# verses

text:
у іх ляжала вялікае мноства хворых, сьляпых, кульгавых, сухіх, якія чакалі руху вады; </p><i> u ìh lâžala vâlìkae mnostva hvoryh, s′lâpyh, kul′gavyh, suhìh, âkìâ čakalì ruhu vady; </i>


text:
бо анёл Гасподні часам сыходзіў у купальню і парушаў ваду; і хто першы ўваходзіў у яе пасьля парушэньня вады, той здаровы рабіўся, на якую б хваробу ні пакутаваў. </p><i> bo anël Gaspodnì časam syhodzìǔ u kupal′nû ì parušaǔ vadu; ì hto peršy ǔvahodzìǔ u âe pas′lâ parušèn′nâ vady, toj zdarovy rabìǔsâ, na âkuû b hvarobu nì pakutavaǔ. </i>


text:
Тут быў чалавек, які хварэў трыццаць восем гадоў. </p><i> Tut byǔ čalavek, âkì hvarèǔ tryccac′ vosem gadoǔ. </i>


text:
Ісус, угледзеўшы, як ён ляжыць, і даведаўшыся, што ён ляжыць ужо доўгі час, кажа яму: <J>ці хочаш быць здаровым?</J> </p><i> Ìsus, ugledzeǔšy, âk ën lâžyc′, ì davedaǔšysâ, što ën lâžyc′ užo doǔgì čas, kaža âmu: <J>cì hočaš byc′ zdarovym?</J> </i>


text:
Хворы адказваў Яму: так, Госпадзе; але ня маю чалавека, які апусьціў бы мяне ў купальню, калі парушыцца вада; калі ж я прыходжу, нехта іншы ўжо ўваходзіць раней за мяне. </p><i> Hvory adkazvaǔ Âmu: tak, Gospadze; ale nâ maû čalaveka, âkì apus′cìǔ by mâne ǔ kupal′nû, kalì parušycca vada; kalì ž â pryhodžu, nehta ìnšy ǔžo ǔvahodzìc′ ranej za mâne. </i>


text:
Ісус кажа яму: <J>устань, вазьмі пасьцель тваю і хадзі.</J> </p><i> Ìsus kaža âmu: <J>ustan′, vaz′mì pas′cel′ tvaû ì hadzì.</J> </i>


text:
І той адразу выздаравеў, і ўзяў пасьцель сваю, і пайшоў. Было ж гэта ў дзень суботні. </p><i> Ì toj adrazu vyzdaraveǔ, ì ǔzâǔ pas′cel′ svaû, ì pajšoǔ. Bylo ž gèta ǔ dzen′ subotnì. </i>


text:
Пасьля Юдэі казалі ацалёнаму: сёньня субота; не павінен ты браць пасьцель. </p><i> Pas′lâ Ûdèì kazalì acalënamu: sën′nâ subota; ne pavìnen ty brac′ pas′cel′. </i>


text:
Ён адказваў ім: <J>Хто мяне вылечыў, Той мне сказаў: вазьмі пасьцель тваю і хадзі.</J> </p><i> Ën adkazvaǔ ìm: <J>Hto mâne vylečyǔ, Toj mne skazaǔ: vaz′mì pas′cel′ tvaû ì hadzì.</J> </i>


text:
У яго спыталіся: хто Той Чалавек, Які сказаў табе: <J>вазьмі пасьцель тваю і хадзі?</J> </p><i> U âgo spytalìsâ: hto Toj Čalavek, Âkì skazaǔ tabe: <J>vaz′mì pas′cel′ tvaû ì hadzì?</J> </i>


text:
Але ацалёны ня ведаў, хто Ён; бо Ісус зьнік сярод людзей, якія былі на тым месцы. </p><i> Ale acalëny nâ vedaǔ, hto Ën; bo Ìsus z′nìk sârod lûdzej, âkìâ bylì na tym mescy. </i>


text:
Потым Ісус спаткаў яго ў храме і сказаў яму: <J>вось, ты стаў здаровы; не грашы болей, каб ня сталася з табою чаго горшага.</J> </p><i> Potym Ìsus spatkaǔ âgo ǔ hrame ì skazaǔ âmu: <J>vos′, ty staǔ zdarovy; ne grašy bolej, kab nâ stalasâ z taboû čago goršaga.</J> </i>


text:
Чалавек гэты пайшоў і абвясьціў Юдэям, што Той, Хто ацаліў яго, ёсьць Ісус. </p><i> Čalavek gèty pajšoǔ ì abvâs′cìǔ Ûdèâm, što Toj, Hto acalìǔ âgo, ës′c′ Ìsus. </i>


text:
І пачалі Юдэі перасьледаваць Ісуса і намышлялі забіць Яго за тое, што Ён рабіў усе такія дзеі ў суботу. </p><i> Ì pačalì Ûdèì peras′ledavac′ Ìsusa ì namyšlâlì zabìc′ Âgo za toe, što Ën rabìǔ use takìâ dzeì ǔ subotu. </i>


text:
А Ісус казаў ім: <J>Айцец Мой дагэтуль робіць, і Я раблю.</J> </p><i> A Ìsus kazaǔ ìm: <J>Ajcec Moj dagètul′ robìc′, ì Â rablû.</J> </i>


text:
І яшчэ больш намышлялі забіць Яго Юдэі за тое, што Ён ня толькі парушаў суботу, але і Айцом Сваім называў Бога, робячы Сябе роўным Богу. </p><i> Ì âščè bol′š namyšlâlì zabìc′ Âgo Ûdèì za toe, što Ën nâ tol′kì parušaǔ subotu, ale ì Ajcom Svaìm nazyvaǔ Boga, robâčy Sâbe roǔnym Bogu. </i>


text:
<pb/>На гэта Ісус сказаў: <J>праўду, праўду кажу вам: Сын нічога ня можа тварыць Сам ад Сябе, калі ня ўбачыць, як Айцец творыць: бо, што творыць Ён, тое і Сын творыць таксама.</J> </p><i> Na gèta Ìsus skazaǔ: <J>praǔdu, praǔdu kažu vam: Syn nìčoga nâ moža tvaryc′ Sam ad Sâbe, kalì nâ ǔbačyc′, âk Ajcec tvoryc′: bo, što tvoryc′ Ën, toe ì Syn tvoryc′ taksama.</J> </i>


text:
<J>Бо Айцец любіць Сына і паказвае Яму ўсё, што творыць Сам; і пакажа Яму дзеі большыя за гэтыя, так што вы зьдзівіцеся.</J> </p><i> <J>Bo Ajcec lûbìc′ Syna ì pakazvae Âmu ǔsë, što tvoryc′ Sam; ì pakaža Âmu dzeì bol′šyâ za gètyâ, tak što vy z′dzìvìcesâ.</J> </i>


text:
<J>Бо, як Айцец уваскрашае мёртвых і ажыўляе, так і Сын ажыўляе, каго хоча.</J> </p><i> <J>Bo, âk Ajcec uvaskrašae mërtvyh ì ažyǔlâe, tak ì Syn ažyǔlâe, kago hoča.</J> </i>


text:
<J>Бо Айцец і ня судзіць нікога, а ўвесь суд аддаў Сыну,</J> </p><i> <J>Bo Ajcec ì nâ sudzìc′ nìkoga, a ǔves′ sud addaǔ Synu,</J> </i>


text:
<J>каб усе шанавалі Сына, як шануюць Айца. Хто не шануе Сына, той не шануе і Айца, Які паслаў Яго.</J> </p><i> <J>kab use šanavalì Syna, âk šanuûc′ Ajca. Hto ne šanue Syna, toj ne šanue ì Ajca, Âkì paslaǔ Âgo.</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: хто слухае слова Маё і верыць у Таго, Хто паслаў Мяне, мае жыцьцё вечнае, і на суд ня прыходзіць, а перайшоў ад сьмерці ў жыцьцё.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: hto sluhae slova Maë ì veryc′ u Tago, Hto paslaǔ Mâne, mae žyc′cë večnae, ì na sud nâ pryhodzìc′, a perajšoǔ ad s′mercì ǔ žyc′cë.</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: настае час, і настаў ужо, калі мёртвыя пачуюць голас Сына Божага і пачуўшы, ажывуць.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: nastae čas, ì nastaǔ užo, kalì mërtvyâ pačuûc′ golas Syna Božaga ì pačuǔšy, ažyvuc′.</J> </i>


text:
<J>Бо як Айцец мае жыцьцё ў Самім Сабе, так і Сыну даў мець жыцьцё ў Самім Сабе;</J> </p><i> <J>Bo âk Ajcec mae žyc′cë ǔ Samìm Sabe, tak ì Synu daǔ mec′ žyc′cë ǔ Samìm Sabe;</J> </i>


text:
<J>і даў яму ўладу правіць і суд, бо Ён ёсьць Сын Чалавечы.</J> </p><i> <J>ì daǔ âmu ǔladu pravìc′ ì sud, bo Ën ës′c′ Syn Čalavečy.</J> </i>


text:
<J>Ня зьдзіўляйцеся з гэтага: бо настае час, калі ўсе, хто ў магілах, пачуюць голас Сына Божага,</J> </p><i> <J>Nâ z′dzìǔlâjcesâ z gètaga: bo nastae čas, kalì ǔse, hto ǔ magìlah, pačuûc′ golas Syna Božaga,</J> </i>


text:
<J>і выйдуць тыя, што тварылі дабро на ўваскрэсеньне жыцьця, а што ліха чынілі - на ўваскрэсеньне асуды.</J> </p><i> <J>ì vyjduc′ tyâ, što tvarylì dabro na ǔvaskrèsen′ne žyc′câ, a što lìha čynìlì - na ǔvaskrèsen′ne asudy.</J> </i>


text:
<pb/><J>Я нічога не магу тварыць Сам ад Сябе. Як чую, так і суджу, і суд Мой справядлівы, бо ня шукаю Маёй волі, а волі Айца, Які паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>Â nìčoga ne magu tvaryc′ Sam ad Sâbe. Âk čuû, tak ì sudžu, ì sud Moj spravâdlìvy, bo nâ šukaû Maëj volì, a volì Ajca, Âkì paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі Я сьведчу Сам пра Сябе, дык сьведчаньне Маё ня ёсьць ісьціна:</J> </p><i> <J>Kalì Â s′vedču Sam pra Sâbe, dyk s′vedčan′ne Maë nâ ës′c′ ìs′cìna:</J> </i>


text:
<J>ёсьць іншы, хто сьведчыць пра Мяне, і Я ведаю, што ісьціна ёсьць тое сьведчаньне, якім ён сьведчыць пра Мяне;</J> </p><i> <J>ës′c′ ìnšy, hto s′vedčyc′ pra Mâne, ì Â vedaû, što ìs′cìna ës′c′ toe s′vedčan′ne, âkìm ën s′vedčyc′ pra Mâne;</J> </i>


text:
<J>вы пасылалі да Яна, і ён засьведчыў пра ісьціну.</J> </p><i> <J>vy pasylalì da Âna, ì ën zas′vedčyǔ pra ìs′cìnu.</J> </i>


text:
<J>А Я вось не ад чалавека прымаю сьведчаньне, а кажу гэта на тое, каб вы ўратаваліся.</J> </p><i> <J>A Â vos′ ne ad čalaveka prymaû s′vedčan′ne, a kažu gèta na toe, kab vy ǔratavalìsâ.</J> </i>


text:
<J>Ён быў сьвяцільнік, што гарэў і сьвяціў; а вы хацелі якісь час парадавацца пры сьвятле ягоным.</J> </p><i> <J>Ën byǔ s′vâcìl′nìk, što garèǔ ì s′vâcìǔ; a vy hacelì âkìs′ čas paradavacca pry s′vâtle âgonym.</J> </i>


text:
<J>Але Я маю сьведчаньне большае за Янавае: бо дзеі, якія Айцец даў мне зьдзейсьніць, самыя дзеі гэтыя, якія Я чыню, сьведчаць пра Мяне, што Айцец паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>Ale Â maû s′vedčan′ne bol′šae za Ânavae: bo dzeì, âkìâ Ajcec daǔ mne z′dzejs′nìc′, samyâ dzeì gètyâ, âkìâ Â čynû, s′vedčac′ pra Mâne, što Ajcec paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<J>І Айцец, Які паслаў Мяне, сам засьведчыў пра Мяне. А вы ні голасу Ягонага ніколі ня чулі, ні аблічча Ягонага ня бачылі,</J> </p><i> <J>Ì Ajcec, Âkì paslaǔ Mâne, sam zas′vedčyǔ pra Mâne. A vy nì golasu Âgonaga nìkolì nâ čulì, nì ablìčča Âgonaga nâ bačylì,</J> </i>


text:
<J>і ня маеце слова Ягонага, каб яно былося ў вас, бо ня верыце вы Таму, Каго Ён паслаў.</J> </p><i> <J>ì nâ maece slova Âgonaga, kab âno bylosâ ǔ vas, bo nâ veryce vy Tamu, Kago Ën paslaǔ.</J> </i>


text:
<J>Дасьледуйце Пісаньні, бо вы думаеце празь іх мець жыцьцё вечнае: а яны ж сьведчаць пра Мяне.</J> </p><i> <J>Das′ledujce Pìsan′nì, bo vy dumaece praz′ ìh mec′ žyc′cë večnae: a âny ž s′vedčac′ pra Mâne.</J> </i>


text:
<J>Але вы ня хочаце прыйсьці да Мяне, каб мець жыцьцё.</J> </p><i> <J>Ale vy nâ hočace pryjs′cì da Mâne, kab mec′ žyc′cë.</J> </i>


text:
<J>але ведаю вас: вы ня маеце ў сабе любові да Бога.</J> </p><i> <J>ale vedaû vas: vy nâ maece ǔ sabe lûbovì da Boga.</J> </i>


text:
<J>Я прыйшоў у імя Айца Майго, і ня прымаеце Мяне; а калі нехта іншы прыйдзе ў імя сваё, яго прымеце.</J> </p><i> <J>Â pryjšoǔ u ìmâ Ajca Majgo, ì nâ prymaece Mâne; a kalì nehta ìnšy pryjdze ǔ ìmâ svaë, âgo prymece.</J> </i>


text:
<J>Як вы можаце верыць, калі адзін ад аднаго прымаеце славу, а славы, якая ад адзінага Бога, ня шукаеце?</J> </p><i> <J>Âk vy možace veryc′, kalì adzìn ad adnago prymaece slavu, a slavy, âkaâ ad adzìnaga Boga, nâ šukaece?</J> </i>


text:
<J>Ня думайце, што Я буду вінаваціць вас перад Айцом: ёсьць на вас скаржнік Майсей, на якога вы спадзеяцеся.</J> </p><i> <J>Nâ dumajce, što Â budu vìnavacìc′ vas perad Ajcom: ës′c′ na vas skaržnìk Majsej, na âkoga vy spadzeâcesâ.</J> </i>


text:
<J>Бо калі б вы верылі Майсею, дык паверылі б і Мне, бо ён пісаў пра Мяне.</J> </p><i> <J>Bo kalì b vy verylì Majseû, dyk paverylì b ì Mne, bo ën pìsaǔ pra Mâne.</J> </i>


text:
<J>А калі ягоным пісаньням ня верыце, - як паверыце Маім словам?</J> </p><i> <J>A kalì âgonym pìsan′nâm nâ veryce, - âk paveryce Maìm slovam?</J> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага Ісус пайшоў на той бок мора Галілейскага, у навакольлі Тыверыяды; </p><i> Pas′lâ gètaga Ìsus pajšoǔ na toj bok mora Galìlejskaga, u navakol′lì Tyveryâdy; </i>


text:
За Ім сьледам пайшло мноства людзей, таму што бачылі цуды, якія Ён тварыў над хворымі. </p><i> Za Ìm s′ledam pajšlo mnostva lûdzej, tamu što bačylì cudy, âkìâ Ën tvaryǔ nad hvorymì. </i>


text:
Ісус узыйшоў на гару і там сядзеў з вучнямі Сваімі. </p><i> Ìsus uzyjšoǔ na garu ì tam sâdzeǔ z vučnâmì Svaìmì. </i>


text:
Ісус, узьвёўшы вочы і ўгледзеўшы, што мноства людзей ідзе да Яго, кажа Піліпу: <J>дзе нам купіць хлябоў, каб іх накарміць?</J> </p><i> Ìsus, uz′vëǔšy vočy ì ǔgledzeǔšy, što mnostva lûdzej ìdze da Âgo, kaža Pìlìpu: <J>dze nam kupìc′ hlâboǔ, kab ìh nakarmìc′?</J> </i>


text:
А казаў гэта, выпрабоўваючы яго; бо Сам ведаў, што хацеў зрабіць. </p><i> A kazaǔ gèta, vypraboǔvaûčy âgo; bo Sam vedaǔ, što haceǔ zrabìc′. </i>


text:
Піліп адказваў Яму: ім на дзьвесьце дынараў ня хопіць хлеба, каб кожнаму дасталося хоць трошкі. </p><i> Pìlìp adkazvaǔ Âmu: ìm na dz′ves′ce dynaraǔ nâ hopìc′ hleba, kab kožnamu dastalosâ hoc′ troškì. </i>


text:
Адзін вучань Ягоны Андрэй, брат Сымона Пётры, кажа Яму: </p><i> Adzìn vučan′ Âgony Andrèj, brat Symona Pëtry, kaža Âmu: </i>


text:
Тут ёсьць у аднаго хлопчыка пяць хлябоў ячных і дзьве рыбкі, але што гэта на такое мноства, </p><i> Tut ës′c′ u adnago hlopčyka pâc′ hlâboǔ âčnyh ì dz′ve rybkì, ale što gèta na takoe mnostva, </i>


text:
Ісус сказаў: <J>скажэце ім узьлегчы.</J> А было на тым месцы многа травы. І вось узьлегла людзей лікам каля пяці тысяч. </p><i> Ìsus skazaǔ: <J>skažèce ìm uz′legčy.</J> A bylo na tym mescy mnoga travy. Ì vos′ uz′legla lûdzej lìkam kalâ pâcì tysâč. </i>


text:
Ісус, узяўшы хлябы і ўзьнёсшы падзяку, раздаў вучням, а вучні тым, што ўзьляжалі, гэтак сама і рыбы, колькі хто хацеў. </p><i> Ìsus, uzâǔšy hlâby ì ǔz′nësšy padzâku, razdaǔ vučnâm, a vučnì tym, što ǔz′lâžalì, gètak sama ì ryby, kol′kì hto haceǔ. </i>


text:
І калі насыціліся, дык сказаў вучням Сваім: <J>зьбярэце кавалкі, што засталіся, каб нічога не прапала.</J> </p><i> Ì kalì nasycìlìsâ, dyk skazaǔ vučnâm Svaìm: <J>z′bârèce kavalkì, što zastalìsâ, kab nìčoga ne prapala.</J> </i>


text:
І сабралі, і напоўнілі дванаццаць кашоў кавалкамі ад пяці ячных хлябоў, што засталіся ў тых, якія елі. </p><i> Ì sabralì, ì napoǔnìlì dvanaccac′ kašoǔ kavalkamì ad pâcì âčnyh hlâboǔ, što zastalìsâ ǔ tyh, âkìâ elì. </i>


text:
Тады людзі, якія бачылі цуд, учынены Ісусам, сказалі: гэта сапраўды Той Прарок, Які мае прыйсьці ў сьвет. </p><i> Tady lûdzì, âkìâ bačylì cud, učyneny Ìsusam, skazalì: gèta sapraǔdy Toj Prarok, Âkì mae pryjs′cì ǔ s′vet. </i>


text:
А Ісус, даведаўшыся, што хочуць прыйсьці, неспадзявана ўзяць Яго і зрабіць царом, зноў адыйшоў на гару адзін. </p><i> A Ìsus, davedaǔšysâ, što hočuc′ pryjs′cì, nespadzâvana ǔzâc′ Âgo ì zrabìc′ carom, znoǔ adyjšoǔ na garu adzìn. </i>


text:
<pb/>Калі ж настаў вечар, дык вучні Ягоныя выйшлі да мора, </p><i> Kalì ž nastaǔ večar, dyk vučnì Âgonyâ vyjšlì da mora, </i>


text:
і, увайшоўшы ў лодку, паплылі на той бок мора ў Капернаум. Ужо цямнела, а Ісус ня прыходзіў да іх. </p><i> ì, uvajšoǔšy ǔ lodku, paplylì na toj bok mora ǔ Kapernaum. Užo câmnela, a Ìsus nâ pryhodzìǔ da ìh. </i>


text:
Праплыўшы каля дваццаці пяці ці трыццаці стадыяў, яны ўбачылі Ісуса, Які ішоў па моры і набліжаўся да лодкі, і спалохаліся. </p><i> Praplyǔšy kalâ dvaccacì pâcì cì tryccacì stadyâǔ, âny ǔbačylì Ìsusa, Âkì ìšoǔ pa mory ì nablìžaǔsâ da lodkì, ì spalohalìsâ. </i>


text:
Але Ён сказаў ім: <J>гэта Я; ня бойцеся.</J> </p><i> Ale Ën skazaǔ ìm: <J>gèta Â; nâ bojcesâ.</J> </i>


text:
Яны хацелі прыняць Яго ў лодку; і адразу лодка прыстала да берага, куды плылі. </p><i> Âny hacelì prynâc′ Âgo ǔ lodku; ì adrazu lodka prystala da beraga, kudy plylì. </i>


text:
<pb/>На другі дзень люд, што стаяў па той бок мора, бачыў, што там, апрача адной лодкі, у якую ўвайшлі вучні Ягоныя, другой ня было, і што Ісус не ўваходзіў у лодку з вучнямі Сваімі, а адплылі адны вучні Ягоныя; </p><i> Na drugì dzen′ lûd, što staâǔ pa toj bok mora, bačyǔ, što tam, aprača adnoj lodkì, u âkuû ǔvajšlì vučnì Âgonyâ, drugoj nâ bylo, ì što Ìsus ne ǔvahodzìǔ u lodku z vučnâmì Svaìmì, a adplylì adny vučnì Âgonyâ; </i>


text:
тым часам прыйшлі з Тыверыяды іншыя лодкі блізка да таго месца, дзе елі хлеб з дабраславеньня Гасподняга. </p><i> tym časam pryjšlì z Tyveryâdy ìnšyâ lodkì blìzka da tago mesca, dze elì hleb z dabraslaven′nâ Gaspodnâga. </i>


text:
І вось, калі людзі ўбачылі, што тут няма Ісуса, ні вучняў Ягоных, дык увайшлі ў лодкі і прыплылі ў Капернаум, шукаючы Ісуса, </p><i> Ì vos′, kalì lûdzì ǔbačylì, što tut nâma Ìsusa, nì vučnâǔ Âgonyh, dyk uvajšlì ǔ lodkì ì pryplylì ǔ Kapernaum, šukaûčy Ìsusa, </i>


text:
і, знайшоўшы Яго на тым баку мора, сказалі Яму: Равьві! калі Ты сюды прыйшоў? </p><i> ì, znajšoǔšy Âgo na tym baku mora, skazalì Âmu: Rav′vì! kalì Ty sûdy pryjšoǔ? </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>праўду, праўду кажу вам: вы шукаеце Мяне не таму, што бачылі цуды, а таму, што елі хлеб і насыціліся;</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>praǔdu, praǔdu kažu vam: vy šukaece Mâne ne tamu, što bačylì cudy, a tamu, što elì hleb ì nasycìlìsâ;</J> </i>


text:
<J>дбайце не пра ежу прахлую, а пра ежу, што застаецца на жыцьцё вечнае, якую дасьць вам Сын Чалавечы; бо на Яго паклаў пячатку Сваю Айцец, Бог.</J> </p><i> <J>dbajce ne pra ežu prahluû, a pra ežu, što zastaecca na žyc′cë večnae, âkuû das′c′ vam Syn Čalavečy; bo na Âgo paklaǔ pâčatku Svaû Ajcec, Bog.</J> </i>


text:
І вось, сказалі Яму: што нам рабіць, каб чыніць дзеі Божыя? </p><i> Ì vos′, skazalì Âmu: što nam rabìc′, kab čynìc′ dzeì Božyâ? </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>вось дзея Божая, каб вы верылі ў Таго, Каго Ён паслаў.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>vos′ dzeâ Božaâ, kab vy verylì ǔ Tago, Kago Ën paslaǔ.</J> </i>


text:
На гэта сказалі Яму: якую ж Ты даеш азнаку, каб мы ўбачылі і паверылі Табе? што Ты робіш? </p><i> Na gèta skazalì Âmu: âkuû ž Ty daeš aznaku, kab my ǔbačylì ì paverylì Tabe? što Ty robìš? </i>


text:
Бацькі нашыя елі манну ў пустыні, як напісана: "хлеб зь неба даў ім есьці". </p><i> Bac′kì našyâ elì mannu ǔ pustynì, âk napìsana: "hleb z′ neba daǔ ìm es′cì". </i>


text:
А Ісус сказаў ім: <J>праўду, праўду кажу вам: не Майсей даў вам хлеб зь неба, а Айцец Мой дае вам сапраўдны хлеб зь нябёсаў;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm: <J>praǔdu, praǔdu kažu vam: ne Majsej daǔ vam hleb z′ neba, a Ajcec Moj dae vam sapraǔdny hleb z′ nâbësaǔ;</J> </i>


text:
<J>бо хлеб Божы ёсьць Той, Які сыходзіць зь нябёсаў і дае жыцьцё сьвету,</J> </p><i> <J>bo hleb Božy ës′c′ Toj, Âkì syhodzìc′ z′ nâbësaǔ ì dae žyc′cë s′vetu,</J> </i>


text:
<pb/>На гэта сказалі Яму: Госпадзе! давай нам заўсёды такі хлеб. </p><i> Na gèta skazalì Âmu: Gospadze! davaj nam zaǔsëdy takì hleb. </i>


text:
А Ісус сказаў ім: <J>Я ёсьць хлеб жыцьця; хто прыходзіць да Мяне, ня будзе галодны, і хто верыць у Мяне, ня спрагнецца ніколі;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm: <J>Â ës′c′ hleb žyc′câ; hto pryhodzìc′ da Mâne, nâ budze galodny, ì hto veryc′ u Mâne, nâ spragnecca nìkolì;</J> </i>


text:
<J>але Я сказаў вам, што вы і бачылі Мяне, і ня верыце.</J> </p><i> <J>ale Â skazaǔ vam, što vy ì bačylì Mâne, ì nâ veryce.</J> </i>


text:
<J>Усё, што дае Мне Айцец, да Мяне прыйдзе; і таго, хто прыходзіць да Мяне, ня выганю прэч;</J> </p><i> <J>Usë, što dae Mne Ajcec, da Mâne pryjdze; ì tago, hto pryhodzìc′ da Mâne, nâ vyganû prèč;</J> </i>


text:
<J>бо Я сыйшоў зь нябёсаў не на тое, каб чыніць волю Маю, а волю Айца, Які паслаў Мяне;</J> </p><i> <J>bo Â syjšoǔ z′ nâbësaǔ ne na toe, kab čynìc′ volû Maû, a volû Ajca, Âkì paslaǔ Mâne;</J> </i>


text:
<J>а воля Айца Майго, Які паслаў Мяне, ёсьць тая, каб з таго, што Ён Мне даў, анічога не загубіць, а ўсё тое ўваскрэсіць у апошні дзень;</J> </p><i> <J>a volâ Ajca Majgo, Âkì paslaǔ Mâne, ës′c′ taâ, kab z tago, što Ën Mne daǔ, anìčoga ne zagubìc′, a ǔsë toe ǔvaskrèsìc′ u apošnì dzen′;</J> </i>


text:
<J>воля Таго, Хто паслаў Мяне, ёсьць тая, каб кожны, хто бачыць Сына і верыць у Яго, меў жыцьцё вечнае; і Я ўваскрэшу яго ў апошні дзень.</J> </p><i> <J>volâ Tago, Hto paslaǔ Mâne, ës′c′ taâ, kab kožny, hto bačyc′ Syna ì veryc′ u Âgo, meǔ žyc′cë večnae; ì Â ǔvaskrèšu âgo ǔ apošnì dzen′.</J> </i>


text:
<pb/>Абурыліся на Яго Юдэі за тое, што Ён сказаў: <J>Я ёсьць хлеб, які сыйшоў зь нябёсаў, -</J> </p><i> Aburylìsâ na Âgo Ûdèì za toe, što Ën skazaǔ: <J>Â ës′c′ hleb, âkì syjšoǔ z′ nâbësaǔ, -</J> </i>


text:
і казалі: ці ня Ісус гэта, сын Язэпаў, Чыйго бацьку і маці мы ведаем; як жа Ён кажа: <J>Я сыйшоў зь нябёсаў?</J> </p><i> ì kazalì: cì nâ Ìsus gèta, syn Âzèpaǔ, Čyjgo bac′ku ì macì my vedaem; âk ža Ën kaža: <J>Â syjšoǔ z′ nâbësaǔ?</J> </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>не абурайцеся між сабою:</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>ne aburajcesâ mìž saboû:</J> </i>


text:
<J>ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі не прывядзе яго Айцец, Які паслаў Мяне; і Я ўваскрэшу яго ў апошні дзень.</J> </p><i> <J>nìhto nâ moža pryjs′cì da Mâne, kalì ne pryvâdze âgo Ajcec, Âkì paslaǔ Mâne; ì Â ǔvaskrèšu âgo ǔ apošnì dzen′.</J> </i>


text:
<J>У прарокаў напісана: "і будуць усе навучаны Богам; кожны, хто чуў ад Айца і навучыўся, прыходзіць да Мяне".</J> </p><i> <J>U prarokaǔ napìsana: "ì buduc′ use navučany Bogam; kožny, hto čuǔ ad Ajca ì navučyǔsâ, pryhodzìc′ da Mâne".</J> </i>


text:
<J>Гэта ня тое, каб хто бачыў Айца, апрача Таго, Хто ёсьць ад Бога: Ён бачыў Айца.</J> </p><i> <J>Gèta nâ toe, kab hto bačyǔ Ajca, aprača Tago, Hto ës′c′ ad Boga: Ën bačyǔ Ajca.</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: хто верыць у Мяне, мае жыцьцё вечнае.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: hto veryc′ u Mâne, mae žyc′cë večnae.</J> </i>


