# verses

text:
<pb/><t>А Ты, Госпадзе, зьлітуйся зь мяне і мяне падымі, і я ім заплачу.</t> </p><i> <t>A Ty, Gospadze, z′lìtujsâ z′ mâne ì mâne padymì, ì â ìm zaplaču.</t> </i>


text:
<pb/><t>З таго даведаюся, што Ты любіш мяне, калі вораг мой не апануе мяне,</t> </p><i> <t>Z tago davedaûsâ, što Ty lûbìš mâne, kalì vorag moj ne apanue mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>а мяне захаваеш у цэласьці маёй і паставіш прад абліччам Тваім навечна.</t> </p><i> <t>a mâne zahavaeš u cèlas′cì maëj ì pastavìš prad ablìččam Tvaìm navečna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Гасподзь, Бог Ізраілеў, адвечна й навечна! Амін, амін!</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Gaspodz′, Bog Ìzraìleǔ, advečna j navečna! Amìn, amìn!</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Вучэньне. Сыноў Карэевых.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Vučèn′ne. Synoǔ Karèevyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як сарна імкнецца да водных патокаў, так душа мая імкнецца да Цябе, Божа!</t> </p><i> <t>Âk sarna ìmknecca da vodnyh patokaǔ, tak duša maâ ìmknecca da Câbe, Boža!</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа мая прагне Бога моцнага і жывога: калі я прыйду і зьяўлюся прад аблічча Божае!</t> </p><i> <t>Duša maâ pragne Boga mocnaga ì žyvoga: kalì â pryjdu ì z′âǔlûsâ prad ablìčča Božae!</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьлёзы мае былі мне хлебам удзень і ўначы, калі мне казалі штодзень: дзе твой Бог?</t> </p><i> <t>S′lëzy mae bylì mne hlebam udzen′ ì ǔnačy, kalì mne kazalì štodzen′: dze tvoj Bog?</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі ўспамінаю пра гэта, душу маю выліваю, бо хадзіў я з мноствам людзей; уступаў зь імі ў храм Божы з голасам радасьці і падзякі натоўпу сьвяточнага.</t> </p><i> <t>Kalì ǔspamìnaû pra gèta, dušu maû vylìvaû, bo hadzìǔ â z mnostvam lûdzej; ustupaǔ z′ ìmì ǔ hram Božy z golasam radas′cì ì padzâkì natoǔpu s′vâtočnaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаго ты падупадаеш, душа мая, чаго непакоішся? Май надзею на Бога; бо я буду славіць Яго, Збаўцу майго і Бога майго.</t> </p><i> <t>Čago ty padupadaeš, duša maâ, čago nepakoìšsâ? Maj nadzeû na Boga; bo â budu slavìc′ Âgo, Zbaǔcu majgo ì Boga majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падупадае ўва мне душа мая, бо я пра Цябе ўспамінаю зь зямлі Ярданскай, зь Ярмона, з гары Цаар.</t> </p><i> <t>Padupadae ǔva mne duša maâ, bo â pra Câbe ǔspamìnaû z′ zâmlì Ârdanskaj, z′ Ârmona, z gary Caar.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бездань прорву заклікае голасам вадаспадаў Тваіх; усе воды Твае і хвалі Твае прайшлі нада мною.</t> </p><i> <t>Bezdan′ prorvu zaklìkae golasam vadaspadaǔ Tvaìh; use vody Tvae ì hvalì Tvae prajšlì nada mnoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Удзень удзяляе Гасподзь Свае ласкі і ўночы Яму мая песьня, малітва да Бога жыцьця майго.</t> </p><i> <t>Udzen′ udzâlâe Gaspodz′ Svae laskì ì ǔnočy Âmu maâ pes′nâ, malìtva da Boga žyc′câ majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скажу Богу, заступніку майму: навошта забыў Ты мяне? Навошта хаджу я і бядую ад варожых зьнявагаў?</t> </p><i> <t>Skažu Bogu, zastupnìku majmu: navošta zabyǔ Ty mâne? Navošta hadžu â ì bâduû ad varožyh z′nâvagaǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Быццам косьці ламаюць мае, збыткуюць зь мяне мае супастаты, калі кажуць мне кожнага дня: дзе твой Бог?</t> </p><i> <t>Byccam kos′cì lamaûc′ mae, zbytkuûc′ z′ mâne mae supastaty, kalì kažuc′ mne kožnaga dnâ: dze tvoj Bog?</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаго ж ты журышся, душа мая, чаго ты маркоцішся? май надзею на Бога; бо я буду славіць Яго, Збаўцу майго і Бога майго.</t> </p><i> <t>Čago ž ty žuryšsâ, duša maâ, čago ty markocìšsâ? maj nadzeû na Boga; bo â budu slavìc′ Âgo, Zbaǔcu majgo ì Boga majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разваж мяне, Божа, і ўбарані маю цяжбіну ад нядобрых людзей. Ад чалавека падступнага і несправядлівага мяне вызвалі.</t> </p><i> <t>Razvaž mâne, Boža, ì ǔbaranì maû câžbìnu ad nâdobryh lûdzej. Ad čalaveka padstupnaga ì nespravâdlìvaga mâne vyzvalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Ты Бог цьвярдыні маёй. Нашто Ты пакінуў мяне? Навошта хаджу я і бядую ад варожых зьнявагаў?</t> </p><i> <t>Bo Ty Bog c′vârdynì maëj. Našto Ty pakìnuǔ mâne? Navošta hadžu â ì bâduû ad varožyh z′nâvagaǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Спашлі Тваю праўду, Тваё сьвятло; хай вядуць яны мяне і завядуць на сьвятую гару Тваю і ў селішчы Твае.</t> </p><i> <t>Spašlì Tvaû praǔdu, Tvaë s′vâtlo; haj vâduc′ âny mâne ì zavâduc′ na s′vâtuû garu Tvaû ì ǔ selìščy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>І падыду да ахвярніка Божага, да Бога радасьці і ўцехі маёй, і на арфе праслаўлю Цябе, Божа, Божа мой!</t> </p><i> <t>Ì padydu da ahvârnìka Božaga, da Boga radas′cì ì ǔcehì maëj, ì na arfe praslaǔlû Câbe, Boža, Boža moj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаго ж ты журышся, душа мая, чаго ты маркоцішся? Май надзею на Бога; бо я буду славіць Яго, Збаўцу майго, і Бога майго.</t> </p><i> <t>Čago ž ty žuryšsâ, duša maâ, čago ty markocìšsâ? Maj nadzeû na Boga; bo â budu slavìc′ Âgo, Zbaǔcu majgo, ì Boga majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа, мы чулі на вушы свае, бацькі нашыя нам апавядалі пра дзею, якую ўчыніў Ты ў іхнія дні, у дні пракаветныя.</t> </p><i> <t>Boža, my čulì na vušy svae, bac′kì našyâ nam apavâdalì pra dzeû, âkuû ǔčynìǔ Ty ǔ ìhnìâ dnì, u dnì prakavetnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты рукою Тваёю панішчыў народы, а іх насадзіў; расьсеяў плямёны і выгнаў іх;</t> </p><i> <t>Ty rukoû Tvaëû panìščyǔ narody, a ìh nasadzìǔ; ras′seâǔ plâmëny ì vygnaǔ ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо ня мечам сваім яны зямлю набылі, і ня іхняя мышца іх выратавала, а Твая правіца і мышца Твая і сьвятло аблічча Твайго; бо дабраволіў ім.</t> </p><i> <t>bo nâ mečam svaìm âny zâmlû nabylì, ì nâ ìhnââ myšca ìh vyratavala, a Tvaâ pravìca ì myšca Tvaâ ì s′vâtlo ablìčča Tvajgo; bo dabravolìǔ ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа, Цару мой! Ты - той самы; даруй ратунак Якаву.</t> </p><i> <t>Boža, Caru moj! Ty - toj samy; daruj ratunak Âkavu.</t> </i>


text:
<pb/><t>З табою паборам рагамі супраціўнікаў нашых; у імя Тваё патопчам нагамі і тых, што паўсталі на нас;</t> </p><i> <t>Z taboû paboram ragamì supracìǔnìkaǔ našyh; u ìmâ Tvaë patopčam nagamì ì tyh, što paǔstalì na nas;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо не на лук мой спадзяюся, і ня меч мой уратуе мяне;</t> </p><i> <t>bo ne na luk moj spadzâûsâ, ì nâ meč moj uratue mâne;</t> </i>


text:
<pb/><t>а Ты ўратуеш нас ад ворагаў нашых, і пасароміш ненавісьнікаў нашых.</t> </p><i> <t>a Ty ǔratueš nas ad voragaǔ našyh, ì pasaromìš nenavìs′nìkaǔ našyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хваліцьмемся Богам штодня, і імя Тваё будзем славіць вечна.</t> </p><i> <t>Hvalìc′memsâ Bogam štodnâ, ì ìmâ Tvaë budzem slavìc′ večna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад сёньня Ты адкінуў нас і пасароміў, і ня выходзіш з войскам нашым,</t> </p><i> <t>Ad sën′nâ Ty adkìnuǔ nas ì pasaromìǔ, ì nâ vyhodzìš z vojskam našym,</t> </i>


text:
<pb/><t>змусіў нас уцякаць ад ворага, і ненавісьнікі нашы рабуюць нас;</t> </p><i> <t>zmusìǔ nas ucâkac′ ad voraga, ì nenavìs′nìkì našy rabuûc′ nas;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты аддаў нас, як авечак, на поед, і расьсеяў нас між народамі;</t> </p><i> <t>Ty addaǔ nas, âk avečak, na poed, ì ras′seâǔ nas mìž narodamì;</t> </i>


text:
<pb/><t>бяз выгоды прадаў Ты народ Твой, і не падвысіў яму цаны;</t> </p><i> <t>bâz vygody pradaǔ Ty narod Tvoj, ì ne padvysìǔ âmu cany;</t> </i>


text:
<pb/><t>аддаў нас на зьдзекі суседзям, на глум і зьнявагу наўкольным;</t> </p><i> <t>addaǔ nas na z′dzekì susedzâm, na glum ì z′nâvagu naǔkol′nym;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты зрабіў нас пагудкаю паміж народамі, і галавою хітаюць народы з нас.</t> </p><i> <t>Ty zrabìǔ nas pagudkaû pamìž narodamì, ì galavoû hìtaûc′ narody z nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кожны дзень зьнявага мая перада мною, і сорам на твары маім</t> </p><i> <t>Kožny dzen′ z′nâvaga maâ perada mnoû, ì soram na tvary maìm</t> </i>


text:
<pb/><t>ад голасу паклёпнікаў і зьняважнікаў, ад позіркаў ворага і помсьніка:</t> </p><i> <t>ad golasu paklëpnìkaǔ ì z′nâvažnìkaǔ, ad pozìrkaǔ voraga ì poms′nìka:</t> </i>


text:
<pb/><t>усё гэта найшло на нас; але мы не забылі Цябе і запавету Твайго не парушылі.</t> </p><i> <t>usë gèta najšlo na nas; ale my ne zabylì Câbe ì zapavetu Tvajgo ne parušylì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не адступілася сэрца наша, і ня ўхіліліся нашыя ногі ад дарогі Тваёй,</t> </p><i> <t>Ne adstupìlasâ sèrca naša, ì nâ ǔhìlìlìsâ našyâ nogì ad darogì Tvaëj,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі скрышыў Ты нас у зямлі шакалаў і акрыў нас ценем сьмяротным.</t> </p><i> <t>kalì skryšyǔ Ty nas u zâmlì šakalaǔ ì akryǔ nas cenem s′mârotnym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б мы забыліся імя Бога нашага і працягнулі рукі нашы да Бога чужога,</t> </p><i> <t>Kalì b my zabylìsâ ìmâ Boga našaga ì pracâgnulì rukì našy da Boga čužoga,</t> </i>


text:
<pb/><t>дык ці не спагнаў бы за гэта Бог? Бо Ён ведае таямніцы сэрца.</t> </p><i> <t>dyk cì ne spagnaǔ by za gèta Bog? Bo Ën vedae taâmnìcy sèrca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але за Цябе забіваюць нас кожнага дня, прымаюць нас за авечак ахвярных...</t> </p><i> <t>Ale za Câbe zabìvaûc′ nas kožnaga dnâ, prymaûc′ nas za avečak ahvârnyh...</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўстань, чаго сьпіш, Госпадзе! прачніся, не адкінь назаўсёды.</t> </p><i> <t>Paǔstan′, čago s′pìš, Gospadze! pračnìsâ, ne adkìn′ nazaǔsëdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта хаваеш аблічча Тваё, забываеш пра скруху нашу і пра нашыя ўціскі?</t> </p><i> <t>Navošta havaeš ablìčča Tvaë, zabyvaeš pra skruhu našu ì pra našyâ ǔcìskì?</t> </i>


text:
<pb/><t>бо душа наша зьніжаная да пылу, і да зямлі наша цела прыпала.</t> </p><i> <t>bo duša naša z′nìžanaâ da pylu, ì da zâmlì naša cela prypala.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўстань жа на дапамогу нам, і дзеля ласкі Тваёй выратуй нас.</t> </p><i> <t>Paǔstan′ ža na dapamogu nam, ì dzelâ laskì Tvaëj vyratuj nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На музычным інструмэньце Шошан. Вучэньне. Сыноў Карэевых. Песьня каханьня.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na muzyčnym ìnstrumèn′ce Šošan. Vučèn′ne. Synoǔ Karèevyh. Pes′nâ kahan′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Маё сэрца вылілася добрым словам; я кажу: песьня мая пра Цара; язык мой - пяро хуткага пісьма.</t> </p><i> <t>Maë sèrca vylìlasâ dobrym slovam; â kažu: pes′nâ maâ pra Cara; âzyk moj - pâro hutkaga pìs′ma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты прыгажэйшы за сыноў чалавечых; мілата з Тваіх вуснаў вылілася; таму дабраславіў Цябе Бог навечна.</t> </p><i> <t>Ty prygažèjšy za synoǔ čalavečyh; mìlata z Tvaìh vusnaǔ vylìlasâ; tamu dabraslavìǔ Câbe Bog navečna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аперажыся мечам па паясьніцы Тваёй, Магутны, славаю Тваёю і хараством Тваім,</t> </p><i> <t>Aperažysâ mečam pa paâs′nìcy Tvaëj, Magutny, slavaû Tvaëû ì harastvom Tvaìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>і ў гэтым уборы Тваім пасьпяшайся, сядзь на калясьніцу дзеля праўды і лагоды і справядлівасьці, і правіца Твая пакажа Табе дзівосныя дзеі.</t> </p><i> <t>ì ǔ gètym ubory Tvaìm pas′pâšajsâ, sâdz′ na kalâs′nìcu dzelâ praǔdy ì lagody ì spravâdlìvas′cì, ì pravìca Tvaâ pakaža Tabe dzìvosnyâ dzeì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вострыя стрэлы Твае - народы ўпадуць прад Табою, - яны - у сэрцы ворагаў Царовых.</t> </p><i> <t>Vostryâ strèly Tvae - narody ǔpaduc′ prad Taboû, - âny - u sèrcy voragaǔ Carovyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Трон Твой, Божа, навечна; жазло праўды - жазло царства Твайго.</t> </p><i> <t>Tron Tvoj, Boža, navečna; žazlo praǔdy - žazlo carstva Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты палюбіў праўду і зьненавідзеў бяспраўе, таму памазаў Цябе, Божа, Бог Твой алеем радасьці больш, чым саўдзельцаў Тваіх.</t> </p><i> <t>Ty palûbìǔ praǔdu ì z′nenavìdzeǔ bâspraǔe, tamu pamazaǔ Câbe, Boža, Bog Tvoj aleem radas′cì bol′š, čym saǔdzel′caǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усё адзеньне Тваё - як сьмірна і альяс і касія; з харомаў слановай косьці Цябе зьвесяляюць.</t> </p><i> <t>Usë adzen′ne Tvaë - âk s′mìrna ì al′âs ì kasìâ; z haromaǔ slanovaj kos′cì Câbe z′vesâlâûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дочкі царскія ў Цябе сярод ганаровых; стала царыца праваруч Цябе ў Афірскім золаце.</t> </p><i> <t>Dočkì carskìâ ǔ Câbe sârod ganarovyh; stala caryca pravaruč Câbe ǔ Afìrskìm zolace.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухай, дачка, і глядзі, і прыхілі тваё вуха, і забудзь народ твой і дом бацькі твайго.</t> </p><i> <t>Sluhaj, dačka, ì glâdzì, ì pryhìlì tvaë vuha, ì zabudz′ narod tvoj ì dom bac′kì tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І запрагне Цар прыгажосьці тваёй; бо Ён Гасподзь твой, і ты пакланіся Яму.</t> </p><i> <t>Ì zapragne Car prygažos′cì tvaëj; bo Ën Gaspodz′ tvoj, ì ty paklanìsâ Âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І дачка Тырская прыйдзе з дарункамі, і будуць прасіць цябе найбагацейшыя людзі.</t> </p><i> <t>Ì dačka Tyrskaâ pryjdze z darunkamì, ì buduc′ prasìc′ câbe najbagacejšyâ lûdzì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уся слава Царовай дачкі ўсярэдзіне; адзежа яе шытая золатам;</t> </p><i> <t>Usâ slava Carovaj dačkì ǔsârèdzìne; adzeža âe šytaâ zolatam;</t> </i>


text:
<pb/><t>ва ўзорыстай адзежы вядуць яе да Цара; за ёю вядуць да Цябе дзяўчат, сябровак яе.</t> </p><i> <t>va ǔzorystaj adzežy vâduc′ âe da Cara; za ëû vâduc′ da Câbe dzâǔčat, sâbrovak âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыводзяць іх з радасьцю і пацяшэньнем, уваходзяць у харомы Царовыя.</t> </p><i> <t>Pryvodzâc′ ìh z radas′cû ì pacâšèn′nem, uvahodzâc′ u haromy Carovyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Замест бацькоў Тваіх будуць сыны Твае; Ты паставіш іх валадарамі на ўсёй зямлі.</t> </p><i> <t>Zamest bac′koǔ Tvaìh buduc′ syny Tvae; Ty pastavìš ìh valadaramì na ǔsëj zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зраблю імя Тваё памятным ва ўсіх пакаленьнях; таму народы будуць славіць Цябе векавечна.</t> </p><i> <t>Zrablû ìmâ Tvaë pamâtnym va ǔsìh pakalen′nâh; tamu narody buduc′ slavìc′ Câbe vekavečna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Сыноў Карэевых. На музычным інструмэньце Аламот. Песьня.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Synoǔ Karèevyh. Na muzyčnym ìnstrumèn′ce Alamot. Pes′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог нам прыстанішча і сіла, хуткі памочнік у нягодах.</t> </p><i> <t>Bog nam prystanìšča ì sìla, hutkì pamočnìk u nâgodah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму не ўбаімся, хоць бы зямля здрыганулася і горы рушыліся б у сэрцы мораў.</t> </p><i> <t>Tamu ne ǔbaìmsâ, hoc′ by zâmlâ zdryganulasâ ì gory rušylìsâ b u sèrcy moraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай шумяць, уздымаюцца воды іх, трасуцца горы ад хваляваньня іх.</t> </p><i> <t>Haj šumâc′, uzdymaûcca vody ìh, trasucca gory ad hvalâvan′nâ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рачныя патокі весяляць горад Божы, сьвятое жытло Ўсявышняга.</t> </p><i> <t>Račnyâ patokì vesâlâc′ gorad Božy, s′vâtoe žytlo Ǔsâvyšnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог сярод яго; ён не пахісьнецца: Бог дапаможа яму з самае раніцы.</t> </p><i> <t>Bog sârod âgo; ën ne pahìs′necca: Bog dapamoža âmu z samae ranìcy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зашумелі народы; пахіснуліся царствы: а Ён голас падаў Свой, і растала зямля.</t> </p><i> <t>Zašumelì narody; pahìsnulìsâ carstvy: a Ën golas padaǔ Svoj, ì rastala zâmlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь сілы з намі, Бог Якава заступнік наш.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ sìly z namì, Bog Âkava zastupnìk naš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыйдзеце і пабачце дзеі Гасподнія, - якія ўчыніў Ён на зямлі спусташэньні:</t> </p><i> <t>Pryjdzece ì pabačce dzeì Gaspodnìâ, - âkìâ ǔčynìǔ Ën na zâmlì spustašèn′nì:</t> </i>


text:
<pb/><t>спыняючы войны да краю зямлі, зламаў лук і струшчыў дзіду, калясьніцы спаліў вагнём.</t> </p><i> <t>spynâûčy vojny da kraû zâmlì, zlamaǔ luk ì struščyǔ dzìdu, kalâs′nìcy spalìǔ vagnëm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спынецеся і ўведайце, што Я - Бог: буду праслаўлены сярод народаў, праслаўлены на зямлі.</t> </p><i> <t>Spynecesâ ì ǔvedajce, što Â - Bog: budu praslaǔleny sârod narodaǔ, praslaǔleny na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь сілы з намі, заступнік наш Бог Якава.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ sìly z namì, zastupnìk naš Bog Âkava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Сыноў Карэевых Псальма.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Synoǔ Karèevyh Psal′ma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пляскайце ў далоні, усе народы, клікніце Богу голасам радасьці;</t> </p><i> <t>Plâskajce ǔ dalonì, use narody, klìknìce Bogu golasam radas′cì;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Гасподзь Усявышні грозны, - вялікі Цар над усёю зямлёю;</t> </p><i> <t>bo Gaspodz′ Usâvyšnì grozny, - vâlìkì Car nad usëû zâmlëû;</t> </i>


text:
<pb/><t>скарыў нам народы і плямёны пад ногі нашыя;</t> </p><i> <t>skaryǔ nam narody ì plâmëny pad nogì našyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>выбраў нам спадчыну нашу, красу Якава, якога палюбіў.</t> </p><i> <t>vybraǔ nam spadčynu našu, krasu Âkava, âkoga palûbìǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узышоў Бог пад воклічы, Гасподзь пад гукі трубныя.</t> </p><i> <t>Uzyšoǔ Bog pad voklìčy, Gaspodz′ pad gukì trubnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпявайце Богу нашаму, сьпявайце; сьпявайце цару нашаму, сьпявайце;</t> </p><i> <t>S′pâvajce Bogu našamu, s′pâvajce; s′pâvajce caru našamu, s′pâvajce;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Бог - Цар усёй зямлі; сьпявайце ўсе разумна.</t> </p><i> <t>bo Bog - Car usëj zâmlì; s′pâvajce ǔse razumna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог зацараваў над народамі, Бог сеў на сьвятым троне Сваім;</t> </p><i> <t>Bog zacaravaǔ nad narodamì, Bog seǔ na s′vâtym trone Svaìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>сабраліся валадары народаў да народу Бога Абрагамавага; бо шчыты зямлі - Божыя; Ён узьнесены над намі.</t> </p><i> <t>sabralìsâ valadary narodaǔ da narodu Boga Abragamavaga; bo ščyty zâmlì - Božyâ; Ën uz′neseny nad namì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вялікі Гасподзь і праслаўлены вельмі ў горадзе Бога нашага, на сьвятой гары Ягонай.</t> </p><i> <t>Vâlìkì Gaspodz′ ì praslaǔleny vel′mì ǔ goradze Boga našaga, na s′vâtoj gary Âgonaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгожае ўзвышша, радасьць усёй зямлі гара Сіён; на паўночным схіле яе горад вялікага Цара.</t> </p><i> <t>Prygožae ǔzvyšša, radas′c′ usëj zâmlì gara Sìën; na paǔnočnym shìle âe gorad vâlìkaga Cara.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог у харомах ягоных вядомы як цьвярдыня:</t> </p><i> <t>Bog u haromah âgonyh vâdomy âk c′vârdynâ:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вось, сышліся цары і прайшлі ўсе міма;</t> </p><i> <t>bo vos′, syšlìsâ cary ì prajšlì ǔse mìma;</t> </i>


text:
<pb/><t>убачылі і дзіву даліся, спалохаліся і паўцякалі:</t> </p><i> <t>ubačylì ì dzìvu dalìsâ, spalohalìsâ ì paǔcâkalì:</t> </i>


text:
<pb/><t>агарнуў іх там страх і пакута, быццам боль парадзіху;</t> </p><i> <t>agarnuǔ ìh tam strah ì pakuta, byccam bol′ paradzìhu;</t> </i>


text:
<pb/><t>усходнім ветрам разьбіў Ты Тарсіскія караблі.</t> </p><i> <t>ushodnìm vetram raz′bìǔ Ty Tarsìskìâ karablì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як мы чулі, так і ўбачылі ў горадзе Госпада сілы, у горадзе Бога нашага; Бог уцьвердзіць яго навечна.</t> </p><i> <t>Âk my čulì, tak ì ǔbačylì ǔ goradze Gospada sìly, u goradze Boga našaga; Bog uc′verdzìc′ âgo navečna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разважалі мы, Божа, пра добрасьць Тваю пасярод храма Твайго.</t> </p><i> <t>Razvažalì my, Boža, pra dobras′c′ Tvaû pasârod hrama Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як імя Тваё, Божа, так і слава Твая да краю зямлі; правіца Твая поўная праўды.</t> </p><i> <t>Âk ìmâ Tvaë, Boža, tak ì slava Tvaâ da kraû zâmlì; pravìca Tvaâ poǔnaâ praǔdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай весяліцца гара Сіён, хай радуюцца дочкі юдэйскія дзеля судоў Тваіх, Госпадзе.</t> </p><i> <t>Haj vesâlìcca gara Sìën, haj raduûcca dočkì ûdèjskìâ dzelâ sudoǔ Tvaìh, Gospadze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Атачэце Сіён, і абступеце яго; палічэце ягоныя вежы;</t> </p><i> <t>Atačèce Sìën, ì abstupece âgo; palìčèce âgonyâ vežy;</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьвярнеце сэрца ваша на ўмацаваньні ягоныя; разгледзьце будынкі ягоныя, каб расказаць пакаленьню наступнаму,</t> </p><i> <t>Z′vârnece sèrca vaša na ǔmacavan′nì âgonyâ; razgledz′ce budynkì âgonyâ, kab raskazac′ pakalen′nû nastupnamu,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо гэты Бог ёсьць Бог наш на векі вечныя; Ён будзе павадыром нам да самае сьмерці.</t> </p><i> <t>bo gèty Bog ës′c′ Bog naš na vekì večnyâ; Ën budze pavadyrom nam da samae s′mercì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Сыноў Карэевых. Псальма.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Synoǔ Karèevyh. Psal′ma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце гэта, усе народы; уважайце гэтаму ўсе, хто жыве на сьвеце,</t> </p><i> <t>Sluhajce gèta, use narody; uvažajce gètamu ǔse, hto žyve na s′vece,</t> </i>


text:
<pb/><t>і простыя, і знакамітыя, багаты, гэтак сама і бедны;</t> </p><i> <t>ì prostyâ, ì znakamìtyâ, bagaty, gètak sama ì bedny;</t> </i>


text:
<pb/><t>вусны мае вымавяць мудрасьць, а развагі сэрца майго - веданьне.</t> </p><i> <t>vusny mae vymavâc′ mudras′c′, a razvagì sèrca majgo - vedan′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нахілю вуха маё да прыпавесьці; адкрыю загадку маю на арфе:</t> </p><i> <t>Nahìlû vuha maë da prypaves′cì; adkryû zagadku maû na arfe:</t> </i>


text:
<pb/><t>"чаго мне баяцца ў дні бедства, калі абчэпіць мяне злосьць шляхоў маіх беззаконных", </t> </p><i> <t>"čago mne baâcca ǔ dnì bedstva, kalì abčèpìc′ mâne zlos′c′ šlâhoǔ maìh bezzakonnyh", </t> </i>


text:
<pb/><t>якія надзею кладуць на багацьце і сваімі дастаткамі хваляцца?</t> </p><i> <t>âkìâ nadzeû kladuc′ na bagac′ce ì svaìmì dastatkamì hvalâcca?</t> </i>


text:
<pb/><t>Чалавек ня выкупіць брата свайго ніяк і за яго ня дасьць выкупу Богу;</t> </p><i> <t>Čalavek nâ vykupìc′ brata svajgo nìâk ì za âgo nâ das′c′ vykupu Bogu;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо выкуп за душы іхнія дарагі, і ня будзе таго вавек,</t> </p><i> <t>bo vykup za dušy ìhnìâ daragì, ì nâ budze tago vavek,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб застаўся хто жыць назаўсёды і ня ўбачыў магілы.</t> </p><i> <t>kab zastaǔsâ hto žyc′ nazaǔsëdy ì nâ ǔbačyǔ magìly.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кожны бачыць, што і мудрыя паміраюць, як і невукі і бязглуздыя гінуць, пакідаюць маёмасьць сваю іншым.</t> </p><i> <t>Kožny bačyc′, što ì mudryâ pamìraûc′, âk ì nevukì ì bâzgluzdyâ gìnuc′, pakìdaûc′ maëmas′c′ svaû ìnšym.</t> </i>


text:
<pb/><t>У думках у іх, што хаты іхнія вечныя, і што харомы іхнія з роду да роду, і землі свае яны называюць сваімі імёнамі.</t> </p><i> <t>U dumkah u ìh, što haty ìhnìâ večnyâ, ì što haromy ìhnìâ z rodu da rodu, ì zemlì svae âny nazyvaûc′ svaìmì ìmënamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ды не застанецца ў пашане чалавек, падобна жывёле, якая гіне.</t> </p><i> <t>Dy ne zastanecca ǔ pašane čalavek, padobna žyvële, âkaâ gìne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Такая дарога іхняя ёсьць іхняя неразумнасьць, хоць за імі ідуць тыя, што думку іхнюю ўхваляюць.</t> </p><i> <t>Takaâ daroga ìhnââ ës′c′ ìhnââ nerazumnas′c′, hoc′ za ìmì ìduc′ tyâ, što dumku ìhnûû ǔhvalâûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як авечак, у апраметную іх зьвядуць: сьмерць будзе іх пасьвіць, а раніцай праведнікі запануюць над імі; сіла іхняя вычарпаецца; магіла - жытлішча іхняе.</t> </p><i> <t>Âk avečak, u aprametnuû ìh z′vâduc′: s′merc′ budze ìh pas′vìc′, a ranìcaj pravednìkì zapanuûc′ nad ìmì; sìla ìhnââ vyčarpaecca; magìla - žytlìšča ìhnâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але вызваліць Бог душу маю ад улады сьмяротнага краю, калі прыме мяне.</t> </p><i> <t>Ale vyzvalìc′ Bog dušu maû ad ulady s′mârotnaga kraû, kalì pryme mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня бойся, калі чалавек багацее, калі слава дома ягонага множыцца:</t> </p><i> <t>Nâ bojsâ, kalì čalavek bagacee, kalì slava doma âgonaga množycca:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо, памерлы, нічога з сабою ня возьме; ня пойдзе за ім слава ягоная,</t> </p><i> <t>bo, pamerly, nìčoga z saboû nâ voz′me; nâ pojdze za ìm slava âgonaâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>хоць пры жыцьці ён душы сваёй патураў, і ўслаўляюць цябе, калі ты сабе робіш дабро,</t> </p><i> <t>hoc′ pry žyc′cì ën dušy svaëj paturaǔ, ì ǔslaǔlâûc′ câbe, kalì ty sabe robìš dabro,</t> </i>


text:
<pb/><t>але ён пойдзе да роду бацькоў сваіх, якія ніколі ня ўбачаць сьвятла.</t> </p><i> <t>ale ën pojdze da rodu bac′koǔ svaìh, âkìâ nìkolì nâ ǔbačac′ s′vâtla.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чалавек у пашане, але неразумны, падобны да жывёлы, якая гіне.</t> </p><i> <t>Čalavek u pašane, ale nerazumny, padobny da žyvëly, âkaâ gìne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Асафава. Бог над багамі, Гасподзь, прамовіў, і заклікае зямлю, ад усходу сонца да захаду.</t> </p><i> <t>Psal′ma Asafava. Bog nad bagamì, Gaspodz′, pramovìǔ, ì zaklìkae zâmlû, ad ushodu sonca da zahadu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зь Сіёна, які ёсьць карона красы, зьяўляецца Бог,</t> </p><i> <t>Z′ Sìëna, âkì ës′c′ karona krasy, z′âǔlâecca Bog,</t> </i>


text:
<pb/><t>ідзе Бог наш - і не маўчыць: перад ім вагонь пажыральны, а вакол Яго моцная бура.</t> </p><i> <t>ìdze Bog naš - ì ne maǔčyc′: perad ìm vagon′ pažyral′ny, a vakol Âgo mocnaâ bura.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён заклікае нябёсы згары, і зямлю - народ Свой судзіць:</t> </p><i> <t>Ën zaklìkae nâbësy zgary, ì zâmlû - narod Svoj sudzìc′:</t> </i>


text:
<pb/><t>"зьбярэце Мне пабожных Маіх, што пры ахвяры склалі са мной запавет".</t> </p><i> <t>"z′bârèce Mne pabožnyh Maìh, što pry ahvâry sklalì sa mnoj zapavet".</t> </i>


text:
<pb/><t>І абвесьцяць нябёсы праўду Ягоную; бо судзьдзя гэты - Бог.</t> </p><i> <t>Ì abves′câc′ nâbësy praǔdu Âgonuû; bo sudz′dzâ gèty - Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухай, народзе Мой, буду Я прамаўляць, Ізраіле! буду Я сьведчыць супроць цябе: Я - Бог, твой Бог.</t> </p><i> <t>Sluhaj, narodze Moj, budu Â pramaǔlâc′, Ìzraìle! budu Â s′vedčyc′ suproc′ câbe: Â - Bog, tvoj Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не за ахвяры твае Я дакарацьму цябе; цэласпаленьні твае заўжды прада Мною,</t> </p><i> <t>Ne za ahvâry tvae Â dakarac′mu câbe; cèlaspalen′nì tvae zaǔždy prada Mnoû,</t> </i>


text:
<pb/><t>не вазьму цяляці з дома твайго, ні казлоў з кашараў тваіх;</t> </p><i> <t>ne vaz′mu câlâcì z doma tvajgo, nì kazloǔ z kašaraǔ tvaìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Мае ўсе зьвяры ў лесе, і быдла на тысячы гор,</t> </p><i> <t>bo Mae ǔse z′vâry ǔ lese, ì bydla na tysâčy gor,</t> </i>


text:
<pb/><t>ведаю ўсё птаства ў гарах і зьвер польны прада Мною.</t> </p><i> <t>vedaû ǔsë ptastva ǔ garah ì z′ver pol′ny prada Mnoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б Я быў галодны, дык не сказаў бы табе; бо Мой сусьвет і ўсё, што яго напаўняе.</t> </p><i> <t>Kalì b Â byǔ galodny, dyk ne skazaǔ by tabe; bo Moj sus′vet ì ǔsë, što âgo napaǔnâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ем Я валовае мяса, і ці п'ю Я казьліную кроў?</t> </p><i> <t>Cì em Â valovae mâsa, ì cì p'û Â kaz′lìnuû kroǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Прынясі Богу ў ахвяру падзяку, і выконвай твае абяцаньні Ўсявышняму,</t> </p><i> <t>Prynâsì Bogu ǔ ahvâru padzâku, ì vykonvaj tvae abâcan′nì Ǔsâvyšnâmu,</t> </i>


text:
<pb/><t>і пакліч Мяне ў дзень смутку; Я ўратую цябе, і ты ўславіш Мяне.</t> </p><i> <t>ì paklìč Mâne ǔ dzen′ smutku; Â ǔratuû câbe, ì ty ǔslavìš Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>А грэшніку кажа Бог: чаго прапаведуеш ты ўстанаўленьні Мае і бярэш Мой запавет у вусны твае,</t> </p><i> <t>A grèšnìku kaža Bog: čago prapavedueš ty ǔstanaǔlen′nì Mae ì bârèš Moj zapavet u vusny tvae,</t> </i>


text:
<pb/><t>а сам ненавідзіш Маё настаўленьне, і словы Мае за сябе адкідаеш?</t> </p><i> <t>a sam nenavìdzìš Maë nastaǔlen′ne, ì slovy Mae za sâbe adkìdaeš?</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі бачыш ты злодзея, лагодзішся зь ім, і зь пералюбцамі стасункуешся,</t> </p><i> <t>Kalì bačyš ty zlodzeâ, lagodzìšsâ z′ ìm, ì z′ peralûbcamì stasunkuešsâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>вусны твае пускаеш на слова ліхое і язык твой хітрыну пляце;</t> </p><i> <t>vusny tvae puskaeš na slova lìhoe ì âzyk tvoj hìtrynu plâce;</t> </i>


text:
<pb/><t>сядзіш і на брата твайго намаўляеш, на сына маці тваёй паклёпы пускаеш;</t> </p><i> <t>sâdzìš ì na brata tvajgo namaǔlâeš, na syna macì tvaëj paklëpy puskaeš;</t> </i>


text:
<pb/><t>ты гэта рабіў, і Я маўчаў; ты падумаў, што Я такі самы, як ты. Выкрыю цябе, і пакажу вачам тваім грахі твае.</t> </p><i> <t>ty gèta rabìǔ, ì Â maǔčaǔ; ty padumaǔ, što Â takì samy, âk ty. Vykryû câbe, ì pakažu vačam tvaìm grahì tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зразумейце гэта вы, хто забывае Бога, каб Я не забраў вас, бо ня будзе каму ратаваць.</t> </p><i> <t>Zrazumejce gèta vy, hto zabyvae Boga, kab Â ne zabraǔ vas, bo nâ budze kamu ratavac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто ў ахвяру падзяку прыносіць, той шануе Мяне, і хто на дарогі свае зважае, таму пакажу Я Божы ратунак!</t> </p><i> <t>Hto ǔ ahvâru padzâku prynosìc′, toj šanue Mâne, ì hto na darogì svae zvažae, tamu pakažu Â Božy ratunak!</t> </i>


text:
<pb/><t>калі да яго прыходзіў прарок Натан пасьля таго, як Давід увайшоў да Вірсавіі.</t> </p><i> <t>kalì da âgo pryhodzìǔ prarok Natan pas′lâ tago, âk Davìd uvajšoǔ da Vìrsavìì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьлітуйся, Божа, зь мяне ў вялікай ласцы Тваёй, і ў мностве шчадротаў Тваіх загладзь беззаконьні мае!</t> </p><i> <t>Z′lìtujsâ, Boža, z′ mâne ǔ vâlìkaj lascy Tvaëj, ì ǔ mnostve ščadrotaǔ Tvaìh zagladz′ bezzakon′nì mae!</t> </i>


text:
<pb/><t>Адмый мяне шматкроць ад беззаконьня майго, і ад грэху майго ачысьці мяне:</t> </p><i> <t>Admyj mâne šmatkroc′ ad bezzakon′nâ majgo, ì ad grèhu majgo ačys′cì mâne:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо беззаконьне маё я ўсьведамляю, і грэх мой заўсёды перада мною.</t> </p><i> <t>bo bezzakon′ne maë â ǔs′vedamlâû, ì grèh moj zaǔsëdy perada mnoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Табе, Табе аднаму я зграшыў і прад вачыма Тваімі благое ўчыніў: таму справядлівы Ты будзеш у прысудзе Тваім, і чысты ў судзе Тваім.</t> </p><i> <t>Tabe, Tabe adnamu â zgrašyǔ ì prad vačyma Tvaìmì blagoe ǔčynìǔ: tamu spravâdlìvy Ty budzeš u prysudze Tvaìm, ì čysty ǔ sudze Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, я ў беззаконьні зачаты, і ў грэху маці мая нарадзіла мяне.</t> </p><i> <t>Vos′, â ǔ bezzakon′nì začaty, ì ǔ grèhu macì maâ naradzìla mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, палюбіў Ты праўду ў сэрцы і ўліў у мяне тайную мудрасьць.</t> </p><i> <t>Vos′, palûbìǔ Ty praǔdu ǔ sèrcy ì ǔlìǔ u mâne tajnuû mudras′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Акрапі мяне ісопам, і ачышчуся: абмый мяне, і бялей за сьнег адбялюся.</t> </p><i> <t>Akrapì mâne ìsopam, ì ačyščusâ: abmyj mâne, ì bâlej za s′neg adbâlûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дай мне ўцеху пачуць і радасьць, і ўзрадуюцца косьці, Табою паламаныя.</t> </p><i> <t>Daj mne ǔcehu pačuc′ ì radas′c′, ì ǔzraduûcca kos′cì, Taboû palamanyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адвярні аблічча Тваё ад грахоў маіх і загладзь усе беззаконьні мае.</t> </p><i> <t>Advârnì ablìčča Tvaë ad grahoǔ maìh ì zagladz′ use bezzakon′nì mae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чыстае сэрца ўмацуй ува мне, Божа, і дух справядлівы аднаві ўва мне.</t> </p><i> <t>Čystae sèrca ǔmacuj uva mne, Boža, ì duh spravâdlìvy adnavì ǔva mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не адкінь мяне ад аблічча Твайго і Духа Твайго Сьвятога не адбірай у мяне.</t> </p><i> <t>Ne adkìn′ mâne ad ablìčča Tvajgo ì Duha Tvajgo S′vâtoga ne adbìraj u mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вярні мне радасьць збавеньня Твайго, і Духам Уладным мяне падтрымай.</t> </p><i> <t>Vârnì mne radas′c′ zbaven′nâ Tvajgo, ì Duham Uladnym mâne padtrymaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я навучу беззаконцаў дарогам Тваім, і бязбожныя да Цябе навернуцца.</t> </p><i> <t>Â navuču bezzakoncaǔ darogam Tvaìm, ì bâzbožnyâ da Câbe navernucca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вызваль мяне ад крывавасьці, Божа, Божа ратунку майго; і язык мой уславіць праўду Тваю.</t> </p><i> <t>Vyzval′ mâne ad kryvavas′cì, Boža, Boža ratunku majgo; ì âzyk moj uslavìc′ praǔdu Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! адкрый вусны мае, і вусны мае прагалосяць славу Табе:</t> </p><i> <t>Gospadze! adkryj vusny mae, ì vusny mae pragalosâc′ slavu Tabe:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо калі б ахвяры Ты пажадаў, я даў бы яе; цэласпаленьне Табе не падабаецца.</t> </p><i> <t>bo kalì b ahvâry Ty pažadaǔ, â daǔ by âe; cèlaspalen′ne Tabe ne padabaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ахвяра Богу - дух упакораны; сэрца ўпакоранае і зьміранае Бог ня зьнішчае.</t> </p><i> <t>Ahvâra Bogu - duh upakorany; sèrca ǔpakoranae ì z′mìranae Bog nâ z′nìščae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ушчасьліві, Госпадзе, добрай воляй Тваёю Сіён, і хай паўстануць муры Ерусалімскія.</t> </p><i> <t>Uščas′lìvì, Gospadze, dobraj volâj Tvaëû Sìën, ì haj paǔstanuc′ mury Erusalìmskìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады ўпадабаеш Ты ахвяру праўды, прынашэньні і цэласпаленьні; тады пакладуць на алтар Твой цялят.</t> </p><i> <t>Tady ǔpadabaeš Ty ahvâru praǔdy, prynašèn′nì ì cèlaspalen′nì; tady pakladuc′ na altar Tvoj câlât.</t> </i>


text:
<pb/><t>пасьля таго, як прыходзіў Доік Ідумэянін, і данёс Саўлу, і сказаў яму, што Давід прыйшоў у дом Ахімэлэхаў.</t> </p><i> <t>pas′lâ tago, âk pryhodzìǔ Doìk Ìdumèânìn, ì danës Saǔlu, ì skazaǔ âmu, što Davìd pryjšoǔ u dom Ahìmèlèhaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаго хвалішся злачынствам, магутны? Ласка Божая заўжды са мною;</t> </p><i> <t>Čago hvalìšsâ zlačynstvam, magutny? Laska Božaâ zaǔždy sa mnoû;</t> </i>


text:
<pb/><t>твой язык наклікае пагібель; як брытва навостраная ён у цябе, падступнік!</t> </p><i> <t>tvoj âzyk naklìkae pagìbel′; âk brytva navostranaâ ën u câbe, padstupnìk!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты болей любіш зло, чым дабро, а няпраўду болей за праўду казаць;</t> </p><i> <t>Ty bolej lûbìš zlo, čym dabro, a nâpraǔdu bolej za praǔdu kazac′;</t> </i>


text:
<pb/><t>ты любіш усякія шкадлівыя словы, язык аблудны.</t> </p><i> <t>ty lûbìš usâkìâ škadlìvyâ slovy, âzyk abludny.</t> </i>


text:
<pb/><t>За гэта Бог зруйнуе цябе дарэшты, выкіне цябе і вырве цябе зь сялібы тваёй і корань твой зь зямлі жывых.</t> </p><i> <t>Za gèta Bog zrujnue câbe darèšty, vykìne câbe ì vyrve câbe z′ sâlìby tvaëj ì koran′ tvoj z′ zâmlì žyvyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Убачаць праведнікі і напалохаюцца; пасьмяюцца зь іх і скажуць:</t> </p><i> <t>Ubačac′ pravednìkì ì napalohaûcca; pas′mâûcca z′ ìh ì skažuc′:</t> </i>


text:
<pb/><t>вось чалавек, які ня ў Богу закладваў цьвярдыню сваю, а спадзяваўся на мностьва багацьця свайго, мацаваўся ў злачынстве сваім.</t> </p><i> <t>vos′ čalavek, âkì nâ ǔ Bogu zakladvaǔ c′vârdynû svaû, a spadzâvaǔsâ na mnost′va bagac′câ svajgo, macavaǔsâ ǔ zlačynstve svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я, як аліва зялёная, у доме Божым; і надзею кладу на міласьць Божую на векі вечныя,</t> </p><i> <t>A â, âk alìva zâlënaâ, u dome Božym; ì nadzeû kladu na mìlas′c′ Božuû na vekì večnyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>вечна буду славіць Цябе за тое, што Ты ўчыніў, і на Тваё спадзявацца імя, бо яно добрае перад сьвятымі Тваімі.</t> </p><i> <t>večna budu slavìc′ Câbe za toe, što Ty ǔčynìǔ, ì na Tvaë spadzâvacca ìmâ, bo âno dobrae perad s′vâtymì Tvaìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На духавым інструмэньце. Навучальная псальма Давідава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na duhavym ìnstrumèn′ce. Navučal′naâ psal′ma Davìdava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сказаў шаленец у сэрцы сваім: няма Бога. Разбэсьціліся яны, і ўчынілі гнюсныя злачынствы; няма дабрачынца.</t> </p><i> <t>Skazaǔ šalenec u sèrcy svaìm: nâma Boga. Razbès′cìlìsâ âny, ì ǔčynìlì gnûsnyâ zlačynstvy; nâma dabračynca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог зь нябёсаў паглядзеў на сыноў чалавечых, каб пабачыць, ці ёсьць той, хто разумее, шукае Бога.</t> </p><i> <t>Bog z′ nâbësaǔ paglâdzeǔ na synoǔ čalavečyh, kab pabačyc′, cì ës′c′ toj, hto razumee, šukae Boga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе ўхіліліся, зрабіліся аднолькава непатрэбнымі; ніхто ня робіць дабра, ніхто аніводзін.</t> </p><i> <t>Use ǔhìlìlìsâ, zrabìlìsâ adnol′kava nepatrèbnymì; nìhto nâ robìc′ dabra, nìhto anìvodzìn.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо ня ўрымсьцяцца беззаконьнікі, якія народ мой ядуць, быццам хлеб ядуць, і не заклікаюць Бога?</t> </p><i> <t>Nâǔžo nâ ǔryms′câcca bezzakon′nìkì, âkìâ narod moj âduc′, byccam hleb âduc′, ì ne zaklìkaûc′ Boga?</t> </i>


text:
<pb/><t>Там страхам яны напалохаюцца, дзе страху няма, бо рассыпле Бог косткі таго, хто супраць Цябе ўзбурыўся, Ты іх пасароміш, бо іх Бог заняхаіў.</t> </p><i> <t>Tam straham âny napalohaûcca, dze strahu nâma, bo rassyple Bog kostkì tago, hto suprac′ Câbe ǔzburyǔsâ, Ty ìh pasaromìš, bo ìh Bog zanâhaìǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто дасьць з Сіёна ратунак Ізраілю? Калі Бог скасуе палон народу Свайго, тады зарадуецца Якаў і ўзьвесяліцца Ізраіль.</t> </p><i> <t>Hto das′c′ z Sìëna ratunak Ìzraìlû? Kalì Bog skasue palon narodu Svajgo, tady zaraduecca Âkaǔ ì ǔz′vesâlìcca Ìzraìl′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На струнных. Вучэньне Давідава,</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na strunnyh. Vučèn′ne Davìdava,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі прыйшлі Зіфэі і сказалі Саўлу: "ці ня ў вас хаваецца Давід?"</t> </p><i> <t>kalì pryjšlì Zìfèì ì skazalì Saǔlu: "cì nâ ǔ vas havaecca Davìd?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! імем Тваім уратуй мяне, і сілаю Тваёю судзі мяне.</t> </p><i> <t>Boža! ìmem Tvaìm uratuj mâne, ì sìlaû Tvaëû sudzì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! пачуй малітву маю; уваж словам вуснаў маіх,</t> </p><i> <t>Boža! pačuj malìtvu maû; uvaž slovam vusnaǔ maìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо на мяне чужыя паўсталі, і дужыя шукаюць душы мае; яны ня маюць Бога перад сабою.</t> </p><i> <t>bo na mâne čužyâ paǔstalì, ì dužyâ šukaûc′ dušy mae; âny nâ maûc′ Boga perad saboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Бог мой памочнік; Гасподзь мацуе душу маю.</t> </p><i> <t>Vos′, Bog moj pamočnìk; Gaspodz′ macue dušu maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён за зло ворагаў маіх пакарае; ісьцінай Тваёю зьнішчыць іх.</t> </p><i> <t>Ën za zlo voragaǔ maìh pakarae; ìs′cìnaj Tvaëû z′nìščyc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я рупліва ахвяру Табе прынясу, праслаўлю імя Тваё, Госпадзе, бо яно добрае,</t> </p><i> <t>Â ruplìva ahvâru Tabe prynâsu, praslaǔlû ìmâ Tvaë, Gospadze, bo âno dobrae,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты выбавіў мяне ад усіх нягодаў, і на воргаў глядзела вока маё.</t> </p><i> <t>bo Ty vybavìǔ mâne ad usìh nâgodaǔ, ì na vorgaǔ glâdzela voka maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На струнных інструмэнтах. Вучэньне Давідава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na strunnyh ìnstrumèntah. Vučèn′ne Davìdava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачуй, Божа, малітву маю, і ад маленьня майго не хавайся;</t> </p><i> <t>Pačuj, Boža, malìtvu maû, ì ad malen′nâ majgo ne havajsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>уваж мне і пачуй мяне; я стагну ў гароце маёй і бянтэжуся</t> </p><i> <t>uvaž mne ì pačuj mâne; â stagnu ǔ garoce maëj ì bântèžusâ</t> </i>


text:
<pb/><t>ад крыку варожага, ад уціску бязбожнага; бо яны мне накідаюць беззаконьне і ў гневе супроць мяне варагуюць.</t> </p><i> <t>ad kryku varožaga, ad ucìsku bâzbožnaga; bo âny mne nakìdaûc′ bezzakon′ne ì ǔ gneve suproc′ mâne varaguûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сэрца маё трапеча ўва мне і сьмяротныя страхі мяне ахапілі;</t> </p><i> <t>Sèrca maë trapeča ǔva mne ì s′mârotnyâ strahì mâne ahapìlì;</t> </i>


text:
<pb/><t>страх і жудасьць мяне агарнулі, і вусьцішна мне.</t> </p><i> <t>strah ì žudas′c′ mâne agarnulì, ì vus′cìšna mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сказаў я: "Хто даў бы мне крылы, як у голуба? Я паляцеў бы і супакоіўся;</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ â: "Hto daǔ by mne kryly, âk u goluba? Â palâceǔ by ì supakoìǔsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>далёка заляцеў бы, і ў пустыні застаўся б;</t> </p><i> <t>dalëka zalâceǔ by, ì ǔ pustynì zastaǔsâ b;</t> </i>


text:
<pb/><t>пасьпяшаўся б схавацца ад буры й віхуры".</t> </p><i> <t>pas′pâšaǔsâ b shavacca ad bury j vìhury".</t> </i>


text:
<pb/><t>Разладзь, Госпадзе, і падзялі языкі іхнія, бо я гвалт і нязгоду ў горадзе бачу;</t> </p><i> <t>Razladz′, Gospadze, ì padzâlì âzykì ìhnìâ, bo â gvalt ì nâzgodu ǔ goradze baču;</t> </i>


text:
<pb/><t>удзень і ўначы яны ходзяць навокал па ягоных мурах; зладзействы і бедствы ў ім;</t> </p><i> <t>udzen′ ì ǔnačy âny hodzâc′ navokal pa âgonyh murah; zladzejstvy ì bedstvy ǔ ìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>сярод яго згуба; ашука і подступ ня сыходзяць з вуліц ягоных:</t> </p><i> <t>sârod âgo zguba; ašuka ì podstup nâ syhodzâc′ z vulìc âgonyh:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо ня вораг мяне кляне, - гэта я ператрываў бы; не ненавісьнік мой узьвялічваецца нада мною - ад яго я схаваўся б;</t> </p><i> <t>bo nâ vorag mâne klâne, - gèta â peratryvaǔ by; ne nenavìs′nìk moj uz′vâlìčvaecca nada mnoû - ad âgo â shavaǔsâ b;</t> </i>


text:
<pb/><t>а ты, хто быў мне тым, што і сам я сабе, сябар мой і паплечнік мой,</t> </p><i> <t>a ty, hto byǔ mne tym, što ì sam â sabe, sâbar moj ì paplečnìk moj,</t> </i>


text:
<pb/><t>з кім мы шчырыя гутаркі мелі і разам хадзілі ў дом Божы.</t> </p><i> <t>z kìm my ščyryâ gutarkì melì ì razam hadzìlì ǔ dom Božy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай іх сьмерць ня міне; хай сыдуць яны жывыя ў пекла; бо злачынства ў сялібах іхніх, у іхнім сэрцы,</t> </p><i> <t>Haj ìh s′merc′ nâ mìne; haj syduc′ âny žyvyâ ǔ pekla; bo zlačynstva ǔ sâlìbah ìhnìh, u ìhnìm sèrcy,</t> </i>


text:
<pb/><t>я ж паклічу Бога, і Гасподзь мяне выратуе.</t> </p><i> <t>â ž paklìču Boga, ì Gaspodz′ mâne vyratue.</t> </i>


text:
<pb/><t>Увечары і раніцай і апоўдні я буду маліць і прасіць, і Ён пачуе мой голас;</t> </p><i> <t>Uvečary ì ranìcaj ì apoǔdnì â budu malìc′ ì prasìc′, ì Ën pačue moj golas;</t> </i>


text:
<pb/><t>выбавіць душу маю ў спакоі ад тых, хто на мяне паўстае; бо іх многа ў мяне;</t> </p><i> <t>vybavìc′ dušu maû ǔ spakoì ad tyh, hto na mâne paǔstae; bo ìh mnoga ǔ mâne;</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог выслухае, і суцешыць іх Той, Хто адвеку сядзіць на троне, бо няма ў іх перамены, і Бога яны не баяцца;</t> </p><i> <t>Bog vysluhae, ì sucešyc′ ìh Toj, Hto adveku sâdzìc′ na trone, bo nâma ǔ ìh perameny, ì Boga âny ne baâcca;</t> </i>


text:
<pb/><t>рукі свае паднялі на тых, якія зь імі ў міры, парушылі згоду сваю;</t> </p><i> <t>rukì svae padnâlì na tyh, âkìâ z′ ìmì ǔ mìry, parušylì zgodu svaû;</t> </i>


text:
<pb/><t>вусны ў іх гладкія, нібы масла, а ў сэрцы варожасьць у іх; словы іхнія лагаднейшыя за алей, а самі яны - мячы аголеныя.</t> </p><i> <t>vusny ǔ ìh gladkìâ, nìby masla, a ǔ sèrcy varožas′c′ u ìh; slovy ìhnìâ lagadnejšyâ za alej, a samì âny - mâčy agolenyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакінь Госпаду клопат твой, і Ён падтрымае цябе. Ніколі ня дасьць Ён праведніку пахіснуцца.</t> </p><i> <t>Pakìn′ Gospadu klopat tvoj, ì Ën padtrymae câbe. Nìkolì nâ das′c′ Ën pravednìku pahìsnucca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты, Божа, зьвядзеш іх у яму пагібельную; крыважэрныя і падступныя не пражывуць палавіны дзён сваіх. А на Цябе, Госпадзе, спадзяюся.</t> </p><i> <t>Ty, Boža, z′vâdzeš ìh u âmu pagìbel′nuû; kryvažèrnyâ ì padstupnyâ ne pražyvuc′ palavìny dzën svaìh. A na Câbe, Gospadze, spadzâûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Пра галубіцу маўклівую ў пустках далёкіх. Залатая псальма Давіда, калі Філістымляне схапілі яго былі ў Гэце.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Pra galubìcu maǔklìvuû ǔ pustkah dalëkìh. Zalataâ psal′ma Davìda, kalì Fìlìstymlâne shapìlì âgo bylì ǔ Gèce.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьлітуйся, Божа, зь мяне. Бо чалавек хоча мяне праглынуць; кожнага дня на мяне нападаючы, уціскае мяне.</t> </p><i> <t>Z′lìtujsâ, Boža, z′ mâne. Bo čalavek hoča mâne praglynuc′; kožnaga dnâ na mâne napadaûčy, ucìskae mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Цэлы дзень ворагі віжуюць за мною заўзята, многа іх паўстае на мяне, Усявышні!</t> </p><i> <t>Cèly dzen′ voragì vìžuûc′ za mnoû zaǔzâta, mnoga ìh paǔstae na mâne, Usâvyšnì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі страх агартае мяне, я надзею кладу на Цябе.</t> </p><i> <t>Kalì strah agartae mâne, â nadzeû kladu na Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>У Богу я ўслаўлю слова Ягонае; на Бога надзею кладу, не баюся; што зробіць мне цела?</t> </p><i> <t>U Bogu â ǔslaǔlû slova Âgonae; na Boga nadzeû kladu, ne baûsâ; što zrobìc′ mne cela?</t> </i>


text:
<pb/><t>Кожнага дня пераварочваюць словы мае; усе іхнія намыслы супраць мяне - на ліхое:</t> </p><i> <t>Kožnaga dnâ peravaročvaûc′ slovy mae; use ìhnìâ namysly suprac′ mâne - na lìhoe:</t> </i>


text:
<pb/><t>зьбіраюцца, тояцца, сьлед мой высочваюць, каб улавіць душу маю.</t> </p><i> <t>z′bìraûcca, toâcca, s′led moj vysočvaûc′, kab ulavìc′ dušu maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо яны ўнікнуць адплаты за няпраўду сваю? У гневе адкінь, Божа, народы.</t> </p><i> <t>Nâǔžo âny ǔnìknuc′ adplaty za nâpraǔdu svaû? U gneve adkìn′, Boža, narody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Палічыў Ты туляньні мае; пакладзі мае сьлёзы ў сасуд прад Табою, - ці ня ў кнізе яны Тваёй?</t> </p><i> <t>Palìčyǔ Ty tulân′nì mae; pakladzì mae s′lëzy ǔ sasud prad Taboû, - cì nâ ǔ knìze âny Tvaëj?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ворагі мае ўцякаюць назад, калі я клічу Цябе; з гэтага я і даведваюся, што Бог за мяне.</t> </p><i> <t>Voragì mae ǔcâkaûc′ nazad, kalì â klìču Câbe; z gètaga â ì davedvaûsâ, što Bog za mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>У Богу я ўслаўлю слова Ягонае, у Госпадзе ўслаўлю слова Ягонае.</t> </p><i> <t>U Bogu â ǔslaǔlû slova Âgonae, u Gospadze ǔslaǔlû slova Âgonae.</t> </i>


text:
<pb/><t>На Бога надзею кладу, не баюся; што зробіць мне чалавек?</t> </p><i> <t>Na Boga nadzeû kladu, ne baûsâ; što zrobìc′ mne čalavek?</t> </i>


text:
<pb/><t>На мне, Божа, прысягі Табе; Табе аддам ахвяры хвалы,</t> </p><i> <t>Na mne, Boža, prysâgì Tabe; Tabe addam ahvâry hvaly,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты збавіў душу маю ад сьмерці, і ногі мае ад спатыканьня, каб хадзіў я прад абліччам Божым у сьвятле жывых.</t> </p><i> <t>bo Ty zbavìǔ dušu maû ad s′mercì, ì nogì mae ad spatykan′nâ, kab hadzìǔ â prad ablìččam Božym u s′vâtle žyvyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Не загубі. Залатая псальма Давіда, калі ён уцёк ад Саўла ў пячору.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Ne zagubì. Zalataâ psal′ma Davìda, kalì ën ucëk ad Saǔla ǔ pâčoru.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьлітуйся, Божа, зь мяне, зьлітуйся; бо на Цябе спадзяецца душа мая, і ў цяні крылаў Тваіх я схаваюся, пакуль ня мінуцца нягоды.</t> </p><i> <t>Z′lìtujsâ, Boža, z′ mâne, z′lìtujsâ; bo na Câbe spadzâecca duša maâ, ì ǔ cânì krylaǔ Tvaìh â shavaûsâ, pakul′ nâ mìnucca nâgody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паклічу Бога Ўсявышняга, Бога, Які мне чыніць дабро;</t> </p><i> <t>Paklìču Boga Ǔsâvyšnâga, Boga, Âkì mne čynìc′ dabro;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён зь нябёсаў пашле, і ўратуе мяне; пасароміць таго, хто спрабуе мяне праглынуць, пашле Бог Сваю літасьць і праўду Сваю.</t> </p><i> <t>Ën z′ nâbësaǔ pašle, ì ǔratue mâne; pasaromìc′ tago, hto sprabue mâne praglynuc′, pašle Bog Svaû lìtas′c′ ì praǔdu Svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа мая сярод ільвоў; я ляжу сярод тых, што дыхаюць полымем, сярод сыноў чалавечых, чые зубы - як дзіды і стрэлы, чый язык - востры меч.</t> </p><i> <t>Duša maâ sârod ìl′voǔ; â lâžu sârod tyh, što dyhaûc′ polymem, sârod synoǔ čalavečyh, čye zuby - âk dzìdy ì strèly, čyj âzyk - vostry meč.</t> </i>


text:
<pb/><t>Будзь услаўлены вышэй за нябёсы, Божа, і над усёю зямлёю хай будзе слава Твая!</t> </p><i> <t>Budz′ uslaǔleny vyšèj za nâbësy, Boža, ì nad usëû zâmlëû haj budze slava Tvaâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>На ногі мае ўгатавалі сетку: душа мая панікла; выкапалі перада мною яму, і самі ўпалі ў яе.</t> </p><i> <t>Na nogì mae ǔgatavalì setku: duša maâ panìkla; vykapalì perada mnoû âmu, ì samì ǔpalì ǔ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гатовае сэрца маё, Божа, гатовае сэрца маё: буду сьпяваць і славіць.</t> </p><i> <t>Gatovae sèrca maë, Boža, gatovae sèrca maë: budu s′pâvac′ ì slavìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўстань, слава мая, паўстань, псалтыр і арфа! Я ўстану рана.</t> </p><i> <t>Paǔstan′, slava maâ, paǔstan′, psaltyr ì arfa! Â ǔstanu rana.</t> </i>


text:
<pb/><t>Славіць буду Цябе, Госпадзе, сярод народаў; славіць буду Цябе сярод плямёнаў,</t> </p><i> <t>Slavìc′ budu Câbe, Gospadze, sârod narodaǔ; slavìc′ budu Câbe sârod plâmënaǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо да нябёсаў вялікая ласка Твая і ў пазахмар'і праўда Твая.</t> </p><i> <t>bo da nâbësaǔ vâlìkaâ laska Tvaâ ì ǔ pazahmar'ì praǔda Tvaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьнясіся вышэй за нябёсы, Божа, і над усёю зямлёю хай будзе слава Твая.</t> </p><i> <t>Uz′nâsìsâ vyšèj za nâbësy, Boža, ì nad usëû zâmlëû haj budze slava Tvaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Не загубі. Залатая псальма Давідава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Ne zagubì. Zalataâ psal′ma Davìdava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо-такі праўду вы кажаце, судзьдзі, няўжо справядліва судзіце, сыны чалавечыя?</t> </p><i> <t>Nâǔžo-takì praǔdu vy kažace, sudz′dzì, nâǔžo spravâdlìva sudzìce, syny čalavečyâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакідаеце крыўды на сэрцы, кладзяце на вагі злачынствы рук вашых на зямлі.</t> </p><i> <t>Pakìdaece kryǔdy na sèrcy, kladzâce na vagì zlačynstvy ruk vašyh na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>З нараджэньня свайго адступіліся вы, бязбожныя; ад улоньня маці сваёй заблудзіліся, кажучы ману.</t> </p><i> <t>Z naradžèn′nâ svajgo adstupìlìsâ vy, bâzbožnyâ; ad ulon′nâ macì svaëj zabludzìlìsâ, kažučy manu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яд у іх - нібыта яд зьмяіны, як атрута гадзюкі глухое, што вушы свае затуляе</t> </p><i> <t>Âd u ìh - nìbyta âd z′mâìny, âk atruta gadzûkì gluhoe, što vušy svae zatulâe</t> </i>


text:
<pb/><t>і ня чуе голасу заклінача, самага спраўнага ў заклёнах.</t> </p><i> <t>ì nâ čue golasu zaklìnača, samaga spraǔnaga ǔ zaklënah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! скрышы ім зубы ў іхніх вуснах; разьбі, Госпадзе, сківіцы львам!</t> </p><i> <t>Boža! skryšy ìm zuby ǔ ìhnìh vusnah; raz′bì, Gospadze, skìvìcy l′vam!</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай зьнікнуць, як вада цякучая; калі напнуць стрэлы, хай яны паламаюцца.</t> </p><i> <t>Nâhaj z′nìknuc′, âk vada câkučaâ; kalì napnuc′ strèly, haj âny palamaûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай счэзнуць, як сьлімак, які ў сьлізі сваёй распускаецца; няхай сонца ня бачаць, як скідзень у жанчыны.</t> </p><i> <t>Nâhaj sčèznuc′, âk s′lìmak, âkì ǔ s′lìzì svaëj raspuskaecca; nâhaj sonca nâ bačac′, âk skìdzen′ u žančyny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакуль гаршкі вашы пачуюць распалены цёрн, - няхай вецер яго разьнясе, ці сьвежае, а ці спаленае!</t> </p><i> <t>Pakul′ garškì vašy pačuûc′ raspaleny cërn, - nâhaj vecer âgo raz′nâse, cì s′vežae, a cì spalenae!</t> </i>


text:
<pb/><t>А праведны ўсьцешыцца; помсту пабачыўшы, у крыві бязбожнага ступакі ён абмые!</t> </p><i> <t>A pravedny ǔs′cešycca; pomstu pabačyǔšy, u kryvì bâzbožnaga stupakì ën abmye!</t> </i>


text:
<pb/><t>І скажа чалавек: "Сапраўды ёсьць плод справядліваму! Сапраўды ёсьць Бог - судзьдзя на зямлі!"</t> </p><i> <t>Ì skaža čalavek: "Sapraǔdy ës′c′ plod spravâdlìvamu! Sapraǔdy ës′c′ Bog - sudz′dzâ na zâmlì!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Не загубі. Залатая псальма Давіда, калі Саўл паслаў пільнаваць дом ягоны, каб забіць яго.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Ne zagubì. Zalataâ psal′ma Davìda, kalì Saǔl paslaǔ pìl′navac′ dom âgony, kab zabìc′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вызваль мяне ад маіх ворагаў, Божа мой! абарані мяне ад тых, што на мяне паўстаюць.</t> </p><i> <t>Vyzval′ mâne ad maìh voragaǔ, Boža moj! abaranì mâne ad tyh, što na mâne paǔstaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>вызваль мяне ад злачынцаў; уратуй ад крыважэрных,</t> </p><i> <t>vyzval′ mâne ad zlačyncaǔ; uratuj ad kryvažèrnyh,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вось, яны цікуюць за душою маёю; на мяне зьбіраюцца дужыя, не за правіну маю і не за грэх мой, Госпадзе;</t> </p><i> <t>bo vos′, âny cìkuûc′ za dušoû maëû; na mâne z′bìraûcca dužyâ, ne za pravìnu maû ì ne za grèh moj, Gospadze;</t> </i>


