# verses

text:
<J>а іншае ўпала на добрую зямлю і дало плод, які ўзыйшоў і вырас, і ўрадзіла тое трыццаць, тое шэсьцьдзясят і тое сто.</J> </p><i> <J>a ìnšae ǔpala na dobruû zâmlû ì dalo plod, âkì ǔzyjšoǔ ì vyras, ì ǔradzìla toe tryccac′, toe šès′c′dzâsât ì toe sto.</J> </i>


text:
І сказаў ім: <J>хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>hto mae vušy, kab čuc′, nâhaj čue!</J> </i>


text:
<pb/>Калі ж застаўся бязь людзей, усе, хто быў вакол Яго разам з дванаццацьцю, спыталіся ў Яго пра прытчу. </p><i> Kalì ž zastaǔsâ bâz′ lûdzej, use, hto byǔ vakol Âgo razam z dvanaccac′cû, spytalìsâ ǔ Âgo pra prytču. </i>


text:
І сказаў ім: <J>вам дадзена ведаць тайны Царства Божага, а тым, вонкавым, усё бывае ў прытчах,</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>vam dadzena vedac′ tajny Carstva Božaga, a tym, vonkavym, usë byvae ǔ prytčah,</J> </i>


text:
<t><J>каб яны сваімі вачыма глядзелі, і ня ўбачылі; сваімі вушамі чулі, і не ўразумелі, каб не навярнуліся, і не дараваны былі ім грахі.</J></t> </p><i> <t><J>kab âny svaìmì vačyma glâdzelì, ì nâ ǔbačylì; svaìmì vušamì čulì, ì ne ǔrazumelì, kab ne navârnulìsâ, ì ne daravany bylì ìm grahì.</J></t> </i>


text:
<pb/>І кажа ім: <J>не разумееце гэтай прытчы? як жа вам уразумець усе прытчы?</J> </p><i> Ì kaža ìm: <J>ne razumeece gètaj prytčy? âk ža vam urazumec′ use prytčy?</J> </i>


text:
<pb/><J>Пасеянае ўскрай дарогі азначае тых, у якіх сеецца слова, але да якіх, калі пачуюць, адразу прыходзіць сатана і хапае слова, пасеянае ў сэрцах іхніх.</J> </p><i> <J>Paseânae ǔskraj darogì aznačae tyh, u âkìh seecca slova, ale da âkìh, kalì pačuûc′, adrazu pryhodzìc′ satana ì hapae slova, paseânae ǔ sèrcah ìhnìh.</J> </i>


text:
<J>Такім самым чынам і пасеянае на камяністых мясьцінах азначае тых, якія, калі пачуюць слова, адразу з радасьцю прымаюць яго,</J> </p><i> <J>Takìm samym čynam ì paseânae na kamânìstyh mâs′cìnah aznačae tyh, âkìâ, kalì pačuûc′ slova, adrazu z radas′cû prymaûc′ âgo,</J> </i>


text:
<J>але ня маюць у сабе кораня і нясталыя; потым, калі настане ўціск і ганеньне за слова, адразу спакушаюцца.</J> </p><i> <J>ale nâ maûc′ u sabe koranâ ì nâstalyâ; potym, kalì nastane ǔcìsk ì ganen′ne za slova, adrazu spakušaûcca.</J> </i>


text:
<J>Пасеянае ў церне азначае тых, што чуюць слова,</J> </p><i> <J>Paseânae ǔ cerne aznačae tyh, što čuûc′ slova,</J> </i>


text:
<J>але ў якіх турботы веку гэтага, панада багацьця і іншыя жаданьні, уваходзячы ў іх, заглушаюць слова, і яно бывае бяз плоду.</J> </p><i> <J>ale ǔ âkìh turboty veku gètaga, panada bagac′câ ì ìnšyâ žadan′nì, uvahodzâčy ǔ ìh, zaglušaûc′ slova, ì âno byvae bâz plodu.</J> </i>


text:
<J>А пасеянае на добрай зямлі азначае тых, якія слухаюць слова і прымаюць, і родзяць плод, адзін у трыццаць, другі ў шэсьцьдзясят, той ўстакроць.</J> </p><i> <J>A paseânae na dobraj zâmlì aznačae tyh, âkìâ sluhaûc′ slova ì prymaûc′, ì rodzâc′ plod, adzìn u tryccac′, drugì ǔ šès′c′dzâsât, toj ǔstakroc′.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў ім: <J>ці на тое прыносіцца сьвечка, каб паставіць яе пад пасудзіну альбо пад ложак? ці не на тое, каб ставіць яе на сьвечніку?</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>cì na toe prynosìcca s′večka, kab pastavìc′ âe pad pasudzìnu al′bo pad ložak? cì ne na toe, kab stavìc′ âe na s′večnìku?</J> </i>


text:
<J>Няма нічога таемнага, што ня выйшла б на яву; і нічога няма схаванага, што ня выйшла б наверх.</J> </p><i> <J>Nâma nìčoga taemnaga, što nâ vyjšla b na âvu; ì nìčoga nâma shavanaga, što nâ vyjšla b naverh.</J> </i>


text:
<J>Калі хто мае вушы, каб чуць, няхай пачуе!</J> </p><i> <J>Kalì hto mae vušy, kab čuc′, nâhaj pačue!</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў ім: <J>заўважайце, што чуеце: якою мераю мерыце, такою адмерана будзе вам і дададзена будзе вам, слухачам.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>zaǔvažajce, što čuece: âkoû meraû meryce, takoû admerana budze vam ì dadadzena budze vam, sluhačam.</J> </i>


text:
<J>Бо, хто мае, таму дадзена будзе, а хто ня мае, у таго адымецца і тое, што мае.</J> </p><i> <J>Bo, hto mae, tamu dadzena budze, a hto nâ mae, u tago adymecca ì toe, što mae.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў: <J>Царства Божае падобнае на тое, як калі чалавек кіне насеньне ў зямлю,</J> </p><i> Ì skazaǔ: <J>Carstva Božae padobnae na toe, âk kalì čalavek kìne nasen′ne ǔ zâmlû,</J> </i>


text:
<J>і сьпіць, і ўстае ноччу і днём, і як насеньне ўзыходзіць і расьце, ня ведае ён;</J> </p><i> <J>ì s′pìc′, ì ǔstae nočču ì dnëm, ì âk nasen′ne ǔzyhodzìc′ ì ras′ce, nâ vedae ën;</J> </i>


text:
<pb/><J>бо зямля сама сабою родзіць спачатку зеляніну, потым колас, потым поўнае зерне ў коласе;</J> </p><i> <J>bo zâmlâ sama saboû rodzìc′ spačatku zelânìnu, potym kolas, potym poǔnae zerne ǔ kolase;</J> </i>


text:
<J>калі ж высьпее плод, адразу пасылае серп, таму што настала жніво.</J> </p><i> <J>kalì ž vys′pee plod, adrazu pasylae serp, tamu što nastala žnìvo.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў: <J>да чаго прыпадобнім Царства Божае? альбо празь якую прытчу выявім яго?</J> </p><i> Ì skazaǔ: <J>da čago prypadobnìm Carstva Božae? al′bo praz′ âkuû prytču vyâvìm âgo?</J> </i>


text:
<J>Яно - як зерне гарчычнае, якое, калі сеецца ў зямлю, ёсьць найменшае з усіх зярнят на зямлі:</J> </p><i> <J>Âno - âk zerne garčyčnae, âkoe, kalì seecca ǔ zâmlû, ës′c′ najmenšae z usìh zârnât na zâmlì:</J> </i>


text:
<pb/><J>а як пасеяна, узыходзіць і робіцца большае за ўсякую траву, і пускае вялікае гольле, так што пад ценем ягоным могуць хавацца птушкі нябесныя.</J> </p><i> <J>a âk paseâna, uzyhodzìc′ ì robìcca bol′šae za ǔsâkuû travu, ì puskae vâlìkae gol′le, tak što pad cenem âgonym moguc′ havacca ptuškì nâbesnyâ.</J> </i>


text:
<pb/>І такімі многімі прытчамі прапаведаваў ім слова, колькі яны маглі чуць; </p><i> Ì takìmì mnogìmì prytčamì prapavedavaǔ ìm slova, kol′kì âny maglì čuc′; </i>


text:
і бяз прытчы не казаў ім, а вучням сам-насам тлумачыў усё. </p><i> ì bâz prytčy ne kazaǔ ìm, a vučnâm sam-nasam tlumačyǔ usë. </i>


text:
<pb/>Увечары таго самага дня сказаў ім: <J>пераправімся на той бок.</J> </p><i> Uvečary tago samaga dnâ skazaǔ ìm: <J>perapravìmsâ na toj bok.</J> </i>


text:
І яны, адпусьціўшы людзей, узялі Яго з сабою, як Ён быў, у лодку; зь Ім былі і іншыя лодкі. </p><i> Ì âny, adpus′cìǔšy lûdzej, uzâlì Âgo z saboû, âk Ën byǔ, u lodku; z′ Ìm bylì ì ìnšyâ lodkì. </i>


text:
І паднялася вялікая бура; хвалі білі ў лодку, так што яна ўжо напаўнялася вадою. </p><i> Ì padnâlasâ vâlìkaâ bura; hvalì bìlì ǔ lodku, tak što âna ǔžo napaǔnâlasâ vadoû. </i>


text:
А Ён спаў на карме на ўзгалоўі. Яго будзяць і кажуць Яму: Настаўнік! няўжо Табе ня рупіць, што мы гінем? </p><i> A Ën spaǔ na karme na ǔzgaloǔì. Âgo budzâc′ ì kažuc′ Âmu: Nastaǔnìk! nâǔžo Tabe nâ rupìc′, što my gìnem? </i>


text:
І ўстаўшы, Ён загразіў ветру і сказаў мору: <J>суйміся, перастань.</J> І вецер аціх, і зрабілася вялікая ціша. </p><i> Ì ǔstaǔšy, Ën zagrazìǔ vetru ì skazaǔ moru: <J>sujmìsâ, perastan′.</J> Ì vecer acìh, ì zrabìlasâ vâlìkaâ cìša. </i>


text:
І сказаў ім: <J>чаго вы такія палахлівыя? чаму ў вас няма веры?</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>čago vy takìâ palahlìvyâ? čamu ǔ vas nâma very?</J> </i>


text:
І ўбаяліся страхам вялікім і гаварылі і паміж сабою: хто ж гэта, што і вецер і мора слухаюцца Яго? </p><i> Ì ǔbaâlìsâ straham vâlìkìm ì gavarylì ì pamìž saboû: hto ž gèta, što ì vecer ì mora sluhaûcca Âgo? </i>


text:
<pb/>Прыйшлі на другі бераг мора, у краіну Гадарынскую. </p><i> Pryjšlì na drugì berag mora, u kraìnu Gadarynskuû. </i>


text:
І калі выйшаў Ён з лодкі, адразу сустрэў Яго чалавек, які выйшаў з магілаў, апанаваны нячыстым духам; </p><i> Ì kalì vyjšaǔ Ën z lodkì, adrazu sustrèǔ Âgo čalavek, âkì vyjšaǔ z magìlaǔ, apanavany nâčystym duham; </i>


text:
у яго было жытло ў магілах, і ніхто ня мог зьвязаць яго нават ланцугамі; </p><i> u âgo bylo žytlo ǔ magìlah, ì nìhto nâ mog z′vâzac′ âgo navat lancugamì; </i>


text:
бо колькі разоў яго ні кавалі ў ланцугі і путы, але разрываў ланцугі і разьбіваў путы, і ніхто ня меў сілы ўтаймаваць яго; </p><i> bo kol′kì razoǔ âgo nì kavalì ǔ lancugì ì puty, ale razryvaǔ lancugì ì raz′bìvaǔ puty, ì nìhto nâ meǔ sìly ǔtajmavac′ âgo; </i>


text:
заўсёды, уночы і ўдзень, у горах і магілах, крычаў ён і біўся аб каменьне. </p><i> zaǔsëdy, unočy ì ǔdzen′, u gorah ì magìlah, kryčaǔ ën ì bìǔsâ ab kamen′ne. </i>


text:
А ўбачыўшы Ісуса здалёк, прыбег і пакланіўся Яму, </p><i> A ǔbačyǔšy Ìsusa zdalëk, prybeg ì paklanìǔsâ Âmu, </i>


text:
і, закрычаўшы моцным голасам, сказаў: што Табе да мяне? Ісусе, Сыне Бога Усявышняга! заклінаю Цябе Богам, ня муч мяне! </p><i> ì, zakryčaǔšy mocnym golasam, skazaǔ: što Tabe da mâne? Ìsuse, Syne Boga Usâvyšnâga! zaklìnaû Câbe Bogam, nâ muč mâne! </i>


text:
Бо Ісус сказаў яму: <J>выйдзі, дух нячысты, з гэтага чалавека.</J> </p><i> Bo Ìsus skazaǔ âmu: <J>vyjdzì, duh nâčysty, z gètaga čalaveka.</J> </i>


text:
І спытаўся ў яго: <J>як тваё імя?</J> І той сказаў у адказ: легіён імя мне, бо нас многа. </p><i> Ì spytaǔsâ ǔ âgo: <J>âk tvaë ìmâ?</J> Ì toj skazaǔ u adkaz: legìën ìmâ mne, bo nas mnoga. </i>


text:
І вельмі прасілі Яго, каб ня высылаў іх прэч з краіны той. </p><i> Ì vel′mì prasìlì Âgo, kab nâ vysylaǔ ìh prèč z kraìny toj. </i>


text:
<pb/>А пасьвіўся там пад гарою вялікі гурт сьвіней. </p><i> A pas′vìǔsâ tam pad garoû vâlìkì gurt s′vìnej. </i>


text:
І прасіліся ў Яго ўсе дэманы, кажучы: пашлі нас у сьвіней, каб нам увайсьці ў іх. </p><i> Ì prasìlìsâ ǔ Âgo ǔse dèmany, kažučy: pašlì nas u s′vìnej, kab nam uvajs′cì ǔ ìh. </i>


text:
Ісус адразу дазволіў ім. І нячыстыя духі, выйшаўшы, увайшлі ў сьвіней; і памкнуўся гурт з урвішча ў мора, а іх было каля дзьвюх тысяч; і патанулі ў моры. </p><i> Ìsus adrazu dazvolìǔ ìm. Ì nâčystyâ duhì, vyjšaǔšy, uvajšlì ǔ s′vìnej; ì pamknuǔsâ gurt z urvìšča ǔ mora, a ìh bylo kalâ dz′vûh tysâč; ì patanulì ǔ mory. </i>


text:
А сьвінапасы паўцякалі і расказалі ў горадзе і ў вёсках. І жыхары выйшлі паглядзець, што сталася. </p><i> A s′vìnapasy paǔcâkalì ì raskazalì ǔ goradze ì ǔ vëskah. Ì žyhary vyjšlì paglâdzec′, što stalasâ. </i>


text:
Прыходзяць да Ісуса і бачаць, што апантаны, у якім быў легіён, сядзіць і апрануты, і ў здаровым розуме; і спалохаліся. </p><i> Pryhodzâc′ da Ìsusa ì bačac′, što apantany, u âkìm byǔ legìën, sâdzìc′ ì apranuty, ì ǔ zdarovym rozume; ì spalohalìsâ. </i>


text:
А тыя, што бачылі, расказалі ім пра тое, як гэта здарылася з апантаным, і пра сьвіней. </p><i> A tyâ, što bačylì, raskazalì ìm pra toe, âk gèta zdarylasâ z apantanym, ì pra s′vìnej. </i>


text:
І пачалі прасіць Яго, каб адышоў ад межаў іхніх. </p><i> Ì pačalì prasìc′ Âgo, kab adyšoǔ ad mežaǔ ìhnìh. </i>


text:
І калі Ён увайшоў у лодку, апантаны прасіў Яго, каб быць зь Ім. </p><i> Ì kalì Ën uvajšoǔ u lodku, apantany prasìǔ Âgo, kab byc′ z′ Ìm. </i>


text:
Але Ісус не дазволіў яму, а сказаў: <J>ідзі дамоў да сваіх і раскажы ім, што ўчыніў з табою Гасподзь і як зь цябе ўмілажаліўся.</J> </p><i> Ale Ìsus ne dazvolìǔ âmu, a skazaǔ: <J>ìdzì damoǔ da svaìh ì raskažy ìm, što ǔčynìǔ z taboû Gaspodz′ ì âk z′ câbe ǔmìlažalìǔsâ.</J> </i>


text:
І пайшоў і пачаў зьвеставаць у Дзесяцігародзьдзі, што ўчыніў зь ім Ісус. І ўсе дзіваваліся. </p><i> Ì pajšoǔ ì pačaǔ z′vestavac′ u Dzesâcìgarodz′dzì, što ǔčynìǔ z′ ìm Ìsus. Ì ǔse dzìvavalìsâ. </i>


text:
<pb/>Калі Ісус зноў пераправіўся ў лодцы на другі бераг, сабралася да Яго мноства людзей. Ён быў каля мора. </p><i> Kalì Ìsus znoǔ perapravìǔsâ ǔ lodcy na drugì berag, sabralasâ da Âgo mnostva lûdzej. Ën byǔ kalâ mora. </i>


text:
І вось, прыходзіць адзін з начальнікаў сынагогі, якога звалі Яір, і, убачыўшы Яго, падае ў ногі Яму </p><i> Ì vos′, pryhodzìc′ adzìn z načal′nìkaǔ synagogì, âkoga zvalì Âìr, ì, ubačyǔšy Âgo, padae ǔ nogì Âmu </i>


text:
і ўмольна просіць Яго, кажучы: дачка мая пры сьмерці; прыйдзі і ўскладзі на яе рукі, каб яна ачуняла і засталася жывая. </p><i> ì ǔmol′na prosìc′ Âgo, kažučy: dačka maâ pry s′mercì; pryjdzì ì ǔskladzì na âe rukì, kab âna ačunâla ì zastalasâ žyvaâ. </i>


text:
Ісус пайшоў зь ім. За Ім сьледам ішло мноства людзей, і націскалі на Яго. </p><i> Ìsus pajšoǔ z′ ìm. Za Ìm s′ledam ìšlo mnostva lûdzej, ì nacìskalì na Âgo. </i>


text:
Адна жанчына, якая пакутавала ад крывацечы дванаццаць гадоў, </p><i> Adna žančyna, âkaâ pakutavala ad kryvacečy dvanaccac′ gadoǔ, </i>


text:
шмат нацярпелася ад многіх лекараў, патраціла ўсё, што было ў яе, і ня зыскала ніякай палёгкі, а самой толькі пагоршала, </p><i> šmat nacârpelasâ ad mnogìh lekaraǔ, patracìla ǔsë, što bylo ǔ âe, ì nâ zyskala nìâkaj palëgkì, a samoj tol′kì pagoršala, </i>


text:
дачуўшыся пра Ісуса, падышла ззаду ў натоўпе і кранулася вопраткі Ягонай; </p><i> dačuǔšysâ pra Ìsusa, padyšla zzadu ǔ natoǔpe ì kranulasâ vopratkì Âgonaj; </i>


text:
<pb/>бо казала: калі хоць да вопраткі Ягонай дакрануся, дык выздаравею. </p><i> bo kazala: kalì hoc′ da vopratkì Âgonaj dakranusâ, dyk vyzdaraveû. </i>


text:
І перастала адразу ў яе крывацеча, і яна адчула ў целе, што ачуняла ад хваробы. </p><i> Ì perastala adrazu ǔ âe kryvaceča, ì âna adčula ǔ cele, što ačunâla ad hvaroby. </i>


text:
А ў той самы час Ісус, адчуўшы Сам у Сабе, што выйшла зь Яго сіла, абярнуўся ў народзе і сказаў: <J>хто крануўся Маёй вопраткі?</J> </p><i> A ǔ toj samy čas Ìsus, adčuǔšy Sam u Sabe, što vyjšla z′ Âgo sìla, abârnuǔsâ ǔ narodze ì skazaǔ: <J>hto kranuǔsâ Maëj vopratkì?</J> </i>


text:
Вучні сказалі Яму: Ты бачыш, што людзі націскаюць на Цябе, і кажаш: <J>"хто крануўся Мяне?".</J> </p><i> Vučnì skazalì Âmu: Ty bačyš, što lûdzì nacìskaûc′ na Câbe, ì kažaš: <J>"hto kranuǔsâ Mâne?".</J> </i>


text:
Але Ён глядзеў навокал, каб убачыць тую, якая зрабіла гэта. </p><i> Ale Ën glâdzeǔ navokal, kab ubačyc′ tuû, âkaâ zrabìla gèta. </i>


text:
Жанчына ў страху і трымценьні, ведаючы, што зь ёю сталася, падышла, упала перад Ім і сказала Яму ўсю праўду. </p><i> Žančyna ǔ strahu ì trymcen′nì, vedaûčy, što z′ ëû stalasâ, padyšla, upala perad Ìm ì skazala Âmu ǔsû praǔdu. </i>


text:
А Ён сказаў ёй: <J>дачка! вера твая ўратавала цябе; ідзі ў міры і будзь здаровая ад хваробы тваёй.</J> </p><i> A Ën skazaǔ ëj: <J>dačka! vera tvaâ ǔratavala câbe; ìdzì ǔ mìry ì budz′ zdarovaâ ad hvaroby tvaëj.</J> </i>


text:
<pb/>Калі Ён яшчэ гаварыў гэта, прыходзяць ад начальніка сынагогі і кажуць: дачка твая памерла; чаго яшчэ дакучаеш Настаўніку? </p><i> Kalì Ën âščè gavaryǔ gèta, pryhodzâc′ ad načal′nìka synagogì ì kažuc′: dačka tvaâ pamerla; čago âščè dakučaeš Nastaǔnìku? </i>


text:
Але Ісус, пачуўшы гэтыя словы, адразу кажа начальніку сынагогі: <J>ня бойся, толькі веруй.</J> </p><i> Ale Ìsus, pačuǔšy gètyâ slovy, adrazu kaža načal′nìku synagogì: <J>nâ bojsâ, tol′kì veruj.</J> </i>


text:
І не дазволіў нікому ісьці сьледам за Ім, акрамя як Пятру, Якаву і Яну, брату Якава. </p><i> Ì ne dazvolìǔ nìkomu ìs′cì s′ledam za Ìm, akramâ âk Pâtru, Âkavu ì Ânu, bratu Âkava. </i>


text:
Прыходзяць у дом начальніка сынагогі і бачаць перапалох, і плачуць і голасам галосяць. </p><i> Pryhodzâc′ u dom načal′nìka synagogì ì bačac′ perapaloh, ì plačuc′ ì golasam galosâc′. </i>


text:
І ўвайшоўшы, кажа ім: <J>чаго сумеліся і плачаце? дзяўчына не памерла, а сьпіць.</J> </p><i> Ì ǔvajšoǔšy, kaža ìm: <J>čago sumelìsâ ì plačace? dzâǔčyna ne pamerla, a s′pìc′.</J> </i>


text:
І сьмяяліся зь Яго. Але Ён, выслаўшы ўсіх, бярэ з Сабою бацьку і маці дзяўчыны і тых, што былі зь Ім, і ўваходзіць туды, дзе дзяўчына ляжала. </p><i> Ì s′mââlìsâ z′ Âgo. Ale Ën, vyslaǔšy ǔsìh, bârè z Saboû bac′ku ì macì dzâǔčyny ì tyh, što bylì z′ Ìm, ì ǔvahodzìc′ tudy, dze dzâǔčyna lâžala. </i>


text:
І ўзяўшы дзяўчыну за руку, кажа ёй: <J>таліфа-кумі,</J> што азначае: <J>"Дзяўчына, табе кажу, устань".</J> </p><i> Ì ǔzâǔšy dzâǔčynu za ruku, kaža ëj: <J>talìfa-kumì,</J> što aznačae: <J>"Dzâǔčyna, tabe kažu, ustan′".</J> </i>


text:
І дзяўчына адразу ўстала і пачала хадзіць, бо была гадоў дванаццаці. І вялікаму дзіву даліся. </p><i> Ì dzâǔčyna adrazu ǔstala ì pačala hadzìc′, bo byla gadoǔ dvanaccacì. Ì vâlìkamu dzìvu dalìsâ. </i>


text:
І Ён строга загадаў ім, каб ніхто пра гэта ня ведаў, і сказаў, каб ёй далі есьці. </p><i> Ì Ën stroga zagadaǔ ìm, kab nìhto pra gèta nâ vedaǔ, ì skazaǔ, kab ëj dalì es′cì. </i>


text:
<pb/>Ён выйшаў адтуль і прыйшоў на бацькаўшчыну Сваю; за Ім сьледам ішлі вучні Ягоныя. </p><i> Ën vyjšaǔ adtul′ ì pryjšoǔ na bac′kaǔščynu Svaû; za Ìm s′ledam ìšlì vučnì Âgonyâ. </i>


text:
Калі настала субота, Ён пачаў вучыць у сынагозе; і многія слухачы з подзівам казалі: адкуль у Яго гэта? што за мудрасьць дадзена Яму, і як такія дзівосы чыняцца рукамі Ягонымі? </p><i> Kalì nastala subota, Ën pačaǔ vučyc′ u synagoze; ì mnogìâ sluhačy z podzìvam kazalì: adkul′ u Âgo gèta? što za mudras′c′ dadzena Âmu, ì âk takìâ dzìvosy čynâcca rukamì Âgonymì? </i>


text:
ці не цясьляр Ён, сын Марыін, брат Якава, Ясіі, Юды і Сымона? ці ня тут сярод нас Ягоныя сёстры? І паняверыліся ў Ім. </p><i> cì ne câs′lâr Ën, syn Maryìn, brat Âkava, Âsìì, Ûdy ì Symona? cì nâ tut sârod nas Âgonyâ sëstry? Ì panâverylìsâ ǔ Ìm. </i>


text:
А Ісус сказаў ім: <J>ня бывае прарока без пашаны, хіба што на бацькаўшчыне сваёй і ў родзічаў і ў доме сваім.</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm: <J>nâ byvae praroka bez pašany, hìba što na bac′kaǔščyne svaëj ì ǔ rodzìčaǔ ì ǔ dome svaìm.</J> </i>


text:
І ня мог учыніць там ніякага цуду; толькі на нямногіх хворых усклаўшы рукі, ацаліў іх. </p><i> Ì nâ mog učynìc′ tam nìâkaga cudu; tol′kì na nâmnogìh hvoryh usklaǔšy rukì, acalìǔ ìh. </i>


text:
І зьдзіўляўся зь няверства іхняга. Потым хадзіў па навакольных селішчах і вучыў. </p><i> Ì z′dzìǔlâǔsâ z′ nâverstva ìhnâga. Potym hadzìǔ pa navakol′nyh selìščah ì vučyǔ. </i>


text:
<pb/>І, паклікаўшы дванаццацёх, пачаў пасылаць іх па двое і даў ім ўладу над нячыстымі духамі. </p><i> Ì, paklìkaǔšy dvanaccacëh, pačaǔ pasylac′ ìh pa dvoe ì daǔ ìm ǔladu nad nâčystymì duhamì. </i>


text:
І наказаў ім нічога ня браць у дарогу, апрача аднаго кія: <J>ні торбы, ні хлеба, ні медзі ў поясе,</J> </p><i> Ì nakazaǔ ìm nìčoga nâ brac′ u darogu, aprača adnago kìâ: <J>nì torby, nì hleba, nì medzì ǔ poâse,</J> </i>


text:
<J>а абувацца ў просты абутак і не насіць дзьвюх вопратак.</J> </p><i> <J>a abuvacca ǔ prosty abutak ì ne nasìc′ dz′vûh vopratak.</J> </i>


text:
І сказаў ім: <J>калі дзе ўвойдзеце ў дом, заставайцеся ў ім, пакуль ня выйдзеце з той мясьціны.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>kalì dze ǔvojdzece ǔ dom, zastavajcesâ ǔ ìm, pakul′ nâ vyjdzece z toj mâs′cìny.</J> </i>


text:
<J>І калі хто ня прыме вас і ня будзе слухаць вас, дык, выходзячы адтуль, абцярушэце пыл з ног вашых, у сьведчаньне на іх. Праўду кажу вам: радасьней будзе Садоме і Гаморы ў дзень судны, чым таму гораду.</J> </p><i> <J>Ì kalì hto nâ pryme vas ì nâ budze sluhac′ vas, dyk, vyhodzâčy adtul′, abcârušèce pyl z nog vašyh, u s′vedčan′ne na ìh. Praǔdu kažu vam: radas′nej budze Sadome ì Gamory ǔ dzen′ sudny, čym tamu goradu.</J> </i>


text:
выганялі шмат дэманаў і многіх хворых мазалі алеем і ацалялі. </p><i> vyganâlì šmat dèmanaǔ ì mnogìh hvoryh mazalì aleem ì acalâlì. </i>


text:
<pb/>Цар Ірад, дачуўшыся пра Ісуса, - бо імя Ягонае стала слыннае, - казаў: гэта Ян Хрысьціцель паўстаў зь мёртвых, і таму цуды ўчыняюцца ім. </p><i> Car Ìrad, dačuǔšysâ pra Ìsusa, - bo ìmâ Âgonae stala slynnae, - kazaǔ: gèta Ân Hrys′cìcel′ paǔstaǔ z′ mërtvyh, ì tamu cudy ǔčynâûcca ìm. </i>


text:
Іншыя казалі: гэта Ільля. А іншыя казалі: гэта прарок, альбо як адзін з прарокаў. </p><i> Ìnšyâ kazalì: gèta Ìl′lâ. A ìnšyâ kazalì: gèta prarok, al′bo âk adzìn z prarokaǔ. </i>


text:
<pb/>А Ірад, пачуўшы, сказаў: гэта Ян, якому я адцяў галаву, ён паўстаў зь мёртвых. </p><i> A Ìrad, pačuǔšy, skazaǔ: gèta Ân, âkomu â adcâǔ galavu, ën paǔstaǔ z′ mërtvyh. </i>


text:
Бо гэты Ірад, паслаўшы, узяў Яна і ўвязьніў яго ў цямніцу за Ірадыяду, жонку Піліпа, брата свайго, бо ажаніўся зь ёю. </p><i> Bo gèty Ìrad, paslaǔšy, uzâǔ Âna ì ǔvâz′nìǔ âgo ǔ câmnìcu za Ìradyâdu, žonku Pìlìpa, brata svajgo, bo ažanìǔsâ z′ ëû. </i>


text:
Бо Ян казаў Іраду: нельга табе мець жонку брата твайго. </p><i> Bo Ân kazaǔ Ìradu: nel′ga tabe mec′ žonku brata tvajgo. </i>


text:
А Ірадыяда, угневаўшыся на яго, хацела забіць яго; ды не магла. </p><i> A Ìradyâda, ugnevaǔšysâ na âgo, hacela zabìc′ âgo; dy ne magla. </i>


text:
Бо Ірад баяўся Яна, ведаючы, што ён муж праведны і сьвяты і пільнаваў яго; многае рабіў, слухаючыся яго, і з прыемнасьцю слухаў яго. </p><i> Bo Ìrad baâǔsâ Âna, vedaûčy, što ën muž pravedny ì s′vâty ì pìl′navaǔ âgo; mnogae rabìǔ, sluhaûčysâ âgo, ì z pryemnas′cû sluhaǔ âgo. </i>


text:
Настаў зручны дзень, калі Ірад, з нагоды ўгодкаў сваіх, даваў гасьціну вяльможам сваім, тысячнікам і старэйшынам Галілейскім, - </p><i> Nastaǔ zručny dzen′, kalì Ìrad, z nagody ǔgodkaǔ svaìh, davaǔ gas′cìnu vâl′možam svaìm, tysâčnìkam ì starèjšynam Galìlejskìm, - </i>


text:
дачка Ірадыядзіна ўвайшла, скакала і дагадзіла Іраду і ўсім, што ўзьляжалі зь ім. Цар сказаў дзяўчыне: прасі ў мяне, чаго хочаш, і дам табе. </p><i> dačka Ìradyâdzìna ǔvajšla, skakala ì dagadzìla Ìradu ì ǔsìm, što ǔz′lâžalì z′ ìm. Car skazaǔ dzâǔčyne: prasì ǔ mâne, čago hočaš, ì dam tabe. </i>


text:
І запрысягнуўся ёй: чаго ні папросіш у мяне, дам табе, нават да палавіны майго царства. </p><i> Ì zaprysâgnuǔsâ ëj: čago nì paprosìš u mâne, dam tabe, navat da palavìny majgo carstva. </i>


text:
Яна выйшла і спыталася ў маці сваёй: чаго прасіць? Тая адказала: галавы Яна Хрысьціцеля. </p><i> Âna vyjšla ì spytalasâ ǔ macì svaëj: čago prasìc′? Taâ adkazala: galavy Âna Hrys′cìcelâ. </i>


text:
І яна адразу пайшла сьпешна да цара і прасіла, кажучы: хачу, каб ты даў мне цяпер жа ў місе галаву Яна Хрысьціцеля. </p><i> Ì âna adrazu pajšla s′pešna da cara ì prasìla, kažučy: haču, kab ty daǔ mne câper ža ǔ mìse galavu Âna Hrys′cìcelâ. </i>


text:
Цар замаркоціўся; але, дзеля прысягі і тых, што ўзьляжалі зь ім, не захацеў адмовіць ёй. </p><i> Car zamarkocìǔsâ; ale, dzelâ prysâgì ì tyh, što ǔz′lâžalì z′ ìm, ne zahaceǔ admovìc′ ëj. </i>


text:
І адразу паслаўшы збраяносца, цар загадаў прынесьці галаву ягоную. </p><i> Ì adrazu paslaǔšy zbraânosca, car zagadaǔ prynes′cì galavu âgonuû. </i>


text:
<pb/>Той пайшоў, адцяў яму галаву ў цямніцы, і прынёс галаву ягоную ў місе і аддаў яе дзяўчыне, а дзяўчына аддала яе маці сваёй. </p><i> Toj pajšoǔ, adcâǔ âmu galavu ǔ câmnìcy, ì prynës galavu âgonuû ǔ mìse ì addaǔ âe dzâǔčyne, a dzâǔčyna addala âe macì svaëj. </i>


text:
Вучні ягоныя, пачуўшы, прыйшлі і ўзялі цела ягонае і паклалі яго ў магілу. </p><i> Vučnì âgonyâ, pačuǔšy, pryjšlì ì ǔzâlì cela âgonae ì paklalì âgo ǔ magìlu. </i>


text:
<pb/>І сабраліся апосталы да Ісуса і расказалі Яму ўсё, і што зрабілі, і чаму навучылі. </p><i> Ì sabralìsâ apostaly da Ìsusa ì raskazalì Âmu ǔsë, ì što zrabìlì, ì čamu navučylì. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>ідзеце вы адныя ў пустэльнае месца і адпачнеце крыху.</J> Бо шмат прыходзіла і адыходзіла, так што і есьці ім ня было калі. </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>ìdzece vy adnyâ ǔ pustèl′nae mesca ì adpačnece kryhu.</J> Bo šmat pryhodzìla ì adyhodzìla, tak što ì es′cì ìm nâ bylo kalì. </i>


text:
І выправіліся ў пустэльнае месца на лодцы адныя. </p><i> Ì vypravìlìsâ ǔ pustèl′nae mesca na lodcy adnyâ. </i>


text:
Люд убачыў, як яны выпраўляліся, і многія пазналі іх; і беглі туды пешыя з усіх гарадоў і апярэдзілі іх, і сабраліся да Яго. </p><i> Lûd ubačyǔ, âk âny vypraǔlâlìsâ, ì mnogìâ paznalì ìh; ì beglì tudy pešyâ z usìh garadoǔ ì apârèdzìlì ìh, ì sabralìsâ da Âgo. </i>


text:
Ісус, выйшаўшы, угледзеў мноства людзей і пашкадаваў іх, бо яны былі як авечкі без пастуха; і пачаў іх вучыць многа. </p><i> Ìsus, vyjšaǔšy, ugledzeǔ mnostva lûdzej ì paškadavaǔ ìh, bo âny bylì âk avečkì bez pastuha; ì pačaǔ ìh vučyc′ mnoga. </i>


text:
І як што часу мінула шмат, вучні Ягоныя, прыступіўшы да Яго, кажуць: месца тут пустэльнае, а час ужо позьні; </p><i> Ì âk što času mìnula šmat, vučnì Âgonyâ, prystupìǔšy da Âgo, kažuc′: mesca tut pustèl′nae, a čas užo poz′nì; </i>


text:
адпусьці іх, каб яны пайшлі ў навакольныя вёскі і селішчы і купілі сабе хлеба; бо ім няма чаго есьці. </p><i> adpus′cì ìh, kab âny pajšlì ǔ navakol′nyâ vëskì ì selìščy ì kupìlì sabe hleba; bo ìm nâma čago es′cì. </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: <J>вы дайце ім есьці.</J> І сказалі Яму: хіба што нам пайсьці купіць хлеба дынараў на дзьвесьце і даць ім есьці? </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>vy dajce ìm es′cì.</J> Ì skazalì Âmu: hìba što nam pajs′cì kupìc′ hleba dynaraǔ na dz′ves′ce ì dac′ ìm es′cì? </i>


text:
Але Ён папытаўся ў іх: <J>колькі ў вас хлябоў? Ідзеце, паглядзеце.</J> Яны, даведаўшыся, сказалі: пяць хлябоў і дзьве рыбіны. </p><i> Ale Ën papytaǔsâ ǔ ìh: <J>kol′kì ǔ vas hlâboǔ? Ìdzece, paglâdzece.</J> Âny, davedaǔšysâ, skazalì: pâc′ hlâboǔ ì dz′ve rybìny. </i>


text:
Тады загадаў ім пасадзіць усіх гуртамі на зялёнай траве. </p><i> Tady zagadaǔ ìm pasadzìc′ usìh gurtamì na zâlënaj trave. </i>


text:
Ён узяў пяць хлябоў і дзьве рыбіны, узьвёў вочы да неба, дабраславіў і разламаў хлябы і даў вучням Сваім, каб яны раздалі ім; і дзьве рыбіны падзяліў на ўсіх. </p><i> Ën uzâǔ pâc′ hlâboǔ ì dz′ve rybìny, uz′vëǔ vočy da neba, dabraslavìǔ ì razlamaǔ hlâby ì daǔ vučnâm Svaìm, kab âny razdalì ìm; ì dz′ve rybìny padzâlìǔ na ǔsìh. </i>


text:
і набралі кавалкаў хлеба і рэшты ад рыбін дванаццаць поўных кашоў; </p><i> ì nabralì kavalkaǔ hleba ì rèšty ad rybìn dvanaccac′ poǔnyh kašoǔ; </i>


text:
а было тых, што елі хлябы, каля пяці тысяч мужчын. </p><i> a bylo tyh, što elì hlâby, kalâ pâcì tysâč mužčyn. </i>


text:
<pb/>І адразу ж прымусіў вучняў Сваіх увайсьці ў лодку і выправіцца наперад на той бок да Віфсаіды, пакуль Ён адпусьціць людзей. </p><i> Ì adrazu ž prymusìǔ vučnâǔ Svaìh uvajs′cì ǔ lodku ì vypravìcca naperad na toj bok da Vìfsaìdy, pakul′ Ën adpus′cìc′ lûdzej. </i>


text:
І адпусьціўшы іх, пайшоў на гару памаліцца. </p><i> Ì adpus′cìǔšy ìh, pajšoǔ na garu pamalìcca. </i>


text:
Увечары лодка была пасярод мора, а Ён адзін на зямлі. </p><i> Uvečary lodka byla pasârod mora, a Ën adzìn na zâmlì. </i>


text:
І ўбачыў іх у бядзе ў плаваньні, бо вецер ім быў супраціўны; а каля чацьвёртай варты ночы падышоў да іх, ідучы па моры, і хацеў прайсьці міма іх. </p><i> Ì ǔbačyǔ ìh u bâdze ǔ plavan′nì, bo vecer ìm byǔ supracìǔny; a kalâ čac′vërtaj varty nočy padyšoǔ da ìh, ìdučy pa mory, ì haceǔ prajs′cì mìma ìh. </i>


text:
Яны, убачыўшы Яго, што ідзе па моры, падумалі, што гэта прывід, і закрычалі. </p><i> Âny, ubačyǔšy Âgo, što ìdze pa mory, padumalì, što gèta pryvìd, ì zakryčalì. </i>


text:
Бо ўсе бачылі Яго і перапалохаліся. І адразу загаварыў зь імі і сказаў ім: <J>узбадзёрцеся; гэта Я, ня бойцеся.</J> </p><i> Bo ǔse bačylì Âgo ì perapalohalìsâ. Ì adrazu zagavaryǔ z′ ìmì ì skazaǔ ìm: <J>uzbadzërcesâ; gèta Â, nâ bojcesâ.</J> </i>


text:
І ўвайшоў да іх у лодку; і вецер аціх. І яны вельмі-вельмі зьдзіўляліся ў сабе і дзіву даваліся. </p><i> Ì ǔvajšoǔ da ìh u lodku; ì vecer acìh. Ì âny vel′mì-vel′mì z′dzìǔlâlìsâ ǔ sabe ì dzìvu davalìsâ. </i>


text:
<pb/>Бо не дайшлі розумам да цуду з хлябамі, таму што сэрца ў іх было скамянелае. </p><i> Bo ne dajšlì rozumam da cudu z hlâbamì, tamu što sèrca ǔ ìh bylo skamânelae. </i>


text:
<pb/>І пераправіўшыся, прыбылі ў зямлю Генісарэцкую і прысталі да берагу. </p><i> Ì perapravìǔšysâ, prybylì ǔ zâmlû Genìsarèckuû ì prystalì da beragu. </i>


text:
Калі выйшлі яны з лодкі, адразу жыхары, пазнаўшы Яго, </p><i> Kalì vyjšlì âny z lodkì, adrazu žyhary, paznaǔšy Âgo, </i>


text:
абеглі ўсё навакольле тое і пачалі на ложках прыносіць хворых туды, дзе, як чуваць было, Ён быў. </p><i> abeglì ǔsë navakol′le toe ì pačalì na ložkah prynosìc′ hvoryh tudy, dze, âk čuvac′ bylo, Ën byǔ. </i>


text:
І куды ні прыходзіў Ён, ці то ў селішчы, ці то ў гарады, ці то ў вёскі, клалі хворых на плошчах і прасілі Яго, каб ім дакрануцца хоць да краю адзеньня Ягонага; і каторыя дакраналіся да Яго, ацаляліся. </p><i> Ì kudy nì pryhodzìǔ Ën, cì to ǔ selìščy, cì to ǔ garady, cì to ǔ vëskì, klalì hvoryh na ploščah ì prasìlì Âgo, kab ìm dakranucca hoc′ da kraû adzen′nâ Âgonaga; ì katoryâ dakranalìsâ da Âgo, acalâlìsâ. </i>


text:
<pb/>Сабраліся да Яго фарысэі і некаторыя з кніжнікаў, што прыйшлі зь Ерусаліма; </p><i> Sabralìsâ da Âgo farysèì ì nekatoryâ z knìžnìkaǔ, što pryjšlì z′ Erusalìma; </i>


text:
і ўбачыўшы некаторых вучняў Ягоных, што елі хлеб нячыстымі, то ж бо няўмытымі рукамі, дакаралі. </p><i> ì ǔbačyǔšy nekatoryh vučnâǔ Âgonyh, što elì hleb nâčystymì, to ž bo nâǔmytymì rukamì, dakaralì. </i>


text:
Бо фарысэі і ўсе Юдэі, сьледуючы наказу старцаў, не ядуць, не памыўшы старанна рук; </p><i> Bo farysèì ì ǔse Ûdèì, s′leduûčy nakazu starcaǔ, ne âduc′, ne pamyǔšy staranna ruk; </i>


text:
і, прыйшоўшы з торжышча, не ядуць, не абмыўшыся. Ёсьць і яшчэ шмат чаго іншага, чаго яны пастанавілі трымацца: глядзець, каб мылі чары, кубкі, катлы і ўслоны. </p><i> ì, pryjšoǔšy z toržyšča, ne âduc′, ne abmyǔšysâ. Ës′c′ ì âščè šmat čago ìnšaga, čago âny pastanavìlì trymacca: glâdzec′, kab mylì čary, kubkì, katly ì ǔslony. </i>


text:
Потым пытаюцца ў Яго фарысэі і кніжнікі: навошта вучні Твае не трымаюцца наказаў старцаў, а няўмытымі рукамі ядуць хлеб? </p><i> Potym pytaûcca ǔ Âgo farysèì ì knìžnìkì: navošta vučnì Tvae ne trymaûcca nakazaǔ starcaǔ, a nâǔmytymì rukamì âduc′ hleb? </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: <J>добра прарочыў пра вас, крывадушных, Ісая, як напісана: <t>"людзі гэтыя шануюць Мяне вуснамі, а сэрца іхняе далёка ад Мяне адлягае;</J></t> </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>dobra praročyǔ pra vas, kryvadušnyh, Ìsaâ, âk napìsana: <t>"lûdzì gètyâ šanuûc′ Mâne vusnamì, a sèrca ìhnâe dalëka ad Mâne adlâgae;</J></t> </i>


text:
<t><J>але марна шануюць Мяне, настаўляючы на вучэньні, запаведзі чалавечыя";</J></t> </p><i> <t><J>ale marna šanuûc′ Mâne, nastaǔlâûčy na vučèn′nì, zapavedzì čalavečyâ";</J></t> </i>


text:
<pb/><J>бо вы, занядбаўшы запаведзь Божую, трымаецеся звычаю чалавечага, абмываньня кубкаў і чараў, і робіце шмат чаго іншага, да гэтага падобнага.</J> </p><i> <J>bo vy, zanâdbaǔšy zapavedz′ Božuû, trymaecesâ zvyčaû čalavečaga, abmyvan′nâ kubkaǔ ì čaraǔ, ì robìce šmat čago ìnšaga, da gètaga padobnaga.</J> </i>


text:
І сказаў ім: <J>ці добра, што вы адмяняеце запаведзь Божую, каб датрымацца свайго звычаю?</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>cì dobra, što vy admânâece zapavedz′ Božuû, kab datrymacca svajgo zvyčaû?</J> </i>


text:
<J>Бо Майсей сказаў: "шануй бацьку свайго і маці сваюё; і: ёхто ліхасловіць бацьку альбо маці, сьмерцю хай памрэ".</J> </p><i> <J>Bo Majsej skazaǔ: "šanuj bac′ku svajgo ì macì svaûë; ì: ëhto lìhaslovìc′ bac′ku al′bo macì, s′mercû haj pamrè".</J> </i>


text:
<J>А вы кажаце: хто скажа бацьку альбо маці: "корван (значыць, дар) Богу тое, чым бы ты ад мяне карыстаўся", -</J> </p><i> <J>A vy kažace: hto skaža bac′ku al′bo macì: "korvan (značyc′, dar) Bogu toe, čym by ty ad mâne karystaǔsâ", -</J> </i>


text:
<J>таму вы ўжо дазваляеце нічога не рабіць бацьку свайму альбо маці сваёй,</J> </p><i> <J>tamu vy ǔžo dazvalâece nìčoga ne rabìc′ bac′ku svajmu al′bo macì svaëj,</J> </i>


text:
<J>ухіляючы слова Божае наказам вашым, які вы ўстанавілі; і робіце шмат чаго на гэта падобнага.</J> </p><i> <J>uhìlâûčy slova Božae nakazam vašym, âkì vy ǔstanavìlì; ì robìce šmat čago na gèta padobnaga.</J> </i>


text:
І паклікаўшы ўвесь люд, сказаў яму: <J>слухайце Мяне ўсе і разумейце:</J> </p><i> Ì paklìkaǔšy ǔves′ lûd, skazaǔ âmu: <J>sluhajce Mâne ǔse ì razumejce:</J> </i>


text:
<J>нішто, што ўваходзіць у чалавека звонку, ня можа апаганіць яго; а што выходзіць зь яго, тое апаганьвае чалавека.</J> </p><i> <J>nìšto, što ǔvahodzìc′ u čalaveka zvonku, nâ moža apaganìc′ âgo; a što vyhodzìc′ z′ âgo, toe apagan′vae čalaveka.</J> </i>


text:
<J>Калі хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!</J> </p><i> <J>Kalì hto mae vušy, kab čuc′, nâhaj čue!</J> </i>


text:
І калі Ён ад людзей увайшоў у дом, вучні Ягоныя спыталіся ў Яго пра прычту. </p><i> Ì kalì Ën ad lûdzej uvajšoǔ u dom, vučnì Âgonyâ spytalìsâ ǔ Âgo pra pryčtu. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>няўжо і вы такія няцямныя? няўжо не разумееце, што нішто, што звонку ўваходзіць у чалавека, ня можа апаганіць яго?</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>nâǔžo ì vy takìâ nâcâmnyâ? nâǔžo ne razumeece, što nìšto, što zvonku ǔvahodzìc′ u čalaveka, nâ moža apaganìc′ âgo?</J> </i>


text:
<J>бо ня ў сэрца ягонае ўваходзіць, а ў чэрава, і выходзіць вонкі, чым ачышчаецца ўсякая ежа.</J> </p><i> <J>bo nâ ǔ sèrca âgonae ǔvahodzìc′, a ǔ čèrava, ì vyhodzìc′ vonkì, čym ačyščaecca ǔsâkaâ eža.</J> </i>


text:
Далей сказаў: <J>тое, што выходзіць з чалавека, апаганьвае чалавека;</J> </p><i> Dalej skazaǔ: <J>toe, što vyhodzìc′ z čalaveka, apagan′vae čalaveka;</J> </i>


text:
<J>бо зь сярэдзіны, з сэрца чалавечага, выходзяць ліхія помыслы, пералюбы, распуста, забойствы,</J> </p><i> <J>bo z′ sârèdzìny, z sèrca čalavečaga, vyhodzâc′ lìhìâ pomysly, peralûby, raspusta, zabojstvy,</J> </i>


text:
<J>крадзяжы, ліхвярства, злосьць, хітрына, непатрэбства, зайздросьлівае вока, блюзьнерства, пыха, безгалоўе.</J> </p><i> <J>kradzâžy, lìhvârstva, zlos′c′, hìtryna, nepatrèbstva, zajzdros′lìvae voka, blûz′nerstva, pyha, bezgaloǔe.</J> </i>


text:
<J>Усё гэтае ліха зь сярэдзіны выходзіць, і апаганьвае чалавека,</J> </p><i> <J>Usë gètae lìha z′ sârèdzìny vyhodzìc′, ì apagan′vae čalaveka,</J> </i>


text:
<pb/>І выправіўшыся адтуль, прыйшоў у межы Тырскія і Сідонскія; і ўвайшоўшы ў дом, не хацеў, каб хто даведаўся; але ня здолеў утоіцца. </p><i> Ì vypravìǔšysâ adtul′, pryjšoǔ u mežy Tyrskìâ ì Sìdonskìâ; ì ǔvajšoǔšy ǔ dom, ne haceǔ, kab hto davedaǔsâ; ale nâ zdoleǔ utoìcca. </i>


text:
Бо дачулася пра Яго жанчына, у якое дачка апанаваная была нячыстым духам, і прыйшоўшы прыпала да ног Ягоных; </p><i> Bo dačulasâ pra Âgo žančyna, u âkoe dačka apanavanaâ byla nâčystym duham, ì pryjšoǔšy prypala da nog Âgonyh; </i>


text:
<pb/>а жанчына тая была язычніца, родам Сірафінікіянка; і прасіла Яго, каб выгнаў дэмана зь ейнай дачкі. </p><i> a žančyna taâ byla âzyčnìca, rodam Sìrafìnìkìânka; ì prasìla Âgo, kab vygnaǔ dèmana z′ ejnaj dačkì. </i>


text:
Але Ісус сказаў ёй: <J>дай перш насыціцца дзецям; бо нядобра ўзяць хлеб у дзяцей і кінуць сабакам.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ ëj: <J>daj perš nasycìcca dzecâm; bo nâdobra ǔzâc′ hleb u dzâcej ì kìnuc′ sabakam.</J> </i>


text:
А яна сказала Яму ў адказ: так, Госпадзе; але і сабакі пад сталом ядуць крошкі ў дзяцей. </p><i> A âna skazala Âmu ǔ adkaz: tak, Gospadze; ale ì sabakì pad stalom âduc′ kroškì ǔ dzâcej. </i>


text:
І сказаў ёй: <J>за гэтае слова, ідзі; дэман выйшаў з тваёй дачкі.</J> </p><i> Ì skazaǔ ëj: <J>za gètae slova, ìdzì; dèman vyjšaǔ z tvaëj dačkì.</J> </i>


text:
І прыйшоўшы ў свой дом, яна ўбачыла, што дэман выйшаў і дачка ляжыць на пасьцелі. </p><i> Ì pryjšoǔšy ǔ svoj dom, âna ǔbačyla, što dèman vyjšaǔ ì dačka lâžyc′ na pas′celì. </i>


text:
<pb/>Выйшаўшы зь межаў Тырскіх і Сідонскіх, Ісус зноў пайшоў да мора Галілейскага празь землі Дзесяцігародзьдзя. </p><i> Vyjšaǔšy z′ mežaǔ Tyrskìh ì Sìdonskìh, Ìsus znoǔ pajšoǔ da mora Galìlejskaga praz′ zemlì Dzesâcìgarodz′dzâ. </i>


text:
Прывялі да яго глухога гугняўца і прасілі Яго ўскласьці на яго руку. </p><i> Pryvâlì da âgo gluhoga gugnâǔca ì prasìlì Âgo ǔsklas′cì na âgo ruku. </i>


text:
Ісус, адвёўшы яго ўбок ад людзей, уклаў пальцы Свае ў вушы яму і, плюнуўшы, дакрануўся да языка ягонага; </p><i> Ìsus, advëǔšy âgo ǔbok ad lûdzej, uklaǔ pal′cy Svae ǔ vušy âmu ì, plûnuǔšy, dakranuǔsâ da âzyka âgonaga; </i>


text:
і ўзьвёўшы вочы да неба, уздыхнуў і сказаў яму: <J>"Еффафа",</J> што значыцца - <J>"адчыніся".</J> </p><i> ì ǔz′vëǔšy vočy da neba, uzdyhnuǔ ì skazaǔ âmu: <J>"Effafa",</J> što značycca - <J>"adčynìsâ".</J> </i>


text:
<pb/>І адразу адчыніўся ў яго слых, і разамкнуліся повязі ягонага языка, і пачаў гаварыць чыста. </p><i> Ì adrazu adčynìǔsâ ǔ âgo slyh, ì razamknulìsâ povâzì âgonaga âzyka, ì pačaǔ gavaryc′ čysta. </i>


text:
І загадаў ім не казаць нікому. Але, колькі Ён ні забараняў ім, яны яшчэ больш разгалошвалі. </p><i> Ì zagadaǔ ìm ne kazac′ nìkomu. Ale, kol′kì Ën nì zabaranâǔ ìm, âny âščè bol′š razgalošvalì. </i>


text:
І вельмі-вельмі зьдзіўляліся і казалі: усё добра робіць: і глухіх робіць чуткімі і нямых - гаваркімі. </p><i> Ì vel′mì-vel′mì z′dzìǔlâlìsâ ì kazalì: usë dobra robìc′: ì gluhìh robìc′ čutkìmì ì nâmyh - gavarkìmì. </i>


text:
<pb/>У тыя дні, калі сабралася даволі многа народу і ня было чаго есьці, Ісус, паклікаўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: </p><i> U tyâ dnì, kalì sabralasâ davolì mnoga narodu ì nâ bylo čago es′cì, Ìsus, paklìkaǔšy vučnâǔ Svaìh, skazaǔ ìm: </i>


text:
<pb/><J>шкада мне людзей, бо ўжо тры дні застаюцца пры Мне, і няма чаго ім есьці;</J> </p><i> <J>škada mne lûdzej, bo ǔžo try dnì zastaûcca pry Mne, ì nâma čago ìm es′cì;</J> </i>


text:
<J>калі няеўшых адпушчу іх дадому, аслабнуць у дарозе, бо некаторыя зь іх прыйшлі здалёку.</J> </p><i> <J>kalì nâeǔšyh adpušču ìh dadomu, aslabnuc′ u daroze, bo nekatoryâ z′ ìh pryjšlì zdalëku.</J> </i>


text:
Вучні Ягоныя адказвалі Яму: адкуль мог бы хто ўзяць тут у пустыні хлябоў, каб накарміць іх? </p><i> Vučnì Âgonyâ adkazvalì Âmu: adkul′ mog by hto ǔzâc′ tut u pustynì hlâboǔ, kab nakarmìc′ ìh? </i>


text:
І спытаўся ў іх: <J>колькі ў вас хлябоў?</J> Яны адказалі: сем. </p><i> Ì spytaǔsâ ǔ ìh: <J>kol′kì ǔ vas hlâboǔ?</J> Âny adkazalì: sem. </i>


text:
Тады загадаў людзям узьлегчы на зямлю; і ўзяўшы сем хлябоў і ўзьнёсшы падзяку, пераламаў і даў вучням Сваім, каб яны раздалі; і яны раздалі людзям. </p><i> Tady zagadaǔ lûdzâm uz′legčy na zâmlû; ì ǔzâǔšy sem hlâboǔ ì ǔz′nësšy padzâku, peralamaǔ ì daǔ vučnâm Svaìm, kab âny razdalì; ì âny razdalì lûdzâm. </i>


text:
Было ў іх і крыху рыбак; дабраславіўшы, Ён загадаў раздаць і іх. </p><i> Bylo ǔ ìh ì kryhu rybak; dabraslavìǔšy, Ën zagadaǔ razdac′ ì ìh. </i>


text:
І елі і наеліся; і набралі рэшты кавалкаў сем кашоў. </p><i> Ì elì ì naelìsâ; ì nabralì rèšty kavalkaǔ sem kašoǔ. </i>


text:
Тых, што елі, было каля чатырох тысяч. І адпусьціў іх. </p><i> Tyh, što elì, bylo kalâ čatyroh tysâč. Ì adpus′cìǔ ìh. </i>


text:
І адразу ўвайшоўшы ў лодку з вучнямі Сваімі, прыплыў у межы Далмануфскія. </p><i> Ì adrazu ǔvajšoǔšy ǔ lodku z vučnâmì Svaìmì, pryplyǔ u mežy Dalmanufskìâ. </i>


text:
<pb/>Выйшлі фарысэі, пачалі зь Ім спрачацца, і патрабавалі ад Яго азнакі зь неба, спакушаючы Яго, </p><i> Vyjšlì farysèì, pačalì z′ Ìm spračacca, ì patrabavalì ad Âgo aznakì z′ neba, spakušaûčy Âgo, </i>


text:
і Ён, глыбока ўздыхнуўшы, сказаў: <J>навошта род гэты патрабуе азнакі? праўду кажу вам, ня дасца роду гэтаму азнакі.</J> </p><i> ì Ën, glyboka ǔzdyhnuǔšy, skazaǔ: <J>navošta rod gèty patrabue aznakì? praǔdu kažu vam, nâ dasca rodu gètamu aznakì.</J> </i>


text:
<pb/>І пакінуўшы іх, зноў увайшоў у лодку і паплыў на той бок. </p><i> Ì pakìnuǔšy ìh, znoǔ uvajšoǔ u lodku ì paplyǔ na toj bok. </i>


text:
<pb/>Пры гэтым вучні Ягоныя забыліся ўзяць хлябоў, і акрамя аднаго хлеба ня мелі з сабою ў лодцы. </p><i> Pry gètym vučnì Âgonyâ zabylìsâ ǔzâc′ hlâboǔ, ì akramâ adnago hleba nâ melì z saboû ǔ lodcy. </i>


text:
А Ён наказаў ім, кажучы: <J>глядзеце, сьцеражэцеся закваскі фарысэйскай і закваскі Ірадавай.</J> </p><i> A Ën nakazaǔ ìm, kažučy: <J>glâdzece, s′ceražècesâ zakvaskì farysèjskaj ì zakvaskì Ìradavaj.</J> </i>


text:
І разважаючы паміж сабою, казалі: гэта азначае, што хлябоў няма ў нас. </p><i> Ì razvažaûčy pamìž saboû, kazalì: gèta aznačae, što hlâboǔ nâma ǔ nas. </i>


text:
Ісус, зразумеўшы, кажа ім:<J>што разважаеце пра тое, што няма ў вас хлябоў? няўжо яшчэ ня цяміце і не разумееце? няўжо яшчэ скамянелае ў вас сэрца?</J> </p><i> Ìsus, zrazumeǔšy, kaža ìm:<J>što razvažaece pra toe, što nâma ǔ vas hlâboǔ? nâǔžo âščè nâ câmìce ì ne razumeece? nâǔžo âščè skamânelae ǔ vas sèrca?</J> </i>


text:
<J>маючы вочы, ня бачыце? маючы вушы, ня чуеце? і не памятаеце?</J> </p><i> <J>maûčy vočy, nâ bačyce? maûčy vušy, nâ čuece? ì ne pamâtaece?</J> </i>


text:
<J>калі Я пяць хлябоў разламаў на пяць тысяч чалавек, колькі поўных кашоў набралі вы кавалкаў?</J> Кажуць Яму: дванаццаць. </p><i> <J>kalì Â pâc′ hlâboǔ razlamaǔ na pâc′ tysâč čalavek, kol′kì poǔnyh kašoǔ nabralì vy kavalkaǔ?</J> Kažuc′ Âmu: dvanaccac′. </i>


text:
<J>А калі сем на чатыры тысячы, колькі кашоў набралі вы кавалкаў рэшты?</J> Сказалі: сем. </p><i> <J>A kalì sem na čatyry tysâčy, kol′kì kašoǔ nabralì vy kavalkaǔ rèšty?</J> Skazalì: sem. </i>


text:
І сказаў ім: <J>як жа яшчэ не разумееце?</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>âk ža âščè ne razumeece?</J> </i>


text:
<pb/>Прыходзіць у Віфсаіду; і прыводзяць да Яго сьляпога, і просяць, каб да яго дакрануўся. </p><i> Pryhodzìc′ u Vìfsaìdu; ì pryvodzâc′ da Âgo s′lâpoga, ì prosâc′, kab da âgo dakranuǔsâ. </i>


text:
Ён, узяўшы сьляпога за руку, вывеў яго зь селішча прэч і, плюнуўшы яму на вочы, усклаў на яго рукі, і спытаўся ў яго: <J>ці бачыць што?</J> </p><i> Ën, uzâǔšy s′lâpoga za ruku, vyveǔ âgo z′ selìšča prèč ì, plûnuǔšy âmu na vočy, usklaǔ na âgo rukì, ì spytaǔsâ ǔ âgo: <J>cì bačyc′ što?</J> </i>


text:
Той, зірнуўшы, сказаў: бачу людзей, што праходзяць, як дрэвы. </p><i> Toj, zìrnuǔšy, skazaǔ: baču lûdzej, što prahodzâc′, âk drèvy. </i>


text:
Потым зноў усклаў рукі на вочы яму, і загадаў яму зірнуць. І ён выздаравеў, і пачаў бачыць усё ясна. </p><i> Potym znoǔ usklaǔ rukì na vočy âmu, ì zagadaǔ âmu zìrnuc′. Ì ën vyzdaraveǔ, ì pačaǔ bačyc′ usë âsna. </i>


text:
І паслаў яго дамоў, сказаўшы: <J>не заходзь у селішча і не расказвай нікому ў селішчы.</J> </p><i> Ì paslaǔ âgo damoǔ, skazaǔšy: <J>ne zahodz′ u selìšča ì ne raskazvaj nìkomu ǔ selìščy.</J> </i>


text:
<pb/>І пайшоў Ісус з вучнямі Сваімі ў селішчы Кесарыі Піліпавай. Па дарозе Ён пытаўся ў вучняў Сваіх: <J>за каго ўважаюць Мяне людзі?</J> </p><i> Ì pajšoǔ Ìsus z vučnâmì Svaìmì ǔ selìščy Kesaryì Pìlìpavaj. Pa daroze Ën pytaǔsâ ǔ vučnâǔ Svaìh: <J>za kago ǔvažaûc′ Mâne lûdzì?</J> </i>


text:
Яны адказвалі: за Яна Хрысьціцеля, а другія - за Ільлю, а іншыя - за аднаго з прарокаў. </p><i> Âny adkazvalì: za Âna Hrys′cìcelâ, a drugìâ - za Ìl′lû, a ìnšyâ - za adnago z prarokaǔ. </i>


text:
Ён кажа ім: <J>а вы за каго ўважаеце Мяне?</J> Пётр сказаў Яму ў адказ: Ты - Хрыстос. </p><i> Ën kaža ìm: <J>a vy za kago ǔvažaece Mâne?</J> Pëtr skazaǔ Âmu ǔ adkaz: Ty - Hrystos. </i>


text:
І строга наказаў ім, каб нікому не казалі пра Яго. </p><i> Ì stroga nakazaǔ ìm, kab nìkomu ne kazalì pra Âgo. </i>


text:
<pb/>І пачаў вучыць іх, што Сын Чалавечы мае адпакутаваць; быць адкінутым старэйшынамі, першасьвятарамі і кніжнікамі, і забітым быць і на трэйці дзень уваскрэснуць. </p><i> Ì pačaǔ vučyc′ ìh, što Syn Čalavečy mae adpakutavac′; byc′ adkìnutym starèjšynamì, peršas′vâtaramì ì knìžnìkamì, ì zabìtym byc′ ì na trèjcì dzen′ uvaskrèsnuc′. </i>


text:
І гаварыў пра гэта адкрыта. А Пётр, адклікаўшы Яго, пачаў пярэчыць Яму. </p><i> Ì gavaryǔ pra gèta adkryta. A Pëtr, adklìkaǔšy Âgo, pačaǔ pârèčyc′ Âmu. </i>


text:
А Ён, абярнуўшыся і зірнуўшы на вучняў Сваіх, строга ўшчуў Пятра, сказаўшы: <J>адыдзі ад Мяне, сатана, бо ты думаеш не пра тое, што Божае, а што чалавечае.</J> </p><i> A Ën, abârnuǔšysâ ì zìrnuǔšy na vučnâǔ Svaìh, stroga ǔščuǔ Pâtra, skazaǔšy: <J>adydzì ad Mâne, satana, bo ty dumaeš ne pra toe, što Božae, a što čalavečae.</J> </i>


text:
І паклікаўшы людзей з вучнямі Сваімі, сказаў ім: <J>хто хоча ісьці за Мною, зрачыся сябе, і вазьмі крыж свой, і ідзі за Мною сьледам;</J> </p><i> Ì paklìkaǔšy lûdzej z vučnâmì Svaìmì, skazaǔ ìm: <J>hto hoča ìs′cì za Mnoû, zračysâ sâbe, ì vaz′mì kryž svoj, ì ìdzì za Mnoû s′ledam;</J> </i>


text:
<J>бо, хто хоча душу сваю ўратаваць, той страціць яе; а хто страціць душу сваю дзеля Мяне і Дабравесьця, той уратуе яе;</J> </p><i> <J>bo, hto hoča dušu svaû ǔratavac′, toj stracìc′ âe; a hto stracìc′ dušu svaû dzelâ Mâne ì Dabraves′câ, toj uratue âe;</J> </i>


text:
<J>бо якая карысьць чалавеку, калі ён здабудзе ўвесь сьвет, а душы сваёй пашкодзіць?</J> </p><i> <J>bo âkaâ karys′c′ čalaveku, kalì ën zdabudze ǔves′ s′vet, a dušy svaëj paškodzìc′?</J> </i>


text:
<J>альбо які выкуп дасьць чалавек за душу сваю?</J> </p><i> <J>al′bo âkì vykup das′c′ čalavek za dušu svaû?</J> </i>


text:
<J>бо, хто пасаромеецца Мяне і Маіх словаў у родзе гэтым распусным і грэшным, таго пасаромеецца і Сын Чалавечы, калі прыйдзе ў славе Айца Свайго са сьвятымі анёламі.</J> </p><i> <J>bo, hto pasaromeecca Mâne ì Maìh slovaǔ u rodze gètym raspusnym ì grèšnym, tago pasaromeecca ì Syn Čalavečy, kalì pryjdze ǔ slave Ajca Svajgo sa s′vâtymì anëlamì.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў ім: праўду кажу вам: <J>ёсьць сярод тых, што стаяць тут, такія, што не памершы яшчэ, ужо ўбачаць Царства Божае, што прыйшло ў сіле.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: praǔdu kažu vam: <J>ës′c′ sârod tyh, što staâc′ tut, takìâ, što ne pameršy âščè, užo ǔbačac′ Carstva Božae, što pryjšlo ǔ sìle.</J> </i>


text:
<pb/>І, як мінула шэсьць дзён, узяў Ісус Пятра, Якава і Яна, і ўзьвёў на гару высокую асобна іх адных і перамяніўся перад імі: </p><i> Ì, âk mìnula šès′c′ dzën, uzâǔ Ìsus Pâtra, Âkava ì Âna, ì ǔz′vëǔ na garu vysokuû asobna ìh adnyh ì peramânìǔsâ perad ìmì: </i>


text:
адзеньне Ягонае зрабілася бліскучае, вельмі белае, як сьнег, як на зямлі бялільшчык ня можа выбеліць. </p><i> adzen′ne Âgonae zrabìlasâ blìskučae, vel′mì belae, âk s′neg, âk na zâmlì bâlìl′ščyk nâ moža vybelìc′. </i>


text:
І зьявіўся ім Ільля з Майсеем: і гутарылі зь Ісусам. </p><i> Ì z′âvìǔsâ ìm Ìl′lâ z Majseem: ì gutarylì z′ Ìsusam. </i>


text:
Пры гэтым Пётр сказаў Ісусу: Равьві! добра нам тут быць; зробім тры палаткі: Табе адну, Майсею адну, і адну Ільлю. </p><i> Pry gètym Pëtr skazaǔ Ìsusu: Rav′vì! dobra nam tut byc′; zrobìm try palatkì: Tabe adnu, Majseû adnu, ì adnu Ìl′lû. </i>


text:
<pb/>Бо ня ведаў, што сказаць; таму што яны былі ў страху. </p><i> Bo nâ vedaǔ, što skazac′; tamu što âny bylì ǔ strahu. </i>


text:
І зьявілася воблака, якое іх ахінула, і з воблака выйшаў голас, які сказаў: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны; Яго слухайце. </p><i> Ì z′âvìlasâ voblaka, âkoe ìh ahìnula, ì z voblaka vyjšaǔ golas, âkì skazaǔ: Gèty ës′c′ Syn Moj Lûbasny; Âgo sluhajce. </i>


text:
І раптам, агледзеўшыся навокал, нікога больш з сабою ня бачылі, акрамя аднаго Ісуса. </p><i> Ì raptam, agledzeǔšysâ navokal, nìkoga bol′š z saboû nâ bačylì, akramâ adnago Ìsusa. </i>


text:
<pb/>Калі ж сыходзілі яны з гары, Ён не дазволіў нікому расказваць пра тое, што бачылі, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсьне зь мёртвых. </p><i> Kalì ž syhodzìlì âny z gary, Ën ne dazvolìǔ nìkomu raskazvac′ pra toe, što bačylì, pakul′ Syn Čalavečy ne ǔvaskrès′ne z′ mërtvyh. </i>


text:
І яны стрымалі гэтае слова, пытаючыся адзін у аднаго, што азначае: уваскрэснуць зь мёртвых? </p><i> Ì âny strymalì gètae slova, pytaûčysâ adzìn u adnago, što aznačae: uvaskrèsnuc′ z′ mërtvyh? </i>


text:
І спыталіся ў Яго: як жа кніжнікі кажуць, што Ільля мае прыйсьці раней? </p><i> Ì spytalìsâ ǔ Âgo: âk ža knìžnìkì kažuc′, što Ìl′lâ mae pryjs′cì ranej? </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: <J>праўда, Ільля павінен прыйсьці раней і падрыхтаваць усё; і Сын Чалавечы, як напісана пра Яго, мае шмат адпакутаваць і быць зьняважаным;</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>praǔda, Ìl′lâ pavìnen pryjs′cì ranej ì padryhtavac′ usë; ì Syn Čalavečy, âk napìsana pra Âgo, mae šmat adpakutavac′ ì byc′ z′nâvažanym;</J> </i>


text:
<J>але кажу вам, што і Ільля прыйшоў, і зрабілі зь ім, што хацелі, як напісана пра яго.</J> </p><i> <J>ale kažu vam, što ì Ìl′lâ pryjšoǔ, ì zrabìlì z′ ìm, što hacelì, âk napìsana pra âgo.</J> </i>


text:
<pb/>Прыйшоўшы да вучняў, убачыў шмат людзей каля іх і кніжнікаў, што спрачаліся зь імі. </p><i> Pryjšoǔšy da vučnâǔ, ubačyǔ šmat lûdzej kalâ ìh ì knìžnìkaǔ, što spračalìsâ z′ ìmì. </i>


text:
Адразу, убачыўшы Яго, усе людзі зьдзівіліся, і, падбягаючы, віталі Яго. </p><i> Adrazu, ubačyǔšy Âgo, use lûdzì z′dzìvìlìsâ, ì, padbâgaûčy, vìtalì Âgo. </i>


text:
<pb/>Ён спытаўся ў кніжнікаў: <J>пра што спрачаецеся зь імі?</J> </p><i> Ën spytaǔsâ ǔ knìžnìkaǔ: <J>pra što spračaecesâ z′ ìmì?</J> </i>


text:
Адзін зь людзей сказаў у адказ: Настаўнік! я прывёў да Цябе сына майго, апанаванага духам нямым: </p><i> Adzìn z′ lûdzej skazaǔ u adkaz: Nastaǔnìk! â pryvëǔ da Câbe syna majgo, apanavanaga duham nâmym: </i>


text:
дзе ні хапае яго, кідае яго на зямлю, і ён пускае пену, і скрыгоча зубамі сваімі, і дранцьвее; казаў я вучням Тваім, каб выгналі яго, і яны не маглі. </p><i> dze nì hapae âgo, kìdae âgo na zâmlû, ì ën puskae penu, ì skrygoča zubamì svaìmì, ì dranc′vee; kazaǔ â vučnâm Tvaìm, kab vygnalì âgo, ì âny ne maglì. </i>


text:
<pb/>Адказваючы яму, Ісус сказаў: <J>о, род няверны! дакуль буду я з вамі? дакуль буду трываць вас? прывядзеце яго да Мяне.</J> </p><i> Adkazvaûčy âmu, Ìsus skazaǔ: <J>o, rod nâverny! dakul′ budu â z vamì? dakul′ budu tryvac′ vas? pryvâdzece âgo da Mâne.</J> </i>


text:
І прывялі таго да Яго. Як толькі апантаны ўбачыў Яго, дух скалануў яго; ён упаў на зямлю і качаўся, пускаючы пену. </p><i> Ì pryvâlì tago da Âgo. Âk tol′kì apantany ǔbačyǔ Âgo, duh skalanuǔ âgo; ën upaǔ na zâmlû ì kačaǔsâ, puskaûčy penu. </i>


text:
І спытаўся Ісус у бацькі ягонага: <J>як даўно гэта дзеецца зь ім?</J> Той сказаў: змалку; </p><i> Ì spytaǔsâ Ìsus u bac′kì âgonaga: <J>âk daǔno gèta dzeecca z′ ìm?</J> Toj skazaǔ: zmalku; </i>


text:
і шмат разоў дух кідаў яго і ў вагонь і ў ваду, каб загубіць яго; але, калі што можаш, умілажалься з нас і памажы нам. </p><i> ì šmat razoǔ duh kìdaǔ âgo ì ǔ vagon′ ì ǔ vadu, kab zagubìc′ âgo; ale, kalì što možaš, umìlažal′sâ z nas ì pamažy nam. </i>


text:
Ісус сказаў яму:<J>калі хоць колькі можаш верыць, дык усё магчыма верніку.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu:<J>kalì hoc′ kol′kì možaš veryc′, dyk usë magčyma vernìku.</J> </i>


text:
І адразу хлопцаў бацька ўсклікнуў са сьлязьмі: веру, Госпадзе! памажы майму няверству. </p><i> Ì adrazu hlopcaǔ bac′ka ǔsklìknuǔ sa s′lâz′mì: veru, Gospadze! pamažy majmu nâverstvu. </i>