text:
<J>бацькі вашыя елі манну ў пустыні і памерлі;</J> </p><i> <J>bac′kì vašyâ elì mannu ǔ pustynì ì pamerlì;</J> </i>


text:
<J>а хлеб, што сыходзіць зь нябёсаў, такі, што той, хто есьць яго, не памрэ;</J> </p><i> <J>a hleb, što syhodzìc′ z′ nâbësaǔ, takì, što toj, hto es′c′ âgo, ne pamrè;</J> </i>


text:
<J>Я - хлеб жывы, што сыйшоў зь нябёсаў: хто есьць хлеб гэты, будзе жыць вечна; а хлеб, які Я дам, ёсьць Плоць Мая, якую Я аддам за жыцьцё сьвету.</J> </p><i> <J>Â - hleb žyvy, što syjšoǔ z′ nâbësaǔ: hto es′c′ hleb gèty, budze žyc′ večna; a hleb, âkì Â dam, ës′c′ Ploc′ Maâ, âkuû Â addam za žyc′cë s′vetu.</J> </i>


text:
<pb/>Тады Юдэі пачалі спрачацца паміж сабою, кажучы: як Ён можа даць нам есьці Плоць Сваю? </p><i> Tady Ûdèì pačalì spračacca pamìž saboû, kažučy: âk Ën moža dac′ nam es′cì Ploc′ Svaû? </i>


text:
А Ісус сказаў ім: <J>праўду, праўду кажу вам: калі ня будзеце есьці Плоці Сына Чалавечага і піць Крыві Ягонай, ня мецьмеце ў сабе жыцьця:</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm: <J>praǔdu, praǔdu kažu vam: kalì nâ budzece es′cì Plocì Syna Čalavečaga ì pìc′ Kryvì Âgonaj, nâ mec′mece ǔ sabe žyc′câ:</J> </i>


text:
<pb/><J>Хто есьць Маю Плоць і п'е Маю Кроў, мбе жыцьцё вечнае, і Я ўваскрэшу яго ў апошні дзень;</J> </p><i> <J>Hto es′c′ Maû Ploc′ ì p'e Maû Kroǔ, mbe žyc′cë večnae, ì Â ǔvaskrèšu âgo ǔ apošnì dzen′;</J> </i>


text:
<J>бо Плоць мая сапраўды ёсьць ежа, і Кроў мая сапраўды ёсьць пітво;</J> </p><i> <J>bo Ploc′ maâ sapraǔdy ës′c′ eža, ì Kroǔ maâ sapraǔdy ës′c′ pìtvo;</J> </i>


text:
<J>хто есьць Маю Плоць і п'е Маю Кроў, застаецца ўва Мне, і Я ў ім;</J> </p><i> <J>hto es′c′ Maû Ploc′ ì p'e Maû Kroǔ, zastaecca ǔva Mne, ì Â ǔ ìm;</J> </i>


text:
<J>як паслаў Мяне жывы Айцец, і Я жыву Айцом, так і той, хто есьць Мяне, жыць будзе Мною;</J> </p><i> <J>âk paslaǔ Mâne žyvy Ajcec, ì Â žyvu Ajcom, tak ì toj, hto es′c′ Mâne, žyc′ budze Mnoû;</J> </i>


text:
<J>гэта той хлеб, што сыйшоў зь нябёсаў; ня так, як бацькі вашыя елі манну і памерлі: хто есьць хлеб гэты, жыць будзе вечна.</J> </p><i> <J>gèta toj hleb, što syjšoǔ z′ nâbësaǔ; nâ tak, âk bac′kì vašyâ elì mannu ì pamerlì: hto es′c′ hleb gèty, žyc′ budze večna.</J> </i>


text:
Гэта казаў Ён у сынагозе, навучаючы ў Капернауме. </p><i> Gèta kazaǔ Ën u synagoze, navučaûčy ǔ Kapernaume. </i>


text:
<pb/>Многія вучні Ягоныя, чуючы гэта, казалі: якія дзіўныя словы! Хто можа такое слухаць? </p><i> Mnogìâ vučnì Âgonyâ, čuûčy gèta, kazalì: âkìâ dzìǔnyâ slovy! Hto moža takoe sluhac′? </i>


text:
Але Ісус, ведаючы Сам у Сабе, што вучні Ягоныя наракаюць на тое, сказаў ім: <J>ці гэта спакушае вас?</J> </p><i> Ale Ìsus, vedaûčy Sam u Sabe, što vučnì Âgonyâ narakaûc′ na toe, skazaǔ ìm: <J>cì gèta spakušae vas?</J> </i>


text:
<J>што ж будзе, калі ўбачыце Сына Чалавечага, Які ўзыходзіць туды, дзе быў раней?</J> </p><i> <J>što ž budze, kalì ǔbačyce Syna Čalavečaga, Âkì ǔzyhodzìc′ tudy, dze byǔ ranej?</J> </i>


text:
<J>дух творыць жыцьцё, плоць ня творыць нічога; словы, якія кажу Я вам, - гэта дух і жыцьцё;</J> </p><i> <J>duh tvoryc′ žyc′cë, ploc′ nâ tvoryc′ nìčoga; slovy, âkìâ kažu Â vam, - gèta duh ì žyc′cë;</J> </i>


text:
<J>Але ёсьць сярод вас некаторыя, што ня вераць.</J> Бо Ісус ад пачатку ведаў, хто ёсьць нявернікі, і хто выдасьць Яго. </p><i> <J>Ale ës′c′ sârod vas nekatoryâ, što nâ verac′.</J> Bo Ìsus ad pačatku vedaǔ, hto ës′c′ nâvernìkì, ì hto vydas′c′ Âgo. </i>


text:
І сказаў: <J>на тое якраз і казаў Я вам, што ніхто ня можа прыйсьці да Мяне, калі гэта ня дадзена будзе ад Айца Майго.</J> </p><i> Ì skazaǔ: <J>na toe âkraz ì kazaǔ Â vam, što nìhto nâ moža pryjs′cì da Mâne, kalì gèta nâ dadzena budze ad Ajca Majgo.</J> </i>


text:
<pb/>З гэтага часу многія вучні Ягоныя адыйшлі ад Яго і ўжо не хадзілі зь Ім. </p><i> Z gètaga času mnogìâ vučnì Âgonyâ adyjšlì ad Âgo ì ǔžo ne hadzìlì z′ Ìm. </i>


text:
Тады Ісус сказаў дванаццацём: <J>ці ня хочаце і вы адыйсьці?</J> </p><i> Tady Ìsus skazaǔ dvanaccacëm: <J>cì nâ hočace ì vy adyjs′cì?</J> </i>


text:
Сымон Пётр адказаў Яму: Госпадзе! да каго нам ісьці? Ты маеш словы вечнага жыцьця. </p><i> Symon Pëtr adkazaǔ Âmu: Gospadze! da kago nam ìs′cì? Ty maeš slovy večnaga žyc′câ. </i>


text:
і мы паверылі і спазналі, што Ты - Хрыстос, Сын Бога жывога. </p><i> ì my paverylì ì spaznalì, što Ty - Hrystos, Syn Boga žyvoga. </i>


text:
Ісус адказваў ім: <J>ці не дванаццаць вас абраў Я? але адзін з вас д'ябал.</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ ìm: <J>cì ne dvanaccac′ vas abraǔ Â? ale adzìn z vas d'âbal.</J> </i>


text:
Гэта казаў Ён пра Юду Сымонавага Іскарыёта, бо гэты меўся выдаць Яго, ён быў адзін з дванаццацёх. </p><i> Gèta kazaǔ Ën pra Ûdu Symonavaga Ìskaryëta, bo gèty meǔsâ vydac′ Âgo, ën byǔ adzìn z dvanaccacëh. </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага Ісус хадзіў па Галілеі, бо па Юдэі хадзіць не хацеў, таму што Юдэі намышлялі забіць Яго. </p><i> Pas′lâ gètaga Ìsus hadzìǔ pa Galìleì, bo pa Ûdèì hadzìc′ ne haceǔ, tamu što Ûdèì namyšlâlì zabìc′ Âgo. </i>


text:
Тады браты Ягоныя сказалі Яму: выйдзі адгэтуль і йдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі дзеі, што Ты ўчыняеш; </p><i> Tady braty Âgonyâ skazalì Âmu: vyjdzì adgètul′ ì jdzì ǔ Ûdèû, kab ì vučnì Tvae bačylì dzeì, što Ty ǔčynâeš; </i>


text:
бо ніхто ня робіць чаго-небудзь употай, і стараецца сам быць вядомым; калі Ты чыніш такія дзеі, дык яві Сябе сьвету. </p><i> bo nìhto nâ robìc′ čago-nebudz′ upotaj, ì staraecca sam byc′ vâdomym; kalì Ty čynìš takìâ dzeì, dyk âvì Sâbe s′vetu. </i>


text:
На гэта Ісус ім сказаў: <J>Мой час яшчэ не настаў, а вам заўсёды час;</J> </p><i> Na gèta Ìsus ìm skazaǔ: <J>Moj čas âščè ne nastaǔ, a vam zaǔsëdy čas;</J> </i>


text:
<J>Вас сьвет ня можа ненавідзець, а Мяне ненавідзіць, бо Я сьведчу пра яго, што дзеі ягоныя ліхія;</J> </p><i> <J>Vas s′vet nâ moža nenavìdzec′, a Mâne nenavìdzìc′, bo Â s′vedču pra âgo, što dzeì âgonyâ lìhìâ;</J> </i>


text:
<J>вы ідзеце на сьвята гэтае, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ не настаў.</J> </p><i> <J>vy ìdzece na s′vâta gètae, a Â âščè ne pajdu na gètae s′vâta, bo čas Moj âščè ne nastaǔ.</J> </i>


text:
<pb/>Але як прыйшлі браты Ягоныя, тады і Ён прыйшоў на сьвята, не адкрыта, а як бы таемна. </p><i> Ale âk pryjšlì braty Âgonyâ, tady ì Ën pryjšoǔ na s′vâta, ne adkryta, a âk by taemna. </i>


text:
А Юдэі шукалі яго на сьвяце і казалі: дзе Ён? </p><i> A Ûdèì šukalì âgo na s′vâce ì kazalì: dze Ën? </i>


text:
І многа было гаманы пра Яго ў народзе: адны казалі, што Ён добры, а другія казалі: не, Ён зводзіць людзей. </p><i> Ì mnoga bylo gamany pra Âgo ǔ narodze: adny kazalì, što Ën dobry, a drugìâ kazalì: ne, Ën zvodzìc′ lûdzej. </i>


text:
Аднак ніхто не гаварыў пра Яго адкрыта, баючыся Юдэяў. </p><i> Adnak nìhto ne gavaryǔ pra Âgo adkryta, baûčysâ Ûdèâǔ. </i>


text:
<pb/>Але ўжо а палавіне сьвята ўвайшоў Ісус у храм і вучыў. </p><i> Ale ǔžo a palavìne s′vâta ǔvajšoǔ Ìsus u hram ì vučyǔ. </i>


text:
І дзівавалі Юдэі, кажучы: як Ён ведае Пісаньні, ня вучыўшыся? </p><i> Ì dzìvavalì Ûdèì, kažučy: âk Ën vedae Pìsan′nì, nâ vučyǔšysâ? </i>


text:
Ісус, адказваючы ім, сказаў: <J>Маё вучэньне - не Маё, а Таго, Хто паслаў Мяне;</J> </p><i> Ìsus, adkazvaûčy ìm, skazaǔ: <J>Maë vučèn′ne - ne Maë, a Tago, Hto paslaǔ Mâne;</J> </i>


text:
<J>хто хоча чыніць волю Ягоную, той даведаецца пра гэтае вучэньне, ці ад Бога яно, ці я Сам ад Сябе кажу;</J> </p><i> <J>hto hoča čynìc′ volû Âgonuû, toj davedaecca pra gètae vučèn′ne, cì ad Boga âno, cì â Sam ad Sâbe kažu;</J> </i>


text:
<J>хто гаворыць сам ад сябе, шукае славы сабе; а Хто шукае славы Таму, Хто паслаў Яго, Той сапраўдны, і няма няпраўды ў Ім.</J> </p><i> <J>hto gavoryc′ sam ad sâbe, šukae slavy sabe; a Hto šukae slavy Tamu, Hto paslaǔ Âgo, Toj sapraǔdny, ì nâma nâpraǔdy ǔ Ìm.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ці ня даў вам Майсей закона? і ніхто з вас ня жыве паводле закона. Завошта ж намышляеце забіць Мяне?</J> </p><i> <J>Cì nâ daǔ vam Majsej zakona? ì nìhto z vas nâ žyve pavodle zakona. Zavošta ž namyšlâece zabìc′ Mâne?</J> </i>


text:
Людзі сказалі ў адказ: ці ня дэман у Табе? Хто намышляе забіць Цябе? </p><i> Lûdzì skazalì ǔ adkaz: cì nâ dèman u Tabe? Hto namyšlâe zabìc′ Câbe? </i>


text:
Ісус, прамаўляючы далей, сказаў ім: <J>адну дзею ўчыніў Я, і ўсе вы дзівуеце;</J> </p><i> Ìsus, pramaǔlâûčy dalej, skazaǔ ìm: <J>adnu dzeû ǔčynìǔ Â, ì ǔse vy dzìvuece;</J> </i>


text:
<J>Майсей даў вам абразаньне, - хоць яно не ад Майсея, а ад бацькоў, - і ў суботу вы абразаеце чалавека;</J> </p><i> <J>Majsej daǔ vam abrazan′ne, - hoc′ âno ne ad Majseâ, a ad bac′koǔ, - ì ǔ subotu vy abrazaece čalaveka;</J> </i>


text:
<J>калі ў суботу прыймае чалавек абразаньне, каб ня быў парушаны закон Майсееў, - ці не на Мяне гневаецеся за тое, што Я ўсяго чалавека ацаліў у суботу?</J> </p><i> <J>kalì ǔ subotu pryjmae čalavek abrazan′ne, kab nâ byǔ parušany zakon Majseeǔ, - cì ne na Mâne gnevaecesâ za toe, što Â ǔsâgo čalaveka acalìǔ u subotu?</J> </i>


text:
<J>ня судзеце паводле выгляду, а судзеце судом справядлівым.</J> </p><i> <J>nâ sudzece pavodle vyglâdu, a sudzece sudom spravâdlìvym.</J> </i>


text:
<pb/>Тут некаторыя зь Ерусалімцаў казалі: ці ня Той гэта, Якога спрабуюць забіць? </p><i> Tut nekatoryâ z′ Erusalìmcaǔ kazalì: cì nâ Toj gèta, Âkoga sprabuûc′ zabìc′? </i>


text:
вось, Ён гаворыць адкрыта, і нічога ня кажуць Яму: ці ўпэўніліся начальнікі, што Ён сапраўды Хрыстос? </p><i> vos′, Ën gavoryc′ adkryta, ì nìčoga nâ kažuc′ Âmu: cì ǔpèǔnìlìsâ načal′nìkì, što Ën sapraǔdy Hrystos? </i>


text:
але мы ведаем Яго, адкуль Ён; а Хрыстос, калі прыйдзе, ніхто ня будзе ведаць, адкуль Ён. </p><i> ale my vedaem Âgo, adkul′ Ën; a Hrystos, kalì pryjdze, nìhto nâ budze vedac′, adkul′ Ën. </i>


text:
Тады Ісус усклікнуў у храме, вучачы і кажучы: <J>і ведаеце Мяне, і ведаеце, адкуль Я; і Я прыйшоў ня Сам ад Сябе, але ў ісьціне Той, хто паслаў Мяне, Якога вы ня ведаеце;</J> </p><i> Tady Ìsus usklìknuǔ u hrame, vučačy ì kažučy: <J>ì vedaece Mâne, ì vedaece, adkul′ Â; ì Â pryjšoǔ nâ Sam ad Sâbe, ale ǔ ìs′cìne Toj, hto paslaǔ Mâne, Âkoga vy nâ vedaece;</J> </i>


text:
<J>Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>Â vedaû Âgo, bo Â ad Âgo, ì Ën paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
І намышлялі схапіць Яго, але ніхто не наклаў на Яго рукі, бо яшчэ не настала гадзіна Ягоная. </p><i> Ì namyšlâlì shapìc′ Âgo, ale nìhto ne naklaǔ na Âgo rukì, bo âščè ne nastala gadzìna Âgonaâ. </i>


text:
А многія зь людзей уверавалі ў Яго і казалі: калі прыйдзе Хрыстос, няўжо створыць болей азнакаў, чым колькі Гэты стварыў? </p><i> A mnogìâ z′ lûdzej uveravalì ǔ Âgo ì kazalì: kalì pryjdze Hrystos, nâǔžo stvoryc′ bolej aznakaǔ, čym kol′kì Gèty stvaryǔ? </i>


text:
<pb/>Пачулі фарысэі такія перасуды пра Яго ў народзе, і паслалі фарысэі і першасьвятары служак - схапіць Яго. </p><i> Pačulì farysèì takìâ perasudy pra Âgo ǔ narodze, ì paslalì farysèì ì peršas′vâtary služak - shapìc′ Âgo. </i>


text:
А Ісус сказаў ім: <J>яшчэ нядоўга быць Мне з вамі, і пайду да Таго, Хто паслаў Мяне;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm: <J>âščè nâdoǔga byc′ Mne z vamì, ì pajdu da Tago, Hto paslaǔ Mâne;</J> </i>


text:
<J>будзеце шукаць Мяне, і ня знойдзеце; і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці.</J> </p><i> <J>budzece šukac′ Mâne, ì nâ znojdzece; ì dze budu Â, tudy vy nâ možace pryjs′cì.</J> </i>


text:
Пры гэтым Юдэі гаварылі паміж сабою: куды Ён хоча ісьці, так што мы ня знойдзем Яго? ці ня хоча Ён ісьці ў Элінскае расьсеяньне і вучыць Элінаў? </p><i> Pry gètym Ûdèì gavarylì pamìž saboû: kudy Ën hoča ìs′cì, tak što my nâ znojdzem Âgo? cì nâ hoča Ën ìs′cì ǔ Èlìnskae ras′seân′ne ì vučyc′ Èlìnaǔ? </i>


text:
што азначаюць гэтыя словы, якія Ён сказаў: <J>"будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце;</J> і <J>дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці"?</J> </p><i> što aznačaûc′ gètyâ slovy, âkìâ Ën skazaǔ: <J>"budzece šukac′ Mâne ì nâ znojdzece;</J> ì <J>dze budu Â, tudy vy nâ možace pryjs′cì"?</J> </i>


text:
<pb/>У апошні ж вялікі дзень сьвята стаяў Ісус і ўсклікнуў, кажучы: <J>хто прагне, ідзі да Мяне і пі;</J> </p><i> U apošnì ž vâlìkì dzen′ s′vâta staâǔ Ìsus ì ǔsklìknuǔ, kažučy: <J>hto pragne, ìdzì da Mâne ì pì;</J> </i>


text:
<J>хто веруе ў Мяне, у таго, як сказана ў Пісаньні, "з чэрава пацякуць рэкі вады жывое".</J> </p><i> <J>hto verue ǔ Mâne, u tago, âk skazana ǔ Pìsan′nì, "z čèrava pacâkuc′ rèkì vady žyvoe".</J> </i>


text:
Гэта сказаў Ён пра Духа, Якога меліся прыняць тыя, што верылі ў Яго: бо яшчэ ня было на іх Духа Сьвятога, бо Ісус яшчэ ня быў праслаўлены. </p><i> Gèta skazaǔ Ën pra Duha, Âkoga melìsâ prynâc′ tyâ, što verylì ǔ Âgo: bo âščè nâ bylo na ìh Duha S′vâtoga, bo Ìsus âščè nâ byǔ praslaǔleny. </i>


text:
<pb/>Многія людзі, пачуўшы гэтыя словы, казалі: Ён сапраўды прарок. </p><i> Mnogìâ lûdzì, pačuǔšy gètyâ slovy, kazalì: Ën sapraǔdy prarok. </i>


text:
Другія казалі: гэта Хрыстос. А іншыя казалі: хіба з Галілеі Хрыстос прыйдзе? </p><i> Drugìâ kazalì: gèta Hrystos. A ìnšyâ kazalì: hìba z Galìleì Hrystos pryjdze? </i>


text:
ці ня сказана ў Пісаньні, што Хрыстос прыйдзе ад насеньня Давідавага і зь Віфляема, з таго месца, адкуль быў Давід? </p><i> cì nâ skazana ǔ Pìsan′nì, što Hrystos pryjdze ad nasen′nâ Davìdavaga ì z′ Vìflâema, z tago mesca, adkul′ byǔ Davìd? </i>


text:
І вось адбылася наконт Яго спрэчка ў народзе. </p><i> Ì vos′ adbylasâ nakont Âgo sprèčka ǔ narodze. </i>


text:
Некаторыя зь іх хацелі схапіць Яго; але ніхто не наклаў на Яго рук. </p><i> Nekatoryâ z′ ìh hacelì shapìc′ Âgo; ale nìhto ne naklaǔ na Âgo ruk. </i>


text:
<pb/>І вось служкі вярнуліся да першасьвятароў і фарысэяў, і гэтыя сказалі ім: чаму вы не прывялі яго? </p><i> Ì vos′ služkì vârnulìsâ da peršas′vâtaroǔ ì farysèâǔ, ì gètyâ skazalì ìm: čamu vy ne pryvâlì âgo? </i>


text:
Служкі адказвалі: ніколі чалавек не гаварыў так, як Гэты Чалавек. </p><i> Služkì adkazvalì: nìkolì čalavek ne gavaryǔ tak, âk Gèty Čalavek. </i>


text:
Фарысэі сказалі ім: няўжо і вы ўведзены ў зман? </p><i> Farysèì skazalì ìm: nâǔžo ì vy ǔvedzeny ǔ zman? </i>


text:
ці паверыў у Яго хто з начальнікаў, альбо з фарысэяў? </p><i> cì paveryǔ u Âgo hto z načal′nìkaǔ, al′bo z farysèâǔ? </i>


text:
але гэты народ невук у законе, пракляты ён. </p><i> ale gèty narod nevuk u zakone, praklâty ën. </i>


text:
Мікадым, які прыходзіў да Яго ўначы, будучы адным зь іх, кажа ім: </p><i> Mìkadym, âkì pryhodzìǔ da Âgo ǔnačy, budučy adnym z′ ìh, kaža ìm: </i>


text:
ці судзіць закон наш чалавека, калі папярэдне ня выслухаюць яго і не даведаюцца, што ён робіць? </p><i> cì sudzìc′ zakon naš čalaveka, kalì papârèdne nâ vysluhaûc′ âgo ì ne davedaûcca, što ën robìc′? </i>


text:
На гэта сказалі яму: і ты ці не з Галілеі? паглядзі, і ўбачыш, што з Галілеі ня прыходзіць прарок. </p><i> Na gèta skazalì âmu: ì ty cì ne z Galìleì? paglâdzì, ì ǔbačyš, što z Galìleì nâ pryhodzìc′ prarok. </i>


text:
а раніцай зноў прыйшоў у храм, і ўвесь люд ішоў да Яго; Ён сеў і вучыў іх. </p><i> a ranìcaj znoǔ pryjšoǔ u hram, ì ǔves′ lûd ìšoǔ da Âgo; Ën seǔ ì vučyǔ ìh. </i>


text:
Тут кніжнікі і фарысэі прывялі да Яго жанчыну, засьпетую на блудзе, і, паставіўшы яе пасярэдзіне, </p><i> Tut knìžnìkì ì farysèì pryvâlì da Âgo žančynu, zas′petuû na bludze, ì, pastavìǔšy âe pasârèdzìne, </i>


text:
сказалі Яму: Настаўнік! гэтую жанчыну засьпелі на блудзе; </p><i> skazalì Âmu: Nastaǔnìk! gètuû žančynu zas′pelì na bludze; </i>


text:
а Майсей у законе наказваў нам пабіваць такіх камянямі: Ты што скажаш? </p><i> a Majsej u zakone nakazvaǔ nam pabìvac′ takìh kamânâmì: Ty što skažaš? </i>


text:
Казалі ж гэта, выпрабоўваючы Яго, каб знайсьці што-небудзь і зьвінаваціць Яго, але Ісус, нахіліўшыся нізка, пісаў пальцам на зямлі, не зважаючы на іх. </p><i> Kazalì ž gèta, vypraboǔvaûčy Âgo, kab znajs′cì što-nebudz′ ì z′vìnavacìc′ Âgo, ale Ìsus, nahìlìǔšysâ nìzka, pìsaǔ pal′cam na zâmlì, ne zvažaûčy na ìh. </i>


text:
Калі ж папыталіся ў Яго далей, Ён, схіліўшыся, сказаў ім: <J>хто з вас бяз грэху, першы кінь у яе каменем.</J> </p><i> Kalì ž papytalìsâ ǔ Âgo dalej, Ën, shìlìǔšysâ, skazaǔ ìm: <J>hto z vas bâz grèhu, peršy kìn′ u âe kamenem.</J> </i>


text:
А яны, пачуўшы гэта і адчуўшы дакоры сумленьня, пачалі выходзіць адзін за адным, пачынаючы са старэйшых да апошніх; і застаўся адзін Ісус і жанчына, якая стаяла пасярэдзіне. </p><i> A âny, pačuǔšy gèta ì adčuǔšy dakory sumlen′nâ, pačalì vyhodzìc′ adzìn za adnym, pačynaûčy sa starèjšyh da apošnìh; ì zastaǔsâ adzìn Ìsus ì žančyna, âkaâ staâla pasârèdzìne. </i>


text:
Ісус, схіліўшыся і ня бачачы нічога апрача жанчыны, сказаў ёй: <J>жанчына! дзе твае скаржнікі? ніхто не асудзіў цябе?</J> </p><i> Ìsus, shìlìǔšysâ ì nâ bačačy nìčoga aprača žančyny, skazaǔ ëj: <J>žančyna! dze tvae skaržnìkì? nìhto ne asudzìǔ câbe?</J> </i>


text:
Яна адказвала: ніхто, Госпадзе! Ісус сказаў ёй: <J>і Я не асуджаю цябе; ідзі і больш не грашы.</J> </p><i> Âna adkazvala: nìhto, Gospadze! Ìsus skazaǔ ëj: <J>ì Â ne asudžaû câbe; ìdzì ì bol′š ne grašy.</J> </i>


text:
<pb/>Зноў прамаўляў Ісус да людзей і сказаў ім: <J>Я - сьвятло сьвету; хто пойдзе сьледам за Мною, той ня будзе блукаць у цемры, а будзе мець сьвятло жыцьця.</J> </p><i> Znoǔ pramaǔlâǔ Ìsus da lûdzej ì skazaǔ ìm: <J>Â - s′vâtlo s′vetu; hto pojdze s′ledam za Mnoû, toj nâ budze blukac′ u cemry, a budze mec′ s′vâtlo žyc′câ.</J> </i>


text:
Тады фарысэі сказалі Яму: Ты Сам пра Сябе сьведчыш, сьведчаньне Тваё ня ёсьць ісьціна. </p><i> Tady farysèì skazalì Âmu: Ty Sam pra Sâbe s′vedčyš, s′vedčan′ne Tvaë nâ ës′c′ ìs′cìna. </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>калі Я і Сам пра Сябе сьведчу, сьведчаньне Маё ёсьць ісьціна, бо Я ведаю, адкуль прыйшоў і куды іду; а вы ня ведаеце, адкуль Я і куды іду.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>kalì Â ì Sam pra Sâbe s′vedču, s′vedčan′ne Maë ës′c′ ìs′cìna, bo Â vedaû, adkul′ pryjšoǔ ì kudy ìdu; a vy nâ vedaece, adkul′ Â ì kudy ìdu.</J> </i>


text:
<J>Вы мяркуеце па плоці; Я ня суджу нікога;</J> </p><i> <J>Vy mârkuece pa plocì; Â nâ sudžu nìkoga;</J> </i>


text:
<J>а калі і суджу Я, дык суд Мой у ісьціне, бо Я не адзін, а Я з Айцом, Які паслаў Мяне;</J> </p><i> <J>a kalì ì sudžu Â, dyk sud Moj u ìs′cìne, bo Â ne adzìn, a Â z Ajcom, Âkì paslaǔ Mâne;</J> </i>


text:
<J>а і ў законе вашым напісана, што сьведчаньне двух чалавек - праўдзівае.</J> </p><i> <J>a ì ǔ zakone vašym napìsana, što s′vedčan′ne dvuh čalavek - praǔdzìvae.</J> </i>


text:
<J>Я Сам сьведчу пра Сябе, і сьведчыць пра Мяне Айцец, Які паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>Â Sam s′vedču pra Sâbe, ì s′vedčyc′ pra Mâne Ajcec, Âkì paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
Тады сказалі Яму: <J>дзе Айцец Твой? Ісус адказваў: вы ня ведаеце ні Мяне, ні Айца Майго; калі б вы ведалі Мяне, дык ведалі б і Айца Майго.</J> </p><i> Tady skazalì Âmu: <J>dze Ajcec Tvoj? Ìsus adkazvaǔ: vy nâ vedaece nì Mâne, nì Ajca Majgo; kalì b vy vedalì Mâne, dyk vedalì b ì Ajca Majgo.</J> </i>


text:
<pb/>Гэтыя словы казаў Ісус каля скарбонкі, калі вучыў у храме; і ніхто ня ўзяў Яго, бо ня прыйшла часіна Ягоная. </p><i> Gètyâ slovy kazaǔ Ìsus kalâ skarbonkì, kalì vučyǔ u hrame; ì nìhto nâ ǔzâǔ Âgo, bo nâ pryjšla časìna Âgonaâ. </i>