text:
<pb/><t>бязь віны маёй зьбягаюцца і зброю рыхтуюць; паўстань мне на дапамогу, і паглядзі.</t> </p><i> <t>bâz′ vìny maëj z′bâgaûcca ì zbroû ryhtuûc′; paǔstan′ mne na dapamogu, ì paglâdzì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты, Госпадзе, Божа сілы, Божа Ізраілеў, паўстань, каб наведаць усе народы, не шкадуй нікога зь бязбожных беззаконьнікаў:</t> </p><i> <t>Ty, Gospadze, Boža sìly, Boža Ìzraìleǔ, paǔstan′, kab navedac′ use narody, ne škaduj nìkoga z′ bâzbožnyh bezzakon′nìkaǔ:</t> </i>


text:
<pb/><t>увечары вяртаюцца яны, як сабакі скуголяць, і вакол горада ходзяць:</t> </p><i> <t>uvečary vârtaûcca âny, âk sabakì skugolâc′, ì vakol gorada hodzâc′:</t> </i>


text:
<pb/><t>вось, яны вырыгаюць нагану сваім языком; у іхніх вуснах - мечы: "бо", думаюць, "хто чуе?".</t> </p><i> <t>vos′, âny vyrygaûc′ naganu svaìm âzykom; u ìhnìh vusnah - mečy: "bo", dumaûc′, "hto čue?".</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ты, Госпадзе, зь іх пасьмяешся; Ты пасароміш усе народы.</t> </p><i> <t>Ale Ty, Gospadze, z′ ìh pas′mâešsâ; Ty pasaromìš use narody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сіла - у іх, але я да Цябе іду, бо Бог - мой заступнік.</t> </p><i> <t>Sìla - u ìh, ale â da Câbe ìdu, bo Bog - moj zastupnìk.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог мой, Які любіць мяне, папярэдзіць мяне; Бог дасьць мне глядзець на ворагаў маіх.</t> </p><i> <t>Bog moj, Âkì lûbìc′ mâne, papârèdzìc′ mâne; Bog das′c′ mne glâdzec′ na voragaǔ maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не забівай іх, каб не забыўся народ мой; разьвей іх сілаю Тваёю, і скінь іх, Госпадзе, наш абаронца.</t> </p><i> <t>Ne zabìvaj ìh, kab ne zabyǔsâ narod moj; raz′vej ìh sìlaû Tvaëû, ì skìn′ ìh, Gospadze, naš abaronca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слова іхняга языка ёсьць грэх іхніх вуснаў; няхай пыхай сваёю яны зловяцца, за прысягу і за ману, якую яны вымаўляюць.</t> </p><i> <t>Slova ìhnâga âzyka ës′c′ grèh ìhnìh vusnaǔ; nâhaj pyhaj svaëû âny zlovâcca, za prysâgu ì za manu, âkuû âny vymaǔlâûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>У гневе іх зьнішчы, зьнішчы, каб прапалі яны; і хай ведаюць, што Бог валадарыць над Якавам аж да краю зямлі.</t> </p><i> <t>U gneve ìh z′nìščy, z′nìščy, kab prapalì âny; ì haj vedaûc′, što Bog valadaryc′ nad Âkavam až da kraû zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай вяртаюцца ўвечары, як сабакі скуголяць, і вакол горада ходзяць;</t> </p><i> <t>Haj vârtaûcca ǔvečary, âk sabakì skugolâc′, ì vakol gorada hodzâc′;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай бадзяюцца, ежу шукаюць, і ў нянасыці ночы праводзяць.</t> </p><i> <t>haj badzâûcca, ežu šukaûc′, ì ǔ nânasycì nočy pravodzâc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я буду славіць сілу Тваю і з самае раніцы ласку Тваю абвяшчаць; бо Ты быў аслонаю мне і сховам у дзень майго бедства.</t> </p><i> <t>A â budu slavìc′ sìlu Tvaû ì z samae ranìcy lasku Tvaû abvâščac′; bo Ty byǔ aslonaû mne ì shovam u dzen′ majgo bedstva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сіла мая! Цябе буду я апяваць; бо Бог - мой заступнік, Бог мой, Які любіць мяне.</t> </p><i> <t>Sìla maâ! Câbe budu â apâvac′; bo Bog - moj zastupnìk, Bog moj, Âkì lûbìc′ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На музычным інструмэньце Шушан-Эдут. Залатая псальма Давідава для навучаньня,</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na muzyčnym ìnstrumèn′ce Šušan-Èdut. Zalataâ psal′ma Davìdava dlâ navučan′nâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі ён ваяваў зь Сірыяй Месапатамскай і зь Сірыяй Цаванскай, і калі Ёаў, вяртаючыся, перамог дванаццаць тысяч Ідумэяў у даліне Салянай.</t> </p><i> <t>kalì ën vaâvaǔ z′ Sìryâj Mesapatamskaj ì z′ Sìryâj Cavanskaj, ì kalì Ëaǔ, vârtaûčysâ, peramog dvanaccac′ tysâč Ìdumèâǔ u dalìne Salânaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! Ты нас адкінуў, Ты паглуміў нас, угневаўся Ты; вярніся да нас,</t> </p><i> <t>Boža! Ty nas adkìnuǔ, Ty paglumìǔ nas, ugnevaǔsâ Ty; vârnìsâ da nas,</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты зямлю скалануў, разьбіў яе: загаі разломы яе, бо яна хістаецца.</t> </p><i> <t>Ty zâmlû skalanuǔ, raz′bìǔ âe: zagaì razlomy âe, bo âna hìstaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты даў народу Твайму зьведаць жорсткае, напаіў нас віном зьдзіўленьня.</t> </p><i> <t>Ty daǔ narodu Tvajmu z′vedac′ žorstkae, napaìǔ nas vìnom z′dzìǔlen′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дай сьцяг тым, хто баіцца Цябе, каб яны паднялі яго дзеля ісьціны,</t> </p><i> <t>Daj s′câg tym, hto baìcca Câbe, kab âny padnâlì âgo dzelâ ìs′cìny,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб вызваліліся аблюбенцы Твае; уратуй правіцай Тваёю, і пачуй мяне.</t> </p><i> <t>kab vyzvalìlìsâ ablûbency Tvae; uratuj pravìcaj Tvaëû, ì pačuj mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог сказаў у сьвятыні Сваёй: "перамагу, - падзялю Я Сіхем, і даліну Сукот абмераю;</t> </p><i> <t>Bog skazaǔ u s′vâtynì Svaëj: "peramagu, - padzâlû Â Sìhem, ì dalìnu Sukot abmeraû;</t> </i>


text:
<pb/><t>Мой Галаад, Мой Манасія, Яфрэм крэпасьць Маёй галавы, Юда скіпетр Мой,</t> </p><i> <t>Moj Galaad, Moj Manasìâ, Âfrèm krèpas′c′ Maëj galavy, Ûda skìpetr Moj,</t> </i>


text:
<pb/><t>Мааў умывальная шаля Мая; на Эдом абуткам кіну Маім". Кліч мяне, зямля Філістымская!</t> </p><i> <t>Maaǔ umyval′naâ šalâ Maâ; na Èdom abutkam kìnu Maìm". Klìč mâne, zâmlâ Fìlìstymskaâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто ўвядзе мяне ў горад умацаваны? Хто давядзе мяне да Эдома?</t> </p><i> <t>Hto ǔvâdze mâne ǔ gorad umacavany? Hto davâdze mâne da Èdoma?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ня Ты, Божа, Які нас адкінуў, і ня выходзіш, Божа, з войскам нашым?</t> </p><i> <t>Cì nâ Ty, Boža, Âkì nas adkìnuǔ, ì nâ vyhodzìš, Boža, z vojskam našym?</t> </i>


text:
<pb/><t>Дай дапамогу нам ва ўціску, бо дапамога людзкая - марнота.</t> </p><i> <t>Daj dapamogu nam va ǔcìsku, bo dapamoga lûdzkaâ - marnota.</t> </i>


text:
<pb/><t>З Богам мы выявім сілу; Ён скіне ворагаў нашых.</t> </p><i> <t>Z Bogam my vyâvìm sìlu; Ën skìne voragaǔ našyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На струнным інструмэньце. Псальма Давідава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na strunnym ìnstrumèn′ce. Psal′ma Davìdava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачуй, Божа, мой лямант, уваж малітве маёй,</t> </p><i> <t>Pačuj, Boža, moj lâmant, uvaž malìtve maëj,</t> </i>


text:
<pb/><t>ад краю зямлі заклікаю Цябе ў заняпаласьці сэрца майго; узьвядзі мяне на скалу, недасягальную мне,</t> </p><i> <t>ad kraû zâmlì zaklìkaû Câbe ǔ zanâpalas′cì sèrca majgo; uz′vâdzì mâne na skalu, nedasâgal′nuû mne,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты апора мая, Ты моцная абарона ад ворага.</t> </p><i> <t>bo Ty apora maâ, Ty mocnaâ abarona ad voraga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай жыцьму я вечна ў сялібе Тваёй, і ўпакоюся пад покрывам крылаў Тваіх,</t> </p><i> <t>Haj žyc′mu â večna ǔ sâlìbe Tvaëj, ì ǔpakoûsâ pad pokryvam krylaǔ Tvaìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты, Божа, пачуў абяцаньні мае і даў мне спадчыну тых, хто баіцца Твайго імя.</t> </p><i> <t>bo Ty, Boža, pačuǔ abâcan′nì mae ì daǔ mne spadčynu tyh, hto baìcca Tvajgo ìmâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Памнож цару дні на дні, гады падоўжы яму - з роду ў род,</t> </p><i> <t>Pamnož caru dnì na dnì, gady padoǔžy âmu - z rodu ǔ rod,</t> </i>


text:
<pb/><t>няхай жыцьме ён прад Богам вечна; накажы мілажалю і праўдзе ахоўваць яго.</t> </p><i> <t>nâhaj žyc′me ën prad Bogam večna; nakažy mìlažalû ì praǔdze ahoǔvac′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І я сьпяваць буду імю Твайму вечна, абяцаньні мае выконваць дзень у дзень.</t> </p><i> <t>Ì â s′pâvac′ budu ìmû Tvajmu večna, abâcan′nì mae vykonvac′ dzen′ u dzen′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору Ідутумавага. Псальма Давідава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu Ìdutumavaga. Psal′ma Davìdava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Толькі ў Богу душа мая суцяшаецца; ад Яго выратаваньне маё.</t> </p><i> <t>Tol′kì ǔ Bogu duša maâ sucâšaecca; ad Âgo vyratavan′ne maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Толькі Ён - цьвярдыня мая, ратунак мой, сховы мае: не пахіснуся болей.</t> </p><i> <t>Tol′kì Ën - c′vârdynâ maâ, ratunak moj, shovy mae: ne pahìsnusâ bolej.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дакуль будзеце налягаць на чалавека? Абвалены будзеце вы, усе вы, як сьцяна нахіленая, як плот расхістаны.</t> </p><i> <t>Dakul′ budzece nalâgac′ na čalaveka? Abvaleny budzece vy, use vy, âk s′câna nahìlenaâ, âk plot rashìstany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны скінуць яго з вышыні намысьлілі, ашукаю скарысталіся; вуснамі дабраслаўляюць, а ў сэрцы сваім клянуць.</t> </p><i> <t>Âny skìnuc′ âgo z vyšynì namys′lìlì, ašukaû skarystalìsâ; vusnamì dabraslaǔlâûc′, a ǔ sèrcy svaìm klânuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Толькі ў Богу, душа мая, супакойвайся! бо на Яго ўся надзея мая.</t> </p><i> <t>Tol′kì ǔ Bogu, duša maâ, supakojvajsâ! bo na Âgo ǔsâ nadzeâ maâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Толькі Ён - цьвярдыня мая і ратунак мой, сховы мае: не пахіснуся.</t> </p><i> <t>Tol′kì Ën - c′vârdynâ maâ ì ratunak moj, shovy mae: ne pahìsnusâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>У Богу выратаваньне маё і слава мая; скала сілы маёй і надзея мая ў Богу.</t> </p><i> <t>U Bogu vyratavan′ne maë ì slava maâ; skala sìly maëj ì nadzeâ maâ ǔ Bogu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Народзе! на Яго спадзявайся ўвесь час; сэрца маё прад Ім вылівайце: Бог - нам прыстанішча.</t> </p><i> <t>Narodze! na Âgo spadzâvajsâ ǔves′ čas; sèrca maë prad Ìm vylìvajce: Bog - nam prystanìšča.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыны чалавечыя - марнасьць адна; сыны мужоў - ашуканства; калі іх пакласьці на вагі, усе яны разам лягчэйшыя за пустату.</t> </p><i> <t>Syny čalavečyâ - marnas′c′ adna; syny mužoǔ - ašukanstva; kalì ìh paklas′cì na vagì, use âny razam lâgčèjšyâ za pustatu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не спадзявайцеся на рабункі, і не выхваляйцеся крадзяжом; калі багацьце множыцца, ня хілецеся да яго сэрцам.</t> </p><i> <t>Ne spadzâvajcesâ na rabunkì, ì ne vyhvalâjcesâ kradzâžom; kalì bagac′ce množycca, nâ hìlecesâ da âgo sèrcam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аднойчы сказаў Бог, і двойчы я гэта пачуў, што сіла - у Богу,</t> </p><i> <t>Adnojčy skazaǔ Bog, ì dvojčy â gèta pačuǔ, što sìla - u Bogu,</t> </i>


text:
<pb/><t>і ў Цябе, Госпадзе, міласьць, бо Ты плаціш кожнаму паводле ўчынкаў ягоных.</t> </p><i> <t>ì ǔ Câbe, Gospadze, mìlas′c′, bo Ty placìš kožnamu pavodle ǔčynkaǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давідава, калі ён быў у пустыні Юдэйскай.</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìdava, kalì ën byǔ u pustynì Ûdèjskaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! Ты Бог мой, Цябе я шукаю ад золку; Цябе прагне душа мая, па Табе маё цела тужыць у зямлі пустой, высахлай і бязводнай,</t> </p><i> <t>Boža! Ty Bog moj, Câbe â šukaû ad zolku; Câbe pragne duša maâ, pa Tabe maë cela tužyc′ u zâmlì pustoj, vysahlaj ì bâzvodnaj,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб бачыць сілу Тваю і славу Тваю, як бачыў Цябе ў сьвятыні:</t> </p><i> <t>kab bačyc′ sìlu Tvaû ì slavu Tvaû, âk bačyǔ Câbe ǔ s′vâtynì:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо ласка Твая лепшая за жыцьцё. Уславяць вусны мае Цябе.</t> </p><i> <t>bo laska Tvaâ lepšaâ za žyc′cë. Uslavâc′ vusny mae Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так дабраслаўлю Цябе ў жыцьці маім; у імя Тваё рукі мае падыму.</t> </p><i> <t>Tak dabraslaǔlû Câbe ǔ žyc′cì maìm; u ìmâ Tvaë rukì mae padymu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як лоем і алеем душа мая насычаецца, і радасным голасам вусны мае Цябе славяць,</t> </p><i> <t>Âk loem ì aleem duša maâ nasyčaecca, ì radasnym golasam vusny mae Câbe slavâc′,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі ўспамінаю Цябе я на ложку маім, думаю пра Цябе ў часіну начную,</t> </p><i> <t>kalì ǔspamìnaû Câbe â na ložku maìm, dumaû pra Câbe ǔ časìnu načnuû,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты дапамога мая, і ў цяні крылаў Тваіх я парадуюся;</t> </p><i> <t>bo Ty dapamoga maâ, ì ǔ cânì krylaǔ Tvaìh â paraduûsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа мая да Цябе прыляпілася; правіца Твая трымае мяне.</t> </p><i> <t>Duša maâ da Câbe prylâpìlasâ; pravìca Tvaâ trymae mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>А тыя, што шукаюць пагібелі душы маёй, сыдуць у апраметную зямлі;</t> </p><i> <t>A tyâ, što šukaûc′ pagìbelì dušy maëj, syduc′ u aprametnuû zâmlì;</t> </i>


text:
<pb/><t>паб'юць іх сілаю меча; стануць здабычаю лісаў;</t> </p><i> <t>pab'ûc′ ìh sìlaû meča; stanuc′ zdabyčaû lìsaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>а цар усьцешыцца ў Богу, будзе ўслаўлены кожны, хто Яму прысягае, бо замкнуцца вусны ў тых, што гавораць няпраўду.</t> </p><i> <t>a car us′cešycca ǔ Bogu, budze ǔslaǔleny kožny, hto Âmu prysâgae, bo zamknucca vusny ǔ tyh, što gavorac′ nâpraǔdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачуй, Божа, голас мой у малітве маёй; ад страху ворага душу маю аслані.</t> </p><i> <t>Pačuj, Boža, golas moj u malìtve maëj; ad strahu voraga dušu maû aslanì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ахавай мяне ад намыслаў падступных, ад бунту злыдняў,</t> </p><i> <t>Ahavaj mâne ad namyslaǔ padstupnyh, ad buntu zlydnâǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>якія язык свой навастрылі, як меч; напнулі лук свой - слова зьедлівае,</t> </p><i> <t>âkìâ âzyk svoj navastrylì, âk meč; napnulì luk svoj - slova z′edlìvae,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб употай страляць у беззаганнага; яны зьнянацку страляюць па ім, і не баяцца.</t> </p><i> <t>kab upotaj stralâc′ u bezzagannaga; âny z′nânacku stralâûc′ pa ìm, ì ne baâcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны ўмацавалі сябе ў намеры ў ліхім; змовіліся таемна сеткі паставіць; казалі: хто іх убачыць?</t> </p><i> <t>Âny ǔmacavalì sâbe ǔ namery ǔ lìhìm; zmovìlìsâ taemna setkì pastavìc′; kazalì: hto ìh ubačyc′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны крыўды шукаюць, віжуюць і сочаць і падкопваюцца да нутра чалавечага і да глыбіняў сэрца.</t> </p><i> <t>Âny kryǔdy šukaûc′, vìžuûc′ ì sočac′ ì padkopvaûcca da nutra čalavečaga ì da glybìnâǔ sèrca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Бог паб]е іх стралою: зьнянацку будуць яны пацэлены.</t> </p><i> <t>Ale Bog pab]e ìh straloû: z′nânacku buduc′ âny pacèleny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Языком сваім яны заб'юць самі сябе; усе, хто іх бачыць, адыдуць ад іх.</t> </p><i> <t>Âzykom svaìm âny zab'ûc′ samì sâbe; use, hto ìh bačyc′, adyduc′ ad ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І збаяцца ўсе людзі, і абвесьцяць дзею Божую, і зразумеюць, што гэта дзея Яго.</t> </p><i> <t>Ì zbaâcca ǔse lûdzì, ì abves′câc′ dzeû Božuû, ì zrazumeûc′, što gèta dzeâ Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>А праведны ўзьвесяліцца ў Богу і на Яго спадзявацца будзе; і пахвалены будуць усе справядлівыя сэрцам!</t> </p><i> <t>A pravedny ǔz′vesâlìcca ǔ Bogu ì na Âgo spadzâvacca budze; ì pahvaleny buduc′ use spravâdlìvyâ sèrcam!</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Псальма Давідава для сьпяваньня.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Psal′ma Davìdava dlâ s′pâvan′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Табе, Божа, належыць хвала на Сіёне, і Табе будзе дадзена абяцаньне ў Ерусаліме.</t> </p><i> <t>Tabe, Boža, naležyc′ hvala na Sìëne, ì Tabe budze dadzena abâcan′ne ǔ Erusalìme.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты чуеш малітву; да Цябе ўсё жывое прыходзіць.</t> </p><i> <t>Ty čueš malìtvu; da Câbe ǔsë žyvoe pryhodzìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Учынкі грахоўных адольваюць мяне. Ты ачысьціш злачынствы нашыя.</t> </p><i> <t>Učynkì grahoǔnyh adol′vaûc′ mâne. Ty ačys′cìš zlačynstvy našyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасны, каго Ты абраў і наблізіў, каб ён жыў у сялібах Тваіх. Насыцімся дабром дома Твайго, сьвятога храма Твайго.</t> </p><i> <t>Dabraščasny, kago Ty abraǔ ì nablìzìǔ, kab ën žyǔ u sâlìbah Tvaìh. Nasycìmsâ dabrom doma Tvajgo, s′vâtoga hrama Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Страшны ў правасудзьдзі, пачуй нас, Божа, Ратаўнік наш, надзея ўсіх канцоў зямлі і ўсіх, хто далёка ў моры,</t> </p><i> <t>Strašny ǔ pravasudz′dzì, pačuj nas, Boža, Rataǔnìk naš, nadzeâ ǔsìh kancoǔ zâmlì ì ǔsìh, hto dalëka ǔ mory,</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты, Хто горы паставіў сілаю Сваёю, магутнасьцю аперазаны,</t> </p><i> <t>Ty, Hto gory pastavìǔ sìlaû Svaëû, magutnas′cû aperazany,</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто таймуе гул мораў, плёскат іхніх хваляў, і бунт народаў!</t> </p><i> <t>Hto tajmue gul moraǔ, plëskat ìhnìh hvalâǔ, ì bunt narodaǔ!</t> </i>


text:
<pb/><t>І забаяцца азнакаў Тваіх жыхары ўсіх канцоў зямлі. І ранак і вечар абудзіш на славу Тваю.</t> </p><i> <t>Ì zabaâcca aznakaǔ Tvaìh žyhary ǔsìh kancoǔ zâmlì. Ì ranak ì večar abudzìš na slavu Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты наведваеш сушу і спатольваеш смагу яе, шчодра яе ўзбагачаеш: паток Божы поўны вады; Ты яе збожжа гатуеш, бо так яе зладзіў;</t> </p><i> <t>Ty navedvaeš sušu ì spatol′vaeš smagu âe, ščodra âe ǔzbagačaeš: patok Božy poǔny vady; Ty âe zbožža gatueš, bo tak âe zladzìǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты поіш барозны яе, раўняеш камлыгі яе, пульхніш яе кроплямі дажджу, дабраслаўляеш расьліннасьць яе;</t> </p><i> <t>Ty poìš barozny âe, raǔnâeš kamlygì âe, pul′hnìš âe kroplâmì daždžu, dabraslaǔlâeš ras′lìnnas′c′ âe;</t> </i>


text:
<pb/><t>вянчаеш лета даброці Тваёй, і сьцежкі Твае кроплямі тлушчу цякуць;</t> </p><i> <t>vânčaeš leta dabrocì Tvaëj, ì s′cežkì Tvae kroplâmì tlušču câkuc′;</t> </i>


text:
<pb/><t>цякуць на пустэльныя пашы, і пагоркі радасьцю апяразваюцца,</t> </p><i> <t>câkuc′ na pustèl′nyâ pašy, ì pagorkì radas′cû apârazvaûcca,</t> </i>


text:
<pb/><t>лугі апранаюцца ў статкі, і даліны ўкрываюцца збажыною, гукаюць яны і сьпяваюць.</t> </p><i> <t>lugì apranaûcca ǔ statkì, ì dalìny ǔkryvaûcca zbažynoû, gukaûc′ âny ì s′pâvaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпявайце славу імю Ягонаму; гонар славе Ягонай, хвала Яму.</t> </p><i> <t>S′pâvajce slavu ìmû Âgonamu; gonar slave Âgonaj, hvala Âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скажэце Богу: грозны Ты ў дзеях Тваіх! У вялікай сіле Тваёй упакорацца Табе ворагі Твае.</t> </p><i> <t>Skažèce Bogu: grozny Ty ǔ dzeâh Tvaìh! U vâlìkaj sìle Tvaëj upakoracca Tabe voragì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай паклоніцца Табе ўся зямля і сьпявае Табе, хай сьпявае імю Твайму, Усявышні!</t> </p><i> <t>Haj paklonìcca Tabe ǔsâ zâmlâ ì s′pâvae Tabe, haj s′pâvae ìmû Tvajmu, Usâvyšnì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыйдзеце і гляньце на дзеі Бога, грознага ў дзеях супроць сыноў чалавечых.</t> </p><i> <t>Pryjdzece ì glân′ce na dzeì Boga, groznaga ǔ dzeâh suproc′ synoǔ čalavečyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён мора ў сушу ператварыў: раку перайшлі нагамі; там радасьць была нам у Ім.</t> </p><i> <t>Ën mora ǔ sušu peratvaryǔ: raku perajšlì nagamì; tam radas′c′ byla nam u Ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Магутнасьцю Сваёю ўладарыць Ён вечна; вочы Ягоныя глядзяць на народы, хай ня ўзносяцца бунтаўшчыкі.</t> </p><i> <t>Magutnas′cû Svaëû ǔladaryc′ Ën večna; vočy Âgonyâ glâdzâc′ na narody, haj nâ ǔznosâcca buntaǔščykì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславеце, народы, Бога нашага і ўзнясеце славу Яму.</t> </p><i> <t>Dabraslavece, narody, Boga našaga ì ǔznâsece slavu Âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён жыцьцё захаваў душы нашай, і назе нашай ня даў пахіснуцца.</t> </p><i> <t>Ën žyc′cë zahavaǔ dušy našaj, ì naze našaj nâ daǔ pahìsnucca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты нас выпрабаваў, Божа, ператапіў нас, як топяць срэбра.</t> </p><i> <t>Ty nas vyprabavaǔ, Boža, peratapìǔ nas, âk topâc′ srèbra.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ўвёў нас у сетку, аковы паклаў нам на сьцёгны нашыя,</t> </p><i> <t>Ty ǔvëǔ nas u setku, akovy paklaǔ nam na s′cëgny našyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>пасадзіў чалавека на галаву нам. Мы ўвайшлі ў вагонь і ў ваду, і Ты вывеў нас на волю.</t> </p><i> <t>pasadzìǔ čalaveka na galavu nam. My ǔvajšlì ǔ vagon′ ì ǔ vadu, ì Ty vyveǔ nas na volû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Увайду ў дом Твой з цэласпаленьнямі, аддам Табе зарукі мае,</t> </p><i> <t>Uvajdu ǔ dom Tvoj z cèlaspalen′nâmì, addam Tabe zarukì mae,</t> </i>


text:
<pb/><t>якія вымавілі вусны мае і сказаў язык мой у скрусе маёй.</t> </p><i> <t>âkìâ vymavìlì vusny mae ì skazaǔ âzyk moj u skruse maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Цэласпаленьні тлустыя прынясу я Табе, з дымам ахвярным з авечага лою; ахвярую валоў і казлоў.</t> </p><i> <t>Cèlaspalen′nì tlustyâ prynâsu â Tabe, z dymam ahvârnym z avečaga loû; ahvâruû valoǔ ì kazloǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыйдзеце, паслухайце ўсе, богабаязныя, і я абвяшчу вам, што стварыў Ён душы маёй.</t> </p><i> <t>Pryjdzece, pasluhajce ǔse, bogabaâznyâ, ì â abvâšču vam, što stvaryǔ Ën dušy maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я паклікаў Яго вуснамі маімі і ўславіў Яго языком маім.</t> </p><i> <t>Â paklìkaǔ Âgo vusnamì maìmì ì ǔslavìǔ Âgo âzykom maìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б угледзеў я беззаконьне ў сэрцы маім, дык не пачуў бы мяне Гасподзь.</t> </p><i> <t>Kalì b ugledzeǔ â bezzakon′ne ǔ sèrcy maìm, dyk ne pačuǔ by mâne Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Бог пачуў, уважыў голасу маленьня майго.</t> </p><i> <t>Ale Bog pačuǔ, uvažyǔ golasu malen′nâ majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Бог, Які не адкінуў малітвы маёй і не адвярнуў ад мяне ласкі Свае.</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Bog, Âkì ne adkìnuǔ malìtvy maëj ì ne advârnuǔ ad mâne laskì Svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На струнных інструмэнтах. Псальма. Песьня.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na strunnyh ìnstrumèntah. Psal′ma. Pes′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! будзь літасьцівы да нас і дабраславі нас, асьвятлі нас абліччам Сваім,</t> </p><i> <t>Boža! budz′ lìtas′cìvy da nas ì dabraslavì nas, as′vâtlì nas ablìččam Svaìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб мы спазналі на зямлі дарогу Тваю, ва ўсіх народах выратаваньне Тваё.</t> </p><i> <t>kab my spaznalì na zâmlì darogu Tvaû, va ǔsìh narodah vyratavan′ne Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай уславяць народы Цябе, Божа; хай уславяць усе народы Цябе.</t> </p><i> <t>Haj uslavâc′ narody Câbe, Boža; haj uslavâc′ use narody Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай весяляцца і радуюцца плямёны; бо Ты судзіш народы справядліва і кіруеш на зямлі плямёнамі.</t> </p><i> <t>Haj vesâlâcca ì raduûcca plâmëny; bo Ty sudzìš narody spravâdlìva ì kìrueš na zâmlì plâmënamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай уславяць народы Цябе, Божа, хай уславяць усе народы Цябе.</t> </p><i> <t>Haj uslavâc′ narody Câbe, Boža, haj uslavâc′ use narody Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зямля дала плод свой: хай дабраславіць нас Бог, Бог наш.</t> </p><i> <t>Zâmlâ dala plod svoj: haj dabraslavìc′ nas Bog, Bog naš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай дабраславіць нас Бог, і хай збаяцца Яго ўсе межы зямлі.</t> </p><i> <t>Haj dabraslavìc′ nas Bog, ì haj zbaâcca Âgo ǔse mežy zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Песьня.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Psal′ma Davìdava. Pes′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай паўстане Бог - і расьсеюцца ворагі Ягоныя, і хай ад аблічча Ягонага ўцякуць Яго ненавісьнікі!</t> </p><i> <t>Nâhaj paǔstane Bog - ì ras′seûcca voragì Âgonyâ, ì haj ad ablìčča Âgonaga ǔcâkuc′ Âgo nenavìs′nìkì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Як дым разьвейваецца, так іх разьвей; як топіцца воск ад вагню, так бязбожнікі прад абліччам Божым хай загінуць!</t> </p><i> <t>Âk dym raz′vejvaecca, tak ìh raz′vej; âk topìcca vosk ad vagnû, tak bâzbožnìkì prad ablìččam Božym haj zagìnuc′!</t> </i>


text:
<pb/><t>А праведнікі хай узрадуюцца і ўсьцешацца прад Богам, і ўзьвесяляцца ў радасьці.</t> </p><i> <t>A pravednìkì haj uzraduûcca ì ǔs′cešacca prad Bogam, ì ǔz′vesâlâcca ǔ radas′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпявайце Богу нашаму, сьпявайце імю Ягонаму, праслаўляйце Таго, Хто па нябёсах ідзе; Гасподзь імя Яму, - і прад абліччам Ягоным радуйцеся.</t> </p><i> <t>S′pâvajce Bogu našamu, s′pâvajce ìmû Âgonamu, praslaǔlâjce Tago, Hto pa nâbësah ìdze; Gaspodz′ ìmâ Âmu, - ì prad ablìččam Âgonym radujcesâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сіротам Бацька і ўдовам судзьдзя Бог у сьвятой сялібе Сваёй!</t> </p><i> <t>Sìrotam Bac′ka ì ǔdovam sudz′dzâ Bog u s′vâtoj sâlìbe Svaëj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог самотных уводзіць у дом, вызваляе вязьняў з кайданаў; а непакорлівыя застаюцца ў скварнай пустыні.</t> </p><i> <t>Bog samotnyh uvodzìc′ u dom, vyzvalâe vâz′nâǔ z kajdanaǔ; a nepakorlìvyâ zastaûcca ǔ skvarnaj pustynì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! калі Ты выходзіў перад народам Тваім, калі Ты ішоў па пустыні,</t> </p><i> <t>Boža! kalì Ty vyhodzìǔ perad narodam Tvaìm, kalì Ty ìšoǔ pa pustynì,</t> </i>


text:
<pb/><t>зямля скаланалася, нават нябёсы плавіліся, ад аблічча Божага, і гэты Сінай - ад аблічча Бога, Бога Ізраілевага.</t> </p><i> <t>zâmlâ skalanalasâ, navat nâbësy plavìlìsâ, ad ablìčča Božaga, ì gèty Sìnaj - ad ablìčča Boga, Boga Ìzraìlevaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шчодры дождж праліваў Ты, Божа, на Тваю спадчыну, і калі яна зьнемагала ад працы, Ты падмацоўваў яе.</t> </p><i> <t>Ščodry doždž pralìvaǔ Ty, Boža, na Tvaû spadčynu, ì kalì âna z′nemagala ad pracy, Ty padmacoǔvaǔ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Народ Твой там жыў; з даброці Тваёй, Божа, ты ўдзяляў беднаму.</t> </p><i> <t>Narod Tvoj tam žyǔ; z dabrocì Tvaëj, Boža, ty ǔdzâlâǔ bednamu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь дасьць слова: зьвястунак вялікае мноства.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ das′c′ slova: z′vâstunak vâlìkae mnostva.</t> </i>


text:
<pb/><t>"Цары войска ўцякаюць, уцякаюць, а тая, што дома сядзіць, дзеліць здабычу.</t> </p><i> <t>"Cary vojska ǔcâkaûc′, ucâkaûc′, a taâ, što doma sâdzìc′, dzelìc′ zdabyču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі спачываеце вы ў сваіх вотчынах, вы - як галубіца, у якое крылы срэбрам пакрытыя, а пёры чыстым золатам:</t> </p><i> <t>Kalì spačyvaece vy ǔ svaìh votčynah, vy - âk galubìca, u âkoe kryly srèbram pakrytyâ, a përy čystym zolatam:</t> </i>


text:
<pb/><t>калі Ўсемагутны расьсеяў цароў на гэтай зямлі, яна забялела, быццам сьнег на Сэлмоне.</t> </p><i> <t>kalì Ǔsemagutny ras′seâǔ caroǔ na gètaj zâmlì, âna zabâlela, byccam s′neg na Sèlmone.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гара Божая! - гара Васанская! гара высокая - гара Васанская!</t> </p><i> <t>Gara Božaâ! - gara Vasanskaâ! gara vysokaâ - gara Vasanskaâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Што ж вы зайздросьліва глядзіце, горы высокія, на гару, на якой Бог з добрай волі жыве, і Гасподзь жыцьме вечна!</t> </p><i> <t>Što ž vy zajzdros′lìva glâdzìce, gory vysokìâ, na garu, na âkoj Bog z dobraj volì žyve, ì Gaspodz′ žyc′me večna!</t> </i>


text:
<pb/><t>Калясьніц Божых процьма, тысячы тысяч сярод іх; сярод іх Гасподзь на Сінаі, у сьвятыні.</t> </p><i> <t>Kalâs′nìc Božyh proc′ma, tysâčy tysâč sârod ìh; sârod ìh Gaspodz′ na Sìnaì, u s′vâtynì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ўзышоў на вышыню, запалоніў палон, прыняў дары дзеля людзей, каб і адступнікі жыць маглі ў Госпада Бога.</t> </p><i> <t>Ty ǔzyšoǔ na vyšynû, zapalonìǔ palon, prynâǔ dary dzelâ lûdzej, kab ì adstupnìkì žyc′ maglì ǔ Gospada Boga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Бог кожны дзень, Бог ускладае на нас цяжар, але Ён і ратуе нас.</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Bog kožny dzen′, Bog uskladae na nas câžar, ale Ën ì ratue nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог нам - Бог на ратаваньне; ва ўладзе Госпада Ўладыкі брама сьмерці.</t> </p><i> <t>Bog nam - Bog na ratavan′ne; va ǔladze Gospada Ǔladykì brama s′mercì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Бог патрушчыць голаў ворагам Сваім, валасатае цемя таго, хто ў грахах сваіх закасьцянеў.</t> </p><i> <t>Ale Bog patruščyc′ golaǔ voragam Svaìm, valasatae cemâ tago, hto ǔ grahah svaìh zakas′câneǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь сказаў: ад Васана вярну, выведу з прадоньня марскога,</t> </p><i> <t>Gaspodz′ skazaǔ: ad Vasana vârnu, vyvedu z pradon′nâ marskoga,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб ты апусьціў нагу тваю, як сабакі твае язык свой, у кроў ворагаў.</t> </p><i> <t>kab ty apus′cìǔ nagu tvaû, âk sabakì tvae âzyk svoj, u kroǔ voragaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бачылі шэсьце Тваё, Божа, шэсьце Бога майго, Цара майго ў сьвятыні:</t> </p><i> <t>Bačylì šès′ce Tvaë, Boža, šès′ce Boga majgo, Cara majgo ǔ s′vâtynì:</t> </i>


text:
<pb/><t>наперадзе йшлі сьпевакі, ззаду ішлі музыкі, пасярэдзіне дзевы з тымпанамі:</t> </p><i> <t>naperadze jšlì s′pevakì, zzadu ìšlì muzykì, pasârèdzìne dzevy z tympanamì:</t> </i>


text:
<pb/><t>"Дабраслаўляйце Бога Госпада на сходах, вы - ад семені Ізраілевага!"</t> </p><i> <t>"Dabraslaǔlâjce Boga Gospada na shodah, vy - ad semenì Ìzraìlevaga!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Там Веньямін малодшы - іхні князь; князі Юдавы - уладыкі іхнія; князі Завулонавы, князі Нэфталімавы.</t> </p><i> <t>Tam Ven′âmìn malodšy - ìhnì knâz′; knâzì Ûdavy - uladykì ìhnìâ; knâzì Zavulonavy, knâzì Nèftalìmavy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог твой наказаў табе сілу. Умацуй, Божа, тое, што Ты зрабіў нам!</t> </p><i> <t>Bog tvoj nakazaǔ tabe sìlu. Umacuj, Boža, toe, što Ty zrabìǔ nam!</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля храма Твайго ў Ерусаліме цары прынясуць Табе дары.</t> </p><i> <t>Dzelâ hrama Tvajgo ǔ Erusalìme cary prynâsuc′ Tabe dary.</t> </i>


text:
<pb/><t>Утаймуй зьвера ў трысьнягу, - статак валоў сярод цялят народаў, якія хваляцца зьліткамі срэбра; рассып народы, што бітваў прагнуць.</t> </p><i> <t>Utajmuj z′vera ǔ trys′nâgu, - statak valoǔ sârod câlât narodaǔ, âkìâ hvalâcca z′lìtkamì srèbra; rassyp narody, što bìtvaǔ pragnuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыйдуць вяльможы з Егіпта; Эфіопія рукі свае працягне да Бога.</t> </p><i> <t>Pryjduc′ vâl′možy z Egìpta; Èfìopìâ rukì svae pracâgne da Boga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Царствы зямныя! сьпявайце Богу, услаўляйце Госпада,</t> </p><i> <t>Carstvy zâmnyâ! s′pâvajce Bogu, uslaǔlâjce Gospada,</t> </i>


text:
<pb/><t>Які крочыць на нябёсах нябёсаў спрадвеку. Вось, Ён дае голасу Свайму голас моцы.</t> </p><i> <t>Âkì kročyc′ na nâbësah nâbësaǔ spradveku. Vos′, Ën dae golasu Svajmu golas mocy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьнясеце славу Богу! веліч Ягоная - на Ізраіле, і магутнасьць Ягоная - на аблоках.</t> </p><i> <t>Uz′nâsece slavu Bogu! velìč Âgonaâ - na Ìzraìle, ì magutnas′c′ Âgonaâ - na ablokah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Грозны Ты, Божа, у Сьвятыні Тваёй. Бог Ізраілеў - Ён дае сілу і моц народу Свайму. Дабраславёны Бог!</t> </p><i> <t>Grozny Ty, Boža, u S′vâtynì Tvaëj. Bog Ìzraìleǔ - Ën dae sìlu ì moc narodu Svajmu. Dabraslavëny Bog!</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На шошаніме. Псальма Давідава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na šošanìme. Psal′ma Davìdava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ратуй мяне, Божа; бо воды дайшлі да душы маёй.</t> </p><i> <t>Ratuj mâne, Boža; bo vody dajšlì da dušy maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я заграз у глыбокай багне, і няма на чым стаць; увайшоў у глыбіні водаў, і хуткая плынь іх панесла мяне.</t> </p><i> <t>Â zagraz u glybokaj bagne, ì nâma na čym stac′; uvajšoǔ u glybìnì vodaǔ, ì hutkaâ plyn′ ìh panesla mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зьнямог ад крыку; засьмягла горла маё; стаміліся вочы мае, выглядаючы Бога майго.</t> </p><i> <t>Â z′nâmog ad kryku; zas′mâgla gorla maë; stamìlìsâ vočy mae, vyglâdaûčy Boga majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тых, што ненавідзяць мяне бязь віны, болей, чым валос на маёй галаве: ворагі мае, што бязьвінна мяне перасьледуюць, набраліся сілы; чаго я не адбіраў, тое мушу аддаць.</t> </p><i> <t>Tyh, što nenavìdzâc′ mâne bâz′ vìny, bolej, čym valos na maëj galave: voragì mae, što bâz′vìnna mâne peras′leduûc′, nabralìsâ sìly; čago â ne adbìraǔ, toe mušu addac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! Ты ведаеш дурасьць маю, і грахі мае ад цябе не схаваны.</t> </p><i> <t>Boža! Ty vedaeš duras′c′ maû, ì grahì mae ad câbe ne shavany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай не пасаромяцца празь мяне тыя, што на Цябе спадзяюцца, Госпадзе, Божа сілы. Хай не пасаромяцца празь мяне тыя, што шукаюць Цябе, Божа Ізраілеў;</t> </p><i> <t>Haj ne pasaromâcca praz′ mâne tyâ, što na Câbe spadzâûcca, Gospadze, Boža sìly. Haj ne pasaromâcca praz′ mâne tyâ, što šukaûc′ Câbe, Boža Ìzraìleǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо дзеля Цябе я цярплю зьнявагу, і ганьбаю пакрываюць аблічча маё.</t> </p><i> <t>bo dzelâ Câbe â cârplû z′nâvagu, ì gan′baû pakryvaûc′ ablìčča maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Счужынеў я братам маім, чужынцам зрабіўся сынам маці маёй,</t> </p><i> <t>Sčužyneǔ â bratam maìm, čužyncam zrabìǔsâ synam macì maëj,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо клопат па доме Тваім пажырае мяне, і ліхаслоўе тых, што Цябе ліхасловяць, падае на мяне,</t> </p><i> <t>bo klopat pa dome Tvaìm pažyrae mâne, ì lìhasloǔe tyh, što Câbe lìhaslovâc′, padae na mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>і постам выплакаў я душу маю, і гэта робяць зьнявагаю мне.</t> </p><i> <t>ì postam vyplakaǔ â dušu maû, ì gèta robâc′ z′nâvagaû mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>І замест вопраткі я на сябе нацягнуў валасяніцу - і раблюся ім прытчаю;</t> </p><i> <t>Ì zamest vopratkì â na sâbe nacâgnuǔ valasânìcu - ì rablûsâ ìm prytčaû;</t> </i>


text:
<pb/><t>і пра мяне балабоняць, седзячы каля брамы, і сьпяваюць у песьнях тыя, што п'юць віно.</t> </p><i> <t>ì pra mâne balabonâc′, sedzâčy kalâ bramy, ì s′pâvaûc′ u pes′nâh tyâ, što p'ûc′ vìno.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я з малітвай маёю да Цябе, Госпадзе; у час добрай зычлівасьці, Божа, па вялікай даброці Тваёй, пачуй мяне ў праўдзе ратунку Твайго;</t> </p><i> <t>A â z malìtvaj maëû da Câbe, Gospadze; u čas dobraj zyčlìvas′cì, Boža, pa vâlìkaj dabrocì Tvaëj, pačuj mâne ǔ praǔdze ratunku Tvajgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>дастань мяне з багавіньня, каб не загразнуў я: хай я вызвалюся ад ненавісьнікаў маіх і ад глыбокіх водаў;</t> </p><i> <t>dastan′ mâne z bagavìn′nâ, kab ne zagraznuǔ â: haj â vyzvalûsâ ad nenavìs′nìkaǔ maìh ì ad glybokìh vodaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай не пацягне мяне цячэньне вады, хай не паглыне мяне багна, хай не замкне нада мною прорва пашчы свае.</t> </p><i> <t>haj ne pacâgne mâne câčèn′ne vady, haj ne paglyne mâne bagna, haj ne zamkne nada mnoû prorva paščy svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачуй мяне, Госпадзе, бо добрая міласьць Твая; у мностве шчадротаў Тваіх дагледзь мяне,</t> </p><i> <t>Pačuj mâne, Gospadze, bo dobraâ mìlas′c′ Tvaâ; u mnostve ščadrotaǔ Tvaìh dagledz′ mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>не хавай твару Твайго ад раба Твайго, бо я смуткую; хутка пачуеш мяне;</t> </p><i> <t>ne havaj tvaru Tvajgo ad raba Tvajgo, bo â smutkuû; hutka pačueš mâne;</t> </i>


text:
<pb/><t>Наблізься да душы маёй, вызваль яе; дзеля ворагаў маіх уратуй мяне.</t> </p><i> <t>Nablìz′sâ da dušy maëj, vyzval′ âe; dzelâ voragaǔ maìh uratuj mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ведаеш паганьбеньне маё, сорам мой і агуду маю; ворагі мае ўсе прад Табою.</t> </p><i> <t>Ty vedaeš pagan′ben′ne maë, soram moj ì agudu maû; voragì mae ǔse prad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Маё сэрца зламала агуда, і я зьнямогся; чакаў спагады, але няма яе - і спагадцаў, ды не знаходжу.</t> </p><i> <t>Maë sèrca zlamala aguda, ì â z′nâmogsâ; čakaǔ spagady, ale nâma âe - ì spagadcaǔ, dy ne znahodžu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І далі мне за ежу жоўць, і ў смазе маёй воцатам напаілі мяне.</t> </p><i> <t>Ì dalì mne za ežu žoǔc′, ì ǔ smaze maëj vocatam napaìlì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай стане трапеза іхняя сеткаю ім, і мірнае застольле іхняе - пасткаю;</t> </p><i> <t>Nâhaj stane trapeza ìhnââ setkaû ìm, ì mìrnae zastol′le ìhnâe - pastkaû;</t> </i>


text:
<pb/><t>няхай запамрочацца іхнія вочы, каб ім ня бачыць, і сьцёгны расслабі ім назаўсёды;</t> </p><i> <t>nâhaj zapamročacca ìhnìâ vočy, kab ìm nâ bačyc′, ì s′cëgny rasslabì ìm nazaǔsëdy;</t> </i>


text:
<pb/><t>вылі на іх лютасьць Тваю, і полымя гневу Твайго хай абдыме іх;</t> </p><i> <t>vylì na ìh lûtas′c′ Tvaû, ì polymâ gnevu Tvajgo haj abdyme ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>селішча іхняе няхай запусьцее, і ў палатках іхніх хай ніхто ня жыве,</t> </p><i> <t>selìšča ìhnâe nâhaj zapus′cee, ì ǔ palatkah ìhnìh haj nìhto nâ žyve,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо, каго Ты забіў, яны яшчэ перасьледуюць, і пакуты Табою параненых памнажаюць.</t> </p><i> <t>bo, kago Ty zabìǔ, âny âščè peras′leduûc′, ì pakuty Taboû paranenyh pamnažaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыкладзі беззаконьне да іхняга беззаконьня, і хай ня ўвойдуць яны ў праўду Тваю;</t> </p><i> <t>Prykladzì bezzakon′ne da ìhnâga bezzakon′nâ, ì haj nâ ǔvojduc′ âny ǔ praǔdu Tvaû;</t> </i>


text:
<pb/><t>няхай скрэсьлены будуць з кнігі жывых, і хай ня будуць запісаны з праведнымі.</t> </p><i> <t>nâhaj skrès′leny buduc′ z knìgì žyvyh, ì haj nâ buduc′ zapìsany z pravednymì.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я бедны і пакутую; дапамога Твая, Божа, хай адродзіць мяне.</t> </p><i> <t>A â bedny ì pakutuû; dapamoga Tvaâ, Boža, haj adrodzìc′ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я буду славіць імя Бога майго ў песьні, буду ўзьвялічваць яго праслаўленьнем,</t> </p><i> <t>Â budu slavìc′ ìmâ Boga majgo ǔ pes′nì, budu ǔz′vâlìčvac′ âgo praslaǔlen′nem,</t> </i>


text:
<pb/><t>і будзе гэта даспадобы Госпаду болей, чым вол, чым цяля з рагамі і з капытамі.</t> </p><i> <t>ì budze gèta daspadoby Gospadu bolej, čym vol, čym câlâ z ragamì ì z kapytamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Угледзяць гэта спрагненыя, і зарадуюцца. І ажыве сэрца ваша, богашукальнікі;</t> </p><i> <t>Ugledzâc′ gèta spragnenyâ, ì zaraduûcca. Ì ažyve sèrca vaša, bogašukal′nìkì;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Гасподзь чуе ўбогіх і не пагарджае вязьнямі Сваімі.</t> </p><i> <t>bo Gaspodz′ čue ǔbogìh ì ne pagardžae vâz′nâmì Svaìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай праславяць Яго зямля і нябёсы, моры, і ўсё рухомае ў іх,</t> </p><i> <t>Haj praslavâc′ Âgo zâmlâ ì nâbësy, mory, ì ǔsë ruhomae ǔ ìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо ўратуе Бог Сіён, створыць гарады Юдавыя, і паселяцца там, і ўспадкуюць яго,</t> </p><i> <t>bo ǔratue Bog Sìën, stvoryc′ garady Ûdavyâ, ì paselâcca tam, ì ǔspadkuûc′ âgo,</t> </i>


text:
<t>і нашчадкі рабоў Ягоных умацуюцца ў ім, і тыя, што любяць імя Ягонае, сяліцца ў ім будуць.</t> </p><i> <t>ì naščadkì raboǔ Âgonyh umacuûcca ǔ ìm, ì tyâ, što lûbâc′ ìmâ Âgonae, sâlìcca ǔ ìm buduc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Псальма Давідава. На ўспамін.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Psal′ma Davìdava. Na ǔspamìn.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасьпяшайся, Божа, вызваль мяне, пасьпяшайся, Госпадзе, на дапамогу мне.</t> </p><i> <t>Pas′pâšajsâ, Boža, vyzval′ mâne, pas′pâšajsâ, Gospadze, na dapamogu mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пасаромяцца і хай паганьбаваныя будуць усе, што шукаюць загубы душы маёй! Няхай адхіснуцца і абсьмяяныя будуць тыя, што зычаць мне ліха!</t> </p><i> <t>Haj pasaromâcca ì haj pagan′bavanyâ buduc′ use, što šukaûc′ zaguby dušy maëj! Nâhaj adhìsnucca ì abs′mâânyâ buduc′ tyâ, što zyčac′ mne lìha!</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай адхіснуцца за паганьбаваньне мяне і тыя, што кажуць мне: "добра! добра!".</t> </p><i> <t>Nâhaj adhìsnucca za pagan′bavan′ne mâne ì tyâ, što kažuc′ mne: "dobra! dobra!".</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай радуюцца і весяляцца Табою ўсе, што Цябе шукаюць, і хто любіць збавеньне Тваё, хай кажуць заўсёды: вялікі Гасподзь!</t> </p><i> <t>Nâhaj raduûcca ì vesâlâcca Taboû ǔse, što Câbe šukaûc′, ì hto lûbìc′ zbaven′ne Tvaë, haj kažuc′ zaǔsëdy: vâlìkì Gaspodz′!</t> </i>


text:
<pb/><t>А я гаротны і ўбогі: Божа, пасьпяшайся да мяне! Ты - дапамога мая і Збаўца мой; Госпадзе! не спазьніся.</t> </p><i> <t>A â garotny ì ǔbogì: Boža, pas′pâšajsâ da mâne! Ty - dapamoga maâ ì Zbaǔca moj; Gospadze! ne spaz′nìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>На Цябе, Госпадзе, спадзяюся; хай ня буду вавек пасаромлены.</t> </p><i> <t>Na Câbe, Gospadze, spadzâûsâ; haj nâ budu vavek pasaromleny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праўдай Тваёй мяне вызвалі і выбаві; прыхілі вуха Тваё да мяне, і ўратуй мяне.</t> </p><i> <t>Praǔdaj Tvaëj mâne vyzvalì ì vybavì; pryhìlì vuha Tvaë da mâne, ì ǔratuj mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Будзь мне трывалым прыстанішчам, куды я заўсёды мог бы схавацца; Ты наказаў уратаваць мяне, бо цьвярдыня мая і моцнасьць мая - Ты.</t> </p><i> <t>Budz′ mne tryvalym prystanìščam, kudy â zaǔsëdy mog by shavacca; Ty nakazaǔ uratavac′ mâne, bo c′vârdynâ maâ ì mocnas′c′ maâ - Ty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа мой! вызвалі мяне з рук бязбожніка, з рук бязбожніка і прыгнятальніка.</t> </p><i> <t>Boža moj! vyzvalì mâne z ruk bâzbožnìka, z ruk bâzbožnìka ì prygnâtal′nìka.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Ты - надзея мая, Госпадзе Божа, спадзяваньне маё зь юнацтва майго.</t> </p><i> <t>Bo Ty - nadzeâ maâ, Gospadze Boža, spadzâvan′ne maë z′ ûnactva majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>На Цябе апіраўся я быў ад улоньня; Ты вывеў мяне з чэрава маці маёй; Табе хвала мая ня спыніцца.</t> </p><i> <t>Na Câbe apìraǔsâ â byǔ ad ulon′nâ; Ty vyveǔ mâne z čèrava macì maëj; Tabe hvala maâ nâ spynìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Многім я стаўся нібыта дзівам; але Ты - цьвёрдая надзея мая.</t> </p><i> <t>Mnogìm â staǔsâ nìbyta dzìvam; ale Ty - c′vërdaâ nadzeâ maâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай вусны мае хвалою напоўняцца, каб я Табе славу сьпяваў, кожны дзень апяваў Тваю веліч.</t> </p><i> <t>Nâhaj vusny mae hvaloû napoǔnâcca, kab â Tabe slavu s′pâvaǔ, kožny dzen′ apâvaǔ Tvaû velìč.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не адкідай мяне на час старасьці; як пачне мая сіла слабнуць, не пакінь мяне,</t> </p><i> <t>Ne adkìdaj mâne na čas staras′cì; âk pačne maâ sìla slabnuc′, ne pakìn′ mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо ворагі мае супраць мяне змаўляюцца, і тыя, што цікуюць душу маю, - ладзяць нарады,</t> </p><i> <t>bo voragì mae suprac′ mâne zmaǔlâûcca, ì tyâ, što cìkuûc′ dušu maû, - ladzâc′ narady,</t> </i>


text:
<pb/><t>кажучы: "Бог яго кінуў; даганеце і схапеце яго; бо няма таго, хто б яго ўратаваў".</t> </p><i> <t>kažučy: "Bog âgo kìnuǔ; daganece ì shapece âgo; bo nâma tago, hto b âgo ǔratavaǔ".</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! не аддаляйся ад мяне; Божа мой! пасьпяшайся мне на дапамогу.</t> </p><i> <t>Boža! ne addalâjsâ ad mâne; Boža moj! pas′pâšajsâ mne na dapamogu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пасаромяцца і зьнікнуць супастаты душы маёй; хай сорам і ганьба пакрые тых, што зычаць мне ліха!</t> </p><i> <t>Haj pasaromâcca ì z′nìknuc′ supastaty dušy maëj; haj soram ì gan′ba pakrye tyh, što zyčac′ mne lìha!</t> </i>


text:
<pb/><t>А я заўсёды буду на Цябе спадзявацца і памнажаць Тваю славу.</t> </p><i> <t>A â zaǔsëdy budu na Câbe spadzâvacca ì pamnažac′ Tvaû slavu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вусны мае абвяшчацьмуць праўду Тваю, кожны дзень Твае добрыя дзеі; бо я ня ведаю ліку ім.</t> </p><i> <t>Vusny mae abvâščac′muc′ praǔdu Tvaû, kožny dzen′ Tvae dobryâ dzeì; bo â nâ vedaû lìku ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду славіць усемагутнасьць Госпада Бога; згадаю праўду Тваю - адзіна Тваю.</t> </p><i> <t>Budu slavìc′ usemagutnas′c′ Gospada Boga; zgadaû praǔdu Tvaû - adzìna Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! Ты навучаў мяне зь дзён маёй маладосьці, і да сёньня дзівосы Твае я абвяшчаю.</t> </p><i> <t>Boža! Ty navučaǔ mâne z′ dzën maëj malados′cì, ì da sën′nâ dzìvosy Tvae â abvâščaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І да старасьці, і да сівізны не пакінь мяне, Божа, пакуль не абвяшчу Тваю сілу гэтаму роду і ўсім будучым магутнасьць Тваю.</t> </p><i> <t>Ì da staras′cì, ì da sìvìzny ne pakìn′ mâne, Boža, pakul′ ne abvâšču Tvaû sìlu gètamu rodu ì ǔsìm budučym magutnas′c′ Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праўда Твая, Божа, да найвышэйшых; вялікія дзеі ўчыніў Ты; Божа, хто падобны да Цябе?</t> </p><i> <t>Praǔda Tvaâ, Boža, da najvyšèjšyh; vâlìkìâ dzeì ǔčynìǔ Ty; Boža, hto padobny da Câbe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты пасылаў на мяне многія і лютыя беды, але і зноў ажыўляў мяне і зь бездані зямлі зноў выводзіў мяне.</t> </p><i> <t>Ty pasylaǔ na mâne mnogìâ ì lûtyâ bedy, ale ì znoǔ ažyǔlâǔ mâne ì z′ bezdanì zâmlì znoǔ vyvodzìǔ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ўзвышаў мяне і суцяшаў мяне, і зь бездані зямлі выводзіў мяне.</t> </p><i> <t>Ty ǔzvyšaǔ mâne ì sucâšaǔ mâne, ì z′ bezdanì zâmlì vyvodzìǔ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>І я буду славіць Цябе на псалтыры, Тваю праўду, Божа мой; буду Цябе апяваць на арфе, Сьвяты Ізраілеў!</t> </p><i> <t>Ì â budu slavìc′ Câbe na psaltyry, Tvaû praǔdu, Boža moj; budu Câbe apâvac′ na arfe, S′vâty Ìzraìleǔ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Радуюцца вусны мае, калі я сьпяваю Табе, і душа мая, якую Ты вызваліў;</t> </p><i> <t>Raduûcca vusny mae, kalì â s′pâvaû Tabe, ì duša maâ, âkuû Ty vyzvalìǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>і язык мой кожны дзень будзе абвяшчаць праўду Тваю, бо пасаромленыя, бо паганьбёныя тыя, што ліха шукаюць мне.</t> </p><i> <t>ì âzyk moj kožny dzen′ budze abvâščac′ praǔdu Tvaû, bo pasaromlenyâ, bo pagan′bënyâ tyâ, što lìha šukaûc′ mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пра Саламона. Псальма Давідава. Божа! даруй цару Твой суд і сыну цара Тваю праўду,</t> </p><i> <t>Pra Salamona. Psal′ma Davìdava. Boža! daruj caru Tvoj sud ì synu cara Tvaû praǔdu,</t> </i>


text:
<pb/><t>няхай судзіць людзей Тваіх справядліва і ўбогіх Тваіх на судзе;</t> </p><i> <t>nâhaj sudzìc′ lûdzej Tvaìh spravâdlìva ì ǔbogìh Tvaìh na sudze;</t> </i>


text:
<pb/><t>няхай прынясуць горы мір людзям і пагоркі праўду;</t> </p><i> <t>nâhaj prynâsuc′ gory mìr lûdzâm ì pagorkì praǔdu;</t> </i>


text:
<pb/><t>няхай судзіць убогіх народу, няхай выратуе сыноў убогага, і суйме прыгнятальніка, -</t> </p><i> <t>nâhaj sudzìc′ ubogìh narodu, nâhaj vyratue synoǔ ubogaga, ì sujme prygnâtal′nìka, -</t> </i>


text:
<pb/><t>і будуць баяцца Цябе, пакуль будуць сонца і месяц, у роды родаў.</t> </p><i> <t>ì buduc′ baâcca Câbe, pakul′ buduc′ sonca ì mesâc, u rody rodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён сыдзе, як дождж на скошаны луг, як кроплі, што арашаюць зямлю;</t> </p><i> <t>Ën sydze, âk doždž na skošany lug, âk kroplì, što arašaûc′ zâmlû;</t> </i>


text:
<pb/><t>У дні ягоныя праведнік будзе цьвісьці, і будзе вялікі спакой, пакуль ня спыніцца месяц:</t> </p><i> <t>U dnì âgonyâ pravednìk budze c′vìs′cì, ì budze vâlìkì spakoj, pakul′ nâ spynìcca mesâc:</t> </i>


text:
<pb/><t>ён будзе валадарыць ад мора да мора і ад ракі да краёў зямлі;</t> </p><i> <t>ën budze valadaryc′ ad mora da mora ì ad rakì da kraëǔ zâmlì;</t> </i>


text:
<pb/><t>упадуць перад ім жыхары пустыняў, і ворагі ягоныя будуць лізаць пыл;</t> </p><i> <t>upaduc′ perad ìm žyhary pustynâǔ, ì voragì âgonyâ buduc′ lìzac′ pyl;</t> </i>


text:
<pb/><t>цары Тарсіса і выспаў даніну яму паднясуць; цары Аравіі і Савы дары паднясуць;</t> </p><i> <t>cary Tarsìsa ì vyspaǔ danìnu âmu padnâsuc′; cary Aravìì ì Savy dary padnâsuc′;</t> </i>


text:
<pb/><t>і паклоняцца яму ўсе цары; усе народы служыцьмуць яму;</t> </p><i> <t>ì paklonâcca âmu ǔse cary; use narody služyc′muc′ âmu;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вызваліць ён убогага, што галосіць, і прыгнечанага, што дапамогі ня мае,</t> </p><i> <t>bo vyzvalìc′ ën ubogaga, što galosìc′, ì prygnečanaga, što dapamogì nâ mae,</t> </i>


text:
<pb/><t>умілажаліцца з гаротніка ўбогага, і душы гаротнікаў уратуе;</t> </p><i> <t>umìlažalìcca z garotnìka ǔbogaga, ì dušy garotnìkaǔ uratue;</t> </i>


text:
<pb/><t>ад хітрыны і гвалту вызваліць душы іхнія, і каштоўнаю будзе кроў перад вачыма ягонымі;</t> </p><i> <t>ad hìtryny ì gvaltu vyzvalìc′ dušy ìhnìâ, ì kaštoǔnaû budze kroǔ perad vačyma âgonymì;</t> </i>


text:
<pb/><t>і будзе жыць, і будуць даваць яму золата Аравіі, і будуць маліцца за яго няспынна, кожнага дня дабраслаўляць яго;</t> </p><i> <t>ì budze žyc′, ì buduc′ davac′ âmu zolata Aravìì, ì buduc′ malìcca za âgo nâspynna, kožnaga dnâ dabraslaǔlâc′ âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>на зямлі будзе шчодрае збожжа, наверсе гор; і плады ягоныя захвалююцца, быццам лес на Ліване, і ў гарадах размножацца людзі, як трава на зямлі;</t> </p><i> <t>na zâmlì budze ščodrae zbožža, naverse gor; ì plady âgonyâ zahvalûûcca, byccam les na Lìvane, ì ǔ garadah razmnožacca lûdzì, âk trava na zâmlì;</t> </i>


text:
<pb/><t>будзе імя ягонае дабраславёнае навечна; пакуль сонца жыве, будзе перадавацца імя ягонае; і дабраславяцца ў ім усе плямёны зямныя, усе народы будуць злагоджваць яго.</t> </p><i> <t>budze ìmâ âgonae dabraslavënae navečna; pakul′ sonca žyve, budze peradavacca ìmâ âgonae; ì dabraslavâcca ǔ ìm use plâmëny zâmnyâ, use narody buduc′ zlagodžvac′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Гасподзь Бог, Бог Ізраілеў, адзіны, Хто творыць цуды,</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Gaspodz′ Bog, Bog Ìzraìleǔ, adzìny, Hto tvoryc′ cudy,</t> </i>


text:
<pb/><t>і дабраславёнае імя славы Ягонае навечна, і напоўніцца славаю Яго ўся зямля. Амін і амін.</t> </p><i> <t>ì dabraslavënae ìmâ slavy Âgonae navečna, ì napoǔnìcca slavaû Âgo ǔsâ zâmlâ. Amìn ì amìn.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скончыліся малітвы Давіда, сына Ясэевага.</t> </p><i> <t>Skončylìsâ malìtvy Davìda, syna Âsèevaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Асафава. Які добры Бог да Ізраіля, да чыстых сэрцам!</t> </p><i> <t>Psal′ma Asafava. Âkì dobry Bog da Ìzraìlâ, da čystyh sèrcam!</t> </i>


text:
<pb/><t>А я - ледзь ногі мае не пахіснуліся, ледзь падэшвы мае не пакаўзнуліся, -</t> </p><i> <t>A â - ledz′ nogì mae ne pahìsnulìsâ, ledz′ padèšvy mae ne pakaǔznulìsâ, -</t> </i>


text:
<pb/><t>я быў ліхім пазайздросьціў, як пабачыў дабрадзенства бязбожных,</t> </p><i> <t>â byǔ lìhìm pazajzdros′cìǔ, âk pabačyǔ dabradzenstva bâzbožnyh,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо няма ім цярпеньняў да самае сьмерці, і сіла моцная ў іх;</t> </p><i> <t>bo nâma ìm cârpen′nâǔ da samae s′mercì, ì sìla mocnaâ ǔ ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>на працы людзкой іх няма, і разам зь людзьмі яны ўціску ня знаюць.</t> </p><i> <t>na pracy lûdzkoj ìh nâma, ì razam z′ lûdz′mì âny ǔcìsku nâ znaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось таму іхняя пыха, як нашыйнік, абклала іх, і дзёрзкасьць, як убор, аблягае іх;</t> </p><i> <t>Vos′ tamu ìhnââ pyha, âk našyjnìk, abklala ìh, ì dzërzkas′c′, âk ubor, ablâgae ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>вылазяць ім вочы ад тлушчу, жаданьні ў сэрцы іхнім варушацца,</t> </p><i> <t>vylazâc′ ìm vočy ad tlušču, žadan′nì ǔ sèrcy ìhnìm varušacca,</t> </i>


text:
<pb/><t>сьмяюцца яны з усяго; зласьліва паклёпы наводзяць; ганарыста гавораць;</t> </p><i> <t>s′mâûcca âny z usâgo; zlas′lìva paklëpy navodzâc′; ganarysta gavorac′;</t> </i>


text:
<pb/><t>вусны свае ўзносяць да неба, - а іхні язык па зямлі валачэцца.</t> </p><i> <t>vusny svae ǔznosâc′ da neba, - a ìhnì âzyk pa zâmlì valačècca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму туды ж зьвяртаецца народ ягоны, і п'юць ваду поўнаю чараю</t> </p><i> <t>Tamu tudy ž z′vârtaecca narod âgony, ì p'ûc′ vadu poǔnaû čaraû</t> </i>


text:
<pb/><t>і кажуць: "як уведае Бог? і ці мае Ўсявышні веданьне?"</t> </p><i> <t>ì kažuc′: "âk uvedae Bog? ì cì mae Ǔsâvyšnì vedan′ne?"</t> </i>