text:
Ісус, убачыўшы, што зьбягаюцца людзі, загразіў духу нячыстаму, сказаўшы яму: <J>дух нямы і глухі! Я загадваю табе, выйдзі зь яго і больш не ўваходзь у яго.</J> </p><i> Ìsus, ubačyǔšy, što z′bâgaûcca lûdzì, zagrazìǔ duhu nâčystamu, skazaǔšy âmu: <J>duh nâmy ì gluhì! Â zagadvaû tabe, vyjdzì z′ âgo ì bol′š ne ǔvahodz′ u âgo.</J> </i>


text:
І ўскрыкнуўшы і моцна скалануўшы яго, выйшаў; і ён зрабіўся як мёртвы, так што многія казалі, што ён памёр. </p><i> Ì ǔskryknuǔšy ì mocna skalanuǔšy âgo, vyjšaǔ; ì ën zrabìǔsâ âk mërtvy, tak što mnogìâ kazalì, što ën pamër. </i>


text:
Але Ісус, узяўшы яго за руку, падняў яго; і ён устаў. </p><i> Ale Ìsus, uzâǔšy âgo za ruku, padnâǔ âgo; ì ën ustaǔ. </i>


text:
І як увайшоў Ісус у дом, вучні Ягоныя пыталіся ў Яго сам-насам: чаму мы не маглі выгнаць яго? </p><i> Ì âk uvajšoǔ Ìsus u dom, vučnì Âgonyâ pytalìsâ ǔ Âgo sam-nasam: čamu my ne maglì vygnac′ âgo? </i>


text:
І сказаў ім: <J>гэты род ня можа выйсьці інакш, як ад малітвы і посту.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>gèty rod nâ moža vyjs′cì ìnakš, âk ad malìtvy ì postu.</J> </i>


text:
<pb/>Выйшаўшы адтуль, праходзілі праз Галілею: і Ён не хацеў, каб хто ведаў. </p><i> Vyjšaǔšy adtul′, prahodzìlì praz Galìleû: ì Ën ne haceǔ, kab hto vedaǔ. </i>


text:
Бо вучыў Сваіх вучняў і казаў ім, што <J>Сын Чалавечы аддадзены будзе ў рукі чалавечыя, і заб'юць Яго, і пасьля забойства на трэйці дзень уваскрэсьне.</J> </p><i> Bo vučyǔ Svaìh vučnâǔ ì kazaǔ ìm, što <J>Syn Čalavečy addadzeny budze ǔ rukì čalavečyâ, ì zab'ûc′ Âgo, ì pas′lâ zabojstva na trèjcì dzen′ uvaskrès′ne.</J> </i>


text:
Але яны не разумелі гэтых слоў, а спытацца ў Яго баяліся. </p><i> Ale âny ne razumelì gètyh sloǔ, a spytacca ǔ Âgo baâlìsâ. </i>


text:
<pb/>Прыйшоў у Капернаум; і калі быў у доме, спытаўся ў іх: <J>пра што ў дарозе вы разважалі паміж сабою?</J> </p><i> Pryjšoǔ u Kapernaum; ì kalì byǔ u dome, spytaǔsâ ǔ ìh: <J>pra što ǔ daroze vy razvažalì pamìž saboû?</J> </i>


text:
яны маўчалі, бо дарогаю разважалі паміж сабою, хто большы. </p><i> âny maǔčalì, bo darogaû razvažalì pamìž saboû, hto bol′šy. </i>


text:
І сеўшы, паклікаў дванаццаць і сказаў ім: <J>хто хоча быць першым, хай будзе з усіх апошнім і ўсім слугою.</J> </p><i> Ì seǔšy, paklìkaǔ dvanaccac′ ì skazaǔ ìm: <J>hto hoča byc′ peršym, haj budze z usìh apošnìm ì ǔsìm slugoû.</J> </i>


text:
І ўзяўшы дзіця, паставіў яго сярод іх і, абняўшы яго, сказаў ім: </p><i> Ì ǔzâǔšy dzìcâ, pastavìǔ âgo sârod ìh ì, abnâǔšy âgo, skazaǔ ìm: </i>


text:
<J>хто прыме адно такое дзіця ў імя Маё, той прымае Мяне; а хто Мяне прыме, той не Мяне прымае, а Таго, Хто паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>hto pryme adno takoe dzìcâ ǔ ìmâ Maë, toj prymae Mâne; a hto Mâne pryme, toj ne Mâne prymae, a Tago, Hto paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<pb/>Ян пры гэтым сказаў: Настаўнік! мы бачылі чалавека, які імем Тваім выганяе дэманаў, а ня ходзіць за намі; і забаранілі яму, бо ня ходзіць за намі. </p><i> Ân pry gètym skazaǔ: Nastaǔnìk! my bačylì čalaveka, âkì ìmem Tvaìm vyganâe dèmanaǔ, a nâ hodzìc′ za namì; ì zabaranìlì âmu, bo nâ hodzìc′ za namì. </i>


text:
Ісус сказаў: <J>не забараняйце яму; бо ніхто, хто ўчыніў цуд імем Маім, ня зможа так хутка пасьля ліхасловіць Мяне.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ: <J>ne zabaranâjce âmu; bo nìhto, hto ǔčynìǔ cud ìmem Maìm, nâ zmoža tak hutka pas′lâ lìhaslovìc′ Mâne.</J> </i>


text:
<pb/><J>І хто напоіць вас кубкам вады ў імя Маё, бо вы Хрыстовыя, праўду кажу вам, ня страціць узнагароды сваёй.</J> </p><i> <J>Ì hto napoìc′ vas kubkam vady ǔ ìmâ Maë, bo vy Hrystovyâ, praǔdu kažu vam, nâ stracìc′ uznagarody svaëj.</J> </i>


text:
<pb/><J>А хто спакусіць аднаго з малых гэтых, што веруюць у Мяне, таму лепей было б, каб павесілі яму на шыю жарон і кінулі яго ў мора.</J> </p><i> <J>A hto spakusìc′ adnago z malyh gètyh, što veruûc′ u Mâne, tamu lepej bylo b, kab pavesìlì âmu na šyû žaron ì kìnulì âgo ǔ mora.</J> </i>


text:
<J>І калі спакушае цябе рука твая, адатні яе: лепш табе зьнявечанаму ўвайсьці ў жыцьцё, чым зь дзьвюма рукамі ісьці ў геену, у вагонь непагасны,</J> </p><i> <J>Ì kalì spakušae câbe ruka tvaâ, adatnì âe: lepš tabe z′nâvečanamu ǔvajs′cì ǔ žyc′cë, čym z′ dz′vûma rukamì ìs′cì ǔ geenu, u vagon′ nepagasny,</J> </i>


text:
<J>дзе чарвяк іхні не памірае, і вагонь ня гасьне.</J> </p><i> <J>dze čarvâk ìhnì ne pamìrae, ì vagon′ nâ gas′ne.</J> </i>


text:
<J>І калі нага твая цябе спакушае, адатні яе: лепш табе ўвайсьці ў жыцьцё кульгаваму, чым зь дзьвюма нагамі быць укінутым у геену, у вагонь непагасны.</J> </p><i> <J>Ì kalì naga tvaâ câbe spakušae, adatnì âe: lepš tabe ǔvajs′cì ǔ žyc′cë kul′gavamu, čym z′ dz′vûma nagamì byc′ ukìnutym u geenu, u vagon′ nepagasny.</J> </i>


text:
<J>І калі вока тваё цябе спакушае, вырві яго: лепш табе з адным вокам увайсьці ў Царства Божае, чым з двума вачмі быць укінутым у геену вогненную,</J> </p><i> <J>Ì kalì voka tvaë câbe spakušae, vyrvì âgo: lepš tabe z adnym vokam uvajs′cì ǔ Carstva Božae, čym z dvuma vačmì byc′ ukìnutym u geenu vognennuû,</J> </i>


text:
<J>Бо кожны вагнём асоліцца, і кожная ахвяра сольлю асоліцца.</J> </p><i> <J>Bo kožny vagnëm asolìcca, ì kožnaâ ahvâra sol′lû asolìcca.</J> </i>


text:
<pb/><J>Соль - добрая; але, калі соль не салёная будзе, чым вы яе паправіце? Майце ў сабе соль і мір майце паміж сабою.</J> </p><i> <J>Sol′ - dobraâ; ale, kalì sol′ ne salënaâ budze, čym vy âe papravìce? Majce ǔ sabe sol′ ì mìr majce pamìž saboû.</J> </i>


text:
<pb/>Выправіўшыся адтуль, прыходзіць у межы Юдэйскія за Ярданам. Зноў зьбіраюцца да Яго людзі; і паводле звычаю Свайго, Ён зноў вучыў іх. </p><i> Vypravìǔšysâ adtul′, pryhodzìc′ u mežy Ûdèjskìâ za Ârdanam. Znoǔ z′bìraûcca da Âgo lûdzì; ì pavodle zvyčaû Svajgo, Ën znoǔ vučyǔ ìh. </i>


text:
Падышлі фарысэі і спыталіся, спакушаючы Яго: ці дазволена разводзіцца мужу з жонкаю? </p><i> Padyšlì farysèì ì spytalìsâ, spakušaûčy Âgo: cì dazvolena razvodzìcca mužu z žonkaû? </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: <J>што наказаў вам Майсей?</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>što nakazaǔ vam Majsej?</J> </i>


text:
Яны сказалі: Майсей дазволіў пісаць разводны ліст і разводзіцца. </p><i> Âny skazalì: Majsej dazvolìǔ pìsac′ razvodny lìst ì razvodzìcca. </i>


text:
А Ісус сказаў ім у адказ: <J>за жорсткае сэрца вашае ён напісаў вам гэтую запаведзь;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>za žorstkae sèrca vašae ën napìsaǔ vam gètuû zapavedz′;</J> </i>


text:
<pb/><J>а ў пачатку стварэньня, Бог мужчыну і жанчыну стварыў іх.</J> </p><i> <J>a ǔ pačatku stvarèn′nâ, Bog mužčynu ì žančynu stvaryǔ ìh.</J> </i>


text:
<J>Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці</J> </p><i> <J>Tamu pakìne čalavek bac′ku svajgo ì macì</J> </i>


text:
<J>і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое адною плоцьцю, так што яны ўжо ня двое, а адна плоць.</J> </p><i> <J>ì prylepìcca da žonkì svaëj, ì buduc′ dvoe adnoû ploc′cû, tak što âny ǔžo nâ dvoe, a adna ploc′.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, што Бог злучыў, таго чалавек хай не разлучае.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, što Bog zlučyǔ, tago čalavek haj ne razlučae.</J> </i>


text:
У доме вучні Ягоныя зноў спыталіся ў Яго пра тое самае. </p><i> U dome vučnì Âgonyâ znoǔ spytalìsâ ǔ Âgo pra toe samae. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>хто разьвядзецца з жонкаю сваёю і ажэніцца з другою, той чыніць пералюб зь ёю;</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>hto raz′vâdzecca z žonkaû svaëû ì ažènìcca z drugoû, toj čynìc′ peralûb z′ ëû;</J> </i>


text:
<J>і калі жонка разьвядзецца з мужам сваім і выйдзе за другога, пералюб чыніць.</J> </p><i> <J>ì kalì žonka raz′vâdzecca z mužam svaìm ì vyjdze za drugoga, peralûb čynìc′.</J> </i>


text:
<pb/>Прыносілі да Яго дзяцей, каб Ён дакрануўся да іх; а вучні не дапускалі тых, што прыносілі. </p><i> Prynosìlì da Âgo dzâcej, kab Ën dakranuǔsâ da ìh; a vučnì ne dapuskalì tyh, što prynosìlì. </i>


text:
Убачыўшы гэта, Ісус разгневаўся і сказаў ім: <J>пусьцеце дзяцей прыходзіць да Мяне і не перашкаджайце ім, бо такім належыць Царства Божае;</J> </p><i> Ubačyǔšy gèta, Ìsus razgnevaǔsâ ì skazaǔ ìm: <J>pus′cece dzâcej pryhodzìc′ da Mâne ì ne peraškadžajce ìm, bo takìm naležyc′ Carstva Božae;</J> </i>


text:
<J>праўду кажу вам: хто ня прыме Царства Божага, як дзіця, той ня ўвойдзе ў яго.</J> </p><i> <J>praǔdu kažu vam: hto nâ pryme Carstva Božaga, âk dzìcâ, toj nâ ǔvojdze ǔ âgo.</J> </i>


text:
І абняўшы іх, усклаў рукі на іх і дабраслаўляў іх. </p><i> Ì abnâǔšy ìh, usklaǔ rukì na ìh ì dabraslaǔlâǔ ìh. </i>


text:
<pb/>Калі выходзіў Ён у дарогу, падбег нехта, упаў перад Ім на калені і спытаўся ў Яго: Настаўнік Добры! што мне рабіць, каб успадкаваць жыцьцё вечнае? </p><i> Kalì vyhodzìǔ Ën u darogu, padbeg nehta, upaǔ perad Ìm na kalenì ì spytaǔsâ ǔ Âgo: Nastaǔnìk Dobry! što mne rabìc′, kab uspadkavac′ žyc′cë večnae? </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>што ты называеш Мяне добрым? ніхто ня добры, толькі адзін Бог.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>što ty nazyvaeš Mâne dobrym? nìhto nâ dobry, tol′kì adzìn Bog.</J> </i>


text:
<J>Ведаеш запаведзі: ня чыні пералюбу; не забівай; ня крадзь; ня сьведчы ілжыва; ня крыўдзі; шануй бацьку твайго і маці.</J> </p><i> <J>Vedaeš zapavedzì: nâ čynì peralûbu; ne zabìvaj; nâ kradz′; nâ s′vedčy ìlžyva; nâ kryǔdzì; šanuj bac′ku tvajgo ì macì.</J> </i>


text:
А ён сказаў Яму ў адказ: Настаўнік! Усё гэта захаваў я зь юнацтва майго. </p><i> A ën skazaǔ Âmu ǔ adkaz: Nastaǔnìk! Usë gèta zahavaǔ â z′ ûnactva majgo. </i>


text:
Ісус, зірнуўшы на яго, палюбіў яго і сказаў яму: <J>аднаго табе не стае: ідзі, усё, што маеш, прадай і раздай убогім і мець будзеш скарб на нябёсах; і прыходзь, і ідзі сьледам за Мною, узяўшы крыж.</J> </p><i> Ìsus, zìrnuǔšy na âgo, palûbìǔ âgo ì skazaǔ âmu: <J>adnago tabe ne stae: ìdzì, usë, što maeš, pradaj ì razdaj ubogìm ì mec′ budzeš skarb na nâbësah; ì pryhodz′, ì ìdzì s′ledam za Mnoû, uzâǔšy kryž.</J> </i>


text:
А ён, ад гэтага слова сумеўшыся, адышоў замаркочаны, бо ў яго была вялікая маёмасьць. </p><i> A ën, ad gètaga slova sumeǔšysâ, adyšoǔ zamarkočany, bo ǔ âgo byla vâlìkaâ maëmas′c′. </i>


text:
<pb/>І паглядзеўшы навакол, Ісус кажа вучням Сваім: <J>як цяжка багатым маетнікам увайсьці ў Царства Божае!</J> </p><i> Ì paglâdzeǔšy navakol, Ìsus kaža vučnâm Svaìm: <J>âk câžka bagatym maetnìkam uvajs′cì ǔ Carstva Božae!</J> </i>


text:
Вучні жахнуліся ад словаў Ягоных. Але Ісус зноў кажа ім у адказ: <J>дзеці! як цяжка тым, хто спадзяецца на багацьце, увайсьці ў Царства Божае!</J> </p><i> Vučnì žahnulìsâ ad slovaǔ Âgonyh. Ale Ìsus znoǔ kaža ìm u adkaz: <J>dzecì! âk câžka tym, hto spadzâecca na bagac′ce, uvajs′cì ǔ Carstva Božae!</J> </i>


text:
<J>лягчэй вярблюду прайсьці праз вушка іголкі, чым багатаму ўвайсьці ў Царства Божае.</J> </p><i> <J>lâgčèj vârblûdu prajs′cì praz vuška ìgolkì, čym bagatamu ǔvajs′cì ǔ Carstva Božae.</J> </i>


text:
А яны вельмі моцна зьдзіўляліся і гаварылі паміж сабою: хто ж можа ўратавацца? </p><i> A âny vel′mì mocna z′dzìǔlâlìsâ ì gavarylì pamìž saboû: hto ž moža ǔratavacca? </i>


text:
Ісус, зірнуўшы на іх, кажа: <J>людзям гэта немагчыма, але ня Богу; бо ўсё магчымае Богу.</J> </p><i> Ìsus, zìrnuǔšy na ìh, kaža: <J>lûdzâm gèta nemagčyma, ale nâ Bogu; bo ǔsë magčymae Bogu.</J> </i>


text:
І пачаў Пётр гаварыць Яму: вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі сьледам за Табою. </p><i> Ì pačaǔ Pëtr gavaryc′ Âmu: vos′, my pakìnulì ǔsë ì pajšlì s′ledam za Taboû. </i>


text:
Ісус сказаў у адказ: <J>праўду кажу вам: няма нікога, хто пакінуў бы дом, альбо братоў, альбо сёстраў, альбо бацьку, альбо маці, альбо жонку, альбо дзяцей, альбо землі дзеля Мяне і Дабравесьця,</J> </p><i> Ìsus skazaǔ u adkaz: <J>praǔdu kažu vam: nâma nìkoga, hto pakìnuǔ by dom, al′bo bratoǔ, al′bo sëstraǔ, al′bo bac′ku, al′bo macì, al′bo žonku, al′bo dzâcej, al′bo zemlì dzelâ Mâne ì Dabraves′câ,</J> </i>


text:
<J>і не атрымаў бы сёньня, у час гэты, сярод ганеньняў, устакроць больш дамоў, і братоў, і сёстраў, і бацькоў, і мацярок, і дзяцей, і земляў, а ў веку будучым жыцьця вечнага;</J> </p><i> <J>ì ne atrymaǔ by sën′nâ, u čas gèty, sârod ganen′nâǔ, ustakroc′ bol′š damoǔ, ì bratoǔ, ì sëstraǔ, ì bac′koǔ, ì macârok, ì dzâcej, ì zemlâǔ, a ǔ veku budučym žyc′câ večnaga;</J> </i>


text:
<J>а многія першыя будуць апошнімі, і апошнія першымі.</J> </p><i> <J>a mnogìâ peršyâ buduc′ apošnìmì, ì apošnìâ peršymì.</J> </i>


text:
<pb/>Калі былі яны ў дарозе, узыходзячы ў Ерусалім, Ісус ішоў паперадзе іх, а яны жахаліся і, ідучы сьледам за Ім, былі ў страху. Паклікаўшы дванаццаць, Ён зноў пачаў ім казаць пра тое, што будзе зь Ім: </p><i> Kalì bylì âny ǔ daroze, uzyhodzâčy ǔ Erusalìm, Ìsus ìšoǔ paperadze ìh, a âny žahalìsâ ì, ìdučy s′ledam za Ìm, bylì ǔ strahu. Paklìkaǔšy dvanaccac′, Ën znoǔ pačaǔ ìm kazac′ pra toe, što budze z′ Ìm: </i>


text:
<J>вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы выдадзены будзе першасьвятарам і кніжнікам, і засудзяць Яго на сьмерць, і выдадуць Яго язычнікам;</J> </p><i> <J>vos′, my ǔzyhodzìm u Erusalìm, ì Syn Čalavečy vydadzeny budze peršas′vâtaram ì knìžnìkam, ì zasudzâc′ Âgo na s′merc′, ì vydaduc′ Âgo âzyčnìkam;</J> </i>


text:
<J>і паглумяцца зь Яго, і біцьмуць Яго, і аплююць Яго, і заб'юць Яго; і на трэйці дзень уваскрэсьне.</J> </p><i> <J>ì paglumâcca z′ Âgo, ì bìc′muc′ Âgo, ì aplûûc′ Âgo, ì zab'ûc′ Âgo; ì na trèjcì dzen′ uvaskrès′ne.</J> </i>


text:
<pb/>Тады падышлі да Яго сыны Зевядзеевыя, Якаў і Ян, і сказалі: Настаўнік! мы хочам, каб Ты зрабіў нам, чаго папросім. </p><i> Tady padyšlì da Âgo syny Zevâdzeevyâ, Âkaǔ ì Ân, ì skazalì: Nastaǔnìk! my hočam, kab Ty zrabìǔ nam, čago paprosìm. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>чаго хочаце, каб Я зрабіў вам?</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>čago hočace, kab Â zrabìǔ vam?</J> </i>


text:
Яны сказалі Яму: дай нам сесьці ў Цябе, аднаму праваруч, а другому леваруч, у славе Тваёй. </p><i> Âny skazalì Âmu: daj nam ses′cì ǔ Câbe, adnamu pravaruč, a drugomu levaruč, u slave Tvaëj. </i>


text:
Але Ісус сказаў ім: <J>ня ведаеце, чаго просіце; ці можаце піць чару, якую Я п'ю, і хрысьціцца хрышчэньнем, якім Я хрышчуся?</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ ìm: <J>nâ vedaece, čago prosìce; cì možace pìc′ čaru, âkuû Â p'û, ì hrys′cìcca hryščèn′nem, âkìm Â hryščusâ?</J> </i>


text:
Яны адказвалі: можам. А Ісус сказаў ім: <J>чару, якую Я п'ю, будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца;</J> </p><i> Âny adkazvalì: možam. A Ìsus skazaǔ ìm: <J>čaru, âkuû Â p'û, budzece pìc′, ì hryščèn′nem, âkìm Â hryščusâ, budzece hrys′cìcca;</J> </i>


text:
<J>а даць сесьці ў Мяне праваруч і леваруч - не ад Мяне залежыць, а каму ўгатавана.</J> </p><i> <J>a dac′ ses′cì ǔ Mâne pravaruč ì levaruč - ne ad Mâne zaležyc′, a kamu ǔgatavana.</J> </i>


text:
І пачуўшы, дзесяцёра пачалі абурацца Якавам і Янам. </p><i> Ì pačuǔšy, dzesâcëra pačalì aburacca Âkavam ì Ânam. </i>


text:
А Ісус, паклікаўшы іх, сказаў ім: <J>вы ведаеце, што тыя, хто лічацца князямі народаў, пануюць над імі, і вяльможы іхнія ўладараць над імі;</J> </p><i> A Ìsus, paklìkaǔšy ìh, skazaǔ ìm: <J>vy vedaece, što tyâ, hto lìčacca knâzâmì narodaǔ, panuûc′ nad ìmì, ì vâl′možy ìhnìâ ǔladarac′ nad ìmì;</J> </i>


text:
<J>але ня так хай будзе паміж вамі: а хто хоча быць большым між вамі, хай будзе вам слугою;</J> </p><i> <J>ale nâ tak haj budze pamìž vamì: a hto hoča byc′ bol′šym mìž vamì, haj budze vam slugoû;</J> </i>


text:
<J>і хто хоча між вамі быць першым, хай будзе ўсім рабом;</J> </p><i> <J>ì hto hoča mìž vamì byc′ peršym, haj budze ǔsìm rabom;</J> </i>


text:
<J>бо і Сын Чалавечы не на тое прыйшоў, каб Яму служылі, а каб паслужыць і аддаць душу Сваю як выкуп за многіх.</J> </p><i> <J>bo ì Syn Čalavečy ne na toe pryjšoǔ, kab Âmu služylì, a kab paslužyc′ ì addac′ dušu Svaû âk vykup za mnogìh.</J> </i>


text:
<pb/>Прыходзяць у Ерыхон. І калі выходзіў Ён зь Ерыхона з вучнямі Сваімі і мноствам людзей, Варцімей, сын Цімееў, сьляпы сядзеў пры дарозе, жабруючы. </p><i> Pryhodzâc′ u Eryhon. Ì kalì vyhodzìǔ Ën z′ Eryhona z vučnâmì Svaìmì ì mnostvam lûdzej, Varcìmej, syn Cìmeeǔ, s′lâpy sâdzeǔ pry daroze, žabruûčy. </i>


text:
Пачуўшы, што гэта Ісус Назарэй, ён пачаў крычаць і казаць: Ісусе, Сыне Давідаў! памілуй мяне. </p><i> Pačuǔšy, što gèta Ìsus Nazarèj, ën pačaǔ kryčac′ ì kazac′: Ìsuse, Syne Davìdaǔ! pamìluj mâne. </i>


text:
Многія змушалі яго замоўкнуць; але ён яшчэ мацней крычаў: Сыне Давіваў! памілуй мяне. </p><i> Mnogìâ zmušalì âgo zamoǔknuc′; ale ën âščè macnej kryčaǔ: Syne Davìvaǔ! pamìluj mâne. </i>


text:
Ісус спыніўся і загадаў паклікаць яго. Клічуць сьляпога і кажуць яму: ня бойся, уставай, кліча цябе. </p><i> Ìsus spynìǔsâ ì zagadaǔ paklìkac′ âgo. Klìčuc′ s′lâpoga ì kažuc′ âmu: nâ bojsâ, ustavaj, klìča câbe. </i>


text:
Ён скінуў зь сябе верхнюю вопратку, устаў і прыйшоў да Ісуса. </p><i> Ën skìnuǔ z′ sâbe verhnûû vopratku, ustaǔ ì pryjšoǔ da Ìsusa. </i>


text:
Адказваючы яму, Ісус спытаўся: <J>чаго ты хочаш ад Мяне?</J> Сьляпы сказаў Яму: Настаўнік! каб зноў бачыць. </p><i> Adkazvaûčy âmu, Ìsus spytaǔsâ: <J>čago ty hočaš ad Mâne?</J> S′lâpy skazaǔ Âmu: Nastaǔnìk! kab znoǔ bačyc′. </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>ідзі, вера твая ўратавала цябе.</J> І той адразу пачаў бачыць і пайшоў за Ісусам па дарозе. </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>ìdzì, vera tvaâ ǔratavala câbe.</J> Ì toj adrazu pačaǔ bačyc′ ì pajšoǔ za Ìsusam pa daroze. </i>


text:
<pb/>Калі наблізіліся да Ерусаліма, да Віфагіі і Віфаніі, да гары Аліўнай, Ісус пасылае двух вучняў Сваіх </p><i> Kalì nablìzìlìsâ da Erusalìma, da Vìfagìì ì Vìfanìì, da gary Alìǔnaj, Ìsus pasylae dvuh vučnâǔ Svaìh </i>


text:
і кажа ім: <J>ідзеце ў селішча, што проста перад вамі; уваходзячы ў яго, адразу знойдзеце маладога асла, на якога ніхто зь людзей не садзіўся; адвяжэце яго, прывядзеце;</J> </p><i> ì kaža ìm: <J>ìdzece ǔ selìšča, što prosta perad vamì; uvahodzâčy ǔ âgo, adrazu znojdzece maladoga asla, na âkoga nìhto z′ lûdzej ne sadzìǔsâ; advâžèce âgo, pryvâdzece;</J> </i>


text:
<J>і калі вам хто скажа: "Што гэта вы робіце?", адказвайце, што ён патрэбен Госпаду; і адразу пашле яго сюды.</J> </p><i> <J>ì kalì vam hto skaža: "Što gèta vy robìce?", adkazvajce, što ën patrèben Gospadu; ì adrazu pašle âgo sûdy.</J> </i>


text:
Яны пайшлі, і знайшлі маладога асла, прывязанага каля варот пры дарозе, і адвязалі яго. </p><i> Âny pajšlì, ì znajšlì maladoga asla, pryvâzanaga kalâ varot pry daroze, ì advâzalì âgo. </i>


text:
І некаторыя, што стаялі там, казалі ім: што робіце? навошта адвязваеце асьляня? </p><i> Ì nekatoryâ, što staâlì tam, kazalì ìm: što robìce? navošta advâzvaece as′lânâ? </i>


text:
Яны адказвалі ім, як наказаў Ісус; і тыя адпусьцілі іх. </p><i> Âny adkazvalì ìm, âk nakazaǔ Ìsus; ì tyâ adpus′cìlì ìh. </i>


text:
І прывялі да Ісуса асьляня, і ўсклалі на яго адзеньне сваё; Ісус сеў на яго. </p><i> Ì pryvâlì da Ìsusa as′lânâ, ì ǔsklalì na âgo adzen′ne svaë; Ìsus seǔ na âgo. </i>


text:
А многія пасьцілалі адзеньне сваё на дарозе, а іншыя рэзалі вецьце з дрэваў і пасьцілалі на дарозе. </p><i> A mnogìâ pas′cìlalì adzen′ne svaë na daroze, a ìnšyâ rèzalì vec′ce z drèvaǔ ì pas′cìlalì na daroze. </i>


text:
І тыя, што ішлі паперадзе і сьледам, усклікалі: <t>асанна! дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Гасподняе!</t> </p><i> Ì tyâ, što ìšlì paperadze ì s′ledam, usklìkalì: <t>asanna! dabraslavëny Toj, Hto ìdze ǔ ìmâ Gaspodnâe!</t> </i>


text:
<t>дабраславёнае царства айца нашага Давіда, што ідзе ў імя Гасподняе! асанна ў вышынях!</t> </p><i> <t>dabraslavënae carstva ajca našaga Davìda, što ìdze ǔ ìmâ Gaspodnâe! asanna ǔ vyšynâh!</t> </i>


text:
<pb/>І ўвайшоў Ісус у Ерусалім і ў храм; і агледзеўшы ўсё, як што час ужо быў позьні, выйшаў у Віфанію з дванаццацьцю. </p><i> Ì ǔvajšoǔ Ìsus u Erusalìm ì ǔ hram; ì agledzeǔšy ǔsë, âk što čas užo byǔ poz′nì, vyjšaǔ u Vìfanìû z dvanaccac′cû. </i>


text:
<pb/>На другі дзень, калі яны выйшлі зь Віфаніі, Ён схацеў есьці; </p><i> Na drugì dzen′, kalì âny vyjšlì z′ Vìfanìì, Ën shaceǔ es′cì; </i>


text:
<pb/>і, угледзеўшы здалёку смакоўніцу, пакрытую лісьцем, пайшоў, ці ня знойдзе чаго на ёй; але, падышоўшы да яе, нічога не знайшоў, апрача лісьця, бо яшчэ ня час быў зьбіраць смоквы. </p><i> ì, ugledzeǔšy zdalëku smakoǔnìcu, pakrytuû lìs′cem, pajšoǔ, cì nâ znojdze čago na ëj; ale, padyšoǔšy da âe, nìčoga ne znajšoǔ, aprača lìs′câ, bo âščè nâ čas byǔ z′bìrac′ smokvy. </i>


text:
І сказаў ёй Ісус: <J>ад сёньня хай ніхто зь цябе ня есьць плоду вавек.</J> І чулі гэта вучні Ягоныя. </p><i> Ì skazaǔ ëj Ìsus: <J>ad sën′nâ haj nìhto z′ câbe nâ es′c′ plodu vavek.</J> Ì čulì gèta vučnì Âgonyâ. </i>


text:
<pb/>Прыйшлі ў Ерусалім. Ісус, увайшоўшы ў храм, пачаў выганяць прадаўцоў і пакупцоў у храме; і сталы мяняйлаў і ўслоны прадаўцоў галубоў абярнуў; </p><i> Pryjšlì ǔ Erusalìm. Ìsus, uvajšoǔšy ǔ hram, pačaǔ vyganâc′ pradaǔcoǔ ì pakupcoǔ u hrame; ì staly mânâjlaǔ ì ǔslony pradaǔcoǔ galuboǔ abârnuǔ; </i>


text:
і не дазваляў, каб хто пранёс праз храм якую-небудзь рэч. </p><i> ì ne dazvalâǔ, kab hto pranës praz hram âkuû-nebudz′ rèč. </i>


text:
І вучыў іх, кажучы: <J>ці ж не напісана: <t>ёдом Мой домам малітвы назавецца для ўсіх народаўё? - а вы зрабілі зь яго логва разбойнікаў.</J></t> </p><i> Ì vučyǔ ìh, kažučy: <J>cì ž ne napìsana: <t>ëdom Moj domam malìtvy nazavecca dlâ ǔsìh narodaǔë? - a vy zrabìlì z′ âgo logva razbojnìkaǔ.</J></t> </i>


text:
<pb/>Пачулі гэта кніжнікі і першасьвятары і шукалі, як бы загубіць Яго; бо баяліся Яго, таму што ўвесь люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага. </p><i> Pačulì gèta knìžnìkì ì peršas′vâtary ì šukalì, âk by zagubìc′ Âgo; bo baâlìsâ Âgo, tamu što ǔves′ lûd z′dzìǔlâǔsâ z vučèn′nâ Âgonaga. </i>


text:
<pb/>Раніцай, праходзячы міма, убачылі, што смакоўніца засохла да кораня. </p><i> Ranìcaj, prahodzâčy mìma, ubačylì, što smakoǔnìca zasohla da koranâ. </i>


text:
І, прыгадаўшы, Пётр кажа Яму: Равьві! паглядзі, смакоўніца, якую Ты пракляў, усохла. </p><i> Ì, prygadaǔšy, Pëtr kaža Âmu: Rav′vì! paglâdzì, smakoǔnìca, âkuû Ty praklâǔ, usohla. </i>


text:
<J>майце веру Божую. Бо праўду кажу вам: калі хто скажа гары гэтай: ёпадыміся і кінься ў мораё, і не засумняваецца ў сэрцы сваім, а паверыць, што збудзецца паводле словаў ягоных, - будзе яму, што ні скажа.</J> </p><i> <J>majce veru Božuû. Bo praǔdu kažu vam: kalì hto skaža gary gètaj: ëpadymìsâ ì kìn′sâ ǔ moraë, ì ne zasumnâvaecca ǔ sèrcy svaìm, a paveryc′, što zbudzecca pavodle slovaǔ âgonyh, - budze âmu, što nì skaža.</J> </i>


text:
<J>Таму кажу вам: усё, чаго ні будзеце прасіць у малітве, верце, што атрымаеце, - і будзе вам.</J> </p><i> <J>Tamu kažu vam: usë, čago nì budzece prasìc′ u malìtve, verce, što atrymaece, - ì budze vam.</J> </i>


text:
<J>І калі стаіце на малітве, даруйце, калі што маеце на каго, каб і Айцец ваш нябесны дараваў вам грахі вашыя;</J> </p><i> <J>Ì kalì staìce na malìtve, darujce, kalì što maece na kago, kab ì Ajcec vaš nâbesny daravaǔ vam grahì vašyâ;</J> </i>


text:
калі ж не даруеце, дык і Айцец ваш нябесны не даруе вам грахоў вашых. </p><i> kalì ž ne daruece, dyk ì Ajcec vaš nâbesny ne darue vam grahoǔ vašyh. </i>


text:
<pb/>Прыйшлі зноў у Ерусалім. І калі Ён хадзіў у храме, падышлі да Яго першасьвятары і старэйшыны </p><i> Pryjšlì znoǔ u Erusalìm. Ì kalì Ën hadzìǔ u hrame, padyšlì da Âgo peršas′vâtary ì starèjšyny </i>


text:
і казалі Яму: якою ўладаю Ты гэта робіш? і хто Табе даў уладу рабіць гэта? </p><i> ì kazalì Âmu: âkoû ǔladaû Ty gèta robìš? ì hto Tabe daǔ uladu rabìc′ gèta? </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>папытаюся і Я ў вас адно, адказвайце Мне, тады і Я скажу вам, якою ўладаю гэта раблю:</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>papytaûsâ ì Â ǔ vas adno, adkazvajce Mne, tady ì Â skažu vam, âkoû ǔladaû gèta rablû:</J> </i>


text:
<J>хрышчэньне Янава зь нябёсаў было, ці ад людзей? адказвайце Мне.</J> </p><i> <J>hryščèn′ne Ânava z′ nâbësaǔ bylo, cì ad lûdzej? adkazvajce Mne.</J> </i>


text:
Яны ж разважалі паміж сабою: калі скажам "зь нябёсаў" - дык Ён скажа: "чаму ж вы не паверылі яму?" </p><i> Âny ž razvažalì pamìž saboû: kalì skažam "z′ nâbësaǔ" - dyk Ën skaža: "čamu ž vy ne paverylì âmu?" </i>


text:
<pb/>а сказаць: "ад людзей", - баяліся народу; бо ўсе лічылі, што Ян сапраўды быў прарок. </p><i> a skazac′: "ad lûdzej", - baâlìsâ narodu; bo ǔse lìčylì, što Ân sapraǔdy byǔ prarok. </i>


text:
І сказалі ў адказ Ісусу: ня ведаем. Тады Ісус сказаў ім у адказ: <J>і Я не скажу вам, якою ўладаю гэта раблю.</J> </p><i> Ì skazalì ǔ adkaz Ìsusu: nâ vedaem. Tady Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>ì Â ne skažu vam, âkoû ǔladaû gèta rablû.</J> </i>


text:
<pb/>І пачаў гаварыць ім прытчамі: <J>нейкі чалавек насадзіў вінаграднік, і абгарадзіў мурам, і выкапаў чавільню, і збудаваў вежу, і, аддаўшы яго вінаградарам, адлучыўся.</J> </p><i> Ì pačaǔ gavaryc′ ìm prytčamì: <J>nejkì čalavek nasadzìǔ vìnagradnìk, ì abgaradzìǔ muram, ì vykapaǔ čavìl′nû, ì zbudavaǔ vežu, ì, addaǔšy âgo vìnagradaram, adlučyǔsâ.</J> </i>


text:
<J>І паслаў у свой час да вінаградараў слугу - узяць у вінаградараў пладоў зь вінаградніка;</J> </p><i> <J>Ì paslaǔ u svoj čas da vìnagradaraǔ slugu - uzâc′ u vìnagradaraǔ pladoǔ z′ vìnagradnìka;</J> </i>


text:
<J>а яны, схапіўшы яго, білі і прагналі ні з чым.</J> </p><i> <J>a âny, shapìǔšy âgo, bìlì ì pragnalì nì z čym.</J> </i>


text:
<pb/><J>Зноў паслаў да іх другога слугу; і таму камянямі разьбілі галаву і адпусьцілі яго з ганьбаю.</J> </p><i> <J>Znoǔ paslaǔ da ìh drugoga slugu; ì tamu kamânâmì raz′bìlì galavu ì adpus′cìlì âgo z gan′baû.</J> </i>


text:
<J>І зноў іншага паслаў: і таго забілі; і многіх іншых то білі, то забівалі.</J> </p><i> <J>Ì znoǔ ìnšaga paslaǔ: ì tago zabìlì; ì mnogìh ìnšyh to bìlì, to zabìvalì.</J> </i>


text:
<J>І маючы яшчэ аднаго сына, любаснага яму, напасьледак паслаў і яго да іх, кажучы: пасаромеюцца сына майго.</J> </p><i> <J>Ì maûčy âščè adnago syna, lûbasnaga âmu, napas′ledak paslaǔ ì âgo da ìh, kažučy: pasaromeûcca syna majgo.</J> </i>


text:
<J>Але вінаградары сказалі адзін аднаму: гэта спадкаемец; хадзем, заб'ем яго, і спадчына будзе нашая.</J> </p><i> <J>Ale vìnagradary skazalì adzìn adnamu: gèta spadkaemec; hadzem, zab'em âgo, ì spadčyna budze našaâ.</J> </i>


text:
<J>І схапіўшы яго, забілі і выкінулі прэч зь вінаградніка.</J> </p><i> <J>Ì shapìǔšy âgo, zabìlì ì vykìnulì prèč z′ vìnagradnìka.</J> </i>


text:
<J>Што ж зробіць гаспадар вінаградніка? Прыйдзе і пакарае сьмерцю вінаградараў, і аддасьць вінаграднік іншым.</J> </p><i> <J>Što ž zrobìc′ gaspadar vìnagradnìka? Pryjdze ì pakarae s′mercû vìnagradaraǔ, ì addas′c′ vìnagradnìk ìnšym.</J> </i>


text:
<J>Няўжо вы ня чыталі гэтага ў Пісаньні: <t>"камень, які адкінулі будаўнікі, той самы зрабіўся каменем кутнім:</J></t> </p><i> <J>Nâǔžo vy nâ čytalì gètaga ǔ Pìsan′nì: <t>"kamen′, âkì adkìnulì budaǔnìkì, toj samy zrabìǔsâ kamenem kutnìm:</J></t> </i>


text:
<t><J>гэта - ад Госпада, і ёсьць дзіўна ў вачах нашых"?</J></t> </p><i> <t><J>gèta - ad Gospada, ì ës′c′ dzìǔna ǔ vačah našyh"?</J></t> </i>


text:
<pb/>І памыкаліся схапіць Яго, але збаяліся люду; бо зразумелі, што пра іх сказаў прытчу; і пакінуўшы Яго, адышлі. </p><i> Ì pamykalìsâ shapìc′ Âgo, ale zbaâlìsâ lûdu; bo zrazumelì, što pra ìh skazaǔ prytču; ì pakìnuǔšy Âgo, adyšlì. </i>


text:
<pb/>І пасылаюць да Яго некаторых фарысэяў і ірадыян, каб падлавіць Яго на слове. </p><i> Ì pasylaûc′ da Âgo nekatoryh farysèâǔ ì ìradyân, kab padlavìc′ Âgo na slove. </i>


text:
А яны, прыйшоўшы, кажуць Яму: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш ні на якія абліччы, а шчыра шляху Божаму вучыш; ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не? ці даваць нам, ці не даваць? </p><i> A âny, pryjšoǔšy, kažuc′ Âmu: Nastaǔnìk! my vedaem, što Ty spravâdlìvy ì ne staraešsâ dagadzìc′ kamu-nebudz′, bo ne glâdzìš nì na âkìâ ablìččy, a ščyra šlâhu Božamu vučyš; cì dazvalâecca davac′ padatak kesaru, cì ne? cì davac′ nam, cì ne davac′? </i>


text:
Але Ён, ведаючы іхнюю крывадушнасьць, сказаў ім: <J>што спакушаеце Мяне? прынясеце Мне дынар, каб Мне бачыць яго.</J> </p><i> Ale Ën, vedaûčy ìhnûû kryvadušnas′c′, skazaǔ ìm: <J>što spakušaece Mâne? prynâsece Mne dynar, kab Mne bačyc′ âgo.</J> </i>


text:
Яны прынесьлі. Тады кажа ім: <J>чыя гэта выява і надпіс?</J> яны сказалі Яму: кесаравыя. </p><i> Âny prynes′lì. Tady kaža ìm: <J>čyâ gèta vyâva ì nadpìs?</J> âny skazalì Âmu: kesaravyâ. </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>аддавайце кесаравае кесару, а Божае Богу.</J> І зьдзіўляліся зь Яго. </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>addavajce kesaravae kesaru, a Božae Bogu.</J> Ì z′dzìǔlâlìsâ z′ Âgo. </i>


text:
<pb/>Потым прыйшлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго, кажучы: </p><i> Potym pryjšlì da Âgo sadukeì, âkìâ kažuc′, što nâma ǔvaskrèsen′nâ, ì spytalìsâ ǔ Âgo, kažučy: </i>


text:
Настаўнік! Майсей напісаў нам: "калі ў каго памрэ брат і пакіне жонку, а дзяцей не пакіне, дык брат ягоны хай возьме жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму". </p><i> Nastaǔnìk! Majsej napìsaǔ nam: "kalì ǔ kago pamrè brat ì pakìne žonku, a dzâcej ne pakìne, dyk brat âgony haj voz′me žonku âgonuû ì adrodzìc′ semâ bratu svajmu". </i>


text:
Было сем братоў: першы ўзяў жонку, і паміраючы, не пакінуў дзяцей; </p><i> Bylo sem bratoǔ: peršy ǔzâǔ žonku, ì pamìraûčy, ne pakìnuǔ dzâcej; </i>


text:
узяў яе другі, і памёр, і ён не пакінуў дзяцей; гэтак сама і трэйці. </p><i> uzâǔ âe drugì, ì pamër, ì ën ne pakìnuǔ dzâcej; gètak sama ì trèjcì. </i>


text:
Бралі яе за сябе сямёра, і не пакінулі дзяцей. Пасьля ўсіх памерла і жонка. </p><i> Bralì âe za sâbe sâmëra, ì ne pakìnulì dzâcej. Pas′lâ ǔsìh pamerla ì žonka. </i>


text:
Дык вось ва ўваскрэсеньні, калі ўваскрэснуць, каму зь іх будзе яна за жонку? бо сямёра яе мелі за жонку. </p><i> Dyk vos′ va ǔvaskrèsen′nì, kalì ǔvaskrèsnuc′, kamu z′ ìh budze âna za žonku? bo sâmëra âe melì za žonku. </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>ці не праз гэта ўпадаеце вы ў памылку, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай?</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>cì ne praz gèta ǔpadaece vy ǔ pamylku, nâ vedaûčy Pìsan′nâǔ, nì sìly Božaj?</J> </i>


text:
<J>бо, калі зь мёртвых уваскрэснуць, ня будуць ні жаніцца, ні замуж выходзіць, а будуць, як анёлы на нябёсах.</J> </p><i> <J>bo, kalì z′ mërtvyh uvaskrèsnuc′, nâ buduc′ nì žanìcca, nì zamuž vyhodzìc′, a buduc′, âk anëly na nâbësah.</J> </i>


text:
<J>А пра мёртвых, што яны ўваскрэснуць, хіба ня чыталі вы ў кнізе Майсеевай, калі Бог пры купіне сказаў яму: "Я Бог Абрагама і Бог Ісаака, і Бог Якава"?</J> </p><i> <J>A pra mërtvyh, što âny ǔvaskrèsnuc′, hìba nâ čytalì vy ǔ knìze Majseevaj, kalì Bog pry kupìne skazaǔ âmu: "Â Bog Abragama ì Bog Ìsaaka, ì Bog Âkava"?</J> </i>


text:
<J>Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а Бог жывых. Дык вось вы дужа памыляецеся.</J> </p><i> <J>Bog nâ ës′c′ Bog mërtvyh, a Bog žyvyh. Dyk vos′ vy duža pamylâecesâ.</J> </i>


text:
<pb/>Адзін кніжнік, чуючы іхнія спрэчкі і бачачы, што Ісус хораша ім адказваў, падышоў і спытаўся ў Яго: якая першая з усіх запаведзяў? </p><i> Adzìn knìžnìk, čuûčy ìhnìâ sprèčkì ì bačačy, što Ìsus horaša ìm adkazvaǔ, padyšoǔ ì spytaǔsâ ǔ Âgo: âkaâ peršaâ z usìh zapavedzâǔ? </i>


text:
Ісус адказваў яму: <J>першая з усіх запаведзяў: "слухай, Ізраіль! Гасподзь Бог наш ёсьць Гасподзь адзіны;</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ âmu: <J>peršaâ z usìh zapavedzâǔ: "sluhaj, Ìzraìl′! Gaspodz′ Bog naš ës′c′ Gaspodz′ adzìny;</J> </i>


text:
<J>і палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім, і ўсёю моцаю тваёю": вось, першая запаведзь!</J> </p><i> <J>ì palûbì Gospada Boga tvajgo ǔsìm sèrcam tvaìm, ì ǔsëû dušoû tvaëû, ì ǔsìm razumen′nem tvaìm, ì ǔsëû mocaû tvaëû": vos′, peršaâ zapavedz′!</J> </i>


text:
<J>Другая падобная да яе: "палюбі блізкага твайго, як самога сябе"; іншае запаведзі большае за гэтыя няма.</J> </p><i> <J>Drugaâ padobnaâ da âe: "palûbì blìzkaga tvajgo, âk samoga sâbe"; ìnšae zapavedzì bol′šae za gètyâ nâma.</J> </i>


text:
Кніжнік сказаў Яму: Настаўнік! добра, праўду сказаў Ты, што адзін ёсьць Бог і няма іншага, апрача Яго; </p><i> Knìžnìk skazaǔ Âmu: Nastaǔnìk! dobra, praǔdu skazaǔ Ty, što adzìn ës′c′ Bog ì nâma ìnšaga, aprača Âgo; </i>


text:
і любіць Яго ўсім сэрцам, і ўсім розумам, і ўсёю душою, і ўсёю моцаю, і любіць блізкага, як самога сябе, ёсьць больш за ўсе ўсеспаленьні і ахвяры. </p><i> ì lûbìc′ Âgo ǔsìm sèrcam, ì ǔsìm rozumam, ì ǔsëû dušoû, ì ǔsëû mocaû, ì lûbìc′ blìzkaga, âk samoga sâbe, ës′c′ bol′š za ǔse ǔsespalen′nì ì ahvâry. </i>


text:
Ісус, бачачы, што ён разумна адказваў, сказаў яму: <J>недалёка ты ад Царства Божага.</J> Пасьля таго ніхто ўжо не адважваўся пытацца ў Яго. </p><i> Ìsus, bačačy, što ën razumna adkazvaǔ, skazaǔ âmu: <J>nedalëka ty ad Carstva Božaga.</J> Pas′lâ tago nìhto ǔžo ne advažvaǔsâ pytacca ǔ Âgo. </i>


text:
<pb/>Вучачы далей у храме, Ісус казаў: <J>як кажуць кніжнікі, што Хрыстос ёсьць сын Давідаў?</J> </p><i> Vučačy dalej u hrame, Ìsus kazaǔ: <J>âk kažuc′ knìžnìkì, što Hrystos ës′c′ syn Davìdaǔ?</J> </i>


text:
<J>Бо сам Давід сказаў у Духу Сьвятым: <t>"сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх".</t></J> </p><i> <J>Bo sam Davìd skazaǔ u Duhu S′vâtym: <t>"skazaǔ Gaspodz′ Gospadu majmu: sâdzì pravaruč Mâne, pakul′ pakladu voragaǔ Tvaìh u padnožža nog Tvaìh".</t></J> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось сам Давід называе Яго Госпадам: як жа Ён сын Яму?</J> І безьліч люду Яго слухалі з асалодаю. </p><i> <J>Dyk vos′ sam Davìd nazyvae Âgo Gospadam: âk ža Ën syn Âmu?</J> Ì bez′lìč lûdu Âgo sluhalì z asalodaû. </i>


text:
<pb/>І казаў ім у вучэньні Сваім: <J>асьцерагайцеся кніжнікаў, якія любяць хадзіць у доўгім адзеньні і вітаньні на сходах народных,</J> </p><i> Ì kazaǔ ìm u vučèn′nì Svaìm: <J>as′ceragajcesâ knìžnìkaǔ, âkìâ lûbâc′ hadzìc′ u doǔgìm adzen′nì ì vìtan′nì na shodah narodnyh,</J> </i>


text:
<pb/><J>сядзець наперадзе ў сынагогах і ўзьляжаць на першым месцы на гасьцінах;</J> </p><i> <J>sâdzec′ naperadze ǔ synagogah ì ǔz′lâžac′ na peršym mescy na gas′cìnah;</J> </i>


text:
<J>гэтыя, што пажыраюць дамы ўдовіныя і напаказ доўга моляцца, прымуць найцяжэйшую асуду.</J> </p><i> <J>gètyâ, što pažyraûc′ damy ǔdovìnyâ ì napakaz doǔga molâcca, prymuc′ najcâžèjšuû asudu.</J> </i>


text:
<pb/>І сеў Ісус насупроць скарбонкі, і глядзеў, як люд кладзе грошы ў скарбонку. Многія багатыя клалі памногу. </p><i> Ì seǔ Ìsus nasuproc′ skarbonkì, ì glâdzeǔ, âk lûd kladze grošy ǔ skarbonku. Mnogìâ bagatyâ klalì pamnogu. </i>


text:
А прыйшоўшы, адна бедная ўдава паклала дзьве лепты, што складае кадрант. </p><i> A pryjšoǔšy, adna bednaâ ǔdava paklala dz′ve lepty, što skladae kadrant. </i>


text:
Паклікаўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: <J>праўду кажу вам, што гэтая бедная ўдава паклала болей за ўсіх, што клалі ў скарбонку;</J> </p><i> Paklìkaǔšy vučnâǔ Svaìh, skazaǔ ìm: <J>praǔdu kažu vam, što gètaâ bednaâ ǔdava paklala bolej za ǔsìh, što klalì ǔ skarbonku;</J> </i>


text:
<J>бо ўсе клалі ад лішку свайго, а яна ад нястачы сваёй паклала ўсё, што мела, увесь пражытак свой.</J> </p><i> <J>bo ǔse klalì ad lìšku svajgo, a âna ad nâstačy svaëj paklala ǔsë, što mela, uves′ pražytak svoj.</J> </i>


text:
<pb/>І калі выходзіў Ён з храма, кажа Яму адзін вучань Ягоны: Настаўнік! паглядзі, якія камяні і якія будынкі! </p><i> Ì kalì vyhodzìǔ Ën z hrama, kaža Âmu adzìn vučan′ Âgony: Nastaǔnìk! paglâdzì, âkìâ kamânì ì âkìâ budynkì! </i>


text:
Ісус сказаў яму ў адказ: <J>бачыш гэтыя вялікія будынкі? усё гэта будзе разбурана, так што не застанецца тут каменя на камені.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>bačyš gètyâ vâlìkìâ budynkì? usë gèta budze razburana, tak što ne zastanecca tut kamenâ na kamenì.</J> </i>


text:
<pb/>І калі Ён сядзеў на гары Аліўнай насупраць храма, пыталіся ў Яго асобна Пётр і Якаў, і Ян і Андрэй: </p><i> Ì kalì Ën sâdzeǔ na gary Alìǔnaj nasuprac′ hrama, pytalìsâ ǔ Âgo asobna Pëtr ì Âkaǔ, ì Ân ì Andrèj: </i>


text:
скажы нам, калі гэта будзе, і якая прыкмета, калі ўсё гэта павінна стацца? </p><i> skažy nam, kalì gèta budze, ì âkaâ prykmeta, kalì ǔsë gèta pavìnna stacca? </i>


text:
Адказваючы ім, Ісус пачаў гаварыць: <J>глядзеце, каб хто вас ня ўвёў у зман;</J> </p><i> Adkazvaûčy ìm, Ìsus pačaǔ gavaryc′: <J>glâdzece, kab hto vas nâ ǔvëǔ u zman;</J> </i>


text:
<J>бо многія прыйдуць пад імем Маім, і будуць казаць, што гэта Я, і многіх увядуць у зман.</J> </p><i> <J>bo mnogìâ pryjduc′ pad ìmem Maìm, ì buduc′ kazac′, što gèta Â, ì mnogìh uvâduc′ u zman.</J> </i>


text:
<J>А як пачуеце пра войны і пра ваенныя чуткі, не жахайцеся: бо павінна тое быць: але гэта яшчэ не канец.</J> </p><i> <J>A âk pačuece pra vojny ì pra vaennyâ čutkì, ne žahajcesâ: bo pavìnna toe byc′: ale gèta âščè ne kanec.</J> </i>


text:
<J>Бо паўстане народ на народ, і царства на царства; і будуць землятрусы па месцах, і будуць галады і смуты. Гэта пачатак хвароб.</J> </p><i> <J>Bo paǔstane narod na narod, ì carstva na carstva; ì buduc′ zemlâtrusy pa mescah, ì buduc′ galady ì smuty. Gèta pačatak hvarob.</J> </i>


text:
<J>Але вы зважайце на сябе: бо вас будуць выдаваць у судзілішчы, і біць у сынагогах, і перад валадарамі і царамі паставяць вас за Мяне, на сьведчаньне перад імі.</J> </p><i> <J>Ale vy zvažajce na sâbe: bo vas buduc′ vydavac′ u sudzìlìščy, ì bìc′ u synagogah, ì perad valadaramì ì caramì pastavâc′ vas za Mâne, na s′vedčan′ne perad ìmì.</J> </i>


text:
<J>І ўсім народам наперад павінна быць абвешчана Дабравесьце.</J> </p><i> <J>Ì ǔsìm narodam naperad pavìnna byc′ abveščana Dabraves′ce.</J> </i>


text:
<J>Калі ж павядуць выдаваць вас, ня турбуйцеся загадзя, што вам сказаць, і не абдумвайце; а што дадзена будзе вам у тую часіну, тое і кажэце, бо ня вы будзеце гаварыць, а Дух Сьвяты.</J> </p><i> <J>Kalì ž pavâduc′ vydavac′ vas, nâ turbujcesâ zagadzâ, što vam skazac′, ì ne abdumvajce; a što dadzena budze vam u tuû časìnu, toe ì kažèce, bo nâ vy budzece gavaryc′, a Duh S′vâty.</J> </i>


text:
<J>І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька дзяцей; і паўстануць дзеці на бацькоў і заб'юць іх.</J> </p><i> <J>Ì vydas′c′ brat brata na s′merc′, ì bac′ka dzâcej; ì paǔstanuc′ dzecì na bac′koǔ ì zab'ûc′ ìh.</J> </i>


text:
<J>І будзеце зьненавіджаныя ўсімі за імя Маё; а хто перацерпіць да канца, уратуецца.</J> </p><i> <J>Ì budzece z′nenavìdžanyâ ǔsìmì za ìmâ Maë; a hto peracerpìc′ da kanca, uratuecca.</J> </i>


text:
<pb/><J>А калі ўгледзіце брыдоту спусташэньня, пра якую сказана праз прарока Данііла, якая паўстане, дзе ня трэба, - хто чытае, хай разумее, - тады хто будзе ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;</J> </p><i> <J>A kalì ǔgledzìce brydotu spustašèn′nâ, pra âkuû skazana praz praroka Danììla, âkaâ paǔstane, dze nâ trèba, - hto čytae, haj razumee, - tady hto budze ǔ Ûdèì, haj ucâkaûc′ u gory;</J> </i>


text:
<J>а хто на даху, той ня сыходзь у дом і не ўваходзь узяць што-небудзь з дому свайго;</J> </p><i> <J>a hto na dahu, toj nâ syhodz′ u dom ì ne ǔvahodz′ uzâc′ što-nebudz′ z domu svajgo;</J> </i>


text:
<J>і хто ў полі, не вяртайся назад узяць вопратку сваю.</J> </p><i> <J>ì hto ǔ polì, ne vârtajsâ nazad uzâc′ vopratku svaû.</J> </i>


text:
<J>Гора цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні.</J> </p><i> <J>Gora câžarnym ì tym, što kormâc′ grudz′mì ǔ tyâ dnì.</J> </i>


text:
<J>Малецеся, каб ня сталіся ўцёкі вашыя зімою.</J> </p><i> <J>Malecesâ, kab nâ stalìsâ ǔcëkì vašyâ zìmoû.</J> </i>


text:
<J>Бо ў тыя дні будзе такі смутак, якога ня было ад пачатку стварэньня, якое ўчыніў Бог, нават да сёньня, і ня будзе.</J> </p><i> <J>Bo ǔ tyâ dnì budze takì smutak, âkoga nâ bylo ad pačatku stvarèn′nâ, âkoe ǔčynìǔ Bog, navat da sën′nâ, ì nâ budze.</J> </i>


text:
<J>І калі б Гасподзь не скараціў тых дзён, дык не ўратавалася б ніякая плоць; але дзеля выбраных, якіх Ён выбраў, скароціць тыя дні.</J> </p><i> <J>Ì kalì b Gaspodz′ ne skaracìǔ tyh dzën, dyk ne ǔratavalasâ b nìâkaâ ploc′; ale dzelâ vybranyh, âkìh Ën vybraǔ, skarocìc′ tyâ dnì.</J> </i>


text:
<J>Тады, калі хто вам скажа: "вось, тут Хрыстосё, альбо: ёвунь, там", - ня верце.</J> </p><i> <J>Tady, kalì hto vam skaža: "vos′, tut Hrystosë, al′bo: ëvun′, tam", - nâ verce.</J> </i>


text:
<J>Бо паўстануць ілжэхрысты ды ілжэпрарокі, і дадуць азнакі і цуды, каб увесьці ў зман, калі магчыма, і выбраных.</J> </p><i> <J>Bo paǔstanuc′ ìlžèhrysty dy ìlžèprarokì, ì daduc′ aznakì ì cudy, kab uves′cì ǔ zman, kalì magčyma, ì vybranyh.</J> </i>


text:
<J>А вы зважайце. Вось, Я наперад сказаў вам усё.</J> </p><i> <J>A vy zvažajce. Vos′, Â naperad skazaǔ vam usë.</J> </i>


text:
<pb/><t><J>Але ў тыя дні, пасьля смутку таго сонца памеркне, і месяц ня дасць сьвятла свайго;</J></t> </p><i> <t><J>Ale ǔ tyâ dnì, pas′lâ smutku tago sonca pamerkne, ì mesâc nâ dasc′ s′vâtla svajgo;</J></t> </i>


text:
<t><J>і зоркі спадуць зь неба, і сілы нябесныя пахіснуцца.</J></t> </p><i> <t><J>ì zorkì spaduc′ z′ neba, ì sìly nâbesnyâ pahìsnucca.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Тады ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісьці на аблоках у сіле моцнай і ў славе.</J> </p><i> <J>Tady ǔbačac′ Syna Čalavečaga, Âkì budze ìs′cì na ablokah u sìle mocnaj ì ǔ slave.</J> </i>


text:
<J>І тады Ён пашле анёлаў Сваіх і зьбярэ выбраных Сваіх ад чатырох вятроў, ад краю зямлі і да краю неба.</J> </p><i> <J>Ì tady Ën pašle anëlaǔ Svaìh ì z′bârè vybranyh Svaìh ad čatyroh vâtroǔ, ad kraû zâmlì ì da kraû neba.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ад смакоўніцы вазьмеце падабенства: калі гольле ейнае ўжо мякчэе і пускае лісьце, дык ведайце, што блізка лета;</J> </p><i> <J>Ad smakoǔnìcy vaz′mece padabenstva: kalì gol′le ejnae ǔžo mâkčèe ì puskae lìs′ce, dyk vedajce, što blìzka leta;</J> </i>


text:
<J>так і вы, калі ўбачыце, што збываецца тое, ведайце, што блізка, пры дзьвярах.</J> </p><i> <J>tak ì vy, kalì ǔbačyce, što zbyvaecca toe, vedajce, što blìzka, pry dz′vârah.</J> </i>


text:
<J>Праўду кажу вам: ня міне род гэты, як усё тое будзе.</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: nâ mìne rod gèty, âk usë toe budze.</J> </i>


text:
<J>Неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць.</J> </p><i> <J>Neba ì zâmlâ mìnucca, a slovy Mae nâ mìnuc′.</J> </i>


text:
<pb/><J>А пра дзень той або гадзіну ніхто ня ведае, ні анёлы нябесныя, ні Сын, а толькі Айцец.</J> </p><i> <J>A pra dzen′ toj abo gadzìnu nìhto nâ vedae, nì anëly nâbesnyâ, nì Syn, a tol′kì Ajcec.</J> </i>


text:
<J>Глядзеце, чувайце, малецеся; бо ня ведаеце, калі настане час гэты.</J> </p><i> <J>Glâdzece, čuvajce, malecesâ; bo nâ vedaece, kalì nastane čas gèty.</J> </i>


text:
<J>Падобна на тое, як калі б хто, ідучы ў дарогу і пакідаючы дом свой, даў слугам сваім уладу, і кожнаму сваю працу, і загадаў брамніку чуваць.</J> </p><i> <J>Padobna na toe, âk kalì b hto, ìdučy ǔ darogu ì pakìdaûčy dom svoj, daǔ slugam svaìm uladu, ì kožnamu svaû pracu, ì zagadaǔ bramnìku čuvac′.</J> </i>


text:
<J>Дык чувайце ж; бо ня ведаеце, калі прыйдзе гаспадар дома, увечары, ці апоўначы, ці пры пеўнях, ці нараніцу;</J> </p><i> <J>Dyk čuvajce ž; bo nâ vedaece, kalì pryjdze gaspadar doma, uvečary, cì apoǔnačy, cì pry peǔnâh, cì naranìcu;</J> </i>


text:
<J>каб, прыйшоўшы зьнянацку, не застаў вас у сьне.</J> </p><i> <J>kab, pryjšoǔšy z′nânacku, ne zastaǔ vas u s′ne.</J> </i>


text:
<pb/>Праз два дні мелася быць сьвята Пасхі і праснакоў; і намышлялі першасьвятары і кніжнікі, як бы ўзяць Яго хітрасьцю і забіць; </p><i> Praz dva dnì melasâ byc′ s′vâta Pashì ì prasnakoǔ; ì namyšlâlì peršas′vâtary ì knìžnìkì, âk by ǔzâc′ Âgo hìtras′cû ì zabìc′; </i>


text:
<pb/>І калі быў Ён у Віфаніі, у доме Сымона пракажонага, і ўзьляжаў, - прыйшла жанчына з алавастравай пасудзінай міра з нарду чыстага, каштоўнага, і, разьбіўшы пасудзіну, паліла Яму на галаву. </p><i> Ì kalì byǔ Ën u Vìfanìì, u dome Symona prakažonaga, ì ǔz′lâžaǔ, - pryjšla žančyna z alavastravaj pasudzìnaj mìra z nardu čystaga, kaštoǔnaga, ì, raz′bìǔšy pasudzìnu, palìla Âmu na galavu. </i>


text:
А некаторыя абурыліся і казалі паміж сабою: навошта гэтае марнатраўства міра? </p><i> A nekatoryâ aburylìsâ ì kazalì pamìž saboû: navošta gètae marnatraǔstva mìra? </i>


text:
бо можна было прадаць яго больш, чым за трыста дынараў, і раздаць убогім. І дакаралі яе. </p><i> bo možna bylo pradac′ âgo bol′š, čym za trysta dynaraǔ, ì razdac′ ubogìm. Ì dakaralì âe. </i>


text:
Але Ісус сказаў: <J>пакіньце яе; што яе бянтэжыце? яна добры ўчынак зрабіла дзеля Мяне.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ: <J>pakìn′ce âe; što âe bântèžyce? âna dobry ǔčynak zrabìla dzelâ Mâne.</J> </i>


text:
<J>Бо заўсёды ўбогіх маеце пры сабе, і калі захочаце, можаце ім дабрачыніць; а Мяне не заўсёды маеце.</J> </p><i> <J>Bo zaǔsëdy ǔbogìh maece pry sabe, ì kalì zahočace, možace ìm dabračynìc′; a Mâne ne zaǔsëdy maece.</J> </i>


text:
<J>Яна зрабіла, што магла: загадзя памазала Цела Маё на пахаваньне.</J> </p><i> <J>Âna zrabìla, što magla: zagadzâ pamazala Cela Maë na pahavan′ne.</J> </i>


text:
<J>Праўду кажу вам: дзе ні будзе абвешчана Дабравесьце гэтае ў цэлым сьвеце, сказана будзе ў памяць пра яе, і пра тое, што зрабіла яна.</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: dze nì budze abveščana Dabraves′ce gètae ǔ cèlym s′vece, skazana budze ǔ pamâc′ pra âe, ì pra toe, što zrabìla âna.</J> </i>


text:
<pb/>І пайшоў Юда Іскарыёт, адзін з дванаццацёх, да першасьвятароў, каб выдаць Яго ім. </p><i> Ì pajšoǔ Ûda Ìskaryët, adzìn z dvanaccacëh, da peršas′vâtaroǔ, kab vydac′ Âgo ìm. </i>


text:
А яны, пачуўшы, узрадаваліся і абяцаліся даць яму срэбранікі. І ён намышляў, як бы ў зручны час выдаць Яго. </p><i> A âny, pačuǔšy, uzradavalìsâ ì abâcalìsâ dac′ âmu srèbranìkì. Ì ën namyšlâǔ, âk by ǔ zručny čas vydac′ Âgo. </i>


text:
<pb/>У першы дзень праснакоў, калі калолі пасхальнае ягня, кажуць Яму вучні Ягоныя: дзе хочаш есьці пасху? мы пойдзем і прыгатуем. </p><i> U peršy dzen′ prasnakoǔ, kalì kalolì pashal′nae âgnâ, kažuc′ Âmu vučnì Âgonyâ: dze hočaš es′cì pashu? my pojdzem ì prygatuem. </i>


text:
І пасылае двух вучняў Сваіх і кажа ім: <J>ідзеце ў горад: і сустрэнецца вам чалавек, які нясьціме збанок вады: пойдзеце сьледам за ім,</J> </p><i> Ì pasylae dvuh vučnâǔ Svaìh ì kaža ìm: <J>ìdzece ǔ gorad: ì sustrènecca vam čalavek, âkì nâs′cìme zbanok vady: pojdzece s′ledam za ìm,</J> </i>


text:
<J>і куды ён увойдзе, скажэце гаспадару дома таго: "Настаўнік кажа: дзе пакой, у якім бы Мне есьці пасху з вучнямі Маімі?".</J> </p><i> <J>ì kudy ën uvojdze, skažèce gaspadaru doma tago: "Nastaǔnìk kaža: dze pakoj, u âkìm by Mne es′cì pashu z vučnâmì Maìmì?".</J> </i>


text:
<pb/><J>І ён пакажа вам сьвятліцу вялікую, засланую, гатовую; там прыгатуеце нам.</J> </p><i> <J>Ì ën pakaža vam s′vâtlìcu vâlìkuû, zaslanuû, gatovuû; tam prygatuece nam.</J> </i>


text:
І пайшлі вучні ягоныя, і прыйшлі ў горад, і знайшлі, як сказаў ім; і прыгатавалі пасху. </p><i> Ì pajšlì vučnì âgonyâ, ì pryjšlì ǔ gorad, ì znajšlì, âk skazaǔ ìm; ì prygatavalì pashu. </i>


text:
Калі зьвечарэла, Ён прыходзіць з дванаццацьцю. </p><i> Kalì z′večarèla, Ën pryhodzìc′ z dvanaccac′cû. </i>


text:
І калі яны ўзьляжалі і елі, Ісус сказаў: <J>праўду кажу вам, адзін з вас, які есьць са Мною, выдасьць Мяне.</J> </p><i> Ì kalì âny ǔz′lâžalì ì elì, Ìsus skazaǔ: <J>praǔdu kažu vam, adzìn z vas, âkì es′c′ sa Mnoû, vydas′c′ Mâne.</J> </i>


text:
Яны засмуціліся і пачалі казаць Яму, адзін за адным: ці ня я? І другі: ці ня я? </p><i> Âny zasmucìlìsâ ì pačalì kazac′ Âmu, adzìn za adnym: cì nâ â? Ì drugì: cì nâ â? </i>


text:
А Ён сказаў ім у адказ: <J>адзін з дванаццацёх, што мачае са Мною ў місцы.</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>adzìn z dvanaccacëh, što mačae sa Mnoû ǔ mìscy.</J> </i>


text:
<pb/><J>Бо Сын Чалавечы ідзе, як пісана пра Яго; але гора таму чалавеку, якім Сын Чалавечы выдаецца: лепей было б таму чалавеку не радзіцца.</J> </p><i> <J>Bo Syn Čalavečy ìdze, âk pìsana pra Âgo; ale gora tamu čalaveku, âkìm Syn Čalavečy vydaecca: lepej bylo b tamu čalaveku ne radzìcca.</J> </i>


text:
<pb/>І калі яны елі, Ісус, узяўшы хлеб, дабраславіў, паламаў, даў ім і сказаў: <J>прымеце, ежце; гэта Цела Маё.</J> </p><i> Ì kalì âny elì, Ìsus, uzâǔšy hleb, dabraslavìǔ, palamaǔ, daǔ ìm ì skazaǔ: <J>prymece, ežce; gèta Cela Maë.</J> </i>


text:
І ўзяўшы чару, падзякаваўшы, падаў ім; і пілі зь яе ўсе. </p><i> Ì ǔzâǔšy čaru, padzâkavaǔšy, padaǔ ìm; ì pìlì z′ âe ǔse. </i>


text:
І сказаў ім: <J>гэта Кроў Мая новага запавету, за многіх праліваная.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>gèta Kroǔ Maâ novaga zapavetu, za mnogìh pralìvanaâ.</J> </i>


text:
<J>Праўду кажу вам: Я ўжо ня буду піць ад плоду лазы вінаграднае да таго дня, калі буду піць новае віно ў Царстве Божым.</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: Â ǔžo nâ budu pìc′ ad plodu lazy vìnagradnae da tago dnâ, kalì budu pìc′ novae vìno ǔ Carstve Božym.</J> </i>


text:
<pb/>І кажа ім Ісус: <t><J>усе вы запаняверыцеся ўва Мне ў гэтую ноч: бо напісана: "паражу пастыра, і расьсеюцца авечкі",</J></t> </p><i> Ì kaža ìm Ìsus: <t><J>use vy zapanâverycesâ ǔva Mne ǔ gètuû noč: bo napìsana: "paražu pastyra, ì ras′seûcca avečkì",</J></t> </i>


text:
<J>а пасьля ўваскрэсеньня Майго Я запабягу вас у Галілеі.</J> </p><i> <J>a pas′lâ ǔvaskrèsen′nâ Majgo Â zapabâgu vas u Galìleì.</J> </i>


text:
Пётр сказаў Яму: калі і ўсе запаняверацца, дык ня я. </p><i> Pëtr skazaǔ Âmu: kalì ì ǔse zapanâveracca, dyk nâ â. </i>


text:
І кажа яму Ісус: <J>праўду кажу табе, што ты сёньня, гэтае ночы, перш чым двойчы засьпявае певень, тройчы адрачэшся ад Мяне.</J> </p><i> Ì kaža âmu Ìsus: <J>praǔdu kažu tabe, što ty sën′nâ, gètae nočy, perš čym dvojčy zas′pâvae peven′, trojčy adračèšsâ ad Mâne.</J> </i>


text:
<pb/>Але ён яшчэ больш настойліва казаў: хоць бы прыпала мне і памерці з Табою, не адракуся ад Цябе. Тое самае і ўсе казалі. </p><i> Ale ën âščè bol′š nastojlìva kazaǔ: hoc′ by prypala mne ì pamercì z Taboû, ne adrakusâ ad Câbe. Toe samae ì ǔse kazalì. </i>


text:
<pb/>Прыйшлі ў селішча, якое называлася Гефсіманія: <J>і Ён сказаў вучням Сваім: пасядзеце тут, пакуль Я памалюся.</J> </p><i> Pryjšlì ǔ selìšča, âkoe nazyvalasâ Gefsìmanìâ: <J>ì Ën skazaǔ vučnâm Svaìm: pasâdzece tut, pakul′ Â pamalûsâ.</J> </i>


text:
І ўзяў з Сабою Пятра, Якава і Яна; і пачаў смуткаваць і журыцца. </p><i> Ì ǔzâǔ z Saboû Pâtra, Âkava ì Âna; ì pačaǔ smutkavac′ ì žurycca. </i>


text:
І сказаў ім: <J>душа Мая смуткуе да сьмерці; пабудзьце тут, і чувайце.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>duša Maâ smutkue da s′mercì; pabudz′ce tut, ì čuvajce.</J> </i>


text:
І, адышоўшы крыху, упаў на зямлю і маліўся, каб, калі можна, мінула Яго гадзіна гэтая; </p><i> Ì, adyšoǔšy kryhu, upaǔ na zâmlû ì malìǔsâ, kab, kalì možna, mìnula Âgo gadzìna gètaâ; </i>


text:
і казаў: <J>Авва Войча! усё магчыма Табе; пранясі чару гэтую міма Мяне; але не чаго Я хачу, а чаго Ты.</J> </p><i> ì kazaǔ: <J>Avva Vojča! usë magčyma Tabe; pranâsì čaru gètuû mìma Mâne; ale ne čago Â haču, a čago Ty.</J> </i>


text:
Вяртаецца і знаходзіць, што яны сьпяць; кажа Пятру: <J>Сымоне! ты сьпіш? ня мог ты чуваць аднае гадзіны?</J> </p><i> Vârtaecca ì znahodzìc′, što âny s′pâc′; kaža Pâtru: <J>Symone! ty s′pìš? nâ mog ty čuvac′ adnae gadzìny?</J> </i>


text:
І зноў адышоўшы маліўся, сказаўшы тое самае слова. </p><i> Ì znoǔ adyšoǔšy malìǔsâ, skazaǔšy toe samae slova. </i>


text:
І вярнуўшыся, зноў знайшоў, што яны сьпяць: бо ў іх вочы ацяжэлі; і яны ня ведалі, што яму адказаць. </p><i> Ì vârnuǔšysâ, znoǔ znajšoǔ, što âny s′pâc′: bo ǔ ìh vočy acâžèlì; ì âny nâ vedalì, što âmu adkazac′. </i>


