščè nâ vyâvìlasâ, čym budzem. Vedaem tol′kì, što, kalì vyâvìcca, budzem padobnyâ da Âgo, bo ǔgledzìm Âgo, âk Ën ës′c′. </i>


text:
І кожны, хто мае гэтую надзею на Яго, ачышчае сябе, бо Ён чысты. </p><i> Ì kožny, hto mae gètuû nadzeû na Âgo, ačyščae sâbe, bo Ën čysty. </i>


text:
<pb/>Кожны, хто робіць грэх, робіць і беззаконьне; і грэх ёсьць беззаконьне. </p><i> Kožny, hto robìc′ grèh, robìc′ ì bezzakon′ne; ì grèh ës′c′ bezzakon′ne. </i>


text:
І вы ведаеце, што Ён зьявіўся дзеля таго, каб узяць грахі нашыя, і што ў Ім няма грэху. </p><i> Ì vy vedaece, što Ën z′âvìǔsâ dzelâ tago, kab uzâc′ grahì našyâ, ì što ǔ Ìm nâma grèhu. </i>


text:
Кожны, хто жыве ў Ім, ня грэшыць; кожны, хто грэшыць, ня бачыў Яго і не спазнаў Яго. </p><i> Kožny, hto žyve ǔ Ìm, nâ grèšyc′; kožny, hto grèšyc′, nâ bačyǔ Âgo ì ne spaznaǔ Âgo. </i>


text:
Дзеці! хай ня зводзіць вас ніхто. Хто чыніць праўду, той праведны, падобна як Ён праведны. </p><i> Dzecì! haj nâ zvodzìc′ vas nìhto. Hto čynìc′ praǔdu, toj pravedny, padobna âk Ën pravedny. </i>


text:
Хто чыніць грэх, той ад д'ябла, бо спачатку д'ябал зграшыў. На тое якраз і зьявіўся Сын Божы, каб разбурыць дзеі д'ябла. </p><i> Hto čynìc′ grèh, toj ad d'âbla, bo spačatku d'âbal zgrašyǔ. Na toe âkraz ì z′âvìǔsâ Syn Božy, kab razburyc′ dzeì d'âbla. </i>


text:
Кожны, народжаны ад Бога, ня робіць грэху, бо насеньне Ягонае жыве ў ім; і ён ня можа грашыць, бо народжаны ад Бога. </p><i> Kožny, narodžany ad Boga, nâ robìc′ grèhu, bo nasen′ne Âgonae žyve ǔ ìm; ì ën nâ moža grašyc′, bo narodžany ad Boga. </i>


text:
Дзеці Божыя і дзеці д'яблавыя пазнаюцца так: кожны, хто ня чыніць праўды, ня ёсьць ад Бога, як і той, хто ня любіць брата свайго. </p><i> Dzecì Božyâ ì dzecì d'âblavyâ paznaûcca tak: kožny, hto nâ čynìc′ praǔdy, nâ ës′c′ ad Boga, âk ì toj, hto nâ lûbìc′ brata svajgo. </i>


text:
<pb/>Бо такое зьвеставаньне, якое вы чулі ад пачатку, - каб мы любілі адно аднаго, </p><i> Bo takoe z′vestavan′ne, âkoe vy čulì ad pačatku, - kab my lûbìlì adno adnago, </i>


text:
ня так, як Каін, які быў ад зламысьніка, і забіў брата свайго. А за што забіў яго? За тое, што дзеі ягоныя былі ліхія, а дзеі брата ягонага праведныя. </p><i> nâ tak, âk Kaìn, âkì byǔ ad zlamys′nìka, ì zabìǔ brata svajgo. A za što zabìǔ âgo? Za toe, što dzeì âgonyâ bylì lìhìâ, a dzeì brata âgonaga pravednyâ. </i>


text:
Ня зьдзіўляйцеся, браты мае, калі сьвет ненавідзіць вас. </p><i> Nâ z′dzìǔlâjcesâ, braty mae, kalì s′vet nenavìdzìc′ vas. </i>


text:
Мы ведаем, што мы перайшлі са сьмерці ў жыцьцё, бо любім братоў; хто ня любіць брата, застаецца ў сьмерці. </p><i> My vedaem, što my perajšlì sa s′mercì ǔ žyc′cë, bo lûbìm bratoǔ; hto nâ lûbìc′ brata, zastaecca ǔ s′mercì. </i>


text:
Кожны, хто ненавідзіць брата свайго, ёсьць душагуб; а вы ведаеце, што ніякі душагуб ня мае жыцьця вечнага, якое ў ім заставалася. </p><i> Kožny, hto nenavìdzìc′ brata svajgo, ës′c′ dušagub; a vy vedaece, što nìâkì dušagub nâ mae žyc′câ večnaga, âkoe ǔ ìm zastavalasâ. </i>


text:
Любоў спазналі мы ў тым, што Ён паклаў за нас душу Сваю: і мы павінны класьці душы свае за братоў. </p><i> Lûboǔ spaznalì my ǔ tym, što Ën paklaǔ za nas dušu Svaû: ì my pavìnny klas′cì dušy svae za bratoǔ. </i>


text:
А хто мае дастатак на сьвеце, але, бачачы брата свайго ў нястачы, зачыняе ад яго сэрца сваё, - як застаецца ў тым любоў Божая? </p><i> A hto mae dastatak na s′vece, ale, bačačy brata svajgo ǔ nâstačy, začynâe ad âgo sèrca svaë, - âk zastaecca ǔ tym lûboǔ Božaâ? </i>


text:
Дзеці мае! будзем любіць ня словам альбо языком, а ўчынкамі і праўдаю. </p><i> Dzecì mae! budzem lûbìc′ nâ slovam al′bo âzykom, a ǔčynkamì ì praǔdaû. </i>


text:
<pb/>І вось, па чым спазнаём, што мы ад праўды, і супакойваем перад Ім сэрцы нашыя; </p><i> Ì vos′, pa čym spaznaëm, što my ad praǔdy, ì supakojvaem perad Ìm sèrcy našyâ; </i>


text:
бо калі сэрца (нашае) асуджае нас, дык тым болей Бог, таму што Бог большы за сэрца нашае і ведае ўсё. </p><i> bo kalì sèrca (našae) asudžae nas, dyk tym bolej Bog, tamu što Bog bol′šy za sèrca našae ì vedae ǔsë. </i>


text:
Любасныя! калі сэрца нашае не асуджае нас, дык мы маем адвагу перад Богам, </p><i> Lûbasnyâ! kalì sèrca našae ne asudžae nas, dyk my maem advagu perad Bogam, </i>


text:
і, чаго ні папросім, атрымаем ад Яго, бо трымаемся запаведзяў Ягоных і робім богаспадобнае перад Ім. </p><i> ì, čago nì paprosìm, atrymaem ad Âgo, bo trymaemsâ zapavedzâǔ Âgonyh ì robìm bogaspadobnae perad Ìm. </i>


text:
А запаведзь Ягоная тая, каб мы веравалі ў імя Сына Ягонага, Ісуса Хрыста, і любілі адно аднаго, як Ён наказаў нам. </p><i> A zapavedz′ Âgonaâ taâ, kab my veravalì ǔ ìmâ Syna Âgonaga, Ìsusa Hrysta, ì lûbìlì adno adnago, âk Ën nakazaǔ nam. </i>


text:
І хто захоўвае запаведзі Ягоныя, той жыве ў Ім, і Ён у тым. А што Ён жыве ў нас, спазнаём па духу, які Ён даў нам. </p><i> Ì hto zahoǔvae zapavedzì Âgonyâ, toj žyve ǔ Ìm, ì Ën u tym. A što Ën žyve ǔ nas, spaznaëm pa duhu, âkì Ën daǔ nam. </i>


text:
<pb/>Любасныя! ня кожнаму духу верце, а выпрабоўвайце духаў, ці ад Бога яны, бо многа ілжэпрарокаў зьявілася ў сьвеце. </p><i> Lûbasnyâ! nâ kožnamu duhu verce, a vypraboǔvajce duhaǔ, cì ad Boga âny, bo mnoga ìlžèprarokaǔ z′âvìlasâ ǔ s′vece. </i>


text:
Духа Божага (і духа аблуды) пазнавайце так: кожны, які вызнае Ісуса Хрыста, што прыйшоў у плоці, ёсьць Божы; </p><i> Duha Božaga (ì duha abludy) paznavajce tak: kožny, âkì vyznae Ìsusa Hrysta, što pryjšoǔ u plocì, ës′c′ Božy; </i>


text:
а кожны дух, які не вызнае Ісуса Хрыста, што прыйшоў у плоці, ня ёсьць Божы, а гэта дух антыхрыста, пра якога вы чулі, што ён прыйдзе і цяпер ёсьць ужо ў сьвеце. </p><i> a kožny duh, âkì ne vyznae Ìsusa Hrysta, što pryjšoǔ u plocì, nâ ës′c′ Božy, a gèta duh antyhrysta, pra âkoga vy čulì, što ën pryjdze ì câper ës′c′ užo ǔ s′vece. </i>


text:
Дзеці! вы Божыя, і перамаглі іх; бо Той, хто ў вас, большы за таго, хто ў сьвеце. </p><i> Dzecì! vy Božyâ, ì peramaglì ìh; bo Toj, hto ǔ vas, bol′šy za tago, hto ǔ s′vece. </i>


text:
Яны ад сьвету, таму і гавораць па-сьвецку, і сьвет слухае іх. </p><i> Âny ad s′vetu, tamu ì gavorac′ pa-s′vecku, ì s′vet sluhae ìh. </i>


text:
Мы Божыя: хто ведае Бога, той слухае нас; хто ня Божы, той ня слухае нас. Вось па гэтым пазнаём духа ісьціны і духа аблуды. </p><i> My Božyâ: hto vedae Boga, toj sluhae nas; hto nâ Božy, toj nâ sluhae nas. Vos′ pa gètym paznaëm duha ìs′cìny ì duha abludy. </i>


text:
<pb/>Любасныя! будзем любіць адно аднаго, бо любоў ад Бога, і кожны, хто любіць, народжаны ад Бога і ведае Бога; </p><i> Lûbasnyâ! budzem lûbìc′ adno adnago, bo lûboǔ ad Boga, ì kožny, hto lûbìc′, narodžany ad Boga ì vedae Boga; </i>


text:
хто ня любіць, той не спазнаў Бога, таму што Бог ёсьць любоў. </p><i> hto nâ lûbìc′, toj ne spaznaǔ Boga, tamu što Bog ës′c′ lûboǔ. </i>


text:
Любоў Божая да нас адкрылася ў тым, што Бог паслаў у сьвет Адзінароднага Сына Свайго, каб мы атрымалі жыцьцё празь Яго. </p><i> Lûboǔ Božaâ da nas adkrylasâ ǔ tym, što Bog paslaǔ u s′vet Adzìnarodnaga Syna Svajgo, kab my atrymalì žyc′cë praz′ Âgo. </i>


text:
<pb/>У тым любоў, што ня мы палюбілі Бога, а Ён палюбіў нас і паслаў Сына Свайго, каб умілажаліцца з грахоў нашых. </p><i> U tym lûboǔ, što nâ my palûbìlì Boga, a Ën palûbìǔ nas ì paslaǔ Syna Svajgo, kab umìlažalìcca z grahoǔ našyh. </i>


text:
Любасныя! калі так палюбіў нас Бог, дык і мы павінны любіць адно аднаго. </p><i> Lûbasnyâ! kalì tak palûbìǔ nas Bog, dyk ì my pavìnny lûbìc′ adno adnago. </i>


text:
Бога ніколі ніхто ня бачыў: калі мы любім адно аднаго, дык Бог у нас жыве, і любоў Ягоная дасканалая ёсьць у нас. </p><i> Boga nìkolì nìhto nâ bačyǔ: kalì my lûbìm adno adnago, dyk Bog u nas žyve, ì lûboǔ Âgonaâ daskanalaâ ës′c′ u nas. </i>


text:
<pb/>Што мы жывём у Ім і Ён у нас, пазнаём з таго, што Ён даў нам ад Духа Свайго. </p><i> Što my žyvëm u Ìm ì Ën u nas, paznaëm z tago, što Ën daǔ nam ad Duha Svajgo. </i>


text:
І мы бачылі і сьведчым, што Айцец паслаў Сына Збаўцам сьвету. </p><i> Ì my bačylì ì s′vedčym, što Ajcec paslaǔ Syna Zbaǔcam s′vetu. </i>


text:
Хто вызнае, што Ісус ёсьць Сын Божы, у тым жыве Бог, і ён у Богу. </p><i> Hto vyznae, što Ìsus ës′c′ Syn Božy, u tym žyve Bog, ì ën u Bogu. </i>


text:
І мы спазналі любоў, якую мае да нас Бог, і паверылі ў яе. Бог ёсьць любоў, і хто жыве ў любові, той жыве ў Богу, і Бог у ім. </p><i> Ì my spaznalì lûboǔ, âkuû mae da nas Bog, ì paverylì ǔ âe. Bog ës′c′ lûboǔ, ì hto žyve ǔ lûbovì, toj žyve ǔ Bogu, ì Bog u ìm. </i>


text:
Любоў да той дасканаласьці дасягае ў нас, што мы маем адвагу ў дзень судны, бо ўчыняем у сьвеце гэтым, як Ён. </p><i> Lûboǔ da toj daskanalas′cì dasâgae ǔ nas, što my maem advagu ǔ dzen′ sudny, bo ǔčynâem u s′vece gètym, âk Ën. </i>


text:
У любові няма страху, а дасканалая любоў праганяе страх, бо ў страху ёсьць пакута; хто баіцца, той не дасканалы ў любові. </p><i> U lûbovì nâma strahu, a daskanalaâ lûboǔ praganâe strah, bo ǔ strahu ës′c′ pakuta; hto baìcca, toj ne daskanaly ǔ lûbovì. </i>


text:
Будзем любіць Яго, бо Ён раней палюбіў нас. </p><i> Budzem lûbìc′ Âgo, bo Ën ranej palûbìǔ nas. </i>


text:
Хто кажа: я люблю Бога, а брата свайго ненавідзіць, той ілжэ; бо хто ня любіць брата свайго, якога бачыць, як можа любіць Бога, Якога ня бачыць? </p><i> Hto kaža: â lûblû Boga, a brata svajgo nenavìdzìc′, toj ìlžè; bo hto nâ lûbìc′ brata svajgo, âkoga bačyc′, âk moža lûbìc′ Boga, Âkoga nâ bačyc′? </i>


text:
І мы маем ад Яго такі наказ, каб той, хто любіць Бога, любіў і брата свайго. </p><i> Ì my maem ad Âgo takì nakaz, kab toj, hto lûbìc′ Boga, lûbìǔ ì brata svajgo. </i>


text:
<pb/>Кожны, хто верыць, што Ісус ёсьць Хрыстос, ад Бога народжаны, і кожны, хто любіць Таго, Хто нарадзіў, любіць народжанага ад Яго. </p><i> Kožny, hto veryc′, što Ìsus ës′c′ Hrystos, ad Boga narodžany, ì kožny, hto lûbìc′ Tago, Hto naradzìǔ, lûbìc′ narodžanaga ad Âgo. </i>


text:
Што мы любім дзяцей Божых, спазнаём з таго, калі любім Бога і трымаемся запаведзяў Ягоных. </p><i> Što my lûbìm dzâcej Božyh, spaznaëm z tago, kalì lûbìm Boga ì trymaemsâ zapavedzâǔ Âgonyh. </i>


text:
Бо гэта ёсьць любоў да Бога, каб мы трымаліся запаведзяў Ягоных; і запаведзі Ягоныя ня цяжкія. </p><i> Bo gèta ës′c′ lûboǔ da Boga, kab my trymalìsâ zapavedzâǔ Âgonyh; ì zapavedzì Âgonyâ nâ câžkìâ. </i>


text:
Бо кожны народжаны ад Бога, перамагае сьвет; і гэта ёсьць перамога, якая перамагла сьвет, - вера нашая. </p><i> Bo kožny narodžany ad Boga, peramagae s′vet; ì gèta ës′c′ peramoga, âkaâ peramagla s′vet, - vera našaâ. </i>


text:
Хто перамагае сьвет, як ня той, які верыць, што Ісус ёсьць Сын Божы? </p><i> Hto peramagae s′vet, âk nâ toj, âkì veryc′, što Ìsus ës′c′ Syn Božy? </i>


text:
<pb/>Гэты ёсьць Ісус Хрыстос, Які прыйшоў вадою і крывёю (і Духам), не вадою толькі, а вадою і крывёю; і Дух сьведчыць пра Яго, бо Дух ёсьць ісьціна. </p><i> Gèty ës′c′ Ìsus Hrystos, Âkì pryjšoǔ vadoû ì kryvëû (ì Duham), ne vadoû tol′kì, a vadoû ì kryvëû; ì Duh s′vedčyc′ pra Âgo, bo Duh ës′c′ ìs′cìna. </i>


text:
Бо тры сьведчаць на небе: Айцец, Слова і Сьвяты Дух; і гэтыя Тры - Адно. </p><i> Bo try s′vedčac′ na nebe: Ajcec, Slova ì S′vâty Duh; ì gètyâ Try - Adno. </i>


text:
І тры сьведчаць на зямлі: дух, вада і кроў: і гэтыя тры пра адно. </p><i> Ì try s′vedčac′ na zâmlì: duh, vada ì kroǔ: ì gètyâ try pra adno. </i>


text:
Калі мы прымаем сьведчаньне людзкое, сьведчаньне Божае - большае, бо гэта ёсьць сьведчаньне Божае, якім Бог сьведчыў пра Сына Свайго. </p><i> Kalì my prymaem s′vedčan′ne lûdzkoe, s′vedčan′ne Božae - bol′šae, bo gèta ës′c′ s′vedčan′ne Božae, âkìm Bog s′vedčyǔ pra Syna Svajgo. </i>


text:
Хто веруе ў Сына Божага, мае сьведчаньне ў самім сабе; хто ня веруе ў Бога, той робіць Яго ілжывым, бо ня верыць у сьведчаньне, якім Бог сьведчыў пра Сына Свайго. </p><i> Hto verue ǔ Syna Božaga, mae s′vedčan′ne ǔ samìm sabe; hto nâ verue ǔ Boga, toj robìc′ Âgo ìlžyvym, bo nâ veryc′ u s′vedčan′ne, âkìm Bog s′vedčyǔ pra Syna Svajgo. </i>


text:
Сьведчаньне гэтае ў тым, што Бог дараваў нам жыцьцё вечнае, і гэтае жыцьцё ў Сыне Ягоным. </p><i> S′vedčan′ne gètae ǔ tym, što Bog daravaǔ nam žyc′cë večnae, ì gètae žyc′cë ǔ Syne Âgonym. </i>


text:
Хто мае Сына (Божага), мае жыцьцё; хто ня мае Сына Божага, ня мае жыцьця. </p><i> Hto mae Syna (Božaga), mae žyc′cë; hto nâ mae Syna Božaga, nâ mae žyc′câ. </i>


text:
<pb/>Гэта напісаў вам я, хто верыць у імя Сына Божага, каб вы ведалі, што вы, веруючы ў Сына Божага, маеце жыцьцё вечнае. </p><i> Gèta napìsaǔ vam â, hto veryc′ u ìmâ Syna Božaga, kab vy vedalì, što vy, veruûčy ǔ Syna Božaga, maece žyc′cë večnae. </i>


text:
І вось, якую адвагу мы маем перад Ім, што, калі просім чаго па волі Ягонай, Ён слухае нас; </p><i> Ì vos′, âkuû advagu my maem perad Ìm, što, kalì prosìm čago pa volì Âgonaj, Ën sluhae nas; </i>


text:
А калі мы ведаем, што Ён слухае нас ва ўсім, чаго б мы ні прасілі, - ведаем і тое, што атрымліваем ад Яго, чаго просім. </p><i> A kalì my vedaem, što Ën sluhae nas va ǔsìm, čago b my nì prasìlì, - vedaem ì toe, što atrymlìvaem ad Âgo, čago prosìm. </i>


text:
<pb/>Калі хто бачыць брата свайго, як ён учыняе грэх не на сьмерць, дык няхай моліцца, і Бог дасьць яму жыцьцё, яму, хто грэшыць не на сьмерць. Ёсьць грэх на сьмерць: не пра тое кажу, каб ён маліўся. </p><i> Kalì hto bačyc′ brata svajgo, âk ën učynâe grèh ne na s′merc′, dyk nâhaj molìcca, ì Bog das′c′ âmu žyc′cë, âmu, hto grèšyc′ ne na s′merc′. Ës′c′ grèh na s′merc′: ne pra toe kažu, kab ën malìǔsâ. </i>


text:
Усякая няпраўда ёсьць грэх, але ёсьць грэх не на сьмерць. </p><i> Usâkaâ nâpraǔda ës′c′ grèh, ale ës′c′ grèh ne na s′merc′. </i>


text:
<pb/>Мы ведаем, што кожны, народжаны ад Бога, ня грэшыць; а народжаны ад Бога захоўвае сябе, і ліхадзей не чапае яго. </p><i> My vedaem, što kožny, narodžany ad Boga, nâ grèšyc′; a narodžany ad Boga zahoǔvae sâbe, ì lìhadzej ne čapae âgo. </i>


text:
Мы ведаем, што мы ад Бога, і што ўвесь сьвет ляжыць у зьле. </p><i> My vedaem, što my ad Boga, ì što ǔves′ s′vet lâžyc′ u z′le. </i>


text:
Ведаем таксама, што Сын Божы прыйшоў і даў нам (сьвятло і) розум, каб спазналі (Бога) сапраўднага і каб былі мы ў Сапраўдным Сыне Ягоным, Ісусе Хрысьце. Ён ёсьць Сапраўдны Бог і жыцьцё вечнае. </p><i> Vedaem taksama, što Syn Božy pryjšoǔ ì daǔ nam (s′vâtlo ì) rozum, kab spaznalì (Boga) sapraǔdnaga ì kab bylì my ǔ Sapraǔdnym Syne Âgonym, Ìsuse Hrys′ce. Ën ës′c′ Sapraǔdny Bog ì žyc′cë večnae. </i>


text:
<pb/>Старац - выбранай Спадарыні і дзецям яе, якіх я люблю ў ісьціне, і ня толькі я, але і ўсе, хто спазанаў ісьціну, </p><i> Starac - vybranaj Spadarynì ì dzecâm âe, âkìh â lûblû ǔ ìs′cìne, ì nâ tol′kì â, ale ì ǔse, hto spazanaǔ ìs′cìnu, </i>


text:
дзеля ісьціны, якая жыве ў нас і будзе з намі вечна: </p><i> dzelâ ìs′cìny, âkaâ žyve ǔ nas ì budze z namì večna: </i>


text:
хай будзе з вамі мілата, літасьць, мір ад Бога Айца і ад Госпада Ісуса Хрыста, Сына Айца, у ісьціне і любові. </p><i> haj budze z vamì mìlata, lìtas′c′, mìr ad Boga Ajca ì ad Gospada Ìsusa Hrysta, Syna Ajca, u ìs′cìne ì lûbovì. </i>


text:
<pb/>Я вельмі ўсьцешыўся, што знайшоў сярод дзяцей тваіх такіх, якія ходзяць у ісьціне, як мы атрымалі ў наказ ад Айца. </p><i> Â vel′mì ǔs′cešyǔsâ, što znajšoǔ sârod dzâcej tvaìh takìh, âkìâ hodzâc′ u ìs′cìne, âk my atrymalì ǔ nakaz ad Ajca. </i>


text:
І сёньня прашу цябе, Спадарыня, ня як новую запаведзь прадпісваючы табе, а тую, якую маем ад пачатку, - каб мы любілі адно аднаго. </p><i> Ì sën′nâ prašu câbe, Spadarynâ, nâ âk novuû zapavedz′ pradpìsvaûčy tabe, a tuû, âkuû maem ad pačatku, - kab my lûbìlì adno adnago. </i>


text:
Любоў бо ў тым, каб жылі мы паводле запаведзяў Ягоных. Гэта - тая запаведзь, якую вы чулі ад пачатку, каб жылі згодна зь ёю, </p><i> Lûboǔ bo ǔ tym, kab žylì my pavodle zapavedzâǔ Âgonyh. Gèta - taâ zapavedz′, âkuû vy čulì ad pačatku, kab žylì zgodna z′ ëû, </i>


text:
бо многія зваднікі ўвайшлі ў сьвет, якія не вызнаюць Ісуса Хрыста, што прыйшоў у плоці: такі чалавек ёсьць зваднік і антыхрыст. </p><i> bo mnogìâ zvadnìkì ǔvajšlì ǔ s′vet, âkìâ ne vyznaûc′ Ìsusa Hrysta, što pryjšoǔ u plocì: takì čalavek ës′c′ zvadnìk ì antyhryst. </i>


text:
Сачэце за сабою, каб нам ня страціць таго, над чым мы працавалі, а каб атрымалі поўную ўзнагароду. </p><i> Sačèce za saboû, kab nam nâ stracìc′ tago, nad čym my pracavalì, a kab atrymalì poǔnuû ǔznagarodu. </i>


text:
Кожны, хто пераступае вучэньне Хрыстовае і ня жыве ў ім, ня мае Бога; а хто жыве ў вучэньні Хрыстовым, той мае і Айца і Сына. </p><i> Kožny, hto perastupae vučèn′ne Hrystovae ì nâ žyve ǔ ìm, nâ mae Boga; a hto žyve ǔ vučèn′nì Hrystovym, toj mae ì Ajca ì Syna. </i>


text:
Хто прыходзіць да вас і ня прыносіць гэтага вучэньня, таго ня прымайце ў дом і ня вітайце яго; </p><i> Hto pryhodzìc′ da vas ì nâ prynosìc′ gètaga vučèn′nâ, tago nâ prymajce ǔ dom ì nâ vìtajce âgo; </i>


text:
бо хто яго вітае, той мае ўдзел у ліхіх учынках ягоных. </p><i> bo hto âgo vìtae, toj mae ǔdzel u lìhìh učynkah âgonyh. </i>