text:
<pb/><t>І вось гэтыя грэшнікі песьцяцца на гэтым сьвеце і памнажаюць багацьце.</t> </p><i> <t>Ì vos′ gètyâ grèšnìkì pes′câcca na gètym s′vece ì pamnažaûc′ bagac′ce.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сказаў я: ці ж не дарма ачышчаў я сэрца маё і ў нянавісьці абмываў мае рукі,</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ â: cì ž ne darma ačyščaǔ â sèrca maë ì ǔ nânavìs′cì abmyvaǔ mae rukì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і ўвесь дзень я цярплю ўдары, і кожнае раніцы кару прымаю?</t> </p><i> <t>ì ǔves′ dzen′ â cârplû ǔdary, ì kožnae ranìcy karu prymaû?</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б я сказаў: буду так разважаць, як яны, - дык здрадзіў бы роду сыноў Тваіх.</t> </p><i> <t>Kalì b â skazaǔ: budu tak razvažac′, âk âny, - dyk zdradzìǔ by rodu synoǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І задумаўся я, як зразумець гэта; але цяжка яно ў вачах маіх,</t> </p><i> <t>Ì zadumaǔsâ â, âk zrazumec′ gèta; ale câžka âno ǔ vačah maìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>пакуль не ўвайшоў я ў сьвятыню Божую, і не зразумеў іхняга канца.</t> </p><i> <t>pakul′ ne ǔvajšoǔ â ǔ s′vâtynû Božuû, ì ne zrazumeǔ ìhnâga kanca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так! на коўзкіх шляхах паставіў Ты іх, і скідаеш іх у прорвішчы.</t> </p><i> <t>Tak! na koǔzkìh šlâhah pastavìǔ Ty ìh, ì skìdaeš ìh u prorvìščy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як зьнянацку яны ўвайшлі ў спусташэньне, згінулі, зьніклі ад жахаў!</t> </p><i> <t>Âk z′nânacku âny ǔvajšlì ǔ spustašèn′ne, zgìnulì, z′nìklì ad žahaǔ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Як сном пасьля абуджэньня, так Ты, Госпадзе, іх разбудзіўшы, зьнішчыш іхнія мроі.</t> </p><i> <t>Âk snom pas′lâ abudžèn′nâ, tak Ty, Gospadze, ìh razbudzìǔšy, z′nìščyš ìhnìâ mroì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі кіпела сэрца маё і трымцела нутрына мая,</t> </p><i> <t>Kalì kìpela sèrca maë ì trymcela nutryna maâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>быў я тады неразумны, нічога ня цяміў; як быдла быў я прад Табою.</t> </p><i> <t>byǔ â tady nerazumny, nìčoga nâ câmìǔ; âk bydla byǔ â prad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але заўжды я з Табою; Ты трымаеш мяне за правую руку:</t> </p><i> <t>Ale zaǔždy â z Taboû; Ty trymaeš mâne za pravuû ruku:</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты вядзеш мяне паводле радаў Тваіх, і потым у славу прымаеш мяне.</t> </p><i> <t>Ty vâdzeš mâne pavodle radaǔ Tvaìh, ì potym u slavu prymaeš mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто мне на небе? і з Табою нічога не хачу на зямлі.</t> </p><i> <t>Hto mne na nebe? ì z Taboû nìčoga ne haču na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьнемагае цела маё і сэрца маё; Бог - цьвярдыня сэрца майго і частка мая навечна,</t> </p><i> <t>Z′nemagae cela maë ì sèrca maë; Bog - c′vârdynâ sèrca majgo ì častka maâ navečna,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вось гінуць усе, хто збочвае ад Цябе; Ты нішчыш кожнага, хто ад Цябе адступаецца.</t> </p><i> <t>bo vos′ gìnuc′ use, hto zbočvae ad Câbe; Ty nìščyš kožnaga, hto ad Câbe adstupaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>А мне добра набліжацца да Бога! На Госпада Бога паклаў я надзею маю, каб абвяшчаць усе дзеі Твае!</t> </p><i> <t>A mne dobra nablìžacca da Boga! Na Gospada Boga paklaǔ â nadzeû maû, kab abvâščac′ use dzeì Tvae!</t> </i>


text:
<pb/><t>Вучэньне Асафава. Навошта, Божа, назаўсёды Ты нас адкінуў? распаліўся Твой гнеў на авечак пашаў Тваіх?</t> </p><i> <t>Vučèn′ne Asafava. Navošta, Boža, nazaǔsëdy Ty nas adkìnuǔ? raspalìǔsâ Tvoj gneǔ na avečak pašaǔ Tvaìh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Успомні пра збор Твой, які Ты прыдбаў здавён, пра племя спадчыны Тваёй, якое Ты адкупіў, - пра гэту гару Сіён, на якой Ты пасяліўся.</t> </p><i> <t>Uspomnì pra zbor Tvoj, âkì Ty prydbaǔ zdavën, pra plemâ spadčyny Tvaëj, âkoe Ty adkupìǔ, - pra gètu garu Sìën, na âkoj Ty pasâlìǔsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падымі Твае ногі да вечных руінаў: усё вораг разбурыў у сьвятыні.</t> </p><i> <t>Padymì Tvae nogì da večnyh ruìnaǔ: usë vorag razburyǔ u s′vâtynì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рыкаюць ворагі Твае сярод сходаў Тваіх, паставілі знакі свае замест нашых азнакаў;</t> </p><i> <t>Rykaûc′ voragì Tvae sârod shodaǔ Tvaìh, pastavìlì znakì svae zamest našyh aznakaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>выдавалі сябе падобнымі на таго, хто падымаў сякеру на перавітае вецьце дрэва;</t> </p><i> <t>vydavalì sâbe padobnymì na tago, hto padymaǔ sâkeru na peravìtae vec′ce drèva;</t> </i>


text:
<pb/><t>і сёньня ўсе рэзьбы ў ім адным разам разьбілі яны сякерамі і бярдышамі;</t> </p><i> <t>ì sën′nâ ǔse rèz′by ǔ ìm adnym razam raz′bìlì âny sâkeramì ì bârdyšamì;</t> </i>


text:
<pb/><t>сьвятыню Тваю на вагонь аддалі, сялібу Твайго імя дашчэнту заплямілі;</t> </p><i> <t>s′vâtynû Tvaû na vagon′ addalì, sâlìbu Tvajgo ìmâ daščèntu zaplâmìlì;</t> </i>


text:
<pb/><t>сказалі ў сэрцы сваім: "зруйнуем іх зусім!" - і спалілі ўсе мясьціны Божых сходаў на зямлі.</t> </p><i> <t>skazalì ǔ sèrcy svaìm: "zrujnuem ìh zusìm!" - ì spalìlì ǔse mâs′cìny Božyh shodaǔ na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Азнакаў нашых мы ня бачым, няма больш прарока, і няма з намі таго, хто ведаў бы, дакуль гэта будзе.</t> </p><i> <t>Aznakaǔ našyh my nâ bačym, nâma bol′š praroka, ì nâma z namì tago, hto vedaǔ by, dakul′ gèta budze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дакуль, Божа, вораг зьдзек чыніць будзе? ці вечна будзе агуднік імя Тваё ганіць?</t> </p><i> <t>Dakul′, Boža, vorag z′dzek čynìc′ budze? cì večna budze agudnìk ìmâ Tvaë ganìc′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта ўхіляеш руку Тваю і правіцу Тваю? Зь сярэдзіны ўлоньня Твайго іх панішчы.</t> </p><i> <t>Navošta ǔhìlâeš ruku Tvaû ì pravìcu Tvaû? Z′ sârèdzìny ǔlon′nâ Tvajgo ìh panìščy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа, Цару мой адвеку, Ты чыніш ратаваньне пасярод зямлі!</t> </p><i> <t>Boža, Caru moj adveku, Ty čynìš ratavan′ne pasârod zâmlì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты разьдзяліў сілаю Тваёю мора, Ты патрушчыў галовы зьмеям на водах;</t> </p><i> <t>Ty raz′dzâlìǔ sìlaû Tvaëû mora, Ty patruščyǔ galovy z′meâm na vodah;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты струшчыў галаву левіяфану, аддаў яго на ежу народу ў пустыні.</t> </p><i> <t>Ty struščyǔ galavu levìâfanu, addaǔ âgo na ežu narodu ǔ pustynì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты выкрасаў паток і крыніцу, Ты высушыў рэкі вялікія.</t> </p><i> <t>Ty vykrasaǔ patok ì krynìcu, Ty vysušyǔ rèkì vâlìkìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Твой дзень і Твая ноч; падрыхтаваў Ты сьвяцілы і сонца;</t> </p><i> <t>Tvoj dzen′ ì Tvaâ noč; padryhtavaǔ Ty s′vâcìly ì sonca;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты правёў усе межы зямлі, лета і зіму Ты ўтварыў.</t> </p><i> <t>Ty pravëǔ use mežy zâmlì, leta ì zìmu Ty ǔtvaryǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгадай жа: вораг Госпада зьневажае, і неразумныя людзі ганяць імя Тваё.</t> </p><i> <t>Prygadaj ža: vorag Gospada z′nevažae, ì nerazumnyâ lûdzì ganâc′ ìmâ Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не аддай зьвярам душы Тваёй галубіцы; сходаў убогіх Тваіх не забудзь назаўсёды.</t> </p><i> <t>Ne addaj z′vâram dušy Tvaëj galubìcy; shodaǔ ubogìh Tvaìh ne zabudz′ nazaǔsëdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дагледзь запавет Твой, бо цямноты зямлі поўныя жытлішчамі гвалту.</t> </p><i> <t>Dagledz′ zapavet Tvoj, bo câmnoty zâmlì poǔnyâ žytlìščamì gvaltu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай ня вернецца прыгнечаны ў сораме; гаротны і ўбогі хай славяць імя Тваё.</t> </p><i> <t>Haj nâ vernecca prygnečany ǔ sorame; garotny ì ǔbogì haj slavâc′ ìmâ Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўстань, Божа, абарані дзеі Твае, успомні штодзённае зьневажаньне Цябе неразумнымі;</t> </p><i> <t>Paǔstan′, Boža, abaranì dzeì Tvae, uspomnì štodzënnae z′nevažan′ne Câbe nerazumnymì;</t> </i>


text:
<pb/><t>не забудзь крыкаў ворагаў Тваіх; шум паўсталых супроць Цябе ўвесь час падымаецца.</t> </p><i> <t>ne zabudz′ krykaǔ voragaǔ Tvaìh; šum paǔstalyh suproc′ Câbe ǔves′ čas padymaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Не загубі. Псальма Асафава. Песьня.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Ne zagubì. Psal′ma Asafava. Pes′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Славім Цябе, Божа, славім; бо блізка імя Тваё; абвяшчаюць цуды Твае.</t> </p><i> <t>Slavìm Câbe, Boža, slavìm; bo blìzka ìmâ Tvaë; abvâščaûc′ cudy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>"Калі Я выберу час, Я ўчыню суд па праўдзе.</t> </p><i> <t>"Kalì Â vyberu čas, Â ǔčynû sud pa praǔdze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хістаюцца зямля і ўсе, хто на ёй жыве: Я ўмацую стаўпы яе".</t> </p><i> <t>Hìstaûcca zâmlâ ì ǔse, hto na ëj žyve: Â ǔmacuû staǔpy âe".</t> </i>


text:
<pb/><t>Кажу ліхамысным: не шалейце, і бязбожным: не падымайце рога,</t> </p><i> <t>Kažu lìhamysnym: ne šalejce, ì bâzbožnym: ne padymajce roga,</t> </i>


text:
<pb/><t>не падымайце высока рога вашага, не гаварэце цьвёрдалоба,</t> </p><i> <t>ne padymajce vysoka roga vašaga, ne gavarèce c′vërdaloba,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо не ад усходу і не ад захаду і не ад пустыні ўзвышэньне;</t> </p><i> <t>bo ne ad ushodu ì ne ad zahadu ì ne ad pustynì ǔzvyšèn′ne;</t> </i>


text:
<pb/><t>а Бог ёсьць Судзьдзя: аднаго прыніжае, а другога ўзносіць;</t> </p><i> <t>a Bog ës′c′ Sudz′dzâ: adnago prynìžae, a drugoga ǔznosìc′;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо чара ў руцэ ў Госпада, віно ў ёй кіпіць, поўнае мяшанага, і Ён палівае зь яе. Нават дрожджы зь яе будуць выціскаць і піць усе бязбожнікі зямлі.</t> </p><i> <t>bo čara ǔ rucè ǔ Gospada, vìno ǔ ëj kìpìc′, poǔnae mâšanaga, ì Ën palìvae z′ âe. Navat droždžy z′ âe buduc′ vycìskac′ ì pìc′ use bâzbožnìkì zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я буду абвяшчаць вечна, буду апяваць Бога Якаўлевага.</t> </p><i> <t>A â budu abvâščac′ večna, budu apâvac′ Boga Âkaǔlevaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе рогі бязбожнікаў паламаю, і ўзьнясуцца рогі праведніка.</t> </p><i> <t>Use rogì bâzbožnìkaǔ palamaû, ì ǔz′nâsucca rogì pravednìka.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На струнных. Псальма Асафава. Песьня.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na strunnyh. Psal′ma Asafava. Pes′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вядомы Бог у Юдэі; Ягонае імя вялікае ў Ізраіля.</t> </p><i> <t>Vâdomy Bog u Ûdèì; Âgonae ìmâ vâlìkae ǔ Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І было ў Саліме селішча Ягонае, і жыў Ён - на Сіёне.</t> </p><i> <t>Ì bylo ǔ Salìme selìšča Âgonae, ì žyǔ Ën - na Sìëne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён там паламаў стрэлы лука, шчыт і меч і вайну.</t> </p><i> <t>Ën tam palamaǔ strèly luka, ščyt ì meč ì vajnu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты слаўны, магутнейшы за дзікія горы.</t> </p><i> <t>Ty slaǔny, magutnejšy za dzìkìâ gory.</t> </i>


text:
<pb/><t>Моцныя сэрцам здабычаю сталі, заснулі сном сваім, і не знайшлі ўсе мужчыны сілы ў руках сваіх.</t> </p><i> <t>Mocnyâ sèrcam zdabyčaû stalì, zasnulì snom svaìm, ì ne znajšlì ǔse mužčyny sìly ǔ rukah svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад клічу Твайго, Божа Якаваў, задрамалі і калясьніца і конь.</t> </p><i> <t>Ad klìču Tvajgo, Boža Âkavaǔ, zadramalì ì kalâs′nìca ì kon′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты грозны, і хто ўстоіць прад абліччам Тваім у час гневу Твайго?</t> </p><i> <t>Ty grozny, ì hto ǔstoìc′ prad ablìččam Tvaìm u čas gnevu Tvajgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>Зь нябёсаў Ты суд абвясьціў: зямля забаялася і замоўкла,</t> </p><i> <t>Z′ nâbësaǔ Ty sud abvâs′cìǔ: zâmlâ zabaâlasâ ì zamoǔkla,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі паўстаў Бог на суд, каб выратаваць усіх прыгнечаных на зямлі.</t> </p><i> <t>kalì paǔstaǔ Bog na sud, kab vyratavac′ usìh prygnečanyh na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І гнеў чалавечы абярнуўся на славу Табе, рэшту гневу Ты ўтаймуеш.</t> </p><i> <t>Ì gneǔ čalavečy abârnuǔsâ na slavu Tabe, rèštu gnevu Ty ǔtajmueš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рабеце і давайце зарокі Госпаду, Богу вашаму; усе, хто вакол Яго, хай прынясуць дарункі Страшнаму.</t> </p><i> <t>Rabece ì davajce zarokì Gospadu, Bogu vašamu; use, hto vakol Âgo, haj prynâsuc′ darunkì Strašnamu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён таймуе дух валадароў, Ён страшны царам зямным.</t> </p><i> <t>Ën tajmue duh valadaroǔ, Ën strašny caram zâmnym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору Ідутумавага. Псальма Асафава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu Ìdutumavaga. Psal′ma Asafava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас мой да Бога, і я буду клікаць; голас мой да Бога, і Ён пачуе мяне.</t> </p><i> <t>Golas moj da Boga, ì â budu klìkac′; golas moj da Boga, ì Ën pačue mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>У дзень скрухі маёй шукаю Госпада; рука мая працягнута ўначы, і не апускаецца; душа мая ня хоча суцешанай быць.</t> </p><i> <t>U dzen′ skruhì maëj šukaû Gospada; ruka maâ pracâgnuta ǔnačy, ì ne apuskaecca; duša maâ nâ hoča sucešanaj byc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пра Бога згадваю, і дрыжу; разважаю, і зьнемагае мой дух.</t> </p><i> <t>Pra Boga zgadvaû, ì dryžu; razvažaû, ì z′nemagae moj duh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты не даеш мне вачэй маіх зьмежыць; я ашаломлены, і не магу гаварыць.</t> </p><i> <t>Ty ne daeš mne vačèj maìh z′mežyc′; â ašalomleny, ì ne magu gavaryc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разважаю пра даўнія дні, пра гады пракаветныя;</t> </p><i> <t>Razvažaû pra daǔnìâ dnì, pra gady prakavetnyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>узгадваю песьні мае начныя, гутару з сэрцам маім, і выпрабоўвае дух мой:</t> </p><i> <t>uzgadvaû pes′nì mae načnyâ, gutaru z sèrcam maìm, ì vypraboǔvae duh moj:</t> </i>


text:
<pb/><t>няўжо назаўсёды адкінуў, Гасподзь, і ня будзе больш дабраволіць?</t> </p><i> <t>nâǔžo nazaǔsëdy adkìnuǔ, Gaspodz′, ì nâ budze bol′š dabravolìc′?</t> </i>


text:
<pb/><t>няўжо назаўсёды міласьць Яго перастала быць, і спынілася слова Ягонае з роду ў род?</t> </p><i> <t>nâǔžo nazaǔsëdy mìlas′c′ Âgo perastala byc′, ì spynìlasâ slova Âgonae z rodu ǔ rod?</t> </i>


text:
<pb/><t>няўжо Бог забыўся мілаваць? няўжо ў гневе спыніў шчадроты Свае?</t> </p><i> <t>nâǔžo Bog zabyǔsâ mìlavac′? nâǔžo ǔ gneve spynìǔ ščadroty Svae?</t> </i>


text:
<pb/><t>І сказаў я: вось гора маё - перамена правіцы Ўсявышняга.</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ â: vos′ gora maë - peramena pravìcy Ǔsâvyšnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду ўспамінаць пра дзеі Гасподнія! буду ўспамінаць пра даўнія цуды Твае.</t> </p><i> <t>Budu ǔspamìnac′ pra dzeì Gaspodnìâ! budu ǔspamìnac′ pra daǔnìâ cudy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду ў кожны Твой чын заглыбляцца, разважаць пра вялікія дзеі Твае.</t> </p><i> <t>Budu ǔ kožny Tvoj čyn zaglyblâcca, razvažac′ pra vâlìkìâ dzeì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! сьвятая дарога Твая. Які Бог такі вялікі, як Бог наш!</t> </p><i> <t>Boža! s′vâtaâ daroga Tvaâ. Âkì Bog takì vâlìkì, âk Bog naš!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты - Бог, Які творыць цуды; Ты паказаў магутнасьць Сваю сярод народаў;</t> </p><i> <t>Ty - Bog, Âkì tvoryc′ cudy; Ty pakazaǔ magutnas′c′ Svaû sârod narodaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты вызваліў народ Твой рукою сыноў Якава і Язэпа.</t> </p><i> <t>Ty vyzvalìǔ narod Tvoj rukoû synoǔ Âkava ì Âzèpa.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бачылі Цябе, Божа, воды, бачылі Цябе воды, і напалохаліся, і скалануліся бездані.</t> </p><i> <t>Bačylì Câbe, Boža, vody, bačylì Câbe vody, ì napalohalìsâ, ì skalanulìsâ bezdanì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аблокі вылівалі воды, хмары аддавалі гром, і лёталі стрэлы Твае.</t> </p><i> <t>Ablokì vylìvalì vody, hmary addavalì grom, ì lëtalì strèly Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас грому Твайго ў коле нябесным; маланкі асьвятлялі сьвет; зямля трэслася і скаланалася.</t> </p><i> <t>Golas gromu Tvajgo ǔ kole nâbesnym; malankì as′vâtlâlì s′vet; zâmlâ trèslasâ ì skalanalasâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шлях Твой у моры, і сьцежка Твая ў водах вялікіх, і сьляды Твае невядомыя.</t> </p><i> <t>Šlâh Tvoj u mory, ì s′cežka Tvaâ ǔ vodah vâlìkìh, ì s′lâdy Tvae nevâdomyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як статак, вёў Ты народ Твой рукою Майсея і Аарона.</t> </p><i> <t>Âk statak, vëǔ Ty narod Tvoj rukoû Majseâ ì Aarona.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вучэньне Асафава. Слухай, народзе мой, закону майго, прыхілеце вуха вашае да словаў з вуснаў маіх.</t> </p><i> <t>Vučèn′ne Asafava. Sluhaj, narodze moj, zakonu majgo, pryhìlece vuha vašae da slovaǔ z vusnaǔ maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разамкну мае вусны ў прытчы і вымаўлю старадаўнія прыпавесьці.</t> </p><i> <t>Razamknu mae vusny ǔ prytčy ì vymaǔlû staradaǔnìâ prypaves′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што чулі мы і даведаліся і бацькі нашы нам пераказалі,</t> </p><i> <t>Što čulì my ì davedalìsâ ì bac′kì našy nam perakazalì,</t> </i>


text:
<pb/><t>не схаваем ад дзяцей іхніх, і абвесьцім роду будучаму славу Госпада, і сілу Ягоную, і цуды Ягоныя, што Ён утварыў.</t> </p><i> <t>ne shavaem ad dzâcej ìhnìh, ì abves′cìm rodu budučamu slavu Gospada, ì sìlu Âgonuû, ì cudy Âgonyâ, što Ën utvaryǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён устанавіў засьведчаньне ў Якаве і паклаў закон у Ізраілі, які наказаў бацькам нашым абвяшчаць дзецям іхнім,</t> </p><i> <t>Ën ustanavìǔ zas′vedčan′ne ǔ Âkave ì paklaǔ zakon u Ìzraìlì, âkì nakazaǔ bac′kam našym abvâščac′ dzecâm ìhnìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб ведаў будучы род, дзеці, якія народзяцца, і каб яны ў свой час абвяшчалі дзецям сваім,</t> </p><i> <t>kab vedaǔ budučy rod, dzecì, âkìâ narodzâcca, ì kab âny ǔ svoj čas abvâščalì dzecâm svaìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>класьці на Бога надзею сваю, і не забываць дзеяў Божых, і захоўваць наказы Ягоныя,</t> </p><i> <t>klas′cì na Boga nadzeû svaû, ì ne zabyvac′ dzeâǔ Božyh, ì zahoǔvac′ nakazy Âgonyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і ня быць падобным да бацькоў іхніх, роду ўпарцістага і мяцежнага, сэрцам неўладкаванага і нявернага Богу духам сваім.</t> </p><i> <t>ì nâ byc′ padobnym da bac′koǔ ìhnìh, rodu ǔparcìstaga ì mâcežnaga, sèrcam neǔladkavanaga ì nâvernaga Bogu duham svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыны Яфрэмавыя, узброеныя, лучнікі, павярнулі назад у дзень бітвы:</t> </p><i> <t>Syny Âfrèmavyâ, uzbroenyâ, lučnìkì, pavârnulì nazad u dzen′ bìtvy:</t> </i>


text:
<pb/><t>яны не захавалі запавету Божага і адмовіліся хадзіць у законе Ягоным:</t> </p><i> <t>âny ne zahavalì zapavetu Božaga ì admovìlìsâ hadzìc′ u zakone Âgonym:</t> </i>


text:
<pb/><t>забылі дзеі Ягоныя і цуды, якія Ён нам паказаў.</t> </p><i> <t>zabylì dzeì Âgonyâ ì cudy, âkìâ Ën nam pakazaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён перад вачыма бацькоў іхніх тварыў цуды ў зямлі Егіпецкай, на полі Цаан.</t> </p><i> <t>Ën perad vačyma bac′koǔ ìhnìh tvaryǔ cudy ǔ zâmlì Egìpeckaj, na polì Caan.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падзяліў мора і правёў іх празь яго, і паставіў воды сьцяною;</t> </p><i> <t>Padzâlìǔ mora ì pravëǔ ìh praz′ âgo, ì pastavìǔ vody s′cânoû;</t> </i>


text:
<pb/><t>і ўдзень вёў іх вобмацкам, а ўначы сьвятлом вагню;</t> </p><i> <t>ì ǔdzen′ vëǔ ìh vobmackam, a ǔnačy s′vâtlom vagnû;</t> </i>


text:
<pb/><t>расьсек камень у пустыні, і напаіў іх, як зь вялікае бездані;</t> </p><i> <t>ras′sek kamen′ u pustynì, ì napaìǔ ìh, âk z′ vâlìkae bezdanì;</t> </i>


text:
<pb/><t>са скалы вывеў патокі, і пацяклі воды, як рэкі.</t> </p><i> <t>sa skaly vyveǔ patokì, ì pacâklì vody, âk rèkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але яны ўсё грашылі прад Ім і раздражнялі Ўсявышнага ў пустыні:</t> </p><i> <t>Ale âny ǔsë grašylì prad Ìm ì razdražnâlì Ǔsâvyšnaga ǔ pustynì:</t> </i>


text:
<pb/><t>спакушалі Бога ў сэрцы сваім, патрабавалі ежы па душы сваёй,</t> </p><i> <t>spakušalì Boga ǔ sèrcy svaìm, patrabavalì ežy pa dušy svaëj,</t> </i>


text:
<pb/><t>і казалі супраць Бога, і сказалі: "ці можа Бог згатаваць трапезу ў пустыні?"</t> </p><i> <t>ì kazalì suprac′ Boga, ì skazalì: "cì moža Bog zgatavac′ trapezu ǔ pustynì?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Ён ударыў па камені, і пацяклі воды, і паліліся ручаіны. "Ці можа Ён даць і хлеб, ці можа гатаваць мяса народу Свайму?"</t> </p><i> <t>Vos′, Ën udaryǔ pa kamenì, ì pacâklì vody, ì palìlìsâ ručaìny. "Cì moža Ën dac′ ì hleb, cì moža gatavac′ mâsa narodu Svajmu?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь пачуў, і ўспалымніўся гневам, і вагонь загарэўся на Якава, і гнеў падняўся супроць Ізраіля,</t> </p><i> <t>Gaspodz′ pačuǔ, ì ǔspalymnìǔsâ gnevam, ì vagon′ zagarèǔsâ na Âkava, ì gneǔ padnâǔsâ suproc′ Ìzraìlâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>за тое, што ня верылі ў Бога і не спадзяваліся на ратваньне Ягонае.</t> </p><i> <t>za toe, što nâ verylì ǔ Boga ì ne spadzâvalìsâ na ratvan′ne Âgonae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён загадаў аблокам угары, і адчыніў дзьверы неба,</t> </p><i> <t>Ën zagadaǔ ablokam ugary, ì adčynìǔ dz′very neba,</t> </i>


text:
<pb/><t>і пусьціў, быццам дождж, на іх манну ў ежу, і хлеб нябесны ім даў.</t> </p><i> <t>ì pus′cìǔ, byccam doždž, na ìh mannu ǔ ežu, ì hleb nâbesny ìm daǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хлеб анёльскі еў чалавек, паслаў Ён ім ежы ўдосыць.</t> </p><i> <t>Hleb anël′skì eǔ čalavek, paslaǔ Ën ìm ežy ǔdosyc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён падняў на небе вецер усходні, і навёў паўднёвы сілаю Сваёю</t> </p><i> <t>Ën padnâǔ na nebe vecer ushodnì, ì navëǔ paǔdnëvy sìlaû Svaëû</t> </i>


text:
<pb/><t>і, як пыл, паслаў на іх мяса дажджом, і, як пясок марскі, птушак крылатых;</t> </p><i> <t>ì, âk pyl, paslaǔ na ìh mâsa daždžom, ì, âk pâsok marskì, ptušak krylatyh;</t> </i>


text:
<pb/><t>і кінуў іх сярод табара іхняга, каля жытлішчаў іхніх,</t> </p><i> <t>ì kìnuǔ ìh sârod tabara ìhnâga, kalâ žytlìščaǔ ìhnìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>і яны елі і наеліся; і даў ім, чаго яны зажадалі.</t> </p><i> <t>ì âny elì ì naelìsâ; ì daǔ ìm, čago âny zažadalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але яшчэ не прайшло хаценьне іхняе, яшчэ ежа была ў вуснах у іх,</t> </p><i> <t>Ale âščè ne prajšlo hacen′ne ìhnâe, âščè eža byla ǔ vusnah u ìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>гнеў Божы прыйшоў на іх, забіў тлустых іхніх, і юнакоў Ізраілевых паваліў.</t> </p><i> <t>gneǔ Božy pryjšoǔ na ìh, zabìǔ tlustyh ìhnìh, ì ûnakoǔ Ìzraìlevyh pavalìǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пры ўсім гэтым яны ўсё ж грашылі далей, і ня верылі ў цуды Ягоныя.</t> </p><i> <t>Pry ǔsìm gètym âny ǔsë ž grašylì dalej, ì nâ verylì ǔ cudy Âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І загубіў дні іхнія ў марнасьці і гады іхнія ў страху.</t> </p><i> <t>Ì zagubìǔ dnì ìhnìâ ǔ marnas′cì ì gady ìhnìâ ǔ strahu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі Ён забіваў іх, яны шукалі Яго, і вярталіся, і з раніцы шукалі Бога,</t> </p><i> <t>Kalì Ën zabìvaǔ ìh, âny šukalì Âgo, ì vârtalìsâ, ì z ranìcy šukalì Boga,</t> </i>


text:
<pb/><t>і прыгадвалі, што Бог - іхняе прыстанішча і Бог Усявышні - Збаўца іхні,</t> </p><i> <t>ì prygadvalì, što Bog - ìhnâe prystanìšča ì Bog Usâvyšnì - Zbaǔca ìhnì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і вуснамі сваімі лісьлівілі Яму, і языком сваім хлусілі прад Ім;</t> </p><i> <t>ì vusnamì svaìmì lìs′lìvìlì Âmu, ì âzykom svaìm hlusìlì prad Ìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>а сэрца іхняе нямоцна стаяла прад Ім, і ня былі яны верныя запавету Ягонаму.</t> </p><i> <t>a sèrca ìhnâe nâmocna staâla prad Ìm, ì nâ bylì âny vernyâ zapavetu Âgonamu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ён, Міласэрны, дараваў грэх і ня зьнішчаў іх; шматкроць адводзіў гнеў Свой і ня ятрыў лютасьці Сваёй.</t> </p><i> <t>Ale Ën, Mìlasèrny, daravaǔ grèh ì nâ z′nìščaǔ ìh; šmatkroc′ advodzìǔ gneǔ Svoj ì nâ âtryǔ lûtas′cì Svaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён памятаў, што яны - цялесныя, дыханьне, якое выходзіць і ня вяртаецца.</t> </p><i> <t>Ën pamâtaǔ, što âny - câlesnyâ, dyhan′ne, âkoe vyhodzìc′ ì nâ vârtaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Колькі разоў яны раздражнялі Яго ў пустыні і гневалі Яго ў краі неабжытым!</t> </p><i> <t>Kol′kì razoǔ âny razdražnâlì Âgo ǔ pustynì ì gnevalì Âgo ǔ kraì neabžytym!</t> </i>


text:
<pb/><t>І зноў спакушалі Бога, і зьневажалі Сьвятога Ізраілевага,</t> </p><i> <t>Ì znoǔ spakušalì Boga, ì z′nevažalì S′vâtoga Ìzraìlevaga,</t> </i>


text:
<pb/><t>не памяталі рукі Ягонай, дня, калі выбавіў іх ад прыгнёту,</t> </p><i> <t>ne pamâtalì rukì Âgonaj, dnâ, kalì vybavìǔ ìh ad prygnëtu,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі аказаў у Егіпце азнакі Свае і цуды Свае на полі Цаан.</t> </p><i> <t>kalì akazaǔ u Egìpce aznakì Svae ì cudy Svae na polì Caan.</t> </i>


text:
<pb/><t>і ператварыў рэкі іхнія і патокі іхнія ў кроў, каб яны піць не маглі;</t> </p><i> <t>ì peratvaryǔ rèkì ìhnìâ ì patokì ìhnìâ ǔ kroǔ, kab âny pìc′ ne maglì;</t> </i>


text:
<pb/><t>паслаў на іх заедзь, каб джаліла іх, і жаб, каб губілі іх;</t> </p><i> <t>paslaǔ na ìh zaedz′, kab džalìla ìh, ì žab, kab gubìlì ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>парасьліну зямную іхнюю аддаў вусеням і працу іхнюю - саранчы;</t> </p><i> <t>paras′lìnu zâmnuû ìhnûû addaǔ vusenâm ì pracu ìhnûû - sarančy;</t> </i>


text:
<pb/><t>вінаград іхні пабіў градам і шаўкоўніцы іхнія аддаў сьцюжы;</t> </p><i> <t>vìnagrad ìhnì pabìǔ gradam ì šaǔkoǔnìcy ìhnìâ addaǔ s′cûžy;</t> </i>


text:
<pb/><t>быдла іхняе аддаў граду і статкі іхнія - маланкам;</t> </p><i> <t>bydla ìhnâe addaǔ gradu ì statkì ìhnìâ - malankam;</t> </i>


text:
<pb/><t>паслаў на іх полымя гневу Свайго, і абурэньне, і лютасьць і беды, пасольства ліхіх анёлаў;</t> </p><i> <t>paslaǔ na ìh polymâ gnevu Svajgo, ì aburèn′ne, ì lûtas′c′ ì bedy, pasol′stva lìhìh anëlaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён дарогу выпрастаў гневу Свайму, не ахоўваў іхніх душаў ад сьмерці, і быдла іхняе аддаў пошасьці;</t> </p><i> <t>Ën darogu vyprastaǔ gnevu Svajmu, ne ahoǔvaǔ ìhnìh dušaǔ ad s′mercì, ì bydla ìhnâe addaǔ pošas′cì;</t> </i>


text:
<pb/><t>пабіў кожнага першынца ў Егіпце, пачаткі сілаў у намётах Хамавых;</t> </p><i> <t>pabìǔ kožnaga peršynca ǔ Egìpce, pačatkì sìlaǔ u namëtah Hamavyh;</t> </i>


text:
<pb/><t>і павёў народ Свой, як авечак, пустыняю;</t> </p><i> <t>ì pavëǔ narod Svoj, âk avečak, pustynâû;</t> </i>


text:
<pb/><t>вёў іх бясьпечна, і яны не баяліся, а ворагаў іхніх пакрыла мора;</t> </p><i> <t>vëǔ ìh bâs′pečna, ì âny ne baâlìsâ, a voragaǔ ìhnìh pakryla mora;</t> </i>


text:
<pb/><t>і прывёў іх у зямлю сьвятую Сваю, на гару гэтую, якую правіца Ягоная набыла.</t> </p><i> <t>ì pryvëǔ ìh u zâmlû s′vâtuû Svaû, na garu gètuû, âkuû pravìca Âgonaâ nabyla.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прагнаў ад аблічча іхняга народы, і зямлю іхнюю разьдзяліў у спадчыну ім, і плямёны Ізраілевыя пасяліў у намётах іхніх.</t> </p><i> <t>Pragnaǔ ad ablìčča ìhnâga narody, ì zâmlû ìhnûû raz′dzâlìǔ u spadčynu ìm, ì plâmëny Ìzraìlevyâ pasâlìǔ u namëtah ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але яны яшчэ спакушалі і засмучалі Бога Ўсявышняга, і пастановаў Ягоных ня трымаліся;</t> </p><i> <t>Ale âny âščè spakušalì ì zasmučalì Boga Ǔsâvyšnâga, ì pastanovaǔ Âgonyh nâ trymalìsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>адступалі і здраджвалі, як бацькі іхнія; вярталіся назад, як падманлівы лук;</t> </p><i> <t>adstupalì ì zdradžvalì, âk bac′kì ìhnìâ; vârtalìsâ nazad, âk padmanlìvy luk;</t> </i>


text:
<pb/><t>засмучалі Яго курганамі сваімі, ды ідаламі сваімі абуджалі зайздрасьць Ягоную.</t> </p><i> <t>zasmučalì Âgo kurganamì svaìmì, dy ìdalamì svaìmì abudžalì zajzdras′c′ Âgonuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачуў Бог, і ўспалымніўся гневам, і моцна абурыўся супроць Ізраіля;</t> </p><i> <t>Pačuǔ Bog, ì ǔspalymnìǔsâ gnevam, ì mocna aburyǔsâ suproc′ Ìzraìlâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>пакінуў селішча ў Сіломе, скінію, у якой жыў Ён сярод людзей;</t> </p><i> <t>pakìnuǔ selìšča ǔ Sìlome, skìnìû, u âkoj žyǔ Ën sârod lûdzej;</t> </i>


text:
<pb/><t>і аддаў у няволю Ён моцнасьць Сваю і славу Сваю ў рукі ворага;</t> </p><i> <t>ì addaǔ u nâvolû Ën mocnas′c′ Svaû ì slavu Svaû ǔ rukì voraga;</t> </i>


text:
<pb/><t>і аддаў Ён мечу народ Свой, і прагневаўся на спадчыну Сваю.</t> </p><i> <t>ì addaǔ Ën meču narod Svoj, ì pragnevaǔsâ na spadčynu Svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хлопцаў ягоных пажыраў вагонь, і дзяўчатам ягоным не сьпявалі шлюбных песьняў;</t> </p><i> <t>Hlopcaǔ âgonyh pažyraǔ vagon′, ì dzâǔčatam âgonym ne s′pâvalì šlûbnyh pes′nâǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>сьвятары ягоныя падалі ад меча, і ўдовы ягоныя ня плакалі.</t> </p><i> <t>s′vâtary âgonyâ padalì ad meča, ì ǔdovy âgonyâ nâ plakalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але быццам ад сну, абудзіўся Гасподзь, быццам волат, віном пераможаны,</t> </p><i> <t>Ale byccam ad snu, abudzìǔsâ Gaspodz′, byccam volat, vìnom peramožany,</t> </i>


text:
<pb/><t>і ўдарыў ворагам ягоным у тыл, і пасароміў іх навекі,</t> </p><i> <t>ì ǔdaryǔ voragam âgonym u tyl, ì pasaromìǔ ìh navekì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і адкінуў палатку Язэпаву, і роду Яфрэмавага не абраў.</t> </p><i> <t>ì adkìnuǔ palatku Âzèpavu, ì rodu Âfrèmavaga ne abraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>а выбраў калена Юдава, гару Сіён, якую палюбіў,</t> </p><i> <t>a vybraǔ kalena Ûdava, garu Sìën, âkuû palûbìǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і зладзіў, як неба, сьвятыню Сваю, і, як зямлю, угрунтаваў яе навечна,</t> </p><i> <t>ì zladzìǔ, âk neba, s′vâtynû Svaû, ì, âk zâmlû, ugruntavaǔ âe navečna,</t> </i>


text:
<pb/><t>і выбраў Давіда, раба Свайго, і ўзяў яго ад кашараў,</t> </p><i> <t>ì vybraǔ Davìda, raba Svajgo, ì ǔzâǔ âgo ad kašaraǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і ад даяроў прывёў яго пасьвіць народ свой, Якаваў, і спадчыну Сваю - Ізраіля.</t> </p><i> <t>ì ad daâroǔ pryvëǔ âgo pas′vìc′ narod svoj, Âkavaǔ, ì spadčynu Svaû - Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ён пасьвіў іх у чысьціні сэрца свайго, і рукамі мудрымі вадзіў іх.</t> </p><i> <t>Ì ën pas′vìǔ ìh u čys′cìnì sèrca svajgo, ì rukamì mudrymì vadzìǔ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Асафава. Божа! язычнікі прыйшлі ў спадчыну Тваю; апаганілі сьвяты храм Твой; Ерусалім ператварылі ў руіны;</t> </p><i> <t>Psal′ma Asafava. Boža! âzyčnìkì pryjšlì ǔ spadčynu Tvaû; apaganìlì s′vâty hram Tvoj; Erusalìm peratvarylì ǔ ruìny;</t> </i>


text:
<pb/><t>трупы рабоў Тваіх аддалі на поед птушкам нябесным, целы сьвятых Тваіх зьвярам зямным;</t> </p><i> <t>trupy raboǔ Tvaìh addalì na poed ptuškam nâbesnym, cely s′vâtyh Tvaìh z′vâram zâmnym;</t> </i>


text:
<pb/><t>пралілі кроў іхнюю, як ваду, вакол Ерусаліма, і ня было каму іх пахаваць.</t> </p><i> <t>pralìlì kroǔ ìhnûû, âk vadu, vakol Erusalìma, ì nâ bylo kamu ìh pahavac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мы зрабіліся пасьмешышчам у суседзяў нашых, ганьбаю і сараматою тых, хто вакол нас.</t> </p><i> <t>My zrabìlìsâ pas′mešyščam u susedzâǔ našyh, gan′baû ì saramatoû tyh, hto vakol nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дакуль, Госпадзе, не перастанеш гневацца, будзе рэўнасьць Твая палаць, як вагонь?</t> </p><i> <t>Dakul′, Gospadze, ne perastaneš gnevacca, budze rèǔnas′c′ Tvaâ palac′, âk vagon′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Вылі гнеў Твой на народы, якія Цябе ня ведаюць, і на царствы, якія імя Твайго не заклікаюць,</t> </p><i> <t>Vylì gneǔ Tvoj na narody, âkìâ Câbe nâ vedaûc′, ì na carstvy, âkìâ ìmâ Tvajgo ne zaklìkaûc′,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо яны пажэрлі Якава, і селішча ягонае спустошылі.</t> </p><i> <t>bo âny pažèrlì Âkava, ì selìšča âgonae spustošylì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не спамяні нам грахоў нашых продкаў; хай неўзабаве запабегнуць нас шчадроты Твае; бо мы зусім аслаблі.</t> </p><i> <t>Ne spamânì nam grahoǔ našyh prodkaǔ; haj neǔzabave zapabegnuc′ nas ščadroty Tvae; bo my zusìm aslablì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Памажы нам, Божа, Збаўца наш, дзеля славы імя Твайго; вызвалі нас, і даруй нам грахі нашыя дзеля імя Твайго.</t> </p><i> <t>Pamažy nam, Boža, Zbaǔca naš, dzelâ slavy ìmâ Tvajgo; vyzvalì nas, ì daruj nam grahì našyâ dzelâ ìmâ Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта казаць язычнікам: "дзе Бог іхні?" Хай стане вядомая сярод язычнікаў перад вачыма нашымі помста за пралітую кроў рабоў Тваіх.</t> </p><i> <t>Navošta kazac′ âzyčnìkam: "dze Bog ìhnì?" Haj stane vâdomaâ sârod âzyčnìkaǔ perad vačyma našymì pomsta za pralìtuû kroǔ raboǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай прыйдзе прад аблічча Тваё стогн вязьня; магутнасьцю сілы Тваёй захавай асуджаных на сьмерць.</t> </p><i> <t>Haj pryjdze prad ablìčča Tvaë stogn vâz′nâ; magutnas′cû sìly Tvaëj zahavaj asudžanyh na s′merc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сем разоў вярні суседзям нашым у нетры іхнія кляцьбу, якою яны Цябе, Госпадзе, пракліналі.</t> </p><i> <t>Sem razoǔ vârnì susedzâm našym u netry ìhnìâ klâc′bu, âkoû âny Câbe, Gospadze, praklìnalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>А мы, народ Твой і Тваёй пашы авечкі, вечна славіць будзем Цябе, і род у род узносіць славу Табе.</t> </p><i> <t>A my, narod Tvoj ì Tvaëj pašy avečkì, večna slavìc′ budzem Câbe, ì rod u rod uznosìc′ slavu Tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На музычным інструмэньце Шошанім-Эдуф. Псальма Асафава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na muzyčnym ìnstrumèn′ce Šošanìm-Èduf. Psal′ma Asafava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пастыр Ізраілеў! паслухай; Ты, што водзіш, як авечак, Язэпа, і сядзіш на хэрувімах, акажы Сябе.</t> </p><i> <t>Pastyr Ìzraìleǔ! pasluhaj; Ty, što vodzìš, âk avečak, Âzèpa, ì sâdzìš na hèruvìmah, akažy Sâbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перад Яфрэмам і Веньямінам і Манасіем абудзі сілу Тваю і прыйдзі выратаваць нас.</t> </p><i> <t>Perad Âfrèmam ì Ven′âmìnam ì Manasìem abudzì sìlu Tvaû ì pryjdzì vyratavac′ nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! навярні нас; няхай зазьзяе аблічча Тваё, і ўратуемся!</t> </p><i> <t>Boža! navârnì nas; nâhaj zaz′zâe ablìčča Tvaë, ì ǔratuemsâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе, Божа сіл! дакуль будзеш гнеўны да малітваў народу Твайго?</t> </p><i> <t>Gospadze, Boža sìl! dakul′ budzeš gneǔny da malìtvaǔ narodu Tvajgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты накарміў іх хлебам сьлёзным, і напаіў іх сьлязьмі, у вялікай меры,</t> </p><i> <t>Ty nakarmìǔ ìh hlebam s′lëznym, ì napaìǔ ìh s′lâz′mì, u vâlìkaj mery,</t> </i>


text:
<pb/><t>паклаў нас супярэчкаю нашым суседзям, і ворагі нашыя зьдзекуюцца.</t> </p><i> <t>paklaǔ nas supârèčkaû našym susedzâm, ì voragì našyâ z′dzekuûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа сіл! узнаві нас; няхай зазьзяе аблічча Тваё, і ўратуемся!</t> </p><i> <t>Boža sìl! uznavì nas; nâhaj zaz′zâe ablìčča Tvaë, ì ǔratuemsâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Зь Егіпта перанёс Ты лазу вінаградную, выгнаў народы, і пасадзіў яе;</t> </p><i> <t>Z′ Egìpta peranës Ty lazu vìnagradnuû, vygnaǔ narody, ì pasadzìǔ âe;</t> </i>


text:
<pb/><t>ачысьціў пад яе месца, і ўгрунтаваў карэньне яе, і яна напоўніла замлю.</t> </p><i> <t>ačys′cìǔ pad âe mesca, ì ǔgruntavaǔ karèn′ne âe, ì âna napoǔnìla zamlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Горы накрыліся ценем яе, і гольле яе нібы кедры Божыя:</t> </p><i> <t>Gory nakrylìsâ cenem âe, ì gol′le âe nìby kedry Božyâ:</t> </i>


text:
<pb/><t>яна пусьціла гольле сваё да мора і пасынкі свае да ракі.</t> </p><i> <t>âna pus′cìla gol′le svaë da mora ì pasynkì svae da rakì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта разбурыў Ты агароджу яе, так што скубуць яе ўсе, хто ідзе па дарозе?</t> </p><i> <t>Navošta razburyǔ Ty agarodžu âe, tak što skubuc′ âe ǔse, hto ìdze pa daroze?</t> </i>


text:
<pb/><t>Лясны вепр яе падкопвае, і зьвер польны яе аб'ядае.</t> </p><i> <t>Lâsny vepr âe padkopvae, ì z′ver pol′ny âe ab'âdae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа сіл! азірніся, паглядзі зь неба і ўбач, і наведай вінаграднік гэты;</t> </p><i> <t>Boža sìl! azìrnìsâ, paglâdzì z′ neba ì ǔbač, ì navedaj vìnagradnìk gèty;</t> </i>


text:
<pb/><t>ахавай тое, што пасадзіла правіца Твая, і пасынкі, якія Ты Сабе ўмацаваў.</t> </p><i> <t>ahavaj toe, što pasadzìla pravìca Tvaâ, ì pasynkì, âkìâ Ty Sabe ǔmacavaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яно спалена вагнём, абсечана; хай ад зьзяньня аблічча Твайго загінуць,</t> </p><i> <t>Âno spalena vagnëm, absečana; haj ad z′zân′nâ ablìčča Tvajgo zagìnuc′,</t> </i>


text:
<pb/><t>хай будзе рука Твая над мужам правіцы Тваёй, над сынам чалавечым, якога Ты ўмацаваў Сабе,</t> </p><i> <t>haj budze ruka Tvaâ nad mužam pravìcy Tvaëj, nad synam čalavečym, âkoga Ty ǔmacavaǔ Sabe,</t> </i>


text:
<pb/><t>і мы ад Цябе не адступімся; ажыві нас, і мы будзем імя Тваё заклікаць.</t> </p><i> <t>ì my ad Câbe ne adstupìmsâ; ažyvì nas, ì my budzem ìmâ Tvaë zaklìkac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе, Божа сіл! узнаві нас; няхай зазьзяе аблічча Тваё, і ўратуемся.</t> </p><i> <t>Gospadze, Boža sìl! uznavì nas; nâhaj zaz′zâe ablìčča Tvaë, ì ǔratuemsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На Гэцкім інструмэньце. Псальма Асафава.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na Gèckìm ìnstrumèn′ce. Psal′ma Asafava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпявайце радасна Богу, цьвярдыні нашай; усклікайце Богу Якава!</t> </p><i> <t>S′pâvajce radasna Bogu, c′vârdynì našaj; usklìkajce Bogu Âkava!</t> </i>


text:
<pb/><t>Вазьмеце псальму, зайграйце на бубне, на арфе з гукам прыемным, на псалтыры;</t> </p><i> <t>Vaz′mece psal′mu, zajgrajce na bubne, na arfe z gukam pryemnym, na psaltyry;</t> </i>


text:
<pb/><t>трубеце ў трубу парою маладзіка, у пэўны час, у дзень сьвята нашага;</t> </p><i> <t>trubece ǔ trubu paroû maladzìka, u pèǔny čas, u dzen′ s′vâta našaga;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо гэта закон Ізраілю, пастанова ад Бога Якаўлевага.</t> </p><i> <t>bo gèta zakon Ìzraìlû, pastanova ad Boga Âkaǔlevaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён пастанавіў гэта ў сьведчаньне Язэпу, калі той выйшаў зь зямлі Егіпецкай, дзе пачуў гукі мовы, якое ня ведаў:</t> </p><i> <t>Ën pastanavìǔ gèta ǔ s′vedčan′ne Âzèpu, kalì toj vyjšaǔ z′ zâmlì Egìpeckaj, dze pačuǔ gukì movy, âkoe nâ vedaǔ:</t> </i>


text:
<pb/><t>"Я зьняў з плячэй ягоны цяжар, і рукі ягоныя вызваліліся ад кашоў".</t> </p><i> <t>"Â z′nâǔ z plâčèj âgony câžar, ì rukì âgonyâ vyzvalìlìsâ ad kašoǔ".</t> </i>


text:
<pb/><t>У гароце ты паклікаў Мяне, і Я цябе вызваліў; зь сярэдзіны грому пачуў Я цябе; пры водах Мэрывы выпрабаваў цябе.</t> </p><i> <t>U garoce ty paklìkaǔ Mâne, ì Â câbe vyzvalìǔ; z′ sârèdzìny gromu pačuǔ Â câbe; pry vodah Mèryvy vyprabavaǔ câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухай, народзе Мой, і Я буду сьведчыць табе; Ізраіле! о, калі б ты паслухаў Мяне!</t> </p><i> <t>Sluhaj, narodze Moj, ì Â budu s′vedčyc′ tabe; Ìzraìle! o, kalì b ty pasluhaǔ Mâne!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай ня будзе ў цябе іншага Бога, і не пакланяйся богу чужому.</t> </p><i> <t>Haj nâ budze ǔ câbe ìnšaga Boga, ì ne paklanâjsâ bogu čužomu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я Гасподзь, Бог твой, Які вывеў цябе зь зямлі Егіпецкай; разамкні твае вусны, і Я напоўню іх".</t> </p><i> <t>Â Gaspodz′, Bog tvoj, Âkì vyveǔ câbe z′ zâmlì Egìpeckaj; razamknì tvae vusny, ì Â napoǔnû ìh".</t> </i>


text:
<pb/><t>Але народ Мой ня слухаўся голасу Майго, і Ізраіль не ўпакорваўся Мне;</t> </p><i> <t>Ale narod Moj nâ sluhaǔsâ golasu Majgo, ì Ìzraìl′ ne ǔpakorvaǔsâ Mne;</t> </i>


text:
<pb/><t>таму Я пакінуў іх упартасьці іхняга сэрца, хай ходзяць паводле намераў сваіх.</t> </p><i> <t>tamu Â pakìnuǔ ìh upartas′cì ìhnâga sèrca, haj hodzâc′ pavodle nameraǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, калі б народ Мой слухаў Мяне і Ізраіль хадзіў Маімі шляхамі!</t> </p><i> <t>O, kalì b narod Moj sluhaǔ Mâne ì Ìzraìl′ hadzìǔ Maìmì šlâhamì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Я хутка ўпакорыў бы ворагаў іхніх і павярнуў бы руку Маю на прыгнятальнікаў іхніх;</t> </p><i> <t>Â hutka ǔpakoryǔ by voragaǔ ìhnìh ì pavârnuǔ by ruku Maû na prygnâtal′nìkaǔ ìhnìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>ненавісьнікі Госпада поўзалі б перад імі, а дабрашчасьце доўжылася б заўсёды.</t> </p><i> <t>nenavìs′nìkì Gospada poǔzalì b perad ìmì, a dabraščas′ce doǔžylasâ b zaǔsëdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>я карміў бы іх тлушчам пшаніцы і насычаў бы іх мёдам са скалы.</t> </p><i> <t>â karmìǔ by ìh tluščam pšanìcy ì nasyčaǔ by ìh mëdam sa skaly.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Асафава. Бог стаяў у гурце багоў; сярод багоў правіў суд:</t> </p><i> <t>Psal′ma Asafava. Bog staâǔ u gurce bagoǔ; sârod bagoǔ pravìǔ sud:</t> </i>


text:
<pb/><t>дакуль будзеце вы судзіць несправядліва і патураць бязбожным?</t> </p><i> <t>dakul′ budzece vy sudzìc′ nespravâdlìva ì paturac′ bâzbožnym?</t> </i>


text:
<pb/><t>Чынеце суд беднаму і сіраце; прыгнечанаму і гаротнаму справядлівасьць рабеце;</t> </p><i> <t>Čynece sud bednamu ì sìrace; prygnečanamu ì garotnamu spravâdlìvas′c′ rabece;</t> </i>


text:
<pb/><t>вызваляйце беднага і ўбогага; вырывайце яго з рук бязбожнікаў.</t> </p><i> <t>vyzvalâjce bednaga ì ǔbogaga; vyryvajce âgo z ruk bâzbožnìkaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня ведаюць, не разумеюць, у цемрадзі ходзяць; усе асновы зямлі хістаюцца.</t> </p><i> <t>Nâ vedaûc′, ne razumeûc′, u cemradzì hodzâc′; use asnovy zâmlì hìstaûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я сказаў: вы - багі, і сыны Ўсявышняга - усе вы;</t> </p><i> <t>Â skazaǔ: vy - bagì, ì syny Ǔsâvyšnâga - use vy;</t> </i>


text:
<pb/><t>але вы памраце, як людзі, і ўпадзяце, як кожны з князёў.</t> </p><i> <t>ale vy pamrace, âk lûdzì, ì ǔpadzâce, âk kožny z knâzëǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўстань, Божа, судзі зямлю, бо Ты спадкуеш усе народы.</t> </p><i> <t>Paǔstan′, Boža, sudzì zâmlû, bo Ty spadkueš use narody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! Не перамоўчы, не маўчы, і не заставайся спакойны, Божа!</t> </p><i> <t>Boža! Ne peramoǔčy, ne maǔčy, ì ne zastavajsâ spakojny, Boža!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, ворагі Твае зашумелі, і ненавісьнікі Твае паднялі галаву:</t> </p><i> <t>Bo vos′, voragì Tvae zašumelì, ì nenavìs′nìkì Tvae padnâlì galavu:</t> </i>


text:
<pb/><t>супроць народу Твайго склалі падступную змову, і раяцца супроць тых, каго Ты ахоўваеш;</t> </p><i> <t>suproc′ narodu Tvajgo sklalì padstupnuû zmovu, ì raâcca suproc′ tyh, kago Ty ahoǔvaeš;</t> </i>


text:
<pb/><t>сказалі: "пойдзем і вынішчым іх з народаў, каб і ня згадвалася болей імя Ізраіля".</t> </p><i> <t>skazalì: "pojdzem ì vynìščym ìh z narodaǔ, kab ì nâ zgadvalasâ bolej ìmâ Ìzraìlâ".</t> </i>


text:
<pb/><t>Змовіліся аднадушна, склалі супроць Цябе хаўрус:</t> </p><i> <t>Zmovìlìsâ adnadušna, sklalì suproc′ Câbe haǔrus:</t> </i>


text:
<pb/><t>селішчы Эдомавыя і Ізмаільцяне, Мааў і Агаране,</t> </p><i> <t>selìščy Èdomavyâ ì Ìzmaìl′câne, Maaǔ ì Agarane,</t> </i>


text:
<pb/><t>Гевал і Амон і Амалік, Філістымляне з жыхарамі Тыра;</t> </p><i> <t>Geval ì Amon ì Amalìk, Fìlìstymlâne z žyharamì Tyra;</t> </i>


text:
<pb/><t>і Асур прыстаў да іх; яны сталі сілаю ўсім сынам Лотавым.</t> </p><i> <t>ì Asur prystaǔ da ìh; âny stalì sìlaû ǔsìm synam Lotavym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зрабі ім тое самае, што Мадыяму, што Сісару, што Явіну каля патока Кісона,</t> </p><i> <t>Zrabì ìm toe samae, što Madyâmu, što Sìsaru, što Âvìnu kalâ patoka Kìsona,</t> </i>


text:
<pb/><t>якія вынішчаны ў Аэндоры, зрабіліся гноем зямлі.</t> </p><i> <t>âkìâ vynìščany ǔ Aèndory, zrabìlìsâ gnoem zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зрабі зь імі, з уладарамі іхнімі, як з Орывам і Зівам, і з усімі правадырамі іхнімі, як зь Зэвэем і Салманам,</t> </p><i> <t>Zrabì z′ ìmì, z uladaramì ìhnìmì, âk z Oryvam ì Zìvam, ì z usìmì pravadyramì ìhnìmì, âk z′ Zèvèem ì Salmanam,</t> </i>


text:
<pb/><t>якія казалі: "возьмем сабе на валоданьне селішчы Божыя".</t> </p><i> <t>âkìâ kazalì: "voz′mem sabe na valodan′ne selìščy Božyâ".</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа мой! хай будуць яны, як пыл у віхуры, як на вятры салома.</t> </p><i> <t>Boža moj! haj buduc′ âny, âk pyl u vìhury, âk na vâtry saloma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як вагонь выпальвае лес, і як полымя апальвае горы,</t> </p><i> <t>Âk vagon′ vypal′vae les, ì âk polymâ apal′vae gory,</t> </i>


text:
<pb/><t>так гані іх бураю Тваёю, і настрашы іх бураю Тваёю,</t> </p><i> <t>tak ganì ìh buraû Tvaëû, ì nastrašy ìh buraû Tvaëû,</t> </i>


text:
<pb/><t>напоўні аблічча іхняе сорамам, каб шукалі яны імя Тваё, Госпадзе!</t> </p><i> <t>napoǔnì ablìčča ìhnâe soramam, kab šukalì âny ìmâ Tvaë, Gospadze!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пасаромяцца і настрашаны будуць навечна, хай брыдка ім будзе і хай загінуць,</t> </p><i> <t>Haj pasaromâcca ì nastrašany buduc′ navečna, haj brydka ìm budze ì haj zagìnuc′,</t> </i>


text:
<pb/><t>і няхай яны ведаюць, што Ты, Каму адзінаму імя - Гасподзь, Усявышні над усёю зямлёю.</t> </p><i> <t>ì nâhaj âny vedaûc′, što Ty, Kamu adzìnamu ìmâ - Gaspodz′, Usâvyšnì nad usëû zâmlëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. На Гэцкім інструмэньце. Сыноў Карэевых. Псальма.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Na Gèckìm ìnstrumèn′ce. Synoǔ Karèevyh. Psal′ma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Якія жаданыя селішчы Твае, Госпадзе сіл!</t> </p><i> <t>Âkìâ žadanyâ selìščy Tvae, Gospadze sìl!</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа мая стужылася, прагнучы ў двары Гасподнія; сэрца маё і цела маё імкнуцца да Бога жывога.</t> </p><i> <t>Duša maâ stužylasâ, pragnučy ǔ dvary Gaspodnìâ; sèrca maë ì cela maë ìmknucca da Boga žyvoga.</t> </i>


text:
<pb/><t>І птушка знаходзіць сабе жытло, і ластаўка гняздо сабе, дзе пакласьці птушанятак сваіх, каля алтароў Тваіх, Госпадзе сіл, Цару мой і Божа мой!</t> </p><i> <t>Ì ptuška znahodzìc′ sabe žytlo, ì lastaǔka gnâzdo sabe, dze paklas′cì ptušanâtak svaìh, kalâ altaroǔ Tvaìh, Gospadze sìl, Caru moj ì Boža moj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасныя тыя, што жывуць у доме Тваім; яны няспынна будуць славіць Цябе.</t> </p><i> <t>Dabraščasnyâ tyâ, što žyvuc′ u dome Tvaìm; âny nâspynna buduc′ slavìc′ Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасны чалавек, сіла Якога ў Табе, і ў якога ў сэрцы сьцежкі вядуць да Цябе.</t> </p><i> <t>Dabraščasny čalavek, sìla Âkoga ǔ Tabe, ì ǔ âkoga ǔ sèrcy s′cežkì vâduc′ da Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ідучы далінаю плачу, яны адчыняюць у ёй крыніцы, і дождж пакрывае яе дабраславеньнем;</t> </p><i> <t>Ìdučy dalìnaû plaču, âny adčynâûc′ u ëj krynìcy, ì doždž pakryvae âe dabraslaven′nem;</t> </i>


text:
<pb/><t>прыходзяць ад сілы ў сілу, паўстаюць прад Богам на Сіёне</t> </p><i> <t>pryhodzâc′ ad sìly ǔ sìlu, paǔstaûc′ prad Bogam na Sìëne</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе, Божа сіл! Пачуй малітву маю, уважы, Божа Якаваў!</t> </p><i> <t>Gospadze, Boža sìl! Pačuj malìtvu maû, uvažy, Boža Âkavaǔ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа, абаронца наш! Прынікні і дагледзь аблічча памазанца Твайго.</t> </p><i> <t>Boža, abaronca naš! Prynìknì ì dagledz′ ablìčča pamazanca Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо адзін дзень у дварах Тваіх лепшы за тысячу. Хачу лепей быць каля парога ў доме Божым, чым жыць у намётах няславы.</t> </p><i> <t>Bo adzìn dzen′ u dvarah Tvaìh lepšy za tysâču. Haču lepej byc′ kalâ paroga ǔ dome Božym, čym žyc′ u namëtah nâslavy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Гасподзь Бог ёсьць сонца і шчыт, Гасподзь дае мілату і славу; дабра не адмаўляе тым, хто ў беззаганнасьці ходзіць.</t> </p><i> <t>Bo Gaspodz′ Bog ës′c′ sonca ì ščyt, Gaspodz′ dae mìlatu ì slavu; dabra ne admaǔlâe tym, hto ǔ bezzagannas′cì hodzìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе сіл! Дабрашчасны той чалавек, які на Цябе спадзяецца!</t> </p><i> <t>Gospadze sìl! Dabraščasny toj čalavek, âkì na Câbe spadzâecca!</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! Ты ўмілажаліўся зь зямлі Тваёй, вярнуў палон Якаваў;</t> </p><i> <t>Gospadze! Ty ǔmìlažalìǔsâ z′ zâmlì Tvaëj, vârnuǔ palon Âkavaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>беззаконьне народу Твайго дараваў, усе грахі ягоныя пакрыў,</t> </p><i> <t>bezzakon′ne narodu Tvajgo daravaǔ, use grahì âgonyâ pakryǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>гнеў Твой увесь суняў, адвярнуў лютасьць гневу Твайго.</t> </p><i> <t>gneǔ Tvoj uves′ sunâǔ, advârnuǔ lûtas′c′ gnevu Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узнаві нас, Божа ратунку нашага, і спыні абуранасьць Тваю намі.</t> </p><i> <t>Uznavì nas, Boža ratunku našaga, ì spynì aburanas′c′ Tvaû namì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо вечна будзеш гневацца на нас, і пашырыш Твой гнеў з роду ў род?</t> </p><i> <t>Nâǔžo večna budzeš gnevacca na nas, ì pašyryš Tvoj gneǔ z rodu ǔ rod?</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо зноў не ажывіш нас, каб народ Твой зарадаваўся Табе?</t> </p><i> <t>Nâǔžo znoǔ ne ažyvìš nas, kab narod Tvoj zaradavaǔsâ Tabe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакажы нам, Госпадзе, ласку Тваю, і даруй нам выратаваньне Тваё.</t> </p><i> <t>Pakažy nam, Gospadze, lasku Tvaû, ì daruj nam vyratavan′ne Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслухаю, што скажа Гасподзь Бог. Ён скажа мір народу Свайму і выбранцам Сваім; і няхай не ўпадуць яны зноў у неразважлівасьць.</t> </p><i> <t>Pasluhaû, što skaža Gaspodz′ Bog. Ën skaža mìr narodu Svajmu ì vybrancam Svaìm; ì nâhaj ne ǔpaduc′ âny znoǔ u nerazvažlìvas′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сапраўды, выратаваньне Ягонае блізкае тым, хто баіцца Яго, каб слава Ягоная жыла ў нашай зямлі.</t> </p><i> <t>Sapraǔdy, vyratavan′ne Âgonae blìzkae tym, hto baìcca Âgo, kab slava Âgonaâ žyla ǔ našaj zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вернасьць і мілата сустрэнуцца, справядлівасьць і мір пацалуюцца;</t> </p><i> <t>Vernas′c′ ì mìlata sustrènucca, spravâdlìvas′c′ ì mìr pacaluûcca;</t> </i>


text:
<pb/><t>зь зямлі вернасьць вырасьце, а справядлівасьць прыхіліцца зь неба;</t> </p><i> <t>z′ zâmlì vernas′c′ vyras′ce, a spravâdlìvas′c′ pryhìlìcca z′ neba;</t> </i>


text:
<pb/><t>і Гасподзь дабрадзенства ўдзеліць, і ўродзіць зямля наша плод свой;</t> </p><i> <t>ì Gaspodz′ dabradzenstva ǔdzelìc′, ì ǔrodzìc′ zâmlâ naša plod svoj;</t> </i>