text:
<pb/>Зноў сказаў ім Ісус: <J>Я адыходжу, і будзеце шукаць Мяне, і памраце ў грэху вашым; куды Я іду, туды вы ня можаце прыйсьці.</J> </p><i> Znoǔ skazaǔ ìm Ìsus: <J>Â adyhodžu, ì budzece šukac′ Mâne, ì pamrace ǔ grèhu vašym; kudy Â ìdu, tudy vy nâ možace pryjs′cì.</J> </i>


text:
Тут Юдэі казалі: няўжо Ён заб'е Сам Сябе, што кажа: <J>"куды Я іду, туды вы ня можаце прыйсьці"?</J> </p><i> Tut Ûdèì kazalì: nâǔžo Ën zab'e Sam Sâbe, što kaža: <J>"kudy Â ìdu, tudy vy nâ možace pryjs′cì"?</J> </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>вы ад ніжніх, Я ад вышніх, вы ад сьвету гэтага, Я не ад гэтага сьвету;</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>vy ad nìžnìh, Â ad vyšnìh, vy ad s′vetu gètaga, Â ne ad gètaga s′vetu;</J> </i>


text:
<J>таму Я і сказаў вам, што вы памраце ў грахах вашых: бо, калі ня ўверуеце, што гэта Я, дык памраце ў грахах вашых.</J> </p><i> <J>tamu Â ì skazaǔ vam, što vy pamrace ǔ grahah vašyh: bo, kalì nâ ǔveruece, što gèta Â, dyk pamrace ǔ grahah vašyh.</J> </i>


text:
Тады сказалі Яму: хто ж Ты? Ісус сказаў ім: <J>ад пачатку Існы, як і кажу вам:</J> </p><i> Tady skazalì Âmu: hto ž Ty? Ìsus skazaǔ ìm: <J>ad pačatku Ìsny, âk ì kažu vam:</J> </i>


text:
<J>многа мбю казаць і разважыць пра вас; але Той, Хто паслаў Мяне, ёсьць Ісьціна, і што Я чуў ад Яго, тое і кажу сьвету.</J> </p><i> <J>mnoga mbû kazac′ ì razvažyc′ pra vas; ale Toj, Hto paslaǔ Mâne, ës′c′ Ìs′cìna, ì što Â čuǔ ad Âgo, toe ì kažu s′vetu.</J> </i>


text:
Дык вось, Ісус сказаў ім: <J>калі ўзьнесяце Сына Чалавечага, тады і ўведаеце, што гэта Я і што нічога не раблю ад Сябе, а як навучыў Мяне Айцец Мой, так і кажу.</J> </p><i> Dyk vos′, Ìsus skazaǔ ìm: <J>kalì ǔz′nesâce Syna Čalavečaga, tady ì ǔvedaece, što gèta Â ì što nìčoga ne rablû ad Sâbe, a âk navučyǔ Mâne Ajcec Moj, tak ì kažu.</J> </i>


text:
<J>Той, Хто паслаў Мяне, ёсьць са Мною; Айцец не пакінуў Мяне аднаго, бо Я заўсёды раблю тое, што Яму заўгодна.</J> </p><i> <J>Toj, Hto paslaǔ Mâne, ës′c′ sa Mnoû; Ajcec ne pakìnuǔ Mâne adnago, bo Â zaǔsëdy rablû toe, što Âmu zaǔgodna.</J> </i>


text:
Калі Ён казаў гэта, многія ўверавалі ў Яго. </p><i> Kalì Ën kazaǔ gèta, mnogìâ ǔveravalì ǔ Âgo. </i>


text:
<pb/>Тады сказаў Ісус да тых Юдэяў, што ўверавалі ў Яго: <J>калі застанецеся ў слове Маім, дык вы ў ісьціне Мае вучні.</J> </p><i> Tady skazaǔ Ìsus da tyh Ûdèâǔ, što ǔveravalì ǔ Âgo: <J>kalì zastanecesâ ǔ slove Maìm, dyk vy ǔ ìs′cìne Mae vučnì.</J> </i>


text:
<pb/><J>І спазнаеце праўду, і праўда зробіць вас свабоднымі.</J> </p><i> <J>Ì spaznaece praǔdu, ì praǔda zrobìc′ vas svabodnymì.</J> </i>


text:
<pb/>Яму адказвалі: мы семя Абрагамавае, і ня былі рабамі нікому ніколі; як жа Ты кажаш: <J>"зробіцеся свабоднымі"?</J> </p><i> Âmu adkazvalì: my semâ Abragamavae, ì nâ bylì rabamì nìkomu nìkolì; âk ža Ty kažaš: <J>"zrobìcesâ svabodnymì"?</J> </i>


text:
<pb/>Ісус адказваў ім: <J>праўду, праўду кажу вам: кожны, хто чыніць грэх, ёсьць раб грэху;</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ ìm: <J>praǔdu, praǔdu kažu vam: kožny, hto čynìc′ grèh, ës′c′ rab grèhu;</J> </i>


text:
<J>але раб не застаецца ў доме вечна: Сын застаецца вечна;</J> </p><i> <J>ale rab ne zastaecca ǔ dome večna: Syn zastaecca večna;</J> </i>


text:
<J>дык вось, калі Сын вызваліць вас, дык у ісьціне свабодныя будзеце;</J> </p><i> <J>dyk vos′, kalì Syn vyzvalìc′ vas, dyk u ìs′cìne svabodnyâ budzece;</J> </i>


text:
<J>ведаю, што вы семя Абрагамавае: аднак намышляеце забіць Мяне, бо слова Маё не ўмяшчаецца ў вас;</J> </p><i> <J>vedaû, što vy semâ Abragamavae: adnak namyšlâece zabìc′ Mâne, bo slova Maë ne ǔmâščaecca ǔ vas;</J> </i>


text:
<J>Я кажу тое, што бачыў у Айца Майго; а вы робіце тое, што бачылі ў бацькі вашага.</J> </p><i> <J>Â kažu toe, što bačyǔ u Ajca Majgo; a vy robìce toe, što bačylì ǔ bac′kì vašaga.</J> </i>


text:
<pb/>Сказалі Яму ў адказ: бацька наш ёсьць Абрагам. Ісус сказаў ім: <J>калі б вы былі дзеці Абрагамавыя, дык і ўчынкі Абрагамавыя рабілі б;</J> </p><i> Skazalì Âmu ǔ adkaz: bac′ka naš ës′c′ Abragam. Ìsus skazaǔ ìm: <J>kalì b vy bylì dzecì Abragamavyâ, dyk ì ǔčynkì Abragamavyâ rabìlì b;</J> </i>


text:
<pb/><J>а цяпер намышляеце забіць Мяне, Чалавека, Які адкрыў вам ісьціну, якую чуў ад Бога. Абрагам гэтага не рабіў.</J> </p><i> <J>a câper namyšlâece zabìc′ Mâne, Čalaveka, Âkì adkryǔ vam ìs′cìnu, âkuû čuǔ ad Boga. Abragam gètaga ne rabìǔ.</J> </i>


text:
<J>Вы робіце ўчынкі бацькі вашага.</J> На гэта сказалі Яму: мы не ад блуду народжаныя; аднаго Айца маем - Бога. </p><i> <J>Vy robìce ǔčynkì bac′kì vašaga.</J> Na gèta skazalì Âmu: my ne ad bludu narodžanyâ; adnago Ajca maem - Boga. </i>


text:
Ісус сказаў ім: <J>калі б Бог быў Айцец ваш, вы любілі б Мяне, бо Я ад Бога паходжу і прыйшоў; бо Я ня Сам ад Сябе прыйшоў, а Ён паслаў Мяне:</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm: <J>kalì b Bog byǔ Ajcec vaš, vy lûbìlì b Mâne, bo Â ad Boga pahodžu ì pryjšoǔ; bo Â nâ Sam ad Sâbe pryjšoǔ, a Ën paslaǔ Mâne:</J> </i>


text:
<J>Чаму вы не разумееце мовы Маёй? бо ня можаце чуць слова Майго:</J> </p><i> <J>Čamu vy ne razumeece movy Maëj? bo nâ možace čuc′ slova Majgo:</J> </i>


text:
<J>ваш бацька д'ябал, і вы хочаце выконваць прыхамаць бацькі вашага, а ён быў душагуб ад пачатку і ня ўстояў у ісьціне, бо няма ў ім ісьціны; калі кажа ён няпраўду, кажа сваё, бо ён ашуканец і бацька няпраўды.</J> </p><i> <J>vaš bac′ka d'âbal, ì vy hočace vykonvac′ pryhamac′ bac′kì vašaga, a ën byǔ dušagub ad pačatku ì nâ ǔstoâǔ u ìs′cìne, bo nâma ǔ ìm ìs′cìny; kalì kaža ën nâpraǔdu, kaža svaë, bo ën ašukanec ì bac′ka nâpraǔdy.</J> </i>


text:
<J>А як Я ісьціну кажу, дык ня верыце Мне.</J> </p><i> <J>A âk Â ìs′cìnu kažu, dyk nâ veryce Mne.</J> </i>


text:
<J>Хто з вас выкрые Мяне ў няпраўдзе? калі Я кажу ісьціну, чаму вы ня верыце Мне?</J> </p><i> <J>Hto z vas vykrye Mâne ǔ nâpraǔdze? kalì Â kažu ìs′cìnu, čamu vy nâ veryce Mne?</J> </i>


text:
<J>Хто ад Бога, той слухае словы Божыя: вы таму ня слухаеце, што вы не ад Бога.</J> </p><i> <J>Hto ad Boga, toj sluhae slovy Božyâ: vy tamu nâ sluhaece, što vy ne ad Boga.</J> </i>


text:
<pb/>На гэта Юдэі адказвалі і сказалі Яму: ці ж няпраўду мы кажам, што Ты Самаранін і што дэман у Табе? </p><i> Na gèta Ûdèì adkazvalì ì skazalì Âmu: cì ž nâpraǔdu my kažam, što Ty Samaranìn ì što dèman u Tabe? </i>


text:
Ісус адказваў: <J>ува мне дэмана няма, а Я шаную Айца Майго, а вы няславіце Мяне;</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>uva mne dèmana nâma, a Â šanuû Ajca Majgo, a vy nâslavìce Mâne;</J> </i>


text:
<J>але ж Я ня шукаю Маёй славы: ёсьць Той, Хто шукае і судзіць;</J> </p><i> <J>ale ž Â nâ šukaû Maëj slavy: ës′c′ Toj, Hto šukae ì sudzìc′;</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: хто сьледуе слову Майму, той ня ўбачыць сьмерці вавек.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: hto s′ledue slovu Majmu, toj nâ ǔbačyc′ s′mercì vavek.</J> </i>


text:
Юдэі сказалі Яму: цяпер даведаліся мы, што дэман у Табе: Абрагам памёр і прарокі, а Ты кажаш: <J>хто зьберагае слова Маё, той ня ўведае сьмерці вавек;</J> </p><i> Ûdèì skazalì Âmu: câper davedalìsâ my, što dèman u Tabe: Abragam pamër ì prarokì, a Ty kažaš: <J>hto z′beragae slova Maë, toj nâ ǔvedae s′mercì vavek;</J> </i>


text:
няўжо Ты большы за бацьку нашага Абрагама, які памёр? і за прарокаў памерлых? Кім Ты Сябе робіш? </p><i> nâǔžo Ty bol′šy za bac′ku našaga Abragama, âkì pamër? ì za prarokaǔ pamerlyh? Kìm Ty Sâbe robìš? </i>


text:
Ісус адказваў: <J>калі Я Сам Сябе слаўлю, дык слава Мая анішто: Мяне праслаўляе Айцец Мой, пра Якога вы кажаце, што Ён Бог ваш;</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>kalì Â Sam Sâbe slaǔlû, dyk slava Maâ anìšto: Mâne praslaǔlâe Ajcec Moj, pra Âkoga vy kažace, što Ën Bog vaš;</J> </i>


text:
<J>і вы ня ўведалі Яго, а Я ведаю Яго; і калі скажу, што ня ведаю Яго, дык буду падобны на вас ашуканец; але Я ведаю Яго і сьледую слову Ягонаму;</J> </p><i> <J>ì vy nâ ǔvedalì Âgo, a Â vedaû Âgo; ì kalì skažu, što nâ vedaû Âgo, dyk budu padobny na vas ašukanec; ale Â vedaû Âgo ì s′leduû slovu Âgonamu;</J> </i>


text:
<J>Абрагам, бацька ваш, рады быў убачыць дзень Мой: і ўбачыў і ўзрадаваўся.</J> </p><i> <J>Abragam, bac′ka vaš, rady byǔ ubačyc′ dzen′ Moj: ì ǔbačyǔ ì ǔzradavaǔsâ.</J> </i>


text:
На гэта сказалі Яму Юдэі: Табе няма яшчэ пяцідзесяці гадоў, - і Ты бачыў Абрагама? </p><i> Na gèta skazalì Âmu Ûdèì: Tabe nâma âščè pâcìdzesâcì gadoǔ, - ì Ty bačyǔ Abragama? </i>


text:
Ісус сказаў ім: праўду, праўду кажу вам: <J>раней за Абрагама быў Я.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm: praǔdu, praǔdu kažu vam: <J>ranej za Abragama byǔ Â.</J> </i>


text:
І пабралі камяні, каб кінуць у Яго; але Ісус зьнік і выйшаў з храма, прайшоўшы сярод іх, і пайшоў далей. </p><i> Ì pabralì kamânì, kab kìnuc′ u Âgo; ale Ìsus z′nìk ì vyjšaǔ z hrama, prajšoǔšy sârod ìh, ì pajšoǔ dalej. </i>


text:
<pb/>І праходзячы, угледзеў чалавека, сьляпога ад роду. </p><i> Ì prahodzâčy, ugledzeǔ čalaveka, s′lâpoga ad rodu. </i>


text:
Вучні Ягоныя спыталіся ў Яго: Равьві! хто зграшыў, ён ці бацькі ягоныя, што ўрадзіўся сьляпы? </p><i> Vučnì Âgonyâ spytalìsâ ǔ Âgo: Rav′vì! hto zgrašyǔ, ën cì bac′kì âgonyâ, što ǔradzìǔsâ s′lâpy? </i>


text:
Ісус адказваў: <J>не зграшыў ні ён, ні бацькі ягоныя, але гэта на тое, каб на ім выявіліся дзеі Божыя;</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>ne zgrašyǔ nì ën, nì bac′kì âgonyâ, ale gèta na toe, kab na ìm vyâvìlìsâ dzeì Božyâ;</J> </i>


text:
<J>Мне належыць чыніць дзеі Таго, Хто паслаў Мяне, пакуль ёсьць дзень; прыйдзе ноч, калі ніхто ня можа чыніць;</J> </p><i> <J>Mne naležyc′ čynìc′ dzeì Tago, Hto paslaǔ Mâne, pakul′ ës′c′ dzen′; pryjdze noč, kalì nìhto nâ moža čynìc′;</J> </i>


text:
<J>пакуль Я ў сьвеце, Я - сьвятло сьвету.</J> </p><i> <J>pakul′ Â ǔ s′vece, Â - s′vâtlo s′vetu.</J> </i>


text:
сказаўшы гэта, Ён плюнуў на зямлю, зрабіў гразь са сьліны і памазаў гразёю вочы сьляпому, </p><i> skazaǔšy gèta, Ën plûnuǔ na zâmlû, zrabìǔ graz′ sa s′lìny ì pamazaǔ grazëû vočy s′lâpomu, </i>


text:
і сказаў яму: <J>ідзі, умыйся ў купальні</J> Сілоам, што азначае: пасланы. Той пайшоў і ўмыўся, і вярнуўся відушчы. </p><i> ì skazaǔ âmu: <J>ìdzì, umyjsâ ǔ kupal′nì</J> Sìloam, što aznačae: paslany. Toj pajšoǔ ì ǔmyǔsâ, ì vârnuǔsâ vìduščy. </i>


text:
Тут суседзі і тыя, што раней бачылі яго сьляпога, казалі: ці ня той гэта, які сядзеў і прасіў міласьціны? </p><i> Tut susedzì ì tyâ, što ranej bačylì âgo s′lâpoga, kazalì: cì nâ toj gèta, âkì sâdzeǔ ì prasìǔ mìlas′cìny? </i>


text:
Некаторыя казалі: гэта ён. А некаторыя: падобны на яго. Ён казаў: гэта я. </p><i> Nekatoryâ kazalì: gèta ën. A nekatoryâ: padobny na âgo. Ën kazaǔ: gèta â. </i>


text:
Тады пыталіся ў яго: як адкрыліся ў цябе вочы? </p><i> Tady pytalìsâ ǔ âgo: âk adkrylìsâ ǔ câbe vočy? </i>


text:
Ён сказаў у адказ: чалавек, Якога завуць Ісус, зрабіў гразь, памазаў вочы мае і сказаў мне: <J>"ідзі ў купальню Сілоам і ўмыйся".</J> Я пайшоў, умыўся і зрабіўся відушчы. </p><i> Ën skazaǔ u adkaz: čalavek, Âkoga zavuc′ Ìsus, zrabìǔ graz′, pamazaǔ vočy mae ì skazaǔ mne: <J>"ìdzì ǔ kupal′nû Sìloam ì ǔmyjsâ".</J> Â pajšoǔ, umyǔsâ ì zrabìǔsâ vìduščy. </i>


text:
Тады сказалі яму: дзе Ён? Ён адказаў: ня ведаю. </p><i> Tady skazalì âmu: dze Ën? Ën adkazaǔ: nâ vedaû. </i>


text:
<pb/>Павялі гэтага былога сьляпца да фарысэяў. </p><i> Pavâlì gètaga byloga s′lâpca da farysèâǔ. </i>


text:
А была субота, калі Ісус зрабіў гразь і адамкнуў яму вочы. </p><i> A byla subota, kalì Ìsus zrabìǔ graz′ ì adamknuǔ âmu vočy. </i>


text:
Спыталіся ў яго і фарысэі таксама, як ён відушчы зрабіўся. Ён ім сказаў: гразь паклаў Ён на мае вочы, і я ўмыўся, і бачу. </p><i> Spytalìsâ ǔ âgo ì farysèì taksama, âk ën vìduščy zrabìǔsâ. Ën ìm skazaǔ: graz′ paklaǔ Ën na mae vočy, ì â ǔmyǔsâ, ì baču. </i>


text:
Тады некаторыя фарысэі казалі: не ад Бога Гэты Чалавек, бо не шануе суботы. Іншыя казалі: як можа чалавек грэшны тварыць такія цуды? і паўстала між імі нязгода. </p><i> Tady nekatoryâ farysèì kazalì: ne ad Boga Gèty Čalavek, bo ne šanue suboty. Ìnšyâ kazalì: âk moža čalavek grèšny tvaryc′ takìâ cudy? ì paǔstala mìž ìmì nâzgoda. </i>


text:
Зноў кажуць сьляпому: ты што скажаш пра Яго, бо Ён адамкнуў табе вочы? Ён сказаў: гэта прарок. </p><i> Znoǔ kažuc′ s′lâpomu: ty što skažaš pra Âgo, bo Ën adamknuǔ tabe vočy? Ën skazaǔ: gèta prarok. </i>


text:
<pb/>Тады Юдэі не паверылі, што быў ён сьляпы і зрабіўся відушчы, пакуль не паклікалі бацькоў гэтага ўжо відушчага </p><i> Tady Ûdèì ne paverylì, što byǔ ën s′lâpy ì zrabìǔsâ vìduščy, pakul′ ne paklìkalì bac′koǔ gètaga ǔžo vìduščaga </i>


text:
і спыталіся ў іх: ці гэта сын ваш, пра якога вы кажаце, што нарадзіўся сьляпы? Як жа ён цяпер бачыць? </p><i> ì spytalìsâ ǔ ìh: cì gèta syn vaš, pra âkoga vy kažace, što naradzìǔsâ s′lâpy? Âk ža ën câper bačyc′? </i>


text:
Бацькі ягоныя сказалі ім у адказ: мы ведаем, што гэта сын наш і што ён нарадзіўся сьляпы; </p><i> Bac′kì âgonyâ skazalì ìm u adkaz: my vedaem, što gèta syn naš ì što ën naradzìǔsâ s′lâpy; </i>


text:
а чаму цяпер бачыць, ня ведаем, ці хто адамкнуў яму вочы, мы ня ведаем: сам у сталых гадах, у самога спытайце, хай сам пра сябе скажа. </p><i> a čamu câper bačyc′, nâ vedaem, cì hto adamknuǔ âmu vočy, my nâ vedaem: sam u stalyh gadah, u samoga spytajce, haj sam pra sâbe skaža. </i>


text:
Так адказвалі бацькі ягоныя, таму што баяліся Юдэяў; бо Юдэі змовіліся ўжо, каб, хто прызнае Яго за Хрыста, таго адлучаць ад сынагогі; </p><i> Tak adkazvalì bac′kì âgonyâ, tamu što baâlìsâ Ûdèâǔ; bo Ûdèì zmovìlìsâ ǔžo, kab, hto pryznae Âgo za Hrysta, tago adlučac′ ad synagogì; </i>


text:
вось таму бацькі ягоныя і сказалі: ён у сталых гадах, у самога спытайце. </p><i> vos′ tamu bac′kì âgonyâ ì skazalì: ën u stalyh gadah, u samoga spytajce. </i>


text:
<pb/>І вось, другі раз паклікалі чалавека, які быў сьляпы, і сказалі яму: узьнясі хвалу Богу; мы ведаем, што Чалавек Той - грэшнік. </p><i> Ì vos′, drugì raz paklìkalì čalaveka, âkì byǔ s′lâpy, ì skazalì âmu: uz′nâsì hvalu Bogu; my vedaem, što Čalavek Toj - grèšnìk. </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: ці грэшнік Ён, ня ведаю; адно ведаю, што быў я сьляпы, а цяпер бачу. </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: cì grèšnìk Ën, nâ vedaû; adno vedaû, što byǔ â s′lâpy, a câper baču. </i>


text:
Зноў спыталіся ў яго: што зрабіў Ён з табою? як адамкнуў твае вочы? </p><i> Znoǔ spytalìsâ ǔ âgo: što zrabìǔ Ën z taboû? âk adamknuǔ tvae vočy? </i>


text:
адказваў ім: я ўжо сказаў вам, і вы ня слухалі; што яшчэ хочаце пачуць? альбо і вы хочаце зрабіцца Ягонымі вучнямі? </p><i> adkazvaǔ ìm: â ǔžo skazaǔ vam, ì vy nâ sluhalì; što âščè hočace pačuc′? al′bo ì vy hočace zrabìcca Âgonymì vučnâmì? </i>


text:
А яны дакаралі яго і сказалі: ты вучань Ягоны, а мы Майсеевыя вучні; </p><i> A âny dakaralì âgo ì skazalì: ty vučan′ Âgony, a my Majseevyâ vučnì; </i>


text:
мы ведаем, што з Майсеем гаварыў Бог, а Гэтага ня ведаем, адкуль Ён. </p><i> my vedaem, što z Majseem gavaryǔ Bog, a Gètaga nâ vedaem, adkul′ Ën. </i>


text:
Чалавек відушчы сказаў ім у адказ: гэта якраз і дзіўна, што вы ня ведаеце, адкуль Ён, а Ён адамкнуў мне вочы. </p><i> Čalavek vìduščy skazaǔ ìm u adkaz: gèta âkraz ì dzìǔna, što vy nâ vedaece, adkul′ Ën, a Ën adamknuǔ mne vočy. </i>


text:
Але мы ведаем, што грэшнікаў Бог ня слухае, а хто шануе Бога і выконвае волю Ягоную, таго слухае: </p><i> Ale my vedaem, što grèšnìkaǔ Bog nâ sluhae, a hto šanue Boga ì vykonvae volû Âgonuû, tago sluhae: </i>


text:
спрадвеку ня чулі, каб хто адамкнуў вочы таму, хто ўрадзіўся сьляпы; </p><i> spradveku nâ čulì, kab hto adamknuǔ vočy tamu, hto ǔradzìǔsâ s′lâpy; </i>


text:
калі б Ён ня быў ад Бога, ня мог бы тварыць нічога. </p><i> kalì b Ën nâ byǔ ad Boga, nâ mog by tvaryc′ nìčoga. </i>


text:
Сказалі яму ў адказ: у грахах ты ўвесь нарадзіўся, і ты нас яшчэ вучыш? І выгналі яго прэч. </p><i> Skazalì âmu ǔ adkaz: u grahah ty ǔves′ naradzìǔsâ, ì ty nas âščè vučyš? Ì vygnalì âgo prèč. </i>


text:
<pb/>Ісус, пачуўшы, што выгналі яго прэч, і знайшоўшы яго, сказаў яму: <J>ці верыш ты ў Сына Божага?</J> </p><i> Ìsus, pačuǔšy, što vygnalì âgo prèč, ì znajšoǔšy âgo, skazaǔ âmu: <J>cì veryš ty ǔ Syna Božaga?</J> </i>


text:
Ён адказваў і сказаў: а хто Ён, Госпадзе, каб мне верыць у Яго? </p><i> Ën adkazvaǔ ì skazaǔ: a hto Ën, Gospadze, kab mne veryc′ u Âgo? </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>і бачыў ты Яго, і Ён гаворыць з табою.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>ì bačyǔ ty Âgo, ì Ën gavoryc′ z taboû.</J> </i>


text:
<pb/>А ён сказаў: веру, Госпадзе! І пакланіўся Яму. </p><i> A ën skazaǔ: veru, Gospadze! Ì paklanìǔsâ Âmu. </i>


text:
І сказаў Ісус: <J>на суд прыйшоў Я ў сьвет гэты, каб нявідушчыя бачылі, а відушчыя асьлеплі.</J> </p><i> Ì skazaǔ Ìsus: <J>na sud pryjšoǔ Â ǔ s′vet gèty, kab nâvìduščyâ bačylì, a vìduščyâ as′leplì.</J> </i>


text:
<pb/>Пачуўшы гэта, некаторыя фарысэі, што былі зь Ім, сказалі Яму: няўжо і мы сьляпыя? </p><i> Pačuǔšy gèta, nekatoryâ farysèì, što bylì z′ Ìm, skazalì Âmu: nâǔžo ì my s′lâpyâ? </i>


text:
Ісус сказаў ім: <J>калі б вы былі сьляпыя, ня мелі б на сабе грэху; але як што вы кажаце, што бачыце, дык грэх застаецца на вас.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm: <J>kalì b vy bylì s′lâpyâ, nâ melì b na sabe grèhu; ale âk što vy kažace, što bačyce, dyk grèh zastaecca na vas.</J> </i>


text:
<pb/><J>Праўду, праўду кажу вам: хто не дзьвярыма уваходзіць у кашару авечую, а пералазіць дзе-небудзь, той злодзей і грабежнік,</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: hto ne dz′vâryma uvahodzìc′ u kašaru avečuû, a peralazìc′ dze-nebudz′, toj zlodzej ì grabežnìk,</J> </i>


text:
<J>а хто ўваходзіць дзьвярыма, той пастух авечкам:</J> </p><i> <J>a hto ǔvahodzìc′ dz′vâryma, toj pastuh avečkam:</J> </i>


text:
<J>яму брамнік адчыняе, і авечкі слухаюцца голасу ягонага, і ён кліча авечкі свае па імёнах і выводзіць іх;</J> </p><i> <J>âmu bramnìk adčynâe, ì avečkì sluhaûcca golasu âgonaga, ì ën klìča avečkì svae pa ìmënah ì vyvodzìc′ ìh;</J> </i>


text:
<J>і калі выведзе свае авечкі, ідзе перад імі, а авечкі за ім ідуць, бо ведаюць голас ягоны;</J> </p><i> <J>ì kalì vyvedze svae avečkì, ìdze perad ìmì, a avečkì za ìm ìduc′, bo vedaûc′ golas âgony;</J> </i>


text:
<J>а за чужым ня ідуць, а ўцякаюць ад яго, бо ня ведаюць чужога голасу.</J> </p><i> <J>a za čužym nâ ìduc′, a ǔcâkaûc′ ad âgo, bo nâ vedaûc′ čužoga golasu.</J> </i>


text:
Гэтую прытчу сказаў ім Ісус. Але яны не зразумелі, што такое Ён казаў ім. </p><i> Gètuû prytču skazaǔ ìm Ìsus. Ale âny ne zrazumelì, što takoe Ën kazaǔ ìm. </i>


text:
<pb/>І вось, зноў Ісус сказаў ім: <J>праўду, праўду кажу вам, што Я дзьверы авечкам.</J> </p><i> Ì vos′, znoǔ Ìsus skazaǔ ìm: <J>praǔdu, praǔdu kažu vam, što Â dz′very avečkam.</J> </i>


text:
<J>Усе, хто колькі іх ні прыходзіла перада Мною, - зладзеі і грабежнікі; але авечкі не паслухаліся іх;</J> </p><i> <J>Use, hto kol′kì ìh nì pryhodzìla perada Mnoû, - zladzeì ì grabežnìkì; ale avečkì ne pasluhalìsâ ìh;</J> </i>


text:
<J>Я - дзьверы: хто ўвойдзе Мною, той уратуецца, і ўвойдзе і выйдзе, і пашу знойдзе.</J> </p><i> <J>Â - dz′very: hto ǔvojdze Mnoû, toj uratuecca, ì ǔvojdze ì vyjdze, ì pašu znojdze.</J> </i>


text:
<J>Злодзей прыходзіць толькі дзеля таго, каб украсьці, забіць і загубіць; Я прыйшоў дзеля таго, каб мелі жыцьцё і мелі ўдосталь.</J> </p><i> <J>Zlodzej pryhodzìc′ tol′kì dzelâ tago, kab ukras′cì, zabìc′ ì zagubìc′; Â pryjšoǔ dzelâ tago, kab melì žyc′cë ì melì ǔdostal′.</J> </i>


text:
<J>Я - Пастыр Добры: Пастыр Добры аддае жыцьцё сваё за авечкі;</J> </p><i> <J>Â - Pastyr Dobry: Pastyr Dobry addae žyc′cë svaë za avečkì;</J> </i>