text:
<pb/>Многае маю пісаць вам, ды не хачу на паперы чарнілам; а спадзяюся прыйсьці да вас і гутарыць вуснамі ў вусны, каб радасць вашая была поўная. </p><i> Mnogae maû pìsac′ vam, dy ne haču na papery čarnìlam; a spadzâûsâ pryjs′cì da vas ì gutaryc′ vusnamì ǔ vusny, kab radasc′ vašaâ byla poǔnaâ. </i>


text:
Вітаюць цябе дзеці сястры твае выбранае. Амін. </p><i> Vìtaûc′ câbe dzecì sâstry tvae vybranae. Amìn. </i>


text:
<pb/>Старац - любаснаму Гаію, якога я ў ісьціне люблю. </p><i> Starac - lûbasnamu Gaìû, âkoga â ǔ ìs′cìne lûblû. </i>


text:
<pb/>Любасны! малюся, каб табе здаровілася і шчасьціла ва ўсім, як шчасьціць душы тваёй. </p><i> Lûbasny! malûsâ, kab tabe zdarovìlasâ ì ščas′cìla va ǔsìm, âk ščas′cìc′ dušy tvaëj. </i>


text:
Бо я вельмі ўсьцешыўся, калі прыйшлі браты і засьведчылі пра тваю вернасьць, як ты ходзіш у ісьціне. </p><i> Bo â vel′mì ǔs′cešyǔsâ, kalì pryjšlì braty ì zas′vedčylì pra tvaû vernas′c′, âk ty hodzìš u ìs′cìne. </i>


text:
Няма мне большае радасьці, як чуць, што дзеці мае ходзяць у ісьціне. </p><i> Nâma mne bol′šae radas′cì, âk čuc′, što dzecì mae hodzâc′ u ìs′cìne. </i>


text:
<pb/>Любасны! ты як верны дзееш у тым, што робіш братам і вандроўнікам; </p><i> Lûbasny! ty âk verny dzeeš u tym, što robìš bratam ì vandroǔnìkam; </i>


text:
яны засьведчылі перад царквою пра любоў тваю; ты добра зробіш, калі адпусьціш іх, як яно трэба дзеля Бога, </p><i> âny zas′vedčylì perad carkvoû pra lûboǔ tvaû; ty dobra zrobìš, kalì adpus′cìš ìh, âk âno trèba dzelâ Boga, </i>


text:
бо яны дзеля імя Ягонага пайшлі, ня ўзяўшы нічога ад язычнікаў. </p><i> bo âny dzelâ ìmâ Âgonaga pajšlì, nâ ǔzâǔšy nìčoga ad âzyčnìkaǔ. </i>


text:
Дык вось павінны мы прымаць іх такіх, каб зрабіцца спрыяльнікамі ісьціне. </p><i> Dyk vos′ pavìnny my prymac′ ìh takìh, kab zrabìcca spryâl′nìkamì ìs′cìne. </i>


text:
<pb/>Я пісаў быў царкве; але Дыятрэф, які любіць быць першым у іх, ня прымае нас. </p><i> Â pìsaǔ byǔ carkve; ale Dyâtrèf, âkì lûbìc′ byc′ peršym u ìh, nâ prymae nas. </i>


text:
Таму, калі я прыйду, дык узгадаю ўчынкі, якія ён робіць, ганячы словамі ліхімі нас, і, не задавальняючыся гэтым, і сам ня прымае братоў, і забараняе тым, што жадаюць прымаць, і выганяе іх з царквы. </p><i> Tamu, kalì â pryjdu, dyk uzgadaû ǔčynkì, âkìâ ën robìc′, ganâčy slovamì lìhìmì nas, ì, ne zadaval′nâûčysâ gètym, ì sam nâ prymae bratoǔ, ì zabaranâe tym, što žadaûc′ prymac′, ì vyganâe ìh z carkvy. </i>


text:
<pb/>Любасны! не ўпадабняйся ліхому, а добраму. Хто робіць дабро, той Божы; а хто робіць ліха, ня бачыў Бога. </p><i> Lûbasny! ne ǔpadabnâjsâ lìhomu, a dobramu. Hto robìc′ dabro, toj Božy; a hto robìc′ lìha, nâ bačyǔ Boga. </i>


text:
Пра Дзімітрыя засьведчылі ўсе і сама ісьціна; сьведчым таксама і мы, і вы ведаеце, што сьведчаньне нашае ў ісьціне. </p><i> Pra Dzìmìtryâ zas′vedčylì ǔse ì sama ìs′cìna; s′vedčym taksama ì my, ì vy vedaece, što s′vedčan′ne našae ǔ ìs′cìne. </i>


text:
<pb/>Многае меўся я напісаць; ды не хачу пісаць табе чарнілам і трысьцінкаю, </p><i> Mnogae meǔsâ â napìsac′; dy ne haču pìsac′ tabe čarnìlam ì trys′cìnkaû, </i>


text:
спадзяюся ж бо неўзабаве пабачыць цябе і пагутарыць вуснамі ў вусны. </p><i> spadzâûsâ ž bo neǔzabave pabačyc′ câbe ì pagutaryc′ vusnamì ǔ vusny. </i>


text:
Мір табе! вітаюць цябе сябры; павітай сяброў паіменна. Амін. </p><i> Mìr tabe! vìtaûc′ câbe sâbry; pavìtaj sâbroǔ paìmenna. Amìn. </i>


text:
<pb/>Юда, раб Ісуса Хрыста, брат Якава, пакліканым, якія асьвечаныя Богам Айцом і ахаваныя Ісусам Хрыстом: </p><i> Ûda, rab Ìsusa Hrysta, brat Âkava, paklìkanym, âkìâ as′večanyâ Bogam Ajcom ì ahavanyâ Ìsusam Hrystom: </i>


text:
<pb/>Любасныя! маючы ўсю руплівасьць пісаць вам пра супольнае збавеньне, я палічыў за патрэбнае напісаць вам умаўленьне - паспрыяць веры, адзін раз перададзенай сьвятым. </p><i> Lûbasnyâ! maûčy ǔsû ruplìvas′c′ pìsac′ vam pra supol′nae zbaven′ne, â palìčyǔ za patrèbnae napìsac′ vam umaǔlen′ne - paspryâc′ very, adzìn raz peradadzenaj s′vâtym. </i>


text:
Бо пракраліся некаторыя людзі, спрадвеку прызначаныя на гэтае асуджэньне, бязбожнікі, што абарочваюць мілату Бога нашага ў нагоду да распусты і выракаюцца адзінага Валадара Бога і Госпада нашага Ісуса Хрыста. </p><i> Bo prakralìsâ nekatoryâ lûdzì, spradveku pryznačanyâ na gètae asudžèn′ne, bâzbožnìkì, što abaročvaûc′ mìlatu Boga našaga ǔ nagodu da raspusty ì vyrakaûcca adzìnaga Valadara Boga ì Gospada našaga Ìsusa Hrysta. </i>


text:
<pb/>Я хачу нагадаць вам, хто ўжо ведае гэта, што Гасподзь, вызваліўшы народ зь зямлі Егіпецкай, потым пагубіў тых, што ня веравалі, </p><i> Â haču nagadac′ vam, hto ǔžo vedae gèta, što Gaspodz′, vyzvalìǔšy narod z′ zâmlì Egìpeckaj, potym pagubìǔ tyh, što nâ veravalì, </i>


text:
і анёлаў, якія не захавалі сваёй годнасьці, але пакінулі сваё жытло, трымае ў вечных кайданах, пад цемрывам, на суд вялікага дня. </p><i> ì anëlaǔ, âkìâ ne zahavalì svaëj godnas′cì, ale pakìnulì svaë žytlo, trymae ǔ večnyh kajdanah, pad cemryvam, na sud vâlìkaga dnâ. </i>


text:
Як Садома і Гамора і навакольныя гарады, што падобна да іх блудадзеілі і ўганяліся за іншаю плоцьцю, дастаўшы кары вагнём вечным, пастаўлены ў прыклад, - </p><i> Âk Sadoma ì Gamora ì navakol′nyâ garady, što padobna da ìh bludadzeìlì ì ǔganâlìsâ za ìnšaû ploc′cû, dastaǔšy kary vagnëm večnym, pastaǔleny ǔ pryklad, - </i>


text:
<pb/>гэтак сама будзе і з гэтымі лятуценьнікамі, якія апаганьваюць плоць, адмаўляюць начальствы і ліхасловяць высокія ўлады. </p><i> gètak sama budze ì z gètymì lâtucen′nìkamì, âkìâ apagan′vaûc′ ploc′, admaǔlâûc′ načal′stvy ì lìhaslovâc′ vysokìâ ǔlady. </i>


text:
Міхаіл Арханёл, калі гаварыў з д'яблам, спрачаючыся пра Майсеева цела, не адважыўся вымавіць зьняважлівага выраку, а сказаў: няхай забароніць табе Гасподзь. </p><i> Mìhaìl Arhanël, kalì gavaryǔ z d'âblam, spračaûčysâ pra Majseeva cela, ne advažyǔsâ vymavìc′ z′nâvažlìvaga vyraku, a skazaǔ: nâhaj zabaronìc′ tabe Gaspodz′. </i>


text:
А гэтыя ганьбуюць тое, чаго ня ведаюць; а што з прыроды, як бязмоўныя жывёлы ведаюць, тым і разбэшчваюць сябе. </p><i> A gètyâ gan′buûc′ toe, čago nâ vedaûc′; a što z pryrody, âk bâzmoǔnyâ žyvëly vedaûc′, tym ì razbèščvaûc′ sâbe. </i>


text:
Гора ім, бо ідуць дарогай Каінавай, упадаюць у змусту зьдзірства, як Валаам, і ў зацятасьці гінуць, як Карэй. </p><i> Gora ìm, bo ìduc′ darogaj Kaìnavaj, upadaûc′ u zmustu z′dzìrstva, âk Valaam, ì ǔ zacâtas′cì gìnuc′, âk Karèj. </i>


text:
Такія бываюць спакусай на вашых вячэрах любові: банкетуючы з вамі, бяз страху напасваюцца; гэта - бязводныя хмары, што вецер носіць; восеньскія дрэвы, бясплодныя, двойчы памерлыя, выкарчаваныя; </p><i> Takìâ byvaûc′ spakusaj na vašyh vâčèrah lûbovì: banketuûčy z vamì, bâz strahu napasvaûcca; gèta - bâzvodnyâ hmary, što vecer nosìc′; vosen′skìâ drèvy, bâsplodnyâ, dvojčy pamerlyâ, vykarčavanyâ; </i>


text:
раз'юшаныя марскія хвалі, што з шумавіньнем выкідаюць сваю брыду, зоркі вандроўныя, якіх трымае морак цемрыва навекі. </p><i> raz'ûšanyâ marskìâ hvalì, što z šumavìn′nem vykìdaûc′ svaû brydu, zorkì vandroǔnyâ, âkìh trymae morak cemryva navekì. </i>


text:
<pb/>Пра іх прарочыў і Энох, сёмы ад Адама, кажучы: вось, ідзе Гасподзь з процьмаю сьвятых анёлаў Сваіх - </p><i> Pra ìh praročyǔ ì Ènoh, sëmy ad Adama, kažučy: vos′, ìdze Gaspodz′ z proc′maû s′vâtyh anëlaǔ Svaìh - </i>


text:
чыніць суд над усімі і выкрыць усіх сярод іх бязбожных ва ўсіх справах, якія ад бязбожнасьці іхняй, і за ўсе жорсткія словы, якімі ганілі Яго бязбожныя грэшнікі. </p><i> čynìc′ sud nad usìmì ì vykryc′ usìh sârod ìh bâzbožnyh va ǔsìh spravah, âkìâ ad bâzbožnas′cì ìhnâj, ì za ǔse žorstkìâ slovy, âkìmì ganìlì Âgo bâzbožnyâ grèšnìkì. </i>


text:
Гэта - наракальнікі, нічым не задаволеныя, што ходзяць у сваіх пажадлівасьцях (бязбожна і беззаконна); вусны іхнія вымаўляюць пыхлівыя словы; і зважаюць на асобы з карысьлівасьці. </p><i> Gèta - narakal′nìkì, nìčym ne zadavolenyâ, što hodzâc′ u svaìh pažadlìvas′câh (bâzbožna ì bezzakonna); vusny ìhnìâ vymaǔlâûc′ pyhlìvyâ slovy; ì zvažaûc′ na asoby z karys′lìvas′cì. </i>


text:
<pb/>Але вы, любасныя, памятайце прадказанае апосталамі Госпада нашага Ісуса Хрыста; </p><i> Ale vy, lûbasnyâ, pamâtajce pradkazanae apostalamì Gospada našaga Ìsusa Hrysta; </i>


text:
яны казалі вам, што апошнім часам зьявяцца агуднікі, якія будуць хадзіць у сваіх бязбожных пахацінствах. </p><i> âny kazalì vam, što apošnìm časam z′âvâcca agudnìkì, âkìâ buduc′ hadzìc′ u svaìh bâzbožnyh pahacìnstvah. </i>


text:
Гэта - людзі, якія адлучаюць сябе (ад адзінства веры), душэўныя, але бяз духу. </p><i> Gèta - lûdzì, âkìâ adlučaûc′ sâbe (ad adzìnstva very), dušèǔnyâ, ale bâz duhu. </i>


text:
А вы, любасныя, будуючыся на найсьвяцейшай веры нашай, молячыся Духам Сьвятым, </p><i> A vy, lûbasnyâ, buduûčysâ na najs′vâcejšaj very našaj, molâčysâ Duham S′vâtym, </i>


text:
захоўвайце сябе ў любові Божай, чакаючы міласьці ад Госпада нашага Ісуса Хрыста, на вечнае жыцьцё; </p><i> zahoǔvajce sâbe ǔ lûbovì Božaj, čakaûčy mìlas′cì ad Gospada našaga Ìsusa Hrysta, na večnae žyc′cë; </i>


text:
і да адных будзьце літасьцівыя, з разважлівасьцю; </p><i> ì da adnyh budz′ce lìtas′cìvyâ, z razvažlìvas′cû; </i>


text:
а другіх страхам ратуйце, вырываючы з вагню, выкрывайце са страхам, пагарджаючы нават вопраткаю, якая апаганена целам. </p><i> a drugìh straham ratujce, vyryvaûčy z vagnû, vykryvajce sa straham, pagardžaûčy navat vopratkaû, âkaâ apaganena celam. </i>


text:
<pb/>А Таму, Хто можа захаваць вас ад падзеньня і паставіць перад славаю Сваёю беспахібнымі ў радасьці, </p><i> A Tamu, Hto moža zahavac′ vas ad padzen′nâ ì pastavìc′ perad slavaû Svaëû bespahìbnymì ǔ radas′cì, </i>


text:
адзінаму, самаму мудраму Богу, Збаўцу нашаму празь Ісуса Хрыста Госпада нашага, слава: веліч, сіла і ўлада перад усімі вякамі, сёньня і ўсявечна. Амін. </p><i> adzìnamu, samamu mudramu Bogu, Zbaǔcu našamu praz′ Ìsusa Hrysta Gospada našaga, slava: velìč, sìla ì ǔlada perad usìmì vâkamì, sën′nâ ì ǔsâvečna. Amìn. </i>


text:
<pb/>Адкрыцьцё Ісуса Хрыста, якое даў Яму Бог, каб паказаць рабам Сваім, што мае быць неўзабаве. І Ён паказаў, паслаўшы яго праз Свайго анёла рабу Свайму Яну, </p><i> Adkryc′cë Ìsusa Hrysta, âkoe daǔ Âmu Bog, kab pakazac′ rabam Svaìm, što mae byc′ neǔzabave. Ì Ën pakazaǔ, paslaǔšy âgo praz Svajgo anëla rabu Svajmu Ânu, </i>


text:
які сьведчыў пра слова Божае і сьведчаньне Ісуса Хрыста, і што сам бачыў. </p><i> âkì s′vedčyǔ pra slova Božae ì s′vedčan′ne Ìsusa Hrysta, ì što sam bačyǔ. </i>


text:
Дабрашчасны, хто чытае і слухае словы прароцтва гэтага і выконвае напісанае ў ім; бо час блізкі. </p><i> Dabraščasny, hto čytae ì sluhae slovy praroctva gètaga ì vykonvae napìsanae ǔ ìm; bo čas blìzkì. </i>


text:
<pb/>Ян сямі цэрквам, якія ў Азіі: мілата вам і мір ад Таго, Які ёсьць, і быў, і прыйдзе, і ад сямі духаў, што перад тронам Ягоным, </p><i> Ân sâmì cèrkvam, âkìâ ǔ Azìì: mìlata vam ì mìr ad Tago, Âkì ës′c′, ì byǔ, ì pryjdze, ì ad sâmì duhaǔ, što perad tronam Âgonym, </i>


text:
і ад Ісуса Хрыста, Які ёсьць сьведка верны, Першынец зь мёртвых і ‹ладар цароў зямных; Яму, Хто палюбіў нас і адмыў нас ад грахоў нашых Крывёю Сваёю, </p><i> ì ad Ìsusa Hrysta, Âkì ës′c′ s′vedka verny, Peršynec z′ mërtvyh ì ‹ladar caroǔ zâmnyh; Âmu, Hto palûbìǔ nas ì admyǔ nas ad grahoǔ našyh Kryvëû Svaëû, </i>


text:
і зрабіў нас царамі і сьвятарамі Богу і Айцу Свайму, слава і ўлада на векі вечныя, амін. </p><i> ì zrabìǔ nas caramì ì s′vâtaramì Bogu ì Ajcu Svajmu, slava ì ǔlada na vekì večnyâ, amìn. </i>


text:
<t>"Вось, ідзе з хмарамі; і ўгледзіць яго кожнае вока, і тыя, што "пракалолі Яго"; і заплачуць перад Ім усе плямёны зямныя". Так, амін.</t> </p><i> <t>"Vos′, ìdze z hmaramì; ì ǔgledzìc′ âgo kožnae voka, ì tyâ, što "prakalolì Âgo"; ì zaplačuc′ perad Ìm use plâmëny zâmnyâ". Tak, amìn.</t> </i>


text:
<J>Я ёсьць Альфа і Амэга, пачатак і канец, </J>кажа Гасподзь, <J>Які ёсьць, і быў, і прыйдзе, Усеўладны.</J> </p><i> <J>Â ës′c′ Al′fa ì Amèga, pačatak ì kanec, </J>kaža Gaspodz′, <J>Âkì ës′c′, ì byǔ, ì pryjdze, Useǔladny.</J> </i>


text:
<pb/>Я Ян, брат ваш і супольнік у скрусе і ў валадарстве і ў цярпеньнях Ісуса Хрыста, быў на востраве, які называецца Патмос, за слова Божае і за сьведчаньне Ісуса Хрыста. </p><i> Â Ân, brat vaš ì supol′nìk u skruse ì ǔ valadarstve ì ǔ cârpen′nâh Ìsusa Hrysta, byǔ na vostrave, âkì nazyvaecca Patmos, za slova Božae ì za s′vedčan′ne Ìsusa Hrysta. </i>


text:
Я быў у духу ў дзень нядзельны і чуў за сабою гучны голас, быццам трубны, які казаў: <J>"Я ёсьць Альфа і Амэга, першы і апошні";</J> </p><i> Â byǔ u duhu ǔ dzen′ nâdzel′ny ì čuǔ za saboû gučny golas, byccam trubny, âkì kazaǔ: <J>"Â ës′c′ Al′fa ì Amèga, peršy ì apošnì";</J> </i>


text:
<J>тое, што бачыш, напішы ў кнігу і пашлі цэрквам, якія ў Азіі: у Эфэс і ў Сьмірну, і ў Пергам і ў Фіятыру, і ў Сардыс, і ў Філядэльфію і ў Лаадыкію.</J> </p><i> <J>toe, što bačyš, napìšy ǔ knìgu ì pašlì cèrkvam, âkìâ ǔ Azìì: u Èfès ì ǔ S′mìrnu, ì ǔ Pergam ì ǔ Fìâtyru, ì ǔ Sardys, ì ǔ Fìlâdèl′fìû ì ǔ Laadykìû.</J> </i>


text:
<pb/>Я абярнуўся, каб убачыць, чый голас прамаўляў да мяне; і абярнуўшыся, убачыў сем залатых сьветачаў </p><i> Â abârnuǔsâ, kab ubačyc′, čyj golas pramaǔlâǔ da mâne; ì abârnuǔšysâ, ubačyǔ sem zalatyh s′vetačaǔ </i>


text:
і, пасярод сямі сьветачаў, падобнага на Сына Чалавечага, ахінутага ў падыр і на грудзях аперазанага залатым пасам: </p><i> ì, pasârod sâmì s′vetačaǔ, padobnaga na Syna Čalavečaga, ahìnutaga ǔ padyr ì na grudzâh aperazanaga zalatym pasam: </i>


text:
галава ў Яго і валасы белыя, як белая воўна, як сьнег; і вочы ў Яго - як полымя вогненнае; </p><i> galava ǔ Âgo ì valasy belyâ, âk belaâ voǔna, âk s′neg; ì vočy ǔ Âgo - âk polymâ vognennae; </i>


text:
і ногі ў Яго падобныя да халкалівану, як распаленыя ў печы; і голас у Яго - як шум водаў вялікіх. </p><i> ì nogì ǔ Âgo padobnyâ da halkalìvanu, âk raspalenyâ ǔ pečy; ì golas u Âgo - âk šum vodaǔ vâlìkìh. </i>


text:
Ён трымаў у правіцы Сваёй сем зорак, і з вуснаў ягоных выходзіў востры з двух бакоў меч; і аблічча ў Яго - нібы сонца, што зьзяе ў сіле сваёй. </p><i> Ën trymaǔ u pravìcy Svaëj sem zorak, ì z vusnaǔ âgonyh vyhodzìǔ vostry z dvuh bakoǔ meč; ì ablìčča ǔ Âgo - nìby sonca, što z′zâe ǔ sìle svaëj. </i>


text:
<pb/>І калі я ўбачыў Яго, дык ўпаў да ног Ягоных, нібы мёртвы. І Ён усклаў на мяне правіцу Сваю і сказаў мне: <J>ня бойся; Я ёсьць першы і апошні</J> </p><i> Ì kalì â ǔbačyǔ Âgo, dyk ǔpaǔ da nog Âgonyh, nìby mërtvy. Ì Ën usklaǔ na mâne pravìcu Svaû ì skazaǔ mne: <J>nâ bojsâ; Â ës′c′ peršy ì apošnì</J> </i>


text:
<J>і жывы; і быў мёртвы, і вось, жывы на векі вечныя, амін; і маю ключы пекла і сьмерці.</J> </p><i> <J>ì žyvy; ì byǔ mërtvy, ì vos′, žyvy na vekì večnyâ, amìn; ì maû klûčy pekla ì s′mercì.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, напішы, што ты бачыў, і што ёсьць, і што будзе пасьля гэтага.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, napìšy, što ty bačyǔ, ì što ës′c′, ì što budze pas′lâ gètaga.</J> </i>


text:
<J>Таямніца сямі зорак, якія ты бачыў у правіцы Маёй, і сямі залатых сьветачаў: сем зорак - анёлы сямі цэркваў; а сем сьветачаў, якія ты бачыў, - сем цэркваў.</J> </p><i> <J>Taâmnìca sâmì zorak, âkìâ ty bačyǔ u pravìcy Maëj, ì sâmì zalatyh s′vetačaǔ: sem zorak - anëly sâmì cèrkvaǔ; a sem s′vetačaǔ, âkìâ ty bačyǔ, - sem cèrkvaǔ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Анёлу Эфэскай царквы напішы: так кажа Той, Хто трымае сем зорак у правіцы Сваёй, Хто ходзіць сярод сямі залатых сьветачаў:</J> </p><i> <J>Anëlu Èfèskaj carkvy napìšy: tak kaža Toj, Hto trymae sem zorak u pravìcy Svaëj, Hto hodzìc′ sârod sâmì zalatyh s′vetačaǔ:</J> </i>


text:
<J>"ведаю дзеі твае і працу тваю, і цярплівасьць тваю, і тое, што ты ня можаш трываць распусных, і выпрабаваў тых, якія называюць сябе апосталамі, а яны не такія, і выявіў, што яны хлусы;</J> </p><i> <J>"vedaû dzeì tvae ì pracu tvaû, ì cârplìvas′c′ tvaû, ì toe, što ty nâ možaš tryvac′ raspusnyh, ì vyprabavaǔ tyh, âkìâ nazyvaûc′ sâbe apostalamì, a âny ne takìâ, ì vyâvìǔ, što âny hlusy;</J> </i>


text:
<J>ты шмат перажываў і маеш цярплівасьць, і на імя Маё працаваў і не зьнемагаў.</J> </p><i> <J>ty šmat peražyvaǔ ì maeš cârplìvas′c′, ì na ìmâ Maë pracavaǔ ì ne z′nemagaǔ.</J> </i>


text:
<J>Але маю супроць цябе тое, што ты занядбаў першую любоў тваю.</J> </p><i> <J>Ale maû suproc′ câbe toe, što ty zanâdbaǔ peršuû lûboǔ tvaû.</J> </i>


text:
<J>Дык узгадай, адкуль ты ўпаў, і пакайся, і рабі ранейшыя ўчынкі; а калі ня так, дык неўзабаве прыйду да цябе і зрушу сьветач твой зь месца ягонага, як не пакаешся.</J> </p><i> <J>Dyk uzgadaj, adkul′ ty ǔpaǔ, ì pakajsâ, ì rabì ranejšyâ ǔčynkì; a kalì nâ tak, dyk neǔzabave pryjdu da câbe ì zrušu s′vetač tvoj z′ mesca âgonaga, âk ne pakaešsâ.</J> </i>


text:
<J>Аднак тое ў табе добрае, што ненавідзіш ты дзеі Мікалаітаў, якія і Я ненавіджу.</J> </p><i> <J>Adnak toe ǔ tabe dobrae, što nenavìdzìš ty dzeì Mìkalaìtaǔ, âkìâ ì Â nenavìdžu.</J> </i>


text:
<J>Хто мае вуха, хай чуе, што Дух кажа цэрквам: хто перамагае, таму дам паспытаць ад дрэва жыцьця, што сярод раю Божага".</J> </p><i> <J>Hto mae vuha, haj čue, što Duh kaža cèrkvam: hto peramagae, tamu dam paspytac′ ad drèva žyc′câ, što sârod raû Božaga".</J> </i>