text:
<pb/><t>прад Ім справядлівасьць пойдзе, і дарогу нам вызначыць крокам Ягоным.</t> </p><i> <t>prad Ìm spravâdlìvas′c′ pojdze, ì darogu nam vyznačyc′ krokam Âgonym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Малітва Давідава. Нахілі, Госпадзе вуха Тваё, і пачуй мяне; бо я бедны і ўбогі.</t> </p><i> <t>Malìtva Davìdava. Nahìlì, Gospadze vuha Tvaë, ì pačuj mâne; bo â bedny ì ǔbogì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ахавай душу маю, бо я богабаязны; уратуй, Божа мой, раба Твайго, які на Цябе спадзяецца.</t> </p><i> <t>Ahavaj dušu maû, bo â bogabaâzny; uratuj, Boža moj, raba Tvajgo, âkì na Câbe spadzâecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьлітуйся зь мяне, Госпадзе, бо Цябе я клічу кожнага дня.</t> </p><i> <t>Z′lìtujsâ z′ mâne, Gospadze, bo Câbe â klìču kožnaga dnâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разьвесялі душу раба Твайго, бо да Цябе, Госпадзе, узношу душу сваю,</t> </p><i> <t>Raz′vesâlì dušu raba Tvajgo, bo da Câbe, Gospadze, uznošu dušu svaû,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты, Госпадзе, добры і міласэрны і мілажальны да ўсіх, хто кліча Цябе.</t> </p><i> <t>bo Ty, Gospadze, dobry ì mìlasèrny ì mìlažal′ny da ǔsìh, hto klìča Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачуй, Госпадзе, малітву маю, і прыслухайся да голасу маленьня майго.</t> </p><i> <t>Pačuj, Gospadze, malìtvu maû, ì prysluhajsâ da golasu malen′nâ majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>У дзень смутку майго я клічу Цябе, бо Ты пачуеш мяне.</t> </p><i> <t>U dzen′ smutku majgo â klìču Câbe, bo Ty pačueš mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няма, Госпадзе, паміж багамі такога, як Ты, і дзеяў няма, як Твае.</t> </p><i> <t>Nâma, Gospadze, pamìž bagamì takoga, âk Ty, ì dzeâǔ nâma, âk Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе народы, Табою створаныя, прыйдуць і схіляцца прад Табою, Госпадзе, і праславяць імя Тваё,</t> </p><i> <t>Use narody, Taboû stvoranyâ, pryjduc′ ì shìlâcca prad Taboû, Gospadze, ì praslavâc′ ìmâ Tvaë,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты вялікі, творыш дзівосы, - Ты, Божа, адзіны Ты.</t> </p><i> <t>bo Ty vâlìkì, tvoryš dzìvosy, - Ty, Boža, adzìny Ty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Настаў мяне, Госпадзе, на дарогу Тваю, і хадзіцьму ў праўдзе Тваёй; умацуй сэрца маё ў страху імя Твайго</t> </p><i> <t>Nastaǔ mâne, Gospadze, na darogu Tvaû, ì hadzìc′mu ǔ praǔdze Tvaëj; umacuj sèrca maë ǔ strahu ìmâ Tvajgo</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду славіць Цябе, Госпадзе, Божа мой, усім сэрцам маім і славіць імя Тваё вечна,</t> </p><i> <t>Budu slavìc′ Câbe, Gospadze, Boža moj, usìm sèrcam maìm ì slavìc′ ìmâ Tvaë večna,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вялікая ласка Твая да мяне; Ты выбавіў душу маю ад пекла апраметнага.</t> </p><i> <t>bo vâlìkaâ laska Tvaâ da mâne; Ty vybavìǔ dušu maû ad pekla aprametnaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! на мяне гардуны паўсталі, і хэўра мяцежнікаў шукае душы маёй; і перад сабою ня ставяць Цябе.</t> </p><i> <t>Boža! na mâne garduny paǔstalì, ì hèǔra mâcežnìkaǔ šukae dušy maëj; ì perad saboû nâ stavâc′ Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ты, Госпадзе, Божа шчодры і сэрцам шчыры, доўгацярплівы і шматлітасьцівы і справядлівы,</t> </p><i> <t>Ale Ty, Gospadze, Boža ščodry ì sèrcam ščyry, doǔgacârplìvy ì šmatlìtas′cìvy ì spravâdlìvy,</t> </i>


text:
<pb/><t>паглядзі на мяне і ўмілажалься зь мяне; дай моц Тваю рабу Твайму, і ўратуй сына рабы Тваёй;</t> </p><i> <t>paglâdzì na mâne ì ǔmìlažal′sâ z′ mâne; daj moc Tvaû rabu Tvajmu, ì ǔratuj syna raby Tvaëj;</t> </i>


text:
<pb/><t>учыні на мне азнаку на добрае, хай бачаць мяне ненавісьнікі мае і пасаромяцца, бо Ты, Госпадзе, дапамог мне і суцешыў мяне.</t> </p><i> <t>učynì na mne aznaku na dobrae, haj bačac′ mâne nenavìs′nìkì mae ì pasaromâcca, bo Ty, Gospadze, dapamog mne ì sucešyǔ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падмурак ягоны на горах сьвятых. Гасподзь любіць браму Сіёна больш за ўсе паселішчы Якава.</t> </p><i> <t>Padmurak âgony na gorah s′vâtyh. Gaspodz′ lûbìc′ bramu Sìëna bol′š za ǔse paselìščy Âkava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Славутае абвяшчаецца пра цябе, горадзе Божы!</t> </p><i> <t>Slavutae abvâščaecca pra câbe, goradze Božy!</t> </i>


text:
<pb/><t>Згадаю тым, хто знае мяне, пра Раава і Вавілон; вось Філістымляне, і Тыр з Эфіопіяю, - скажуць: "такі-а-такі нарадзіўся там".</t> </p><i> <t>Zgadaû tym, hto znae mâne, pra Raava ì Vavìlon; vos′ Fìlìstymlâne, ì Tyr z Èfìopìâû, - skažuc′: "takì-a-takì naradzìǔsâ tam".</t> </i>


text:
<pb/><t>А пра Сіён казаць будуць: "такі-а-такі і такі-а-такі муж нарадзіўся ў ім, і Сам Усявышні ўмацаваў яго".</t> </p><i> <t>A pra Sìën kazac′ buduc′: "takì-a-takì ì takì-a-takì muž naradzìǔsâ ǔ ìm, ì Sam Usâvyšnì ǔmacavaǔ âgo".</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь у перапісе народу напіша: "такі-а-такі нарадзіўся там".</t> </p><i> <t>Gaspodz′ u perapìse narodu napìša: "takì-a-takì naradzìǔsâ tam".</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўсе, хто сьпявае і грае, - усе крыніцы мае ў табе.</t> </p><i> <t>Ì ǔse, hto s′pâvae ì grae, - use krynìcy mae ǔ tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня. Псальма. Сыноў Карэевых. Кіроўцу хору на Махалат, для сьпяваньня. Вучэньне Этана Эзрахіта.</t> </p><i> <t>Pes′nâ. Psal′ma. Synoǔ Karèevyh. Kìroǔcu horu na Mahalat, dlâ s′pâvan′nâ. Vučèn′ne Ètana Èzrahìta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе, Божа ратунку майго! удзень лямантую і ўначы прад Табою.</t> </p><i> <t>Gospadze, Boža ratunku majgo! udzen′ lâmantuû ì ǔnačy prad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай дойдзе малітва мая прад аблічча Тваё; нахілі вуха Тваё да маленьня майго.</t> </p><i> <t>Haj dojdze malìtva maâ prad ablìčča Tvaë; nahìlì vuha Tvaë da malen′nâ majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо душа мая насыцілася немарасьцямі, і жыцьцё маё наблізілася да апраметнай.</t> </p><i> <t>Bo duša maâ nasycìlasâ nemaras′câmì, ì žyc′cë maë nablìzìlasâ da aprametnaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я дараўнаўся да тых, што ў магілу сыходзяць; я стаў, як чалавек бязь сілы,</t> </p><i> <t>Â daraǔnaǔsâ da tyh, što ǔ magìlu syhodzâc′; â staǔ, âk čalavek bâz′ sìly,</t> </i>


text:
<pb/><t>паміж мёртвымі кінуты, - як забітыя, што ляжаць у магіле, пра якіх Ты больш не ўспамінаеш і якія ад рукі Тваёй адкінутыя.</t> </p><i> <t>pamìž mërtvymì kìnuty, - âk zabìtyâ, što lâžac′ u magìle, pra âkìh Ty bol′š ne ǔspamìnaeš ì âkìâ ad rukì Tvaëj adkìnutyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты паклаў мяне ў дол апраметны, у морак, у бездань.</t> </p><i> <t>Ty paklaǔ mâne ǔ dol aprametny, u morak, u bezdan′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Легла на мяне лютасьць Твая, і ўсімі хвалямі Тваімі Ты пабіў мяне.</t> </p><i> <t>Legla na mâne lûtas′c′ Tvaâ, ì ǔsìmì hvalâmì Tvaìmì Ty pabìǔ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты адвёў ад мяне знаёмых маіх, зрабіў мяне агідным для іх; я ўвязьнены і не магу выйсьці.</t> </p><i> <t>Ty advëǔ ad mâne znaëmyh maìh, zrabìǔ mâne agìdnym dlâ ìh; â ǔvâz′neny ì ne magu vyjs′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вока маё ад гароты стамілася; цэлы дзень я клікаў Цябе, Госпадзе; працягваў рукі свае да Цябе.</t> </p><i> <t>Voka maë ad garoty stamìlasâ; cèly dzen′ â klìkaǔ Câbe, Gospadze; pracâgvaǔ rukì svae da Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба над мёртвымі ўчыніш Ты цуд? Хіба мёртвыя ўстануць і будуць славіць Цябе?</t> </p><i> <t>Hìba nad mërtvymì ǔčynìš Ty cud? Hìba mërtvyâ ǔstanuc′ ì buduc′ slavìc′ Câbe?</t> </i>


text:
<t>Альбо ў магіле будзе абвяшчацца ласка Твая, і праўда Твая - у месцы тленьня?</t> </p><i> <t>Al′bo ǔ magìle budze abvâščacca laska Tvaâ, ì praǔda Tvaâ - u mescy tlen′nâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба ж у мораку спазнаюцца дзівосы Твае, і ў зямлі забыцьця - праўда Твая?</t> </p><i> <t>Hìba ž u moraku spaznaûcca dzìvosy Tvae, ì ǔ zâmlì zabyc′câ - praǔda Tvaâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>але я Цябе, Госпадзе, клічу, і рана раніцай малітва мая сустракае Цябе.</t> </p><i> <t>ale â Câbe, Gospadze, klìču, ì rana ranìcaj malìtva maâ sustrakae Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта, Госпадзе, адкідаеш душу маю, хаваеш аблічча Тваё ад мяне?</t> </p><i> <t>Navošta, Gospadze, adkìdaeš dušu maû, havaeš ablìčča Tvaë ad mâne?</t> </i>


text:
<pb/><t>Я няшчасны і парахнею зь дзяцінства; нясу жахі Твае, і зьнемагаю.</t> </p><i> <t>Â nâščasny ì parahneû z′ dzâcìnstva; nâsu žahì Tvae, ì z′nemagaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Над мною прайшла лютасьць Твая; страхоцьці Твае зламалі мяне,</t> </p><i> <t>Nad mnoû prajšla lûtas′c′ Tvaâ; strahoc′cì Tvae zlamalì mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>кожны дзень абступаюць мяне, як вада: аблягаюць мяне ўсе разам.</t> </p><i> <t>kožny dzen′ abstupaûc′ mâne, âk vada: ablâgaûc′ mâne ǔse razam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты аддаліў ад мяне сябра і блізкага; знаёмых маіх ня відаць.</t> </p><i> <t>Ty addalìǔ ad mâne sâbra ì blìzkaga; znaëmyh maìh nâ vìdac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пра ласкі Твае, Госпадзе, буду сьпяваць вечна, з роду ў род абвяшчаць праўду Тваю вуснамі маімі,</t> </p><i> <t>Pra laskì Tvae, Gospadze, budu s′pâvac′ večna, z rodu ǔ rod abvâščac′ praǔdu Tvaû vusnamì maìmì,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо кажу: будзе навек пакладзена ласка, на нябёсах уцьвердзіў Ты праўду Тваю, калі сказаў:</t> </p><i> <t>bo kažu: budze navek pakladzena laska, na nâbësah uc′verdzìǔ Ty praǔdu Tvaû, kalì skazaǔ:</t> </i>


text:
<pb/><t>"Я склаў запавет з выбранцам Маім, прысягаўся Давіду, рабу Майму:</t> </p><i> <t>"Â sklaǔ zapavet z vybrancam Maìm, prysâgaǔsâ Davìdu, rabu Majmu:</t> </i>


text:
<pb/><t>навечна ўгрунтую семя тваё, і твой род уладжу навечна".</t> </p><i> <t>navečna ǔgruntuû semâ tvaë, ì tvoj rod uladžu navečna".</t> </i>


text:
<pb/><t>І праславяць нябёсы дзівосныя дзеі Твае, Госпадзе, і праўду Тваю ў саборы сьвятых,</t> </p><i> <t>Ì praslavâc′ nâbësy dzìvosnyâ dzeì Tvae, Gospadze, ì praǔdu Tvaû ǔ sabory s′vâtyh,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо хто на нябёсах дараўнаецца з Богам? хто паміж сынамі Божымі спадобніцца Госпаду?</t> </p><i> <t>bo hto na nâbësah daraǔnaecca z Bogam? hto pamìž synamì Božymì spadobnìcca Gospadu?</t> </i>


text:
<pb/><t>Грозны Бог у вялікім гурце сьвятых, грозны Ён усім, хто Яго атачае.</t> </p><i> <t>Grozny Bog u vâlìkìm gurce s′vâtyh, grozny Ën usìm, hto Âgo atačae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе, Божа сіл! хто моцны, як Ты, Госпадзе? І праўда Твая навокал Цябе.</t> </p><i> <t>Gospadze, Boža sìl! hto mocny, âk Ty, Gospadze? Ì praǔda Tvaâ navokal Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты валадарыш над лютасьцю мора; калі ўздымаюцца хвалі яго, Ты іх таймуеш.</t> </p><i> <t>Ty valadaryš nad lûtas′cû mora; kalì ǔzdymaûcca hvalì âgo, Ty ìh tajmueš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты скінуў Раава, як пабітага; моцнаю мышцай Тваёю расьсеяў ворагаў Тваіх.</t> </p><i> <t>Ty skìnuǔ Raava, âk pabìtaga; mocnaû myšcaj Tvaëû ras′seâǔ voragaǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Твае - нябёсы і Твая - зямля; сусьвет, і што напаўняе яго, Ты заснаваў.</t> </p><i> <t>Tvae - nâbësy ì Tvaâ - zâmlâ; sus′vet, ì što napaǔnâe âgo, Ty zasnavaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Поўнач і поўдзень Ты стварыў; Фавор і Ярмон зь імя Твайго радуюцца.</t> </p><i> <t>Poǔnač ì poǔdzen′ Ty stvaryǔ; Favor ì Ârmon z′ ìmâ Tvajgo raduûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Моцная мышца Твая, дужая рука, высокая правіца Твая!</t> </p><i> <t>Mocnaâ myšca Tvaâ, dužaâ ruka, vysokaâ pravìca Tvaâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Правасудзьдзе й істасьць - аснова трона Твайго; любасьць і праўда прад абліччам Тваім ходзяць.</t> </p><i> <t>Pravasudz′dze j ìstas′c′ - asnova trona Tvajgo; lûbas′c′ ì praǔda prad ablìččam Tvaìm hodzâc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасны народ, які ведае трубны кліч! Яны ходзяць у сьвятле аблічча Твайго, Госпадзе;</t> </p><i> <t>Dabraščasny narod, âkì vedae trubny klìč! Âny hodzâc′ u s′vâtle ablìčča Tvajgo, Gospadze;</t> </i>


text:
<pb/><t>а зь імя Твайго радуюцца кожны дзень, і праўдаю Тваёю хваляцца,</t> </p><i> <t>a z′ ìmâ Tvajgo raduûcca kožny dzen′, ì praǔdaû Tvaëû hvalâcca,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты акраса сілы іхняе, і добраю воляй Тваёю ўзвышаецца рог наш.</t> </p><i> <t>bo Ty akrasa sìly ìhnâe, ì dobraû volâj Tvaëû ǔzvyšaecca rog naš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад Госпада - шчыт наш, і ад Сьвятога Ізраілевага цар наш.</t> </p><i> <t>Ad Gospada - ščyt naš, ì ad S′vâtoga Ìzraìlevaga car naš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калісьці казаў Ты ва ўяве сьвятому Твайму і сказаў: "Я дапамог мужнаму, узьнёс абранца з народу.</t> </p><i> <t>Kalìs′cì kazaǔ Ty va ǔâve s′vâtomu Tvajmu ì skazaǔ: "Â dapamog mužnamu, uz′nës abranca z narodu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я здабыў Давіда, раба Майго, сьвятым алеем Маім памазаў яго.</t> </p><i> <t>Â zdabyǔ Davìda, raba Majgo, s′vâtym aleem Maìm pamazaǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рука Мая будзе зь ім, і мышца Мая ўмацуе яго.</t> </p><i> <t>Ruka Maâ budze z′ ìm, ì myšca Maâ ǔmacue âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вораг не пераможа яго, і сын беззаконьня ня ўцісьне яго.</t> </p><i> <t>Vorag ne peramoža âgo, ì syn bezzakon′nâ nâ ǔcìs′ne âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скрышу перад ім ворагаў ягоных, і паб'ю ненавісьнікаў ягоных,</t> </p><i> <t>Skryšu perad ìm voragaǔ âgonyh, ì pab'û nenavìs′nìkaǔ âgonyh,</t> </i>


text:
<pb/><t>і праўда Мая і ласка Мая зь ім, і Маім імем узвысіцца рог ягоны,</t> </p><i> <t>ì praǔda Maâ ì laska Maâ z′ ìm, ì Maìm ìmem uzvysìcca rog âgony,</t> </i>


text:
<pb/><t>і пакладу на мора руку ягоную, і на рэкі - правіцу ягоную</t> </p><i> <t>ì pakladu na mora ruku âgonuû, ì na rèkì - pravìcu âgonuû</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён будзе клікаць мяне: Ты Бацька мой, Бог мой і цьвярдыня ратунку майго..</t> </p><i> <t>Ën budze klìkac′ mâne: Ty Bac′ka moj, Bog moj ì c′vârdynâ ratunku majgo..</t> </i>


text:
<pb/><t>І Я зраблю яго першынцам, вышэйшым за цароў зямных,</t> </p><i> <t>Ì Â zrablû âgo peršyncam, vyšèjšym za caroǔ zâmnyh,</t> </i>


text:
<pb/><t>навек захаваю яму ласку Маю, і запавет Мой зь ім будзе правільны.</t> </p><i> <t>navek zahavaû âmu lasku Maû, ì zapavet Moj z′ ìm budze pravìl′ny.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прадоўжу навечна семя ягонае, і ягоны трон - як дні неба.</t> </p><i> <t>Ì pradoǔžu navečna semâ âgonae, ì âgony tron - âk dnì neba.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі сыны ягоныя пакінуць закон Мой, і ня будуць хадзіць паводле наказаў Маіх;</t> </p><i> <t>Kalì syny âgonyâ pakìnuc′ zakon Moj, ì nâ buduc′ hadzìc′ pavodle nakazaǔ Maìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>калі парушаць пастановы Мае, і загадаў Маіх не захаваюць:</t> </p><i> <t>kalì parušac′ pastanovy Mae, ì zagadaǔ Maìh ne zahavaûc′:</t> </i>


text:
<pb/><t>наведаю жазлом беззаконьне іхняе, і ўдарамі - няпраўду іхнюю;</t> </p><i> <t>navedaû žazlom bezzakon′ne ìhnâe, ì ǔdaramì - nâpraǔdu ìhnûû;</t> </i>


text:
<pb/><t>а ласкі Маёй не пазбаўлю яго, і не зьмяню ісьціны Маёй.</t> </p><i> <t>a laskì Maëj ne pazbaǔlû âgo, ì ne z′mânû ìs′cìny Maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не парушу запавету Майго, і не памяняю таго, што выйшла з вуснаў Маіх,</t> </p><i> <t>Ne parušu zapavetu Majgo, ì ne pamânâû tago, što vyjšla z vusnaǔ Maìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>Аднойчы прысягнуў сьвятасьцю Маёю: а ці зманю Давіду?</t> </p><i> <t>Adnojčy prysâgnuǔ s′vâtas′cû Maëû: a cì zmanû Davìdu?</t> </i>


text:
<pb/><t>Семя ягонае будзе вечна, і трон ягоны, як сонца, прада Мною;</t> </p><i> <t>Semâ âgonae budze večna, ì tron âgony, âk sonca, prada Mnoû;</t> </i>


text:
<pb/><t>вечна будзе цьвёрды, як месяц, і сьведка праўдзівы на нябёсах".</t> </p><i> <t>večna budze c′vërdy, âk mesâc, ì s′vedka praǔdzìvy na nâbësah".</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ты адкінуў і пагардзіў, угневаўся на памазанца Твайго;</t> </p><i> <t>Ale Ty adkìnuǔ ì pagardzìǔ, ugnevaǔsâ na pamazanca Tvajgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>занядбаў запавет з рабом Тваім, кінуў на зямлю вянок ягоны;</t> </p><i> <t>zanâdbaǔ zapavet z rabom Tvaìm, kìnuǔ na zâmlû vânok âgony;</t> </i>


text:
<pb/><t>разбурыў усе агароджы ягоныя, абярнуў у руіны крэпасьці ягоныя.</t> </p><i> <t>razburyǔ use agarodžy âgonyâ, abârnuǔ u ruìny krèpas′cì âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рабуюць яго ўсе, хто праходзіць дарогаю; пасьмешышчам стаўся ён суседзям сваім.</t> </p><i> <t>Rabuûc′ âgo ǔse, hto prahodzìc′ darogaû; pas′mešyščam staǔsâ ën susedzâm svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ўзвысіў правіцу супраціўцаў ягоных, парадаваў усіх ворагаў ягоных.</t> </p><i> <t>Ty ǔzvysìǔ pravìcu supracìǔcaǔ âgonyh, paradavaǔ usìh voragaǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты павярнуў назад лязо меча ягонага, і не ўмацаваў яго ў бітве;</t> </p><i> <t>Ty pavârnuǔ nazad lâzo meča âgonaga, ì ne ǔmacavaǔ âgo ǔ bìtve;</t> </i>


text:
<pb/><t>адабраў у яго бляск, і трон ягоны скінуў долу;</t> </p><i> <t>adabraǔ u âgo blâsk, ì tron âgony skìnuǔ dolu;</t> </i>


text:
<pb/><t>скараціў дні маладосьці ягонай, і пакрыў яго сорамам".</t> </p><i> <t>skaracìǔ dnì malados′cì âgonaj, ì pakryǔ âgo soramam".</t> </i>


text:
<pb/><t>Дакуль, Госпадзе, будзеш хавацца няспынна, будзе палаць лютасьць Твая, як вагонь?</t> </p><i> <t>Dakul′, Gospadze, budzeš havacca nâspynna, budze palac′ lûtas′c′ Tvaâ, âk vagon′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгадай, які век мой: на якую марноту стварыў Ты ўсіх сыноў чалавечых?</t> </p><i> <t>Prygadaj, âkì vek moj: na âkuû marnotu stvaryǔ Ty ǔsìh synoǔ čalavečyh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто зь людзей жыў - і ня бачыў сьмерці, выбавіў душу сваю ад рукі апраметнай?</t> </p><i> <t>Hto z′ lûdzej žyǔ - ì nâ bačyǔ s′mercì, vybavìǔ dušu svaû ad rukì aprametnaj?</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзе ранейшыя міласьці Твае, Госпадзе? Ты прысягаў Давіду ісьцінай Тваёю.</t> </p><i> <t>Dze ranejšyâ mìlas′cì Tvae, Gospadze? Ty prysâgaǔ Davìdu ìs′cìnaj Tvaëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгадай, Госпадзе, паганьбеньне рабоў Тваіх, якое нашу я ў нетрах маіх ад усіх моцных народаў,</t> </p><i> <t>Prygadaj, Gospadze, pagan′ben′ne raboǔ Tvaìh, âkoe našu â ǔ netrah maìh ad usìh mocnyh narodaǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>як бэсьцяць ворагі Твае, Госпадзе, як няславяць сьляды памазанца Твайго.</t> </p><i> <t>âk bès′câc′ voragì Tvae, Gospadze, âk nâslavâc′ s′lâdy pamazanca Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Гасподзь навечна! Амін, амін!</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Gaspodz′ navečna! Amìn, amìn!</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! Ты нам прыстанішча з роду ў род.</t> </p><i> <t>Gospadze! Ty nam prystanìšča z rodu ǔ rod.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перш чым нарадзіліся горы, і Ты стварыў зямлю і сусьвет, і ад веку да веку Ты - Бог.</t> </p><i> <t>Perš čym naradzìlìsâ gory, ì Ty stvaryǔ zâmlû ì sus′vet, ì ad veku da veku Ty - Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты вяртаеш чалавека ў тло, і кажаш: вярнецеся, сыны чалавечыя!</t> </p><i> <t>Ty vârtaeš čalaveka ǔ tlo, ì kažaš: vârnecesâ, syny čalavečyâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо прад вачыма Тваімі тысяча гадоў, як дзень учарашні, калі ён прыйшоў, як варта начная.</t> </p><i> <t>Bo prad vačyma Tvaìmì tysâča gadoǔ, âk dzen′ učarašnì, kalì ën pryjšoǔ, âk varta načnaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты быццам паводкаю зносіш іх; яны - як сон, як трава, што раніцаю вырастае, раніцаю цьвіце і зелянее, увечары вяне і сохне;</t> </p><i> <t>Ty byccam pavodkaû znosìš ìh; âny - âk son, âk trava, što ranìcaû vyrastae, ranìcaû c′vìce ì zelânee, uvečary vâne ì sohne;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо мы зьнікаем ад гневу Твайго, і ад лютасьці Тваёй мы разгубленыя.</t> </p><i> <t>bo my z′nìkaem ad gnevu Tvajgo, ì ad lûtas′cì Tvaëj my razgublenyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты паклаў прад Сабою правіны нашыя і нашы тайноты ў сьвятло аблічча Твайго.</t> </p><i> <t>Ty paklaǔ prad Saboû pravìny našyâ ì našy tajnoty ǔ s′vâtlo ablìčča Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе дні нашыя прайшлі ў гневе Тваім; мы трацім гады нашыя, нібы гук.</t> </p><i> <t>Use dnì našyâ prajšlì ǔ gneve Tvaìm; my tracìm gady našyâ, nìby guk.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзён гадоў нашых - семдзесят гадоў; а пры большай моцы восемдзесят гадоў; а самая лепшая іх пара - праца і хвароба, бо праходзяць хутка, і мы ляцім.</t> </p><i> <t>Dzën gadoǔ našyh - semdzesât gadoǔ; a pry bol′šaj mocy vosemdzesât gadoǔ; a samaâ lepšaâ ìh para - praca ì hvaroba, bo prahodzâc′ hutka, ì my lâcìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто ведае сілу гневу Твайго, і лютасьць Тваю па меры страху Твайго?</t> </p><i> <t>Hto vedae sìlu gnevu Tvajgo, ì lûtas′c′ Tvaû pa mery strahu Tvajgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>Навучы нас так лічыць нашыя дні, каб нам мудрае сэрца набыць.</t> </p><i> <t>Navučy nas tak lìčyc′ našyâ dnì, kab nam mudrae sèrca nabyc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Павярніся, Госпадзе! Дакуль? Умілажалься з рабоў Тваіх,</t> </p><i> <t>Pavârnìsâ, Gospadze! Dakul′? Umìlažal′sâ z raboǔ Tvaìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>раніцай насыці нас міласэрнасьцю Тваёю, і мы будзем радавацца і весяліцца ўсе дні нашыя.</t> </p><i> <t>ranìcaj nasycì nas mìlasèrnas′cû Tvaëû, ì my budzem radavacca ì vesâlìcca ǔse dnì našyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разьвесялі нас за дні, калі Ты пабіваў нас, за леты, калі мы бачылі нягоды.</t> </p><i> <t>Raz′vesâlì nas za dnì, kalì Ty pabìvaǔ nas, za lety, kalì my bačylì nâgody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай выявіцца на рабах Тваіх дзея Твая, і на сынах іхніх - слава Твая;</t> </p><i> <t>Haj vyâvìcca na rabah Tvaìh dzeâ Tvaâ, ì na synah ìhnìh - slava Tvaâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>і хай будзе добрая воля Госпада Бога нашага на нас, і ў дзеях рук нашых пасабляй нам, у дзеях рук нашых пасабляй.</t> </p><i> <t>ì haj budze dobraâ volâ Gospada Boga našaga na nas, ì ǔ dzeâh ruk našyh pasablâj nam, u dzeâh ruk našyh pasablâj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пахвальная песьня Давідава. Хто жыве пад аслонаю Ўсявышняга, той пакоіцца ў засені Ўсемагутнага,</t> </p><i> <t>Pahval′naâ pes′nâ Davìdava. Hto žyve pad aslonaû Ǔsâvyšnâga, toj pakoìcca ǔ zasenì Ǔsemagutnaga,</t> </i>


text:
<pb/><t>кажа Госпаду: прыстанішча мне і Заступніку мой, Божа мой, на Цябе спадзяюся!</t> </p><i> <t>kaža Gospadu: prystanìšča mne ì Zastupnìku moj, Boža moj, na Câbe spadzâûsâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён цябе вызваліць зь сетак лаўца, ад пагібельнай пошасьці;</t> </p><i> <t>Ën câbe vyzvalìc′ z′ setak laǔca, ad pagìbel′naj pošas′cì;</t> </i>


text:
<pb/><t>пер'ем Сваім Ён цябе ўзасьціць, і пад крыльлем ягоным убясьпечышся; шчыт і аслона - ісьціна Ягоная.</t> </p><i> <t>per'em Svaìm Ën câbe ǔzas′cìc′, ì pad kryl′lem âgonym ubâs′pečyšsâ; ščyt ì aslona - ìs′cìna Âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не збаішся страху начнога, ні стралы, што ўдзень пралятае,</t> </p><i> <t>Ne zbaìšsâ strahu načnoga, nì straly, što ǔdzen′ pralâtae,</t> </i>


text:
<pb/><t>ні пошасьці, што ў цемры ходзіць, ані пошасьці, што нішчыць апоўдні.</t> </p><i> <t>nì pošas′cì, što ǔ cemry hodzìc′, anì pošas′cì, što nìščyc′ apoǔdnì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Упадзе тысяча побач з табою, і дзесяць тысяч праваруч ад цябе; але да цябе не наблізіцца:</t> </p><i> <t>Upadze tysâča pobač z taboû, ì dzesâc′ tysâč pravaruč ad câbe; ale da câbe ne nablìzìcca:</t> </i>


text:
<pb/><t>толькі глядзецьмеш вачыма тваімі і ўбачыш помсту бязбожнікам.</t> </p><i> <t>tol′kì glâdzec′meš vačyma tvaìmì ì ǔbačyš pomstu bâzbožnìkam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо сказаў Ты: Гасподзь - надзея мая; Усявышняга выбраў ты прыстанішчам тваім;</t> </p><i> <t>Bo skazaǔ Ty: Gaspodz′ - nadzeâ maâ; Usâvyšnâga vybraǔ ty prystanìščam tvaìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>ліха цябе не спаткае, і пошасьць жытла твайго не зачэпіць;</t> </p><i> <t>lìha câbe ne spatkae, ì pošas′c′ žytla tvajgo ne začèpìc′;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо анёлам Сваім наказвае пра цябе - ахоўваць цябе на ўсіх дарогах тваіх,</t> </p><i> <t>bo anëlam Svaìm nakazvae pra câbe - ahoǔvac′ câbe na ǔsìh darogah tvaìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>і на руках цябе панясуць, каб не спатыкнуўся ты аб камень нагою тваёю;</t> </p><i> <t>ì na rukah câbe panâsuc′, kab ne spatyknuǔsâ ty ab kamen′ nagoû tvaëû;</t> </i>


text:
<pb/><t>на асьпіда і васіліска наступіш і патопчаш ільва і дракона.</t> </p><i> <t>na as′pìda ì vasìlìska nastupìš ì patopčaš ìl′va ì drakona.</t> </i>


text:
<pb/><t>"За тое, што ён палюбіў Мяне, уратую яго; абараню яго, бо ён спазнаў імя Маё.</t> </p><i> <t>"Za toe, što ën palûbìǔ Mâne, uratuû âgo; abaranû âgo, bo ën spaznaǔ ìmâ Maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакліча Мяне і пачую яго: зь ім Я ў жалобе, вызвалю яго, і праслаўлю яго;</t> </p><i> <t>Paklìča Mâne ì pačuû âgo: z′ ìm Â ǔ žalobe, vyzvalû âgo, ì praslaǔlû âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>даўжынёю дзён напоўню яго, і пакажу яму выратаваньне Маё".</t> </p><i> <t>daǔžynëû dzën napoǔnû âgo, ì pakažu âmu vyratavan′ne Maë".</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабро ёсьць - славіць Госпада і сьпяваць імю Твайму, Усявышні,</t> </p><i> <t>Dabro ës′c′ - slavìc′ Gospada ì s′pâvac′ ìmû Tvajmu, Usâvyšnì,</t> </i>


text:
<pb/><t>абвяшчаць раніцай ласку Тваю і праўду Тваю ўначы,</t> </p><i> <t>abvâščac′ ranìcaj lasku Tvaû ì praǔdu Tvaû ǔnačy,</t> </i>


text:
<pb/><t>на дзесяціструнным і на псалтыры, зь песьняю на арфе.</t> </p><i> <t>na dzesâcìstrunnym ì na psaltyry, z′ pes′nâû na arfe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Ты ўсьцешыў мяне, Госпадзе, тварэньнем Тваім; я захапляюся дзеямі рук Тваіх.</t> </p><i> <t>Bo Ty ǔs′cešyǔ mâne, Gospadze, tvarèn′nem Tvaìm; â zahaplâûsâ dzeâmì ruk Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Якія вялікія дзеі Твае, Госпадзе! дзівосна глыбокія помыслы Твае:</t> </p><i> <t>Âkìâ vâlìkìâ dzeì Tvae, Gospadze! dzìvosna glybokìâ pomysly Tvae:</t> </i>


text:
<pb/><t>Чалавек няцямны ня ведае, і недавумак не разумее таго.</t> </p><i> <t>Čalavek nâcâmny nâ vedae, ì nedavumak ne razumee tago.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тым часам як бязбожныя растуць, бы трава, і ліхадзеі квітнеюць, каб зьнікнуць навечна, -</t> </p><i> <t>Tym časam âk bâzbožnyâ rastuc′, by trava, ì lìhadzeì kvìtneûc′, kab z′nìknuc′ navečna, -</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, ворагі Твае, Госпадзе, - вось, ворагі Твае гінуць, і рассыпаюцца ўсе ліхадзеі;</t> </p><i> <t>Bo vos′, voragì Tvae, Gospadze, - vos′, voragì Tvae gìnuc′, ì rassypaûcca ǔse lìhadzeì;</t> </i>


text:
<pb/><t>а мой рог Ты падымаеш, як рог аднарога, і я ўмашчаны сьвежым алеем;</t> </p><i> <t>a moj rog Ty padymaeš, âk rog adnaroga, ì â ǔmaščany s′vežym aleem;</t> </i>


text:
<pb/><t>і вока маё глядзіць на ворагаў маіх, і вушы мае чуюць пра паўсталых на мяне злыдняў.</t> </p><i> <t>ì voka maë glâdzìc′ na voragaǔ maìh, ì vušy mae čuûc′ pra paǔstalyh na mâne zlydnâǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праведнік цьвіце, як пальма, узвышаецца, быццам кедр на Ліване.</t> </p><i> <t>Pravednìk c′vìce, âk pal′ma, uzvyšaecca, byccam kedr na Lìvane.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасаджаныя ў доме Гасподнім, яны цьвітуць на падворках Бога нашага;</t> </p><i> <t>Pasadžanyâ ǔ dome Gaspodnìm, âny c′vìtuc′ na padvorkah Boga našaga;</t> </i>


text:
<pb/><t>яны і ў старасьці пладаносныя, сакавітыя і сьвежыя,</t> </p><i> <t>âny ì ǔ staras′cì pladanosnyâ, sakavìtyâ ì s′vežyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб абвяшчаць, што Гасподзь справядлівы, цьвярдыня мая, і няма ў Ім няпраўды</t> </p><i> <t>kab abvâščac′, što Gaspodz′ spravâdlìvy, c′vârdynâ maâ, ì nâma ǔ Ìm nâpraǔdy</t> </i>


text:
<pb/><t>Пахвальная песьня Давідава. У дзень суботні, калі заселена зямля. Царуе Гасподзь; Ён у веліч убраны, убраны Гасподзь у магутнасьць і перапаясаны: сусьвет таму цьвёрды, ня зрушыцца.</t> </p><i> <t>Pahval′naâ pes′nâ Davìdava. U dzen′ subotnì, kalì zaselena zâmlâ. Carue Gaspodz′; Ën u velìč ubrany, ubrany Gaspodz′ u magutnas′c′ ì perapaâsany: sus′vet tamu c′vërdy, nâ zrušycca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Трон Твой угрунтаваны спаконвечна; Ты - ад вечнасьці.</t> </p><i> <t>Tron Tvoj ugruntavany spakonvečna; Ty - ad večnas′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узвышаюць рэкі, Госпадзе, узвышаюць рэкі голас свой, узвышаюць рэкі хвалі свае.</t> </p><i> <t>Uzvyšaûc′ rèkì, Gospadze, uzvyšaûc′ rèkì golas svoj, uzvyšaûc′ rèkì hvalì svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але над шумам водаў вялікіх, моцных хваляў марскіх, моцны ў вышыных Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ale nad šumam vodaǔ vâlìkìh, mocnyh hvalâǔ marskìh, mocny ǔ vyšynyh Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьведчаньні Твае бяз сумненьня пэўныя. Дому Твайму, Госпадзе, належыць сьвятасьць на доўгія дні.</t> </p><i> <t>S′vedčan′nì Tvae bâz sumnen′nâ pèǔnyâ. Domu Tvajmu, Gospadze, naležyc′ s′vâtas′c′ na doǔgìâ dnì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давідава ў чацьвёрты дзень тыдня. Божа помсты, Госпадзе. Божа помсты, акажы Сябе!</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìdava ǔ čac′vërty dzen′ tydnâ. Boža pomsty, Gospadze. Boža pomsty, akažy Sâbe!</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўстань, Судзьдзя зямлі, аддай ганарліўцам адплату.</t> </p><i> <t>Paǔstan′, Sudz′dzâ zâmlì, addaj ganarlìǔcam adplatu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дакуль, Госпадзе, бязбожнікі, дакуль бязбожнікі радавацца будуць?</t> </p><i> <t>Dakul′, Gospadze, bâzbožnìkì, dakul′ bâzbožnìkì radavacca buduc′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны вырыгаюць дзёрзкія словы; пышаюцца ўсе беззаконьнікі;</t> </p><i> <t>Âny vyrygaûc′ dzërzkìâ slovy; pyšaûcca ǔse bezzakon′nìkì;</t> </i>


text:
<pb/><t>топчуць народ Твой, Госпадзе, прыгнятаюць спадчыну Тваю.</t> </p><i> <t>topčuc′ narod Tvoj, Gospadze, prygnâtaûc′ spadčynu Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Удаву і прыхадня забіваюць, і мардуюць сіротак,</t> </p><i> <t>Udavu ì pryhadnâ zabìvaûc′, ì marduûc′ sìrotak,</t> </i>


text:
<pb/><t>і кажуць: ня ўбачыць Гасподзь, і не даведаецца Бог Якаваў.</t> </p><i> <t>ì kažuc′: nâ ǔbačyc′ Gaspodz′, ì ne davedaecca Bog Âkavaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Схамянецеся, бязглуздыя людзі! калі вы паразумнееце, недавумкі?</t> </p><i> <t>Shamânecesâ, bâzgluzdyâ lûdzì! kalì vy parazumneece, nedavumkì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба Той, што вуха наставіў, не пачуе? і Той, Хто вока стварыў, ня ўбачыць?</t> </p><i> <t>Hìba Toj, što vuha nastavìǔ, ne pačue? ì Toj, Hto voka stvaryǔ, nâ ǔbačyc′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто настаўляе народы, ці ж ня выкрые, - Той, Хто вучыць чалавека разуменьню?</t> </p><i> <t>Hto nastaǔlâe narody, cì ž nâ vykrye, - Toj, Hto vučyc′ čalaveka razumen′nû?</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь ведае думкі чалавечыя, што яны марныя.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ vedae dumkì čalavečyâ, što âny marnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасны той чалавек, якога настаўляеш Ты, Госпадзе, і вучыш законам Тваім,</t> </p><i> <t>Dabraščasny toj čalavek, âkoga nastaǔlâeš Ty, Gospadze, ì vučyš zakonam Tvaìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб даць яму спакой у бядотныя дні, пакуль бязбожнаму будзе выкапана яма!</t> </p><i> <t>kab dac′ âmu spakoj u bâdotnyâ dnì, pakul′ bâzbožnamu budze vykapana âma!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо не адкіне Гасподзь народу Свайго і не пакіне спадчыны Сваёй.</t> </p><i> <t>Bo ne adkìne Gaspodz′ narodu Svajgo ì ne pakìne spadčyny Svaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо суд вернецца да праўды, і за ім усе, хто шчырыя сэрцам.</t> </p><i> <t>Bo sud vernecca da praǔdy, ì za ìm use, hto ščyryâ sèrcam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто паўстане за мяне супроць злыдняў? хто стане за мяне супроць ліхадзеяў?</t> </p><i> <t>Hto paǔstane za mâne suproc′ zlydnâǔ? hto stane za mâne suproc′ lìhadzeâǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б не Гасподзь быў мне памочнікам, неўзабаве ўсялілася б душа мая ў моўчу.</t> </p><i> <t>Kalì b ne Gaspodz′ byǔ mne pamočnìkam, neǔzabave ǔsâlìlasâ b duša maâ ǔ moǔču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі я казаў: хістаецца нага мая, - ласка Твая, Госпадзе, падтрымала мяне.</t> </p><i> <t>Kalì â kazaǔ: hìstaecca naga maâ, - laska Tvaâ, Gospadze, padtrymala mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пры памнажэньні смуткаў маіх у сэрцы маім, суцяшэньні Твае душу маю шчасьцяць.</t> </p><i> <t>Pry pamnažèn′nì smutkaǔ maìh u sèrcy maìm, sucâšèn′nì Tvae dušu maû ščas′câc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці стане каля Цябе седала душагубаў, якія гвалт намышляюць насуперак закону?</t> </p><i> <t>Cì stane kalâ Câbe sedala dušagubaǔ, âkìâ gvalt namyšlâûc′ nasuperak zakonu?</t> </i>


text:
<pb/><t>Натоўпам ідуць яны на душу праведніка, і асуджаюць кроў невінаватую.</t> </p><i> <t>Natoǔpam ìduc′ âny na dušu pravednìka, ì asudžaûc′ kroǔ nevìnavatuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Гасподзь - абарона мая, і Бог мой - цьвярдыня прытулку майго,</t> </p><i> <t>Ale Gaspodz′ - abarona maâ, ì Bog moj - c′vârdynâ prytulku majgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>і аберне на іх беззаконьне іхняе, і зладзействам іхнім вынішчыць іх, вынішчыць іх Гасподзь Бог наш.</t> </p><i> <t>ì aberne na ìh bezzakon′ne ìhnâe, ì zladzejstvam ìhnìm vynìščyc′ ìh, vynìščyc′ ìh Gaspodz′ Bog naš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пахвальная песьня Давідава. Прыйдзеце, засьпяваем Госпаду, усклікнем Богу, цьвярдыні ратунку нашага;</t> </p><i> <t>Pahval′naâ pes′nâ Davìdava. Pryjdzece, zas′pâvaem Gospadu, usklìknem Bogu, c′vârdynì ratunku našaga;</t> </i>


text:
<pb/><t>станьма прад абліччам Ягоным з хвалою, у песьнях усклікнем Яму,</t> </p><i> <t>stan′ma prad ablìččam Âgonym z hvaloû, u pes′nâh usklìknem Âmu,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Гасподзь ёсьць Бог вялікі і Цар над усімі багамі.</t> </p><i> <t>bo Gaspodz′ ës′c′ Bog vâlìkì ì Car nad usìmì bagamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>У руцэ Ягонай глыбіні зямлі, і вяршыні гор - Ягоныя;</t> </p><i> <t>U rucè Âgonaj glybìnì zâmlì, ì vâršynì gor - Âgonyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ягонае - мора, і Ён стварыў яго, і сушу стварылі рукі Ягоныя.</t> </p><i> <t>Âgonae - mora, ì Ën stvaryǔ âgo, ì sušu stvarylì rukì Âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыйдзеце, паклонімся і прыпадзем, укленчым прад абліччам Госпада, Творцы нашага,</t> </p><i> <t>Pryjdzece, paklonìmsâ ì prypadzem, uklenčym prad ablìččam Gospada, Tvorcy našaga,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ён ёсьць Бог наш, і мы - людзі паствы Ягонай і авечкі рукі Ягонай. О, калі б вы сёньня паслухалі голасу Яго:</t> </p><i> <t>bo Ën ës′c′ Bog naš, ì my - lûdzì pastvy Âgonaj ì avečkì rukì Âgonaj. O, kalì b vy sën′nâ pasluhalì golasu Âgo:</t> </i>


text:
<pb/><t>"ня ўпускайце жорсткасьць у сэрца вашае, як у Мэрыве, як у дзень спакушэньня ў пустыні,</t> </p><i> <t>"nâ ǔpuskajce žorstkas′c′ u sèrca vašae, âk u Mèryve, âk u dzen′ spakušèn′nâ ǔ pustynì,</t> </i>


text:
<pb/><t>дзе спакушалі Мяне бацькі вашыя, выпрабоўвалі Мяне, і бачылі дзею Маю.</t> </p><i> <t>dze spakušalì Mâne bac′kì vašyâ, vypraboǔvalì Mâne, ì bačylì dzeû Maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сорак гадоў раздражняў Мяне род гэты, Я сказаў: гэта народ, які заблудзіўся сэрцам; яны не спазналі дарог Маіх;</t> </p><i> <t>Sorak gadoǔ razdražnâǔ Mâne rod gèty, Â skazaǔ: gèta narod, âkì zabludzìǔsâ sèrcam; âny ne spaznalì darog Maìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>і таму прысягнуў Я ў гневе Маім, што яны ня ўвойдуць у Мой спакой".</t> </p><i> <t>ì tamu prysâgnuǔ Â ǔ gneve Maìm, što âny nâ ǔvojduc′ u Moj spakoj".</t> </i>


text:
<pb/><t>Пахвальная песьня Давідава. На будову дома. Засьпявайце Госпаду песьню новую; засьпявайце Госпаду, уся зямля;</t> </p><i> <t>Pahval′naâ pes′nâ Davìdava. Na budovu doma. Zas′pâvajce Gospadu pes′nû novuû; zas′pâvajce Gospadu, usâ zâmlâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>сьпявайце Госпаду, дабраслаўляйце імя Ягонае, зьвястуйце дзень у дзень выратаваньне Ягонае;</t> </p><i> <t>s′pâvajce Gospadu, dabraslaǔlâjce ìmâ Âgonae, z′vâstujce dzen′ u dzen′ vyratavan′ne Âgonae;</t> </i>


text:
<pb/><t>абвяшчайце ў народах славу Ягоную, ва ўсіх плямёнах дзівосы Ягоныя;</t> </p><i> <t>abvâščajce ǔ narodah slavu Âgonuû, va ǔsìh plâmënah dzìvosy Âgonyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вялікі Гасподзь і праслаўлены, грозны Ён над багамі ўсімі.</t> </p><i> <t>bo vâlìkì Gaspodz′ ì praslaǔleny, grozny Ën nad bagamì ǔsìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ўсе багі народаў - ідалы, а Гасподзь нябёсы стварыў.</t> </p><i> <t>Bo ǔse bagì narodaǔ - ìdaly, a Gaspodz′ nâbësy stvaryǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слава і веліч прад абліччам Ягоным, сіла і вялікае хараство ў сьвятыні Ягонай.</t> </p><i> <t>Slava ì velìč prad ablìččam Âgonym, sìla ì vâlìkae harastvo ǔ s′vâtynì Âgonaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дайце Госпаду, плямёны народаў, дайце Госпаду славу і гонар;</t> </p><i> <t>Dajce Gospadu, plâmëny narodaǔ, dajce Gospadu slavu ì gonar;</t> </i>


text:
<pb/><t>дайце Госпаду славу імя Ягонага, нясеце дары, і ідзеце ў двары Ягоныя;</t> </p><i> <t>dajce Gospadu slavu ìmâ Âgonaga, nâsece dary, ì ìdzece ǔ dvary Âgonyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>пакланецеся Госпаду ў аздобе сьвятыні. Трымцеце прад абліччам Ягоным, уся зямля!</t> </p><i> <t>paklanecesâ Gospadu ǔ azdobe s′vâtynì. Trymcece prad ablìččam Âgonym, usâ zâmlâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Скажэце народам: валадарыць Гасподзь! таму сусьвет цьвёрды, не пахісьнецца. Ён будзе судзіць народы па праўдзе.</t> </p><i> <t>Skažèce narodam: valadaryc′ Gaspodz′! tamu sus′vet c′vërdy, ne pahìs′necca. Ën budze sudzìc′ narody pa praǔdze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай весяляцца нябёсы, і хай радуецца зямля; хай шуміць мора і ўсё, што ў ім;</t> </p><i> <t>Haj vesâlâcca nâbësy, ì haj raduecca zâmlâ; haj šumìc′ mora ì ǔsë, što ǔ ìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай радуецца поле і ўсё, што на ім, і хай сьпяваюць тады ўсе дрэвы ў дубровах</t> </p><i> <t>haj raduecca pole ì ǔsë, što na ìm, ì haj s′pâvaûc′ tady ǔse drèvy ǔ dubrovah</t> </i>


text:
<pb/><t>прад абліччам Госпада, бо ідзе судзіць зямлю. Ён будзе судзіць сусьвет па праўдзе, і народы паводле ісьціны Сваёй.</t> </p><i> <t>prad ablìččam Gospada, bo ìdze sudzìc′ zâmlû. Ën budze sudzìc′ sus′vet pa praǔdze, ì narody pavodle ìs′cìny Svaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давіда, калі ўладжвалася зямля ягоная. Валадарыць Гасподзь: хай радуецца зямля; хай весяляцца шматлікія выспы.</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìda, kalì ǔladžvalasâ zâmlâ âgonaâ. Valadaryc′ Gaspodz′: haj raduecca zâmlâ; haj vesâlâcca šmatlìkìâ vyspy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хмара і змрок навокал Яго; праўда і суд - аснова трона Ягонага.</t> </p><i> <t>Hmara ì zmrok navokal Âgo; praǔda ì sud - asnova trona Âgonaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прад Ім ідзе вагонь, і наўкол выпальвае ворагаў Ягоных.</t> </p><i> <t>Prad Ìm ìdze vagon′, ì naǔkol vypal′vae voragaǔ Âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Маланкі Ягоныя асьвятляюць сусьвет; зямля бачыць, і трымціць.</t> </p><i> <t>Malankì Âgonyâ as′vâtlâûc′ sus′vet; zâmlâ bačyc′, ì trymcìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Горы, як воск, растаюць ад аблічча Гасподняга, ад аблічча Госпада ўсёй зямлі.</t> </p><i> <t>Gory, âk vosk, rastaûc′ ad ablìčča Gaspodnâga, ad ablìčča Gospada ǔsëj zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нябёсы абвяшчаюць праўду Ягоную, і ўсе народы бачаць славу Ягоную.</t> </p><i> <t>Nâbësy abvâščaûc′ praǔdu Âgonuû, ì ǔse narody bačac′ slavu Âgonuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пасаромяцца ўсе, хто служыць балванам, хто хваліцца ідаламі. Пакланецеся Яму, усе багі.</t> </p><i> <t>Haj pasaromâcca ǔse, hto služyc′ balvanam, hto hvalìcca ìdalamì. Paklanecesâ Âmu, use bagì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чуе Сіён, і радуецца, і весяляцца дочкі Юдавы дзеля судоў Тваіх, Госпадзе,</t> </p><i> <t>Čue Sìën, ì raduecca, ì vesâlâcca dočkì Ûdavy dzelâ sudoǔ Tvaìh, Gospadze,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ты, Госпадзе, высокі над усёю зямлёю, узьнесены над усімі божышчамі.</t> </p><i> <t>bo Ty, Gospadze, vysokì nad usëû zâmlëû, uz′neseny nad usìmì božyščamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто любіць Госпада, ненавідзьце зло! Ён захоўвае душы сьвятых Сваіх; з рукі бязбожных вызваляе іх.</t> </p><i> <t>Hto lûbìc′ Gospada, nenavìdz′ce zlo! Ën zahoǔvae dušy s′vâtyh Svaìh; z rukì bâzbožnyh vyzvalâe ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьвятло зьзяе на праведніка, і на тых, хто справядлівы сэрцам, лье весялосьць.</t> </p><i> <t>S′vâtlo z′zâe na pravednìka, ì na tyh, hto spravâdlìvy sèrcam, l′e vesâlos′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радуйцеся, праведныя, у Госпадзе, і слаўце памяць сьвятыні Ягонай.</t> </p><i> <t>Radujcesâ, pravednyâ, u Gospadze, ì slaǔce pamâc′ s′vâtynì Âgonaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давідава. Засьпявайце Госпаду новую песьню; бо Ён дзівосы стварыў. Ягоная правіца і сьвятая мышца Ягоная прынесьлі Яму перамогу.</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìdava. Zas′pâvajce Gospadu novuû pes′nû; bo Ën dzìvosy stvaryǔ. Âgonaâ pravìca ì s′vâtaâ myšca Âgonaâ prynes′lì Âmu peramogu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паказаў Гасподзь выратаваньне Сваё, адкрыў перад вачыма народаў праўду Сваю.</t> </p><i> <t>Pakazaǔ Gaspodz′ vyratavan′ne Svaë, adkryǔ perad vačyma narodaǔ praǔdu Svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Успомніў Ён міласьць Сваю да Якава і вернасьць Сваю да дома Ізраілевага. Усе канцы зямлі ўбачылі ратунак Бога нашага.</t> </p><i> <t>Uspomnìǔ Ën mìlas′c′ Svaû da Âkava ì vernas′c′ Svaû da doma Ìzraìlevaga. Use kancy zâmlì ǔbačylì ratunak Boga našaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усклікайце Госпаду, уся зямля; радуйцеся, весялецеся і сьпявайце;</t> </p><i> <t>Usklìkajce Gospadu, usâ zâmlâ; radujcesâ, vesâlecesâ ì s′pâvajce;</t> </i>


text:
<pb/><t>сьпявайце Госпаду з арфаю, з арфаю і з псальмамі;</t> </p><i> <t>s′pâvajce Gospadu z arfaû, z arfaû ì z psal′mamì;</t> </i>


text:
<pb/><t>з гукамі труб і рога радуйцеся прад Валадаром Госпадам.</t> </p><i> <t>z gukamì trub ì roga radujcesâ prad Valadarom Gospadam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай шуміць мора і ўсё, што ў ім, сусьвет і ўсё, што жыве ў ім;</t> </p><i> <t>Haj šumìc′ mora ì ǔsë, što ǔ ìm, sus′vet ì ǔsë, što žyve ǔ ìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай у далоні пляскаюць рэкі; хай радуюцца разам горы</t> </p><i> <t>haj u dalonì plâskaûc′ rèkì; haj raduûcca razam gory</t> </i>


text:
<pb/><t>прад абліччам Госпада; бо Ён ідзе судзіць зямлю. Ён будзе судзіць сусьвет справядліва і народы - па праўдзе.</t> </p><i> <t>prad ablìččam Gospada; bo Ën ìdze sudzìc′ zâmlû. Ën budze sudzìc′ sus′vet spravâdlìva ì narody - pa praǔdze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давідава. Валадарыць Гасподзь: хай дрыжаць народы! Ён сядзіць на херувімах: хай трасецца зямля!</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìdava. Valadaryc′ Gaspodz′: haj dryžac′ narody! Ën sâdzìc′ na heruvìmah: haj trasecca zâmlâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь на Сіёне вялікі, і высокі Ён над усімі народамі.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ na Sìëne vâlìkì, ì vysokì Ën nad usìmì narodamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай славіць вялікае і грознае імя Тваё: сьвятое яно!</t> </p><i> <t>Haj slavìc′ vâlìkae ì groznae ìmâ Tvaë: s′vâtoe âno!</t> </i>


text:
<pb/><t>І магутнасьць цара любіць суд. Ты сьцьвердзіў справядлівасьць; суд і праўду Ты ўчыніў у Якаве.</t> </p><i> <t>Ì magutnas′c′ cara lûbìc′ sud. Ty s′c′verdzìǔ spravâdlìvas′c′; sud ì praǔdu Ty ǔčynìǔ u Âkave.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праслаўляйце Госпада, Бога нашага, і пакланяйцеся падножжу Ягонаму: сьвятое яно!</t> </p><i> <t>Praslaǔlâjce Gospada, Boga našaga, ì paklanâjcesâ padnožžu Âgonamu: s′vâtoe âno!</t> </i>


text:
<pb/><t>Майсей і Аарон паміж сьвятарамі, і Самуіл паміж тымі, хто кліча імя Ягонае, клікаў да Госпада, і Ён слухаў іх;</t> </p><i> <t>Majsej ì Aaron pamìž s′vâtaramì, ì Samuìl pamìž tymì, hto klìča ìmâ Âgonae, klìkaǔ da Gospada, ì Ën sluhaǔ ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>У слупе хмарным прамаўляў Ён да іх; яны захоўвалі Яго запаведзі і пастановы, якія Ён даў ім.</t> </p><i> <t>U slupe hmarnym pramaǔlâǔ Ën da ìh; âny zahoǔvalì Âgo zapavedzì ì pastanovy, âkìâ Ën daǔ ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе, Божа наш! Ты слухаў іх; Ты быў ім Богам, Які даруе і карае за дзеі іхнія.</t> </p><i> <t>Gospadze, Boža naš! Ty sluhaǔ ìh; Ty byǔ ìm Bogam, Âkì darue ì karae za dzeì ìhnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праслаўляйце Госпада, Бога нашага, і пакланяйцеся на сьвятой гары Ягонай; бо сьвяты Гасподзь, Бог наш.</t> </p><i> <t>Praslaǔlâjce Gospada, Boga našaga, ì paklanâjcesâ na s′vâtoj gary Âgonaj; bo s′vâty Gaspodz′, Bog naš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе людзі хай славяць Бога Псальма. Усклікніце Госпаду, уся зямля!</t> </p><i> <t>Use lûdzì haj slavâc′ Boga Psal′ma. Usklìknìce Gospadu, usâ zâmlâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Служэце Госпаду з радасьцю; ідзеце прад абліччам Ягоным з пахвалою!</t> </p><i> <t>Služèce Gospadu z radas′cû; ìdzece prad ablìččam Âgonym z pahvaloû!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ведайце, што Гасподзь ёсьць Бог, што Ён стварыў нас, і мы - Ягоныя, Ягоны народ і авечкі паствы Ягонай.</t> </p><i> <t>Vedajce, što Gaspodz′ ës′c′ Bog, što Ën stvaryǔ nas, ì my - Âgonyâ, Âgony narod ì avečkì pastvy Âgonaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уваходзьце ў браму Ягоную з праслаўленьнем, у двары Ягоныя - з пахвалою. Слаўце Яго, дабраслаўляйце імя Ягонае.</t> </p><i> <t>Uvahodz′ce ǔ bramu Âgonuû z praslaǔlen′nem, u dvary Âgonyâ - z pahvaloû. Slaǔce Âgo, dabraslaǔlâjce ìmâ Âgonae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо добры Гасподзь: міласьць Ягоная навечна, і праўда Ягоная з роду ў род.</t> </p><i> <t>Bo dobry Gaspodz′: mìlas′c′ Âgonaâ navečna, ì praǔda Âgonaâ z rodu ǔ rod.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давідава. Пра міласьць і суд буду сьпяваць: Табе, Госпадзе, буду сьпяваць.</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìdava. Pra mìlas′c′ ì sud budu s′pâvac′: Tabe, Gospadze, budu s′pâvac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Думаць буду пра шлях беззаганны: калі прыйдзеш Ты да мяне? Буду хадзіць у беззаганнасьці сэрца майго сярод дома майго.</t> </p><i> <t>Dumac′ budu pra šlâh bezzaganny: kalì pryjdzeš Ty da mâne? Budu hadzìc′ u bezzagannas′cì sèrca majgo sârod doma majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не пакладу перад вачыма маімі непатрэбнае рэчы; дзею злачынную я ненавіджу; ня прыстане яна да мяне.</t> </p><i> <t>Ne pakladu perad vačyma maìmì nepatrèbnae rèčy; dzeû zlačynnuû â nenavìdžu; nâ prystane âna da mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сэрца разбэшчанае будзе далёка ад мяне, ліхога я ведаць ня буду.</t> </p><i> <t>Sèrca razbèščanae budze dalëka ad mâne, lìhoga â vedac′ nâ budu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таго, хто таемна паклёпнічае на блізкага свайго, праганю; ганарыстага вачамі і пагардлівага сэрцам не патрываю.</t> </p><i> <t>Tago, hto taemna paklëpnìčae na blìzkaga svajgo, praganû; ganarystaga vačamì ì pagardlìvaga sèrcam ne patryvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вочы мае - на верных зямлі, каб яны заставаліся пры мне; хто ходзіць дарогаю беззаганнасьці, той будзе служыць мне.</t> </p><i> <t>Vočy mae - na vernyh zâmlì, kab âny zastavalìsâ pry mne; hto hodzìc′ darogaû bezzagannas′cì, toj budze služyc′ mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня жыцьме ў доме маім той, хто ўчыняе падступна; і хто няпраўду гаворыць, ня стане перад вачыма маімі.</t> </p><i> <t>Nâ žyc′me ǔ dome maìm toj, hto ǔčynâe padstupna; ì hto nâpraǔdu gavoryc′, nâ stane perad vačyma maìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>З самае раніцы буду зьнішчаць усіх бязбожных зямлі, каб выкарчаваць з горада Гасподняга ўсіх, хто злачынства ўчыняе.</t> </p><i> <t>Z samae ranìcy budu z′nìščac′ usìh bâzbožnyh zâmlì, kab vykarčavac′ z gorada Gaspodnâga ǔsìh, hto zlačynstva ǔčynâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Малітва спрагненага, калі ён смуткуе і вылівае прад Госпадам скруху сваю.</t> </p><i> <t>Malìtva spragnenaga, kalì ën smutkue ì vylìvae prad Gospadam skruhu svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! пачуй малітву маю, і енк мой хай дойдзе да Цябе.</t> </p><i> <t>Gospadze! pačuj malìtvu maû, ì enk moj haj dojdze da Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не хавай аблічча Твайго ад мяне; у дзень смутку майго прыхілі да мяне вуха Тваё; у дзень, калі паклічу Цябе, адразу пачуй мяне.</t> </p><i> <t>Ne havaj ablìčča Tvajgo ad mâne; u dzen′ smutku majgo pryhìlì da mâne vuha Tvaë; u dzen′, kalì paklìču Câbe, adrazu pačuj mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо зьніклі, як дым, дні мае, і косткі мае абпаленыя, як галавешка;</t> </p><i> <t>Bo z′nìklì, âk dym, dnì mae, ì kostkì mae abpalenyâ, âk galaveška;</t> </i>


text:
<pb/><t>сэрца маё ўражанае, і высахла, як трава, аж я забываюся есьці мой хлеб;</t> </p><i> <t>sèrca maë ǔražanae, ì vysahla, âk trava, až â zabyvaûsâ es′cì moj hleb;</t> </i>


text:
<pb/><t>ад голасу стогну майго косткі мае прысталі да плоці маёй.</t> </p><i> <t>ad golasu stognu majgo kostkì mae prystalì da plocì maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я стаў падобны да пелікана ў пустыні; я зрабіўся як сыч у руінах;</t> </p><i> <t>Â staǔ padobny da pelìkana ǔ pustynì; â zrabìǔsâ âk syč u ruìnah;</t> </i>


text:
<pb/><t>ня сплю і сяджу, як адзінокая птушка на даху.</t> </p><i> <t>nâ splû ì sâdžu, âk adzìnokaâ ptuška na dahu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кожны дзень клянуць мяне ворагі мае, і неабольнікі мае ганяць мяне.</t> </p><i> <t>Kožny dzen′ klânuc′ mâne voragì mae, ì neabol′nìkì mae ganâc′ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я попел ем замест хлеба, і пітво маё разбаўляю сьлязьмі,</t> </p><i> <t>Â popel em zamest hleba, ì pìtvo maë razbaǔlâû s′lâz′mì,</t> </i>


text:
<pb/><t>ад гневу Твайго і абурэньня Твайго; бо Ты ўзвысіў мяне і скінуў мяне.</t> </p><i> <t>ad gnevu Tvajgo ì aburèn′nâ Tvajgo; bo Ty ǔzvysìǔ mâne ì skìnuǔ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дні мае быццам цень, які ўхіляецца; і я высах, быццам трава.</t> </p><i> <t>Dnì mae byccam cen′, âkì ǔhìlâecca; ì â vysah, byccam trava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ж, Госпадзе, вечна жывеш, і памяць пра Цябе з роду ў род.</t> </p><i> <t>Ty ž, Gospadze, večna žyveš, ì pamâc′ pra Câbe z rodu ǔ rod.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты паўстанеш, умілажалішся з Сіёна? бо час літаваць яго, бо прысьпеў час;</t> </p><i> <t>Ty paǔstaneš, umìlažalìšsâ z Sìëna? bo čas lìtavac′ âgo, bo prys′peǔ čas;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо рабы Твае палюбілі і каменьне ягонае, і попел ягоны шкадуюць.</t> </p><i> <t>bo raby Tvae palûbìlì ì kamen′ne âgonae, ì popel âgony škaduûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І збаяцца народы імя Гасподняга, і ўсе цары зямныя - славы Тваёй.</t> </p><i> <t>Ì zbaâcca narody ìmâ Gaspodnâga, ì ǔse cary zâmnyâ - slavy Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо збудуе Гасподзь Сіён, і зьявіцца ў славе Сваёй;</t> </p><i> <t>Bo zbudue Gaspodz′ Sìën, ì z′âvìcca ǔ slave Svaëj;</t> </i>


text:
<pb/><t>паглядзіць на малітву бездапаможных, і не пагардзіць малітваю іхняй.</t> </p><i> <t>paglâdzìc′ na malìtvu bezdapamožnyh, ì ne pagardzìc′ malìtvaû ìhnâj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пра гэта напісана будзе роду наступнаму, і пакаленьне наступнае ўславіць Госпада,</t> </p><i> <t>Pra gèta napìsana budze rodu nastupnamu, ì pakalen′ne nastupnae ǔslavìc′ Gospada,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ён прынік са святой гары Сваёй; зь нябёсаў глянуў Гасподзь на зямлю,</t> </p><i> <t>bo Ën prynìk sa svâtoj gary Svaëj; z′ nâbësaǔ glânuǔ Gaspodz′ na zâmlû,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб пачуць стогны вязьняў, раскаваць сыноў сьмерці,</t> </p><i> <t>kab pačuc′ stogny vâz′nâǔ, raskavac′ synoǔ s′mercì,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб абвяшчалі на Сіёне імя Гасподняе, і славу Яму - у Ерусаліме,</t> </p><i> <t>kab abvâščalì na Sìëne ìmâ Gaspodnâe, ì slavu Âmu - u Erusalìme,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі зьбяруцца народы разам і царствы служыць Госпаду.</t> </p><i> <t>kalì z′bârucca narody razam ì carstvy služyc′ Gospadu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Стаміў Ён на шляху сілу маю, скараціў дні мае.</t> </p><i> <t>Stamìǔ Ën na šlâhu sìlu maû, skaracìǔ dnì mae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я сказаў: Божа мой! не забяры мяне на палавіне дзён маіх. Твае гады ў роды родаў.</t> </p><i> <t>Â skazaǔ: Boža moj! ne zabâry mâne na palavìne dzën maìh. Tvae gady ǔ rody rodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>На пачатку Ты, Госпадзе, заснаваў зямлю, і нябёсы - дзея рук Тваіх;</t> </p><i> <t>Na pačatku Ty, Gospadze, zasnavaǔ zâmlû, ì nâbësy - dzeâ ruk Tvaìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>яны загінуць, а Ты застанешся; і ўсе яны, як рыза, спарахнеюць, і, як адзеньне, Ты пераменіш іх, - і зьменяцца;</t> </p><i> <t>âny zagìnuc′, a Ty zastanešsâ; ì ǔse âny, âk ryza, sparahneûc′, ì, âk adzen′ne, Ty peramenìš ìh, - ì z′menâcca;</t> </i>