text:
І прыходзіць трэйці раз і кажа ім: <J>вы ўсё яшчэ сьпіце і спачываеце? годзе; настала гадзіна; вось, аддаецца Сын Чалавечы ў рукі грэшнікам;</J> </p><i> Ì pryhodzìc′ trèjcì raz ì kaža ìm: <J>vy ǔsë âščè s′pìce ì spačyvaece? godze; nastala gadzìna; vos′, addaecca Syn Čalavečy ǔ rukì grèšnìkam;</J> </i>


text:
<pb/><J>устаньце, хадзем: вось наблізіўся той, хто выдае Мяне.</J> </p><i> <J>ustan′ce, hadzem: vos′ nablìzìǔsâ toj, hto vydae Mâne.</J> </i>


text:
<pb/>І адразу, як Ён яшчэ гаварыў, прыходзіць Юда, адзін з дванаццацёх, і зь ім мноства людзей зь мечамі і каламі, ад першасьвятароў і кніжнікаў і старэйшын. </p><i> Ì adrazu, âk Ën âščè gavaryǔ, pryhodzìc′ Ûda, adzìn z dvanaccacëh, ì z′ ìm mnostva lûdzej z′ mečamì ì kalamì, ad peršas′vâtaroǔ ì knìžnìkaǔ ì starèjšyn. </i>


text:
А хто выдаваў Яго, даў ім знак, кажучы: каго я пацалую, Той і ёсьць; вазьмеце Яго, і вядзеце пільна. </p><i> A hto vydavaǔ Âgo, daǔ ìm znak, kažučy: kago â pacaluû, Toj ì ës′c′; vaz′mece Âgo, ì vâdzece pìl′na. </i>


text:
І прыйшоўшы, адразу падышоў да Яго і кажа: Равьві, Равьві! І пацалаваў Яго. </p><i> Ì pryjšoǔšy, adrazu padyšoǔ da Âgo ì kaža: Rav′vì, Rav′vì! Ì pacalavaǔ Âgo. </i>


text:
А яны ўсклалі на Яго рукі свае і ўзялі Яго. </p><i> A âny ǔsklalì na Âgo rukì svae ì ǔzâlì Âgo. </i>


text:
А адзін з тых, што стаялі тут, дастаў меч, ударыў раба першасьвятаровага і адсек яму вуха. </p><i> A adzìn z tyh, što staâlì tut, dastaǔ meč, udaryǔ raba peršas′vâtarovaga ì adsek âmu vuha. </i>


text:
Тады Ісус сказаў ім: <J>як на грабежніка выйшлі вы зь мечамі і каламі, каб узяць Мяне;</J> </p><i> Tady Ìsus skazaǔ ìm: <J>âk na grabežnìka vyjšlì vy z′ mečamì ì kalamì, kab uzâc′ Mâne;</J> </i>


text:
<J>кожны дзень бываў Я з вамі ў храме і вучыў, і вы не ўзялі мяне; але хай збудуцца Пісаньні.</J> </p><i> <J>kožny dzen′ byvaǔ Â z vamì ǔ hrame ì vučyǔ, ì vy ne ǔzâlì mâne; ale haj zbuducca Pìsan′nì.</J> </i>


text:
<pb/>Адзін хлопец, захінуўшыся па голым целе пакрывалам, ішоў сьледам за Ім; і воіны схапілі яго. </p><i> Adzìn hlopec, zahìnuǔšysâ pa golym cele pakryvalam, ìšoǔ s′ledam za Ìm; ì voìny shapìlì âgo. </i>


text:
Але ён, пакінуўшы пакрывала, голы ўцёк ад іх. </p><i> Ale ën, pakìnuǔšy pakryvala, goly ǔcëk ad ìh. </i>


text:
<pb/>І прывялі Ісуса да першасьвятара; і сабраліся да яго ўсе першасьвятары і старэйшыны і кніжнікі. </p><i> Ì pryvâlì Ìsusa da peršas′vâtara; ì sabralìsâ da âgo ǔse peršas′vâtary ì starèjšyny ì knìžnìkì. </i>


text:
Пётр зводдаль ішоў сьледам за Ім, нават усярэдзіну двара першасьвятаровага; і сядзеў са службітамі, і грэўся каля вагню. </p><i> Pëtr zvoddal′ ìšoǔ s′ledam za Ìm, navat usârèdzìnu dvara peršas′vâtarovaga; ì sâdzeǔ sa službìtamì, ì grèǔsâ kalâ vagnû. </i>


text:
Бо многія сьведчылі ілжыва на Яго, але сьведчаньні гэтыя ня былі дастатковыя. </p><i> Bo mnogìâ s′vedčylì ìlžyva na Âgo, ale s′vedčan′nì gètyâ nâ bylì dastatkovyâ. </i>


text:
І некаторыя, устаўшы, сьведчылі ілжыва супроць яго; казалі: </p><i> Ì nekatoryâ, ustaǔšy, s′vedčylì ìlžyva suproc′ âgo; kazalì: </i>


text:
мы чулі, як Ён казаў: <J>"Я разбуру храм гэты рукатворны і праз тры дні ўзьвяду другі, нерукатворны".</J> </p><i> my čulì, âk Ën kazaǔ: <J>"Â razburu hram gèty rukatvorny ì praz try dnì ǔz′vâdu drugì, nerukatvorny".</J> </i>


text:
Але і такое сьведчаньне іхняе ня было дастатковае. </p><i> Ale ì takoe s′vedčan′ne ìhnâe nâ bylo dastatkovae. </i>


text:
Тады першасьвятар стаў пасярэдзіне і спытаўся ў Ісуса: што Ты нічога не адказваеш? што яны супроць Цябе сьведчаць? </p><i> Tady peršas′vâtar staǔ pasârèdzìne ì spytaǔsâ ǔ Ìsusa: što Ty nìčoga ne adkazvaeš? što âny suproc′ Câbe s′vedčac′? </i>


text:
Але Ён маўчаў і не адказваў нічога. Зноў першасьвятар спытаўся ў Яго і сказаў Яму: ці Ты Хрыстос, Сын Дабраславёнага? </p><i> Ale Ën maǔčaǔ ì ne adkazvaǔ nìčoga. Znoǔ peršas′vâtar spytaǔsâ ǔ Âgo ì skazaǔ Âmu: cì Ty Hrystos, Syn Dabraslavënaga? </i>


text:
Ісус сказаў: <J>Я; і вы ўгледзіце Сына Чалавечага, Які сядзіць праваруч сілы і ідзе на аблоках нябесных</J>. </p><i> Ìsus skazaǔ: <J>Â; ì vy ǔgledzìce Syna Čalavečaga, Âkì sâdzìc′ pravaruč sìly ì ìdze na ablokah nâbesnyh</J>. </i>


text:
Тады першасьвятар, разадраўшы адзеньне сваё, сказаў: <t>навошта нам яшчэ сьведкі?</t> </p><i> Tady peršas′vâtar, razadraǔšy adzen′ne svaë, skazaǔ: <t>navošta nam âščè s′vedkì?</t> </i>


text:
<pb/>вы чулі блюзьнерства; як вам здаецца? А яны ўсе прызналі Яго вінаватым да сьмерці. </p><i> vy čulì blûz′nerstva; âk vam zdaecca? A âny ǔse pryznalì Âgo vìnavatym da s′mercì. </i>


text:
І некаторыя пачалі пляваць на Яго і, закрываючы твар Яму, біць Яго і казаць Яму: прароч. І слугі білі Яго па шчоках. </p><i> Ì nekatoryâ pačalì plâvac′ na Âgo ì, zakryvaûčy tvar Âmu, bìc′ Âgo ì kazac′ Âmu: praroč. Ì slugì bìlì Âgo pa ščokah. </i>


text:
Калі Пётр быў на дварэ ўнізе, прыйшла адна служанка першасьвятаровая </p><i> Kalì Pëtr byǔ na dvarè ǔnìze, pryjšla adna služanka peršas′vâtarovaâ </i>


text:
<pb/>і, убачыўшы Пятра, што ён грэецца, і ўгледзеўшы яго, сказала: і ты быў зь Ісусам Назаранінам. </p><i> ì, ubačyǔšy Pâtra, što ën grèecca, ì ǔgledzeǔšy âgo, skazala: ì ty byǔ z′ Ìsusam Nazaranìnam. </i>


text:
Але ён адрокся, сказаўшы: ня ведаю і не разумею, што ты кажаш. І выйшаў на пярэдні двор; і засьпяваў певень. </p><i> Ale ën adroksâ, skazaǔšy: nâ vedaû ì ne razumeû, što ty kažaš. Ì vyjšaǔ na pârèdnì dvor; ì zas′pâvaǔ peven′. </i>


text:
Служанка, убачыўшы яго зноў, пачала казаць тым, што стаялі тут: гэты зь іх. </p><i> Služanka, ubačyǔšy âgo znoǔ, pačala kazac′ tym, što staâlì tut: gèty z′ ìh. </i>


text:
<pb/>Ён зноў адрокся. Крыху пазьней тыя, што стаялі тут, зноў пачалі гаварыць Пятру: і праўда, ты зь іх; бо ты Галілеянін, і гаворка твая падобная. </p><i> Ën znoǔ adroksâ. Kryhu paz′nej tyâ, što staâlì tut, znoǔ pačalì gavaryc′ Pâtru: ì praǔda, ty z′ ìh; bo ty Galìleânìn, ì gavorka tvaâ padobnaâ. </i>


text:
А ён пачаў прысягаць і бажыцца: ня ведаю Чалавека гэтага, пра Якога кажаце. </p><i> A ën pačaǔ prysâgac′ ì bažycca: nâ vedaû Čalaveka gètaga, pra Âkoga kažace. </i>


text:
Тады певень засьпяваў другі раз. І ўспомніў Пётр слова, сказанае яму Ісусам: <J>"перш чым певень засьпявае двойчы, тройчы адрачэшся ад Мяне".</J> І заплакаў. </p><i> Tady peven′ zas′pâvaǔ drugì raz. Ì ǔspomnìǔ Pëtr slova, skazanae âmu Ìsusam: <J>"perš čym peven′ zas′pâvae dvojčy, trojčy adračèšsâ ad Mâne".</J> Ì zaplakaǔ. </i>


text:
<pb/>І адразу раніцай першасьвятары з старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь сынедрыён зрабілі нараду і, зьвязаўшы Ісуса, завялі і перадалі Пілату. </p><i> Ì adrazu ranìcaj peršas′vâtary z starèjšynamì ì knìžnìkamì ì ǔves′ synedryën zrabìlì naradu ì, z′vâzaǔšy Ìsusa, zavâlì ì peradalì Pìlatu. </i>


text:
Пілат спытаўся ў Яго: Ты Цар Юдэйскі? А Ён сказаў яму ў адказ: <J>ты кажаш.</J> </p><i> Pìlat spytaǔsâ ǔ Âgo: Ty Car Ûdèjskì? A Ën skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>ty kažaš.</J> </i>


text:
А Пілат зноў спытаўся ў Яго: Ты нічога не адказваеш? бачыш, як многа супроць Цябе скаргаў. </p><i> A Pìlat znoǔ spytaǔsâ ǔ Âgo: Ty nìčoga ne adkazvaeš? bačyš, âk mnoga suproc′ Câbe skargaǔ. </i>


text:
Але Ісус і на гэта нічога не адказваў, так што Пілат зьдзіўляўся. </p><i> Ale Ìsus ì na gèta nìčoga ne adkazvaǔ, tak što Pìlat z′dzìǔlâǔsâ. </i>


text:
<pb/>А на кожнае сьвята ён адпускаў ім аднаго вязьня, за якога прасілі. </p><i> A na kožnae s′vâta ën adpuskaǔ ìm adnago vâz′nâ, za âkoga prasìlì. </i>


text:
Тады быў у кайданах нейкі Варава, са сваімі саўдзельнікамі, якія падчас бунту ўчынілі забойства. </p><i> Tady byǔ u kajdanah nejkì Varava, sa svaìmì saǔdzel′nìkamì, âkìâ padčas buntu ǔčynìlì zabojstva. </i>


text:
І люд пачаў крычаць і прасіць у Пілата таго, што ён заўсёды рабіў ім. </p><i> Ì lûd pačaǔ kryčac′ ì prasìc′ u Pìlata tago, što ën zaǔsëdy rabìǔ ìm. </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: ці хочаце, адпушчу вам Цара Юдэйскага? </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: cì hočace, adpušču vam Cara Ûdèjskaga? </i>


text:
Бо ведаў, што першасьвятары выдалі Яго з зайздрасьці. </p><i> Bo vedaǔ, što peršas′vâtary vydalì Âgo z zajzdras′cì. </i>


text:
<pb/>Але першасьвятары падбухторылі людзей прасіць, каб адпусьціў ім лепей Вараву. </p><i> Ale peršas′vâtary padbuhtorylì lûdzej prasìc′, kab adpus′cìǔ ìm lepej Varavu. </i>


text:
Пілат, адказваючы, зноў сказаў ім: а што хочаце, каб я зрабіў з Тым, Якога вы называеце Царом Юдэйскім? </p><i> Pìlat, adkazvaûčy, znoǔ skazaǔ ìm: a što hočace, kab â zrabìǔ z Tym, Âkoga vy nazyvaece Carom Ûdèjskìm? </i>


text:
Пілат сказаў ім: якое ж ліха ўчыніў Ён? Але яны яшчэ мацней закрычалі: укрыжуй Яго! </p><i> Pìlat skazaǔ ìm: âkoe ž lìha ǔčynìǔ Ën? Ale âny âščè macnej zakryčalì: ukryžuj Âgo! </i>


text:
Тады Пілат, хочучы дагадзіць людзям, адпусьціў ім Вараву, а Ісуса, бічаваўшы, аддаў на крыжаваньне. </p><i> Tady Pìlat, hočučy dagadzìc′ lûdzâm, adpus′cìǔ ìm Varavu, a Ìsusa, bìčavaǔšy, addaǔ na kryžavan′ne. </i>


text:
<pb/>А воіны завялі Яго ўсярэдзіну двара, гэта значыцца, у прэторыю, і сабралі цэлы полк; </p><i> A voìny zavâlì Âgo ǔsârèdzìnu dvara, gèta značycca, u prètoryû, ì sabralì cèly polk; </i>


text:
і апранулі Яго ў пурпуру і, сплёўшы цярновы вянок, усклалі на Яго; </p><i> ì apranulì Âgo ǔ purpuru ì, splëǔšy cârnovy vânok, usklalì na Âgo; </i>


text:
і пачалі вітаць Яго: радуйся, Цару Юдэйскі! </p><i> ì pačalì vìtac′ Âgo: radujsâ, Caru Ûdèjskì! </i>


text:
І білі яго па галаве кіем, і плявалі на Яго і, кленчачы, кланяліся Яму. </p><i> Ì bìlì âgo pa galave kìem, ì plâvalì na Âgo ì, klenčačy, klanâlìsâ Âmu. </i>


text:
А калі насьмяяліся зь Яго, зьнялі зь Яго пурпуру, адзелі Яго ў Ягонае адзеньне і павялі Яго, каб крыжаваць Яго. </p><i> A kalì nas′mââlìsâ z′ Âgo, z′nâlì z′ Âgo purpuru, adzelì Âgo ǔ Âgonae adzen′ne ì pavâlì Âgo, kab kryžavac′ Âgo. </i>


text:
<pb/>І прымусілі праходжага нейкага Кірынеяніна Сымона, бацьку Аляксандравага і Руфавага, які ішоў з поля, несьці крыж Ягоны. </p><i> Ì prymusìlì prahodžaga nejkaga Kìryneânìna Symona, bac′ku Alâksandravaga ì Rufavaga, âkì ìšoǔ z polâ, nes′cì kryž Âgony. </i>


text:
І прывялі Яго на месца Галгофу, што азначае: "месца чарапоў". </p><i> Ì pryvâlì Âgo na mesca Galgofu, što aznačae: "mesca čarapoǔ". </i>


text:
І давалі яму піць віно зь сьмірнаю; але Ён ня ўзяў. </p><i> Ì davalì âmu pìc′ vìno z′ s′mìrnaû; ale Ën nâ ǔzâǔ. </i>


text:
<t>Тыя, што ўкрыжавалі Яго, дзялілі вопратку Ягоную, кідаючы жэрабя, каму што ўзяць.</t> </p><i> <t>Tyâ, što ǔkryžavalì Âgo, dzâlìlì vopratku Âgonuû, kìdaûčy žèrabâ, kamu što ǔzâc′.</t> </i>


text:
Зь Ім укрыжавалі двух разбойнікаў, аднаго з правага, другога зь левага боку ад Яго. </p><i> Z′ Ìm ukryžavalì dvuh razbojnìkaǔ, adnago z pravaga, drugoga z′ levaga boku ad Âgo. </i>


text:
І збылося слова Пісаньня: "і да зладзеяў залічаны". </p><i> Ì zbylosâ slova Pìsan′nâ: "ì da zladzeâǔ zalìčany". </i>


text:
Тыя, што праходзілі міма, зьневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: э! Той, Хто храм разбурае і за тры дні будуе! </p><i> Tyâ, što prahodzìlì mìma, z′nevažalì Âgo, kìvaûčy galovamì svaìmì ì kažučy: è! Toj, Hto hram razburae ì za try dnì budue! </i>


text:
Падобна і першасьвятары з кніжнікамі, насьміхаючыся, казалі адзін аднаму: іншых ратаваў, а Сябе ня можа ўратаваць! </p><i> Padobna ì peršas′vâtary z knìžnìkamì, nas′mìhaûčysâ, kazalì adzìn adnamu: ìnšyh ratavaǔ, a Sâbe nâ moža ǔratavac′! </i>


text:
Хрыстос, Сын Ізраілеў, хай сыйдзе цяпер з крыжа, каб мы бачылі, і ўверуем. І ўкрыжаваныя зь Ім ганілі Яго. </p><i> Hrystos, Syn Ìzraìleǔ, haj syjdze câper z kryža, kab my bačylì, ì ǔveruem. Ì ǔkryžavanyâ z′ Ìm ganìlì Âgo. </i>


text:
<pb/>А на шостай гадзіне настала цемра па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзявятай. </p><i> A na šostaj gadzìne nastala cemra pa ǔsëj zâmlì až da gadzìny dzâvâtaj. </i>


text:
На дзявятай гадзіне ўскрыкнуў Ісус моцным голасам: <J>"Элоі, Элоі! ламма савахфані!",</J> што азначае: <J>"Божа, Божа Мой! чаму Ты Мяне пакінуў?".</J> </p><i> Na dzâvâtaj gadzìne ǔskryknuǔ Ìsus mocnym golasam: <J>"Èloì, Èloì! lamma savahfanì!",</J> što aznačae: <J>"Boža, Boža Moj! čamu Ty Mâne pakìnuǔ?".</J> </i>


text:
Некаторыя, што стаялі тут, пачуўшы, казалі: вось, Ільлю кліча. </p><i> Nekatoryâ, što staâlì tut, pačuǔšy, kazalì: vos′, Ìl′lû klìča. </i>


text:
А адзін пабег, набраў у губку воцату і, насадзіўшы на кій, даваў Яму піць, кажучы: чакайце, паглядзім, ці прыйдзе Ільля зьняць Яго. </p><i> A adzìn pabeg, nabraǔ u gubku vocatu ì, nasadzìǔšy na kìj, davaǔ Âmu pìc′, kažučy: čakajce, paglâdzìm, cì pryjdze Ìl′lâ z′nâc′ Âgo. </i>


text:
І завеса ў храме разадралася напалам, зьверху данізу. </p><i> Ì zavesa ǔ hrame razadralasâ napalam, z′verhu danìzu. </i>


text:
Сотнік, які стаяў насупраць Яго, убачыўшы, што Ён, так ускрыкнуўшы, выпусьціў дух, сказаў: сапраўды Чалавек Гэты быў Сын Божы. </p><i> Sotnìk, âkì staâǔ nasuprac′ Âgo, ubačyǔšy, što Ën, tak uskryknuǔšy, vypus′cìǔ duh, skazaǔ: sapraǔdy Čalavek Gèty byǔ Syn Božy. </i>


text:
Былі тут і жанчыны, якія глядзелі здалёк; сярод іх была і Марыя Магдаліна, і Марыя, маці Якава меншага і Ясіі, і Саломія, </p><i> Bylì tut ì žančyny, âkìâ glâdzelì zdalëk; sârod ìh byla ì Maryâ Magdalìna, ì Maryâ, macì Âkava menšaga ì Âsìì, ì Salomìâ, </i>


text:
<pb/>якія і тады, як Ён быў у Галілеі, ішлі сьледам за Ім і служылі Яму, і іншыя многія, што разам зь Ім прыйшлі ў Ерусалім. </p><i> âkìâ ì tady, âk Ën byǔ u Galìleì, ìšlì s′ledam za Ìm ì služylì Âmu, ì ìnšyâ mnogìâ, što razam z′ Ìm pryjšlì ǔ Erusalìm. </i>


text:
<pb/>І як ужо зьвечарэла, бо была пятніца, гэта значыць - перадсубоцьце, </p><i> Ì âk užo z′večarèla, bo byla pâtnìca, gèta značyc′ - peradsuboc′ce, </i>


text:
прыйшоў Язэп з Арымафеі, знакаміты сябра рады, які і сам чакаў Царства Божага, адважыўся ўвайсьці да Пілата і прасіў Цела Ісусавага. </p><i> pryjšoǔ Âzèp z Arymafeì, znakamìty sâbra rady, âkì ì sam čakaǔ Carstva Božaga, advažyǔsâ ǔvajs′cì da Pìlata ì prasìǔ Cela Ìsusavaga. </i>


text:
Пілат зьдзівіўся, што Ён ужо памёр; і паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго: ці даўно памёр? </p><i> Pìlat z′dzìvìǔsâ, što Ën užo pamër; ì paklìkaǔšy sotnìka, spytaǔsâ ǔ âgo: cì daǔno pamër? </i>


text:
І даведаўшыся ад сотніка, аддаў Цела Язэпу. </p><i> Ì davedaǔšysâ ad sotnìka, addaǔ Cela Âzèpu. </i>


text:
Ён, купіўшы палатно і зьняўшы Яго, ахінуў палатнінаю і паклаў у магіле, якая была высечана ў скале; і прываліў камень да магільных дзьвярэй. </p><i> Ën, kupìǔšy palatno ì z′nâǔšy Âgo, ahìnuǔ palatnìnaû ì paklaǔ u magìle, âkaâ byla vysečana ǔ skale; ì pryvalìǔ kamen′ da magìl′nyh dz′vârèj. </i>


text:
А Марыя Магдаліна і Марыя Ясіева глядзелі, дзе Яго клалі. </p><i> A Maryâ Magdalìna ì Maryâ Âsìeva glâdzelì, dze Âgo klalì. </i>


text:
<pb/>Як прайшла субота, Марыя Магдаліна і Марыя Якаўлева і Саломія купілі пахошчаў, каб ісьці - намасьціць Яго. </p><i> Âk prajšla subota, Maryâ Magdalìna ì Maryâ Âkaǔleva ì Salomìâ kupìlì pahoščaǔ, kab ìs′cì - namas′cìc′ Âgo. </i>


text:
І даволі рана, у першы дзень тыдня, прыходзяць да магілы, на ўзыходзе сонца, </p><i> Ì davolì rana, u peršy dzen′ tydnâ, pryhodzâc′ da magìly, na ǔzyhodze sonca, </i>


text:
і гавораць паміж сабою: хто адваліць нам камень ад магільных дзьвярэй? </p><i> ì gavorac′ pamìž saboû: hto advalìc′ nam kamen′ ad magìl′nyh dz′vârèj? </i>


text:
І зірнуўшы, бачаць, што камень адвалены; а ён быў досыць вялікі. </p><i> Ì zìrnuǔšy, bačac′, što kamen′ advaleny; a ën byǔ dosyc′ vâlìkì. </i>


text:
І ўвайшоўшы ў магілу, убачылі юнака, які сядзеў з правага боку, адзетага ў белыя шаты: і жахнуліся. </p><i> Ì ǔvajšoǔšy ǔ magìlu, ubačylì ûnaka, âkì sâdzeǔ z pravaga boku, adzetaga ǔ belyâ šaty: ì žahnulìsâ. </i>


text:
А ён кажа ім: не жахайцеся. Ісуса шукаеце Назараніна, укрыжаванага; Ён уваскрэс, Яго няма тут. Вось месца, дзе Ён быў пакладзены. </p><i> A ën kaža ìm: ne žahajcesâ. Ìsusa šukaece Nazaranìna, ukryžavanaga; Ën uvaskrès, Âgo nâma tut. Vos′ mesca, dze Ën byǔ pakladzeny. </i>


text:
Але ідзеце, накажэце вучням Ягоным і Пятру, што Ён запабегне вас у Галілеі; там Яго ўгледзіце, як Ён сказаў вам. </p><i> Ale ìdzece, nakažèce vučnâm Âgonym ì Pâtru, što Ën zapabegne vas u Galìleì; tam Âgo ǔgledzìce, âk Ën skazaǔ vam. </i>


text:
І выйшаўшы, пабеглі ад магілы; іх апанаваў жах, і нікому нічога не сказалі, бо баяліся. </p><i> Ì vyjšaǔšy, pabeglì ad magìly; ìh apanavaǔ žah, ì nìkomu nìčoga ne skazalì, bo baâlìsâ. </i>


text:
<pb/>Уваскрэснуўшы рана ў першы дзень тыдня, Ісус зьявіўся спачатку Марыі Магдаліне, зь якое быў выгнаў сем дэманаў. </p><i> Uvaskrèsnuǔšy rana ǔ peršy dzen′ tydnâ, Ìsus z′âvìǔsâ spačatku Maryì Magdalìne, z′ âkoe byǔ vygnaǔ sem dèmanaǔ. </i>


text:
Яна пайшла і абвясьціла тым, што былі зь Ім, што плакалі і галасілі; </p><i> Âna pajšla ì abvâs′cìla tym, što bylì z′ Ìm, što plakalì ì galasìlì; </i>


text:
але яны, пачуўшы, што Ён жывы, і яна бачыла Яго, - не паверылі. </p><i> ale âny, pačuǔšy, što Ën žyvy, ì âna bačyla Âgo, - ne paverylì. </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага зьявіўся ў іншым вобразе двум зь іх на дарозе, калі яны ішлі ў селішча. </p><i> Pas′lâ gètaga z′âvìǔsâ ǔ ìnšym vobraze dvum z′ ìh na daroze, kalì âny ìšlì ǔ selìšča. </i>


text:
І тыя, вярнуўшыся, абвясьцілі астатнім; але і ім не паверылі. </p><i> Ì tyâ, vârnuǔšysâ, abvâs′cìlì astatnìm; ale ì ìm ne paverylì. </i>


text:
<pb/>Нарэшце зьявіўся самім адзінаццацём, калі яны ўзьляжалі на вячэры, і дакараў іх за няверства і жорсткасьць сэрца, што не паверылі тым, якія бачылі Яго ўваскрэслага. </p><i> Narèšce z′âvìǔsâ samìm adzìnaccacëm, kalì âny ǔz′lâžalì na vâčèry, ì dakaraǔ ìh za nâverstva ì žorstkas′c′ sèrca, što ne paverylì tym, âkìâ bačylì Âgo ǔvaskrèslaga. </i>


text:
І сказаў ім: <J>ідзеце па ўсім сьвеце і абвяшчайце Дабравесьце ўсяму стварэньню.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>ìdzece pa ǔsìm s′vece ì abvâščajce Dabraves′ce ǔsâmu stvarèn′nû.</J> </i>


text:
<J>Хто будзе верыць і хрысьціцца, выратаваны будзе; а хто ня будзе верыць, асуджаны будзе.</J> </p><i> <J>Hto budze veryc′ ì hrys′cìcca, vyratavany budze; a hto nâ budze veryc′, asudžany budze.</J> </i>


text:
<J>Тым, што ўверуюць, дадзены будуць гэтыя азнакі: імем Маім будуць выганяць нячыстых, будуць гаварыць новымі мовамі;</J> </p><i> <J>Tym, što ǔveruûc′, dadzeny buduc′ gètyâ aznakì: ìmem Maìm buduc′ vyganâc′ nâčystyh, buduc′ gavaryc′ novymì movamì;</J> </i>


text:
<J>будуць браць зьмей; і калі што сьмертагубнае вып'юць, не зашкодзіць ім; ускладуць рукі на хворых, і яны будуць здаровыя.</J> </p><i> <J>buduc′ brac′ z′mej; ì kalì što s′mertagubnae vyp'ûc′, ne zaškodzìc′ ìm; uskladuc′ rukì na hvoryh, ì âny buduc′ zdarovyâ.</J> </i>


text:
<pb/>І так Гасподзь, пасьля гутаркі зь імі, узьнёсься на неба і сеў праваруч Бога. </p><i> Ì tak Gaspodz′, pas′lâ gutarkì z′ ìmì, uz′nës′sâ na neba ì seǔ pravaruč Boga. </i>


text:
<pb/>А яны пайшлі і прапаведавалі ўсюды, пры Гасподнім садзеяньні і падмацаваньні слова наступнымі азнакамі. Амін. </p><i> A âny pajšlì ì prapavedavalì ǔsûdy, pry Gaspodnìm sadzeân′nì ì padmacavan′nì slova nastupnymì aznakamì. Amìn. </i>


text:
<pb/>Як ужо многія пачалі складаць аповесьці пра добра вядомыя сярод нас падзеі, </p><i> Âk užo mnogìâ pačalì skladac′ apoves′cì pra dobra vâdomyâ sârod nas padzeì, </i>


text:
як пераказалі нам тое ўсе, хто з самага пачатку быў сьведкамі і слугамі Слова, - </p><i> âk perakazalì nam toe ǔse, hto z samaga pačatku byǔ s′vedkamì ì slugamì Slova, - </i>


text:
дык надумаўся і я, рупліва дасьледаваўшы ўсё з пачатку, па парадку апісаць табе, глыбокашаноўны Феафіле, </p><i> dyk nadumaǔsâ ì â, ruplìva das′ledavaǔšy ǔsë z pačatku, pa paradku apìsac′ tabe, glybokašanoǔny Feafìle, </i>


text:
каб ты ўведаў цьвёрдую аснову таго вучэньня, у якім быў настаўлены. </p><i> kab ty ǔvedaǔ c′vërduû asnovu tago vučèn′nâ, u âkìm byǔ nastaǔleny. </i>


text:
<pb/>У дні Ірада, цара Юдэйскага, быў сьвятар з Авіевай чаргі, імем Захар, і жонка ягоная з роду Ааронавага, імя ейнае ілізабэта. </p><i> U dnì Ìrada, cara Ûdèjskaga, byǔ s′vâtar z Avìevaj čargì, ìmem Zahar, ì žonka âgonaâ z rodu Aaronavaga, ìmâ ejnae ìlìzabèta. </i>


text:
Абое яны былі праведныя перад Богам, жывучы паводле ўсіх запаведзяў і ўстанаўленьняў Гасподніх беспахібна. </p><i> Aboe âny bylì pravednyâ perad Bogam, žyvučy pavodle ǔsìh zapavedzâǔ ì ǔstanaǔlen′nâǔ Gaspodnìh bespahìbna. </i>


text:
У іх ня было дзяцей, бо ілізабэта была няплодная, і абое былі ўжо ў сталым веку. </p><i> U ìh nâ bylo dzâcej, bo ìlìzabèta byla nâplodnaâ, ì aboe bylì ǔžo ǔ stalym veku. </i>


text:
Аднаго разу, калі ён у парадку сваёй чаргі служыў перад Богам, </p><i> Adnago razu, kalì ën u paradku svaëj čargì služyǔ perad Bogam, </i>


text:
па жэрабі, як заведзена было ў сьвятароў, прыпала яму ўвайсьці ў храм Гасподні кадзіць, </p><i> pa žèrabì, âk zavedzena bylo ǔ s′vâtaroǔ, prypala âmu ǔvajs′cì ǔ hram Gaspodnì kadzìc′, </i>


text:
<pb/>а ўсё мноства людзей малілася звонку ў часе каджэньня, - </p><i> a ǔsë mnostva lûdzej malìlasâ zvonku ǔ čase kadžèn′nâ, - </i>


text:
тады зьявіўся яму анёл Гасподні, стоячы па правы бок да ахвярніка кадзільнага, </p><i> tady z′âvìǔsâ âmu anël Gaspodnì, stoâčy pa pravy bok da ahvârnìka kadzìl′naga, </i>


text:
і Захар, убачыўшы яго, сумеўся, і страх агарнуў яго. </p><i> ì Zahar, ubačyǔšy âgo, sumeǔsâ, ì strah agarnuǔ âgo. </i>


text:
Анёл жа сказаў яму: ня бойся, Захар, бо пачута малітва твая, і жонка твая ілізабета народзіць табе сына, і дасі яму імя Ян; </p><i> Anël ža skazaǔ âmu: nâ bojsâ, Zahar, bo pačuta malìtva tvaâ, ì žonka tvaâ ìlìzabeta narodzìc′ tabe syna, ì dasì âmu ìmâ Ân; </i>


text:
<pb/>і будзе табе радасьць і весялосьць, і многія нараджэньню ягонаму ўзрадуюцца; </p><i> ì budze tabe radas′c′ ì vesâlos′c′, ì mnogìâ naradžèn′nû âgonamu ǔzraduûcca; </i>


text:
бо ён вялікі будзе перад Госпадам; ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым прасякнецца яшчэ ад улоньня маці сваёй; </p><i> bo ën vâlìkì budze perad Gospadam; nâ budze pìc′ vìna ì sìkeru, ì Duham S′vâtym prasâknecca âščè ad ulon′nâ macì svaëj; </i>


text:
і многіх з-паміж сыноў Ізраілевых наверне да Госпада Бога іхняга; </p><i> ì mnogìh z-pamìž synoǔ Ìzraìlevyh naverne da Gospada Boga ìhnâga; </i>


text:
і пройдзе перад імі ў духу і ў сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непакорлівым лад думак праведнікаў, каб зьявіць Госпаду народ падрыхтаваны. </p><i> ì projdze perad ìmì ǔ duhu ì ǔ sìle Ìl′lì, kab vârnuc′ sèrcy bac′koǔ dzecâm, ì nepakorlìvym lad dumak pravednìkaǔ, kab z′âvìc′ Gospadu narod padryhtavany. </i>


text:
І сказаў Захар анёлу: па чым я пазнаю гэта? бо я стары, і жонка мая ў сталым веку. </p><i> Ì skazaǔ Zahar anëlu: pa čym â paznaû gèta? bo â stary, ì žonka maâ ǔ stalym veku. </i>


text:
Анёл сказаў яму ў адказ: я Гаўрыіл, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою і паведаміць табе гэта; </p><i> Anël skazaǔ âmu ǔ adkaz: â Gaǔryìl, staû perad Bogam, ì paslany gavaryc′ z taboû ì pavedamìc′ tabe gèta; </i>


text:
<pb/>і вось ты будзеш маўчаць і ня зможаш гаварыць да таго дня, калі гэта збудзецца, за тое, што ты не паверыў словам маім, якія спраўдзяцца ў свой час. </p><i> ì vos′ ty budzeš maǔčac′ ì nâ zmožaš gavaryc′ da tago dnâ, kalì gèta zbudzecca, za toe, što ty ne paveryǔ slovam maìm, âkìâ spraǔdzâcca ǔ svoj čas. </i>


text:
<pb/>Тым часам люд чакаў Захара і зьдзіўляўся, што ён марудзіў у храме. </p><i> Tym časam lûd čakaǔ Zahara ì z′dzìǔlâǔsâ, što ën marudzìǔ u hrame. </i>


text:
А ён, выйшаўшы, ня мог гаварыць да іх; і яны зразумелі, што ён бачыў уяву ў храме; і ён рабіў ім знакі і заставаўся нямы. </p><i> A ën, vyjšaǔšy, nâ mog gavaryc′ da ìh; ì âny zrazumelì, što ën bačyǔ uâvu ǔ hrame; ì ën rabìǔ ìm znakì ì zastavaǔsâ nâmy. </i>


text:
А як скончыліся дні службы ягонай, вярнуўся ў дом свой. </p><i> A âk skončylìsâ dnì služby âgonaj, vârnuǔsâ ǔ dom svoj. </i>


text:
Пасьля гэтых дзён зачала ілізабэта, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, і казала: </p><i> Pas′lâ gètyh dzën začala ìlìzabèta, žonka âgonaâ, ì taìlasâ pâc′ mesâcaǔ, ì kazala: </i>


text:
так учыніў мне Гасподзь у дні тыя, калі паглядзеў на мяне, каб зьняць зь мяне ганьбу сярод людзей. </p><i> tak učynìǔ mne Gaspodz′ u dnì tyâ, kalì paglâdzeǔ na mâne, kab z′nâc′ z′ mâne gan′bu sârod lûdzej. </i>


text:
<pb/>А на шостым месяцы пасланы быў анёл Гаўрыіл ад Бога ў горад Галілейскі, які называўся Назарэт, </p><i> A na šostym mesâcy paslany byǔ anël Gaǔryìl ad Boga ǔ gorad Galìlejskì, âkì nazyvaǔsâ Nazarèt, </i>


text:
да Дзевы, заручанай з мужам, імем Язэп, з дому Давідавага; а імя ў Дзевы: Марыя. </p><i> da Dzevy, zaručanaj z mužam, ìmem Âzèp, z domu Davìdavaga; a ìmâ ǔ Dzevy: Maryâ. </i>


text:
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: радуйся, Дабрадатная! Гасподзь з Табою; дабраславёная Ты сярод жанчын. </p><i> Anël, uvajšoǔšy da Âe, skazaǔ: radujsâ, Dabradatnaâ! Gaspodz′ z Taboû; dabraslavënaâ Ty sârod žančyn. </i>


text:
<pb/>А Яна, угледзеўшы яго, сумелася ад словаў ягоных і разважала, што б гэта было за вітаньне. </p><i> A Âna, ugledzeǔšy âgo, sumelasâ ad slovaǔ âgonyh ì razvažala, što b gèta bylo za vìtan′ne. </i>


text:
І сказаў Ёй анёл: ня бойся, Марыя, бо Ты здабыла мілату ў Бога; </p><i> Ì skazaǔ Ëj anël: nâ bojsâ, Maryâ, bo Ty zdabyla mìlatu ǔ Boga; </i>


text:
<pb/>і вось, зачнеш ва ўлоньні, і народзіш Сына, і дасі Яму імя: Ісус; </p><i> ì vos′, začneš va ǔlon′nì, ì narodzìš Syna, ì dasì Âmu ìmâ: Ìsus; </i>


text:
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Усявышняга; і дасьць Яму Гасподзь Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага; </p><i> Ën budze vâlìkì ì budze nazvany Synam Usâvyšnâga; ì das′c′ Âmu Gaspodz′ Bog pasad Davìda, bac′kì Âgonaga; </i>


text:
і будзе валадарыць над домам Якава вечна, і Царству Ягонаму ня будзе канца. </p><i> ì budze valadaryc′ nad domam Âkava večna, ì Carstvu Âgonamu nâ budze kanca. </i>


text:
А Марыя сказала анёлу: як будзе гэта, калі Я мужа ня знаю? </p><i> A Maryâ skazala anëlu: âk budze gèta, kalì Â muža nâ znaû? </i>


text:
Анёл сказаў Ёй у адказ: Дух Сьвяты сыйдзе на Цябе, і сіла Усявышняга ахіне Цябе; таму і народжанае Сьвятое назавецца Сынам Божым; </p><i> Anël skazaǔ Ëj u adkaz: Duh S′vâty syjdze na Câbe, ì sìla Usâvyšnâga ahìne Câbe; tamu ì narodžanae S′vâtoe nazavecca Synam Božym; </i>


text:
вось, і ілізабэта, сваячка Твая, называная няплоднаю, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і ёй ужо шосты месяц; </p><i> vos′, ì ìlìzabèta, svaâčka Tvaâ, nazyvanaâ nâplodnaû, ì âna začala syna ǔ staras′cì svaëj, ì ëj užo šosty mesâc; </i>


text:
бо ў Бога не застанецца бясьсілым ніякае слова. </p><i> bo ǔ Boga ne zastanecca bâs′sìlym nìâkae slova. </i>


text:
Тады Марыя сказала: вось, раба Гасподняя; хай будзе Мне паводле слова твайго. І адыйшоў ад Яе анёл. </p><i> Tady Maryâ skazala: vos′, raba Gaspodnââ; haj budze Mne pavodle slova tvajgo. Ì adyjšoǔ ad Âe anël. </i>


text:
<pb/>І ўстаўшы, Марыя ў дні тыя, пасьпяшалася ў нагорную краіну, у горад Юдаў, </p><i> Ì ǔstaǔšy, Maryâ ǔ dnì tyâ, pas′pâšalasâ ǔ nagornuû kraìnu, u gorad Ûdaǔ, </i>


text:
і ўвайшла ў дом Захара, і прывітала ілізабэту. </p><i> ì ǔvajšla ǔ dom Zahara, ì pryvìtala ìlìzabètu. </i>


text:
Калі ілізабэта пачула вітаньне Марыіна, варухнулася дзіцятка ў чэраве ў яе; і Елісавета напоўнілася Духам Сьвятым, </p><i> Kalì ìlìzabèta pačula vìtan′ne Maryìna, varuhnulasâ dzìcâtka ǔ čèrave ǔ âe; ì Elìsaveta napoǔnìlasâ Duham S′vâtym, </i>


text:
і ўсклікнула моцным голасам, і сказала: Дабраславёная Ты сярод жанчын, і дабраславёны плод улоньня Твайго! </p><i> ì ǔsklìknula mocnym golasam, ì skazala: Dabraslavënaâ Ty sârod žančyn, ì dabraslavëny plod ulon′nâ Tvajgo! </i>


text:
І адкуль гэта мне, што прыйшла Маці Госпада майго да мяне? </p><i> Ì adkul′ gèta mne, što pryjšla Macì Gospada majgo da mâne? </i>


text:
Бо калі голас вітаньня Твайго дайшоў да слыху майго, варухнулася дзіцятка радасна ў чэраве маім. </p><i> Bo kalì golas vìtan′nâ Tvajgo dajšoǔ da slyhu majgo, varuhnulasâ dzìcâtka radasna ǔ čèrave maìm. </i>


text:
і дабрашчасная Тая, Якая паверыла, бо збудзецца сказанае Ёй ад Госпада. </p><i> ì dabraščasnaâ Taâ, Âkaâ paveryla, bo zbudzecca skazanae Ëj ad Gospada. </i>


text:
<pb/>І сказала Марыя: <t>праслаўляе душа Мая Госпада,</t> </p><i> Ì skazala Maryâ: <t>praslaǔlâe duša Maâ Gospada,</t> </i>


text:
<t>і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцу Маім,</t> </p><i> <t>ì ǔzradavaǔsâ duh moj u Bogu, Zbaǔcu Maìm,</t> </i>


text:
<t>што дагледзеў Ён пакорлівасьць рабы Сваёй; бо ад сёньня будуць шчасьціць Мяне ўсе роды,</t> </p><i> <t>što dagledzeǔ Ën pakorlìvas′c′ raby Svaëj; bo ad sën′nâ buduc′ ščas′cìc′ Mâne ǔse rody,</t> </i>


text:
<t>бо ўчыніў Мне веліч Магутны і сьвятое імя Ягонае,</t> </p><i> <t>bo ǔčynìǔ Mne velìč Magutny ì s′vâtoe ìmâ Âgonae,</t> </i>


text:
<t>і ласка Ягоная ў роды родаў да тых, што баяцца Яго;</t> </p><i> <t>ì laska Âgonaâ ǔ rody rodaǔ da tyh, što baâcca Âgo;</t> </i>


text:
<t>зьявіў сілу рукі Сваёй; расьсеяў тых, што заносяцца думкамі сэрца свайго;</t> </p><i> <t>z′âvìǔ sìlu rukì Svaëj; ras′seâǔ tyh, što zanosâcca dumkamì sèrca svajgo;</t> </i>


text:
<t>скінуў моцных з тронаў, і ўзвысіў пакорлівых;</t> </p><i> <t>skìnuǔ mocnyh z tronaǔ, ì ǔzvysìǔ pakorlìvyh;</t> </i>


text:
<t>галодных напоўніў дабром, а багатых пусьціў ані з чым;</t> </p><i> <t>galodnyh napoǔnìǔ dabrom, a bagatyh pus′cìǔ anì z čym;</t> </i>


text:
<t>прыгарнуў Ізраіля, слугу Свайго, памятаючы пра міласэрнасьць;</t> </p><i> <t>prygarnuǔ Ìzraìlâ, slugu Svajgo, pamâtaûčy pra mìlasèrnas′c′;</t> </i>


text:
<t>як казаў бацькам нашым, Абрагаму і семені ягонаму давеку.</t> </p><i> <t>âk kazaǔ bac′kam našym, Abragamu ì semenì âgonamu daveku.</t> </i>


text:
<pb/>А Марыя прабыла зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом Свой. </p><i> A Maryâ prabyla z′ ëû kalâ troh mesâcaǔ ì vârnulasâ ǔ dom Svoj. </i>


text:
<pb/>А ілізабэце прысьпеў час радзіць, і яна нарадзіла сына. </p><i> A ìlìzabèce prys′peǔ čas radzìc′, ì âna naradzìla syna. </i>


text:
І пачулі суседзі і родзічы ейныя, што прасьцёр Гасподзь ласку Сваю над ёю, і радаваліся зь ёю. </p><i> Ì pačulì susedzì ì rodzìčy ejnyâ, što pras′cër Gaspodz′ lasku Svaû nad ëû, ì radavalìsâ z′ ëû. </i>


text:
На восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіця, і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарам. </p><i> Na vos′my dzen′ pryjšlì abrèzac′ dzìcâ, ì hacelì nazvac′ âgo ìmem bac′kì âgonaga, Zaharam. </i>


text:
На гэта маці ягоная сказала: не; а назваць яго Янам. </p><i> Na gèta macì âgonaâ skazala: ne; a nazvac′ âgo Ânam. </i>


text:
І сказалі ёй: нікога няма ў радзіне тваёй, хто б называўся гэтым імем. </p><i> Ì skazalì ëj: nìkoga nâma ǔ radzìne tvaëj, hto b nazyvaǔsâ gètym ìmem. </i>


text:
І пыталіся знакамі ў бацькі ягонага, як бы ён хацеў назваць яго. </p><i> Ì pytalìsâ znakamì ǔ bac′kì âgonaga, âk by ën haceǔ nazvac′ âgo. </i>


text:
Ён папрасіў дошчачку і напісаў: Ян імя яму. І ўсе зьдзівіліся. </p><i> Ën paprasìǔ doščačku ì napìsaǔ: Ân ìmâ âmu. Ì ǔse z′dzìvìlìsâ. </i>


text:
І адразу разамкнуліся вусны ягоныя і язык ягоны, і ён загаварыў, славячы Бога. </p><i> Ì adrazu razamknulìsâ vusny âgonyâ ì âzyk âgony, ì ën zagavaryǔ, slavâčy Boga. </i>


text:
І быў страх на ўсіх, што жылі вакол іх; і расказвалі пра ўсё гэта па ўсёй нагорнай краіне Юдэйскай. </p><i> Ì byǔ strah na ǔsìh, što žylì vakol ìh; ì raskazvalì pra ǔsë gèta pa ǔsëj nagornaj kraìne Ûdèjskaj. </i>


text:
Усе, хто чуў, паклалі гэта ў сэрца сваё і казалі: што будзе зь дзіцятка гэтага? І рука Гасподняя была зь ім. </p><i> Use, hto čuǔ, paklalì gèta ǔ sèrca svaë ì kazalì: što budze z′ dzìcâtka gètaga? Ì ruka Gaspodnââ byla z′ ìm. </i>


text:
<pb/>І Захар, бацька Ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым і прарочыў, кажучы: </p><i> Ì Zahar, bac′ka Âgony, napoǔnìǔsâ Duham S′vâtym ì praročyǔ, kažučy: </i>


text:
<t>Дабраславёны Гасподзь Бог Ізраілеў, што наведаў народ Свой і даў ратунак яму,</t> </p><i> <t>Dabraslavëny Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ, što navedaǔ narod Svoj ì daǔ ratunak âmu,</t> </i>


text:
<t>і паслаў моцнага выратавальніка нам, нашчадка Давіда, слугі Свайго,</t> </p><i> <t>ì paslaǔ mocnaga vyrataval′nìka nam, naščadka Davìda, slugì Svajgo,</t> </i>


text:
<t>як узьвясьціў вуснамі былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх,</t> </p><i> <t>âk uz′vâs′cìǔ vusnamì bylyh ad veku s′vâtyh prarokaǔ Svaìh,</t> </i>


text:
<t>што ўратуе нас ад ворагаў нашых; і ад рукі ўсіх ненавісьнікаў нашых;</t> </p><i> <t>što ǔratue nas ad voragaǔ našyh; ì ad rukì ǔsìh nenavìs′nìkaǔ našyh;</t> </i>


text:
<t>учыніць міласэрнасьць бацькам нашым і ўспомніць сьвятую дамову Сваю,</t> </p><i> <t>učynìc′ mìlasèrnas′c′ bac′kam našym ì ǔspomnìc′ s′vâtuû damovu Svaû,</t> </i>


text:
<t>прысягу, якою прысягаў Ён Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам,</t> </p><i> <t>prysâgu, âkoû prysâgaǔ Ën Abragamu, bac′ku našamu, dac′ nam,</t> </i>


text:
<t>каб бяз страху, пасьля збавеньня ад рук ворагаў нашых,</t> </p><i> <t>kab bâz strahu, pas′lâ zbaven′nâ ad ruk voragaǔ našyh,</t> </i>


text:
<t>мы служылі Яму ў сьвятасьці і праўдзе перад Ім ва ўсе дні жыцьця нашага.</t> </p><i> <t>my služylì Âmu ǔ s′vâtas′cì ì praǔdze perad Ìm va ǔse dnì žyc′câ našaga.</t> </i>


text:
<t>А ты, дзіця, назавешся прарокам Усявышняга, бо ідзеш перад абліччам Госпада - падрыхтаваць шляхі Яму,</t> </p><i> <t>A ty, dzìcâ, nazavešsâ prarokam Usâvyšnâga, bo ìdzeš perad ablìččam Gospada - padryhtavac′ šlâhì Âmu,</t> </i>


text:
<t>каб разумеў народ Ягоны ратунак у дараваньні грахоў іхніх,</t> </p><i> <t>kab razumeǔ narod Âgony ratunak u daravan′nì grahoǔ ìhnìh,</t> </i>


text:
<t>праз шчырую міласэрнасьць Бога нашага, якой наведаў нас Усход з вышыні,</t> </p><i> <t>praz ščyruû mìlasèrnas′c′ Boga našaga, âkoj navedaǔ nas Ushod z vyšynì,</t> </i>


text:
<t>прасьвятліць тых, што сядзяць у цемры і цяні сьмяротным, скіраваць ногі нашыя на шлях міру.</t> </p><i> <t>pras′vâtlìc′ tyh, što sâdzâc′ u cemry ì cânì s′mârotnym, skìravac′ nogì našyâ na šlâh mìru.</t> </i>


text:
<pb/>А дзіця расло і мацавалася духам, і заставалася ў пустынях да дня зьяўленьня свайго Ізраілю. </p><i> A dzìcâ raslo ì macavalasâ duham, ì zastavalasâ ǔ pustynâh da dnâ z′âǔlen′nâ svajgo Ìzraìlû. </i>


text:
<pb/>У тыя дні выйшаў ад кесара Аўгуста загад зрабіць перапіс па ўсёй зямлі. </p><i> U tyâ dnì vyjšaǔ ad kesara Aǔgusta zagad zrabìc′ perapìs pa ǔsëj zâmlì. </i>


text:
Гэты перапіс быў першы ў праўленьне Квірынія Сірыяй. І пайшлі ўсе запісвацца, кожны ў свой горад. </p><i> Gèty perapìs byǔ peršy ǔ praǔlen′ne Kvìrynìâ Sìryâj. Ì pajšlì ǔse zapìsvacca, kožny ǔ svoj gorad. </i>


text:
Пайшоў таксама і Язэп з Галілеі, з горада Назарэта, у Юдэю, у горад Давідаў, называны Віфляемам, бо ён быў з дому і роду Давідавага, </p><i> Pajšoǔ taksama ì Âzèp z Galìleì, z gorada Nazarèta, u Ûdèû, u gorad Davìdaǔ, nazyvany Vìflâemam, bo ën byǔ z domu ì rodu Davìdavaga, </i>


text:
запісацца з Марыяю, заручанаю яму жонкай, якая была цяжарная. </p><i> zapìsacca z Maryâû, zaručanaû âmu žonkaj, âkaâ byla câžarnaâ. </i>


text:
Калі ж былі яны там, настаў час радзіць Ёй; </p><i> Kalì ž bylì âny tam, nastaǔ čas radzìc′ Ëj; </i>


text:
і нарадзіла Сына Свайго першынца, і спавіла Яго, і паклала яго ў ясьлі, бо ня было ім месца ў гасьцініцы. </p><i> ì naradzìla Syna Svajgo peršynca, ì spavìla Âgo, ì paklala âgo ǔ âs′lì, bo nâ bylo ìm mesca ǔ gas′cìnìcy. </i>


text:
У той краіне былі на полі пастухі, якія трымалі начную варту каля статку свайго. </p><i> U toj kraìne bylì na polì pastuhì, âkìâ trymalì načnuû vartu kalâ statku svajgo. </i>


text:
<pb/>Раптам зьявіўся ім анёл Гасподні, і слава Гасподняя апраменіла іх; і спалохаліся страхам вялікім. </p><i> Raptam z′âvìǔsâ ìm anël Gaspodnì, ì slava Gaspodnââ apramenìla ìh; ì spalohalìsâ straham vâlìkìm. </i>


text:
І сказаў ім анёл: ня бойцеся; я ўзьвяшчаю вам вялікую радасьць, якая будзе ўсім людзям: </p><i> Ì skazaǔ ìm anël: nâ bojcesâ; â ǔz′vâščaû vam vâlìkuû radas′c′, âkaâ budze ǔsìm lûdzâm: </i>


text:
бо сёньня нарадзіўся вам у горадзе Давідавым Збаўца, Які ёсьць Хрыстос Гасподзь; </p><i> bo sën′nâ naradzìǔsâ vam u goradze Davìdavym Zbaǔca, Âkì ës′c′ Hrystos Gaspodz′; </i>


text:
і вось вам знак: вы знойдзеце Дзіця ў пялюшках, Яно ляжыць у ясьлях. </p><i> ì vos′ vam znak: vy znojdzece Dzìcâ ǔ pâlûškah, Âno lâžyc′ u âs′lâh. </i>


text:
І раптоўна зьявілася з анёлам шматлікае войска нябеснае, славячы Бога і заклікаючы: </p><i> Ì raptoǔna z′âvìlasâ z anëlam šmatlìkae vojska nâbesnae, slavâčy Boga ì zaklìkaûčy: </i>


text:
слава ў вышынях Богу, і на зямлі мір, і ў людзях добрая воля. </p><i> slava ǔ vyšynâh Bogu, ì na zâmlì mìr, ì ǔ lûdzâh dobraâ volâ. </i>


text:
<t>Калі анёлы адыйшлі ад іх на неба, пастухі сказалі адзін аднаму: хадзем у Віфляем і паглядзім, што там сталася, пра што абвясьціў нам Гасподзь.</t> </p><i> <t>Kalì anëly adyjšlì ad ìh na neba, pastuhì skazalì adzìn adnamu: hadzem u Vìflâem ì paglâdzìm, što tam stalasâ, pra što abvâs′cìǔ nam Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/>І пасьпяшаўшыся, прыйшлі, і знайшлі Марыю і Язэпа, і Дзіцятка, Якое ляжала ў ясьлях. </p><i> Ì pas′pâšaǔšysâ, pryjšlì, ì znajšlì Maryû ì Âzèpa, ì Dzìcâtka, Âkoe lâžala ǔ âs′lâh. </i>


text:
А ўбачыўшы, расказалі пра тое, што было абвешчана ім пра Дзіцятка Гэтае. </p><i> A ǔbačyǔšy, raskazalì pra toe, što bylo abveščana ìm pra Dzìcâtka Gètae. </i>


text:
І ўсе, хто чуў, дзівавалі з таго, што расказвалі ім пастухі. </p><i> Ì ǔse, hto čuǔ, dzìvavalì z tago, što raskazvalì ìm pastuhì. </i>


text:
А Марыя прымала ўсе словы гэтыя, складаючы ў сэрцы Сваім. </p><i> A Maryâ prymala ǔse slovy gètyâ, skladaûčy ǔ sèrcy Svaìm. </i>


text:
І вярнуліся пастухі, славячы і хвалячы Бога за ўсё тое, што чулі і бачылі, як ім сказана было. </p><i> Ì vârnulìsâ pastuhì, slavâčy ì hvalâčy Boga za ǔsë toe, što čulì ì bačylì, âk ìm skazana bylo. </i>


text:
Як прайшло восем дзён, калі трэба было абрэзаць Дзіцятка, далі яму імя Ісус, названае анёлам раней зачацьця Ягонага ва ўлоньні. </p><i> Âk prajšlo vosem dzën, kalì trèba bylo abrèzac′ Dzìcâtka, dalì âmu ìmâ Ìsus, nazvanae anëlam ranej začac′câ Âgonaga va ǔlon′nì. </i>


text:
<pb/>А калі споўніліся дні ачышчэньня іхняга паводле закона Майсеевага, прынесьлі Яго ў Ерусалім, каб явіць Госпаду, </p><i> A kalì spoǔnìlìsâ dnì ačyščèn′nâ ìhnâga pavodle zakona Majseevaga, prynes′lì Âgo ǔ Erusalìm, kab âvìc′ Gospadu, </i>


text:
<pb/>як прадпісана ў законе Гасподнім, каб усякае дзіцятка мужчынскага полу, якое размыкае ўлоньне, было прысьвечана Госпаду; </p><i> âk pradpìsana ǔ zakone Gaspodnìm, kab usâkae dzìcâtka mužčynskaga polu, âkoe razmykae ǔlon′ne, bylo prys′večana Gospadu; </i>


text:
і каб прынесьлі ў ахвяру, паводле сказанага ў законе Гасподнім, дзьве галубкі альбо два птушаняты галубіныя. </p><i> ì kab prynes′lì ǔ ahvâru, pavodle skazanaga ǔ zakone Gaspodnìm, dz′ve galubkì al′bo dva ptušanâty galubìnyâ. </i>


text:
Тады быў у Ерусаліме чалавек, імем Сымон. Ён быў муж праведны і пабожны, чакаў суцяшэньня Ізраілевага; і Дух Сьвяты быў на ім. </p><i> Tady byǔ u Erusalìme čalavek, ìmem Symon. Ën byǔ muž pravedny ì pabožny, čakaǔ sucâšèn′nâ Ìzraìlevaga; ì Duh S′vâty byǔ na ìm. </i>


text:
<pb/>Яму было прадказана Духам Сьвятым, што ён ня ўбачыць сьмерці, пакуль ня ўбачыць Хрыста Гасподняга. </p><i> Âmu bylo pradkazana Duham S′vâtym, što ën nâ ǔbačyc′ s′mercì, pakul′ nâ ǔbačyc′ Hrysta Gaspodnâga. </i>


text:
І прыйшоў ён па натхненьні ў храм. І калі бацькі прынесьлі Дзіцятка Ісуса, каб выканаць над Ім законны абрад, </p><i> Ì pryjšoǔ ën pa nathnen′nì ǔ hram. Ì kalì bac′kì prynes′lì Dzìcâtka Ìsusa, kab vykanac′ nad Ìm zakonny abrad, </i>


text:
ён узяў Яго на рукі, праславіў Бога і сказаў: </p><i> ën uzâǔ Âgo na rukì, praslavìǔ Boga ì skazaǔ: </i>


text:
сёньня адпускаеш раба Твайго, Уладыка, паводле слова Твайго, зь мірам; </p><i> sën′nâ adpuskaeš raba Tvajgo, Uladyka, pavodle slova Tvajgo, z′ mìram; </i>


text:
<t>якое Ты ўгатаваў перад абліччам усіх народаў,</t> </p><i> <t>âkoe Ty ǔgatavaǔ perad ablìččam usìh narodaǔ,</t> </i>


text:
<t>сьвятло на асьвятленьне язычнікаў, і славу народу Твайго Ізраіля.</t> </p><i> <t>s′vâtlo na as′vâtlen′ne âzyčnìkaǔ, ì slavu narodu Tvajgo Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<t>А Язэп і Маці Ягоная дзівавалі ад сказанага пра Яго.</t> </p><i> <t>A Âzèp ì Macì Âgonaâ dzìvavalì ad skazanaga pra Âgo.</t> </i>


text:
<pb/>І дабраславіў іх Сымон, і сказаў Марыі, Маці Ягонай: вось, ляжыць Гэты на ўпадак і на ўзвышэньне многіх у Ізраілі і на азнаку нязгодаў, - </p><i> Ì dabraslavìǔ ìh Symon, ì skazaǔ Maryì, Macì Âgonaj: vos′, lâžyc′ Gèty na ǔpadak ì na ǔzvyšèn′ne mnogìh u Ìzraìlì ì na aznaku nâzgodaǔ, - </i>


text:
і Табе Самой зброя пратне душу, - каб адкрыліся помыслы многіх сэрцаў. </p><i> ì Tabe Samoj zbroâ pratne dušu, - kab adkrylìsâ pomysly mnogìh sèrcaǔ. </i>


text:
<pb/>І была таксама Ганна прарочыца, дачка Фануілава, з роду Асіравага, якая дажыла да глыбокай старасьці, пражыўшы з мужам ад дзявоцтва свайго сем гадоў, </p><i> Ì byla taksama Ganna praročyca, dačka Fanuìlava, z rodu Asìravaga, âkaâ dažyla da glybokaj staras′cì, pražyǔšy z mužam ad dzâvoctva svajgo sem gadoǔ, </i>


text:
удава гадоў васьмідзесяці чатырох, якая не адыходзіла ад храма, постам і малітваю служачы Богу дзень і ноч. </p><i> udava gadoǔ vas′mìdzesâcì čatyroh, âkaâ ne adyhodzìla ad hrama, postam ì malìtvaû služačy Bogu dzen′ ì noč. </i>


text:
І яна, у тую самую гадзіну падышоўшы, славіла Госпада і казала пра Яго ўсім, хто чакаў ратунку ў Ерусаліме. </p><i> Ì âna, u tuû samuû gadzìnu padyšoǔšy, slavìla Gospada ì kazala pra Âgo ǔsìm, hto čakaǔ ratunku ǔ Erusalìme. </i>


text:
І калі яны зрабілі ўсё паводле закона Гасподняга, вярнуліся ў Галілею, у горад свой Назарэт. </p><i> Ì kalì âny zrabìlì ǔsë pavodle zakona Gaspodnâga, vârnulìsâ ǔ Galìleû, u gorad svoj Nazarèt. </i>


text:
<pb/>А Дзіця расло і мацавалася духам, напаўняючыся мудрасьцю; і мілата Божая была на Ім. </p><i> A Dzìcâ raslo ì macavalasâ duham, napaǔnâûčysâ mudras′cû; ì mìlata Božaâ byla na Ìm. </i>


text:
Кожны год бацькі Ягоныя хадзілі ў Ерусалім на сьвята Пасхі. </p><i> Kožny god bac′kì Âgonyâ hadzìlì ǔ Erusalìm na s′vâta Pashì. </i>


text:
<pb/>І калі Яму было дванаццаць гадоў, прыйшлі яны таксама як звычайна ў Ерусалім на сьвята; </p><i> Ì kalì Âmu bylo dvanaccac′ gadoǔ, pryjšlì âny taksama âk zvyčajna ǔ Erusalìm na s′vâta; </i>


text:
калі ж, пасьля заканчэньня дзён сьвята, вярталіся, застаўся Хлопчык Ісус у Ерусаліме; і не заўважылі таго Язэп і Маці Ягоная; </p><i> kalì ž, pas′lâ zakančèn′nâ dzën s′vâta, vârtalìsâ, zastaǔsâ Hlopčyk Ìsus u Erusalìme; ì ne zaǔvažylì tago Âzèp ì Macì Âgonaâ; </i>


text:
але думалі, што Ён ідзе зь іншымі; прайшоўшы ж дзённы шлях, пачалі шукаць Яго сярод родзічаў і знаёмых; </p><i> ale dumalì, što Ën ìdze z′ ìnšymì; prajšoǔšy ž dzënny šlâh, pačalì šukac′ Âgo sârod rodzìčaǔ ì znaëmyh; </i>


text:
і не знайшоўшы Яго, вярнуліся ў Ерусалім, шукаючы Яго. </p><i> ì ne znajšoǔšy Âgo, vârnulìsâ ǔ Erusalìm, šukaûčy Âgo. </i>


text:
Праз тры дні знайшлі яго ў храме, сядзеў сярод настаўнікаў, слухаў іх і распытваў іх; </p><i> Praz try dnì znajšlì âgo ǔ hrame, sâdzeǔ sârod nastaǔnìkaǔ, sluhaǔ ìh ì raspytvaǔ ìh; </i>


text:
усе, хто слухаў Яго, зьдзіўляліся з розуму і адказаў Ягоных. </p><i> use, hto sluhaǔ Âgo, z′dzìǔlâlìsâ z rozumu ì adkazaǔ Âgonyh. </i>


text:
І ўбачыўшы Яго, зьдзівіліся; і Маці ягоная сказала Яму: Дзіця! што Ты зрабіў з намі? вось, бацька Твой і Я зь вялікаю скрухаю шукалі Цябе. </p><i> Ì ǔbačyǔšy Âgo, z′dzìvìlìsâ; ì Macì âgonaâ skazala Âmu: Dzìcâ! što Ty zrabìǔ z namì? vos′, bac′ka Tvoj ì Â z′ vâlìkaû skruhaû šukalì Câbe. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>навошта было вам шукаць Мяне? ці вы ня ведалі, што Я павінен быць у тым, што належыць Айцу Майму?</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>navošta bylo vam šukac′ Mâne? cì vy nâ vedalì, što Â pavìnen byc′ u tym, što naležyc′ Ajcu Majmu?</J> </i>


text:
І Ён пайшоў зь імі і прыйшоў у Назарэт; і быў у паслушэнстве ім. І Маці Ягоная захоўвала ўсе словы гэтыя ў сэрцы Сваім. </p><i> Ì Ën pajšoǔ z′ ìmì ì pryjšoǔ u Nazarèt; ì byǔ u paslušènstve ìm. Ì Macì Âgonaâ zahoǔvala ǔse slovy gètyâ ǔ sèrcy Svaìm. </i>


text:
А Ісус мацаваўся ў мудрасьці і росьце і ў любові ў Бога і людзей. </p><i> A Ìsus macavaǔsâ ǔ mudras′cì ì ros′ce ì ǔ lûbovì ǔ Boga ì lûdzej. </i>


text:
<pb/>А ў пятнаццаты год праўленьня Тыверыя кесара, калі Понцій Пілат начальнічаў у Юдэі, Ірад быў тэтрархам у Галілеі, Піліп, брат ягоны, - тэтрархам у Ітурэі і Траханіцкай вобласьці, а Лісаній - тэтрархам у Авілінеі, </p><i> A ǔ pâtnaccaty god praǔlen′nâ Tyveryâ kesara, kalì Poncìj Pìlat načal′nìčaǔ u Ûdèì, Ìrad byǔ tètrarham u Galìleì, Pìlìp, brat âgony, - tètrarham u Ìturèì ì Trahanìckaj voblas′cì, a Lìsanìj - tètrarham u Avìlìneì, </i>


text:
пры першасьвятарах Ганьне і Каяфе, быў голас Божы да Яна, сына Захара, у пустыні. </p><i> pry peršas′vâtarah Gan′ne ì Kaâfe, byǔ golas Božy da Âna, syna Zahara, u pustynì. </i>


text:
І ён пайшоў па ўсіх навакольлях Ярдана, прапаведуючы хрышчэньне пакаяньня на дараваньне грахоў, </p><i> Ì ën pajšoǔ pa ǔsìh navakol′lâh Ârdana, prapaveduûčy hryščèn′ne pakaân′nâ na daravan′ne grahoǔ, </i>


text:
як напісана ў кнізе слоў прарока Ісаі, які кажа: <t>"голас таго, хто кліча ў пустыні: падрыхуйце шлях Госпаду, простымі зрабеце сьцежкі Яму;</t> </p><i> âk napìsana ǔ knìze sloǔ praroka Ìsaì, âkì kaža: <t>"golas tago, hto klìča ǔ pustynì: padryhujce šlâh Gospadu, prostymì zrabece s′cežkì Âmu;</t> </i>


text:
<t>кожны дол хай напоўніцца, і кожная гара і пагорак хай абнізяцца, крывізны выпрастуюцца, і няроўныя дарогі зробяцца гладкімі;</t> </p><i> <t>kožny dol haj napoǔnìcca, ì kožnaâ gara ì pagorak haj abnìzâcca, kryvìzny vyprastuûcca, ì nâroǔnyâ darogì zrobâcca gladkìmì;</t> </i>


text:
<t>і ўбачыць кожная плоць ратунак Божы".</t> </p><i> <t>ì ǔbačyc′ kožnaâ ploc′ ratunak Božy".</t> </i>


text:
<pb/>Ян люду, што прыходзіў хрысьціцца ў яго, казаў: выродзьдзе яхідніна? хто намовіў вас уцякаць ад будучага гневу? </p><i> Ân lûdu, što pryhodzìǔ hrys′cìcca ǔ âgo, kazaǔ: vyrodz′dze âhìdnìna? hto namovìǔ vas ucâkac′ ad budučaga gnevu? </i>


text:
прынясеце ж плады годныя пакаяньня, і ня думайце гаварыць самі сабе: "бацька ў нас Абрагам"; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых узьвесьці дзяцей Абрагаму; </p><i> prynâsece ž plady godnyâ pakaân′nâ, ì nâ dumajce gavaryc′ samì sabe: "bac′ka ǔ nas Abragam"; bo kažu vam, što Bog moža z kamânëǔ gètyh uz′ves′cì dzâcej Abragamu; </i>


text:
ужо і сякера пры корані дрэваў ляжыць: бо ўсякае дрэва, якое ня родзіць добрага плоду, сьсякаюць і кідаюць у вагонь. </p><i> užo ì sâkera pry koranì drèvaǔ lâžyc′: bo ǔsâkae drèva, âkoe nâ rodzìc′ dobraga plodu, s′sâkaûc′ ì kìdaûc′ u vagon′. </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: у каго дзьве адзежыны, той дай таму, хто ня мае; і ў каго ёсьць ежа, рабі тое самае. </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: u kago dz′ve adzežyny, toj daj tamu, hto nâ mae; ì ǔ kago ës′c′ eža, rabì toe samae. </i>


text:
Прыйшлі і мытнікі хрысьціцца і сказалі яму: Настаўнік! што нам рабіць? </p><i> Pryjšlì ì mytnìkì hrys′cìcca ì skazalì âmu: Nastaǔnìk! što nam rabìc′? </i>


text:
Ён адказваў ім: нічога не патрабуйце больш вызначанага вам. </p><i> Ën adkazvaǔ ìm: nìčoga ne patrabujce bol′š vyznačanaga vam. </i>


text:
Пыталіся ў яго таксама і воі: а нам што рабіць? І сказаў ім: нікога ня крыўдзіце, не паклёпнічайце, і задавольвайцеся сваёй платай. </p><i> Pytalìsâ ǔ âgo taksama ì voì: a nam što rabìc′? Ì skazaǔ ìm: nìkoga nâ kryǔdzìce, ne paklëpnìčajce, ì zadavol′vajcesâ svaëj plataj. </i>


text:
<pb/>А калі люд быў у чаканьні, і ўсе думалі ў сэрцах сваіх пра Яна, ці ня Хрыстос ён, - </p><i> A kalì lûd byǔ u čakan′nì, ì ǔse dumalì ǔ sèrcah svaìh pra Âna, cì nâ Hrystos ën, - </i>


text:
Ян усім адказваў: я хрышчу вас вадою, але ідзе Мацнейшы за мяне, у Якога я няварты разьвязаць рэмень на абутку; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым і вагнём; </p><i> Ân usìm adkazvaǔ: â hryšču vas vadoû, ale ìdze Macnejšy za mâne, u Âkoga â nâvarty raz′vâzac′ rèmen′ na abutku; Ën budze hrys′cìc′ vas Duham S′vâtym ì vagnëm; </i>


text:
гарфа Ягоная ў руцэ Ягонай, і ён ачысьціць гумно Сваё і зьбярэ пшаніцу ў засекі Свае, а салому спаліць вагнём непагасным. </p><i> garfa Âgonaâ ǔ rucè Âgonaj, ì ën ačys′cìc′ gumno Svaë ì z′bârè pšanìcu ǔ zasekì Svae, a salomu spalìc′ vagnëm nepagasnym. </i>


text:
Шмат чаго іншага зьвеставаў ён народу, павучаючы яго. </p><i> Šmat čago ìnšaga z′vestavaǔ ën narodu, pavučaûčy âgo. </i>


text:
А Ірад тэтрарх, дакараны ім за Ірадыяду, жонку братавую, і за ўсё, што зрабіў Ірад благога, </p><i> A Ìrad tètrarh, dakarany ìm za Ìradyâdu, žonku bratavuû, ì za ǔsë, što zrabìǔ Ìrad blagoga, </i>


text:
дадаў да ўсяго іншага і тое, што ўвязьніў Яна ў цямніцу. </p><i> dadaǔ da ǔsâgo ìnšaga ì toe, što ǔvâz′nìǔ Âna ǔ câmnìcu. </i>


text:
<pb/>А калі ахрысьціўся ўвесь народ, і Ісус, ахрысьціўшыся, маліўся, - адчынілася неба, </p><i> A kalì ahrys′cìǔsâ ǔves′ narod, ì Ìsus, ahrys′cìǔšysâ, malìǔsâ, - adčynìlasâ neba, </i>


text:
і Дух Сьвяты сышоў на Яго ў цялесным вобразе, як голуб, і быў голас зь нябёсаў, які прамовіў: Ты Сын Мой любасны; Цябе Я ўпадабаў! </p><i> ì Duh S′vâty syšoǔ na Âgo ǔ câlesnym vobraze, âk golub, ì byǔ golas z′ nâbësaǔ, âkì pramovìǔ: Ty Syn Moj lûbasny; Câbe Â ǔpadabaǔ! </i>


text:
<pb/>Ісус, пачынаючы Сваё служэньне, быў гадоў трыццаці, і быў, як думалі, сын Язэпаў, Іліеў, </p><i> Ìsus, pačynaûčy Svaë služèn′ne, byǔ gadoǔ tryccacì, ì byǔ, âk dumalì, syn Âzèpaǔ, Ìlìeǔ, </i>


text:
Мататыеў, Амосаў, Навумаў, Ясьлімаў, Нагееў. </p><i> Matatyeǔ, Amosaǔ, Navumaǔ, Âs′lìmaǔ, Nageeǔ. </i>


text:
Ёананаў, Рысаеў, Зарававэлеў, Салатыілеў, Нірыеў, </p><i> Ëananaǔ, Rysaeǔ, Zaravavèleǔ, Salatyìleǔ, Nìryeǔ, </i>


text:
Мэлхіеў, Аддзіеў, Касамаў, ілмадамаў, Іраў, </p><i> Mèlhìeǔ, Addzìeǔ, Kasamaǔ, ìlmadamaǔ, Ìraǔ, </i>


text:
Ёсіеў, іліезэраў, Ёрымаў, Мататаў, Лявіінаў, </p><i> Ësìeǔ, ìlìezèraǔ, Ërymaǔ, Matataǔ, Lâvììnaǔ, </i>


text:
Мэлеаеў, Маінанаў, Мататаеў, Натанаў, Давідаў, </p><i> Mèleaeǔ, Maìnanaǔ, Matataeǔ, Natanaǔ, Davìdaǔ, </i>