text:
<pb/><J>І анёлу Сьмірненскай царквы напішы: "Так кажа Першы і Апошні, Які быў мёртвы і вось, жывы:</J> </p><i> <J>Ì anëlu S′mìrnenskaj carkvy napìšy: "Tak kaža Peršy ì Apošnì, Âkì byǔ mërtvy ì vos′, žyvy:</J> </i>


text:
<J>ведаю твае дзеі, і скруху, і галечу, - але ж ты багаты, - і праклёны ад тых, якія кажуць пра сябе, што яны Юдэі; але яны не такія, а зборня сатанінская.</J> </p><i> <J>vedaû tvae dzeì, ì skruhu, ì galeču, - ale ž ty bagaty, - ì praklëny ad tyh, âkìâ kažuc′ pra sâbe, što âny Ûdèì; ale âny ne takìâ, a zbornâ satanìnskaâ.</J> </i>


text:
<J>Ня бойся нічога, што табе выпадзе перацярпець. Вось, д'ябал будзе ўкідаць з асяродзьдзя вас у цямніцу, каб спакусіць вас, і будзеце мець скруху дзён дзесяць. Будзь верны да сьмерці, і дам табе вянок жыцьця.</J> </p><i> <J>Nâ bojsâ nìčoga, što tabe vypadze peracârpec′. Vos′, d'âbal budze ǔkìdac′ z asârodz′dzâ vas u câmnìcu, kab spakusìc′ vas, ì budzece mec′ skruhu dzën dzesâc′. Budz′ verny da s′mercì, ì dam tabe vânok žyc′câ.</J> </i>


text:
<J>Хто мае вуха (каб чуць), хай чуе, што Дух кажа цэрквам: пераможца не зазнае шкоды ад другое сьмерці".</J> </p><i> <J>Hto mae vuha (kab čuc′), haj čue, što Duh kaža cèrkvam: peramožca ne zaznae škody ad drugoe s′mercì".</J> </i>


text:
<pb/><J>І анёлу Пергамскай царквы напішы: "Так кажа Той, Хто мае востры з двух бакоў меч:</J> </p><i> <J>Ì anëlu Pergamskaj carkvy napìšy: "Tak kaža Toj, Hto mae vostry z dvuh bakoǔ meč:</J> </i>


text:
<J>ведаючы твае дзеі, і што ты жывеш там, дзе трон сатаны, і што трымаеш імя Маё, і ня зрокся веры Мае нават у тыя дні, калі ў вас, дзе жыве сатана, забіты верны сьведка Мой Анціпа.</J> </p><i> <J>vedaûčy tvae dzeì, ì što ty žyveš tam, dze tron satany, ì što trymaeš ìmâ Maë, ì nâ zroksâ very Mae navat u tyâ dnì, kalì ǔ vas, dze žyve satana, zabìty verny s′vedka Moj Ancìpa.</J> </i>


text:
<J>Але маю крыху супроць цябе, бо ёсьць у цябе там такія, што трымаюцца вучэньня Валаама, які навучыў Валака ўвесьці ў спакусу сыноў Ізраілевых, каб яны елі ідалаахвярнае і любаблуднічалі.</J> </p><i> <J>Ale maû kryhu suproc′ câbe, bo ës′c′ u câbe tam takìâ, što trymaûcca vučèn′nâ Valaama, âkì navučyǔ Valaka ǔves′cì ǔ spakusu synoǔ Ìzraìlevyh, kab âny elì ìdalaahvârnae ì lûbabludnìčalì.</J> </i>


text:
<J>Так і ў цябе ёсьць прыхільнікі вучэньня Мікалаітаў, якое Я ненавіджу.</J> </p><i> <J>Tak ì ǔ câbe ës′c′ pryhìl′nìkì vučèn′nâ Mìkalaìtaǔ, âkoe Â nenavìdžu.</J> </i>


text:
<J>Пакайся; а калі ня так, неўзабаве прыйду да цябе і ўступлю зь імі ў бой мечам вуснаў Маіх.</J> </p><i> <J>Pakajsâ; a kalì nâ tak, neǔzabave pryjdu da câbe ì ǔstuplû z′ ìmì ǔ boj mečam vusnaǔ Maìh.</J> </i>


text:
<J>Хто мае вуха (каб чуць), хай чуе, што Дух кажа цэрквам: пераможцу дам спажываць патаемную манну, і дам яму белы камень і на камені напісанае новае імя, якога ніхто ня ведае, акрамя таго, хто атрымлівае".</J> </p><i> <J>Hto mae vuha (kab čuc′), haj čue, što Duh kaža cèrkvam: peramožcu dam spažyvac′ pataemnuû mannu, ì dam âmu bely kamen′ ì na kamenì napìsanae novae ìmâ, âkoga nìhto nâ vedae, akramâ tago, hto atrymlìvae".</J> </i>


text:
<pb/><J>І анёлу Фіятырскай царквы напішы: "Так кажа Сын Божы, у Якога вочы - як полымя вогненнае, і ногі падобныя да халкалівану:</J> </p><i> <J>Ì anëlu Fìâtyrskaj carkvy napìšy: "Tak kaža Syn Božy, u Âkoga vočy - âk polymâ vognennae, ì nogì padobnyâ da halkalìvanu:</J> </i>


text:
<J>ведаю твае дзеі, і любоў, і служэньне, і веру, і цяпрлівасьць тваю, і тое, што апошнія дзеі твае большыя за першыя.</J> </p><i> <J>vedaû tvae dzeì, ì lûboǔ, ì služèn′ne, ì veru, ì câprlìvas′c′ tvaû, ì toe, što apošnìâ dzeì tvae bol′šyâ za peršyâ.</J> </i>


text:
<J>Але маю крыху супроць цябе, бо ты патураеш жонцы Езавэлі, якая сябе называе прарочыцай, навучаць і зводзіць у зман рабоў Маіх, любаблуднічаць і есьці ідалаахвярнае.</J> </p><i> <J>Ale maû kryhu suproc′ câbe, bo ty paturaeš žoncy Ezavèlì, âkaâ sâbe nazyvae praročycaj, navučac′ ì zvodzìc′ u zman raboǔ Maìh, lûbabludnìčac′ ì es′cì ìdalaahvârnae.</J> </i>


text:
<J>Я даў ёй часу пакаяцца ў распусьце яе, але яна не пакаялася.</J> </p><i> <J>Â daǔ ëj času pakaâcca ǔ raspus′ce âe, ale âna ne pakaâlasâ.</J> </i>


text:
<J>Вось, Я кідаю яе на ложак і тых, што ў распусьце зь ёю, у вялікую скруху, калі не пакаюцца ў дзеях сваіх.</J> </p><i> <J>Vos′, Â kìdaû âe na ložak ì tyh, što ǔ raspus′ce z′ ëû, u vâlìkuû skruhu, kalì ne pakaûcca ǔ dzeâh svaìh.</J> </i>


text:
<J>І дзяцей яе аддам сьмерці, і зразумеюць усе цэрквы, што Я Той, Хто выпрабоўвае сэрцы і вантробы; і аддам кожнаму з вас паводле ўчынкаў вашых.</J> </p><i> <J>Ì dzâcej âe addam s′mercì, ì zrazumeûc′ use cèrkvy, što Â Toj, Hto vypraboǔvae sèrcy ì vantroby; ì addam kožnamu z vas pavodle ǔčynkaǔ vašyh.</J> </i>


text:
<J>А вам і астатнім, хто ў Фіятыры, якія ня трымаюцца гэтага вучэньня і якія ня ведаюць так званых глыбіняў сатанінскіх, кажу, што не ўскладу на вас іншага цяжару;</J> </p><i> <J>A vam ì astatnìm, hto ǔ Fìâtyry, âkìâ nâ trymaûcca gètaga vučèn′nâ ì âkìâ nâ vedaûc′ tak zvanyh glybìnâǔ satanìnskìh, kažu, što ne ǔskladu na vas ìnšaga câžaru;</J> </i>


text:
<J>толькі тое, што маеце, трымайце, пакуль прыйду.</J> </p><i> <J>tol′kì toe, što maece, trymajce, pakul′ pryjdu.</J> </i>


text:
<J>Хто перамагае і захоўвае дзеі Мае да канца, таму дам уладу над язычнікамі,</J> </p><i> <J>Hto peramagae ì zahoǔvae dzeì Mae da kanca, tamu dam uladu nad âzyčnìkamì,</J> </i>


text:
<t><J>і будзе пасьвіць іх жазлом жалезным; і, як посуд гліняны, яны скрышацца, як і Я атрымаў уладу ад Айца Майго;</J></t> </p><i> <t><J>ì budze pas′vìc′ ìh žazlom žaleznym; ì, âk posud glìnâny, âny skryšacca, âk ì Â atrymaǔ uladu ad Ajca Majgo;</J></t> </i>


text:
<J>Хто мае вуха (каб чуць), хай чуе, што Дух кажа цэрквам".</J> </p><i> <J>Hto mae vuha (kab čuc′), haj čue, što Duh kaža cèrkvam".</J> </i>


text:
<pb/><J>І анёлу Сардыскай царквы напішы: "Так кажа Той, Хто мае сем духаў Божых і сем зорак: ведаю твае дзеі; ты носіш імя, быццам жывы, але ты мёртвы.</J> </p><i> <J>Ì anëlu Sardyskaj carkvy napìšy: "Tak kaža Toj, Hto mae sem duhaǔ Božyh ì sem zorak: vedaû tvae dzeì; ty nosìš ìmâ, byccam žyvy, ale ty mërtvy.</J> </i>


text:
<J>Чувай і ўмацоўвай астатняе блізкае да сьмерці; бо я не знаходжу, каб дзеі твае былі дасканалыя прад Богам Маім.</J> </p><i> <J>Čuvaj ì ǔmacoǔvaj astatnâe blìzkae da s′mercì; bo â ne znahodžu, kab dzeì tvae bylì daskanalyâ prad Bogam Maìm.</J> </i>


text:
<J>Узгадай, што ты прыняў і чуў, і зьберагай і пакайся. Калі ж ня будзеш чуваць, дык Я найду на цябе, як злодзей, і ты ня ўведаеш, а каторай гадзіне найду на цябе.</J> </p><i> <J>Uzgadaj, što ty prynâǔ ì čuǔ, ì z′beragaj ì pakajsâ. Kalì ž nâ budzeš čuvac′, dyk Â najdu na câbe, âk zlodzej, ì ty nâ ǔvedaeš, a katoraj gadzìne najdu na câbe.</J> </i>


text:
<J>Але ў цябе ў Сардысе ёсьць некалькі чалавек, якія не апаганілі вопраткі сваёй і будуць хадзіць са Мною ў белым, бо яны годныя.</J> </p><i> <J>Ale ǔ câbe ǔ Sardyse ës′c′ nekal′kì čalavek, âkìâ ne apaganìlì vopratkì svaëj ì buduc′ hadzìc′ sa Mnoû ǔ belym, bo âny godnyâ.</J> </i>


text:
<J>Пераможца апранецца ў белае адзеньне; і ня выкрасьлю імя ягонага з кнігі жыцьця, і вызнаю імя ягонае прад Айцом Маім і прад анёламі Ягонымі.</J> </p><i> <J>Peramožca apranecca ǔ belae adzen′ne; ì nâ vykras′lû ìmâ âgonaga z knìgì žyc′câ, ì vyznaû ìmâ âgonae prad Ajcom Maìm ì prad anëlamì Âgonymì.</J> </i>


text:
<J>Хто мае вуха, хай чуе, што Дух кажа цэрквам".</J> </p><i> <J>Hto mae vuha, haj čue, što Duh kaža cèrkvam".</J> </i>


text:
<pb/><J>І анёлу Філядэльфійскай царквы напішы: <t>"Так кажа Сьвяты, Праведны, Які мае ключ Давідаў, Які адмыкае - і ніхто не замкне, замыкае - і ніхто не адчыніць:</J></t> </p><i> <J>Ì anëlu Fìlâdèl′fìjskaj carkvy napìšy: <t>"Tak kaža S′vâty, Pravedny, Âkì mae klûč Davìdaǔ, Âkì admykae - ì nìhto ne zamkne, zamykae - ì nìhto ne adčynìc′:</J></t> </i>


text:
<pb/><J>ведаю твае дзеі; вось, я адамкнуў перад табою дзьверы, і ніхто ня можа зачыніць іх; ты няшмат маеш сілы, і захаваў слова Маё, і ня выракся імя Майго.</J> </p><i> <J>vedaû tvae dzeì; vos′, â adamknuǔ perad taboû dz′very, ì nìhto nâ moža začynìc′ ìh; ty nâšmat maeš sìly, ì zahavaǔ slova Maë, ì nâ vyraksâ ìmâ Majgo.</J> </i>


text:
<J>Вось, Я зраблю, што з сатанінскае зборні, з тых, якія кажуць пра сябе, што яны Юдэі, але самі не такія, а хлусяць, - вось, Я зраблю тое, што яны прыйдуць і паклоняцца перад нагамі тваімі, і ўведаюць, што Я палюбіў цябе.</J> </p><i> <J>Vos′, Â zrablû, što z satanìnskae zbornì, z tyh, âkìâ kažuc′ pra sâbe, što âny Ûdèì, ale samì ne takìâ, a hlusâc′, - vos′, Â zrablû toe, što âny pryjduc′ ì paklonâcca perad nagamì tvaìmì, ì ǔvedaûc′, što Â palûbìǔ câbe.</J> </i>


text:
<J>І як ты захаваў слова цярплівасьці Маёй, дык і Я захаваю цябе ад гадзіны спакушэньня, якая прыйдзе на ўвесь сьвет, каб выпрабаваць жыхароў зямлі.</J> </p><i> <J>Ì âk ty zahavaǔ slova cârplìvas′cì Maëj, dyk ì Â zahavaû câbe ad gadzìny spakušèn′nâ, âkaâ pryjdze na ǔves′ s′vet, kab vyprabavac′ žyharoǔ zâmlì.</J> </i>


text:
<J>Вось, я прыйду неўзабаве; трымай, што маеш, каб хто не ўхапіў вянка твайго.</J> </p><i> <J>Vos′, â pryjdu neǔzabave; trymaj, što maeš, kab hto ne ǔhapìǔ vânka tvajgo.</J> </i>


text:
<pb/><J>Пераможцу зраблю стаўпом у храме Бога Майго, і ён ужо ня выйдзе вонкі; і напішу на ім імя Бога Майго і імя горада Бога Майго, новага Ерусаліма, які сыходзіць зь неба ад Бога Майго, і імя Маё новае.</J> </p><i> <J>Peramožcu zrablû staǔpom u hrame Boga Majgo, ì ën užo nâ vyjdze vonkì; ì napìšu na ìm ìmâ Boga Majgo ì ìmâ gorada Boga Majgo, novaga Erusalìma, âkì syhodzìc′ z′ neba ad Boga Majgo, ì ìmâ Maë novae.</J> </i>


text:
<pb/><J>І анёлу Лаадыкійскай царквы напішы: "Так кажа Амін, сьведка верны і сапраўдны, пачатак тварэньня Божага:</J> </p><i> <J>Ì anëlu Laadykìjskaj carkvy napìšy: "Tak kaža Amìn, s′vedka verny ì sapraǔdny, pačatak tvarèn′nâ Božaga:</J> </i>


text:
<J>ведаю твае дзеі; ты ні халодны, ні гарачы; о, калі б ты быў халодны альбо гарачы!</J> </p><i> <J>vedaû tvae dzeì; ty nì halodny, nì garačy; o, kalì b ty byǔ halodny al′bo garačy!</J> </i>


text:
<J>Але як што ты цёплы, а не гарачы і не халодны, дык выкіну цябе з вуснаў Маіх.</J> </p><i> <J>Ale âk što ty cëply, a ne garačy ì ne halodny, dyk vykìnu câbe z vusnaǔ Maìh.</J> </i>


text:
<pb/><J>Бо ты кажаш: я багаты, разбагацеў і ні ў чым ня маю патрэбы; а ня ведаеш, што ты няшчасны і жалю варты, і ўбогі і сьляпы і голы.</J> </p><i> <J>Bo ty kažaš: â bagaty, razbagaceǔ ì nì ǔ čym nâ maû patrèby; a nâ vedaeš, što ty nâščasny ì žalû varty, ì ǔbogì ì s′lâpy ì goly.</J> </i>


text:
<J>Раю табе купіць у Мяне золата, вагнём ачышчанае, каб табе разбагацець, і белую вопратку, каб апрануцца і каб ня відзён быў сорам галізны тваёй, і масьцю памаж вочы твае, каб бачыць.</J> </p><i> <J>Raû tabe kupìc′ u Mâne zolata, vagnëm ačyščanae, kab tabe razbagacec′, ì beluû vopratku, kab apranucca ì kab nâ vìdzën byǔ soram galìzny tvaëj, ì mas′cû pamaž vočy tvae, kab bačyc′.</J> </i>


text:
<J>Каго Я люблю, тых выкрываю і караю. Дык вось будзь руплівы і пакайся.</J> </p><i> <J>Kago Â lûblû, tyh vykryvaû ì karaû. Dyk vos′ budz′ ruplìvy ì pakajsâ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Вось, стаю каля дзьвярэй і стукаюся; калі хто пачуе голас Мой і адчыніць дзьверы, увайду да яго і буду вячэраць зь ім, і ён са Мною.</J> </p><i> <J>Vos′, staû kalâ dz′vârèj ì stukaûsâ; kalì hto pačue golas Moj ì adčynìc′ dz′very, uvajdu da âgo ì budu vâčèrac′ z′ ìm, ì ën sa Mnoû.</J> </i>


text:
<J>Пераможцу дам сесьці са Мною на троне Маім, як і Я перамог і сеў з Айцом Маім на троне Ягоным.</J> </p><i> <J>Peramožcu dam ses′cì sa Mnoû na trone Maìm, âk ì Â peramog ì seǔ z Ajcom Maìm na trone Âgonym.</J> </i>


text:
<J>Хто мае вуха, хай чуе, што Дух кажа цэрквам.</J> </p><i> <J>Hto mae vuha, haj čue, što Duh kaža cèrkvam.</J> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага я глянуў, і вось, дзьверы адчыненыя ў небе, і ранейшы голас, які я чуў як бы гук трубы, што гаварыў са мною, сказаў: <J>узыдзі сюды, і пакажу табе, што мае быць пасьля гэтага.</J> </p><i> Pas′lâ gètaga â glânuǔ, ì vos′, dz′very adčynenyâ ǔ nebe, ì ranejšy golas, âkì â čuǔ âk by guk truby, što gavaryǔ sa mnoû, skazaǔ: <J>uzydzì sûdy, ì pakažu tabe, što mae byc′ pas′lâ gètaga.</J> </i>


text:
І адразу я быў у духу; і вось, трон стаяў на небе, а на троне Нехта сядзеў. </p><i> Ì adrazu â byǔ u duhu; ì vos′, tron staâǔ na nebe, a na trone Nehta sâdzeǔ. </i>


text:
І Гэты, Які сядзеў, з выгляду быў падобны да каменя ясьпісу і сардысу; і вясёлка вакол трона, з выгляду падобная да смарагду. </p><i> Ì Gèty, Âkì sâdzeǔ, z vyglâdu byǔ padobny da kamenâ âs′pìsu ì sardysu; ì vâsëlka vakol trona, z vyglâdu padobnaâ da smaragdu. </i>


text:
І навокал трона дваццаць чатыры троны; а на тронах бачыў я - сядзелі дваццаць чатыры старцы, якія апранутыя былі ў белае адзеньне і мелі на галовах сваіх залатыя вянкі. </p><i> Ì navokal trona dvaccac′ čatyry trony; a na tronah bačyǔ â - sâdzelì dvaccac′ čatyry starcy, âkìâ apranutyâ bylì ǔ belae adzen′ne ì melì na galovah svaìh zalatyâ vânkì. </i>


text:
І з трона зыходзілі маланкі і грымоты і галасы, і сем сьветачаў вогненных гарэлі перад тронам, якія ёсьць сем духаў Божых. </p><i> Ì z trona zyhodzìlì malankì ì grymoty ì galasy, ì sem s′vetačaǔ vognennyh garèlì perad tronam, âkìâ ës′c′ sem duhaǔ Božyh. </i>


text:
І перад тронам мора шкляное, падобнае да крышталю; і пасярод трона і навокал трона чатыры жывыя істоты, поўныя вачэй сьпераду і ззаду: </p><i> Ì perad tronam mora šklânoe, padobnae da kryštalû; ì pasârod trona ì navokal trona čatyry žyvyâ ìstoty, poǔnyâ vačèj s′peradu ì zzadu: </i>


text:
І першая жывая істота была падобная да льва, і другая жывая істота падобная да цяляці, і трэйцяя жывая істота мела аблічча, як у чалавека, і чацьвёртая жывая істота, падобная да арла лятучага. </p><i> Ì peršaâ žyvaâ ìstota byla padobnaâ da l′va, ì drugaâ žyvaâ ìstota padobnaâ da câlâcì, ì trèjcââ žyvaâ ìstota mela ablìčča, âk u čalaveka, ì čac′vërtaâ žyvaâ ìstota, padobnaâ da arla lâtučaga. </i>


text:
І кожная з чатырох жывых істотаў мела па шэсьць крылаў абапал, а ўсярэдзіне яны поўныя вачэй; і ні ўдзень ані ўночы ня маюць спакою, заклікаючы: <t>"Сьвяты, сьвяты, сьвяты Гасподзь Бог Усеўладны, Які быў, ёсьць і прыйдзе".</t> </p><i> Ì kožnaâ z čatyroh žyvyh ìstotaǔ mela pa šès′c′ krylaǔ abapal, a ǔsârèdzìne âny poǔnyâ vačèj; ì nì ǔdzen′ anì ǔnočy nâ maûc′ spakoû, zaklìkaûčy: <t>"S′vâty, s′vâty, s′vâty Gaspodz′ Bog Useǔladny, Âkì byǔ, ës′c′ ì pryjdze".</t> </i>


text:
<pb/>І калі жывыя істоты ўзносяць славу і гонар і падзяку Таму, Хто сядзіць на троне, Хто жыве ва векі вечныя, </p><i> Ì kalì žyvyâ ìstoty ǔznosâc′ slavu ì gonar ì padzâku Tamu, Hto sâdzìc′ na trone, Hto žyve va vekì večnyâ, </i>


text:
тады дваццаць чатыры старцы падаюць перад Тым, Хто сядзіць на троне, і кланяюцца Таму, Хто жыве ва векі вечныя, і ўскладаюць вянкі свае перад тронам, кажучы: </p><i> tady dvaccac′ čatyry starcy padaûc′ perad Tym, Hto sâdzìc′ na trone, ì klanâûcca Tamu, Hto žyve va vekì večnyâ, ì ǔskladaûc′ vânkì svae perad tronam, kažučy: </i>


text:
<t>Ты варты, Госпадзе, прыняць славу і гонар і сілу, бо Ты стварыў усё, і ўсё па Тваёй волі існуе і створана.</t> </p><i> <t>Ty varty, Gospadze, prynâc′ slavu ì gonar ì sìlu, bo Ty stvaryǔ usë, ì ǔsë pa Tvaëj volì ìsnue ì stvorana.</t> </i>


text:
<pb/>І ўбачыў я ў правіцы ў Таго, Хто сядзіць на троне, кнігу, напісаную ўсярэдзіне і звонку, запячатаную на сем пячатак. </p><i> Ì ǔbačyǔ â ǔ pravìcy ǔ Tago, Hto sâdzìc′ na trone, knìgu, napìsanuû ǔsârèdzìne ì zvonku, zapâčatanuû na sem pâčatak. </i>


text:
І ўбачыў я анёла магутнага, Які абвяшчаў гучным голасам: хто варты разгарнуць гэтую кнігу і зьняць пячаткі зь яе? </p><i> Ì ǔbačyǔ â anëla magutnaga, Âkì abvâščaǔ gučnym golasam: hto varty razgarnuc′ gètuû knìgu ì z′nâc′ pâčatkì z′ âe? </i>


text:
І ніхто ня мог, ні на небе, ні на зямлі, ні пад зямлёю, разгарнуць гэтую кнігу, ні зірнуць у яе. </p><i> Ì nìhto nâ mog, nì na nebe, nì na zâmlì, nì pad zâmlëû, razgarnuc′ gètuû knìgu, nì zìrnuc′ u âe. </i>


text:
І я моцна плакаў па тым, што не знайшлося вартага разгарнуць і чытаць гэтую кнігу, і нават зірнуць у яе. </p><i> Ì â mocna plakaǔ pa tym, što ne znajšlosâ vartaga razgarnuc′ ì čytac′ gètuû knìgu, ì navat zìrnuc′ u âe. </i>


text:
І адзін старац сказаў мне: ня плач, вось, леў з калена Юдавага, корань Давідаў, перамог і можа разгарнуць гэтую кнігу і зьняць сем пячатак яе. </p><i> Ì adzìn starac skazaǔ mne: nâ plač, vos′, leǔ z kalena Ûdavaga, koran′ Davìdaǔ, peramog ì moža razgarnuc′ gètuû knìgu ì z′nâc′ sem pâčatak âe. </i>


text:
<pb/>І я глянуў, і вось, пасярод трона і чатырох жывых істотаў і сярод старцаў стаяла Ягня нібы заколатае, і мела сем рагоў і сем вачэй, якія ёсьць сем духаў Божых, пасланых на ўсю зямлю. </p><i> Ì â glânuǔ, ì vos′, pasârod trona ì čatyroh žyvyh ìstotaǔ ì sârod starcaǔ staâla Âgnâ nìby zakolatae, ì mela sem ragoǔ ì sem vačèj, âkìâ ës′c′ sem duhaǔ Božyh, paslanyh na ǔsû zâmlû. </i>


text:
І Ён прыйшоў і ўзяў кнігу з правіцы Таго, Хто сядзеў на троне. </p><i> Ì Ën pryjšoǔ ì ǔzâǔ knìgu z pravìcy Tago, Hto sâdzeǔ na trone. </i>