text:
<J>а найміт, ня пастыр, якому авечкі не свае, бачыць, як воўк падыходзіць, і пакідае авечкі і ўцякае, і воўк рабуе авечкі і разганяе іх;</J> </p><i> <J>a najmìt, nâ pastyr, âkomu avečkì ne svae, bačyc′, âk voǔk padyhodzìc′, ì pakìdae avečkì ì ǔcâkae, ì voǔk rabue avečkì ì razganâe ìh;</J> </i>


text:
<J>а найміт ўцякае, бо найміт і ня дбае пра авечкі.</J> </p><i> <J>a najmìt ǔcâkae, bo najmìt ì nâ dbae pra avečkì.</J> </i>


text:
<J>Я - Пастыр Добры, і ведаю Маіх, і Мае ведаюць Мяне:</J> </p><i> <J>Â - Pastyr Dobry, ì vedaû Maìh, ì Mae vedaûc′ Mâne:</J> </i>


text:
<J>як Айцец ведае Мяне, так і Я ведаю Айца, і жыцьцё Маё кладу за авечкі.</J> </p><i> <J>âk Ajcec vedae Mâne, tak ì Â vedaû Ajca, ì žyc′cë Maë kladu za avečkì.</J> </i>


text:
<J>Ёсьць у Мяне і іншыя авечкі, якія ня з гэтай кашары, і тых трэба мне прывесьці: і яны пачуюць голас Мой, і будзе адзін статак і адзін Пастыр.</J> </p><i> <J>Ës′c′ u Mâne ì ìnšyâ avečkì, âkìâ nâ z gètaj kašary, ì tyh trèba mne pryves′cì: ì âny pačuûc′ golas Moj, ì budze adzìn statak ì adzìn Pastyr.</J> </i>


text:
<J>За тое любіць Мяне Айцец, што Я аддаю жыцьцё Маё, каб зноў прыняць яго;</J> </p><i> <J>Za toe lûbìc′ Mâne Ajcec, što Â addaû žyc′cë Maë, kab znoǔ prynâc′ âgo;</J> </i>


text:
<J>ніхто не адбірае яго ў Мяне, а Я Сам аддаю яго: мбю ўладу аддаць яго і ўладу мбю зноў прыняць яго; такі наказ атрымаў Я ад Айца Майго.</J> </p><i> <J>nìhto ne adbìrae âgo ǔ Mâne, a Â Sam addaû âgo: mbû ǔladu addac′ âgo ì ǔladu mbû znoǔ prynâc′ âgo; takì nakaz atrymaǔ Â ad Ajca Majgo.</J> </i>


text:
<pb/>Ад гэтых словаў зноў узьнікла паміж Юдэямі нязгода. </p><i> Ad gètyh slovaǔ znoǔ uz′nìkla pamìž Ûdèâmì nâzgoda. </i>


text:
Многія зь іх казалі: Ён апантаны дэманам і шалее; чаго слухаеце Яго? </p><i> Mnogìâ z′ ìh kazalì: Ën apantany dèmanam ì šalee; čago sluhaece Âgo? </i>


text:
Другія казалі: гэта словы не апантанага дэманам; ці ж можа дэман адмыкаць вочы сьляпым? </p><i> Drugìâ kazalì: gèta slovy ne apantanaga dèmanam; cì ž moža dèman admykac′ vočy s′lâpym? </i>


text:
<pb/>А настала тады ў Ерусаліме сьвята абнаўленьня, і была зіма. </p><i> A nastala tady ǔ Erusalìme s′vâta abnaǔlen′nâ, ì byla zìma. </i>


text:
І хадзіў Ісус у храме, у прытворы Саламонавым. </p><i> Ì hadzìǔ Ìsus u hrame, u prytvory Salamonavym. </i>


text:
Тут Юдэі абступілі Яго і казалі Яму: ці доўга Табе трымаць нас у няпэўнасьці? Калі Ты Хрыстос, скажы нам шчыра. </p><i> Tut Ûdèì abstupìlì Âgo ì kazalì Âmu: cì doǔga Tabe trymac′ nas u nâpèǔnas′cì? Kalì Ty Hrystos, skažy nam ščyra. </i>


text:
Ісус адказваў ім: <J>Я сказаў вам, і ня верыце; дзеі, якія твару Я ў імя Айца Майго, яны сьведчаць пра Мяне;</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ ìm: <J>Â skazaǔ vam, ì nâ veryce; dzeì, âkìâ tvaru Â ǔ ìmâ Ajca Majgo, âny s′vedčac′ pra Mâne;</J> </i>


text:
<pb/><J>але вы ня верыце, бо вы не з авечак Маіх, як Я сказаў вам;</J> </p><i> <J>ale vy nâ veryce, bo vy ne z avečak Maìh, âk Â skazaǔ vam;</J> </i>


text:
<J>авечкі Мае слухаюцца голасу Майго, і Я ведаю іх, і яны ідуць за Мною,</J> </p><i> <J>avečkì Mae sluhaûcca golasu Majgo, ì Â vedaû ìh, ì âny ìduc′ za Mnoû,</J> </i>


text:
<J>і Я даю ім жыцьцё вечнае, і не загінуць вавек, і ніхто ня вырве іх з рукі Мае;</J> </p><i> <J>ì Â daû ìm žyc′cë večnae, ì ne zagìnuc′ vavek, ì nìhto nâ vyrve ìh z rukì Mae;</J> </i>


text:
<J>Айцец Мой, Які даў Мне іх, найбольшы за ўсіх, і ніхто ня можа адабраць іх з рукі Айца Майго:</J> </p><i> <J>Ajcec Moj, Âkì daǔ Mne ìh, najbol′šy za ǔsìh, ì nìhto nâ moža adabrac′ ìh z rukì Ajca Majgo:</J> </i>


text:
<pb/>Тут зноў Юдэі схапілі камяні, каб пабіць Яго. </p><i> Tut znoǔ Ûdèì shapìlì kamânì, kab pabìc′ Âgo. </i>


text:
Ісус адказваў ім: <J>многа добрых учынкаў паказаў Я вам ад Айца Майго; за які зь іх вы хочаце пабіць Мяне камянямі?</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ ìm: <J>mnoga dobryh učynkaǔ pakazaǔ Â vam ad Ajca Majgo; za âkì z′ ìh vy hočace pabìc′ Mâne kamânâmì?</J> </i>


text:
Юдэі сказалі Яму ў адказ: не за добры ўчынак хочам пабіць камянямі Цябе, а за блюзьнерства і за тое, што Ты, чалавек, робіш Сябе Богам. </p><i> Ûdèì skazalì Âmu ǔ adkaz: ne za dobry ǔčynak hočam pabìc′ kamânâmì Câbe, a za blûz′nerstva ì za toe, što Ty, čalavek, robìš Sâbe Bogam. </i>


text:
Ісус адказваў ім: <J>ці ж не напісана ў законе вашым: "Я сказаў: вы багі"?</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ ìm: <J>cì ž ne napìsana ǔ zakone vašym: "Â skazaǔ: vy bagì"?</J> </i>


text:
<J>Калі Ён назваў багамі тых, каму было слова Божае, і ня можа парушыцца Пісаньне, -</J> </p><i> <J>Kalì Ën nazvaǔ bagamì tyh, kamu bylo slova Božae, ì nâ moža parušycca Pìsan′ne, -</J> </i>


text:
<J>ці Таму, Каго Айцец асьвяціў і паслаў у сьвет, вы кажаце "блюзьнерыш", бо Я сказаў: Я Сын Божы?</J> </p><i> <J>cì Tamu, Kago Ajcec as′vâcìǔ ì paslaǔ u s′vet, vy kažace "blûz′neryš", bo Â skazaǔ: Â Syn Božy?</J> </i>


text:
<J>калі Я не твару дзеяў Айца Майго, ня верце Мне;</J> </p><i> <J>kalì Â ne tvaru dzeâǔ Ajca Majgo, nâ verce Mne;</J> </i>


text:
<J>а калі твару, дык калі ня верыце Мне, верце ўчынкам Маім, каб даведацца і паверыць, што Айцец ува Мне і Я ў Ім.</J> </p><i> <J>a kalì tvaru, dyk kalì nâ veryce Mne, verce ǔčynkam Maìm, kab davedacca ì paveryc′, što Ajcec uva Mne ì Â ǔ Ìm.</J> </i>


text:
Тады зноў намышлялі схапіць Яго, але Ён ухіліўся ад рук іхніх, </p><i> Tady znoǔ namyšlâlì shapìc′ Âgo, ale Ën uhìlìǔsâ ad ruk ìhnìh, </i>


text:
<pb/>і пайшоў зноў за Ярдан, на тое месца, дзе раней хрысьціў Ян, і застаўся там. </p><i> ì pajšoǔ znoǔ za Ârdan, na toe mesca, dze ranej hrys′cìǔ Ân, ì zastaǔsâ tam. </i>


text:
Многія прыйшлі да Яго і казалі, што Ян ня ўчыніў ніякага цуду; але ўсё, што сказаў Ян пра Яго, была праўда. </p><i> Mnogìâ pryjšlì da Âgo ì kazalì, što Ân nâ ǔčynìǔ nìâkaga cudu; ale ǔsë, što skazaǔ Ân pra Âgo, byla praǔda. </i>


text:
<pb/>Быў хворы нехта Лазар зь Віфаніі, зь селішча, дзе жылі Марыя і Марфа, сястра ейная. </p><i> Byǔ hvory nehta Lazar z′ Vìfanìì, z′ selìšča, dze žylì Maryâ ì Marfa, sâstra ejnaâ. </i>


text:
А Марыя, чый брат Лазар быў хворы, была тая самая, якая памазала Госпада мірам і абцерла ногі Яму валасамі сваімі. </p><i> A Maryâ, čyj brat Lazar byǔ hvory, byla taâ samaâ, âkaâ pamazala Gospada mìram ì abcerla nogì Âmu valasamì svaìmì. </i>


text:
Сёстры паслалі сказаць Яму: Госпадзе! той, каго Ты любіш, хворы. </p><i> Sëstry paslalì skazac′ Âmu: Gospadze! toj, kago Ty lûbìš, hvory. </i>


text:
Ісус, пачуўшы, сказаў: <J>гэта хвароба не да сьмерці, а на славу Божую, хай праславіцца празь яе Сын Божы.</J> </p><i> Ìsus, pačuǔšy, skazaǔ: <J>gèta hvaroba ne da s′mercì, a na slavu Božuû, haj praslavìcca praz′ âe Syn Božy.</J> </i>


text:
Калі ж пачуў, што ён хворы, прабыў два дні на тым месцы, дзе быў. </p><i> Kalì ž pačuǔ, što ën hvory, prabyǔ dva dnì na tym mescy, dze byǔ. </i>


text:
Пасьля гэтага сказаў вучням: <J>пойдзем зноў у Юдэю.</J> </p><i> Pas′lâ gètaga skazaǔ vučnâm: <J>pojdzem znoǔ u Ûdèû.</J> </i>


text:
Вучні сказалі Яму: Равьві! ці даўно Юдэі намышлялі пабіць Цябе камянямі, і Ты зноў ідзеш туды? </p><i> Vučnì skazalì Âmu: Rav′vì! cì daǔno Ûdèì namyšlâlì pabìc′ Câbe kamânâmì, ì Ty znoǔ ìdzeš tudy? </i>


text:
<pb/>Ісус адказваў: <J>ці не дванаццаць гадзін у дні? хто ходзіць удзень, той не спатыкаецца, бо ён бачыць сьвятло сьвету гэтага;</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>cì ne dvanaccac′ gadzìn u dnì? hto hodzìc′ udzen′, toj ne spatykaecca, bo ën bačyc′ s′vâtlo s′vetu gètaga;</J> </i>


text:
<J>а хто ходзіць поначы, спатыкаецца, бо няма сьвятла зь ім.</J> </p><i> <J>a hto hodzìc′ ponačy, spatykaecca, bo nâma s′vâtla z′ ìm.</J> </i>


text:
Сказаўшы гэта, кажа ім потым: <J>Лазар, сябра наш, заснуў, але Я іду разбудзіць яго.</J> </p><i> Skazaǔšy gèta, kaža ìm potym: <J>Lazar, sâbra naš, zasnuǔ, ale Â ìdu razbudzìc′ âgo.</J> </i>


text:
Вучні Яго сказалі: Госпадзе! калі заснуў, дык выздаравее. </p><i> Vučnì Âgo skazalì: Gospadze! kalì zasnuǔ, dyk vyzdaravee. </i>


text:
Ісус казаў пра сьмерць ягоную, а яны думалі, што Ён кажа пра сон звычайны. </p><i> Ìsus kazaǔ pra s′merc′ âgonuû, a âny dumalì, što Ën kaža pra son zvyčajny. </i>


text:
<pb/>Тады Ісус сказаў ім адкрыта: <J>Лазар памёр;</J> </p><i> Tady Ìsus skazaǔ ìm adkryta: <J>Lazar pamër;</J> </i>


text:
<pb/><J>і радуюся за вас, што Мяне ня было там, каб цяпер уверавалі; але пойдзем да яго.</J> </p><i> <J>ì raduûsâ za vas, što Mâne nâ bylo tam, kab câper uveravalì; ale pojdzem da âgo.</J> </i>


text:
Тады Тамаш, інакш называны Блізьнюк, сказаў вучням: пойдзем і мы памрэм зь ім. </p><i> Tady Tamaš, ìnakš nazyvany Blìz′nûk, skazaǔ vučnâm: pojdzem ì my pamrèm z′ ìm. </i>


text:
<pb/>Ісус, прыйшоўшы, знайшоў, што ён ужо чатыры дні ў магіле. </p><i> Ìsus, pryjšoǔšy, znajšoǔ, što ën užo čatyry dnì ǔ magìle. </i>


text:
А Віфанія была непадалёк ад Ерусаліма, стадыяў за пятнаццаць, </p><i> A Vìfanìâ byla nepadalëk ad Erusalìma, stadyâǔ za pâtnaccac′, </i>


text:
і многія Юдэі прыйшлі да Марфы і Марыі - суцешыць іх у смутку па браце іхнім. </p><i> ì mnogìâ Ûdèì pryjšlì da Marfy ì Maryì - sucešyc′ ìh u smutku pa brace ìhnìm. </i>


text:
Марфа, пачуўшы, што ідзе Ісус, пайшла насустрач Яму; а Марыя сядзела дома. </p><i> Marfa, pačuǔšy, što ìdze Ìsus, pajšla nasustrač Âmu; a Maryâ sâdzela doma. </i>


text:
Тады Марфа сказала Ісусу: Госпадзе! калі б Ты быў тут, не памёр бы брат мой; </p><i> Tady Marfa skazala Ìsusu: Gospadze! kalì b Ty byǔ tut, ne pamër by brat moj; </i>


text:
але і цяпер ведаю, што, чаго Ты папросіш у Бога, дасьць Табе Бог. </p><i> ale ì câper vedaû, što, čago Ty paprosìš u Boga, das′c′ Tabe Bog. </i>


text:
Ісус кажа ёй: <J>уваскрэсьне брат твой.</J> </p><i> Ìsus kaža ëj: <J>uvaskrès′ne brat tvoj.</J> </i>


text:
Марфа сказала Яму: ведаю, што ўваскрэсьне ва ўваскрэсеньні, у апошні дзень. </p><i> Marfa skazala Âmu: vedaû, što ǔvaskrès′ne va ǔvaskrèsen′nì, u apošnì dzen′. </i>


text:
Ісус сказаў ёй: <J>Я - уваскрэсеньне і жыцьцё; хто верыць у Мяне, калі і памрэ, - ажыве;</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ëj: <J>Â - uvaskrèsen′ne ì žyc′cë; hto veryc′ u Mâne, kalì ì pamrè, - ažyve;</J> </i>


text:
<pb/><J>і кожны, хто жыве і верыць у Мяне, не памрэ вавекі. Ці верыш у гэта?</J> </p><i> <J>ì kožny, hto žyve ì veryc′ u Mâne, ne pamrè vavekì. Cì veryš u gèta?</J> </i>


text:
Яна кажа Яму: веру, Госпадзе! я веру, што Ты Хрыстос Сын Божы, Які прыйшоў у сьвет. </p><i> Âna kaža Âmu: veru, Gospadze! â veru, što Ty Hrystos Syn Božy, Âkì pryjšoǔ u s′vet. </i>


text:
<pb/>Сказаўшы гэта, пайшла і паклікала ўпотай Марыю, сястру сваю, кажучы: Настаўнік тут і кліча цябе. </p><i> Skazaǔšy gèta, pajšla ì paklìkala ǔpotaj Maryû, sâstru svaû, kažučy: Nastaǔnìk tut ì klìča câbe. </i>


text:
Яна, як толькі пачула, пасьпешліва ўстала і пайшла да Яго. </p><i> Âna, âk tol′kì pačula, pas′pešlìva ǔstala ì pajšla da Âgo. </i>


text:
Ісус яшчэ не ўваходзіў у селішча, але быў на тым месцы, дзе сустрэла Яго Марфа. </p><i> Ìsus âščè ne ǔvahodzìǔ u selìšča, ale byǔ na tym mescy, dze sustrèla Âgo Marfa. </i>


text:
Юдэі, якія былі зь ёю ў доме і суцяшалі яе, убачыўшы, што Марыя пасьпешліва ўстала і выйшла, пайшлі за ёю, думаючы, што яна пайшла да магілы - плакаць там. </p><i> Ûdèì, âkìâ bylì z′ ëû ǔ dome ì sucâšalì âe, ubačyǔšy, što Maryâ pas′pešlìva ǔstala ì vyjšla, pajšlì za ëû, dumaûčy, što âna pajšla da magìly - plakac′ tam. </i>


text:
А Марыя, прыйшоўшы туды, дзе быў Ісус, і ўгледзеўшы Яго, упала да ног Ягоных і сказала Яму: Госпадзе! калі б Ты быў тут, не памёр бы брат мой. </p><i> A Maryâ, pryjšoǔšy tudy, dze byǔ Ìsus, ì ǔgledzeǔšy Âgo, upala da nog Âgonyh ì skazala Âmu: Gospadze! kalì b Ty byǔ tut, ne pamër by brat moj. </i>


text:
Ісус, калі ўбачыў яе, што плача, і Юдэяў, якія прыйшлі зь ёю і плачуць, Сам засмуціўся духам і ўзрушыўся, </p><i> Ìsus, kalì ǔbačyǔ âe, što plača, ì Ûdèâǔ, âkìâ pryjšlì z′ ëû ì plačuc′, Sam zasmucìǔsâ duham ì ǔzrušyǔsâ, </i>


text:
і сказаў: <J>дзе вы паклалі яго?</J> Кажуць Яму: Госпадзе! ідзі і паглядзі. </p><i> ì skazaǔ: <J>dze vy paklalì âgo?</J> Kažuc′ Âmu: Gospadze! ìdzì ì paglâdzì. </i>


text:
А некаторыя зь іх сказалі: хіба ня мог Гэты, Які адамкнуў вочы сьляпому, зрабіць, каб і гэты не памёр? </p><i> A nekatoryâ z′ ìh skazalì: hìba nâ mog Gèty, Âkì adamknuǔ vočy s′lâpomu, zrabìc′, kab ì gèty ne pamër? </i>


text:
<pb/>А Ісус, зноў смуткуючы ўнутрана, прыходзіць да магілы. Гэта была пячора, і камень ляжаў на ёй. </p><i> A Ìsus, znoǔ smutkuûčy ǔnutrana, pryhodzìc′ da magìly. Gèta byla pâčora, ì kamen′ lâžaǔ na ëj. </i>


text:
Ісус кажа: <J>адымеце камень.</J> Сястра памерлага, Марфа, кажа Яму: Госпадзе! ужо сьмярдзіць; бо чатыры дні, як ён у магіле. </p><i> Ìsus kaža: <J>adymece kamen′.</J> Sâstra pamerlaga, Marfa, kaža Âmu: Gospadze! užo s′mârdzìc′; bo čatyry dnì, âk ën u magìle. </i>


text:
Ісус кажа ёй: <J>ці не сказаў Я табе, што, калі будзеш верыць, убачыш славу Божую?</J> </p><i> Ìsus kaža ëj: <J>cì ne skazaǔ Â tabe, što, kalì budzeš veryc′, ubačyš slavu Božuû?</J> </i>


text:
<pb/>І вось аднялі камень ад пячоры, дзе ляжаў памерлы. А Ісус узьвёў вочы да неба і сказаў: <J>Войча! дзякую Табе, што Ты пачуў Мяне;</J> </p><i> Ì vos′ adnâlì kamen′ ad pâčory, dze lâžaǔ pamerly. A Ìsus uz′vëǔ vočy da neba ì skazaǔ: <J>Vojča! dzâkuû Tabe, što Ty pačuǔ Mâne;</J> </i>


text:
<J>Я і ведаў, што Ты заўсёды пачуеш Мяне; але сказаў гэта людзям, што стаяць тут, каб паверылі, што Ты паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>Â ì vedaǔ, što Ty zaǔsëdy pačueš Mâne; ale skazaǔ gèta lûdzâm, što staâc′ tut, kab paverylì, što Ty paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
Сказаўшы гэта, Ён усклікнуў моцным голасам: <J>Лазар! выходзь.</J> </p><i> Skazaǔšy gèta, Ën usklìknuǔ mocnym golasam: <J>Lazar! vyhodz′.</J> </i>


text:
І выйшаў памерлы, абвіты па руках і нагах пахавальным палатном, і твар у яго абвязаны быў хусткай. Ісус кажа ім: <J>разьвяжэце яго, хай ідзе.</J> </p><i> Ì vyjšaǔ pamerly, abvìty pa rukah ì nagah pahaval′nym palatnom, ì tvar u âgo abvâzany byǔ hustkaj. Ìsus kaža ìm: <J>raz′vâžèce âgo, haj ìdze.</J> </i>


text:
<pb/>Тады многія Юдэі, што прыйшлі да Марыі і бачылі, што ўтварыў Ісус, уверавалі ў Яго; </p><i> Tady mnogìâ Ûdèì, što pryjšlì da Maryì ì bačylì, što ǔtvaryǔ Ìsus, uveravalì ǔ Âgo; </i>


text:
а некаторыя зь іх пайшлі да фарысэяў і сказалі ім, што ўчыніў Ісус. </p><i> a nekatoryâ z′ ìh pajšlì da farysèâǔ ì skazalì ìm, što ǔčynìǔ Ìsus. </i>


text:
<pb/>Тады першасьвятары і фарысэі сабралі нараду і казалі: што нам рабіць? Гэты Чалавек многа цудаў творыць: </p><i> Tady peršas′vâtary ì farysèì sabralì naradu ì kazalì: što nam rabìc′? Gèty Čalavek mnoga cudaǔ tvoryc′: </i>


text:
калі пакінем Яго так, дык усе ўверуюць у Яго, - і прыйдуць Рымляне і забяруць і месца наша і народ. </p><i> kalì pakìnem Âgo tak, dyk use ǔveruûc′ u Âgo, - ì pryjduc′ Rymlâne ì zabâruc′ ì mesca naša ì narod. </i>


text:
А адзін зь іх, нехта Каяфа, які быў на той год першасьвятаром, сказаў ім: вы нічога ня ведаеце; </p><i> A adzìn z′ ìh, nehta Kaâfa, âkì byǔ na toj god peršas′vâtarom, skazaǔ ìm: vy nìčoga nâ vedaece; </i>


text:
падумайце, што лепей нам: каб адзін чалавек памёр за людзей, ці каб увесь народ загінуў. </p><i> padumajce, što lepej nam: kab adzìn čalavek pamër za lûdzej, cì kab uves′ narod zagìnuǔ. </i>


text:
Сказаў жа ён гэта не ад сябе, а як што быў на той год першасьвятаром, прадказаў, што Ісус памрэ за народ, </p><i> Skazaǔ ža ën gèta ne ad sâbe, a âk što byǔ na toj god peršas′vâtarom, pradkazaǔ, što Ìsus pamrè za narod, </i>


text:
і ня толькі за народ, а каб і расьсеяных дзяцей Божых сабраць усіх разам. </p><i> ì nâ tol′kì za narod, a kab ì ras′seânyh dzâcej Božyh sabrac′ usìh razam. </i>


text:
<pb/>Таму Ісус ужо больш не хадзіў адкрыта паміж Юдэяў, а пайшоў адтуль у краіну паблізу пустыні, у горад, што называўся Ефраім, і там заставаўся з вучнямі Сваімі. </p><i> Tamu Ìsus užo bol′š ne hadzìǔ adkryta pamìž Ûdèâǔ, a pajšoǔ adtul′ u kraìnu pablìzu pustynì, u gorad, što nazyvaǔsâ Efraìm, ì tam zastavaǔsâ z vučnâmì Svaìmì. </i>


text:
<pb/>Блізілася Пасха Юдэйская, і многія з усёй краіны прыйшлі ў Ерусалім перад Пасхаю, каб там ачысьціцца. </p><i> Blìzìlasâ Pasha Ûdèjskaâ, ì mnogìâ z usëj kraìny pryjšlì ǔ Erusalìm perad Pashaû, kab tam ačys′cìcca. </i>


text:
<pb/>Тады шукалі Ісуса і, стоячы ў храме, казалі адзін аднаму: як вы думаеце? ці ня прыйдзе Ён на сьвята? </p><i> Tady šukalì Ìsusa ì, stoâčy ǔ hrame, kazalì adzìn adnamu: âk vy dumaece? cì nâ pryjdze Ën na s′vâta? </i>


text:
А першасьвятары і фарысэі далі загад, што, калі хто даведаецца, дзе Ён будзе, наказалі б, каб узяць Яго. </p><i> A peršas′vâtary ì farysèì dalì zagad, što, kalì hto davedaecca, dze Ën budze, nakazalì b, kab uzâc′ Âgo. </i>


text:
<pb/>За шэсьць дзён да Пасхі прыйшоў Ісус у Віфанію, дзе быў Лазар памерлы, якога Ён уваскрэсіў зь мёртвых. </p><i> Za šès′c′ dzën da Pashì pryjšoǔ Ìsus u Vìfanìû, dze byǔ Lazar pamerly, âkoga Ën uvaskrèsìǔ z′ mërtvyh. </i>


text:
Там прыгатавалі Яму вячэру, і Марфа служыла, а Лазар быў адзін з тых, хто ўзьляжаў зь Ім. </p><i> Tam prygatavalì Âmu vâčèru, ì Marfa služyla, a Lazar byǔ adzìn z tyh, hto ǔz′lâžaǔ z′ Ìm. </i>


text:
А Марыя, узяўшы фунт каштоўнага чысьцюткага нардавага міра, памазала ногі Ісусу і абцерла валасамі сваімі ногі Яму; і дом напоўніўся пахошчамі міра. </p><i> A Maryâ, uzâǔšy funt kaštoǔnaga čys′cûtkaga nardavaga mìra, pamazala nogì Ìsusu ì abcerla valasamì svaìmì nogì Âmu; ì dom napoǔnìǔsâ pahoščamì mìra. </i>


text:
Тады адзін вучань Ягоны, Юда Сымонаў Іскарыёт, які хацеў выдаць Яго, сказаў: </p><i> Tady adzìn vučan′ Âgony, Ûda Symonaǔ Ìskaryët, âkì haceǔ vydac′ Âgo, skazaǔ: </i>


text:
Чаму б не прадаць гэтае міра за трыста дынараў і не раздаць убогім? </p><i> Čamu b ne pradac′ gètae mìra za trysta dynaraǔ ì ne razdac′ ubogìm? </i>


text:
А сказаў ён гэта не таму, каб парупець за ўбогіх, а таму, што быў злодзей: ён меў пры сабе скарбонку, і насіў, што туды апускалі. </p><i> A skazaǔ ën gèta ne tamu, kab parupec′ za ǔbogìh, a tamu, što byǔ zlodzej: ën meǔ pry sabe skarbonku, ì nasìǔ, što tudy apuskalì. </i>


text:
А Ісус сказаў: <J>пакіньце яе; яна зьберагла гэта на дзень пахаваньня Майго;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ: <J>pakìn′ce âe; âna z′beragla gèta na dzen′ pahavan′nâ Majgo;</J> </i>


text:
<J>убогіх бо заўсёды маеце з сабою, а Мяне - не заўсёды.</J> </p><i> <J>ubogìh bo zaǔsëdy maece z saboû, a Mâne - ne zaǔsëdy.</J> </i>


text:
<pb/>Многія Юдэі даведаліся, што Ён там, і прыйшлі ня толькі дзеля Ісуса, а каб пабачыць і Лазара, якога Ён уваскрэсіў зь мёртвых. </p><i> Mnogìâ Ûdèì davedalìsâ, što Ën tam, ì pryjšlì nâ tol′kì dzelâ Ìsusa, a kab pabačyc′ ì Lazara, âkoga Ën uvaskrèsìǔ z′ mërtvyh. </i>


text:
бо празь яго многія Юдэі прыходзілі і веравалі ў Ісуса. </p><i> bo praz′ âgo mnogìâ Ûdèì pryhodzìlì ì veravalì ǔ Ìsusa. </i>


text:
<pb/>На другі дзень мноства людзей, што прыйшлі на сьвята, пачуўшы, што Ісус ідзе ў Ерусалім, </p><i> Na drugì dzen′ mnostva lûdzej, što pryjšlì na s′vâta, pačuǔšy, što Ìsus ìdze ǔ Erusalìm, </i>


text:
узялі пальмавыя галінкі, выйшлі насустрач Яму і ўсклікалі: <t>асанна! Дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Гасподняе, Цар Ізраілеў!</t> </p><i> uzâlì pal′mavyâ galìnkì, vyjšlì nasustrač Âmu ì ǔsklìkalì: <t>asanna! Dabraslavëny Toj, Hto ìdze ǔ ìmâ Gaspodnâe, Car Ìzraìleǔ!</t> </i>


text:
<pb/>А Ісус, знайшоўшы малое асьляня, сеў на яго, як напісана: </p><i> A Ìsus, znajšoǔšy maloe as′lânâ, seǔ na âgo, âk napìsana: </i>