text:
<pb/><t>але Ты - той самы, і гады Твае ня скончацца.</t> </p><i> <t>ale Ty - toj samy, ì gady Tvae nâ skončacca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыны рабоў Тваіх будуць жыць, і семя іхняе ўмацуецца прад абліччам Тваім.</t> </p><i> <t>Syny raboǔ Tvaìh buduc′ žyc′, ì semâ ìhnâe ǔmacuecca prad ablìččam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давідава. Дабраславі, душа мая, Госпада, і ўсё нутро маё - сьвятое імя Ягонае.</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìdava. Dabraslavì, duša maâ, Gospada, ì ǔsë nutro maë - s′vâtoe ìmâ Âgonae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславі, душа мая, Госпада, і не забывай усіх добрых дзеяў Ягоных.</t> </p><i> <t>Dabraslavì, duša maâ, Gospada, ì ne zabyvaj usìh dobryh dzeâǔ Âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён даруе ўсе беззаконьні твае; ацаляе ўсе немачы твае;</t> </p><i> <t>Ën darue ǔse bezzakon′nì tvae; acalâe ǔse nemačy tvae;</t> </i>


text:
<pb/><t>ад магілы жыцьцё тваё вызваляе, вянчае цябе міласьцю і шчадротамі;</t> </p><i> <t>ad magìly žyc′cë tvaë vyzvalâe, vânčae câbe mìlas′cû ì ščadrotamì;</t> </i>


text:
<pb/><t>насычае дабротамі жаданьні твае: абнаўляецца, як арол, юнацтва тваё.</t> </p><i> <t>nasyčae dabrotamì žadan′nì tvae: abnaǔlâecca, âk arol, ûnactva tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь творыць праўду і суд усім пакрыўджаным.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ tvoryc′ praǔdu ì sud usìm pakryǔdžanym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён паказаў шляхі Свае Майсею, сынам Ізраілевым - дзеі Свае.</t> </p><i> <t>Ën pakazaǔ šlâhì Svae Majseû, synam Ìzraìlevym - dzeì Svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шчодры і міласьцівы Гасподзь, вельмі цярплівы і шчодраміласьцівы:</t> </p><i> <t>Ščodry ì mìlas′cìvy Gaspodz′, vel′mì cârplìvy ì ščodramìlas′cìvy:</t> </i>


text:
<pb/><t>не да канца гневаецца і не навек абураецца.</t> </p><i> <t>ne da kanca gnevaecca ì ne navek aburaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не паводле злачынстваў нашых стварыў нам, і не паводле грахоў нашых аддаў нам:</t> </p><i> <t>Ne pavodle zlačynstvaǔ našyh stvaryǔ nam, ì ne pavodle grahoǔ našyh addaǔ nam:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо, як высока неба над зямлёю, так вялікая ласка Госпада да тых, хто баіцца Яго;</t> </p><i> <t>bo, âk vysoka neba nad zâmlëû, tak vâlìkaâ laska Gospada da tyh, hto baìcca Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>як далёка ўсход ад захаду, так аддаліў Ён ад нас беззаконьні нашыя;</t> </p><i> <t>âk dalëka ǔshod ad zahadu, tak addalìǔ Ën ad nas bezzakon′nì našyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>як бацька даруе сынам, так даруе Гасподзь тым, хто баіцца Яго.</t> </p><i> <t>âk bac′ka darue synam, tak darue Gaspodz′ tym, hto baìcca Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Ён ведае склад наш, памятае, што мы - пыл.</t> </p><i> <t>Bo Ën vedae sklad naš, pamâtae, što my - pyl.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дні чалавечыя - як трава; як польная краска, так ён цьвіце.</t> </p><i> <t>Dnì čalavečyâ - âk trava; âk pol′naâ kraska, tak ën c′vìce.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пройдзе над ім вецер, і няма яго, і месца ягонае ўжо не пазнае яго.</t> </p><i> <t>Projdze nad ìm vecer, ì nâma âgo, ì mesca âgonae ǔžo ne paznae âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>А ласка Гасподняя зьвеку й давеку тым, хто баіцца Яго,</t> </p><i> <t>A laska Gaspodnââ z′veku j daveku tym, hto baìcca Âgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>і праўда Ягоная на сынах сыноў, якія захоўваюць запавет Ягоны і памятаюць наказы Ягоныя, каб выконваць іх.</t> </p><i> <t>ì praǔda Âgonaâ na synah synoǔ, âkìâ zahoǔvaûc′ zapavet Âgony ì pamâtaûc′ nakazy Âgonyâ, kab vykonvac′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь на нябёсах паставіў Свой трон, і царства Ягонае ўсім валодае.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ na nâbësah pastavìǔ Svoj tron, ì carstva Âgonae ǔsìm valodae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславеце Госпада, усе анёлы Ягоныя, моцныя сілаю, выканаўцы слова Ягонага.</t> </p><i> <t>Dabraslavece Gospada, use anëly Âgonyâ, mocnyâ sìlaû, vykanaǔcy slova Âgonaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславеце Госпада, усе войскі Ягоныя, службіты Ягоныя, што выконваюць волю Ягоную.</t> </p><i> <t>Dabraslavece Gospada, use vojskì Âgonyâ, službìty Âgonyâ, što vykonvaûc′ volû Âgonuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславеце Госпада, усе дзеі Ягоныя, ва ўсіх месцах валадарства Ягонага. Дабраславі, душа мая, Госпада!</t> </p><i> <t>Dabraslavece Gospada, use dzeì Âgonyâ, va ǔsìh mescah valadarstva Âgonaga. Dabraslavì, duša maâ, Gospada!</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давідава пра стварэньне сьвету. Дабраславі, душа мая, Госпада! Госпадзе, Божа мой! Ты дзівосна вялікі. Ты ўбраны ў славу і ў веліч,</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìdava pra stvarèn′ne s′vetu. Dabraslavì, duša maâ, Gospada! Gospadze, Boža moj! Ty dzìvosna vâlìkì. Ty ǔbrany ǔ slavu ì ǔ velìč,</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ўбіраешся ў сьвятло, як у шаты, прасьціраеш нябёсы, як заслону,</t> </p><i> <t>Ty ǔbìraešsâ ǔ s′vâtlo, âk u šaty, pras′cìraeš nâbësy, âk zaslonu,</t> </i>


text:
<pb/><t>ладзіш над водамі вышынныя харомы Твае, робіш хмары Твае калясьніцаю, крочыш на крылах ветру.</t> </p><i> <t>ladzìš nad vodamì vyšynnyâ haromy Tvae, robìš hmary Tvae kalâs′nìcaû, kročyš na krylah vetru.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты творыш анёлаў Тваіх з духаў, слуг Тваіх - з вагню палымянага.</t> </p><i> <t>Ty tvoryš anëlaǔ Tvaìh z duhaǔ, slug Tvaìh - z vagnû palymânaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты паставіў зямлю на цьвёрдых асновах: не пахісьнецца яна векавечна.</t> </p><i> <t>Ty pastavìǔ zâmlû na c′vërdyh asnovah: ne pahìs′necca âna vekavečna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Безданьню, як вопраткаю, накрыў Ты яе; на горах воды стаяць.</t> </p><i> <t>Bezdan′nû, âk vopratkaû, nakryǔ Ty âe; na gorah vody staâc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад пагрозы Тваёй уцякаюць яны, ад голасу грому Твайго пабеглі яны;</t> </p><i> <t>Ad pagrozy Tvaëj ucâkaûc′ âny, ad golasu gromu Tvajgo pabeglì âny;</t> </i>


text:
<pb/><t>узыходзяць на горы, сыходзяць у даліны, на месца, якое Ты ім назначыў.</t> </p><i> <t>uzyhodzâc′ na gory, syhodzâc′ u dalìny, na mesca, âkoe Ty ìm naznačyǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты паклаў мяжу, якой не пяройдуць, і ня вернуцца зямлю пакрыць.</t> </p><i> <t>Ty paklaǔ mâžu, âkoj ne pârojduc′, ì nâ vernucca zâmlû pakryc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты паслаў крыніцы ў даліны; паміж гор цякуць воды,</t> </p><i> <t>Ty paslaǔ krynìcy ǔ dalìny; pamìž gor câkuc′ vody,</t> </i>


text:
<pb/><t>пояць усіх зьвяроў польных; дзікія аслы спатольваюць смагу сваю.</t> </p><i> <t>poâc′ usìh z′vâroǔ pol′nyh; dzìkìâ asly spatol′vaûc′ smagu svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Каля іх жывуць птушкі нябесныя, з гольля падаюць галасы.</t> </p><i> <t>Kalâ ìh žyvuc′ ptuškì nâbesnyâ, z gol′lâ padaûc′ galasy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты напойваеш горы з вышыняў Тваіх, плёнам дзеяў Тваіх зямля насычаецца.</t> </p><i> <t>Ty napojvaeš gory z vyšynâǔ Tvaìh, plënam dzeâǔ Tvaìh zâmlâ nasyčaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты росьціш быдлу траву, і зеляніну на спажытак чалавеку, каб ежу зь зямлі здабываў,</t> </p><i> <t>Ty ros′cìš bydlu travu, ì zelânìnu na spažytak čalaveku, kab ežu z′ zâmlì zdabyvaǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і віно, якое вяселіць сэрца чалавеку, і алей, ад якога блішчыць твар ягоны, і хлеб, які мацуе сэрца чалавеку.</t> </p><i> <t>ì vìno, âkoe vâselìc′ sèrca čalaveku, ì alej, ad âkoga blìščyc′ tvar âgony, ì hleb, âkì macue sèrca čalaveku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Насычаюцца дрэвы Госпада, кедры Ліванскія, якія Ён пасадзіў;</t> </p><i> <t>Nasyčaûcca drèvy Gospada, kedry Lìvanskìâ, âkìâ Ën pasadzìǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>на іх гняздуюцца птушкі: яліны - пад гняздо буслам,</t> </p><i> <t>na ìh gnâzduûcca ptuškì: âlìny - pad gnâzdo buslam,</t> </i>


text:
<pb/><t>высокія горы - сарнам; каменныя скалы - сховы зайцам.</t> </p><i> <t>vysokìâ gory - sarnam; kamennyâ skaly - shovy zajcam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён стварыў месяц на азначэньне часу; сонца ведае свой захад.</t> </p><i> <t>Ën stvaryǔ mesâc na aznačèn′ne času; sonca vedae svoj zahad.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты прасьціраеш цемру, і бывае ноч: уначы бадзяюцца ўсе лясныя зьвяры;</t> </p><i> <t>Ty pras′cìraeš cemru, ì byvae noč: unačy badzâûcca ǔse lâsnyâ z′vâry;</t> </i>


text:
<pb/><t>ільвы, якія рыкаюць па здабычы і просяць у Бога ежы сабе.</t> </p><i> <t>ìl′vy, âkìâ rykaûc′ pa zdabyčy ì prosâc′ u Boga ežy sabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Устае сонца, і яны зьбіраюцца і кладуцца ў свае логвішчы;</t> </p><i> <t>Ustae sonca, ì âny z′bìraûcca ì kladucca ǔ svae logvìščy;</t> </i>


text:
<pb/><t>выходзіць чалавек на дзеі свае і на працу сваю да вечара.</t> </p><i> <t>vyhodzìc′ čalavek na dzeì svae ì na pracu svaû da večara.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як многа дзеяў Тваіх, Госпадзе! Усё стварыў Ты мудра; зямля поўная твораў Тваіх.</t> </p><i> <t>Âk mnoga dzeâǔ Tvaìh, Gospadze! Usë stvaryǔ Ty mudra; zâmlâ poǔnaâ tvoraǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэта мора - вялікае і шырокае: там паўзуны, якім ліку няма, жывёлы малыя і вялікія;</t> </p><i> <t>Gèta mora - vâlìkae ì šyrokae: tam paǔzuny, âkìm lìku nâma, žyvëly malyâ ì vâlìkìâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>там плаваюць караблі, там гэты левіяфан, якога Ты стварыў гуляць у ім.</t> </p><i> <t>tam plavaûc′ karablì, tam gèty levìâfan, âkoga Ty stvaryǔ gulâc′ u ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе яны ад Цябе чакаюць, каб Ты даў ім ежу сваечасова.</t> </p><i> <t>Use âny ad Câbe čakaûc′, kab Ty daǔ ìm ežu svaečasova.</t> </i>


text:
<pb/><t>Даеш ім - прымаюць; адкрываеш далоню Тваю - насычаюцца дабром;</t> </p><i> <t>Daeš ìm - prymaûc′; adkryvaeš dalonû Tvaû - nasyčaûcca dabrom;</t> </i>


text:
<pb/><t>схаваеш аблічча Тваё - палохаюцца; забіраеш у іх дух - паміраюць, і ў пыл свой вяртаюцца.</t> </p><i> <t>shavaeš ablìčča Tvaë - palohaûcca; zabìraeš u ìh duh - pamìraûc′, ì ǔ pyl svoj vârtaûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>пашлеш дух Твой - ствараюцца, і Ты абнаўляеш улоньне зямлі.</t> </p><i> <t>pašleš duh Tvoj - stvaraûcca, ì Ty abnaǔlâeš ulon′ne zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будзе Госпаду слава навечна; хай радуецца Гасподзь дзеямі Сваімі.</t> </p><i> <t>Haj budze Gospadu slava navečna; haj raduecca Gaspodz′ dzeâmì Svaìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паглядзіць на зямлю, і яна трасецца; дакранецца да гор, і дымяцца.</t> </p><i> <t>Paglâdzìc′ na zâmlû, ì âna trasecca; dakranecca da gor, ì dymâcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду сьпяваць Госпаду ўсё жыцьцё маё, буду сьпяваць Богу майму, пакуль я ёсьць.</t> </p><i> <t>Budu s′pâvac′ Gospadu ǔsë žyc′cë maë, budu s′pâvac′ Bogu majmu, pakul′ â ës′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай Яму паспрыяе песьня мая; буду радавацца ў Госпадзе.</t> </p><i> <t>Haj Âmu paspryâe pes′nâ maâ; budu radavacca ǔ Gospadze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай зьнікнуць грэшнікі зь зямлі, і бязбожных хай болей ня будзе. Дабраславі, душа мая, Госпада! Алілуя!</t> </p><i> <t>Haj z′nìknuc′ grèšnìkì z′ zâmlì, ì bâzbožnyh haj bolej nâ budze. Dabraslavì, duša maâ, Gospada! Alìluâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Слаўце Госпада; заклікайце імя Ягонае; абвяшчайце ў народах дзеі Ягоныя.</t> </p><i> <t>Slaǔce Gospada; zaklìkajce ìmâ Âgonae; abvâščajce ǔ narodah dzeì Âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпявайце Яму і грайце Яму; раскажэце пра ўсе цуды Ягоныя.</t> </p><i> <t>S′pâvajce Âmu ì grajce Âmu; raskažèce pra ǔse cudy Âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хвалецеся імем Ягоным сьвятым; хай цешыцца сэрца ў тых, хто шукае Госпада.</t> </p><i> <t>Hvalecesâ ìmem Âgonym s′vâtym; haj cešycca sèrca ǔ tyh, hto šukae Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шукайце Госпада і сілы Ягонай, шукайце аблічча Ягонага заўсёды.</t> </p><i> <t>Šukajce Gospada ì sìly Âgonaj, šukajce ablìčča Âgonaga zaǔsëdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Згадвайце цуды Ягоныя, якія ўчыніў, азнакі Ягоныя і суд вуснаў Ягоных,</t> </p><i> <t>Zgadvajce cudy Âgonyâ, âkìâ ǔčynìǔ, aznakì Âgonyâ ì sud vusnaǔ Âgonyh,</t> </i>


text:
<pb/><t>вы, семя Абрагамавае, рабы Ягоныя, сыны Якава, выбранцы Ягоныя.</t> </p><i> <t>vy, semâ Abragamavae, raby Âgonyâ, syny Âkava, vybrancy Âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён Гасподзь Бог наш; па ўсёй зямлі суды Ягоныя.</t> </p><i> <t>Ën Gaspodz′ Bog naš; pa ǔsëj zâmlì sudy Âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вечна Ён памятае Свой запавет, слова, якое запавядаў тысячам родаў,</t> </p><i> <t>Večna Ën pamâtae Svoj zapavet, slova, âkoe zapavâdaǔ tysâčam rodaǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>якое запавядаў Абрагаму, і клятву сваю Ісааку,</t> </p><i> <t>âkoe zapavâdaǔ Abragamu, ì klâtvu svaû Ìsaaku,</t> </i>


text:
<pb/><t>і паставіў тое Якаву законам, і Ізраілю запаветам вечным,</t> </p><i> <t>ì pastavìǔ toe Âkavu zakonam, ì Ìzraìlû zapavetam večnym,</t> </i>


text:
<pb/><t>кажучы: табе дам зямлю Ханаанскую як часьціну спадчыны вашай.</t> </p><i> <t>kažučy: tabe dam zâmlû Hanaanskuû âk čas′cìnu spadčyny vašaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі іх было яшчэ лікам мала, вельмі мала, і былі яны прыхадні ў ёй,</t> </p><i> <t>Kalì ìh bylo âščè lìkam mala, vel′mì mala, ì bylì âny pryhadnì ǔ ëj,</t> </i>


text:
<pb/><t>і пераходзілі ад народу да народу, з царства да іншага племя,</t> </p><i> <t>ì perahodzìlì ad narodu da narodu, z carstva da ìnšaga plemâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>нікому не дазваляў крыўдзіць іх, і за іх цароў дакараў:</t> </p><i> <t>nìkomu ne dazvalâǔ kryǔdzìc′ ìh, ì za ìh caroǔ dakaraǔ:</t> </i>


text:
<pb/><t>"не дакранайцеся да памазанцаў Маіх, і прарокам Маім не рабеце зла".</t> </p><i> <t>"ne dakranajcesâ da pamazancaǔ Maìh, ì prarokam Maìm ne rabece zla".</t> </i>


text:
<pb/><t>І наклікаў голад на зямлю; кожнае хлебнае сьцябло паламаў.</t> </p><i> <t>Ì naklìkaǔ golad na zâmlû; kožnae hlebnae s′câblo palamaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслаў перад імі чалавека: у рабы быў прададзены Язэп.</t> </p><i> <t>Paslaǔ perad ìmì čalaveka: u raby byǔ pradadzeny Âzèp.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скавалі аковамі ногі яму, у жалеза ўвайшла душа ягоная,</t> </p><i> <t>Skavalì akovamì nogì âmu, u žaleza ǔvajšla duša âgonaâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>пакуль спраўдзілася слова Ягонае: слова Гасподняе выпрабавала яго.</t> </p><i> <t>pakul′ spraǔdzìlasâ slova Âgonae: slova Gaspodnâe vyprabavala âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслаў цар, і разьвязалі яго; уладар народаў, і вызваліў яго.</t> </p><i> <t>Paslaǔ car, ì raz′vâzalì âgo; uladar narodaǔ, ì vyzvalìǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паставіў яго гаспадаром над домам сваім і ўпраўцам над усім валоданьнем сваім,</t> </p><i> <t>Pastavìǔ âgo gaspadarom nad domam svaìm ì ǔpraǔcam nad usìm valodan′nem svaìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб ён настаўляў валадароў ягоных паводле сваёй душы і старэйшын ягоных вучыў мудрасьці.</t> </p><i> <t>kab ën nastaǔlâǔ valadaroǔ âgonyh pavodle svaëj dušy ì starèjšyn âgonyh vučyǔ mudras′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады прыйшоў Ізраіль у Егіпет, і перасяліўся Якаў у зямлю Хамаву,</t> </p><i> <t>Tady pryjšoǔ Ìzraìl′ u Egìpet, ì perasâlìǔsâ Âkaǔ u zâmlû Hamavu,</t> </i>


text:
<pb/><t>і вельмі размножыў Бог народ Свой, і зрабіў яго мацнейшым за ворагаў ягоных.</t> </p><i> <t>ì vel′mì razmnožyǔ Bog narod Svoj, ì zrabìǔ âgo macnejšym za voragaǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Абудзіў у сэрцы іхнім нянавісьць супроць народу Ягонага і хітрасьць супроць рабоў Ягоных.</t> </p><i> <t>Abudzìǔ u sèrcy ìhnìm nânavìs′c′ suproc′ narodu Âgonaga ì hìtras′c′ suproc′ raboǔ Âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслаў Майсея, раба Свайго, Аарона, якога абраў.</t> </p><i> <t>Paslaǔ Majseâ, raba Svajgo, Aarona, âkoga abraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны паказалі сярод іх слова азнакаў Ягоных і дзівосы Ягоныя ў зямлі Хамавай.</t> </p><i> <t>Âny pakazalì sârod ìh slova aznakaǔ Âgonyh ì dzìvosy Âgonyâ ǔ zâmlì Hamavaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслаў цемру, і зрабіў морак, і не зрабілі супору слову Ягонаму.</t> </p><i> <t>Paslaǔ cemru, ì zrabìǔ morak, ì ne zrabìlì suporu slovu Âgonamu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ператварыў іхнюю ваду ў кроў, і замарыў рыбу іхнюю.</t> </p><i> <t>Peratvaryǔ ìhnûû vadu ǔ kroǔ, ì zamaryǔ rybu ìhnûû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зямля іхняя ўрадзіла шмат жаб нават у спальні цароў іхніх.</t> </p><i> <t>Zâmlâ ìhnââ ǔradzìla šmat žab navat u spal′nì caroǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён сказаў, і прыйшлі розныя насякомыя, воды ва ўсе іхнія межы.</t> </p><i> <t>Ën skazaǔ, ì pryjšlì roznyâ nasâkomyâ, vody va ǔse ìhnìâ mežy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Замест дажджу паслаў на іх град, вагонь пякучы на зямлю іхнюю.</t> </p><i> <t>Zamest daždžu paslaǔ na ìh grad, vagon′ pâkučy na zâmlû ìhnûû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пабіў вінаград іхні і смакоўніцы іхнія, і паваліў дрэвы ў межах іхніх.</t> </p><i> <t>Ì pabìǔ vìnagrad ìhnì ì smakoǔnìcy ìhnìâ, ì pavalìǔ drèvy ǔ mežah ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сказаў, і прыйшла саранча, і безьліч вусеняў;</t> </p><i> <t>Skazaǔ, ì pryjšla saranča, ì bez′lìč vusenâǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>і паелі ўсю траву на зямлі іхняй, і паелі плады на палях іхніх.</t> </p><i> <t>ì paelì ǔsû travu na zâmlì ìhnâj, ì paelì plady na palâh ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І забіў кожнага першынца ў зямлі іхняй, пачаткі ўсёй сілы іхняй.</t> </p><i> <t>Ì zabìǔ kožnaga peršynca ǔ zâmlì ìhnâj, pačatkì ǔsëj sìly ìhnâj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вывеў іх з срэбрам і золатам, і ня было ў іхніх плямёнах хворага.</t> </p><i> <t>Ì vyveǔ ìh z srèbram ì zolatam, ì nâ bylo ǔ ìhnìh plâmënah hvoraga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узрадаваўся Егіпет выхаду іхняму; бо страх ад іх напаў на яго.</t> </p><i> <t>Uzradavaǔsâ Egìpet vyhadu ìhnâmu; bo strah ad ìh napaǔ na âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прасьцёр ім хмару як заслону і вагонь, каб сьвяціў ім ноччу.</t> </p><i> <t>Pras′cër ìm hmaru âk zaslonu ì vagon′, kab s′vâcìǔ ìm nočču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прасілі, і Ён паслаў перапёлак, і хлебам нябесным карміў іх.</t> </p><i> <t>Prasìlì, ì Ën paslaǔ perapëlak, ì hlebam nâbesnym karmìǔ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Раскалоў камень, і пацяклі воды, пацяклі ракою па мясьцінах сухіх,</t> </p><i> <t>Raskaloǔ kamen′, ì pacâklì vody, pacâklì rakoû pa mâs′cìnah suhìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо ўзгадаў Ён сьвятое слова Сваё да Абрагама, раба Свайго,</t> </p><i> <t>bo ǔzgadaǔ Ën s′vâtoe slova Svaë da Abragama, raba Svajgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>і вывеў народ Свой у радасьці, выбранцаў Сваіх у весялосьці:</t> </p><i> <t>ì vyveǔ narod Svoj u radas′cì, vybrancaǔ Svaìh u vesâlos′cì:</t> </i>


text:
<pb/><t>і даў ім землі народаў, і перанялі яны працу людзкую,</t> </p><i> <t>ì daǔ ìm zemlì narodaǔ, ì peranâlì âny pracu lûdzkuû,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб трымаліся пастановаў Ягоных і законы Ягоныя захоўвалі. Алілуя!</t> </p><i> <t>kab trymalìsâ pastanovaǔ Âgonyh ì zakony Âgonyâ zahoǔvalì. Alìluâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо навечна ласка Ягоная.</t> </p><i> <t>Alìluâ. Slaǔce Gospada, bo Ën dobry, bo navečna laska Âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто выкажа магутнасьць Госпада, хто абвесьціць усю славу Ягоную?</t> </p><i> <t>Hto vykaža magutnas′c′ Gospada, hto abves′cìc′ usû slavu Âgonuû?</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасныя - хто трымаецца права, хто чыніць па праўдзе ва ўсякі час!</t> </p><i> <t>Dabraščasnyâ - hto trymaecca prava, hto čynìc′ pa praǔdze va ǔsâkì čas!</t> </i>


text:
<pb/><t>Спамяні пра мяне, Госпадзе, у зычлівасьці да народу Твайго; наведай мяне ратаваньнем Тваім,</t> </p><i> <t>Spamânì pra mâne, Gospadze, u zyčlìvas′cì da narodu Tvajgo; navedaj mâne ratavan′nem Tvaìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб угледзеў я дабрадзенства выбранцаў Тваіх, каб радаваўся я радасьцю народу Твайго, каб хваліўся я спадчынаю Тваёю.</t> </p><i> <t>kab ugledzeǔ â dabradzenstva vybrancaǔ Tvaìh, kab radavaǔsâ â radas′cû narodu Tvajgo, kab hvalìǔsâ â spadčynaû Tvaëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зграшылі мы з бацькамі нашымі, учынілі бяспраўе, скрывілі праўду.</t> </p><i> <t>Zgrašylì my z bac′kamì našymì, učynìlì bâspraǔe, skryvìlì praǔdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бацькі нашыя ў Егіпце не зразумелі цудаў Тваіх, не памяталі безьлічы міласьцяў Тваіх і ўзбунтаваліся каля мора, Чэрмнага мора.</t> </p><i> <t>Bac′kì našyâ ǔ Egìpce ne zrazumelì cudaǔ Tvaìh, ne pamâtalì bez′lìčy mìlas′câǔ Tvaìh ì ǔzbuntavalìsâ kalâ mora, Čèrmnaga mora.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ён уратаваў іх дзеля імя Свайго, каб паказаць магутнасьць Сваю.</t> </p><i> <t>Ale Ën uratavaǔ ìh dzelâ ìmâ Svajgo, kab pakazac′ magutnas′c′ Svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Грозна прамовіў мору Чэрмнаму, і яно высахла; і правёў іх прадоньнем, як па сухім;</t> </p><i> <t>Grozna pramovìǔ moru Čèrmnamu, ì âno vysahla; ì pravëǔ ìh pradon′nem, âk pa suhìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>і ўратаваў іх ад рукі ненавісьніка і выбавіў іх ад рукі ворага.</t> </p><i> <t>ì ǔratavaǔ ìh ad rukì nenavìs′nìka ì vybavìǔ ìh ad rukì voraga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Воды накрылі ворагаў іхніх; ніводнага зь іх не засталося.</t> </p><i> <t>Vody nakrylì voragaǔ ìhnìh; nìvodnaga z′ ìh ne zastalosâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І паверылі яны словам Ягоным, і пасьпявалі славу Яму.</t> </p><i> <t>Ì paverylì âny slovam Âgonym, ì pas′pâvalì slavu Âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але неўзабаве забылі дзеі Ягоныя, не дачакаліся Ягонага пажаданьня:</t> </p><i> <t>Ale neǔzabave zabylì dzeì Âgonyâ, ne dačakalìsâ Âgonaga pažadan′nâ:</t> </i>


text:
<pb/><t>і загарэліся ў пустыні пажадай, і спакусілі Бога ў бязьлюднай.</t> </p><i> <t>ì zagarèlìsâ ǔ pustynì pažadaj, ì spakusìlì Boga ǔ bâz′lûdnaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Ён выканаў іхнюю просьбу, але паслаў на іх душы пошасьць.</t> </p><i> <t>Ì Ën vykanaǔ ìhnûû pros′bu, ale paslaǔ na ìh dušy pošas′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пазайздросьцілі ў табары Майсею і Аарону, сьвятому Гасподняму.</t> </p><i> <t>Ì pazajzdros′cìlì ǔ tabary Majseû ì Aaronu, s′vâtomu Gaspodnâmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Раскалолася зямля, і паглынула Датана, і накрыла Ааронавую зборню.</t> </p><i> <t>Raskalolasâ zâmlâ, ì paglynula Datana, ì nakryla Aaronavuû zbornû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І загарэўся вагонь на зборні іхняй, полымя папаліла бязбожных.</t> </p><i> <t>Ì zagarèǔsâ vagon′ na zbornì ìhnâj, polymâ papalìla bâzbožnyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зрабілі цяля каля Харыва, і пакланіліся ідалу;</t> </p><i> <t>Zrabìlì câlâ kalâ Haryva, ì paklanìlìsâ ìdalu;</t> </i>


text:
<pb/><t>і памянялі славу сваю на выяву вала, які есьць траву.</t> </p><i> <t>ì pamânâlì slavu svaû na vyâvu vala, âkì es′c′ travu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Забыліся Бога, Збаўцу свайго, Які велічнае ў Егіпце ўчыніў,</t> </p><i> <t>Zabylìsâ Boga, Zbaǔcu svajgo, Âkì velìčnae ǔ Egìpce ǔčynìǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>дзівоснае ў зямлі Хамавай, страшэннае каля Чэрмнага мора.</t> </p><i> <t>dzìvosnae ǔ zâmlì Hamavaj, strašènnae kalâ Čèrmnaga mora.</t> </i>


text:
<pb/><t>І хацеў вынішчыць іх, калі б Майсей, выбранец Ягоны, ня стаў прад Ім у расколіне, каб адвесьці ятру Ягоную, не пагубіць іх.</t> </p><i> <t>Ì haceǔ vynìščyc′ ìh, kalì b Majsej, vybranec Âgony, nâ staǔ prad Ìm u raskolìne, kab adves′cì âtru Âgonuû, ne pagubìc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пагардзілі яны зямлёю жаданаю, ня верылі слову Ягонаму;</t> </p><i> <t>Ì pagardzìlì âny zâmlëû žadanaû, nâ verylì slovu Âgonamu;</t> </i>


text:
<pb/><t>і наракалі ў палатках сваіх, ня слухаліся голасу Гасподняга.</t> </p><i> <t>ì narakalì ǔ palatkah svaìh, nâ sluhalìsâ golasu Gaspodnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>І падняў Ён руку Сваю на іх, каб зубожыць іх у пустыні,</t> </p><i> <t>Ì padnâǔ Ën ruku Svaû na ìh, kab zubožyc′ ìh u pustynì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і зубожыць іхні род сярод народаў і расьсеяць іх па зямлі.</t> </p><i> <t>ì zubožyc′ ìhnì rod sârod narodaǔ ì ras′seâc′ ìh pa zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны прыляпіліся да Ваалфэгора, і елі ахвяры бяздушным,</t> </p><i> <t>Âny prylâpìlìsâ da Vaalfègora, ì elì ahvâry bâzdušnym,</t> </i>


text:
<pb/><t>і разгневалі Бога сваімі ўчынкамі, і напала пошасьць на іх.</t> </p><i> <t>ì razgnevalì Boga svaìmì ǔčynkamì, ì napala pošas′c′ na ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І паўстаў Фінээс, і ўчыніў суд, - і спынілася пошасьць</t> </p><i> <t>Ì paǔstaǔ Fìnèès, ì ǔčynìǔ sud, - ì spynìlasâ pošas′c′</t> </i>


text:
<pb/><t>І залічана гэта яму ў праведнасьць на векі вечныя з роду ў род.</t> </p><i> <t>Ì zalìčana gèta âmu ǔ pravednas′c′ na vekì večnyâ z rodu ǔ rod.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўгневалі Бога каля водаў Мэрывы, і Майсей пацярпеў за іх,</t> </p><i> <t>Ì ǔgnevalì Boga kalâ vodaǔ Mèryvy, ì Majsej pacârpeǔ za ìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо засмуцілі яны дух ягоны, і ён паграшыў вуснамі сваімі.</t> </p><i> <t>bo zasmucìlì âny duh âgony, ì ën pagrašyǔ vusnamì svaìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня вынішчылі народаў, пра якія сказаў ім Гасподзь;</t> </p><i> <t>Nâ vynìščylì narodaǔ, pra âkìâ skazaǔ ìm Gaspodz′;</t> </i>


text:
<pb/><t>а зьмяшаліся зь язычнікамі, і навучыліся дзеяў іхніх;</t> </p><i> <t>a z′mâšalìsâ z′ âzyčnìkamì, ì navučylìsâ dzeâǔ ìhnìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>служылі ідалам іхнім, якія былі ім сеткаю,</t> </p><i> <t>služylì ìdalam ìhnìm, âkìâ bylì ìm setkaû,</t> </i>


text:
<pb/><t>і прыносілі сыноў сваіх і дачок сваіх у ахвяру дэманам;</t> </p><i> <t>ì prynosìlì synoǔ svaìh ì dačok svaìh u ahvâru dèmanam;</t> </i>


text:
<pb/><t>пралівалі кроў бязьвінную, кроў сыноў сваіх і дочак сваіх, якіх прыносілі ў ахвяру ідалам Ханаанскім, - і зьнячысьцілася зямля крывёю;</t> </p><i> <t>pralìvalì kroǔ bâz′vìnnuû, kroǔ synoǔ svaìh ì dočak svaìh, âkìh prynosìlì ǔ ahvâru ìdalam Hanaanskìm, - ì z′nâčys′cìlasâ zâmlâ kryvëû;</t> </i>


text:
<pb/><t>зьнячышчалі сябе дзеямі сваімі і распусьнічалі ўчынкамі сваімі.</t> </p><i> <t>z′nâčyščalì sâbe dzeâmì svaìmì ì raspus′nìčalì ǔčynkamì svaìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І запалаў гнеў Гасподні на народ Ягоны, і пагрэбаваў Ён спадчынай Сваёю</t> </p><i> <t>Ì zapalaǔ gneǔ Gaspodnì na narod Âgony, ì pagrèbavaǔ Ën spadčynaj Svaëû</t> </i>


text:
<pb/><t>і перадаў іх у рукі язычнікам, і ненавісьнікі іх завалодалі імі.</t> </p><i> <t>ì peradaǔ ìh u rukì âzyčnìkam, ì nenavìs′nìkì ìh zavalodalì ìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ворагі іхнія ўціскалі іх, і яны ўпакорваліся пад рукою іхняю.</t> </p><i> <t>Voragì ìhnìâ ǔcìskalì ìh, ì âny ǔpakorvalìsâ pad rukoû ìhnâû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шмат разоў Ён іх вызваляў; а яны немарасьціліся прад Ім, і прыніжаліся за беззаконьне сваё.</t> </p><i> <t>Šmat razoǔ Ën ìh vyzvalâǔ; a âny nemaras′cìlìsâ prad Ìm, ì prynìžalìsâ za bezzakon′ne svaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ён зважаў на іх смутак, калі чуў іхнія енкі,</t> </p><i> <t>Ale Ën zvažaǔ na ìh smutak, kalì čuǔ ìhnìâ enkì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і прыгадваў запавет Свой зь імі, і раскайваўся ў многіх міласьцях Сваіх,</t> </p><i> <t>ì prygadvaǔ zapavet Svoj z′ ìmì, ì raskajvaǔsâ ǔ mnogìh mìlas′câh Svaìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>і абуджаў спагаду да іх ва ўсіх, хто іх браў у палон.</t> </p><i> <t>ì abudžaǔ spagadu da ìh va ǔsìh, hto ìh braǔ u palon.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ратуй нас, Госпадзе, Божа наш, зьбяры нас спаміж народаў, каб мы славілі сьвятое імя Тваё, хваліліся Тваёю славаю.</t> </p><i> <t>Ratuj nas, Gospadze, Boža naš, z′bâry nas spamìž narodaǔ, kab my slavìlì s′vâtoe ìmâ Tvaë, hvalìlìsâ Tvaëû slavaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Гасподзь, Бог Ізраілеў, спрадвеку і навечна! І хай скажа ўвесь народ: амін! Алілуя!</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Gaspodz′, Bog Ìzraìleǔ, spradveku ì navečna! Ì haj skaža ǔves′ narod: amìn! Alìluâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо навечна літасьць Ягоная!</t> </p><i> <t>Alìluâ. Slaǔce Gospada, bo Ën dobry, bo navečna lìtas′c′ Âgonaâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Так хай скажуць уратаваныя Госпадам, як іх збавіў Ён ад рук ворага</t> </p><i> <t>Tak haj skažuc′ uratavanyâ Gospadam, âk ìh zbavìǔ Ën ad ruk voraga</t> </i>


text:
<pb/><t>і сабраў з краін, ад усходу і захаду, ад поўначы і мора.</t> </p><i> <t>ì sabraǔ z kraìn, ad ushodu ì zahadu, ad poǔnačy ì mora.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны блукалі ў пустыні бязьлюднымі шляхамі, і не знаходзілі населенага горада;</t> </p><i> <t>Âny blukalì ǔ pustynì bâz′lûdnymì šlâhamì, ì ne znahodzìlì naselenaga gorada;</t> </i>


text:
<pb/><t>цярпелі голад і смагу, душа іхняя тлелася ў іх.</t> </p><i> <t>cârpelì golad ì smagu, duša ìhnââ tlelasâ ǔ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён выбавіў іх ад нягодаў іхніх,</t> </p><i> <t>Ale paklìkalì Gospada ǔ skruse svaëj, ì Ën vybavìǔ ìh ad nâgodaǔ ìhnìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>і павёў іх простай дарогай, каб яны ішлі да населенага горада.</t> </p><i> <t>ì pavëǔ ìh prostaj darogaj, kab âny ìšlì da naselenaga gorada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за дзівосныя дзеі Ягоныя для сыноў чалавечых:</t> </p><i> <t>Haj slavâc′ Gospada za lasku Âgonuû ì za dzìvosnyâ dzeì Âgonyâ dlâ synoǔ čalavečyh:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ён спатоліў душу спрагненую, і душу сьмяглую напоўніў дабром.</t> </p><i> <t>bo Ën spatolìǔ dušu spragnenuû, ì dušu s′mâgluû napoǔnìǔ dabrom.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны сядзелі ў цемры і ў засені сьмяротнай, скаваныя скрухаю і жалезам;</t> </p><i> <t>Âny sâdzelì ǔ cemry ì ǔ zasenì s′mârotnaj, skavanyâ skruhaû ì žalezam;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо не ўпакорваліся словам Божым і волю Ўсявышняга занядбалі.</t> </p><i> <t>bo ne ǔpakorvalìsâ slovam Božym ì volû Ǔsâvyšnâga zanâdbalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён упакорыў ім сэрца працаю; і яны зьнемаглі, і ня было памочніка.</t> </p><i> <t>Ën upakoryǔ ìm sèrca pracaû; ì âny z′nemaglì, ì nâ bylo pamočnìka.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён выратаваў іх ад бедстваў іхніх,</t> </p><i> <t>Ale paklìkalì Gospada ǔ skruse svaëj, ì Ën vyratavaǔ ìh ad bedstvaǔ ìhnìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>вывеў іх зь цемры і засені сьмяротнай, і разарваў іхнія путы.</t> </p><i> <t>vyveǔ ìh z′ cemry ì zasenì s′mârotnaj, ì razarvaǔ ìhnìâ puty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за цудоўныя справы Ягоныя для сыноў чалавечых:</t> </p><i> <t>Haj slavâc′ Gospada za lasku Âgonuû ì za cudoǔnyâ spravy Âgonyâ dlâ synoǔ čalavečyh:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ён разбурыў браму медную, і жалезныя кайданы паламаў.</t> </p><i> <t>bo Ën razburyǔ bramu mednuû, ì žaleznyâ kajdany palamaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Неразумныя цярпелі за беззаконныя шляхі свае і за няпраўды свае;</t> </p><i> <t>Nerazumnyâ cârpelì za bezzakonnyâ šlâhì svae ì za nâpraǔdy svae;</t> </i>


text:
<pb/><t>усякаю ежаю грэбавала душа іх, і яны набліжаліся да брамы сьмерці.</t> </p><i> <t>usâkaû ežaû grèbavala duša ìh, ì âny nablìžalìsâ da bramy s′mercì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён уратаваў іх у іхняй нягодзе;</t> </p><i> <t>Ale paklìkalì Gospada ǔ skruse svaëj, ì Ën uratavaǔ ìh u ìhnâj nâgodze;</t> </i>


text:
<pb/><t>паслаў слова Сваё, і ацаліў іх, і выбавіў іх ад магілаў іхніх.</t> </p><i> <t>paslaǔ slova Svaë, ì acalìǔ ìh, ì vybavìǔ ìh ad magìlaǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за цудоўныя дзеі Ягоныя сынам чалавечым!</t> </p><i> <t>Haj slavâc′ Gospada za lasku Âgonuû ì za cudoǔnyâ dzeì Âgonyâ synam čalavečym!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай прыносяць Яму ахвяру хвалы, і хай абвяшчаюць пра справы Ягоныя песьняю!</t> </p><i> <t>Haj prynosâc′ Âmu ahvâru hvaly, ì haj abvâščaûc′ pra spravy Âgonyâ pes′nâû!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто выпраўляецца на караблях у мора, хто справы ўчыняе на водах вялікіх, -</t> </p><i> <t>Hto vypraǔlâecca na karablâh u mora, hto spravy ǔčynâe na vodah vâlìkìh, -</t> </i>


text:
<pb/><t>бачыць Гасподнія дзеі і цуды Ягоныя ў бездані:</t> </p><i> <t>bačyc′ Gaspodnìâ dzeì ì cudy Âgonyâ ǔ bezdanì:</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён маўляе, - і паўстае буйны вецер, і высока падымае хвалі яго:</t> </p><i> <t>Ën maǔlâe, - ì paǔstae bujny vecer, ì vysoka padymae hvalì âgo:</t> </i>


text:
<pb/><t>узыходзяць да неба, ападаюць у бездань; душа іхняя растае ў нягодах;</t> </p><i> <t>uzyhodzâc′ da neba, apadaûc′ u bezdan′; duša ìhnââ rastae ǔ nâgodah;</t> </i>


text:
<pb/><t>яны кружацца і хістаюцца, нібы п'яныя, і ўся мудрасьць іхняя зьнікае.</t> </p><i> <t>âny kružacca ì hìstaûcca, nìby p'ânyâ, ì ǔsâ mudras′c′ ìhnââ z′nìkae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але паклікалі Госпада ў скрусе сваёй, і Ён вывеў іх зь нягодаў іхніх.</t> </p><i> <t>Ale paklìkalì Gospada ǔ skruse svaëj, ì Ën vyveǔ ìh z′ nâgodaǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён ператварае буру ў цішыню, і хвалі сунімаюцца.</t> </p><i> <t>Ën peratvarae buru ǔ cìšynû, ì hvalì sunìmaûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>І радуюцца, што яны суцішыліся, і Ён прыводзіць іх да жаданае прыстані.</t> </p><i> <t>Ì raduûcca, što âny sucìšylìsâ, ì Ën pryvodzìc′ ìh da žadanae prystanì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай славяць Госпада за ласку Ягоную і за дзівосныя дзеі Ягоныя сынам чалавечым!</t> </p><i> <t>Haj slavâc′ Gospada za lasku Âgonuû ì za dzìvosnyâ dzeì Âgonyâ synam čalavečym!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай славяць Яго на сходзе народным, і хай славяць Яго ў гурце старэйшынаў!</t> </p><i> <t>Haj slavâc′ Âgo na shodze narodnym, ì haj slavâc′ Âgo ǔ gurce starèjšynaǔ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён ператварае рэкі ў пустыню і крыніцы вады - у сушу,</t> </p><i> <t>Ën peratvarae rèkì ǔ pustynû ì krynìcy vady - u sušu,</t> </i>


text:
<pb/><t>зямлю пладавітую - у саланчак, за бязбожнасьць тых, што жывуць на ёй.</t> </p><i> <t>zâmlû pladavìtuû - u salančak, za bâzbožnas′c′ tyh, što žyvuc′ na ëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён ператварае пустыню ў возера, і зямлю высахлую - у крыніцу вады;</t> </p><i> <t>Ën peratvarae pustynû ǔ vozera, ì zâmlû vysahluû - u krynìcu vady;</t> </i>


text:
<pb/><t>і пасяляе там спрагненых, і яны будуюць горад, каб жыць у ім;</t> </p><i> <t>ì pasâlâe tam spragnenyh, ì âny buduûc′ gorad, kab žyc′ u ìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>засяваюць палеткі, садзяць вінаграднікі, якія родзяць ім багатыя плады.</t> </p><i> <t>zasâvaûc′ paletkì, sadzâc′ vìnagradnìkì, âkìâ rodzâc′ ìm bagatyâ plady.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён дабраслаўляе іх, і яны вельмі памнажаюцца, і ў іх быдла ня менее.</t> </p><i> <t>Ën dabraslaǔlâe ìh, ì âny vel′mì pamnažaûcca, ì ǔ ìh bydla nâ menee.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паменшыліся яны, і ўпалі ад прыгнёту, гароты і скрухі;</t> </p><i> <t>Pamenšylìsâ âny, ì ǔpalì ad prygnëtu, garoty ì skruhì;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён вылівае зьнявагу на князёў, і пакідае іх блукаць у пустыні, дзе дарог няма.</t> </p><i> <t>Ën vylìvae z′nâvagu na knâzëǔ, ì pakìdae ìh blukac′ u pustynì, dze darog nâma.</t> </i>


text:
<pb/><t>А гаротнага выцягвае з гароты, і род ягоны памнажае, як статак авечак.</t> </p><i> <t>A garotnaga vycâgvae z garoty, ì rod âgony pamnažae, âk statak avečak.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праведнікі бачаць гэта, і радуюцца, а ўсякае няверства засланяе вусны свае.</t> </p><i> <t>Pravednìkì bačac′ gèta, ì raduûcca, a ǔsâkae nâverstva zaslanâe vusny svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто мудры, той заўважыць гэта, і зразумее ласку Госпада.</t> </p><i> <t>Hto mudry, toj zaǔvažyc′ gèta, ì zrazumee lasku Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гатовае сэрца маё, Божа, гатовае сэрца маё; буду пяяць і апяваць у славе маёй.</t> </p><i> <t>Gatovae sèrca maë, Boža, gatovae sèrca maë; budu pââc′ ì apâvac′ u slave maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўстань, псалтыр і арфа! Я ўстану рана.</t> </p><i> <t>Paǔstan′, psaltyr ì arfa! Â ǔstanu rana.</t> </i>


text:
<pb/><t>Славіць буду Цябе, Госпадзе, сярод народаў; славіць буду Цябе, сярод плямёнаў,</t> </p><i> <t>Slavìc′ budu Câbe, Gospadze, sârod narodaǔ; slavìc′ budu Câbe, sârod plâmënaǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вышэй за нябёсы ласка Твая і ў пазахмар'і праўда Твая.</t> </p><i> <t>bo vyšèj za nâbësy laska Tvaâ ì ǔ pazahmar'ì praǔda Tvaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьнясіся вышэй за нябёсы, Божа; і над усёю зямлёю будзе слава Твая,</t> </p><i> <t>Uz′nâsìsâ vyšèj za nâbësy, Boža; ì nad usëû zâmlëû budze slava Tvaâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб вызваліліся аблюбенцы Твае: уратуй правіцай Тваёю, і пачуй мяне.</t> </p><i> <t>kab vyzvalìlìsâ ablûbency Tvae: uratuj pravìcaj Tvaëû, ì pačuj mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог сказаў у сьвятыні Сваёй: няхай разьвесялюся - падзялю Я Сіхем, і даліну Сукот абмераю.</t> </p><i> <t>Bog skazaǔ u s′vâtynì Svaëj: nâhaj raz′vesâlûsâ - padzâlû Â Sìhem, ì dalìnu Sukot abmeraû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мааў умывальная шаля Мая, на Эдом абуткам кіну Маім, над зямлёю Філістымскаю клікаць буду.</t> </p><i> <t>Maaǔ umyval′naâ šalâ Maâ, na Èdom abutkam kìnu Maìm, nad zâmlëû Fìlìstymskaû klìkac′ budu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падай дапамогу нам ва ўціску, бо абарона людзкая - марнота.</t> </p><i> <t>Padaj dapamogu nam va ǔcìsku, bo abarona lûdzkaâ - marnota.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Божа хвалы маёй! не прамаўчы,</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Psal′ma Davìdava. Boža hvaly maëj! ne pramaǔčy,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо разьзявіліся на мяне вусны бязбожныя і вусны падступныя;</t> </p><i> <t>bo raz′zâvìlìsâ na mâne vusny bâzbožnyâ ì vusny padstupnyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>адусюль атачылі мяне словамі нянавісьці, узбройваюць супраць мяне бяз прычыны;</t> </p><i> <t>adusûl′ atačylì mâne slovamì nânavìs′cì, uzbrojvaûc′ suprac′ mâne bâz pryčyny;</t> </i>


text:
<pb/><t>за любоў маю ваююць супраць мяне; а я малюся;</t> </p><i> <t>za lûboǔ maû vaûûc′ suprac′ mâne; a â malûsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>аддаюць мне злом за дабро, за любоў маю - нянавісьцю.</t> </p><i> <t>addaûc′ mne zlom za dabro, za lûboǔ maû - nânavìs′cû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пастаў над імі бязбожнага, і д'ябал хай стане праваруч яго.</t> </p><i> <t>Pastaǔ nad ìmì bâzbožnaga, ì d'âbal haj stane pravaruč âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі будзе судзіцца, хай будзе вінаваты, і малітва ягоная няхай стане грэхам;</t> </p><i> <t>Kalì budze sudzìcca, haj budze vìnavaty, ì malìtva âgonaâ nâhaj stane grèham;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай дні ягоныя будуць кароткія, і пасад ягоны іншы хай прыймае;</t> </p><i> <t>haj dnì âgonyâ buduc′ karotkìâ, ì pasad âgony ìnšy haj pryjmae;</t> </i>


text:
<pb/><t>дзеці ягоныя няхай будуць сіротамі, а жонка ягоная - удавою;</t> </p><i> <t>dzecì âgonyâ nâhaj buduc′ sìrotamì, a žonka âgonaâ - udavoû;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай бадзяюцца дзеці ягоныя і жабруюць, і просяць хлеба з руінаў сваіх;</t> </p><i> <t>haj badzâûcca dzecì âgonyâ ì žabruûc′, ì prosâc′ hleba z ruìnaǔ svaìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай захопіць ліхвяр усё, што ёсьць у яго, хай другія захопяць працу ягоную;</t> </p><i> <t>haj zahopìc′ lìhvâr usë, što ës′c′ u âgo, haj drugìâ zahopâc′ pracu âgonuû;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай ніхто яму не паспагадае; хай ніхто ня зьлітуецца зь сіротаў ягоных;</t> </p><i> <t>haj nìhto âmu ne paspagadae; haj nìhto nâ z′lìtuecca z′ sìrotaǔ âgonyh;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай будуць нашчадкі ягоныя на пагібель, і хай забудзецца іхняе імя ў наступным родзе;</t> </p><i> <t>haj buduc′ naščadkì âgonyâ na pagìbel′, ì haj zabudzecca ìhnâe ìmâ ǔ nastupnym rodze;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай згадаецца прад Госпадам беззаконьне бацькоў ягоных, і грэх маці ягонай хай не загладзіцца;</t> </p><i> <t>haj zgadaecca prad Gospadam bezzakon′ne bac′koǔ âgonyh, ì grèh macì âgonaj haj ne zagladzìcca;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай будуць заўсёды яны ў вачах Госпада, і хай вынішчыць Ён на зямлі пра іх памяць</t> </p><i> <t>haj buduc′ zaǔsëdy âny ǔ vačah Gospada, ì haj vynìščyc′ Ën na zâmlì pra ìh pamâc′</t> </i>


text:
<pb/><t>за тое, што ён ня думаў пра літасьць, а гнаў чалавека беднага і ўбогага і зламанага сэрцам, каб забіць яго;</t> </p><i> <t>za toe, što ën nâ dumaǔ pra lìtas′c′, a gnaǔ čalaveka bednaga ì ǔbogaga ì zlamanaga sèrcam, kab zabìc′ âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>палюбіў праклён, і праклён спадобіць яго; не захацеў дабраславеньня, яно ад яго і адыдзе;</t> </p><i> <t>palûbìǔ praklën, ì praklën spadobìc′ âgo; ne zahaceǔ dabraslaven′nâ, âno ad âgo ì adydze;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай у пракляцьце апранецца, быццам у рызу, і хай увойдзе яно, як вада, у нутробу ягоную і, як алей, у косткі ягоныя;</t> </p><i> <t>haj u praklâc′ce apranecca, byccam u ryzu, ì haj uvojdze âno, âk vada, u nutrobu âgonuû ì, âk alej, u kostkì âgonyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай будзе яно яму, нібы вопратка, у якую ён апранецца, і як пояс, якім заўсёды перапаясваецца.</t> </p><i> <t>haj budze âno âmu, nìby vopratka, u âkuû ën apranecca, ì âk poâs, âkìm zaǔsëdy perapaâsvaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Такая аддача ад Госпада ворагам маім і тым, што ліхасловяць душу маю!</t> </p><i> <t>Takaâ addača ad Gospada voragam maìm ì tym, što lìhaslovâc′ dušu maû!</t> </i>


text:
<pb/><t>Са мною, Госпадзе, Госпадзе, чыні дзеля імя Твайго, бо добрая міласьць Твая; уратуй мяне,</t> </p><i> <t>Sa mnoû, Gospadze, Gospadze, čynì dzelâ ìmâ Tvajgo, bo dobraâ mìlas′c′ Tvaâ; uratuj mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо я бедны і ўбогі, і сэрца маё паранена ўва мне.</t> </p><i> <t>bo â bedny ì ǔbogì, ì sèrca maë paranena ǔva mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зьнікаю, быццам цень, калі хіліцца дзень, гоняць мяне, як саранчу.</t> </p><i> <t>Â z′nìkaû, byccam cen′, kalì hìlìcca dzen′, gonâc′ mâne, âk saranču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калені мае зьнемаглі ад посту, і цела маё засталося бяз тлушчу.</t> </p><i> <t>Kalenì mae z′nemaglì ad postu, ì cela maë zastalosâ bâz tlušču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зрабіўся для іх пасьмешышчам; убачыўшы мяне, галовамі круцяць.</t> </p><i> <t>Â zrabìǔsâ dlâ ìh pas′mešyščam; ubačyǔšy mâne, galovamì krucâc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Памажы мне, Госпадзе, Божа мой; уратуй мяне з ласкі Тваёй,</t> </p><i> <t>Pamažy mne, Gospadze, Boža moj; uratuj mâne z laskì Tvaëj,</t> </i>


text:
<pb/><t>хай уведаюць, што гэта Твая рука, і што Ты, Госпадзе, учыніў гэта.</t> </p><i> <t>haj uvedaûc′, što gèta Tvaâ ruka, ì što Ty, Gospadze, učynìǔ gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны праклінаюць, а Ты дабраславі; яны паўстаюць, але няхай будуць пасаромленыя; а раб Твой хай радуецца.</t> </p><i> <t>Âny praklìnaûc′, a Ty dabraslavì; âny paǔstaûc′, ale nâhaj buduc′ pasaromlenyâ; a rab Tvoj haj raduecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай апрануцца праціўнікі мае ў ганьбу і, як вопраткаю, хай накрыюцца сорамам сваім.</t> </p><i> <t>Haj apranucca pracìǔnìkì mae ǔ gan′bu ì, âk vopratkaû, haj nakryûcca soramam svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>І я голасна буду вуснамі сваімі славіць Госпада і сярод мноства Яго праслаўляць:</t> </p><i> <t>Ì â golasna budu vusnamì svaìmì slavìc′ Gospada ì sârod mnostva Âgo praslaǔlâc′:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ён стаіць праваруч беднага, каб ратаваць яго ад судзьдзяў душы ягонай.</t> </p><i> <t>bo Ën staìc′ pravaruč bednaga, kab ratavac′ âgo ad sudz′dzâǔ dušy âgonaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давідава. Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх.</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìdava. Skazaǔ Gaspodz′ Gospadu majmu: sâdzì pravaruč Mâne, pakul′ pakladu voragaǔ Tvaìh u padnožža nog Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жазло сілы Тваёй пашле Гасподзь зь Сіёна: валадары сярод ворагаў Тваіх.</t> </p><i> <t>Žazlo sìly Tvaëj pašle Gaspodz′ z′ Sìëna: valadary sârod voragaǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>У дзень моцы Тваёй народ Твой гатовы ў аздобах сьвятыні; з улоньня дзяньніцы падобнае да расы Тваё нараджэньне.</t> </p><i> <t>U dzen′ mocy Tvaëj narod Tvoj gatovy ǔ azdobah s′vâtynì; z ulon′nâ dzân′nìcy padobnae da rasy Tvaë naradžèn′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прысягаўся Гасподзь і не раскаецца: Ты Сьвятар навекі паводле абраду Мэлхісэдэкавага.</t> </p><i> <t>Prysâgaǔsâ Gaspodz′ ì ne raskaecca: Ty S′vâtar navekì pavodle abradu Mèlhìsèdèkavaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь праваруч Цябе. Ён у дзень гневу Свайго пакарае цароў;</t> </p><i> <t>Gaspodz′ pravaruč Câbe. Ën u dzen′ gnevu Svajgo pakarae caroǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>учыніць суд над народамі, напоўніць зямлю трупамі, раструшчыць галаву ў зямлі шырокай.</t> </p><i> <t>učynìc′ sud nad narodamì, napoǔnìc′ zâmlû trupamì, rastruščyc′ galavu ǔ zâmlì šyrokaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>З патока на дарозе будзе піць, і таму падыме галаву.</t> </p><i> <t>Z patoka na daroze budze pìc′, ì tamu padyme galavu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя! Слаўлю Цябе, Госпадзе, усім сэрцам маім на радзе праведных і на сходні.</t> </p><i> <t>Alìluâ! Slaǔlû Câbe, Gospadze, usìm sèrcam maìm na radze pravednyh ì na shodnì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вялікія дзеі Гасподнія, вабныя ўсім, хто іх любіць.</t> </p><i> <t>Vâlìkìâ dzeì Gaspodnìâ, vabnyâ ǔsìm, hto ìh lûbìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзея Ягоная - слава і хараство, і праўда Ягоная застаецца навечна.</t> </p><i> <t>Dzeâ Âgonaâ - slava ì harastvo, ì praǔda Âgonaâ zastaecca navečna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Незабыўнымі зрабіў Ён цуды Свае; літасьцівы і шчодры Гасподзь.</t> </p><i> <t>Nezabyǔnymì zrabìǔ Ën cudy Svae; lìtas′cìvy ì ščodry Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ежу дае тым, хто баіцца Яго; вечна памятае Свой запавет.</t> </p><i> <t>Ežu dae tym, hto baìcca Âgo; večna pamâtae Svoj zapavet.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сілу дзеяў Сваіх паказаў Ён народу Свайму, каб даць яму спадчыну язычнікаў.</t> </p><i> <t>Sìlu dzeâǔ Svaìh pakazaǔ Ën narodu Svajmu, kab dac′ âmu spadčynu âzyčnìkaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеі рук Ягоных праўда і суд; усе Яго запаведзі правільныя,</t> </p><i> <t>Dzeì ruk Âgonyh praǔda ì sud; use Âgo zapavedzì pravìl′nyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>цьвёрдыя на вякі вечныя, заснаваныя на праўдзе і слушнасьці.</t> </p><i> <t>c′vërdyâ na vâkì večnyâ, zasnavanyâ na praǔdze ì slušnas′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Збавеньне паслаў Ён народу Свайму; наказаў навечна Свой запавет. Сьвятое і страшнае імя Ягонае!</t> </p><i> <t>Zbaven′ne paslaǔ Ën narodu Svajmu; nakazaǔ navečna Svoj zapavet. S′vâtoe ì strašnae ìmâ Âgonae!</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачатак мудрасьці страх Гасподні: розум правільны ва ўсіх, хто выконвае запаведзі Ягоныя. Хвала Яму няхай будзе вечная.</t> </p><i> <t>Pačatak mudras′cì strah Gaspodnì: rozum pravìl′ny va ǔsìh, hto vykonvae zapavedzì Âgonyâ. Hvala Âmu nâhaj budze večnaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя! Дабрашчасны муж, што баіцца Госпада і шчыра любіць ягоныя запаведзі.</t> </p><i> <t>Alìluâ! Dabraščasny muž, što baìcca Gospada ì ščyra lûbìc′ âgonyâ zapavedzì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Моцнае будзе насеньне ягонае на зямлі; род праведных дабраславёны будзе.</t> </p><i> <t>Mocnae budze nasen′ne âgonae na zâmlì; rod pravednyh dabraslavëny budze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дастатак і багацьце ў доме ў яго, і праўда Ягоная трывае вечна.</t> </p><i> <t>Dastatak ì bagac′ce ǔ dome ǔ âgo, ì praǔda Âgonaâ tryvae večna.</t> </i>


text:
<pb/><t>У цемры ўзыходзіць сьвятло справядлівым; добрае яно і міласэрнае і праведнае.</t> </p><i> <t>U cemry ǔzyhodzìc′ s′vâtlo spravâdlìvym; dobrae âno ì mìlasèrnae ì pravednae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Добры чалавек міласэрны і пазычае; ён дасьць цьвёрдасьць словам сваім на судзе.</t> </p><i> <t>Dobry čalavek mìlasèrny ì pazyčae; ën das′c′ c′vërdas′c′ slovam svaìm na sudze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён вавек не пахісьнецца, у вечнай памяці праведны будзе.</t> </p><i> <t>Ën vavek ne pahìs′necca, u večnaj pamâcì pravedny budze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не пабаіцца нядобрае славы; сэрца ў яго цьвёрдае, спадзяецца на Госпада.</t> </p><i> <t>Ne pabaìcca nâdobrae slavy; sèrca ǔ âgo c′vërdae, spadzâecca na Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Умацаванае сэрца ў яго; ён не збаіцца, калі гляне на ворагаў сваіх.</t> </p><i> <t>Umacavanae sèrca ǔ âgo; ën ne zbaìcca, kalì glâne na voragaǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён шчодра раздаў, абдарыў убогіх; праўда ягоная застаецца навечна; рог ягоны ўзьнясецца ў славе.</t> </p><i> <t>Ën ščodra razdaǔ, abdaryǔ ubogìh; praǔda âgonaâ zastaecca navečna; rog âgony ǔz′nâsecca ǔ slave.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бязбожны гэта пабачыць і будзе злавацца. заскрыгоча зубамі сваімі, і растане. Жаданьне бязбожных загіне.</t> </p><i> <t>Bâzbožny gèta pabačyc′ ì budze zlavacca. zaskrygoča zubamì svaìmì, ì rastane. Žadan′ne bâzbožnyh zagìne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Хвалеце, рабы Гасподнія, хвалеце імя Гасподняе.</t> </p><i> <t>Alìluâ. Hvalece, raby Gaspodnìâ, hvalece ìmâ Gaspodnâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будзе імя Гасподняе дабраславёна ад сёньня і навечна,</t> </p><i> <t>Haj budze ìmâ Gaspodnâe dabraslavëna ad sën′nâ ì navečna,</t> </i>


text:
<pb/><t>ад усходу сонца да захаду хай будзе праслаўлена імя Гасподняе;</t> </p><i> <t>ad ushodu sonca da zahadu haj budze praslaǔlena ìmâ Gaspodnâe;</t> </i>


text:
<pb/><t>Высокі над усімі народамі Гасподзь; над нябёсамі слава Ягоная.</t> </p><i> <t>Vysokì nad usìmì narodamì Gaspodz′; nad nâbësamì slava Âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто - як Гасподзь, Бог наш, Які, жывучы ў высях,</t> </p><i> <t>Hto - âk Gaspodz′, Bog naš, Âkì, žyvučy ǔ vysâh,</t> </i>


text:
<pb/><t>прыхіляецца, каб дагледзець неба і зямлю;</t> </p><i> <t>pryhìlâecca, kab dagledzec′ neba ì zâmlû;</t> </i>


text:
<pb/><t>з тла падымае беднага, з гразі ўзвышае ўбогага,</t> </p><i> <t>z tla padymae bednaga, z grazì ǔzvyšae ǔbogaga,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб пасадзіць яго з князямі, з князямі народу Ягонага;</t> </p><i> <t>kab pasadzìc′ âgo z knâzâmì, z knâzâmì narodu Âgonaga;</t> </i>


text:
<pb/><t>няплодную ўсяляе ў дом мацераю, што радуецца за дзяцей? Алілуя!</t> </p><i> <t>nâplodnuû ǔsâlâe ǔ dom maceraû, što raduecca za dzâcej? Alìluâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Калі выйшаў Ізраіль зь Егіпта, дом Якава - з народу іншапляменнага,</t> </p><i> <t>Alìluâ. Kalì vyjšaǔ Ìzraìl′ z′ Egìpta, dom Âkava - z narodu ìnšaplâmennaga,</t> </i>


text:
<pb/><t>Юда зрабіўся сьвятыняю Ягонаю, Ізраіль - валоданьнем Ягоным.</t> </p><i> <t>Ûda zrabìǔsâ s′vâtynâû Âgonaû, Ìzraìl′ - valodan′nem Âgonym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мора ўгледзела, і пабегла; Ярдан павярнуўся назад.</t> </p><i> <t>Mora ǔgledzela, ì pabegla; Ârdan pavârnuǔsâ nazad.</t> </i>


text:
<pb/><t>Горы скакалі, як бараны, і пагоркі, як ягняткі.</t> </p><i> <t>Gory skakalì, âk barany, ì pagorkì, âk âgnâtkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што з табою, мора, чаго ты пабегла, і з табою, Ярдане, чаго павярнуўся назад?</t> </p><i> <t>Što z taboû, mora, čago ty pabegla, ì z taboû, Ârdane, čago pavârnuǔsâ nazad?</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаго вы скачаце, горы, як бараны, і вы, пагоркі, як ягняткі?</t> </p><i> <t>Čago vy skačace, gory, âk barany, ì vy, pagorkì, âk âgnâtkì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Прад абліччам Госпада дрыжы, зямля, прад абліччам Бога Якава,</t> </p><i> <t>Prad ablìččam Gospada dryžy, zâmlâ, prad ablìččam Boga Âkava,</t> </i>


text:
<pb/><t>Які ператварае скалу ў возера вады і камень - у крыніцу вады.</t> </p><i> <t>Âkì peratvarae skalu ǔ vozera vady ì kamen′ - u krynìcu vady.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня нам, Госпадзе, ня нам, а імю Твайму дай славу, дзеля ласкі Тваёй, дзеля праўды Тваёй.</t> </p><i> <t>Nâ nam, Gospadze, nâ nam, a ìmû Tvajmu daj slavu, dzelâ laskì Tvaëj, dzelâ praǔdy Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта язычнікі кажуць: дзе ж іхні Бог?</t> </p><i> <t>Navošta âzyčnìkì kažuc′: dze ž ìhnì Bog?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог наш на небе і на зямлі; творыць усё, што хоча.</t> </p><i> <t>Bog naš na nebe ì na zâmlì; tvoryc′ usë, što hoča.</t> </i>


text:
<pb/><t>А іхнія ідалы - срэбра і золата, творы рук чалавечых.</t> </p><i> <t>A ìhnìâ ìdaly - srèbra ì zolata, tvory ruk čalavečyh.</t> </i>