text:
І калі Ён узяў кнігу, тады чатыры жывыя істоты і дваццаць чатыры старцы ўпалі перад Ягнём, маючы кожны гусьлі і залатыя чары, поўныя фіміяму, якія ёсьць малітвы сьвятых; </p><i> Ì kalì Ën uzâǔ knìgu, tady čatyry žyvyâ ìstoty ì dvaccac′ čatyry starcy ǔpalì perad Âgnëm, maûčy kožny gus′lì ì zalatyâ čary, poǔnyâ fìmìâmu, âkìâ ës′c′ malìtvy s′vâtyh; </i>


text:
і сьпяваюць новую песьню, кажучы: <t>Ты варты ўзяць кнігу і зьняць зь яе пячаткі; бо Ты быў заколаты, і Крывёю Сваёю Ты адкупіў нас Богу з кожнага калена і роду, і народу і племені,</t> </p><i> ì s′pâvaûc′ novuû pes′nû, kažučy: <t>Ty varty ǔzâc′ knìgu ì z′nâc′ z′ âe pâčatkì; bo Ty byǔ zakolaty, ì Kryvëû Svaëû Ty adkupìǔ nas Bogu z kožnaga kalena ì rodu, ì narodu ì plemenì,</t> </i>


text:
<t>і зрабіў нас царамі і сьвятарамі Богу нашаму; і мы будзем валадарыць на зямлі!</t> </p><i> <t>ì zrabìǔ nas caramì ì s′vâtaramì Bogu našamu; ì my budzem valadaryc′ na zâmlì!</t> </i>


text:
<pb/>І бачыў я, і чуў голас многіх анёлаў вакол трона і жывых істотаў, і старцаў, і лікам іх было процьма цьмы і тысячы тысячаў, </p><i> Ì bačyǔ â, ì čuǔ golas mnogìh anëlaǔ vakol trona ì žyvyh ìstotaǔ, ì starcaǔ, ì lìkam ìh bylo proc′ma c′my ì tysâčy tysâčaǔ, </i>


text:
якія гаварылі гучным голасам: <t>вартае Ягня заколатае прыняць сілу і багацьце, і мудрасьць і моц, і гонар і славу і дабраславеньне!</t> </p><i> âkìâ gavarylì gučnym golasam: <t>vartae Âgnâ zakolatae prynâc′ sìlu ì bagac′ce, ì mudras′c′ ì moc, ì gonar ì slavu ì dabraslaven′ne!</t> </i>


text:
<pb/><t>І кожнае стварэньне, якое ёсьць на небе і на зямлі, і пад зямлёю і на моры, і ўсё, што ў іх, чуў я, казала: Таму, Хто сядзіць на троне, і Ягняці дабраславеньне і гонар, і слава і сіла на векі вечныя!</t> </p><i> <t>Ì kožnae stvarèn′ne, âkoe ës′c′ na nebe ì na zâmlì, ì pad zâmlëû ì na mory, ì ǔsë, što ǔ ìh, čuǔ â, kazala: Tamu, Hto sâdzìc′ na trone, ì Âgnâcì dabraslaven′ne ì gonar, ì slava ì sìla na vekì večnyâ!</t> </i>


text:
<pb/>І чатыры жывыя істоты казалі: амін! І дваццаць чатыры старцы пакланіліся Таму, Хто жыве ва векі вечныя. </p><i> Ì čatyry žyvyâ ìstoty kazalì: amìn! Ì dvaccac′ čatyry starcy paklanìlìsâ Tamu, Hto žyve va vekì večnyâ. </i>


text:
<pb/>І я ўгледзеў, што Ягня зьняло першую зь сямі пячатак, і я пачуў адну з чатырох жывых істотаў, якая гаварыла як бы грамавым голасам: ідзі і глядзі! </p><i> Ì â ǔgledzeǔ, što Âgnâ z′nâlo peršuû z′ sâmì pâčatak, ì â pačuǔ adnu z čatyroh žyvyh ìstotaǔ, âkaâ gavaryla âk by gramavym golasam: ìdzì ì glâdzì! </i>


text:
Я зірнуў, і вось, конь белы, і на ім верхавец, які меў лук, і дадзены яму быў вянок, і выйшаў ён як пераможны, і каб перамагчы. </p><i> Â zìrnuǔ, ì vos′, kon′ bely, ì na ìm verhavec, âkì meǔ luk, ì dadzeny âmu byǔ vânok, ì vyjšaǔ ën âk peramožny, ì kab peramagčy. </i>


text:
І калі Ён зьняў другую пячатку, я пачуў другую жывую істоту: ідзі і глядзі. </p><i> Ì kalì Ën z′nâǔ druguû pâčatku, â pačuǔ druguû žyvuû ìstotu: ìdzì ì glâdzì. </i>


text:
І выйшаў другі конь гняды; і таму, хто на ім сядзеў, дадзена было ўзяць мір зь зямлі, і каб забівалі адзін аднаго; і дадзены яму вялікі меч. </p><i> Ì vyjšaǔ drugì kon′ gnâdy; ì tamu, hto na ìm sâdzeǔ, dadzena bylo ǔzâc′ mìr z′ zâmlì, ì kab zabìvalì adzìn adnago; ì dadzeny âmu vâlìkì meč. </i>


text:
<pb/>І калі Ён зьняў трэйцюю пячатку, я чуў трэйцюю жывую істоту, якая казала: ідзі і глядзі. Я зірнуў, і вось, конь вараны, і на ім верхавец, які меў вагі ў руцэ сваёй. </p><i> Ì kalì Ën z′nâǔ trèjcûû pâčatku, â čuǔ trèjcûû žyvuû ìstotu, âkaâ kazala: ìdzì ì glâdzì. Â zìrnuǔ, ì vos′, kon′ varany, ì na ìm verhavec, âkì meǔ vagì ǔ rucè svaëj. </i>


text:
І чуў я голас з-пасярод чатырох жывых істотаў, які казаў: мера пшаніцы за дынар, і тры меры ячменю за дынар; а алею і віна не марнуй! </p><i> Ì čuǔ â golas z-pasârod čatyroh žyvyh ìstotaǔ, âkì kazaǔ: mera pšanìcy za dynar, ì try mery âčmenû za dynar; a aleû ì vìna ne marnuj! </i>


text:
<pb/>І калі Ён зьняў чацьвёртую пячатку, я чуў голас чацьвёртай жывой істоты, які казаў: ідзі і глядзі. </p><i> Ì kalì Ën z′nâǔ čac′vërtuû pâčatku, â čuǔ golas čac′vërtaj žyvoj ìstoty, âkì kazaǔ: ìdzì ì glâdzì. </i>


text:
І я зірнуў, і вось, конь бледны, і на ім верхавец, якому імя сьмерць; і пекла ішло за ім сьледам, і дадзена яму ўлада над чвэрцю зямлі - забіваць мечам і голадам, і пошасьцю і зьвярамі зямнымі. </p><i> Ì â zìrnuǔ, ì vos′, kon′ bledny, ì na ìm verhavec, âkomu ìmâ s′merc′; ì pekla ìšlo za ìm s′ledam, ì dadzena âmu ǔlada nad čvèrcû zâmlì - zabìvac′ mečam ì goladam, ì pošas′cû ì z′vâramì zâmnymì. </i>


text:
<pb/>І калі Ён зьняў пятую пячатку, я ўбачыў пад ахвярнікам душы забітых за слова Божае і за сьведчаньне, якое мелі яны. </p><i> Ì kalì Ën z′nâǔ pâtuû pâčatku, â ǔbačyǔ pad ahvârnìkam dušy zabìtyh za slova Božae ì za s′vedčan′ne, âkoe melì âny. </i>


text:
І залямантавалі яны моцным голасам, кажучы: дакуль, Уладыка сьвяты і праведны, ня судзіш і ня помсьціш жыхарам зямным за кроў нашу? </p><i> Ì zalâmantavalì âny mocnym golasam, kažučy: dakul′, Uladyka s′vâty ì pravedny, nâ sudzìš ì nâ poms′cìš žyharam zâmnym za kroǔ našu? </i>


text:
І дадзена было кожнаму зь іх адзеньне белае, і сказана ім, каб яны супакоіліся яшчэ на нядоўгі час, пакуль і саслужнікі іхнія і браты іхнія, якія будуць забітыя, як і яны, дапоўняць лік. </p><i> Ì dadzena bylo kožnamu z′ ìh adzen′ne belae, ì skazana ìm, kab âny supakoìlìsâ âščè na nâdoǔgì čas, pakul′ ì saslužnìkì ìhnìâ ì braty ìhnìâ, âkìâ buduc′ zabìtyâ, âk ì âny, dapoǔnâc′ lìk. </i>


text:
<pb/>І калі Ён зьняў шостую пячатку, я зірнуў, і вось, сталася вялікае трасеньне зямлі, і сонца счарнела, як валасяніца, і месяц зрабіўся бы кроў, </p><i> Ì kalì Ën z′nâǔ šostuû pâčatku, â zìrnuǔ, ì vos′, stalasâ vâlìkae trasen′ne zâmlì, ì sonca sčarnela, âk valasânìca, ì mesâc zrabìǔsâ by kroǔ, </i>


text:
і зоркі нябесныя ўпалі на зямлю, як смакоўніца, патрасаная моцным ветрам скідае нясьпелыя смоквы свае. </p><i> ì zorkì nâbesnyâ ǔpalì na zâmlû, âk smakoǔnìca, patrasanaâ mocnym vetram skìdae nâs′pelyâ smokvy svae. </i>


text:
І неба схавалася, зьвіўшыся як сувой; і кожная гара і выспа рушылі зь месцаў сваіх; </p><i> Ì neba shavalasâ, z′vìǔšysâ âk suvoj; ì kožnaâ gara ì vyspa rušylì z′ mescaǔ svaìh; </i>


text:
і цары зямныя і вяльможы, і багатыя і тысячнікі і моцныя, і кожны раб і кожны вольнік схаваліся ў пячоры і ў цясьніны гор, </p><i> ì cary zâmnyâ ì vâl′možy, ì bagatyâ ì tysâčnìkì ì mocnyâ, ì kožny rab ì kožny vol′nìk shavalìsâ ǔ pâčory ì ǔ câs′nìny gor, </i>


text:
і кажуць гарам і камяням: упадзеце на нас і схавайце нас ад аблічча Таго, Хто сядзіць на троне, і ад гневу Гасподняга; </p><i> ì kažuc′ garam ì kamânâm: upadzece na nas ì shavajce nas ad ablìčča Tago, Hto sâdzìc′ na trone, ì ad gnevu Gaspodnâga; </i>


text:
бо прыйшоў вялікі дзень гневу Ягонага, і хто можа выстаяць? </p><i> bo pryjšoǔ vâlìkì dzen′ gnevu Âgonaga, ì hto moža vystaâc′? </i>


text:
<pb/>І пасьля гэтага бачыў я чатырох анёлаў, якія стаялі на чатырох кутах зямлі і трымалі чатыры вятры зямлі, каб ня веяў вецер ні на зямлю, ні на мора, ні на якое дрэва. </p><i> Ì pas′lâ gètaga bačyǔ â čatyroh anëlaǔ, âkìâ staâlì na čatyroh kutah zâmlì ì trymalì čatyry vâtry zâmlì, kab nâ veâǔ vecer nì na zâmlû, nì na mora, nì na âkoe drèva. </i>


text:
І бачыў я іншага анёла, што ўзыходзіў з усходу сонца і меў пячатку Бога жывога. І ўсклікнуў ён гучным голасам да чатырох анёлаў, якім дадзена шкодзіць зямлі і мору, кажучы: </p><i> Ì bačyǔ â ìnšaga anëla, što ǔzyhodzìǔ z ushodu sonca ì meǔ pâčatku Boga žyvoga. Ì ǔsklìknuǔ ën gučnym golasam da čatyroh anëlaǔ, âkìm dadzena škodzìc′ zâmlì ì moru, kažučy: </i>


text:
не рабеце шкоды ні зямлі, ні мору, ні дрэвам, пакуль не накладзём пячаткі на ілбы рабам Бога нашага. </p><i> ne rabece škody nì zâmlì, nì moru, nì drèvam, pakul′ ne nakladzëm pâčatkì na ìlby rabam Boga našaga. </i>


text:
І я чуў лік запячатаных: запячатаных было сто сорак чатыры тысячы з усіх каленаў сыноў Ізраілевых. </p><i> Ì â čuǔ lìk zapâčatanyh: zapâčatanyh bylo sto sorak čatyry tysâčy z usìh kalenaǔ synoǔ Ìzraìlevyh. </i>


text:
<t>З калена Юды запячатана дванаццаць тысяч; з калена Рувімавага запячатана дванаццаць тысяч; з калена Гадавага запячатана дванаццаць тысяч;</t> </p><i> <t>Z kalena Ûdy zapâčatana dvanaccac′ tysâč; z kalena Ruvìmavaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč; z kalena Gadavaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč;</t> </i>


text:
<t>з калена Асіравага запячатана дванаццаць тысяч; з калена Нефалімавага запячатана дванаццаць тысяч; з калена Манасіінага запячатана дванаццаць тысяч;</t> </p><i> <t>z kalena Asìravaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč; z kalena Nefalìmavaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč; z kalena Manasììnaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč;</t> </i>


text:
<t>з калена Сымонавага запячатана дванаццаць тысяч; з калена Левія запячатана дванаццаць тысяч; з калена Ісахаравага запячатана дванаццаць тысяч;</t> </p><i> <t>z kalena Symonavaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč; z kalena Levìâ zapâčatana dvanaccac′ tysâč; z kalena Ìsaharavaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč;</t> </i>


text:
<t>з калена Завулонавага запячатана дванаццаць тысяч; з калена Язэпавага запячатана дванаццаць тысяч; з калена Веньямінавага запячатана дванаццаць тысяч.</t> </p><i> <t>z kalena Zavulonavaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč; z kalena Âzèpavaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč; z kalena Ven′âmìnavaga zapâčatana dvanaccac′ tysâč.</t> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага зірнуў я, і вось, вялікае мноства людзей, якога ніхто ня мог палічыць, з усіх плямёнаў і каленаў, і народаў і родаў стаяла перад тронам і перад Ягнём у белым адзеньні і з пальмавымі галінкамі ў руках сваіх. </p><i> Pas′lâ gètaga zìrnuǔ â, ì vos′, vâlìkae mnostva lûdzej, âkoga nìhto nâ mog palìčyc′, z usìh plâmënaǔ ì kalenaǔ, ì narodaǔ ì rodaǔ staâla perad tronam ì perad Âgnëm u belym adzen′nì ì z pal′mavymì galìnkamì ǔ rukah svaìh. </i>


text:
<pb/>І ўсклікалі гучным голасам, кажучы: <t>збавеньне Богу нашаму, Які сядзіць на троне, і Ягняці!</t> </p><i> Ì ǔsklìkalì gučnym golasam, kažučy: <t>zbaven′ne Bogu našamu, Âkì sâdzìc′ na trone, ì Âgnâcì!</t> </i>


text:
<pb/>І ўсе анёлы стаялі вакол трона і старцаў і чатырох жывых істотаў, і ўпалі ніцма перад тронам, і пакланіліся Богу, </p><i> Ì ǔse anëly staâlì vakol trona ì starcaǔ ì čatyroh žyvyh ìstotaǔ, ì ǔpalì nìcma perad tronam, ì paklanìlìsâ Bogu, </i>


text:
кажучы: <t>амін! дабраславеньне і слава, і мудрасьць і падзяка, і гонар і сіла і моц Богу нашаму на векі вечныя! Амін.</t> </p><i> kažučy: <t>amìn! dabraslaven′ne ì slava, ì mudras′c′ ì padzâka, ì gonar ì sìla ì moc Bogu našamu na vekì večnyâ! Amìn.</t> </i>


text:
<pb/>І, пачаўшы прамову, адзін старац спытаўся ў мяне: гэтыя апранутыя ў белую адзежу, хто, і адкуль прыйшлі? </p><i> Ì, pačaǔšy pramovu, adzìn starac spytaǔsâ ǔ mâne: gètyâ apranutyâ ǔ beluû adzežu, hto, ì adkul′ pryjšlì? </i>


text:
<pb/>Я сказаў яму: ты ведаеш, уладару. І ён сказаў мне: гэта тыя, якія прыйшлі ад вялікае скрухі; яны абмылі вопратку сваю і адбялілі вопратку сваю Крывёю Ягняці. </p><i> Â skazaǔ âmu: ty vedaeš, uladaru. Ì ën skazaǔ mne: gèta tyâ, âkìâ pryjšlì ad vâlìkae skruhì; âny abmylì vopratku svaû ì adbâlìlì vopratku svaû Kryvëû Âgnâcì. </i>


text:
<t>За гэта яны цяпер перад тронам Бога і служаць Яму дзень і ноч у храме Ягоным, і Той, Хто сядзіць на троне, будзе жыць у іх.</t> </p><i> <t>Za gèta âny câper perad tronam Boga ì služac′ Âmu dzen′ ì noč u hrame Âgonym, ì Toj, Hto sâdzìc′ na trone, budze žyc′ u ìh.</t> </i>


text:
<t>Яны ня будуць ужо ні голаду ні смагі цярпець, і ня будзе паліць іх сонца, і ніякая сьпёка;</t> </p><i> <t>Âny nâ buduc′ užo nì goladu nì smagì cârpec′, ì nâ budze palìc′ ìh sonca, ì nìâkaâ s′pëka;</t> </i>


text:
<t>бо Ягня, Якое пасярод трона, будзе пасьвіць іх і вадзіць іх на жывыя крыніцы водаў, і вытра Бог кожную сьлязіну з вачэй іхніх!</t> </p><i> <t>bo Âgnâ, Âkoe pasârod trona, budze pas′vìc′ ìh ì vadzìc′ ìh na žyvyâ krynìcy vodaǔ, ì vytra Bog kožnuû s′lâzìnu z vačèj ìhnìh!</t> </i>


text:
<pb/>І калі Ён зьняў сёмую пячатку, моўча паўстала на небе як бы на паўгадзіны. </p><i> Ì kalì Ën z′nâǔ sëmuû pâčatku, moǔča paǔstala na nebe âk by na paǔgadzìny. </i>


text:
І ўгледзеў я сем анёлаў, якія стаялі перад Богам; і дадзена ім сем трубаў. </p><i> Ì ǔgledzeǔ â sem anëlaǔ, âkìâ staâlì perad Bogam; ì dadzena ìm sem trubaǔ. </i>


text:
<pb/>І прыйшоў іншы анёл і стаў перад ахвярнікам, трымаючы залатое кадзіла; і дадзена было яму багата фіміяму, каб ён з малітвамі ўсіх сьвятых усклаў яго на залаты ахвярнік перад тронам. </p><i> Ì pryjšoǔ ìnšy anël ì staǔ perad ahvârnìkam, trymaûčy zalatoe kadzìla; ì dadzena bylo âmu bagata fìmìâmu, kab ën z malìtvamì ǔsìh s′vâtyh usklaǔ âgo na zalaty ahvârnìk perad tronam. </i>


text:
І ўзьнёсься дым фіміяму з малітвамі сьвятых ад рукі анёла перад Богам. </p><i> Ì ǔz′nës′sâ dym fìmìâmu z malìtvamì s′vâtyh ad rukì anëla perad Bogam. </i>


text:
І ўзяў анёл кадзіла, і напоўніў яго жарам з ахвярніка, і кінуў на зямлю: і ўчыніліся галасы і грам§, і маланкі і землятрусы. </p><i> Ì ǔzâǔ anël kadzìla, ì napoǔnìǔ âgo žaram z ahvârnìka, ì kìnuǔ na zâmlû: ì ǔčynìlìsâ galasy ì gram§, ì malankì ì zemlâtrusy. </i>


text:
<pb/>І сем анёлаў, што мелі сем трубаў, падрыхтаваліся трубіць. </p><i> Ì sem anëlaǔ, što melì sem trubaǔ, padryhtavalìsâ trubìc′. </i>


text:
<pb/>Першы анёл затрубіў, і зрабіўся град і вагонь, зьмяшаныя з крывёю, і апалі на зямлю; і траціна ўсіх дрэваў згарэла, і ўся трава зялёная выгарала. </p><i> Peršy anël zatrubìǔ, ì zrabìǔsâ grad ì vagon′, z′mâšanyâ z kryvëû, ì apalì na zâmlû; ì tracìna ǔsìh drèvaǔ zgarèla, ì ǔsâ trava zâlënaâ vygarala. </i>


text:
<pb/>Другі анёл затрубіў, і як бы вялікая гара, вагнём распаленая, абвалілася ў мора; і траціна мора зрабілася крывёю, </p><i> Drugì anël zatrubìǔ, ì âk by vâlìkaâ gara, vagnëm raspalenaâ, abvalìlasâ ǔ mora; ì tracìna mora zrabìlasâ kryvëû, </i>


text:
і вымерла траціна жывога стварэньня ў моры, і траціна караблёў загінула. </p><i> ì vymerla tracìna žyvoga stvarèn′nâ ǔ mory, ì tracìna karablëǔ zagìnula. </i>


text:
<pb/>Трэйці анёл затрубіў, і ўпала зь неба вялікая зорка, палаючы, нібы сьветач, і ўпала на траціну рэк і крыніцы водаў. </p><i> Trèjcì anël zatrubìǔ, ì ǔpala z′ neba vâlìkaâ zorka, palaûčy, nìby s′vetač, ì ǔpala na tracìnu rèk ì krynìcy vodaǔ. </i>


text:
Імя гэтай зорцы палын; і траціна ўсіх водаў зрабілася палыном, і многія людзі памерлі ад водаў, бо яны прагорклі. </p><i> Ìmâ gètaj zorcy palyn; ì tracìna ǔsìh vodaǔ zrabìlasâ palynom, ì mnogìâ lûdzì pamerlì ad vodaǔ, bo âny pragorklì. </i>


text:
<pb/>Чацьвёрты анёл затрубіў, і ўдар спасьціг траціну сонца і траціну месяца і траціну зорак, так што зацьмілася траціна іх, і траціна дня не сьвяціла больш - так, як і ночы. </p><i> Čac′vërty anël zatrubìǔ, ì ǔdar spas′cìg tracìnu sonca ì tracìnu mesâca ì tracìnu zorak, tak što zac′mìlasâ tracìna ìh, ì tracìna dnâ ne s′vâcìla bol′š - tak, âk ì nočy. </i>


text:
<pb/>І бачыў я і чуў аднаго анёла, які ляцеў пасярод неба і прамаўляў гучным голасам: гора, гора, гора жывым на зямлі ад астатніх трубных галасоў трох анёлаў, якія будуць трубіць! </p><i> Ì bačyǔ â ì čuǔ adnago anëla, âkì lâceǔ pasârod neba ì pramaǔlâǔ gučnym golasam: gora, gora, gora žyvym na zâmlì ad astatnìh trubnyh galasoǔ troh anëlaǔ, âkìâ buduc′ trubìc′! </i>


text:
<pb/>Пяты анёл затрубіў, і ўгледзеў я зорку, што ўпала зь неба на зямлю, і дадзены ёй ключ да калодзежа бездані: </p><i> Pâty anël zatrubìǔ, ì ǔgledzeǔ â zorku, što ǔpala z′ neba na zâmlû, ì dadzeny ëj klûč da kalodzeža bezdanì: </i>


text:
яна адамкнула калодзеж бездані, і выйшаў дым з калодзежа, як дым зь вялікае печы; і зацьмілася сонца і паветра ад дыму з калодзежа. </p><i> âna adamknula kalodzež bezdanì, ì vyjšaǔ dym z kalodzeža, âk dym z′ vâlìkae pečy; ì zac′mìlasâ sonca ì pavetra ad dymu z kalodzeža. </i>


text:
І з дыму выйшла саранча на зямлю, і дадзена ёй была ўлада, якую маюць зямныя скарпіёны. </p><i> Ì z dymu vyjšla saranča na zâmlû, ì dadzena ëj byla ǔlada, âkuû maûc′ zâmnyâ skarpìëny. </i>


text:
І сказана было ёй, каб ня чыніла шкоды траве зямной, і ніякай зеляніне і ніякаму дрэву, а толькі адным людзям, якія ня маюць Божай пячаткі на лобе сваім. </p><i> Ì skazana bylo ëj, kab nâ čynìla škody trave zâmnoj, ì nìâkaj zelânìne ì nìâkamu drèvu, a tol′kì adnym lûdzâm, âkìâ nâ maûc′ Božaj pâčatkì na lobe svaìm. </i>


text:
І дадзена ёй не забіваць іх, а толькі мучыць пяць месяцаў; і пакута ад яе падобная да пакуты ад скарпіёна, калі ўджаліць чалавека. </p><i> Ì dadzena ëj ne zabìvac′ ìh, a tol′kì mučyc′ pâc′ mesâcaǔ; ì pakuta ad âe padobnaâ da pakuty ad skarpìëna, kalì ǔdžalìc′ čalaveka. </i>


text:
У тыя дні людзі будуць шукаць сьмерці, ды ня знойдуць яе; захочуць памерці, ды сьмерць уцячэ ад іх. </p><i> U tyâ dnì lûdzì buduc′ šukac′ s′mercì, dy nâ znojduc′ âe; zahočuc′ pamercì, dy s′merc′ ucâčè ad ìh. </i>


text:
<pb/>З выгляду саранча была падобная да коней, зрыхтаваных на вайну; і на галовах у яе як бы вянкі, падобныя на залатыя, а твары ў яе - як твары чалавечыя; </p><i> Z vyglâdu saranča byla padobnaâ da konej, zryhtavanyh na vajnu; ì na galovah u âe âk by vânkì, padobnyâ na zalatyâ, a tvary ǔ âe - âk tvary čalavečyâ; </i>


text:
і валасы ў яе - як валасы ў жанчыны, а зубы ў яе былі, як у львоў; </p><i> ì valasy ǔ âe - âk valasy ǔ žančyny, a zuby ǔ âe bylì, âk u l′voǔ; </i>


text:
на ёй былі панцыры, як бы панцыры жалезныя, а шум ад крылаў яе - як грукат ад калясьніц, калі безьліч коней бяжыць на вайну; </p><i> na ëj bylì pancyry, âk by pancyry žaleznyâ, a šum ad krylaǔ âe - âk grukat ad kalâs′nìc, kalì bez′lìč konej bâžyc′ na vajnu; </i>