text:
Амінадаваў, Арамаў, ісромаў, Фарэсаў, Юдаў, </p><i> Amìnadavaǔ, Aramaǔ, ìsromaǔ, Farèsaǔ, Ûdaǔ, </i>


text:
Каінанаў, Арфаксадаў, Сімаў, Ноеў, Ламэхаў, </p><i> Kaìnanaǔ, Arfaksadaǔ, Sìmaǔ, Noeǔ, Lamèhaǔ, </i>


text:
<pb/>Матусалаў, інохаў, Ярэдаў, Малелеілаў, Каінанаў, </p><i> Matusalaǔ, ìnohaǔ, Ârèdaǔ, Maleleìlaǔ, Kaìnanaǔ, </i>


text:
<pb/>Ісус, поўны Духа Сьвятога, вярнуўся ад Ярдана і паведзены быў Духам у пустыню; </p><i> Ìsus, poǔny Duha S′vâtoga, vârnuǔsâ ad Ârdana ì pavedzeny byǔ Duham u pustynû; </i>


text:
там сорак дзён Ён быў спакушаны д'яблам і нічога ня еў у гэтыя дні; а як прайшлі яны, напасьледак захацеў есьці. </p><i> tam sorak dzën Ën byǔ spakušany d'âblam ì nìčoga nâ eǔ u gètyâ dnì; a âk prajšlì âny, napas′ledak zahaceǔ es′cì. </i>


text:
І сказаў Яму д'ябал: калі Ты Сын Божы, дык загадай гэтаму каменю зрабіцца хлебам. </p><i> Ì skazaǔ Âmu d'âbal: kalì Ty Syn Božy, dyk zagadaj gètamu kamenû zrabìcca hlebam. </i>


text:
Ісус сказаў яму ў адказ: <J>напісана, што "ня хлебам адным будзе жыць чалавек, а ўсякім словам Божым".</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>napìsana, što "nâ hlebam adnym budze žyc′ čalavek, a ǔsâkìm slovam Božym".</J> </i>


text:
І ўзьвёўшы Яго на высокую гару, д'ябал паказаў Яму ўсе царствы сусьвету ў імгненьне часу, </p><i> Ì ǔz′vëǔšy Âgo na vysokuû garu, d'âbal pakazaǔ Âmu ǔse carstvy sus′vetu ǔ ìmgnen′ne času, </i>


text:
і сказаў Яму д'ябал: табе дам уладу над ўсімі гэтымі царствамі і славу іх, бо яна аддадзена мне, і я, каму хачу, даю яе; </p><i> ì skazaǔ Âmu d'âbal: tabe dam uladu nad ǔsìmì gètymì carstvamì ì slavu ìh, bo âna addadzena mne, ì â, kamu haču, daû âe; </i>


text:
і вось, калі Ты паклонішся мне, дык усё будзе Тваё. </p><i> ì vos′, kalì Ty paklonìšsâ mne, dyk usë budze Tvaë. </i>


text:
Ісус сказаў яму ў адказ: <t><J>адыйдзі ад Мяне, сатана; напісана: "Госпаду Богу пакланяйся і Яму аднаму служы".</J></t> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <t><J>adyjdzì ad Mâne, satana; napìsana: "Gospadu Bogu paklanâjsâ ì Âmu adnamu služy".</J></t> </i>


text:
<pb/>І павёў Яго ў Ерусалім, і паставіў Яго на крыле храма, і сказаў Яму: <t>калі Ты Сын Божы, кінься адгэтуль уніз;</t> </p><i> Ì pavëǔ Âgo ǔ Erusalìm, ì pastavìǔ Âgo na kryle hrama, ì skazaǔ Âmu: <t>kalì Ty Syn Božy, kìn′sâ adgètul′ unìz;</t> </i>


text:
бо напісана: <t>"анёлам Сваім накажа пра Цябе захаваць Цябе";</t> </p><i> bo napìsana: <t>"anëlam Svaìm nakaža pra Câbe zahavac′ Câbe";</t> </i>


text:
<pb/>і: <t>"на руках панясуць Цябе, каб не спатыкнуўся Ты аб камень нагою Тваёю".</t> </p><i> ì: <t>"na rukah panâsuc′ Câbe, kab ne spatyknuǔsâ Ty ab kamen′ nagoû Tvaëû".</t> </i>


text:
<pb/>Ісус сказаў яму ў адказ: <J>сказана: "не спакушай Госпада Бога Твайго".</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>skazana: "ne spakušaj Gospada Boga Tvajgo".</J> </i>


text:
І закончыўшы ўсё спакушэньне, д'ябал адышоў ад Яго да часу. </p><i> Ì zakončyǔšy ǔsë spakušèn′ne, d'âbal adyšoǔ ad Âgo da času. </i>


text:
<pb/>І вярнуўся Ісус у сіле духу ў Галілею; і разьнесьліся чуткі пра Яго па ўсёй навакольнай краіне. </p><i> Ì vârnuǔsâ Ìsus u sìle duhu ǔ Galìleû; ì raz′nes′lìsâ čutkì pra Âgo pa ǔsëj navakol′naj kraìne. </i>


text:
<pb/>Ён вучыў у сынагогах іхніх, і ўсе Яго ўслаўлялі. </p><i> Ën vučyǔ u synagogah ìhnìh, ì ǔse Âgo ǔslaǔlâlì. </i>


text:
<pb/>І прыйшоў у Назарэт, дзе быў выхаваны, і ўвайшоў, па звычаі Сваім, у дзень суботні ў сынагогу, і ўстаў чытаць. </p><i> Ì pryjšoǔ u Nazarèt, dze byǔ vyhavany, ì ǔvajšoǔ, pa zvyčaì Svaìm, u dzen′ subotnì ǔ synagogu, ì ǔstaǔ čytac′. </i>


text:
Яму падалі кнігу прарока Ісаі; і Ён, разгарнуўшы кнігу, знайшоў месца, дзе было напісана: </p><i> Âmu padalì knìgu praroka Ìsaì; ì Ën, razgarnuǔšy knìgu, znajšoǔ mesca, dze bylo napìsana: </i>


text:
<t><J>"Дух Гасподні на Мне; бо Ён памазаў Мяне зьвеставаць убогім і паслаў Мяне ацаляць зламаных сэрцам, прапаведаваць палонным вызваленьне, сьляпым празарэньне, адпусьціць спакутаваных на свабоду,</J></t> </p><i> <t><J>"Duh Gaspodnì na Mne; bo Ën pamazaǔ Mâne z′vestavac′ ubogìm ì paslaǔ Mâne acalâc′ zlamanyh sèrcam, prapavedavac′ palonnym vyzvalen′ne, s′lâpym prazarèn′ne, adpus′cìc′ spakutavanyh na svabodu,</J></t> </i>


text:
<t><J>абвяшчаць год Гасподняга спрыяньня".</J></t> </p><i> <t><J>abvâščac′ god Gaspodnâga spryân′nâ".</J></t> </i>


text:
<pb/>І загарнуўшы кнігу і аддаўшы слузе, сеў; і вочы ўсіх у сынагозе былі скіраваныя на Яго. </p><i> Ì zagarnuǔšy knìgu ì addaǔšy sluze, seǔ; ì vočy ǔsìh u synagoze bylì skìravanyâ na Âgo. </i>


text:
І Ён пачаў гаварыць да іх: <J>сёньня спраўдзілася пісаньне гэтае, чутае вамі.</J> </p><i> Ì Ën pačaǔ gavaryc′ da ìh: <J>sën′nâ spraǔdzìlasâ pìsan′ne gètae, čutae vamì.</J> </i>


text:
І ўсе засьведчылі Яму гэта, і дзівавалі са словаў мілаты, якія зыходзілі з вуснаў Ягоных, і казалі: ці не Язэпаў гэта сын? </p><i> Ì ǔse zas′vedčylì Âmu gèta, ì dzìvavalì sa slovaǔ mìlaty, âkìâ zyhodzìlì z vusnaǔ Âgonyh, ì kazalì: cì ne Âzèpaǔ gèta syn? </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>вядома, вы скажаце Мне прыказку: лекару! ацалі самога сябе; зрабі і тут, у Тваёй бацькаўшчыне, тое, што, мы чулі, было ў Капернауме.</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>vâdoma, vy skažace Mne prykazku: lekaru! acalì samoga sâbe; zrabì ì tut, u Tvaëj bac′kaǔščyne, toe, što, my čulì, bylo ǔ Kapernaume.</J> </i>


text:
І сказаў: праўду кажу вам: <J>ніякі прарок ня прымаецца ў сваёй бацькаўшчыне;</J> </p><i> Ì skazaǔ: praǔdu kažu vam: <J>nìâkì prarok nâ prymaecca ǔ svaëj bac′kaǔščyne;</J> </i>


text:
<pb/><J>па праўдзе кажу вам: шмат удоваў было ў Ізраілі ў дні Ільлі, калі замкнута было неба тры гады і шэсьць месяцаў, так што зрабіўся вялікі голад па ўсёй зямлі;</J> </p><i> <J>pa praǔdze kažu vam: šmat udovaǔ bylo ǔ Ìzraìlì ǔ dnì Ìl′lì, kalì zamknuta bylo neba try gady ì šès′c′ mesâcaǔ, tak što zrabìǔsâ vâlìkì golad pa ǔsëj zâmlì;</J> </i>


text:
<J>і да ніводнай зь іх ня быў пасланы Ільля, а толькі да ўдавы ў Сарэпту Сідонскую;</J> </p><i> <J>ì da nìvodnaj z′ ìh nâ byǔ paslany Ìl′lâ, a tol′kì da ǔdavy ǔ Sarèptu Sìdonskuû;</J> </i>


text:
<J>шмат таксама было пракажоных у Ізраілі за прарока Ялісея, і ніводзін зь іх не ачысьціўся, апрача Нэемана Сірыяніна.</J> </p><i> <J>šmat taksama bylo prakažonyh u Ìzraìlì za praroka Âlìseâ, ì nìvodzìn z′ ìh ne ačys′cìǔsâ, aprača Nèemana Sìryânìna.</J> </i>


text:
Пачуўшы гэта, усе ў сынагозе напоўніліся гневам; </p><i> Pačuǔšy gèta, use ǔ synagoze napoǔnìlìsâ gnevam; </i>


text:
і ўстаўшы, выгналі Яго прэч з горада і павялі на вяршыню гары, на якой горад іхні быў пабудаваны, каб скінуць Яго; </p><i> ì ǔstaǔšy, vygnalì Âgo prèč z gorada ì pavâlì na vâršynû gary, na âkoj gorad ìhnì byǔ pabudavany, kab skìnuc′ Âgo; </i>


text:
<pb/>І прыйшоў у Капернаум, горад Галілейскі, і вучыў іх у дні суботнія. </p><i> Ì pryjšoǔ u Kapernaum, gorad Galìlejskì, ì vučyǔ ìh u dnì subotnìâ. </i>


text:
І зьдзіўляліся з вучэньня Ягонага, бо слова Ягонае было з уладаю. </p><i> Ì z′dzìǔlâlìsâ z vučèn′nâ Âgonaga, bo slova Âgonae bylo z uladaû. </i>


text:
Быў у сынагозе чалавек, які меў у сабе духа дэмана нячыстага, і той закрычаў зычным голасам: </p><i> Byǔ u synagoze čalavek, âkì meǔ u sabe duha dèmana nâčystaga, ì toj zakryčaǔ zyčnym golasam: </i>


text:
кінь; што Табе да нас, Ісусе Назаранін? Ты прыйшоў загубіць нас; ведаю Цябе, Хто Ты, - Сьвяты Божы. </p><i> kìn′; što Tabe da nas, Ìsuse Nazaranìn? Ty pryjšoǔ zagubìc′ nas; vedaû Câbe, Hto Ty, - S′vâty Božy. </i>


text:
Ісус загразіў яму, сказаўшы: <J>замоўкні і выйдзі зь яго.</J> І дэман, паваліўшы таго пасярэдзіне сынагогі, выйшаў зь яго, ані не пашкодзіўшы яму. </p><i> Ìsus zagrazìǔ âmu, skazaǔšy: <J>zamoǔknì ì vyjdzì z′ âgo.</J> Ì dèman, pavalìǔšy tago pasârèdzìne synagogì, vyjšaǔ z′ âgo, anì ne paškodzìǔšy âmu. </i>


text:
І напала на ўсіх жудасьць, і разважалі паміж сабою; што гэта азначае, што Ён з уладаю і сілаю загадвае нячыстым духам, і яны выходзяць? </p><i> Ì napala na ǔsìh žudas′c′, ì razvažalì pamìž saboû; što gèta aznačae, što Ën z uladaû ì sìlaû zagadvae nâčystym duham, ì âny vyhodzâc′? </i>


text:
І разьнеслася чутка пра Яго па ўсіх навакольных мясьцінах. </p><i> Ì raz′neslasâ čutka pra Âgo pa ǔsìh navakol′nyh mâs′cìnah. </i>


text:
<pb/>Выйшаўшы з сынагогі, Ён увайшоў у дом Сымонаў; а Сымонава цешча была апанаваная моцнай гарачкаю; і прасілі Яго за яе. </p><i> Vyjšaǔšy z synagogì, Ën uvajšoǔ u dom Symonaǔ; a Symonava cešča byla apanavanaâ mocnaj garačkaû; ì prasìlì Âgo za âe. </i>


text:
Падышоўшы да яе, Ён загразіў гарачцы; і пакінула яе. Яна адразу ўстала і слугавала ім. </p><i> Padyšoǔšy da âe, Ën zagrazìǔ garačcy; ì pakìnula âe. Âna adrazu ǔstala ì slugavala ìm. </i>


text:
А як заходзіла сонца, усе, хто меў хворых на розныя хваробы, прыводзілі іх да Яго; і Ён, ускладаючы на кожнага рукі, ацаляў іх. </p><i> A âk zahodzìla sonca, use, hto meǔ hvoryh na roznyâ hvaroby, pryvodzìlì ìh da Âgo; ì Ën, uskladaûčy na kožnaga rukì, acalâǔ ìh. </i>


text:
Выходзілі таксама і дэманы з многіх з крыкам і казалі: Ты Хрыстос, Сын Божы. А Ён забараняў ім расказваць, што яны ведаюць, што Ён Хрыстос. </p><i> Vyhodzìlì taksama ì dèmany z mnogìh z krykam ì kazalì: Ty Hrystos, Syn Božy. A Ën zabaranâǔ ìm raskazvac′, što âny vedaûc′, što Ën Hrystos. </i>


text:
<pb/>А як настаў дзень, Ён выйшаў з дому, пайшоў у пустэльную мясьціну, і людзі шукалі Яго і, прыйшоўшы да Яго, затрымлівалі Яго, каб ня сыходзіў ад іх. </p><i> A âk nastaǔ dzen′, Ën vyjšaǔ z domu, pajšoǔ u pustèl′nuû mâs′cìnu, ì lûdzì šukalì Âgo ì, pryjšoǔšy da Âgo, zatrymlìvalì Âgo, kab nâ syhodzìǔ ad ìh. </i>


text:
Але Ён сказаў ім: <J>і іншым гарадам зьвеставаць Я павінен Царства Божае, бо на тое Я пасланы.</J> </p><i> Ale Ën skazaǔ ìm: <J>ì ìnšym garadam z′vestavac′ Â pavìnen Carstva Božae, bo na toe Â paslany.</J> </i>


text:
<pb/>Аднойчы, калі люд ціснуўся да Яго, каб чуць слова Божае, а Ён стаяў каля возера Генісарэцкага, </p><i> Adnojčy, kalì lûd cìsnuǔsâ da Âgo, kab čuc′ slova Božae, a Ën staâǔ kalâ vozera Genìsarèckaga, </i>


text:
убачыў Ён дзьве лодкі, якія стаялі на возеры; а рыбакі, выйшаўшы зь іх, вымывалі мярэжы. </p><i> ubačyǔ Ën dz′ve lodkì, âkìâ staâlì na vozery; a rybakì, vyjšaǔšy z′ ìh, vymyvalì mârèžy. </i>


text:
Увайшоўшы ў адну лодку, якая была Сымонава, Ён прасіў яго адплыць крыху ад берагу, і сеўшы, вучыў людзей з лодкі. </p><i> Uvajšoǔšy ǔ adnu lodku, âkaâ byla Symonava, Ën prasìǔ âgo adplyc′ kryhu ad beragu, ì seǔšy, vučyǔ lûdzej z lodkì. </i>


text:
А калі перастаў вучыць, сказаў Сымону: <J>адплыві на глыбокае, і закіньце мярэжы свае для лову.</J> </p><i> A kalì perastaǔ vučyc′, skazaǔ Symonu: <J>adplyvì na glybokae, ì zakìn′ce mârèžy svae dlâ lovu.</J> </i>


text:
Сымон сказаў Яму ў адказ: Настаўнік! мы працавалі ўсю ноч і нічога не злавілі; але па слове Тваім закінем мярэжу. </p><i> Symon skazaǔ Âmu ǔ adkaz: Nastaǔnìk! my pracavalì ǔsû noč ì nìčoga ne zlavìlì; ale pa slove Tvaìm zakìnem mârèžu. </i>


text:
Зрабіўшы гэта, яны злавілі вялікае мноства рыбы, і нават мярэжа ў іх рвалася. </p><i> Zrabìǔšy gèta, âny zlavìlì vâlìkae mnostva ryby, ì navat mârèža ǔ ìh rvalasâ. </i>


text:
І далі знак супольнікам, якія былі ў другой лодцы, каб прыйшлі пасобіць ім, і прыйшлі, і напоўнілі абедзьве лодкі, так што яны пачалі тануць. </p><i> Ì dalì znak supol′nìkam, âkìâ bylì ǔ drugoj lodcy, kab pryjšlì pasobìc′ ìm, ì pryjšlì, ì napoǔnìlì abedz′ve lodkì, tak što âny pačalì tanuc′. </i>


text:
<pb/>Убачыўшы гэта, Сымон Пётр прыпаў да каленяў Ісуса і сказаў: выйдзі ад мяне, Госпадзе! бо я чалавек грэшны. </p><i> Ubačyǔšy gèta, Symon Pëtr prypaǔ da kalenâǔ Ìsusa ì skazaǔ: vyjdzì ad mâne, Gospadze! bo â čalavek grèšny. </i>


text:
Бо жах агарнуў яго і ўсіх, хто быў зь Ім, ад гэтага ўлову рыбы, імі злоўленае; </p><i> Bo žah agarnuǔ âgo ì ǔsìh, hto byǔ z′ Ìm, ad gètaga ǔlovu ryby, ìmì zloǔlenae; </i>


text:
таксама і Якава і Яна; сыноў Зевядзеевых, якія былі супольнікамі Сымону. І сказаў Сымону Ісус: <J>ня бойся; ад сёньня будзеш лавіць людзей.</J> </p><i> taksama ì Âkava ì Âna; synoǔ Zevâdzeevyh, âkìâ bylì supol′nìkamì Symonu. Ì skazaǔ Symonu Ìsus: <J>nâ bojsâ; ad sën′nâ budzeš lavìc′ lûdzej.</J> </i>


text:
І выцягнуўшы абедзьве лодкі на бераг, пакінулі ўсё і пайшлі сьледам за Ім. </p><i> Ì vycâgnuǔšy abedz′ve lodkì na berag, pakìnulì ǔsë ì pajšlì s′ledam za Ìm. </i>


text:
<pb/>Калі Ісус быў у адным горадзе, прыйшоў чалавек увесь у праказе і, убачыўшы Ісуса, упаў ніцма, молячы Яго і кажучы: Госпадзе! калі хочаш, можаш мяне ачысьціць. </p><i> Kalì Ìsus byǔ u adnym goradze, pryjšoǔ čalavek uves′ u prakaze ì, ubačyǔšy Ìsusa, upaǔ nìcma, molâčy Âgo ì kažučy: Gospadze! kalì hočaš, možaš mâne ačys′cìc′. </i>


text:
Ён працягнуў руку, дакрануўся да яго і сказаў: <J>хачу, ачысьціся.</J> І адразу праказа сышла зь яго. </p><i> Ën pracâgnuǔ ruku, dakranuǔsâ da âgo ì skazaǔ: <J>haču, ačys′cìsâ.</J> Ì adrazu prakaza syšla z′ âgo. </i>


text:
І Ён загадаў яму <J>нікому не расказваць, а пайсьці паказацца сьвятару і прынесьці ахвяру за ачышчэньне сваё, як загадаў Майсей, на сьведчаньне ім.</J> </p><i> Ì Ën zagadaǔ âmu <J>nìkomu ne raskazvac′, a pajs′cì pakazacca s′vâtaru ì prynes′cì ahvâru za ačyščèn′ne svaë, âk zagadaǔ Majsej, na s′vedčan′ne ìm.</J> </i>


text:
Але тым болей шырыліся чуткі пра Яго, і вялікае мноства людзей сьцякалася да Яго - слухаць і ацаляцца ў Яго ад хваробаў сваіх. </p><i> Ale tym bolej šyrylìsâ čutkì pra Âgo, ì vâlìkae mnostva lûdzej s′câkalasâ da Âgo - sluhac′ ì acalâcca ǔ Âgo ad hvarobaǔ svaìh. </i>


text:
А Ён адыходзіў у пустэльныя мясьціны і маліўся. </p><i> A Ën adyhodzìǔ u pustèl′nyâ mâs′cìny ì malìǔsâ. </i>


text:
<pb/>Аднаго дня, калі Ён вучыў, і сядзелі тут фарысэі і законьнікі, якія прыйшлі з усіх мясцовасьцяў Галілеі і Юдэі і зь Ерусаліма, і сіла Гасподняя зьяўлалася ў ацаленьні хворых - </p><i> Adnago dnâ, kalì Ën vučyǔ, ì sâdzelì tut farysèì ì zakon′nìkì, âkìâ pryjšlì z usìh mâscovas′câǔ Galìleì ì Ûdèì ì z′ Erusalìma, ì sìla Gaspodnââ z′âǔlalasâ ǔ acalen′nì hvoryh - </i>


text:
вось, прынесьлі нейкія на пасьцелі чалавека, які быў паралізаваны, і спрабавалі ўнесьці яго ў дом і пакласьці перад Ісусам; </p><i> vos′, prynes′lì nejkìâ na pas′celì čalaveka, âkì byǔ paralìzavany, ì sprabavalì ǔnes′cì âgo ǔ dom ì paklas′cì perad Ìsusam; </i>


text:
і не знайшоўшы дзе пранесьці яго, з прычыны люднасьці, залезьлі на дах дома і праз дах апусьцілі яго з пасьцельлю на сярэдзіну перад Ісусам. </p><i> ì ne znajšoǔšy dze pranes′cì âgo, z pryčyny lûdnas′cì, zalez′lì na dah doma ì praz dah apus′cìlì âgo z pas′cel′lû na sârèdzìnu perad Ìsusam. </i>


text:
І Ён, бачачы веру іхную, сказаў чалавеку таму: <J>даруюцца табе грахі твае.</J> </p><i> Ì Ën, bačačy veru ìhnuû, skazaǔ čalaveku tamu: <J>daruûcca tabe grahì tvae.</J> </i>


text:
Кніжнікі і фарысэі пачалі разважаць, кажучы: хто гэта, Які блюзьнерыць? хто можа дараваць грахі, апрача аднаго Бога? </p><i> Knìžnìkì ì farysèì pačalì razvažac′, kažučy: hto gèta, Âkì blûz′neryc′? hto moža daravac′ grahì, aprača adnago Boga? </i>


text:
Ісус, зразумеўшы намыслы іхнія, сказаў ім у адказ: <J>што намышляеце ў сэрцах вашых?</J> </p><i> Ìsus, zrazumeǔšy namysly ìhnìâ, skazaǔ ìm u adkaz: <J>što namyšlâece ǔ sèrcah vašyh?</J> </i>


text:
<J>што лягчэй сказаць: "даруюцца табе грахі твае", альбо сказаць: "устань і хадзі"?</J> </p><i> <J>što lâgčèj skazac′: "daruûcca tabe grahì tvae", al′bo skazac′: "ustan′ ì hadzì"?</J> </i>


text:
<J>але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі,</J> - сказаў Ён паралізаванаму: <J>табе кажу: устань, вазьмі пасьцель тваю і ідзі ў дом твой.</J> </p><i> <J>ale kab vy vedalì, što Syn Čalavečy mae ǔladu na zâmlì daravac′ grahì,</J> - skazaǔ Ën paralìzavanamu: <J>tabe kažu: ustan′, vaz′mì pas′cel′ tvaû ì ìdzì ǔ dom tvoj.</J> </i>


text:
І той адразу ўстаў перад імі, узяў, на чым ляжаў, і пайшоў у дом свой, славячы Бога. </p><i> Ì toj adrazu ǔstaǔ perad ìmì, uzâǔ, na čym lâžaǔ, ì pajšoǔ u dom svoj, slavâčy Boga. </i>


text:
І жах агарнуў усіх, і славілі Бога; і, поўныя страху, казалі: дзівосныя дзеі бачылі мы сёньня. </p><i> Ì žah agarnuǔ usìh, ì slavìlì Boga; ì, poǔnyâ strahu, kazalì: dzìvosnyâ dzeì bačylì my sën′nâ. </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага Ісус выйшаў і ўбачыў мытніка, якога звалі Лявій, які сядзеў каля мытні, і кажа яму: <J>ідзі за Мною.</J> </p><i> Pas′lâ gètaga Ìsus vyjšaǔ ì ǔbačyǔ mytnìka, âkoga zvalì Lâvìj, âkì sâdzeǔ kalâ mytnì, ì kaža âmu: <J>ìdzì za Mnoû.</J> </i>


text:
І зрабіў Яму Лявій у доме сваім бяседу вялікую; і там было мноства мытнікаў і іншых, якія ўзьляжалі зь імі. </p><i> Ì zrabìǔ Âmu Lâvìj u dome svaìm bâsedu vâlìkuû; ì tam bylo mnostva mytnìkaǔ ì ìnšyh, âkìâ ǔz′lâžalì z′ ìmì. </i>


text:
А кніжнікі і фарысэі наракалі і казалі вучням Ягоным: навошта вы ясьце і п'яце з мытнікамі і грэшнікамі? </p><i> A knìžnìkì ì farysèì narakalì ì kazalì vučnâm Âgonym: navošta vy âs′ce ì p'âce z mytnìkamì ì grèšnìkamì? </i>


text:
А Ісус сказаў ім у адказ: <J>не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>ne zdarovyâ maûc′ patrèbu ǔ lekary, a hvoryâ;</J> </i>


text:
<J>Я прыйшоў заклікаць ня праведнікаў, а грэшнікаў да пакаяньня.</J> </p><i> <J>Â pryjšoǔ zaklìkac′ nâ pravednìkaǔ, a grèšnìkaǔ da pakaân′nâ.</J> </i>


text:
<pb/>А яны сказалі Яму: чаму вучні Янавыя посьцяць часта і ўзносяць малітвы, таксама і фарысэйскія, а Твае ядуць і п'юць? </p><i> A âny skazalì Âmu: čamu vučnì Ânavyâ pos′câc′ časta ì ǔznosâc′ malìtvy, taksama ì farysèjskìâ, a Tvae âduc′ ì p'ûc′? </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>ці можаце прымусіць сыноў харомаў шлюбных пасьціцца, калі зь імі малады?</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>cì možace prymusìc′ synoǔ haromaǔ šlûbnyh pas′cìcca, kalì z′ ìmì malady?</J> </i>


text:
<J>але прыйдуць дні, калі адымецца ў іх малады, і тады будуць пасьціцца у тыя дні.</J> </p><i> <J>ale pryjduc′ dnì, kalì adymecca ǔ ìh malady, ì tady buduc′ pas′cìcca u tyâ dnì.</J> </i>


text:
Пры гэтым сказаў ім прытчу: <J>ніхто ня прышывае латку да старой адзежыны, ададраўшы ад новай адзежыны; а інакш і новую падзярэ, і да старой не падыдзе латка ад новай.</J> </p><i> Pry gètym skazaǔ ìm prytču: <J>nìhto nâ pryšyvae latku da staroj adzežyny, adadraǔšy ad novaj adzežyny; a ìnakš ì novuû padzârè, ì da staroj ne padydze latka ad novaj.</J> </i>


text:
<J>І ніхто ня ўлівае маладога віна ў мяхі старыя; а інакш маладое віно парве мяхі, і само выцеча, і мяхі прападуць;</J> </p><i> <J>Ì nìhto nâ ǔlìvae maladoga vìna ǔ mâhì staryâ; a ìnakš maladoe vìno parve mâhì, ì samo vyceča, ì mâhì prapaduc′;</J> </i>


text:
<J>а маладое віно трэба ўліваць у мяхі новыя; тады зьберажэцца і тое і другое.</J> </p><i> <J>a maladoe vìno trèba ǔlìvac′ u mâhì novyâ; tady z′beražècca ì toe ì drugoe.</J> </i>


text:
<J>І ніхто, піўшы старое віно, не захоча адразу маладога; бо кажа: старое лепшае.</J> </p><i> <J>Ì nìhto, pìǔšy staroe vìno, ne zahoča adrazu maladoga; bo kaža: staroe lepšae.</J> </i>


text:
<pb/>У суботу, першую пасьля другога дня Пасхі, давялося Яму праходзіць засеянымі палямі, і вучні Ягоныя зрывалі калосьсе і елі, расьціраючы рукамі. </p><i> U subotu, peršuû pas′lâ drugoga dnâ Pashì, davâlosâ Âmu prahodzìc′ zaseânymì palâmì, ì vučnì Âgonyâ zryvalì kalos′se ì elì, ras′cìraûčy rukamì. </i>


text:
А некаторыя фарысэі сказалі ім: навошта вы робіце тое, чаго нельга рабіць у суботу? </p><i> A nekatoryâ farysèì skazalì ìm: navošta vy robìce toe, čago nel′ga rabìc′ u subotu? </i>


text:
Ісус ім сказаў у адказ: <J>хіба вы ня чыталі, што зрабіў Давід, калі згаладаўся сам і тыя, што былі зь ім?</J> </p><i> Ìsus ìm skazaǔ u adkaz: <J>hìba vy nâ čytalì, što zrabìǔ Davìd, kalì zgaladaǔsâ sam ì tyâ, što bylì z′ ìm?</J> </i>


text:
<J>як ён увайшоў у дом Божы, узяў пакладныя хлябы, якіх нельга было есьці нікому, апрача адных сьвятароў, і еў, і даў тым, што былі зь ім?</J> </p><i> <J>âk ën uvajšoǔ u dom Božy, uzâǔ pakladnyâ hlâby, âkìh nel′ga bylo es′cì nìkomu, aprača adnyh s′vâtaroǔ, ì eǔ, ì daǔ tym, što bylì z′ ìm?</J> </i>


text:
І сказаў ім: <J>Сын Чалавечы ёсьць гаспадар і суботы.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>Syn Čalavečy ës′c′ gaspadar ì suboty.</J> </i>


text:
<pb/>А давялося і ў другую суботу ўвайсьці Яму ў сынагогу і вучыць. Там быў чалавек, у якога правая рука была сухая. </p><i> A davâlosâ ì ǔ druguû subotu ǔvajs′cì Âmu ǔ synagogu ì vučyc′. Tam byǔ čalavek, u âkoga pravaâ ruka byla suhaâ. </i>


text:
А кніжнікі і фарысэі сачылі за Ім, ці не ацаліць у суботу, каб знайсьці абвінавачаньне супроць Яго. </p><i> A knìžnìkì ì farysèì sačylì za Ìm, cì ne acalìc′ u subotu, kab znajs′cì abvìnavačan′ne suproc′ Âgo. </i>


text:
Але Ён, ведаючы намыслы іхнія, сказаў чалавеку з сухою рукою: <J>устань і выступі на сярэдзіну.</J> І той устаў і выступіў. </p><i> Ale Ën, vedaûčy namysly ìhnìâ, skazaǔ čalaveku z suhoû rukoû: <J>ustan′ ì vystupì na sârèdzìnu.</J> Ì toj ustaǔ ì vystupìǔ. </i>


text:
Тады сказаў ім Ісус: <J>спытаюся Я ў вас: што трэба рабіць у суботу? дабро ці зло? выратаваць душу, ці загубіць? Яны маўчалі.</J> </p><i> Tady skazaǔ ìm Ìsus: <J>spytaûsâ Â ǔ vas: što trèba rabìc′ u subotu? dabro cì zlo? vyratavac′ dušu, cì zagubìc′? Âny maǔčalì.</J> </i>


text:
<pb/>І паглядзеўшы на іх усіх, сказаў таму чалавеку: <J>падай руку тваю.</J> Той так і зрабіў: і стала рука ў яго здаровая, як другая. </p><i> Ì paglâdzeǔšy na ìh usìh, skazaǔ tamu čalaveku: <J>padaj ruku tvaû.</J> Toj tak ì zrabìǔ: ì stala ruka ǔ âgo zdarovaâ, âk drugaâ. </i>


text:
А яны дайшлі да шаленства і раіліся паміж сабою, што б ім зрабіць зь Ісусам. </p><i> A âny dajšlì da šalenstva ì raìlìsâ pamìž saboû, što b ìm zrabìc′ z′ Ìsusam. </i>


text:
<pb/>У тыя дні ўзыйшоў Ён на гару памаліцца і прабыў усю ноч, молячыся Богу. </p><i> U tyâ dnì ǔzyjšoǔ Ën na garu pamalìcca ì prabyǔ usû noč, molâčysâ Bogu. </i>


text:
А як разьвіднела, паклікаў вучняў Сваіх і выбраў зь іх дванаццаць, якіх і назваў апосталамі: </p><i> A âk raz′vìdnela, paklìkaǔ vučnâǔ Svaìh ì vybraǔ z′ ìh dvanaccac′, âkìh ì nazvaǔ apostalamì: </i>


text:
Сымона, якога назваў Пятрам, і Андрэя, брата ягонага, Якава і Яна, Піліпа і Барталамея, </p><i> Symona, âkoga nazvaǔ Pâtram, ì Andrèâ, brata âgonaga, Âkava ì Âna, Pìlìpa ì Bartalameâ, </i>


text:
Мацьвея і Тамаша, Якава Алфеевага і Сымона, называнага Зілотам, </p><i> Mac′veâ ì Tamaša, Âkava Alfeevaga ì Symona, nazyvanaga Zìlotam, </i>


text:
Юду Якаўлевага і Юду Іскарыёта, які потым стаўся прадажнікам. </p><i> Ûdu Âkaǔlevaga ì Ûdu Ìskaryëta, âkì potym staǔsâ pradažnìkam. </i>


text:
<pb/>І сыйшоў зь імі, стаў Ён на роўным месцы, і мноства вучняў Ягоных, і мноства люду з усёй Юдэі і зь Ерусаліма, і з прыморскіх мясьцінаў Тырскіх і Сідонскіх, </p><i> Ì syjšoǔ z′ ìmì, staǔ Ën na roǔnym mescy, ì mnostva vučnâǔ Âgonyh, ì mnostva lûdu z usëj Ûdèì ì z′ Erusalìma, ì z prymorskìh mâs′cìnaǔ Tyrskìh ì Sìdonskìh, </i>


text:
<pb/>якія прыйшлі паслухаць Яго і ацаліцца ад хваробаў сваіх, таксама і тыя, што пакутавалі ад нячыстых духаў; і ацаляліся. </p><i> âkìâ pryjšlì pasluhac′ Âgo ì acalìcca ad hvarobaǔ svaìh, taksama ì tyâ, što pakutavalì ad nâčystyh duhaǔ; ì acalâlìsâ. </i>


text:
І ўвесь люд імкнуўся дакрануцца да Яго, бо ад Яго зыходзіла сіла і ацаляла ўсіх. </p><i> Ì ǔves′ lûd ìmknuǔsâ dakranucca da Âgo, bo ad Âgo zyhodzìla sìla ì acalâla ǔsìh. </i>


text:
<pb/>І Ён, узьвёўшы вочы Свае на вучняў Сваіх, казаў: <t><J>дабрашчасныя ўбогія духам, бо ваша ёсьць Царства Божае.</J></t> </p><i> Ì Ën, uz′vëǔšy vočy Svae na vučnâǔ Svaìh, kazaǔ: <t><J>dabraščasnyâ ǔbogìâ duham, bo vaša ës′c′ Carstva Božae.</J></t> </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя галодныя сёньня, бо насыціцеся. Дабрашчасныя, хто плача сёньня, бо засьмеяцеся.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ galodnyâ sën′nâ, bo nasycìcesâ. Dabraščasnyâ, hto plača sën′nâ, bo zas′meâcesâ.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Дабрашчасныя вы, калі зьненавідзяць вас людзі і калі адлучаць вас і будуць зьневажаць і зьняславяць імя вашае, як ганебнае, за Сына Чалавечага.</J> </p><i> <J>Dabraščasnyâ vy, kalì z′nenavìdzâc′ vas lûdzì ì kalì adlučac′ vas ì buduc′ z′nevažac′ ì z′nâslavâc′ ìmâ vašae, âk ganebnae, za Syna Čalavečaga.</J> </i>


text:
<J>Радуйцеся ў той дзень і весялцеся, бо вялікая вам узнагарода на нябёсах. Так рабілі з прарокамі бацькі іхнія.</J> </p><i> <J>Radujcesâ ǔ toj dzen′ ì vesâlcesâ, bo vâlìkaâ vam uznagaroda na nâbësah. Tak rabìlì z prarokamì bac′kì ìhnìâ.</J> </i>


text:
<t><J>Але гора вам, багатыя! бо вы ўжо атрымалі сваё суцяшэньне.</J></t> </p><i> <t><J>Ale gora vam, bagatyâ! bo vy ǔžo atrymalì svaë sucâšèn′ne.</J></t> </i>


text:
<t><J>Гора вам, перанасычаныя сёньня! бо спрагнеце з голаду. Гора вам, хто сьмяецца сёньня! бо заплачаце і загалосіце.</J></t> </p><i> <t><J>Gora vam, peranasyčanyâ sën′nâ! bo spragnece z goladu. Gora vam, hto s′mâecca sën′nâ! bo zaplačace ì zagalosìce.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Гора вам, калі ўсе людзі будуць гаварыць пра вас добра, бо так рабілі зь ілжывымі прарокамі бацькі іхнія.</J> </p><i> <J>Gora vam, kalì ǔse lûdzì buduc′ gavaryc′ pra vas dobra, bo tak rabìlì z′ ìlžyvymì prarokamì bac′kì ìhnìâ.</J> </i>


text:
<pb/><J>А вам, хто слухае, кажу: любеце ворагаў вашых, рабеце дабро ненавісьнікам вашым,</J> </p><i> <J>A vam, hto sluhae, kažu: lûbece voragaǔ vašyh, rabece dabro nenavìs′nìkam vašym,</J> </i>


text:
<J>дабраслаўляйце кляцьбітоў вашых, і малецеся за напасьнікоў вашых.</J> </p><i> <J>dabraslaǔlâjce klâc′bìtoǔ vašyh, ì malecesâ za napas′nìkoǔ vašyh.</J> </i>


text:
<J>Таму, хто ўдарыў цябе па шчацэ, падстаў і другую; і таму, хто адбірае ў цябе верхнюю вопратку, не заважай узяць і кашулю.</J> </p><i> <J>Tamu, hto ǔdaryǔ câbe pa ščacè, padstaǔ ì druguû; ì tamu, hto adbìrae ǔ câbe verhnûû vopratku, ne zavažaj uzâc′ ì kašulû.</J> </i>


text:
<J>Кожнаму, хто просіць у цябе, давай, і з таго, хто ўзяў тваё, ня зысквай назад.</J> </p><i> <J>Kožnamu, hto prosìc′ u câbe, davaj, ì z tago, hto ǔzâǔ tvaë, nâ zyskvaj nazad.</J> </i>


text:
<J>І як хочаце, каб з вамі рабілі людзі, так і вы рабеце зь імі.</J> </p><i> <J>Ì âk hočace, kab z vamì rabìlì lûdzì, tak ì vy rabece z′ ìmì.</J> </i>


text:
<J>І калі любіце тых, хто любіць вас, якая вам за тое падзяка?</J> </p><i> <J>Ì kalì lûbìce tyh, hto lûbìc′ vas, âkaâ vam za toe padzâka?</J> </i>


text:
<J>І калі чыніце дабро тым, хто вам чыніць дабро, якая вам за тое падзяка? бо і грэшнікі тое самае чыняць.</J> </p><i> <J>Ì kalì čynìce dabro tym, hto vam čynìc′ dabro, âkaâ vam za toe padzâka? bo ì grèšnìkì toe samae čynâc′.</J> </i>


text:
<J>І калі пазычаеце тым, ад каго спадзеяцеся зыскаць назад, якая вам за тое падзяка? бо і грэшнікі пазычаюць грэшнікам, каб спагнаць гэтулькі сама.</J> </p><i> <J>Ì kalì pazyčaece tym, ad kago spadzeâcesâ zyskac′ nazad, âkaâ vam za toe padzâka? bo ì grèšnìkì pazyčaûc′ grèšnìkam, kab spagnac′ gètul′kì sama.</J> </i>


text:
<J>А вы любеце ворагаў вашых, і дабрачыньце, і пазычайце, не чакаючы нічога; і будзе вам узнагарода вялікая, і будзеце сынамі ‹сявышняга; бо Ён добры і да няўдзячных і да ліхіх.</J> </p><i> <J>A vy lûbece voragaǔ vašyh, ì dabračyn′ce, ì pazyčajce, ne čakaûčy nìčoga; ì budze vam uznagaroda vâlìkaâ, ì budzece synamì ‹sâvyšnâga; bo Ën dobry ì da nâǔdzâčnyh ì da lìhìh.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, будзьце міласэрныя, як і Айцец ваш міласэрны.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, budz′ce mìlasèrnyâ, âk ì Ajcec vaš mìlasèrny.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ня судзеце, і ня будзеце суджаныя; не асуджайце, і ня будзеце асуджаныя; даруйце, і дараваныя будзеце;</J> </p><i> <J>Nâ sudzece, ì nâ budzece sudžanyâ; ne asudžajce, ì nâ budzece asudžanyâ; darujce, ì daravanyâ budzece;</J> </i>


text:
<J>давайце, і дасца вам: мераю добраю, утрэсенаю, умятаю і перапоўненаю адсыплюць вам ва ўлоньне ваша; бо якою мераю мерыце, такою самаю адмерыцца і вам.</J> </p><i> <J>davajce, ì dasca vam: meraû dobraû, utrèsenaû, umâtaû ì perapoǔnenaû adsyplûc′ vam va ǔlon′ne vaša; bo âkoû meraû meryce, takoû samaû admerycca ì vam.</J> </i>


text:
Сказаў таксама ім прытчу: <J>ці можа сьляпы вадзіць сьляпога? ці не абодва ўпадуць у яму?</J> </p><i> Skazaǔ taksama ìm prytču: <J>cì moža s′lâpy vadzìc′ s′lâpoga? cì ne abodva ǔpaduc′ u âmu?</J> </i>


text:
<J>Вучань ня бывае вышэй за свайго настаўніка; але, удасканаліўшыся, будзе кожны, як настаўнік ягоны.</J> </p><i> <J>Vučan′ nâ byvae vyšèj za svajgo nastaǔnìka; ale, udaskanalìǔšysâ, budze kožny, âk nastaǔnìk âgony.</J> </i>


text:
<J>Што ты глядзіш на парушынку ў воку брата твайго, а калоды ў сваім воку не адчуваеш?</J> </p><i> <J>Što ty glâdzìš na parušynku ǔ voku brata tvajgo, a kalody ǔ svaìm voku ne adčuvaeš?</J> </i>


text:
<J>Альбо, як можаш сказаць брату твайму: "браце! дай, я выму парушынку з вока твайго", калі сам ня бачыш калоды ў сваім воку! Крывадушнік! вымі сьпярша калоду са свайго вока, і тады ўбачыш, як выняць парушынку з вока брата твайго.</J> </p><i> <J>Al′bo, âk možaš skazac′ bratu tvajmu: "brace! daj, â vymu parušynku z voka tvajgo", kalì sam nâ bačyš kalody ǔ svaìm voku! Kryvadušnìk! vymì s′pârša kalodu sa svajgo voka, ì tady ǔbačyš, âk vynâc′ parušynku z voka brata tvajgo.</J> </i>


text:
<pb/><J>Няма добрага дрэва, якое б радзіла благі плод; і няма благога дрэва, якое б радзіла плод добры.</J> </p><i> <J>Nâma dobraga drèva, âkoe b radzìla blagì plod; ì nâma blagoga drèva, âkoe b radzìla plod dobry.</J> </i>


text:
<J>Бо ўсякае дрэва пазнаецца з плоду ягонага; бо ня зьбіраюць смокваў зь цярноўніку, і ня зьбіраюць вінаграду з хмызьняку.</J> </p><i> <J>Bo ǔsâkae drèva paznaecca z plodu âgonaga; bo nâ z′bìraûc′ smokvaǔ z′ cârnoǔnìku, ì nâ z′bìraûc′ vìnagradu z hmyz′nâku.</J> </i>


text:
<J>Добры чалавек з добрага скарбу сэрца свайго выносіць добрае, а ліхі чалавек зь ліхога скарбу сэрца свайго выносіць ліхое; бо ад лішніцы сэрца маўляюць вусны ягоныя.</J> </p><i> <J>Dobry čalavek z dobraga skarbu sèrca svajgo vynosìc′ dobrae, a lìhì čalavek z′ lìhoga skarbu sèrca svajgo vynosìc′ lìhoe; bo ad lìšnìcy sèrca maǔlâûc′ vusny âgonyâ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Што вы клічаце Мяне: "Госпадзе! Госпадзе!" і ня робіце таго, што Я кажу?</J> </p><i> <J>Što vy klìčace Mâne: "Gospadze! Gospadze!" ì nâ robìce tago, što Â kažu?</J> </i>


text:
<J>Кожны, хто прыходзіць да Мяне і слухае словы Мае і выконвае іх, скажу вам, на каго падобны:</J> </p><i> <J>Kožny, hto pryhodzìc′ da Mâne ì sluhae slovy Mae ì vykonvae ìh, skažu vam, na kago padobny:</J> </i>


text:
<J>ён падобны на чалавека, што будуе дом, які капаў, паглыбіўся і заклаў падмурак на камені, таму, калі сталася паводка, і вада націснула на гэты дом, дык не магла пахіснуць яго, бо ён пастаўлены быў на камені.</J> </p><i> <J>ën padobny na čalaveka, što budue dom, âkì kapaǔ, paglybìǔsâ ì zaklaǔ padmurak na kamenì, tamu, kalì stalasâ pavodka, ì vada nacìsnula na gèty dom, dyk ne magla pahìsnuc′ âgo, bo ën pastaǔleny byǔ na kamenì.</J> </i>


text:
<J>А хто слухае і ня выконвае, падобны на чалавека, які пабудаваў дом на зямлі без падмурка, які, калі націснула на яго вада, адразу абваліўся; і разбурэньне дома гэтага было вялікае.</J> </p><i> <J>A hto sluhae ì nâ vykonvae, padobny na čalaveka, âkì pabudavaǔ dom na zâmlì bez padmurka, âkì, kalì nacìsnula na âgo vada, adrazu abvalìǔsâ; ì razburèn′ne doma gètaga bylo vâlìkae.</J> </i>


text:
<pb/>Калі Ён скончыў усе словы Свае люду, які слухаў, дык увайшоў у Капернаум. </p><i> Kalì Ën skončyǔ use slovy Svae lûdu, âkì sluhaǔ, dyk uvajšoǔ u Kapernaum. </i>


text:
У аднаго сотніка слуга, якім ён даражыў, быў хворы пры сьмерці. </p><i> U adnago sotnìka sluga, âkìm ën daražyǔ, byǔ hvory pry s′mercì. </i>


text:
Пачуўшы пра Ісуса, ён паслаў да Яго юдэйскіх старэйшынаў - прасіць Яго, каб прыйшоў ацаліць слугу ягонага. </p><i> Pačuǔšy pra Ìsusa, ën paslaǔ da Âgo ûdèjskìh starèjšynaǔ - prasìc′ Âgo, kab pryjšoǔ acalìc′ slugu âgonaga. </i>


text:
І яны, прыйшоўшы да Ісуса, прасілі Яго моцна, кажучы: ён варты, каб Ты зрабіў дзеля яго гэта, </p><i> Ì âny, pryjšoǔšy da Ìsusa, prasìlì Âgo mocna, kažučy: ën varty, kab Ty zrabìǔ dzelâ âgo gèta, </i>


text:
бо ён любіць народ наш і збудаваў нам сынагогу. </p><i> bo ën lûbìc′ narod naš ì zbudavaǔ nam synagogu. </i>


text:
Ісус пайшоў зь імі. І калі Ён недалёка ўжо быў ад дома, сотнік прыслаў да Яго сяброў сказаць Яму: ня турбуйся, Госпадзе, бо я ня варты, каб Ты ўвайшоў пад мой дах; </p><i> Ìsus pajšoǔ z′ ìmì. Ì kalì Ën nedalëka ǔžo byǔ ad doma, sotnìk pryslaǔ da Âgo sâbroǔ skazac′ Âmu: nâ turbujsâ, Gospadze, bo â nâ varty, kab Ty ǔvajšoǔ pad moj dah; </i>


text:
таму і сябе самога не палічыў я вартым прыйсьці да Цябе; але скажы слова, і паправіцца слуга мой; </p><i> tamu ì sâbe samoga ne palìčyǔ â vartym pryjs′cì da Câbe; ale skažy slova, ì papravìcca sluga moj; </i>


text:
бо я і падуладны чалавек, але, маючы ў сябе ў падначаленьні вояў, кажу аднаму: "ідзі", і ідзе; і другому: "прыйдзі", і прыходзіць; і слузе майму: "зрабі тое", і робіць. </p><i> bo â ì paduladny čalavek, ale, maûčy ǔ sâbe ǔ padnačalen′nì voâǔ, kažu adnamu: "ìdzì", ì ìdze; ì drugomu: "pryjdzì", ì pryhodzìc′; ì sluze majmu: "zrabì toe", ì robìc′. </i>


text:
Пачуўшы гэта, Ісус зьдзівіўся яму і, павярнуўшыся, сказаў народу, які ішоў за Ім: <J>кажу вам, што і ў Ізраілі не знайшоў Я такое веры.</J> </p><i> Pačuǔšy gèta, Ìsus z′dzìvìǔsâ âmu ì, pavârnuǔšysâ, skazaǔ narodu, âkì ìšoǔ za Ìm: <J>kažu vam, što ì ǔ Ìzraìlì ne znajšoǔ Â takoe very.</J> </i>


text:
Пасланцы, вярнуўшыся ў дом, знайшлі хворага слугу здаровым. </p><i> Paslancy, vârnuǔšysâ ǔ dom, znajšlì hvoraga slugu zdarovym. </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага Ісус пайшоў у горад, які называўся Наін, і зь Ім ішлі многія вучні Ягоныя і мноства людзей. </p><i> Pas′lâ gètaga Ìsus pajšoǔ u gorad, âkì nazyvaǔsâ Naìn, ì z′ Ìm ìšlì mnogìâ vučnì Âgonyâ ì mnostva lûdzej. </i>


text:
Калі ж Ён наблізіўся да гарадзкое брамы, тут выносілі памерлага, адзінага сына ў маці, а яна была ўдава; і шмат людзей ішло зь ёю з горада. </p><i> Kalì ž Ën nablìzìǔsâ da garadzkoe bramy, tut vynosìlì pamerlaga, adzìnaga syna ǔ macì, a âna byla ǔdava; ì šmat lûdzej ìšlo z′ ëû z gorada. </i>


text:
Убачыўшы яе, Гасподзь умілажаліўся зь яе і сказаў ёй: <J>ня плач.</J> </p><i> Ubačyǔšy âe, Gaspodz′ umìlažalìǔsâ z′ âe ì skazaǔ ëj: <J>nâ plač.</J> </i>


text:
І падышоўшы, дакрануўся да мараў; тыя, што несьлі, спыніліся; і Ён сказаў: <J>хлопча! табе кажу, устань.</J> </p><i> Ì padyšoǔšy, dakranuǔsâ da maraǔ; tyâ, što nes′lì, spynìlìsâ; ì Ën skazaǔ: <J>hlopča! tabe kažu, ustan′.</J> </i>


text:
Мёртвы, падняўшыся, сеў і пачаў гаварыць; і аддаў яго Ісус маці ягонай. </p><i> Mërtvy, padnâǔšysâ, seǔ ì pačaǔ gavaryc′; ì addaǔ âgo Ìsus macì âgonaj. </i>


text:
І ўсіх апанаваў страх, і славілі Бога, кажучы: вялікі прарок паўстаў сярод нас, і Бог наведаў народ Свой. </p><i> Ì ǔsìh apanavaǔ strah, ì slavìlì Boga, kažučy: vâlìkì prarok paǔstaǔ sârod nas, ì Bog navedaǔ narod Svoj. </i>


text:
Такая пагалоска пра Яго разышлася па ўсёй Юдэі і па ўсім навакольлі. </p><i> Takaâ pagaloska pra Âgo razyšlasâ pa ǔsëj Ûdèì ì pa ǔsìm navakol′lì. </i>


text:
<pb/>І абвясьцілі Яну вучні ягоныя пра ўсё тое. </p><i> Ì abvâs′cìlì Ânu vučnì âgonyâ pra ǔsë toe. </i>


text:
Ян, паклікаўшы двух вучняў сваіх, паслаў да Ісуса спытацца: ці Той Ты, Які павінен прыйсьці, ці чакаць нам другога? </p><i> Ân, paklìkaǔšy dvuh vučnâǔ svaìh, paslaǔ da Ìsusa spytacca: cì Toj Ty, Âkì pavìnen pryjs′cì, cì čakac′ nam drugoga? </i>


text:
Яны, прыйшоўшы да Ісуса, сказалі: Ян Хрысьціцель паслаў нас да Цябе спытацца: ці Той Ты, Які мае прыйсьці, ці чакаць нам другога? </p><i> Âny, pryjšoǔšy da Ìsusa, skazalì: Ân Hrys′cìcel′ paslaǔ nas da Câbe spytacca: cì Toj Ty, Âkì mae pryjs′cì, cì čakac′ nam drugoga? </i>


text:
А тым часам Ён многіх ацаліў ад хваробаў і немачаў і ад злых духаў, і многім сьляпым даў зрок. </p><i> A tym časam Ën mnogìh acalìǔ ad hvarobaǔ ì nemačaǔ ì ad zlyh duhaǔ, ì mnogìm s′lâpym daǔ zrok. </i>


text:
І сказаў ім Ісус у адказ: <J>ідзеце, скажэце Яну, што вы бачылі і чулі: сьляпыя робяцца відушчымі, кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца, глухія чуюць, мёртвыя ўваскрасаюць і ўбогім абвяшчаецца дабравесьце;</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm Ìsus u adkaz: <J>ìdzece, skažèce Ânu, što vy bačylì ì čulì: s′lâpyâ robâcca vìduščymì, kul′gavyâ hodzâc′, prakažonyâ ačyščaûcca, gluhìâ čuûc′, mërtvyâ ǔvaskrasaûc′ ì ǔbogìm abvâščaecca dabraves′ce;</J> </i>


text:
<J>і дабрашчасны, хто не спакусіцца празь Мяне.</J> </p><i> <J>ì dabraščasny, hto ne spakusìcca praz′ Mâne.</J> </i>


text:
І калі пайшлі пасланцы Янавыя, Ён пачаў гаварыць людзям пра Яна: <J>што глядзець хадзілі вы ў пустыню? ці ня трысьцінку, ветрам калыханую?</J> </p><i> Ì kalì pajšlì paslancy Ânavyâ, Ën pačaǔ gavaryc′ lûdzâm pra Âna: <J>što glâdzec′ hadzìlì vy ǔ pustynû? cì nâ trys′cìnku, vetram kalyhanuû?</J> </i>


text:
<J>што ж глядзець хадзілі вы? ці не чалавека, у мяккія шаты апранутага? Але тыя, хто апранаецца пышна і раскошна жыве, яны пры дварах царскіх.</J> </p><i> <J>što ž glâdzec′ hadzìlì vy? cì ne čalaveka, u mâkkìâ šaty apranutaga? Ale tyâ, hto apranaecca pyšna ì raskošna žyve, âny pry dvarah carskìh.</J> </i>


text:
<J>Што ж глядзець хадзілі вы? ці не прарока? Таму, кажу вам, нават больш, чым прарока.</J> </p><i> <J>Što ž glâdzec′ hadzìlì vy? cì ne praroka? Tamu, kažu vam, navat bol′š, čym praroka.</J> </i>


text:
<J>Гэта той, пра якога напісана: <t>"вось, Я пасылаю анёла Майго перад абліччам Тваім, які падрыхтуе шлях Твой перад Табою".</J></t> </p><i> <J>Gèta toj, pra âkoga napìsana: <t>"vos′, Â pasylaû anëla Majgo perad ablìččam Tvaìm, âkì padryhtue šlâh Tvoj perad Taboû".</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Бо кажу вам: сярод народжаных жанчынамі няма ніводнага прарока большага за Яна Хрысьціцеля; але найменшы ў Царстве Божым большы за яго.</J> </p><i> <J>Bo kažu vam: sârod narodžanyh žančynamì nâma nìvodnaga praroka bol′šaga za Âna Hrys′cìcelâ; ale najmenšy ǔ Carstve Božym bol′šy za âgo.</J> </i>


text:
І ўвесь народ, які слухаў, і мытнікі ўзьнесьлі Богу славу, ахрысьціўшыся хрышчэньнем Янавым; </p><i> Ì ǔves′ narod, âkì sluhaǔ, ì mytnìkì ǔz′nes′lì Bogu slavu, ahrys′cìǔšysâ hryščèn′nem Ânavym; </i>


text:
а фарысэі і законьнікі адверглі волю Божую пра сябе, ня хрысьціўшыся ў яго. </p><i> a farysèì ì zakon′nìkì adverglì volû Božuû pra sâbe, nâ hrys′cìǔšysâ ǔ âgo. </i>


text:
Тады Гасподзь сказаў: <J>з кім параўнаю людзей роду гэтага? і да каго яны падобныя?</J> </p><i> Tady Gaspodz′ skazaǔ: <J>z kìm paraǔnaû lûdzej rodu gètaga? ì da kago âny padobnyâ?</J> </i>


text:
<J>яны падобныя да дзяцей, якія сядзяць на рынку, клічуць адно аднаго і кажуць: <t>мы гралі вам на жалейцы, а вы не скакалі; мы сьпявалі вам песьні журботныя, а вы не галасілі.</J></t> </p><i> <J>âny padobnyâ da dzâcej, âkìâ sâdzâc′ na rynku, klìčuc′ adno adnago ì kažuc′: <t>my gralì vam na žalejcy, a vy ne skakalì; my s′pâvalì vam pes′nì žurbotnyâ, a vy ne galasìlì.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Бо прыйшоў Ян Хрысьціцель, ні хлеба ня есьць, ні віна ня п'е; і кажаце: "у ім дэман".</J> </p><i> <J>Bo pryjšoǔ Ân Hrys′cìcel′, nì hleba nâ es′c′, nì vìna nâ p'e; ì kažace: "u ìm dèman".</J> </i>


text:
<J>Прыйшоў Сын Чалавечы, есьць і п'е; і кажаце: "вось чалавек, які любіць есьці і піць віно, прыяцель мытнікаў і грэшнікаў".</J> </p><i> <J>Pryjšoǔ Syn Čalavečy, es′c′ ì p'e; ì kažace: "vos′ čalavek, âkì lûbìc′ es′cì ì pìc′ vìno, pryâcel′ mytnìkaǔ ì grèšnìkaǔ".</J> </i>


text:
<J>І апраўдана мудрасьць усімі дзецьмі яе.</J> </p><i> <J>Ì apraǔdana mudras′c′ usìmì dzec′mì âe.</J> </i>


text:
<pb/>Нехта з фарысэяў прасіў Яго паесьці зь ім ежы; і Ён, увайшоўшы ў дом фарысэя, узьлёг. </p><i> Nehta z farysèâǔ prasìǔ Âgo paes′cì z′ ìm ežy; ì Ën, uvajšoǔšy ǔ dom farysèâ, uz′lëg. </i>


text:
І вось, жанчына з таго горада, якая была грэшніца, даведаўшыся, што Ён узьляжыць у доме ў фарысэя, прынесла алавастравы посуд зь мірам; </p><i> Ì vos′, žančyna z tago gorada, âkaâ byla grèšnìca, davedaǔšysâ, što Ën uz′lâžyc′ u dome ǔ farysèâ, prynesla alavastravy posud z′ mìram; </i>


text:
і, стаўшы ззаду каля ног Ягоных і плачучы, пачала абліваць ногі Ягоныя сьлязьмі і абціраць валасамі галавы сваёй, і цалавала ногі Яму, і мазала мірам. </p><i> ì, staǔšy zzadu kalâ nog Âgonyh ì plačučy, pačala ablìvac′ nogì Âgonyâ s′lâz′mì ì abcìrac′ valasamì galavy svaëj, ì calavala nogì Âmu, ì mazala mìram. </i>


text:
<pb/>Бачачы гэта, фарысэй, які запрасіў Яго, сказаў сам сабе: калі б Ён быў прарок, дык ведаў бы, хто і якая жанчына дакранаецца да Яго, бо яна грэшніца. </p><i> Bačačy gèta, farysèj, âkì zaprasìǔ Âgo, skazaǔ sam sabe: kalì b Ën byǔ prarok, dyk vedaǔ by, hto ì âkaâ žančyna dakranaecca da Âgo, bo âna grèšnìca. </i>


text:
Зьвярнуўшыся да яго, Ісус сказаў: <J>Сымоне! Я маю нешта сказаць табе.</J> Ён кажа: скажы, Настаўнік. </p><i> Z′vârnuǔšysâ da âgo, Ìsus skazaǔ: <J>Symone! Â maû nešta skazac′ tabe.</J> Ën kaža: skažy, Nastaǔnìk. </i>


text:
Ісус сказаў: <J>у аднаго пазыкоўца было два даўжнікі: адзін вінен быў пяцьсот дынараў, а другі пяцьдзясят;</J> </p><i> Ìsus skazaǔ: <J>u adnago pazykoǔca bylo dva daǔžnìkì: adzìn vìnen byǔ pâc′sot dynaraǔ, a drugì pâc′dzâsât;</J> </i>


text:
<J>але як што яны ня мелі чым заплаціць, ён дараваў абодвум. Дык скажы, каторы зь іх болей палюбіць яго?</J> </p><i> <J>ale âk što âny nâ melì čym zaplacìc′, ën daravaǔ abodvum. Dyk skažy, katory z′ ìh bolej palûbìc′ âgo?</J> </i>


text:
Сымон адказаў: думаю, той, каму больш даравана. Ён сказаў яму: <J>правільна ты разважыў.</J> </p><i> Symon adkazaǔ: dumaû, toj, kamu bol′š daravana. Ën skazaǔ âmu: <J>pravìl′na ty razvažyǔ.</J> </i>


text:
І абярнуўшыся да жанчыны, сказаў Сымону: <J>ці бачыш ты гэтую жанчыну? Я прыйшоў у дом твой, і ты вады Мне на ногі ня даў: а яна сьлязьмі абліла Мне ногі і валасамі галавы свае абцерла.</J> </p><i> Ì abârnuǔšysâ da žančyny, skazaǔ Symonu: <J>cì bačyš ty gètuû žančynu? Â pryjšoǔ u dom tvoj, ì ty vady Mne na nogì nâ daǔ: a âna s′lâz′mì ablìla Mne nogì ì valasamì galavy svae abcerla.</J> </i>


text:
<J>Ты цалаваньня Мне ня даў; а яна, з той хвіліны, як Я прыйшоў, не перастае цалаваць Мне ногі.</J> </p><i> <J>Ty calavan′nâ Mne nâ daǔ; a âna, z toj hvìlìny, âk Â pryjšoǔ, ne perastae calavac′ Mne nogì.</J> </i>


text:
<J>Ты галавы Мне алеем не памазаў; а яна мірам намасьціла Мне ногі.</J> </p><i> <J>Ty galavy Mne aleem ne pamazaǔ; a âna mìram namas′cìla Mne nogì.</J> </i>


text:
<pb/><J>А таму кажу табе: даруюцца грахі ёй многія за тое, што яна палюбіла многа: а каму мала даруецца, той мала любіць.</J> </p><i> <J>A tamu kažu tabe: daruûcca grahì ëj mnogìâ za toe, što âna palûbìla mnoga: a kamu mala daruecca, toj mala lûbìc′.</J> </i>


text:
І тыя, што ўзьляжалі зь Ім, пачалі гаварыць самі сабе: хто гэта, што і грахі даруе? </p><i> Ì tyâ, što ǔz′lâžalì z′ Ìm, pačalì gavaryc′ samì sabe: hto gèta, što ì grahì darue? </i>


text:
А Ён сказаў жанчыне: <J>вера твая ўратавала цябе; ідзі зь мірам.</J> </p><i> A Ën skazaǔ žančyne: <J>vera tvaâ ǔratavala câbe; ìdzì z′ mìram.</J> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага Ён праходзіў па гарадах і селішчах, прапаведуючы і зьвястуючы Царства Божае, і зь Ім дванаццаць, </p><i> Pas′lâ gètaga Ën prahodzìǔ pa garadah ì selìščah, prapaveduûčy ì z′vâstuûčy Carstva Božae, ì z′ Ìm dvanaccac′, </i>


text:
і некаторыя жанчыны, якіх Ён ацаліў ад злых духаў і хваробаў: Марыя, называная Магдалінаю, зь якое выйшлі сем дэманаў, </p><i> ì nekatoryâ žančyny, âkìh Ën acalìǔ ad zlyh duhaǔ ì hvarobaǔ: Maryâ, nazyvanaâ Magdalìnaû, z′ âkoe vyjšlì sem dèmanaǔ, </i>


text:
і Яна, жонка Хузы, домаўпраўцы Ірадавага, і Сусана, і многія іншыя, якія служылі Яму маёмасьцю сваёю. </p><i> ì Âna, žonka Huzy, domaǔpraǔcy Ìradavaga, ì Susana, ì mnogìâ ìnšyâ, âkìâ služylì Âmu maëmas′cû svaëû. </i>


text:
<pb/>А як сабралася многа людзей, і з усіх гарадоў жыхары сыходзіліся да Яго, Ён пачаў гаварыць прытчаю: </p><i> A âk sabralasâ mnoga lûdzej, ì z usìh garadoǔ žyhary syhodzìlìsâ da Âgo, Ën pačaǔ gavaryc′ prytčaû: </i>


text:
<J>Выйшаў сейбіт сеяць насеньне сваё; і калі ён сеяў, іншае ўпала пры дарозе і было патаптана, і птушкі нябесныя падзяўблі яго;</J> </p><i> <J>Vyjšaǔ sejbìt seâc′ nasen′ne svaë; ì kalì ën seâǔ, ìnšae ǔpala pry daroze ì bylo pataptana, ì ptuškì nâbesnyâ padzâǔblì âgo;</J> </i>


text:
<J>а іншае ўпала на камень і, узыйшоўшы, засохла, бо ня мела вільгаці;</J> </p><i> <J>a ìnšae ǔpala na kamen′ ì, uzyjšoǔšy, zasohla, bo nâ mela vìl′gacì;</J> </i>


text:
<J>а іншае ўпала паміж цернямі, і вырасла церне і заглушыла яго;</J> </p><i> <J>a ìnšae ǔpala pamìž cernâmì, ì vyrasla cerne ì zaglušyla âgo;</J> </i>


text:
<J>а іншае ўпала на добрую зямлю і, узышоўшы, урадзіла плод стакротны.</J> Сказаўшы гэта, абвясьціў: <J>хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!</J> </p><i> <J>a ìnšae ǔpala na dobruû zâmlû ì, uzyšoǔšy, uradzìla plod stakrotny.</J> Skazaǔšy gèta, abvâs′cìǔ: <J>hto mae vušy, kab čuc′, nâhaj čue!</J> </i>


text:
<pb/>А вучні Ягоныя спыталіся ў Яго: што азначала прытча гэтая? </p><i> A vučnì Âgonyâ spytalìsâ ǔ Âgo: što aznačala prytča gètaâ? </i>


text:
<pb/>Ён сказаў: <t><J>вам дадзена ведаць таямніцы Божага Царства, а астатнім у прытчах, так што яны бачачы - ня бачаць і чуючы - не разумеюць.</J></t> </p><i> Ën skazaǔ: <t><J>vam dadzena vedac′ taâmnìcy Božaga Carstva, a astatnìm u prytčah, tak što âny bačačy - nâ bačac′ ì čuûčy - ne razumeûc′.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Вось што азначае прытча гэтая: насеньне ёсьць слова Божае;</J> </p><i> <J>Vos′ što aznačae prytča gètaâ: nasen′ne ës′c′ slova Božae;</J> </i>


text:
<pb/><J>а што ўпала пры дарозе, гэта ёсьць слухачы, да якіх пасьля прыходзіць д'ябал і забірае слова з сэрца іхняга, каб яны ня ўверавалі і не ўратаваліся,</J> </p><i> <J>a što ǔpala pry daroze, gèta ës′c′ sluhačy, da âkìh pas′lâ pryhodzìc′ d'âbal ì zabìrae slova z sèrca ìhnâga, kab âny nâ ǔveravalì ì ne ǔratavalìsâ,</J> </i>


text:
<J>а што ўпала на камень, гэта тыя, якія, пачуўшы слова, прымаюць з радасьцю, але якія ня маюць кораня і часова веруюць, а ў час спакушэньня адпадаюцца;</J> </p><i> <J>a što ǔpala na kamen′, gèta tyâ, âkìâ, pačuǔšy slova, prymaûc′ z radas′cû, ale âkìâ nâ maûc′ koranâ ì časova veruûc′, a ǔ čas spakušèn′nâ adpadaûcca;</J> </i>


text:
<J>а што ўпала ў церне, гэта тыя, якія слухаюць слова, але, адыходзячы, турботамі, багацьцем і асалодамі жыцьцёвымі заглушаюцца і плоду ня родзяць:</J> </p><i> <J>a što ǔpala ǔ cerne, gèta tyâ, âkìâ sluhaûc′ slova, ale, adyhodzâčy, turbotamì, bagac′cem ì asalodamì žyc′cëvymì zaglušaûcca ì plodu nâ rodzâc′:</J> </i>


text:
<J>а што ўпала на добрую зямлю, гэта тыя, якія, пачуўшы слова, асяляюць яго ў добрым і чыстым сэрцы і родзяць плод у цярплівасьці. Сказаўшы гэта, Ён абвясьціў: хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!</J> </p><i> <J>a što ǔpala na dobruû zâmlû, gèta tyâ, âkìâ, pačuǔšy slova, asâlâûc′ âgo ǔ dobrym ì čystym sèrcy ì rodzâc′ plod u cârplìvas′cì. Skazaǔšy gèta, Ën abvâs′cìǔ: hto mae vušy, kab čuc′, nâhaj čue!</J> </i>


text:
<pb/><J>Ніхто, запаліўшы сьвечку, не накрывае яе пасудзінаю, альбо ня ставіць пад ложак, а ставіць на сьвечнік, каб уваходзячы, бачылі сьвятло.</J> </p><i> <J>Nìhto, zapalìǔšy s′večku, ne nakryvae âe pasudzìnaû, al′bo nâ stavìc′ pad ložak, a stavìc′ na s′večnìk, kab uvahodzâčy, bačylì s′vâtlo.</J> </i>


text:
<J>Бо няма нічога таемнага, што ня выйшла б на яву, ні схаванага, што не зрабілася б вядомым і ня выкрылася б.</J> </p><i> <J>Bo nâma nìčoga taemnaga, što nâ vyjšla b na âvu, nì shavanaga, što ne zrabìlasâ b vâdomym ì nâ vykrylasâ b.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, уважайце, як вы слухаеце: бо хто мае, таму дадзена будзе; а хто ня мае, у таго адымецца і тое, што ён думае мець.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, uvažajce, âk vy sluhaece: bo hto mae, tamu dadzena budze; a hto nâ mae, u tago adymecca ì toe, što ën dumae mec′.</J> </i>


text:
<pb/>І прыйшлі да Яго Маці і браты Ягоныя, і не маглі падысьці да Яго з прычыны люднасьці. </p><i> Ì pryjšlì da Âgo Macì ì braty Âgonyâ, ì ne maglì padys′cì da Âgo z pryčyny lûdnas′cì. </i>


text:
І далі знак Яму: Маці і браты Твае стаяць звонку, хочучы бачыць Цябе. </p><i> Ì dalì znak Âmu: Macì ì braty Tvae staâc′ zvonku, hočučy bačyc′ Câbe. </i>


text:
<pb/>Ён сказаў ім у адказ: <J>маці Мая і браты Мае - гэта слухачы слова Божага і выканаўцы яго.</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>macì Maâ ì braty Mae - gèta sluhačy slova Božaga ì vykanaǔcy âgo.</J> </i>


text:
<pb/>Аднаго дня Ён увайшоў з вучнямі Сваімі ў лодку і сказаў ім: <J>пераправімся на той бок возера.</J> І выправіліся. </p><i> Adnago dnâ Ën uvajšoǔ z vučnâmì Svaìmì ǔ lodku ì skazaǔ ìm: <J>perapravìmsâ na toj bok vozera.</J> Ì vypravìlìsâ. </i>


text:
У час плаваньня іхняга Ён заснуў. На возеры падняўся бурны вецер, і залівала іх хвалямі, і яны былі ў небясьпецы. </p><i> U čas plavan′nâ ìhnâga Ën zasnuǔ. Na vozery padnâǔsâ burny vecer, ì zalìvala ìh hvalâmì, ì âny bylì ǔ nebâs′pecy. </i>


text:
І падышоўшы, разбудзілі Яго і сказалі: Настаўнік! Настаўнік! гінем. Але Ён, устаўшы, загразіў ветру і хваляваньню вады: і перасталі, і зрабілася цішыня. </p><i> Ì padyšoǔšy, razbudzìlì Âgo ì skazalì: Nastaǔnìk! Nastaǔnìk! gìnem. Ale Ën, ustaǔšy, zagrazìǔ vetru ì hvalâvan′nû vady: ì perastalì, ì zrabìlasâ cìšynâ. </i>


text:
Тады Ён сказаў ім: <J>дзе вера ваша?</J> А яны ў страху і зьдзіўленьні казалі адзін аднаму: хто ж гэта, што і вятрам загадвае і вадзе, і слухаюцца Яго? </p><i> Tady Ën skazaǔ ìm: <J>dze vera vaša?</J> A âny ǔ strahu ì z′dzìǔlen′nì kazalì adzìn adnamu: hto ž gèta, što ì vâtram zagadvae ì vadze, ì sluhaûcca Âgo? </i>


text:
<pb/>І прыплылі ў краіну Гадарынскую, якая насупраць Галілеі. </p><i> Ì pryplylì ǔ kraìnu Gadarynskuû, âkaâ nasuprac′ Galìleì. </i>


text:
Калі ж выйшаў Ён на бераг, сустрэў Яго адзін чалавек з горада, апанаваны дэманамі з даўняга часу, і ў вопратку не апранаўся, і жыў ня ў доме, а ў магілах. </p><i> Kalì ž vyjšaǔ Ën na berag, sustrèǔ Âgo adzìn čalavek z gorada, apanavany dèmanamì z daǔnâga času, ì ǔ vopratku ne apranaǔsâ, ì žyǔ nâ ǔ dome, a ǔ magìlah. </i>


text:
Ён, убачыўшы Ісуса, закрычаў, упаў перад Ім і моцным голасам сказаў: што Табе да мяне, Ісусе, Сыне Бога ‹сявышняга? прашу Цябе, ня муч мяне. </p><i> Ën, ubačyǔšy Ìsusa, zakryčaǔ, upaǔ perad Ìm ì mocnym golasam skazaǔ: što Tabe da mâne, Ìsuse, Syne Boga ‹sâvyšnâga? prašu Câbe, nâ muč mâne. </i>