text:
<t>"ня бойся, дачка Сыёнавая! вось, Цар твой ідзе, седзячы на маладым асьляняці".</t> </p><i> <t>"nâ bojsâ, dačka Syënavaâ! vos′, Car tvoj ìdze, sedzâčy na maladym as′lânâcì".</t> </i>


text:
<pb/>Вучні Ягоныя спачатку не зразумелі гэтага; але, калі праславіўся Ісус, тады ўспомнілі, што так было пра Яго напісана, і гэта зрабілі Яму. </p><i> Vučnì Âgonyâ spačatku ne zrazumelì gètaga; ale, kalì praslavìǔsâ Ìsus, tady ǔspomnìlì, što tak bylo pra Âgo napìsana, ì gèta zrabìlì Âmu. </i>


text:
Людзі, якія былі зь ім раней, сьведчылі, што Ён выклікаў з магілы Лазара і ўваскрэсіў яго зь мёртвых; </p><i> Lûdzì, âkìâ bylì z′ ìm ranej, s′vedčylì, što Ën vyklìkaǔ z magìly Lazara ì ǔvaskrèsìǔ âgo z′ mërtvyh; </i>


text:
таму і сустрэў Яго люд, бо чуў, што Ён утварыў гэты цуд. </p><i> tamu ì sustrèǔ Âgo lûd, bo čuǔ, što Ën utvaryǔ gèty cud. </i>


text:
А фарысэі гаварылі паміж сабою: ці ж ня бачыце, што не пасьпяваеце анічога? увесь сьвет ідзе за Ім. </p><i> A farysèì gavarylì pamìž saboû: cì ž nâ bačyce, što ne pas′pâvaece anìčoga? uves′ s′vet ìdze za Ìm. </i>


text:
<pb/>Сярод тых, што прыйшлі на пакланеньне ў сьвята, былі некаторыя Эліны; </p><i> Sârod tyh, što pryjšlì na paklanen′ne ǔ s′vâta, bylì nekatoryâ Èlìny; </i>


text:
яны падыйшлі да Піліпа, які быў зь Віфсаіды Галілейскай, і прасілі яго, кажучы: спадару! нам хочацца бачыць Ісуса. </p><i> âny padyjšlì da Pìlìpa, âkì byǔ z′ Vìfsaìdy Galìlejskaj, ì prasìlì âgo, kažučy: spadaru! nam hočacca bačyc′ Ìsusa. </i>


text:
Піліп ідзе і кажа пра тое Андрэю; і потым Андрэй і Піліп кажуць пра тое Ісусу. </p><i> Pìlìp ìdze ì kaža pra toe Andrèû; ì potym Andrèj ì Pìlìp kažuc′ pra toe Ìsusu. </i>


text:
А Ісус сказаў ім у адказ: <J>прыйшоў час праславіцца Сыну Чалавечаму:</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>pryjšoǔ čas praslavìcca Synu Čalavečamu:</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: калі пшанічнае зерне, упаўшы ў зямлю, не памрэ, дык застанецца адно; а калі памрэ, дык уродзіць багата плоду.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: kalì pšanìčnae zerne, upaǔšy ǔ zâmlû, ne pamrè, dyk zastanecca adno; a kalì pamrè, dyk urodzìc′ bagata plodu.</J> </i>


text:
<J>Хто любіць душу сваю, загубіць яе; а хто ненавідзіць душу сваю ў сьвеце гэтым, захавае яе ў жыцьцё вечнае.</J> </p><i> <J>Hto lûbìc′ dušu svaû, zagubìc′ âe; a hto nenavìdzìc′ dušu svaû ǔ s′vece gètym, zahavae âe ǔ žyc′cë večnae.</J> </i>


text:
<J>Хто Мне служыць, Мне няхай сьледуе, і дзе Я, там і слуга Мой будзе; і хто Мне служыць, таго ўпачцівіць Айцец Мой.</J> </p><i> <J>Hto Mne služyc′, Mne nâhaj s′ledue, ì dze Â, tam ì sluga Moj budze; ì hto Mne služyc′, tago ǔpačcìvìc′ Ajcec Moj.</J> </i>


text:
<pb/><J>Душа Мая цяпер узрушылася; і што Мне сказаць? Войча! збаў Мяне ад гадзіны гэтай! але на гэтую гадзіну Я і прыйшоў;</J> </p><i> <J>Duša Maâ câper uzrušylasâ; ì što Mne skazac′? Vojča! zbaǔ Mâne ad gadzìny gètaj! ale na gètuû gadzìnu Â ì pryjšoǔ;</J> </i>


text:
<J>Войча! праславі імя Тваё!</J> Тады прыйшоў зь неба голас: і праславіў і яшчэ праслаўлю. </p><i> <J>Vojča! praslavì ìmâ Tvaë!</J> Tady pryjšoǔ z′ neba golas: ì praslavìǔ ì âščè praslaǔlû. </i>


text:
А люд, што стаяў і чуў тое, казаў: гэта гром. А другія казалі: анёл гаварыў Яму. </p><i> A lûd, što staâǔ ì čuǔ toe, kazaǔ: gèta grom. A drugìâ kazalì: anël gavaryǔ Âmu. </i>


text:
<pb/>Ісус на гэта сказаў: <J>ня Мне быў голас гэты, а народу;</J> </p><i> Ìsus na gèta skazaǔ: <J>nâ Mne byǔ golas gèty, a narodu;</J> </i>


text:
<J>сёньня суд сьвету гэтаму; сёньня князь сьвету гэтага выгнаны будзе прэч.</J> </p><i> <J>sën′nâ sud s′vetu gètamu; sën′nâ knâz′ s′vetu gètaga vygnany budze prèč.</J> </i>


text:
<J>І калі Я ўзьнесены буду над зямлёю, усіх прыхіну да Сябе.</J> </p><i> <J>Ì kalì Â ǔz′neseny budu nad zâmlëû, usìh pryhìnu da Sâbe.</J> </i>


text:
Гэта казаў Ён, даючы ўразумець, якою сьмерцю Ён памрэ. </p><i> Gèta kazaǔ Ën, daûčy ǔrazumec′, âkoû s′mercû Ën pamrè. </i>


text:
Народ адказваў Яму: мы чулі з закона, што Хрыстос жыве вечна; як жа Ты кажаш, што мае быць Сын Чалавечы ўзьнесены? хто Гэты Сын Чалавечы? </p><i> Narod adkazvaǔ Âmu: my čulì z zakona, što Hrystos žyve večna; âk ža Ty kažaš, što mae byc′ Syn Čalavečy ǔz′neseny? hto Gèty Syn Čalavečy? </i>


text:
Тады Ісус сказаў ім: <J>яшчэ на кароткі час сьвятло будзе з вамі; хадзеце, пакуль ёсьць сьвятло, каб не абняла вас цемра; а хто ходзіць у цемры, ня ведае, куды ідзе;</J> </p><i> Tady Ìsus skazaǔ ìm: <J>âščè na karotkì čas s′vâtlo budze z vamì; hadzece, pakul′ ës′c′ s′vâtlo, kab ne abnâla vas cemra; a hto hodzìc′ u cemry, nâ vedae, kudy ìdze;</J> </i>


text:
<J>пакуль сьвятло з вамі, верце ў сьвятло, і будзьце сынамі сьвятла. Сказаўшы гэта, Ісус адыйшоў і зьнік ад іх.</J> </p><i> <J>pakul′ s′vâtlo z vamì, verce ǔ s′vâtlo, ì budz′ce synamì s′vâtla. Skazaǔšy gèta, Ìsus adyjšoǔ ì z′nìk ad ìh.</J> </i>


text:
<pb/>Столькі цудаў утварыў Ён перад імі, і яны ня веравалі ў Яго, </p><i> Stol′kì cudaǔ utvaryǔ Ën perad ìmì, ì âny nâ veravalì ǔ Âgo, </i>


text:
хай збудзецца слова Ісаі прарока: <t>Госпадзе! хто паверыў пачутаму ад нас? і каму адкрылася сіла Гасподняя?</t> </p><i> haj zbudzecca slova Ìsaì praroka: <t>Gospadze! hto paveryǔ pačutamu ad nas? ì kamu adkrylasâ sìla Gaspodnââ?</t> </i>


text:
<pb/>Таму не маглі яны вераваць, што як яшчэ сказаў Ісая, </p><i> Tamu ne maglì âny veravac′, što âk âščè skazaǔ Ìsaâ, </i>


text:
<t>"народ гэты асьляпіў вочы свае і скамяніў сэрца сваё, хай ня бачаць вачыма, і сэрцам не ўразумеюць, і не навернуцца, каб Я ацаліў іх".</t> </p><i> <t>"narod gèty as′lâpìǔ vočy svae ì skamânìǔ sèrca svaë, haj nâ bačac′ vačyma, ì sèrcam ne ǔrazumeûc′, ì ne navernucca, kab Â acalìǔ ìh".</t> </i>


text:
<pb/>Гэта сказаў Ісая, калі бачыў славу Ягоную і казаў пра Яго. </p><i> Gèta skazaǔ Ìsaâ, kalì bačyǔ slavu Âgonuû ì kazaǔ pra Âgo. </i>


text:
Урэшце і з начальнікаў многія ўверавалі ў Яго, але дзеля фарысэяў не прызнаваліся, каб не адлучылі іх ад сынагогі; </p><i> Urèšce ì z načal′nìkaǔ mnogìâ ǔveravalì ǔ Âgo, ale dzelâ farysèâǔ ne pryznavalìsâ, kab ne adlučylì ìh ad synagogì; </i>


text:
бо палюбілі больш славу чалавечую, чым славу Божую. </p><i> bo palûbìlì bol′š slavu čalavečuû, čym slavu Božuû. </i>


text:
<pb/>А Ісус абвясьціў, сказаўшы: <J>хто ў Мяне веруе, не ў Мяне веруе, а ў Таго, Хто паслаў Мяне;</J> </p><i> A Ìsus abvâs′cìǔ, skazaǔšy: <J>hto ǔ Mâne verue, ne ǔ Mâne verue, a ǔ Tago, Hto paslaǔ Mâne;</J> </i>


text:
<J>і хто бачыць Мяне, бачыць Таго, Хто паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>ì hto bačyc′ Mâne, bačyc′ Tago, Hto paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<J>Я сьвятлом прыйшоў у сьвет, каб кожны, хто верыць у Мяне, не заставаўся ў цемры.</J> </p><i> <J>Â s′vâtlom pryjšoǔ u s′vet, kab kožny, hto veryc′ u Mâne, ne zastavaǔsâ ǔ cemry.</J> </i>


text:
<J>І калі хто пачуе Мае словы і не паверыць, Я ня суджу яго: бо Я прыйшоў ня судзіць сьвет, а выратаваць сьвет.</J> </p><i> <J>Ì kalì hto pačue Mae slovy ì ne paveryc′, Â nâ sudžu âgo: bo Â pryjšoǔ nâ sudzìc′ s′vet, a vyratavac′ s′vet.</J> </i>


text:
<J>Хто Мяне адкідае і ня прымае словаў Маіх, мае судзьдзю сабе: слова, якое Я абвяшчаў, яно будзе судзіць яго ў апошні дзень;</J> </p><i> <J>Hto Mâne adkìdae ì nâ prymae slovaǔ Maìh, mae sudz′dzû sabe: slova, âkoe Â abvâščaǔ, âno budze sudzìc′ âgo ǔ apošnì dzen′;</J> </i>


text:
<J>Бо Я гаварыў не ад Сябе; а Айцец, Які паслаў Мяне, Ён даў мне наказ, што сказаць і што гаварыць.</J> </p><i> <J>Bo Â gavaryǔ ne ad Sâbe; a Ajcec, Âkì paslaǔ Mâne, Ën daǔ mne nakaz, što skazac′ ì što gavaryc′.</J> </i>


text:
<J>І ведаю Я, што наказ Ягоны ёсьць жыцьцё вечнае. Дык вось, што я кажу, кажу, як сказаў Мне Айцец.</J> </p><i> <J>Ì vedaû Â, što nakaz Âgony ës′c′ žyc′cë večnae. Dyk vos′, što â kažu, kažu, âk skazaǔ Mne Ajcec.</J> </i>


text:
<pb/>Перад сьвятам Пасхі Ісус, ведаючы, што прыйшла гадзіна Ягоная перайсьці ад сьвету гэтага да Айца, паказаў справаю, што, палюбіўшы Сваіх сутных у сьвеце, да канца палюбіў іх. </p><i> Perad s′vâtam Pashì Ìsus, vedaûčy, što pryjšla gadzìna Âgonaâ perajs′cì ad s′vetu gètaga da Ajca, pakazaǔ spravaû, što, palûbìǔšy Svaìh sutnyh u s′vece, da kanca palûbìǔ ìh. </i>


text:
<pb/>І падчас вячэры, калі д'ябал ужо схіліў сэрца Юды Сымонавага Іскарыёта выдаць Яго, </p><i> Ì padčas vâčèry, kalì d'âbal užo shìlìǔ sèrca Ûdy Symonavaga Ìskaryëta vydac′ Âgo, </i>


text:
Ісус, ведаючы, што Айцец усё аддаў у рукі Ягоныя, і што Ён ад Бога прыйшоў і адыходзіць да Бога, </p><i> Ìsus, vedaûčy, što Ajcec usë addaǔ u rukì Âgonyâ, ì što Ën ad Boga pryjšoǔ ì adyhodzìc′ da Boga, </i>


text:
устаў зь вячэры, распрануўся і, узяўшы ручнік, аперазаўся; </p><i> ustaǔ z′ vâčèry, raspranuǔsâ ì, uzâǔšy ručnìk, aperazaǔsâ; </i>


text:
потым уліў вады ва ўмывальніцу і пачаў абмываць ногі вучням і абціраць ручніком, якім быў аперазаны. </p><i> potym ulìǔ vady va ǔmyval′nìcu ì pačaǔ abmyvac′ nogì vučnâm ì abcìrac′ ručnìkom, âkìm byǔ aperazany. </i>


text:
Падыходзіць да Сымона Пятра, і той кажа Яму: Госпадзе! ці Табе абмываць мае ногі? </p><i> Padyhodzìc′ da Symona Pâtra, ì toj kaža Âmu: Gospadze! cì Tabe abmyvac′ mae nogì? </i>


text:
Ісус сказаў яму ў адказ: <J>што Я раблю, цяпер ты ня ведаеш, а ўразумееш пасьля.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>što Â rablû, câper ty nâ vedaeš, a ǔrazumeeš pas′lâ.</J> </i>


text:
Пётр кажа Яму: не абмыеш ног маіх вавек. Ісус адказваў яму: <J>калі не абмыю цябе, ня маеш долі са Мною.</J> </p><i> Pëtr kaža Âmu: ne abmyeš nog maìh vavek. Ìsus adkazvaǔ âmu: <J>kalì ne abmyû câbe, nâ maeš dolì sa Mnoû.</J> </i>


text:
Сымон Пётр кажа Яму: Госпадзе! ня толькі ногі мае, але рукі і галаву. </p><i> Symon Pëtr kaža Âmu: Gospadze! nâ tol′kì nogì mae, ale rukì ì galavu. </i>


text:
Ісус кажа яму: <J>абмытаму трэба толькі ногі ўмыць, бо чысты ўвесь; і вы чыстыя, але ня ўсе.</J> </p><i> Ìsus kaža âmu: <J>abmytamu trèba tol′kì nogì ǔmyc′, bo čysty ǔves′; ì vy čystyâ, ale nâ ǔse.</J> </i>


text:
Бо ведаў Ён прадажніка Свайго, таму і сказаў: <J>"ня ўсе вы чыстыя".</J> </p><i> Bo vedaǔ Ën pradažnìka Svajgo, tamu ì skazaǔ: <J>"nâ ǔse vy čystyâ".</J> </i>


text:
<pb/>А калі абмыў ім ногі і надзеў вопратку Сваю, дык, узьлёгшы зноў, сказаў ім: <J>ці ведаеце, што Я зрабіў вам?</J> </p><i> A kalì abmyǔ ìm nogì ì nadzeǔ vopratku Svaû, dyk, uz′lëgšy znoǔ, skazaǔ ìm: <J>cì vedaece, što Â zrabìǔ vam?</J> </i>


text:
<J>Вы называеце Мяне Настаўнікам і Госпадам, і слушна кажаце, бо Я сапраўды гэта.</J> </p><i> <J>Vy nazyvaece Mâne Nastaǔnìkam ì Gospadam, ì slušna kažace, bo Â sapraǔdy gèta.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, калі Я, Гасподзь і Настаўнік, абмыў ногі вам, дык і вы павінны абмываць ногі адзін аднаму:</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì Â, Gaspodz′ ì Nastaǔnìk, abmyǔ nogì vam, dyk ì vy pavìnny abmyvac′ nogì adzìn adnamu:</J> </i>


text:
<J>бо Я даў вам прыклад, каб і вы рабілі тое самае, што Я зрабіў вам.</J> </p><i> <J>bo Â daǔ vam pryklad, kab ì vy rabìlì toe samae, što Â zrabìǔ vam.</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: раб ня большы за гаспадара свайго, і пасланец ня большы за таго, хто паслаў яго.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: rab nâ bol′šy za gaspadara svajgo, ì paslanec nâ bol′šy za tago, hto paslaǔ âgo.</J> </i>


text:
<J>Калі гэта ведаеце, дабрашчасныя вы, калі выконваеце.</J> </p><i> <J>Kalì gèta vedaece, dabraščasnyâ vy, kalì vykonvaece.</J> </i>


text:
<J>Не пра ўсіх вас кажу: Я ведаю, каго Я абраў. Але хай збудзецца Пісаньне: "той, хто есьць хлеб са Мною, падняў на Мяне пяту сваю".</J> </p><i> <J>Ne pra ǔsìh vas kažu: Â vedaû, kago Â abraǔ. Ale haj zbudzecca Pìsan′ne: "toj, hto es′c′ hleb sa Mnoû, padnâǔ na Mâne pâtu svaû".</J> </i>


text:
<J>Цяпер маўляю вам, перш чым тое збылося, каб, калі збудзецца, паверылі вы, што гэта Я.</J> </p><i> <J>Câper maǔlâû vam, perš čym toe zbylosâ, kab, kalì zbudzecca, paverylì vy, što gèta Â.</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: хто прымае таго, каго Я пашлю, Мяне прыме; а хто прымае Мяне, прымае Таго, Хто паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: hto prymae tago, kago Â pašlû, Mâne pryme; a hto prymae Mâne, prymae Tago, Hto paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<pb/>Сказаўшы гэта, Ісус узрушыўся духам, і засьведчыў, і сказаў: <J>праўду, праўду кажу вам, што адзін з вас выдасьць Мяне.</J> </p><i> Skazaǔšy gèta, Ìsus uzrušyǔsâ duham, ì zas′vedčyǔ, ì skazaǔ: <J>praǔdu, praǔdu kažu vam, što adzìn z vas vydas′c′ Mâne.</J> </i>


text:
Тады вучні азіраліся адзін на аднаго, не разумеючы, пра каго Ён кажа. </p><i> Tady vučnì azìralìsâ adzìn na adnago, ne razumeûčy, pra kago Ën kaža. </i>


text:
А адзін вучань Ягоны, якога любіў Ісус, узьляжаў каля грудзей Ісуса; </p><i> A adzìn vučan′ Âgony, âkoga lûbìǔ Ìsus, uz′lâžaǔ kalâ grudzej Ìsusa; </i>


text:
яму Сымон Пётр зрабіў знак, каб спытаўся, хто той, пра якога кажа. </p><i> âmu Symon Pëtr zrabìǔ znak, kab spytaǔsâ, hto toj, pra âkoga kaža. </i>


text:
Ён, прыпаўшы да грудзей Ісуса, сказаў Яму: Госпадзе, хто гэта? </p><i> Ën, prypaǔšy da grudzej Ìsusa, skazaǔ Âmu: Gospadze, hto gèta? </i>


text:
Ісус адказваў: <J>той, каму Я, умачыўшы кавалак хлеба, падам.</J> І ўмачыўшы кавалак, падаў Юду Сымонаву Іскарыёту. </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>toj, kamu Â, umačyǔšy kavalak hleba, padam.</J> Ì ǔmačyǔšy kavalak, padaǔ Ûdu Symonavu Ìskaryëtu. </i>


text:
І пасьля гэтага кавалка увайшоў у таго сатана. Тады Ісус сказаў яму: <J>што робіш, рабі хутчэй.</J> </p><i> Ì pas′lâ gètaga kavalka uvajšoǔ u tago satana. Tady Ìsus skazaǔ âmu: <J>što robìš, rabì hutčèj.</J> </i>


text:
Але ніхто з тых, што ўзьляжалі, не зразумеў, навошта Ён сказаў яму. </p><i> Ale nìhto z tyh, što ǔz′lâžalì, ne zrazumeǔ, navošta Ën skazaǔ âmu. </i>


text:
А як што ў Юды была скарбонка, дык некаторыя думалі, што Ісус кажа яму: купі, што нам трэба на сьвята, альбо, каб даў што-небудзь убогім. </p><i> A âk što ǔ Ûdy byla skarbonka, dyk nekatoryâ dumalì, što Ìsus kaža âmu: kupì, što nam trèba na s′vâta, al′bo, kab daǔ što-nebudz′ ubogìm. </i>


text:
Ён, прыняўшы кавалак, адразу выйшаў; а была ноч. </p><i> Ën, prynâǔšy kavalak, adrazu vyjšaǔ; a byla noč. </i>


text:
<pb/>Калі ён выйшаў, Ісус сказаў: <J>сёньня праславіўся Сын Чалавечы, і Бог праславіўся ў Ім;</J> </p><i> Kalì ën vyjšaǔ, Ìsus skazaǔ: <J>sën′nâ praslavìǔsâ Syn Čalavečy, ì Bog praslavìǔsâ ǔ Ìm;</J> </i>


text:
<J>калі Бог праславіўся ў Ім, дык і Бог праславіць Яго ў Сабе, і хутка праславіць Яго.</J> </p><i> <J>kalì Bog praslavìǔsâ ǔ Ìm, dyk ì Bog praslavìc′ Âgo ǔ Sabe, ì hutka praslavìc′ Âgo.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дзеткі! ня доўга ўжо быць Мне з вамі: будзеце шукаць Мяне, і, як сказаў Я Юдэям, што, куды Я іду, вы ня можаце прыйсьці, так і вам кажу цяпер.</J> </p><i> <J>Dzetkì! nâ doǔga ǔžo byc′ Mne z vamì: budzece šukac′ Mâne, ì, âk skazaǔ Â Ûdèâm, što, kudy Â ìdu, vy nâ možace pryjs′cì, tak ì vam kažu câper.</J> </i>


text:
<J>Запаведзь новую даю вам, палюбеце адзін аднаго; як Я палюбіў вас, так і вы палюбеце адзін аднаго;</J> </p><i> <J>Zapavedz′ novuû daû vam, palûbece adzìn adnago; âk Â palûbìǔ vas, tak ì vy palûbece adzìn adnago;</J> </i>


text:
<pb/><J>Па тым пазнбюць усе, што вы Мае вучні, калі будзеце мець любоў між сабою.</J> </p><i> <J>Pa tym paznbûc′ use, što vy Mae vučnì, kalì budzece mec′ lûboǔ mìž saboû.</J> </i>


text:
<pb/>Сымон Пётр сказаў Яму: Госпадзе! куды Ты ідзеш? Ісус адказваў яму: <J>куды Я іду, ты ня можаш цяпер за Мною ісьці, а потым пойдзеш за Мною.</J> </p><i> Symon Pëtr skazaǔ Âmu: Gospadze! kudy Ty ìdzeš? Ìsus adkazvaǔ âmu: <J>kudy Â ìdu, ty nâ možaš câper za Mnoû ìs′cì, a potym pojdzeš za Mnoû.</J> </i>


text:
Пётр сказаў Яму: Госпадзе! чаму я не магу ісьці за Табою цяпер? я душу маю пакладу за Цябе. </p><i> Pëtr skazaǔ Âmu: Gospadze! čamu â ne magu ìs′cì za Taboû câper? â dušu maû pakladu za Câbe. </i>


text:
Ісус адказваў яму: <J>душу тваю за Мяне пакладзеш? Праўду, праўду кажу табе: не прасьпявае певень, як зрачэшся Мне тройчы.</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ âmu: <J>dušu tvaû za Mâne pakladzeš? Praǔdu, praǔdu kažu tabe: ne pras′pâvae peven′, âk zračèšsâ Mne trojčy.</J> </i>


text:
<pb/><J>Хай не бянтэжыцца сэрца ваша; веруйце ў Бога і ў Мяне веруйце.</J> </p><i> <J>Haj ne bântèžycca sèrca vaša; verujce ǔ Boga ì ǔ Mâne verujce.</J> </i>


text:
<J>У доме Айца Майго прыстанішча многа, а калі б ня так, Я сказаў бы вам: Я іду падрыхтаваць месца вам.</J> </p><i> <J>U dome Ajca Majgo prystanìšča mnoga, a kalì b nâ tak, Â skazaǔ by vam: Â ìdu padryhtavac′ mesca vam.</J> </i>


text:
<J>І калі пайду і падрыхтую вам месца, прыйду зноў і вазьму вас да Сябе, каб і вы былі, дзе Я.</J> </p><i> <J>Ì kalì pajdu ì padryhtuû vam mesca, pryjdu znoǔ ì vaz′mu vas da Sâbe, kab ì vy bylì, dze Â.</J> </i>


text:
<J>А куды Я іду, вы ведаеце, і шлях ведаеце.</J> </p><i> <J>A kudy Â ìdu, vy vedaece, ì šlâh vedaece.</J> </i>


text:
Тамаш сказаў Яму: Госпадзе! ня ведаем, куды ідзеш; і як можам ведаць шлях? </p><i> Tamaš skazaǔ Âmu: Gospadze! nâ vedaem, kudy ìdzeš; ì âk možam vedac′ šlâh? </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>Я - і шлях і праўда і жыцьцё; ніхто ня прыходзіць да Айца, як толькі церазь Мяне.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>Â - ì šlâh ì praǔda ì žyc′cë; nìhto nâ pryhodzìc′ da Ajca, âk tol′kì ceraz′ Mâne.</J> </i>


text:
<J>Калі б вы ведалі Мяне, дык ведалі б і Айца Майго. І ад сёньня ведаеце Яго, і бачылі Яго.</J> </p><i> <J>Kalì b vy vedalì Mâne, dyk vedalì b ì Ajca Majgo. Ì ad sën′nâ vedaece Âgo, ì bačylì Âgo.</J> </i>


text:
Піліп сказаў Яму: Госпадзе! пакажы нам Айца, і досыць нам. </p><i> Pìlìp skazaǔ Âmu: Gospadze! pakažy nam Ajca, ì dosyc′ nam. </i>


text:
Ісус сказаў яму: <J>столькі часу Я з вамі, і ты ня ведаеш Мяне, Піліпе? хто бачыў Мяне, бачыў Айца; як жа ты кажаш: "пакажы нам Айца"?</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu: <J>stol′kì času Â z vamì, ì ty nâ vedaeš Mâne, Pìlìpe? hto bačyǔ Mâne, bačyǔ Ajca; âk ža ty kažaš: "pakažy nam Ajca"?</J> </i>


text:
<J>Хіба ня верыш ты, што Я ў Айцы, і Айцец ува Мне? Словы, якія кажу Я вам, кажу не ад Сябе; Айцец, Які існы ўва Мне, Ён творыць дзеі.</J> </p><i> <J>Hìba nâ veryš ty, što Â ǔ Ajcy, ì Ajcec uva Mne? Slovy, âkìâ kažu Â vam, kažu ne ad Sâbe; Ajcec, Âkì ìsny ǔva Mne, Ën tvoryc′ dzeì.</J> </i>


text:
<J>Верце Мне, што Я ў Айцы, і Айцец ува Мне; а калі ня так, дык верце Мне па самых дзеях.</J> </p><i> <J>Verce Mne, što Â ǔ Ajcy, ì Ajcec uva Mne; a kalì nâ tak, dyk verce Mne pa samyh dzeâh.</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: хто верыць у Мяне, дзеі, якія твару Я, і Ён створыць, і болей за іх створыць; бо Я да Айца Майго іду.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: hto veryc′ u Mâne, dzeì, âkìâ tvaru Â, ì Ën stvoryc′, ì bolej za ìh stvoryc′; bo Â da Ajca Majgo ìdu.</J> </i>


text:
<J>І калі чаго папросіце ў Айца ў імя Маё, дык зраблю, хай праславіцца Айцец у Сыне;</J> </p><i> <J>Ì kalì čago paprosìce ǔ Ajca ǔ ìmâ Maë, dyk zrablû, haj praslavìcca Ajcec u Syne;</J> </i>


text:
<J>калі чаго папросіце ў імя Маё, я тое зраблю.</J> </p><i> <J>kalì čago paprosìce ǔ ìmâ Maë, â toe zrablû.</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі любіце Мяне, захавайце Мае запаведзі,</J> </p><i> <J>Kalì lûbìce Mâne, zahavajce Mae zapavedzì,</J> </i>


text:
<pb/><J>і Я ўмалю Айца, і дасьць вам другога Суцешніка, хай будзе з вамі вавек,</J> </p><i> <J>ì Â ǔmalû Ajca, ì das′c′ vam drugoga Sucešnìka, haj budze z vamì vavek,</J> </i>


text:
<J>Духа праўды, Якога сьвет ня можа прыняць, бо ня бачыць Яго і ня ведае Яго; а вы ведаеце Яго, бо Ён з вамі існы, і ў вас будзе.</J> </p><i> <J>Duha praǔdy, Âkoga s′vet nâ moža prynâc′, bo nâ bačyc′ Âgo ì nâ vedae Âgo; a vy vedaece Âgo, bo Ën z vamì ìsny, ì ǔ vas budze.</J> </i>


text:
<J>Не пакіну вас сіротамі; прыйду да вас;</J> </p><i> <J>Ne pakìnu vas sìrotamì; pryjdu da vas;</J> </i>