text:
у яе былі хвасты, як у скарпіёнаў, і ў хвастах у яе былі джалы; а ўлада ў яе была - шкодзіць людзям пяць месяцаў. </p><i> u âe bylì hvasty, âk u skarpìënaǔ, ì ǔ hvastah u âe bylì džaly; a ǔlada ǔ âe byla - škodzìc′ lûdzâm pâc′ mesâcaǔ. </i>


text:
Царом над сабою мела яна анёла бездані; імя яму па-Габрэйску "Аваддон", а па-Грэцку "Апальліён". </p><i> Carom nad saboû mela âna anëla bezdanì; ìmâ âmu pa-Gabrèjsku "Avaddon", a pa-Grècku "Apal′lìën". </i>


text:
<pb/>Адно гора прайшло; вось, ідуць за ім яшчэ два горы. </p><i> Adno gora prajšlo; vos′, ìduc′ za ìm âščè dva gory. </i>


text:
<pb/>Шосты анёл затрубіў, і я пачуў адзін голас ад чатырох рагоў залатога ахвярніка, што стаяў прад Богам, </p><i> Šosty anël zatrubìǔ, ì â pačuǔ adzìn golas ad čatyroh ragoǔ zalatoga ahvârnìka, što staâǔ prad Bogam, </i>


text:
які (голас) казаў шостаму анёлу, што меў трубу: вызвалі чатырох анёлаў, зьвязаных каля вялікай ракі Эўфрат. </p><i> âkì (golas) kazaǔ šostamu anëlu, što meǔ trubu: vyzvalì čatyroh anëlaǔ, z′vâzanyh kalâ vâlìkaj rakì Èǔfrat. </i>


text:
І вызвалены былі чатыры анёлы, падрыхтаваныя на дзень, і гадзіну, і месяц і год, каб умярцьвіць траціну людзей. </p><i> Ì vyzvaleny bylì čatyry anëly, padryhtavanyâ na dzen′, ì gadzìnu, ì mesâc ì god, kab umârc′vìc′ tracìnu lûdzej. </i>


text:
Лічба коннага войска была дзьве цьмы разоў па цьме; і я чуў лічбу яго. </p><i> Lìčba konnaga vojska byla dz′ve c′my razoǔ pa c′me; ì â čuǔ lìčbu âgo. </i>


text:
Так бачыў я ў зьявішчы коней і на іх верхаўцоў, якія мелі на сабе панцыры вогненныя, гіяцынтавыя і серныя; галовы ў коней - як у ільвоў, і з храпы ў іх выходзіў вагонь, дым і серка. </p><i> Tak bačyǔ â ǔ z′âvìščy konej ì na ìh verhaǔcoǔ, âkìâ melì na sabe pancyry vognennyâ, gìâcyntavyâ ì sernyâ; galovy ǔ konej - âk u ìl′voǔ, ì z hrapy ǔ ìh vyhodzìǔ vagon′, dym ì serka. </i>


text:
Ад гэтых трох пошасьцяў, ад вагню, дыму і серкі, што выходзілі з храпы іхняе, памерла траціна людзей; </p><i> Ad gètyh troh pošas′câǔ, ad vagnû, dymu ì serkì, što vyhodzìlì z hrapy ìhnâe, pamerla tracìna lûdzej; </i>


text:
бо сіла коней была ў храпе ў іх і ў хвастах у іх; а хвасты ў іх былі падобныя да зьмеяў і мелі галовы, і імі яны чынілі шкоду. </p><i> bo sìla konej byla ǔ hrape ǔ ìh ì ǔ hvastah u ìh; a hvasty ǔ ìh bylì padobnyâ da z′meâǔ ì melì galovy, ì ìmì âny čynìlì škodu. </i>


text:
<pb/>А рэшта людзей, якія не памерлі ад гэтых пошасьцяў, не раскаяліся ў дзеях рук сваіх, так каб не пакланяцца дэманам і залатым, срэбраным, медным, каменным і драўняным ідалам, якія ня могуць ні бачыць, ні чуць, ні хадзіць; </p><i> A rèšta lûdzej, âkìâ ne pamerlì ad gètyh pošas′câǔ, ne raskaâlìsâ ǔ dzeâh ruk svaìh, tak kab ne paklanâcca dèmanam ì zalatym, srèbranym, mednym, kamennym ì draǔnânym ìdalam, âkìâ nâ moguc′ nì bačyc′, nì čuc′, nì hadzìc′; </i>


text:
і не пакаяліся яны ў забойствах сваіх, ні ў чарадзействах сваіх, ні ў распусьце сваёй, ні ў крадзяжах сваіх. </p><i> ì ne pakaâlìsâ âny ǔ zabojstvah svaìh, nì ǔ čaradzejstvah svaìh, nì ǔ raspus′ce svaëj, nì ǔ kradzâžah svaìh. </i>


text:
<pb/>І ўгледзеў я другога анёла моцнага, які сыходзіў зь неба, апрануты ў хмару; над галавою ў яго была вясёлка, і аблічча ў яго як сонца, і ногі ў яго як стаўбуры агнявыя, </p><i> Ì ǔgledzeǔ â drugoga anëla mocnaga, âkì syhodzìǔ z′ neba, apranuty ǔ hmaru; nad galavoû ǔ âgo byla vâsëlka, ì ablìčča ǔ âgo âk sonca, ì nogì ǔ âgo âk staǔbury agnâvyâ, </i>


text:
у руцэ ў яго была кніжка разгорнутая. І паставіў ён правую нагу сваю на мора, а левую на зямлю, </p><i> u rucè ǔ âgo byla knìžka razgornutaâ. Ì pastavìǔ ën pravuû nagu svaû na mora, a levuû na zâmlû, </i>


text:
і ўсклікнуў зычным голасам, як рыкае леў; і калі ён усклікнуў, тады сем грамоў прамовілі галасамі сваімі. </p><i> ì ǔsklìknuǔ zyčnym golasam, âk rykae leǔ; ì kalì ën usklìknuǔ, tady sem gramoǔ pramovìlì galasamì svaìmì. </i>


text:
І калі сем грамоў прамовілі галасамі сваімі, я хацеў быў пісаць; але пачуў голас зь неба, які мне казаў: утоі, што сказалі сем грамоў, і ня пішы гэтага. </p><i> Ì kalì sem gramoǔ pramovìlì galasamì svaìmì, â haceǔ byǔ pìsac′; ale pačuǔ golas z′ neba, âkì mne kazaǔ: utoì, što skazalì sem gramoǔ, ì nâ pìšy gètaga. </i>


text:
<t>І анёл, якога я бачыў, як стаяў ён на моры і на зямлі, падняў руку сваю да неба</t> </p><i> <t>Ì anël, âkoga â bačyǔ, âk staâǔ ën na mory ì na zâmlì, padnâǔ ruku svaû da neba</t> </i>


text:
<t>і прысягаў Тым, Які жыве ва векі вечныя, Які стварыў неба і ўсё, што на ім, зямлю і ўсё, што на ёй, і мора і ўсё, што ў ім, - што часу ўжо ня будзе;</t> </p><i> <t>ì prysâgaǔ Tym, Âkì žyve va vekì večnyâ, Âkì stvaryǔ neba ì ǔsë, što na ìm, zâmlû ì ǔsë, što na ëj, ì mora ì ǔsë, što ǔ ìm, - što času ǔžo nâ budze;</t> </i>


text:
але ў тыя дні, калі ўзьнясе голас сёмы анёл, калі ён затрубіць, спраўдзіцца тайна Божая, як Ён абвясьціў рабам Сваім прарокам. </p><i> ale ǔ tyâ dnì, kalì ǔz′nâse golas sëmy anël, kalì ën zatrubìc′, spraǔdzìcca tajna Božaâ, âk Ën abvâs′cìǔ rabam Svaìm prarokam. </i>


text:
І голас, які я чуў зь неба, зноў пачаў гаварыць са мною і сказаў: ідзі, вазьмі разгорнутую кніжку з рукі ў анёла, які стаіць на моры і на зямлі. </p><i> Ì golas, âkì â čuǔ z′ neba, znoǔ pačaǔ gavaryc′ sa mnoû ì skazaǔ: ìdzì, vaz′mì razgornutuû knìžku z rukì ǔ anëla, âkì staìc′ na mory ì na zâmlì. </i>


text:
І я пайшоў да анёла і сказаў яму: дай мне кніжку. Ён сказаў мне: вазьмі і зьеж яе; яна будзе горкая ў чэраве тваім, але ў вуснах тваіх будзе салодкая, як мёд. </p><i> Ì â pajšoǔ da anëla ì skazaǔ âmu: daj mne knìžku. Ën skazaǔ mne: vaz′mì ì z′ež âe; âna budze gorkaâ ǔ čèrave tvaìm, ale ǔ vusnah tvaìh budze salodkaâ, âk mëd. </i>


text:
І ўзяў я кніжку з рукі анёла і зьеў яе; і яна ў вуснах маіх была салодкая, як мёд; а калі зьеў яе, дык горка зрабілася ў чэраве маім. </p><i> Ì ǔzâǔ â knìžku z rukì anëla ì z′eǔ âe; ì âna ǔ vusnah maìh byla salodkaâ, âk mëd; a kalì z′eǔ âe, dyk gorka zrabìlasâ ǔ čèrave maìm. </i>


text:
І сказаў ён мне: табе трэба зноў прарочыць пра народы і плямёны і роды і цароў многіх. </p><i> Ì skazaǔ ën mne: tabe trèba znoǔ praročyc′ pra narody ì plâmëny ì rody ì caroǔ mnogìh. </i>


text:
<pb/>І дадзена мне трысьціна, падобная да жазла, і сказана: устань, абмерай храм Божы і ахвярнік, і тых, што пакланяюцца ў ім; </p><i> Ì dadzena mne trys′cìna, padobnaâ da žazla, ì skazana: ustan′, abmeraj hram Božy ì ahvârnìk, ì tyh, što paklanâûcca ǔ ìm; </i>


text:
а зьнешні двор храма выключы і не абмярай яго, бо ён дадзены язычнікам: яны будуць таптаць сьвяты горад сорак два месяцы. </p><i> a z′nešnì dvor hrama vyklûčy ì ne abmâraj âgo, bo ën dadzeny âzyčnìkam: âny buduc′ taptac′ s′vâty gorad sorak dva mesâcy. </i>


text:
І дам двум сьведкам Маім, і яны будуць прарочыць тысячу дзьвесьце шасьцьдзясят дзён, апранутыя ў вярэту. </p><i> Ì dam dvum s′vedkam Maìm, ì âny buduc′ praročyc′ tysâču dz′ves′ce šas′c′dzâsât dzën, apranutyâ ǔ vârètu. </i>


text:
Гэта - дзьве масьліны і два сьветачы, што стаяць прад Богам зямлі. </p><i> Gèta - dz′ve mas′lìny ì dva s′vetačy, što staâc′ prad Bogam zâmlì. </i>


text:
І калі хто захоча іх скрыўдзіць, дык вагонь выйдзе з вуснаў іхніх і зжарэ ворагаў іхніх; калі хто захоча іх скрыўдзіць, той мусіць быць забіты. </p><i> Ì kalì hto zahoča ìh skryǔdzìc′, dyk vagon′ vyjdze z vusnaǔ ìhnìh ì zžarè voragaǔ ìhnìh; kalì hto zahoča ìh skryǔdzìc′, toj musìc′ byc′ zabìty. </i>


text:
Яны маюць уладу зачыніць неба, каб ня падаў дождж на зямлю ў дні прарочаньня іхняга, і маюць уладу над водамі - ператварыць іх у кроў і пабіваць зямлю рознымі пошасьцямі, калі толькі захочуць. </p><i> Âny maûc′ uladu začynìc′ neba, kab nâ padaǔ doždž na zâmlû ǔ dnì praročan′nâ ìhnâga, ì maûc′ uladu nad vodamì - peratvaryc′ ìh u kroǔ ì pabìvac′ zâmlû roznymì pošas′câmì, kalì tol′kì zahočuc′. </i>


text:
І калі закончаць яны сьведчаньне сваё, зьвер, які выходзіць зь бездані, павядзе бітву зь імі, і пераможа іх, і заб'е іх, </p><i> Ì kalì zakončac′ âny s′vedčan′ne svaë, z′ver, âkì vyhodzìc′ z′ bezdanì, pavâdze bìtvu z′ ìmì, ì peramoža ìh, ì zab'e ìh, </i>


text:
і трупы іхнія пакіне на вуліцы вялікага горада, які духоўна называецца Садома і Егіпет, дзе і Гасподзь наш укрыжаваны. </p><i> ì trupy ìhnìâ pakìne na vulìcy vâlìkaga gorada, âkì duhoǔna nazyvaecca Sadoma ì Egìpet, dze ì Gaspodz′ naš ukryžavany. </i>


text:
І многія з народаў і каленаў, і родаў і плямёнаў будуць глядзець на трупы іхнія тры дні з палавінаю і не дазволяць пакласьці трупы іхнія ў магілы. </p><i> Ì mnogìâ z narodaǔ ì kalenaǔ, ì rodaǔ ì plâmënaǔ buduc′ glâdzec′ na trupy ìhnìâ try dnì z palavìnaû ì ne dazvolâc′ paklas′cì trupy ìhnìâ ǔ magìly. </i>


text:
І насельнікі зямныя будуць радавацца з гэтага і весяліцца, і пашлюць дарункі адно аднаму, бо два прарокі гэтыя мучылі насельнікаў зямлі. </p><i> Ì nasel′nìkì zâmnyâ buduc′ radavacca z gètaga ì vesâlìcca, ì pašlûc′ darunkì adno adnamu, bo dva prarokì gètyâ mučylì nasel′nìkaǔ zâmlì. </i>


text:
Але праз тры дні з палавінаю ўвайшоў у іх дух жыцьця ад Бога, і яны абодва ўсталі на ногі свае; і вялікі страх агарнуў тых, што глядзелі на іх. </p><i> Ale praz try dnì z palavìnaû ǔvajšoǔ u ìh duh žyc′câ ad Boga, ì âny abodva ǔstalì na nogì svae; ì vâlìkì strah agarnuǔ tyh, što glâdzelì na ìh. </i>


text:
І пачулі яны зь неба гучны голас, які казаў ім: узыдзеце сюды. І яны ўзышлі на неба на хмары, і глядзелі на іх ворагі іхнія. </p><i> Ì pačulì âny z′ neba gučny golas, âkì kazaǔ ìm: uzydzece sûdy. Ì âny ǔzyšlì na neba na hmary, ì glâdzelì na ìh voragì ìhnìâ. </i>


text:
І ў тую самую хвіліну стаўся вялікі землятрус, і дзясятая частка горада зруйнавалася, і загінула пры землятрусе сем тысяч імёнаў чалавечых; а астатнія былі апанаваныя жудасьцю і ўзьнесьлі славу Богу Нябеснаму. </p><i> Ì ǔ tuû samuû hvìlìnu staǔsâ vâlìkì zemlâtrus, ì dzâsâtaâ častka gorada zrujnavalasâ, ì zagìnula pry zemlâtruse sem tysâč ìmënaǔ čalavečyh; a astatnìâ bylì apanavanyâ žudas′cû ì ǔz′nes′lì slavu Bogu Nâbesnamu. </i>


text:
<pb/>Другое гора прайшло; вось, ідзе неўзабаве трэйцяе гора. </p><i> Drugoe gora prajšlo; vos′, ìdze neǔzabave trèjcâe gora. </i>


text:
<pb/>І сёмы анёл затрубіў, і залуналі на небе гучныя галасы, якія казалі: <t>царства сьвету зрабілася Царствам Госпада нашага і будзе валадарыць ва векі вечныя.</t> </p><i> Ì sëmy anël zatrubìǔ, ì zalunalì na nebe gučnyâ galasy, âkìâ kazalì: <t>carstva s′vetu zrabìlasâ Carstvam Gospada našaga ì budze valadaryc′ va vekì večnyâ.</t> </i>


text:
<pb/>І дваццаць чатыры старцы, што сядзелі перад Госпадам на тронах сваіх, упалі ніцма і пакланіліся Богу, </p><i> Ì dvaccac′ čatyry starcy, što sâdzelì perad Gospadam na tronah svaìh, upalì nìcma ì paklanìlìsâ Bogu, </i>


text:
кажучы: <t>дзякуем Табе, Госпадзе Божа Ўсеўладны, Які ёсьць і быў і прыйдзеш, што Ты прыняў сілу Тваю вялікую і заваладарыў.</t> </p><i> kažučy: <t>dzâkuem Tabe, Gospadze Boža Ǔseǔladny, Âkì ës′c′ ì byǔ ì pryjdzeš, što Ty prynâǔ sìlu Tvaû vâlìkuû ì zavaladaryǔ.</t> </i>


text:
<t>І раз'юшыліся язычнікі; і прыйшоў гнеў твой і час судзіць мёртвых і даць адплату рабам Тваім, прарокам і сьвятым і тым, што баяцца імя Твайго, малым і вялікім, і пагубіць тых, што губілі зямлю.</t> </p><i> <t>Ì raz'ûšylìsâ âzyčnìkì; ì pryjšoǔ gneǔ tvoj ì čas sudzìc′ mërtvyh ì dac′ adplatu rabam Tvaìm, prarokam ì s′vâtym ì tym, što baâcca ìmâ Tvajgo, malym ì vâlìkìm, ì pagubìc′ tyh, što gubìlì zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/>І расчыніўся храм Божы на небе, і зьявіўся каўчэг запавету Ягонага ў храме Ягоным; і ўчыніліся маланкі і галасы, і грымоты і землятрусы і вялікі град. </p><i> Ì rasčynìǔsâ hram Božy na nebe, ì z′âvìǔsâ kaǔčèg zapavetu Âgonaga ǔ hrame Âgonym; ì ǔčynìlìsâ malankì ì galasy, ì grymoty ì zemlâtrusy ì vâlìkì grad. </i>


text:
<pb/>І зьявілася на небе вялікая азнака - жанчына, адзетая ў сонца; пад нагамі ў яе месяц, і на галаве ў яе вянок з дванаццаці зорак. </p><i> Ì z′âvìlasâ na nebe vâlìkaâ aznaka - žančyna, adzetaâ ǔ sonca; pad nagamì ǔ âe mesâc, ì na galave ǔ âe vânok z dvanaccacì zorak. </i>


text:
Яна мела ва ўлоньні і крычала ад болю і родавых пакутаў. </p><i> Âna mela va ǔlon′nì ì kryčala ad bolû ì rodavyh pakutaǔ. </i>


text:
І другая азнака зьявілася на небе: вось, вялікі чырвоны цмок зь сямю галовамі і дзесяцьцю рагамі, і на галовах у яго сем дыядэм; </p><i> Ì drugaâ aznaka z′âvìlasâ na nebe: vos′, vâlìkì čyrvony cmok z′ sâmû galovamì ì dzesâc′cû ragamì, ì na galovah u âgo sem dyâdèm; </i>


text:
<pb/>хвост ягоны звалок зь неба траціну зорак і кінуў іх на зямлю. Цмок гэты стаў перад жанчынаю, якая мелася радзіць, каб, калі яна народзіць, зжэрці яе дзіця. </p><i> hvost âgony zvalok z′ neba tracìnu zorak ì kìnuǔ ìh na zâmlû. Cmok gèty staǔ perad žančynaû, âkaâ melasâ radzìc′, kab, kalì âna narodzìc′, zžèrcì âe dzìcâ. </i>


text:
І нарадзіла яна дзіця мужчынскага полу, якому належыць пасьвіць усе народы жазлом жалезным; і ўзята было дзіця да Бога і да трона Ягонага. </p><i> Ì naradzìla âna dzìcâ mužčynskaga polu, âkomu naležyc′ pas′vìc′ use narody žazlom žaleznym; ì ǔzâta bylo dzìcâ da Boga ì da trona Âgonaga. </i>


text:
А жанчына ўцякла ў пустыню, дзе прыгатавана было ёй месца ад Бога, каб кармілі яе там тысячу дзьвесьце шасьцьдзясят дзён. </p><i> A žančyna ǔcâkla ǔ pustynû, dze prygatavana bylo ëj mesca ad Boga, kab karmìlì âe tam tysâču dz′ves′ce šas′c′dzâsât dzën. </i>


text:
<pb/>І адбылася на небе вайна: Міхаіл і анёлы ягоныя ваявалі супроць цмока, і цмок і анёлы ягоныя ваявалі супроць іх, </p><i> Ì adbylasâ na nebe vajna: Mìhaìl ì anëly âgonyâ vaâvalì suproc′ cmoka, ì cmok ì anëly âgonyâ vaâvalì suproc′ ìh, </i>


text:
але ня ўстоялі, і не знайшлося ўжо ім месца на небе. </p><i> ale nâ ǔstoâlì, ì ne znajšlosâ ǔžo ìm mesca na nebe. </i>


text:
І скінуты быў вялікі цмок, старавечны зьмей, называны д'яблам і сатаною, змусьціцель усяго сьвету, скінуты на зямлю, і анёлы ягоныя скінуты зь ім. </p><i> Ì skìnuty byǔ vâlìkì cmok, staravečny z′mej, nazyvany d'âblam ì satanoû, zmus′cìcel′ usâgo s′vetu, skìnuty na zâmlû, ì anëly âgonyâ skìnuty z′ ìm. </i>


text:
І пачуў я гучны голас, які гаварыў на небе: <t>цяпер настала збавеньне і сіла і царства Бога нашага і ўлада Хрыста Ягонага, бо скінуты паклёпнік братоў нашых, які паклёпнічаў на іх перад Богам нашым дзень і ноч;</t> </p><i> Ì pačuǔ â gučny golas, âkì gavaryǔ na nebe: <t>câper nastala zbaven′ne ì sìla ì carstva Boga našaga ì ǔlada Hrysta Âgonaga, bo skìnuty paklëpnìk bratoǔ našyh, âkì paklëpnìčaǔ na ìh perad Bogam našym dzen′ ì noč;</t> </i>


text:
<t>яны перамаглі яго крывёю Ягняці і словам сьведчаньня свайго і не палюбілі душаў сваіх нават да сьмерці.</t> </p><i> <t>âny peramaglì âgo kryvëû Âgnâcì ì slovam s′vedčan′nâ svajgo ì ne palûbìlì dušaǔ svaìh navat da s′mercì.</t> </i>


text:
<t>Дык вось, весялецеся, нябёсы і насельнікі іх! Гора тым, што жывуць на зямлі і ў моры, бо да вас сышоў д'ябал у вялікай лютасьці, ведаючы, што ня многа яму застаецца часу!</t> </p><i> <t>Dyk vos′, vesâlecesâ, nâbësy ì nasel′nìkì ìh! Gora tym, što žyvuc′ na zâmlì ì ǔ mory, bo da vas syšoǔ d'âbal u vâlìkaj lûtas′cì, vedaûčy, što nâ mnoga âmu zastaecca času!</t> </i>


text:
<pb/>А калі цмок убачыў, што скінуты на зямлю, пачаў прасьледаваць жанчыну, якая нарадзіла дзіця мужчынскага полу. </p><i> A kalì cmok ubačyǔ, što skìnuty na zâmlû, pačaǔ pras′ledavac′ žančynu, âkaâ naradzìla dzìcâ mužčynskaga polu. </i>


text:
І дадзены былі жанчыне два крылы вялікага арла, каб яна ляцела ў пустыню ў месца сваё ад аблічча зьмея і там кармілася час, часы і паўчасу. </p><i> Ì dadzeny bylì žančyne dva kryly vâlìkaga arla, kab âna lâcela ǔ pustynû ǔ mesca svaë ad ablìčča z′meâ ì tam karmìlasâ čas, časy ì paǔčasu. </i>


text:
І пусьціў зьмей з пашчы сваёй усьлед жанчыне ваду як раку, каб паглынуць яе ракою. </p><i> Ì pus′cìǔ z′mej z paščy svaëj us′led žančyne vadu âk raku, kab paglynuc′ âe rakoû. </i>


text:
Але зямля памагла жанчыне, і адкрыла зямля вусны свае і паглынула раку, якую пусьціў цмок з пашчы сваёй. </p><i> Ale zâmlâ pamagla žančyne, ì adkryla zâmlâ vusny svae ì paglynula raku, âkuû pus′cìǔ cmok z paščy svaëj. </i>


text:
І раз'яюшыўся цмок на жанчыну і пайшоў, каб уступіць у бойку з астатнімі ад насеньня яе, якія захоўваюць запаведзі Божыя і маюць сьведчаньне Ісуса Хрыста. </p><i> Ì raz'âûšyǔsâ cmok na žančynu ì pajšoǔ, kab ustupìc′ u bojku z astatnìmì ad nasen′nâ âe, âkìâ zahoǔvaûc′ zapavedzì Božyâ ì maûc′ s′vedčan′ne Ìsusa Hrysta. </i>


text:
<pb/>І стаў я на пяску марскім і ўбачыў зьвера, які выходзіў з мора, зь сямю галовамі і дзесяцьцю рагамі: на рагах у яго было дзесяць дыядэмаў, а на галовах ягоных назовы богазьняважлівыя. </p><i> Ì staǔ â na pâsku marskìm ì ǔbačyǔ z′vera, âkì vyhodzìǔ z mora, z′ sâmû galovamì ì dzesâc′cû ragamì: na ragah u âgo bylo dzesâc′ dyâdèmaǔ, a na galovah âgonyh nazovy bogaz′nâvažlìvyâ. </i>


text:
Зьвер, якога я бачыў, быў падобны да барса; ногі ў яго - як у мядзьведзя, а пашча ў яго - як пашча ў ільва; і даў яму цмок сілу сваю і трон свой і вялікую ўладу. </p><i> Z′ver, âkoga â bačyǔ, byǔ padobny da barsa; nogì ǔ âgo - âk u mâdz′vedzâ, a pašča ǔ âgo - âk pašča ǔ ìl′va; ì daǔ âmu cmok sìlu svaû ì tron svoj ì vâlìkuû ǔladu. </i>