text:
Бо Ісус загадаў нячыстаму духу выйсьці з гэтага чалавека; бо ён доўгі час мучыў яго, так што яго вязалі ланцугамі і путамі, аберагаючы яго: але ён разрываў путы, і быў гнаны дэманам у пустыні. </p><i> Bo Ìsus zagadaǔ nâčystamu duhu vyjs′cì z gètaga čalaveka; bo ën doǔgì čas mučyǔ âgo, tak što âgo vâzalì lancugamì ì putamì, aberagaûčy âgo: ale ën razryvaǔ puty, ì byǔ gnany dèmanam u pustynì. </i>


text:
Ісус спытаўся ў яго: <J>як тваё імя?</J> Той сказаў: "легіён", бо шмат дэманаў увайшло ў яго. </p><i> Ìsus spytaǔsâ ǔ âgo: <J>âk tvaë ìmâ?</J> Toj skazaǔ: "legìën", bo šmat dèmanaǔ uvajšlo ǔ âgo. </i>


text:
І яны прасілі Ісуса, каб не загадаў ім ісьці ў бездань. </p><i> Ì âny prasìlì Ìsusa, kab ne zagadaǔ ìm ìs′cì ǔ bezdan′. </i>


text:
<pb/>А тут на гары пасьвіўся вялікі гурт сьвіней: і дэманы прасілі ў Яго, каб дазволіў ім увайсьці ў іх. Ён дазволіў ім. </p><i> A tut na gary pas′vìǔsâ vâlìkì gurt s′vìnej: ì dèmany prasìlì ǔ Âgo, kab dazvolìǔ ìm uvajs′cì ǔ ìh. Ën dazvolìǔ ìm. </i>


text:
Дэманы, выйшаўшы з чалавека, увайшлі ў сьвіней: і кінуўся гурт з урвішча ў возера, і патануў. </p><i> Dèmany, vyjšaǔšy z čalaveka, uvajšlì ǔ s′vìnej: ì kìnuǔsâ gurt z urvìšča ǔ vozera, ì patanuǔ. </i>


text:
Пастухі, убачыўшы, што сталася, пабеглі і расказалі ў горадзе і ў селішчах. </p><i> Pastuhì, ubačyǔšy, što stalasâ, pabeglì ì raskazalì ǔ goradze ì ǔ selìščah. </i>


text:
І выйшлі пабачыць, што сталася; і прыйшоўшы да Ісуса, знайшлі чалавека, зь якога выйшлі дэманы; ён сядзеў каля ног Ісуса, апрануты і ў здаровым розуме: і жахнуліся. </p><i> Ì vyjšlì pabačyc′, što stalasâ; ì pryjšoǔšy da Ìsusa, znajšlì čalaveka, z′ âkoga vyjšlì dèmany; ën sâdzeǔ kalâ nog Ìsusa, apranuty ì ǔ zdarovym rozume: ì žahnulìsâ. </i>


text:
А тыя, што бачылі, расказалі ім, як выздаравеў шаленец. </p><i> A tyâ, što bačylì, raskazalì ìm, âk vyzdaraveǔ šalenec. </i>


text:
І прасіў у Яго ўвесь люд Гадарынскага навакольля сысьці ад іх, бо яны агорнутыя былі вялікім страхам. Ён увайшоў у лодку і вярнуўся. </p><i> Ì prasìǔ u Âgo ǔves′ lûd Gadarynskaga navakol′lâ sys′cì ad ìh, bo âny agornutyâ bylì vâlìkìm straham. Ën uvajšoǔ u lodku ì vârnuǔsâ. </i>


text:
А чалавек, зь якога выйшлі дэманы, прасіўся ў Яго, каб быць зь Ім. Але Ісус адпусьціў яго, сказаўшы: </p><i> A čalavek, z′ âkoga vyjšlì dèmany, prasìǔsâ ǔ Âgo, kab byc′ z′ Ìm. Ale Ìsus adpus′cìǔ âgo, skazaǔšy: </i>


text:
<pb/><J>вярніся ў дом твой і раскажы, што ўтварыў табе Бог.</J> Ён пайшоў і абвяшчаў па ўсім горадзе, што ўтварыў яму Ісус. </p><i> <J>vârnìsâ ǔ dom tvoj ì raskažy, što ǔtvaryǔ tabe Bog.</J> Ën pajšoǔ ì abvâščaǔ pa ǔsìm goradze, što ǔtvaryǔ âmu Ìsus. </i>


text:
<pb/>А калі вярнуўся Ісус, люд прыняў Яго, бо ўсе чакалі Яго. </p><i> A kalì vârnuǔsâ Ìsus, lûd prynâǔ Âgo, bo ǔse čakalì Âgo. </i>


text:
І вось, прыйшоў чалавек, якога звалі Яір, які быў начальнікам сынагогі: і ўпаўшы да ног Ісуса, прасіў Яго ўвайсьці да яго ў дом, </p><i> Ì vos′, pryjšoǔ čalavek, âkoga zvalì Âìr, âkì byǔ načal′nìkam synagogì: ì ǔpaǔšy da nog Ìsusa, prasìǔ Âgo ǔvajs′cì da âgo ǔ dom, </i>


text:
бо ў яго была адна дачка, гадоў дванаццаці, і тая была пры сьмерці. А калі Ён ішоў, люд націскаў на Яго. </p><i> bo ǔ âgo byla adna dačka, gadoǔ dvanaccacì, ì taâ byla pry s′mercì. A kalì Ën ìšoǔ, lûd nacìskaǔ na Âgo. </i>


text:
І жанчына, якая пакутавала ад крывацечы дванаццаць гадоў, якая, патраціўшы на лекараў усю маёмасьць, ніводным не магла быць вылечана, - </p><i> Ì žančyna, âkaâ pakutavala ad kryvacečy dvanaccac′ gadoǔ, âkaâ, patracìǔšy na lekaraǔ usû maëmas′c′, nìvodnym ne magla byc′ vylečana, - </i>


text:
падышоўшы ззаду, кранулася краю вопраткі Ягонай: і адразу цеча крыві ў яе перастала. </p><i> padyšoǔšy zzadu, kranulasâ kraû vopratkì Âgonaj: ì adrazu ceča kryvì ǔ âe perastala. </i>


text:
І сказаў Ісус: <J>хто дакрануўся да Мяне?</J> Калі ж усе адмовіліся, Пётр і ўсе, хто быў зь Ім, сказалі: Настаўнік! людзі атачаюць Цябе і націскаюць, - і Ты кажаш: "хто дакрануўся да Мяне"? </p><i> Ì skazaǔ Ìsus: <J>hto dakranuǔsâ da Mâne?</J> Kalì ž use admovìlìsâ, Pëtr ì ǔse, hto byǔ z′ Ìm, skazalì: Nastaǔnìk! lûdzì atačaûc′ Câbe ì nacìskaûc′, - ì Ty kažaš: "hto dakranuǔsâ da Mâne"? </i>


text:
Але Ісус сказаў: <J>дакрануўся да Мяне нехта: бо Я адчуваў сілу, якая выйшла зь Мяне.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ: <J>dakranuǔsâ da Mâne nehta: bo Â adčuvaǔ sìlu, âkaâ vyjšla z′ Mâne.</J> </i>


text:
Жанчына, бачачы, што яна ня ўтоілася, з трымценьнем падыйшла і, упаўшы перад Ім, абвясьціла Яму перад усімі людзьмі, зь якой прычыны дакранулася да Яго, і як адразу ацалілася. </p><i> Žančyna, bačačy, što âna nâ ǔtoìlasâ, z trymcen′nem padyjšla ì, upaǔšy perad Ìm, abvâs′cìla Âmu perad usìmì lûdz′mì, z′ âkoj pryčyny dakranulasâ da Âgo, ì âk adrazu acalìlasâ. </i>


text:
Ён сказаў ёй: <J>дзей, дачка! вера твая ўратавала цябе; ідзі зь мірам.</J> </p><i> Ën skazaǔ ëj: <J>dzej, dačka! vera tvaâ ǔratavala câbe; ìdzì z′ mìram.</J> </i>


text:
<pb/>Калі Ён яшчэ гаварыў гэта, прыходзіць нехта з дому начальніка сынагогі і кажа яму: дачка твая памерла: не дакучай Настаўніку. </p><i> Kalì Ën âščè gavaryǔ gèta, pryhodzìc′ nehta z domu načal′nìka synagogì ì kaža âmu: dačka tvaâ pamerla: ne dakučaj Nastaǔnìku. </i>


text:
<pb/>Але Ісус, пачуўшы гэта, сказаў яму: <J>ня бойся, толькі веруй, і ўратаваная будзе.</J> </p><i> Ale Ìsus, pačuǔšy gèta, skazaǔ âmu: <J>nâ bojsâ, tol′kì veruj, ì ǔratavanaâ budze.</J> </i>


text:
А прыйшоўшы ў дом, не дазволіў увайсьці нікому, апрача Пятра, Яна і Якава, і бацькі дзяўчыны, і маці. </p><i> A pryjšoǔšy ǔ dom, ne dazvolìǔ uvajs′cì nìkomu, aprača Pâtra, Âna ì Âkava, ì bac′kì dzâǔčyny, ì macì. </i>


text:
Усе плакалі і галасілі па ёй. Але Ён сказаў: <J>ня плачце; яна не памерла, а сьпіць.</J> </p><i> Use plakalì ì galasìlì pa ëj. Ale Ën skazaǔ: <J>nâ plačce; âna ne pamerla, a s′pìc′.</J> </i>


text:
І сьмяяліся зь Яго, ведаючы, што яна памерла. </p><i> Ì s′mââlìsâ z′ Âgo, vedaûčy, što âna pamerla. </i>


text:
А Ён, выслаўшы ўсіх прэч і ўзяўшы яе за руку, усклікнуў: <J>дзяўчына! устань!</J> </p><i> A Ën, vyslaǔšy ǔsìh prèč ì ǔzâǔšy âe za ruku, usklìknuǔ: <J>dzâǔčyna! ustan′!</J> </i>


text:
<pb/>І вярнуўся дух ейны; яна адразу ўстала; і Ён загадаў даць ёй есьці. </p><i> Ì vârnuǔsâ duh ejny; âna adrazu ǔstala; ì Ën zagadaǔ dac′ ëj es′cì. </i>


text:
І зьдзівіліся бацькі ейныя. А Ён загадаў ім не расказваць нікому пра тое, што сталася. </p><i> Ì z′dzìvìlìsâ bac′kì ejnyâ. A Ën zagadaǔ ìm ne raskazvac′ nìkomu pra toe, što stalasâ. </i>


text:
<pb/>І склікаўшы дванаццаць, даў ім сілу і ўладу над усімі дэманамі, і лекаваць ад хваробаў, </p><i> Ì sklìkaǔšy dvanaccac′, daǔ ìm sìlu ì ǔladu nad usìmì dèmanamì, ì lekavac′ ad hvarobaǔ, </i>


text:
і паслаў іх зьвеставаць Царства Божае і ацаляць хворых </p><i> ì paslaǔ ìh z′vestavac′ Carstva Božae ì acalâc′ hvoryh </i>


text:
і сказаў ім: <J>нічога не бярэце ў дарогу: ні кія, ні торбы, ні хлеба, ні срэбра, і ня майце па дзьве вопраткі;</J> </p><i> ì skazaǔ ìm: <J>nìčoga ne bârèce ǔ darogu: nì kìâ, nì torby, nì hleba, nì srèbra, ì nâ majce pa dz′ve vopratkì;</J> </i>


text:
<J>і ў які дом увойдзеце, там заставайцеся і адтуль выпраўляйцеся ў дарогу;</J> </p><i> <J>ì ǔ âkì dom uvojdzece, tam zastavajcesâ ì adtul′ vypraǔlâjcesâ ǔ darogu;</J> </i>


text:
<J>а калі дзе ня прымуць вас, дык, выходзячы з горада таго, абцярушэце і пыл з вашых ног у сьведчаньне на іх.</J> </p><i> <J>a kalì dze nâ prymuc′ vas, dyk, vyhodzâčy z gorada tago, abcârušèce ì pyl z vašyh nog u s′vedčan′ne na ìh.</J> </i>


text:
Яны пайшлі і праходзілі селішчамі, зьвястуючы і ацаляючы ўсюды. </p><i> Âny pajšlì ì prahodzìlì selìščamì, z′vâstuûčy ì acalâûčy ǔsûdy. </i>


text:
<pb/>Дачуўся Ірад тэтрарх пра ўсё, што рабіў Ісус, і зьдзіўляўся: бо адны казалі, што гэта Ян паўстаў зь мёртвых; </p><i> Dačuǔsâ Ìrad tètrarh pra ǔsë, što rabìǔ Ìsus, ì z′dzìǔlâǔsâ: bo adny kazalì, što gèta Ân paǔstaǔ z′ mërtvyh; </i>


text:
<pb/>другія - што Ільля зьявіўся; а тыя, што адзін з старавечных прарокаў уваскрэс. </p><i> drugìâ - što Ìl′lâ z′âvìǔsâ; a tyâ, što adzìn z staravečnyh prarokaǔ uvaskrès. </i>


text:
І сказаў Ірад: Яну я адцяў галаву; а хто Гэты, пра Якога я чую такое? І стараўся ўбачыць Яго. </p><i> Ì skazaǔ Ìrad: Ânu â adcâǔ galavu; a hto Gèty, pra Âkoga â čuû takoe? Ì staraǔsâ ǔbačyc′ Âgo. </i>


text:
<pb/>Апосталы, вярнуўшыся, расказалі Яму, што яны зрабілі; і Ён, узяўшы іх з Сабою, адасобіўся ў пустэльнай мясьціне, непадалёк ад горада, называнага Бэтсаідаю. </p><i> Apostaly, vârnuǔšysâ, raskazalì Âmu, što âny zrabìlì; ì Ën, uzâǔšy ìh z Saboû, adasobìǔsâ ǔ pustèl′naj mâs′cìne, nepadalëk ad gorada, nazyvanaga Bètsaìdaû. </i>


text:
Але людзі, даведаўшыся, пайшлі за Ім: і Ён, прыняўшы іх, гутарыў зь імі пра Царства Божае і ацаляў тых, каму было патрэбнае ацаленьне. </p><i> Ale lûdzì, davedaǔšysâ, pajšlì za Ìm: ì Ën, prynâǔšy ìh, gutaryǔ z′ ìmì pra Carstva Božae ì acalâǔ tyh, kamu bylo patrèbnae acalen′ne. </i>


text:
А дзень пачаў хіліцца да вечара. І прыступіўшы да Яго, дванаццаць казалі Яму: адпусьці людзей, каб яны пайшлі ў навакольныя селішчы і вёскі начаваць і дасталі ежы; бо што мы тут у пустэльнай мясьціне. </p><i> A dzen′ pačaǔ hìlìcca da večara. Ì prystupìǔšy da Âgo, dvanaccac′ kazalì Âmu: adpus′cì lûdzej, kab âny pajšlì ǔ navakol′nyâ selìščy ì vëskì načavac′ ì dastalì ežy; bo što my tut u pustèl′naj mâs′cìne. </i>


text:
Але Ён сказаў ім: <J>вы дайце ім есьці.</J> Яны сказалі: у нас няма больш за пяць хлябоў і дзьве рыбіны; хіба што, нам трэба пайсьці купіць ежы на ўвесь гэты люд. </p><i> Ale Ën skazaǔ ìm: <J>vy dajce ìm es′cì.</J> Âny skazalì: u nas nâma bol′š za pâc′ hlâboǔ ì dz′ve rybìny; hìba što, nam trèba pajs′cì kupìc′ ežy na ǔves′ gèty lûd. </i>


text:
Бо іх было каля пяці тысяч чалавек. Але Ён сказаў вучням Сваім: <J>пасадзеце іх радамі па пяцьдзясят.</J> </p><i> Bo ìh bylo kalâ pâcì tysâč čalavek. Ale Ën skazaǔ vučnâm Svaìm: <J>pasadzece ìh radamì pa pâc′dzâsât.</J> </i>


text:
А Ён, узяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбіны і паглядзеўшы на неба, дабраславіў іх, пераламаў і даў вучням, каб раздаць людзям. </p><i> A Ën, uzâǔšy pâc′ hlâboǔ ì dz′ve rybìny ì paglâdzeǔšy na neba, dabraslavìǔ ìh, peralamaǔ ì daǔ vučnâm, kab razdac′ lûdzâm. </i>


text:
І елі і наеліся ўсе: і рэшты кавалкаў набралася ў іх дванаццаць кашоў. </p><i> Ì elì ì naelìsâ ǔse: ì rèšty kavalkaǔ nabralasâ ǔ ìh dvanaccac′ kašoǔ. </i>


text:
<pb/>Аднаго разу, калі Ён маліўся ў адасобленым месцы, вучні былі зь Ім, Ён спытаўся ў іх: <J>за каго ўважаюць Мяне людзі?</J> </p><i> Adnago razu, kalì Ën malìǔsâ ǔ adasoblenym mescy, vučnì bylì z′ Ìm, Ën spytaǔsâ ǔ ìh: <J>za kago ǔvažaûc′ Mâne lûdzì?</J> </i>


text:
Яны сказалі ў адказ, за Яна Хрысьціцеля, а некаторыя - за Ільлю: а іншыя кажуць, што адзін з старавечных прарокаў уваскрэс. </p><i> Âny skazalì ǔ adkaz, za Âna Hrys′cìcelâ, a nekatoryâ - za Ìl′lû: a ìnšyâ kažuc′, što adzìn z staravečnyh prarokaǔ uvaskrès. </i>


text:
А Ён спытаўся ў іх: <J>а вы за каго ўважаеце Мяне?</J> Адказаў Пётр: за Хрыста Божага. </p><i> A Ën spytaǔsâ ǔ ìh: <J>a vy za kago ǔvažaece Mâne?</J> Adkazaǔ Pëtr: za Hrysta Božaga. </i>


text:
<pb/>Але Ён строга загадаў ім нікому не казаць пра гэта, </p><i> Ale Ën stroga zagadaǔ ìm nìkomu ne kazac′ pra gèta, </i>


text:
сказаўшы, што <J>Сын Чалавечы мае шмат адпакутаваць, і быць адкінутым старэйшынамі, першасьвятарамі і кніжнікамі, і быць забітым, і на трэйці дзень уваскрэснуць.</J> </p><i> skazaǔšy, što <J>Syn Čalavečy mae šmat adpakutavac′, ì byc′ adkìnutym starèjšynamì, peršas′vâtaramì ì knìžnìkamì, ì byc′ zabìtym, ì na trèjcì dzen′ uvaskrèsnuc′.</J> </i>


text:
А да ўсіх прамовіў: <J>калі хто хоча ісьці за Мною, адрачыся ад сябе і вазьмі крыж свой і ідзі за Мною;</J> </p><i> A da ǔsìh pramovìǔ: <J>kalì hto hoča ìs′cì za Mnoû, adračysâ ad sâbe ì vaz′mì kryž svoj ì ìdzì za Mnoû;</J> </i>


text:
<J>бо, хто хоча душу сваю захаваць, той страціць яе: а хто страціць душу сваю дзеля Мяне, той захавае яе,</J> </p><i> <J>bo, hto hoča dušu svaû zahavac′, toj stracìc′ âe: a hto stracìc′ dušu svaû dzelâ Mâne, toj zahavae âe,</J> </i>


text:
<J>бо што карысьці чалавеку здабыць увесь сьвет, а сябе самога загубіць, альбо пашкодзіць сабе?</J> </p><i> <J>bo što karys′cì čalaveku zdabyc′ uves′ s′vet, a sâbe samoga zagubìc′, al′bo paškodzìc′ sabe?</J> </i>


text:
<J>бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх слоў, таго Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прыйдзе ў славе Сваёй і Айцовай і сьвятых анёлаў.</J> </p><i> <J>bo hto pasaromeecca Mâne ì Maìh sloǔ, tago Syn Čalavečy pasaromeecca, kalì pryjdze ǔ slave Svaëj ì Ajcovaj ì s′vâtyh anëlaǔ.</J> </i>


text:
<J>Кажу бо вам па праўдзе: ёсьць сярод тых, што стаяць тут, такія, якія ня зьведаюць сьмерці, а ўжо ўгледзяць Царства Божае.</J> </p><i> <J>Kažu bo vam pa praǔdze: ës′c′ sârod tyh, što staâc′ tut, takìâ, âkìâ nâ z′vedaûc′ s′mercì, a ǔžo ǔgledzâc′ Carstva Božae.</J> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтых словаў, дзён праз восем, узяўшы Пятра, Яна і Якава, узыйшоў Ён на гару памаліцца. </p><i> Pas′lâ gètyh slovaǔ, dzën praz vosem, uzâǔšy Pâtra, Âna ì Âkava, uzyjšoǔ Ën na garu pamalìcca. </i>


text:
І калі маліўся, выгляд аблічча ў Яго зьмяніўся, і вопратка ў Яго зрабілася белая, бліскучая. </p><i> Ì kalì malìǔsâ, vyglâd ablìčča ǔ Âgo z′mânìǔsâ, ì vopratka ǔ Âgo zrabìlasâ belaâ, blìskučaâ. </i>


text:
І вось, два мужы гутарылі зь Ім, якія былі Майсей і Ільля: </p><i> Ì vos′, dva mužy gutarylì z′ Ìm, âkìâ bylì Majsej ì Ìl′lâ: </i>


text:
зьявіўшыся ў славе, яны казалі абодва пра зыход Ягоны, які яму належала зьдзейсьніць у Ерусаліме. </p><i> z′âvìǔšysâ ǔ slave, âny kazalì abodva pra zyhod Âgony, âkì âmu naležala z′dzejs′nìc′ u Erusalìme. </i>


text:
Пётр і астатнія зь ім змораныя былі сном: але прачнуўшыся, угледзелі славу Ягоную, і двух мужоў, што стаялі зь Ім. </p><i> Pëtr ì astatnìâ z′ ìm zmoranyâ bylì snom: ale pračnuǔšysâ, ugledzelì slavu Âgonuû, ì dvuh mužoǔ, što staâlì z′ Ìm. </i>


text:
<pb/>І калі яны адыходзілі ад Яго, сказаў Пётр Ісусу: Настаўнік! добра нам тут быць: зробім тры палаткі, адну Табе, адну Майсею і адну Ільлю, - ня ведаючы, што казаў. </p><i> Ì kalì âny adyhodzìlì ad Âgo, skazaǔ Pëtr Ìsusu: Nastaǔnìk! dobra nam tut byc′: zrobìm try palatkì, adnu Tabe, adnu Majseû ì adnu Ìl′lû, - nâ vedaûčy, što kazaǔ. </i>


text:
Калі ж ён казаў гэта, наплыло воблака і асланіла іх; і спалохаліся яны, калі ўвайшлі ў воблака. </p><i> Kalì ž ën kazaǔ gèta, naplylo voblaka ì aslanìla ìh; ì spalohalìsâ âny, kalì ǔvajšlì ǔ voblaka. </i>


text:
І быў з воблака голас, які мовіў: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны; Яго слухайце. </p><i> Ì byǔ z voblaka golas, âkì movìǔ: Gèty ës′c′ Syn Moj Lûbasny; Âgo sluhajce. </i>


text:
<pb/>Калі быў гэты голас, застаўся Ісус адзін. І яны змоўчалі і нікому не казалі ў тыя дні пра тое, што бачылі. </p><i> Kalì byǔ gèty golas, zastaǔsâ Ìsus adzìn. Ì âny zmoǔčalì ì nìkomu ne kazalì ǔ tyâ dnì pra toe, što bačylì. </i>


text:
<pb/>А на другі дзень, калі яны сыйшлі з гары, сустрэла Яго шмат людзей. </p><i> A na drugì dzen′, kalì âny syjšlì z gary, sustrèla Âgo šmat lûdzej. </i>


text:
Раптам нехта зь людзей усклікнуў: Настаўнік! малю Цябе зірнуць на сына майго, ён адзін у мяне: </p><i> Raptam nehta z′ lûdzej usklìknuǔ: Nastaǔnìk! malû Câbe zìrnuc′ na syna majgo, ën adzìn u mâne: </i>


text:
яго вярэдзіць дух, і ён раптам ускрыквае, і курчыць яго, так што пускае пену; і ледзьве адступае ад яго, змучыўшы яго; </p><i> âgo vârèdzìc′ duh, ì ën raptam uskrykvae, ì kurčyc′ âgo, tak što puskae penu; ì ledz′ve adstupae ad âgo, zmučyǔšy âgo; </i>


text:
я прасіў вучняў Тваіх выгнаць яго, і яны не маглі. </p><i> â prasìǔ vučnâǔ Tvaìh vygnac′ âgo, ì âny ne maglì. </i>


text:
А Ісус адказваючы, сказаў: <J>о род няверны і разбэшчаны! дакуль буду з вамі і буду цярпець вас? прывядзі сюды сына твайго.</J> </p><i> A Ìsus adkazvaûčy, skazaǔ: <J>o rod nâverny ì razbèščany! dakul′ budu z vamì ì budu cârpec′ vas? pryvâdzì sûdy syna tvajgo.</J> </i>


text:
І калі той яшчэ ішоў, дэман кінуў яго на зямлю і пачаў калаціць; але Ісус загразіў нячыстаму духу, і ацаліў падлетка, і аддаў яго бацьку ягонаму. </p><i> Ì kalì toj âščè ìšoǔ, dèman kìnuǔ âgo na zâmlû ì pačaǔ kalacìc′; ale Ìsus zagrazìǔ nâčystamu duhu, ì acalìǔ padletka, ì addaǔ âgo bac′ku âgonamu. </i>


text:
І ўсе зьдзіўляліся зь велічы Божай. А калі ўсе зьдзіўляліся з усяго, што гаварыў Ісус, Ён сказаў вучням Сваім: </p><i> Ì ǔse z′dzìǔlâlìsâ z′ velìčy Božaj. A kalì ǔse z′dzìǔlâlìsâ z usâgo, što gavaryǔ Ìsus, Ën skazaǔ vučnâm Svaìm: </i>


text:
<pb/><J>пакладзеце вы сабе ў вушы словы гэтыя: Сын Чалавечы будзе аддадзены ў рукі чалавечыя.</J> </p><i> <J>pakladzece vy sabe ǔ vušy slovy gètyâ: Syn Čalavečy budze addadzeny ǔ rukì čalavečyâ.</J> </i>


text:
Але яны не зразумелі слова гэтага, і яно было замкнута ад іх, так што яны ня ўцямілі яго; а спытацца ў Яго пра гэтае слова баяліся. </p><i> Ale âny ne zrazumelì slova gètaga, ì âno bylo zamknuta ad ìh, tak što âny nâ ǔcâmìlì âgo; a spytacca ǔ Âgo pra gètae slova baâlìsâ. </i>


text:
<pb/>І прыйшло ім на думку: хто б зь іх быў большы? </p><i> Ì pryjšlo ìm na dumku: hto b z′ ìh byǔ bol′šy? </i>


text:
<pb/>А Ісус, бачачы помысел сэрца іхняга, узяўшы дзіця, паставіў яго перад Сабою </p><i> A Ìsus, bačačy pomysel sèrca ìhnâga, uzâǔšy dzìcâ, pastavìǔ âgo perad Saboû </i>


text:
і сказаў ім: <J>хто прыме гэтае дзіця ў імя Маё, той Мяне прымае; а хто прыме Мяне, той прымае Таго, Хто паслаў Мяне; бо, хто з вас найменшы за ўсіх, той будзе вялікі.</J> </p><i> ì skazaǔ ìm: <J>hto pryme gètae dzìcâ ǔ ìmâ Maë, toj Mâne prymae; a hto pryme Mâne, toj prymae Tago, Hto paslaǔ Mâne; bo, hto z vas najmenšy za ǔsìh, toj budze vâlìkì.</J> </i>


text:
<pb/>Пры гэтым Ян сказаў: Настаўнік! мы бачылі чалавека, які імем Тваім выганяе дэманаў, і забаранілі яму, бо ён ня ходзіць з намі. </p><i> Pry gètym Ân skazaǔ: Nastaǔnìk! my bačylì čalaveka, âkì ìmem Tvaìm vyganâe dèmanaǔ, ì zabaranìlì âmu, bo ën nâ hodzìc′ z namì. </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>не забараняйце; бо хто ня супроць вас, той за вас.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>ne zabaranâjce; bo hto nâ suproc′ vas, toj za vas.</J> </i>


text:
<pb/>А калі набліжаліся дні ўшэсьця Ягонага ад людзей, Ён захацеў ісьці ў Ерусалім, </p><i> A kalì nablìžalìsâ dnì ǔšès′câ Âgonaga ad lûdzej, Ën zahaceǔ ìs′cì ǔ Erusalìm, </i>


text:
і паслаў вястуноў перад абліччам Сваім: і яны пайшлі і ўвайшлі ў селішча Самаранскае, каб падрыхтаваць для Яго; </p><i> ì paslaǔ vâstunoǔ perad ablìččam Svaìm: ì âny pajšlì ì ǔvajšlì ǔ selìšča Samaranskae, kab padryhtavac′ dlâ Âgo; </i>


text:
<pb/>але там ня прынялі Яго, бо Ён меў выгляд вандроўніка ў Ерусалім. </p><i> ale tam nâ prynâlì Âgo, bo Ën meǔ vyglâd vandroǔnìka ǔ Erusalìm. </i>


text:
Бачачы гэта, вучні Ягоныя, Якаў і Ян, сказалі: Госпадзе! ці хочаш, мы скажам, каб вагонь сышоў зь неба і вынішчыў іх, як і Ільля зрабіў? </p><i> Bačačy gèta, vučnì Âgonyâ, Âkaǔ ì Ân, skazalì: Gospadze! cì hočaš, my skažam, kab vagon′ syšoǔ z′ neba ì vynìščyǔ ìh, âk ì Ìl′lâ zrabìǔ? </i>


text:
Але Ён, зьвярнуўшыся да іх, забараніў ім і сказаў: <J>ня ведаеце, якога вы духу;</J> </p><i> Ale Ën, z′vârnuǔšysâ da ìh, zabaranìǔ ìm ì skazaǔ: <J>nâ vedaece, âkoga vy duhu;</J> </i>


text:
<J>бо Сын Чалавечы прыйшоў ня губіць душы чалавечыя, а ратаваць.</J> І пайшлі ў іншае селішча. </p><i> <J>bo Syn Čalavečy pryjšoǔ nâ gubìc′ dušy čalavečyâ, a ratavac′.</J> Ì pajšlì ǔ ìnšae selìšča. </i>


text:
<pb/>Сталася, што калі яны былі ў дарозе, нехта сказаў Яму: Госпадзе! я пайду за Табою, куды б Ты ні пайшоў. </p><i> Stalasâ, što kalì âny bylì ǔ daroze, nehta skazaǔ Âmu: Gospadze! â pajdu za Taboû, kudy b Ty nì pajšoǔ. </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>лісы маюць норы, а птушкі нябесныя - гнёзды; а Сын Чалавечы ня мае, дзе прыхіліць галаву.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>lìsy maûc′ nory, a ptuškì nâbesnyâ - gnëzdy; a Syn Čalavečy nâ mae, dze pryhìlìc′ galavu.</J> </i>


text:
А другому сказаў: <J>ідзі за Мною.</J> Той сказаў: Госпадзе! дазволь мне сьпярша пайсьці і пахаваць бацьку майго. </p><i> A drugomu skazaǔ: <J>ìdzì za Mnoû.</J> Toj skazaǔ: Gospadze! dazvol′ mne s′pârša pajs′cì ì pahavac′ bac′ku majgo. </i>


text:
Але Ісус сказаў яму: <J>пакінь мёртвым хаваць сваіх мерцьвякоў; а ты ідзі, зьвястуй Царства Божае.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ âmu: <J>pakìn′ mërtvym havac′ svaìh merc′vâkoǔ; a ty ìdzì, z′vâstuj Carstva Božae.</J> </i>


text:
Яшчэ другі сказаў: я пайду за Табою, Госпадзе! але сьпярша дазволь мне разьвітацца з хатнімі маімі. </p><i> Âščè drugì skazaǔ: â pajdu za Taboû, Gospadze! ale s′pârša dazvol′ mne raz′vìtacca z hatnìmì maìmì. </i>


text:
Але Ісус сказаў яму: <J>ніхто, хто паклаў руку сваю на плуг і азіраецца назад, не надзейны для Царства Божага.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ âmu: <J>nìhto, hto paklaǔ ruku svaû na plug ì azìraecca nazad, ne nadzejny dlâ Carstva Božaga.</J> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага выбраў Гасподзь і іншых вучняў, і паслаў іх па двое перад абліччам Сваім у кожны горад і мясьціну, куды Сам хацеў ісьці, </p><i> Pas′lâ gètaga vybraǔ Gaspodz′ ì ìnšyh vučnâǔ, ì paslaǔ ìh pa dvoe perad ablìččam Svaìm u kožny gorad ì mâs′cìnu, kudy Sam haceǔ ìs′cì, </i>


text:
і сказаў ім: <J>жніва многа, а работнікаў мала; дык вось малеце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на жніво Сваё.</J> </p><i> ì skazaǔ ìm: <J>žnìva mnoga, a rabotnìkaǔ mala; dyk vos′ malece Gaspadara žnìva, kab paslaǔ rabotnìkaǔ na žnìvo Svaë.</J> </i>


text:
<J>Ідзеце! Я пасылаю вас, як ягнят сярод ваўкоў.</J> </p><i> <J>Ìdzece! Â pasylaû vas, âk âgnât sârod vaǔkoǔ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Не бярэце ні мяха, ні торбы, ні абутку, і нікога на дарозе ня вітайце.</J> </p><i> <J>Ne bârèce nì mâha, nì torby, nì abutku, ì nìkoga na daroze nâ vìtajce.</J> </i>


text:
<J>У які дом увойдзеце, сьпярша кажэце: "мір дому гэтаму!"</J> </p><i> <J>U âkì dom uvojdzece, s′pârša kažèce: "mìr domu gètamu!"</J> </i>


text:
<J>і калі будзе там сын міру, дык спачыне на ім мір ваш; а калі не, дык да вас вернецца;</J> </p><i> <J>ì kalì budze tam syn mìru, dyk spačyne na ìm mìr vaš; a kalì ne, dyk da vas vernecca;</J> </i>


text:
<J>а ў доме тым заставайцеся, ежце і пеце, што ў іх ёсьць: бо працаўнік варты ўзнагароды за працу сваю, не пераходзьце з дому ў дом.</J> </p><i> <J>a ǔ dome tym zastavajcesâ, ežce ì pece, što ǔ ìh ës′c′: bo pracaǔnìk varty ǔznagarody za pracu svaû, ne perahodz′ce z domu ǔ dom.</J> </i>


text:
<J>І калі прыйдзеце ў які горад, і прымуць вас, ежце, што вам дадуць;</J> </p><i> <J>Ì kalì pryjdzece ǔ âkì gorad, ì prymuc′ vas, ežce, što vam daduc′;</J> </i>


text:
<J>і ацаляйце ў ім хворых, і кажэце ім: "наблізілася да вас Царства Божае".</J> </p><i> <J>ì acalâjce ǔ ìm hvoryh, ì kažèce ìm: "nablìzìlasâ da vas Carstva Božae".</J> </i>


text:
<J>А як прыйдзеце ў які горад, і ня прымуць вас, дык, выйшаўшы на вуліцу, скажэце:</J> </p><i> <J>A âk pryjdzece ǔ âkì gorad, ì nâ prymuc′ vas, dyk, vyjšaǔšy na vulìcu, skažèce:</J> </i>


text:
<J>"і пыл, прыліплы да нас ад вашага горада, абцярушваем вам; аднак жа ведайце, што наблізілася да вас Царства Божае".</J> </p><i> <J>"ì pyl, prylìply da nas ad vašaga gorada, abcârušvaem vam; adnak ža vedajce, što nablìzìlasâ da vas Carstva Božae".</J> </i>


text:
<J>Кажу вам, што Садоме ў дзень той будзе радасьней, чым гораду таму.</J> </p><i> <J>Kažu vam, što Sadome ǔ dzen′ toj budze radas′nej, čym goradu tamu.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гора табе, Харазіне! гора табе, Віфсаіда! бо, калі б у Тыры і Сідоне зьявіліся сілы, яўленыя ў вас, дык даўно б яны, седзячы ў вярэце і ў попеле, пакаяліся;</J> </p><i> <J>Gora tabe, Harazìne! gora tabe, Vìfsaìda! bo, kalì b u Tyry ì Sìdone z′âvìlìsâ sìly, âǔlenyâ ǔ vas, dyk daǔno b âny, sedzâčy ǔ vârèce ì ǔ popele, pakaâlìsâ;</J> </i>


text:
<J>але і Тыру і Сідону радасьней будзе на судзе, чым вам.</J> </p><i> <J>ale ì Tyru ì Sìdonu radas′nej budze na sudze, čym vam.</J> </i>


text:
<t><J>І ты, Капернауме, што да неба ўзвысіўся, да пекла зрынешся.</J></t> </p><i> <t><J>Ì ty, Kapernaume, što da neba ǔzvysìǔsâ, da pekla zrynešsâ.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Хто слухае вас, Мяне слухае, і хто вас цураецца, Мяне цураецца; а хто цураецца Мяне, цураецца Таго, хто паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>Hto sluhae vas, Mâne sluhae, ì hto vas curaecca, Mâne curaecca; a hto curaecca Mâne, curaecca Tago, hto paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<pb/>Семдзесят вучняў вярнуліся з радасьцю і казалі: Госпадзе! і дэманы слухаюцца нас у імя Тваё. </p><i> Semdzesât vučnâǔ vârnulìsâ z radas′cû ì kazalì: Gospadze! ì dèmany sluhaûcca nas u ìmâ Tvaë. </i>


text:
А Ён сказаў ім: <J>Я бачыў сатану, які ўпаў зь неба, як маланка;</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm: <J>Â bačyǔ satanu, âkì ǔpaǔ z′ neba, âk malanka;</J> </i>


text:
<J>вось, даю вам уладу наступаць на зьмеяў і скарпіёнаў і на ўсю сілу варожую, і нішто не пашкодзіць вам;</J> </p><i> <J>vos′, daû vam uladu nastupac′ na z′meâǔ ì skarpìënaǔ ì na ǔsû sìlu varožuû, ì nìšto ne paškodzìc′ vam;</J> </i>


text:
<J>аднак жа таму ня радуйцеся, што духі слухаюцца вас: а радуйцеся таму, што імёны вашыя напісаны на нябёсах.</J> </p><i> <J>adnak ža tamu nâ radujcesâ, što duhì sluhaûcca vas: a radujcesâ tamu, što ìmëny vašyâ napìsany na nâbësah.</J> </i>


text:
<pb/>У тую хвіліну ўзрадаваўся духам Ісус і сказаў: <J>слаўлю Цябе, Войча, Госпадзе неба і зямлі, што Ты ўтоіў гэта ад мудрых і ад разумных і адкрыў малым дзецям; праўда, Войча! бо такая была Твая воля.</J> </p><i> U tuû hvìlìnu ǔzradavaǔsâ duham Ìsus ì skazaǔ: <J>slaǔlû Câbe, Vojča, Gospadze neba ì zâmlì, što Ty ǔtoìǔ gèta ad mudryh ì ad razumnyh ì adkryǔ malym dzecâm; praǔda, Vojča! bo takaâ byla Tvaâ volâ.</J> </i>


text:
<J>І зьвярнуўшыся да вучняў, сказаў: усё перададзена мне Айцом Маім; і хто ёсьць Сын, ня ведае ніхто, апрача Айца, і хто ёсьць Айцец, ня ведае ніхто, апрача Сына, і каму Сын хоча адкрыць.</J> </p><i> <J>Ì z′vârnuǔšysâ da vučnâǔ, skazaǔ: usë peradadzena mne Ajcom Maìm; ì hto ës′c′ Syn, nâ vedae nìhto, aprača Ajca, ì hto ës′c′ Ajcec, nâ vedae nìhto, aprača Syna, ì kamu Syn hoča adkryc′.</J> </i>


text:
І зьвярнуўшыся да вучняў, сказаў ім асобна: <J>дабрашчасныя вочы, якія бачаць тое, што вы бачыце!</J> </p><i> Ì z′vârnuǔšysâ da vučnâǔ, skazaǔ ìm asobna: <J>dabraščasnyâ vočy, âkìâ bačac′ toe, što vy bačyce!</J> </i>


text:
<J>бо кажу вам, што многія прарокі і цары хацелі бачыць, што вы бачылі, і ня ўбачылі, і чуць, што вы чулі, і ня чулі.</J> </p><i> <J>bo kažu vam, što mnogìâ prarokì ì cary hacelì bačyc′, što vy bačylì, ì nâ ǔbačylì, ì čuc′, što vy čulì, ì nâ čulì.</J> </i>


text:
<pb/>І вось, адзін законьнік устаў і, спакушаючы Яго, сказаў: Настаўнік, што мне рабіць, каб успадкаваць жыцьцьё вечнае? </p><i> Ì vos′, adzìn zakon′nìk ustaǔ ì, spakušaûčy Âgo, skazaǔ: Nastaǔnìk, što mne rabìc′, kab uspadkavac′ žyc′c′ë večnae? </i>


text:
А Ён сказаў яму: <J>у законе што напісана? як чытаеш?</J> </p><i> A Ën skazaǔ âmu: <J>u zakone što napìsana? âk čytaeš?</J> </i>


text:
Той сказаў у адказ: "палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсёю моцай тваёю, і ўсім разуменьнем тваім, і блізкага твайго, як самога сябе". </p><i> Toj skazaǔ u adkaz: "palûbì Gospada Boga tvajgo ǔsìm sèrcam tvaìm, ì ǔsëû dušoû tvaëû, ì ǔsëû mocaj tvaëû, ì ǔsìm razumen′nem tvaìm, ì blìzkaga tvajgo, âk samoga sâbe". </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>слушна ты адказваў; так рабі і будзеш жыць.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>slušna ty adkazvaǔ; tak rabì ì budzeš žyc′.</J> </i>


text:
Але той, хочучы апраўдацца, сказаў Ісусу: а хто мой блізкі? </p><i> Ale toj, hočučy apraǔdacca, skazaǔ Ìsusu: a hto moj blìzkì? </i>


text:
На гэта сказаў Ісус: <J>нейкі чалавек ішоў зь Ерусаліма ў Ерыхон і нарваўся на разбойнікаў, якія зьнялі зь яго вопратку, паранілі яго і пайшлі, пакінуўшы яго ледзь жывога.</J> </p><i> Na gèta skazaǔ Ìsus: <J>nejkì čalavek ìšoǔ z′ Erusalìma ǔ Eryhon ì narvaǔsâ na razbojnìkaǔ, âkìâ z′nâlì z′ âgo vopratku, paranìlì âgo ì pajšlì, pakìnuǔšy âgo ledz′ žyvoga.</J> </i>


text:
<pb/><J>З нагоды нейкі сьвятар ішоў тою дарогаю і, убачыўшы яго, прайшоў міма.</J> </p><i> <J>Z nagody nejkì s′vâtar ìšoǔ toû darogaû ì, ubačyǔšy âgo, prajšoǔ mìma.</J> </i>


text:
<J>Гэтак сама і лявіт, быўшы на тым месцы, падышоў, паглядзеў і прайшоў міма.</J> </p><i> <J>Gètak sama ì lâvìt, byǔšy na tym mescy, padyšoǔ, paglâdzeǔ ì prajšoǔ mìma.</J> </i>


text:
<J>А нейкі Самаранін, праязджаючы, знайшоў яго і, убачыўшы яго, пашкадаваў,</J> </p><i> <J>A nejkì Samaranìn, praâzdžaûčy, znajšoǔ âgo ì, ubačyǔšy âgo, paškadavaǔ,</J> </i>


text:
<J>і падышоўшы, перавязаў яму раны, паліваючы алеем і віном; і, пасадзіўшы яго на свайго асла, прывёз яго ў гасьцініцу і паклапаціўся пра яго;</J> </p><i> <J>ì padyšoǔšy, peravâzaǔ âmu rany, palìvaûčy aleem ì vìnom; ì, pasadzìǔšy âgo na svajgo asla, pryvëz âgo ǔ gas′cìnìcu ì paklapacìǔsâ pra âgo;</J> </i>


text:
<J>а на другі дзень, ад'язджаючы, дастаў два дынары, даў гаспадару гасьцініцы і сказаў яму: паклапаціся пра яго; і калі патраціш больш, я, калі вярнуся, аддам табе.</J> </p><i> <J>a na drugì dzen′, ad'âzdžaûčy, dastaǔ dva dynary, daǔ gaspadaru gas′cìnìcy ì skazaǔ âmu: paklapacìsâ pra âgo; ì kalì patracìš bol′š, â, kalì vârnusâ, addam tabe.</J> </i>


text:
<pb/><J>Хто з гэтых трох, думаеш ты, быў блізкі таму, што нарваўся на разбойнікаў?</J> </p><i> <J>Hto z gètyh troh, dumaeš ty, byǔ blìzkì tamu, što narvaǔsâ na razbojnìkaǔ?</J> </i>


text:
Ён сказаў: той, які зрабіў яму міласьць. Тады Ісус сказаў яму: <J>ідзі, і ты рабі гэтак сама.</J> </p><i> Ën skazaǔ: toj, âkì zrabìǔ âmu mìlas′c′. Tady Ìsus skazaǔ âmu: <J>ìdzì, ì ty rabì gètak sama.</J> </i>


text:
<pb/>У часе дарогі іхняй, прыйшоў Ён у адно селішча; тут жанчына, імем Марфа, прыняла Яго ў дом свой; </p><i> U čase darogì ìhnâj, pryjšoǔ Ën u adno selìšča; tut žančyna, ìmem Marfa, prynâla Âgo ǔ dom svoj; </i>


text:
у яе была сястра, імем Марыя, якая села да ног Ісуса і слухала слова Ягонае. </p><i> u âe byla sâstra, ìmem Maryâ, âkaâ sela da nog Ìsusa ì sluhala slova Âgonae. </i>


text:
А Марфа клапатала пра вялікае частаваньне, і падышоўшы, сказала: Госпадзе! ці Табе клопату няма, што сястра мая адну мяне пакінула служыць? скажы ёй, каб пасобіла мне. </p><i> A Marfa klapatala pra vâlìkae častavan′ne, ì padyšoǔšy, skazala: Gospadze! cì Tabe klopatu nâma, što sâstra maâ adnu mâne pakìnula služyc′? skažy ëj, kab pasobìla mne. </i>


text:
А Ісус сказаў ёй у адказ: <J>Марфа! Марфа! рупішся і завіхаешся ты занадта,</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ëj u adkaz: <J>Marfa! Marfa! rupìšsâ ì zavìhaešsâ ty zanadta,</J> </i>


text:
<J>а адно толькі трэба, Марыя ж выбрала добрую долю, якая не адымецца ў яе.</J> </p><i> <J>a adno tol′kì trèba, Maryâ ž vybrala dobruû dolû, âkaâ ne adymecca ǔ âe.</J> </i>


text:
<pb/>Сталася, што калі Ён у адным месцы маліўся, і перастаў, адзін вучань ягоны сказаў Яму: Госпадзе! навучы нас маліцца, як і Ян навучыў вучняў сваіх. </p><i> Stalasâ, što kalì Ën u adnym mescy malìǔsâ, ì perastaǔ, adzìn vučan′ âgony skazaǔ Âmu: Gospadze! navučy nas malìcca, âk ì Ân navučyǔ vučnâǔ svaìh. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>калі моліцеся, кажэце: <t>"Войча наш, Які існы ў нябёсах! хай сьвяціцца імя Тваё; хай прыйдзе Царства Тваё; хай будзе воля Твая і на зямлі,</J></t> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>kalì molìcesâ, kažèce: <t>"Vojča naš, Âkì ìsny ǔ nâbësah! haj s′vâcìcca ìmâ Tvaë; haj pryjdze Carstva Tvaë; haj budze volâ Tvaâ ì na zâmlì,</J></t> </i>


text:
<t><J>як на небе; хлеб наш надзённы давай нам на кожны дзень;</J></t> </p><i> <t><J>âk na nebe; hleb naš nadzënny davaj nam na kožny dzen′;</J></t> </i>


text:
<t><J>і даруй нам грахі нашыя, як і мы даруем кожнаму вінаватаму перад намі; і не дапусьці нас у спакусу, але ратуй нас ад ліхога".</J></t> </p><i> <t><J>ì daruj nam grahì našyâ, âk ì my daruem kožnamu vìnavatamu perad namì; ì ne dapus′cì nas u spakusu, ale ratuj nas ad lìhoga".</J></t> </i>


text:
<pb/>І сказаў ім: <J>уявім, што нехта з вас, маючы сябра, прыйдзе да яго апоўначы і скажа яму: дружа, пазыч мне тры хлябы,</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>uâvìm, što nehta z vas, maûčy sâbra, pryjdze da âgo apoǔnačy ì skaža âmu: druža, pazyč mne try hlâby,</J> </i>


text:
<J>бо сябра мой з дарогі зайшоў да мяне, і ў мяне няма чаго даць яму;</J> </p><i> <J>bo sâbra moj z darogì zajšoǔ da mâne, ì ǔ mâne nâma čago dac′ âmu;</J> </i>


text:
<J>а той зь сярэдзіны скажа яму ў адказ: ня турбуй мяне, дзьверы ўжо замкнёныя, і дзеці мае на пасьцелі са мною; не магу ўстаць і даць табе.</J> </p><i> <J>a toj z′ sârèdzìny skaža âmu ǔ adkaz: nâ turbuj mâne, dz′very ǔžo zamknënyâ, ì dzecì mae na pas′celì sa mnoû; ne magu ǔstac′ ì dac′ tabe.</J> </i>


text:
<J>Калі, кажу вам, ён ня ўстане і ня дасьць яму па прыязьні зь ім, дык па неадступнасьці ягонай, устаўшы, дасьць яму, колькі просіць.</J> </p><i> <J>Kalì, kažu vam, ën nâ ǔstane ì nâ das′c′ âmu pa pryâz′nì z′ ìm, dyk pa neadstupnas′cì âgonaj, ustaǔšy, das′c′ âmu, kol′kì prosìc′.</J> </i>


text:
<J>І Я кажу вам: прасеце, і дасца вам; шукайце, і знойдзеце; стукайцеся, і адчыняць вам;</J> </p><i> <J>Ì Â kažu vam: prasece, ì dasca vam; šukajce, ì znojdzece; stukajcesâ, ì adčynâc′ vam;</J> </i>


text:
<J>бо кожны просьбіт атрымлівае, і шукальнік знаходзіць, і хто стукаецца, таму адчыняць.</J> </p><i> <J>bo kožny pros′bìt atrymlìvae, ì šukal′nìk znahodzìc′, ì hto stukaecca, tamu adčynâc′.</J> </i>


text:
<J>Які з вас бацька, калі сын папросіць у яго хлеба, падасьць яму камень? альбо калі папросіць рыбы, падасьць яму зьмяю, замест рыбы?</J> </p><i> <J>Âkì z vas bac′ka, kalì syn paprosìc′ u âgo hleba, padas′c′ âmu kamen′? al′bo kalì paprosìc′ ryby, padas′c′ âmu z′mâû, zamest ryby?</J> </i>


text:
<pb/><J>альбо, калі папросіць яйка, падасьць яму скарпіёна?</J> </p><i> <J>al′bo, kalì paprosìc′ âjka, padas′c′ âmu skarpìëna?</J> </i>


text:
<J>Дык вось, калі вы, ліхія, умееце даньні добрыя даваць дзецям вашым, тым болей Айцец Нябесны дасьць Духа Сьвятога тым, хто просіць у Яго.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì vy, lìhìâ, umeece dan′nì dobryâ davac′ dzecâm vašym, tym bolej Ajcec Nâbesny das′c′ Duha S′vâtoga tym, hto prosìc′ u Âgo.</J> </i>


text:
<pb/>Аднаго разу выгнаў Ён дэмана, які быў нямы; і калі дэман выйшаў, нямы загаварыў; і людзі зьдзівіліся. </p><i> Adnago razu vygnaǔ Ën dèmana, âkì byǔ nâmy; ì kalì dèman vyjšaǔ, nâmy zagavaryǔ; ì lûdzì z′dzìvìlìsâ. </i>


text:
<pb/>А некаторыя зь іх казалі: Ён выганяў дэманаў сілаю вэльзэвула, князя дэманскага. </p><i> A nekatoryâ z′ ìh kazalì: Ën vyganâǔ dèmanaǔ sìlaû vèl′zèvula, knâzâ dèmanskaga. </i>


text:
А іншыя, спакушаючы, патрабавалі ад Яго азнакі зь неба. </p><i> A ìnšyâ, spakušaûčy, patrabavalì ad Âgo aznakì z′ neba. </i>


text:
Але Ён, ведаючы намыслы іхнія, сказаў ім: <J>усякае царства, якое разьдзялілася самое ў сабе, запусьцее, і дом, які разьдзяліўся сам у сабе, зруйнуецца.</J> </p><i> Ale Ën, vedaûčy namysly ìhnìâ, skazaǔ ìm: <J>usâkae carstva, âkoe raz′dzâlìlasâ samoe ǔ sabe, zapus′cee, ì dom, âkì raz′dzâlìǔsâ sam u sabe, zrujnuecca.</J> </i>


text:
<J>А калі і сатана разьдзеліцца сам у сабе, дык як устоіць царства ягонае? а вы кажаце, што я сілаю вэльзэвулавай выганяю дэманаў.</J> </p><i> <J>A kalì ì satana raz′dzelìcca sam u sabe, dyk âk ustoìc′ carstva âgonae? a vy kažace, što â sìlaû vèl′zèvulavaj vyganâû dèmanaǔ.</J> </i>


text:
<J>І калі Я сілаю вэльзэвулавай выганяю дэманаў, дык сыны вашыя чыёй сілаю выганяюць іх? А таму яны будуць вам за судзьдзяў.</J> </p><i> <J>Ì kalì Â sìlaû vèl′zèvulavaj vyganâû dèmanaǔ, dyk syny vašyâ čyëj sìlaû vyganâûc′ ìh? A tamu âny buduc′ vam za sudz′dzâǔ.</J> </i>


text:
<J>А калі Я пальцам Божым выганяю дэманаў, дык напэўна ж дасягнула да вас Царства Божае.</J> </p><i> <J>A kalì Â pal′cam Božym vyganâû dèmanaǔ, dyk napèǔna ž dasâgnula da vas Carstva Božae.</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі дужы са зброяй ахоўвае свой дом, тады ў бясьпецы ягоная маёмасьць;</J> </p><i> <J>Kalì dužy sa zbroâj ahoǔvae svoj dom, tady ǔ bâs′pecy âgonaâ maëmas′c′;</J> </i>


text:
<J>а калі дужэйшы за яго нападае на яго і пераможа яго, тады возьме ўсю зброю ягоную, на якую ён спадзяваўся, і падзеліць захопленае ў яго.</J> </p><i> <J>a kalì dužèjšy za âgo napadae na âgo ì peramoža âgo, tady voz′me ǔsû zbroû âgonuû, na âkuû ën spadzâvaǔsâ, ì padzelìc′ zahoplenae ǔ âgo.</J> </i>


text:
<J>Хто не са Мною, той супроць Мяне; і хто ня зьбірае са Мною, той раскідае.</J> </p><i> <J>Hto ne sa Mnoû, toj suproc′ Mâne; ì hto nâ z′bìrae sa Mnoû, toj raskìdae.</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, дык ходзіць па бязводных мясьцінах, шукаючы спакою, і не знаходзячы, кажа: вярнуся ў дом мой, адкуль выйшаў.</J> </p><i> <J>Kalì nâčysty duh vyjdze z čalaveka, dyk hodzìc′ pa bâzvodnyh mâs′cìnah, šukaûčy spakoû, ì ne znahodzâčy, kaža: vârnusâ ǔ dom moj, adkul′ vyjšaǔ.</J> </i>


text:
<J>І прыйшоўшы, застае яго падмеценым і прыбраным;</J> </p><i> <J>Ì pryjšoǔšy, zastae âgo padmecenym ì prybranym;</J> </i>


text:
<J>тады ідзе і бярэ з сабою сем іншых духаў, люцейшых за сябе, і, увайшоўшы, жывуць там; і бывае чалавеку таму апошняе горш за першае.</J> </p><i> <J>tady ìdze ì bârè z saboû sem ìnšyh duhaǔ, lûcejšyh za sâbe, ì, uvajšoǔšy, žyvuc′ tam; ì byvae čalaveku tamu apošnâe gorš za peršae.</J> </i>


text:
<pb/>Калі ж Ён казаў гэта, адна жанчына, узвысіўшы голас зь людзей, сказала Яму: дабрашчаснае ўлоньне, якое насіла Цябе, і саскі, якія Цябе кармілі! </p><i> Kalì ž Ën kazaǔ gèta, adna žančyna, uzvysìǔšy golas z′ lûdzej, skazala Âmu: dabraščasnae ǔlon′ne, âkoe nasìla Câbe, ì saskì, âkìâ Câbe karmìlì! </i>


text:
А Ён сказаў: <J>дабрашчасныя тыя, што слухаюць слова Божае і трымаюцца яго.</J> </p><i> A Ën skazaǔ: <J>dabraščasnyâ tyâ, što sluhaûc′ slova Božae ì trymaûcca âgo.</J> </i>


text:
<pb/>А калі люд пачаў сыходзіцца ў мностве, Ён пачаў гаварыць: <J>род гэты ліхі; ён шукае азнакі, і азнака не даецца яму, апрача азнакі Ёны прарока;</J> </p><i> A kalì lûd pačaǔ syhodzìcca ǔ mnostve, Ën pačaǔ gavaryc′: <J>rod gèty lìhì; ën šukae aznakì, ì aznaka ne daecca âmu, aprača aznakì Ëny praroka;</J> </i>


text:
<J>бо, як Ёна быў азнакай Нінэвіцянам, так будзе Сын Чалавечы роду гэтаму.</J> </p><i> <J>bo, âk Ëna byǔ aznakaj Nìnèvìcânam, tak budze Syn Čalavečy rodu gètamu.</J> </i>


text:
<J>Царыца Поўдня паўстане на суд з мужамі роду гэтага і асудзіць іх, бо яна прыходзіла з канца зямлі паслухаць мудрасьці Саламонавай; і вось тут больш за Саламона.</J> </p><i> <J>Caryca Poǔdnâ paǔstane na sud z mužamì rodu gètaga ì asudzìc′ ìh, bo âna pryhodzìla z kanca zâmlì pasluhac′ mudras′cì Salamonavaj; ì vos′ tut bol′š za Salamona.</J> </i>


text:
<J>Нінэвіцяне ўстануць на суд з родам гэтым і асудзяць яго, бо яны пакаяліся праз прапаведаваньне Ёнавае, і вось, тут больш за Ёну.</J> </p><i> <J>Nìnèvìcâne ǔstanuc′ na sud z rodam gètym ì asudzâc′ âgo, bo âny pakaâlìsâ praz prapavedavan′ne Ënavae, ì vos′, tut bol′š za Ënu.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ніхто, запаліўшы сьвечку, ня ставіць яе ў патайным месцы, ні пад пасудзінаю, а на сьвечніку, каб, уваходзячы, бачылі сьвятло.</J> </p><i> <J>Nìhto, zapalìǔšy s′večku, nâ stavìc′ âe ǔ patajnym mescy, nì pad pasudzìnaû, a na s′večnìku, kab, uvahodzâčy, bačylì s′vâtlo.</J> </i>


text:
<J>Сьветач целу ёсьць вока; дык вось, калі вока тваё будзе чыстае, дык і ўсё цела тваё будзе сьветлае; а калі яно будзе благое, дык і цела тваё будзе цёмнае.</J> </p><i> <J>S′vetač celu ës′c′ voka; dyk vos′, kalì voka tvaë budze čystae, dyk ì ǔsë cela tvaë budze s′vetlae; a kalì âno budze blagoe, dyk ì cela tvaë budze cëmnae.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, глядзі: сьвятло, якое ў табе, ці ня ёсьць цемра?</J> </p><i> <J>Dyk vos′, glâdzì: s′vâtlo, âkoe ǔ tabe, cì nâ ës′c′ cemra?</J> </i>


text:
<J>А калі цела тваё ўсё сьветлае і ня мае ніводнай цямноціны, дык будзе сьветла ўсё так, як бы калі сьветач асьвятляў цябе зьзяньнем.</J> </p><i> <J>A kalì cela tvaë ǔsë s′vetlae ì nâ mae nìvodnaj câmnocìny, dyk budze s′vetla ǔsë tak, âk by kalì s′vetač as′vâtlâǔ câbe z′zân′nem.</J> </i>


text:
<pb/>Калі Ён сказаў гэта, адзін фарысэй запрасіў Яго да сябе абедаць; Ён прыйшоў і ўзьлёг. </p><i> Kalì Ën skazaǔ gèta, adzìn farysèj zaprasìǔ Âgo da sâbe abedac′; Ën pryjšoǔ ì ǔz′lëg. </i>


text:
А фарысэй зьдзівіўся, убачыўшы, што Ён ня ўмыў рук перад абедам. </p><i> A farysèj z′dzìvìǔsâ, ubačyǔšy, što Ën nâ ǔmyǔ ruk perad abedam. </i>


text:
Але Гасподзь сказаў яму: <J>вось вы, фарысэі, зьнешнасьць чары і місы ачышчаеце, а нутрына вашая поўная пахапнасьці і злахітрасьці.</J> </p><i> Ale Gaspodz′ skazaǔ âmu: <J>vos′ vy, farysèì, z′nešnas′c′ čary ì mìsy ačyščaece, a nutryna vašaâ poǔnaâ pahapnas′cì ì zlahìtras′cì.</J> </i>


text:
<J>Неразумныя! ці ж ня Той, Хто стварыў зьнешняе, старыў і ўнутранае?</J> </p><i> <J>Nerazumnyâ! cì ž nâ Toj, Hto stvaryǔ z′nešnâe, staryǔ ì ǔnutranae?</J> </i>


text:
<J>Падавайце лепей міласьціну з таго, што ў вас ёсьць: тады ўсё будзе ў вас чыстае.</J> </p><i> <J>Padavajce lepej mìlas′cìnu z tago, što ǔ vas ës′c′: tady ǔsë budze ǔ vas čystae.</J> </i>


text:
<J>але гора вам, фарысэям, што даяце дзесяціну зь мяты, руты і ўсякай гародніны, і ня дбаеце пра суд і любасьць Божую: гэта трэба было рабіць, і таго не пакідаць.</J> </p><i> <J>ale gora vam, farysèâm, što daâce dzesâcìnu z′ mâty, ruty ì ǔsâkaj garodnìny, ì nâ dbaece pra sud ì lûbas′c′ Božuû: gèta trèba bylo rabìc′, ì tago ne pakìdac′.</J> </i>


text:
<J>Гора вам, фарысэям, што любіце ў сынагогах сядзець наперадзе і вітаньні на плошчах.</J> </p><i> <J>Gora vam, farysèâm, što lûbìce ǔ synagogah sâdzec′ naperadze ì vìtan′nì na ploščah.</J> </i>


text:
<J>Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што вы - як магілы схаваныя, над якімі людзі ходзяць і ня ведаюць таго.</J> </p><i> <J>Gora vam, knìžnìkì ì farysèì, kryvadušnìkì, što vy - âk magìly shavanyâ, nad âkìmì lûdzì hodzâc′ ì nâ vedaûc′ tago.</J> </i>


text:
<pb/>На гэта нехта з законьнікаў сказаў Яму: Настаўнік! кажучы гэта, Ты нас крыўдзіш. </p><i> Na gèta nehta z zakon′nìkaǔ skazaǔ Âmu: Nastaǔnìk! kažučy gèta, Ty nas kryǔdzìš. </i>


text:
Але Ён сказаў: <J>і вам, законьнікам, гора, што ўскладваеце на людзей ёрмы непасільныя, а самыя і адным пальцам не кранаеце іх.</J> </p><i> Ale Ën skazaǔ: <J>ì vam, zakon′nìkam, gora, što ǔskladvaece na lûdzej ërmy nepasìl′nyâ, a samyâ ì adnym pal′cam ne kranaece ìh.</J> </i>


text:
<J>Гора вам, што будуеце могільнікі прарокам, якіх забілі бацькі вашыя:</J> </p><i> <J>Gora vam, što buduece mogìl′nìkì prarokam, âkìh zabìlì bac′kì vašyâ:</J> </i>


text:
<J>гэтым самым вы сьведчыце пра дзеі бацькоў вашых і згаджаецеся зь імі; бо яны забілі прарокаў, а вы будуеце ім помнікі.</J> </p><i> <J>gètym samym vy s′vedčyce pra dzeì bac′koǔ vašyh ì zgadžaecesâ z′ ìmì; bo âny zabìlì prarokaǔ, a vy buduece ìm pomnìkì.</J> </i>


text:
<J>Таму і мудрасьць Божая сказала: пашлю да іх прарокаў і апосталаў, і зь іх адных заб'юць, а другіх прагоняць;</J> </p><i> <J>Tamu ì mudras′c′ Božaâ skazala: pašlû da ìh prarokaǔ ì apostalaǔ, ì z′ ìh adnyh zab'ûc′, a drugìh pragonâc′;</J> </i>


text:
<J>хай спагоніцца з роду гэтага кроў усіх прарокаў, пралітая ад стварэньня сьвету,</J> </p><i> <J>haj spagonìcca z rodu gètaga kroǔ usìh prarokaǔ, pralìtaâ ad stvarèn′nâ s′vetu,</J> </i>


text:
<J>ад крыві Авеля да крыві Захара, забітага паміж ахвярнікам і храмам. Праўда, кажу вам, спагоніцца з роду гэтага.</J> </p><i> <J>ad kryvì Avelâ da kryvì Zahara, zabìtaga pamìž ahvârnìkam ì hramam. Praǔda, kažu vam, spagonìcca z rodu gètaga.</J> </i>


text:
<J>Гора вам, законьнікам, што вы ўзялі ключ разуменьня: самыя не ўвайшлі і ўваходзіць перашкодзілі.</J> </p><i> <J>Gora vam, zakon′nìkam, što vy ǔzâlì klûč razumen′nâ: samyâ ne ǔvajšlì ì ǔvahodzìc′ peraškodzìlì.</J> </i>


text:
Калі Ён казаў ім гэта, кніжнікі і фарысэі пачалі заўзята падступацца да яго, вымагаючы ў Яго адказаў на многае, </p><i> Kalì Ën kazaǔ ìm gèta, knìžnìkì ì farysèì pačalì zaǔzâta padstupacca da âgo, vymagaûčy ǔ Âgo adkazaǔ na mnogae, </i>


text:
цікуючы за Ім і стараючыся падлавіць што-небудзь з вуснаў Ягоных, каб зьвінаваціць Яго. </p><i> cìkuûčy za Ìm ì staraûčysâ padlavìc′ što-nebudz′ z vusnaǔ Âgonyh, kab z′vìnavacìc′ Âgo. </i>


text:
<pb/>Тым часам, калі сабраліся тысячы людзей, так што ціснулі адзін аднаго, Ён пачаў гаварыць спадчатку вучням Сваім: <J>сьцеражэцеся закваскі фарысэйскай, якая ёсьць крывадушнасьць.</J> </p><i> Tym časam, kalì sabralìsâ tysâčy lûdzej, tak što cìsnulì adzìn adnago, Ën pačaǔ gavaryc′ spadčatku vučnâm Svaìm: <J>s′ceražècesâ zakvaskì farysèjskaj, âkaâ ës′c′ kryvadušnas′c′.</J> </i>


text:
<J>Няма нічога схаванага, што ня выкрылася б, і таемнага, чаго ня ўведалі б.</J> </p><i> <J>Nâma nìčoga shavanaga, što nâ vykrylasâ b, ì taemnaga, čago nâ ǔvedalì b.</J> </i>


text:
<J>Таму, што вы сказалі ў цемры, тое ўчуецца на сьвятле; і што казалі на вуха ўсярэдзіне дома, тое будзе абвешчана з дахаў.</J> </p><i> <J>Tamu, što vy skazalì ǔ cemry, toe ǔčuecca na s′vâtle; ì što kazalì na vuha ǔsârèdzìne doma, toe budze abveščana z dahaǔ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Кажу ж бо вам, сябрам Маім: ня бойцеся тых, што забіваюць цела і потым ня могуць нічога болей зрабіць;</J> </p><i> <J>Kažu ž bo vam, sâbram Maìm: nâ bojcesâ tyh, što zabìvaûc′ cela ì potym nâ moguc′ nìčoga bolej zrabìc′;</J> </i>


text:
<J>а скажу вам, каго баяцца: бойцеся таго, хто, пасьля забойства, можа ўкінуць у геену; праўда, кажу вам, таго бойцеся.</J> </p><i> <J>a skažu vam, kago baâcca: bojcesâ tago, hto, pas′lâ zabojstva, moža ǔkìnuc′ u geenu; praǔda, kažu vam, tago bojcesâ.</J> </i>


text:
<J>Ці ж ня пяць маленькіх птушак прадаюцца за два асарыі? і ніводная зь іх не забытая ў Бога.</J> </p><i> <J>Cì ž nâ pâc′ malen′kìh ptušak pradaûcca za dva asaryì? ì nìvodnaâ z′ ìh ne zabytaâ ǔ Boga.</J> </i>


text:
<J>А ў вас і валасы на галаве ўсе палічаны. Дык вось, ня бойцеся: вы даражэйшыя за многіх маленькіх птушак.</J> </p><i> <J>A ǔ vas ì valasy na galave ǔse palìčany. Dyk vos′, nâ bojcesâ: vy daražèjšyâ za mnogìh malen′kìh ptušak.</J> </i>


text:
<pb/><J>Маўляю ж вам: кожнага, хто вызна Мяне перад людзьмі, і Сын Чалавечы вызнае перад анёламі Божымі;</J> </p><i> <J>Maǔlâû ž vam: kožnaga, hto vyzna Mâne perad lûdz′mì, ì Syn Čalavečy vyznae perad anëlamì Božymì;</J> </i>


text:
<J>а хто зрачэцца Мяне перад людзьмі, той зрачоны будзе перад анёламі Божымі.</J> </p><i> <J>a hto zračècca Mâne perad lûdz′mì, toj zračony budze perad anëlamì Božymì.</J> </i>


text:
<J>І кожнаму, хто скажа слова на Сына Чалавечага, даравана будзе; а хто скажа блюзьнерства на Духа Сьвятога, таму не даруецца.</J> </p><i> <J>Ì kožnamu, hto skaža slova na Syna Čalavečaga, daravana budze; a hto skaža blûz′nerstva na Duha S′vâtoga, tamu ne daruecca.</J> </i>


text:
<J>А як прывядуць вас у сынагогі, да начальстваў і ўладаў, ня турбуйцеся, як ці што адказваць, альбо што казаць;</J> </p><i> <J>A âk pryvâduc′ vas u synagogì, da načal′stvaǔ ì ǔladaǔ, nâ turbujcesâ, âk cì što adkazvac′, al′bo što kazac′;</J> </i>


text:
<J>бо Сьвяты Дух навучыць вас у тую самую хвіліну, што трэба казаць.</J> </p><i> <J>bo S′vâty Duh navučyc′ vas u tuû samuû hvìlìnu, što trèba kazac′.</J> </i>


text:
<pb/>Нехта зь людзей сказаў Яму: Настаўнік! скажы брату майму, каб ён падзяліў са мной спадчыну, </p><i> Nehta z′ lûdzej skazaǔ Âmu: Nastaǔnìk! skažy bratu majmu, kab ën padzâlìǔ sa mnoj spadčynu, </i>


text:
А Ён сказаў чалавеку таму: <J>хто паставіў Мяне судзіць альбо дзяліць вас?</J> </p><i> A Ën skazaǔ čalaveku tamu: <J>hto pastavìǔ Mâne sudzìc′ al′bo dzâlìc′ vas?</J> </i>


text:
Пры гэтым сказаў ім: <J>глядзеце, сьцеражэцеся любазьдзірства, бо жыцьцё чалавека не залежыць ад лішку ў яго маёмасьці.</J> </p><i> Pry gètym skazaǔ ìm: <J>glâdzece, s′ceražècesâ lûbaz′dzìrstva, bo žyc′cë čalaveka ne zaležyc′ ad lìšku ǔ âgo maëmas′cì.</J> </i>


text:
І сказаў ім прытчу: <J>у аднаго багатага чалавека добра ўрадзіла поле;</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm prytču: <J>u adnago bagataga čalaveka dobra ǔradzìla pole;</J> </i>


text:
<J>і ён разважаў сам з сабою: што мне рабіць? няма куды мне сабраць плады мае.</J> </p><i> <J>ì ën razvažaǔ sam z saboû: što mne rabìc′? nâma kudy mne sabrac′ plady mae.</J> </i>


text:
<J>І сказаў: вось што зраблю: паламаю засекі мае і збудую большыя, і зьбяру туды ўсё збожжа маё і ўсё дабро маё.</J> </p><i> <J>Ì skazaǔ: vos′ što zrablû: palamaû zasekì mae ì zbuduû bol′šyâ, ì z′bâru tudy ǔsë zbožža maë ì ǔsë dabro maë.</J> </i>


text:
<J>І скажу душы маёй: душа! шмат дабра ляжыць у табе на многія гады: пакайся, еж, пі, весяліся.</J> </p><i> <J>Ì skažu dušy maëj: duša! šmat dabra lâžyc′ u tabe na mnogìâ gady: pakajsâ, ež, pì, vesâlìsâ.</J> </i>


text:
<J>Але Бог сказаў яму: неразумны! гэтае ж ночы душу тваю забяруць у цябе; каму ж дастанецца тое, што ты назапасіў?</J> </p><i> <J>Ale Bog skazaǔ âmu: nerazumny! gètae ž nočy dušu tvaû zabâruc′ u câbe; kamu ž dastanecca toe, što ty nazapasìǔ?</J> </i>


text:
<J>Так бывае з тым, хто зьбірае скарбы сабе, а не ад Бога багацее.</J> </p><i> <J>Tak byvae z tym, hto z′bìrae skarby sabe, a ne ad Boga bagacee.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў вучням Сваім: <J>таму кажу вам: ня турбуйцеся дзеля душы вашае, што вам есьці, ні для цела, у што апрануцца:</J> </p><i> Ì skazaǔ vučnâm Svaìm: <J>tamu kažu vam: nâ turbujcesâ dzelâ dušy vašae, što vam es′cì, nì dlâ cela, u što apranucca:</J> </i>


text:
<J>душа большая за ежу, і цела - за вопратку.</J> </p><i> <J>duša bol′šaâ za ežu, ì cela - za vopratku.</J> </i>


text:
<J>Паглядзеце на крумкачоў: яны ня сеюць, ні жнуць; няма ў іх ні сховішчаў, ні засекаў, і Бог корміць іх; наколькі ж бо вы лепшыя за птушак?</J> </p><i> <J>Paglâdzece na krumkačoǔ: âny nâ seûc′, nì žnuc′; nâma ǔ ìh nì shovìščaǔ, nì zasekaǔ, ì Bog kormìc′ ìh; nakol′kì ž bo vy lepšyâ za ptušak?</J> </i>


text:
<J>Ды і хто з вас, турбуючыся, можа дадаць сабе росту хоць на адзін локаць?</J> </p><i> <J>Dy ì hto z vas, turbuûčysâ, moža dadac′ sabe rostu hoc′ na adzìn lokac′?</J> </i>


text:
<J>Дык вось, калі і найменшага зрабіць ня можаце, чаго ж турбуецеся за астатняе?</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì ì najmenšaga zrabìc′ nâ možace, čago ž turbuecesâ za astatnâe?</J> </i>


text:
<J>Паглядзеце на лілеі, як яны растуць: не працуюць, ні прадуць; але кажу вам што і Саламон ва ўсёй славе сваёй не апранаўся так, як кожная зь іх.</J> </p><i> <J>Paglâdzece na lìleì, âk âny rastuc′: ne pracuûc′, nì praduc′; ale kažu vam što ì Salamon va ǔsëj slave svaëj ne apranaǔsâ tak, âk kožnaâ z′ ìh.</J> </i>


text:
<J>А калі траву польную, якая сёньня ёсьць, а заўтра будзе кінута ў печ, Бог так апранае, дык наколькі ж болей вас, малаверы.</J> </p><i> <J>A kalì travu pol′nuû, âkaâ sën′nâ ës′c′, a zaǔtra budze kìnuta ǔ peč, Bog tak apranae, dyk nakol′kì ž bolej vas, malavery.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, ня шукайце, што вам есьці, альбо што піць, і ня турбуйцеся,</J> </p><i> <J>Dyk vos′, nâ šukajce, što vam es′cì, al′bo što pìc′, ì nâ turbujcesâ,</J> </i>