text:
<J>яшчэ трошкі, і сьвет ужо ня ўбачыць Мяне; а вы ўбачыце Мяне, бо Я жыву, і вы жыцьмеце.</J> </p><i> <J>âščè troškì, ì s′vet užo nâ ǔbačyc′ Mâne; a vy ǔbačyce Mâne, bo Â žyvu, ì vy žyc′mece.</J> </i>


text:
<J>У той дзень спазнаеце вы, што Я ў Айцы Маім, і вы ўва Мне, і Я ў вас.</J> </p><i> <J>U toj dzen′ spaznaece vy, što Â ǔ Ajcy Maìm, ì vy ǔva Mne, ì Â ǔ vas.</J> </i>


text:
<J>Хто мбе запаведзі Мае і захоўвае іх, той любіць Мяне; а хто любіць Мяне, той палюбіцца Айцу Майму, і Я палюблю яго і зьяўлюся яму Сам.</J> </p><i> <J>Hto mbe zapavedzì Mae ì zahoǔvae ìh, toj lûbìc′ Mâne; a hto lûbìc′ Mâne, toj palûbìcca Ajcu Majmu, ì Â palûblû âgo ì z′âǔlûsâ âmu Sam.</J> </i>


text:
<pb/>Юда, не Іскарыёт, кажа Яму: Госпадзе! што гэта, што Ты хочаш зьявіць Сябе нам, а ня сьвету? </p><i> Ûda, ne Ìskaryët, kaža Âmu: Gospadze! što gèta, što Ty hočaš z′âvìc′ Sâbe nam, a nâ s′vetu? </i>


text:
Ісус сказаў яму ў адказ: <J>хто любіць Мяне, той сьледуе слову Майму; і Айцец Мой палюбіць яго, і Мы прыйдзем да яго і прыстанішча ў ім створым.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>hto lûbìc′ Mâne, toj s′ledue slovu Majmu; ì Ajcec Moj palûbìc′ âgo, ì My pryjdzem da âgo ì prystanìšča ǔ ìm stvorym.</J> </i>


text:
<J>Хто ня любіць Мяне, ня сьледуе словам Маім; а слова, якое вы чуеце, ня ёсьць Маё, а Айца, што паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>Hto nâ lûbìc′ Mâne, nâ s′ledue slovam Maìm; a slova, âkoe vy čuece, nâ ës′c′ Maë, a Ajca, što paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<J>А Суцешнік, Дух Сьвяты, Якога пашле Айцец у імя Маё, навучыць вас усяму і нагадае вам усё, што Я казаў вам.</J> </p><i> <J>A Sucešnìk, Duh S′vâty, Âkoga pašle Ajcec u ìmâ Maë, navučyc′ vas usâmu ì nagadae vam usë, što Â kazaǔ vam.</J> </i>


text:
<J>Мір пакідаю вам, мір Мой даю вам: ня так, як сьвет дае, Я даю вам. Хай не бянтэжыцца сэрца ваша і хай не застрашыцца.</J> </p><i> <J>Mìr pakìdaû vam, mìr Moj daû vam: nâ tak, âk s′vet dae, Â daû vam. Haj ne bântèžycca sèrca vaša ì haj ne zastrašycca.</J> </i>


text:
<J>Вы чулі, што я сказаў вам: іду ад вас і прыйду да вас. Калі б вы любілі Мяне, дык узрадаваліся б, што Я сказаў: іду да Айца; бо Айцец Мой большы за Мяне.</J> </p><i> <J>Vy čulì, što â skazaǔ vam: ìdu ad vas ì pryjdu da vas. Kalì b vy lûbìlì Mâne, dyk uzradavalìsâ b, što Â skazaǔ: ìdu da Ajca; bo Ajcec Moj bol′šy za Mâne.</J> </i>


text:
<J>І вось, Я сказаў вам пра тое, раней чым збылося, каб вы паверылі, калі збудзецца.</J> </p><i> <J>Ì vos′, Â skazaǔ vam pra toe, ranej čym zbylosâ, kab vy paverylì, kalì zbudzecca.</J> </i>


text:
<J>Ужо нядоўга Мне гутарыць з вамі, бо ідзе князь сьвету гэтага, ды ня мае ўлады над Мною.</J> </p><i> <J>Užo nâdoǔga Mne gutaryc′ z vamì, bo ìdze knâz′ s′vetu gètaga, dy nâ mae ǔlady nad Mnoû.</J> </i>


text:
<J>Але каб сьвет ведаў, што Я люблю Айца, і, як наказаў Мне Айцец, так і твару: устаньце, пойдзем адгэтуль.</J> </p><i> <J>Ale kab s′vet vedaǔ, što Â lûblû Ajca, ì, âk nakazaǔ Mne Ajcec, tak ì tvaru: ustan′ce, pojdzem adgètul′.</J> </i>


text:
<pb/><J>Я - сапраўдная Вінаградная Лаза, а Айцец Мой - Вінаградар;</J> </p><i> <J>Â - sapraǔdnaâ Vìnagradnaâ Laza, a Ajcec Moj - Vìnagradar;</J> </i>


text:
<J>кожную зь Мяне галінку, якая ня родзіць плоду, Ён абцінае; і кожную, якая родзіць плод, ачышчае, каб больш урадзіла плоду.</J> </p><i> <J>kožnuû z′ Mâne galìnku, âkaâ nâ rodzìc′ plodu, Ën abcìnae; ì kožnuû, âkaâ rodzìc′ plod, ačyščae, kab bol′š uradzìla plodu.</J> </i>


text:
<J>Вы ўжо ачышчаныя праз слова, якое Я прапаведаваў вам.</J> </p><i> <J>Vy ǔžo ačyščanyâ praz slova, âkoe Â prapavedavaǔ vam.</J> </i>


text:
<J>заставайцеся ўва Мне, і Я ў вас. Як галіна ня можа радзіць плоду сама сабою, калі ня будзе на лазе, так і вы, калі ня будзеце ўва Мне.</J> </p><i> <J>zastavajcesâ ǔva Mne, ì Â ǔ vas. Âk galìna nâ moža radzìc′ plodu sama saboû, kalì nâ budze na laze, tak ì vy, kalì nâ budzece ǔva Mne.</J> </i>


text:
<J>Я - Лаза, а вы галіны; хто застаецца ўва Мне, і Я ў ім, той родзіць многа плоду, бо безь Мяне ня можаце рабіць нічога.</J> </p><i> <J>Â - Laza, a vy galìny; hto zastaecca ǔva Mne, ì Â ǔ ìm, toj rodzìc′ mnoga plodu, bo bez′ Mâne nâ možace rabìc′ nìčoga.</J> </i>


text:
<J>Хто не застаецца ўва Мне, той будзе выкінуты прэч, як галіна, і засохне; а такія галіны зьбіраюць і кідаюць у вагонь, і яны згараюць;</J> </p><i> <J>Hto ne zastaecca ǔva Mne, toj budze vykìnuty prèč, âk galìna, ì zasohne; a takìâ galìny z′bìraûc′ ì kìdaûc′ u vagon′, ì âny zgaraûc′;</J> </i>


text:
<J>калі застанецеся ўва Мне, і словы Мае ў вас застануцца, дык, чаго ні захочаце, прасеце, і будзе вам.</J> </p><i> <J>kalì zastanecesâ ǔva Mne, ì slovy Mae ǔ vas zastanucca, dyk, čago nì zahočace, prasece, ì budze vam.</J> </i>


text:
<J>Тым праславіцца Айцец Мой, калі вы ўродзіце многа плоду, і будзеце Маімі вучнямі.</J> </p><i> <J>Tym praslavìcca Ajcec Moj, kalì vy ǔrodzìce mnoga plodu, ì budzece Maìmì vučnâmì.</J> </i>


text:
<J>Як палюбіў Мяне Айцец, і Я палюбіў вас; заставайцеся ў любові Маёй,</J> </p><i> <J>Âk palûbìǔ Mâne Ajcec, ì Â palûbìǔ vas; zastavajcesâ ǔ lûbovì Maëj,</J> </i>


text:
<J>калі наказы Мае выканаеце, застанецеся ў любові Маёй, як і Я выканаў наказы Айца Майго і застаюся ў Яго любові.</J> </p><i> <J>kalì nakazy Mae vykanaece, zastanecesâ ǔ lûbovì Maëj, âk ì Â vykanaǔ nakazy Ajca Majgo ì zastaûsâ ǔ Âgo lûbovì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гэта сказаў Я вам, каб радасьць Мая ў вас заставалася і радасьць вашая была поўная.</J> </p><i> <J>Gèta skazaǔ Â vam, kab radas′c′ Maâ ǔ vas zastavalasâ ì radas′c′ vašaâ byla poǔnaâ.</J> </i>


text:
<J>Гэта ёсьць запаведзь Мая, палюбеце ж адзін аднаго, як Я палюбіў вас.</J> </p><i> <J>Gèta ës′c′ zapavedz′ Maâ, palûbece ž adzìn adnago, âk Â palûbìǔ vas.</J> </i>


text:
<J>Няма большае за тую любоў, як калі хто пакладзе душу сваю за сяброў сваіх.</J> </p><i> <J>Nâma bol′šae za tuû lûboǔ, âk kalì hto pakladze dušu svaû za sâbroǔ svaìh.</J> </i>


text:
<J>Вы сябры Мае, калі выконваеце тое, што Я наказваю вам;</J> </p><i> <J>Vy sâbry Mae, kalì vykonvaece toe, što Â nakazvaû vam;</J> </i>


text:
<J>Я ўжо не называю вас рабамі, бо раб ня ведае, што робіць гаспадар ягоны; а Я назваў вас сябрамі, бо сказаў вам усё, што чуў ад Айца Майго.</J> </p><i> <J>Â ǔžo ne nazyvaû vas rabamì, bo rab nâ vedae, što robìc′ gaspadar âgony; a Â nazvaǔ vas sâbramì, bo skazaǔ vam usë, što čuǔ ad Ajca Majgo.</J> </i>


text:
<J>Ня вы Мяне выбралі, а Я вас выбраў і паставіў вас, каб вы ішлі і радзілі плод, і каб плод ваш заставаўся, каб, чаго ні папросіце ў Айца ў імя Маё, Ён даў вам.</J> </p><i> <J>Nâ vy Mâne vybralì, a Â vas vybraǔ ì pastavìǔ vas, kab vy ìšlì ì radzìlì plod, ì kab plod vaš zastavaǔsâ, kab, čago nì paprosìce ǔ Ajca ǔ ìmâ Maë, Ën daǔ vam.</J> </i>


text:
<J>Гэта наказваю вам: любеце ж адзін аднаго.</J> </p><i> <J>Gèta nakazvaû vam: lûbece ž adzìn adnago.</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі сьвет вас ненавідзіць, ведайце, што Мяне раней за вас зьненавідзеў.</J> </p><i> <J>Kalì s′vet vas nenavìdzìc′, vedajce, što Mâne ranej za vas z′nenavìdzeǔ.</J> </i>


text:
<J>Калі б вы былі ад сьвету, дык сьвет любіў бы сваё; а як вы не ад сьвету, а Я Вас выбраў ад сьвету, таму ненавідзіць вас сьвет.</J> </p><i> <J>Kalì b vy bylì ad s′vetu, dyk s′vet lûbìǔ by svaë; a âk vy ne ad s′vetu, a Â Vas vybraǔ ad s′vetu, tamu nenavìdzìc′ vas s′vet.</J> </i>


text:
<J>Памятайце слова, якое Я сказаў вам: раб ня большы за гаспадара свайго. Калі Мяне гналі, гнацьмуць і вас; калі Маё слова захоўвалі, будуць захоўваць і ваша;</J> </p><i> <J>Pamâtajce slova, âkoe Â skazaǔ vam: rab nâ bol′šy za gaspadara svajgo. Kalì Mâne gnalì, gnac′muc′ ì vas; kalì Maë slova zahoǔvalì, buduc′ zahoǔvac′ ì vaša;</J> </i>


text:
<J>але ўсё тое зробяць вам за імя Маё, ня ведаюць бо Таго, Хто паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>ale ǔsë toe zrobâc′ vam za ìmâ Maë, nâ vedaûc′ bo Tago, Hto paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<J>Калі б Я ня прыйшоў і не казаў ім, дык ня мелі б грэху; а цяпер ня маюць дараваньня ў грэху сваім.</J> </p><i> <J>Kalì b Â nâ pryjšoǔ ì ne kazaǔ ìm, dyk nâ melì b grèhu; a câper nâ maûc′ daravan′nâ ǔ grèhu svaìm.</J> </i>


text:
<J>Хто ненавідзіць Мяне, ненавідзіць і Айца Майго;</J> </p><i> <J>Hto nenavìdzìc′ Mâne, nenavìdzìc′ ì Ajca Majgo;</J> </i>


text:
<J>калі б Я ня ўчыніў паміж імі дзеяў, якіх ніхто іншы ня ўчыняў, дык ня мелі б грэху; а цяпер і бачылі, і ўзьненавідзелі і Мяне і Айца Майго.</J> </p><i> <J>kalì b Â nâ ǔčynìǔ pamìž ìmì dzeâǔ, âkìh nìhto ìnšy nâ ǔčynâǔ, dyk nâ melì b grèhu; a câper ì bačylì, ì ǔz′nenavìdzelì ì Mâne ì Ajca Majgo.</J> </i>


text:
<J>Але хай збудзецца слова, напісанае ў законе іхнім: "зьненавідзелі Мяне марна".</J> </p><i> <J>Ale haj zbudzecca slova, napìsanae ǔ zakone ìhnìm: "z′nenavìdzelì Mâne marna".</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі ж прыйдзе Суцешнік, Якога Я пашлю вам ад Айца, Дух праўды, Які ад Айца зыходзіць, Ён будзе сьведчыць пра Мяне;</J> </p><i> <J>Kalì ž pryjdze Sucešnìk, Âkoga Â pašlû vam ad Ajca, Duh praǔdy, Âkì ad Ajca zyhodzìc′, Ën budze s′vedčyc′ pra Mâne;</J> </i>


text:
<J>А таксама і вы будзеце сьведчыць, бо вы ад пачатку са Мною.</J> </p><i> <J>A taksama ì vy budzece s′vedčyc′, bo vy ad pačatku sa Mnoû.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гэта сказаў Я вам, каб вы не запаняверыліся:</J> </p><i> <J>Gèta skazaǔ Â vam, kab vy ne zapanâverylìsâ:</J> </i>


text:
<J>прагоняць вас зь сынагогаў; нават прыходзіць час, калі кожны, хто забівацьме вас, будзе думаць, што ён тым служыць Богу.</J> </p><i> <J>pragonâc′ vas z′ synagogaǔ; navat pryhodzìc′ čas, kalì kožny, hto zabìvac′me vas, budze dumac′, što ën tym služyc′ Bogu.</J> </i>


text:
<J>Так будуць рабіць, бо ня зьведалі ні Айца, ні Мяне.</J> </p><i> <J>Tak buduc′ rabìc′, bo nâ z′vedalì nì Ajca, nì Mâne.</J> </i>


text:
<J>Але Я сказаў вам гэта, каб вы, калі прыйдзе той час, успомнілі, што Я казаў вам пра тое; не казаў жа гэтага вам раней, таму што быў з вамі.</J> </p><i> <J>Ale Â skazaǔ vam gèta, kab vy, kalì pryjdze toj čas, uspomnìlì, što Â kazaǔ vam pra toe; ne kazaǔ ža gètaga vam ranej, tamu što byǔ z vamì.</J> </i>


text:
<pb/><J>А цяпер іду да Таго, Хто паслаў Мяне, і ніхто з вас ня пытаецца ў Мяне: куды ідзеш?</J> </p><i> <J>A câper ìdu da Tago, Hto paslaǔ Mâne, ì nìhto z vas nâ pytaecca ǔ Mâne: kudy ìdzeš?</J> </i>


text:
<J>Але таму, што Я сказаў вам гэта, жальбай напоўнілася сэрца ваша.</J> </p><i> <J>Ale tamu, što Â skazaǔ vam gèta, žal′baj napoǔnìlasâ sèrca vaša.</J> </i>


text:
<J>Але Я праўду кажу вам: лепей вам, каб Я пайшоў; бо, калі Я не пайду, Суцешнік ня прыйдзе да вас; а калі пайду, дык пашлю Яго да вас,</J> </p><i> <J>Ale Â praǔdu kažu vam: lepej vam, kab Â pajšoǔ; bo, kalì Â ne pajdu, Sucešnìk nâ pryjdze da vas; a kalì pajdu, dyk pašlû Âgo da vas,</J> </i>


text:
<J>і Ён, прыйшоўшы, выкрые сьвет у грэху і ў праўдзе і ў судзе.</J> </p><i> <J>ì Ën, pryjšoǔšy, vykrye s′vet u grèhu ì ǔ praǔdze ì ǔ sudze.</J> </i>


text:
<J>у праўдзе, - што Я іду да Айца Майго, і ўжо не пабачыце Мяне;</J> </p><i> <J>u praǔdze, - što Â ìdu da Ajca Majgo, ì ǔžo ne pabačyce Mâne;</J> </i>


text:
<J>а ў судзе, - што князь сьвету гэтага асуджаны.</J> </p><i> <J>a ǔ sudze, - što knâz′ s′vetu gètaga asudžany.</J> </i>


text:
<pb/><J>Яшчэ многае маю сказаць вам, але вы цяпер ня можаце спасьцігнуць.</J> </p><i> <J>Âščè mnogae maû skazac′ vam, ale vy câper nâ možace spas′cìgnuc′.</J> </i>


text:
<J>Калі ж прыйдзе Ён, Дух праўды, дык наставіць вас на ўсякую праўду: бо не ад Сябе будзе гаварыць, а будзе гаварыць, што пачуе, і будучыню агалосіць вам;</J> </p><i> <J>Kalì ž pryjdze Ën, Duh praǔdy, dyk nastavìc′ vas na ǔsâkuû praǔdu: bo ne ad Sâbe budze gavaryc′, a budze gavaryc′, što pačue, ì budučynû agalosìc′ vam;</J> </i>


text:
<J>Ён праславіць Мяне, бо ад Майго возьме і абвесьціць вам.</J> </p><i> <J>Ën praslavìc′ Mâne, bo ad Majgo voz′me ì abves′cìc′ vam.</J> </i>


text:
<J>Усё, што мае Айцец, ёсьць Маё; бо Я сказаў, што ад Майго возьме і абвесьціць вам.</J> </p><i> <J>Usë, što mae Ajcec, ës′c′ Maë; bo Â skazaǔ, što ad Majgo voz′me ì abves′cìc′ vam.</J> </i>


text:
<pb/><J>Неўзабаве вы ня ўбачыце Мяне, і зноў неўзабаве ўбачыце Мяне; бо я іду да Айца.</J> </p><i> <J>Neǔzabave vy nâ ǔbačyce Mâne, ì znoǔ neǔzabave ǔbačyce Mâne; bo â ìdu da Ajca.</J> </i>


text:
Тут некаторыя вучні Ягоныя сказалі адзін аднаму: што гэта Ён кажа нам: <J>"неўзабаве ня ўбачыце Мяне",</J> і зноў <J>"неўзабаве ўбачыце Мяне",</J> і: <J>"Я іду да Айца"?</J> </p><i> Tut nekatoryâ vučnì Âgonyâ skazalì adzìn adnamu: što gèta Ën kaža nam: <J>"neǔzabave nâ ǔbačyce Mâne",</J> ì znoǔ <J>"neǔzabave ǔbačyce Mâne",</J> ì: <J>"Â ìdu da Ajca"?</J> </i>


text:
І вось яны гаварылі: што гэта кажа Ён: <J>"неўзабаве"?</J> ня ведаем, што кажа. </p><i> Ì vos′ âny gavarylì: što gèta kaža Ën: <J>"neǔzabave"?</J> nâ vedaem, što kaža. </i>


text:
Ісус, зразумеўшы, што хочуць спытацца ў Яго, сказаў ім: <J>ці пра тое распытваецеся вы, што Я сказаў: "неўзабаве ня ўбачыце Мяне"?</J> </p><i> Ìsus, zrazumeǔšy, što hočuc′ spytacca ǔ Âgo, skazaǔ ìm: <J>cì pra toe raspytvaecesâ vy, što Â skazaǔ: "neǔzabave nâ ǔbačyce Mâne"?</J> </i>


text:
<J>Праўду, праўду кажу вам: вы заплачаце і загалосіце, а сьвет узрадуецца; вы засмучаныя будзеце, але смутак ваш радасьцю абернецца.</J> </p><i> <J>Praǔdu, praǔdu kažu vam: vy zaplačace ì zagalosìce, a s′vet uzraduecca; vy zasmučanyâ budzece, ale smutak vaš radas′cû abernecca.</J> </i>


text:
<J>Жанчына, калі раджае, трывае цярпеньні, бо прыйшоў час яе; а як толькі народзіць дзіцятка, ужо не памятае цярпеньняў ад радасьці, бо нарадзіўся чалавек на сьвет.</J> </p><i> <J>Žančyna, kalì radžae, tryvae cârpen′nì, bo pryjšoǔ čas âe; a âk tol′kì narodzìc′ dzìcâtka, užo ne pamâtae cârpen′nâǔ ad radas′cì, bo naradzìǔsâ čalavek na s′vet.</J> </i>


text:
<J>Так і вы цяпер маеце смутак; але Я вас угледжу зноў, і ўзрадуецца сэрца ваша, і радасьці вашай ніхто не адбярэ ў вас.</J> </p><i> <J>Tak ì vy câper maece smutak; ale Â vas ugledžu znoǔ, ì ǔzraduecca sèrca vaša, ì radas′cì vašaj nìhto ne adbârè ǔ vas.</J> </i>


text:
<J>І ў той дзень вы не папытаецеся ў Мяне ні пра што. Праўду, праўду кажу вам: чаго ні папросіце ў Айца ў імя Маё, дасьць вам.</J> </p><i> <J>Ì ǔ toj dzen′ vy ne papytaecesâ ǔ Mâne nì pra što. Praǔdu, praǔdu kažu vam: čago nì paprosìce ǔ Ajca ǔ ìmâ Maë, das′c′ vam.</J> </i>


text:
<J>Дагэтуль вы нічога не прасілі ў імя Маё; прасеце і атрымаеце, каб радасьць ваша была поўная.</J> </p><i> <J>Dagètul′ vy nìčoga ne prasìlì ǔ ìmâ Maë; prasece ì atrymaece, kab radas′c′ vaša byla poǔnaâ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дагэтуль Я гаварыў вам прытчамі; але настае часіна, калі ня буду гаварыць вам прытчамі, а проста абвяшчу вам пра Айца.</J> </p><i> <J>Dagètul′ Â gavaryǔ vam prytčamì; ale nastae časìna, kalì nâ budu gavaryc′ vam prytčamì, a prosta abvâšču vam pra Ajca.</J> </i>


text:
<J>У той дзень будзеце прасіць у імя Маё, і не кажу вам, што Я буду прасіць Айца за вас;</J> </p><i> <J>U toj dzen′ budzece prasìc′ u ìmâ Maë, ì ne kažu vam, što Â budu prasìc′ Ajca za vas;</J> </i>


text:
<J>бо Сам Айцец любіць вас, бо вы палюбілі Мяне і ўверавалі, што Я зыйшоў ад Бога.</J> </p><i> <J>bo Sam Ajcec lûbìc′ vas, bo vy palûbìlì Mâne ì ǔveravalì, što Â zyjšoǔ ad Boga.</J> </i>


text:
<J>Я зыйшоў ад Айца і прыйшоў у сьвет; і зноў пакідаю сьвет і іду да Айца.</J> </p><i> <J>Â zyjšoǔ ad Ajca ì pryjšoǔ u s′vet; ì znoǔ pakìdaû s′vet ì ìdu da Ajca.</J> </i>


text:
Вучні Ягоныя сказалі Яму: вось цяпер Ты проста гаворыш і прытчы ня кажаш ніякай; </p><i> Vučnì Âgonyâ skazalì Âmu: vos′ câper Ty prosta gavoryš ì prytčy nâ kažaš nìâkaj; </i>


text:
цяпер бачым, што Ты ведаеш усё і ня маеш патрэбы, каб нехта пытаўся ў Цябе; таму веруем, што Ты ад Бога зыйшоў. </p><i> câper bačym, što Ty vedaeš usë ì nâ maeš patrèby, kab nehta pytaǔsâ ǔ Câbe; tamu veruem, što Ty ad Boga zyjšoǔ. </i>


text:
<J>вось, настае гадзіна, і настала ўжо, што вы расьсеецеся кожны ў свой бок і Мяне пакінеце аднаго; але Я не адзін, бо Айцец Мой са Мною.</J> </p><i> <J>vos′, nastae gadzìna, ì nastala ǔžo, što vy ras′seecesâ kožny ǔ svoj bok ì Mâne pakìnece adnago; ale Â ne adzìn, bo Ajcec Moj sa Mnoû.</J> </i>


text:
<J>Гэта сказаў Я вам, каб вы мелі ад Мяне мір. У сьвеце зазнаеце скруху; але суцешцеся: Я перамог сьвет.</J> </p><i> <J>Gèta skazaǔ Â vam, kab vy melì ad Mâne mìr. U s′vece zaznaece skruhu; ale sucešcesâ: Â peramog s′vet.</J> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтых словаў Ісус узьвёў вочы Свае да неба і сказаў: <J>Войча! прыйшла гадзіна: праславі Сына Твайго, каб і Сын Твой праславіў Цябе,</J> </p><i> Pas′lâ gètyh slovaǔ Ìsus uz′vëǔ vočy Svae da neba ì skazaǔ: <J>Vojča! pryjšla gadzìna: praslavì Syna Tvajgo, kab ì Syn Tvoj praslavìǔ Câbe,</J> </i>


text:
<J>бо Ты даў Яму ўладу над усякаю плоцьцю, каб усяму, што Ты даў Яму, даў Ён жыцьцё вечнае:</J> </p><i> <J>bo Ty daǔ Âmu ǔladu nad usâkaû ploc′cû, kab usâmu, što Ty daǔ Âmu, daǔ Ën žyc′cë večnae:</J> </i>


text:
<J>а гэта ёсьць жыцьцё вечнае, каб спазналі Цябе, адзінага, сапраўднага Бога, і пасланага Табою Ісуса Хрыста.</J> </p><i> <J>a gèta ës′c′ žyc′cë večnae, kab spaznalì Câbe, adzìnaga, sapraǔdnaga Boga, ì paslanaga Taboû Ìsusa Hrysta.</J> </i>


text:
<J>Я праславіў Цябе на зямлі, выканаўшы ўсё, што Ты даручыў Мне зрабіць;</J> </p><i> <J>Â praslavìǔ Câbe na zâmlì, vykanaǔšy ǔsë, što Ty daručyǔ Mne zrabìc′;</J> </i>


text:
<J>І сёньня праславі Мяне Ты, Войча, у Цябе Самога славаю, якую Я меў у Цябе раней стварэньня сьвету.</J> </p><i> <J>Ì sën′nâ praslavì Mâne Ty, Vojča, u Câbe Samoga slavaû, âkuû Â meǔ u Câbe ranej stvarèn′nâ s′vetu.</J> </i>


text:
<pb/><J>Я адкрыў імя Тваё людзям, якіх Ты даў Мне ад сьвету; яны былі Твае, і Ты даў іх Мне, і яны выканалі слова Тваё;</J> </p><i> <J>Â adkryǔ ìmâ Tvaë lûdzâm, âkìh Ty daǔ Mne ad s′vetu; âny bylì Tvae, ì Ty daǔ ìh Mne, ì âny vykanalì slova Tvaë;</J> </i>


text:
<J>цяпер уразумелі яны, што ўсё, што Ты даў Мне, ад Цябе ёсьць;</J> </p><i> <J>câper urazumelì âny, što ǔsë, što Ty daǔ Mne, ad Câbe ës′c′;</J> </i>


text:
<J>бо словы, якія Ты даў Мне, Я перадаў ім, і яны прынялі і ўразумелі ў праўдзе, што Я зыйшоў ад Цябе, і ўверавалі, што Ты паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>bo slovy, âkìâ Ty daǔ Mne, Â peradaǔ ìm, ì âny prynâlì ì ǔrazumelì ǔ praǔdze, što Â zyjšoǔ ad Câbe, ì ǔveravalì, što Ty paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<J>Я малю за іх: не за ўвесь сьвет малю, а за тых, каго Ты даў Мне, бо яны Твае;</J> </p><i> <J>Â malû za ìh: ne za ǔves′ s′vet malû, a za tyh, kago Ty daǔ Mne, bo âny Tvae;</J> </i>


text:
<J>і ўсё Маё - Тваё, і Тваё - Маё; і Я праславіўся ў іх.</J> </p><i> <J>ì ǔsë Maë - Tvaë, ì Tvaë - Maë; ì Â praslavìǔsâ ǔ ìh.</J> </i>


text:
<J>Я ўжо ня ў сьвеце, а яны ў сьвеце, а Я да Цябе іду. Войча Сьвяты! аслані іх у імя Тваё, тых, каго Ты Мне даў, каб яны былі адзіныя як і Мы.</J> </p><i> <J>Â ǔžo nâ ǔ s′vece, a âny ǔ s′vece, a Â da Câbe ìdu. Vojča S′vâty! aslanì ìh u ìmâ Tvaë, tyh, kago Ty Mne daǔ, kab âny bylì adzìnyâ âk ì My.</J> </i>


text:
<J>Калі Я быў зь імі ў сьвеце, Я асланяў іх у імя Тваё; тых, каго Ты даў Мне, Я захаваў, і ніхто зь іх не загінуў, апрача сына пагібелі, каб збылося Пісаньне.</J> </p><i> <J>Kalì Â byǔ z′ ìmì ǔ s′vece, Â aslanâǔ ìh u ìmâ Tvaë; tyh, kago Ty daǔ Mne, Â zahavaǔ, ì nìhto z′ ìh ne zagìnuǔ, aprača syna pagìbelì, kab zbylosâ Pìsan′ne.</J> </i>