text:
І бачыў я, што адна галава ў яго як бы сьмяротна была параненая, але гэтая сьмяротная рана загоілася. І дзівавала ўся зямля, сочачы за зьверам; і пакланіліся цмоку, які даў зьверу ўладу, </p><i> Ì bačyǔ â, što adna galava ǔ âgo âk by s′mârotna byla paranenaâ, ale gètaâ s′mârotnaâ rana zagoìlasâ. Ì dzìvavala ǔsâ zâmlâ, sočačy za z′veram; ì paklanìlìsâ cmoku, âkì daǔ z′veru ǔladu, </i>


text:
і пакланіліся зьверу, кажучы: хто падобны да зьвера гэтага і хто можа зваяваць яго? </p><i> ì paklanìlìsâ z′veru, kažučy: hto padobny da z′vera gètaga ì hto moža zvaâvac′ âgo? </i>


text:
<pb/>І дадзены былі яму вусны, якія маўлялі ганарыста і богазьняважліва і дадзена яму ўлада дзейнічаць сорак два месяцы. </p><i> Ì dadzeny bylì âmu vusny, âkìâ maǔlâlì ganarysta ì bogaz′nâvažlìva ì dadzena âmu ǔlada dzejnìčac′ sorak dva mesâcy. </i>


text:
І разьзявіў ён вусны свае для кляцьбы на Бога, каб клясьці імя Ягонае і жытлішча Ягонае і небажыхароў. </p><i> Ì raz′zâvìǔ ën vusny svae dlâ klâc′by na Boga, kab klâs′cì ìmâ Âgonae ì žytlìšča Âgonae ì nebažyharoǔ. </i>


text:
І дадзена яму было весьці вайну са сьвятымі і перамагчы іх; і дадзена яму была ўлада над усякім каленам і народам, і родам і племенем. </p><i> Ì dadzena âmu bylo ves′cì vajnu sa s′vâtymì ì peramagčy ìh; ì dadzena âmu byla ǔlada nad usâkìm kalenam ì narodam, ì rodam ì plemenem. </i>


text:
І паклоняцца яму ўсе, хто жыве на зямлі, чые імёны не напісаны ў кнізе жыцьця ў Ягняці, заколатага ад стварэньня сьвету. </p><i> Ì paklonâcca âmu ǔse, hto žyve na zâmlì, čye ìmëny ne napìsany ǔ knìze žyc′câ ǔ Âgnâcì, zakolataga ad stvarèn′nâ s′vetu. </i>


text:
<t>хто вядзе ў палон, той сам пойдзе ў палон; хто мечам забівае, той сам будзе забіты мечам.</t> Тут цярплівасьць і вера сьвятых. </p><i> <t>hto vâdze ǔ palon, toj sam pojdze ǔ palon; hto mečam zabìvae, toj sam budze zabìty mečam.</t> Tut cârplìvas′c′ ì vera s′vâtyh. </i>


text:
І ўбачыў я другога зьвера, які выходзіў зь зямлі: ён меў два рагі, падобныя да Ягнячых, і гаварыў, як цмок. </p><i> Ì ǔbačyǔ â drugoga z′vera, âkì vyhodzìǔ z′ zâmlì: ën meǔ dva ragì, padobnyâ da Âgnâčyh, ì gavaryǔ, âk cmok. </i>


text:
Ён дзейнічае перад ім з усёй уладай першага зьвера і прымушае ўсю зямлю і насельнікаў яе пакланяцца першаму зьверу, у якога сьмяротная рана загоілася; </p><i> Ën dzejnìčae perad ìm z usëj uladaj peršaga z′vera ì prymušae ǔsû zâmlû ì nasel′nìkaǔ âe paklanâcca peršamu z′veru, u âkoga s′mârotnaâ rana zagoìlasâ; </i>


text:
і творыць вялікія азнакі, так што і вагонь зводзіць зь неба на зямлю перад людзьмі. </p><i> ì tvoryc′ vâlìkìâ aznakì, tak što ì vagon′ zvodzìc′ z′ neba na zâmlû perad lûdz′mì. </i>


text:
І дзівосамі, якія дадзена было яму тварыць перад зьверам, ён наводзіць змусту на насельнікаў зямлі, кажучы насельнікам зямлі, каб яны зрабілі вобраз зьвера, які мае рану ад меча і жывы. </p><i> Ì dzìvosamì, âkìâ dadzena bylo âmu tvaryc′ perad z′veram, ën navodzìc′ zmustu na nasel′nìkaǔ zâmlì, kažučy nasel′nìkam zâmlì, kab âny zrabìlì vobraz z′vera, âkì mae ranu ad meča ì žyvy. </i>


text:
І дадзена было яму ўкласьці дух у вобраз зьвера, каб вобраз зьвера і гаварыў і рабіў так, каб забіты быў кожны, хто ня будзе кланяцца вобразу зьвера. </p><i> Ì dadzena bylo âmu ǔklas′cì duh u vobraz z′vera, kab vobraz z′vera ì gavaryǔ ì rabìǔ tak, kab zabìty byǔ kožny, hto nâ budze klanâcca vobrazu z′vera. </i>


text:
І ён зробіць тое, што ўсім - малым і вялікім, багатым і ўбогім, вольнікам і рабам - пакладзена будзе кляймо на правую руку іхнюю альбо на лоб іхні, </p><i> Ì ën zrobìc′ toe, što ǔsìm - malym ì vâlìkìm, bagatym ì ǔbogìm, vol′nìkam ì rabam - pakladzena budze klâjmo na pravuû ruku ìhnûû al′bo na lob ìhnì, </i>


text:
і што нікому нельга будзе ні купляць, ні прадаваць, акрамя таго, хто мае гэтае кляймо, альбо імя зьвера, альбо лічбу імя ягонага. </p><i> ì što nìkomu nel′ga budze nì kuplâc′, nì pradavac′, akramâ tago, hto mae gètae klâjmo, al′bo ìmâ z′vera, al′bo lìčbu ìmâ âgonaga. </i>


text:
Тут мудрасьць. Хто мае розум, той хай палічыць лічбу зьвера, бо гэтая лічба чалавечая; лічба ягоная шасьцьсот шасьцьдзясят шэсьць. </p><i> Tut mudras′c′. Hto mae rozum, toj haj palìčyc′ lìčbu z′vera, bo gètaâ lìčba čalavečaâ; lìčba âgonaâ šas′c′sot šas′c′dzâsât šès′c′. </i>


text:
<pb/>І глянуў я, і вось, Ягня стаіць на гары Сыёне, і зь Ім сто сорак чатыры тысячы, у якіх імя Айца Ягонага напісана на лобе. </p><i> Ì glânuǔ â, ì vos′, Âgnâ staìc′ na gary Syëne, ì z′ Ìm sto sorak čatyry tysâčy, u âkìh ìmâ Ajca Âgonaga napìsana na lobe. </i>


text:
І пачуў я голас зь неба, як шум ад мноства водаў і як гук вялікага грому; і пачуў голас быццам гусьляроў, што ігралі на гусьлях сваіх: </p><i> Ì pačuǔ â golas z′ neba, âk šum ad mnostva vodaǔ ì âk guk vâlìkaga gromu; ì pačuǔ golas byccam gus′lâroǔ, što ìgralì na gus′lâh svaìh: </i>


text:
яны сьпяваюць быццам новую песьню перад тронам і перад чатырма жывымі істотамі і старцамі; і ніхто ня мог навучыцца гэтай песьні, акрамя гэтых ста сарака чатырох тысяч, адкупленых у зямлі. </p><i> âny s′pâvaûc′ byccam novuû pes′nû perad tronam ì perad čatyrma žyvymì ìstotamì ì starcamì; ì nìhto nâ mog navučycca gètaj pes′nì, akramâ gètyh sta saraka čatyroh tysâč, adkuplenyh u zâmlì. </i>


text:
Гэта тыя, якія не апаганіліся з жанчынамі, бо яны цнотнікі; гэта тыя, якія ідуць сьледам за Ягнём, куды б яно ні пайшло. Яны адкуплены зь людзей, як першынцы Богу і Ягняці, </p><i> Gèta tyâ, âkìâ ne apaganìlìsâ z žančynamì, bo âny cnotnìkì; gèta tyâ, âkìâ ìduc′ s′ledam za Âgnëm, kudy b âno nì pajšlo. Âny adkupleny z′ lûdzej, âk peršyncy Bogu ì Âgnâcì, </i>


text:
і ў вуснах іхніх няма падступнасьці: яны беспахібныя перад тронам Божым. </p><i> ì ǔ vusnah ìhnìh nâma padstupnas′cì: âny bespahìbnyâ perad tronam Božym. </i>


text:
<pb/>І ўбачыў я другога анёла, які ляцеў пасярэдзіне неба, які меў вечнае Дабравесьце, каб зьвеставаць насельнікам зямлі і кожнаму племені і пакаленьню, і роду і народу; </p><i> Ì ǔbačyǔ â drugoga anëla, âkì lâceǔ pasârèdzìne neba, âkì meǔ večnae Dabraves′ce, kab z′vestavac′ nasel′nìkam zâmlì ì kožnamu plemenì ì pakalen′nû, ì rodu ì narodu; </i>


text:
і гаварыў ён гучным голасам: пабойцеся Бога і ўзьнясеце Яму славу, бо настала гадзіна суду Ягонаму; і пакланецеся Стваральніку неба і зямлі, і мора і крыніц водаў. </p><i> ì gavaryǔ ën gučnym golasam: pabojcesâ Boga ì ǔz′nâsece Âmu slavu, bo nastala gadzìna sudu Âgonamu; ì paklanecesâ Stvaral′nìku neba ì zâmlì, ì mora ì krynìc vodaǔ. </i>


text:
<pb/>І другі анёл сьледаваў за ім, кажучы: упаў Вавілон, горад вялікі, бо ён шалёным віном распусты свае напаіў усе народы. </p><i> Ì drugì anël s′ledavaǔ za ìm, kažučy: upaǔ Vavìlon, gorad vâlìkì, bo ën šalënym vìnom raspusty svae napaìǔ use narody. </i>


text:
<pb/>І трэйці анёл пасьледаваў за імі, кажучы гучным голасам: хто пакланяецца зьверу і вобразу ягонаму і прымае кляймо на лоб свой альбо на руку сваю, </p><i> Ì trèjcì anël pas′ledavaǔ za ìmì, kažučy gučnym golasam: hto paklanâecca z′veru ì vobrazu âgonamu ì prymae klâjmo na lob svoj al′bo na ruku svaû, </i>


text:
<pb/>той піцьме віно лютасьці Божай, віно цэльнае, прыгатаванае ў чары гневу Ягонага, і будзе мучаны ў вагні і серцы перад сьвятымі анёламі і перад Ягнём; </p><i> toj pìc′me vìno lûtas′cì Božaj, vìno cèl′nae, prygatavanae ǔ čary gnevu Âgonaga, ì budze mučany ǔ vagnì ì sercy perad s′vâtymì anëlamì ì perad Âgnëm; </i>


text:
і дым цярпеньняў іхніх будзе ўзыходзіць ва векі вечныя, і ня мецьмуць спакою ні ўдзень, ні ўначы тыя, што пакланяюцца зьверу і вобразу ягонаму і прымаюць кляймо імя ягонага. </p><i> ì dym cârpen′nâǔ ìhnìh budze ǔzyhodzìc′ va vekì večnyâ, ì nâ mec′muc′ spakoû nì ǔdzen′, nì ǔnačy tyâ, što paklanâûcca z′veru ì vobrazu âgonamu ì prymaûc′ klâjmo ìmâ âgonaga. </i>


text:
Тут цярплівасьць сьвятых, якія захоўваюць запаведзі Божыя і веру ў Ісуса. </p><i> Tut cârplìvas′c′ s′vâtyh, âkìâ zahoǔvaûc′ zapavedzì Božyâ ì veru ǔ Ìsusa. </i>


text:
<pb/>І пачуў я голас зь неба, які мне казаў: напішы: ад сёньня дабрашчасьнікі - мёртвыя, якія паміраюць у Госпадзе; так, кажа Дух: яны супакояцца ад працы сваёй, і дзеі іхнія ідуць сьледам за імі. </p><i> Ì pačuǔ â golas z′ neba, âkì mne kazaǔ: napìšy: ad sën′nâ dabraščas′nìkì - mërtvyâ, âkìâ pamìraûc′ u Gospadze; tak, kaža Duh: âny supakoâcca ad pracy svaëj, ì dzeì ìhnìâ ìduc′ s′ledam za ìmì. </i>


text:
<pb/>І глянуў я, і вось сьветлае воблака, а на воблаку сядзіць падобны да Сына Чалавечага; на галаве ў Яго залаты вянок, і ў руцэ ў яго востры серп. </p><i> Ì glânuǔ â, ì vos′ s′vetlae voblaka, a na voblaku sâdzìc′ padobny da Syna Čalavečaga; na galave ǔ Âgo zalaty vânok, ì ǔ rucè ǔ âgo vostry serp. </i>


text:
І выйшаў другі анёл з храма і ўсклікнуў гучным голасам да таго, хто сядзеў на воблаку: пусьці серп твой і пажні; бо прыйшоў час жніва; бо жніво на зямлі дасьпела. </p><i> Ì vyjšaǔ drugì anël z hrama ì ǔsklìknuǔ gučnym golasam da tago, hto sâdzeǔ na voblaku: pus′cì serp tvoj ì pažnì; bo pryjšoǔ čas žnìva; bo žnìvo na zâmlì das′pela. </i>


text:
Той, хто сядзеў на воблаку, кінуў серп свой на зямлю, і зямля была выжата. </p><i> Toj, hto sâdzeǔ na voblaku, kìnuǔ serp svoj na zâmlû, ì zâmlâ byla vyžata. </i>


text:
<pb/>І другі анёл выйшаў з храма, які быў на небе, таксама з вострым сярпом. </p><i> Ì drugì anël vyjšaǔ z hrama, âkì byǔ na nebe, taksama z vostrym sârpom. </i>


text:
І іншы анёл, які меў уладу над вагнём, выйшаў ад ахвярніка і зь вялікім крыкам усклікнуў да таго, хто меў востры серп: пашлі востры серп твой і абрэж гронкі вінаграду на зямлі, бо дасьпелі на ім ягады. </p><i> Ì ìnšy anël, âkì meǔ uladu nad vagnëm, vyjšaǔ ad ahvârnìka ì z′ vâlìkìm krykam usklìknuǔ da tago, hto meǔ vostry serp: pašlì vostry serp tvoj ì abrèž gronkì vìnagradu na zâmlì, bo das′pelì na ìm âgady. </i>


text:
І кінуў анёл серп свой на зямлю, і абрэзаў вінаград на зямлі, і кінуў у вялікую чавільню гневу Божага. </p><i> Ì kìnuǔ anël serp svoj na zâmlû, ì abrèzaǔ vìnagrad na zâmlì, ì kìnuǔ u vâlìkuû čavìl′nû gnevu Božaga. </i>


text:
І патаптаны ягады ў чавільні за горадам, і пацякла кроў з чавільні аж да вуздэчак конскіх, на тысячу шасьцьсот стадыяў. </p><i> Ì pataptany âgady ǔ čavìl′nì za goradam, ì pacâkla kroǔ z čavìl′nì až da vuzdèčak konskìh, na tysâču šas′c′sot stadyâǔ. </i>


text:
<pb/>І ўбачыў я іншую азнаку на небе, вялікую і дзівосную - сем анёлаў, якія мелі сем апошніх пошасьцяў, якімі завяршаўся гнеў Божы. </p><i> Ì ǔbačyǔ â ìnšuû aznaku na nebe, vâlìkuû ì dzìvosnuû - sem anëlaǔ, âkìâ melì sem apošnìh pošas′câǔ, âkìmì zavâršaǔsâ gneǔ Božy. </i>


text:
<pb/>І бачыў я нібыта шкляное мора, зьмяшанае з вагнём; і тыя, што перамаглі зьвера і вобраз ягоны, і кляймо ягонае і лічбу імя ягонага, стаяць на гэтым шкляным моры, трымаючы гусьлі Божыя, </p><i> Ì bačyǔ â nìbyta šklânoe mora, z′mâšanae z vagnëm; ì tyâ, što peramaglì z′vera ì vobraz âgony, ì klâjmo âgonae ì lìčbu ìmâ âgonaga, staâc′ na gètym šklânym mory, trymaûčy gus′lì Božyâ, </i>


text:
і сьпяваюць песьню Майсея, раба Божага, і песьню Ягняці, кажучы: <t>вялікія і дзівосныя дзеі Твае, Госпадзе, Божа ‹семагутны! праведныя і праўдзівыя шляхі Твае, Цару сьвятых!</t> </p><i> ì s′pâvaûc′ pes′nû Majseâ, raba Božaga, ì pes′nû Âgnâcì, kažučy: <t>vâlìkìâ ì dzìvosnyâ dzeì Tvae, Gospadze, Boža ‹semagutny! pravednyâ ì praǔdzìvyâ šlâhì Tvae, Caru s′vâtyh!</t> </i>


text:
<t>Хто не ўбаіцца Цябе, Госпадзе, і не праславіць імя Твайго? Бо Ты адзін сьвяты. Усе народы прыйдуць і схіляцца прад Табою, бо адкрыліся суды Твае.</t> </p><i> <t>Hto ne ǔbaìcca Câbe, Gospadze, ì ne praslavìc′ ìmâ Tvajgo? Bo Ty adzìn s′vâty. Use narody pryjduc′ ì shìlâcca prad Taboû, bo adkrylìsâ sudy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/>І пасьля гэтага я глянуў, і вось, адчыніўся храм скініі сьведчаньня ў небе, </p><i> Ì pas′lâ gètaga â glânuǔ, ì vos′, adčynìǔsâ hram skìnìì s′vedčan′nâ ǔ nebe, </i>


text:
і выйшлі з храма сем анёлаў, і мелі яны сем пошасьцяў, адзетыя ў чыстыя і сьветлыя ільняныя шаты і аперазаныя па грудзях залатымі паясамі. </p><i> ì vyjšlì z hrama sem anëlaǔ, ì melì âny sem pošas′câǔ, adzetyâ ǔ čystyâ ì s′vetlyâ ìl′nânyâ šaty ì aperazanyâ pa grudzâh zalatymì paâsamì. </i>


text:
І адна з чатырох жывых істотаў дала сямі анёлам сем залатых чараў, напоўненых гневам Бога, Які жыве ва векі вечныя. </p><i> Ì adna z čatyroh žyvyh ìstotaǔ dala sâmì anëlam sem zalatyh čaraǔ, napoǔnenyh gnevam Boga, Âkì žyve va vekì večnyâ. </i>


text:
І напоўніўся храм дымам ад славы Божае і ад сілы Ягонай, і ніхто ня мог увайсьці ў храм, пакуль не закончыліся сем пошасьцяў сямі анёлаў. </p><i> Ì napoǔnìǔsâ hram dymam ad slavy Božae ì ad sìly Âgonaj, ì nìhto nâ mog uvajs′cì ǔ hram, pakul′ ne zakončylìsâ sem pošas′câǔ sâmì anëlaǔ. </i>


text:
<pb/>І пачуў я з храма гучны голас, які казаў сямі анёлам: ідзеце і выліце сем чараў гневу Божага на зямлю. </p><i> Ì pačuǔ â z hrama gučny golas, âkì kazaǔ sâmì anëlam: ìdzece ì vylìce sem čaraǔ gnevu Božaga na zâmlû. </i>


text:
<pb/>Пайшоў першы анёл і выліў чару на зямлю: і зрабіліся шкодныя і агідныя раны на людзях, якія мелі кляймо зьвера і пакланяліся вобразу ягонаму. </p><i> Pajšoǔ peršy anël ì vylìǔ čaru na zâmlû: ì zrabìlìsâ škodnyâ ì agìdnyâ rany na lûdzâh, âkìâ melì klâjmo z′vera ì paklanâlìsâ vobrazu âgonamu. </i>


text:
<pb/>Другі анёл выліў чару сваю ў мора: і зрабілася кроў, быццам зь мерцьвяка, і ўсё жывое сканала ў моры. </p><i> Drugì anël vylìǔ čaru svaû ǔ mora: ì zrabìlasâ kroǔ, byccam z′ merc′vâka, ì ǔsë žyvoe skanala ǔ mory. </i>


text:
<pb/>Трэйці анёл выліў чару сваю ў рэкі і крыніцы водаў: і зрабілася кроў. </p><i> Trèjcì anël vylìǔ čaru svaû ǔ rèkì ì krynìcy vodaǔ: ì zrabìlasâ kroǔ. </i>


text:
І пачуў я анёла водаў, які казаў: <t>праведны Ты, Госпадзе, Які ёсьць і быў, і сьвяты, бо гэтак судзіў;</t> </p><i> Ì pačuǔ â anëla vodaǔ, âkì kazaǔ: <t>pravedny Ty, Gospadze, Âkì ës′c′ ì byǔ, ì s′vâty, bo gètak sudzìǔ;</t> </i>


text:
<t>за тое, што яны пралілі кроў сьвятых і прарокаў, Ты даў ім піць кроў: яны вартыя таго.</t> </p><i> <t>za toe, što âny pralìlì kroǔ s′vâtyh ì prarokaǔ, Ty daǔ ìm pìc′ kroǔ: âny vartyâ tago.</t> </i>


text:
<pb/>І пачуў я другога ад ахвярніка, які казаў: <t>так, Госпадзе Божа ‹сеўладны, праўдзівыя і справядлівыя суды Твае.</t> </p><i> Ì pačuǔ â drugoga ad ahvârnìka, âkì kazaǔ: <t>tak, Gospadze Boža ‹seǔladny, praǔdzìvyâ ì spravâdlìvyâ sudy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/>Чацьвёрты анёл выліў чару сваю на сонца: і дадзена яму было паліць людзей вагнём. </p><i> Čac′vërty anël vylìǔ čaru svaû na sonca: ì dadzena âmu bylo palìc′ lûdzej vagnëm. </i>


text:
І паліла людзей моцная сьпёка; і яны клялі імя Бога, які мае ўладу над гэтымі пошасьцямі, і не дадумаліся, каб узьнесьці Яму славу. </p><i> Ì palìla lûdzej mocnaâ s′pëka; ì âny klâlì ìmâ Boga, âkì mae ǔladu nad gètymì pošas′câmì, ì ne dadumalìsâ, kab uz′nes′cì Âmu slavu. </i>


text:
<pb/>Пяты анёл выліў чару сваю на трон зьвера: і зрабілася царства ягонае змрочнае, і яны кусалі языкі свае ад пакуты, </p><i> Pâty anël vylìǔ čaru svaû na tron z′vera: ì zrabìlasâ carstva âgonae zmročnae, ì âny kusalì âzykì svae ad pakuty, </i>


text:
і клялі Бога Нябеснага ад цярпеньняў сваіх і пошасьцяў сваіх. </p><i> ì klâlì Boga Nâbesnaga ad cârpen′nâǔ svaìh ì pošas′câǔ svaìh. </i>


text:
<pb/>Шосты анёл выліў чару сваю ў вялікую раку Эўфрат: і высахла ў ёй вада, каб гатовы быў шлях царам з усходу сонечнага. </p><i> Šosty anël vylìǔ čaru svaû ǔ vâlìkuû raku Èǔfrat: ì vysahla ǔ ëj vada, kab gatovy byǔ šlâh caram z ushodu sonečnaga. </i>


text:
І бачыў я, як выходзілі з вуснаў цмока і з вуснаў зьвера і з вуснаў ілжэпрарока тры духі нячыстыя, падобныя на жабаў: </p><i> Ì bačyǔ â, âk vyhodzìlì z vusnaǔ cmoka ì z vusnaǔ z′vera ì z vusnaǔ ìlžèpraroka try duhì nâčystyâ, padobnyâ na žabaǔ: </i>


text:
гэта дэманскія духі, што твораць азнакі; яны выходзяць да цароў зямлі ўсяго сьвету, каб сабраць іх на бітву ў той вялікі дзень Бога ‹сеўладнага. </p><i> gèta dèmanskìâ duhì, što tvorac′ aznakì; âny vyhodzâc′ da caroǔ zâmlì ǔsâgo s′vetu, kab sabrac′ ìh na bìtvu ǔ toj vâlìkì dzen′ Boga ‹seǔladnaga. </i>


text:
<J>Вось, іду як злодзей: дабрашчасьнік - хто чувае і захоўвае адзеньне сваё, каб не хадзіць яму голым і каб ня ўбачылі сараматы ягонай.</J> </p><i> <J>Vos′, ìdu âk zlodzej: dabraščas′nìk - hto čuvae ì zahoǔvae adzen′ne svaë, kab ne hadzìc′ âmu golym ì kab nâ ǔbačylì saramaty âgonaj.</J> </i>


text:
І ён сабраў іх на месца, якое называецца па-Габрэйску Армагедон. </p><i> Ì ën sabraǔ ìh na mesca, âkoe nazyvaecca pa-Gabrèjsku Armagedon. </i>


text:
<pb/>Сёмы анёл выліў чару сваю на паветра: і з храма нябеснага з трона пачуўся голас, які сказаў: збылося! </p><i> Sëmy anël vylìǔ čaru svaû na pavetra: ì z hrama nâbesnaga z trona pačuǔsâ golas, âkì skazaǔ: zbylosâ! </i>


text:
І ўзьніклі маланкі, грымоты і галасы, і зрабілася вялікае трасеньне зямлі, якога ня бывала з таго часу, як людзі на зямлі. Такі землятрус! Такі вялікі! </p><i> Ì ǔz′nìklì malankì, grymoty ì galasy, ì zrabìlasâ vâlìkae trasen′ne zâmlì, âkoga nâ byvala z tago času, âk lûdzì na zâmlì. Takì zemlâtrus! Takì vâlìkì! </i>


text:
І горад вялікі распаўся на тры часткі, і гарады язычніцкія зруйнаваліся, і Вавілон вялікі ўзгаданы перад Богам, каб даць яму чару віна лютага гневу Ягонага. </p><i> Ì gorad vâlìkì raspaǔsâ na try častkì, ì garady âzyčnìckìâ zrujnavalìsâ, ì Vavìlon vâlìkì ǔzgadany perad Bogam, kab dac′ âmu čaru vìna lûtaga gnevu Âgonaga. </i>


text:
і град, велічынёю з талант, упаў зь неба на людзей; і клялі людзі Бога за пошасьці ад граду, бо пошасьць ад яго была вельмі цяжкая. </p><i> ì grad, velìčynëû z talant, upaǔ z′ neba na lûdzej; ì klâlì lûdzì Boga za pošas′cì ad gradu, bo pošas′c′ ad âgo byla vel′mì câžkaâ. </i>