text:
<J>бо ўсяго гэтага шукаюць людзі сьвету гэтага; а ваш Айцец ведае, што вы маеце патрэбу ў гэтым;</J> </p><i> <J>bo ǔsâgo gètaga šukaûc′ lûdzì s′vetu gètaga; a vaš Ajcec vedae, što vy maece patrèbu ǔ gètym;</J> </i>


text:
<J>а найболей шукайце Царства Божага, і гэта ўсё дадасца вам.</J> </p><i> <J>a najbolej šukajce Carstva Božaga, ì gèta ǔsë dadasca vam.</J> </i>


text:
<J>Ня бойся, малы статак! бо Айцец ваш меў добрую ласку даць вам Царства.</J> </p><i> <J>Nâ bojsâ, maly statak! bo Ajcec vaš meǔ dobruû lasku dac′ vam Carstva.</J> </i>


text:
<J>Прадавайце маёнткі вашыя і давайце міласьціну. Рыхтуйце сабе ўмясьцілішчы нелядашчыя, скарб нявычэрпны на нябёсах, куды злодзей не набліжаецца, і дзе моль не зьядае:</J> </p><i> <J>Pradavajce maëntkì vašyâ ì davajce mìlas′cìnu. Ryhtujce sabe ǔmâs′cìlìščy nelâdaščyâ, skarb nâvyčèrpny na nâbësah, kudy zlodzej ne nablìžaecca, ì dze mol′ ne z′âdae:</J> </i>


text:
<J>бо, дзе скарб ваш, там і сэрца вашае будзе.</J> </p><i> <J>bo, dze skarb vaš, tam ì sèrca vašae budze.</J> </i>


text:
<pb/><J>Хай будзе паясьніца вашая аперазаная, і сьвяцільні гараць;</J> </p><i> <J>Haj budze paâs′nìca vašaâ aperazanaâ, ì s′vâcìl′nì garac′;</J> </i>


text:
<J>і вы будзеце падобныя на людзей, якія чакаюць вяртаньня гаспадара свайго зь вясельля, каб, калі прыйдзе і пастукаецца, адразу адчыніць яму.</J> </p><i> <J>ì vy budzece padobnyâ na lûdzej, âkìâ čakaûc′ vârtan′nâ gaspadara svajgo z′ vâsel′lâ, kab, kalì pryjdze ì pastukaecca, adrazu adčynìc′ âmu.</J> </i>


text:
<J>Дабрашчасныя рабы тыя, якіх гаспадар, прыйшоўшы, застане чуйнымі; праўду кажу вам, ён апяражацца і пасадзіць іх, і падыходзячы, пачне служыць ім.</J> </p><i> <J>Dabraščasnyâ raby tyâ, âkìh gaspadar, pryjšoǔšy, zastane čujnymì; praǔdu kažu vam, ën apâražacca ì pasadzìc′ ìh, ì padyhodzâčy, pačne služyc′ ìm.</J> </i>


text:
<J>І калі прыйдзе ў другую варту, і ў трэцюю варту прыйдзе, і знойдзе іх так, дык дабрашчасныя рабы тыя.</J> </p><i> <J>Ì kalì pryjdze ǔ druguû vartu, ì ǔ trècûû vartu pryjdze, ì znojdze ìh tak, dyk dabraščasnyâ raby tyâ.</J> </i>


text:
<J>Вы знаеце, што калі б ведаў гаспадар дому, а каторай гадзіне прыйдзе злодзей, дык чуваў бы і не дапусьціў бы падкапаць дом свой:</J> </p><i> <J>Vy znaece, što kalì b vedaǔ gaspadar domu, a katoraj gadzìne pryjdze zlodzej, dyk čuvaǔ by ì ne dapus′cìǔ by padkapac′ dom svoj:</J> </i>


text:
<J>будзьце ж і вы гатовыя, бо ў якую гадзіну, ня думаеце, прыйдзе Сын Чалавечы.</J> </p><i> <J>budz′ce ž ì vy gatovyâ, bo ǔ âkuû gadzìnu, nâ dumaece, pryjdze Syn Čalavečy.</J> </i>


text:
<pb/>Тады сказаў Яму Пётр: Госпадзе! ці нам Ты прытчу гэтую кажаш, ці ўсім? </p><i> Tady skazaǔ Âmu Pëtr: Gospadze! cì nam Ty prytču gètuû kažaš, cì ǔsìm? </i>


text:
Гасподзь жа сказаў: <J>хто верны і разумны ўпраўнік, якога гаспадар паставіў над слугамі сваімі раздаваць ім у свой час меру хлеба?</J> </p><i> Gaspodz′ ža skazaǔ: <J>hto verny ì razumny ǔpraǔnìk, âkoga gaspadar pastavìǔ nad slugamì svaìmì razdavac′ ìm u svoj čas meru hleba?</J> </i>


text:
<J>Дабрашчасны раб той, якога гаспадар ягоны, прыйшоўшы, застане, што робіць так:</J> </p><i> <J>Dabraščasny rab toj, âkoga gaspadar âgony, pryjšoǔšy, zastane, što robìc′ tak:</J> </i>


text:
<J>праўду кажу вам, што над усёй маёмасьцю сваёй паставіць яго.</J> </p><i> <J>praǔdu kažu vam, što nad usëj maëmas′cû svaëj pastavìc′ âgo.</J> </i>


text:
<J>А калі раб той скажа ў сэрцы сваім: "ня скора прыйдзе гаспадар мой", і пачне біць слуг і служанак, есьці і піць і напівацца,</J> </p><i> <J>A kalì rab toj skaža ǔ sèrcy svaìm: "nâ skora pryjdze gaspadar moj", ì pačne bìc′ slug ì služanak, es′cì ì pìc′ ì napìvacca,</J> </i>


text:
<J>дык прыйдзе гаспадар раба таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня думае, і пасячэ яго і пакладзе яму долю аднолькавую зь нявернымі.</J> </p><i> <J>dyk pryjdze gaspadar raba tago ǔ dzen′, u âkì ën ne čakae, ì ǔ gadzìnu, u âkuû nâ dumae, ì pasâčè âgo ì pakladze âmu dolû adnol′kavuû z′ nâvernymì.</J> </i>


text:
<J>А той раб, які ведаў волю гаспадара свайго, і ня быў гатовы, і не рабіў па волі ягонай, біты будзе моцна;</J> </p><i> <J>A toj rab, âkì vedaǔ volû gaspadara svajgo, ì nâ byǔ gatovy, ì ne rabìǔ pa volì âgonaj, bìty budze mocna;</J> </i>


text:
<J>а які ня ведаў і зрабіў вартае пакараньня, біты будзе меней. І ад кожнага, каму дадзена шмат, шмат і спатрабуецца; і каму шмат даверана, з таго болей зышчуць.</J> </p><i> <J>a âkì nâ vedaǔ ì zrabìǔ vartae pakaran′nâ, bìty budze menej. Ì ad kožnaga, kamu dadzena šmat, šmat ì spatrabuecca; ì kamu šmat daverana, z tago bolej zyščuc′.</J> </i>


text:
<pb/><J>Агонь прыйшоў Я зьвесьці на зямлю, і як хацеў бы, каб ён ужо загарэўся!</J> </p><i> <J>Agon′ pryjšoǔ Â z′ves′cì na zâmlû, ì âk haceǔ by, kab ën užo zagarèǔsâ!</J> </i>


text:
<J>Хрышчэньнем павінен Я хрысьціцца; і як Я ўбольваюся, пакуль тое зьдзейсьніцца!</J> </p><i> <J>Hryščèn′nem pavìnen Â hrys′cìcca; ì âk Â ǔbol′vaûsâ, pakul′ toe z′dzejs′nìcca!</J> </i>


text:
<J>Ці думаеце вы, што Я прыйшоў даць мір зямлі? не, кажу вам, а разьдзяленьне;</J> </p><i> <J>Cì dumaece vy, što Â pryjšoǔ dac′ mìr zâmlì? ne, kažu vam, a raz′dzâlen′ne;</J> </i>


text:
<J>бо ад сёньня пяцёра ў адным доме пачнуць дзяліцца: трое супроць двух, а двое супроць трох;</J> </p><i> <J>bo ad sën′nâ pâcëra ǔ adnym dome pačnuc′ dzâlìcca: troe suproc′ dvuh, a dvoe suproc′ troh;</J> </i>


text:
<t><J>бацька будзе супроць сына, і сын супроць бацькі; маці супроць дачкі, і дачка супроць маці; сьвякроў супроць нявесткі сваёй, і нявестка супроць сьвякрові сваёй.</J></t> </p><i> <t><J>bac′ka budze suproc′ syna, ì syn suproc′ bac′kì; macì suproc′ dačkì, ì dačka suproc′ macì; s′vâkroǔ suproc′ nâvestkì svaëj, ì nâvestka suproc′ s′vâkrovì svaëj.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Сказаў жа і народу: калі вы бачыце хмару, што падымаецца з захаду, адразу кажаце: дождж будзе; і бывае так;</J> </p><i> <J>Skazaǔ ža ì narodu: kalì vy bačyce hmaru, što padymaecca z zahadu, adrazu kažace: doždž budze; ì byvae tak;</J> </i>


text:
<J>і калі дзьме паўднёвы вецер, кажаце: сьпёка будзе; і бывае.</J> </p><i> <J>ì kalì dz′me paǔdnëvy vecer, kažace: s′pëka budze; ì byvae.</J> </i>


text:
<J>Крывадушнікі! аблічча зямлі і неба апазнаваць умееце, як жа часу гэтага не пазнаяце?</J> </p><i> <J>Kryvadušnìkì! ablìčča zâmlì ì neba apaznavac′ umeece, âk ža času gètaga ne paznaâce?</J> </i>


text:
<pb/><J>Чаму ж вы і па саміх сабе не мяркуеце, што быць павінна?</J> </p><i> <J>Čamu ž vy ì pa samìh sabe ne mârkuece, što byc′ pavìnna?</J> </i>


text:
<J>Калі ты ідзеш з супраціўнікам сваім да начальства, дык па дарозе пастарайся вызваліцца ад яго, каб ён ня прывёў цябе да судзьдзі, а судзьдзя не аддаў цябе кату, а кат ня кінуў цябе ў цямніцу.</J> </p><i> <J>Kalì ty ìdzeš z supracìǔnìkam svaìm da načal′stva, dyk pa daroze pastarajsâ vyzvalìcca ad âgo, kab ën nâ pryvëǔ câbe da sudz′dzì, a sudz′dzâ ne addaǔ câbe katu, a kat nâ kìnuǔ câbe ǔ câmnìcu.</J> </i>


text:
<J>маўляю табе: ня выйдзеш адтуль, пакуль не аддасі і апошняга гроша.</J> </p><i> <J>maǔlâû tabe: nâ vyjdzeš adtul′, pakul′ ne addasì ì apošnâga groša.</J> </i>


text:
<pb/>У гэты час прыйшлі некаторыя і расказалі Яму пра Галілеянаў, чыю кроў Пілат зьмяшаў з ахвярамі іхнімі. </p><i> U gèty čas pryjšlì nekatoryâ ì raskazalì Âmu pra Galìleânaǔ, čyû kroǔ Pìlat z′mâšaǔ z ahvâramì ìhnìmì. </i>


text:
Ісус сказаў ім на гэта: <J>ці думаеце вы, быццам гэтыя Галілеяне сталі грашнейшыя за ўсіх Галілеянаў, што так пацярпелі?</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm na gèta: <J>cì dumaece vy, byccam gètyâ Galìleâne stalì grašnejšyâ za ǔsìh Galìleânaǔ, što tak pacârpelì?</J> </i>


text:
<J>Не, кажу вам; але калі не пакаецеся, усе гэтак сама загінеце.</J> </p><i> <J>Ne, kažu vam; ale kalì ne pakaecesâ, use gètak sama zagìnece.</J> </i>


text:
<J>Альбо, ці думаеце, што тыя васямнаццаць чалавек, на якіх упала вежа Сілаамская і забіла іх, былі вінаватыя больш за ўсіх, хто жыве ў Ерусаліме?</J> </p><i> <J>Al′bo, cì dumaece, što tyâ vasâmnaccac′ čalavek, na âkìh upala veža Sìlaamskaâ ì zabìla ìh, bylì vìnavatyâ bol′š za ǔsìh, hto žyve ǔ Erusalìme?</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў гэтую прытчу: <J>нехта меў у сваім вінаградніку пасаджаную смакоўніцу, і прыйшоў шукаць плоду на ёй, і не знайшоў;</J> </p><i> Ì skazaǔ gètuû prytču: <J>nehta meǔ u svaìm vìnagradnìku pasadžanuû smakoǔnìcu, ì pryjšoǔ šukac′ plodu na ëj, ì ne znajšoǔ;</J> </i>


text:
<J>і сказаў вінаградару: вось, я трэйці год прыходжу шукаць плоду на гэтай смакоўніцы і не знаходжу; сьсячы яе, навошта яна і зямлю займае?</J> </p><i> <J>ì skazaǔ vìnagradaru: vos′, â trèjcì god pryhodžu šukac′ plodu na gètaj smakoǔnìcy ì ne znahodžu; s′sâčy âe, navošta âna ì zâmlû zajmae?</J> </i>


text:
<J>Але той сказаў яму ў адказ: спадару! пакінь яе і на сёлета, пакуль я акапаю яе і абкладу гноем:</J> </p><i> <J>Ale toj skazaǔ âmu ǔ adkaz: spadaru! pakìn′ âe ì na sëleta, pakul′ â akapaû âe ì abkladu gnoem:</J> </i>


text:
<J>ці ня ўродзіць плоду; калі ж не, налета сьсячэш яе.</J> </p><i> <J>cì nâ ǔrodzìc′ plodu; kalì ž ne, naleta s′sâčèš âe.</J> </i>


text:
там была жанчына, якая васямнаццаць гадоў мела духа немачы: яна была скурчаная і не магла выпрастацца. </p><i> tam byla žančyna, âkaâ vasâmnaccac′ gadoǔ mela duha nemačy: âna byla skurčanaâ ì ne magla vyprastacca. </i>


text:
Ісус, угледзеўшы яе, падышоў і сказаў ёй: <J>жанчына! ты вызваляешся ад нядужы тваёй.</J> </p><i> Ìsus, ugledzeǔšy âe, padyšoǔ ì skazaǔ ëj: <J>žančyna! ty vyzvalâešsâ ad nâdužy tvaëj.</J> </i>


text:
І ўсклаў на яе рукі; і яна адразу выпрасталася і пачала славіць Бога. </p><i> Ì ǔsklaǔ na âe rukì; ì âna adrazu vyprastalasâ ì pačala slavìc′ Boga. </i>


text:
Пры гэтым начальнік сынагогі, абураючыся, што Ісус ацаліў у суботу, сказаў люду: ёсьць шэсьць дзён, у якія можна рабіць: у тыя і прыходзьце ацаляцца, а ня ў дзень суботні. </p><i> Pry gètym načal′nìk synagogì, aburaûčysâ, što Ìsus acalìǔ u subotu, skazaǔ lûdu: ës′c′ šès′c′ dzën, u âkìâ možna rabìc′: u tyâ ì pryhodz′ce acalâcca, a nâ ǔ dzen′ subotnì. </i>


text:
Гасподзь сказаў яму ў адказ: <J>крывадушнік! ці не адвязвае кожны з вас вала свайго альбо асла ад ясьляў у суботу, і ці не вядзе паіць?</J> </p><i> Gaspodz′ skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>kryvadušnìk! cì ne advâzvae kožny z vas vala svajgo al′bo asla ad âs′lâǔ u subotu, ì cì ne vâdze paìc′?</J> </i>


text:
<J>а гэтую дачку Абрагамаву, якую зьвязаў сатана вось ужо васямнаццаць гадоў, ці ня трэба было вызваліць яе ад повязяў тых у дзень суботні?</J> </p><i> <J>a gètuû dačku Abragamavu, âkuû z′vâzaǔ satana vos′ užo vasâmnaccac′ gadoǔ, cì nâ trèba bylo vyzvalìc′ âe ad povâzâǔ tyh u dzen′ subotnì?</J> </i>


text:
І калі казаў Ён гэта, усе супраціўнікі Ягоныя пасароміліся; і ўвесь люд радаваўся за ўсе слаўныя дзеі Ягоныя. </p><i> Ì kalì kazaǔ Ën gèta, use supracìǔnìkì Âgonyâ pasaromìlìsâ; ì ǔves′ lûd radavaǔsâ za ǔse slaǔnyâ dzeì Âgonyâ. </i>


text:
<pb/>А Ён сказаў:<J>на што падобнае Царства Божае, і да чаго прыпадобню яго?</J> </p><i> A Ën skazaǔ:<J>na što padobnae Carstva Božae, ì da čago prypadobnû âgo?</J> </i>


text:
<J>яно падобнае на зерне гарчычнае, якое, узяўшы, чалавек пасадзіў у садзе сваім: і вырасла, і зрабілася вялікім дрэвам, і птушкі нябесныя хаваліся ў гольлі яго.</J> </p><i> <J>âno padobnae na zerne garčyčnae, âkoe, uzâǔšy, čalavek pasadzìǔ u sadze svaìm: ì vyrasla, ì zrabìlasâ vâlìkìm drèvam, ì ptuškì nâbesnyâ havalìsâ ǔ gol′lì âgo.</J> </i>


text:
<pb/>Яшчэ сказаў: <J>да чаго прыпадобню Царства Божае?</J> </p><i> Âščè skazaǔ: <J>da čago prypadobnû Carstva Božae?</J> </i>


text:
<J>Яно падобнае на закваску, якую жанчына, узяўшы, паклала ў тры меры мукі, пакуль не закісла ўсё.</J> </p><i> <J>Âno padobnae na zakvasku, âkuû žančyna, uzâǔšy, paklala ǔ try mery mukì, pakul′ ne zakìsla ǔsë.</J> </i>


text:
<pb/>І праходзіў гарадамі і селішчамі, вучачы і кіруючыся да Ерусаліма. </p><i> Ì prahodzìǔ garadamì ì selìščamì, vučačy ì kìruûčysâ da Erusalìma. </i>


text:
Нехта сказаў Яму: Госпадзе! няўжо мала тых, што ратуюцца? А Ён сказаў ім: </p><i> Nehta skazaǔ Âmu: Gospadze! nâǔžo mala tyh, što ratuûcca? A Ën skazaǔ ìm: </i>


text:
<J>імкнецеся ўвайсьці праз вузкую браму, бо, маўляю вам, многія паспрабуюць увайсьці і ня здолеюць.</J> </p><i> <J>ìmknecesâ ǔvajs′cì praz vuzkuû bramu, bo, maǔlâû vam, mnogìâ pasprabuûc′ uvajs′cì ì nâ zdoleûc′.</J> </i>


text:
<J>Калі гаспадар дома ўстане і зачыніць дзьверы, тады вы, стоячы знадворку, пачняце стукаць у дзьверы і казаць: "Госпадзе! Госпадзе! адчыні нам", але Ён скажа вам у адказ: "ня ведаю вас, адкуль вы";</J> </p><i> <J>Kalì gaspadar doma ǔstane ì začynìc′ dz′very, tady vy, stoâčy znadvorku, pačnâce stukac′ u dz′very ì kazac′: "Gospadze! Gospadze! adčynì nam", ale Ën skaža vam u adkaz: "nâ vedaû vas, adkul′ vy";</J> </i>


text:
<J>тады пачняце казаць: "мы елі і пілі перад Табою, і на вуліцах нашых вучыў Ты".</J> </p><i> <J>tady pačnâce kazac′: "my elì ì pìlì perad Taboû, ì na vulìcah našyh vučyǔ Ty".</J> </i>


text:
<J>Але Ён скажа: "кажу вам: ня ведаю вас, адкуль вы; адыдзеце ад Мяне ўсе, хто ўчыняе няпраўду".</J> </p><i> <J>Ale Ën skaža: "kažu vam: nâ vedaû vas, adkul′ vy; adydzece ad Mâne ǔse, hto ǔčynâe nâpraǔdu".</J> </i>


text:
<J>Там будзе плач і скрыгат зубоў, калі ўбачыце Абрагама, Ісаака і Якава і ўсіх прарокаў у Царстве Божым, а сябе выгнанцамі.</J> </p><i> <J>Tam budze plač ì skrygat zuboǔ, kalì ǔbačyce Abragama, Ìsaaka ì Âkava ì ǔsìh prarokaǔ u Carstve Božym, a sâbe vygnancamì.</J> </i>


text:
<J>І прыйдуць з усходу і з захаду, і поўначы і поўдня і ўзьлягуць у Царстве Божым.</J> </p><i> <J>Ì pryjduc′ z ushodu ì z zahadu, ì poǔnačy ì poǔdnâ ì ǔz′lâguc′ u Carstve Božym.</J> </i>


text:
<pb/><J>І вось, ёсьць апошнія, што будуць першымі, і ёсьць першыя, што будуць апошнімі.</J> </p><i> <J>Ì vos′, ës′c′ apošnìâ, što buduc′ peršymì, ì ës′c′ peršyâ, što buduc′ apošnìmì.</J> </i>


text:
<pb/><J>У той дзень прыйшлі некаторыя фарысэі і казалі Яму: выйдзі адгэтуль, бо Ірад хоча забіць Цябе.</J> </p><i> <J>U toj dzen′ pryjšlì nekatoryâ farysèì ì kazalì Âmu: vyjdzì adgètul′, bo Ìrad hoča zabìc′ Câbe.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў ім: <J>ідзеце, скажэце гэтаму лісу: вось, выганяю нячыстых і аздараўляю сёньня і ў наступны дзень, і ў трэйці дзень скончу;</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>ìdzece, skažèce gètamu lìsu: vos′, vyganâû nâčystyh ì azdaraǔlâû sën′nâ ì ǔ nastupny dzen′, ì ǔ trèjcì dzen′ skonču;</J> </i>


text:
<J>а зрэшты, мне трэба хадзіць сёньня, заўтра і ў наступны дзень, бо ня бывае, каб прарок загінуў па-за Ерусалімам.</J> </p><i> <J>a zrèšty, mne trèba hadzìc′ sën′nâ, zaǔtra ì ǔ nastupny dzen′, bo nâ byvae, kab prarok zagìnuǔ pa-za Erusalìmam.</J> </i>


text:
<J>Ерусаліме, Ерусаліме, што забіваеш прарокаў і камянямі пабіваеш пасланых да цябе! колькі разоў хацеў я сабраць дзяцей тваіх, як птушка птушанят сваіх пад крылы, і вы не схацелі!</J> </p><i> <J>Erusalìme, Erusalìme, što zabìvaeš prarokaǔ ì kamânâmì pabìvaeš paslanyh da câbe! kol′kì razoǔ haceǔ â sabrac′ dzâcej tvaìh, âk ptuška ptušanât svaìh pad kryly, ì vy ne shacelì!</J> </i>


text:
<J>Вось, застаецца вам дом ваш пусты, маўляю бо вам, што вы ня ўбачыце Мяне, пакуль ня прыйдзе час, калі скажаце: дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Госпада!</J> </p><i> <J>Vos′, zastaecca vam dom vaš pusty, maǔlâû bo vam, što vy nâ ǔbačyce Mâne, pakul′ nâ pryjdze čas, kalì skažace: dabraslavëny Toj, Hto ìdze ǔ ìmâ Gospada!</J> </i>


text:
<pb/>Давялося Яму ў суботу прыйсьці ў дом аднаго начальніка фарысэйскага з'есьці хлеба, і яны цікавалі за Ім; </p><i> Davâlosâ Âmu ǔ subotu pryjs′cì ǔ dom adnago načal′nìka farysèjskaga z'es′cì hleba, ì âny cìkavalì za Ìm; </i>


text:
і вось, стаў перад Ім чалавек, які цярпеў ад вадзянкі. </p><i> ì vos′, staǔ perad Ìm čalavek, âkì cârpeǔ ad vadzânkì. </i>


text:
З гэтай нагоды Ісус спытаўся ў законьнікаў і фарысэяў: <J>ці дазваляецца лекаваць у суботу?</J> </p><i> Z gètaj nagody Ìsus spytaǔsâ ǔ zakon′nìkaǔ ì farysèâǔ: <J>cì dazvalâecca lekavac′ u subotu?</J> </i>


text:
Яны маўчалі. І дакрануўшыся, ацаліў таго і адпусьціў. </p><i> Âny maǔčalì. Ì dakranuǔšysâ, acalìǔ tago ì adpus′cìǔ. </i>


text:
Пры гэтым сказаў ім: <J>калі ў каго-небудзь з вас асёл альбо вол упадзе ў калодзеж, ці ж не адразу і выцягне яго і ў суботу?</J> </p><i> Pry gètym skazaǔ ìm: <J>kalì ǔ kago-nebudz′ z vas asël al′bo vol upadze ǔ kalodzež, cì ž ne adrazu ì vycâgne âgo ì ǔ subotu?</J> </i>


text:
<pb/>А заўважаючы, як запрошаныя выбіралі першыя месцы, сказаў ім прытчу: </p><i> A zaǔvažaûčy, âk zaprošanyâ vybìralì peršyâ mescy, skazaǔ ìm prytču: </i>


text:
<J>калі ты будзеш пакліканы кім-небудзь на вясельле, не сядай на першае месца, каб не надарыўся хто з запрошаных ім больш ганаровы за цябе,</J> </p><i> <J>kalì ty budzeš paklìkany kìm-nebudz′ na vâsel′le, ne sâdaj na peršae mesca, kab ne nadaryǔsâ hto z zaprošanyh ìm bol′š ganarovy za câbe,</J> </i>


text:
<J>і той, хто запрашаў цябе і яго, падышоўшы, не сказаў бы табе: "саступі яму месца"; і тады з сорамам павінен будзеш заняць апошняе месца.</J> </p><i> <J>ì toj, hto zaprašaǔ câbe ì âgo, padyšoǔšy, ne skazaǔ by tabe: "sastupì âmu mesca"; ì tady z soramam pavìnen budzeš zanâc′ apošnâe mesca.</J> </i>


text:
<J>А калі запрошаны будзеш, прыйшоўшы, сядай на апошняе месца, каб той, хто цябе запрасіў, падышоўшы, сказаў: "дружа! перасядзь вышэй"; тады будзе табе пашана перад тымі, хто сядзіць з табою:</J> </p><i> <J>A kalì zaprošany budzeš, pryjšoǔšy, sâdaj na apošnâe mesca, kab toj, hto câbe zaprasìǔ, padyšoǔšy, skazaǔ: "druža! perasâdz′ vyšèj"; tady budze tabe pašana perad tymì, hto sâdzìc′ z taboû:</J> </i>


text:
<J>бо кожны, хто ўзвышае сам сябе, паніжаны будзе, а хто паніжае сябе, узвысіцца.</J> </p><i> <J>bo kožny, hto ǔzvyšae sam sâbe, panìžany budze, a hto panìžae sâbe, uzvysìcca.</J> </i>


text:
Сказаў жа і таму, хто запрасіў Яго: <J>калі спраўляеш абед альбо вячэру, ня кліч сяброў тваіх, ні братоў тваіх, ні родзічаў тваіх, ні суседзяў багатых, каб і яны цябе калі не паклікалі, і не дастаў бы ты аддачы.</J> </p><i> Skazaǔ ža ì tamu, hto zaprasìǔ Âgo: <J>kalì spraǔlâeš abed al′bo vâčèru, nâ klìč sâbroǔ tvaìh, nì bratoǔ tvaìh, nì rodzìčaǔ tvaìh, nì susedzâǔ bagatyh, kab ì âny câbe kalì ne paklìkalì, ì ne dastaǔ by ty addačy.</J> </i>


text:
<J>Але калі спраўляеш гасьціну, кліч убогіх, калекаў, кульгавых, сьляпых,</J> </p><i> <J>Ale kalì spraǔlâeš gas′cìnu, klìč ubogìh, kalekaǔ, kul′gavyh, s′lâpyh,</J> </i>


text:
<J>і дабрашчасны будзеш, што яны ня могуць аддаць табе, бо аддасца табе ў дзень уваскрэсеньня праведных.</J> </p><i> <J>ì dabraščasny budzeš, što âny nâ moguc′ addac′ tabe, bo addasca tabe ǔ dzen′ uvaskrèsen′nâ pravednyh.</J> </i>


text:
<pb/>Пачуўшы гэта, нехта з тых, што ўзьляжалі зь Ім, сказаў Яму: дабрашчасны, хто з'есьць хлеба ў Царстве Божым! </p><i> Pačuǔšy gèta, nehta z tyh, što ǔz′lâžalì z′ Ìm, skazaǔ Âmu: dabraščasny, hto z'es′c′ hleba ǔ Carstve Božym! </i>


text:
А Ён сказаў яму: <J>адзін чалавек зладзіў вялікую вячэру і склікаў многіх;</J> </p><i> A Ën skazaǔ âmu: <J>adzìn čalavek zladzìǔ vâlìkuû vâčèru ì sklìkaǔ mnogìh;</J> </i>


text:
<J>і калі настаў час бяседы, паслаў раба свайго сказаць запрошаным: ідзеце, бо ўжо ўсё гатова.</J> </p><i> <J>ì kalì nastaǔ čas bâsedy, paslaǔ raba svajgo skazac′ zaprošanym: ìdzece, bo ǔžo ǔsë gatova.</J> </i>


text:
<J>І пачалі ўсе, як бы змовіўшыся, перапрашацца. Першы сказаў яму: я купіў зямлю, і мне трэба пайсьці і агледзець яе; прашу цябе, прабач мне.</J> </p><i> <J>Ì pačalì ǔse, âk by zmovìǔšysâ, peraprašacca. Peršy skazaǔ âmu: â kupìǔ zâmlû, ì mne trèba pajs′cì ì agledzec′ âe; prašu câbe, prabač mne.</J> </i>


text:
<J>Другі сказаў: я купіў пяць пар валоў і іду выпрабаваць іх; прашу цябе, прабач мне.</J> </p><i> <J>Drugì skazaǔ: â kupìǔ pâc′ par valoǔ ì ìdu vyprabavac′ ìh; prašu câbe, prabač mne.</J> </i>


text:
<J>Трэйці сказаў: я ажаніўся і таму не магу прыйсьці.</J> </p><i> <J>Trèjcì skazaǔ: â ažanìǔsâ ì tamu ne magu pryjs′cì.</J> </i>


text:
<J>І вярнуўшыся, раб той данёс пра гэта гаспадару свайму. Тады, угневаўшыся, гаспадар дома сказаў рабу свайму: ідзі хутчэй па вуліцах і завулках горада, і прывядзі сюды ўбогіх, калекаў, кульгавых і сьляпых.</J> </p><i> <J>Ì vârnuǔšysâ, rab toj danës pra gèta gaspadaru svajmu. Tady, ugnevaǔšysâ, gaspadar doma skazaǔ rabu svajmu: ìdzì hutčèj pa vulìcah ì zavulkah gorada, ì pryvâdzì sûdy ǔbogìh, kalekaǔ, kul′gavyh ì s′lâpyh.</J> </i>


text:
<J>І сказаў раб: спадару! зроблена, як загадаў ты, і яшчэ ёсьць месца.</J> </p><i> <J>Ì skazaǔ rab: spadaru! zroblena, âk zagadaǔ ty, ì âščè ës′c′ mesca.</J> </i>


text:
<J>Гаспадар сказаў рабу: ідзі па дарогах і ўздоўж платоў і ўгавары прыйсьці, каб напоўніўся дом мой;</J> </p><i> <J>Gaspadar skazaǔ rabu: ìdzì pa darogah ì ǔzdoǔž platoǔ ì ǔgavary pryjs′cì, kab napoǔnìǔsâ dom moj;</J> </i>


text:
<J>бо кажу вам, што ніхто з тых запрошаных ня з'есьць маёй вячэры: бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.</J> </p><i> <J>bo kažu vam, što nìhto z tyh zaprošanyh nâ z'es′c′ maëj vâčèry: bo šmat paklìkanyh, dy mala vybranyh.</J> </i>


text:
<pb/>Зь Ім ішло мноства людзей; і Ён, зьвярнуўшыся, сказаў ім: </p><i> Z′ Ìm ìšlo mnostva lûdzej; ì Ën, z′vârnuǔšysâ, skazaǔ ìm: </i>


text:
<J>калі хто прыходзіць да Мяне, і не зьненавідзіць бацькі свайго і маці, і жонкі і дзяцей, і сірот і сёстраў, а пры гэтым і самога жыцьця свайго, той ня можа быць Маім вучнем;</J> </p><i> <J>kalì hto pryhodzìc′ da Mâne, ì ne z′nenavìdzìc′ bac′kì svajgo ì macì, ì žonkì ì dzâcej, ì sìrot ì sëstraǔ, a pry gètym ì samoga žyc′câ svajgo, toj nâ moža byc′ Maìm vučnem;</J> </i>


text:
<J>і хто не нясе крыжа свайго і ня ідзе за Мною, ня можа быць Маім вучнем.</J> </p><i> <J>ì hto ne nâse kryža svajgo ì nâ ìdze za Mnoû, nâ moža byc′ Maìm vučnem.</J> </i>


text:
<J>Бо хто з вас, хочучы збудаваць вежу, ня сядзе сьпярша і не палічыць выдатакаў, ці мае ён, што трэба на будову яе,</J> </p><i> <J>Bo hto z vas, hočučy zbudavac′ vežu, nâ sâdze s′pârša ì ne palìčyc′ vydatakaǔ, cì mae ën, što trèba na budovu âe,</J> </i>


text:
<J>каб, калі закладзе падмурак і ня зможа закончыць, усе, хто гэта бачыць, не пасьмяяліся зь яго,</J> </p><i> <J>kab, kalì zakladze padmurak ì nâ zmoža zakončyc′, use, hto gèta bačyc′, ne pas′mââlìsâ z′ âgo,</J> </i>


text:
<J>кажучы: гэты чалавек пачаў будаваць і ня мог закончыць?</J> </p><i> <J>kažučy: gèty čalavek pačaǔ budavac′ ì nâ mog zakončyc′?</J> </i>


text:
<J>Альбо які цар, ідучы на вайну супроць іншага цара, ня сядзе і не параіцца папярэдне, ці моцны ён зь дзесяцьцю тысячамі стаць супроць таго, хто ідзе на яго з дваццацьцю тысячамі?</J> </p><i> <J>Al′bo âkì car, ìdučy na vajnu suproc′ ìnšaga cara, nâ sâdze ì ne paraìcca papârèdne, cì mocny ën z′ dzesâc′cû tysâčamì stac′ suproc′ tago, hto ìdze na âgo z dvaccac′cû tysâčamì?</J> </i>


text:
<J>інакш, пакуль той яшчэ далёка, ён пашле да яго пасольства - прасіць міру.</J> </p><i> <J>ìnakš, pakul′ toj âščè dalëka, ën pašle da âgo pasol′stva - prasìc′ mìru.</J> </i>


text:
<pb/><J>Так кожны з вас, хто не адцураецца ўсяго, што мае, ня можа быць Маім вучнем.</J> </p><i> <J>Tak kožny z vas, hto ne adcuraecca ǔsâgo, što mae, nâ moža byc′ Maìm vučnem.</J> </i>


text:
<pb/><J>Соль - добрая рэч; але калі соль страціць сілу, чым асаліць яе?</J> </p><i> <J>Sol′ - dobraâ rèč; ale kalì sol′ stracìc′ sìlu, čym asalìc′ âe?</J> </i>


text:
<J>ні ў зямлю, ні ў гной ня прыдасца; прэч выкідаюць яе. Хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!</J> </p><i> <J>nì ǔ zâmlû, nì ǔ gnoj nâ prydasca; prèč vykìdaûc′ âe. Hto mae vušy, kab čuc′, nâhaj čue!</J> </i>


text:
<pb/>Наблізіліся да Яго ўсе мытнікі і грэшнікі слухаць Яго. </p><i> Nablìzìlìsâ da Âgo ǔse mytnìkì ì grèšnìkì sluhac′ Âgo. </i>


text:
А фарысэі і кніжнікі наракалі, кажучы: Ён прымае грэшнікаў і есьць зь імі. </p><i> A farysèì ì knìžnìkì narakalì, kažučy: Ën prymae grèšnìkaǔ ì es′c′ z′ ìmì. </i>


text:
<J>хто з вас, маючы сто авечак і згубіўшы адну зь іх, не пакіне дзевяноста дзевяцёх ў пустыні і ня пойдзе па прапалую, пакуль ня знойдзе яе?</J> </p><i> <J>hto z vas, maûčy sto avečak ì zgubìǔšy adnu z′ ìh, ne pakìne dzevânosta dzevâcëh ǔ pustynì ì nâ pojdze pa prapaluû, pakul′ nâ znojdze âe?</J> </i>


text:
<J>А знайшоўшы, возьме яе на плечы свае з радасьцю;</J> </p><i> <J>A znajšoǔšy, voz′me âe na plečy svae z radas′cû;</J> </i>


text:
<J>і прыйшоўшы дамоў, пакліча сяброў і суседзяў і скажа ім; парадуйцеся са мною, я знайшоў маю прапалую авечку.</J> </p><i> <J>ì pryjšoǔšy damoǔ, paklìča sâbroǔ ì susedzâǔ ì skaža ìm; paradujcesâ sa mnoû, â znajšoǔ maû prapaluû avečku.</J> </i>


text:
<J>Маўляю вам, што так на нябёсах болей радасьці будзе за аднаго грэшніка, які каецца, чым за дзевяноста дзевяцёх праведнікаў, якія ня маюць патрэбы ў каяньні.</J> </p><i> <J>Maǔlâû vam, što tak na nâbësah bolej radas′cì budze za adnago grèšnìka, âkì kaecca, čym za dzevânosta dzevâcëh pravednìkaǔ, âkìâ nâ maûc′ patrèby ǔ kaân′nì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Альбо якая жанчына, маючы дзесяць драхмаў, калі згубіць адну драхму, не запаліць сьвечкі і не пачне месьці пакой і шукаць пільна, пакуль ня знойдзе?</J> </p><i> <J>Al′bo âkaâ žančyna, maûčy dzesâc′ drahmaǔ, kalì zgubìc′ adnu drahmu, ne zapalìc′ s′večkì ì ne pačne mes′cì pakoj ì šukac′ pìl′na, pakul′ nâ znojdze?</J> </i>


text:
<J>А знайшоўшы, пакліча сябровак і суседак і скажа: парадуйцеся са мною, я знайшла згубленую драхму,</J> </p><i> <J>A znajšoǔšy, paklìča sâbrovak ì susedak ì skaža: paradujcesâ sa mnoû, â znajšla zgublenuû drahmu,</J> </i>


text:
<J>Так, кажу вам, бывае радасьць у анёлаў Божых і за аднаго грэшніка, які каецца.</J> </p><i> <J>Tak, kažu vam, byvae radas′c′ u anëlaǔ Božyh ì za adnago grèšnìka, âkì kaecca.</J> </i>


text:
<pb/>Яшчэ сказаў: <J>у аднаго чалавека было два сыны;</J> </p><i> Âščè skazaǔ: <J>u adnago čalaveka bylo dva syny;</J> </i>


text:
<J>і сказаў малодшы бацьку: тата! дай мне належную мне долю маёмасьці. І бацька падзяліў ім маёмасьць.</J> </p><i> <J>ì skazaǔ malodšy bac′ku: tata! daj mne naležnuû mne dolû maëmas′cì. Ì bac′ka padzâlìǔ ìm maëmas′c′.</J> </i>


text:
<J>Праз колькі дзён малодшы сын, сабраўшы ўсё, пайшоў у далёкі край і там распусьціў маёмасьць сваю, жывучы распусна.</J> </p><i> <J>Praz kol′kì dzën malodšy syn, sabraǔšy ǔsë, pajšoǔ u dalëkì kraj ì tam raspus′cìǔ maëmas′c′ svaû, žyvučy raspusna.</J> </i>


text:
<J>А калі ён пражыў усё, настаў вялікі голад у той краіне, і ён апынуўся ў нястачы;</J> </p><i> <J>A kalì ën pražyǔ usë, nastaǔ vâlìkì golad u toj kraìne, ì ën apynuǔsâ ǔ nâstačy;</J> </i>


text:
<J>і пайшоў, прыстаў да аднаго жыхара той краіны, а той паслаў яго на палі свае пасьвіць сьвіньні;</J> </p><i> <J>ì pajšoǔ, prystaǔ da adnago žyhara toj kraìny, a toj paslaǔ âgo na palì svae pas′vìc′ s′vìn′nì;</J> </i>


text:
<J>і ён рады быў напоўніць чэрава сваё струкамі, якія елі сьвіньні, але ніхто не даваў яму.</J> </p><i> <J>ì ën rady byǔ napoǔnìc′ čèrava svaë strukamì, âkìâ elì s′vìn′nì, ale nìhto ne davaǔ âmu.</J> </i>


text:
<J>Апамятаўшыся, сказаў: колькі парабкаў у бацькі майго маюць лішкі хлеба, а я паміраю з голаду!</J> </p><i> <J>Apamâtaǔšysâ, skazaǔ: kol′kì parabkaǔ u bac′kì majgo maûc′ lìškì hleba, a â pamìraû z goladu!</J> </i>


text:
<J>Устану, пайду да бацькі майго і скажу яму: тата! я зграшыў супроць неба і перад табою,</J> </p><i> <J>Ustanu, pajdu da bac′kì majgo ì skažu âmu: tata! â zgrašyǔ suproc′ neba ì perad taboû,</J> </i>


text:
<J>і ўжо ня варты называцца сынам тваім; прымі мяне ў лік парабкаў тваіх.</J> </p><i> <J>ì ǔžo nâ varty nazyvacca synam tvaìm; prymì mâne ǔ lìk parabkaǔ tvaìh.</J> </i>


text:
<J>Устаў і пайшоў да бацькі свайго. І калі ён быў яшчэ далёка, убачыў яго бацька ягоны і ўмілажаліўся; і пабегшы, упаў яму на шыю і пацалаваў яго.</J> </p><i> <J>Ustaǔ ì pajšoǔ da bac′kì svajgo. Ì kalì ën byǔ âščè dalëka, ubačyǔ âgo bac′ka âgony ì ǔmìlažalìǔsâ; ì pabegšy, upaǔ âmu na šyû ì pacalavaǔ âgo.</J> </i>


text:
<J>А сын сказаў яму: тата! я зграшыў супроць неба і перад табою, і ўжо ня варты называцца сынам тваім.</J> </p><i> <J>A syn skazaǔ âmu: tata! â zgrašyǔ suproc′ neba ì perad taboû, ì ǔžo nâ varty nazyvacca synam tvaìm.</J> </i>


text:
<J>А бацька сказаў рабам сваім: прынясеце найлепшую вопратку і апранеце яго, і дайце пярсьцёнак на руку яму і абутак на ногі;</J> </p><i> <J>A bac′ka skazaǔ rabam svaìm: prynâsece najlepšuû vopratku ì apranece âgo, ì dajce pârs′cënak na ruku âmu ì abutak na nogì;</J> </i>


text:
<J>і прывядзеце ўкормленае цяля і закалеце: будзем есьці і весяліцца,</J> </p><i> <J>ì pryvâdzece ǔkormlenae câlâ ì zakalece: budzem es′cì ì vesâlìcca,</J> </i>


text:
<J>бо гэты сын мой быў мёртвы і ажыў, прападаў і знайшоўся. І пачалі весяліцца.</J> </p><i> <J>bo gèty syn moj byǔ mërtvy ì ažyǔ, prapadaǔ ì znajšoǔsâ. Ì pačalì vesâlìcca.</J> </i>


text:
<pb/><J>А старэйшы сын ягоны быў на полі; і вяртаючыся, калі наблізіўся да дома, пачуў сьпевы і весялосьць;</J> </p><i> <J>A starèjšy syn âgony byǔ na polì; ì vârtaûčysâ, kalì nablìzìǔsâ da doma, pačuǔ s′pevy ì vesâlos′c′;</J> </i>


text:
<J>і паклікаўшы аднаго слугу, спытаўся: што гэта такое?</J> </p><i> <J>ì paklìkaǔšy adnago slugu, spytaǔsâ: što gèta takoe?</J> </i>


text:
<J>Той сказаў яму: брат твой прыйшоў, і бацька твой закалоў укормленае цяля, бо прыняў яго здаровага.</J> </p><i> <J>Toj skazaǔ âmu: brat tvoj pryjšoǔ, ì bac′ka tvoj zakaloǔ ukormlenae câlâ, bo prynâǔ âgo zdarovaga.</J> </i>


text:
<J>Ён угневаўся і не хацеў увайсьці. А бацька, выйшаўшы, клікаў яго.</J> </p><i> <J>Ën ugnevaǔsâ ì ne haceǔ uvajs′cì. A bac′ka, vyjšaǔšy, klìkaǔ âgo.</J> </i>


text:
<J>Але ён сказаў у адказ бацьку: вось, я столькі гадоў служу табе і ніколі не пераступаў загаду твайго, але ты ніколі ня даў мне і казьляняці, каб мне павесяліцца зь сябрамі маімі;</J> </p><i> <J>Ale ën skazaǔ u adkaz bac′ku: vos′, â stol′kì gadoǔ služu tabe ì nìkolì ne perastupaǔ zagadu tvajgo, ale ty nìkolì nâ daǔ mne ì kaz′lânâcì, kab mne pavesâlìcca z′ sâbramì maìmì;</J> </i>


text:
<J>а калі сын твой, вось гэты, распусьціўшы маёмасьць сваю з блудніцамі, прыйшоў, ты закалоў яму ўкормленае цяля.</J> </p><i> <J>a kalì syn tvoj, vos′ gèty, raspus′cìǔšy maëmas′c′ svaû z bludnìcamì, pryjšoǔ, ty zakaloǔ âmu ǔkormlenae câlâ.</J> </i>


text:
<J>А ён сказаў яму: сыне мой! ты заўсёды са мною, і ўсё маё ёсьць тваё;</J> </p><i> <J>A ën skazaǔ âmu: syne moj! ty zaǔsëdy sa mnoû, ì ǔsë maë ës′c′ tvaë;</J> </i>


text:
<J>а з таго трэба было радавацца і весяліцца, што брат твой гэты быў мёртвы і ажыў, прападаў і знайшоўся.</J> </p><i> <J>a z tago trèba bylo radavacca ì vesâlìcca, što brat tvoj gèty byǔ mërtvy ì ažyǔ, prapadaǔ ì znajšoǔsâ.</J> </i>


text:
<pb/>Сказаў жа і вучням Сваім: <J>адзін чалавек быў багаты і меў упраўніка, на якога данесьлі яму, што распускае маёмасьць ягоную;</J> </p><i> Skazaǔ ža ì vučnâm Svaìm: <J>adzìn čalavek byǔ bagaty ì meǔ upraǔnìka, na âkoga danes′lì âmu, što raspuskae maëmas′c′ âgonuû;</J> </i>


text:
<J>і паклікаўшы яго, сказаў яму: што гэта я чую пра цябе?</J> </p><i> <J>ì paklìkaǔšy âgo, skazaǔ âmu: što gèta â čuû pra câbe?</J> </i>


text:
<J>Тады ўпраўнік сказаў сам сабе: што мне рабіць? гаспадар мой адбірае ў мяне ўправу над домам: капаць не магу, прасіць саромеюся;</J> </p><i> <J>Tady ǔpraǔnìk skazaǔ sam sabe: što mne rabìc′? gaspadar moj adbìrae ǔ mâne ǔpravu nad domam: kapac′ ne magu, prasìc′ saromeûsâ;</J> </i>


text:
<J>ведаю, што зрабіць, каб прынялі мяне ў дамы свае, калі адхілены буду ад управы над домам.</J> </p><i> <J>vedaû, što zrabìc′, kab prynâlì mâne ǔ damy svae, kalì adhìleny budu ad upravy nad domam.</J> </i>


text:
<J>І паклікаўшы даўжнікоў гаспадара свайго, кожнага паасобку, сказаў першаму: колькі ты вінен гаспадару майму?</J> </p><i> <J>Ì paklìkaǔšy daǔžnìkoǔ gaspadara svajgo, kožnaga paasobku, skazaǔ peršamu: kol′kì ty vìnen gaspadaru majmu?</J> </i>


text:
<J>Той сказаў: сто мераў алею. І сказаў яму: вазьмі тваю расьпіску і сядай, хутчэй напішы: пяцьдзясят.</J> </p><i> <J>Toj skazaǔ: sto meraǔ aleû. Ì skazaǔ âmu: vaz′mì tvaû ras′pìsku ì sâdaj, hutčèj napìšy: pâc′dzâsât.</J> </i>


text:
<J>Потым другому сказаў: а ты колькі вінен? той сказаў: сто мераў пшаніцы. І сказаў яму: вазьмі тваю расьпіску і напішы: восемдзесят.</J> </p><i> <J>Potym drugomu skazaǔ: a ty kol′kì vìnen? toj skazaǔ: sto meraǔ pšanìcy. Ì skazaǔ âmu: vaz′mì tvaû ras′pìsku ì napìšy: vosemdzesât.</J> </i>


text:
<J>І пахваліў гаспадар упраўніка нявернага, што абачліва зрабіў; бо сыны веку гэтага здагадлівейшыя за сыноў сьвету ў сваім родзе.</J> </p><i> <J>Ì pahvalìǔ gaspadar upraǔnìka nâvernaga, što abačlìva zrabìǔ; bo syny veku gètaga zdagadlìvejšyâ za synoǔ s′vetu ǔ svaìm rodze.</J> </i>


text:
<J>І я кажу вам: набывайце сабе сяброў багацьцем няправедным, каб яны, калі зубожыцеся, прынялі вас у вечныя сялібы.</J> </p><i> <J>Ì â kažu vam: nabyvajce sabe sâbroǔ bagac′cem nâpravednym, kab âny, kalì zubožycesâ, prynâlì vas u večnyâ sâlìby.</J> </i>


text:
<J>Верны ў малым і ў вялікім верны, а няверны ў малым няверны і ў вялікім.</J> </p><i> <J>Verny ǔ malym ì ǔ vâlìkìm verny, a nâverny ǔ malym nâverny ì ǔ vâlìkìm.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, калі вы ў няправедным багацьці ня былі верныя, хто даверыць вам сапраўднае?</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì vy ǔ nâpravednym bagac′cì nâ bylì vernyâ, hto daveryc′ vam sapraǔdnae?</J> </i>


text:
<J>І калі ў чужым ня былі верныя, хто дасьць вам вашае?</J> </p><i> <J>Ì kalì ǔ čužym nâ bylì vernyâ, hto das′c′ vam vašae?</J> </i>


text:
<J>Ніякі слуга ня можа служыць двум гаспадарам, бо альбо аднаго будзе ненавідзець, а другога любіць; альбо аднаму пачне рупліва дагаджаць, а пра другога ня дбаць. Ня можаце служыць Богу і мамоне.</J> </p><i> <J>Nìâkì sluga nâ moža služyc′ dvum gaspadaram, bo al′bo adnago budze nenavìdzec′, a drugoga lûbìc′; al′bo adnamu pačne ruplìva dagadžac′, a pra drugoga nâ dbac′. Nâ možace služyc′ Bogu ì mamone.</J> </i>


text:
<pb/>Чулі ўсё гэта і фарысэі, якія былі срэбралюбцы, і яны сьмяяліся зь Яго. </p><i> Čulì ǔsë gèta ì farysèì, âkìâ bylì srèbralûbcy, ì âny s′mââlìsâ z′ Âgo. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>вы аказваеце сябе праведнікамі перад людзьмі, але Бог ведае сэрцы вашыя: бо, што высока ў людзей, тое брыдота перад Богам.</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>vy akazvaece sâbe pravednìkamì perad lûdz′mì, ale Bog vedae sèrcy vašyâ: bo, što vysoka ǔ lûdzej, toe brydota perad Bogam.</J> </i>


text:
<J>Закон і прарокі да Яна; з гэтага часу Царства Божае зьвястуецца, і кожны з намогаю ўваходзіць у яго.</J> </p><i> <J>Zakon ì prarokì da Âna; z gètaga času Carstva Božae z′vâstuecca, ì kožny z namogaû ǔvahodzìc′ u âgo.</J> </i>


text:
<J>Але хутчэй неба і зямля мінуцца, чым адна рыска з закону прападзе.</J> </p><i> <J>Ale hutčèj neba ì zâmlâ mìnucca, čym adna ryska z zakonu prapadze.</J> </i>


text:
<J>Кожны, хто разводзіцца з жонкай сваёю і жэніцца зь іншаю, чыніць пералюб; і кожны, хто жэніцца з разьведзенай з мужам, чыніць пералюб.</J> </p><i> <J>Kožny, hto razvodzìcca z žonkaj svaëû ì žènìcca z′ ìnšaû, čynìc′ peralûb; ì kožny, hto žènìcca z raz′vedzenaj z mužam, čynìc′ peralûb.</J> </i>


text:
<pb/><J>Нейкі чалавек быў багаты, апранаўся ў парфіру і вісон і кожны дзень банкетаваў раскошна.</J> </p><i> <J>Nejkì čalavek byǔ bagaty, apranaǔsâ ǔ parfìru ì vìson ì kožny dzen′ banketavaǔ raskošna.</J> </i>


text:
<J>Быў таксама нейкі жабрак, на імя Лазар, які ляжаў каля варотаў ягоных ў струпах</J> </p><i> <J>Byǔ taksama nejkì žabrak, na ìmâ Lazar, âkì lâžaǔ kalâ varotaǔ âgonyh ǔ strupah</J> </i>


text:
<J>і хацеў накарміцца крошкамі, што падалі са стала багацея, і сабакі праходзілі і лізалі струпы ягоныя.</J> </p><i> <J>ì haceǔ nakarmìcca kroškamì, što padalì sa stala bagaceâ, ì sabakì prahodzìlì ì lìzalì strupy âgonyâ.</J> </i>


text:
<J>Памёр жабрак і ўзьнесены быў анёламі на ўлоньне Абрагамавае; памёр і багаты, і пахавалі яго;</J> </p><i> <J>Pamër žabrak ì ǔz′neseny byǔ anëlamì na ǔlon′ne Abragamavae; pamër ì bagaty, ì pahavalì âgo;</J> </i>


text:
<J>і ў пекле, ужо ў пакутах, ён узьвёў вочы свае, убачыў удалечыні Абрагама і Лазара на ўлоньні ягоным,</J> </p><i> <J>ì ǔ pekle, užo ǔ pakutah, ën uz′vëǔ vočy svae, ubačyǔ udalečynì Abragama ì Lazara na ǔlon′nì âgonym,</J> </i>


text:
<J>і загаласіўшы, сказаў: Войча Абрагаме! умілажалься сэрцам зь мяне і пашлі Лазара, каб умачыў канец пальца свайго ў ваду і ахаладзіў язык мой, бо я пакутую ў полымі гэтым.</J> </p><i> <J>ì zagalasìǔšy, skazaǔ: Vojča Abragame! umìlažal′sâ sèrcam z′ mâne ì pašlì Lazara, kab umačyǔ kanec pal′ca svajgo ǔ vadu ì ahaladzìǔ âzyk moj, bo â pakutuû ǔ polymì gètym.</J> </i>


text:
<J>Але Абрагам сказаў: дзіця! згадай, што ты атрымаў ужо добраснае тваё ў жыцьці тваім, а Лазар ліхое; і цяпер ён тут суцяшаецца, а ты пакутуеш;</J> </p><i> <J>Ale Abragam skazaǔ: dzìcâ! zgadaj, što ty atrymaǔ užo dobrasnae tvaë ǔ žyc′cì tvaìm, a Lazar lìhoe; ì câper ën tut sucâšaecca, a ty pakutueš;</J> </i>


text:
<J>і звыш таго паміж намі і вамі пакладзена вялізная прорва, так што тыя, хто хоча перайсьці адсюль да вас, ня могуць, гэтак сама і адтуль да нас не пераходзяць.</J> </p><i> <J>ì zvyš tago pamìž namì ì vamì pakladzena vâlìznaâ prorva, tak što tyâ, hto hoča perajs′cì adsûl′ da vas, nâ moguc′, gètak sama ì adtul′ da nas ne perahodzâc′.</J> </i>


text:
<J>Тады сказаў ён: дык прашу цябе, войча, пашлі яго ў дом бацькі майго,</J> </p><i> <J>Tady skazaǔ ën: dyk prašu câbe, vojča, pašlì âgo ǔ dom bac′kì majgo,</J> </i>


text:
<J>бо ў мяне пяць братоў: хай ён засьведчыць ім, каб і яны ня прыйшлі ў гэтае месца пакуты.</J> </p><i> <J>bo ǔ mâne pâc′ bratoǔ: haj ën zas′vedčyc′ ìm, kab ì âny nâ pryjšlì ǔ gètae mesca pakuty.</J> </i>


text:
<J>Абрагам сказаў яму: у іх ёсьць Майсей і прарокі; хай слухаюцца іх.</J> </p><i> <J>Abragam skazaǔ âmu: u ìh ës′c′ Majsej ì prarokì; haj sluhaûcca ìh.</J> </i>


text:
<J>А ён сказаў: не, войча Абрагаме! але калі хто зь мёртвых прыйдзе да іх, пакаюцца.</J> </p><i> <J>A ën skazaǔ: ne, vojča Abragame! ale kalì hto z′ mërtvyh pryjdze da ìh, pakaûcca.</J> </i>


text:
<J>Тады Абрагам сказаў яму: калі Майсея і прарокаў ня слухаюцца, дык, калі б хто і зь мёртвых уваскрэс, не павераць.</J> </p><i> <J>Tady Abragam skazaǔ âmu: kalì Majseâ ì prarokaǔ nâ sluhaûcca, dyk, kalì b hto ì z′ mërtvyh uvaskrès, ne paverac′.</J> </i>


text:
<pb/>Сказаў Ісус таксама вучням Сваім: <J>немагчыма ня прыйсьці звадам, але гора таму, праз каго яны прыходзяць:</J> </p><i> Skazaǔ Ìsus taksama vučnâm Svaìm: <J>nemagčyma nâ pryjs′cì zvadam, ale gora tamu, praz kago âny pryhodzâc′:</J> </i>


text:
<J>лепш было б яму, калі б мельны жарон павесілі яму на шыю і кінулі яго ў мора, чым калі б ён спакусіў аднаго з малых гэтых.</J> </p><i> <J>lepš bylo b âmu, kalì b mel′ny žaron pavesìlì âmu na šyû ì kìnulì âgo ǔ mora, čym kalì b ën spakusìǔ adnago z malyh gètyh.</J> </i>


text:
<J>Глядзеце на сябе. Калі ж згрэшыць супроць цябе брат твой, ушчуй яго, і калі пакаецца, даруй яму.</J> </p><i> <J>Glâdzece na sâbe. Kalì ž zgrèšyc′ suproc′ câbe brat tvoj, uščuj âgo, ì kalì pakaecca, daruj âmu.</J> </i>


text:
<J>і калі сем разоў на дзень згрэшыць супроць цябе і сем разоў на дзень навернецца, і скажа: каюся, - даруй яму.</J> </p><i> <J>ì kalì sem razoǔ na dzen′ zgrèšyc′ suproc′ câbe ì sem razoǔ na dzen′ navernecca, ì skaža: kaûsâ, - daruj âmu.</J> </i>


text:
<pb/>І сказалі апосталы Госпаду: памнож у нас веру. </p><i> Ì skazalì apostaly Gospadu: pamnož u nas veru. </i>


text:
Гасподзь сказаў: <J>калі б вы мелі веру зь зерне гарчычнае і сказалі смакоўніцы гэтай: вырвіся і перасадзіся ў мора, - дык яна паслухалася б вас.</J> </p><i> Gaspodz′ skazaǔ: <J>kalì b vy melì veru z′ zerne garčyčnae ì skazalì smakoǔnìcy gètaj: vyrvìsâ ì perasadzìsâ ǔ mora, - dyk âna pasluhalasâ b vas.</J> </i>


text:
<pb/><J>Хто з вас, маючы раба, які арэ альбо пасьвіць, калі вернецца ён з поля, скажа яму: хадзі хутчэй, сядай за стол?</J> </p><i> <J>Hto z vas, maûčy raba, âkì arè al′bo pas′vìc′, kalì vernecca ën z polâ, skaža âmu: hadzì hutčèj, sâdaj za stol?</J> </i>


text:
<J>Наадварот, ці ня скажа яму: прыгатуй мне павячэраць і, падперазаўшыся, служы мне, пакуль буду есьці і піць, і потым еж і пі сам?</J> </p><i> <J>Naadvarot, cì nâ skaža âmu: prygatuj mne pavâčèrac′ ì, padperazaǔšysâ, služy mne, pakul′ budu es′cì ì pìc′, ì potym ež ì pì sam?</J> </i>


text:
<J>Ці будзе ён дзякаваць рабу гэтаму за тое, што ён выканаў загад? ня думаю.</J> </p><i> <J>Cì budze ën dzâkavac′ rabu gètamu za toe, što ën vykanaǔ zagad? nâ dumaû.</J> </i>


text:
<J>Гэтак сама і вы, калі выканаеце ўсё загаданае вам, кажэце: мы рабы нічога ня вартыя, бо зрабілі, што павінны былі зрабіць.</J> </p><i> <J>Gètak sama ì vy, kalì vykanaece ǔsë zagadanae vam, kažèce: my raby nìčoga nâ vartyâ, bo zrabìlì, što pavìnny bylì zrabìc′.</J> </i>


text:
<pb/>Ідучы ў Ерусалім, Ён праходзіў паміж Самарыяй і Галілеяю. </p><i> Ìdučy ǔ Erusalìm, Ën prahodzìǔ pamìž Samaryâj ì Galìleâû. </i>


text:
І калі ўваходзіў Ён у адно селішча, сустрэлі Яго дзесяць чалавек пракажоных, якія спыніліся зводдаль, </p><i> Ì kalì ǔvahodzìǔ Ën u adno selìšča, sustrèlì Âgo dzesâc′ čalavek prakažonyh, âkìâ spynìlìsâ zvoddal′, </i>


text:
і моцным голасам казалі: Ісусе Настаўнік, памілуй нас. </p><i> ì mocnym golasam kazalì: Ìsuse Nastaǔnìk, pamìluj nas. </i>


text:
Убачыўшы іх, Ён сказаў ім: <J>ідзеце, пакажэцеся сьвятарам.</J> І пакуль яны ішлі, ачысьціліся. </p><i> Ubačyǔšy ìh, Ën skazaǔ ìm: <J>ìdzece, pakažècesâ s′vâtaram.</J> Ì pakul′ âny ìšlì, ačys′cìlìsâ. </i>


text:
А адзін зь іх, бачачы, што ацалёны, вярнуўся, моцным голасам услаўляючы Бога, </p><i> A adzìn z′ ìh, bačačy, što acalëny, vârnuǔsâ, mocnym golasam uslaǔlâûčy Boga, </i>


text:
і ўпаў ніцма да ног Ягоных, дзякуючы Яму; і гэта быў Самаранін. </p><i> ì ǔpaǔ nìcma da nog Âgonyh, dzâkuûčy Âmu; ì gèta byǔ Samaranìn. </i>


text:
Тады Ісус сказаў: <J>ці ня дзесяць ачысьціліся? дзе ж дзевяць?</J> </p><i> Tady Ìsus skazaǔ: <J>cì nâ dzesâc′ ačys′cìlìsâ? dze ž dzevâc′?</J> </i>


text:
<J>як яны не вярнуліся ўзьнесьці славу Богу, апрача гэтага іншапляменца?</J> </p><i> <J>âk âny ne vârnulìsâ ǔz′nes′cì slavu Bogu, aprača gètaga ìnšaplâmenca?</J> </i>


text:
І сказаў яму: <J>устань, ідзі; вера твая ўратавала цябе.</J> </p><i> Ì skazaǔ âmu: <J>ustan′, ìdzì; vera tvaâ ǔratavala câbe.</J> </i>


text:
<pb/>А як спыталіся ў Яго фарысэі, калі прыйдзе Царства Божае, адказваў ім: <J>ня прыйдзе Царства Божае ўвачавідкі,</J> </p><i> A âk spytalìsâ ǔ Âgo farysèì, kalì pryjdze Carstva Božae, adkazvaǔ ìm: <J>nâ pryjdze Carstva Božae ǔvačavìdkì,</J> </i>


text:
<J>і ня скажуць: вось, яно тут, альбо: вось, там. Бо вось, Царства Божае ўнутры ў вас ёсьць.</J> </p><i> <J>ì nâ skažuc′: vos′, âno tut, al′bo: vos′, tam. Bo vos′, Carstva Božae ǔnutry ǔ vas ës′c′.</J> </i>


text:
Сказаў таксама вучням: <J>прыйдуць дні, калі захочаце бачыць хоць адзін зь дзён Сына Чалавечага, і ня ўбачыце;</J> </p><i> Skazaǔ taksama vučnâm: <J>pryjduc′ dnì, kalì zahočace bačyc′ hoc′ adzìn z′ dzën Syna Čalavečaga, ì nâ ǔbačyce;</J> </i>


text:
<J>і скажуць вам: вось, тут, альбо: вось, там, - ня ідзеце і ня гневайцеся:</J> </p><i> <J>ì skažuc′ vam: vos′, tut, al′bo: vos′, tam, - nâ ìdzece ì nâ gnevajcesâ:</J> </i>


text:
<J>бо як маланка, што бліснула з аднаго краю неба, бліскае да другога краю неба, так будзе Сын Чалавечы ў дзень Свой.</J> </p><i> <J>bo âk malanka, što blìsnula z adnago kraû neba, blìskae da drugoga kraû neba, tak budze Syn Čalavečy ǔ dzen′ Svoj.</J> </i>


text:
<J>Але сьпярша належыць Яму шмат адпакутаваць і быць адкінутым родам гэтым.</J> </p><i> <J>Ale s′pârša naležyc′ Âmu šmat adpakutavac′ ì byc′ adkìnutym rodam gètym.</J> </i>


text:
<J>І як было ў дні Ноя, так будзе і ў дні Сына Чалавечага:</J> </p><i> <J>Ì âk bylo ǔ dnì Noâ, tak budze ì ǔ dnì Syna Čalavečaga:</J> </i>


text:
<J>елі, пілі, жаніліся, выходзілі замуж, да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг, і прыйшоў патоп і зьнішчыў усіх.</J> </p><i> <J>elì, pìlì, žanìlìsâ, vyhodzìlì zamuž, da tago dnâ, âk uvajšoǔ Noj u kaǔčèg, ì pryjšoǔ patop ì z′nìščyǔ usìh.</J> </i>


text:
<J>Гэтак сама было і ў дні Лота: елі, пілі, куплялі, прадавалі, садзілі, будавалі;</J> </p><i> <J>Gètak sama bylo ì ǔ dnì Lota: elì, pìlì, kuplâlì, pradavalì, sadzìlì, budavalì;</J> </i>


text:
<J>але ў дзень, калі Лот выйшаў з Садомы, праліўся зь неба дождж агнявы і серны і вынішчыў усіх:</J> </p><i> <J>ale ǔ dzen′, kalì Lot vyjšaǔ z Sadomy, pralìǔsâ z′ neba doždž agnâvy ì serny ì vynìščyǔ usìh:</J> </i>


text:
<J>так будзе і ў той дзень, калі Сын Чалавечы адкрыецца.</J> </p><i> <J>tak budze ì ǔ toj dzen′, kalì Syn Čalavečy adkryecca.</J> </i>


text:
<J>У той дзень, хто будзе на даху, а рэчы ягоныя ў доме, той ня сыходзь узяць іх; і хто будзе на полі, таксама не вяртайся назад;</J> </p><i> <J>U toj dzen′, hto budze na dahu, a rèčy âgonyâ ǔ dome, toj nâ syhodz′ uzâc′ ìh; ì hto budze na polì, taksama ne vârtajsâ nazad;</J> </i>


text:
<J>Хто будзе ашчаджаць душу сваю, той загубіць яе; а хто загубіць яе, той ажывіць яе.</J> </p><i> <J>Hto budze aščadžac′ dušu svaû, toj zagubìc′ âe; a hto zagubìc′ âe, toj ažyvìc′ âe.</J> </i>


text:
<J>Маўляю вам: у тую ноч будуць двое на адной пасьцелі: адзін возьмецца, а другі пакінецца;</J> </p><i> <J>Maǔlâû vam: u tuû noč buduc′ dvoe na adnoj pas′celì: adzìn voz′mecca, a drugì pakìnecca;</J> </i>


text:
<J>дзьве будуць малоць разам: адна возьмецца, а другая пакінецца:</J> </p><i> <J>dz′ve buduc′ maloc′ razam: adna voz′mecca, a drugaâ pakìnecca:</J> </i>


text:
двое будуць на полі: адзін возьмецца, а другі пакінецца. </p><i> dvoe buduc′ na polì: adzìn voz′mecca, a drugì pakìnecca. </i>


text:
<pb/>На гэта сказалі Яму: дзе, Госпадзе? А Ён сказаў ім: <J>дзе труп, там зьбяруцца і арлы.</J> </p><i> Na gèta skazalì Âmu: dze, Gospadze? A Ën skazaǔ ìm: <J>dze trup, tam z′bârucca ì arly.</J> </i>


text:
<pb/>Сказаў ім таксама прытчу пра тое, што трэба заўсёды маліцца і ня падаць духам. </p><i> Skazaǔ ìm taksama prytču pra toe, što trèba zaǔsëdy malìcca ì nâ padac′ duham. </i>


text:
кажучы: <J>у адным горадзе быў судзьдзя, які Бога не баяўся і людзей не саромеўся.</J> </p><i> kažučy: <J>u adnym goradze byǔ sudz′dzâ, âkì Boga ne baâǔsâ ì lûdzej ne saromeǔsâ.</J> </i>


text:
<J>У тым самым горадзе была адна ўдава, і яна, прыходзячы да яго, казала: абарані мяне ад супраціўніка майго.</J> </p><i> <J>U tym samym goradze byla adna ǔdava, ì âna, pryhodzâčy da âgo, kazala: abaranì mâne ad supracìǔnìka majgo.</J> </i>


text:
<J>Але ён доўгі час не хацеў. А потым сказаў сам сабе: хоць і Бога не баюся і людзей не саромеюся,</J> </p><i> <J>Ale ën doǔgì čas ne haceǔ. A potym skazaǔ sam sabe: hoc′ ì Boga ne baûsâ ì lûdzej ne saromeûsâ,</J> </i>


text:
<J>але як што гэтая ўдава не дае мне спакою, абараню яе, каб яна ня прыходзіла больш дакучаць мне.</J> </p><i> <J>ale âk što gètaâ ǔdava ne dae mne spakoû, abaranû âe, kab âna nâ pryhodzìla bol′š dakučac′ mne.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў Гасподзь: <J>чуеце, што кажа судзьдзя няправедны?</J> </p><i> Ì skazaǔ Gaspodz′: <J>čuece, što kaža sudz′dzâ nâpravedny?</J> </i>


text:
<J>Ці ж Бог не абароніць выбраных Сваіх, што галосяць да Яго дзень і ноч, хоць і марудзіць абараніць іх?</J> </p><i> <J>Cì ž Bog ne abaronìc′ vybranyh Svaìh, što galosâc′ da Âgo dzen′ ì noč, hoc′ ì marudzìc′ abaranìc′ ìh?</J> </i>


text:
<J>кажу вам, што падасьць ім абарону неўзабаве. А Сын Чалавечы, прыйшоўшы, ці знойдзе веру на зямлі?</J> </p><i> <J>kažu vam, što padas′c′ ìm abaronu neǔzabave. A Syn Čalavečy, pryjšoǔšy, cì znojdze veru na zâmlì?</J> </i>


text:
<pb/>Сказаў таксама да некаторых, якія былі ўпэўненыя ў сабе, што яны праведныя, і прыніжалі іншых, наступную прытчу: </p><i> Skazaǔ taksama da nekatoryh, âkìâ bylì ǔpèǔnenyâ ǔ sabe, što âny pravednyâ, ì prynìžalì ìnšyh, nastupnuû prytču: </i>


text:
<J>два чалавекі ўвайшлі ў храм памаліцца: адзін фарысэй, а другі мытнік.</J> </p><i> <J>dva čalavekì ǔvajšlì ǔ hram pamalìcca: adzìn farysèj, a drugì mytnìk.</J> </i>


text:
<J>Фарысэй, стаўшы, маліўся сам сабе так: Божа! дзякую Табе, што я не такі, як іншыя людзі, рабаўнікі, крыўдзіцелі, блудадзеі, альбо як гэты мытнік:</J> </p><i> <J>Farysèj, staǔšy, malìǔsâ sam sabe tak: Boža! dzâkuû Tabe, što â ne takì, âk ìnšyâ lûdzì, rabaǔnìkì, kryǔdzìcelì, bludadzeì, al′bo âk gèty mytnìk:</J> </i>


text:
<pb/><J>пашчуся два разы на тыдзень, даю дзесяціну з усяго, што набываю.</J> </p><i> <J>paščusâ dva razy na tydzen′, daû dzesâcìnu z usâgo, što nabyvaû.</J> </i>


text:
<J>А мытнік, стоячы воддаль, не адважваўся нават падняць вочы да неба; але, б'ючы сябе ў грудзі, казаў: Божа! будзь міласэрны да мяне, грэшніка!</J> </p><i> <J>A mytnìk, stoâčy voddal′, ne advažvaǔsâ navat padnâc′ vočy da neba; ale, b'ûčy sâbe ǔ grudzì, kazaǔ: Boža! budz′ mìlasèrny da mâne, grèšnìka!</J> </i>


text:
<J>Кажу вам, што гэты пайшоў у дом свой апраўданы болей, чым той: бо кожны, хто ўзьвялічвае сам сябе, паніжаны будзе, а хто паніжае сябе, узвысіцца.</J> </p><i> <J>Kažu vam, što gèty pajšoǔ u dom svoj apraǔdany bolej, čym toj: bo kožny, hto ǔz′vâlìčvae sam sâbe, panìžany budze, a hto panìžae sâbe, uzvysìcca.</J> </i>


text:
<pb/>Прыносілі да Яго і дзяцей, каб Ён дакрануўся да іх; а вучні, бачачы тое, забаранялі ім. </p><i> Prynosìlì da Âgo ì dzâcej, kab Ën dakranuǔsâ da ìh; a vučnì, bačačy toe, zabaranâlì ìm. </i>


text:
Але Ісус, паклікаўшы іх, сказаў: <J>пусьцеце дзяцей прыходзіць да Мяне і не забараняйце ім, бо такіх ёсьць Царства Божае;</J> </p><i> Ale Ìsus, paklìkaǔšy ìh, skazaǔ: <J>pus′cece dzâcej pryhodzìc′ da Mâne ì ne zabaranâjce ìm, bo takìh ës′c′ Carstva Božae;</J> </i>


text:
<pb/>І спытаўся ў Яго нехта з начальнікаў: Настаўнік добры! што мне рабіць, каб успадкаваць жыцьцё вечнае? </p><i> Ì spytaǔsâ ǔ Âgo nehta z načal′nìkaǔ: Nastaǔnìk dobry! što mne rabìc′, kab uspadkavac′ žyc′cë večnae? </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>што ты называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, як толькі адзін Бог.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>što ty nazyvaeš Mâne dobrym? Nìhto nâ dobry, âk tol′kì adzìn Bog.</J> </i>


text:
<J>Ведаеш запаведзі: ня чыні пералюбу; не забівай; ня крадзь; ня сьведчы ілжыва; шануй бацьку твайго і маці тваю.</J> </p><i> <J>Vedaeš zapavedzì: nâ čynì peralûbu; ne zabìvaj; nâ kradz′; nâ s′vedčy ìlžyva; šanuj bac′ku tvajgo ì macì tvaû.</J> </i>


text:
А той сказаў: усё гэта захаваў я зь юнацтва майго. </p><i> A toj skazaǔ: usë gèta zahavaǔ â z′ ûnactva majgo. </i>