text:
<J>А цяпер да Цябе іду, і гэта кажу ў сьвеце, каб яны мелі ў сабе радасьць Маю поўную.</J> </p><i> <J>A câper da Câbe ìdu, ì gèta kažu ǔ s′vece, kab âny melì ǔ sabe radas′c′ Maû poǔnuû.</J> </i>


text:
<J>Я перадаў ім слова Тваё, і сьвет зьненавідзеў іх, бо яны не ад сьвету, як і Я не ад сьвету.</J> </p><i> <J>Â peradaǔ ìm slova Tvaë, ì s′vet z′nenavìdzeǔ ìh, bo âny ne ad s′vetu, âk ì Â ne ad s′vetu.</J> </i>


text:
<J>Не прашу, каб Ты ўзяў іх ад сьвету, а каб асланіў іх ад ліхога;</J> </p><i> <J>Ne prašu, kab Ty ǔzâǔ ìh ad s′vetu, a kab aslanìǔ ìh ad lìhoga;</J> </i>


text:
<J>яны не ад сьвету, як і Я не ад сьвету.</J> </p><i> <J>âny ne ad s′vetu, âk ì Â ne ad s′vetu.</J> </i>


text:
<J>Асьвяці іх у праўдзе Тваёй: слова Тваё ёсьць праўда.</J> </p><i> <J>As′vâcì ìh u praǔdze Tvaëj: slova Tvaë ës′c′ praǔda.</J> </i>


text:
<J>Як Ты паслаў Мяне ў сьвет, так і Я паслаў іх у сьвет;</J> </p><i> <J>Âk Ty paslaǔ Mâne ǔ s′vet, tak ì Â paslaǔ ìh u s′vet;</J> </i>


text:
<J>і за іх я прысьвячаю Сябе, каб і яны былі асьвечаныя праўдаю.</J> </p><i> <J>ì za ìh â prys′vâčaû Sâbe, kab ì âny bylì as′večanyâ praǔdaû.</J> </i>


text:
<pb/><J>Не за іх жа толькі прашу, а і за тых, што ўверуюць у Мяне паводле слова іхнага:</J> </p><i> <J>Ne za ìh ža tol′kì prašu, a ì za tyh, što ǔveruûc′ u Mâne pavodle slova ìhnaga:</J> </i>


text:
<J>хай будзе ўсё адзінае: як Ты, Войча, ува Мне, і Я ў Табе, так і яны хай будуць у Нас адзіна, - каб паверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.</J> </p><i> <J>haj budze ǔsë adzìnae: âk Ty, Vojča, uva Mne, ì Â ǔ Tabe, tak ì âny haj buduc′ u Nas adzìna, - kab paveryǔ s′vet, što Ty paslaǔ Mâne.</J> </i>


text:
<J>І славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім: хай будуць адзіныя, як Мы адзіныя.</J> </p><i> <J>Ì slavu, âkuû Ty daǔ Mne, Â daǔ ìm: haj buduc′ adzìnyâ, âk My adzìnyâ.</J> </i>


text:
<J>Я ў іх, і Ты ўва Мне; хай будуць паяднаныя ў адно, і хай уведае сьвет, што Ты паслаў Мяне і палюбіў іх, як палюбіў Мяне.</J> </p><i> <J>Â ǔ ìh, ì Ty ǔva Mne; haj buduc′ paâdnanyâ ǔ adno, ì haj uvedae s′vet, što Ty paslaǔ Mâne ì palûbìǔ ìh, âk palûbìǔ Mâne.</J> </i>


text:
<J>Войча! якіх Ты даў Мне, хачу, каб там, дзе Я, і яны былі са Мною, хай бачаць славу Маю, якую Ты даў Мне, бо палюбіў Мяне раней, чым пачаўся сьвет;</J> </p><i> <J>Vojča! âkìh Ty daǔ Mne, haču, kab tam, dze Â, ì âny bylì sa Mnoû, haj bačac′ slavu Maû, âkuû Ty daǔ Mne, bo palûbìǔ Mâne ranej, čym pačaǔsâ s′vet;</J> </i>


text:
<J>Войча праведны! і сьвет Цябе не спазнаў; а Я спазнаў Цябе, і гэтыя спазналі, што Ты паслаў Мяне;</J> </p><i> <J>Vojča pravedny! ì s′vet Câbe ne spaznaǔ; a Â spaznaǔ Câbe, ì gètyâ spaznalì, što Ty paslaǔ Mâne;</J> </i>


text:
і Я адкрыў ім імя Тваё і адкрыю, каб любоў, якою Ты палюбіў Мяне, ў іх была; і Я ў іх. </p><i> ì Â adkryǔ ìm ìmâ Tvaë ì adkryû, kab lûboǔ, âkoû Ty palûbìǔ Mâne, ǔ ìh byla; ì Â ǔ ìh. </i>


text:
<pb/>Сказаўшы гэта, Ісус выйшаў з вучнямі Сваімі за паток Кедрон, дзе быў сад, у які ўвайшоў Сам і вучні Ягоныя. </p><i> Skazaǔšy gèta, Ìsus vyjšaǔ z vučnâmì Svaìmì za patok Kedron, dze byǔ sad, u âkì ǔvajšoǔ Sam ì vučnì Âgonyâ. </i>


text:
А ведаў гэтае месца і Юда, прадажнік Ягоны, бо Ісус часта зьбіраўся там з вучнямі Сваімі. </p><i> A vedaǔ gètae mesca ì Ûda, pradažnìk Âgony, bo Ìsus časta z′bìraǔsâ tam z vučnâmì Svaìmì. </i>


text:
<pb/>І вось Юда, узяўшы атрад воінаў і служак ад першасьвятароў і фарысэяў, прыходзіць туды зь ліхтарамі і сьвяцільнямі і зброяй. </p><i> Ì vos′ Ûda, uzâǔšy atrad voìnaǔ ì služak ad peršas′vâtaroǔ ì farysèâǔ, pryhodzìc′ tudy z′ lìhtaramì ì s′vâcìl′nâmì ì zbroâj. </i>


text:
А Ісус, ведаючы ўсё, што зь Ім будзе, выйшаў і сказаў ім: <J>каго шукаеце?</J> </p><i> A Ìsus, vedaûčy ǔsë, što z′ Ìm budze, vyjšaǔ ì skazaǔ ìm: <J>kago šukaece?</J> </i>


text:
Яму адказалі: Ісуса Назарэя. Ісус кажа ім: <J>гэта Я</J>. А стаяў зь імі й Юда, прадажнік Ягоны. </p><i> Âmu adkazalì: Ìsusa Nazarèâ. Ìsus kaža ìm: <J>gèta Â</J>. A staâǔ z′ ìmì j Ûda, pradažnìk Âgony. </i>


text:
І калі сказаў ім: гэта Я, - яны адступіліся назад і ўпалі на зямлю. </p><i> Ì kalì skazaǔ ìm: gèta Â, - âny adstupìlìsâ nazad ì ǔpalì na zâmlû. </i>


text:
Зноў спытаўся ў іх: <J>каго шукаеце?</J> Яны сказалі: Ісуса Назарэя. </p><i> Znoǔ spytaǔsâ ǔ ìh: <J>kago šukaece?</J> Âny skazalì: Ìsusa Nazarèâ. </i>


text:
Ісус адказваў: <J>Я сказаў вам, што гэта Я; дык вось, калі Мяне шукаеце, пакіньце іх, хай ідуць,</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>Â skazaǔ vam, što gèta Â; dyk vos′, kalì Mâne šukaece, pakìn′ce ìh, haj ìduc′,</J> </i>


text:
хай збудзецца слова, сказанае Ім: <J>з тых, каго Ты Мне даў, Я не загубіў нікога.</J> </p><i> haj zbudzecca slova, skazanae Ìm: <J>z tyh, kago Ty Mne daǔ, Â ne zagubìǔ nìkoga.</J> </i>


text:
А Сымон Пётр, маючы меч, дастаў яго, і ударыў першасьвятаровага раба, і адсек яму правае вуха: імя раба было Малх. </p><i> A Symon Pëtr, maûčy meč, dastaǔ âgo, ì udaryǔ peršas′vâtarovaga raba, ì adsek âmu pravae vuha: ìmâ raba bylo Malh. </i>


text:
Але Ісус сказаў Пятру: <J>укладзі меч у похвы; няўжо Мне ня піць чары, якую даў Мне Айцец?</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ Pâtru: <J>ukladzì meč u pohvy; nâǔžo Mne nâ pìc′ čary, âkuû daǔ Mne Ajcec?</J> </i>


text:
<pb/>Тады воіны і тысячнік і служкі Юдэйскія ўзялі Ісуса, і зьвязалі Яго, </p><i> Tady voìny ì tysâčnìk ì služkì Ûdèjskìâ ǔzâlì Ìsusa, ì z′vâzalì Âgo, </i>


text:
і завялі Яго спачатку да Анны; бо ён быў цесьцем Каяфы, які быў на той год першасьвятаром: </p><i> ì zavâlì Âgo spačatku da Anny; bo ën byǔ ces′cem Kaâfy, âkì byǔ na toj god peršas′vâtarom: </i>


text:
гэта быў Каяфа, які даў параду Юдэям, што лепш аднаму чалавеку памерці за народ. </p><i> gèta byǔ Kaâfa, âkì daǔ paradu Ûdèâm, što lepš adnamu čalaveku pamercì za narod. </i>


text:
<pb/>За Ісусам сьледам ішлі Сымон Пётр і другі вучань: вучань жа гэты быў знаёмы першасьвятару і ўвайшоў зь Ісусам у двор першасьвятароў: </p><i> Za Ìsusam s′ledam ìšlì Symon Pëtr ì drugì vučan′: vučan′ ža gèty byǔ znaëmy peršas′vâtaru ì ǔvajšoǔ z′ Ìsusam u dvor peršas′vâtaroǔ: </i>


text:
А Пётр стаяў звонку за дзьвярыма. Потым другі вучань, які быў знаёмы першасьвятару, выйшаў і сказаў брамніцы, і ўвёў Пятру. </p><i> A Pëtr staâǔ zvonku za dz′vâryma. Potym drugì vučan′, âkì byǔ znaëmy peršas′vâtaru, vyjšaǔ ì skazaǔ bramnìcy, ì ǔvëǔ Pâtru. </i>


text:
Тут рабыня-брамніца кажа Пятру: і ты ці ня з вучняў Гэтага Чалавека? Ён сказаў: не. </p><i> Tut rabynâ-bramnìca kaža Pâtru: ì ty cì nâ z vučnâǔ Gètaga Čalaveka? Ën skazaǔ: ne. </i>


text:
Тым часам рабы і служкі, расклаўшы агонь, таму што было золка, стаялі і грэліся; Пётр таксама стаяў зь імі і грэўся. </p><i> Tym časam raby ì služkì, rasklaǔšy agon′, tamu što bylo zolka, staâlì ì grèlìsâ; Pëtr taksama staâǔ z′ ìmì ì grèǔsâ. </i>


text:
<pb/>А першасьвятар спытаўся ў Ісуса пра вучняў Ягоных і пра вучэньне Ягонае. </p><i> A peršas′vâtar spytaǔsâ ǔ Ìsusa pra vučnâǔ Âgonyh ì pra vučèn′ne Âgonae. </i>


text:
Ісус адказваў яму: <J>Я гаварыў адкрыта сьвету; Я заўсёды вучыў у сынагозе і ў храме, дзе заўсёды Юдэі сыходзяцца, і тайна не казаў нічога;</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ âmu: <J>Â gavaryǔ adkryta s′vetu; Â zaǔsëdy vučyǔ u synagoze ì ǔ hrame, dze zaǔsëdy Ûdèì syhodzâcca, ì tajna ne kazaǔ nìčoga;</J> </i>


text:
<J>што пытаешся ў Мяне? спытайся ў тых, хто чуў, што Я казаў ім; вось, яны ведаюць, што Я казаў.</J> </p><i> <J>što pytaešsâ ǔ Mâne? spytajsâ ǔ tyh, hto čuǔ, što Â kazaǔ ìm; vos′, âny vedaûc′, što Â kazaǔ.</J> </i>


text:
Калі Ён сказаў гэта, адзін служка, які стаяў паблізу, ударыў Ісуса па шчацэ, сказаўшы: так Ты адказваеш першасьвятару? </p><i> Kalì Ën skazaǔ gèta, adzìn služka, âkì staâǔ pablìzu, udaryǔ Ìsusa pa ščacè, skazaǔšy: tak Ty adkazvaeš peršas′vâtaru? </i>


text:
Ісус адказваў яму: <J>калі Я сказаў блага, пакажы, што благое, а калі добра, чаго ты б'еш Мяне?</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ âmu: <J>kalì Â skazaǔ blaga, pakažy, što blagoe, a kalì dobra, čago ty b'eš Mâne?</J> </i>


text:
Анна паслаў Яго зьвязанага да першасьвятара Каяфы. </p><i> Anna paslaǔ Âgo z′vâzanaga da peršas′vâtara Kaâfy. </i>


text:
<pb/>А Сымон Пётр стаяў і грэўся. Тут сказалі яму: ці ня з вучняў Ягоных і ты? Ён зрокся і сказаў: не. </p><i> A Symon Pëtr staâǔ ì grèǔsâ. Tut skazalì âmu: cì nâ z vučnâǔ Âgonyh ì ty? Ën zroksâ ì skazaǔ: ne. </i>


text:
Адзін з рабоў першасьвятаровых, родзіч таго, якому Пётр адсек вуха, кажа: ці не цябе бачыў я зь Ім у садзе? </p><i> Adzìn z raboǔ peršas′vâtarovyh, rodzìč tago, âkomu Pëtr adsek vuha, kaža: cì ne câbe bačyǔ â z′ Ìm u sadze? </i>


text:
Пётр зноў зрокся; і адразу засьпяваў певень. </p><i> Pëtr znoǔ zroksâ; ì adrazu zas′pâvaǔ peven′. </i>


text:
<pb/>Ад Каяфы павялі Ісуса ў прэторыю. Была раніца; і яны не ўвайшлі ў прэторыю, каб не апаганіцца, а каб можна было есьці пасху. </p><i> Ad Kaâfy pavâlì Ìsusa ǔ prètoryû. Byla ranìca; ì âny ne ǔvajšlì ǔ prètoryû, kab ne apaganìcca, a kab možna bylo es′cì pashu. </i>


text:
Пілат выйшаў да іх і сказаў: у чым вы вінаваціце Чалавека Гэтага? </p><i> Pìlat vyjšaǔ da ìh ì skazaǔ: u čym vy vìnavacìce Čalaveka Gètaga? </i>


text:
Яны сказалі яму ў адказ: калі б Ён ня быў злачынец, мы не перадалі б Яго табе. </p><i> Âny skazalì âmu ǔ adkaz: kalì b Ën nâ byǔ zlačynec, my ne peradalì b Âgo tabe. </i>


text:
Пілат сказаў ім: вазьмеце Яго вы, і паводле закону вашага судзеце Яго. Юдэі сказалі яму: нам не дазволена караць сьмерцю нікога, - </p><i> Pìlat skazaǔ ìm: vaz′mece Âgo vy, ì pavodle zakonu vašaga sudzece Âgo. Ûdèì skazalì âmu: nam ne dazvolena karac′ s′mercû nìkoga, - </i>


text:
хай збудзецца слова Ісусавае, якое сказаў Ён, даючы зразумець, якою сьмерцю Ён памрэ. </p><i> haj zbudzecca slova Ìsusavae, âkoe skazaǔ Ën, daûčy zrazumec′, âkoû s′mercû Ën pamrè. </i>


text:
Тады Пілат зноў увайшоў у прэторыю, і паклікаў Ісуса, і сказаў Яму: Ты Цар Юдэйскі? </p><i> Tady Pìlat znoǔ uvajšoǔ u prètoryû, ì paklìkaǔ Ìsusa, ì skazaǔ Âmu: Ty Car Ûdèjskì? </i>


text:
Ісус адказваў яму: <J>ці ад сябе ты кажаш гэта, ці іншыя сказалі табе пра Мяне?</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ âmu: <J>cì ad sâbe ty kažaš gèta, cì ìnšyâ skazalì tabe pra Mâne?</J> </i>


text:
Пілат адказваў: хіба я Юдэй? Твой народ і першасьвятары перадалі Цябе мне; што Ты зрабіў? </p><i> Pìlat adkazvaǔ: hìba â Ûdèj? Tvoj narod ì peršas′vâtary peradalì Câbe mne; što Ty zrabìǔ? </i>


text:
Ісус адказваў: <J>Царства Маё не ад сьвету гэтага; калі б ад сьвету гэтага было Царства Маё, дык слугі Мае заступіліся б за Мяне, каб Я ня быў аддадзены Юдэям; але цяпер Маё Царства не адгэтуль.</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>Carstva Maë ne ad s′vetu gètaga; kalì b ad s′vetu gètaga bylo Carstva Maë, dyk slugì Mae zastupìlìsâ b za Mâne, kab Â nâ byǔ addadzeny Ûdèâm; ale câper Maë Carstva ne adgètul′.</J> </i>


text:
Пілат сказаў Яму: значыцца, Ты Цар? Ісус адказваў: <J>ты кажаш, што Я Цар; Я на тое нарадзіўся і на тое прыйшоў у сьвет, каб засьведчыць ісьціну; кожны, хто ад ісьціны, слухае голасу Майго.</J> </p><i> Pìlat skazaǔ Âmu: značycca, Ty Car? Ìsus adkazvaǔ: <J>ty kažaš, što Â Car; Â na toe naradzìǔsâ ì na toe pryjšoǔ u s′vet, kab zas′vedčyc′ ìs′cìnu; kožny, hto ad ìs′cìny, sluhae golasu Majgo.</J> </i>


text:
Пілат сказаў Яму: што ёсьць ісьціна? І, сказаўшы гэта, зноў выйшаў да Юдэяў і сказаў ім: я ніякай віны не знаходжу ў Ім; </p><i> Pìlat skazaǔ Âmu: što ës′c′ ìs′cìna? Ì, skazaǔšy gèta, znoǔ vyjšaǔ da Ûdèâǔ ì skazaǔ ìm: â nìâkaj vìny ne znahodžu ǔ Ìm; </i>


text:
<pb/>ёсьць жа ў вас звычай, каб я аднаго адпускаў вам на Пасху: ці хочаце, адпушчу вам Цара Юдэйскага? </p><i> ës′c′ ža ǔ vas zvyčaj, kab â adnago adpuskaǔ vam na Pashu: cì hočace, adpušču vam Cara Ûdèjskaga? </i>


text:
Тады зноў закрычалі ўсе, кажучы: не Яго, а Вараву. А Варава быў разбойнік. </p><i> Tady znoǔ zakryčalì ǔse, kažučy: ne Âgo, a Varavu. A Varava byǔ razbojnìk. </i>


text:
<pb/>Тады Пілат узяў Ісуса і загадаў біць Яго. </p><i> Tady Pìlat uzâǔ Ìsusa ì zagadaǔ bìc′ Âgo. </i>


text:
І воіны, сплёўшы вянок цярновы, усклалі Яму на галаву, і апранулі Яго ў пурпуру, </p><i> Ì voìny, splëǔšy vânok cârnovy, usklalì Âmu na galavu, ì apranulì Âgo ǔ purpuru, </i>


text:
і казалі: радуйся, Цару Юдэйскі! І білі яго па шчоках. </p><i> ì kazalì: radujsâ, Caru Ûdèjskì! Ì bìlì âgo pa ščokah. </i>


text:
Пілат зноў выйшаў і сказаў ім: вось я выводжу Яго да вас, каб вы ведалі, што я не знаходжу ў Ім ніякае віны. </p><i> Pìlat znoǔ vyjšaǔ ì skazaǔ ìm: vos′ â vyvodžu Âgo da vas, kab vy vedalì, što â ne znahodžu ǔ Ìm nìâkae vìny. </i>


text:
Тады выйшаў Ісус у цярновым вянку і ў пурпуры. І сказаў ім Пілат: вось, Чалавек! </p><i> Tady vyjšaǔ Ìsus u cârnovym vânku ì ǔ purpury. Ì skazaǔ ìm Pìlat: vos′, Čalavek! </i>


text:
Калі ж убачылі Яго першасьвятары і служкі, дык закрычалі: укрыжуй, укрыжуй Яго! Пілат кажа ім: вазьмеце Яго вы і ўкрыжуйце, бо я не знаходжу ў Ім віны. </p><i> Kalì ž ubačylì Âgo peršas′vâtary ì služkì, dyk zakryčalì: ukryžuj, ukryžuj Âgo! Pìlat kaža ìm: vaz′mece Âgo vy ì ǔkryžujce, bo â ne znahodžu ǔ Ìm vìny. </i>


text:
Юдэі адказвалі яму: мы маем закон, і паводле закона нашага Ён павінен памерці, бо зрабіў Сябе Сынам Божым. </p><i> Ûdèì adkazvalì âmu: my maem zakon, ì pavodle zakona našaga Ën pavìnen pamercì, bo zrabìǔ Sâbe Synam Božym. </i>


text:
<pb/>Пілат, пачуўшы гэтае слова, яшчэ больш напалохаўся, </p><i> Pìlat, pačuǔšy gètae slova, âščè bol′š napalohaǔsâ, </i>


text:
<pb/>і зноў увайшоў у прэторыю, і сказаў Ісусу: адкуль Ты? Але Ісус ня даў яму адказу. </p><i> ì znoǔ uvajšoǔ u prètoryû, ì skazaǔ Ìsusu: adkul′ Ty? Ale Ìsus nâ daǔ âmu adkazu. </i>


text:
Пілат кажа Яму: мне не адказваеш? ці ня ведаеш, што я маю ўладу Цябе крыжаваць і ўладу маю Цябе адпусьціць? </p><i> Pìlat kaža Âmu: mne ne adkazvaeš? cì nâ vedaeš, što â maû ǔladu Câbe kryžavac′ ì ǔladu maû Câbe adpus′cìc′? </i>


text:
Ісус адказваў: <J>ты ня меў бы над Мною ніякае ўлады, калі б ня было дадзена табе зьверху; таму большы грэх на тым, хто перадаў Мяне табе.</J> </p><i> Ìsus adkazvaǔ: <J>ty nâ meǔ by nad Mnoû nìâkae ǔlady, kalì b nâ bylo dadzena tabe z′verhu; tamu bol′šy grèh na tym, hto peradaǔ Mâne tabe.</J> </i>


text:
З гэтага часу Пілат намагаўся адпусьціць Яго. А Юдэі крычалі: калі адпусьціш Яго, ты ня прыяцель кесару; кожны, хто робіць сябе царом, супрацівіцца кесару. </p><i> Z gètaga času Pìlat namagaǔsâ adpus′cìc′ Âgo. A Ûdèì kryčalì: kalì adpus′cìš Âgo, ty nâ pryâcel′ kesaru; kožny, hto robìc′ sâbe carom, supracìvìcca kesaru. </i>


text:
<pb/>Пілат, пачуўшы гэтае слова, вывеў Ісуса і сеў на судзілішчы, на месцы, якое называецца Ліфастратон, а па-Габрэйску Гаввафа. </p><i> Pìlat, pačuǔšy gètae slova, vyveǔ Ìsusa ì seǔ na sudzìlìščy, na mescy, âkoe nazyvaecca Lìfastraton, a pa-Gabrèjsku Gavvafa. </i>


text:
Тады была пятніца перад Пасхаю, і гадзіна шостая. І сказаў Пілат Юдэям: вось, Цар ваш! </p><i> Tady byla pâtnìca perad Pashaû, ì gadzìna šostaâ. Ì skazaǔ Pìlat Ûdèâm: vos′, Car vaš! </i>


text:
Але яны закрычалі: вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго! Пілат кажа ім: каб Цара вашага крыжаваць? Першасьвятары адказвалі: няма ў нас цара апроч кесара. </p><i> Ale âny zakryčalì: vaz′mì, vaz′mì, ukryžuj Âgo! Pìlat kaža ìm: kab Cara vašaga kryžavac′? Peršas′vâtary adkazvalì: nâma ǔ nas cara aproč kesara. </i>


text:
Тады нарэшце ён аддаў Яго ім на крыжаваньне. І ўзялі Ісуса і павялі. </p><i> Tady narèšce ën addaǔ Âgo ìm na kryžavan′ne. Ì ǔzâlì Ìsusa ì pavâlì. </i>


text:
<pb/>І, нясучы крыж Свой, Ён выйшаў на месца, называнае Лобным, па-Габрэйску Галгофа; </p><i> Ì, nâsučy kryž Svoj, Ën vyjšaǔ na mesca, nazyvanae Lobnym, pa-Gabrèjsku Galgofa; </i>


text:
там укрыжавалі Яго і зь Ім двух іншых, па адзін і па другі бок, а пасярэдзіне Ісуса. </p><i> tam ukryžavalì Âgo ì z′ Ìm dvuh ìnšyh, pa adzìn ì pa drugì bok, a pasârèdzìne Ìsusa. </i>


text:
А Пілат напісаў і надпіс паставіў на крыжы. Напісана было: Ісус Назарэй, Цар Юдэйскі. </p><i> A Pìlat napìsaǔ ì nadpìs pastavìǔ na kryžy. Napìsana bylo: Ìsus Nazarèj, Car Ûdèjskì. </i>


text:
Гэты надпіс чыталі многія Юдэі, бо месца, дзе быў укрыжаваны Ісус, было недалёка ад горада, і напісана было па-Габрэйску, па-Грэцку, па-Рымску. </p><i> Gèty nadpìs čytalì mnogìâ Ûdèì, bo mesca, dze byǔ ukryžavany Ìsus, bylo nedalëka ad gorada, ì napìsana bylo pa-Gabrèjsku, pa-Grècku, pa-Rymsku. </i>


text:
А першасьвятары Юдэйскія сказалі Пілату: ня пішы: Цар Юдэйскі, а што Ён казаў: Я Цар Юдэйскі. </p><i> A peršas′vâtary Ûdèjskìâ skazalì Pìlatu: nâ pìšy: Car Ûdèjskì, a što Ën kazaǔ: Â Car Ûdèjskì. </i>


text:
Пілат адказваў: што я напісаў, тое напісаў. </p><i> Pìlat adkazvaǔ: što â napìsaǔ, toe napìsaǔ. </i>


text:
<pb/>А воіны, калі ўкрыжавалі Ісуса, пабралі адзежу Ягоную і падзялілі на чатыры долі, кожнаму воіну доля, і хітон; а хітон быў не пашыты, а ўвесь тканы зьверху. </p><i> A voìny, kalì ǔkryžavalì Ìsusa, pabralì adzežu Âgonuû ì padzâlìlì na čatyry dolì, kožnamu voìnu dolâ, ì hìton; a hìton byǔ ne pašyty, a ǔves′ tkany z′verhu. </i>


text:
І вось сказалі адзін аднаму: ня будзем разьдзіраць яго, а кінем на яго жэрабя, чый будзе; - хай збудзецца сказанае ў Пісаньні: <t>"падзялілі рызы Мае між сабою і за адзежу Маю кідалі жэрабя". Так учынілі воіны. </p><i> Ì vos′ skazalì adzìn adnamu: nâ budzem raz′dzìrac′ âgo, a kìnem na âgo žèrabâ, čyj budze; - haj zbudzecca skazanae ǔ Pìsan′nì: <t>"padzâlìlì ryzy Mae mìž saboû ì za adzežu Maû kìdalì žèrabâ". Tak učynìlì voìny. </i>


text:
Каля крыжа Ісуса стаялі Маці Ягоная, і сястра Маці Ягонай Марыя Клеопава, і Марыя Магдаліна. </p><i> Kalâ kryža Ìsusa staâlì Macì Âgonaâ, ì sâstra Macì Âgonaj Maryâ Kleopava, ì Maryâ Magdalìna. </i>


text:
Ісус, убачыўшы Маці і вучня, які тут стаяў, якога любіў, кажа Маці Сваёй: <J>Жанчына! вось, сын Твой.</J> </p><i> Ìsus, ubačyǔšy Macì ì vučnâ, âkì tut staâǔ, âkoga lûbìǔ, kaža Macì Svaëj: <J>Žančyna! vos′, syn Tvoj.</J> </i>


text:
Потым кажа вучню: вось, <J>Маці твая!</J> І з гэтага часу вучань гэты ўзяў Яе да сябе. </p><i> Potym kaža vučnû: vos′, <J>Macì tvaâ!</J> Ì z gètaga času vučan′ gèty ǔzâǔ Âe da sâbe. </i>


text:
<pb/>Пасьля таго Ісус, ведаючы, што ўжо ўсё сталася, каб збылося Пісаньне, кажа: <J>піць.</J> </p><i> Pas′lâ tago Ìsus, vedaûčy, što ǔžo ǔsë stalasâ, kab zbylosâ Pìsan′ne, kaža: <J>pìc′.</J> </i>


text:
Тут стаяў посуд, поўны воцату. Воіны, намачыўшы воцатам губку і накалоўшы на ісоп, паднесьлі да вуснаў Ягоных. </p><i> Tut staâǔ posud, poǔny vocatu. Voìny, namačyǔšy vocatam gubku ì nakaloǔšy na ìsop, padnes′lì da vusnaǔ Âgonyh. </i>


text:
І калі Ісус скаштаваў воцату, сказаў: <J>збылося!</J> І нахіліўшы галаву, аддаў дух. </p><i> Ì kalì Ìsus skaštavaǔ vocatu, skazaǔ: <J>zbylosâ!</J> Ì nahìlìǔšy galavu, addaǔ duh. </i>


text:
<pb/>Але як што тады была пятніца, дык Юдэі, каб не пакінуць целаў на крыжы ў суботу, бо тая субота была дзень вялікі, прасілі Пілата, каб перабіць у іх галені і зьняць іх. </p><i> Ale âk što tady byla pâtnìca, dyk Ûdèì, kab ne pakìnuc′ celaǔ na kryžy ǔ subotu, bo taâ subota byla dzen′ vâlìkì, prasìlì Pìlata, kab perabìc′ u ìh galenì ì z′nâc′ ìh. </i>


text:
І вось, прыйшлі воіны, і ў першага перабілі галені, і ў другога, укрыжаванага зь Ім; </p><i> Ì vos′, pryjšlì voìny, ì ǔ peršaga perabìlì galenì, ì ǔ drugoga, ukryžavanaga z′ Ìm; </i>