text:
<pb/>І прыйшоў адзін зь сямі анёлаў, што мелі сем чараў, і, гаворачы са мною, сказаў мне: падыдзі, я пакажу табе суд над вялікаю блудадзейкаю, што сядзіць на водах многіх; </p><i> Ì pryjšoǔ adzìn z′ sâmì anëlaǔ, što melì sem čaraǔ, ì, gavoračy sa mnoû, skazaǔ mne: padydzì, â pakažu tabe sud nad vâlìkaû bludadzejkaû, što sâdzìc′ na vodah mnogìh; </i>


text:
зь ёю блудадзеялі цары зямныя, і віном яе блудадзейства ўпіваліся насельнікі зямлі. </p><i> z′ ëû bludadzeâlì cary zâmnyâ, ì vìnom âe bludadzejstva ǔpìvalìsâ nasel′nìkì zâmlì. </i>


text:
І павёў мяне ў духу ў пустыню; і ўгледзеў я жанчыну, якая сядзела на зьверы барвовым, поўным назоваў богазьняважлівых, зь сямю галовамі і дзесяцьцю рагамі. </p><i> Ì pavëǔ mâne ǔ duhu ǔ pustynû; ì ǔgledzeǔ â žančynu, âkaâ sâdzela na z′very barvovym, poǔnym nazovaǔ bogaz′nâvažlìvyh, z′ sâmû galovamì ì dzesâc′cû ragamì. </i>


text:
І жанчына адзетая была ў парфіру і ў пурпуру, аздобленая золатам, каштоўнымі камянямі і жэмчугам, і трымала залатую чару ў руцэ сваёй, напоўненую мярзотамі і поскудзьдзю блудадзейства яе; </p><i> Ì žančyna adzetaâ byla ǔ parfìru ì ǔ purpuru, azdoblenaâ zolatam, kaštoǔnymì kamânâmì ì žèmčugam, ì trymala zalatuû čaru ǔ rucè svaëj, napoǔnenuû mârzotamì ì poskudz′dzû bludadzejstva âe; </i>


text:
і на лобе ў яе напісана імя: таямніца, Вавілон вялікі, маці блудадзеек і мярзотаў зямных. </p><i> ì na lobe ǔ âe napìsana ìmâ: taâmnìca, Vavìlon vâlìkì, macì bludadzeek ì mârzotaǔ zâmnyh. </i>


text:
Бачыў я, што жанчына апоена была крывёю сьвятых і крывёю сьведкаў Ісусавых, і, бачачы яе, дзіву даваўся вялікаму. </p><i> Bačyǔ â, što žančyna apoena byla kryvëû s′vâtyh ì kryvëû s′vedkaǔ Ìsusavyh, ì, bačačy âe, dzìvu davaǔsâ vâlìkamu. </i>


text:
І сказаў мне анёл: чаго ты дзівуеш? Я адкрыю табе таямніцу жанчыны гэтай і зьвера, што носіць яе, што мае сем галоў і дзесяць рагоў. </p><i> Ì skazaǔ mne anël: čago ty dzìvueš? Â adkryû tabe taâmnìcu žančyny gètaj ì z′vera, što nosìc′ âe, što mae sem galoǔ ì dzesâc′ ragoǔ. </i>


text:
Зьвер, якога ты бачыў, быў, і няма яго, і выйдзе зь бездані і пойдзе ў пагібель; і зьдзівяцца тыя насельнікі зямлі, імёны якіх ня ўпісаны ў кнігу жыцьця ад пачатку сьвету, убачыўшы, што зьвер быў, і няма яго, і зьявіцца. </p><i> Z′ver, âkoga ty bačyǔ, byǔ, ì nâma âgo, ì vyjdze z′ bezdanì ì pojdze ǔ pagìbel′; ì z′dzìvâcca tyâ nasel′nìkì zâmlì, ìmëny âkìh nâ ǔpìsany ǔ knìgu žyc′câ ad pačatku s′vetu, ubačyǔšy, što z′ver byǔ, ì nâma âgo, ì z′âvìcca. </i>


text:
Тут розум, які мае мудрасьць. Сем галоў - гэта сем гор, на якіх сядзіць жанчына, </p><i> Tut rozum, âkì mae mudras′c′. Sem galoǔ - gèta sem gor, na âkìh sâdzìc′ žančyna, </i>


text:
і сем цароў, зь якіх пяць загінулі, адзін ёсьць, а другі яшчэ ня прыйшоў, і калі прыйдзе, нядоўга яму быць. </p><i> ì sem caroǔ, z′ âkìh pâc′ zagìnulì, adzìn ës′c′, a drugì âščè nâ pryjšoǔ, ì kalì pryjdze, nâdoǔga âmu byc′. </i>


text:
І зьвер, які быў і якога няма, ёсьць восьмы, і зь ліку сямі, і пойдзе ў пагібель. </p><i> Ì z′ver, âkì byǔ ì âkoga nâma, ës′c′ vos′my, ì z′ lìku sâmì, ì pojdze ǔ pagìbel′. </i>


text:
І дзесяць рагоў, якія ты бачыў, - гэта дзесяць цароў, якія яшчэ не атрымалі царства, але прымуць уладу са зьверам, як цары, на адну гадзіну. </p><i> Ì dzesâc′ ragoǔ, âkìâ ty bačyǔ, - gèta dzesâc′ caroǔ, âkìâ âščè ne atrymalì carstva, ale prymuc′ uladu sa z′veram, âk cary, na adnu gadzìnu. </i>


text:
Яны маюць адны думкі і перададуць сілу і ўладу сваю зьверу; </p><i> Âny maûc′ adny dumkì ì peradaduc′ sìlu ì ǔladu svaû z′veru; </i>


text:
яны будуць весьці змаганьне зь Ягнём, і Ягня пераможа іх, бо Ён ёсьць Гасподзь тых, што пануюць, і Цар цароў, і тыя, хто зь Ім, - гэта пакліканыя і выбраныя і верныя. </p><i> âny buduc′ ves′cì zmagan′ne z′ Âgnëm, ì Âgnâ peramoža ìh, bo Ën ës′c′ Gaspodz′ tyh, što panuûc′, ì Car caroǔ, ì tyâ, hto z′ Ìm, - gèta paklìkanyâ ì vybranyâ ì vernyâ. </i>


text:
<pb/>І кажа мне: воды, якія ты бачыў, дзе сядзіць блудадзейка, гэта людзі і народы, і плямёны і роды. </p><i> Ì kaža mne: vody, âkìâ ty bačyǔ, dze sâdzìc′ bludadzejka, gèta lûdzì ì narody, ì plâmëny ì rody. </i>


text:
І дзесяць рагоў, якія ты бачыў на зьвяры, яны зьненавідзяць блудадзейку, і спустошаць яе, і аголяць, і плоць яе зьядуць, і спаляць яе ў вагні; </p><i> Ì dzesâc′ ragoǔ, âkìâ ty bačyǔ na z′vâry, âny z′nenavìdzâc′ bludadzejku, ì spustošac′ âe, ì agolâc′, ì ploc′ âe z′âduc′, ì spalâc′ âe ǔ vagnì; </i>


text:
таму што Бог паклаў ім на сэрца выканаць волю Ягоную, выканаць адну волю, і аддаць царства іхняе зьверу, пакуль ня збудуцца словы Божыя. </p><i> tamu što Bog paklaǔ ìm na sèrca vykanac′ volû Âgonuû, vykanac′ adnu volû, ì addac′ carstva ìhnâe z′veru, pakul′ nâ zbuducca slovy Božyâ. </i>


text:
А жанчына, якую ты бачыў, ёсьць вялікі горад, што валадарыць над зямнымі царамі. </p><i> A žančyna, âkuû ty bačyǔ, ës′c′ vâlìkì gorad, što valadaryc′ nad zâmnymì caramì. </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага ўбачыў я іншага анёла, які сыходзіў зь неба і меў уладу вялікую; зямля асьвятлілася ад славы ягонай. </p><i> Pas′lâ gètaga ǔbačyǔ â ìnšaga anëla, âkì syhodzìǔ z′ neba ì meǔ uladu vâlìkuû; zâmlâ as′vâtlìlasâ ad slavy âgonaj. </i>


text:
І ўсклікнуў ён моцна, гучным голасам кажучы: <t>упаў, упаў, Вавілоне, вялікая блудадзейка, зрабіўся жытлішчам дэманаў і прыстанкам усякаму нячыстаму духу, прыстанкам усякаму нячыстаму і агіднаму птаху; бо шалёным віном блудадзейства свайго яна напаіла ўсе народы;</t> </p><i> Ì ǔsklìknuǔ ën mocna, gučnym golasam kažučy: <t>upaǔ, upaǔ, Vavìlone, vâlìkaâ bludadzejka, zrabìǔsâ žytlìščam dèmanaǔ ì prystankam usâkamu nâčystamu duhu, prystankam usâkamu nâčystamu ì agìdnamu ptahu; bo šalënym vìnom bludadzejstva svajgo âna napaìla ǔse narody;</t> </i>


text:
<t>і цары зямныя любаблуднічалі зь ёю, і купцы зямныя разбагацелі ад вялікай раскошы яе.</t> </p><i> <t>ì cary zâmnyâ lûbabludnìčalì z′ ëû, ì kupcy zâmnyâ razbagacelì ad vâlìkaj raskošy âe.</t> </i>


text:
<pb/>І пачуў я іншы голас зь неба, які казаў: <t>выйдзі ад яе, народзе Мой, каб ня ўдзельнічаць вам у грахах яе і не наклікаць пошасьцяў яе;</t> </p><i> Ì pačuǔ â ìnšy golas z′ neba, âkì kazaǔ: <t>vyjdzì ad âe, narodze Moj, kab nâ ǔdzel′nìčac′ vam u grahah âe ì ne naklìkac′ pošas′câǔ âe;</t> </i>


text:
<t>бо грахі яе дайшлі да неба, і Бог узгадаў няпраўды яе.</t> </p><i> <t>bo grahì âe dajšlì da neba, ì Bog uzgadaǔ nâpraǔdy âe.</t> </i>


text:
<t>Адплацеце ёй так, як яна плаціла вам, і ўдвая аддайце ёй па ўчынках яе; у чары, у якія яна налівала віно, налеце ёй удвая.</t> </p><i> <t>Adplacece ëj tak, âk âna placìla vam, ì ǔdvaâ addajce ëj pa ǔčynkah âe; u čary, u âkìâ âna nalìvala vìno, nalece ëj udvaâ.</t> </i>


text:
<t>Колькі славіла яна сябе і раскашавала, столькі аддайце ёй пакутаў і гора. Бо яна кажа ў сэрцы сваім: сяджу царыцаю, я не ўдава, і ня ўбачу гора!</t> </p><i> <t>Kol′kì slavìla âna sâbe ì raskašavala, stol′kì addajce ëj pakutaǔ ì gora. Bo âna kaža ǔ sèrcy svaìm: sâdžu carycaû, â ne ǔdava, ì nâ ǔbaču gora!</t> </i>


text:
<t>За тое ў адзін дзень прыйдуць на яе кары, сьмерць і плач і голад, і будзе спалена вагнём, бо моцны Гасподзь Бог, Які судзіць яе.</t> </p><i> <t>Za toe ǔ adzìn dzen′ pryjduc′ na âe kary, s′merc′ ì plač ì golad, ì budze spalena vagnëm, bo mocny Gaspodz′ Bog, Âkì sudzìc′ âe.</t> </i>


text:
<pb/>І заплачуць і загалосяць па ёй цары зямныя, што блудадзеялі і раскашавалі зь ёю, як убачаць дым ад пажару яе, </p><i> Ì zaplačuc′ ì zagalosâc′ pa ëj cary zâmnyâ, što bludadzeâlì ì raskašavalì z′ ëû, âk ubačac′ dym ad pažaru âe, </i>


text:
стоячы зводдаль у страху ад пакутаў яе і кажучы: <t>гора, гора табе, вялікі горад Вавілоне, горад моцны! бо ў адначасьсе прыйшоў суд твой!</t> </p><i> stoâčy zvoddal′ u strahu ad pakutaǔ âe ì kažučy: <t>gora, gora tabe, vâlìkì gorad Vavìlone, gorad mocny! bo ǔ adnačas′se pryjšoǔ sud tvoj!</t> </i>


text:
<pb/>І купцы зямныя заплачуць і загалосяць па ёй, бо тавараў іхніх ніхто ўжо ня купляе. </p><i> Ì kupcy zâmnyâ zaplačuc′ ì zagalosâc′ pa ëj, bo tavaraǔ ìhnìh nìhto ǔžo nâ kuplâe. </i>


text:
Тавараў залатых і срэбраных, і камянёў каштоўных і жэмчугу, і вісону і парфіры, і шоўку і пурпуры, і ўсякага пахучага дрэва, і ўсякіх вырабаў са слановай касьці, і ўсякіх вырабаў з дарагіх дрэваў, зь медзі і жалеза і мармуру, </p><i> Tavaraǔ zalatyh ì srèbranyh, ì kamânëǔ kaštoǔnyh ì žèmčugu, ì vìsonu ì parfìry, ì šoǔku ì purpury, ì ǔsâkaga pahučaga drèva, ì ǔsâkìh vyrabaǔ sa slanovaj kas′cì, ì ǔsâkìh vyrabaǔ z daragìh drèvaǔ, z′ medzì ì žaleza ì marmuru, </i>


text:
карынкі і фіміяму, міры і ладану, і віна і алею, і мукі і пшаніцы, і быдла і авечак, і коней і калясьніц, і целаў і душ чалавечых. </p><i> karynkì ì fìmìâmu, mìry ì ladanu, ì vìna ì aleû, ì mukì ì pšanìcy, ì bydla ì avečak, ì konej ì kalâs′nìc, ì celaǔ ì duš čalavečyh. </i>


text:
<t>І пладоў, што даспадобы душы тваёй, ня стала ў цябе, і ўсё сытае і бліскучае аддалілася ад цябе, - і ты ўжо ня знойдзеш яго.</t> </p><i> <t>Ì pladoǔ, što daspadoby dušy tvaëj, nâ stala ǔ câbe, ì ǔsë sytae ì blìskučae addalìlasâ ad câbe, - ì ty ǔžo nâ znojdzeš âgo.</t> </i>


text:
<pb/>Хто гандляваў усім гэтым, узбагаціўся ад яе, стануць здалёку, у страху ад пакутаў яе, плачучы і галосячы </p><i> Hto gandlâvaǔ usìm gètym, uzbagacìǔsâ ad âe, stanuc′ zdalëku, u strahu ad pakutaǔ âe, plačučy ì galosâčy </i>


text:
і кажучы: гора, гора табе, <t>вялікі горад, адзеты ў вісон і парфіру і пурпуру, аздоблены золатам і камянямі каштоўнымі і жэмчугам,</t> </p><i> ì kažučy: gora, gora tabe, <t>vâlìkì gorad, adzety ǔ vìson ì parfìru ì purpuru, azdobleny zolatam ì kamânâmì kaštoǔnymì ì žèmčugam,</t> </i>


text:
<pb/>бо ў адначасьсе счэзла такое багацьце! І кормнікі ўсе і кожны, хто плыве на караблях, і ўсе карабельнікі, і ўсе, хто гандлюе на моры, сталі здалёк </p><i> bo ǔ adnačas′se sčèzla takoe bagac′ce! Ì kormnìkì ǔse ì kožny, hto plyve na karablâh, ì ǔse karabel′nìkì, ì ǔse, hto gandlûe na mory, stalì zdalëk </i>


text:
і, бачачы дым ад пажару яе, залямантавалі, кажучы: які горад падобны вялікаму гораду! </p><i> ì, bačačy dym ad pažaru âe, zalâmantavalì, kažučy: âkì gorad padobny vâlìkamu goradu! </i>


text:
І пасыпалі попелам галовы свае і лямантавалі, плачучы і галосячы: <t>гора, гора табе, горад вялікі, каштоўнасьцямі якога ўзбагаціліся ўсе, хто мае караблі на моры! бо апусьцеў у адначасьсе.</t> </p><i> Ì pasypalì popelam galovy svae ì lâmantavalì, plačučy ì galosâčy: <t>gora, gora tabe, gorad vâlìkì, kaštoǔnas′câmì âkoga ǔzbagacìlìsâ ǔse, hto mae karablì na mory! bo apus′ceǔ u adnačas′se.</t> </i>


text:
<t>Радуйся з гэтага, неба, і сьвятыя апосталы і прарокі, бо ўчыніў Бог суд ваш над ім.</t> </p><i> <t>Radujsâ z gètaga, neba, ì s′vâtyâ apostaly ì prarokì, bo ǔčynìǔ Bog sud vaš nad ìm.</t> </i>


text:
<pb/>І адзін дужы анёл узяў камень, падобны на вялікі жарон, і ўкінуў у мора, кажучы: <t>з такою сілаю будзе павалены Вавілон, вялікі горад, і ўжо ня будзе яго;</t> </p><i> Ì adzìn dužy anël uzâǔ kamen′, padobny na vâlìkì žaron, ì ǔkìnuǔ u mora, kažučy: <t>z takoû sìlaû budze pavaleny Vavìlon, vâlìkì gorad, ì ǔžo nâ budze âgo;</t> </i>


text:
<t>і галасы гусьляроў і песьняроў, і жалейнікаў і тых, што трубяць у трубы, у табе больш чутныя ня будуць; ня будзе ўжо ў табе ніякага мастака, ніякага мастацтва, і шуму ад жорнаў ня будзе ўжо чутно ў табе;</t> </p><i> <t>ì galasy gus′lâroǔ ì pes′nâroǔ, ì žalejnìkaǔ ì tyh, što trubâc′ u truby, u tabe bol′š čutnyâ nâ buduc′; nâ budze ǔžo ǔ tabe nìâkaga mastaka, nìâkaga mastactva, ì šumu ad žornaǔ nâ budze ǔžo čutno ǔ tabe;</t> </i>


text:
<t>і сьвятло сьветача ўжо ня зьявіцца ў табе: бо купцы твае былі вяльможы зямлі, і чарадзействам тваім зьведзены ў зман усе народы.</t> </p><i> <t>ì s′vâtlo s′vetača ǔžo nâ z′âvìcca ǔ tabe: bo kupcy tvae bylì vâl′možy zâmlì, ì čaradzejstvam tvaìm z′vedzeny ǔ zman use narody.</t> </i>


text:
<t>І ў ім знойдзена кроў прарокаў і сьвятых і ўсіх забітых на зямлі.</t> </p><i> <t>Ì ǔ ìm znojdzena kroǔ prarokaǔ ì s′vâtyh ì ǔsìh zabìtyh na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага я пачуў на небе гучны голас як бы вялікага мноства людзей, які гаварыў: <t>алілуія! збавеньне і слава, і гонар і сіла Госпаду нашаму,</t> </p><i> Pas′lâ gètaga â pačuǔ na nebe gučny golas âk by vâlìkaga mnostva lûdzej, âkì gavaryǔ: <t>alìluìâ! zbaven′ne ì slava, ì gonar ì sìla Gospadu našamu,</t> </i>


text:
<t>бо праўдзівыя і справядлівыя суды Ягоныя! бо Ён асудзіў тую вялікую любадзейку, якая разбэсьціла зямлю любадзействам сваім, і зыскаў за кроў рабоў Сваіх ад рукі яе.</t> </p><i> <t>bo praǔdzìvyâ ì spravâdlìvyâ sudy Âgonyâ! bo Ën asudzìǔ tuû vâlìkuû lûbadzejku, âkaâ razbès′cìla zâmlû lûbadzejstvam svaìm, ì zyskaǔ za kroǔ raboǔ Svaìh ad rukì âe.</t> </i>


text:
<pb/>І другі раз сказалі: <t>алілуія! І дым ад яе паўставаў на векі вечныя!</t> </p><i> Ì drugì raz skazalì: <t>alìluìâ! Ì dym ad âe paǔstavaǔ na vekì večnyâ!</t> </i>


text:
<pb/>Тады дваццаць чатыры старцы і чатыры жывыя істоты ўпалі і пакланіліся Богу, Які на троне сядзіць, кажучы: <t>амін, алілуія!</t> </p><i> Tady dvaccac′ čatyry starcy ì čatyry žyvyâ ìstoty ǔpalì ì paklanìlìsâ Bogu, Âkì na trone sâdzìc′, kažučy: <t>amìn, alìluìâ!</t> </i>


text:
<pb/>І голас з трона зышоў, кажучы: <t>хвалеце Бога нашага, усе рабы Ягоныя і хто баіцца Яго, малыя і вялікія!</t> </p><i> Ì golas z trona zyšoǔ, kažučy: <t>hvalece Boga našaga, use raby Âgonyâ ì hto baìcca Âgo, malyâ ì vâlìkìâ!</t> </i>


text:
<pb/>І чуў я нібы голас вялікага мноства людзей, нібы шум водаў многіх, нібы голас грымотаў моцных, якія казалі: <t>алілуія! бо заваладарыў Гасподзь Бог Усеўладны.</t> </p><i> Ì čuǔ â nìby golas vâlìkaga mnostva lûdzej, nìby šum vodaǔ mnogìh, nìby golas grymotaǔ mocnyh, âkìâ kazalì: <t>alìluìâ! bo zavaladaryǔ Gaspodz′ Bog Useǔladny.</t> </i>


text:
<t>Парадуймася і ўсьцешмася і ўзьнясёмце Яму славу; бо настала вясельле Ягняці, і жонка Ягоная падрыхтавала сябе.</t> </p><i> <t>Paradujmasâ ì ǔs′cešmasâ ì ǔz′nâsëmce Âmu slavu; bo nastala vâsel′le Âgnâcì, ì žonka Âgonaâ padryhtavala sâbe.</t> </i>


text:
<t>І дадзена было ёй апрануцца ў вісон чысты і сьветлы; а вісон ёсьць праведнасьць сьвятых.</t> </p><i> <t>Ì dadzena bylo ëj apranucca ǔ vìson čysty ì s′vetly; a vìson ës′c′ pravednas′c′ s′vâtyh.</t> </i>


text:
<pb/>І сказаў мне анёл: напішы: дабрашчасьнікі - пакліканыя на вясельную вячэру Ягняці. І сказаў мне: гэта - сапраўдныя словы Божыя. </p><i> Ì skazaǔ mne anël: napìšy: dabraščas′nìkì - paklìkanyâ na vâsel′nuû vâčèru Âgnâcì. Ì skazaǔ mne: gèta - sapraǔdnyâ slovy Božyâ. </i>


text:
Я ўпаў да ног ягоных, каб пакланіцца яму: але ён сказаў мне: глядзі, не рабі гэтага; я саслужнік табе і братам тваім, якія маюць сьведчаньне Ісусава; Богу пакланіся, бо сьведчаньне Ісусава ёсьць дух прароцтва. </p><i> Â ǔpaǔ da nog âgonyh, kab paklanìcca âmu: ale ën skazaǔ mne: glâdzì, ne rabì gètaga; â saslužnìk tabe ì bratam tvaìm, âkìâ maûc′ s′vedčan′ne Ìsusava; Bogu paklanìsâ, bo s′vedčan′ne Ìsusava ës′c′ duh praroctva. </i>


text:
<pb/>І ўгледзеў я адчыненае неба, і вось конь белы, і верхавец ягоны называецца Верны і Праўдзівы, Які праведна судзіць і ваюе. </p><i> Ì ǔgledzeǔ â adčynenae neba, ì vos′ kon′ bely, ì verhavec âgony nazyvaecca Verny ì Praǔdzìvy, Âkì pravedna sudzìc′ ì vaûe. </i>


text:
Вочы ў Яго як полымя вогненнае, і на галаве ў Яго многа дыядэмаў; Ён меў імя напісанае, якога ніхто ня ведаў, акрамя Яго Самога; </p><i> Vočy ǔ Âgo âk polymâ vognennae, ì na galave ǔ Âgo mnoga dyâdèmaǔ; Ën meǔ ìmâ napìsanae, âkoga nìhto nâ vedaǔ, akramâ Âgo Samoga; </i>


text:
Ён быў апрануты ў адзеньне акрываўленае. Імя Яму: Слова Божае. </p><i> Ën byǔ apranuty ǔ adzen′ne akryvaǔlenae. Ìmâ Âmu: Slova Božae. </i>


text:
І войскі нябесныя ішлі сьледам за Ім на конях белых, апранутыя ў вісон белы і чысты. </p><i> Ì vojskì nâbesnyâ ìšlì s′ledam za Ìm na konâh belyh, apranutyâ ǔ vìson bely ì čysty. </i>


text:
<pb/>А з вуснаў Ягоных выходзіць востры меч, каб ім пасякаць народы. Ён пас іх жазлом жалезным; Ён топча чавільню віна лютасьці і гневу Бога ‹сеўладнага. </p><i> A z vusnaǔ Âgonyh vyhodzìc′ vostry meč, kab ìm pasâkac′ narody. Ën pas ìh žazlom žaleznym; Ën topča čavìl′nû vìna lûtas′cì ì gnevu Boga ‹seǔladnaga. </i>


text:
На адзеньні і на сьцягне ў Яго напісана імя: Цар цароў і Гасподзь тых, што валадарыць. </p><i> Na adzen′nì ì na s′câgne ǔ Âgo napìsana ìmâ: Car caroǔ ì Gaspodz′ tyh, što valadaryc′. </i>


text:
<pb/>І ўгледзеў я аднаго анёла, які стаяў на сонцы; і ён усклікнуў гучным голасам, кажучы ўсім птушкам, што лёталі пасярэдзіне неба: ляцеце, зьбірайцеся на вялікую вячэру Божую, </p><i> Ì ǔgledzeǔ â adnago anëla, âkì staâǔ na soncy; ì ën usklìknuǔ gučnym golasam, kažučy ǔsìm ptuškam, što lëtalì pasârèdzìne neba: lâcece, z′bìrajcesâ na vâlìkuû vâčèru Božuû, </i>