text:
</t> <pb/>Ёсьць у іх вусны, але не гавораць; ёсьць у іх вочы, але ня бачаць;<t> </p><i> </t> Ës′c′ u ìh vusny, ale ne gavorac′; ës′c′ u ìh vočy, ale nâ bačac′;<t> </i>


text:
<pb/><t>ёсьць у іх вушы, але ня чуюць; ёсьць у іх ноздры, але нюху няма;</t> </p><i> <t>ës′c′ u ìh vušy, ale nâ čuûc′; ës′c′ u ìh nozdry, ale nûhu nâma;</t> </i>


text:
<pb/><t>ёсьць у іх рукі, але не адчуваюць; ёсьць у іх ногі, але ня ходзяць; і яны гукаў не выдабываюць з горла свайго.</t> </p><i> <t>ës′c′ u ìh rukì, ale ne adčuvaûc′; ës′c′ u ìh nogì, ale nâ hodzâc′; ì âny gukaǔ ne vydabyvaûc′ z gorla svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай будуць да іх падобныя тыя, што іх робяць, і ўсе, хто на іх спадзяецца.</t> </p><i> <t>Nâhaj buduc′ da ìh padobnyâ tyâ, što ìh robâc′, ì ǔse, hto na ìh spadzâecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Доме Ізраілеў! спадзявайся на Госпада; Ён - нам дапамога і шчыт.</t> </p><i> <t>Dome Ìzraìleǔ! spadzâvajsâ na Gospada; Ën - nam dapamoga ì ščyt.</t> </i>


text:
<pb/><t>Доме Ааронаў! спадзявайся на Госпада; Ён - нам дапамога і шчыт.</t> </p><i> <t>Dome Aaronaǔ! spadzâvajsâ na Gospada; Ën - nam dapamoga ì ščyt.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто баіцца Госпада! спадзявайся на Госпада; Ён - нам дапамога і шчыт.</t> </p><i> <t>Hto baìcca Gospada! spadzâvajsâ na Gospada; Ën - nam dapamoga ì ščyt.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь нас памятае, дабраслаўляе нас, дабраслаўляе Ізраілеў дом, дабраслаўляе Ааронаў дом;</t> </p><i> <t>Gaspodz′ nas pamâtae, dabraslaǔlâe nas, dabraslaǔlâe Ìzraìleǔ dom, dabraslaǔlâe Aaronaǔ dom;</t> </i>


text:
<t>дабраслаўляе тых, што баяцца Госпада, малых і вялікіх.</t> </p><i> <t>dabraslaǔlâe tyh, što baâcca Gospada, malyh ì vâlìkìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няхай дадасьць вам Гасподзь болей і болей, вам і дзецям вашым,</t> </p><i> <t>Nâhaj dadas′c′ vam Gaspodz′ bolej ì bolej, vam ì dzecâm vašym,</t> </i>


text:
<pb/><t>дабраславёныя вы Госпадам, Які стварыў неба і зямлю.</t> </p><i> <t>dabraslavënyâ vy Gospadam, Âkì stvaryǔ neba ì zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Неба - неба Госпаду, а зямлю Ён даў сынам чалавечым.</t> </p><i> <t>Neba - neba Gospadu, a zâmlû Ën daǔ synam čalavečym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня мёртвыя ўславяць Госпада, ні ўсё, што ў магілу сыходзіць,</t> </p><i> <t>Nâ mërtvyâ ǔslavâc′ Gospada, nì ǔsë, što ǔ magìlu syhodzìc′,</t> </i>


text:
<pb/><t>а мы жывыя дабраслаўляцьмем Госпада ад сёньня і давеку. Алілуя.</t> </p><i> <t>a my žyvyâ dabraslaǔlâc′mem Gospada ad sën′nâ ì daveku. Alìluâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Я радуюся, што Гасподзь пачуў голас мой, малітву маю,</t> </p><i> <t>Alìluâ. Â raduûsâ, što Gaspodz′ pačuǔ golas moj, malìtvu maû,</t> </i>


text:
<pb/><t>прыхіліў да мяне вуха Сваё; і таму буду клікаць Яго ўсе дні мае.</t> </p><i> <t>pryhìlìǔ da mâne vuha Svaë; ì tamu budu klìkac′ Âgo ǔse dnì mae.</t> </i>


text:
<t>Агарнулі мяне хваробы сьмяротныя, пакуты пякельныя агарнулі мяне; сустрэў я ўціскі і смуткі.</t> </p><i> <t>Agarnulì mâne hvaroby s′mârotnyâ, pakuty pâkel′nyâ agarnulì mâne; sustrèǔ â ǔcìskì ì smutkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады клікнуў я імя Гасподняе: Госпадзе! уратуй душу маю.</t> </p><i> <t>Tady klìknuǔ â ìmâ Gaspodnâe: Gospadze! uratuj dušu maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь літасьцівы і справядлівы, міласэрны Бог наш.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ lìtas′cìvy ì spravâdlìvy, mìlasèrny Bog naš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Асланяе Гасподзь прастадушных: я ўвесь зьнямог, і Ён дапамог мне.</t> </p><i> <t>Aslanâe Gaspodz′ prastadušnyh: â ǔves′ z′nâmog, ì Ën dapamog mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вярніся, душа мая, у спакой твой; бо Гасподзь умілажаліўся зь цябе.</t> </p><i> <t>Vârnìsâ, duša maâ, u spakoj tvoj; bo Gaspodz′ umìlažalìǔsâ z′ câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты збавіў душу маю ад сьмерці, вочы мае - ад сьлёз і ногі мае - ад спатыканьня.</t> </p><i> <t>Ty zbavìǔ dušu maû ad s′mercì, vočy mae - ad s′lëz ì nogì mae - ad spatykan′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду хадзіць прад абліччам Гасподнім па зямлі жывых.</t> </p><i> <t>Budu hadzìc′ prad ablìččam Gaspodnìm pa zâmlì žyvyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я вераваў і таму казаў: я моцна засмучаны.</t> </p><i> <t>Â veravaǔ ì tamu kazaǔ: â mocna zasmučany.</t> </i>


text:
<t>Я сказаў неабачліва: усякі чалавек - мана.</t> </p><i> <t>Â skazaǔ neabačlìva: usâkì čalavek - mana.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што аддам Госпаду за ўсе дабрачынствы Ягоныя мне?</t> </p><i> <t>Što addam Gospadu za ǔse dabračynstvy Âgonyâ mne?</t> </i>


text:
<pb/><t>Чару ратунку прыму, і імя Гасподняе клікну.</t> </p><i> <t>Čaru ratunku prymu, ì ìmâ Gaspodnâe klìknu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зарокі мае аддам Госпаду перад усім народам Ягоным.</t> </p><i> <t>Zarokì mae addam Gospadu perad usìm narodam Âgonym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дарагая ў Гасподніх вачах сьмерць сьвятых Ягоных!</t> </p><i> <t>Daragaâ ǔ Gaspodnìh vačah s′merc′ s′vâtyh Âgonyh!</t> </i>


text:
<pb/><t>О, Госпадзе! я раб Твой, я раб Твой і сын рабыні Тваёй, Ты разамкнуў мне кайданы.</t> </p><i> <t>O, Gospadze! â rab Tvoj, â rab Tvoj ì syn rabynì Tvaëj, Ty razamknuǔ mne kajdany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Табе прынясу ахвяру хвалы, і імя Гасподняе клікну.</t> </p><i> <t>Tabe prynâsu ahvâru hvaly, ì ìmâ Gaspodnâe klìknu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зарокі мае аддам Госпаду перад усім народам Ягоным,</t> </p><i> <t>Zarokì mae addam Gospadu perad usìm narodam Âgonym,</t> </i>


text:
<t>у дварах дома Гасподняга, сярод цябе, Ерусаліме! Алілуя.</t> </p><i> <t>u dvarah doma Gaspodnâga, sârod câbe, Erusalìme! Alìluâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Хвалеце Госпада, усе народы, услаўляйце Яго, усе плямёны;</t> </p><i> <t>Alìluâ. Hvalece Gospada, use narody, uslaǔlâjce Âgo, use plâmëny;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вялікая літасьць да нас у Яго, і праўда Гасподняя застаецца навечна. Алілуя.</t> </p><i> <t>bo vâlìkaâ lìtas′c′ da nas u Âgo, ì praǔda Gaspodnââ zastaecca navečna. Alìluâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо вечная ласка Ягоная.</t> </p><i> <t>Alìluâ. Slaǔce Gospada, bo Ën dobry, bo večnaâ laska Âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай скажа сёньня дом Ізраілеў: Ён добры, бо вечная ласка Ягоная.</t> </p><i> <t>Haj skaža sën′nâ dom Ìzraìleǔ: Ën dobry, bo večnaâ laska Âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай скажа сёньня дом Ааронаў: Ён добры, бо вечная ласка Ягоная.</t> </p><i> <t>Haj skaža sën′nâ dom Aaronaǔ: Ën dobry, bo večnaâ laska Âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай скажуць сёньня, хто баіцца Госпада: Ён добры, бо вечная ласка Ягоная.</t> </p><i> <t>Haj skažuc′ sën′nâ, hto baìcca Gospada: Ën dobry, bo večnaâ laska Âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>З уціску паклікаў я Госпада, і пачуў мяне, і на шырокае месца вывеў мяне Гасподзь.</t> </p><i> <t>Z ucìsku paklìkaǔ â Gospada, ì pačuǔ mâne, ì na šyrokae mesca vyveǔ mâne Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Гасподзь за мяне - не збаюся: што зробіць мне чалавек?</t> </p><i> <t>Gaspodz′ za mâne - ne zbaûsâ: što zrobìc′ mne čalavek?</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь мне памочнік: буду глядзець на ворагаў маіх.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ mne pamočnìk: budu glâdzec′ na voragaǔ maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Лепей спадзявацца на Госпада, чым спадзявацца на чалавека.</t> </p><i> <t>Lepej spadzâvacca na Gospada, čym spadzâvacca na čalaveka.</t> </i>


text:
<pb/><t>Лепей спадзявацца на Госпада, чым спадзявацца на князёў.</t> </p><i> <t>Lepej spadzâvacca na Gospada, čym spadzâvacca na knâzëǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе народы абступілі мяне, але імем Гасподнім я іх скінуў;</t> </p><i> <t>Use narody abstupìlì mâne, ale ìmem Gaspodnìm â ìh skìnuǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Абступілі мяне, атачылі мяне; але імем Гасподнім я іх скінуў.</t> </p><i> <t>Abstupìlì mâne, atačylì mâne; ale ìmem Gaspodnìm â ìh skìnuǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Абселі мяне, як пчолы соты, і пагасьлі, як вагонь у цёрне; імем Гасподнім я іх скінуў.</t> </p><i> <t>Abselì mâne, âk pčoly soty, ì pagas′lì, âk vagon′ u cërne; ìmem Gaspodnìm â ìh skìnuǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Моцна штурхнулі мяне, каб я ўпаў; але Гасподзь падтрымаў мяне.</t> </p><i> <t>Mocna šturhnulì mâne, kab â ǔpaǔ; ale Gaspodz′ padtrymaǔ mâne.</t> </i>


text:
<t>Гасподзь сіла мая і песьня; Ён зрабіўся выратаваньнем маім.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ sìla maâ ì pes′nâ; Ën zrabìǔsâ vyratavan′nem maìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас радасьці і выратаваньня ў жытлішчах праведнікаў; правіца Гасподняя творыць сілу!</t> </p><i> <t>Golas radas′cì ì vyratavan′nâ ǔ žytlìščah pravednìkaǔ; pravìca Gaspodnââ tvoryc′ sìlu!</t> </i>


text:
<pb/><t>Правіца Гасподняя высока, правіца Гасподняя творыць сілу!</t> </p><i> <t>Pravìca Gaspodnââ vysoka, pravìca Gaspodnââ tvoryc′ sìlu!</t> </i>


text:
<pb/><t>Не памру, а жыць буду і абвяшчацьму дзеі Гасподнія.</t> </p><i> <t>Ne pamru, a žyc′ budu ì abvâščac′mu dzeì Gaspodnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Строга пакараў мяне Гасподзь, але сьмерцю мяне не скараў.</t> </p><i> <t>Stroga pakaraǔ mâne Gaspodz′, ale s′mercû mâne ne skaraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адчынеце мне браму праўды: увайду ў яе, праслаўлю Госпада,</t> </p><i> <t>Adčynece mne bramu praǔdy: uvajdu ǔ âe, praslaǔlû Gospada,</t> </i>


text:
<pb/><t>вось брама Госпада, праведныя ўвойдуць у яе.</t> </p><i> <t>vos′ brama Gospada, pravednyâ ǔvojduc′ u âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слаўлю Цябе, што Ты пачуў мяне і зрабіўся ратункам маім.</t> </p><i> <t>Slaǔlû Câbe, što Ty pačuǔ mâne ì zrabìǔsâ ratunkam maìm.</t> </i>


text:
<t>Камень, які адкінулі будаўнікі, зрабіўся галавою вугла.</t> </p><i> <t>Kamen′, âkì adkìnulì budaǔnìkì, zrabìǔsâ galavoû vugla.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэта - ад Госпада, і гэта дзівосна ў нашых вачах.</t> </p><i> <t>Gèta - ad Gospada, ì gèta dzìvosna ǔ našyh vačah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэты дзень стварыў Гасподзь: парадуемся і ўзьвесялімся ў дзень гэты!</t> </p><i> <t>Gèty dzen′ stvaryǔ Gaspodz′: paraduemsâ ì ǔz′vesâlìmsâ ǔ dzen′ gèty!</t> </i>


text:
<pb/><t>О, Госпадзе, выратуй! О, Госпадзе, пашчасьці!</t> </p><i> <t>O, Gospadze, vyratuj! O, Gospadze, paščas′cì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны, хто ідзе ў імя Гасподняе! Дабраслаўляем вас з дома Гасподняга.</t> </p><i> <t>Dabraslavëny, hto ìdze ǔ ìmâ Gaspodnâe! Dabraslaǔlâem vas z doma Gaspodnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог - Гасподзь, і апраменіў нас; зьвяжэце шнурамі ахвяру, вядзеце да нарожнікаў ахвярніка.</t> </p><i> <t>Bog - Gaspodz′, ì apramenìǔ nas; z′vâžèce šnuramì ahvâru, vâdzece da narožnìkaǔ ahvârnìka.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты - Бог мой: славіць буду Цябе; Ты - Бог мой: славіць буду Цябе, (славіць буду Цябе, бо Ты пачуў мяне і зрабіўся маім ратаваньнем).</t> </p><i> <t>Ty - Bog moj: slavìc′ budu Câbe; Ty - Bog moj: slavìc′ budu Câbe, (slavìc′ budu Câbe, bo Ty pačuǔ mâne ì zrabìǔsâ maìm ratavan′nem).</t> </i>


text:
<pb/><t>Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо вечная ласка Ягоная.</t> </p><i> <t>Slaǔce Gospada, bo Ën dobry, bo večnaâ laska Âgonaâ.</t> </i>


text:
<t>Алілуя. Дабрашчасныя - беззаганныя ў дарозе, што ходзяць у законе Гасподнім.</t> </p><i> <t>Alìluâ. Dabraščasnyâ - bezzagannyâ ǔ daroze, što hodzâc′ u zakone Gaspodnìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасныя - хто прымае сьведчаньні Ягоныя, хто ўсім сэрцам шукае Яго!</t> </p><i> <t>Dabraščasnyâ - hto prymae s′vedčan′nì Âgonyâ, hto ǔsìm sèrcam šukae Âgo!</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны крыўды ня чыняць, ходзяць шляхамі Ягонымі.</t> </p><i> <t>Âny kryǔdy nâ čynâc′, hodzâc′ šlâhamì Âgonymì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты запавёў наказы Твае выконваць дакладна.</t> </p><i> <t>Ty zapavëǔ nakazy Tvae vykonvac′ dakladna.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, каб дарогі мае былі простыя да захаваньня Тваіх пастановаў!</t> </p><i> <t>O, kab darogì mae bylì prostyâ da zahavan′nâ Tvaìh pastanovaǔ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады не пасаромеўся б я, гледзячы на ўсе Твае запаведзі;</t> </p><i> <t>Tady ne pasaromeǔsâ b â, gledzâčy na ǔse Tvae zapavedzì;</t> </i>


text:
<pb/><t>шчырым сэрцам Я славіў бы Цябе, вучыўся б судам Тваёй праўды.</t> </p><i> <t>ščyrym sèrcam Â slavìǔ by Câbe, vučyǔsâ b sudam Tvaëj praǔdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду трымацца Тваіх пастановаў; не пакідай мяне назусім.</t> </p><i> <t>Budu trymacca Tvaìh pastanovaǔ; ne pakìdaj mâne nazusìm.</t> </i>


text:
<t>Чым юнак утрымае свой шлях у чысьціні? - Калі будзе трымацца словаў Тваіх.</t> </p><i> <t>Čym ûnak utrymae svoj šlâh u čys′cìnì? - Kalì budze trymacca slovaǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Цэлым сэрцам сваім я шукаю Цябе! ня дай мне збочыць ад запаведзяў Тваіх.</t> </p><i> <t>Cèlym sèrcam svaìm â šukaû Câbe! nâ daj mne zbočyc′ ad zapavedzâǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>У сэрцы маім я схаваў слова Тваё, каб не грашыць прад Табою.</t> </p><i> <t>U sèrcy maìm â shavaǔ slova Tvaë, kab ne grašyc′ prad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Ты, Госпадзе! навучы мяне пастановам Тваім.</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Ty, Gospadze! navučy mâne pastanovam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вуснамі маімі абвяшчаў я ўсе суды Тваіх вуснаў.</t> </p><i> <t>Vusnamì maìmì abvâščaǔ â ǔse sudy Tvaìh vusnaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>На шляху Тваіх сьведчаньняў я радуюся, як у кожным багацьці.</t> </p><i> <t>Na šlâhu Tvaìh s′vedčan′nâǔ â raduûsâ, âk u kožnym bagac′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пра запаведзі Твае разважаю, і гляджу на шляхі Твае.</t> </p><i> <t>Pra zapavedzì Tvae razvažaû, ì glâdžu na šlâhì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пастановамі Тваімі суцяшаюся; не забываю слова Твайго.</t> </p><i> <t>Pastanovamì Tvaìmì sucâšaûsâ; ne zabyvaû slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<t>Акажы ласку рабу Твайму, і буду я жыць і трымацца слова Твайго.</t> </p><i> <t>Akažy lasku rabu Tvajmu, ì budu â žyc′ ì trymacca slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разамкні вочы мае і пабачу дзівосы закона Твайго.</t> </p><i> <t>Razamknì vočy mae ì pabaču dzìvosy zakona Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыхадзень я на зямлі; не хавай ад мяне запаведзяў Тваіх.</t> </p><i> <t>Pryhadzen′ â na zâmlì; ne havaj ad mâne zapavedzâǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьнемагла душа мая ад жаданьня судоў Тваіх ва ўсялякі час.</t> </p><i> <t>Z′nemagla duša maâ ad žadan′nâ sudoǔ Tvaìh va ǔsâlâkì čas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Утаймаваў Ты пыхлівых, праклятых, што ўхіляюцца ад Тваіх запаведзяў.</t> </p><i> <t>Utajmavaǔ Ty pyhlìvyh, praklâtyh, što ǔhìlâûcca ad Tvaìh zapavedzâǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адвярні ад мяне зьнявагу і сорам, бо я захоўваю сьведчаньні Твае.</t> </p><i> <t>Advârnì ad mâne z′nâvagu ì soram, bo â zahoǔvaû s′vedčan′nì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Князі сядзяць і змаўляюцца супраць мяне; а раб Твой разважае пра пастановы Твае.</t> </p><i> <t>Knâzì sâdzâc′ ì zmaǔlâûcca suprac′ mâne; a rab Tvoj razvažae pra pastanovy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьведчаньні Твае - суцяшэньне маё, і пастановы Твае - дарадцы мае.</t> </p><i> <t>S′vedčan′nì Tvae - sucâšèn′ne maë, ì pastanovy Tvae - daradcy mae.</t> </i>


text:
<t>Душа мая кінута ў пыл; ажыві мяне словам Тваім.</t> </p><i> <t>Duša maâ kìnuta ǔ pyl; ažyvì mâne slovam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Абвясьціў я дарогі мае, і Ты пачуў мяне; навучы мяне пастановам Тваім.</t> </p><i> <t>Abvâs′cìǔ â darogì mae, ì Ty pačuǔ mâne; navučy mâne pastanovam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дай зразумець мне шлях загадаў Тваіх, і буду разважаць пра дзівосы Твае.</t> </p><i> <t>Daj zrazumec′ mne šlâh zagadaǔ Tvaìh, ì budu razvažac′ pra dzìvosy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа мая растае ад журботы: умацуй мяне паводле слова Твайго.</t> </p><i> <t>Duša maâ rastae ad žurboty: umacuj mâne pavodle slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адвярні ад мяне дарогу маны, і закон Твой даруй мне.</t> </p><i> <t>Advârnì ad mâne darogu many, ì zakon Tvoj daruj mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я выбраў дарогу праўды, паставіў перад сабою суды Твае.</t> </p><i> <t>Â vybraǔ darogu praǔdy, pastavìǔ perad saboû sudy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я прыляпіўся да сьведчаньняў Тваіх, Госпадзе; не пасаромі мяне.</t> </p><i> <t>Â prylâpìǔsâ da s′vedčan′nâǔ Tvaìh, Gospadze; ne pasaromì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пацяку шляхам запаведзяў Тваіх, калі Ты расшырыш сэрца маё.</t> </p><i> <t>Pacâku šlâham zapavedzâǔ Tvaìh, kalì Ty rasšyryš sèrca maë.</t> </i>


text:
<t>Пакажы мне, Госпадзе, шлях пастановаў Тваіх, і я буду трымацца яго да канца.</t> </p><i> <t>Pakažy mne, Gospadze, šlâh pastanovaǔ Tvaìh, ì â budu trymacca âgo da kanca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дай мне зразумець, і буду трымацца закону Твайго і захоўваць яго ўсім сэрцам.</t> </p><i> <t>Daj mne zrazumec′, ì budu trymacca zakonu Tvajgo ì zahoǔvac′ âgo ǔsìm sèrcam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пастаў мяне на сьцежку запаведзяў Тваіх, бо я жадаю яе.</t> </p><i> <t>Pastaǔ mâne na s′cežku zapavedzâǔ Tvaìh, bo â žadaû âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыхілі маё сэрца да адкрыцьцяў Тваіх, а не да карысьлівасьці.</t> </p><i> <t>Pryhìlì maë sèrca da adkryc′câǔ Tvaìh, a ne da karys′lìvas′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адвядзі вочы мае, каб ня бачыць марноты; ажыві Ты мяне на дарозе Тваёй.</t> </p><i> <t>Advâdzì vočy mae, kab nâ bačyc′ marnoty; ažyvì Ty mâne na daroze Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьцьвердзі слова Тваё рабу Твайму, каб багавейны я быў прад Табою.</t> </p><i> <t>S′c′verdzì slova Tvaë rabu Tvajmu, kab bagavejny â byǔ prad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адвядзі ад мяне зьнявагу, якое баюся; бо суды Твае добрыя.</t> </p><i> <t>Advâdzì ad mâne z′nâvagu, âkoe baûsâ; bo sudy Tvae dobryâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, я пажадаў загадаў Тваіх; ажыві мяне праўдаю Тваёю.</t> </p><i> <t>Vos′, â pažadaǔ zagadaǔ Tvaìh; ažyvì mâne praǔdaû Tvaëû.</t> </i>


text:
<t>Хай сыдзе на мяне, Госпадзе, міласьць Твая, выратаваньне паводле слова Твайго,</t> </p><i> <t>Haj sydze na mâne, Gospadze, mìlas′c′ Tvaâ, vyratavan′ne pavodle slova Tvajgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>і я адкажу таму, хто мяне зьневажае, бо я спадзяюся на слова Тваё.</t> </p><i> <t>ì â adkažu tamu, hto mâne z′nevažae, bo â spadzâûsâ na slova Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не адбірай зусім ад вуснаў маіх слова праўды, бо я спадзяюся на суды Твае.</t> </p><i> <t>Ne adbìraj zusìm ad vusnaǔ maìh slova praǔdy, bo â spadzâûsâ na sudy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>і буду трымацца суду Твайго заўсёды, на векі вечныя;</t> </p><i> <t>ì budu trymacca sudu Tvajgo zaǔsëdy, na vekì večnyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>буду хадзіць свабодна, бо наказаў Тваіх я шукаю,</t> </p><i> <t>budu hadzìc′ svabodna, bo nakazaǔ Tvaìh â šukaû,</t> </i>


text:
<pb/><t>буду маўляць пра адкрыцьці Твае перад царамі, і не пасаромеюся;</t> </p><i> <t>budu maǔlâc′ pra adkryc′cì Tvae perad caramì, ì ne pasaromeûsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>буду суцяшацца запаведзямі Тваімі, якія я палюбіў;</t> </p><i> <t>budu sucâšacca zapavedzâmì Tvaìmì, âkìâ â palûbìǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>рукі мае працягну да запаведзяў Тваіх, якія я палюбіў, і разважаць пра Твае пастановы.</t> </p><i> <t>rukì mae pracâgnu da zapavedzâǔ Tvaìh, âkìâ â palûbìǔ, ì razvažac′ pra Tvae pastanovy.</t> </i>


text:
<t>Згадай слова Тваё да раба Твайго, на якое Ты загадаў мне спадзявацца:</t> </p><i> <t>Zgadaj slova Tvaë da raba Tvajgo, na âkoe Ty zagadaǔ mne spadzâvacca:</t> </i>


text:
<pb/><t>гэта - суцяшэньне ў нягодзе маёй, што слова Тваё суцяшае мяне.</t> </p><i> <t>gèta - sucâšèn′ne ǔ nâgodze maëj, što slova Tvaë sucâšae mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гардуны зь мяне надта глуміліся, але я ня ўхіліўся ад закона Твайго.</t> </p><i> <t>Garduny z′ mâne nadta glumìlìsâ, ale â nâ ǔhìlìǔsâ ad zakona Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Згадваў суды Твае, Госпадзе, зьвеку, і суцяшаўся.</t> </p><i> <t>Zgadvaǔ sudy Tvae, Gospadze, z′veku, ì sucâšaǔsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жах агартае мяне, калі бачу бязбожных, якія законы Твае пакідаюць.</t> </p><i> <t>Žah agartae mâne, kalì baču bâzbožnyh, âkìâ zakony Tvae pakìdaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пастановы Твае былі песьнямі мне ў мясьцінах вандровак маіх.</t> </p><i> <t>Pastanovy Tvae bylì pes′nâmì mne ǔ mâs′cìnah vandrovak maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уначы ўспамінаў я імя Тваё, Госпадзе, і трымаўся закону Твайго.</t> </p><i> <t>Unačy ǔspamìnaǔ â ìmâ Tvaë, Gospadze, ì trymaǔsâ zakonu Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён зрабіўся маім, бо загады Твае я шаную.</t> </p><i> <t>Ën zrabìǔsâ maìm, bo zagady Tvae â šanuû.</t> </i>


text:
<t>Доля мая, Госпадзе, сказаў я, трымацца слова Твайго.</t> </p><i> <t>Dolâ maâ, Gospadze, skazaǔ â, trymacca slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Маліўся Табе я ўсім сэрцам: памілуй мяне паводле слова Твайго.</t> </p><i> <t>Malìǔsâ Tabe â ǔsìm sèrcam: pamìluj mâne pavodle slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разважаў пра шляхі мае, і павярнуў свае ногі да сьведчаньняў Тваіх.</t> </p><i> <t>Razvažaǔ pra šlâhì mae, ì pavârnuǔ svae nogì da s′vedčan′nâǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпяшаўся і не марудзіў выконваць запаведзі Твае.</t> </p><i> <t>S′pâšaǔsâ ì ne marudzìǔ vykonvac′ zapavedzì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сеткі бязбожных акружылі мяне; але не забываў я закона Твайго.</t> </p><i> <t>Setkì bâzbožnyh akružylì mâne; ale ne zabyvaǔ â zakona Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Апоўначы падымаўся славіць Цябе за справядлівыя суды Твае.</t> </p><i> <t>Apoǔnačy padymaǔsâ slavìc′ Câbe za spravâdlìvyâ sudy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Саўдзельнік я ўсім, хто баіцца Цябе і хто наказы Твае шануе.</t> </p><i> <t>Saǔdzel′nìk â ǔsìm, hto baìcca Câbe ì hto nakazy Tvae šanue.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ласкаю Тваёй, Госпадзе, поўніцца ўся зямля; навучы мяне пастановам Тваім.</t> </p><i> <t>Laskaû Tvaëj, Gospadze, poǔnìcca ǔsâ zâmlâ; navučy mâne pastanovam Tvaìm.</t> </i>


text:
<t>Добра зрабіў Ты рабу Твайму, Госпадзе, паводле слова Твайго.</t> </p><i> <t>Dobra zrabìǔ Ty rabu Tvajmu, Gospadze, pavodle slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Добраму разуменьню і веданьню навучы мяне, бо запаведзям Тваім я веру.</t> </p><i> <t>Dobramu razumen′nû ì vedan′nû navučy mâne, bo zapavedzâm Tvaìm â veru.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакуль я цярпеў, я блукаў; а сёньня слова Твайго трымаюся.</t> </p><i> <t>Pakul′ â cârpeǔ, â blukaǔ; a sën′nâ slova Tvajgo trymaûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Добры і дабрадзейны Ты, Госпадзе; навучы мяне пастановам Тваім.</t> </p><i> <t>Dobry ì dabradzejny Ty, Gospadze; navučy mâne pastanovam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гардуны плятуць на мяне ману; а я ўсім сэрцам загады Твае шанавацьму.</t> </p><i> <t>Garduny plâtuc′ na mâne manu; a â ǔsìm sèrcam zagady Tvae šanavac′mu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Затлусьцела ў іх сэрца, стала, як лой; а я законам Тваім суцяшаюся.</t> </p><i> <t>Zatlus′cela ǔ ìh sèrca, stala, âk loj; a â zakonam Tvaìm sucâšaûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Добра мне, што я пацярпеў, каб навучыцца Тваім пастановам.</t> </p><i> <t>Dobra mne, što â pacârpeǔ, kab navučycca Tvaìm pastanovam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Закон Тваіх вуснаў мне лепей за тысячы золата і срэбра.</t> </p><i> <t>Zakon Tvaìh vusnaǔ mne lepej za tysâčy zolata ì srèbra.</t> </i>


text:
<t>Рукі Твае стварылі мяне і збудавалі мяне; дай мне розуму і навучуся запаведзям Тваім.</t> </p><i> <t>Rukì Tvae stvarylì mâne ì zbudavalì mâne; daj mne rozumu ì navučusâ zapavedzâm Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто баіцца Цябе, убачаць мяне і парадуюцца, што я спадзяюся на слова Тваё.</t> </p><i> <t>Hto baìcca Câbe, ubačac′ mâne ì paraduûcca, što â spadzâûsâ na slova Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ведаю, Госпадзе, што суды Твае справядлівыя, і па справядлівасьці Ты пакараў мяне.</t> </p><i> <t>Vedaû, Gospadze, što sudy Tvae spravâdlìvyâ, ì pa spravâdlìvas′cì Ty pakaraǔ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай жа міласьць Твая будзе мне ўцехаю паводле слова Твайго рабу Твайму.</t> </p><i> <t>Haj ža mìlas′c′ Tvaâ budze mne ǔcehaû pavodle slova Tvajgo rabu Tvajmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай прыйдзе мне Твой мілажаль, і буду я жыць; бо закон Твой - суцяшэньне маё.</t> </p><i> <t>Haj pryjdze mne Tvoj mìlažal′, ì budu â žyc′; bo zakon Tvoj - sucâšèn′ne maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пасаромлены будуць пыхлівыя, бо бязь віны прыгнятаюць мяне; я разважаю пра загады Твае.</t> </p><i> <t>Haj pasaromleny buduc′ pyhlìvyâ, bo bâz′ vìny prygnâtaûc′ mâne; â razvažaû pra zagady Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай зьвернуцца да мяне тыя, што баяцца Цябе і ведаюць сьведчаньні Твае.</t> </p><i> <t>Haj z′vernucca da mâne tyâ, što baâcca Câbe ì vedaûc′ s′vedčan′nì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будзе сэрца маё беззаганнае ў вуснах Тваіх, каб я не пасаромеўся!</t> </p><i> <t>Haj budze sèrca maë bezzagannae ǔ vusnah Tvaìh, kab â ne pasaromeǔsâ!</t> </i>


text:
<t>Душа мая прападае па ратунку Тваім; спадзяюся на слова Тваё.</t> </p><i> <t>Duša maâ prapadae pa ratunku Tvaìm; spadzâûsâ na slova Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прападаюць вочы мае па слове Тваім; я кажу: калі Ты суцешыш мяне?</t> </p><i> <t>Prapadaûc′ vočy mae pa slove Tvaìm; â kažu: kalì Ty sucešyš mâne?</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зрабіўся, як мех у дыме; а пастановаў Тваіх не забыўся.</t> </p><i> <t>Â zrabìǔsâ, âk meh u dyme; a pastanovaǔ Tvaìh ne zabyǔsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Колькі дзён у раба Твайго? Калі ўчыніш суд над маімі ганіцелямі?</t> </p><i> <t>Kol′kì dzën u raba Tvajgo? Kalì ǔčynìš sud nad maìmì ganìcelâmì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Яму выкапалі мне гардзеі насуперак закону Твайму.</t> </p><i> <t>Âmu vykapalì mne gardzeì nasuperak zakonu Tvajmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе запаведзі Твае - праўда; несправядліва перасьледуюць мяне; памажы мне.</t> </p><i> <t>Use zapavedzì Tvae - praǔda; nespravâdlìva peras′leduûc′ mâne; pamažy mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ледзьве не загубілі мяне на зямлі, але я не пакінуў загадаў Тваіх.</t> </p><i> <t>Ledz′ve ne zagubìlì mâne na zâmlì, ale â ne pakìnuǔ zagadaǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Па літасьці Тваёй ажыўляй мяне, і буду захоўваць сьведчаньні вуснаў Тваіх.</t> </p><i> <t>Pa lìtas′cì Tvaëj ažyǔlâj mâne, ì budu zahoǔvac′ s′vedčan′nì vusnaǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<t>Навечна, Госпадзе, слова Тваё сьцьверджана на нябёсах;</t> </p><i> <t>Navečna, Gospadze, slova Tvaë s′c′verdžana na nâbësah;</t> </i>


text:
<pb/><t>праўда Твая з роду ў род. Ты паставіў зямлю, і стаіць яна.</t> </p><i> <t>praǔda Tvaâ z rodu ǔ rod. Ty pastavìǔ zâmlû, ì staìc′ âna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паводле Тваіх вызначэньняў усё стаіць і дагэтуль; бо ўсё служыць Табе.</t> </p><i> <t>Pavodle Tvaìh vyznačèn′nâǔ usë staìc′ ì dagètul′; bo ǔsë služyc′ Tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б не закон Твой быў суцяшэньнем маім, загінуў бы я ў нягодах маіх.</t> </p><i> <t>Kalì b ne zakon Tvoj byǔ sucâšèn′nem maìm, zagìnuǔ by â ǔ nâgodah maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вавек не забуду загадаў Тваіх, бо імі Ты ажыўляеш мяне.</t> </p><i> <t>Vavek ne zabudu zagadaǔ Tvaìh, bo ìmì Ty ažyǔlâeš mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я Твой: уратуй мяне; бо я наказаў Тваіх шукаю.</t> </p><i> <t>Â Tvoj: uratuj mâne; bo â nakazaǔ Tvaìh šukaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бязбожнікі пільнуюць мяне, каб загубіць; а я паглыбляюся ў адкрыцьці Твае.</t> </p><i> <t>Bâzbožnìkì pìl′nuûc′ mâne, kab zagubìc′; a â paglyblâûsâ ǔ adkryc′cì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я бачыў мяжу дасканаласьці ўсякай; але Твая запаведзь надта шырокая.</t> </p><i> <t>Â bačyǔ mâžu daskanalas′cì ǔsâkaj; ale Tvaâ zapavedz′ nadta šyrokaâ.</t> </i>


text:
<t>Як люблю я закон Твой! увесь дзень пра яго разважаю.</t> </p><i> <t>Âk lûblû â zakon Tvoj! uves′ dzen′ pra âgo razvažaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Запаведзьдзю Тваёю Ты зрабіў мяне мудрэйшым за ворагаў маіх; бо яна заўсёды са мною.</t> </p><i> <t>Zapavedz′dzû Tvaëû Ty zrabìǔ mâne mudrèjšym za voragaǔ maìh; bo âna zaǔsëdy sa mnoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я стаўся разумнейшы за настаўнікаў маіх; бо разважаю пра сьведчаньні Твае.</t> </p><i> <t>Â staǔsâ razumnejšy za nastaǔnìkaǔ maìh; bo razvažaû pra s′vedčan′nì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ведаю болей за старцаў; бо загады Твае шаную.</t> </p><i> <t>Â vedaû bolej za starcaǔ; bo zagady Tvae šanuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад усякай ліхое дарогі ўхіляю ногі мае, каб трымацца слова Твайго;</t> </p><i> <t>Ad usâkaj lìhoe darogì ǔhìlâû nogì mae, kab trymacca slova Tvajgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>ад судоў Тваіх ня ўхіляюся, бо Ты навучаеш мяне.</t> </p><i> <t>ad sudoǔ Tvaìh nâ ǔhìlâûsâ, bo Ty navučaeš mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Якое салодкае слова Тваё майму паднябеньню! лепей за мёд вуснам маім.</t> </p><i> <t>Âkoe salodkae slova Tvaë majmu padnâben′nû! lepej za mëd vusnam maìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад наказаў Тваіх я стаўся разумнейшы, таму ненавіджу любы шлях маны.</t> </p><i> <t>Ad nakazaǔ Tvaìh â staǔsâ razumnejšy, tamu nenavìdžu lûby šlâh many.</t> </i>


text:
<t>Слова Тваё - сьветач нагам маім і сьвятло сьцежцы маёй.</t> </p><i> <t>Slova Tvaë - s′vetač nagam maìm ì s′vâtlo s′cežcy maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я прысягнуў шанаваць справядлівыя суды Твае, і выканаю.</t> </p><i> <t>Â prysâgnuǔ šanavac′ spravâdlìvyâ sudy Tvae, ì vykanaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Моцна прыгнечаны я, Госпадзе; ажыві мяне паводле слова Твайго.</t> </p><i> <t>Mocna prygnečany â, Gospadze; ažyvì mâne pavodle slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будзе воля Твая, Госпадзе, прыняць дабраахвотную ахвяру вуснаў маіх, і судам Тваім навучы мяне.</t> </p><i> <t>Haj budze volâ Tvaâ, Gospadze, prynâc′ dabraahvotnuû ahvâru vusnaǔ maìh, ì sudam Tvaìm navučy mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа мая бесьперастанку ў руцэ маёй; але закона Твайго не забываю.</t> </p><i> <t>Duša maâ bes′perastanku ǔ rucè maëj; ale zakona Tvajgo ne zabyvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бязбожнікі паставілі на мяне пастку; але я ня ўхіліўся ад загадаў Тваіх.</t> </p><i> <t>Bâzbožnìkì pastavìlì na mâne pastku; ale â nâ ǔhìlìǔsâ ad zagadaǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьведчаньні Твае я прыняў, як спадчыну вечную; бо яны злагада сэрца майго.</t> </p><i> <t>S′vedčan′nì Tvae â prynâǔ, âk spadčynu večnuû; bo âny zlagada sèrca majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я прыхіліўся сэрцам да выкананьня загадаў Тваіх навек, да канца.</t> </p><i> <t>Â pryhìlìǔsâ sèrcam da vykanan′nâ zagadaǔ Tvaìh navek, da kanca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вымудры паняверныя ненавіджу, а закон Твой люблю.</t> </p><i> <t>Vymudry panâvernyâ nenavìdžu, a zakon Tvoj lûblû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты - маё покрыва і шчыт мой; на слова Тваё спадзяюся.</t> </p><i> <t>Ty - maë pokryva ì ščyt moj; na slova Tvaë spadzâûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адыдзеце ад мяне, беззаконныя, і буду захоўваць запаведзі Бога майго.</t> </p><i> <t>Adydzece ad mâne, bezzakonnyâ, ì budu zahoǔvac′ zapavedzì Boga majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Умацуй мяне словам Тваім, і буду жыць; не пасаромі мяне ў надзеі маёй;</t> </p><i> <t>Umacuj mâne slovam Tvaìm, ì budu žyc′; ne pasaromì mâne ǔ nadzeì maëj;</t> </i>


text:
<pb/><t>падтрымай мяне, і ўратуюся; і ў Твае пастановы ўдумвацца няспынна буду.</t> </p><i> <t>padtrymaj mâne, ì ǔratuûsâ; ì ǔ Tvae pastanovy ǔdumvacca nâspynna budu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усіх адступнікаў ад пастановаў Тваіх Ты скідаеш, бо вымудры іхнія - няпраўда.</t> </p><i> <t>Usìh adstupnìkaǔ ad pastanovaǔ Tvaìh Ty skìdaeš, bo vymudry ìhnìâ - nâpraǔda.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як шашаль, зьмятаеш Ты ўсіх бязбожных зь зямлі; таму палюбіў я адкрыцьці Твае.</t> </p><i> <t>Âk šašal′, z′mâtaeš Ty ǔsìh bâzbožnyh z′ zâmlì; tamu palûbìǔ â adkryc′cì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дрыжыць ад страху прад Табою цела маё, і судоў Тваіх баюся я.</t> </p><i> <t>Dryžyc′ ad strahu prad Taboû cela maë, ì sudoǔ Tvaìh baûsâ â.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я чыніў суд і праўду; не аддавай мяне ганіцелям маім.</t> </p><i> <t>Â čynìǔ sud ì praǔdu; ne addavaj mâne ganìcelâm maìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Даручы Ты на добрае раба Твайго, каб не прыгняталі мяне гардуны.</t> </p><i> <t>Daručy Ty na dobrae raba Tvajgo, kab ne prygnâtalì mâne garduny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Растаюць мае вочы, чакаючы ратунку Твайго і слова праўды Тваёй.</t> </p><i> <t>Rastaûc′ mae vočy, čakaûčy ratunku Tvajgo ì slova praǔdy Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Учыні рабу Твайму паводле ласкі Тваёй і пастановам Тваім навучы мяне.</t> </p><i> <t>Učynì rabu Tvajmu pavodle laskì Tvaëj ì pastanovam Tvaìm navučy mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я раб Твой; дай розуму мне, і спазнаю адкрыцьці Твае.</t> </p><i> <t>Â rab Tvoj; daj rozumu mne, ì spaznaû adkryc′cì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Час настаў Госпаду дзейнічаць: закон Твой зьняважнілі.</t> </p><i> <t>Čas nastaǔ Gospadu dzejnìčac′: zakon Tvoj z′nâvažnìlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я люблю запаведзі Твае болей за золата, золата чыстае.</t> </p><i> <t>A â lûblû zapavedzì Tvae bolej za zolata, zolata čystae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе загады Твае - усе прызнаю справядлівымі: усякі шлях маны ненавіджу.</t> </p><i> <t>Use zagady Tvae - use pryznaû spravâdlìvymì: usâkì šlâh many nenavìdžu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзівосныя адкрыцьці Твае; таму іх трымае душа мая.</t> </p><i> <t>Dzìvosnyâ adkryc′cì Tvae; tamu ìh trymae duša maâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьведчаньне словаў Тваіх прасьвятляе, простым розум дае.</t> </p><i> <t>S′vedčan′ne slovaǔ Tvaìh pras′vâtlâe, prostym rozum dae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Размыкаю вусны мае, і ўздыхаю; бо запаведзяў Тваіх прагну.</t> </p><i> <t>Razmykaû vusny mae, ì ǔzdyhaû; bo zapavedzâǔ Tvaìh pragnu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паглядзі на мяне і памілуй мяне, як робіш з тымі, што любяць імя Тваё.</t> </p><i> <t>Paglâdzì na mâne ì pamìluj mâne, âk robìš z tymì, što lûbâc′ ìmâ Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Умацуй ногі мае ў слове Тваім, і ня дай авалодаць мною ніякаму беззаконьню;</t> </p><i> <t>Umacuj nogì mae ǔ slove Tvaìm, ì nâ daj avalodac′ mnoû nìâkamu bezzakon′nû;</t> </i>


text:
<pb/><t>вызвалі мяне ад прыгнёту чалавечага, і буду наказы Твае шанаваць.</t> </p><i> <t>vyzvalì mâne ad prygnëtu čalavečaga, ì budu nakazy Tvae šanavac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Апрамень раба Твайго сьвятлом аблічча Твайго, і навучы мяне пастановам Тваім.</t> </p><i> <t>Apramen′ raba Tvajgo s′vâtlom ablìčča Tvajgo, ì navučy mâne pastanovam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>З вачэй маіх цякуць патокі вады, бо не шануюць закона Твайго.</t> </p><i> <t>Z vačèj maìh câkuc′ patokì vady, bo ne šanuûc′ zakona Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Справядлівы Ты, Госпадзе, і суды Твае справядлівыя.</t> </p><i> <t>Spravâdlìvy Ty, Gospadze, ì sudy Tvae spravâdlìvyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьведчаньні Твае, якія Ты запавядаў, - праўда і дасканалая ісьціна.</t> </p><i> <t>S′vedčan′nì Tvae, âkìâ Ty zapavâdaǔ, - praǔda ì daskanalaâ ìs′cìna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Руплівасьць мая зьядае мяне, бо мае ворагі забылі словы Твае.</t> </p><i> <t>Ruplìvas′c′ maâ z′âdae mâne, bo mae voragì zabylì slovy Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слова Тваё вельмі чыстае, і раб Твой палюбіў яго.</t> </p><i> <t>Slova Tvaë vel′mì čystae, ì rab Tvoj palûbìǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Малы я і пагарджаны; але наказаў Тваіх не забываю.</t> </p><i> <t>Maly â ì pagardžany; ale nakazaǔ Tvaìh ne zabyvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праўда Твая - праўда вечная, а закон Твой - ісьціна.</t> </p><i> <t>Praǔda Tvaâ - praǔda večnaâ, a zakon Tvoj - ìs′cìna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скруха і гора мяне агарнулі; запаведзі Твае - суцяшэньне маё.</t> </p><i> <t>Skruha ì gora mâne agarnulì; zapavedzì Tvae - sucâšèn′ne maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праўда адкрыцьцяў Тваіх - вечная: дай мне розуму, і буду жыць.</t> </p><i> <t>Praǔda adkryc′câǔ Tvaìh - večnaâ: daj mne rozumu, ì budu žyc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Клічу ўсім сэрцам маім: пачуй мяне, Госпадзе; і захаваю Твае пастановы.</t> </p><i> <t>Klìču ǔsìm sèrcam maìm: pačuj mâne, Gospadze; ì zahavaû Tvae pastanovy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Заклікаю Цябе; уратуй мяне, і буду захоўваць адкрыцьці Твае.</t> </p><i> <t>Zaklìkaû Câbe; uratuj mâne, ì budu zahoǔvac′ adkryc′cì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сустракаючы ранак, я заклікаю; на слова Тваё спадзяюся.</t> </p><i> <t>Sustrakaûčy ranak, â zaklìkaû; na slova Tvaë spadzâûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вочы мае сустракаюць ранішнюю варту, каб мне заглыбляцца ў слова Тваё.</t> </p><i> <t>Vočy mae sustrakaûc′ ranìšnûû vartu, kab mne zaglyblâcca ǔ slova Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачуй голас мой зь міласьці Тваёй, Госпадзе; судом Тваім ажыві мяне.</t> </p><i> <t>Pačuj golas moj z′ mìlas′cì Tvaëj, Gospadze; sudom Tvaìm ažyvì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Наблізіліся тыя, што намышляюць хітрыну; далёка яны ад закона Твайго.</t> </p><i> <t>Nablìzìlìsâ tyâ, što namyšlâûc′ hìtrynu; dalëka âny ad zakona Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Блізкі Ты, Госпадзе, і ўсе запаведзі Твае - ісьціна.</t> </p><i> <t>Blìzkì Ty, Gospadze, ì ǔse zapavedzì Tvae - ìs′cìna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Здаўна Я даведаўся пра сьведчаньні Твае, што Ты сьцьвердзіў іх навечна.</t> </p><i> <t>Zdaǔna Â davedaǔsâ pra s′vedčan′nì Tvae, što Ty s′c′verdzìǔ ìh navečna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паглядзі на нягоды мае, і вызваль мяне; бо я не забываю закона Твайго.</t> </p><i> <t>Paglâdzì na nâgody mae, ì vyzval′ mâne; bo â ne zabyvaû zakona Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Заступіся за справу маю, і абарані мяне; словам Тваім ажыві мяне.</t> </p><i> <t>Zastupìsâ za spravu maû, ì abaranì mâne; slovam Tvaìm ažyvì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Далёка ад бязбожных выратаваньне, бо яны пастановаў Тваіх ня шукаюць.</t> </p><i> <t>Dalëka ad bâzbožnyh vyratavan′ne, bo âny pastanovaǔ Tvaìh nâ šukaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Многа шчадротаў Тваіх, Госпадзе; судом Тваім ажыві мяне.</t> </p><i> <t>Mnoga ščadrotaǔ Tvaìh, Gospadze; sudom Tvaìm ažyvì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Многа ў мяне ганіцеляў і ворагаў; але ад сьведчаньняў Тваіх не адступлюся.</t> </p><i> <t>Mnoga ǔ mâne ganìcelâǔ ì voragaǔ; ale ad s′vedčan′nâǔ Tvaìh ne adstuplûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бачу адступнікаў, і брыджуся імі; бо яны не шануюць слова Твайго.</t> </p><i> <t>Baču adstupnìkaǔ, ì brydžusâ ìmì; bo âny ne šanuûc′ slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падзівіся, як я люблю наказы Твае; міласьцю Тваёю, Госпадзе, ажыві мяне.</t> </p><i> <t>Padzìvìsâ, âk â lûblû nakazy Tvae; mìlas′cû Tvaëû, Gospadze, ažyvì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аснова слова Твайго сапраўдная, і вечны ўсякі суд праўды Тваёй.</t> </p><i> <t>Asnova slova Tvajgo sapraǔdnaâ, ì večny ǔsâkì sud praǔdy Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Князі перасьледуюць мяне бязьвінна; але сэрца маё баіцца слова Твайго.</t> </p><i> <t>Knâzì peras′leduûc′ mâne bâz′vìnna; ale sèrca maë baìcca slova Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радуюся я слову Твайму, як той, хто вялікі дастак прыдбаў.</t> </p><i> <t>Raduûsâ â slovu Tvajmu, âk toj, hto vâlìkì dastak prydbaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ненавіджу ману і грэбую ёю; а закон Твой люблю.</t> </p><i> <t>Nenavìdžu manu ì grèbuû ëû; a zakon Tvoj lûblû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сямікроць на дзень праслаўляю Цябе за суды праўды Тваёй.</t> </p><i> <t>Sâmìkroc′ na dzen′ praslaǔlâû Câbe za sudy praǔdy Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вялікі мір у тых, што любяць закон Твой, і не спатыкаюцца яны.</t> </p><i> <t>Vâlìkì mìr u tyh, što lûbâc′ zakon Tvoj, ì ne spatykaûcca âny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спадзяюся на выратаваньне Тваё, Госпадзе, і запаведзі Твае выконваю.</t> </p><i> <t>Spadzâûsâ na vyratavan′ne Tvaë, Gospadze, ì zapavedzì Tvae vykonvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа мая песьціць сьведчаньні Твае, і я люблю іх моцна.</t> </p><i> <t>Duša maâ pes′cìc′ s′vedčan′nì Tvae, ì â lûblû ìh mocna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шаную наказы Твае і адкрыцьці Твае; бо ўсе шляхі мае прад Табою.</t> </p><i> <t>Šanuû nakazy Tvae ì adkryc′cì Tvae; bo ǔse šlâhì mae prad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай наблізіцца енк мой прад аблічча Тваё, Госпадзе; словам Тваім дай мне розум.</t> </p><i> <t>Haj nablìzìcca enk moj prad ablìčča Tvaë, Gospadze; slovam Tvaìm daj mne rozum.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай прыйдзе маленьне маё прад аблічча Тваё, словам Тваім збаві мяне.</t> </p><i> <t>Haj pryjdze malen′ne maë prad ablìčča Tvaë, slovam Tvaìm zbavì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вусны мае вымавяць славу, калі Ты навучыш мяне пастановам Тваім.</t> </p><i> <t>Vusny mae vymavâc′ slavu, kalì Ty navučyš mâne pastanovam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Язык мой абвесьціць слова Тваё; бо ўсе запаведзі Твае справядлівыя.</t> </p><i> <t>Âzyk moj abves′cìc′ slova Tvaë; bo ǔse zapavedzì Tvae spravâdlìvyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будзе рука Твая дапамогаю мне; бо я выбраў Твае загады.</t> </p><i> <t>Haj budze ruka Tvaâ dapamogaû mne; bo â vybraǔ Tvae zagady.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прагну выратаваньня Твайго, Госпадзе, і закон Твой суцяшэньне маё.</t> </p><i> <t>Pragnu vyratavan′nâ Tvajgo, Gospadze, ì zakon Tvoj sucâšèn′ne maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай жыве душа мая і славіць Цябе, і суды Твае хай дапамогуць мне.</t> </p><i> <t>Haj žyve duša maâ ì slavìc′ Câbe, ì sudy Tvae haj dapamoguc′ mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я заблудзіўся, як авечка, згубленая: знайдзі раба Твайго; бо я запаведзяў Тваіх не забыўся.</t> </p><i> <t>Â zabludzìǔsâ, âk avečka, zgublenaâ: znajdzì raba Tvajgo; bo â zapavedzâǔ Tvaìh ne zabyǔsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Да Госпада зьвярнуўся я ў скрусе маёй, і Ён пачуў мяне.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Da Gospada z′vârnuǔsâ â ǔ skruse maëj, ì Ën pačuǔ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! ратуй душу маю ад вуснаў манлівых, ад языка падступнага!</t> </p><i> <t>Gospadze! ratuj dušu maû ad vusnaǔ manlìvyh, ad âzyka padstupnaga!</t> </i>


text:
<pb/><t>Што дасьць табе і што дадасьць табе язык падступны?</t> </p><i> <t>Što das′c′ tabe ì što dadas′c′ tabe âzyk padstupny?</t> </i>


text:
<pb/><t>Вострыя стрэлы моцнага, з жарам ад ядлоўцу.</t> </p><i> <t>Vostryâ strèly mocnaga, z žaram ad âdloǔcu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора мне, што я застаюся ў Мосаха, жыву пад намётамі Кідарскімі.</t> </p><i> <t>Gora mne, što â zastaûsâ ǔ Mosaha, žyvu pad namëtamì Kìdarskìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Доўга жыла душа мая зь ненавісьнікамі міру.</t> </p><i> <t>Doǔga žyla duša maâ z′ nenavìs′nìkamì mìru.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я міралюбны; але як толькі скажу пра мір, яны - ідуць ваяваць.</t> </p><i> <t>Â mìralûbny; ale âk tol′kì skažu pra mìr, âny - ìduc′ vaâvac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Падымаю вочы мае ўгору, адкуль прыйдзе дапамога мая.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Padymaû vočy mae ǔgoru, adkul′ pryjdze dapamoga maâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дапамога мая ад Госпада, Які стварыў неба й зямлю.</t> </p><i> <t>Dapamoga maâ ad Gospada, Âkì stvaryǔ neba j zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня дасьць Ён пахіснуцца назе тваёй, не задрэмле Той, Хто асланяе цябе:</t> </p><i> <t>Nâ das′c′ Ën pahìsnucca naze tvaëj, ne zadrèmle Toj, Hto aslanâe câbe:</t> </i>


text:
<pb/><t>ня дрэмле і ня сьпіць, Хто асланяе Ізраіля.</t> </p><i> <t>nâ drèmle ì nâ s′pìc′, Hto aslanâe Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь - ахавальнік твой; Гасподзь - шата твая з правай рукі Тваёй.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ - ahaval′nìk tvoj; Gaspodz′ - šata tvaâ z pravaj rukì Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Удзень сонца цябе не заб'е, ані месяц уночы.</t> </p><i> <t>Udzen′ sonca câbe ne zab'e, anì mesâc unočy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь аслоніць цябе ад усякага ліха; ахавае душу тваю Гасподзь.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ aslonìc′ câbe ad usâkaga lìha; ahavae dušu tvaû Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь будзе ахоўваць твой выхад і ўваход ад сёньня і вечна.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ budze ahoǔvac′ tvoj vyhad ì ǔvahod ad sën′nâ ì večna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Давідава. Усьцешыўся я, калі мне сказалі: пойдзем у дом Гасподні.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Davìdava. Us′cešyǔsâ â, kalì mne skazalì: pojdzem u dom Gaspodnì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось стаяць ногі нашыя ў браме тваёй, Ерусаліме, -</t> </p><i> <t>Vos′ staâc′ nogì našyâ ǔ brame tvaëj, Erusalìme, -</t> </i>


text:
<pb/><t>Ерусалім, пабудаваны як горад, зьліты ў адно,</t> </p><i> <t>Erusalìm, pabudavany âk gorad, z′lìty ǔ adno,</t> </i>


text:
<pb/><t>куды сыходзяцца плямёны, плямёны Гасподнія паводле закону Ізраіля славіць імя Гасподняе.</t> </p><i> <t>kudy syhodzâcca plâmëny, plâmëny Gaspodnìâ pavodle zakonu Ìzraìlâ slavìc′ ìmâ Gaspodnâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Там стаяць троны суду, троны дома Давідавага.</t> </p><i> <t>Tam staâc′ trony sudu, trony doma Davìdavaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прасеце спакою Ерусаліму: хай жывуць у дабрадзенстве тыя, хто любіць цябе!</t> </p><i> <t>Prasece spakoû Erusalìmu: haj žyvuc′ u dabradzenstve tyâ, hto lûbìc′ câbe!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будзе спакой у мурах тваіх, дабрадзенства - у харомах тваіх!</t> </p><i> <t>Haj budze spakoj u murah tvaìh, dabradzenstva - u haromah tvaìh!</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля братоў маіх і блізкіх маіх кажу я: "Мір табе!"</t> </p><i> <t>Dzelâ bratoǔ maìh ì blìzkìh maìh kažu â: "Mìr tabe!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля дома Госпада, Бога нашага, зычу табе дабра.</t> </p><i> <t>Dzelâ doma Gospada, Boga našaga, zyču tabe dabra.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Я ўздымаю вочы мае да Цябе, Хто жыве ў нябёсах!</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Â ǔzdymaû vočy mae da Câbe, Hto žyve ǔ nâbësah!</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, як вочы рабоў глядзяць на руку іхніх паноў, як вочы рабыні на руку іхняе гаспадыні, так нашыя вочы да Госпада, Бога нашага, пакуль Ён зьлітуецца з нас.</t> </p><i> <t>Vos′, âk vočy raboǔ glâdzâc′ na ruku ìhnìh panoǔ, âk vočy rabynì na ruku ìhnâe gaspadynì, tak našyâ vočy da Gospada, Boga našaga, pakul′ Ën z′lìtuecca z nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьлітуйся з нас, Госпадзе, зьлітуйся з нас; бо даволі мы сытыя пагардай.</t> </p><i> <t>Z′lìtujsâ z nas, Gospadze, z′lìtujsâ z nas; bo davolì my sytyâ pagardaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Даволі насычана душа нашая зьдзекамі ганарліўцаў і пагардай пыхлівых.</t> </p><i> <t>Davolì nasyčana duša našaâ z′dzekamì ganarlìǔcaǔ ì pagardaj pyhlìvyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Давідава. Калі б не Гасподзь быў з намі, - хай скажа Ізраіль, -</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Davìdava. Kalì b ne Gaspodz′ byǔ z namì, - haj skaža Ìzraìl′, -</t> </i>


text:
<pb/><t>калі б не Гасподзь быў з намі, калі паўсталі на нас людзі, -</t> </p><i> <t>kalì b ne Gaspodz′ byǔ z namì, kalì paǔstalì na nas lûdzì, -</t> </i>


text:
<pb/><t>дык жывых нас яны праглынулі б, калі загарэлася ў іх ятра на нас;</t> </p><i> <t>dyk žyvyh nas âny praglynulì b, kalì zagarèlasâ ǔ ìh âtra na nas;</t> </i>


text:
<pb/><t>воды патапілі б нас, паток прайшоў бы над душою нашаю;</t> </p><i> <t>vody patapìlì b nas, patok prajšoǔ by nad dušoû našaû;</t> </i>


text:
<pb/><t>прайшлі б над душою нашаю воды бурлівыя.</t> </p><i> <t>prajšlì b nad dušoû našaû vody burlìvyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Гасподзь, Які ня даў нас на здабычу іхнім зубам!</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Gaspodz′, Âkì nâ daǔ nas na zdabyču ìhnìm zubam!</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа наша вызвалілася, як птушка, зь сеткі лавецкай; сетка парвана, і мы вызваліліся.</t> </p><i> <t>Duša naša vyzvalìlasâ, âk ptuška, z′ setkì laveckaj; setka parvana, ì my vyzvalìlìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дапамога нашая ў імені Госпада, Які стварыў неба й зямлю.</t> </p><i> <t>Dapamoga našaâ ǔ ìmenì Gospada, Âkì stvaryǔ neba j zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Той, хто надзею кладзе на Госпада, як гара Сіён, не захістаецца, стаяцьме вечна.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Toj, hto nadzeû kladze na Gospada, âk gara Sìën, ne zahìstaecca, staâc′me večna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Горы вакол Ерусаліма, а Гасподзь вакол народу Свайго ад сёньня і давеку.</t> </p><i> <t>Gory vakol Erusalìma, a Gaspodz′ vakol narodu Svajgo ad sën′nâ ì daveku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо не пакіне Гасподзь жазла бязбожных над доляю праведных, каб праведныя не працягнулі рукі свае да беззаконьня.</t> </p><i> <t>Bo ne pakìne Gaspodz′ žazla bâzbožnyh nad dolâû pravednyh, kab pravednyâ ne pracâgnulì rukì svae da bezzakon′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рабі ж, Госпадзе, добрае добрым і справядлівым у сэрцах сваіх.</t> </p><i> <t>Rabì ž, Gospadze, dobrae dobrym ì spravâdlìvym u sèrcah svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>А тых, што збочваюць на крывыя сьцяжыны свае, хай пакіне Гасподзь хадзіць зь беззаконнымі. Мір на Ізраіля!</t> </p><i> <t>A tyh, što zbočvaûc′ na kryvyâ s′câžyny svae, haj pakìne Gaspodz′ hadzìc′ z′ bezzakonnymì. Mìr na Ìzraìlâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Калі вяртаў Гасподзь палон Сіёна, мы былі быццам у сьне.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Kalì vârtaǔ Gaspodz′ palon Sìëna, my bylì byccam u s′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады вусны нашы былі поўныя весялосьці, і язык наш - сьпяваў; тады між народамі казалі: "вялікае стварыў Гасподзь над імі!".</t> </p><i> <t>Tady vusny našy bylì poǔnyâ vesâlos′cì, ì âzyk naš - s′pâvaǔ; tady mìž narodamì kazalì: "vâlìkae stvaryǔ Gaspodz′ nad ìmì!".</t> </i>


text:
<pb/><t>Вялікае стварыў Гасподзь над намі: мы радаваліся.</t> </p><i> <t>Vâlìkae stvaryǔ Gaspodz′ nad namì: my radavalìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вярні, Госпадзе, паланёных нашых, як патокі на поўдзень.</t> </p><i> <t>Vârnì, Gospadze, palanënyh našyh, âk patokì na poǔdzen′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто са сьлязьмі сеяў, пажынацьме з радасьцю.</t> </p><i> <t>Hto sa s′lâz′mì seâǔ, pažynac′me z radas′cû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто з плачу нясе насеньне, вернецца з радасьцю, нясучы снапы свае.</t> </p><i> <t>Hto z plaču nâse nasen′ne, vernecca z radas′cû, nâsučy snapy svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Саламонава. Калі Гасподзь ня збудуе дома, марна працуюць будаўнікі яго; калі Гасподзь не ахавае горада, марна чувае варта.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Salamonava. Kalì Gaspodz′ nâ zbudue doma, marna pracuûc′ budaǔnìkì âgo; kalì Gaspodz′ ne ahavae gorada, marna čuvae varta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дарэмна вы рана ўстаяце, позна праседжваеце, ясьце хлеб журботы, тым часам як любаснаму Свайму Ён дае сон.</t> </p><i> <t>Darèmna vy rana ǔstaâce, pozna prasedžvaece, âs′ce hleb žurboty, tym časam âk lûbasnamu Svajmu Ën dae son.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось спадчына ад Госпада: дзеці; узнагарода Ягоная - плод ад улоньня.</t> </p><i> <t>Vos′ spadčyna ad Gospada: dzecì; uznagaroda Âgonaâ - plod ad ulon′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што стрэлы ў руках у дужага, тое сыны маладыя.</t> </p><i> <t>Što strèly ǔ rukah u dužaga, toe syny maladyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны чалавек, які напоўніў імі калчан свой! Не застануцца яны ў сораме, калі гаварыцьмуць з ворагамі ў браме.</t> </p><i> <t>Dabraslavëny čalavek, âkì napoǔnìǔ ìmì kalčan svoj! Ne zastanucca âny ǔ sorame, kalì gavaryc′muc′ z voragamì ǔ brame.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Дабрашчасны кожны, хто баіцца Госпада, хто ходзіць шляхамі ягонымі!</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Dabraščasny kožny, hto baìcca Gospada, hto hodzìc′ šlâhamì âgonymì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты будзеш есьці ад працы рук тваіх; дабрашчасны ты, і добра табе!</t> </p><i> <t>Ty budzeš es′cì ad pracy ruk tvaìh; dabraščasny ty, ì dobra tabe!</t> </i>


text:
<pb/><t>Жонка твая, як лаза плодная, у доме тваім; сыны твае, як аліўнае гольле, вакол трапезы тваёй:</t> </p><i> <t>Žonka tvaâ, âk laza plodnaâ, u dome tvaìm; syny tvae, âk alìǔnae gol′le, vakol trapezy tvaëj:</t> </i>


text:
<pb/><t>так мілаславіцца чалавек, які баіцца Госпада!</t> </p><i> <t>tak mìlaslavìcca čalavek, âkì baìcca Gospada!</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславіць Цябе Гасподзь зь Сіёна, і ўбачыш бясьпеку Ерусаліма ва ўсе дні жыцьця твайго.</t> </p><i> <t>Dabraslavìc′ Câbe Gaspodz′ z′ Sìëna, ì ǔbačyš bâs′peku Erusalìma va ǔse dnì žyc′câ tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Убачыш сыноў у сыноў тваіх. Мір на Ізраіля!</t> </p><i> <t>Ubačyš synoǔ u synoǔ tvaìh. Mìr na Ìzraìlâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Шмат уціскалі мяне зь юнацтва майго, хай скажа Ізраіль:</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Šmat ucìskalì mâne z′ ûnactva majgo, haj skaža Ìzraìl′:</t> </i>


text:
<pb/><t>шмат уціскалі мяне зь юнацтва майго, але не адолелі мяне.</t> </p><i> <t>šmat ucìskalì mâne z′ ûnactva majgo, ale ne adolelì mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>На хрыбце маім аралі аратыя, вялі доўгія барозны свае.</t> </p><i> <t>Na hrybce maìm aralì aratyâ, vâlì doǔgìâ barozny svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Гасподзь справядлівы; Ён расьсек путы бязбожнікаў.</t> </p><i> <t>Ale Gaspodz′ spravâdlìvy; Ën ras′sek puty bâzbožnìkaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пасаромяцца і павернуць назад усе ненавісьнікі Сіёна.</t> </p><i> <t>Haj pasaromâcca ì pavernuc′ nazad use nenavìs′nìkì Sìëna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будуць, як трава на дахах, якая раней, чым вырвана будзе, засыхае,</t> </p><i> <t>Haj buduc′, âk trava na dahah, âkaâ ranej, čym vyrvana budze, zasyhae,</t> </i>