text:
Пачуўшы гэта, Ісус сказаў яму: <J>яшчэ аднаго не хапае табе: усё, што маеш, прадай і раздай убогім, і мець будзеш скарб на нябёсах, і прыходзь, і ідзі сьледам за Мною.</J> </p><i> Pačuǔšy gèta, Ìsus skazaǔ âmu: <J>âščè adnago ne hapae tabe: usë, što maeš, pradaj ì razdaj ubogìm, ì mec′ budzeš skarb na nâbësah, ì pryhodz′, ì ìdzì s′ledam za Mnoû.</J> </i>


text:
А ён, пачуўшы гэта, засмуціўся, бо быў вельмі багаты. </p><i> A ën, pačuǔšy gèta, zasmucìǔsâ, bo byǔ vel′mì bagaty. </i>


text:
<pb/>Ісус, бачачы, як ён засмуціўся, сказаў: <J>як цяжка багатым маетнікам увайсьці ў Царства Божае!</J> </p><i> Ìsus, bačačy, âk ën zasmucìǔsâ, skazaǔ: <J>âk câžka bagatym maetnìkam uvajs′cì ǔ Carstva Božae!</J> </i>


text:
<J>бо лягчэй вярблюду прайсьці празь ігольныя вушкі, чым багатаму ўвайсьці ў Царства Божае!</J> </p><i> <J>bo lâgčèj vârblûdu prajs′cì praz′ ìgol′nyâ vuškì, čym bagatamu ǔvajs′cì ǔ Carstva Božae!</J> </i>


text:
<pb/>Тыя, што чулі гэта, сказалі: хто ж можа ўратавацца? </p><i> Tyâ, što čulì gèta, skazalì: hto ž moža ǔratavacca? </i>


text:
Але Ён сказаў: <J>немагчымае людзям магчымае Богу.</J> </p><i> Ale Ën skazaǔ: <J>nemagčymae lûdzâm magčymae Bogu.</J> </i>


text:
А Пётр сказаў: вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі сьледам за Табою. </p><i> A Pëtr skazaǔ: vos′, my pakìnulì ǔsë ì pajšlì s′ledam za Taboû. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>праўду кажу вам: няма нікога, хто пакінуў бы дом, альбо бацькоў, альбо братоў, альбо сёстраў, альбо жонку, альбо дзяцей дзеля Царства Божага,</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>praǔdu kažu vam: nâma nìkoga, hto pakìnuǔ by dom, al′bo bac′koǔ, al′bo bratoǔ, al′bo sëstraǔ, al′bo žonku, al′bo dzâcej dzelâ Carstva Božaga,</J> </i>


text:
<J>і не атрымаў бы намнога больш у гэты час, і ў век будучага жыцьця вечнага.</J> </p><i> <J>ì ne atrymaǔ by namnoga bol′š u gèty čas, ì ǔ vek budučaga žyc′câ večnaga.</J> </i>


text:
<pb/>І адклікаўшы дванаццаць вучняў Сваіх, сказаў ім: <J>вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і зьдзейсьніцца ўсё напісанае праз прарокаў пра Сына Чалавечага:</J> </p><i> Ì adklìkaǔšy dvanaccac′ vučnâǔ Svaìh, skazaǔ ìm: <J>vos′, my ǔzyhodzìm u Erusalìm, ì z′dzejs′nìcca ǔsë napìsanae praz prarokaǔ pra Syna Čalavečaga:</J> </i>


text:
<J>бо выдадуць Яго язычнікам і паглумляцца зь Яго, і зьняважаць Яго, і аплююць Яго,</J> </p><i> <J>bo vydaduc′ Âgo âzyčnìkam ì paglumlâcca z′ Âgo, ì z′nâvažac′ Âgo, ì aplûûc′ Âgo,</J> </i>


text:
<J>і будуць біць і заб'юць Яго; і на трэйці дзень уваскрэсьне.</J> </p><i> <J>ì buduc′ bìc′ ì zab'ûc′ Âgo; ì na trèjcì dzen′ uvaskrès′ne.</J> </i>


text:
Але яны нічога з гэтага не зразумелі; словы гэтыя былі ім неспасьцігальныя, і яны не разумелі сказанага. </p><i> Ale âny nìčoga z gètaga ne zrazumelì; slovy gètyâ bylì ìm nespas′cìgal′nyâ, ì âny ne razumelì skazanaga. </i>


text:
<pb/>А калі падыходзіў Ён да Ерыхона, адзін сьляпы сядзеў пры дарозе, просячы міласьціны; </p><i> A kalì padyhodzìǔ Ën da Eryhona, adzìn s′lâpy sâdzeǔ pry daroze, prosâčy mìlas′cìny; </i>


text:
і пачуўшы, што міма яго праходзяць людзі, спытаўся: што гэта такое? </p><i> ì pačuǔšy, što mìma âgo prahodzâc′ lûdzì, spytaǔsâ: što gèta takoe? </i>


text:
Тады ён закрычаў: Ісусе, Сыне Давідаў! памілуй мяне. </p><i> Tady ën zakryčaǔ: Ìsuse, Syne Davìdaǔ! pamìluj mâne. </i>


text:
Тыя, што ішлі наперадзе, прымушалі яго маўчаць; але ён яшчэ мацней крычаў: Сыне Давідаў! памілуй мяне. </p><i> Tyâ, što ìšlì naperadze, prymušalì âgo maǔčac′; ale ën âščè macnej kryčaǔ: Syne Davìdaǔ! pamìluj mâne. </i>


text:
Ісус, спыніўшыся, загадаў прывесьці яго да Сябе. І калі той падышоў да Яго, спытаўся ў яго: </p><i> Ìsus, spynìǔšysâ, zagadaǔ pryves′cì âgo da Sâbe. Ì kalì toj padyšoǔ da Âgo, spytaǔsâ ǔ âgo: </i>


text:
<J>чаго ты хочаш ад Мяне?</J> Ён сказаў: Госпадзе! каб мне бачыць. </p><i> <J>čago ty hočaš ad Mâne?</J> Ën skazaǔ: Gospadze! kab mne bačyc′. </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>Бач! вера твая ўратавала цябе.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>Bač! vera tvaâ ǔratavala câbe.</J> </i>


text:
І ён адразу пачаў бачыць і пайшоў за Ім, славячы Бога. І ўвесь люд, бачачы гэта, узьнёс хвалу Богу. </p><i> Ì ën adrazu pačaǔ bačyc′ ì pajšoǔ za Ìm, slavâčy Boga. Ì ǔves′ lûd, bačačy gèta, uz′nës hvalu Bogu. </i>


text:
<pb/>Потым Ісус увайшоў у Ерыхон і праходзіў празь яго. </p><i> Potym Ìsus uvajšoǔ u Eryhon ì prahodzìǔ praz′ âgo. </i>


text:
І вось, нехта на імя Закхей, начальнік мытнікаў і чалавек багаты, </p><i> Ì vos′, nehta na ìmâ Zakhej, načal′nìk mytnìkaǔ ì čalavek bagaty, </i>


text:
стараўся ўбачыць Ісуса, хт? Ён, але ня мог з-за людзей, бо малога быў росту; </p><i> staraǔsâ ǔbačyc′ Ìsusa, ht? Ën, ale nâ mog z-za lûdzej, bo maloga byǔ rostu; </i>


text:
і забегшы наперад, залез на смакоўніцу, каб убачыць Яго, бо Яму выпадала праходзіць міма яе. </p><i> ì zabegšy naperad, zalez na smakoǔnìcu, kab ubačyc′ Âgo, bo Âmu vypadala prahodzìc′ mìma âe. </i>


text:
Ісус, калі прыйшоў на гэтае месца, зірнуўшы, угледзеў яго і сказаў яму: <J>Закхей! сыдзі хутчэй, бо сёньня трэба мне быць у цябе ў доме.</J> </p><i> Ìsus, kalì pryjšoǔ na gètae mesca, zìrnuǔšy, ugledzeǔ âgo ì skazaǔ âmu: <J>Zakhej! sydzì hutčèj, bo sën′nâ trèba mne byc′ u câbe ǔ dome.</J> </i>


text:
І ён пасьпешна сышоў і прыняў Яго з радасьцю. </p><i> Ì ën pas′pešna syšoǔ ì prynâǔ Âgo z radas′cû. </i>


text:
І ўсе, бачачы тое, пачалі наракаць і казалі, што Ён зайшоў да грэшнага чалавека. </p><i> Ì ǔse, bačačy toe, pačalì narakac′ ì kazalì, što Ën zajšoǔ da grèšnaga čalaveka. </i>


text:
А Закхей, стаўшы, сказаў Госпаду: Госпадзе! палавіну маёмасьці маёй я аддам убогім і, калі каго чым пакрыўдзіў, аддам учатыракроць. </p><i> A Zakhej, staǔšy, skazaǔ Gospadu: Gospadze! palavìnu maëmas′cì maëj â addam ubogìm ì, kalì kago čym pakryǔdzìǔ, addam učatyrakroc′. </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>сёньня прыйшло збавеньне дому гэтаму, бо і ён сын Абрагамаў;</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>sën′nâ pryjšlo zbaven′ne domu gètamu, bo ì ën syn Abragamaǔ;</J> </i>


text:
<J>бо Сын Чалавечы прыйшоў зыскаць і выратаваць тое, што загінула.</J> </p><i> <J>bo Syn Čalavečy pryjšoǔ zyskac′ ì vyratavac′ toe, što zagìnula.</J> </i>


text:
<pb/>А калі яны слухалі гэта, дадаў прытчу: бо Ён быў блізь Ерусаліма, і яны думалі, што неўзабаве павінна адкрыцца Царства Божае. </p><i> A kalì âny sluhalì gèta, dadaǔ prytču: bo Ën byǔ blìz′ Erusalìma, ì âny dumalì, što neǔzabave pavìnna adkrycca Carstva Božae. </i>


text:
Дык вось сказаў: <J>нейкі чалавек высокага роду выпраўляўся ў далёкую краіну, каб атрымаць сабе царства і вярнуцца;</J> </p><i> Dyk vos′ skazaǔ: <J>nejkì čalavek vysokaga rodu vypraǔlâǔsâ ǔ dalëkuû kraìnu, kab atrymac′ sabe carstva ì vârnucca;</J> </i>


text:
<J>і паклікаўшы дзесяць рабоў сваіх, даў ім дзесяць мінаў і сказаў ім: пускайце іх у абарот, пакуль не вярнуся.</J> </p><i> <J>ì paklìkaǔšy dzesâc′ raboǔ svaìh, daǔ ìm dzesâc′ mìnaǔ ì skazaǔ ìm: puskajce ìh u abarot, pakul′ ne vârnusâ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Але грамадзяне ненавідзелі яго і адправілі сьледам за ім пасольства, сказаўшы: ня хочам, каб ён валадарыў над намі.</J> </p><i> <J>Ale gramadzâne nenavìdzelì âgo ì adpravìlì s′ledam za ìm pasol′stva, skazaǔšy: nâ hočam, kab ën valadaryǔ nad namì.</J> </i>


text:
<pb/><J>І калі вярнуўся, атрымаўшы царства, загадаў паклікаць да сябе рабоў тых, якім даў серабро, каб даведацца, хто што набыў.</J> </p><i> <J>Ì kalì vârnuǔsâ, atrymaǔšy carstva, zagadaǔ paklìkac′ da sâbe raboǔ tyh, âkìm daǔ serabro, kab davedacca, hto što nabyǔ.</J> </i>


text:
<J>Прыйшоў першы і сказаў: гаспадару! міна твая прынесла дзесяць мінаў.</J> </p><i> <J>Pryjšoǔ peršy ì skazaǔ: gaspadaru! mìna tvaâ prynesla dzesâc′ mìnaǔ.</J> </i>


text:
<J>І сказаў яму: выдатна, добры раб! за тое, што ты ў малым быў верны, вазьмі пад управу дзесяць гарадоў.</J> </p><i> <J>Ì skazaǔ âmu: vydatna, dobry rab! za toe, što ty ǔ malym byǔ verny, vaz′mì pad upravu dzesâc′ garadoǔ.</J> </i>


text:
<J>Прыйшоў другі і сказаў: гаспадару! міна твая прынесла пяць мінаў.</J> </p><i> <J>Pryjšoǔ drugì ì skazaǔ: gaspadaru! mìna tvaâ prynesla pâc′ mìnaǔ.</J> </i>


text:
<J>Сказаў і гэтаму: і ты будзь над пяцьцю гарадамі.</J> </p><i> <J>Skazaǔ ì gètamu: ì ty budz′ nad pâc′cû garadamì.</J> </i>


text:
<J>Прыйшоў трэйці і сказаў: гаспадару! вось твая міна, якую я захоўваў, загарнуўшы ў хустачку;</J> </p><i> <J>Pryjšoǔ trèjcì ì skazaǔ: gaspadaru! vos′ tvaâ mìna, âkuû â zahoǔvaǔ, zagarnuǔšy ǔ hustačku;</J> </i>


text:
<J>бо я баяўся цябе, таму што ты чалавек жорсткі: бярэш, чаго ня клаў, і жнеш, чаго ня сеяў.</J> </p><i> <J>bo â baâǔsâ câbe, tamu što ty čalavek žorstkì: bârèš, čago nâ klaǔ, ì žneš, čago nâ seâǔ.</J> </i>


text:
<J>Гаспадар сказаў яму: тваімі вуснамі судзіцьму цябе, ліхі раб! ты ведаў, што я чалавек жорсткі, бяру, чаго ня клаў, і жну, чаго ня сеяў;</J> </p><i> <J>Gaspadar skazaǔ âmu: tvaìmì vusnamì sudzìc′mu câbe, lìhì rab! ty vedaǔ, što â čalavek žorstkì, bâru, čago nâ klaǔ, ì žnu, čago nâ seâǔ;</J> </i>


text:
<J>чаму ж ты не аддаў срэбра майго ў абарот, каб я, прыйшоўшы, атрымаў яго з прыбыткам?</J> </p><i> <J>čamu ž ty ne addaǔ srèbra majgo ǔ abarot, kab â, pryjšoǔšy, atrymaǔ âgo z prybytkam?</J> </i>


text:
<J>І сказаў тым, што стаялі першыя: вазьмеце ў яго міну і дайце таму, які мае дзесяць мінаў.</J> </p><i> <J>Ì skazaǔ tym, što staâlì peršyâ: vaz′mece ǔ âgo mìnu ì dajce tamu, âkì mae dzesâc′ mìnaǔ.</J> </i>


text:
<J>І сказалі яму: гаспадару! у яго ёсьць дзесяць мінаў.</J> </p><i> <J>Ì skazalì âmu: gaspadaru! u âgo ës′c′ dzesâc′ mìnaǔ.</J> </i>


text:
<J>Кажу вам, што кожнаму, хто мае, дадзена будзе, а ў таго, хто ня мае, адымецца і тое, што мае;</J> </p><i> <J>Kažu vam, što kožnamu, hto mae, dadzena budze, a ǔ tago, hto nâ mae, adymecca ì toe, što mae;</J> </i>


text:
<J>а ворагаў маіх тых, якія не хацелі, каб я валадарыў над імі, прывядзеце сюды і набеце перада мною.</J> </p><i> <J>a voragaǔ maìh tyh, âkìâ ne hacelì, kab â valadaryǔ nad ìmì, pryvâdzece sûdy ì nabece perada mnoû.</J> </i>


text:
<pb/>Сказаўшы гэта, Ён пайшоў далей, уваходзячы ў Ерусалім. </p><i> Skazaǔšy gèta, Ën pajšoǔ dalej, uvahodzâčy ǔ Erusalìm. </i>


text:
І калі наблізіўся да Віфагіі і Віфаніі, да гары, называнай Аліўнай, паслаў двух вучняў Сваіх, </p><i> Ì kalì nablìzìǔsâ da Vìfagìì ì Vìfanìì, da gary, nazyvanaj Alìǔnaj, paslaǔ dvuh vučnâǔ Svaìh, </i>


text:
сказаўшы: <J>ідзеце ў селішча, што насупраць; увайшоўшы ў яго, знайдзеце маладога асла прывязанага, на якога ніхто зь людзей ніколі не садзіўся; адвязаўшы яго, прывядзеце;</J> </p><i> skazaǔšy: <J>ìdzece ǔ selìšča, što nasuprac′; uvajšoǔšy ǔ âgo, znajdzece maladoga asla pryvâzanaga, na âkoga nìhto z′ lûdzej nìkolì ne sadzìǔsâ; advâzaǔšy âgo, pryvâdzece;</J> </i>


text:
<J>і калі хто спытаецца ў вас: навошта адвязваеце?, скажэце яму так: ён патрэбен Госпаду.</J> </p><i> <J>ì kalì hto spytaecca ǔ vas: navošta advâzvaece?, skažèce âmu tak: ën patrèben Gospadu.</J> </i>


text:
Пасланыя пайшлі і знайшлі, як Ён сказаў ім. </p><i> Paslanyâ pajšlì ì znajšlì, âk Ën skazaǔ ìm. </i>


text:
<pb/>А калі яны адвязвалі маладога асла, гаспадары ягоныя сказалі ім: навошта адвязваеце асьляня? </p><i> A kalì âny advâzvalì maladoga asla, gaspadary âgonyâ skazalì ìm: navošta advâzvaece as′lânâ? </i>


text:
І прывялі яго да Ісуса: і накінуўшы вопратку сваю на асьляня, пасадзілі на яго Ісуса. </p><i> Ì pryvâlì âgo da Ìsusa: ì nakìnuǔšy vopratku svaû na as′lânâ, pasadzìlì na âgo Ìsusa. </i>


text:
І калі Ён ехаў, пасьцілалі вопратку сваю на дарозе. </p><i> Ì kalì Ën ehaǔ, pas′cìlalì vopratku svaû na daroze. </i>


text:
<pb/>А калі Ён наблізіўся да спуску з гары Аліўнай, усё мноства вучняў пачало ў радасьці шматгалоса славіць Бога за ўсе дзівосы, якія бачылі яны, </p><i> A kalì Ën nablìzìǔsâ da spusku z gary Alìǔnaj, usë mnostva vučnâǔ pačalo ǔ radas′cì šmatgalosa slavìc′ Boga za ǔse dzìvosy, âkìâ bačylì âny, </i>


text:
<t>кажучы: дабраславёны Цар, Які ідзе ў імя Гасподняе! Мір на нябёсах і слава ў вышынях!</t> </p><i> <t>kažučy: dabraslavëny Car, Âkì ìdze ǔ ìmâ Gaspodnâe! Mìr na nâbësah ì slava ǔ vyšynâh!</t> </i>


text:
<pb/>І некаторыя фарысэі з-паміж людзей сказалі Яму: Настаўнік! забарані вучням Тваім. </p><i> Ì nekatoryâ farysèì z-pamìž lûdzej skazalì Âmu: Nastaǔnìk! zabaranì vučnâm Tvaìm. </i>


text:
Але Ён сказаў ім у адказ: <J>кажу вам, што калі яны замоўкнуць, дык камяні загалосяць.</J> </p><i> Ale Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>kažu vam, što kalì âny zamoǔknuc′, dyk kamânì zagalosâc′.</J> </i>


text:
І калі наблізіўся да горада, дык, гледзячы на яго, заплакаў па ім </p><i> Ì kalì nablìzìǔsâ da gorada, dyk, gledzâčy na âgo, zaplakaǔ pa ìm </i>


text:
і сказаў: <J>о, калі б і ты хоць бы ў гэты твой дзень уведаў, што служыць міру твайму! але гэта схавана сёньня ад вачэй тваіх;</J> </p><i> ì skazaǔ: <J>o, kalì b ì ty hoc′ by ǔ gèty tvoj dzen′ uvedaǔ, što služyc′ mìru tvajmu! ale gèta shavana sën′nâ ad vačèj tvaìh;</J> </i>


text:
<J>бо прыйдуць на цябе дні, калі ворагі твае абложаць цябе акопамі, і акружаць цябе, і сьціснуць цябе адусюль,</J> </p><i> <J>bo pryjduc′ na câbe dnì, kalì voragì tvae abložac′ câbe akopamì, ì akružac′ câbe, ì s′cìsnuc′ câbe adusûl′,</J> </i>


text:
<J>і зруйнуюць цябе, і заб'юць дзяцей тваіх у табе, і не пакінуць у табе каменя на камені, за тое, што ты не даведаўся часу адведзінаў тваіх.</J> </p><i> <J>ì zrujnuûc′ câbe, ì zab'ûc′ dzâcej tvaìh u tabe, ì ne pakìnuc′ u tabe kamenâ na kamenì, za toe, što ty ne davedaǔsâ času advedzìnaǔ tvaìh.</J> </i>


text:
<pb/>І ўвайшоўшы ў храм, пачаў выганяць тых, што прадавалі ў ім, і тых, што куплялі, </p><i> Ì ǔvajšoǔšy ǔ hram, pačaǔ vyganâc′ tyh, što pradavalì ǔ ìm, ì tyh, što kuplâlì, </i>


text:
кажучы ім: <t><J>напісана: "дом Мой ёсьць дом малітвы: а вы зрабілі зь яго логва разбойнікаў".</J></t> </p><i> kažučy ìm: <t><J>napìsana: "dom Moj ës′c′ dom malìtvy: a vy zrabìlì z′ âgo logva razbojnìkaǔ".</J></t> </i>


text:
<pb/>І вучыў кожны дзень у храме. А першасьвятары і кніжнікі і старэйшыны народу намышлялі загубіць Яго, </p><i> Ì vučyǔ kožny dzen′ u hrame. A peršas′vâtary ì knìžnìkì ì starèjšyny narodu namyšlâlì zagubìc′ Âgo, </i>


text:
і не знаходзілі, што б зрабіць зь Ім, бо ўвесь народ неадступна слухаў Яго. </p><i> ì ne znahodzìlì, što b zrabìc′ z′ Ìm, bo ǔves′ narod neadstupna sluhaǔ Âgo. </i>


text:
<pb/>У адзін з тых дзён, калі Ён вучыў людзей у храме і зьвеставаў, падступіліся першасьвятары і кніжнікі з старэйшынамі </p><i> U adzìn z tyh dzën, kalì Ën vučyǔ lûdzej u hrame ì z′vestavaǔ, padstupìlìsâ peršas′vâtary ì knìžnìkì z starèjšynamì </i>


text:
і сказалі Яму: скажы нам, якою ўладаю Ты гэта робіш, альбо хто Табе даў уладу такую? </p><i> ì skazalì Âmu: skažy nam, âkoû ǔladaû Ty gèta robìš, al′bo hto Tabe daǔ uladu takuû? </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: <J>і Я ў вас пра адно папытаюся, і скажэце Мне:</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>ì Â ǔ vas pra adno papytaûsâ, ì skažèce Mne:</J> </i>


text:
<J>хрышчэньне Янава зь нябёсаў было, ці ад людзей?</J> </p><i> <J>hryščèn′ne Ânava z′ nâbësaǔ bylo, cì ad lûdzej?</J> </i>


text:
А яны, разважаючы паміж сабою, казалі: калі скажам: зь нябёсаў, дык скажа: "чаму ж вы не паверылі яму?", </p><i> A âny, razvažaûčy pamìž saboû, kazalì: kalì skažam: z′ nâbësaǔ, dyk skaža: "čamu ž vy ne paverylì âmu?", </i>


text:
а калі скажам: "ад людзей", дык увесь люд паб'е нас камянямі, бо ён упэўнены, што Ян ёсьць прарок. </p><i> a kalì skažam: "ad lûdzej", dyk uves′ lûd pab'e nas kamânâmì, bo ën upèǔneny, što Ân ës′c′ prarok. </i>


text:
Ісус сказаў ім: <J>і Я не скажу вам, якою ўладаю гэта раблю.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm: <J>ì Â ne skažu vam, âkoû ǔladaû gèta rablû.</J> </i>


text:
<pb/>І пачаў Ён гаварыць народу прытчу такую: <J>адзін чалавек насадзіў вінаграднік і аддаў яго вінаградарам, і адлучыўся на доўгі час;</J> </p><i> Ì pačaǔ Ën gavaryc′ narodu prytču takuû: <J>adzìn čalavek nasadzìǔ vìnagradnìk ì addaǔ âgo vìnagradaram, ì adlučyǔsâ na doǔgì čas;</J> </i>


text:
<J>і ў свой час паслаў да вінаградараў раба, каб яны далі яму пладоў зь вінаградніка; але вінаградары, прыбіўшы яго, адаслалі ні з чым.</J> </p><i> <J>ì ǔ svoj čas paslaǔ da vìnagradaraǔ raba, kab âny dalì âmu pladoǔ z′ vìnagradnìka; ale vìnagradary, prybìǔšy âgo, adaslalì nì z čym.</J> </i>


text:
<J>Яшчэ паслаў другога раба; але яны і гэтага, прыбіўшы і зганіўшы, адаслалі ні з чым.</J> </p><i> <J>Âščè paslaǔ drugoga raba; ale âny ì gètaga, prybìǔšy ì zganìǔšy, adaslalì nì z čym.</J> </i>


text:
<J>І яшчэ паслаў трэйцяга; але яны і таго, пакалечыўшы, выгналі.</J> </p><i> <J>Ì âščè paslaǔ trèjcâga; ale âny ì tago, pakalečyǔšy, vygnalì.</J> </i>


text:
<J>Тады сказаў гаспадар вінаградніка: што мне рабіць? пашлю сына майго любаснага; можа, убачыўшы яго, пасаромеюцца.</J> </p><i> <J>Tady skazaǔ gaspadar vìnagradnìka: što mne rabìc′? pašlû syna majgo lûbasnaga; moža, ubačyǔšy âgo, pasaromeûcca.</J> </i>


text:
<J>Але вінаградары, убачыўшы яго, разважалі паміж сабою, кажучы: гэта спадчыньнік; хадзем, заб'ём яго, і спадчына ягоная будзе наша.</J> </p><i> <J>Ale vìnagradary, ubačyǔšy âgo, razvažalì pamìž saboû, kažučy: gèta spadčyn′nìk; hadzem, zab'ëm âgo, ì spadčyna âgonaâ budze naša.</J> </i>


text:
<J>І, вывеўшы яго вонкі зь вінаградніка, забілі. Што ж зробіць зь імі гаспадар вінаградніка?</J> </p><i> <J>Ì, vyveǔšy âgo vonkì z′ vìnagradnìka, zabìlì. Što ž zrobìc′ z′ ìmì gaspadar vìnagradnìka?</J> </i>


text:
<J>Прыйдзе і загубіць вінаградараў тых і аддасьць вінаграднік іншым.</J> Тыя, што чулі гэта, сказалі: хай ня будзе! </p><i> <J>Pryjdze ì zagubìc′ vìnagradaraǔ tyh ì addas′c′ vìnagradnìk ìnšym.</J> Tyâ, što čulì gèta, skazalì: haj nâ budze! </i>


text:
Але Ён, зірнуўшы на іх, сказаў: <t><J>што азначае гэта, напісанае: "камень, які адкінулі будаўнікі, той самы зрабіўся каменем кутнім"?</J></t> </p><i> Ale Ën, zìrnuǔšy na ìh, skazaǔ: <t><J>što aznačae gèta, napìsanae: "kamen′, âkì adkìnulì budaǔnìkì, toj samy zrabìǔsâ kamenem kutnìm"?</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Кожны, хто ўпадзе на той камень, разаб'ецца; а на каго ён упадзе, таго раздушыць.</J> </p><i> <J>Kožny, hto ǔpadze na toj kamen′, razab'ecca; a na kago ën upadze, tago razdušyc′.</J> </i>


text:
І намышлялі тым часам першасьвятары і кніжнікі, каб накласьці на Яго рукі, але пабаяліся народу, бо зразумелі, што пра іх сказаў Ён гэтую прытчу. </p><i> Ì namyšlâlì tym časam peršas′vâtary ì knìžnìkì, kab naklas′cì na Âgo rukì, ale pabaâlìsâ narodu, bo zrazumelì, što pra ìh skazaǔ Ën gètuû prytču. </i>


text:
<pb/>І сочачы за Ім, падаслалі падступных людзей, якія прыкінуўшыся пабожнымі, падлавілі б Яго на якім-небудзь слове, каб перадаць Яго начальству і ўладзе правіцеля. </p><i> Ì sočačy za Ìm, padaslalì padstupnyh lûdzej, âkìâ prykìnuǔšysâ pabožnymì, padlavìlì b Âgo na âkìm-nebudz′ slove, kab peradac′ Âgo načal′stvu ì ǔladze pravìcelâ. </i>


text:
І яны спыталіся ў Яго: Настаўнік! мы ведаем, што Ты праўдзіва гаворыш і вучыш, і не зважаеш на аблічча, а праўдзіва шляху Божаму вучыш; </p><i> Ì âny spytalìsâ ǔ Âgo: Nastaǔnìk! my vedaem, što Ty praǔdzìva gavoryš ì vučyš, ì ne zvažaeš na ablìčča, a praǔdzìva šlâhu Božamu vučyš; </i>


text:
ці дазваляецца нам даваць падатак кесару, ці не? </p><i> cì dazvalâecca nam davac′ padatak kesaru, cì ne? </i>


text:
А Ён, разгадаўшы злахітрасьць іхную, сказаў ім: <J>што вы Мяне спакушаеце?</J> </p><i> A Ën, razgadaǔšy zlahìtras′c′ ìhnuû, skazaǔ ìm: <J>što vy Mâne spakušaece?</J> </i>


text:
<pb/><J>пакажэце Мне дынар: чыя на ім выява і надпіс?</J> Яны адказвалі: кесаравыя. </p><i> <J>pakažèce Mne dynar: čyâ na ìm vyâva ì nadpìs?</J> Âny adkazvalì: kesaravyâ. </i>


text:
Ён ім сказаў: <J>дык аддайце кесару кесаравае, а Божае Богу.</J> </p><i> Ën ìm skazaǔ: <J>dyk addajce kesaru kesaravae, a Božae Bogu.</J> </i>


text:
І не маглі падлавіць Яго ў слове перад людзьмі і, зьдзівіўшыся з адказу Ягонага, замоўклі. </p><i> Ì ne maglì padlavìc′ Âgo ǔ slove perad lûdz′mì ì, z′dzìvìǔšysâ z adkazu Âgonaga, zamoǔklì. </i>


text:
<pb/>Тады падыйшлі некаторыя з садукеяў, што адмаўляюць уваскрэсеньне, і спыталіся ў Яго: </p><i> Tady padyjšlì nekatoryâ z sadukeâǔ, što admaǔlâûc′ uvaskrèsen′ne, ì spytalìsâ ǔ Âgo: </i>


text:
Настаўнік! Майсей напісаў нам, што калі ў каго памрэ брат, які меў жонку, і памрэ бязьдетны, дык брат ягоны павінен узяць ягоную жонку і адрадзіць семя брату свайму. </p><i> Nastaǔnìk! Majsej napìsaǔ nam, što kalì ǔ kago pamrè brat, âkì meǔ žonku, ì pamrè bâz′detny, dyk brat âgony pavìnen uzâc′ âgonuû žonku ì adradzìc′ semâ bratu svajmu. </i>


text:
Было сем братоў: першы, узяўшы жонку, памёр бязьдзетны; </p><i> Bylo sem bratoǔ: peršy, uzâǔšy žonku, pamër bâz′dzetny; </i>


text:
узяў тую жонку другі, і той памёр бязьдетны; </p><i> uzâǔ tuû žonku drugì, ì toj pamër bâz′detny; </i>


text:
узяў яе трэйці, таксама і ўсе сямёра, і памерлі, не пакінуўшы дзяцей; </p><i> uzâǔ âe trèjcì, taksama ì ǔse sâmëra, ì pamerlì, ne pakìnuǔšy dzâcej; </i>


text:
<pb/>Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь іх яна будзе жонкаю? бо сямёра яе мелі за жонку. </p><i> Dyk vos′, va ǔvaskrèsen′nì, katoramu z′ ìh âna budze žonkaû? bo sâmëra âe melì za žonku. </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>дзеці веку гэтага жэняцца і выходзяць замуж;</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>dzecì veku gètaga žènâcca ì vyhodzâc′ zamuž;</J> </i>


text:
<J>а тыя, што спадобіліся дасягнуць таго веку і ўваскрэсеньня зь мёртвых, ні жэняцца, ні замуж ня выходзяць,</J> </p><i> <J>a tyâ, što spadobìlìsâ dasâgnuc′ tago veku ì ǔvaskrèsen′nâ z′ mërtvyh, nì žènâcca, nì zamuž nâ vyhodzâc′,</J> </i>


text:
<J>і памерці ўжо ня могуць, бо яны роўныя анёлам і ёсьць сыны Божыя, будучы сынамі ўваскрэсеньня;</J> </p><i> <J>ì pamercì ǔžo nâ moguc′, bo âny roǔnyâ anëlam ì ës′c′ syny Božyâ, budučy synamì ǔvaskrèsen′nâ;</J> </i>


text:
<J>а што мёртвыя ўваскрэснуць, і Майсей паказаў пры купіне, калі назваў Госпада Богам Абрагама і Богам Ісака і Богам Якава.</J> </p><i> <J>a što mërtvyâ ǔvaskrèsnuc′, ì Majsej pakazaǔ pry kupìne, kalì nazvaǔ Gospada Bogam Abragama ì Bogam Ìsaka ì Bogam Âkava.</J> </i>


text:
<J>Бог жа ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых, бо ў Яго ўсе жывыя.</J> </p><i> <J>Bog ža nâ ës′c′ Bog mërtvyh, a žyvyh, bo ǔ Âgo ǔse žyvyâ.</J> </i>


text:
На гэта некаторыя з кніжнікаў сказалі: Настаўнік! Ты добра сказаў. </p><i> Na gèta nekatoryâ z knìžnìkaǔ skazalì: Nastaǔnìk! Ty dobra skazaǔ. </i>


text:
І ўжо не адважваліся распытваць Яго ні пра што. А Ён сказаў ім: </p><i> Ì ǔžo ne advažvalìsâ raspytvac′ Âgo nì pra što. A Ën skazaǔ ìm: </i>


text:
<pb/><J>як кажуць, Хрыстос ёсьць сын Давідаў?</J> </p><i> <J>âk kažuc′, Hrystos ës′c′ syn Davìdaǔ?</J> </i>


text:
<J>А сам Давід кажа ў кнізе Псальмаў: <t>"сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне,</J></t> </p><i> <J>A sam Davìd kaža ǔ knìze Psal′maǔ: <t>"skazaǔ Gaspodz′ Gospadu majmu: sâdzì pravaruč ad Mâne,</J></t> </i>


text:
<t><J>пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх".</J></t> </p><i> <t><J>pakul′ pakladu voragaǔ Tvaìh u padnožža nog Tvaìh".</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, Давід Госпадам называе Яго: як жа Ён сын яму?</J> </p><i> <J>Dyk vos′, Davìd Gospadam nazyvae Âgo: âk ža Ën syn âmu?</J> </i>


text:
<pb/>І калі слухаў увесь народ, Ён сказаў вучням Сваім: </p><i> Ì kalì sluhaǔ uves′ narod, Ën skazaǔ vučnâm Svaìm: </i>


text:
<J>Асьцерагайцеся кніжнікаў, якія любяць хадзіць у доўгім адзеньні і любяць вітаньні на сходах народных, сядзець наперадзе ў сынагогах, і ўзьляжаць наперадзе на гасьцінах,</J> </p><i> <J>As′ceragajcesâ knìžnìkaǔ, âkìâ lûbâc′ hadzìc′ u doǔgìm adzen′nì ì lûbâc′ vìtan′nì na shodah narodnyh, sâdzec′ naperadze ǔ synagogah, ì ǔz′lâžac′ naperadze na gas′cìnah,</J> </i>


text:
<J>якія паядаюць дамы ўдоваў і крывадушна доўга моляцца; яны прымуць тым большую асуду.</J> </p><i> <J>âkìâ paâdaûc′ damy ǔdovaǔ ì kryvadušna doǔga molâcca; âny prymuc′ tym bol′šuû asudu.</J> </i>


text:
<pb/>І глянуўшы, Ён убачыў багатых, што клалі дары свае ў скарбонку; </p><i> Ì glânuǔšy, Ën ubačyǔ bagatyh, što klalì dary svae ǔ skarbonku; </i>


text:
убачыў таксама і бедную ўдаву, якая паклала туды дзьве лепты, </p><i> ubačyǔ taksama ì bednuû ǔdavu, âkaâ paklala tudy dz′ve lepty, </i>


text:
і сказаў: <J>праўду кажу вам, што гэтая бедная ўдава больш за ўсіх паклала;</J> </p><i> ì skazaǔ: <J>praǔdu kažu vam, što gètaâ bednaâ ǔdava bol′š za ǔsìh paklala;</J> </i>


text:
<J>бо ўсе тыя ад лішку свайго паклалі Богу, а яна ад нястачы сваёй паклала ўвесь пражытак свой, які мела.</J> </p><i> <J>bo ǔse tyâ ad lìšku svajgo paklalì Bogu, a âna ad nâstačy svaëj paklala ǔves′ pražytak svoj, âkì mela.</J> </i>


text:
<pb/>І калі некаторыя гаварылі пра храм, што ён упрыгожаны дарагімі камянямі і дарамі, Ён сказаў: </p><i> Ì kalì nekatoryâ gavarylì pra hram, što ën uprygožany daragìmì kamânâmì ì daramì, Ën skazaǔ: </i>


text:
<J>прыйдуць дні, у якія з таго, што вы тут бачыце, не застанецца каменя на камені; усё будзе разбурана.</J> </p><i> <J>pryjduc′ dnì, u âkìâ z tago, što vy tut bačyce, ne zastanecca kamenâ na kamenì; usë budze razburana.</J> </i>


text:
<pb/>І спыталіся ў Яго: Настаўнік! калі ж гэта будзе? і якая прыкмета, калі адбыцца павінна? </p><i> Ì spytalìsâ ǔ Âgo: Nastaǔnìk! kalì ž gèta budze? ì âkaâ prykmeta, kalì adbycca pavìnna? </i>


text:
Ён сказаў: <J>сьцеражэцеся, каб вас не ўвялі ў аблуду; бо многія прыйдуць пад імем Маім, кажучы, што гэта Я; і гэты час блізкі. Не хадзеце сьледам за імі.</J> </p><i> Ën skazaǔ: <J>s′ceražècesâ, kab vas ne ǔvâlì ǔ abludu; bo mnogìâ pryjduc′ pad ìmem Maìm, kažučy, što gèta Â; ì gèty čas blìzkì. Ne hadzece s′ledam za ìmì.</J> </i>


text:
<J>А як пачуеце пра войны і смуты, не жахайцеся: бо гэта павінна быць раней; але не адразу канец.</J> </p><i> <J>A âk pačuece pra vojny ì smuty, ne žahajcesâ: bo gèta pavìnna byc′ ranej; ale ne adrazu kanec.</J> </i>


text:
Тады сказаў ім: <J>паўстане народ на народ, і царства на царства;</J> </p><i> Tady skazaǔ ìm: <J>paǔstane narod na narod, ì carstva na carstva;</J> </i>


text:
<J>будуць вялікія землятрусы месцамі, і голад і пошасьці, і вусьцішныя зьявішчы і вялікія азанакі зь неба.</J> </p><i> <J>buduc′ vâlìkìâ zemlâtrusy mescamì, ì golad ì pošas′cì, ì vus′cìšnyâ z′âvìščy ì vâlìkìâ azanakì z′ neba.</J> </i>


text:
<J>Але раней за ўсё тое накладуць на вас рукі і будуць гнаць вас, выдаючы ў сынагогі і ў цямніцы, і паставяць перад царамі і правіцелямі за імя Маё,</J> </p><i> <J>Ale ranej za ǔsë toe nakladuc′ na vas rukì ì buduc′ gnac′ vas, vydaûčy ǔ synagogì ì ǔ câmnìcy, ì pastavâc′ perad caramì ì pravìcelâmì za ìmâ Maë,</J> </i>


text:
<J>Дык вось, пакладзеце сабе на сэрца не абдумваць наперад, што адказваць;</J> </p><i> <J>Dyk vos′, pakladzece sabe na sèrca ne abdumvac′ naperad, što adkazvac′;</J> </i>


text:
<J>бо Я дам вам вусны і мудрасьць, якой ня здолеюць супярэчыць, ні супрацьстаяць усе, хто супрацівіцца вам.</J> </p><i> <J>bo Â dam vam vusny ì mudras′c′, âkoj nâ zdoleûc′ supârèčyc′, nì suprac′staâc′ use, hto supracìvìcca vam.</J> </i>


text:
<J>Выдадзены таксама будзеце і бацькамі і братамі, і родзічамі і сябрамі, і некаторых з вас заб'юць;</J> </p><i> <J>Vydadzeny taksama budzece ì bac′kamì ì bratamì, ì rodzìčamì ì sâbramì, ì nekatoryh z vas zab'ûc′;</J> </i>


text:
<J>і будзеце зьненавіджаныя ўсімі за імя Маё;</J> </p><i> <J>ì budzece z′nenavìdžanyâ ǔsìmì za ìmâ Maë;</J> </i>


text:
<J>але і волас з галавы вашай не прападзе.</J> </p><i> <J>ale ì volas z galavy vašaj ne prapadze.</J> </i>


text:
<pb/><J>Цярпеньнем вашым ратуйце душы вашыя.</J> </p><i> <J>Cârpen′nem vašym ratujce dušy vašyâ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі ж убачыце Ерусалім, абложаны войскам, тады ведайце, што наблізіўся заняпад яго:</J> </p><i> <J>Kalì ž ubačyce Erusalìm, abložany vojskam, tady vedajce, što nablìzìǔsâ zanâpad âgo:</J> </i>


text:
<J>тады ўсе, хто ў Юдэі, хай уцякаюць у горы; і хто ў горадзе, выходзь зь яго; і хто ў навакольлі, не ўваходзь у яго,</J> </p><i> <J>tady ǔse, hto ǔ Ûdèì, haj ucâkaûc′ u gory; ì hto ǔ goradze, vyhodz′ z′ âgo; ì hto ǔ navakol′lì, ne ǔvahodz′ u âgo,</J> </i>


text:
<J>бо гэта дні помсты, хай збудзецца ўсё напісанае.</J> </p><i> <J>bo gèta dnì pomsty, haj zbudzecca ǔsë napìsanae.</J> </i>


text:
<J>Ды гора цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні; бо вялікая будзе нягода на зямлі і гнеў на народ гэты:</J> </p><i> <J>Dy gora câžarnym ì tym, što kormâc′ grudz′mì ǔ tyâ dnì; bo vâlìkaâ budze nâgoda na zâmlì ì gneǔ na narod gèty:</J> </i>


text:
<J>і палягуць ад вострага меча, і павядуцца ў палон ва ўсе народы; і Ерусалім будзе таптаны язычнікамі, дакуль ня скончацца часы язычнікаў.</J> </p><i> <J>ì palâguc′ ad vostraga meča, ì pavâducca ǔ palon va ǔse narody; ì Erusalìm budze taptany âzyčnìkamì, dakul′ nâ skončacca časy âzyčnìkaǔ.</J> </i>


text:
<pb/><J>І будуць азнакі ў сонцы і ў месяцы і ў зорках, а на зямлі заняпад духу народаў і недаўмёнасьць; і мора зашуміць і забушуе;</J> </p><i> <J>Ì buduc′ aznakì ǔ soncy ì ǔ mesâcy ì ǔ zorkah, a na zâmlì zanâpad duhu narodaǔ ì nedaǔmënas′c′; ì mora zašumìc′ ì zabušue;</J> </i>


text:
<J>людзі будуць здыхаць ад страху і чаканьня нягодаў, што пойдуць на сьвет, бо сілы нябесныя пахіснуцца.</J> </p><i> <J>lûdzì buduc′ zdyhac′ ad strahu ì čakan′nâ nâgodaǔ, što pojduc′ na s′vet, bo sìly nâbesnyâ pahìsnucca.</J> </i>


text:
<J>І тады ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісьці на аблоках у сіле і славе вялікай.</J> </p><i> <J>Ì tady ǔbačac′ Syna Čalavečaga, Âkì budze ìs′cì na ablokah u sìle ì slave vâlìkaj.</J> </i>


text:
<J>А калі пачне гэта збывацца, тады схілцеся і падымеце галовы вашыя, бо набліжацьмецца збавеньне вашае.</J> </p><i> <J>A kalì pačne gèta zbyvacca, tady shìlcesâ ì padymece galovy vašyâ, bo nablìžac′mecca zbaven′ne vašae.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў ім прытчу: <J>паглядзеце на смакоўніцу і на ўсе дрэвы:</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm prytču: <J>paglâdzece na smakoǔnìcu ì na ǔse drèvy:</J> </i>


text:
<J>калі яны ўжо распускаюцца, дык, бачачы гэта, ведаеце самі, што ўжо блізка лета.</J> </p><i> <J>kalì âny ǔžo raspuskaûcca, dyk, bačačy gèta, vedaece samì, što ǔžo blìzka leta.</J> </i>


text:
<J>Так, і калі вы ўбачыце, што тое збываецца, ведайце, што блізка Царства Божае.</J> </p><i> <J>Tak, ì kalì vy ǔbačyce, što toe zbyvaecca, vedajce, što blìzka Carstva Božae.</J> </i>


text:
<J>Праўду кажу вам: ня міне род гэты, як ўсё тое будзе:</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: nâ mìne rod gèty, âk ǔsë toe budze:</J> </i>


text:
<pb/><J>неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць.</J> </p><i> <J>neba ì zâmlâ mìnucca, a slovy Mae nâ mìnuc′.</J> </i>


text:
<pb/><J>Глядзеце ж за сабою, каб сэрцы вашыя не абцяжарваліся абжорствам і п'янствам і клопатам будным, і каб дзень той не застаў вас зьнянацку:</J> </p><i> <J>Glâdzece ž za saboû, kab sèrcy vašyâ ne abcâžarvalìsâ abžorstvam ì p'ânstvam ì klopatam budnym, ì kab dzen′ toj ne zastaǔ vas z′nânacku:</J> </i>


text:
<J>бо ён, як сетка, накрые ўсіх, хто жыве па ўсім улоньні зямным;</J> </p><i> <J>bo ën, âk setka, nakrye ǔsìh, hto žyve pa ǔsìm ulon′nì zâmnym;</J> </i>


text:
<J>дык вось, чувайце ва ўсякі час і малецеся, і хай спадобіцеся ўнікнуць усіх гэтых будучых нягодаў і паўстаць перад Сынам Чалавечым.</J> </p><i> <J>dyk vos′, čuvajce va ǔsâkì čas ì malecesâ, ì haj spadobìcesâ ǔnìknuc′ usìh gètyh budučyh nâgodaǔ ì paǔstac′ perad Synam Čalavečym.</J> </i>


text:
<pb/>Удзень Ён вучыў у храме; а ночы, выходзячы, праводзіў на гары, называнай Аліўнай. </p><i> Udzen′ Ën vučyǔ u hrame; a nočy, vyhodzâčy, pravodzìǔ na gary, nazyvanaj Alìǔnaj. </i>


text:
І ўвесь люд з раніцы прыходзіў да Яго ў храм слухаць Яго. </p><i> Ì ǔves′ lûd z ranìcy pryhodzìǔ da Âgo ǔ hram sluhac′ Âgo. </i>


text:
<pb/>Набліжалася сьвята праснакоў, якое называлася Пасхаю; </p><i> Nablìžalasâ s′vâta prasnakoǔ, âkoe nazyvalasâ Pashaû; </i>


text:
і намышлялі першасьвятары і кніжнікі, як бы загубіць Яго, бо баяліся народу. </p><i> ì namyšlâlì peršas′vâtary ì knìžnìkì, âk by zagubìc′ Âgo, bo baâlìsâ narodu. </i>


text:
І ўвайшоў сатана ў Юду, празванага Іскарыётам, аднаго зь ліку дванаццацёх, </p><i> Ì ǔvajšoǔ satana ǔ Ûdu, prazvanaga Ìskaryëtam, adnago z′ lìku dvanaccacëh, </i>


text:
і ён пайшоў і гутарыў зь першасьятарамі і начальнікамі, як Яго выдаць ім. </p><i> ì ën pajšoǔ ì gutaryǔ z′ peršas′âtaramì ì načal′nìkamì, âk Âgo vydac′ ìm. </i>


text:
Яны ўзрадаваліся і згадзіліся даць яму грошай; </p><i> Âny ǔzradavalìsâ ì zgadzìlìsâ dac′ âmu grošaj; </i>


text:
і ён абяцаўся, і шукаў зручнага часу, каб выдаць Яго ім ня прылюдна. </p><i> ì ën abâcaǔsâ, ì šukaǔ zručnaga času, kab vydac′ Âgo ìm nâ prylûdna. </i>


text:
<pb/>І настаў дзень праснакоў, у які трэба было закалоць пасхальнае ягня; </p><i> Ì nastaǔ dzen′ prasnakoǔ, u âkì trèba bylo zakaloc′ pashal′nae âgnâ; </i>


text:
і паслаў Ісус Пятра і Яна, сказаўшы: <J>ідзеце, прыгатуйце нам есьці пасху.</J> </p><i> ì paslaǔ Ìsus Pâtra ì Âna, skazaǔšy: <J>ìdzece, prygatujce nam es′cì pashu.</J> </i>


text:
А яны сказалі Яму: дзе скажаш нам прыгатаваць? </p><i> A âny skazalì Âmu: dze skažaš nam prygatavac′? </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>вось, пры ўваходзе вашым у горад сустрэнецца з вамі чалавек, які нясьціме збанок вады; ідзеце сьледам за ім у дом, у які ўвойдзе ён.</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>vos′, pry ǔvahodze vašym u gorad sustrènecca z vamì čalavek, âkì nâs′cìme zbanok vady; ìdzece s′ledam za ìm u dom, u âkì ǔvojdze ën.</J> </i>


text:
<J>і скажэце гаспадару дома: Настаўнік кажа табе: дзе пакой, у якім бы Мне есьці пасху з вучнямі Маімі?</J> </p><i> <J>ì skažèce gaspadaru doma: Nastaǔnìk kaža tabe: dze pakoj, u âkìm by Mne es′cì pashu z vučnâmì Maìmì?</J> </i>


text:
<pb/><J>І ён пакажа вам сьвятліцу вялікую засланую; там прыгатуйце.</J> </p><i> <J>Ì ën pakaža vam s′vâtlìcu vâlìkuû zaslanuû; tam prygatujce.</J> </i>


text:
Яны пайшлі і знайшлі, як сказаў ім, і прыгатавалі пасху. </p><i> Âny pajšlì ì znajšlì, âk skazaǔ ìm, ì prygatavalì pashu. </i>


text:
<pb/>І калі настала гадзіна, Ён узьлёг, і дванаццаць апосталаў зь Ім, </p><i> Ì kalì nastala gadzìna, Ën uz′lëg, ì dvanaccac′ apostalaǔ z′ Ìm, </i>


text:
<pb/>і сказаў ім: <J>вельмі хацеў Я есьці з вамі гэтую пасху раней Маіх пакутаў,</J> </p><i> ì skazaǔ ìm: <J>vel′mì haceǔ Â es′cì z vamì gètuû pashu ranej Maìh pakutaǔ,</J> </i>


text:
<J>бо кажу вам, што ўжо ня буду есьці яе, пакуль яна ня ўчыніцца ў Царстве Божым.</J> </p><i> <J>bo kažu vam, što ǔžo nâ budu es′cì âe, pakul′ âna nâ ǔčynìcca ǔ Carstve Božym.</J> </i>


text:
І ўзяўшы чару і падзякаваўшы, сказаў: <J>прымеце яе і падзялеце паміж сабою;</J> </p><i> Ì ǔzâǔšy čaru ì padzâkavaǔšy, skazaǔ: <J>prymece âe ì padzâlece pamìž saboû;</J> </i>


text:
<J>бо кажу вам, што ня буду піць ад плоду вінаграднага, пакуль ня прыйдзе Царства Божае.</J> </p><i> <J>bo kažu vam, što nâ budu pìc′ ad plodu vìnagradnaga, pakul′ nâ pryjdze Carstva Božae.</J> </i>


text:
І ўзяўшы хлеб і падзякаваўшы, пераламаў і падаў ім, кажучы: <J>гэта ёсьць Цела Маё, якое за вас аддаецца; гэта выконвайце на ўспамін пра Мяне.</J> </p><i> Ì ǔzâǔšy hleb ì padzâkavaǔšy, peralamaǔ ì padaǔ ìm, kažučy: <J>gèta ës′c′ Cela Maë, âkoe za vas addaecca; gèta vykonvajce na ǔspamìn pra Mâne.</J> </i>


text:
Таксама і чару пасьля вячэры, кажучы: <J>гэтая чара ёсьць новы запавет у Маёй Крыві, якая за вас праліваецца;</J> </p><i> Taksama ì čaru pas′lâ vâčèry, kažučy: <J>gètaâ čara ës′c′ novy zapavet u Maëj Kryvì, âkaâ za vas pralìvaecca;</J> </i>


text:
<pb/><J>і вось, рука прадажніка Майго са Мною за сталом;</J> </p><i> <J>ì vos′, ruka pradažnìka Majgo sa Mnoû za stalom;</J> </i>


text:
<J>у астатнім, Сын Чалавечы ідзе, як прадвызначана; але гора таму чалавеку, якім Ён выдаецца.</J> </p><i> <J>u astatnìm, Syn Čalavečy ìdze, âk pradvyznačana; ale gora tamu čalaveku, âkìm Ën vydaecca.</J> </i>


text:
І яны пачалі пытацца адзін у аднаго, хто б зь іх быў той, які гэта зробіць. </p><i> Ì âny pačalì pytacca adzìn u adnago, hto b z′ ìh byǔ toj, âkì gèta zrobìc′. </i>


text:
<pb/>А была і спрэчка паміж імі, хто зь іх павінен уважацца за большага. </p><i> A byla ì sprèčka pamìž ìmì, hto z′ ìh pavìnen uvažacca za bol′šaga. </i>


text:
Ён жа сказаў ім: <J>цары валадараць над народамі і ўлады іхнія дабрадзеямі называюцца;</J> </p><i> Ën ža skazaǔ ìm: <J>cary valadarac′ nad narodamì ì ǔlady ìhnìâ dabradzeâmì nazyvaûcca;</J> </i>


text:
<J>а вы ня так: але хто з вас большы, будзь як меншы, і начальнік будзь, як слуга.</J> </p><i> <J>a vy nâ tak: ale hto z vas bol′šy, budz′ âk menšy, ì načal′nìk budz′, âk sluga.</J> </i>


text:
<J>Бо хто большы: той, хто ўзьлягае, ці хто слуга? Ці ня той, хто ўзьлягае? А Я сярод вас, як слуга.</J> </p><i> <J>Bo hto bol′šy: toj, hto ǔz′lâgae, cì hto sluga? Cì nâ toj, hto ǔz′lâgae? A Â sârod vas, âk sluga.</J> </i>


text:
<J>Але вы трывалі са Мною ў гаротах Маіх,</J> </p><i> <J>Ale vy tryvalì sa Mnoû ǔ garotah Maìh,</J> </i>


text:
<J>і Я запавядаю вам, як запавядаў Мне Айцец Мой, Царства,</J> </p><i> <J>ì Â zapavâdaû vam, âk zapavâdaǔ Mne Ajcec Moj, Carstva,</J> </i>


text:
<J>каб елі і пілі на бяседзе Маёй у Царстве Маім, і каб селі на пасадах судзіць дванаццаць каленаў Ізраілевых.</J> </p><i> <J>kab elì ì pìlì na bâsedze Maëj u Carstve Maìm, ì kab selì na pasadah sudzìc′ dvanaccac′ kalenaǔ Ìzraìlevyh.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў Гасподзь: <J>Сымоне! Сымоне! вось, сатана прасіў, каб сеяць вас як пшаніцу;</J> </p><i> Ì skazaǔ Gaspodz′: <J>Symone! Symone! vos′, satana prasìǔ, kab seâc′ vas âk pšanìcu;</J> </i>


text:
<J>але Я маліўся за цябе, каб не зьмізарнела вера твая; і ты некалісь, навярнуўшыся, умацуй братоў тваіх.</J> </p><i> <J>ale Â malìǔsâ za câbe, kab ne z′mìzarnela vera tvaâ; ì ty nekalìs′, navârnuǔšysâ, umacuj bratoǔ tvaìh.</J> </i>


text:
Ён адказваў: Госпадзе! з Табою я гатовы і ў цямніцу і на сьмерць ісьці. </p><i> Ën adkazvaǔ: Gospadze! z Taboû â gatovy ì ǔ câmnìcu ì na s′merc′ ìs′cì. </i>


text:
Але Ён сказаў: <J>кажу табе, Пётр, не засьпявае певень сёньня, як ты тройчы зрачэшся, што ня ведаеш Мяне.</J> </p><i> Ale Ën skazaǔ: <J>kažu tabe, Pëtr, ne zas′pâvae peven′ sën′nâ, âk ty trojčy zračèšsâ, što nâ vedaeš Mâne.</J> </i>


text:
<pb/>І сказаў ім: <J>калі я пасылаў вас безь мяшка і бяз торбы і без абутку, ці мелі вы ў чым нястачу?</J> Яны адказвалі: ні ў чым. </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>kalì â pasylaǔ vas bez′ mâška ì bâz torby ì bez abutku, cì melì vy ǔ čym nâstaču?</J> Âny adkazvalì: nì ǔ čym. </i>


text:
<pb/>Тады Ён сказаў ім: <J>але цяпер, хто мае мяшок, той вазьмі яго, таксама і торбу; а ў каго няма, прадай вопратку сваю і купі меч;</J> </p><i> Tady Ën skazaǔ ìm: <J>ale câper, hto mae mâšok, toj vaz′mì âgo, taksama ì torbu; a ǔ kago nâma, pradaj vopratku svaû ì kupì meč;</J> </i>


text:
<J>бо маўляю вам, што мусіць збыцца на Мне і гэтае напісанае: "і да зладзеяў залічаны". Бо тое, што пра Мяне, канчаецца.</J> </p><i> <J>bo maǔlâû vam, što musìc′ zbycca na Mne ì gètae napìsanae: "ì da zladzeâǔ zalìčany". Bo toe, što pra Mâne, kančaecca.</J> </i>


text:
Яны сказалі: Госпадзе! вось, тут два мечы. Ён сказаў ім: <J>досыць.</J> </p><i> Âny skazalì: Gospadze! vos′, tut dva mečy. Ën skazaǔ ìm: <J>dosyc′.</J> </i>


text:
<pb/>І выйшаўшы пайшоў як звычайна на гару Аліўную; за Ім сьледам пайшлі і вучні Ягоныя. </p><i> Ì vyjšaǔšy pajšoǔ âk zvyčajna na garu Alìǔnuû; za Ìm s′ledam pajšlì ì vučnì Âgonyâ. </i>


text:
А прыйшоўшы на месца, сказаў ім: <J>малецеся, каб ня ўпасьці ў спакусу.</J> </p><i> A pryjšoǔšy na mesca, skazaǔ ìm: <J>malecesâ, kab nâ ǔpas′cì ǔ spakusu.</J> </i>


text:
І Сам адышоў ад іх - як кінуць каменем, і, схіліўшы калені, маліўся, </p><i> Ì Sam adyšoǔ ad ìh - âk kìnuc′ kamenem, ì, shìlìǔšy kalenì, malìǔsâ, </i>


text:
кажучы: <J>Войча! о, калі б Ты дабраволіў пранесьці чару гэтую міма Мяне! зрэшты, не Мая воля, а Твая хай будзе.</J> </p><i> kažučy: <J>Vojča! o, kalì b Ty dabravolìǔ pranes′cì čaru gètuû mìma Mâne! zrèšty, ne Maâ volâ, a Tvaâ haj budze.</J> </i>


text:
І зьявіўся Яму анёл зь нябёсаў і мацаваў Яго. </p><i> Ì z′âvìǔsâ Âmu anël z′ nâbësaǔ ì macavaǔ Âgo. </i>


text:
І ў змаганьні ўнутраным руплівей маліўся; і быў пот Ягоны, як кроплі крыві, што падалі на зямлю. </p><i> Ì ǔ zmagan′nì ǔnutranym ruplìvej malìǔsâ; ì byǔ pot Âgony, âk kroplì kryvì, što padalì na zâmlû. </i>


text:
<pb/>Устаўшы з малітвы, Ён прыйшоў да вучняў, і застаў іх у сьне ад смутку, </p><i> Ustaǔšy z malìtvy, Ën pryjšoǔ da vučnâǔ, ì zastaǔ ìh u s′ne ad smutku, </i>


text:
і сказаў ім: <J>што вы сьпіце? устаньце і малецеся, каб ня ўпасьці ў спакусу.</J> </p><i> ì skazaǔ ìm: <J>što vy s′pìce? ustan′ce ì malecesâ, kab nâ ǔpas′cì ǔ spakusu.</J> </i>


text:
<pb/>Калі Ён яшчэ казаў гэта, паявіліся людзі, а наперадзе іх ішоў адзін з дванаццацёх, называны Юда, і ён падышоў да Ісуса, каб пацалаваць Яго. Бо ён такі даў ім знак: каго я пацалую, Той і ёсьць. </p><i> Kalì Ën âščè kazaǔ gèta, paâvìlìsâ lûdzì, a naperadze ìh ìšoǔ adzìn z dvanaccacëh, nazyvany Ûda, ì ën padyšoǔ da Ìsusa, kab pacalavac′ Âgo. Bo ën takì daǔ ìm znak: kago â pacaluû, Toj ì ës′c′. </i>


text:
<pb/>А Ісус сказаў яму: <J>Юда ці цалаваньнем выдаеш Сына Чалавечага?</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ âmu: <J>Ûda cì calavan′nem vydaeš Syna Čalavečaga?</J> </i>


text:
Тыя, што былі зь Ім, бачачы, да чаго ўсё ідзе, сказалі Яму: Госпадзе! ці ня ўдарыць нам мечам? </p><i> Tyâ, što bylì z′ Ìm, bačačy, da čago ǔsë ìdze, skazalì Âmu: Gospadze! cì nâ ǔdaryc′ nam mečam? </i>


text:
І адзін зь іх ударыў раба першасьвятаровага і адсек яму правае вуха. </p><i> Ì adzìn z′ ìh udaryǔ raba peršas′vâtarovaga ì adsek âmu pravae vuha. </i>


text:
Тады Ісус сказаў: <J>пакіньце, даволі.</J> І дакрануўшыся да вуха ягонага, загоіў яго. </p><i> Tady Ìsus skazaǔ: <J>pakìn′ce, davolì.</J> Ì dakranuǔšysâ da vuha âgonaga, zagoìǔ âgo. </i>


text:
А першасьвятарам і начальнікам храма і старэйшынам, якія сабраліся супроць Яго, сказаў Ісус: <J>быццам на разбойніка выйшлі вы зь мечамі і каламі, каб узяць Мяне!</J> </p><i> A peršas′vâtaram ì načal′nìkam hrama ì starèjšynam, âkìâ sabralìsâ suproc′ Âgo, skazaǔ Ìsus: <J>byccam na razbojnìka vyjšlì vy z′ mečamì ì kalamì, kab uzâc′ Mâne!</J> </i>


text:
<J>Кожны дзень бываў Я з вамі ў храме, і вы не падымалі на Мяне рук, а цяпер - ваш час і ўлада цемры.</J> </p><i> <J>Kožny dzen′ byvaǔ Â z vamì ǔ hrame, ì vy ne padymalì na Mâne ruk, a câper - vaš čas ì ǔlada cemry.</J> </i>


text:
<pb/>Узяўшы Яго, павялі і прывялі ў дом першасьвятара. А Пётр ішоў сьледам зводдаль. </p><i> Uzâǔšy Âgo, pavâlì ì pryvâlì ǔ dom peršas′vâtara. A Pëtr ìšoǔ s′ledam zvoddal′. </i>


text:
Калі яны расклалі агонь сярод двара і селі разам, сеў і Пётр паміж імі. </p><i> Kalì âny rasklalì agon′ sârod dvara ì selì razam, seǔ ì Pëtr pamìž ìmì. </i>


text:
Адна служанка, убачыўшы яго каля агню і ўгледзеўшыся ў яго, сказала: гэты быў зь Ім. </p><i> Adna služanka, ubačyǔšy âgo kalâ agnû ì ǔgledzeǔšysâ ǔ âgo, skazala: gèty byǔ z′ Ìm. </i>


text:
Але ён адрокся ад Яго, сказаўшы жанчыне: я ня ведаю Яго. </p><i> Ale ën adroksâ ad Âgo, skazaǔšy žančyne: â nâ vedaû Âgo. </i>


text:
Неўзабаве потым другі, убачыўшы яго, сказаў: і ты зь іх. Але Пётр сказаў гэтаму чалавеку: не. </p><i> Neǔzabave potym drugì, ubačyǔšy âgo, skazaǔ: ì ty z′ ìh. Ale Pëtr skazaǔ gètamu čalaveku: ne. </i>


text:
Прайшло з гадзіну часу, яшчэ нехта настойліва казаў: сапраўды, і гэты быў зь Ім, бо ён Галілеянін. </p><i> Prajšlo z gadzìnu času, âščè nehta nastojlìva kazaǔ: sapraǔdy, ì gèty byǔ z′ Ìm, bo ën Galìleânìn. </i>


text:
Але Пётр сказаў таму чалавеку: ня ведаю, што ты кажаш. І адразу, калі яшчэ гаварыў ён, засьпяваў певень. </p><i> Ale Pëtr skazaǔ tamu čalaveku: nâ vedaû, što ty kažaš. Ì adrazu, kalì âščè gavaryǔ ën, zas′pâvaǔ peven′. </i>


text:
Тады Гасподзь, абярнуўшыся, паглядзеў на Пятра; і Пётр згадаў слова Госпада, як Ён сказаў яму: <J>перш чым засьпявае певень, адрачэшся ад Мяне тройчы.</J> </p><i> Tady Gaspodz′, abârnuǔšysâ, paglâdzeǔ na Pâtra; ì Pëtr zgadaǔ slova Gospada, âk Ën skazaǔ âmu: <J>perš čym zas′pâvae peven′, adračèšsâ ad Mâne trojčy.</J> </i>


text:
<pb/>Людзі, якія трымалі Ісуса, зьдзекі чынілі зь Яго і білі Яго; </p><i> Lûdzì, âkìâ trymalì Ìsusa, z′dzekì čynìlì z′ Âgo ì bìlì Âgo; </i>


text:
і накрыўшы Яго, білі Яго па твары і пыталіся ў Яго: скажы, хто выцяў Цябе? </p><i> ì nakryǔšy Âgo, bìlì Âgo pa tvary ì pytalìsâ ǔ Âgo: skažy, hto vycâǔ Câbe? </i>


text:
І шмат іншай кляцьбы вымаўлялі супраць Яго. </p><i> Ì šmat ìnšaj klâc′by vymaǔlâlì suprac′ Âgo. </i>


text:
<pb/>І як настаў дзень, сабраліся старэйшыны народу, першасьвятары і кніжнікі, і ўвялі Яго ў свой сынедрыён, </p><i> Ì âk nastaǔ dzen′, sabralìsâ starèjšyny narodu, peršas′vâtary ì knìžnìkì, ì ǔvâlì Âgo ǔ svoj synedryën, </i>


text:
і сказалі: ці Ты Хрыстос? скажы нам. Ён сказаў ім: <J>калі скажу вам, вы не паверыце;</J> </p><i> ì skazalì: cì Ty Hrystos? skažy nam. Ën skazaǔ ìm: <J>kalì skažu vam, vy ne paveryce;</J> </i>


text:
<J>калі ж і спытаюся ў вас, ня будзеце адказваць Мне і не адпусьціце Мяне;</J> </p><i> <J>kalì ž ì spytaûsâ ǔ vas, nâ budzece adkazvac′ Mne ì ne adpus′cìce Mâne;</J> </i>


text:
<J>ад сёньня Сын Чалавечы сядзе праваруч сілы Божай.</J> </p><i> <J>ad sën′nâ Syn Čalavečy sâdze pravaruč sìly Božaj.</J> </i>


text:
І сказалі ўсе: дык Ты Сын Божы? Ён адказваў ім: <J>вы кажаце, што Я.</J> </p><i> Ì skazalì ǔse: dyk Ty Syn Božy? Ën adkazvaǔ ìm: <J>vy kažace, što Â.</J> </i>


text:
А яны сказалі: якое яшчэ трэба нам сьведчаньне? бо мы самі чулі з вуснаў Ягоных! </p><i> A âny skazalì: âkoe âščè trèba nam s′vedčan′ne? bo my samì čulì z vusnaǔ Âgonyh! </i>


text:
<pb/>І паднялося ўсё мноства іх, і павялі Яго да Пілата, </p><i> Ì padnâlosâ ǔsë mnostva ìh, ì pavâlì Âgo da Pìlata, </i>


text:
І пачалі вінаваціць Яго, кажучы: мы знайшлі, што Ён разбэшчвае народ наш і забараняе даваць падатак кесару, называючы Сябе Хрыстом Царом. </p><i> Ì pačalì vìnavacìc′ Âgo, kažučy: my znajšlì, što Ën razbèščvae narod naš ì zabaranâe davac′ padatak kesaru, nazyvaûčy Sâbe Hrystom Carom. </i>


text:
Пілат спытаўся ў Яго: Ты Цар Юдэйскі? Ён сказаў яму ў адказ: <J>ты кажаш.</J> </p><i> Pìlat spytaǔsâ ǔ Âgo: Ty Car Ûdèjskì? Ën skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>ty kažaš.</J> </i>


text:
Пілат сказаў першасьвятарам і народу: я не знаходжу ніякай віны ў Гэтым Чалавеку. </p><i> Pìlat skazaǔ peršas′vâtaram ì narodu: â ne znahodžu nìâkaj vìny ǔ Gètym Čalaveku. </i>


text:
Але яны настойвалі, кажучы, што Ён бунтуе народ, вучачы па ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі да гэтай мясьціны. </p><i> Ale âny nastojvalì, kažučy, što Ën buntue narod, vučačy pa ǔsëj Ûdèì, pačynaûčy ad Galìleì da gètaj mâs′cìny. </i>


text:
<pb/>Пілат, пачуўшы пра Галілею, спытаўся: хіба Ён Галілеянін? </p><i> Pìlat, pačuǔšy pra Galìleû, spytaǔsâ: hìba Ën Galìleânìn? </i>


text:
<pb/>І даведаўшыся, што Ён з вобласьці Ірадавай, паслаў Яго да Ірада, які ў гэтыя дні быў таксама ў Ерусаліме. </p><i> Ì davedaǔšysâ, što Ën z voblas′cì Ìradavaj, paslaǔ Âgo da Ìrada, âkì ǔ gètyâ dnì byǔ taksama ǔ Erusalìme. </i>


text:
Ірад, убачыўшы Ісуса, вельмі ўзрадаваўся, бо даўно жадаў бачыць Яго, таму што шмат чуў пра Яго і спадзяваўся ўбачыць ад Яго які-небудзь цуд, </p><i> Ìrad, ubačyǔšy Ìsusa, vel′mì ǔzradavaǔsâ, bo daǔno žadaǔ bačyc′ Âgo, tamu što šmat čuǔ pra Âgo ì spadzâvaǔsâ ǔbačyc′ ad Âgo âkì-nebudz′ cud, </i>


text:
і задаваў Яму многія пытаньні: але Ён нічога не адказваў яму. </p><i> ì zadavaǔ Âmu mnogìâ pytan′nì: ale Ën nìčoga ne adkazvaǔ âmu. </i>


text:
А першасьвятары і кніжнікі стаялі і зацята вінавацілі Яго. </p><i> A peršas′vâtary ì knìžnìkì staâlì ì zacâta vìnavacìlì Âgo. </i>


text:
<pb/>Але Ірад са сваімі воямі, прынізіўшы яго і паглуміўшыся зь Яго, апрануў яго ў сьветлую вопратку і паслаў назад да Пілата. </p><i> Ale Ìrad sa svaìmì voâmì, prynìzìǔšy âgo ì paglumìǔšysâ z′ Âgo, apranuǔ âgo ǔ s′vetluû vopratku ì paslaǔ nazad da Pìlata. </i>


text:
І спрыяціліся ў той дзень Пілат зь Ірадам паміж сабою, бо раней былі ў варожасьці адзін з адным. </p><i> Ì spryâcìlìsâ ǔ toj dzen′ Pìlat z′ Ìradam pamìž saboû, bo ranej bylì ǔ varožas′cì adzìn z adnym. </i>


text:
<pb/>А Пілат, склікаўшы першасьвятароў і начальнікаў і людзей, </p><i> A Pìlat, sklìkaǔšy peršas′vâtaroǔ ì načal′nìkaǔ ì lûdzej, </i>


text:
сказаў ім: вы прывялі да мяне Чалавека Гэтага, што нібыта разбэшчвае люд; і вось, я пры вас расьсьледаваў і не знайшоў Чалавека Гэтага вінаватым ні ў чым тым, у чым вы Яго вінаваціце; </p><i> skazaǔ ìm: vy pryvâlì da mâne Čalaveka Gètaga, što nìbyta razbèščvae lûd; ì vos′, â pry vas ras′s′ledavaǔ ì ne znajšoǔ Čalaveka Gètaga vìnavatym nì ǔ čym tym, u čym vy Âgo vìnavacìce; </i>


text:
і Ірад таксама: бо я пасылаў Яго да яго; і нічога ня знойдзена ў Ім вартага сьмерці; </p><i> ì Ìrad taksama: bo â pasylaǔ Âgo da âgo; ì nìčoga nâ znojdzena ǔ Ìm vartaga s′mercì; </i>


text:
А яму і трэба было дзеля сьвята адпусьціць і аднаго вязьня. </p><i> A âmu ì trèba bylo dzelâ s′vâta adpus′cìc′ ì adnago vâz′nâ. </i>


text:
<pb/>Але ўвесь люд закрычаў: сьмерць Яму! а адпусьці нам Вараву. </p><i> Ale ǔves′ lûd zakryčaǔ: s′merc′ Âmu! a adpus′cì nam Varavu. </i>


text:
<pb/>Варава быў пасаджаны ў цямніцу за ўчыненую ў горадзе смуту і забойства. </p><i> Varava byǔ pasadžany ǔ câmnìcu za ǔčynenuû ǔ goradze smutu ì zabojstva. </i>


text:
Пілат зноў узвысіў голас, хочучы адпусьціць Ісуса. </p><i> Pìlat znoǔ uzvysìǔ golas, hočučy adpus′cìc′ Ìsusa. </i>


text:
Ён трэйці раз сказаў ім: якое ж ліха ўчыніў Ён? я нічога вартага сьмерці не знайшоў у Ім; дык вось, пакараўшы Яго, адпушчу. </p><i> Ën trèjcì raz skazaǔ ìm: âkoe ž lìha ǔčynìǔ Ën? â nìčoga vartaga s′mercì ne znajšoǔ u Ìm; dyk vos′, pakaraǔšy Âgo, adpušču. </i>


text:
Але яны і далей зь вялікім крыкам дамагаліся, каб Ён быў укрыжаваны; і перамог крык іхні і першасьвятароў. </p><i> Ale âny ì dalej z′ vâlìkìm krykam damagalìsâ, kab Ën byǔ ukryžavany; ì peramog kryk ìhnì ì peršas′vâtaroǔ. </i>


text:
І Пілат разважыў рабіць паводле іхняе просьбы, </p><i> Ì Pìlat razvažyǔ rabìc′ pavodle ìhnâe pros′by, </i>


text:
і адпусьціў ім пасаджанага за смуту і забойства ў цямніцу, якога яны прасілі; а Ісуса аддаў на іхную волю. </p><i> ì adpus′cìǔ ìm pasadžanaga za smutu ì zabojstva ǔ câmnìcu, âkoga âny prasìlì; a Ìsusa addaǔ na ìhnuû volû. </i>


text:
<pb/>І калі павялі Яго, дык, захапіўшы нейкага Сымона Кірынеяніна, які ішоў з поля, усклалі на яго крыж, каб нёс за Ісусам. </p><i> Ì kalì pavâlì Âgo, dyk, zahapìǔšy nejkaga Symona Kìryneânìna, âkì ìšoǔ z polâ, usklalì na âgo kryž, kab nës za Ìsusam. </i>