text:
каб пажэрці трупы цароў, трупы моцных, трупы тысячнікаў, трупы коней і верхаўцоў, трупы ўсіх вольнікаў і рабоў, і малых і вялікіх. </p><i> kab pažèrcì trupy caroǔ, trupy mocnyh, trupy tysâčnìkaǔ, trupy konej ì verhaǔcoǔ, trupy ǔsìh vol′nìkaǔ ì raboǔ, ì malyh ì vâlìkìh. </i>


text:
І ўгледзеў я зьвера і цароў зямных і войскі іхнія, сабраныя, каб змагацца зь Верхаўцом і з войскам Ягоным. </p><i> Ì ǔgledzeǔ â z′vera ì caroǔ zâmnyh ì vojskì ìhnìâ, sabranyâ, kab zmagacca z′ Verhaǔcom ì z vojskam Âgonym. </i>


text:
І схоплены быў зьвер і зь ім ілжэпрарок, што чыніў дзівосы перад ім, якімі ён зьвёў тых, што прынялі кляймо зьвера і пакланяліся ягонай выяве: абодва жыўцом укінуты ў возера вогненнае, што гарэла серкай, </p><i> Ì shopleny byǔ z′ver ì z′ ìm ìlžèprarok, što čynìǔ dzìvosy perad ìm, âkìmì ën z′vëǔ tyh, što prynâlì klâjmo z′vera ì paklanâlìsâ âgonaj vyâve: abodva žyǔcom ukìnuty ǔ vozera vognennae, što garèla serkaj, </i>


text:
а астатнія забітыя мечам Верхаўцовым, што выходзіў з вуснаў Ягоных; і ўсе птушкі накарміліся іхнімі трупамі. </p><i> a astatnìâ zabìtyâ mečam Verhaǔcovym, što vyhodzìǔ z vusnaǔ Âgonyh; ì ǔse ptuškì nakarmìlìsâ ìhnìmì trupamì. </i>


text:
<pb/>І ўгледзеў я анёла, што сыходзіў зь неба, які меў ключ да бездані і вялікі ланцуг у сваёй руцэ. </p><i> Ì ǔgledzeǔ â anëla, što syhodzìǔ z′ neba, âkì meǔ klûč da bezdanì ì vâlìkì lancug u svaëj rucè. </i>


text:
Ён узяў цмока, зьмея адвечнага, які ёсьць д'ябал і сатана і скаваў яго на тысячу гадоў, </p><i> Ën uzâǔ cmoka, z′meâ advečnaga, âkì ës′c′ d'âbal ì satana ì skavaǔ âgo na tysâču gadoǔ, </i>


text:
і ўкінуў яго ў бездань, і ўвязьніў яго, і паклаў над ім пячатку, каб ня зводзіў ужо народы, пакуль ня мінецца тысяча гадоў; а пасьля гэтага ён павінен быць вызвалены на кароткі час. </p><i> ì ǔkìnuǔ âgo ǔ bezdan′, ì ǔvâz′nìǔ âgo, ì paklaǔ nad ìm pâčatku, kab nâ zvodzìǔ užo narody, pakul′ nâ mìnecca tysâča gadoǔ; a pas′lâ gètaga ën pavìnen byc′ vyzvaleny na karotkì čas. </i>


text:
<pb/>І ўгледзеў я троны і тых, што сядзелі на іх, якім дадзена было судзіць, і душы абезгалоўленых за сьведчаньне Ісуса і за слова Божае, якія не пакланіліся зьверу, ні вобразу ягонаму, і не прынялі кляйма на лоб свой і на руку сваю. Яны ажылі і валадарылі з Хрыстом тысячу гадоў; </p><i> Ì ǔgledzeǔ â trony ì tyh, što sâdzelì na ìh, âkìm dadzena bylo sudzìc′, ì dušy abezgaloǔlenyh za s′vedčan′ne Ìsusa ì za slova Božae, âkìâ ne paklanìlìsâ z′veru, nì vobrazu âgonamu, ì ne prynâlì klâjma na lob svoj ì na ruku svaû. Âny ažylì ì valadarylì z Hrystom tysâču gadoǔ; </i>


text:
а рэшта памерлых не ажылі, пакуль ня мінецца тысяча гадоў. Гэта - першае ўваскрэсеньне. </p><i> a rèšta pamerlyh ne ažylì, pakul′ nâ mìnecca tysâča gadoǔ. Gèta - peršae ǔvaskrèsen′ne. </i>


text:
Дабрашчасны і сьвяты, хто мае ўдзел ва ўваскрэсеньні першым: над імі сьмерць другая ня мае ўлады, але яны будуць сьвятарамі Бога і Хрыста і будуць валадарыць зь Ім тысячу гадоў. </p><i> Dabraščasny ì s′vâty, hto mae ǔdzel va ǔvaskrèsen′nì peršym: nad ìmì s′merc′ drugaâ nâ mae ǔlady, ale âny buduc′ s′vâtaramì Boga ì Hrysta ì buduc′ valadaryc′ z′ Ìm tysâču gadoǔ. </i>


text:
<pb/>А як мінецца тысяча гадоў, сатана будзе вызвалены зь цямніцы сваёй і выйдзе ўводзіць у змусту народы на чатырох кутах зямлі, Гога і Магога, і зьбіраць іх на бітву; лік іхні - як пясок марскі. </p><i> A âk mìnecca tysâča gadoǔ, satana budze vyzvaleny z′ câmnìcy svaëj ì vyjdze ǔvodzìc′ u zmustu narody na čatyroh kutah zâmlì, Goga ì Magoga, ì z′bìrac′ ìh na bìtvu; lìk ìhnì - âk pâsok marskì. </i>


text:
І выйшлі на шырыню зямлі і аблажылі табар сьвятых і горад любасны. </p><i> Ì vyjšlì na šyrynû zâmlì ì ablažylì tabar s′vâtyh ì gorad lûbasny. </i>


text:
а д'ябал, які зводзіў іх, укінуты ў возера вогненнае і сернае, дзе зьвер і ілжэпрарок, і будуць пакутаваць дзень і ноч ва векі вечныя. </p><i> a d'âbal, âkì zvodzìǔ ìh, ukìnuty ǔ vozera vognennae ì sernae, dze z′ver ì ìlžèprarok, ì buduc′ pakutavac′ dzen′ ì noč va vekì večnyâ. </i>


text:
<pb/>І ўгледзеў я вялікі белы трон і Таго, Хто сядзеў на ім, ад аблічча Якога ўцякала неба і зямля, і не знайшлося ім месца. </p><i> Ì ǔgledzeǔ â vâlìkì bely tron ì Tago, Hto sâdzeǔ na ìm, ad ablìčča Âkoga ǔcâkala neba ì zâmlâ, ì ne znajšlosâ ìm mesca. </i>


text:
І ўгледзеў я мёртвых, малых і вялікіх, якія стаялі перад Богам, і кнігі разгонутыя былі; і іншая кніга разгорнутая, якая ёсьць кніга жыцьця; і суджаны былі мёртвыя, згодна з напісаным у кнігах, паводле ўчынкаў сваіх. </p><i> Ì ǔgledzeǔ â mërtvyh, malyh ì vâlìkìh, âkìâ staâlì perad Bogam, ì knìgì razgonutyâ bylì; ì ìnšaâ knìga razgornutaâ, âkaâ ës′c′ knìga žyc′câ; ì sudžany bylì mërtvyâ, zgodna z napìsanym u knìgah, pavodle ǔčynkaǔ svaìh. </i>


text:
Тады аддало мора мёртвых, што былі ў ім, і сьмерць і пекла аддалі мёртвых, якія былі ў іх; і суджаны быў кожны паводле ўчынкаў сваіх, </p><i> Tady addalo mora mërtvyh, što bylì ǔ ìm, ì s′merc′ ì pekla addalì mërtvyh, âkìâ bylì ǔ ìh; ì sudžany byǔ kožny pavodle ǔčynkaǔ svaìh, </i>


text:
і сьмерць і пекла ўкінуты ў возера вогненнае. Гэта - сьмерць другая. </p><i> ì s′merc′ ì pekla ǔkìnuty ǔ vozera vognennae. Gèta - s′merc′ drugaâ. </i>


text:
І хто ня быў запісаны ў кнізе жыцьця, той быў укінуты ў возера вогненнае. </p><i> Ì hto nâ byǔ zapìsany ǔ knìze žyc′câ, toj byǔ ukìnuty ǔ vozera vognennae. </i>


text:
<pb/>І ўгледзеў я новае неба і новую зямлю; бо ранейшае неба і ранейшая зямля мінулі, і мора ўжо няма. </p><i> Ì ǔgledzeǔ â novae neba ì novuû zâmlû; bo ranejšae neba ì ranejšaâ zâmlâ mìnulì, ì mora ǔžo nâma. </i>


text:
І я, Ян, угледзеў сьвяты горад Ерусалім, новы, які сыходзіў ад Бога зь неба, падрыхтаваны як нявеста, убраная для мужа свайго. </p><i> Ì â, Ân, ugledzeǔ s′vâty gorad Erusalìm, novy, âkì syhodzìǔ ad Boga z′ neba, padryhtavany âk nâvesta, ubranaâ dlâ muža svajgo. </i>


text:
І пачуў я гучны голас зь неба, які казаў: вось, скінія Бога зь людзьмі, і Ён будзе жыць зь імі; яны будуць Ягоным народам, і Сам Бог зь імі будзе Богам іхнім, </p><i> Ì pačuǔ â gučny golas z′ neba, âkì kazaǔ: vos′, skìnìâ Boga z′ lûdz′mì, ì Ën budze žyc′ z′ ìmì; âny buduc′ Âgonym narodam, ì Sam Bog z′ ìmì budze Bogam ìhnìm, </i>


text:
і ўтрэ Бог кожную сьлязіну з вачэй іхніх, і сьмерці ня будзе ўжо; ні плачу, ні енку, ні хваробы ўжо ня будзе; бо ранейшае прайшло. </p><i> ì ǔtrè Bog kožnuû s′lâzìnu z vačèj ìhnìh, ì s′mercì nâ budze ǔžo; nì plaču, nì enku, nì hvaroby ǔžo nâ budze; bo ranejšae prajšlo. </i>


text:
<pb/>І сказаў Той, Хто сядзеў на троне: вось твару ўсё новае. І кажа мне: напішы; бо словы гэтыя праўдзівыя і слушныя. </p><i> Ì skazaǔ Toj, Hto sâdzeǔ na trone: vos′ tvaru ǔsë novae. Ì kaža mne: napìšy; bo slovy gètyâ praǔdzìvyâ ì slušnyâ. </i>


text:
І сказаў мне: збылося! Я ёсьць Альфа і Амэга, пачатак і канец; сасьмягламу дам задарма з крыніцы вады жывое; </p><i> Ì skazaǔ mne: zbylosâ! Â ës′c′ Al′fa ì Amèga, pačatak ì kanec; sas′mâglamu dam zadarma z krynìcy vady žyvoe; </i>


text:
Пераможца спадкуе ўсё, і буду яму Богам, і ён будзе Мне сынам; </p><i> Peramožca spadkue ǔsë, ì budu âmu Bogam, ì ën budze Mne synam; </i>


text:
А баязьлівым і няверным, і паганым і забойцам, і любаблуднікам і чарадзеям, і ідаласлужнікам і ўсім ашуканцам - іхняя доля ў возеры, якое гарыць вагнём і серкаю; гэта - сьмерць другая. </p><i> A baâz′lìvym ì nâvernym, ì paganym ì zabojcam, ì lûbabludnìkam ì čaradzeâm, ì ìdalaslužnìkam ì ǔsìm ašukancam - ìhnââ dolâ ǔ vozery, âkoe garyc′ vagnëm ì serkaû; gèta - s′merc′ drugaâ. </i>


text:
<pb/>І прыйшоў да мяне адзін зь сямі анёлаў, у якіх было сем чараў, напоўненых сямю апошнімі пошасьцямі, і сказаў мне: ідзі, я пакажу табе жонку, нявесту Ягняці. </p><i> Ì pryjšoǔ da mâne adzìn z′ sâmì anëlaǔ, u âkìh bylo sem čaraǔ, napoǔnenyh sâmû apošnìmì pošas′câmì, ì skazaǔ mne: ìdzì, â pakažu tabe žonku, nâvestu Âgnâcì. </i>


text:
<pb/>І ўзьнёс мяне ў духу на вялікую і высокую гару і паказаў мне вялікі горад, сьвяты Ерусалім, які сыходзіў зь неба ад Бога: </p><i> Ì ǔz′nës mâne ǔ duhu na vâlìkuû ì vysokuû garu ì pakazaǔ mne vâlìkì gorad, s′vâty Erusalìm, âkì syhodzìǔ z′ neba ad Boga: </i>


text:
ён мае славу Божую; сьветласьць ягоная падобная да каштоўнага каменя, як бы да каменя ясьпісу крышталёвага; </p><i> ën mae slavu Božuû; s′vetlas′c′ âgonaâ padobnaâ da kaštoǔnaga kamenâ, âk by da kamenâ âs′pìsu kryštalëvaga; </i>


text:
ён мае вялікую і высокую сьцяну, мае дванаццаць брамаў і на іх дванаццаць анёлаў, на брамах напісаны імёны дванаццаці каленаў сыноў Ізраілевых: </p><i> ën mae vâlìkuû ì vysokuû s′cânu, mae dvanaccac′ bramaǔ ì na ìh dvanaccac′ anëlaǔ, na bramah napìsany ìmëny dvanaccacì kalenaǔ synoǔ Ìzraìlevyh: </i>


text:
з усходу тры брамы, з поўначы тры брамы, з поўдня тры брамы, з захаду тры брамы; </p><i> z ushodu try bramy, z poǔnačy try bramy, z poǔdnâ try bramy, z zahadu try bramy; </i>


text:
мур горада мае дванаццаць падмуркаў, і на іх імёны дванаццаці апосталаў Ягняці. </p><i> mur gorada mae dvanaccac′ padmurkaǔ, ì na ìh ìmëny dvanaccacì apostalaǔ Âgnâcì. </i>


text:
<pb/>Той, што са мной гаварыў, меў залатую трысьціну для вымярэньня горада і брамаў ягоных і муроў ягоных. </p><i> Toj, što sa mnoj gavaryǔ, meǔ zalatuû trys′cìnu dlâ vymârèn′nâ gorada ì bramaǔ âgonyh ì muroǔ âgonyh. </i>


text:
<pb/>А горад разьмешчаны чатырохкутнікам, і даўжыня ягоная такая самая, як і шырыня. І абмерыў ён горад трысьцінай на дванаццаць тысяч стадыяў; даўжыня і шырыня і вышыня ягоныя роўныя. </p><i> A gorad raz′meščany čatyrohkutnìkam, ì daǔžynâ âgonaâ takaâ samaâ, âk ì šyrynâ. Ì abmeryǔ ën gorad trys′cìnaj na dvanaccac′ tysâč stadyâǔ; daǔžynâ ì šyrynâ ì vyšynâ âgonyâ roǔnyâ. </i>


text:
І мур ягоны абмерыў у сто сорак чатыры локці, мераю чалавечаю, якая мера і анёлава. </p><i> Ì mur âgony abmeryǔ u sto sorak čatyry lokcì, meraû čalavečaû, âkaâ mera ì anëlava. </i>


text:
Мур ягоны складзены зь ясьпісу, а горад быў чыстае золата, падобны чыстаму шклу. </p><i> Mur âgony skladzeny z′ âs′pìsu, a gorad byǔ čystae zolata, padobny čystamu šklu. </i>


text:
Падмуркі гарадзкога мура ўпрыгожаны ўсялякімі каштоўнымі камянямі: падмурак першы - ясьпіс, другі - сапфір, трэйці - халкідон, чацьвёрты - смарагд, </p><i> Padmurkì garadzkoga mura ǔprygožany ǔsâlâkìmì kaštoǔnymì kamânâmì: padmurak peršy - âs′pìs, drugì - sapfìr, trèjcì - halkìdon, čac′vërty - smaragd, </i>


text:
пяты - сарданікс, шосты - сардыс, сёмы - хрызаліт, восьмы - берыл, дзявяты - тапаз, дзясяты - хрызапраз, адзінаццаты - якінт, дванаццаты - амэтыст. </p><i> pâty - sardanìks, šosty - sardys, sëmy - hryzalìt, vos′my - beryl, dzâvâty - tapaz, dzâsâty - hryzapraz, adzìnaccaty - âkìnt, dvanaccaty - amètyst. </i>


text:
А дванаццаць брамаў - дванаццаць перлаў: кожная брама была з адной пярліны. Вуліцы горада - чыстае золата, як празрыстае шкло. </p><i> A dvanaccac′ bramaǔ - dvanaccac′ perlaǔ: kožnaâ brama byla z adnoj pârlìny. Vulìcy gorada - čystae zolata, âk prazrystae šklo. </i>


text:
<pb/>А храма я ня бачыў у ім, бо Гасподзь Бог Усеўладны - храм Ягоны, і Ягняці. </p><i> A hrama â nâ bačyǔ u ìm, bo Gaspodz′ Bog Useǔladny - hram Âgony, ì Âgnâcì. </i>


text:
І горад ня мае патрэбы ні ў сонцы, ні ў месяцы на асьвятленьне сваё; бо слава Божая асьвятліла яго, і сьветач ягоны - Ягня. </p><i> Ì gorad nâ mae patrèby nì ǔ soncy, nì ǔ mesâcy na as′vâtlen′ne svaë; bo slava Božaâ as′vâtlìla âgo, ì s′vetač âgony - Âgnâ. </i>


text:
Выратаваныя народы будуць хадзіць у сьвятле ягоным, і цары зямныя прынясуць у яго славу і гонар свой. </p><i> Vyratavanyâ narody buduc′ hadzìc′ u s′vâtle âgonym, ì cary zâmnyâ prynâsuc′ u âgo slavu ì gonar svoj. </i>


text:
Брамы ягоныя ня будуць замыкацца ўдзень, а ночы там ня будзе. </p><i> Bramy âgonyâ nâ buduc′ zamykacca ǔdzen′, a nočy tam nâ budze. </i>


text:
і ня ўвойдзе ў яго нічога нячыстага, і ніхто, аддадзены погані і хлусьні, а толькі тыя, якія запісаны ў кнізе жыцьця. </p><i> ì nâ ǔvojdze ǔ âgo nìčoga nâčystaga, ì nìhto, addadzeny poganì ì hlus′nì, a tol′kì tyâ, âkìâ zapìsany ǔ knìze žyc′câ. </i>


text:
<pb/>І паказаў мне чыстую раку вады жыцьця, сьветлую, як крышталь, якая выплывала ад трона Бога і Ягняці. </p><i> Ì pakazaǔ mne čystuû raku vady žyc′câ, s′vetluû, âk kryštal′, âkaâ vyplyvala ad trona Boga ì Âgnâcì. </i>


text:
<pb/>Пасярод вуліцы яго, і па той бок ракі і па гэты, дрэва жыцьця, якое дванаццаць разоў родзіць плады, дае на кожны месяц плод свой; і лісьце дрэва - на ацаленьне народаў. </p><i> Pasârod vulìcy âgo, ì pa toj bok rakì ì pa gèty, drèva žyc′câ, âkoe dvanaccac′ razoǔ rodzìc′ plady, dae na kožny mesâc plod svoj; ì lìs′ce drèva - na acalen′ne narodaǔ. </i>


text:
І нічога ўжо ня будзе праклятага; а трон Бога і Ягняці будзе ў ім, і рабы Ягоныя будуць служыць Яму. </p><i> Ì nìčoga ǔžo nâ budze praklâtaga; a tron Boga ì Âgnâcì budze ǔ ìm, ì raby Âgonyâ buduc′ služyc′ Âmu. </i>


text:
<pb/>І ўгледзяць аблічча Ягонае, і імя Ягонае будзе на лобе ў іх. </p><i> Ì ǔgledzâc′ ablìčča Âgonae, ì ìmâ Âgonae budze na lobe ǔ ìh. </i>


text:
І ночы ня будзе там, і ня будуць мець патрэбы ні ў сьветачы, ні ў сьвятле сонечным, бо Гасподзь Бог асьвятляе іх; і будуць валадарыць ва векі вечныя. </p><i> Ì nočy nâ budze tam, ì nâ buduc′ mec′ patrèby nì ǔ s′vetačy, nì ǔ s′vâtle sonečnym, bo Gaspodz′ Bog as′vâtlâe ìh; ì buduc′ valadaryc′ va vekì večnyâ. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне: гэтыя словы слушныя і праўдзівыя; і Гасподзь Бог сьвятых прарокаў паслаў анёла Свайго паказаць рабам Сваім тое, што мае быць неўзабаве. </p><i> Ì skazaǔ mne: gètyâ slovy slušnyâ ì praǔdzìvyâ; ì Gaspodz′ Bog s′vâtyh prarokaǔ paslaǔ anëla Svajgo pakazac′ rabam Svaìm toe, što mae byc′ neǔzabave. </i>


text:
<J>Вось, прыйду неўзабаве: дабрашчасны той, хто трымаецца словаў прароцтва кнігі гэтае.</J> </p><i> <J>Vos′, pryjdu neǔzabave: dabraščasny toj, hto trymaecca slovaǔ praroctva knìgì gètae.</J> </i>


text:
<pb/>Я, Ян, бачыў і чуў гэта. Калі ж пачуў і ўбачыў, прыпаў да ног анёла, які мне паказваў гэта, каб пакланіцца яму; </p><i> Â, Ân, bačyǔ ì čuǔ gèta. Kalì ž pačuǔ ì ǔbačyǔ, prypaǔ da nog anëla, âkì mne pakazvaǔ gèta, kab paklanìcca âmu; </i>


text:
але ён мне сказаў: глядзі, не рабі гэтага; бо я - саслужнік табе і братам тваім прарокам і тым, хто трымаецца прароцтва кнігі гэтае: Богу пакланіся. </p><i> ale ën mne skazaǔ: glâdzì, ne rabì gètaga; bo â - saslužnìk tabe ì bratam tvaìm prarokam ì tym, hto trymaecca praroctva knìgì gètae: Bogu paklanìsâ. </i>


text:
І сказаў мне: не запячатвай слова прароцтва кнігі гэтай; бо час блізкі. </p><i> Ì skazaǔ mne: ne zapâčatvaj slova praroctva knìgì gètaj; bo čas blìzkì. </i>


text:
Няправеднік хай яшчэ робіць няпраўду; нячысты хай яшчэ апаганьваецца; праведнік хай творыць праўду яшчэ, і сьвяты хай асьвячаецца яшчэ. </p><i> Nâpravednìk haj âščè robìc′ nâpraǔdu; nâčysty haj âščè apagan′vaecca; pravednìk haj tvoryc′ praǔdu âščè, ì s′vâty haj as′vâčaecca âščè. </i>


text:
<pb/><J>Вось, прыйду неўзабаве, і адпомста Мая са Мною, каб аддаць кожнаму паводле ўчынкаў ягоных.</J> </p><i> <J>Vos′, pryjdu neǔzabave, ì adpomsta Maâ sa Mnoû, kab addac′ kožnamu pavodle ǔčynkaǔ âgonyh.</J> </i>


text:
<J>Я ёсьць Альфа і Амэга, пачатак і канец, першы і апошні.</J> </p><i> <J>Â ës′c′ Al′fa ì Amèga, pačatak ì kanec, peršy ì apošnì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дабрашчасныя тыя, якія захоўваюць запаведзі Ягоныя, каб мець ім права на дрэва жыцьця і ўвайсьці ў горад брамаю.</J> </p><i> <J>Dabraščasnyâ tyâ, âkìâ zahoǔvaûc′ zapavedzì Âgonyâ, kab mec′ ìm prava na drèva žyc′câ ì ǔvajs′cì ǔ gorad bramaû.</J> </i>


text:
<J>А звонку - сабакі і чарадзеі, і любадзейнікі - забойцы, і ідаласлужнікі і кожны, хто любіць і ўчыняе няпраўду.</J> </p><i> <J>A zvonku - sabakì ì čaradzeì, ì lûbadzejnìkì - zabojcy, ì ìdalaslužnìkì ì kožny, hto lûbìc′ ì ǔčynâe nâpraǔdu.</J> </i>


text:
<pb/><J>Я, Ісус, паслаў анёла Майго засьведчыць вам гэта ў цэрквах. Я ёсьць корань і нашчадак Давідаў, зорка сьветлая і золкавая.</J> </p><i> <J>Â, Ìsus, paslaǔ anëla Majgo zas′vedčyc′ vam gèta ǔ cèrkvah. Â ës′c′ koran′ ì naščadak Davìdaǔ, zorka s′vetlaâ ì zolkavaâ.</J> </i>


text:
І Дух і нявеста кажуць: прыйдзі! Спрагнены хай прыходзіць, і, хто жадае, няхай бярэ ваду жыцьця задарам. </p><i> Ì Duh ì nâvesta kažuc′: pryjdzì! Spragneny haj pryhodzìc′, ì, hto žadae, nâhaj bârè vadu žyc′câ zadaram. </i>


text:
<pb/>І я таксама сьведчу кожнаму, хто чуе словы прароцтва кнігі гэтай: калі хто дадасьць што да іх, на таго накладзе Бог пошасьці, пра якія напісана ў кнізе гэтай: </p><i> Ì â taksama s′vedču kožnamu, hto čue slovy praroctva knìgì gètaj: kalì hto dadas′c′ što da ìh, na tago nakladze Bog pošas′cì, pra âkìâ napìsana ǔ knìze gètaj: </i>


text:
і калі хто адыме што ад словаў кнігі прароцтва гэтага, у таго адбярэ Бог удзел у кнізе жыцьця і ў сьвятым горадзе і ў тым, што напісана ў кнізе гэтай. </p><i> ì kalì hto adyme što ad slovaǔ knìgì praroctva gètaga, u tago adbârè Bog udzel u knìze žyc′câ ì ǔ s′vâtym goradze ì ǔ tym, što napìsana ǔ knìze gètaj. </i>


text:
<pb/>Той, Хто сьведчыць гэта, кажа: <J>вось, прыйду неўзабаве!</J> Амін. Так, прыйдзі, Госпадзе Ісусе, </p><i> Toj, Hto s′vedčyc′ gèta, kaža: <J>vos′, pryjdu neǔzabave!</J> Amìn. Tak, pryjdzì, Gospadze Ìsuse, </i>