text:
<pb/><t>якою жнец не напоўніць рукі сваёй, а хто вяжа снапы - жмені сваёй;</t> </p><i> <t>âkoû žnec ne napoǔnìc′ rukì svaëj, a hto vâža snapy - žmenì svaëj;</t> </i>


text:
<pb/><t>і хто праходзіць міма, ня скажа: дабраславеньне Гасподняе на вас; дабраслаўляем вас імем Гасподнім!</t> </p><i> <t>ì hto prahodzìc′ mìma, nâ skaža: dabraslaven′ne Gaspodnâe na vas; dabraslaǔlâem vas ìmem Gaspodnìm!</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. З глыбіні клічу Цябе, Госпадзе.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Z glybìnì klìču Câbe, Gospadze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! пачуй голас мой. Хай будуць вушы Твае ўважлівыя да голасу маленьняў маіх.</t> </p><i> <t>Gospadze! pačuj golas moj. Haj buduc′ vušy Tvae ǔvažlìvyâ da golasu malen′nâǔ maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі Ты, Госпадзе, будзеш заўважаць беззаконьні, - Госпадзе! хто ўстоіць?</t> </p><i> <t>Kalì Ty, Gospadze, budzeš zaǔvažac′ bezzakon′nì, - Gospadze! hto ǔstoìc′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Але ў Цябе дараваньне, хай багавеюць прад Табою.</t> </p><i> <t>Ale ǔ Câbe daravan′ne, haj bagaveûc′ prad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спадзяюся на Госпада, спадзяецца душа мая; на слова Ягонае спадзяюся.</t> </p><i> <t>Spadzâûsâ na Gospada, spadzâecca duša maâ; na slova Âgonae spadzâûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Душа мая чакае Госпада, болей, чым варта - раніцы, болей, чым варта - раніцы.</t> </p><i> <t>Duša maâ čakae Gospada, bolej, čym varta - ranìcy, bolej, čym varta - ranìcy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай спадзяецца Ізраіль на Госпада; бо ў Госпада літасьць і вялікае ў Яго збавеньне,</t> </p><i> <t>Haj spadzâecca Ìzraìl′ na Gospada; bo ǔ Gospada lìtas′c′ ì vâlìkae ǔ Âgo zbaven′ne,</t> </i>


text:
<pb/><t>і Ён збавіць Ізраіля ад усіх беззаконьняў ягоных.</t> </p><i> <t>ì Ën zbavìc′ Ìzraìlâ ad usìh bezzakon′nâǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня Давідава. Госпадзе! ня пышылася сэрца маё і ня ўзносіліся вочы мае, і я не ўваходзіў у вялікае і недасяжнае мне.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ Davìdava. Gospadze! nâ pyšylasâ sèrca maë ì nâ ǔznosìlìsâ vočy mae, ì â ne ǔvahodzìǔ u vâlìkae ì nedasâžnae mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ж ня цугляў я, ці ж не супакойваў душы маёй, як дзіцяці, аднятаму ад грудзей маці? Душа мая была ўва мне, як дзіця, аднятае ад грудзей.</t> </p><i> <t>Cì ž nâ cuglâǔ â, cì ž ne supakojvaǔ dušy maëj, âk dzìcâcì, adnâtamu ad grudzej macì? Duša maâ byla ǔva mne, âk dzìcâ, adnâtae ad grudzej.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай спадзяецца Ізраіль на Госпада ад сёньня і вечна.</t> </p><i> <t>Haj spadzâecca Ìzraìl′ na Gospada ad sën′nâ ì večna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Спамяні, Госпадзе, Давіда, і ўсе ягоныя пакуты:</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Spamânì, Gospadze, Davìda, ì ǔse âgonyâ pakuty:</t> </i>


text:
<pb/><t>як ён прысягаў Госпаду, даваў зарок Моцнаму Якава;</t> </p><i> <t>âk ën prysâgaǔ Gospadu, davaǔ zarok Mocnamu Âkava;</t> </i>


text:
<pb/><t>"не ўвайду ў палатку дома майго, ня ўзыду на ложак мой;</t> </p><i> <t>"ne ǔvajdu ǔ palatku doma majgo, nâ ǔzydu na ložak moj;</t> </i>


text:
<pb/><t>ня дам сну вачам маім і павекам маім дрымоты,</t> </p><i> <t>nâ dam snu vačam maìm ì pavekam maìm drymoty,</t> </i>


text:
<pb/><t>пакуль не знайду месца Госпаду, жытлішча Моцнаму Якава".</t> </p><i> <t>pakul′ ne znajdu mesca Gospadu, žytlìšča Mocnamu Âkava".</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, мы чулі пра яго ў Эфраце, знайшлі яго на палях Ярыма.</t> </p><i> <t>Vos′, my čulì pra âgo ǔ Èfrace, znajšlì âgo na palâh Âryma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пойдзем да жытлішча Ягонага, паклонімся падножжу ног Ягоных.</t> </p><i> <t>Pojdzem da žytlìšča Âgonaga, paklonìmsâ padnožžu nog Âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Стань, Госпадзе, на месца пакою Твайго, Ты і каўчэг магутнасьці Тваёй.</t> </p><i> <t>Stan′, Gospadze, na mesca pakoû Tvajgo, Ty ì kaǔčèg magutnas′cì Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьвятары Твае апранаюцца ў праўду, і сьвятыя Твае ўзрадуюцца.</t> </p><i> <t>S′vâtary Tvae apranaûcca ǔ praǔdu, ì s′vâtyâ Tvae ǔzraduûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля Давіда, раба Твайго, не адвярні аблічча памазанца Твайго.</t> </p><i> <t>Dzelâ Davìda, raba Tvajgo, ne advârnì ablìčča pamazanca Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прысягаў Гасподзь Давіду ў ісьціне, і не зрачэцца яе; "ад плоду ўлоньня твайго пасаджу на троне тваім.</t> </p><i> <t>Prysâgaǔ Gaspodz′ Davìdu ǔ ìs′cìne, ì ne zračècca âe; "ad plodu ǔlon′nâ tvajgo pasadžu na trone tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі сыны твае будуць шанаваць запавет Мой і Мае сьведчаньні, якім Я іх навучу: дык і іхнія сыны вечна сядзецьмуць на троне тваім".</t> </p><i> <t>Kalì syny tvae buduc′ šanavac′ zapavet Moj ì Mae s′vedčan′nì, âkìm Â ìh navuču: dyk ì ìhnìâ syny večna sâdzec′muc′ na trone tvaìm".</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо выбраў Гасподзь Сіён; пажадаў яго жытлом Сабе.</t> </p><i> <t>Bo vybraǔ Gaspodz′ Sìën; pažadaǔ âgo žytlom Sabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>"Гэта - спакой Мой навечна; тут пасялюся, бо Я пажадаў яго.</t> </p><i> <t>"Gèta - spakoj Moj navečna; tut pasâlûsâ, bo Â pažadaǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ежу ягоную дабраслаўляючы дабраслаўлю, убогіх ягоных накармлю хлебам;</t> </p><i> <t>Ežu âgonuû dabraslaǔlâûčy dabraslaǔlû, ubogìh âgonyh nakarmlû hlebam;</t> </i>


text:
<pb/><t>сьвятароў ягоных апрану ў выратаваньне, і сьвятыя ягоныя радасьцю ўзрадуюцца.</t> </p><i> <t>s′vâtaroǔ âgonyh apranu ǔ vyratavan′ne, ì s′vâtyâ âgonyâ radas′cû ǔzraduûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Там згадую рог Давіду, пастаўлю сьветач памазанцу Майму.</t> </p><i> <t>Tam zgaduû rog Davìdu, pastaǔlû s′vetač pamazancu Majmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ворагаў ягоных апрану ў сорам; а на ім будзе зьзяць вянок ягоны".</t> </p><i> <t>Voragaǔ âgonyh apranu ǔ soram; a na ìm budze z′zâc′ vânok âgony".</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Як добра і як прыемна жыць разам з братамі!</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Âk dobra ì âk pryemna žyc′ razam z bratamì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэта - як каштоўны алей на галаве, які сьцякае на бараду, бараду Ааронавую, сьцякае на край ягонае шаты;</t> </p><i> <t>Gèta - âk kaštoǔny alej na galave, âkì s′câkae na baradu, baradu Aaronavuû, s′câkae na kraj âgonae šaty;</t> </i>


text:
<pb/><t>як раса Ярмонская, што ападае на горы Сіёнскія, бо там наказаў Гасподзь дабраславеньне і жыцьцё навечна.</t> </p><i> <t>âk rasa Ârmonskaâ, što apadae na gory Sìënskìâ, bo tam nakazaǔ Gaspodz′ dabraslaven′ne ì žyc′cë navečna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Песьня ўзыходжаньня. Дабраславеце насеньне Госпада, усе рабы Гасподнія, што стаяць у доме Гасподнім у пару начную.</t> </p><i> <t>Pes′nâ ǔzyhodžan′nâ. Dabraslavece nasen′ne Gospada, use raby Gaspodnìâ, što staâc′ u dome Gaspodnìm u paru načnuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьнясеце рукі вашыя да сьвяцілішча, і дасбраславеце Госпада.</t> </p><i> <t>Uz′nâsece rukì vašyâ da s′vâcìlìšča, ì dasbraslavece Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславіць цябе зь Сіёна Гасподзь, Які стварыў неба й зямлю.</t> </p><i> <t>Dabraslavìc′ câbe z′ Sìëna Gaspodz′, Âkì stvaryǔ neba j zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Хвалеце імя Гасподняе, хвалеце, рабы Гасподнія,</t> </p><i> <t>Alìluâ. Hvalece ìmâ Gaspodnâe, hvalece, raby Gaspodnìâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>усе, хто стаіць у доме Гасподнім, у дварах Бога нашага.</t> </p><i> <t>use, hto staìc′ u dome Gaspodnìm, u dvarah Boga našaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хвалеце Госпада, бо Гасподзь добры; сьпявайце імю Ягонаму, бо гэта соладка,</t> </p><i> <t>Hvalece Gospada, bo Gaspodz′ dobry; s′pâvajce ìmû Âgonamu, bo gèta soladka,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Гасподзь абраў сабе Якава, Ізраіля ўласнасьцю Сваёю.</t> </p><i> <t>bo Gaspodz′ abraǔ sabe Âkava, Ìzraìlâ ǔlasnas′cû Svaëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ўведаў, што Гасподзь вялікі, і Гасподзь наш вышэйшы за ўсіх багоў.</t> </p><i> <t>Â ǔvedaǔ, što Gaspodz′ vâlìkì, ì Gaspodz′ naš vyšèjšy za ǔsìh bagoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь творыць усё, што хоча, на нябёсах і на зямлі, на морах і ва ўсіх прадоньнях;</t> </p><i> <t>Gaspodz′ tvoryc′ usë, što hoča, na nâbësah ì na zâmlì, na morah ì va ǔsìh pradon′nâh;</t> </i>


text:
<pb/><t>узводзіць хмары ад краю зямлі, творыць маланкі пры дажджы, выводзіць вецер са сховішчаў Сваіх.</t> </p><i> <t>uzvodzìc′ hmary ad kraû zâmlì, tvoryc′ malankì pry daždžy, vyvodzìc′ vecer sa shovìščaǔ Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён пабіў першынцаў Егіпта, ад чалавека да быдла,</t> </p><i> <t>Ën pabìǔ peršyncaǔ Egìpta, ad čalaveka da bydla,</t> </i>


text:
<pb/><t>паслаў азнакі і цуды сярод цябе, Егіпце, на фараона і на ўсіх рабоў ягоных,</t> </p><i> <t>paslaǔ aznakì ì cudy sârod câbe, Egìpce, na faraona ì na ǔsìh raboǔ âgonyh,</t> </i>


text:
<pb/><t>пабіў народы многія, і вынішчыў цароў моцных:</t> </p><i> <t>pabìǔ narody mnogìâ, ì vynìščyǔ caroǔ mocnyh:</t> </i>


text:
<pb/><t>Сігона, цара Амарэйскага, і Ога, цара Васанскага, і ўсе царствы Ханаанскія;</t> </p><i> <t>Sìgona, cara Amarèjskaga, ì Oga, cara Vasanskaga, ì ǔse carstvy Hanaanskìâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>і аддаў зямлю іхнюю ў спадчыну, у спадчыну Ізраілю, народу Свайму.</t> </p><i> <t>ì addaǔ zâmlû ìhnûû ǔ spadčynu, u spadčynu Ìzraìlû, narodu Svajmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! імя Тваё навечна; Госпадзе! памяць пра Цябе з роду ў род.</t> </p><i> <t>Gospadze! ìmâ Tvaë navečna; Gospadze! pamâc′ pra Câbe z rodu ǔ rod.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Гасподзь судзіцьме народ Свой, і з рабоў Сваіх умілажаліцца.</t> </p><i> <t>Bo Gaspodz′ sudzìc′me narod Svoj, ì z raboǔ Svaìh umìlažalìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ідалы язычнікаў - срэбра і золата, утворы рук чалавечых.</t> </p><i> <t>Ìdaly âzyčnìkaǔ - srèbra ì zolata, utvory ruk čalavečyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ёсьць у іх вусны, але не маўляюць, ёсьць у іх вочы, але ня бачаць;</t> </p><i> <t>Ës′c′ u ìh vusny, ale ne maǔlâûc′, ës′c′ u ìh vočy, ale nâ bačac′;</t> </i>


text:
<pb/><t>ёсьць у іх вушы, але ня чуюць, і няма дыханьня ў вуснах у іх.</t> </p><i> <t>ës′c′ u ìh vušy, ale nâ čuûc′, ì nâma dyhan′nâ ǔ vusnah u ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спадобняцца ім тыя, што робяць іх, і кожны, хто спадзяецца на іх.</t> </p><i> <t>Spadobnâcca ìm tyâ, što robâc′ ìh, ì kožny, hto spadzâecca na ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Доме Ізраілеў! дабраславеце Госпада. Доме Ааронаў! дабраславеце Госпада.</t> </p><i> <t>Dome Ìzraìleǔ! dabraslavece Gospada. Dome Aaronaǔ! dabraslavece Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Доме Лявія! дабраславеце Госпада. Хто баіцца Госпада, дабраславеце Госпада.</t> </p><i> <t>Dome Lâvìâ! dabraslavece Gospada. Hto baìcca Gospada, dabraslavece Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны Гасподзь ад Сіёна, Які жыве ў Ерусаліме! Алілуя!</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Gaspodz′ ad Sìëna, Âkì žyve ǔ Erusalìme! Alìluâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Слаўце Госпада, бо Ён добры, бо вечная ласка Яго.</t> </p><i> <t>Alìluâ. Slaǔce Gospada, bo Ën dobry, bo večnaâ laska Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слаўце Бога багоў, бо вечная ласка Яго.</t> </p><i> <t>Slaǔce Boga bagoǔ, bo večnaâ laska Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слаўце Госпада ўладароў, бо вечная ласка Яго.</t> </p><i> <t>Slaǔce Gospada ǔladaroǔ, bo večnaâ laska Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таго, Які адзін творыць цуды вялікія, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>Tago, Âkì adzìn tvoryc′ cudy vâlìkìâ, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>Які мудра стварыў нябёсы, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>Âkì mudra stvaryǔ nâbësy, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>уцьвердзіў зямлю на водах, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>uc′verdzìǔ zâmlû na vodah, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>стварыў сьвяцілы вялікія, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>stvaryǔ s′vâcìly vâlìkìâ, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>сонца - на кіраваньне днём, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>sonca - na kìravan′ne dnëm, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>месяц і зоркі - на кіраваньне ноччу, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>mesâc ì zorkì - na kìravan′ne nočču, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>пабіў Егіпет у першынцах ягоных, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>pabìǔ Egìpet u peršyncah âgonyh, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>вывеў Ізраіля з асяродзьдзя яго, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>vyveǔ Ìzraìlâ z asârodz′dzâ âgo, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>рукою моцнаю і мышцаю прасьцёртаю, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>rukoû mocnaû ì myšcaû pras′cërtaû, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>разьвёў Чэрмнае мора, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>raz′vëǔ Čèrmnae mora, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>і правёў Ізраіля пасярод яго, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>ì pravëǔ Ìzraìlâ pasârod âgo, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>і скінуў фараона і войска ягонае ў Чэрмнае мора, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>ì skìnuǔ faraona ì vojska âgonae ǔ Čèrmnae mora, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>правёў народ Свой цераз пустыню, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>pravëǔ narod Svoj ceraz pustynû, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>пабіў цароў вялікіх, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>pabìǔ caroǔ vâlìkìh, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>і забіў цароў моцных, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>ì zabìǔ caroǔ mocnyh, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>Сігона, цара Амарэйскага, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>Sìgona, cara Amarèjskaga, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>і Ога, цара Васанскага, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>ì Oga, cara Vasanskaga, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>і аддаў зямлю іхнюю ў спадчыну, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>ì addaǔ zâmlû ìhnûû ǔ spadčynu, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>у спадчыну Ізраілю, рабу Свайму, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>u spadčynu Ìzraìlû, rabu Svajmu, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>спамянуў нас у прыніжэньні нашым, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>spamânuǔ nas u prynìžèn′nì našym, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>і збавіў нас ад ворагаў нашых, бо вечная ласка Яго;</t> </p><i> <t>ì zbavìǔ nas ad voragaǔ našyh, bo večnaâ laska Âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>ежу дае ўсякаму целу, бо вечная ласка Яго.</t> </p><i> <t>ežu dae ǔsâkamu celu, bo večnaâ laska Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слаўце Бога нябёсаў, бо вечная ласка Яго.</t> </p><i> <t>Slaǔce Boga nâbësaǔ, bo večnaâ laska Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Давідава. Над рэкамі Вавілона, там сядзелі і плакалі мы, калі згадвалі пра Сіён.</t> </p><i> <t>Davìdava. Nad rèkamì Vavìlona, tam sâdzelì ì plakalì my, kalì zgadvalì pra Sìën.</t> </i>


text:
<pb/><t>На вербах пасярод яго павесілі мы свае арфы.</t> </p><i> <t>Na verbah pasârod âgo pavesìlì my svae arfy.</t> </i>


text:
<pb/><t>А тыя, што нас паланілі, песьняў ад нас патрабавалі, а нашыя прыгнятальнікі - весялосьці: "пасьпявайце нам зь песьняў Сіёна".</t> </p><i> <t>A tyâ, što nas palanìlì, pes′nâǔ ad nas patrabavalì, a našyâ prygnâtal′nìkì - vesâlos′cì: "pas′pâvajce nam z′ pes′nâǔ Sìëna".</t> </i>


text:
<pb/><t>Як нам сьпяваць Гасподнюю песьню на чужынскай зямлі?</t> </p><i> <t>Âk nam s′pâvac′ Gaspodnûû pes′nû na čužynskaj zâmlì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі забуду цябе, Ерусаліме, хай забудзе мяне правіца мая;</t> </p><i> <t>Kalì zabudu câbe, Erusalìme, haj zabudze mâne pravìca maâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай прыліпне язык мой да паднябеньня, калі помніць цябе я ня буду, калі не пастаўлю Ерусаліма на чале весялосьці маёй.</t> </p><i> <t>haj prylìpne âzyk moj da padnâben′nâ, kalì pomnìc′ câbe â nâ budu, kalì ne pastaǔlû Erusalìma na čale vesâlos′cì maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгадай, Госпадзе, сынам Эдомавым дзень Ерусаліма, калі казалі яны: "руйнуйце, руйнуйце да падмурка яго".</t> </p><i> <t>Prygadaj, Gospadze, synam Èdomavym dzen′ Erusalìma, kalì kazalì âny: "rujnujce, rujnujce da padmurka âgo".</t> </i>


text:
<t>Дачка Вавілона, спусташальніца! дабрашчасны, хто ўдзеліць табе за тое, што зрабіла ты нам!</t> </p><i> <t>Dačka Vavìlona, spustašal′nìca! dabraščasny, hto ǔdzelìc′ tabe za toe, što zrabìla ty nam!</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасны, хто возьме й заб'е немаўлятак тваіх аб камень!</t> </p><i> <t>Dabraščasny, hto voz′me j zab'e nemaǔlâtak tvaìh ab kamen′!</t> </i>


text:
<pb/><t>Давідава. Слаўлю Цябе ўсім сэрцам маім, перад багамі сьпяваю Табе, што пачуў Ты ўсе словы вуснаў маіх;</t> </p><i> <t>Davìdava. Slaǔlû Câbe ǔsìm sèrcam maìm, perad bagamì s′pâvaû Tabe, što pačuǔ Ty ǔse slovy vusnaǔ maìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>кланяюся перад сьвятым храмам Тваім, і слаўлю імя Тваё за ласку Тваю і за праўду Тваю; бо Ты праславіў слова Тваё вышэй за ўсякае найменьне Тваё.</t> </p><i> <t>klanâûsâ perad s′vâtym hramam Tvaìm, ì slaǔlû ìmâ Tvaë za lasku Tvaû ì za praǔdu Tvaû; bo Ty praslavìǔ slova Tvaë vyšèj za ǔsâkae najmen′ne Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>У дзень, калі я паклікаў, Ты пачуў мяне; усяліў у душу маю бадзёрасьць.</t> </p><i> <t>U dzen′, kalì â paklìkaǔ, Ty pačuǔ mâne; usâlìǔ u dušu maû badzëras′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праславяць Цябе, Госпадзе, усе цары зямныя, калі пачуюць словы вуснаў Тваіх</t> </p><i> <t>Praslavâc′ Câbe, Gospadze, use cary zâmnyâ, kalì pačuûc′ slovy vusnaǔ Tvaìh</t> </i>


text:
<pb/><t>і апяюць шляхі Гасподнія, бо вялікая слава Гасподняя.</t> </p><i> <t>ì apâûc′ šlâhì Gaspodnìâ, bo vâlìkaâ slava Gaspodnââ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Высокі Гасподзь: і пакорнага бачыць, і гардзея здалёк пазнае.</t> </p><i> <t>Vysokì Gaspodz′: ì pakornaga bačyc′, ì gardzeâ zdalëk paznae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі я пайду сярод нягодаў, Ты ажывіш мяне, на ятру ворагаў маіх пашлеш руку Тваю і ўратуе мяне правіца Твая.</t> </p><i> <t>Kalì â pajdu sârod nâgodaǔ, Ty ažyvìš mâne, na âtru voragaǔ maìh pašleš ruku Tvaû ì ǔratue mâne pravìca Tvaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь зробіць за мяне! Ласка Твая, Госпадзе, вечная; дзеяў рук Тваіх не пакідай.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ zrobìc′ za mâne! Laska Tvaâ, Gospadze, večnaâ; dzeâǔ ruk Tvaìh ne pakìdaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кіроўцу хору. Псальма Давідава. Госпадзе! Ты выпрабаваў мяне і ведаеш.</t> </p><i> <t>Kìroǔcu horu. Psal′ma Davìdava. Gospadze! Ty vyprabavaǔ mâne ì vedaeš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ведаеш, калі я сядаю і калі ўстаю; Ты разумееш думкі мае здалёк.</t> </p><i> <t>Ty vedaeš, kalì â sâdaû ì kalì ǔstaû; Ty razumeeš dumkì mae zdalëk.</t> </i>


text:
<t>Ці іду я, ці адпачываю, - Ты акружаеш мяне і ўсе дарогі мае Табе вядомыя.</t> </p><i> <t>Cì ìdu â, cì adpačyvaû, - Ty akružaeš mâne ì ǔse darogì mae Tabe vâdomyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яшчэ слова няма на мове маёй, - Ты, Госпадзе, ужо ведаеш яго дасканала.</t> </p><i> <t>Âščè slova nâma na move maëj, - Ty, Gospadze, užo vedaeš âgo daskanala.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ззаду і сьпераду атачыў Ты мяне і кладзеш на мяне руку Тваю.</t> </p><i> <t>Zzadu ì s′peradu atačyǔ Ty mâne ì kladzeš na mâne ruku Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзіўнае мне Тваё веданьне - высока, дасягнуць яго не магу!</t> </p><i> <t>Dzìǔnae mne Tvaë vedan′ne - vysoka, dasâgnuc′ âgo ne magu!</t> </i>


text:
<pb/><t>Куды пайду ад Духа Твайго, ад аблічча Твайго куды ўцяку?</t> </p><i> <t>Kudy pajdu ad Duha Tvajgo, ad ablìčča Tvajgo kudy ǔcâku?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці на неба ўзыду - Ты там; ці сыду ў апраметную - і там Ты.</t> </p><i> <t>Cì na neba ǔzydu - Ty tam; cì sydu ǔ aprametnuû - ì tam Ty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці вазьму крылы золку і перасялюся на край мора, -</t> </p><i> <t>Cì vaz′mu kryly zolku ì perasâlûsâ na kraj mora, -</t> </i>


text:
<pb/><t>і там рука Твая мяне павядзе, і ўтрымае мяне правіца Твая.</t> </p><i> <t>ì tam ruka Tvaâ mâne pavâdze, ì ǔtrymae mâne pravìca Tvaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці скажу: можа, цемра ўкрые мяне, і сьвятло навокал мяне зробіцца ноччу;</t> </p><i> <t>Cì skažu: moža, cemra ǔkrye mâne, ì s′vâtlo navokal mâne zrobìcca nočču;</t> </i>


text:
<pb/><t>але і цемра Цябе ад мяне не зацемрыць, і ноч сьветлая, быццам дзень; як цемра, так і сьвятло.</t> </p><i> <t>ale ì cemra Câbe ad mâne ne zacemryc′, ì noč s′vetlaâ, byccam dzen′; âk cemra, tak ì s′vâtlo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Ты ўладзіў вантробы мае і выткаў мяне ў чэраве маці маёй.</t> </p><i> <t>Bo Ty ǔladzìǔ vantroby mae ì vytkaǔ mâne ǔ čèrave macì maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слаўлю Цябе, бо я дзівосна зладжаны. Дзівосныя дзеі Твае, і душа мая ўсьведамляе гэта,</t> </p><i> <t>Slaǔlû Câbe, bo â dzìvosna zladžany. Dzìvosnyâ dzeì Tvae, ì duša maâ ǔs′vedamlâe gèta,</t> </i>


text:
<pb/><t>Не схаваны былі ад Цябе косткі мае, калі мяне ў таямніцы стваралі, складалі мяне ў глыбіні нутрыны.</t> </p><i> <t>Ne shavany bylì ad Câbe kostkì mae, kalì mâne ǔ taâmnìcy stvaralì, skladalì mâne ǔ glybìnì nutryny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зародак мой бачылі вочы Твае; у Тваёй кнізе запісаны ўсе дні, мне назначаныя, калі ніводнага зь іх яшчэ ня было.</t> </p><i> <t>Zarodak moj bačylì vočy Tvae; u Tvaëj knìze zapìsany ǔse dnì, mne naznačanyâ, kalì nìvodnaga z′ ìh âščè nâ bylo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Якія ўзьнёслыя для мяне намеры Твае, Божа, і як многа іх лікам!</t> </p><i> <t>Âkìâ ǔz′nëslyâ dlâ mâne namery Tvae, Boža, ì âk mnoga ìh lìkam!</t> </i>


text:
<t>Ці ж палічу іх, калі іх больш, чым пяску, калі прачынаюся, я ўсё Яшчэ з Табою.</t> </p><i> <t>Cì ž palìču ìh, kalì ìh bol′š, čym pâsku, kalì pračynaûsâ, â ǔsë Âščè z Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, калі б Ты, Божа, пабіў бязбожнага! Адыдзеце ад мяне, крыважэрныя!</t> </p><i> <t>O, kalì b Ty, Boža, pabìǔ bâzbožnaga! Adydzece ad mâne, kryvažèrnyâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны гавораць супроць Цябе бязбожна; марнае намышляюць ворагі Твае.</t> </p><i> <t>Âny gavorac′ suproc′ Câbe bâzbožna; marnae namyšlâûc′ voragì Tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ж мне ненавідзець Тваіх ненавісьнікаў, Госпадзе, і не пагрэбаваць тымі, што паўстаюць на Цябе?</t> </p><i> <t>Cì ž mne nenavìdzec′ Tvaìh nenavìs′nìkaǔ, Gospadze, ì ne pagrèbavac′ tymì, što paǔstaûc′ na Câbe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Поўнаю нянавісьцю ненавіджу іх; ворагі яны мне.</t> </p><i> <t>Poǔnaû nânavìs′cû nenavìdžu ìh; voragì âny mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выпрабуй мяне, Божа, і ўведай сэрца маё; выпрабуй мяне, і ўведай намеры мае.</t> </p><i> <t>Vyprabuj mâne, Boža, ì ǔvedaj sèrca maë; vyprabuj mâne, ì ǔvedaj namery mae.</t> </i>


text:
<pb/><t>і глядзі, ці дарога мая бясьпечная, і накіруй мяне на шлях вечны.</t> </p><i> <t>ì glâdzì, cì daroga maâ bâs′pečnaâ, ì nakìruj mâne na šlâh večny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Збаві мяне, Госпадзе, ад чалавека ліхога; ахавай мяне ад прыгнятальніка:</t> </p><i> <t>Zbavì mâne, Gospadze, ad čalaveka lìhoga; ahavaj mâne ad prygnâtal′nìka:</t> </i>


text:
<pb/><t>яны ліхое думаюць у сэрцы, кожны дзень на бойку ладзяцца,</t> </p><i> <t>âny lìhoe dumaûc′ u sèrcy, kožny dzen′ na bojku ladzâcca,</t> </i>


text:
<pb/><t>яны востраць свой язык, як зьмей, яд асьпіда пад вуснамі іхнімі.</t> </p><i> <t>âny vostrac′ svoj âzyk, âk z′mej, âd as′pìda pad vusnamì ìhnìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Упільнуй мяне, Госпадзе, ад рук бязбожнага, ахавай мяне ад прыгнятальнікаў, якія намысьлілі пахіснуць ногі мае.</t> </p><i> <t>Upìl′nuj mâne, Gospadze, ad ruk bâzbožnaga, ahavaj mâne ad prygnâtal′nìkaǔ, âkìâ namys′lìlì pahìsnuc′ nogì mae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гардзеі паставілі на мяне пасткі і петлі, раскінулі сетку на дарозе, цянёты раскінулі на мяне.</t> </p><i> <t>Gardzeì pastavìlì na mâne pastkì ì petlì, raskìnulì setku na daroze, cânëty raskìnulì na mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я сказаў Госпаду: Ты: Бог мой; пачуй, Госпадзе, голас маленьняў маіх!</t> </p><i> <t>Â skazaǔ Gospadu: Ty: Bog moj; pačuj, Gospadze, golas malen′nâǔ maìh!</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе, Госпадзе, сіла ратунку майго! Ты пакрыў галаву маю ў дзень бою.</t> </p><i> <t>Gospadze, Gospadze, sìla ratunku majgo! Ty pakryǔ galavu maû ǔ dzen′ boû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня дай, Госпадзе, жаданага бязбожніку; ня дай посьпеху ліхому намыслу яго; яны заганарацца.</t> </p><i> <t>Nâ daj, Gospadze, žadanaga bâzbožnìku; nâ daj pos′pehu lìhomu namyslu âgo; âny zaganaracca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пакрые галовы тых, што мяне абступілі, ліха ад іхніх жа вуснаў.</t> </p><i> <t>Haj pakrye galovy tyh, što mâne abstupìlì, lìha ad ìhnìh ža vusnaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай ападзе на іх распалены жар; хай будуць укінуты ў вагонь, у прорвы, каб і ня ўсталі.</t> </p><i> <t>Haj apadze na ìh raspaleny žar; haj buduc′ ukìnuty ǔ vagon′, u prorvy, kab ì nâ ǔstalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чалавек злаязыкі хай ня ўмацуецца на зямлі; а ліха няхай прыгнятальніка ў пропадзь зьвядзе.</t> </p><i> <t>Čalavek zlaâzykì haj nâ ǔmacuecca na zâmlì; a lìha nâhaj prygnâtal′nìka ǔ propadz′ z′vâdze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ведаю, што Гасподзь ўчыніць суд над прыгнятальнікамі і справядлівасьць бедным.</t> </p><i> <t>Vedaû, što Gaspodz′ ǔčynìc′ sud nad prygnâtal′nìkamì ì spravâdlìvas′c′ bednym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так! праведныя ўславяць імя Тваё: беззаганныя будуць жыць прад абліччам Тваім.</t> </p><i> <t>Tak! pravednyâ ǔslavâc′ ìmâ Tvaë: bezzagannyâ buduc′ žyc′ prad ablìččam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! да Цябе заклікаю; пасьпяшайся да мяне, уваж голасу маленьня майго, калі клічу Цябе.</t> </p><i> <t>Gospadze! da Câbe zaklìkaû; pas′pâšajsâ da mâne, uvaž golasu malen′nâ majgo, kalì klìču Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пойдзе малітва мая, як фіміям, да аблічча Твайго, уздыманьне рук маіх - як ахвяра вячэрняя.</t> </p><i> <t>Haj pojdze malìtva maâ, âk fìmìâm, da ablìčča Tvajgo, uzdyman′ne ruk maìh - âk ahvâra vâčèrnââ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакладзі, Госпадзе, ахову на вусны мае, і аслані дзьверы вуснаў маіх;</t> </p><i> <t>Pakladzì, Gospadze, ahovu na vusny mae, ì aslanì dz′very vusnaǔ maìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>ня дай нахіліцца сэрцу майму да словаў падступных, і на перапросіны дзеяў грахоўных і людзей, што беззаконьне ўчыняюць, і хай не скаштую я іхніх прысмакаў.</t> </p><i> <t>nâ daj nahìlìcca sèrcu majmu da slovaǔ padstupnyh, ì na peraprosìny dzeâǔ grahoǔnyh ì lûdzej, što bezzakon′ne ǔčynâûc′, ì haj ne skaštuû â ìhnìh prysmakaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай карае мяне праведнік: гэта - міласьць; хай выкрывае мяне: гэта - найлепшы алей, які не пашкодзіць галаве маёй; а малітвы мае - супраць зладзействаў іхніх.</t> </p><i> <t>Haj karae mâne pravednìk: gèta - mìlas′c′; haj vykryvae mâne: gèta - najlepšy alej, âkì ne paškodzìc′ galave maëj; a malìtvy mae - suprac′ zladzejstvaǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>іхнія правадыры рассыпаліся па скалах, і чуюць, што словы мае лагодныя.</t> </p><i> <t>ìhnìâ pravadyry rassypalìsâ pa skalah, ì čuûc′, što slovy mae lagodnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Быццам зямлю расьсякаюць і трушчаць нас; сыплюцца косткі нашыя ў шчэлепы апраметнай.</t> </p><i> <t>Byccam zâmlû ras′sâkaûc′ ì truščac′ nas; syplûcca kostkì našyâ ǔ ščèlepy aprametnaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але да Цябе, Госпадзе, Госпадзе, вочы мае; на Цябе спадзяюся, не адкінь душы маёй!</t> </p><i> <t>Ale da Câbe, Gospadze, Gospadze, vočy mae; na Câbe spadzâûsâ, ne adkìn′ dušy maëj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ахавай мяне ад пастак, пастаўленых на мяне, ад цянётаў беззаконцаў.</t> </p><i> <t>Ahavaj mâne ad pastak, pastaǔlenyh na mâne, ad cânëtaǔ bezzakoncaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай трапяць бязбожнікі ў сеткі свае, а я перайду.</t> </p><i> <t>Haj trapâc′ bâzbožnìkì ǔ setkì svae, a â perajdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вучэньне Давідава. Малітва ягоная, калі ён быў у пячоры. Голасам маім да Госпада заклікаў я, голасам маім Госпаду памаліўся;</t> </p><i> <t>Vučèn′ne Davìdava. Malìtva âgonaâ, kalì ën byǔ u pâčory. Golasam maìm da Gospada zaklìkaǔ â, golasam maìm Gospadu pamalìǔsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>выліў перад ім малітву маю; адкрыў Яму скруху маю.</t> </p><i> <t>vylìǔ perad ìm malìtvu maû; adkryǔ Âmu skruhu maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі зьнемагаў ува мне дух мой, Ты ведаў сьцежку маю. На дарозе, па якой я хадзіў, яны тайна паставілі сеткі на мяне.</t> </p><i> <t>Kalì z′nemagaǔ uva mne duh moj, Ty vedaǔ s′cežku maû. Na daroze, pa âkoj â hadzìǔ, âny tajna pastavìlì setkì na mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гляджу праваруч і бачу, што ніхто не прызнае мяне: ня стала мне сховаў, ніхто за душу маю ня мае турботы.</t> </p><i> <t>Glâdžu pravaruč ì baču, što nìhto ne pryznae mâne: nâ stala mne shovaǔ, nìhto za dušu maû nâ mae turboty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я паклікаў Цябе, Госпадзе, я сказаў: Ты прыстанішча маё і частка мая на зямлі жывых.</t> </p><i> <t>Â paklìkaǔ Câbe, Gospadze, â skazaǔ: Ty prystanìšča maë ì častka maâ na zâmlì žyvyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уваж енку майму, бо я вельмі зьнямогся. Аслані мяне ад ганіцеляў маіх, бо яны дужэйшыя за мяне.</t> </p><i> <t>Uvaž enku majmu, bo â vel′mì z′nâmogsâ. Aslanì mâne ad ganìcelâǔ maìh, bo âny dužèjšyâ za mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выведзі зь цямніцы душу маю, каб я славіў імя Тваё. Вакол мяне зьбяруцца праведныя, калі Ты пакажаш мне дабрадзейнасьць.</t> </p><i> <t>Vyvedzì z′ câmnìcy dušu maû, kab â slavìǔ ìmâ Tvaë. Vakol mâne z′bârucca pravednyâ, kalì Ty pakažaš mne dabradzejnas′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Псальма Давіда, калі яго перасьледаваў сын ягоны Авэсалом. Госпадзе, пачуй малітву маю, уваж маленьню майму па праўдзе Тваёй; пачуй мяне па праўдзе Тваёй</t> </p><i> <t>Psal′ma Davìda, kalì âgo peras′ledavaǔ syn âgony Avèsalom. Gospadze, pačuj malìtvu maû, uvaž malen′nû majmu pa praǔdze Tvaëj; pačuj mâne pa praǔdze Tvaëj</t> </i>


text:
<pb/><t>і не ўваходзь у суд з рабом Тваім, бо не апраўдаецца прад Табою ніводзін жывы.</t> </p><i> <t>ì ne ǔvahodz′ u sud z rabom Tvaìm, bo ne apraǔdaecca prad Taboû nìvodzìn žyvy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вораг перасьледуе душу маю, затаптаў у зямлю жыцьцё маё, прымусіў мяне жыць у цемры, як даўно памерлых,</t> </p><i> <t>Vorag peras′ledue dušu maû, zataptaǔ u zâmlû žyc′cë maë, prymusìǔ mâne žyc′ u cemry, âk daǔno pamerlyh,</t> </i>


text:
<pb/><t>і засмуціўся ўва мне дух мой, зьнямела ўва мне сэрца маё.</t> </p><i> <t>ì zasmucìǔsâ ǔva mne duh moj, z′nâmela ǔva mne sèrca maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгадваю дні мінулыя, думаю пра ўсе дзеі Твае, разважаю пра дзеі рук Тваіх,</t> </p><i> <t>Prygadvaû dnì mìnulyâ, dumaû pra ǔse dzeì Tvae, razvažaû pra dzeì ruk Tvaìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>працягваю да Цябе рукі мае; душа мая - да Цябе, як перасохлая зямля.</t> </p><i> <t>pracâgvaû da Câbe rukì mae; duša maâ - da Câbe, âk perasohlaâ zâmlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хутчэй пачуй мяне, Госпадзе: дух мой зьнемагае; не хавай аблічча Твайго ад мяне, каб я не спадобіўся тым, што ў магілу ідуць.</t> </p><i> <t>Hutčèj pačuj mâne, Gospadze: duh moj z′nemagae; ne havaj ablìčča Tvajgo ad mâne, kab â ne spadobìǔsâ tym, što ǔ magìlu ìduc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дай мне рана пачуць ласку Тваю, бо я на Цябе спадзяюся. Пакажы мне, Госпадзе, дарогу, па якой мне ісьці, бо да Цябе я ўзношу душу маю.</t> </p><i> <t>Daj mne rana pačuc′ lasku Tvaû, bo â na Câbe spadzâûsâ. Pakažy mne, Gospadze, darogu, pa âkoj mne ìs′cì, bo da Câbe â ǔznošu dušu maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вызвалі мяне, Госпадзе, ад ворагаў маіх; да Цябе прыбягаю.</t> </p><i> <t>Vyzvalì mâne, Gospadze, ad voragaǔ maìh; da Câbe prybâgaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навучы мяне выконваць волю Тваю, бо Ты - Бог мой; Дух Твой добры вядзе мяне ў зямлю праўды.</t> </p><i> <t>Navučy mâne vykonvac′ volû Tvaû, bo Ty - Bog moj; Duh Tvoj dobry vâdze mâne ǔ zâmlû praǔdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля імя Твайго, Госпадзе, ажыві мяне; дзеля праўды Тваёй выведзі зь нягоды душу маю</t> </p><i> <t>Dzelâ ìmâ Tvajgo, Gospadze, ažyvì mâne; dzelâ praǔdy Tvaëj vyvedzì z′ nâgody dušu maû</t> </i>


text:
<pb/><t>і зь літасьці Тваёй зьлічы ворагаў маіх, і загубі ўсіх, што ўціскаюць душу маю, бо я - Твой раб.</t> </p><i> <t>ì z′ lìtas′cì Tvaëj z′lìčy voragaǔ maìh, ì zagubì ǔsìh, što ǔcìskaûc′ dušu maû, bo â - Tvoj rab.</t> </i>


text:
<pb/><t>Давідава супроць Галіяфа. Дабраславёны Гасподзь, цьвярдыня мая, які навучае рукі мае да бою і пальцы мае - да вайны,</t> </p><i> <t>Davìdava suproc′ Galìâfa. Dabraslavëny Gaspodz′, c′vârdynâ maâ, âkì navučae rukì mae da boû ì pal′cy mae - da vajny,</t> </i>


text:
<pb/><t>літасьць мая і аслона мая, сховішча маё і Збаўца мой, шчыт мой, - і я на Яго спадзяюся; Ён мой народ мне паддае.</t> </p><i> <t>lìtas′c′ maâ ì aslona maâ, shovìšča maë ì Zbaǔca moj, ščyt moj, - ì â na Âgo spadzâûsâ; Ën moj narod mne paddae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! што ёсьць чалавек, што пра яго Ты ведаеш, і сын чалавечы, як на яго зважаеш?</t> </p><i> <t>Gospadze! što ës′c′ čalavek, što pra âgo Ty vedaeš, ì syn čalavečy, âk na âgo zvažaeš?</t> </i>


text:
<pb/><t>Чалавек падобны да дыханьня; дні ягоныя - як цень мінушчы.</t> </p><i> <t>Čalavek padobny da dyhan′nâ; dnì âgonyâ - âk cen′ mìnuščy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! Нахілі нябёсы Твае, і сыдзі; дакраніся да гор, і задымяцца;</t> </p><i> <t>Gospadze! Nahìlì nâbësy Tvae, ì sydzì; dakranìsâ da gor, ì zadymâcca;</t> </i>


text:
<pb/><t>блісьні маланкаю, і расьсей іх; пусьці стрэлы Твае, і разладзь іх.</t> </p><i> <t>blìs′nì malankaû, ì ras′sej ìh; pus′cì strèly Tvae, ì razladz′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Працягні з вышыні руку Тваю, збаві мяне і ўратуй ад водаў вялікіх, ад рукі сыноў чужынскіх,</t> </p><i> <t>Pracâgnì z vyšynì ruku Tvaû, zbavì mâne ì ǔratuj ad vodaǔ vâlìkìh, ad rukì synoǔ čužynskìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>чые вусны маўляюць марнае, і чыя правіца - правіца маны.</t> </p><i> <t>čye vusny maǔlâûc′ marnae, ì čyâ pravìca - pravìca many.</t> </i>


text:
<pb/><t>Божа! новую песьню Табе засьпяваю, на дзесяціструннай псалтыры Табе засьпяваю,</t> </p><i> <t>Boža! novuû pes′nû Tabe zas′pâvaû, na dzesâcìstrunnaj psaltyry Tabe zas′pâvaû,</t> </i>


text:
<pb/><t>даравальніку перамогі царам і збаўцу Давіда, раба Твайго, ад лютага меча.</t> </p><i> <t>daraval′nìku peramogì caram ì zbaǔcu Davìda, raba Tvajgo, ad lûtaga meča.</t> </i>


text:
<pb/><t>Збаві мяне і ўратуй мяне ад рукі сыноў чужынскіх, чые вусны маўляюць марнае, і чыя правіца - правіца маны.</t> </p><i> <t>Zbavì mâne ì ǔratuj mâne ad rukì synoǔ čužynskìh, čye vusny maǔlâûc′ marnae, ì čyâ pravìca - pravìca many.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будуць сыны нашыя, як расьліны збуялыя ў іх маладосьці; дочкі нашыя - як слупы на акрасу разьбёныя ў харомах.</t> </p><i> <t>Haj buduc′ syny našyâ, âk ras′lìny zbuâlyâ ǔ ìh malados′cì; dočkì našyâ - âk slupy na akrasu raz′bënyâ ǔ haromah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будуць засекі нашыя поўныя, поўныя ўсякім збожжам, хай плодзяцца авечкі нашыя тысячамі і цьмамі на палетках нашых;</t> </p><i> <t>Haj buduc′ zasekì našyâ poǔnyâ, poǔnyâ ǔsâkìm zbožžam, haj plodzâcca avečkì našyâ tysâčamì ì c′mamì na paletkah našyh;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай будуць валы нашыя сытыя; хай ня будзе ні крадзяжу, ні пропадзі, ні енку на вуліцах нашых.</t> </p><i> <t>haj buduc′ valy našyâ sytyâ; haj nâ budze nì kradzâžu, nì propadzì, nì enku na vulìcah našyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабрашчасны народ, які гэта мае. Дабрашчасны народ, у якога Гасподзь ёсьць Бог.</t> </p><i> <t>Dabraščasny narod, âkì gèta mae. Dabraščasny narod, u âkoga Gaspodz′ ës′c′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хвала Давідава. Хваліць буду Цябе, Божа мой, Цару мой, і дабраслаўляць імя Тваё векі вечныя.</t> </p><i> <t>Hvala Davìdava. Hvalìc′ budu Câbe, Boža moj, Caru moj, ì dabraslaǔlâc′ ìmâ Tvaë vekì večnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кожны дзень дабраслаўляць буду Цябе і хваліць імя Тваё векі вечныя.</t> </p><i> <t>Kožny dzen′ dabraslaǔlâc′ budu Câbe ì hvalìc′ ìmâ Tvaë vekì večnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вялікі Гасподзь і праслаўлены вельмі, і веліч Ягоная недасьледная.</t> </p><i> <t>Vâlìkì Gaspodz′ ì praslaǔleny vel′mì, ì velìč Âgonaâ nedas′lednaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Род у род будзе хваліць дзеі Твае і абвяшчаць магутнасьць Тваю.</t> </p><i> <t>Rod u rod budze hvalìc′ dzeì Tvae ì abvâščac′ magutnas′c′ Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду казаць пра моц страшных дзеяў Тваіх, і я буду абвяшчаць веліч Тваю.</t> </p><i> <t>Budu kazac′ pra moc strašnyh dzeâǔ Tvaìh, ì â budu abvâščac′ velìč Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Будуць абвяшчаць памяць вялікай даброці Тваёй і распавядацьмуць праўду Тваю.</t> </p><i> <t>Buduc′ abvâščac′ pamâc′ vâlìkaj dabrocì Tvaëj ì raspavâdac′muc′ praǔdu Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шчодры і міласэрны Гасподзь, вельмі цярплівы і вельмі мілажальны.</t> </p><i> <t>Ščodry ì mìlasèrny Gaspodz′, vel′mì cârplìvy ì vel′mì mìlažal′ny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Добры Гасподзь да ўсіх, і шчадроты Ягоныя на ўсіх дзеях Ягоных.</t> </p><i> <t>Dobry Gaspodz′ da ǔsìh, ì ščadroty Âgonyâ na ǔsìh dzeâh Âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай славяць Цябе, Госпадзе, усе дзеі Твае, і хай дабраслаўляюць Цябе сьвятыя Твае;</t> </p><i> <t>Haj slavâc′ Câbe, Gospadze, use dzeì Tvae, ì haj dabraslaǔlâûc′ Câbe s′vâtyâ Tvae;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай прапаведуюць славу царства Твайго і распавядаюць пра магутнасьць Тваю,</t> </p><i> <t>haj prapaveduûc′ slavu carstva Tvajgo ì raspavâdaûc′ pra magutnas′c′ Tvaû,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб перадаць сынам чалавечым пра моц Тваю і пра слаўную веліч царства Твайго.</t> </p><i> <t>kab peradac′ synam čalavečym pra moc Tvaû ì pra slaǔnuû velìč carstva Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Царства Тваё - царства ўсіх вякоў, і валадарства Тваё - ва ўсе роды.</t> </p><i> <t>Carstva Tvaë - carstva ǔsìh vâkoǔ, ì valadarstva Tvaë - va ǔse rody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь падтрымлівае ўсіх, хто падае, і падымае ўсіх, хто ўпаў.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ padtrymlìvae ǔsìh, hto padae, ì padymae ǔsìh, hto ǔpaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вочы ўсіх спадзяюцца на Цябе, і Ты даеш ім ежу сваім часам;</t> </p><i> <t>Vočy ǔsìh spadzâûcca na Câbe, ì Ty daeš ìm ežu svaìm časam;</t> </i>


text:
<pb/><t>адкрываеш руку Тваю і корміш усіх жывых па добрай волі.</t> </p><i> <t>adkryvaeš ruku Tvaû ì kormìš usìh žyvyh pa dobraj volì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праведны Гасподзь на ўсіх дарогах Сваіх і добры ва ўсіх дзеях Сваіх.</t> </p><i> <t>Pravedny Gaspodz′ na ǔsìh darogah Svaìh ì dobry va ǔsìh dzeâh Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Блізкі Гасподзь да ўсіх, хто кліча Яго, да ўсіх, хто кліча Яго ў праўдзе.</t> </p><i> <t>Blìzkì Gaspodz′ da ǔsìh, hto klìča Âgo, da ǔsìh, hto klìča Âgo ǔ praǔdze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жаданьне тых, што баяцца Яго, Ён выконвае, скаргі іхнія чуе, і ратуе іх.</t> </p><i> <t>Žadan′ne tyh, što baâcca Âgo, Ën vykonvae, skargì ìhnìâ čue, ì ratue ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Асланяе Гасподзь усіх, хто любіць Яго, а ўсіх бязбожных зьнішчае.</t> </p><i> <t>Aslanâe Gaspodz′ usìh, hto lûbìc′ Âgo, a ǔsìh bâzbožnyh z′nìščae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вусны мае вымавяць хвалу Гасподнюю, і хай дабраслаўляе ўсякае цела сьвятое імя Ягонае вечна.</t> </p><i> <t>Vusny mae vymavâc′ hvalu Gaspodnûû, ì haj dabraslaǔlâe ǔsâkae cela s′vâtoe ìmâ Âgonae večna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Агея і Захарыі. Алілуя. Хвалі душа мая Госпада.</t> </p><i> <t>Ageâ ì Zaharyì. Alìluâ. Hvalì duša maâ Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду славіць Госпада, пакуль жыву; пецьму Богу майму, пакуль існую.</t> </p><i> <t>Budu slavìc′ Gospada, pakul′ žyvu; pec′mu Bogu majmu, pakul′ ìsnuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не кладзеце надзеяў на князёў, на сына людзкога, у якім ратунку няма.</t> </p><i> <t>Ne kladzece nadzeâǔ na knâzëǔ, na syna lûdzkoga, u âkìm ratunku nâma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выходзіць дух ягоны, і ён вяртаецца ў зямлю сваю; у той дзень зьнікаюць усе намеры ягоныя.</t> </p><i> <t>Vyhodzìc′ duh âgony, ì ën vârtaecca ǔ zâmlû svaû; u toj dzen′ z′nìkaûc′ use namery âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шчасны, каму памочнік Бог Якаваў, у каго надзея на Госпада Бога ягонага,</t> </p><i> <t>Ščasny, kamu pamočnìk Bog Âkavaǔ, u kago nadzeâ na Gospada Boga âgonaga,</t> </i>


text:
<pb/><t>Які стварыў неба і зямлю, мора і ўсё, што ў іх, Які вечна захоўвае вернасьць,</t> </p><i> <t>Âkì stvaryǔ neba ì zâmlû, mora ì ǔsë, što ǔ ìh, Âkì večna zahoǔvae vernas′c′,</t> </i>


text:
<pb/><t>творыць суд пакрыўджаным, дае хлеб галодным. Гасподзь вызваляе вязьняў;</t> </p><i> <t>tvoryc′ sud pakryǔdžanym, dae hleb galodnym. Gaspodz′ vyzvalâe vâz′nâǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь размыкае вочы сьляпым, Гасподзь сагнутых выпроствае; Гасподзь любіць праведных.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ razmykae vočy s′lâpym, Gaspodz′ sagnutyh vyprostvae; Gaspodz′ lûbìc′ pravednyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь ахоўвае прыхадняў, падтрымлівае сірату і ўдаву; а шлях бязбожных - скрыўляе.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ ahoǔvae pryhadnâǔ, padtrymlìvae sìratu ì ǔdavu; a šlâh bâzbožnyh - skryǔlâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь будзе валадарыць вечна, Бог твой, Сіёне, з роду ў род. Алілуя.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ budze valadaryc′ večna, Bog tvoj, Sìëne, z rodu ǔ rod. Alìluâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Хвалеце Госпада, бо гэта добра - сьпяваць Богу нашаму, бо гэта соладка - Яму належыць хвала.</t> </p><i> <t>Alìluâ. Hvalece Gospada, bo gèta dobra - s′pâvac′ Bogu našamu, bo gèta soladka - Âmu naležyc′ hvala.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь будуе Ерусалім, зьбірае выгнанцаў Ізраіля.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ budue Erusalìm, z′bìrae vygnancaǔ Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён ацаляе зьнявечаных сэрцам, і лекуе скрухі іхнія.</t> </p><i> <t>Ën acalâe z′nâvečanyh sèrcam, ì lekue skruhì ìhnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вылічвае колькасьць зорак; усіх іх называе імёнамі іхнімі.</t> </p><i> <t>Vylìčvae kol′kas′c′ zorak; usìh ìh nazyvae ìmënamì ìhnìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вялікі Гасподзь наш і вялікая моц Ягоная, і розум Ягоны нявымерны.</t> </p><i> <t>Vâlìkì Gaspodz′ naš ì vâlìkaâ moc Âgonaâ, ì rozum Âgony nâvymerny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакорлівых узвышае Гасподзь, а бязбожных прыгінае да зямлі.</t> </p><i> <t>Pakorlìvyh uzvyšae Gaspodz′, a bâzbožnyh prygìnae da zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпявайце па чарзе славаслоўе Госпаду; грайце Богу нашаму на арфе.</t> </p><i> <t>S′pâvajce pa čarze slavasloǔe Gospadu; grajce Bogu našamu na arfe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён засьцілае неба хмарамі, рыхтуе зямлі дождж, росьціць на горах траву;</t> </p><i> <t>Ën zas′cìlae neba hmaramì, ryhtue zâmlì doždž, ros′cìc′ na gorah travu;</t> </i>


text:
<pb/><t>дае быдлу пашу ягоную і крумкача птушанятам, што клічуць Яго.</t> </p><i> <t>dae bydlu pašu âgonuû ì krumkača ptušanâtam, što klìčuc′ Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не на сілу каня глядзіць ён, ня хуткасьці ног чалавечых дабраволіць;</t> </p><i> <t>Ne na sìlu kanâ glâdzìc′ ën, nâ hutkas′cì nog čalavečyh dabravolìc′;</t> </i>


text:
<pb/><t>дабраволіць Гасподзь тым, хто баіцца Яго, хто спадзяецца на ласку Ягоную.</t> </p><i> <t>dabravolìc′ Gaspodz′ tym, hto baìcca Âgo, hto spadzâecca na lasku Âgonuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хвалі, Ерусаліме, Госпада; хвалі, Сіёне, Бога твайго,</t> </p><i> <t>Hvalì, Erusalìme, Gospada; hvalì, Sìëne, Boga tvajgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Ён мацуе завалы ў брамах тваіх, дабраслаўляе сыноў тваіх сярод неба;</t> </p><i> <t>bo Ën macue zavaly ǔ bramah tvaìh, dabraslaǔlâe synoǔ tvaìh sârod neba;</t> </i>


text:
<pb/><t>сьцьвярджае ў межах тваіх спакой; тлушчам пшаніцы корміць цябе,</t> </p><i> <t>s′c′vârdžae ǔ mežah tvaìh spakoj; tluščam pšanìcy kormìc′ câbe,</t> </i>


text:
<pb/><t>пасылае слова Сваё на зямлю; хутка цячэ слова Ягонае,</t> </p><i> <t>pasylae slova Svaë na zâmlû; hutka câčè slova Âgonae,</t> </i>


text:
<pb/><t>дае сьнег, як хвалю; сыпле іней, як попел;</t> </p><i> <t>dae s′neg, âk hvalû; syple ìnej, âk popel;</t> </i>


text:
<pb/><t>кідае град Свой кавалкамі; перад марозам Ягоным хто выстаіць?</t> </p><i> <t>kìdae grad Svoj kavalkamì; perad marozam Âgonym hto vystaìc′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Пашле слова Сваё, і ўсё растае; падзьме ветрам Сваім, і пацякуць воды.</t> </p><i> <t>Pašle slova Svaë, ì ǔsë rastae; padz′me vetram Svaìm, ì pacâkuc′ vody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён абвясьціў слова Сваё Якаву, пастановы Свае і суды Свае Ізраілю.</t> </p><i> <t>Ën abvâs′cìǔ slova Svaë Âkavu, pastanovy Svae ì sudy Svae Ìzraìlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не зрабіў Ён таго ніякаму іншаму народу, і судоў Ягоных яны ня ведаюць. Алілуя.</t> </p><i> <t>Ne zrabìǔ Ën tago nìâkamu ìnšamu narodu, ì sudoǔ Âgonyh âny nâ vedaûc′. Alìluâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Хвалеце Госпада зь нябёсаў, хвалеце Яго ў вышынях.</t> </p><i> <t>Alìluâ. Hvalece Gospada z′ nâbësaǔ, hvalece Âgo ǔ vyšynâh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хвалеце Яго, усе анёлы Ягоныя, хвалеце Яго, усе войскі Ягоныя.</t> </p><i> <t>Hvalece Âgo, use anëly Âgonyâ, hvalece Âgo, use vojskì Âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хвалеце Яго, сонца і месяц, хавалеце Яго, усе зоркі сьвету.</t> </p><i> <t>Hvalece Âgo, sonca ì mesâc, havalece Âgo, use zorkì s′vetu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хвалеце Яго, нябёсы нябёсаў і воды, якія вышэй за неба.</t> </p><i> <t>Hvalece Âgo, nâbësy nâbësaǔ ì vody, âkìâ vyšèj za neba.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай хваляць імя Госпада, бо Ён сказаў - і сталася, Ён загадаў, і стварылася,</t> </p><i> <t>Haj hvalâc′ ìmâ Gospada, bo Ën skazaǔ - ì stalasâ, Ën zagadaǔ, ì stvarylasâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>паставіў іх на векі вечныя; даў наказ, які не праміне.</t> </p><i> <t>pastavìǔ ìh na vekì večnyâ; daǔ nakaz, âkì ne pramìne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хвалеце Госпада зь зямлі, вялікія рыбы і ўсе прадоньні,</t> </p><i> <t>Hvalece Gospada z′ zâmlì, vâlìkìâ ryby ì ǔse pradon′nì,</t> </i>


text:
<pb/><t>вагонь і град, сьнег і туман, буйны вецер, які напаўняе слова Ягонае,</t> </p><i> <t>vagon′ ì grad, s′neg ì tuman, bujny vecer, âkì napaǔnâe slova Âgonae,</t> </i>


text:
<pb/><t>горы і ўсе пагоркі, дрэвы плодныя і ўсе кедры,</t> </p><i> <t>gory ì ǔse pagorkì, drèvy plodnyâ ì ǔse kedry,</t> </i>


text:
<pb/><t>зьвяры і ўсякае быдла, паўзуны і птушкі крылатыя,</t> </p><i> <t>z′vâry ì ǔsâkae bydla, paǔzuny ì ptuškì krylatyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>цары зямныя і ўсе народы, князі і ўсе судзьдзі зямныя,</t> </p><i> <t>cary zâmnyâ ì ǔse narody, knâzì ì ǔse sudz′dzì zâmnyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>хлопцы і дзяўчаты, старцы і падлеткі</t> </p><i> <t>hlopcy ì dzâǔčaty, starcy ì padletkì</t> </i>


text:
<pb/><t>хай хваляць імя Госпада; бо толькі Ягонае імя высока ўзьнесена, слава Ягоная на зямлі і на нябёсах.</t> </p><i> <t>haj hvalâc′ ìmâ Gospada; bo tol′kì Âgonae ìmâ vysoka ǔz′nesena, slava Âgonaâ na zâmlì ì na nâbësah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён падняў рог народу Свайго, славу ўсіх сьвятых Сваіх, сыноў Ізраілевых, народу, блізкага Яму. Алілуя.</t> </p><i> <t>Ën padnâǔ rog narodu Svajgo, slavu ǔsìh s′vâtyh Svaìh, synoǔ Ìzraìlevyh, narodu, blìzkaga Âmu. Alìluâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Алілуя. Сьпявайце Госпаду песьню новую; слава Яму на сходні сьвятых.</t> </p><i> <t>Alìluâ. S′pâvajce Gospadu pes′nû novuû; slava Âmu na shodnì s′vâtyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай радуецца Ізраіль за Творцу свайго; сыны Сіёна хай радуюцца за Цара свайго.</t> </p><i> <t>Haj raduecca Ìzraìl′ za Tvorcu svajgo; syny Sìëna haj raduûcca za Cara svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай хваляць імя Ягонае скокамі; на тымпане і арфе хай сьпяваюць Яму,</t> </p><i> <t>Haj hvalâc′ ìmâ Âgonae skokamì; na tympane ì arfe haj s′pâvaûc′ Âmu,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо дабраволіць Гасподзь народу Свайму, праслаўляе пакорных ратункам.</t> </p><i> <t>bo dabravolìc′ Gaspodz′ narodu Svajmu, praslaǔlâe pakornyh ratunkam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай радуюцца сьвятыя ў славе, хай сьпяваюць на ложках сваіх.</t> </p><i> <t>Haj raduûcca s′vâtyâ ǔ slave, haj s′pâvaûc′ na ložkah svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будуць праслаўленьні Богу ў іхніх вуснах, і меч двусечны ў руцэ іхняй,</t> </p><i> <t>Haj buduc′ praslaǔlen′nì Bogu ǔ ìhnìh vusnah, ì meč dvusečny ǔ rucè ìhnâj,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб помсьціць народам, караць плямёны,</t> </p><i> <t>kab poms′cìc′ narodam, karac′ plâmëny,</t> </i>


text:
<pb/><t>закоўваць цароў іхніх у кайданы і вяльможаў іхніх - у путы жалезныя,</t> </p><i> <t>zakoǔvac′ caroǔ ìhnìh u kajdany ì vâl′možaǔ ìhnìh - u puty žaleznyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>чыніць над імі суд пісаны. Гонар гэты - усім сьвятым Ягоным. Алілуя.</t> </p><i> <t>čynìc′ nad ìmì sud pìsany. Gonar gèty - usìm s′vâtym Âgonym. Alìluâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выслоўі Саламона, сына Давідавага, цара Ізраільскага.</t> </p><i> <t>Vysloǔì Salamona, syna Davìdavaga, cara Ìzraìl′skaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Каб спазнаць мудрасьць і настаўленьне, зразумець разумныя выслоўі;</t> </p><i> <t>Kab spaznac′ mudras′c′ ì nastaǔlen′ne, zrazumec′ razumnyâ vysloǔì;</t> </i>


text:
<pb/><t>засвоіць правілы добрай разважлівасьці, справядлівасьці, права і слушнасьці;</t> </p><i> <t>zasvoìc′ pravìly dobraj razvažlìvas′cì, spravâdlìvas′cì, prava ì slušnas′cì;</t> </i>


text:
<pb/><t>прастадушным даць кемнасьць, юнаку - веды і разважлівасьць;</t> </p><i> <t>prastadušnym dac′ kemnas′c′, ûnaku - vedy ì razvažlìvas′c′;</t> </i>


text:
<pb/><t>паслухае мудры і памножыць веды, і разумны знойдзе мудрыя парады;</t> </p><i> <t>pasluhae mudry ì pamnožyc′ vedy, ì razumny znojdze mudryâ parady;</t> </i>


text:
<pb/><t>каб разумець выслоўе і загадкавую мову, словы мудрацоў і загадкі іхнія.</t> </p><i> <t>kab razumec′ vysloǔe ì zagadkavuû movu, slovy mudracoǔ ì zagadkì ìhnìâ.</t> </i>


text:
<t>Пачатак мудрасьці - страх Гасподні; толькі дурні пагарджаюць мудрасьцю і настаўленьнем.</t> </p><i> <t>Pačatak mudras′cì - strah Gaspodnì; tol′kì durnì pagardžaûc′ mudras′cû ì nastaǔlen′nem.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухай, сыне мой, настаўленьне бацькі твайго, і не адкідай запавету маці тваёй:</t> </p><i> <t>Sluhaj, syne moj, nastaǔlen′ne bac′kì tvajgo, ì ne adkìdaj zapavetu macì tvaëj:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо гэта - прыгожы вянок на галаву тваю і акраса на шыю тваю.</t> </p><i> <t>bo gèta - prygožy vânok na galavu tvaû ì akrasa na šyû tvaû.</t> </i>


text:
<t>Сыне мой! калі цябе будуць намаўляць грэшнікі, не згаджайся.</t> </p><i> <t>Syne moj! kalì câbe buduc′ namaǔlâc′ grèšnìkì, ne zgadžajsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі будуць казаць: "ідзі з намі, зробім засаду на кроў, падпільнуем бязгрэшнага і бязьвіннага,</t> </p><i> <t>Kalì buduc′ kazac′: "ìdzì z namì, zrobìm zasadu na kroǔ, padpìl′nuem bâzgrèšnaga ì bâz′vìnnaga,</t> </i>


text:
<pb/><t>жывых праглынем іх, як апраметная, і - цэлых, як тых, што ў магілу сыходзяць;</t> </p><i> <t>žyvyh praglynem ìh, âk aprametnaâ, ì - cèlyh, âk tyh, što ǔ magìlu syhodzâc′;</t> </i>


text:
<pb/><t>набяром усякага каштоўнага дабра, напоўнім дамы нашыя здабычаю;</t> </p><i> <t>nabârom usâkaga kaštoǔnaga dabra, napoǔnìm damy našyâ zdabyčaû;</t> </i>


text:
<pb/><t>далучы сваю долю да нашай, складка адна будзе на ўсіх нас":</t> </p><i> <t>dalučy svaû dolû da našaj, skladka adna budze na ǔsìh nas":</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой! не хадзі адною дарогаю зь імі, утрымай нагу тваю ад сьцежкі іхняй,</t> </p><i> <t>Syne moj! ne hadzì adnoû darogaû z′ ìmì, utrymaj nagu tvaû ad s′cežkì ìhnâj,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо іхнія ногі бягуць да ліхога і сьпяшаюцца кроў праліваць.</t> </p><i> <t>bo ìhnìâ nogì bâguc′ da lìhoga ì s′pâšaûcca kroǔ pralìvac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>На вачах ва ўсіх птушак дарма раскідаецца сетка;</t> </p><i> <t>Na vačah va ǔsìh ptušak darma raskìdaecca setka;</t> </i>