text:
І ішло за Ім вялікае мноства народу і жанчын, якія плакалі і галасілі па Ім. </p><i> Ì ìšlo za Ìm vâlìkae mnostva narodu ì žančyn, âkìâ plakalì ì galasìlì pa Ìm. </i>


text:
А Ісус, зьвярнуўшыся да іх, сказаў: <J>дочкі Ерусалімскія! ня плачце па Мне, а плачце па сабе і па дзецях вашых;</J> </p><i> A Ìsus, z′vârnuǔšysâ da ìh, skazaǔ: <J>dočkì Erusalìmskìâ! nâ plačce pa Mne, a plačce pa sabe ì pa dzecâh vašyh;</J> </i>


text:
<J>бо надыходзяць дні, калі скажуць: дабрашчасныя няплодныя, і ўлоньні, якія не радзілі, і грудзі, якія не кармілі!</J> </p><i> <J>bo nadyhodzâc′ dnì, kalì skažuc′: dabraščasnyâ nâplodnyâ, ì ǔlon′nì, âkìâ ne radzìlì, ì grudzì, âkìâ ne karmìlì!</J> </i>


text:
<t><J>Тады скажуць гарам: упадзеце на нас! і пагоркам: накрыйце нас!</J></t> </p><i> <t><J>Tady skažuc′ garam: upadzece na nas! ì pagorkam: nakryjce nas!</J></t> </i>


text:
<pb/><J>бо, калі з зазелянелым дрэвам гэта робяць, дык з сухім што будзе?</J> </p><i> <J>bo, kalì z zazelânelym drèvam gèta robâc′, dyk z suhìm što budze?</J> </i>


text:
І калі прыйшлі на месца, называнае Лобным, там укрыжавалі Яго і зладзеяў, аднаго з правага, а другога зь левага боку. </p><i> Ì kalì pryjšlì na mesca, nazyvanae Lobnym, tam ukryžavalì Âgo ì zladzeâǔ, adnago z pravaga, a drugoga z′ levaga boku. </i>


text:
А Ісус сказаў: <J>Войча! даруй ім, бо ня ведаюць, што робяць.</J> І дзялілі адзежу Ягоную, кідаючы жэрабя. </p><i> A Ìsus skazaǔ: <J>Vojča! daruj ìm, bo nâ vedaûc′, što robâc′.</J> Ì dzâlìlì adzežu Âgonuû, kìdaûčy žèrabâ. </i>


text:
І стаялі людзі і глядзелі. А насьміхаліся разам зь імі і начальнікі, кажучы: іншых ратаваў, хай уратуе Сябе Самога, калі Ён Хрыстос, выбранец Божы. </p><i> Ì staâlì lûdzì ì glâdzelì. A nas′mìhalìsâ razam z′ ìmì ì načal′nìkì, kažučy: ìnšyh ratavaǔ, haj uratue Sâbe Samoga, kalì Ën Hrystos, vybranec Božy. </i>


text:
Таксама і воі глуміліся зь Яго, падыходзячы і падносячы Яму воцат </p><i> Taksama ì voì glumìlìsâ z′ Âgo, padyhodzâčy ì padnosâčy Âmu vocat </i>


text:
і кажучы: калі Ты Цар Юдэйскі, уратуй Сябе Самога. </p><i> ì kažučy: kalì Ty Car Ûdèjskì, uratuj Sâbe Samoga. </i>


text:
І быў над Ім надпіс, напісаны словамі грэцкімі, рымскімі і гэбрэйскімі: Гэты ёсьць Цар Юдэйскі. </p><i> Ì byǔ nad Ìm nadpìs, napìsany slovamì grèckìmì, rymskìmì ì gèbrèjskìmì: Gèty ës′c′ Car Ûdèjskì. </i>


text:
<pb/>Адзін з павешаных зладзеяў ліхасловіў на Яго і казаў: калі Ты Хрыстос, уратуй Сябе і нас. </p><i> Adzìn z pavešanyh zladzeâǔ lìhaslovìǔ na Âgo ì kazaǔ: kalì Ty Hrystos, uratuj Sâbe ì nas. </i>


text:
А другі наадварот сунімаў яго і казаў: ці ты не баішся Бога, калі і сам засуджаны на тое самае? </p><i> A drugì naadvarot sunìmaǔ âgo ì kazaǔ: cì ty ne baìšsâ Boga, kalì ì sam zasudžany na toe samae? </i>


text:
і мы засуджаныя справядліва, бо заслужанае паводле ўчынкаў нашых прынялі; а Ён нічога благога не зрабіў. </p><i> ì my zasudžanyâ spravâdlìva, bo zaslužanae pavodle ǔčynkaǔ našyh prynâlì; a Ën nìčoga blagoga ne zrabìǔ. </i>


text:
І сказаў Ісусу: спамяні мяне, Госпадзе, калі прыйдзеш у Царства Тваё! </p><i> Ì skazaǔ Ìsusu: spamânì mâne, Gospadze, kalì pryjdzeš u Carstva Tvaë! </i>


text:
І сказаў яму Ісус: <J>праўду кажу табе: сёньня ж будзеш са Мною ў раі.</J> </p><i> Ì skazaǔ âmu Ìsus: <J>praǔdu kažu tabe: sën′nâ ž budzeš sa Mnoû ǔ raì.</J> </i>


text:
<pb/>Было ж каля шостай гадзіны дня, і зрабілася цемра па ўсёй зямлі да гадзіны дзявятай: </p><i> Bylo ž kalâ šostaj gadzìny dnâ, ì zrabìlasâ cemra pa ǔsëj zâmlì da gadzìny dzâvâtaj: </i>


text:
і памеркла сонца, і завеса ў храме разадралася пасярэдзіне. </p><i> ì pamerkla sonca, ì zavesa ǔ hrame razadralasâ pasârèdzìne. </i>


text:
Ісус, усклікнуўшы вялікім голасам, сказаў: <J>Войча! у рукі Твае аддаю дух Мой.</J> І сказаўшы гэта, выпусьціў дух. </p><i> Ìsus, usklìknuǔšy vâlìkìm golasam, skazaǔ: <J>Vojča! u rukì Tvae addaû duh Moj.</J> Ì skazaǔšy gèta, vypus′cìǔ duh. </i>


text:
А сотнік, бачачы, што адбылося, уславіў Бога і сказаў: сапраўды Чалавек Гэты быў праведнік. </p><i> A sotnìk, bačačy, što adbylosâ, uslavìǔ Boga ì skazaǔ: sapraǔdy Čalavek Gèty byǔ pravednìk. </i>


text:
І ўвесь люд, што сыйшоўся на гэта відовішча, бачачы, што адбывалася, вяртаўся, б'ючы сябе ў грудзі. </p><i> Ì ǔves′ lûd, što syjšoǔsâ na gèta vìdovìšča, bačačy, što adbyvalasâ, vârtaǔsâ, b'ûčy sâbe ǔ grudzì. </i>


text:
А ўсе, хто ведаў Яго, і жанчыны, якія ішлі сьледам за Ім з Галілеі, стаялі воддаль і глядзелі на гэта. </p><i> A ǔse, hto vedaǔ Âgo, ì žančyny, âkìâ ìšlì s′ledam za Ìm z Galìleì, staâlì voddal′ ì glâdzelì na gèta. </i>


text:
<pb/>Тады нехта, на імя Язэп, сябра рады, чалавек добры і праўдзівы, </p><i> Tady nehta, na ìmâ Âzèp, sâbra rady, čalavek dobry ì praǔdzìvy, </i>


text:
які ня браў удзелу ў радзе і ў справе іхняй, з Арыматэі, горада Юдэйскага, які таксама чакаў Царства Божага, </p><i> âkì nâ braǔ udzelu ǔ radze ì ǔ sprave ìhnâj, z Arymatèì, gorada Ûdèjskaga, âkì taksama čakaǔ Carstva Božaga, </i>


text:
і зьняўшы Яго, ахінуў палатнінаю і паклаў яго ў магіле, высечанай у скале, дзе яшчэ ніхто ня быў пакладзены. </p><i> ì z′nâǔšy Âgo, ahìnuǔ palatnìnaû ì paklaǔ âgo ǔ magìle, vysečanaj u skale, dze âščè nìhto nâ byǔ pakladzeny. </i>


text:
Пасьледавалі таксама і жанчыны, якія прыйшлі зь Ісусам з Галілеі, і глядзелі магілу, і як ускладалася Цела Ягонае; </p><i> Pas′ledavalì taksama ì žančyny, âkìâ pryjšlì z′ Ìsusam z Galìleì, ì glâdzelì magìlu, ì âk uskladalasâ Cela Âgonae; </i>


text:
а вярнуўшыся, прыгатавалі пахошчы і масьці; і ў суботу засталіся ў спакоі паводле запаведзі. </p><i> a vârnuǔšysâ, prygatavalì pahoščy ì mas′cì; ì ǔ subotu zastalìsâ ǔ spakoì pavodle zapavedzì. </i>


text:
<pb/>А ў першы дзень тыдня, вельмі рана, нясучы прыгатаваныя пахошчы, прыйшлі яны да магілы, і разам зь імі некаторыя іншыя; </p><i> A ǔ peršy dzen′ tydnâ, vel′mì rana, nâsučy prygatavanyâ pahoščy, pryjšlì âny da magìly, ì razam z′ ìmì nekatoryâ ìnšyâ; </i>


text:
і ўвайшоўшы, не знайшлі Цела Госпада Ісуса. </p><i> ì ǔvajšoǔšy, ne znajšlì Cela Gospada Ìsusa. </i>


text:
Калі ж яны зьнедаўмяваліся з гэтага, раптам паўсталі перад імі два мужы ў строях бліскучых. </p><i> Kalì ž âny z′nedaǔmâvalìsâ z gètaga, raptam paǔstalì perad ìmì dva mužy ǔ stroâh blìskučyh. </i>


text:
І калі яны былі ў страху і схілілі абліччы свае да зямлі, - сказалі ім: што вы шукаеце жывога сярод мёртвых? </p><i> Ì kalì âny bylì ǔ strahu ì shìlìlì ablìččy svae da zâmlì, - skazalì ìm: što vy šukaece žyvoga sârod mërtvyh? </i>


text:
Яго няма тут: Ён уваскрэс; успомніце, як Ён казаў вам, калі быў яшчэ ў Галілеі, </p><i> Âgo nâma tut: Ën uvaskrès; uspomnìce, âk Ën kazaǔ vam, kalì byǔ âščè ǔ Galìleì, </i>


text:
кажучы, што <J>Сын Чалавечы мае быць аддадзены ў рукі людзям грэшным, і быць укрыжаваным, і на трэйці дзень уваскрэснуць.</J> </p><i> kažučy, što <J>Syn Čalavečy mae byc′ addadzeny ǔ rukì lûdzâm grèšnym, ì byc′ ukryžavanym, ì na trèjcì dzen′ uvaskrèsnuc′.</J> </i>


text:
<pb/>і, вярнуўшыся ад магілы, абвясьцілі ўсё гэта адзінаццацём і ўсім астатнім. </p><i> ì, vârnuǔšysâ ad magìly, abvâs′cìlì ǔsë gèta adzìnaccacëm ì ǔsìm astatnìm. </i>


text:
То была Магдаліна Марыя, і Яна, і Марыя, маці Якава, і іншыя зь імі, якія сказалі пра гэта Апосталам. </p><i> To byla Magdalìna Maryâ, ì Âna, ì Maryâ, macì Âkava, ì ìnšyâ z′ ìmì, âkìâ skazalì pra gèta Apostalam. </i>


text:
І здаліся ім словы іхнія пустымі, і не паверылі ім. </p><i> Ì zdalìsâ ìm slovy ìhnìâ pustymì, ì ne paverylì ìm. </i>


text:
Але Пётр, устаўшы, пабег да магілы і, нахіліўшыся, убачыў толькі, што ляжаць палатніны, і пайшоў назад, сам сабе дзівуючы з таго, што сталася. </p><i> Ale Pëtr, ustaǔšy, pabeg da magìly ì, nahìlìǔšysâ, ubačyǔ tol′kì, što lâžac′ palatnìny, ì pajšoǔ nazad, sam sabe dzìvuûčy z tago, što stalasâ. </i>


text:
<pb/>У той самы дзень двое зь іх ішлі ў селішча, што адлягала стадый на шэсьцьдзясят ад Ерусаліма, называнае імаус. </p><i> U toj samy dzen′ dvoe z′ ìh ìšlì ǔ selìšča, što adlâgala stadyj na šès′c′dzâsât ad Erusalìma, nazyvanae ìmaus. </i>


text:
і размаўлялі паміж сабою пра ўсе гэтыя падзеі. </p><i> ì razmaǔlâlì pamìž saboû pra ǔse gètyâ padzeì. </i>


text:
І калі яны размаўлялі і разважалі паміж сабою, Сам Ісус, наблізіўшыся, пайшоў зь імі; </p><i> Ì kalì âny razmaǔlâlì ì razvažalì pamìž saboû, Sam Ìsus, nablìzìǔšysâ, pajšoǔ z′ ìmì; </i>


text:
але вочы ў іх былі заслоненыя, так што яны не пазналі Яго. </p><i> ale vočy ǔ ìh bylì zaslonenyâ, tak što âny ne paznalì Âgo. </i>


text:
І Ён сказаў ім: <J>пра што гэта вы, ідучы, разважаеце паміж сабою, і чаго вы засмучаныя?</J> </p><i> Ì Ën skazaǔ ìm: <J>pra što gèta vy, ìdučy, razvažaece pamìž saboû, ì čago vy zasmučanyâ?</J> </i>


text:
Адзін зь іх, на імя Клеопа, сказаў Яму ў адказ: няўжо ты адзін з тых, што прыйшлі ў Ерусалім, ня ведаеш, што адбылося ў ім гэтымі днямі? </p><i> Adzìn z′ ìh, na ìmâ Kleopa, skazaǔ Âmu ǔ adkaz: nâǔžo ty adzìn z tyh, što pryjšlì ǔ Erusalìm, nâ vedaeš, što adbylosâ ǔ ìm gètymì dnâmì? </i>


text:
І сказаў ім: <J>штоо</J> Яны сказалі Яму: што было зь Ісусам Назаранінам, Які быў прарок, моцны ў дзеі і ў слове перад Богам і ўсім народам; </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>štoo</J> Âny skazalì Âmu: što bylo z′ Ìsusam Nazaranìnam, Âkì byǔ prarok, mocny ǔ dzeì ì ǔ slove perad Bogam ì ǔsìm narodam; </i>


text:
як выдалі яго першасьвятары і начальнікі нашыя на засуджэньне на сьмерць і ўкрыжавалі Яго; </p><i> âk vydalì âgo peršas′vâtary ì načal′nìkì našyâ na zasudžèn′ne na s′merc′ ì ǔkryžavalì Âgo; </i>


text:
а мы спадзяваліся былі, што Ён ёсьць Той, Хто павінен уратаваць Ізраіля; але разам з усім тым, ужо трэйці дзень сёньня, як гэта сталася; </p><i> a my spadzâvalìsâ bylì, što Ën ës′c′ Toj, Hto pavìnen uratavac′ Ìzraìlâ; ale razam z usìm tym, užo trèjcì dzen′ sën′nâ, âk gèta stalasâ; </i>


text:
але і некаторыя жанчыны з нашых падзівілі нас: яны былі раніцай каля магілы </p><i> ale ì nekatoryâ žančyny z našyh padzìvìlì nas: âny bylì ranìcaj kalâ magìly </i>


text:
<pb/>і не знайшлі Цела Ягонага, і прыйшоўшы, маўлялі, што бачылі зьяўленьне анёлаў, якія кажуць, што Ён жывы; </p><i> ì ne znajšlì Cela Âgonaga, ì pryjšoǔšy, maǔlâlì, što bačylì z′âǔlen′ne anëlaǔ, âkìâ kažuc′, što Ën žyvy; </i>


text:
і пайшлі некаторыя з нашых да магілы і засталі ўсё так, як і жанчыны казалі; але Яго ня бачылі. </p><i> ì pajšlì nekatoryâ z našyh da magìly ì zastalì ǔsë tak, âk ì žančyny kazalì; ale Âgo nâ bačylì. </i>


text:
Тады Ён сказаў ім: <J>о, няцямныя і марудныя сэрцам, каб верыць ва ўсё, што прадказвалі прарокі!</J> </p><i> Tady Ën skazaǔ ìm: <J>o, nâcâmnyâ ì marudnyâ sèrcam, kab veryc′ va ǔsë, što pradkazvalì prarokì!</J> </i>


text:
<J>Ці ж ня так і належала пацярпець Хрысту і ўвайсьці ў славу Сваю?</J> </p><i> <J>Cì ž nâ tak ì naležala pacârpec′ Hrystu ì ǔvajs′cì ǔ slavu Svaû?</J> </i>


text:
І пачаўшы ад Майсея, з усіх прарокаў тлумачыў ім сказанае пра Яго ва ўсім Пісаньні. </p><i> Ì pačaǔšy ad Majseâ, z usìh prarokaǔ tlumačyǔ ìm skazanae pra Âgo va ǔsìm Pìsan′nì. </i>


text:
<pb/>І наблізіліся яны да таго селішча, у якое ішлі; і Ён паказаў ім выглядам, што хоча ісьці далей; </p><i> Ì nablìzìlìsâ âny da tago selìšča, u âkoe ìšlì; ì Ën pakazaǔ ìm vyglâdam, što hoča ìs′cì dalej; </i>


text:
але яны стрымлівалі яго, кажучы: застанься з намі, бо дзень ужо схіліўся на вечар. І Ён увайшоў і застаўся зь імі. </p><i> ale âny strymlìvalì âgo, kažučy: zastan′sâ z namì, bo dzen′ užo shìlìǔsâ na večar. Ì Ën uvajšoǔ ì zastaǔsâ z′ ìmì. </i>


text:
І калі Ён узьляжаў зь імі, дык, узяўшы хлеб, дабраславіў, пераламаў і падаў ім, </p><i> Ì kalì Ën uz′lâžaǔ z′ ìmì, dyk, uzâǔšy hleb, dabraslavìǔ, peralamaǔ ì padaǔ ìm, </i>


text:
тады разамкнуліся ў іх вочы, і яны пазналі Яго; але Ён зрабіўся нябачны ім. </p><i> tady razamknulìsâ ǔ ìh vočy, ì âny paznalì Âgo; ale Ën zrabìǔsâ nâbačny ìm. </i>


text:
І яны сказалі адзін аднаму: ці ж не палала ў нас сэрца наша, калі Ён казаў нам на дарозе і калі тлумачыў нам Пісаньне? </p><i> Ì âny skazalì adzìn adnamu: cì ž ne palala ǔ nas sèrca naša, kalì Ën kazaǔ nam na daroze ì kalì tlumačyǔ nam Pìsan′ne? </i>


text:
І ўстаўшы ў тую самую хвіліну, вярнуліся ў Ерусалім, і знайшлі разам адзінаццаць апосталаў і тых, што былі зь імі, </p><i> Ì ǔstaǔšy ǔ tuû samuû hvìlìnu, vârnulìsâ ǔ Erusalìm, ì znajšlì razam adzìnaccac′ apostalaǔ ì tyh, što bylì z′ ìmì, </i>


text:
якія казалі, што Гасподзь сапраўды ўваскрэс і зьявіўся Сымону. </p><i> âkìâ kazalì, što Gaspodz′ sapraǔdy ǔvaskrès ì z′âvìǔsâ Symonu. </i>


text:
<pb/>І яны расказвалі пра здарэньне на дарозе, і як Ён быў пазнаны імі пры ламаньні хлеба. </p><i> Ì âny raskazvalì pra zdarèn′ne na daroze, ì âk Ën byǔ paznany ìmì pry laman′nì hleba. </i>


text:
<pb/>Калі яны казалі пра гэта, Сам Ісус стаў сярод іх і сказаў ім: <J>мір вам.</J> </p><i> Kalì âny kazalì pra gèta, Sam Ìsus staǔ sârod ìh ì skazaǔ ìm: <J>mìr vam.</J> </i>


text:
Яны, сумеўшыся і спалохаўшыся, падумалі, што бачаць духа; </p><i> Âny, sumeǔšysâ ì spalohaǔšysâ, padumalì, što bačac′ duha; </i>


text:
але Ён сказаў ім: <J>што бянтэжыцеся, і навошта такія думкі ўваходзяць у сэрцы вашыя?</J> </p><i> ale Ën skazaǔ ìm: <J>što bântèžycesâ, ì navošta takìâ dumkì ǔvahodzâc′ u sèrcy vašyâ?</J> </i>


text:
<J>Паглядзеце на рукі Мае і на ногі Мае; гэта - Я сам; дакранецеся да Мяне і разгледзьце; бо дух ня мае плоці і касьцей, як бачыце ў Мяне.</J> </p><i> <J>Paglâdzece na rukì Mae ì na nogì Mae; gèta - Â sam; dakranecesâ da Mâne ì razgledz′ce; bo duh nâ mae plocì ì kas′cej, âk bačyce ǔ Mâne.</J> </i>


text:
А калі яны ад радасьці яшчэ ня верылі і дзіваваліся, Ён сказаў ім: <J>ці ёсць у вас тут якая ежа?</J> </p><i> A kalì âny ad radas′cì âščè nâ verylì ì dzìvavalìsâ, Ën skazaǔ ìm: <J>cì ësc′ u vas tut âkaâ eža?</J> </i>


text:
Яны падалі Яму частку печанай рыбы і сотавага мёду. </p><i> Âny padalì Âmu častku pečanaj ryby ì sotavaga mëdu. </i>


text:
<pb/>І сказаў ім: <J>вось тое, пра што Я вам казаў, яшчэ калі быў з вамі, што належыць спраўдзіцца ўсяму, напісанаму пра Мяне ў законе Майсеевым і ў прароках і ў псальмах.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>vos′ toe, pra što Â vam kazaǔ, âščè kalì byǔ z vamì, što naležyc′ spraǔdzìcca ǔsâmu, napìsanamu pra Mâne ǔ zakone Majseevym ì ǔ prarokah ì ǔ psal′mah.</J> </i>


text:
Тады адчыніў ім розум на ўразуменьне Пісаньняў </p><i> Tady adčynìǔ ìm rozum na ǔrazumen′ne Pìsan′nâǔ </i>


text:
і сказаў ім: <J>так напісана, і так належала адпакутаваць Хрысту і ўваскрэснуць зь мёртвых на трэйці дзень,</J> </p><i> ì skazaǔ ìm: <J>tak napìsana, ì tak naležala adpakutavac′ Hrystu ì ǔvaskrèsnuc′ z′ mërtvyh na trèjcì dzen′,</J> </i>


text:
<J>і абвешчаным быць у імя Ягонае пакаяньню і дараваньню грахоў ува ўсіх народах, пачынаючы зь Ерусаліма;</J> </p><i> <J>ì abveščanym byc′ u ìmâ Âgonae pakaân′nû ì daravan′nû grahoǔ uva ǔsìh narodah, pačynaûčy z′ Erusalìma;</J> </i>


text:
<J>і я пашлю абяцанае Айцом Маім на вас; вы ж заставайцеся ў горадзе Ерусаліме, пакуль не прасякнецеся сілаю згары.</J> </p><i> <J>ì â pašlû abâcanae Ajcom Maìm na vas; vy ž zastavajcesâ ǔ goradze Erusalìme, pakul′ ne prasâknecesâ sìlaû zgary.</J> </i>


text:
<pb/>І вывеў іх вонкі з горада да Віфаніі і, падняўшы рукі Свае, дабраславіў іх. </p><i> Ì vyveǔ ìh vonkì z gorada da Vìfanìì ì, padnâǔšy rukì Svae, dabraslavìǔ ìh. </i>


text:
І калі дабраславіў іх, пачаў аддаляцца ад іх і ўзносіцца на неба. </p><i> Ì kalì dabraslavìǔ ìh, pačaǔ addalâcca ad ìh ì ǔznosìcca na neba. </i>


text:
Яны пакланіліся яму і вярнуліся ў Ерусалім зь вялікаю радасьцю, </p><i> Âny paklanìlìsâ âmu ì vârnulìsâ ǔ Erusalìm z′ vâlìkaû radas′cû, </i>


text:
<pb/>і былі заўсёды ў храме, славячы і дабраслаўляючы Бога. Амін. </p><i> ì bylì zaǔsëdy ǔ hrame, slavâčy ì dabraslaǔlâûčy Boga. Amìn. </i>


text:
<pb/>На пачатку было Слова, і Слова было ў Бога, і Слова было Богам. </p><i> Na pačatku bylo Slova, ì Slova bylo ǔ Boga, ì Slova bylo Bogam. </i>


text:
усё празь Яго пачалося, і безь Яго нішто не пачалося з таго, што пачало быць. </p><i> usë praz′ Âgo pačalosâ, ì bez′ Âgo nìšto ne pačalosâ z tago, što pačalo byc′. </i>


text:
У Ім было жыцьцё, і жыцьцё было сьвятлом людзей. </p><i> U Ìm bylo žyc′cë, ì žyc′cë bylo s′vâtlom lûdzej. </i>


text:
І сьвятло ў цемры сьвеціць, і цемра не агарнула яго. </p><i> Ì s′vâtlo ǔ cemry s′vecìc′, ì cemra ne agarnula âgo. </i>


text:
<pb/>Быў чалавек, пасланы ад Бога; імя яму Ян; </p><i> Byǔ čalavek, paslany ad Boga; ìmâ âmu Ân; </i>


text:
Ён прыйшоў дзеля сьведчаньня, каб сьведчыць пра Сьвятло, каб усе ўверавалі празь Яго; </p><i> Ën pryjšoǔ dzelâ s′vedčan′nâ, kab s′vedčyc′ pra S′vâtlo, kab use ǔveravalì praz′ Âgo; </i>


text:
ён ня быў сьвятло, а быў пасланы, каб сьведчыць пра Сьвятло. </p><i> ën nâ byǔ s′vâtlo, a byǔ paslany, kab s′vedčyc′ pra S′vâtlo. </i>


text:
Было Сьвятло сапраўднае, Якое прасьвятляе кожнага чалавека, што прыходзіць у сьвет. </p><i> Bylo S′vâtlo sapraǔdnae, Âkoe pras′vâtlâe kožnaga čalaveka, što pryhodzìc′ u s′vet. </i>


text:
У сьвеце было, і сьвет празь Яго пачаў быць, і сьвет Яго не пазнаў; </p><i> U s′vece bylo, ì s′vet praz′ Âgo pačaǔ byc′, ì s′vet Âgo ne paznaǔ; </i>


text:
а тым, якія прынялі Яго, веруючым у імя Ягонае, даў уладу быць дзецьмі Божымі, </p><i> a tym, âkìâ prynâlì Âgo, veruûčym u ìmâ Âgonae, daǔ uladu byc′ dzec′mì Božymì, </i>


text:
якія не ад крыві, ні ад хаценьня плоці, ні ад хаценьня мужа, а ад Бога нарадзіліся. </p><i> âkìâ ne ad kryvì, nì ad hacen′nâ plocì, nì ad hacen′nâ muža, a ad Boga naradzìlìsâ. </i>


text:
<pb/>І Слова стала плоцьцю, і ўсялілася ў нас, поўнае мілаты і праўды; і мы бачылі славу Ягоную, славу, як Адзінароднага ад Айца. </p><i> Ì Slova stala ploc′cû, ì ǔsâlìlasâ ǔ nas, poǔnae mìlaty ì praǔdy; ì my bačylì slavu Âgonuû, slavu, âk Adzìnarodnaga ad Ajca. </i>


text:
Ян сьведчыць пра Яго і ўсклікаючы кажа: Гэта быў Той, пра Якога я сказаў, што Той, Хто ідзе за мною, апярэдзіў мяне, бо быў раней за мяне. </p><i> Ân s′vedčyc′ pra Âgo ì ǔsklìkaûčy kaža: Gèta byǔ Toj, pra Âkoga â skazaǔ, što Toj, Hto ìdze za mnoû, apârèdzìǔ mâne, bo byǔ ranej za mâne. </i>


text:
І ад паўнаты Яго ўсе мы прынялі і мілату да мілаты; </p><i> Ì ad paǔnaty Âgo ǔse my prynâlì ì mìlatu da mìlaty; </i>


text:
<pb/>бо закон дадзены праз Майсея, а мілата і праўда сталіся празь Ісуса Хрыста. </p><i> bo zakon dadzeny praz Majseâ, a mìlata ì praǔda stalìsâ praz′ Ìsusa Hrysta. </i>


text:
Бога ня бачыў ніхто ніколі; Адзінародны Сын, існы ва ўлоньні Айцовым, Ён адкрыў. </p><i> Boga nâ bačyǔ nìhto nìkolì; Adzìnarodny Syn, ìsny va ǔlon′nì Ajcovym, Ën adkryǔ. </i>


text:
<pb/>І вось сьведчаньне Яна, калі Юдэі прыслалі зь Ерусаліма сьвятароў і лявітаў спытацца ў яго: хто ты? </p><i> Ì vos′ s′vedčan′ne Âna, kalì Ûdèì pryslalì z′ Erusalìma s′vâtaroǔ ì lâvìtaǔ spytacca ǔ âgo: hto ty? </i>


text:
Ён вызнаў і ня выракся, і вызнаў: я ня Хрыстос. </p><i> Ën vyznaǔ ì nâ vyraksâ, ì vyznaǔ: â nâ Hrystos. </i>


text:
І спыталіся ў яго: а што? ты Ільля? Ён сказаў: не. Прарок? Ён адказваў: не. </p><i> Ì spytalìsâ ǔ âgo: a što? ty Ìl′lâ? Ën skazaǔ: ne. Prarok? Ën adkazvaǔ: ne. </i>


text:
Сказалі яму: хто ж ты? каб нам даць адказ тым, што паслалі нас; што ты скажаш пра самога сябе? </p><i> Skazalì âmu: hto ž ty? kab nam dac′ adkaz tym, što paslalì nas; što ty skažaš pra samoga sâbe? </i>


text:
Ён сказаў: <t>я голас таго, хто кліча ў пустыні: папраўце шлях Госпаду, як сказаў прарок Ісая. </p><i> Ën skazaǔ: <t>â golas tago, hto klìča ǔ pustynì: papraǔce šlâh Gospadu, âk skazaǔ prarok Ìsaâ. </i>


text:
і яны спыталіся ў яго: што ж ты хрысьціш, калі ты ня Хрыстос, ня Ільля, ні прарок? </p><i> ì âny spytalìsâ ǔ âgo: što ž ty hrys′cìš, kalì ty nâ Hrystos, nâ Ìl′lâ, nì prarok? </i>


text:
Ян сказаў ім у адказ: я хрышчу ў вадзе; але стаіць сярод вас Той, Каго вы ня ведаеце; </p><i> Ân skazaǔ ìm u adkaz: â hryšču ǔ vadze; ale staìc′ sârod vas Toj, Kago vy nâ vedaece; </i>


text:
Вось Ён Той, Хто ідзе за мною, але Які апярэдзіў мяне: я ня варты разьвязаць рэмень на абутку Ягоным. </p><i> Vos′ Ën Toj, Hto ìdze za mnoû, ale Âkì apârèdzìǔ mâne: â nâ varty raz′vâzac′ rèmen′ na abutku Âgonym. </i>


text:
<pb/>Гэта адбывалася ў Віфавары пры Ярдане, дзе хрысьціў Ян. </p><i> Gèta adbyvalasâ ǔ Vìfavary pry Ârdane, dze hrys′cìǔ Ân. </i>


text:
<pb/>На другі дзень бачыць Ян Хрыста, Які ідзе да яго, і кажа: вось Ягня Божае, Якое бярэ на Сябе грэх сьвету; </p><i> Na drugì dzen′ bačyc′ Ân Hrysta, Âkì ìdze da âgo, ì kaža: vos′ Âgnâ Božae, Âkoe bârè na Sâbe grèh s′vetu; </i>


text:
Гэта Той, пра Якога я сказаў; пасьля мяне прыйдзе Муж, Які існаваў да мяне, бо Ён быў раней зя мяне; </p><i> Gèta Toj, pra Âkoga â skazaǔ; pas′lâ mâne pryjdze Muž, Âkì ìsnavaǔ da mâne, bo Ën byǔ ranej zâ mâne; </i>


text:
я ня ведаў Яго; але дзеля таго прыйшоў хрысьціць у вадзе, каб Ён зьяўлены быў Ізраілю. </p><i> â nâ vedaǔ Âgo; ale dzelâ tago pryjšoǔ hrys′cìc′ u vadze, kab Ën z′âǔleny byǔ Ìzraìlû. </i>


text:
І сьведчыў Ян, кажучы: я бачыў Духа, што сыходзіў зь неба, як голуб, і быў Ён на Ім; </p><i> Ì s′vedčyǔ Ân, kažučy: â bačyǔ Duha, što syhodzìǔ z′ neba, âk golub, ì byǔ Ën na Ìm; </i>


text:
я ня ведаў Яго; але Той, Хто паслаў мяне хрысьціць у вадзе, сказаў мне: на каго, убачыш, сыходзіць Дух і застаецца на Ім, Той ёсьць - Хто хрысьціць Духам Сьвятым; </p><i> â nâ vedaǔ Âgo; ale Toj, Hto paslaǔ mâne hrys′cìc′ u vadze, skazaǔ mne: na kago, ubačyš, syhodzìc′ Duh ì zastaecca na Ìm, Toj ës′c′ - Hto hrys′cìc′ Duham S′vâtym; </i>


text:
і я бачыў і засьведчыў, што Гэты ёсьць Сын Божы. </p><i> ì â bačyǔ ì zas′vedčyǔ, što Gèty ës′c′ Syn Božy. </i>


text:
<pb/>На другі дзень зноў стаяў Ян і двое вучняў ягоных; </p><i> Na drugì dzen′ znoǔ staâǔ Ân ì dvoe vučnâǔ âgonyh; </i>


text:
і, угледзеўшы Ісуса, Які ішоў, сказаў: вось Ягня Божае. </p><i> ì, ugledzeǔšy Ìsusa, Âkì ìšoǔ, skazaǔ: vos′ Âgnâ Božae. </i>


text:
Пачуўшы ад яго гэтыя словы, абодва вучні пайшлі за Ісусам. </p><i> Pačuǔšy ad âgo gètyâ slovy, abodva vučnì pajšlì za Ìsusam. </i>


text:
А Ісус, абярнуўшыся і ўбачыўшы, што яны ідуць, кажа ім: <J>што вам трэба?</J> Яны сказалі Яму: Равьві, - што азначае: настаўнік, - дзе жывеш? </p><i> A Ìsus, abârnuǔšysâ ì ǔbačyǔšy, što âny ìduc′, kaža ìm: <J>što vam trèba?</J> Âny skazalì Âmu: Rav′vì, - što aznačae: nastaǔnìk, - dze žyveš? </i>


text:
Кажа ім: <J>ідзеце, і ўбачыце.</J> Яны пайшлі і ўбачылі, дзе Ён жыве, і прабылі ў Яго дзень той. Было каля дзясятай гадзіны. </p><i> Kaža ìm: <J>ìdzece, ì ǔbačyce.</J> Âny pajšlì ì ǔbačylì, dze Ën žyve, ì prabylì ǔ Âgo dzen′ toj. Bylo kalâ dzâsâtaj gadzìny. </i>


text:
Адзін з двух, што чулі пра Ісуса ад Яна і што пайшлі сьледам за Ім, быў Андрэй, брат Сымона Пятра. </p><i> Adzìn z dvuh, što čulì pra Ìsusa ad Âna ì što pajšlì s′ledam za Ìm, byǔ Andrèj, brat Symona Pâtra. </i>


text:
Ён першы знаходзіць брата свайго Сымона і кажа яму: мы знайшлі Месію, што азначае: Хрыстос. </p><i> Ën peršy znahodzìc′ brata svajgo Symona ì kaža âmu: my znajšlì Mesìû, što aznačae: Hrystos. </i>


text:
<pb/>І прывёў яго да Ісуса. Ісус зірнуўшы на яго, сказаў: <J>ты Сымон, сын Ёнін; ты назавешся Кіфа,</J> што азаначае: камень !Пётр). </p><i> Ì pryvëǔ âgo da Ìsusa. Ìsus zìrnuǔšy na âgo, skazaǔ: <J>ty Symon, syn Ënìn; ty nazavešsâ Kìfa,</J> što azanačae: kamen′ !Pëtr). </i>


text:
<pb/>На другі дзень Ісус захацеў ісьці ў Галілею, і знаходзіць Піліпа і кажа яму: <J>ідзі за Мною.</J> </p><i> Na drugì dzen′ Ìsus zahaceǔ ìs′cì ǔ Galìleû, ì znahodzìc′ Pìlìpa ì kaža âmu: <J>ìdzì za Mnoû.</J> </i>


text:
А Піліп быў зь Віфсаіды, з аднаго горада з Андрэем і Пятром. </p><i> A Pìlìp byǔ z′ Vìfsaìdy, z adnago gorada z Andrèem ì Pâtrom. </i>


text:
Піліп знаходзіць Натанаіла і кажа яму: мы знайшлі Таго, пра Якога пісаў Майсей у законе і прарокі, Ісуса, сына Язэпавага, з Назарэта. </p><i> Pìlìp znahodzìc′ Natanaìla ì kaža âmu: my znajšlì Tago, pra Âkoga pìsaǔ Majsej u zakone ì prarokì, Ìsusa, syna Âzèpavaga, z Nazarèta. </i>


text:
Але Натанаіл сказаў яму: з Назарэта ці ж можа быць што добрае? Піліп кажа яму: ідзі і паглядзі. </p><i> Ale Natanaìl skazaǔ âmu: z Nazarèta cì ž moža byc′ što dobrae? Pìlìp kaža âmu: ìdzì ì paglâdzì. </i>


text:
Ісус, убачыўшы Натанаіла, які ішоў да Яго, кажа пра яго: <J>вось, сапраўдны Ізраільцянін, у якім няма зламыснасьці.</J> </p><i> Ìsus, ubačyǔšy Natanaìla, âkì ìšoǔ da Âgo, kaža pra âgo: <J>vos′, sapraǔdny Ìzraìl′cânìn, u âkìm nâma zlamysnas′cì.</J> </i>


text:
Натанаіл кажа Яму: чаму Ты ведаеш мяне? Ісус сказаў яму ў адказ: <J>перш чым паклікаў цябе Піліп, калі ты быў пад смакоўніцаю, Я бачыў цябе.</J> </p><i> Natanaìl kaža Âmu: čamu Ty vedaeš mâne? Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>perš čym paklìkaǔ câbe Pìlìp, kalì ty byǔ pad smakoǔnìcaû, Â bačyǔ câbe.</J> </i>


text:
Натанаіл адказваў Яму: Равьві! Ты - Сын Божы. Ты - Цар Ізраілеў. </p><i> Natanaìl adkazvaǔ Âmu: Rav′vì! Ty - Syn Božy. Ty - Car Ìzraìleǔ. </i>


text:
Ісус сказаў яму ў адказ: <J>ты верыш, бо Я табе сказаў: Я бачыў цябе пад смакоўніцаю; убачыш болей за гэта.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>ty veryš, bo Â tabe skazaǔ: Â bačyǔ câbe pad smakoǔnìcaû; ubačyš bolej za gèta.</J> </i>


text:
І кажа яму: <J>праўду, праўду кажу вам: ад сёньня будзеце бачыць неба адчыненае і анёлаў Божых, якія ўзыходзяць і сыходзяць да Сына Чалавечага.</J> </p><i> Ì kaža âmu: <J>praǔdu, praǔdu kažu vam: ad sën′nâ budzece bačyc′ neba adčynenae ì anëlaǔ Božyh, âkìâ ǔzyhodzâc′ ì syhodzâc′ da Syna Čalavečaga.</J> </i>


text:
<pb/>На трэйці дзень было вясельле ў Кане Галілейскай, і Маці Ісусава была там. </p><i> Na trèjcì dzen′ bylo vâsel′le ǔ Kane Galìlejskaj, ì Macì Ìsusava byla tam. </i>


text:
Быў таксама запрошаны Ісус і вучні Ягоныя на вясельле. </p><i> Byǔ taksama zaprošany Ìsus ì vučnì Âgonyâ na vâsel′le. </i>


text:
І як нехапала віна, дык Маці Ісусава кажа Яму: віна няма ў іх. </p><i> Ì âk nehapala vìna, dyk Macì Ìsusava kaža Âmu: vìna nâma ǔ ìh. </i>


text:
Ісус кажа Ёй: <J>што Мне і Табе, жанчына? яшчэ ня прыйшла гадзіна Мая.</J> </p><i> Ìsus kaža Ëj: <J>što Mne ì Tabe, žančyna? âščè nâ pryjšla gadzìna Maâ.</J> </i>


text:
Маці Ягоная сказала слугам: што скажа Ён вам, тое і зрабеце. </p><i> Macì Âgonaâ skazala slugam: što skaža Ën vam, toe ì zrabece. </i>


text:
<pb/>А было там шэсьць каменных посудаў на ваду, якія стаялі паводле звычаю ачышчэньня Юдэйскага, умяшчаючы ў сябе па дзьве ці па тры меры. </p><i> A bylo tam šès′c′ kamennyh posudaǔ na vadu, âkìâ staâlì pavodle zvyčaû ačyščèn′nâ Ûdèjskaga, umâščaûčy ǔ sâbe pa dz′ve cì pa try mery. </i>


text:
Ісус кажа ім: <J>напоўніце посуды вадою.</J> І напоўнілі іх па бераг. </p><i> Ìsus kaža ìm: <J>napoǔnìce posudy vadoû.</J> Ì napoǔnìlì ìh pa berag. </i>


text:
<pb/>І кажа ім: <J>цяпер чэрпайце і нясеце да распарадчыка вясельля.</J> І панесьлі. </p><i> Ì kaža ìm: <J>câper čèrpajce ì nâsece da rasparadčyka vâsel′lâ.</J> Ì panes′lì. </i>


text:
А калі распарадчык скаштаваў вады, якая зрабілася віном, - а ён ня ведаў, адкуль гэтае віно, ведалі толькі слугі, якія чэрпалі ваду, - тады распарадчык кліча маладога </p><i> A kalì rasparadčyk skaštavaǔ vady, âkaâ zrabìlasâ vìnom, - a ën nâ vedaǔ, adkul′ gètae vìno, vedalì tol′kì slugì, âkìâ čèrpalì vadu, - tady rasparadčyk klìča maladoga </i>


text:
і кажа яму: кожны чалавек падае спачатку добрае віно, а калі паўпіваюцца, тады горшае; а ты добрае віно зьбярог дагэтуль. </p><i> ì kaža âmu: kožny čalavek padae spačatku dobrae vìno, a kalì paǔpìvaûcca, tady goršae; a ty dobrae vìno z′bârog dagètul′. </i>


text:
<pb/>Так заклаў Ісус пачатак цудаў у Кане Галілейскай і зьявіў славу Сваю; і ўверавалі ў Яго вучні Ягоныя. </p><i> Tak zaklaǔ Ìsus pačatak cudaǔ u Kane Galìlejskaj ì z′âvìǔ slavu Svaû; ì ǔveravalì ǔ Âgo vučnì Âgonyâ. </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага прыйшоў Ён у Капернаум, Сам і Маці Ягоная, і браты Ягоныя і вучні Ягоныя, і прабылі там няшмат дзён. </p><i> Pas′lâ gètaga pryjšoǔ Ën u Kapernaum, Sam ì Macì Âgonaâ, ì braty Âgonyâ ì vučnì Âgonyâ, ì prabylì tam nâšmat dzën. </i>


text:
<pb/>Набліжалася Пасха Юдэйская, і Ісус прыйшоў у Ерусалім </p><i> Nablìžalasâ Pasha Ûdèjskaâ, ì Ìsus pryjšoǔ u Erusalìm </i>


text:
і знайшоў, што ў храме прадавалі валоў, авечак і галубоў, і сядзелі мяняйлы грошай. </p><i> ì znajšoǔ, što ǔ hrame pradavalì valoǔ, avečak ì galuboǔ, ì sâdzelì mânâjly grošaj. </i>


text:
І зрабіўшы бізун зь вяровак, выгнаў з храма ўсіх, і авечак і валоў таксама, і грошы ў мяняйлаў рассыпаў, а сталы іхнія абярнуў; </p><i> Ì zrabìǔšy bìzun z′ vârovak, vygnaǔ z hrama ǔsìh, ì avečak ì valoǔ taksama, ì grošy ǔ mânâjlaǔ rassypaǔ, a staly ìhnìâ abârnuǔ; </i>


text:
І сказаў прадаўцам галубоў: <J>вазьмеце гэта адсюль, і з дома Айца Майго не рабеце дома гандлёвага.</J> </p><i> Ì skazaǔ pradaǔcam galuboǔ: <J>vaz′mece gèta adsûl′, ì z doma Ajca Majgo ne rabece doma gandlëvaga.</J> </i>


text:
Пры гэтым вучні Ягоныя прыгадалі, што напісана: "рупнасьць за дом Твой зьядае Мяне". </p><i> Pry gètym vučnì Âgonyâ prygadalì, što napìsana: "rupnas′c′ za dom Tvoj z′âdae Mâne". </i>


text:
На гэта Юдэі сказалі Яму ў адказ: якою азнакаю дакажаш Ты нам, што маеш уладу так рабіць? </p><i> Na gèta Ûdèì skazalì Âmu ǔ adkaz: âkoû aznakaû dakažaš Ty nam, što maeš uladu tak rabìc′? </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>разбурце храм гэты, і Я за тры дні ўзьвяду яго.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>razburce hram gèty, ì Â za try dnì ǔz′vâdu âgo.</J> </i>


text:
На гэта сказалі Юдэі: гэты храм будаваўся сорак шэсьць гадоў, і Ты за тры дні ўзьвядзеш яго? </p><i> Na gèta skazalì Ûdèì: gèty hram budavaǔsâ sorak šès′c′ gadoǔ, ì Ty za try dnì ǔz′vâdzeš âgo? </i>


text:
А калі ўваскрэс Ён зь мёртвых, дык вучні Ягоныя ўспомнілі, што Ён казаў гэта, і паверылі Пісаньню і слову, якое сказаў Ісус. </p><i> A kalì ǔvaskrès Ën z′ mërtvyh, dyk vučnì Âgonyâ ǔspomnìlì, što Ën kazaǔ gèta, ì paverylì Pìsan′nû ì slovu, âkoe skazaǔ Ìsus. </i>


text:
<pb/>І калі Ён быў у Ерусаліме на сьвяце Пасхі, дык многія, бачачы цуды, якія Ён тварыў, паверылі ў імя Ягонае. </p><i> Ì kalì Ën byǔ u Erusalìme na s′vâce Pashì, dyk mnogìâ, bačačy cudy, âkìâ Ën tvaryǔ, paverylì ǔ ìmâ Âgonae. </i>


text:
Але Сам Ісус не давяраў Сябе ім, бо ведаў усіх, </p><i> Ale Sam Ìsus ne davâraǔ Sâbe ìm, bo vedaǔ usìh, </i>


text:
і ня меў патрэбы, каб хто засьведчыў пра чалавека; бо Сам ведаў, што ў чалавеку. </p><i> ì nâ meǔ patrèby, kab hto zas′vedčyǔ pra čalaveka; bo Sam vedaǔ, što ǔ čalaveku. </i>


text:
<pb/>Сярод фарысэяў быў нехта, імем Мікадым, адзін з начальнікаў Юдэйскіх; </p><i> Sârod farysèâǔ byǔ nehta, ìmem Mìkadym, adzìn z načal′nìkaǔ Ûdèjskìh; </i>


text:
ён прыйшоў да Ісуса ўначы і сказаў Яму: Равьві! мы ведаем, што Ты - Настаўнік, Які прыйшоў ад Бога; бо такіх цудаў, якія Ты творыш, ніхто ня можа тварыць, калі ня будзе зь ім Бога. </p><i> ën pryjšoǔ da Ìsusa ǔnačy ì skazaǔ Âmu: Rav′vì! my vedaem, što Ty - Nastaǔnìk, Âkì pryjšoǔ ad Boga; bo takìh cudaǔ, âkìâ Ty tvoryš, nìhto nâ moža tvaryc′, kalì nâ budze z′ ìm Boga. </i>


text:
Ісус сказаў яму ў адказ:<J>праўду, праўду кажу табе: калі хто не народзіцца згары, ня можа ўбачыць Царства Божага.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz:<J>praǔdu, praǔdu kažu tabe: kalì hto ne narodzìcca zgary, nâ moža ǔbačyc′ Carstva Božaga.</J> </i>


text:
Мікадым кажа Яму: як можа чалавек нарадзіцца, калі ён стары? няўжо ён можа другі раз увайсьці ў лона маці сваёй і нарадзіцца? </p><i> Mìkadym kaža Âmu: âk moža čalavek naradzìcca, kalì ën stary? nâǔžo ën moža drugì raz uvajs′cì ǔ lona macì svaëj ì naradzìcca? </i>


text:
Ісус адказваў: <J>праўду, праўду кажу табе: калі хто не народзіцца ад вады і Духа, ня можа ўвайсьці ў Царства Божае:</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>praǔdu, praǔdu kažu tabe: kalì hto ne narodzìcca ad vady ì Duha, nâ moža ǔvajs′cì ǔ Carstva Božae:</J> </i>


text:
<J>народжанае ад плоці ёсьць плоць, а народжанае ад Духа ёсьць дух.</J> </p><i> <J>narodžanae ad plocì ës′c′ ploc′, a narodžanae ad Duha ës′c′ duh.</J> </i>


text:
<J>Ня зьдзіўляйся таму, што Я сказаў табе: трэба вам нарадзіцца згары.</J> </p><i> <J>Nâ z′dzìǔlâjsâ tamu, što Â skazaǔ tabe: trèba vam naradzìcca zgary.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дух дыхае, дзе хоча, і голас ягоны чуеш, а ня ведаеш, адкуль прыходзіць і куды сыходзіць: так бывае з кожным, народжаным ад Духа.</J> </p><i> <J>Duh dyhae, dze hoča, ì golas âgony čueš, a nâ vedaeš, adkul′ pryhodzìc′ ì kudy syhodzìc′: tak byvae z kožnym, narodžanym ad Duha.</J> </i>


text:
Мікадым сказаў Яму ў адказ: як гэта можа быць? </p><i> Mìkadym skazaǔ Âmu ǔ adkaz: âk gèta moža byc′? </i>


text:
Ісус адказваў і сказаў яму: <J>ты - настаўнік Ізраілеў, і няўжо гэтага ня ведаеш?</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ ì skazaǔ âmu: <J>ty - nastaǔnìk Ìzraìleǔ, ì nâǔžo gètaga nâ vedaeš?</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу табе: мы гаворым пра тое, што ведаем, і сьведчым пра тое, што бачылі, а вы сьведчаньня нашага ня прыймаеце;</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu tabe: my gavorym pra toe, što vedaem, ì s′vedčym pra toe, što bačylì, a vy s′vedčan′nâ našaga nâ pryjmaece;</J> </i>


text:
<J>Калі Я сказаў вам пра зямное, і вы ня верыце, - як паверыце, калі буду казаць вам пра нябеснае?</J> </p><i> <J>Kalì Â skazaǔ vam pra zâmnoe, ì vy nâ veryce, - âk paveryce, kalì budu kazac′ vam pra nâbesnae?</J> </i>


text:
<J>Ніхто ня ўзыходзіў на неба, адзін толькі Сын Чалавечы, Які сыйшоў зь нябёсаў, сутны на нябёсах;</J> </p><i> <J>Nìhto nâ ǔzyhodzìǔ na neba, adzìn tol′kì Syn Čalavečy, Âkì syjšoǔ z′ nâbësaǔ, sutny na nâbësah;</J> </i>


text:
<J>і як Майсей падняў зьмяю ў пустыні, так ма±е быць падняты Сын Чалавечы,</J> </p><i> <J>ì âk Majsej padnâǔ z′mâû ǔ pustynì, tak ma±e byc′ padnâty Syn Čalavečy,</J> </i>


text:
<J>каб кожны, хто верыць у Яго, не загінуў, а меў жыцьцё вечнае.</J> </p><i> <J>kab kožny, hto veryc′ u Âgo, ne zagìnuǔ, a meǔ žyc′cë večnae.</J> </i>


text:
<pb/><J>Бо так палюбіў Бог сьвет, што аддаў Сына Свайго Адзінароднага, каб кожны, хто верыць у Яго, не загінуў, а меў жыцьцё вечнае.</J> </p><i> <J>Bo tak palûbìǔ Bog s′vet, što addaǔ Syna Svajgo Adzìnarodnaga, kab kožny, hto veryc′ u Âgo, ne zagìnuǔ, a meǔ žyc′cë večnae.</J> </i>


text:
<J>Бо не паслаў Бог Сына Свайго ў сьвет, каб судзіць сьвет, а каб сьвет уратаваны быў празь Яго.</J> </p><i> <J>Bo ne paslaǔ Bog Syna Svajgo ǔ s′vet, kab sudzìc′ s′vet, a kab s′vet uratavany byǔ praz′ Âgo.</J> </i>


text:
<J>Хто верыць у Яго, ня судзіцца, а хто ня верыць, ужо засуджаны, бо ня ўвераваў у імя Адзінароднага Сына Божага.</J> </p><i> <J>Hto veryc′ u Âgo, nâ sudzìcca, a hto nâ veryc′, užo zasudžany, bo nâ ǔveravaǔ u ìmâ Adzìnarodnaga Syna Božaga.</J> </i>


text:
<J>А суд у тым, што сьвятло прыйшло ў сьвет; але людзі больш палюбілі цемру, чым сьвятло, бо ўчынкі іхнія былі ліхія.</J> </p><i> <J>A sud u tym, što s′vâtlo pryjšlo ǔ s′vet; ale lûdzì bol′š palûbìlì cemru, čym s′vâtlo, bo ǔčynkì ìhnìâ bylì lìhìâ.</J> </i>


text:
<J>Бо кожны, хто робіць ліхое, ненавідзіць сьвятло і ня ідзе да сьвятла, каб не адкрыліся ўчынкі ягоныя, бо яны ліхія;</J> </p><i> <J>Bo kožny, hto robìc′ lìhoe, nenavìdzìc′ s′vâtlo ì nâ ìdze da s′vâtla, kab ne adkrylìsâ ǔčynkì âgonyâ, bo âny lìhìâ;</J> </i>


text:
<J>а хто робіць па праўдзе, ідзе да сьвятла, каб яўныя былі ўчынкі ягоныя, бо яны ў Богу зроблены.</J> </p><i> <J>a hto robìc′ pa praǔdze, ìdze da s′vâtla, kab âǔnyâ bylì ǔčynkì âgonyâ, bo âny ǔ Bogu zrobleny.</J> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага прыйшоў Ісус з вучнямі Сваімі ў зямлю Юдэйскую і там жыў зь імі і хрысьціў. </p><i> Pas′lâ gètaga pryjšoǔ Ìsus z vučnâmì Svaìmì ǔ zâmlû Ûdèjskuû ì tam žyǔ z′ ìmì ì hrys′cìǔ. </i>


text:
А Ян таксама хрысьціў у Яноне паблізу Саліма, бо там было многа вады; і прыходзілі туды і хрысьціліся; </p><i> A Ân taksama hrys′cìǔ u Ânone pablìzu Salìma, bo tam bylo mnoga vady; ì pryhodzìlì tudy ì hrys′cìlìsâ; </i>


text:
Тады ў Янавых вучняў адбылася спрэчка зь Юдэямі пра ачышчэньне. </p><i> Tady ǔ Ânavyh vučnâǔ adbylasâ sprèčka z′ Ûdèâmì pra ačyščèn′ne. </i>


text:
І прыйшлі да Яна і сказалі яму: Равьві! Той, Які быў з табою пры Ярдане, і пра Якога ты сьведчыў, вось, Ён хрысьціць і ўсе ідуць да Яго. </p><i> Ì pryjšlì da Âna ì skazalì âmu: Rav′vì! Toj, Âkì byǔ z taboû pry Ârdane, ì pra Âkoga ty s′vedčyǔ, vos′, Ën hrys′cìc′ ì ǔse ìduc′ da Âgo. </i>


text:
Ян сказаў у адказ: ня можа чалавек нічога прымаць на сябе, калі ня будзе дадзена яму зь неба. </p><i> Ân skazaǔ u adkaz: nâ moža čalavek nìčoga prymac′ na sâbe, kalì nâ budze dadzena âmu z′ neba. </i>


text:
Вы самі мне сьведкі ў тым, што я сказаў: ня я Хрыстос, але я пасланы перад Ім. </p><i> Vy samì mne s′vedkì ǔ tym, što â skazaǔ: nâ â Hrystos, ale â paslany perad Ìm. </i>


text:
<pb/>Хто мае нявесту, той жаніх; а жаніхоў сябра, які стаіць і слухае яго, радасьцю радуецца, чуючы голас жаніха: вось гэтая радасьць мая спраўдзілася. </p><i> Hto mae nâvestu, toj žanìh; a žanìhoǔ sâbra, âkì staìc′ ì sluhae âgo, radas′cû raduecca, čuûčy golas žanìha: vos′ gètaâ radas′c′ maâ spraǔdzìlasâ. </i>


text:
<pb/>Хто прыходзіць з вышыні, той і ёсць вышэйшы за ўсіх; а сутны ад зямлі зямны і ёсьць і гаворыць як сутны ад зямлі; Хто прыходзіць зь нябёсаў, ёсьць вышэйшы за ўсіх, </p><i> Hto pryhodzìc′ z vyšynì, toj ì ësc′ vyšèjšy za ǔsìh; a sutny ad zâmlì zâmny ì ës′c′ ì gavoryc′ âk sutny ad zâmlì; Hto pryhodzìc′ z′ nâbësaǔ, ës′c′ vyšèjšy za ǔsìh, </i>


text:
І што Ён бачыў і чуў, пра тое і сьведчыць; і ніхто ня прымае сьведчаньня Ягонага. </p><i> Ì što Ën bačyǔ ì čuǔ, pra toe ì s′vedčyc′; ì nìhto nâ prymae s′vedčan′nâ Âgonaga. </i>


text:
Хто прыняў Ягонае сьведчаньне, гэтым і пацьвердзіў, што Бог праўдзівы. </p><i> Hto prynâǔ Âgonae s′vedčan′ne, gètym ì pac′verdzìǔ, što Bog praǔdzìvy. </i>


text:
Бо Той, Каго паслаў Бог, гаворыць словы Божыя; бо ня мераю дае Бог Духа. </p><i> Bo Toj, Kago paslaǔ Bog, gavoryc′ slovy Božyâ; bo nâ meraû dae Bog Duha. </i>


text:
Хто верыць у Сына, мае жыцьцё вечнае; а хто ня верыць у Сына, ня ўбачыць жыцьця, а гнеў Божы застаецца на ім. </p><i> Hto veryc′ u Syna, mae žyc′cë večnae; a hto nâ veryc′ u Syna, nâ ǔbačyc′ žyc′câ, a gneǔ Božy zastaecca na ìm. </i>


text:
<pb/>Калі даведаўся Ісус пра чутку, якая дайшла да фарысэяў, што Ён больш набывае вучняў і хрысьціць, чым Ян - </p><i> Kalì davedaǔsâ Ìsus pra čutku, âkaâ dajšla da farysèâǔ, što Ën bol′š nabyvae vučnâǔ ì hrys′cìc′, čym Ân - </i>


text:
хоць Сам Ісус ня хрысьціў, а вучні Ягоныя, - </p><i> hoc′ Sam Ìsus nâ hrys′cìǔ, a vučnì Âgonyâ, - </i>


text:
І вось прыходзіць Ён да горада Самарыйскага, называнага Сіхар, паблізу дзялянкі зямлі, дадзенай Якавам сыну свайму Язэпу, </p><i> Ì vos′ pryhodzìc′ Ën da gorada Samaryjskaga, nazyvanaga Sìhar, pablìzu dzâlânkì zâmlì, dadzenaj Âkavam synu svajmu Âzèpu, </i>


text:
там быў калодзеж Якаваў. Ісус, стаміўшыся з дарогі, сеў каля калодзежа; было каля шостай гадзіны. </p><i> tam byǔ kalodzež Âkavaǔ. Ìsus, stamìǔšysâ z darogì, seǔ kalâ kalodzeža; bylo kalâ šostaj gadzìny. </i>


text:
<pb/>Прыходзіць жанчына з Самарыі зачарпнуць вады. Ісус кажа ёй: <J>дай Мне напіцца.</J> </p><i> Pryhodzìc′ žančyna z Samaryì začarpnuc′ vady. Ìsus kaža ëj: <J>daj Mne napìcca.</J> </i>


text:
Бо вучні Ягоныя адлучыліся ў горад купіць ежы. </p><i> Bo vučnì Âgonyâ adlučylìsâ ǔ gorad kupìc′ ežy. </i>


text:
Жанчына Самаранская кажа Яму: як Ты, Юдэй, просіш піць у мяне, Самаранкі? бо Юдэі з Самаранамі ня зносяцца. </p><i> Žančyna Samaranskaâ kaža Âmu: âk Ty, Ûdèj, prosìš pìc′ u mâne, Samarankì? bo Ûdèì z Samaranamì nâ znosâcca. </i>


text:
Ісус сказаў ёй у адказ: <J>калі б ты ведала дар Божы, і Хто кажа табе: дай Мне напіцца, - дык ты сама прасіла б у Яго, і Ён даў бы табе вады жывое.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ëj u adkaz: <J>kalì b ty vedala dar Božy, ì Hto kaža tabe: daj Mne napìcca, - dyk ty sama prasìla b u Âgo, ì Ën daǔ by tabe vady žyvoe.</J> </i>


text:
Жанчына кажа Яму: Спадару! Табе і зачарпнуць няма чым, а калодзеж глыбокі: адкуль жа ў Цябе вада жывая? </p><i> Žančyna kaža Âmu: Spadaru! Tabe ì začarpnuc′ nâma čym, a kalodzež glybokì: adkul′ ža ǔ Câbe vada žyvaâ? </i>


text:
Няўжо Ты большы за бацьку нашага, Якава, які даў нам гэты калодзеж, і сам зь яго піў, і дзеці ягоныя, і быдла ягонае? </p><i> Nâǔžo Ty bol′šy za bac′ku našaga, Âkava, âkì daǔ nam gèty kalodzež, ì sam z′ âgo pìǔ, ì dzecì âgonyâ, ì bydla âgonae? </i>


text:
<pb/>Ісус сказаў ёй у адказ: <J>кожны, хто п'е ваду гэтую, спрагнецца зноў;</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ëj u adkaz: <J>kožny, hto p'e vadu gètuû, spragnecca znoǔ;</J> </i>


text:
<J>а хто будзе піць ваду, якую Я дам яму, той не спрагнецца вавек; а вада, якую Я дам яму, зробіцца ў ім крыніцай вады, якая пацячэ ў жыцьцё вечнае.</J> </p><i> <J>a hto budze pìc′ vadu, âkuû Â dam âmu, toj ne spragnecca vavek; a vada, âkuû Â dam âmu, zrobìcca ǔ ìm krynìcaj vady, âkaâ pacâčè ǔ žyc′cë večnae.</J> </i>


text:
Жанчына кажа Яму: Спадару! дай мне гэтай вады, каб ня мець мне смагі і ня прыходзіць сюды чэрпаць. </p><i> Žančyna kaža Âmu: Spadaru! daj mne gètaj vady, kab nâ mec′ mne smagì ì nâ pryhodzìc′ sûdy čèrpac′. </i>


text:
<pb/>Ісус кажа ёй: <J>ідзі, клікні мужа твайго і прыйдзі сюды.</J> </p><i> Ìsus kaža ëj: <J>ìdzì, klìknì muža tvajgo ì pryjdzì sûdy.</J> </i>


text:
<pb/>Жанчына сказала ў адказ: няма ў мяне мужа. Ісус кажа ёй: <J>праўду ты сказала, што ў цябе няма мужа;</J> </p><i> Žančyna skazala ǔ adkaz: nâma ǔ mâne muža. Ìsus kaža ëj: <J>praǔdu ty skazala, što ǔ câbe nâma muža;</J> </i>


text:
<J>бо ў цябе было пяць мужоў, і той, якога сёньня маеш, ня муж табе; гэта слушна ты сказала.</J> </p><i> <J>bo ǔ câbe bylo pâc′ mužoǔ, ì toj, âkoga sën′nâ maeš, nâ muž tabe; gèta slušna ty skazala.</J> </i>


text:
<pb/>Жанчына кажа Яму: Госпадзе! бачу, што Ты прарок; </p><i> Žančyna kaža Âmu: Gospadze! baču, što Ty prarok; </i>


text:
бацькі нашыя пакланяліся на гэтай гары; а вы кажаце, што месца, дзе трэба пакланяцца, у Ерусаліме. </p><i> bac′kì našyâ paklanâlìsâ na gètaj gary; a vy kažace, što mesca, dze trèba paklanâcca, u Erusalìme. </i>


text:
Ісус кажа ёй: <J>павер Мне, што настане час, калі і не на гары гэтай, і не ў Ерусаліме будзеце пакланяцца Айцу.</J> </p><i> Ìsus kaža ëj: <J>paver Mne, što nastane čas, kalì ì ne na gary gètaj, ì ne ǔ Erusalìme budzece paklanâcca Ajcu.</J> </i>


text:
<J>Вы ня ведаеце, чаму кланяецеся; а мы ведаем, чаму кланяемся, бо збаўленьне ад Юдэяў;</J> </p><i> <J>Vy nâ vedaece, čamu klanâecesâ; a my vedaem, čamu klanâemsâ, bo zbaǔlen′ne ad Ûdèâǔ;</J> </i>


text:
<J>але настане час, і настаў ужо, калі сапраўдныя паклоньнікі будуць пакланяцца Айцу ў духу і праўдзе, бо такіх паклоньнікаў Айцец шукае Сабе:</J> </p><i> <J>ale nastane čas, ì nastaǔ užo, kalì sapraǔdnyâ paklon′nìkì buduc′ paklanâcca Ajcu ǔ duhu ì praǔdze, bo takìh paklon′nìkaǔ Ajcec šukae Sabe:</J> </i>


text:
<J>Бог ёсьць дух, і тыя, што пакланяюцца Яму, павінны пакланяцца ў Духу і праўдзе.</J> </p><i> <J>Bog ës′c′ duh, ì tyâ, što paklanâûcca Âmu, pavìnny paklanâcca ǔ Duhu ì praǔdze.</J> </i>


text:
Жанчына кажа Яму: ведаю, што прыйдзе Месія, гэта значыць, Хрыстос; калі Ён прыйдзе, дык абвесьціць нам усё. </p><i> Žančyna kaža Âmu: vedaû, što pryjdze Mesìâ, gèta značyc′, Hrystos; kalì Ën pryjdze, dyk abves′cìc′ nam usë. </i>


text:
Ісус кажа ёй: <J>гэта Я, Які гавару з табою.</J> </p><i> Ìsus kaža ëj: <J>gèta Â, Âkì gavaru z taboû.</J> </i>


text:
<pb/>У гэты час прыйшлі вучні Ягоныя і зьдзівіліся, што Ён гутарыў з жанчынаю; аднак жа ніводзін не сказаў: чаго Ты патрабуеш? альбо: пра што Ты гутарыш зь ёю? </p><i> U gèty čas pryjšlì vučnì Âgonyâ ì z′dzìvìlìsâ, što Ën gutaryǔ z žančynaû; adnak ža nìvodzìn ne skazaǔ: čago Ty patrabueš? al′bo: pra što Ty gutaryš z′ ëû? </i>


text:
Тады жанчына пакінула посуд свой і пайшла ў горад, і кажа людзям: </p><i> Tady žančyna pakìnula posud svoj ì pajšla ǔ gorad, ì kaža lûdzâm: </i>


text:
ідзеце, паглядзеце Чалавека, Які сказаў мне ўсё, што я зрабіла: ці ня Ён Хрыстос? </p><i> ìdzece, paglâdzece Čalaveka, Âkì skazaǔ mne ǔsë, što â zrabìla: cì nâ Ën Hrystos? </i>


text:
<pb/>Тым часам вучні прасілі яго, кажучы: Равьві! еж. </p><i> Tym časam vučnì prasìlì âgo, kažučy: Rav′vì! ež. </i>


text:
Але Ён сказаў ім: <J>у Мяне ёсьць ежа, якое вы ня ведаеце.</J> </p><i> Ale Ën skazaǔ ìm: <J>u Mâne ës′c′ eža, âkoe vy nâ vedaece.</J> </i>


text:
Потым вучні гаварылі паміж сабою: хіба хто прынёс Яму есьці? </p><i> Potym vučnì gavarylì pamìž saboû: hìba hto prynës Âmu es′cì? </i>


text:
Ісус кажа ім: <J>Мая ежа ёсьць тварыць волю Таго, Хто паслаў Мяне, і зьдзейсьніць справу Ягоную.</J> </p><i> Ìsus kaža ìm: <J>Maâ eža ës′c′ tvaryc′ volû Tago, Hto paslaǔ Mâne, ì z′dzejs′nìc′ spravu Âgonuû.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ці ня кажаце вы, што яшчэ чатыры месяцы, і настане жніво? А Я кажу вам: узьвядзеце вочы вашыя і паглядзеце на нівы, як яны папалавелі і высьпелі да жніва;</J> </p><i> <J>Cì nâ kažace vy, što âščè čatyry mesâcy, ì nastane žnìvo? A Â kažu vam: uz′vâdzece vočy vašyâ ì paglâdzece na nìvy, âk âny papalavelì ì vys′pelì da žnìva;</J> </i>


text:
<J>хто жне, дастае ўзнагароду і зьбірае плод у жыцьцё вечнае, так што і сейбіт і жнец разам радавацца будуць;</J> </p><i> <J>hto žne, dastae ǔznagarodu ì z′bìrae plod u žyc′cë večnae, tak što ì sejbìt ì žnec razam radavacca buduc′;</J> </i>


text:
<J>бо ў гэтым выпадку слушнае выслоўе: адзін сее, а другі жне.</J> </p><i> <J>bo ǔ gètym vypadku slušnae vysloǔe: adzìn see, a drugì žne.</J> </i>


text:
<J>Я паслаў вас жаць тое, над чым вы не працавалі: іншыя працавалі, а вы ўвайшлі ў працу іхнюю.</J> </p><i> <J>Â paslaǔ vas žac′ toe, nad čym vy ne pracavalì: ìnšyâ pracavalì, a vy ǔvajšlì ǔ pracu ìhnûû.</J> </i>


text:
<pb/>І многія Самаране з горада таго ўверавалі ў Яго па слове жанчыны, якая сьведчыла, што Ён сказаў ёй усё, што яна зрабіла. </p><i> Ì mnogìâ Samarane z gorada tago ǔveravalì ǔ Âgo pa slove žančyny, âkaâ s′vedčyla, što Ën skazaǔ ëj usë, što âna zrabìla. </i>


text:
І таму, калі прыйшлі да Яго Самаране, дык прасілі Яго пабыць у іх; і Ён прабыў там два дні. </p><i> Ì tamu, kalì pryjšlì da Âgo Samarane, dyk prasìlì Âgo pabyc′ u ìh; ì Ën prabyǔ tam dva dnì. </i>


text:
І яшчэ больш людзей уверавалі па Ягоным слове; </p><i> Ì âščè bol′š lûdzej uveravalì pa Âgonym slove; </i>


text:
а жанчыне той казалі: ужо не па тваіх казанях веруем, бо самі чулі і ўведалі, што сапраўды Збаўца сьвету, Хрыстос. </p><i> a žančyne toj kazalì: užo ne pa tvaìh kazanâh veruem, bo samì čulì ì ǔvedalì, što sapraǔdy Zbaǔca s′vetu, Hrystos. </i>


text:
<pb/>Як мінула два дні, Ён выйшаў адтуль і пайшоў у Галілею; </p><i> Âk mìnula dva dnì, Ën vyjšaǔ adtul′ ì pajšoǔ u Galìleû; </i>


text:
бо Сам Ісус сьведчыў, што прарок ня мае пашаны ў сваёй бацькаўшчыне. </p><i> bo Sam Ìsus s′vedčyǔ, što prarok nâ mae pašany ǔ svaëj bac′kaǔščyne. </i>


text:
Калі прыйшоў Ён у Галілею, дык Галілеяне не прынялі Яго, бачыўшы ўсё, што Ён зрабіў у Ерусаліме ў сьвята, - бо і яны хадзілі на сьвята. </p><i> Kalì pryjšoǔ Ën u Galìleû, dyk Galìleâne ne prynâlì Âgo, bačyǔšy ǔsë, što Ën zrabìǔ u Erusalìme ǔ s′vâta, - bo ì âny hadzìlì na s′vâta. </i>


text:
<pb/>Дык вось, Ісус зноў прыйшоў у Кану Галілейскую, дзе ператварыў ваду ў віно. У Капернауме быў адзін царадворац, у якога сын быў хворы. </p><i> Dyk vos′, Ìsus znoǔ pryjšoǔ u Kanu Galìlejskuû, dze peratvaryǔ vadu ǔ vìno. U Kapernaume byǔ adzìn caradvorac, u âkoga syn byǔ hvory. </i>


text:
<pb/>Ён, пачуўшы, што Ісус прыйшоў зь Юдэі ў Галілею, прыйшоў да Яго і прасіў Яго прыйсьці і ацаліць сына ягонага, які быў пры сьмерці. </p><i> Ën, pačuǔšy, što Ìsus pryjšoǔ z′ Ûdèì ǔ Galìleû, pryjšoǔ da Âgo ì prasìǔ Âgo pryjs′cì ì acalìc′ syna âgonaga, âkì byǔ pry s′mercì. </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>вы ня ўверуеце, калі ня ўбачыце азнакаў і цудаў.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>vy nâ ǔveruece, kalì nâ ǔbačyce aznakaǔ ì cudaǔ.</J> </i>


text:
Царадворац кажа Яму: Госпадзе! прыйдзі, пакуль не памёр сын мой. </p><i> Caradvorac kaža Âmu: Gospadze! pryjdzì, pakul′ ne pamër syn moj. </i>


text:
<pb/>Ісус кажа яму: <J>ідзі, сын твой здаровы.</J> Той паверыў слову, якое сказаў яму Ісус, і пайшоў. </p><i> Ìsus kaža âmu: <J>ìdzì, syn tvoj zdarovy.</J> Toj paveryǔ slovu, âkoe skazaǔ âmu Ìsus, ì pajšoǔ. </i>


text:
На дарозе сустрэлі яго слугі ягоныя і сказалі: сын твой здаровы. </p><i> Na daroze sustrèlì âgo slugì âgonyâ ì skazalì: syn tvoj zdarovy. </i>


text:
Ён спытаўся ў іх: а каторай гадзіне яму палепшала? Яму сказалі: учора а сёмай гадзіне гарачка пакінула яго. </p><i> Ën spytaǔsâ ǔ ìh: a katoraj gadzìne âmu palepšala? Âmu skazalì: učora a sëmaj gadzìne garačka pakìnula âgo. </i>


text:
З гэтага бацька даведаўся, што гэта была тая самая гадзіна, калі Ісус сказаў яму: <J>сын твой здаровы.</J> І ўвераваў сам і ўвесь дом ягоны. </p><i> Z gètaga bac′ka davedaǔsâ, što gèta byla taâ samaâ gadzìna, kalì Ìsus skazaǔ âmu: <J>syn tvoj zdarovy.</J> Ì ǔveravaǔ sam ì ǔves′ dom âgony. </i>


text:
Гэты другі цуд учыніў Ісус, вярнуўшыся зь Юдэі ў Галілею. </p><i> Gèty drugì cud učynìǔ Ìsus, vârnuǔšysâ z′ Ûdèì ǔ Galìleû. </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага было сьвята Юдэйскае, і прыйшоў Ісус у Ерусалім. </p><i> Pas′lâ gètaga bylo s′vâta Ûdèjskae, ì pryjšoǔ Ìsus u Erusalìm. </i>


text:
А ёсьць у Ерусаліме каля Авечае брамы купальня, называная па-Габрэйску Віфезда, якая мела пяць крытых уваходаў; </p><i> A ës′c′ u Erusalìme kalâ Avečae bramy kupal′nâ, nazyvanaâ pa-Gabrèjsku Vìfezda, âkaâ mela pâc′ krytyh uvahodaǔ; </i>