text:
<pb/><t>а яны кроў сваю сочаць, засады ладзяць на душы свае.</t> </p><i> <t>a âny kroǔ svaû sočac′, zasady ladzâc′ na dušy svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Такія дарогі ва ўсіх, хто прагне чужога дабра: яно забірае жыцьцё ў свайго ўласьніка.</t> </p><i> <t>Takìâ darogì va ǔsìh, hto pragne čužoga dabra: âno zabìrae žyc′cë ǔ svajgo ǔlas′nìka.</t> </i>


text:
<t>Мудрасьць кліча на вуліцах, на плошчах узносіць свой голас,</t> </p><i> <t>Mudras′c′ klìča na vulìcah, na ploščah uznosìc′ svoj golas,</t> </i>


text:
<pb/><t>на шумных сходах прапаведуе, каля гарадское брамы прамаўляе слова сваё:</t> </p><i> <t>na šumnyh shodah prapavedue, kalâ garadskoe bramy pramaǔlâe slova svaë:</t> </i>


text:
<pb/><t>"Дакуль, немысьлі, любіцьмеце невуцтва? дакуль пакепнікі будуць кепствам цешыцца? дакуль бязглуздыя будуць ненавідзець навуку?</t> </p><i> <t>"Dakul′, nemys′lì, lûbìc′mece nevuctva? dakul′ pakepnìkì buduc′ kepstvam cešycca? dakul′ bâzgluzdyâ buduc′ nenavìdzec′ navuku?</t> </i>


text:
<pb/><t>паслухайце маёй засьцярогі: вось, я вылью на вас Духа майго, абвяшчу вам словы мае.</t> </p><i> <t>pasluhajce maëj zas′cârogì: vos′, â vyl′û na vas Duha majgo, abvâšču vam slovy mae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я клікала, а вы не паслухаліся; я падавала руку маю, і ніхто не зважаў;</t> </p><i> <t>Â klìkala, a vy ne pasluhalìsâ; â padavala ruku maû, ì nìhto ne zvažaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>і вы адкінулі ўсе мае рады, і перасьцярогаў маіх не прынялі:</t> </p><i> <t>ì vy adkìnulì ǔse mae rady, ì peras′cârogaǔ maìh ne prynâlì:</t> </i>


text:
<pb/><t>за тое і я пасьмяюся з вашай пагібелі; парадуюся, калі прыйдзе ваш страх;</t> </p><i> <t>za toe ì â pas′mâûsâ z vašaj pagìbelì; paraduûsâ, kalì pryjdze vaš strah;</t> </i>


text:
<pb/><t>калі прыйдзе ваш страх, як бура, і няшчасьце, як віхура, наляціць на вас; калі спадобіць вас нядоля і ўціск.</t> </p><i> <t>kalì pryjdze vaš strah, âk bura, ì nâščas′ce, âk vìhura, nalâcìc′ na vas; kalì spadobìc′ vas nâdolâ ì ǔcìsk.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады будуць клікаць мяне, і я не пачую.</t> </p><i> <t>Tady buduc′ klìkac′ mâne, ì â ne pačuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое, што зьненавідзелі веды і ня выбралі страху Гасподняга,</t> </p><i> <t>Za toe, što z′nenavìdzelì vedy ì nâ vybralì strahu Gaspodnâga,</t> </i>


text:
<pb/><t>не схацелі парады маёй, пагардзілі ўсімі перасьцярогамі маімі;</t> </p><i> <t>ne shacelì parady maëj, pagardzìlì ǔsìmì peras′cârogamì maìmì;</t> </i>


text:
<pb/><t>за тое няхай ядуць яны з плоду дарог сваіх і насычаюцца з парадаў сваіх.</t> </p><i> <t>za toe nâhaj âduc′ âny z plodu darog svaìh ì nasyčaûcca z paradaǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо адступніцтва неразумных заб'е іх, і бястурботнасьць немысьляў загубіць іх.</t> </p><i> <t>Bo adstupnìctva nerazumnyh zab'e ìh, ì bâsturbotnas′c′ nemys′lâǔ zagubìc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>А хто мяне слухае, будзе жыць у бясьпецы і спакойна, не баючыся ліха".</t> </p><i> <t>A hto mâne sluhae, budze žyc′ u bâs′pecy ì spakojna, ne baûčysâ lìha".</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой, калі ты прымеш словы мае і захаваеш пры сабе запаведзі мае,</t> </p><i> <t>Syne moj, kalì ty prymeš slovy mae ì zahavaeš pry sabe zapavedzì mae,</t> </i>


text:
<pb/><t>і вуха сваё прыхіліш да мудрасьці і прытуліш сэрца тваё да разважлівасьці,</t> </p><i> <t>ì vuha svaë pryhìlìš da mudras′cì ì prytulìš sèrca tvaë da razvažlìvas′cì,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі будзеш клікаць да ведаў і зьвяртацца да розуму;</t> </p><i> <t>kalì budzeš klìkac′ da vedaǔ ì z′vârtacca da rozumu;</t> </i>


text:
<pb/><t>калі будзеш шукаць яго, нібы срэбра, і знаходзіць яго, нібы скарб:</t> </p><i> <t>kalì budzeš šukac′ âgo, nìby srèbra, ì znahodzìc′ âgo, nìby skarb:</t> </i>


text:
<pb/><t>тады ўразумееш страх Гасподні і знойдзеш спазнаньне Бога.</t> </p><i> <t>tady ǔrazumeeš strah Gaspodnì ì znojdzeš spaznan′ne Boga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Гасподзь дае мудрасьць; і з вуснаў Яго - веды і розум;</t> </p><i> <t>Bo Gaspodz′ dae mudras′c′; ì z vusnaǔ Âgo - vedy ì rozum;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён дае праведным выратаваньне; Ён - шчыт тым, што ў беззаганнасьці ходзяць.</t> </p><i> <t>Ën dae pravednym vyratavan′ne; Ën - ščyt tym, što ǔ bezzagannas′cì hodzâc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён ахоўвае дарогу праўды і асланяе сьцежку сьвятых Сваіх.</t> </p><i> <t>Ën ahoǔvae darogu praǔdy ì aslanâe s′cežku s′vâtyh Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады ты зразумееш справядлівасьць і права і шчырасьць, усялякую сьцежку дабра.</t> </p><i> <t>Tady ty zrazumeeš spravâdlìvas′c′ ì prava ì ščyras′c′, usâlâkuû s′cežku dabra.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі мудрасьць увойдзе ў сэрца тваё, і веды будуць прыемныя душы тваёй:</t> </p><i> <t>Kalì mudras′c′ uvojdze ǔ sèrca tvaë, ì vedy buduc′ pryemnyâ dušy tvaëj:</t> </i>


text:
<pb/><t>тады разважлівасьць будзе берагчы цябе, розум будзе ахоўваць цябе,</t> </p><i> <t>tady razvažlìvas′c′ budze beragčy câbe, rozum budze ahoǔvac′ câbe,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб адвесьці цябе ад дарогі ліхое, ад чалавека, які гаворыць няпраўду,</t> </p><i> <t>kab adves′cì câbe ad darogì lìhoe, ad čalaveka, âkì gavoryc′ nâpraǔdu,</t> </i>


text:
<pb/><t>ад тых, што пакідаюць дарогі простыя, каб хадзілі дарогамі цемры;</t> </p><i> <t>ad tyh, što pakìdaûc′ darogì prostyâ, kab hadzìlì darogamì cemry;</t> </i>


text:
<pb/><t>ад тых, што радуюцца, робячы ліхое, захапляюцца ліхою распустай,</t> </p><i> <t>ad tyh, što raduûcca, robâčy lìhoe, zahaplâûcca lìhoû raspustaj,</t> </i>


text:
<pb/><t>у якіх дарогі крывыя і якія блукаюць па сьцежках сваіх;</t> </p><i> <t>u âkìh darogì kryvyâ ì âkìâ blukaûc′ pa s′cežkah svaìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>каб уратаваць цябе ад жонкі другога, чужой, якая злагоджвае словы свае,</t> </p><i> <t>kab uratavac′ câbe ad žonkì drugoga, čužoj, âkaâ zlagodžvae slovy svae,</t> </i>


text:
<pb/><t>якая пакінула сябра маладосьці сваёй і занядбала запаведзь Бога свайго.</t> </p><i> <t>âkaâ pakìnula sâbra malados′cì svaëj ì zanâdbala zapavedz′ Boga svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дом яе вядзе да сьмерці, і сьцежкі яе - да мёртвых;</t> </p><i> <t>Dom âe vâdze da s′mercì, ì s′cežkì âe - da mërtvyh;</t> </i>


text:
<pb/><t>ніхто, увайшоўшы да яе, не вяртаецца і ня ступае на дарогу жыцьця.</t> </p><i> <t>nìhto, uvajšoǔšy da âe, ne vârtaecca ì nâ stupae na darogu žyc′câ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму хадзі дарогаю добрых і трымайся сьцежкі праведнікаў,</t> </p><i> <t>Tamu hadzì darogaû dobryh ì trymajsâ s′cežkì pravednìkaǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо праведныя будуць жыць на зямлі, і беспахібныя застануцца на ёй;</t> </p><i> <t>bo pravednyâ buduc′ žyc′ na zâmlì, ì bespahìbnyâ zastanucca na ëj;</t> </i>


text:
<pb/><t>а бязбожныя будуць вынішчаны зь зямлі, і няверныя выкарчаваны зь яе.</t> </p><i> <t>a bâzbožnyâ buduc′ vynìščany z′ zâmlì, ì nâvernyâ vykarčavany z′ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой! навукі маёй не забывай, і запаведзі мае хай захоўвае сэрца тваё;</t> </p><i> <t>Syne moj! navukì maëj ne zabyvaj, ì zapavedzì mae haj zahoǔvae sèrca tvaë;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо даўжыні дзён, гадоў жыцьця і міру яны памножаць табе.</t> </p><i> <t>bo daǔžynì dzën, gadoǔ žyc′câ ì mìru âny pamnožac′ tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Літасьцівасьць і праўда хай не пакідаюць цябе; абвяжы імі шыю тваю, напішы іх на скрыжалі сэрца твайго:</t> </p><i> <t>Lìtas′cìvas′c′ ì praǔda haj ne pakìdaûc′ câbe; abvâžy ìmì šyû tvaû, napìšy ìh na skryžalì sèrca tvajgo:</t> </i>


text:
<pb/><t>і здабудзеш мудрасьць і ласку ў вачах Бога і людзей.</t> </p><i> <t>ì zdabudzeš mudras′c′ ì lasku ǔ vačah Boga ì lûdzej.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спадзявайся на Госпада ўсім сэрцам тваім і не кладзі надзеі на розум твой.</t> </p><i> <t>Spadzâvajsâ na Gospada ǔsìm sèrcam tvaìm ì ne kladzì nadzeì na rozum tvoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>На ўсіх дарогах тваіх спазнавай Яго, і Ён выпрастуе шляхі твае.</t> </p><i> <t>Na ǔsìh darogah tvaìh spaznavaj Âgo, ì Ën vyprastue šlâhì tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня будзь мудрацом у вачах тваіх; бойся Госпада, і пазьбягай ліха;</t> </p><i> <t>Nâ budz′ mudracom u vačah tvaìh; bojsâ Gospada, ì paz′bâgaj lìha;</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэта будзе здароўе целу твайму і ежа касьцям тваім.</t> </p><i> <t>Gèta budze zdaroǔe celu tvajmu ì eža kas′câm tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шануй Госпада ад імя твайго і ад пачаткаў усіх прыбыткаў тваіх;</t> </p><i> <t>Šanuj Gospada ad ìmâ tvajgo ì ad pačatkaǔ usìh prybytkaǔ tvaìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>і напоўняцца засекі твае зь верхам, і чавільні твае будуць налівацца новым віном.</t> </p><i> <t>ì napoǔnâcca zasekì tvae z′ verham, ì čavìl′nì tvae buduc′ nalìvacca novym vìnom.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакараньня Гасподняга, сыне мой, не адхіляй, і ня лічы за лішніцу перасьцярогі Ягоныя;</t> </p><i> <t>Pakaran′nâ Gaspodnâga, syne moj, ne adhìlâj, ì nâ lìčy za lìšnìcu peras′cârogì Âgonyâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо, каго любіць Гасподзь, таго карае і дабра зычыць таму, як бацька сыну свайму.</t> </p><i> <t>bo, kago lûbìc′ Gaspodz′, tago karae ì dabra zyčyc′ tamu, âk bac′ka synu svajmu.</t> </i>


text:
<t>Шчасны той чалавек, які надбаў мудрасьць, і чалавек, які здабыў розум!</t> </p><i> <t>Ščasny toj čalavek, âkì nadbaǔ mudras′c′, ì čalavek, âkì zdabyǔ rozum!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо здабываньне яе лепшае за здабываньне срэбра, і прыбытку зь яе больш, чым ад золата.</t> </p><i> <t>Bo zdabyvan′ne âe lepšae za zdabyvan′ne srèbra, ì prybytku z′ âe bol′š, čym ad zolata.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яна даражэйшая за каштоўныя камяні; і нішто з таго, што жадана табе, не зраўняецца зь ёю.</t> </p><i> <t>Âna daražèjšaâ za kaštoǔnyâ kamânì; ì nìšto z tago, što žadana tabe, ne zraǔnâecca z′ ëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Даўгадзённасьць у правіцы ў яе, а ў лявіцы багацьце і слава;</t> </p><i> <t>Daǔgadzënnas′c′ u pravìcy ǔ âe, a ǔ lâvìcy bagac′ce ì slava;</t> </i>


text:
<pb/><t>шляхі яе - шляхі прыемнасьці, і ўсе сьцежкі яе - мірныя.</t> </p><i> <t>šlâhì âe - šlâhì pryemnas′cì, ì ǔse s′cežkì âe - mìrnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яна - дрэва жыцьця тым, што называюць яе, - і шчасныя тыя, што маюць яе!</t> </p><i> <t>Âna - drèva žyc′câ tym, što nazyvaûc′ âe, - ì ščasnyâ tyâ, što maûc′ âe!</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь мудрасьцю ўтварыў зямлю, нябёсы паставіў розумам;</t> </p><i> <t>Gaspodz′ mudras′cû ǔtvaryǔ zâmlû, nâbësy pastavìǔ rozumam;</t> </i>


text:
<pb/><t>Яго мудрасьцю адчыніліся бездані, і воблакі кропяць расою.</t> </p><i> <t>Âgo mudras′cû adčynìlìsâ bezdanì, ì voblakì kropâc′ rasoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой, ня ўпускай з вачэй тваіх гэтага; захоўвай здаровае мысьленьне і разважлівасьць:</t> </p><i> <t>Syne moj, nâ ǔpuskaj z vačèj tvaìh gètaga; zahoǔvaj zdarovae mys′len′ne ì razvažlìvas′c′:</t> </i>


text:
<pb/><t>і яны будуць жыцьцём душы тваёй і акрасаю шыі тваёй.</t> </p><i> <t>ì âny buduc′ žyc′cëm dušy tvaëj ì akrasaû šyì tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Туды бясьпечна пойдзеш шляхам тваім і нага твая не спатыкнецца.</t> </p><i> <t>Tudy bâs′pečna pojdzeš šlâham tvaìm ì naga tvaâ ne spatyknecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі ляжаш спаць, ня будзеш баяцца; і як засьнеш, сон твой салодкі будзе.</t> </p><i> <t>Kalì lâžaš spac′, nâ budzeš baâcca; ì âk zas′neš, son tvoj salodkì budze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не збаішся раптоўнага страху і пагібелі ад бязбожных, калі яна прыйдзе;</t> </p><i> <t>Ne zbaìšsâ raptoǔnaga strahu ì pagìbelì ad bâzbožnyh, kalì âna pryjdze;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Гасподзь будзе надзеяй тваёй і ўтрымае нагу тваю ад пасткі.</t> </p><i> <t>bo Gaspodz′ budze nadzeâj tvaëj ì ǔtrymae nagu tvaû ad pastkì.</t> </i>


text:
<t>Не адмаўляйся рабіць дабро, калі яно трэба, калі рука твая можа зрабіць гэта.</t> </p><i> <t>Ne admaǔlâjsâ rabìc′ dabro, kalì âno trèba, kalì ruka tvaâ moža zrabìc′ gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не кажы сябру твайму: "ідзі і прыйдзі зноў, і заўтра я дам", калі маеш з сабою.</t> </p><i> <t>Ne kažy sâbru tvajmu: "ìdzì ì pryjdzì znoǔ, ì zaǔtra â dam", kalì maeš z saboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не намышляй супроць блізкага твайго ліха, калі ён бясьпечна жыве з табою.</t> </p><i> <t>Ne namyšlâj suproc′ blìzkaga tvajgo lìha, kalì ën bâs′pečna žyve z taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не сварыся з чалавекам бяз прычыны, калі ён не зрабіў табе благога.</t> </p><i> <t>Ne svarysâ z čalavekam bâz pryčyny, kalì ën ne zrabìǔ tabe blagoga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не зайздросьці посьпехам гвалтаўніка і не бяры сабе за прыклад шляхі ягоныя,</t> </p><i> <t>Ne zajzdros′cì pos′peham gvaltaǔnìka ì ne bâry sabe za pryklad šlâhì âgonyâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Гасподзь грэбуе тым, хто распусны, а справядлівага даверам Сваім адарае.</t> </p><i> <t>bo Gaspodz′ grèbue tym, hto raspusny, a spravâdlìvaga daveram Svaìm adarae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праклён Гасподні на дом бязбожніка, а дом пабожнага Ён дабраслаўляе.</t> </p><i> <t>Praklën Gaspodnì na dom bâzbožnìka, a dom pabožnaga Ën dabraslaǔlâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі з блюзьнераў Ён насьміхаецца, дык пакорным дае мілату.</t> </p><i> <t>Kalì z blûz′neraǔ Ën nas′mìhaecca, dyk pakornym dae mìlatu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мудрыя спадкуюць славу, а непапраўныя немысьлі - ганьбу.</t> </p><i> <t>Mudryâ spadkuûc′ slavu, a nepapraǔnyâ nemys′lì - gan′bu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце, дзеці, настаўленьня бацькавага, і зважайце, каб навучыцца розуму;</t> </p><i> <t>Sluhajce, dzecì, nastaǔlen′nâ bac′kavaga, ì zvažajce, kab navučycca rozumu;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо я дам вам добрую навуку. Не адкідайце наказу майго.</t> </p><i> <t>bo â dam vam dobruû navuku. Ne adkìdajce nakazu majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо і я быў сын у бацькі майго, пяшчотна любімы і адзіны ў маці маёй.</t> </p><i> <t>Bo ì â byǔ syn u bac′kì majgo, pâščotna lûbìmy ì adzìny ǔ macì maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ён вучыў мяне і казаў мне: хай будуць у сэрцы тваім словы мае; захоўвай наказы мае і жыві.</t> </p><i> <t>Ì ën vučyǔ mâne ì kazaǔ mne: haj buduc′ u sèrcy tvaìm slovy mae; zahoǔvaj nakazy mae ì žyvì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Здабывай мудрасьць, набывай розум; не забывай гэтага і ня цурайся слоў маіх, а кіруйся імі!</t> </p><i> <t>Zdabyvaj mudras′c′, nabyvaj rozum; ne zabyvaj gètaga ì nâ curajsâ sloǔ maìh, a kìrujsâ ìmì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Не адкідай яе, і яна будзе ахоўваць цябе; любі яе, і яна будзе цябе берагчы.</t> </p><i> <t>Ne adkìdaj âe, ì âna budze ahoǔvac′ câbe; lûbì âe, ì âna budze câbe beragčy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аснова мудрасьці: набывай мудрасьць і за ўсё, што маеш, набывай розум.</t> </p><i> <t>Asnova mudras′cì: nabyvaj mudras′c′ ì za ǔsë, što maeš, nabyvaj rozum.</t> </i>


text:
<pb/><t>Высока цані яе, і яна ацэніць цябе; яна акрые славай цябе, калі ты прыгорнеш яе;</t> </p><i> <t>Vysoka canì âe, ì âna acènìc′ câbe; âna akrye slavaj câbe, kalì ty prygorneš âe;</t> </i>


text:
<pb/><t>ускладзе на галаву тваю прыгожы вянок, падаруе табе цудоўны вянок.</t> </p><i> <t>uskladze na galavu tvaû prygožy vânok, padarue tabe cudoǔny vânok.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухай, сыне мой, і прымі словы мае, - і памножацца гады твайго жыцьця.</t> </p><i> <t>Sluhaj, syne moj, ì prymì slovy mae, - ì pamnožacca gady tvajgo žyc′câ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я паказваю табе шлях мудрасьці, вяду цябе па сьцежках простых.</t> </p><i> <t>Â pakazvaû tabe šlâh mudras′cì, vâdu câbe pa s′cežkah prostyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі пойдзеш, крокам тваім ня будзе завады, і калі пабяжыш, не спатыкнешся.</t> </p><i> <t>Kalì pojdzeš, krokam tvaìm nâ budze zavady, ì kalì pabâžyš, ne spatyknešsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Моцна трымайся наказу, не адкідай, захоўвай яго; бо ён - жыцьцё тваё.</t> </p><i> <t>Mocna trymajsâ nakazu, ne adkìdaj, zahoǔvaj âgo; bo ën - žyc′cë tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня выходзь на сьцежку бязбожнікаў, і не хадзі па дарозе ліхіх;</t> </p><i> <t>Nâ vyhodz′ na s′cežku bâzbožnìkaǔ, ì ne hadzì pa daroze lìhìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>пакінь яе, не хадзі ёю, ухіляйся ад яе і праходзь міма.</t> </p><i> <t>pakìn′ âe, ne hadzì ëû, uhìlâjsâ ad âe ì prahodz′ mìma.</t> </i>


text:
<pb/><t>бо яны не заснуць, пакуль ня ўчыняць ліхога; прападзе сон у іх, пакуль яны не давядуць каго да падзеньня;</t> </p><i> <t>bo âny ne zasnuc′, pakul′ nâ ǔčynâc′ lìhoga; prapadze son u ìh, pakul′ âny ne davâduc′ kago da padzen′nâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо яны ядуць хлеб беззаконьня і п'юць віно рабунку.</t> </p><i> <t>bo âny âduc′ hleb bezzakon′nâ ì p'ûc′ vìno rabunku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьцежка праведных - як сьвяціла прамяністае, якое болей і болей сьвятлее да поўнага дня.</t> </p><i> <t>S′cežka pravednyh - âk s′vâcìla pramânìstae, âkoe bolej ì bolej s′vâtlee da poǔnaga dnâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>А шлях бязбожных - як цемра; яны ня ведаюць, на што спатыкнуцца.</t> </p><i> <t>A šlâh bâzbožnyh - âk cemra; âny nâ vedaûc′, na što spatyknucca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой! слоў маіх слухайся, і да прамоваў маіх нахілі тваё вуха;</t> </p><i> <t>Syne moj! sloǔ maìh sluhajsâ, ì da pramovaǔ maìh nahìlì tvaë vuha;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай не адыдуць яны ад вачэй тваіх; захоўвай іх усярэдзіне сэрца твайго:</t> </p><i> <t>haj ne adyduc′ âny ad vačèj tvaìh; zahoǔvaj ìh usârèdzìne sèrca tvajgo:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо яны жыцьцё таму, хто знайшоў іх, і ацаленьне ўсяму яго целу.</t> </p><i> <t>bo âny žyc′cë tamu, hto znajšoǔ ìh, ì acalen′ne ǔsâmu âgo celu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Больш за ўсё запаветнае захоўвай сэрца тваё; бо ў ім - крыніца жыцьця.</t> </p><i> <t>Bol′š za ǔsë zapavetnae zahoǔvaj sèrca tvaë; bo ǔ ìm - krynìca žyc′câ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адкінь ад сябе ілжывасьць вуснаў, і круцельства языка адхісьні ад сябе.</t> </p><i> <t>Adkìn′ ad sâbe ìlžyvas′c′ vusnaǔ, ì krucel′stva âzyka adhìs′nì ad sâbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вочы твае хай наперад глядзяць, і позірк твой хай скіраваны будзе перад табою.</t> </p><i> <t>Vočy tvae haj naperad glâdzâc′, ì pozìrk tvoj haj skìravany budze perad taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Абдумай сьцежку назе тваёй, і ўсе дарогі твае хай будуць пэўныя.</t> </p><i> <t>Abdumaj s′cežku naze tvaëj, ì ǔse darogì tvae haj buduc′ pèǔnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня ўхіляйся ні направа, ні налева; адвядзі нагу тваю ад ліхога.</t> </p><i> <t>Nâ ǔhìlâjsâ nì naprava, nì naleva; advâdzì nagu tvaû ad lìhoga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой! слухай мудрасьці маёй і нахілі вуха тваё да навукі маёй,</t> </p><i> <t>Syne moj! sluhaj mudras′cì maëj ì nahìlì vuha tvaë da navukì maëj,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб датрымацца добрае рады і каб вусны твае хвалілі спазнанае.</t> </p><i> <t>kab datrymacca dobrae rady ì kab vusny tvae hvalìlì spaznanae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо мёд цячэ з вуснаў чужое жонкі, і мякчэйшая за алей гаворка ў яе;</t> </p><i> <t>Bo mëd câčè z vusnaǔ čužoe žonkì, ì mâkčèjšaâ za alej gavorka ǔ âe;</t> </i>


text:
<pb/><t>але весьнік яе горкі, нібы палын, востры, як меч двусечны,</t> </p><i> <t>ale ves′nìk âe gorkì, nìby palyn, vostry, âk meč dvusečny,</t> </i>


text:
<pb/><t>ногі яе сыходзяць да сьмерці, ступакі яе дастаюць да апраметнай.</t> </p><i> <t>nogì âe syhodzâc′ da s′mercì, stupakì âe dastaûc′ da aprametnaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Каб ты не спасьцігнуў сьцежкі жыцьця яе, дарогі яе нясталыя, і ты ня зьведаеш іх.</t> </p><i> <t>Kab ty ne spas′cìgnuǔ s′cežkì žyc′câ âe, darogì âe nâstalyâ, ì ty nâ z′vedaeš ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, дзеці, паслухайце мяне і не адступайцеся ад словаў вуснаў маіх.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, dzecì, pasluhajce mâne ì ne adstupajcesâ ad slovaǔ vusnaǔ maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Далей ад яе ідзі па дарозе тваёй і не падыходзь пад дзьверы дома яе,</t> </p><i> <t>Dalej ad âe ìdzì pa daroze tvaëj ì ne padyhodz′ pad dz′very doma âe,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб здароўя твайго не аддаў іншым і гадоў тваіх бязьлітасьніку;</t> </p><i> <t>kab zdaroǔâ tvajgo ne addaǔ ìnšym ì gadoǔ tvaìh bâz′lìtas′nìku;</t> </i>


text:
<pb/><t>каб не насычаліся сілаю тваёю чужынцы і праца твая ня ішла ў чужы дом.</t> </p><i> <t>kab ne nasyčalìsâ sìlaû tvaëû čužyncy ì praca tvaâ nâ ìšla ǔ čužy dom.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ты ўрэшце будзеш стагнаць, калі плоць твая і цела зьнямогуцца,</t> </p><i> <t>Ì ty ǔrèšce budzeš stagnac′, kalì ploc′ tvaâ ì cela z′nâmogucca,</t> </i>


text:
<pb/><t>і скажаш: "навошта я ненавідзеў навуку, і сэрца маё асьцярогамі пагарджала,</t> </p><i> <t>ì skažaš: "navošta â nenavìdzeǔ navuku, ì sèrca maë as′cârogamì pagardžala,</t> </i>


text:
<pb/><t>і я ня слухаў голасу настаўнікаў маіх, не нахіляў вуха майго да настаўнікаў?</t> </p><i> <t>ì â nâ sluhaǔ golasu nastaǔnìkaǔ maìh, ne nahìlâǔ vuha majgo da nastaǔnìkaǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ледзь ня ўпаў я ў вялікае ліха сярод сходу і грамады!"</t> </p><i> <t>Ledz′ nâ ǔpaǔ â ǔ vâlìkae lìha sârod shodu ì gramady!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Пі ваду з тваёй крыніцы, тую, якая цячэ з тваёй студні.</t> </p><i> <t>Pì vadu z tvaëj krynìcy, tuû, âkaâ câčè z tvaëj studnì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай не разьліваюцца крыніцы твае па вуліцы, патокі водаў - па плошчах;</t> </p><i> <t>Haj ne raz′lìvaûcca krynìcy tvae pa vulìcy, patokì vodaǔ - pa ploščah;</t> </i>


text:
<pb/><t>хай яны будуць належаць табе самому, а ня чужым з табою.</t> </p><i> <t>haj âny buduc′ naležac′ tabe samomu, a nâ čužym z taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Крыніца твая хай дабраславёная будзе; і радуйся з жанчынай тваёй маладосьці,</t> </p><i> <t>Krynìca tvaâ haj dabraslavënaâ budze; ì radujsâ z žančynaj tvaëj malados′cì,</t> </i>


text:
<pb/><t>любаснаю касуляю і прыгожаю сарнаю; грудзі яе хай упояць цябе ў кожны час; каханьнем яе цешся заўсёды.</t> </p><i> <t>lûbasnaû kasulâû ì prygožaû sarnaû; grudzì âe haj upoâc′ câbe ǔ kožny čas; kahan′nem âe cešsâ zaǔsëdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>І навошта табе, сыне мой, захапляцца распусьніцаю і абдымаць грудзі чужое?</t> </p><i> <t>Ì navošta tabe, syne moj, zahaplâcca raspus′nìcaû ì abdymac′ grudzì čužoe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо перад вачыма Госпада ўсе шляхі чалавека, і Ён прастуе ўсе сьцежкі яго.</t> </p><i> <t>Bo perad vačyma Gospada ǔse šlâhì čalaveka, ì Ën prastue ǔse s′cežkì âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Беззаконнага ловяць уласныя беззаконьні яго, і путамі грэху свайго ён павязаны.</t> </p><i> <t>Bezzakonnaga lovâc′ ulasnyâ bezzakon′nì âgo, ì putamì grèhu svajgo ën pavâzany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён памірацьме без настаўленьня і ў вялікай сваёй неразумнасьці наблукаецца.</t> </p><i> <t>Ën pamìrac′me bez nastaǔlen′nâ ì ǔ vâlìkaj svaëj nerazumnas′cì nablukaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой! калі ты паручыўся за блізкага свайго і даў руку тваю за другога,</t> </p><i> <t>Syne moj! kalì ty paručyǔsâ za blìzkaga svajgo ì daǔ ruku tvaû za drugoga,</t> </i>


text:
<pb/><t>і аблытаў сябе словамі вуснаў тваіх, злоўлены словамі вуснаў тваіх,</t> </p><i> <t>ì ablytaǔ sâbe slovamì vusnaǔ tvaìh, zloǔleny slovamì vusnaǔ tvaìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>зрабі ж, сыне мой, вось што: вызваліся, бо ты трапіў у рукі блізкага твайго: ідзі, упадзі да ног і ўмольвай блізкага твайго;</t> </p><i> <t>zrabì ž, syne moj, vos′ što: vyzvalìsâ, bo ty trapìǔ u rukì blìzkaga tvajgo: ìdzì, upadzì da nog ì ǔmol′vaj blìzkaga tvajgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>не давай сну вачам тваім і дрымоты вейкам тваім;</t> </p><i> <t>ne davaj snu vačam tvaìm ì drymoty vejkam tvaìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>ратуйся, як сарна з рукі, і як птушка з рукі птушкалова,</t> </p><i> <t>ratujsâ, âk sarna z rukì, ì âk ptuška z rukì ptuškalova,</t> </i>


text:
<pb/><t>падыдзі да мурашкі, гультаю, паглядзі на шляхі яе, і будзь мудры.</t> </p><i> <t>padydzì da muraškì, gul′taû, paglâdzì na šlâhì âe, ì budz′ mudry.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няма ў яе ні валадара, ні прыстаўленага, ані ўпраўцы;</t> </p><i> <t>Nâma ǔ âe nì valadara, nì prystaǔlenaga, anì ǔpraǔcy;</t> </i>


text:
<pb/><t>а яна рыхтуе летам свой хлеб, зьбірае ў час жніва пракорм свой.</t> </p><i> <t>a âna ryhtue letam svoj hleb, z′bìrae ǔ čas žnìva prakorm svoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дакуль ты, гультаю, будзеш ляжаць? калі ты ўстанеш ад сну твайго?</t> </p><i> <t>Dakul′ ty, gul′taû, budzeš lâžac′? kalì ty ǔstaneš ad snu tvajgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>Крыху пасьпіш, крыху падрэмлеш, крыху склаўшы рукі паляжыш:</t> </p><i> <t>Kryhu pas′pìš, kryhu padrèmleš, kryhu sklaǔšy rukì palâžyš:</t> </i>


text:
<pb/><t>і прыйдзе, нібы валацуга, беднасьць твая, і галеча твая, як разбойнік.</t> </p><i> <t>ì pryjdze, nìby valacuga, bednas′c′ tvaâ, ì galeča tvaâ, âk razbojnìk.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чалавек падступны, чалавек бязбожны ходзіць зь ілжывымі вуснамі,</t> </p><i> <t>Čalavek padstupny, čalavek bâzbožny hodzìc′ z′ ìlžyvymì vusnamì,</t> </i>


text:
<pb/><t>міргае вачыма сваімі, гаворыць нагамі сваімі, дае знакі пальцамі сваімі;</t> </p><i> <t>mìrgae vačyma svaìmì, gavoryc′ nagamì svaìmì, dae znakì pal′camì svaìmì;</t> </i>


text:
<pb/><t>хітрына ў сэрцы ў яго, ён намышляе ліхое ва ўсякі час, сее разлад.</t> </p><i> <t>hìtryna ǔ sèrcy ǔ âgo, ën namyšlâe lìhoe va ǔsâkì čas, see razlad.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму зьнянацку прыйдзе пагібель яго, раптам будзе разьбіты - без ацаленьня.</t> </p><i> <t>Tamu z′nânacku pryjdze pagìbel′ âgo, raptam budze raz′bìty - bez acalen′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось гэтыя шэсьць ненавідзіць Гасподзь, нават сем, - агіда душы Яго:</t> </p><i> <t>Vos′ gètyâ šès′c′ nenavìdzìc′ Gaspodz′, navat sem, - agìda dušy Âgo:</t> </i>


text:
<pb/><t>вочы ганарыстыя, язык хлусьлівы і рукі, што праліваюць нявінную кроў,</t> </p><i> <t>vočy ganarystyâ, âzyk hlus′lìvy ì rukì, što pralìvaûc′ nâvìnnuû kroǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>сэрца, якое куе ліхія намыслы, ногі, якія шпарка бягуць да ліхадзейства,</t> </p><i> <t>sèrca, âkoe kue lìhìâ namysly, nogì, âkìâ šparka bâguc′ da lìhadzejstva,</t> </i>


text:
<pb/><t>ілжывы сьведка, які хлусіць, і той, хто сее разлад між братамі.</t> </p><i> <t>ìlžyvy s′vedka, âkì hlusìc′, ì toj, hto see razlad mìž bratamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой! захоўвай запаведзі бацькі твайго і не адкідай настаўленьняў маці тваёй;</t> </p><i> <t>Syne moj! zahoǔvaj zapavedzì bac′kì tvajgo ì ne adkìdaj nastaǔlen′nâǔ macì tvaëj;</t> </i>


text:
<pb/><t>навяжы іх назаўсёды на сэрца тваё, абвяжы імі шыю тваю.</t> </p><i> <t>navâžy ìh nazaǔsëdy na sèrca tvaë, abvâžy ìmì šyû tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі ты пойдзеш, яны накіруюць цябе; калі ляжаш спаць, будуць ахоўваць цябе; калі прачнешся, гутарыць будуць з табою:</t> </p><i> <t>Kalì ty pojdzeš, âny nakìruûc′ câbe; kalì lâžaš spac′, buduc′ ahoǔvac′ câbe; kalì pračnešsâ, gutaryc′ buduc′ z taboû:</t> </i>


text:
<pb/><t>бо запаведзь ёсьць сьветач, а навука - сьвятло, і павучальныя наказы - дарога жыцьця,</t> </p><i> <t>bo zapavedz′ ës′c′ s′vetač, a navuka - s′vâtlo, ì pavučal′nyâ nakazy - daroga žyc′câ,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб засьцерагчы цябе ад зласьлівай жанчыны, ад лісьлівага языка чужынкі.</t> </p><i> <t>kab zas′ceragčy câbe ad zlas′lìvaj žančyny, ad lìs′lìvaga âzyka čužynkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не пажадай хараства яе ў сэрцы тваім, і хай не завабіць яна цябе вейкамі сваімі;</t> </p><i> <t>Ne pažadaj harastva âe ǔ sèrcy tvaìm, ì haj ne zavabìc′ âna câbe vejkamì svaìmì;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо жанчыне распуснай даюць кавалак хлеба; а замужняя жанчына палюе на дарагую душу.</t> </p><i> <t>bo žančyne raspusnaj daûc′ kavalak hleba; a zamužnââ žančyna palûe na daraguû dušu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто можа ўзяць агонь запазуху, каб не прагарэла адзежа яго?</t> </p><i> <t>Hto moža ǔzâc′ agon′ zapazuhu, kab ne pragarèla adzeža âgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто можа хадзіць па распаленым вугольлі, каб не апаліць ног сваіх?</t> </p><i> <t>Hto moža hadzìc′ pa raspalenym vugol′lì, kab ne apalìc′ nog svaìh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Тое самае бывае і з тым, хто ўваходзіць да жонкі блізкага свайго; хто дакранецца да яе, не застанецца бязь віны.</t> </p><i> <t>Toe samae byvae ì z tym, hto ǔvahodzìc′ da žonkì blìzkaga svajgo; hto dakranecca da âe, ne zastanecca bâz′ vìny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не патураюць злодзею, калі ён крадзе, каб насыціць душу сваю, калі ён галодны;</t> </p><i> <t>Ne paturaûc′ zlodzeû, kalì ën kradze, kab nasycìc′ dušu svaû, kalì ën galodny;</t> </i>


text:
<pb/><t>але злоўлены, ён заплаціць у сем разоў, аддасьць усю маёмасьць дома свайго.</t> </p><i> <t>ale zloǔleny, ën zaplacìc′ u sem razoǔ, addas′c′ usû maëmas′c′ doma svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>А хто пералюбнічае з жанчынаю, у таго няма розуму; той губіць душу сваю, хто робіць такое;</t> </p><i> <t>A hto peralûbnìčae z žančynaû, u tago nâma rozumu; toj gubìc′ dušu svaû, hto robìc′ takoe;</t> </i>


text:
<pb/><t>пабоі і ганьбу ён зышча, і ганьба яго не сатрэцца;</t> </p><i> <t>paboì ì gan′bu ën zyšča, ì gan′ba âgo ne satrècca;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо рэўнасьць - лютасьць мужчыны, і не ўмілажаліцца ён у дзень помсты,</t> </p><i> <t>bo rèǔnas′c′ - lûtas′c′ mužčyny, ì ne ǔmìlažalìcca ën u dzen′ pomsty,</t> </i>


text:
<pb/><t>ня прыме адкупу ніякага, і не захоча, як бы ты ні памножыў гасьцінцы.</t> </p><i> <t>nâ pryme adkupu nìâkaga, ì ne zahoča, âk by ty nì pamnožyǔ gas′cìncy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой! памятай словы мае і запаведзі мае захавай у сабе.</t> </p><i> <t>Syne moj! pamâtaj slovy mae ì zapavedzì mae zahavaj u sabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Захоўвай запаведзі мае, і жыві, і навуку маю, як зрэнкі вачэй тваіх.</t> </p><i> <t>Zahoǔvaj zapavedzì mae, ì žyvì, ì navuku maû, âk zrènkì vačèj tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навяжы іх на пальцы твае, напішы іх на скрыжалі сэрца твайго.</t> </p><i> <t>Navâžy ìh na pal′cy tvae, napìšy ìh na skryžalì sèrca tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скажы мудрасьці: "ты сястра мая!" і розум назаві родным тваім,</t> </p><i> <t>Skažy mudras′cì: "ty sâstra maâ!" ì rozum nazavì rodnym tvaìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб яны ахоўвалі цябе ад жонкі другога, ад чужой, што гладка гаворыць словы свае.</t> </p><i> <t>kab âny ahoǔvalì câbe ad žonkì drugoga, ad čužoj, što gladka gavoryc′ slovy svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, аднойчы глядзеў я ў акно майго дома, праз рашотку маю,</t> </p><i> <t>Vos′, adnojčy glâdzeǔ â ǔ akno majgo doma, praz rašotku maû,</t> </i>


text:
<pb/><t>і ўбачыў сярод нявопытных, угледзеў сярод маладых людзей неразумнага юнака,</t> </p><i> <t>ì ǔbačyǔ sârod nâvopytnyh, ugledzeǔ sârod maladyh lûdzej nerazumnaga ûnaka,</t> </i>


text:
<pb/><t>які пераходзіў плошчу паблізу вугла яе і ішоў па дарозе да дома яе,</t> </p><i> <t>âkì perahodzìǔ plošču pablìzu vugla âe ì ìšoǔ pa daroze da doma âe,</t> </i>


text:
<pb/><t>у сутоньні, а позьняй гадзіне, у начной цемры і ў змроку.</t> </p><i> <t>u suton′nì, a poz′nâj gadzìne, u načnoj cemry ì ǔ zmroku.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вось - насустрач яму жанчына ў строях распусьніцы, з хітрым сэрцам,</t> </p><i> <t>Ì vos′ - nasustrač âmu žančyna ǔ stroâh raspus′nìcy, z hìtrym sèrcam,</t> </i>


text:
<pb/><t>узбуджаная і неапанаваная; ногі яе ня ступаюць у доме яе;</t> </p><i> <t>uzbudžanaâ ì neapanavanaâ; nogì âe nâ stupaûc′ u dome âe;</t> </i>


text:
<pb/><t>то на вуліцы, то на плошчах і на кожным вугле яна ладзіць ловы.</t> </p><i> <t>to na vulìcy, to na ploščah ì na kožnym vugle âna ladzìc′ lovy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яна схапіла яго, цалавала яго і бяз сораму ў твары сказала яму:</t> </p><i> <t>Âna shapìla âgo, calavala âgo ì bâz soramu ǔ tvary skazala âmu:</t> </i>


text:
<pb/><t>"Мірная ахвяра ў мяне: сёньня я выканала абяцаньні мае;</t> </p><i> <t>"Mìrnaâ ahvâra ǔ mâne: sën′nâ â vykanala abâcan′nì mae;</t> </i>


text:
<pb/><t>таму і выйшла насустрач табе, каб знайсьці цябе, і - знайшла цябе.</t> </p><i> <t>tamu ì vyjšla nasustrač tabe, kab znajs′cì câbe, ì - znajšla câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кілімамі ўслала я пасьцель маю, палатном каляровым Егіпецкім;</t> </p><i> <t>Kìlìmamì ǔslala â pas′cel′ maû, palatnom kalârovym Egìpeckìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>спальню маю ўпахошчыла сьмірнаю, альясам і карынкаю.</t> </p><i> <t>spal′nû maû ǔpahoščyla s′mìrnaû, al′âsam ì karynkaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зайдзі, будзем упівацца пяшчотамі да раніцы, каханьнем нацешымся;</t> </p><i> <t>Zajdzì, budzem upìvacca pâščotamì da ranìcy, kahan′nem nacešymsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо мужа дома няма; ён выправіўся ў далёкую дарогу;</t> </p><i> <t>bo muža doma nâma; ën vypravìǔsâ ǔ dalëkuû darogu;</t> </i>


text:
<pb/><t>кашалёк срэбра ўзяў з сабою; дамоў вернецца да дня поўні месяца".</t> </p><i> <t>kašalëk srèbra ǔzâǔ z saboû; damoǔ vernecca da dnâ poǔnì mesâca".</t> </i>


text:
<pb/><t>Мноствам ласкавых слоў яна яго звабіла, мяккасьцю вуснаў сваіх авалодала ім.</t> </p><i> <t>Mnostvam laskavyh sloǔ âna âgo zvabìla, mâkkas′cû vusnaǔ svaìh avalodala ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён адразу пайшоў за ёю, як вол ідзе ў разьніцу, як алень на стралу,</t> </p><i> <t>Ën adrazu pajšoǔ za ëû, âk vol ìdze ǔ raz′nìcu, âk alen′ na stralu,</t> </i>


text:
<pb/><t>пакуль страла не праніжа вантробы ягонай; як птушка кідаецца ў сіло, і ня ведае, што яно - пагібель яе.</t> </p><i> <t>pakul′ strala ne pranìža vantroby âgonaj; âk ptuška kìdaecca ǔ sìlo, ì nâ vedae, što âno - pagìbel′ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, дзеці, паслухайце мяне і зразумейце словы вуснаў маіх.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, dzecì, pasluhajce mâne ì zrazumejce slovy vusnaǔ maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай ня збочвае сэрца тваё на шляхі яе, ня блукай сьцежкамі яе;</t> </p><i> <t>Haj nâ zbočvae sèrca tvaë na šlâhì âe, nâ blukaj s′cežkamì âe;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо многіх яна параніла, і шмат дужых забіла яна:</t> </p><i> <t>bo mnogìh âna paranìla, ì šmat dužyh zabìla âna:</t> </i>


text:
<pb/><t>дом яе - дарога ў апраметную, якая вядзе ў сярэдзіну жытлішча сьмерці.</t> </p><i> <t>dom âe - daroga ǔ aprametnuû, âkaâ vâdze ǔ sârèdzìnu žytlìšča s′mercì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці мудрасьць не заклікае? і ці розум ня ўзносіць свой голас?</t> </p><i> <t>Cì mudras′c′ ne zaklìkae? ì cì rozum nâ ǔznosìc′ svoj golas?</t> </i>


text:
<pb/><t>Яна стаіць на ўзвышаных месцах, пры дарозе, на ростанях;</t> </p><i> <t>Âna staìc′ na ǔzvyšanyh mescah, pry daroze, na rostanâh;</t> </i>


text:
<pb/><t>яна кліча каля гарадское брамы, дзе ўваходзяць у дзьверы:</t> </p><i> <t>âna klìča kalâ garadskoe bramy, dze ǔvahodzâc′ u dz′very:</t> </i>


text:
<pb/><t>"Да вас, людзі, даклікаюся я, і да сыноў чалавечых мой голас!</t> </p><i> <t>"Da vas, lûdzì, daklìkaûsâ â, ì da synoǔ čalavečyh moj golas!</t> </i>


text:
<pb/><t>Навучэцеся, невукі, добрай разумнасьці, зразумейце вы розум, бязглуздыя.</t> </p><i> <t>Navučècesâ, nevukì, dobraj razumnas′cì, zrazumejce vy rozum, bâzgluzdyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ісьціну вымавіць язык мой, а бязбожнасьць - гідота для вуснаў маіх;</t> </p><i> <t>Bo ìs′cìnu vymavìc′ âzyk moj, a bâzbožnas′c′ - gìdota dlâ vusnaǔ maìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>усе словы вуснаў маіх слушныя; няма ў іх хітрыны і ашуканства;</t> </p><i> <t>use slovy vusnaǔ maìh slušnyâ; nâma ǔ ìh hìtryny ì ašukanstva;</t> </i>


text:
<pb/><t>усе яны простыя разумнаму і справядлівыя тым, хто здабыў веды.</t> </p><i> <t>use âny prostyâ razumnamu ì spravâdlìvyâ tym, hto zdabyǔ vedy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прымеце навуку маю, а ня срэбра; лепей веды, чым чыстае золата;</t> </p><i> <t>Prymece navuku maû, a nâ srèbra; lepej vedy, čym čystae zolata;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо мудрасьць лепшая за перлы, і ўсё, чаго пажадаеш, не дараўнаецца зь ёю.</t> </p><i> <t>bo mudras′c′ lepšaâ za perly, ì ǔsë, čago pažadaeš, ne daraǔnaecca z′ ëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я, мудрасьць, жыву з розумам, і шукаю спазнаньня ў разважлівага.</t> </p><i> <t>Â, mudras′c′, žyvu z rozumam, ì šukaû spaznan′nâ ǔ razvažlìvaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Страх Гасподні - ненавідзець зло; гонар і пыху і ліхія шляхі і падступныя вусны я ненавіджу.</t> </p><i> <t>Strah Gaspodnì - nenavìdzec′ zlo; gonar ì pyhu ì lìhìâ šlâhì ì padstupnyâ vusny â nenavìdžu.</t> </i>


text:
<pb/><t>У мяне рада і праўда: я розум, у мяне сіла.</t> </p><i> <t>U mâne rada ì praǔda: â rozum, u mâne sìla.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мною цары валадараць, і праўнікі ўзаконьваюць праўду.</t> </p><i> <t>Mnoû cary valadarac′, ì praǔnìkì ǔzakon′vaûc′ praǔdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мною кіруюць уладыкі і вяльможы, і ўсе судзьдзі праведныя.</t> </p><i> <t>Mnoû kìruûc′ uladykì ì vâl′možy, ì ǔse sudz′dzì pravednyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто любіць мяне, тых я люблю, і хто шукае мяне, знойдуць мяне;</t> </p><i> <t>Hto lûbìc′ mâne, tyh â lûblû, ì hto šukae mâne, znojduc′ mâne;</t> </i>


text:
<pb/><t>багацьце і слава са мною - скарб нятленны, і праўда;</t> </p><i> <t>bagac′ce ì slava sa mnoû - skarb nâtlenny, ì praǔda;</t> </i>


text:
<pb/><t>плады мае лепшыя за золата, і золата самага чыстага, і карысьці ад мяне болей, чым ад чыстага срэбра.</t> </p><i> <t>plady mae lepšyâ za zolata, ì zolata samaga čystaga, ì karys′cì ad mâne bolej, čym ad čystaga srèbra.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я хаджу дарогаю праўды, сьцежкамі правасудзьдзя,</t> </p><i> <t>Â hadžu darogaû praǔdy, s′cežkamì pravasudz′dzâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб даць тым, хто мяне любіць, спадчыну дабра, і скарбніцы іхнія я напаўняю.</t> </p><i> <t>kab dac′ tym, hto mâne lûbìc′, spadčynu dabra, ì skarbnìcy ìhnìâ â napaǔnâû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь меў мяне ад пачатку дарогі Сваёй, раней дзеяў Сваіх, спрадвеку:</t> </p><i> <t>Gaspodz′ meǔ mâne ad pačatku darogì Svaëj, ranej dzeâǔ Svaìh, spradveku:</t> </i>


text:
<pb/><t>адвеку была я памазаная, ад пачатку, ад правеку зямлі.</t> </p><i> <t>adveku byla â pamazanaâ, ad pačatku, ad praveku zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я нарадзілася, калі ня было яшчэ бездані, калі яшчэ ня было крыніц, багатых вадою.</t> </p><i> <t>Â naradzìlasâ, kalì nâ bylo âščè bezdanì, kalì âščè nâ bylo krynìc, bagatyh vadoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я нарадзілася перш, чым былі пастаўлены горы, раней за пагоркі,</t> </p><i> <t>Â naradzìlasâ perš, čym bylì pastaǔleny gory, ranej za pagorkì,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі яшчэ Ён не стварыў ні зямлі, ні палёў, ні пачатковых пылінак сусьвету.</t> </p><i> <t>kalì âščè Ën ne stvaryǔ nì zâmlì, nì palëǔ, nì pačatkovyh pylìnak sus′vetu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён рыхтаваў нябёсы, я была там. Калі ён крэсьліў скляпеньне над паверхняю бездані,</t> </p><i> <t>Ën ryhtavaǔ nâbësy, â byla tam. Kalì ën krès′lìǔ sklâpen′ne nad paverhnâû bezdanì,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі сталяваў наверсе аблокі, калі мацаваў крыніцы бездані,</t> </p><i> <t>kalì stalâvaǔ naverse ablokì, kalì macavaǔ krynìcy bezdanì,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі даваў мору статут, каб воды не заступалі межаў яго, калі закладваў асновы зямлі:</t> </p><i> <t>kalì davaǔ moru statut, kab vody ne zastupalì mežaǔ âgo, kalì zakladvaǔ asnovy zâmlì:</t> </i>


text:
<pb/><t>тады я была пры Ім за майстра, і была кожны дзень радасьцю, весялосьцю была перад абліччам Ягоным заўсёды,</t> </p><i> <t>tady â byla pry Ìm za majstra, ì byla kožny dzen′ radas′cû, vesâlos′cû byla perad ablìččam Âgonym zaǔsëdy,</t> </i>


text:
<pb/><t>радуючыся на зямным коле Яго, і радасьць мая была з сынамі чалавечымі.</t> </p><i> <t>raduûčysâ na zâmnym kole Âgo, ì radas′c′ maâ byla z synamì čalavečymì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Цяпер, дзеці, паслухайце мяне; і шчасныя тыя, што будуць ахоўваць шляхі мае!</t> </p><i> <t>Câper, dzecì, pasluhajce mâne; ì ščasnyâ tyâ, što buduc′ ahoǔvac′ šlâhì mae!</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслухайце настаўленьня, і мудрымі станьце, і не адступайцеся ад яго.</t> </p><i> <t>Pasluhajce nastaǔlen′nâ, ì mudrymì stan′ce, ì ne adstupajcesâ ad âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шчасны той чалавек, які слухае мяне, чуваючы дзень у дзень каля варотаў маіх і вартуючы дзьверы мае!</t> </p><i> <t>Ščasny toj čalavek, âkì sluhae mâne, čuvaûčy dzen′ u dzen′ kalâ varotaǔ maìh ì vartuûčy dz′very mae!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо, хто знайшоў мяне, той знайшоў жыцьцё, і атрымае мілату ад Госпада;</t> </p><i> <t>Bo, hto znajšoǔ mâne, toj znajšoǔ žyc′cë, ì atrymae mìlatu ad Gospada;</t> </i>


text:
<pb/><t>а хто грэшыць супроць мяне, учыняе шкоду душы маёй: усе тыя, што ненавідзяць мяне, любяць сьмерць".</t> </p><i> <t>a hto grèšyc′ suproc′ mâne, učynâe škodu dušy maëj: use tyâ, što nenavìdzâc′ mâne, lûbâc′ s′merc′".</t> </i>


text:
Мудрасьць збудавала сабе дом, высекла сем слупоў ягоных, </p><i> Mudras′c′ zbudavala sabe dom, vysekla sem slupoǔ âgonyh, </i>


text:
<pb/><t>закалола ахвяру, разбавіла віно сваё і прыгатавала ў сябе гасьціну;</t> </p><i> <t>zakalola ahvâru, razbavìla vìno svaë ì prygatavala ǔ sâbe gas′cìnu;</t> </i>


text:
<pb/><t>паслала слуг сваіх клікаць з вышыняў горада:</t> </p><i> <t>paslala slug svaìh klìkac′ z vyšynâǔ gorada:</t> </i>


text:
<pb/><t>"хто неразумны, хай прыйдзе сюды!" А недавумкам сказала:</t> </p><i> <t>"hto nerazumny, haj pryjdze sûdy!" A nedavumkam skazala:</t> </i>


text:
<pb/><t>"ідзеце, ежце мой хлеб, і пеце віно, мною разбаўленае;</t> </p><i> <t>"ìdzece, ežce moj hleb, ì pece vìno, mnoû razbaǔlenae;</t> </i>


text:
<pb/><t>адкіньце дурноту, і будзем жыць і хадзіць дарогай разважлівасьці".</t> </p><i> <t>adkìn′ce durnotu, ì budzem žyc′ ì hadzìc′ darogaj razvažlìvas′cì".</t> </i>


text:
<pb/><t>Не павучай блюзьнера, бо ганьбу сабе нажывеш, і хто асьцерагае бязбожніка - пляміць сябе.</t> </p><i> <t>Ne pavučaj blûz′nera, bo gan′bu sabe nažyveš, ì hto as′ceragae bâzbožnìka - plâmìc′ sâbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не асьцерагай блюзьнера, каб ён не зьненавідзеў цябе; асьцерагай мудрага, і ён палюбіць цябе;</t> </p><i> <t>Ne as′ceragaj blûz′nera, kab ën ne z′nenavìdzeǔ câbe; as′ceragaj mudraga, ì ën palûbìc′ câbe;</t> </i>


text:
<pb/><t>дай настаўленьне мудраму, і ён яшчэ больш умудрыцца; навучы праўдалюбца, і ён памножыць веды.</t> </p><i> <t>daj nastaǔlen′ne mudramu, ì ën âščè bol′š umudrycca; navučy praǔdalûbca, ì ën pamnožyc′ vedy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачатак мудрасьці - страх Гасподні, і спазнаньне Сьвятога - розум;</t> </p><i> <t>Pačatak mudras′cì - strah Gaspodnì, ì spaznan′ne S′vâtoga - rozum;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо мною памножацца дні твае і дадасца табе гадоў жыцьця.</t> </p><i> <t>bo mnoû pamnožacca dnì tvae ì dadasca tabe gadoǔ žyc′câ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыне мой! калі ты змудрыў, мудры для сябе; і калі ўзбуяў, дык адзін і пацерпіш.</t> </p><i> <t>Syne moj! kalì ty zmudryǔ, mudry dlâ sâbe; ì kalì ǔzbuâǔ, dyk adzìn ì pacerpìš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жанчына бяз розуму - крыклівая, дурніца - ні ў чым не абазнаная,</t> </p><i> <t>Žančyna bâz rozumu - kryklìvaâ, durnìca - nì ǔ čym ne abaznanaâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>сядае каля дзьвярэй дома свайго на крэсьле, на гарадскіх вышынях,</t> </p><i> <t>sâdae kalâ dz′vârèj doma svajgo na krès′le, na garadskìh vyšynâh,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб клікаць тых, хто дарогаю ідзе, хто проста сваёю дарогай ідзе:</t> </p><i> <t>kab klìkac′ tyh, hto darogaû ìdze, hto prosta svaëû darogaj ìdze:</t> </i>


text:
<pb/><t>"хто дурны, заварочвай сюды!", а неразумным кажа яна:</t> </p><i> <t>"hto durny, zavaročvaj sûdy!", a nerazumnym kaža âna:</t> </i>


text:
<pb/><t>"вада крадзеная салодкая, і ўтоены хлеб смачны".</t> </p><i> <t>"vada kradzenaâ salodkaâ, ì ǔtoeny hleb smačny".</t> </i>


text:
<pb/><t>Але ня ведае ён, што мёртвыя там, у глыбіні апраметнай запрошаны ёю.</t> </p><i> <t>Ale nâ vedae ën, što mërtvyâ tam, u glybìnì aprametnaj zaprošany ëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выслоўі Саламона. Сын мудры радуе бацьку, а сын бязглузды - засмучэньне маці ягонай.</t> </p><i> <t>Vysloǔì Salamona. Syn mudry radue bac′ku, a syn bâzgluzdy - zasmučèn′ne macì âgonaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не даюць карысьці скарбы няправедныя, а праўда ратуе ад сьмерці.</t> </p><i> <t>Ne daûc′ karys′cì skarby nâpravednyâ, a praǔda ratue ad s′mercì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не дапусьціць Гасподзь, каб галадала душа праведнага, а зьдзірства бязбожных адкіне.</t> </p><i> <t>Ne dapus′cìc′ Gaspodz′, kab galadala duša pravednaga, a z′dzìrstva bâzbožnyh adkìne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Лянівая рука робіць бедным, а рука руплівая ўзбагачае.</t> </p><i> <t>Lânìvaâ ruka robìc′ bednym, a ruka ruplìvaâ ǔzbagačae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто зьбірае летам - сын разумны, а хто сьпіць у жніва - сын шалапутны.</t> </p><i> <t>Hto z′bìrae letam - syn razumny, a hto s′pìc′ u žnìva - syn šalaputny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславеньні - на галаву праведнага, а вусны бязбожным затуліць насільле.</t> </p><i> <t>Dabraslaven′nì - na galavu pravednaga, a vusny bâzbožnym zatulìc′ nasìl′le.</t> </i>


text:
<pb/><t>Памяць пра праведнага дабраславёная будзе, а імя бязбожных спаганьбіцца.</t> </p><i> <t>Pamâc′ pra pravednaga dabraslavënaâ budze, a ìmâ bâzbožnyh spagan′bìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мудры сэрцам прымае запаведзі, а бязглузды вуснамі спатыкнецца.</t> </p><i> <t>Mudry sèrcam prymae zapavedzì, a bâzgluzdy vusnamì spatyknecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто ходзіць у беззаганнасьці, той ходзіць бясьпечна; а хто скрыўляе шляхі свае, той будзе выкрыты.</t> </p><i> <t>Hto hodzìc′ u bezzagannas′cì, toj hodzìc′ bâs′pečna; a hto skryǔlâe šlâhì svae, toj budze vykryty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто міргае вачыма, той чыніць прыкрасьць, а бязглузды вуснамі спатыкнецца.</t> </p><i> <t>Hto mìrgae vačyma, toj čynìc′ prykras′c′, a bâzgluzdy vusnamì spatyknecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вусны праведніка - крыніца жыцьця, а вусны бязбожным затуліць насільле.</t> </p><i> <t>Vusny pravednìka - krynìca žyc′câ, a vusny bâzbožnym zatulìc′ nasìl′le.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нянавісьць будзіць разлад, любоў акупае ўсе грахі.</t> </p><i> <t>Nânavìs′c′ budzìc′ razlad, lûboǔ akupae ǔse grahì.</t> </i>


text:
<pb/><t>На вуснах у разумнага мудрасьць, а на целе ў дурнога - дубец.</t> </p><i> <t>Na vusnah u razumnaga mudras′c′, a na cele ǔ durnoga - dubec.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мудрыя зьберагаюць веды, а вусны немысьля - блізкая пагібель.</t> </p><i> <t>Mudryâ z′beragaûc′ vedy, a vusny nemys′lâ - blìzkaâ pagìbel′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Маёмасьць багатага - моцны горад яго, бяда бедным - іхняе ўбоства.</t> </p><i> <t>Maëmas′c′ bagataga - mocny gorad âgo, bâda bednym - ìhnâe ǔbostva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праца праведнага - на жыцьцё, прыбытак бязбожнага - на грэх.</t> </p><i> <t>Praca pravednaga - na žyc′cë, prybytak bâzbožnaga - na grèh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто захоўвае настаўленьне, той на дарозе да жыцьця; а хто пагарджае засьцярогай - блукае.</t> </p><i> <t>Hto zahoǔvae nastaǔlen′ne, toj na daroze da žyc′câ; a hto pagardžae zas′cârogaj - blukae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто хавае нянавісьць, у таго вусны ілжывыя; і хто пашырае паклёпы - неразумны.</t> </p><i> <t>Hto havae nânavìs′c′, u tago vusny ìlžyvyâ; ì hto pašyrae paklëpy - nerazumny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пры шматслоўі ня ўнікнуць грэху, а хто стрымлівае вусны свае - разумны.</t> </p><i> <t>Pry šmatsloǔì nâ ǔnìknuc′ grèhu, a hto strymlìvae vusny svae - razumny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чыстае срэбра - язык праведнага, а сэрца бязбожных - нікчэма.</t> </p><i> <t>Čystae srèbra - âzyk pravednaga, a sèrca bâzbožnyh - nìkčèma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вусны праведнага пасьвяць многіх, а неразумныя мруць ад нястачы глузду.</t> </p><i> <t>Vusny pravednaga pas′vâc′ mnogìh, a nerazumnyâ mruc′ ad nâstačy gluzdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславеньне Гасподняе - яно ўзбагачае і смутку з сабой ня прыносіць.</t> </p><i> <t>Dabraslaven′ne Gaspodnâe - âno ǔzbagačae ì smutku z saboj nâ prynosìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радуе немысьля - учынак ганебны, а чалавека разумнага - мудрасьць.</t> </p><i> <t>Radue nemys′lâ - učynak ganebny, a čalaveka razumnaga - mudras′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаго баіцца бязбожнік, тое спасьцігне яго, а жаданьне праведнікаў збудзецца.</t> </p><i> <t>Čago baìcca bâzbožnìk, toe spas′cìgne âgo, a žadan′ne pravednìkaǔ zbudzecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як падымецца бура, так і няма бязбожнага; а ў праведніка - аснова вечная.</t> </p><i> <t>Âk padymecca bura, tak ì nâma bâzbožnaga; a ǔ pravednìka - asnova večnaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што воцат зубам і дым вачам, тое гультай тым, хто пасылае яго.</t> </p><i> <t>Što vocat zubam ì dym vačam, toe gul′taj tym, hto pasylae âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Страх Гасподні дадае дзён, а гады бязбожных скароцяцца.</t> </p><i> <t>Strah Gaspodnì dadae dzën, a gady bâzbožnyh skarocâcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спадзяваньне праведнікам - радасьць, а надзея бязбожных загіне.</t> </p><i> <t>Spadzâvan′ne pravednìkam - radas′c′, a nadzeâ bâzbožnyh zagìne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шлях Гасподні - цьвярдыня нявінным і пагібель бязбожным.</t> </p><i> <t>Šlâh Gaspodnì - c′vârdynâ nâvìnnym ì pagìbel′ bâzbožnym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праведнік вавек не пахісьнецца, а бязбожныя не пажывуць на зямлі.</t> </p><i> <t>Pravednìk vavek ne pahìs′necca, a bâzbožnyâ ne pažyvuc′ na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>З вуснаў праведніка крынічыць мудрасьць, а язык шкодлівы будзе вырваны.</t> </p><i> <t>Z vusnaǔ pravednìka krynìčyc′ mudras′c′, a âzyk škodlìvy budze vyrvany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вусны праведніка любяць богаспадобнае, а вусны бязбожных - разбэшчанае.</t> </p><i> <t>Vusny pravednìka lûbâc′ bogaspadobnae, a vusny bâzbožnyh - razbèščanae.</t> </i>


text:
<t>Няправільныя вагі - агідныя Госпаду, а правільныя вагі ўпадабаньне Яму.</t> </p><i> <t>Nâpravìl′nyâ vagì - agìdnyâ Gospadu, a pravìl′nyâ vagì ǔpadaban′ne Âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыйдзе пыхлівасьць, прыйдзе і ганьба; а са сьціплымі - мудрасьць.</t> </p><i> <t>Pryjdze pyhlìvas′c′, pryjdze ì gan′ba; a sa s′cìplymì - mudras′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Беззаганнасьць будзе кіраваць пабожнымі, а хітрасьць вераломных загубіць іх.</t> </p><i> <t>Bezzagannas′c′ budze kìravac′ pabožnymì, a hìtras′c′ veralomnyh zagubìc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не паможа багацьце ў дзень гневу; а праўда ўратуе ад сьмерці.</t> </p><i> <t>Ne pamoža bagac′ce ǔ dzen′ gnevu; a praǔda ǔratue ad s′mercì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праўда беззаганнага прастуе дарогу яму, а бязбожны ўпадзе ад бязбожнасьці сваёй.</t> </p><i> <t>Praǔda bezzagannaga prastue darogu âmu, a bâzbožny ǔpadze ad bâzbožnas′cì svaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праўда пабожных ратуе іх, а бязбожнікі будуць злоўлены беззаконьнем сваім.</t> </p><i> <t>Praǔda pabožnyh ratue ìh, a bâzbožnìkì buduc′ zloǔleny bezzakon′nem svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Надзея бязбожніка зьнікае пры сьмерці, і спадзяваньне бязбожных зьнікае.</t> </p><i> <t>Nadzeâ bâzbožnìka z′nìkae pry s′mercì, ì spadzâvan′ne bâzbožnyh z′nìkae.</t> </i>