text:
а, падышоўшы да Ісуса, як убачылі Яго ўжо мёртвага, не перабілі ў яго галені, </p><i> a, padyšoǔšy da Ìsusa, âk ubačylì Âgo ǔžo mërtvaga, ne perabìlì ǔ âgo galenì, </i>


text:
а адзін воін кап'ём працяў Яму рэбры, і адразу выцекла кроў і вада. </p><i> a adzìn voìn kap'ëm pracâǔ Âmu rèbry, ì adrazu vycekla kroǔ ì vada. </i>


text:
І хто бачыў, засьведчыў, і праўдзівае сьведчаньне ягонае; ён ведае, што кажа ў ісьціне, каб вы паверылі; </p><i> Ì hto bačyǔ, zas′vedčyǔ, ì praǔdzìvae s′vedčan′ne âgonae; ën vedae, što kaža ǔ ìs′cìne, kab vy paverylì; </i>


text:
бо гэта сталася, хай збудзецца Пісаньне: "косьць Ягоная хай ня будзе зламана". </p><i> bo gèta stalasâ, haj zbudzecca Pìsan′ne: "kos′c′ Âgonaâ haj nâ budze zlamana". </i>


text:
Гэтак сама і ў іншым месцы Пісаньне кажа: "паглядзяць на Таго, Каго працялі". </p><i> Gètak sama ì ǔ ìnšym mescy Pìsan′ne kaža: "paglâdzâc′ na Tago, Kago pracâlì". </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага Язэп з Арыматэі, вучань Ісуса, але тайны - ад страху перад Юдэямі, прасіў у Пілата, каб зьняць Цела Ісусава; і Пілат дазволіў. Той пайшоў і зьняў Цела Ісусава. </p><i> Pas′lâ gètaga Âzèp z Arymatèì, vučan′ Ìsusa, ale tajny - ad strahu perad Ûdèâmì, prasìǔ u Pìlata, kab z′nâc′ Cela Ìsusava; ì Pìlat dazvolìǔ. Toj pajšoǔ ì z′nâǔ Cela Ìsusava. </i>


text:
Прыйшоў таксама і Мікадым, які прыходзіў раней да Ісуса ўначы, і прынёс сумесь з альясу і сьмірны, літраў каля ста. </p><i> Pryjšoǔ taksama ì Mìkadym, âkì pryhodzìǔ ranej da Ìsusa ǔnačy, ì prynës sumes′ z al′âsu ì s′mìrny, lìtraǔ kalâ sta. </i>


text:
І вось, узялі яны Цела Ісусавае і ўгарнулі яго ў палатно з пахошчамі, як звычайна хаваюць Юдэі. </p><i> Ì vos′, uzâlì âny Cela Ìsusavae ì ǔgarnulì âgo ǔ palatno z pahoščamì, âk zvyčajna havaûc′ Ûdèì. </i>


text:
На тым месцы, дзе Ён быў укрыжаваны, быў сад, і ў садзе была магіла новая, у якую яшчэ ніхто ня быў пакладзены: </p><i> Na tym mescy, dze Ën byǔ ukryžavany, byǔ sad, ì ǔ sadze byla magìla novaâ, u âkuû âščè nìhto nâ byǔ pakladzeny: </i>


text:
там паклалі Ісуса дзеля пятніцы Юдэйскай, бо магіла была блізка. </p><i> tam paklalì Ìsusa dzelâ pâtnìcy Ûdèjskaj, bo magìla byla blìzka. </i>


text:
<pb/>У першы ж дзень тыдня Марыя Магдаліна прыходзіць да магілы раніцай, яшчэ прыцемкам, і бачыць, што камень адвалены ад магілы; </p><i> U peršy ž dzen′ tydnâ Maryâ Magdalìna pryhodzìc′ da magìly ranìcaj, âščè prycemkam, ì bačyc′, što kamen′ advaleny ad magìly; </i>


text:
і вось бяжыць, і прыходзіць да Сымона Пятра і да другога вучня, якога любіў Ісус, і кажа ім: зьнесьлі Госпада з магілы, і ня ведаем, дзе паклалі Яго. </p><i> ì vos′ bâžyc′, ì pryhodzìc′ da Symona Pâtra ì da drugoga vučnâ, âkoga lûbìǔ Ìsus, ì kaža ìm: z′nes′lì Gospada z magìly, ì nâ vedaem, dze paklalì Âgo. </i>


text:
Адразу выйшаў Пётр і другі вучань, і пайшлі да магілы; </p><i> Adrazu vyjšaǔ Pëtr ì drugì vučan′, ì pajšlì da magìly; </i>


text:
яны пабеглі абодва разам; але другі вучань бег хутчэй за Пятра, і прыйшоў да магілы першы, </p><i> âny pabeglì abodva razam; ale drugì vučan′ beg hutčèj za Pâtra, ì pryjšoǔ da magìly peršy, </i>


text:
і нахіліўшыся, убачыў палотны, якія там ляжалі: але не ўвайшоў у магілу. </p><i> ì nahìlìǔšysâ, ubačyǔ palotny, âkìâ tam lâžalì: ale ne ǔvajšoǔ u magìlu. </i>


text:
Сьледам за ім прыходзіць Сымон Пётр, і ўваходзіць у магілу, і бачыць адны палотны, якія там ляжалі. </p><i> S′ledam za ìm pryhodzìc′ Symon Pëtr, ì ǔvahodzìc′ u magìlu, ì bačyc′ adny palotny, âkìâ tam lâžalì. </i>


text:
і хустку, якая была на галаве Ягонай, не з палотнамі яна ляжала, а асобна, скручаная, на іншым месцы. </p><i> ì hustku, âkaâ byla na galave Âgonaj, ne z palotnamì âna lâžala, a asobna, skručanaâ, na ìnšym mescy. </i>


text:
Тады ўвайшоў і другі вучань, што прыбег раней да магілы, і ўбачыў, і ўвераваў; </p><i> Tady ǔvajšoǔ ì drugì vučan′, što prybeg ranej da magìly, ì ǔbačyǔ, ì ǔveravaǔ; </i>


text:
бо яны яшчэ ня ведалі з Пісаньня, што Яму належала паўстаць зь мёртвых. </p><i> bo âny âščè nâ vedalì z Pìsan′nâ, što Âmu naležala paǔstac′ z′ mërtvyh. </i>


text:
<pb/>А Марыя стаяла каля магілы і плакала; і калі плакала, нахілілася да магілы </p><i> A Maryâ staâla kalâ magìly ì plakala; ì kalì plakala, nahìlìlasâ da magìly </i>


text:
і бачыць двух анёлаў, у белым адзеньні сядзяць, адзін у галовах, другі каля ног, дзе ляжала Цела Ісусава. </p><i> ì bačyc′ dvuh anëlaǔ, u belym adzen′nì sâdzâc′, adzìn u galovah, drugì kalâ nog, dze lâžala Cela Ìsusava. </i>


text:
І яны кажуць ёй: жанчына! чаго ты плачаш? Кажа ім: зьнесьлі Госпада майго, і ня ведаю, дзе паклалі Яго. </p><i> Ì âny kažuc′ ëj: žančyna! čago ty plačaš? Kaža ìm: z′nes′lì Gospada majgo, ì nâ vedaû, dze paklalì Âgo. </i>


text:
Сказаўшы гэта, абярнулася і ўбачыла - стаіць Ісус; ды не пазнала, што гэта Ісус. </p><i> Skazaǔšy gèta, abârnulasâ ì ǔbačyla - staìc′ Ìsus; dy ne paznala, što gèta Ìsus. </i>


text:
Ісус кажа ёй: <J>жанчына! чаго ты плачаш? каго шукаеш?</J> Яна, думаючы, што гэта садоўнік, кажа Яму: спадару! калі ты вынес Яго, скажы мне, дзе ты паклаў Яго, і я забяру Яго. </p><i> Ìsus kaža ëj: <J>žančyna! čago ty plačaš? kago šukaeš?</J> Âna, dumaûčy, što gèta sadoǔnìk, kaža Âmu: spadaru! kalì ty vynes Âgo, skažy mne, dze ty paklaǔ Âgo, ì â zabâru Âgo. </i>


text:
Ісус кажа ёй: <J>Марыя!</J> Яна, абярнуўшыся, кажа Яму: Раввуні! - што азначае: Настаўнік! </p><i> Ìsus kaža ëj: <J>Maryâ!</J> Âna, abârnuǔšysâ, kaža Âmu: Ravvunì! - što aznačae: Nastaǔnìk! </i>


text:
Ісус кажа ёй: <J>не кранайся Мяне, бо Я яшчэ ня ўзыйшоў да Айца Майго; а ідзі да братоў Маіх і скажы ім: узыходжу да Айца Майго і Айца вашага, і да Бога Майго і Бога вашага.</J> </p><i> Ìsus kaža ëj: <J>ne kranajsâ Mâne, bo Â âščè nâ ǔzyjšoǔ da Ajca Majgo; a ìdzì da bratoǔ Maìh ì skažy ìm: uzyhodžu da Ajca Majgo ì Ajca vašaga, ì da Boga Majgo ì Boga vašaga.</J> </i>


text:
Марыя Магдаліна ідзе і абвяшчае вучням, што бачыла Госпада, і што Ён гэта сказаў ёй. </p><i> Maryâ Magdalìna ìdze ì abvâščae vučnâm, što bačyla Gospada, ì što Ën gèta skazaǔ ëj. </i>


text:
<pb/>У той самы першы дзень тыдня ўвечары, калі дзьверы дома, дзе зьбіраліся вучні Ягоныя, былі замкнутыя з апасеньня перад Юдэямі, прыйшоў Ісус і стаў пасярод, і кажа ім: <J>мір вам!</J> </p><i> U toj samy peršy dzen′ tydnâ ǔvečary, kalì dz′very doma, dze z′bìralìsâ vučnì Âgonyâ, bylì zamknutyâ z apasen′nâ perad Ûdèâmì, pryjšoǔ Ìsus ì staǔ pasârod, ì kaža ìm: <J>mìr vam!</J> </i>


text:
Сказаўшы гэта, Ён паказаў ім рукі !і ногі) і рэбры Свае. Вучні ўзрадаваліся, убачыўшы Госпада. </p><i> Skazaǔšy gèta, Ën pakazaǔ ìm rukì !ì nogì) ì rèbry Svae. Vučnì ǔzradavalìsâ, ubačyǔšy Gospada. </i>


text:
А Ісус сказаў ім другі раз: <J>мір вам! як паслаў Мяне Айцец, так і Я пасылаю вас.</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm drugì raz: <J>mìr vam! âk paslaǔ Mâne Ajcec, tak ì Â pasylaû vas.</J> </i>


text:
Сказаўшы гэта, дзьмухнуў, і кажа ім: <J>прымеце Духа Сьвятога:</J> </p><i> Skazaǔšy gèta, dz′muhnuǔ, ì kaža ìm: <J>prymece Duha S′vâtoga:</J> </i>


text:
<J>каму даруеце грахі, таму даруюцца: на кім пакінеце, на тым застануцца.</J> </p><i> <J>kamu daruece grahì, tamu daruûcca: na kìm pakìnece, na tym zastanucca.</J> </i>


text:
<pb/>А Тамаш, адзін з дванаццацёх, называны Блізьнюк, ня быў тут зь імі, калі прыходзіў Ісус. </p><i> A Tamaš, adzìn z dvanaccacëh, nazyvany Blìz′nûk, nâ byǔ tut z′ ìmì, kalì pryhodzìǔ Ìsus. </i>


text:
Другія вучні сказалі яму: мы бачылі Госпада. Але ён сказаў ім: калі ня ўбачу на руках у Яго ранаў ад цьвікоў, і не ўкладу пальца майго ў раны ад цьвікоў, і ня ўкладу рукі маёй у рэбры Ягоныя, не паверу. </p><i> Drugìâ vučnì skazalì âmu: my bačylì Gospada. Ale ën skazaǔ ìm: kalì nâ ǔbaču na rukah u Âgo ranaǔ ad c′vìkoǔ, ì ne ǔkladu pal′ca majgo ǔ rany ad c′vìkoǔ, ì nâ ǔkladu rukì maëj u rèbry Âgonyâ, ne paveru. </i>


text:
Праз восем дзён зноў былі ў доме вучні Ягоныя, і Тамаш зь імі. Прыйшоў Ісус, калі дзьверы былі замкнутыя, стаў пасярод іх і сказаў: <J>мір вам!</J> </p><i> Praz vosem dzën znoǔ bylì ǔ dome vučnì Âgonyâ, ì Tamaš z′ ìmì. Pryjšoǔ Ìsus, kalì dz′very bylì zamknutyâ, staǔ pasârod ìh ì skazaǔ: <J>mìr vam!</J> </i>


text:
<pb/>Потым кажа Тамашу: <J>падай палец твой сюды і паглядзі рукі Мае; падай руку тваю і ўкладзі ў рэбры Мае; і ня будзь недаверкам, а вернікам.</J> </p><i> Potym kaža Tamašu: <J>padaj palec tvoj sûdy ì paglâdzì rukì Mae; padaj ruku tvaû ì ǔkladzì ǔ rèbry Mae; ì nâ budz′ nedaverkam, a vernìkam.</J> </i>


text:
Тамаш сказаў Яму ў адказ: Госпадзе мой і Божа мой! </p><i> Tamaš skazaǔ Âmu ǔ adkaz: Gospadze moj ì Boža moj! </i>


text:
Ісус кажа яму: <J>ты паверыў таму, што ўбачыў Мяне; дабрашчасныя тыя, што ня бачыўшы - паверылі.</J> </p><i> Ìsus kaža âmu: <J>ty paveryǔ tamu, što ǔbačyǔ Mâne; dabraščasnyâ tyâ, što nâ bačyǔšy - paverylì.</J> </i>


text:
<pb/>Многа стварыў Ісус перад вучнямі Сваімі і іншых цудаў, пра якія не напісана ў кнізе гэтай; </p><i> Mnoga stvaryǔ Ìsus perad vučnâmì Svaìmì ì ìnšyh cudaǔ, pra âkìâ ne napìsana ǔ knìze gètaj; </i>


text:
а гэта напісана, каб вы ўверавалі, што Ісус ёсьць Хрыстос, Сын Божы, і, веруючы, мелі жыцьцё вечнае ў імя Ягонае. </p><i> a gèta napìsana, kab vy ǔveravalì, što Ìsus ës′c′ Hrystos, Syn Božy, ì, veruûčy, melì žyc′cë večnae ǔ ìmâ Âgonae. </i>


text:
<pb/>Пасьля таго зноў зьявіўся Ісус вучням Сваім пры моры Тыверыядскім. А зьявіўся так: </p><i> Pas′lâ tago znoǔ z′âvìǔsâ Ìsus vučnâm Svaìm pry mory Tyveryâdskìm. A z′âvìǔsâ tak: </i>


text:
<pb/>былі разам Сымон Пётр, і Тамаш, называны Блізьнюк, і Натанаіл з Каны Галілейскай, і сыны Зевядзеевыя, і двое іншых з вучняў Ягоных. </p><i> bylì razam Symon Pëtr, ì Tamaš, nazyvany Blìz′nûk, ì Natanaìl z Kany Galìlejskaj, ì syny Zevâdzeevyâ, ì dvoe ìnšyh z vučnâǔ Âgonyh. </i>


text:
Сымон Пётр кажа ім: іду лавіць рыбу. Кажуць яму: ідзём і мы з табою. Пайшлі, і адразу ўвайшлі ў лодку, і не злавілі ў тую ноч нічога. </p><i> Symon Pëtr kaža ìm: ìdu lavìc′ rybu. Kažuc′ âmu: ìdzëm ì my z taboû. Pajšlì, ì adrazu ǔvajšlì ǔ lodku, ì ne zlavìlì ǔ tuû noč nìčoga. </i>


text:
А як ужо разьвіднела, Ісус стаяў на беразе; але вучні не пазналі, што гэта Ісус. </p><i> A âk užo raz′vìdnela, Ìsus staâǔ na beraze; ale vučnì ne paznalì, što gèta Ìsus. </i>


text:
Ісус кажа ім: <J>дзеці! ці ёсьць у вас ежа якая?</J> Яны адказалі Яму: няма. </p><i> Ìsus kaža ìm: <J>dzecì! cì ës′c′ u vas eža âkaâ?</J> Âny adkazalì Âmu: nâma. </i>


text:
<pb/>А Ён сказаў ім: <J>закіньце нерат па правы бок лодкі, і зловіце.</J> Яны закінулі, і ўжо не маглі выцягнуць нерат ад мноства рыбы. </p><i> A Ën skazaǔ ìm: <J>zakìn′ce nerat pa pravy bok lodkì, ì zlovìce.</J> Âny zakìnulì, ì ǔžo ne maglì vycâgnuc′ nerat ad mnostva ryby. </i>


text:
Тады вучань, якога любіў Ісус, кажа Пётру: гэта Гасподзь. А Сымон Пётр, пачуўшы, што гэта Гасподзь, апаясаўся шатай, - бо ён быў голы, - і кінуўся ў мора; </p><i> Tady vučan′, âkoga lûbìǔ Ìsus, kaža Pëtru: gèta Gaspodz′. A Symon Pëtr, pačuǔšy, što gèta Gaspodz′, apaâsaǔsâ šataj, - bo ën byǔ goly, - ì kìnuǔsâ ǔ mora; </i>


text:
а іншыя вучні прыплылі ў лодцы, - бо недалёка былі ад зямлі, локцяў каля дзьвюхсот, - цягнучы нерат з рыбаю. </p><i> a ìnšyâ vučnì pryplylì ǔ lodcy, - bo nedalëka bylì ad zâmlì, lokcâǔ kalâ dz′vûhsot, - câgnučy nerat z rybaû. </i>


text:
А калі выйшлі на зямлю, бачаць раскладзенае вогнішча і на ім ляжыць рыба і хлеб. </p><i> A kalì vyjšlì na zâmlû, bačac′ raskladzenae vognìšča ì na ìm lâžyc′ ryba ì hleb. </i>


text:
<pb/>Ісус кажа ім: <J>прынясеце рыбы, якое вы цяпер налавілі.</J> </p><i> Ìsus kaža ìm: <J>prynâsece ryby, âkoe vy câper nalavìlì.</J> </i>


text:
Сымон Пётр пайшоў і выцягнуў на зямлю нерат зь вялікімі рыбінамі, якіх было сто пяцьдзясят тры; і пры мностве такім не парвалася сетка. </p><i> Symon Pëtr pajšoǔ ì vycâgnuǔ na zâmlû nerat z′ vâlìkìmì rybìnamì, âkìh bylo sto pâc′dzâsât try; ì pry mnostve takìm ne parvalasâ setka. </i>


text:
Ісус кажа ім: <J>прыйдзеце, абедайце.</J> З вучняў жа ніхто не адважыўся папытацца ў Яго: хто Ты?, ведаючы, што гэта Гасподзь. </p><i> Ìsus kaža ìm: <J>pryjdzece, abedajce.</J> Z vučnâǔ ža nìhto ne advažyǔsâ papytacca ǔ Âgo: hto Ty?, vedaûčy, što gèta Gaspodz′. </i>


text:
Ісус прыходзіць, бярэ хлеб і дае ім, гэтак сама і рыбу. </p><i> Ìsus pryhodzìc′, bârè hleb ì dae ìm, gètak sama ì rybu. </i>


text:
Гэта ўжо трэйці раз зьявіўся Ісус вучням Сваім пасьля ўваскрэсеньня Свайго зь мёртвых. </p><i> Gèta ǔžo trèjcì raz z′âvìǔsâ Ìsus vučnâm Svaìm pas′lâ ǔvaskrèsen′nâ Svajgo z′ mërtvyh. </i>


text:
<pb/>І калі яны абедалі, Ісус кажа Сымону Пятру: <J>Сымоне Ёнін! ці любіш ты Мяне больш, чым яны?</J> Пётр кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. Ісус кажа яму: <J>пасьві ягняты Мае.</J> </p><i> Ì kalì âny abedalì, Ìsus kaža Symonu Pâtru: <J>Symone Ënìn! cì lûbìš ty Mâne bol′š, čym âny?</J> Pëtr kaža Âmu: tak, Gospadze! Ty vedaeš, što â lûblû Câbe. Ìsus kaža âmu: <J>pas′vì âgnâty Mae.</J> </i>


text:
Яшчэ кажа яму другі раз: <J>Сымоне Ёнін! ці любіш ты Мяне?</J> Пётр кажа Яму: так, Госпадзе! Ты ведаеш, што я люблю Цябе. Ісус кажа яму: <J>пасьві авечкі мае.</J> </p><i> Âščè kaža âmu drugì raz: <J>Symone Ënìn! cì lûbìš ty Mâne?</J> Pëtr kaža Âmu: tak, Gospadze! Ty vedaeš, što â lûblû Câbe. Ìsus kaža âmu: <J>pas′vì avečkì mae.</J> </i>


text:
Кажа яму трэйці раз: <J>Сымоне Ёнін! ці любіш ты Мяне?</J> Пятра замаркоціўся, што трэйці раз спытаўся ў яго: <J>"ці любіш Мяне?"</J> і сказаў Яму: Госпадзе! Ты ўсё ведаеш; Ты ведаеш, што я люблю Цябе. Ісус кажа яму: <J>пасьві авечкі Мае;</J> </p><i> Kaža âmu trèjcì raz: <J>Symone Ënìn! cì lûbìš ty Mâne?</J> Pâtra zamarkocìǔsâ, što trèjcì raz spytaǔsâ ǔ âgo: <J>"cì lûbìš Mâne?"</J> ì skazaǔ Âmu: Gospadze! Ty ǔsë vedaeš; Ty vedaeš, što â lûblû Câbe. Ìsus kaža âmu: <J>pas′vì avečkì Mae;</J> </i>


text:
<J>праўду, праўду кажу табе: калі ты быў малады, дык апаясваўся сам і хадзіў, куды хацеў; а калі састарышся, дык выцягнеш рукі твае, і другі апаяша цябе і павядзе, куды ня хочаш.</J> </p><i> <J>praǔdu, praǔdu kažu tabe: kalì ty byǔ malady, dyk apaâsvaǔsâ sam ì hadzìǔ, kudy haceǔ; a kalì sastaryšsâ, dyk vycâgneš rukì tvae, ì drugì apaâša câbe ì pavâdze, kudy nâ hočaš.</J> </i>


text:
А сказаў гэта, даючы зразумець, якою сьмерцю Пётр праславіць Бога. І, сказаўшы гэта, кажа яму: <J>ідзі за Мною.</J> </p><i> A skazaǔ gèta, daûčy zrazumec′, âkoû s′mercû Pëtr praslavìc′ Boga. Ì, skazaǔšy gèta, kaža âmu: <J>ìdzì za Mnoû.</J> </i>


text:
<pb/>А Пётр, абярнуўшыся, бачыць - за ім ідзе вучань, якога любіў Ісус, і які на вячэры, на грудзі яму схіліўшыся, сказаў: Госпадзе! хто цябе прадасьць? </p><i> A Pëtr, abârnuǔšysâ, bačyc′ - za ìm ìdze vučan′, âkoga lûbìǔ Ìsus, ì âkì na vâčèry, na grudzì âmu shìlìǔšysâ, skazaǔ: Gospadze! hto câbe pradas′c′? </i>


text:
Яго ўбачыўшы, Пётр кажа Ісусу: Госпадзе! а ён што? </p><i> Âgo ǔbačyǔšy, Pëtr kaža Ìsusu: Gospadze! a ën što? </i>


text:
Ісус кажа яму: <J>калі Я хачу, каб ён заставаўся, пакуль прыйду, што табе да таго? ты ідзі за Мною.</J> </p><i> Ìsus kaža âmu: <J>kalì Â haču, kab ën zastavaǔsâ, pakul′ pryjdu, što tabe da tago? ty ìdzì za Mnoû.</J> </i>


text:
<pb/>І пранеслася гэтае слова паміж братамі, што вучань той не памрэ. Але Ісус не сказаў яму, што не памрэ, а: <J>калі Я хачу, каб ён заставаўся, пакуль прыйду, што табе да таго?</J> </p><i> Ì praneslasâ gètae slova pamìž bratamì, što vučan′ toj ne pamrè. Ale Ìsus ne skazaǔ âmu, što ne pamrè, a: <J>kalì Â haču, kab ën zastavaǔsâ, pakul′ pryjdu, što tabe da tago?</J> </i>


text:
<pb/>Гэты вучань і сьведчыць пра гэта і напісаў гэта: і ведаем, што ў ісьціне сьведчаньне ягонае. </p><i> Gèty vučan′ ì s′vedčyc′ pra gèta ì napìsaǔ gèta: ì vedaem, što ǔ ìs′cìne s′vedčan′ne âgonae. </i>


text:
<pb/>Многа й іншага стварыў Ісус; але калі б пісаць пра тое падрабязна, дык, думаю, і самому сьвету не ўвабраць напісаных кніг. Амін. </p><i> Mnoga j ìnšaga stvaryǔ Ìsus; ale kalì b pìsac′ pra toe padrabâzna, dyk, dumaû, ì samomu s′vetu ne ǔvabrac′ napìsanyh knìg. Amìn. </i>


text:
<pb/>Першую кнігу напісаў я табе, Феафіле, пра ўсё, што Ісус рабіў і чаму вучыў ад пачатку </p><i> Peršuû knìgu napìsaǔ â tabe, Feafìle, pra ǔsë, što Ìsus rabìǔ ì čamu vučyǔ ad pačatku </i>


text:
аж па той дзень, калі Ён узьнёсься, даўшы праз Духа Сьвятога наказы Апосталам, якіх Ён выбраў, </p><i> až pa toj dzen′, kalì Ën uz′nës′sâ, daǔšy praz Duha S′vâtoga nakazy Apostalam, âkìh Ën vybraǔ, </i>


text:
<pb/>якім зьявіў Сябе жывога пасьля цярпеньняў Сваіх з многімі слушнымі доказамі, сорак дзён паказваючыся ім і апавядаючы пра Царства Божае; </p><i> âkìm z′âvìǔ Sâbe žyvoga pas′lâ cârpen′nâǔ Svaìh z mnogìmì slušnymì dokazamì, sorak dzën pakazvaûčysâ ìm ì apavâdaûčy pra Carstva Božae; </i>


text:
і, сабраўшы іх, Ён загадаў ім: <J>не адлучайцеся зь Ерусаліма, а чакайце абяцанага ад Айца, пра што вы чулі ад Мяне;</J> </p><i> ì, sabraǔšy ìh, Ën zagadaǔ ìm: <J>ne adlučajcesâ z′ Erusalìma, a čakajce abâcanaga ad Ajca, pra što vy čulì ad Mâne;</J> </i>


text:
<J>бо Ян хрысьціў вадою, а вы, празь нямнога дзён пасьля будзеце ахрышчаны Духам Сьвятым.</J> </p><i> <J>bo Ân hrys′cìǔ vadoû, a vy, praz′ nâmnoga dzën pas′lâ budzece ahryščany Duham S′vâtym.</J> </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага яны, сыйшоўшыся, пыталіся ў Яго, кажучы: ці ня гэтым часам, Госпадзе, аднаўляеш Ты царства Ізраілю? </p><i> Pas′lâ gètaga âny, syjšoǔšysâ, pytalìsâ ǔ Âgo, kažučy: cì nâ gètym časam, Gospadze, adnaǔlâeš Ty carstva Ìzraìlû? </i>


text:
А Ён сказаў ім: <J>ня вам ведаць часіны ці поры, якія Айцец назначыў Сваёй уладай;</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm: <J>nâ vam vedac′ časìny cì pory, âkìâ Ajcec naznačyǔ Svaëj uladaj;</J> </i>


text:
<J>а вы прымеце сілу, як зыйдзе на вас Дух Сьвяты, і будзеце Мне за сьведкаў у Ерусаліме і ва ўсёй Юдэі і Самарыі і нават па край зямлі.</J> </p><i> <J>a vy prymece sìlu, âk zyjdze na vas Duh S′vâty, ì budzece Mne za s′vedkaǔ u Erusalìme ì va ǔsëj Ûdèì ì Samaryì ì navat pa kraj zâmlì.</J> </i>


text:
Сказаўшы гэта, Ён узьнёсься на вачах у іх, і воблака ўзяло Яго з вачэй іхніх. </p><i> Skazaǔšy gèta, Ën uz′nës′sâ na vačah u ìh, ì voblaka ǔzâlo Âgo z vačèj ìhnìh. </i>


text:
І калі яны глядзелі на неба падчас ўшэсьця Ягонага, раптам сталі перад імі два мужы ў белым убраньні </p><i> Ì kalì âny glâdzelì na neba padčas ǔšès′câ Âgonaga, raptam stalì perad ìmì dva mužy ǔ belym ubran′nì </i>


text:
і сказалі: мужы Галілейскія! што вы стаіце і глядзіце на неба? Гэты Ісус, што ўзьнёсься ад вас на неба, прыйдзе гэтак сама, як вы бачылі Яго, калі ўзносіўся на неба. </p><i> ì skazalì: mužy Galìlejskìâ! što vy staìce ì glâdzìce na neba? Gèty Ìsus, što ǔz′nës′sâ ad vas na neba, pryjdze gètak sama, âk vy bačylì Âgo, kalì ǔznosìǔsâ na neba. </i>


text:
<pb/>Тады яны вярнуліся ў Ерусалім з гары, якая называецца Аліўнай, што блізь Ерусаліма, адлеглай на дзень суботні хады. </p><i> Tady âny vârnulìsâ ǔ Erusalìm z gary, âkaâ nazyvaecca Alìǔnaj, što blìz′ Erusalìma, adleglaj na dzen′ subotnì hady. </i>


text:
І як прыйшлі, увайшлі ў сьвятліцу, дзе і заставаліся, Пётр і Якаў, Ян і Андрэй, Піліп і Тамаш, Барталамей і Мацьвей, Якаў Алфееў і Сымон Зілот, і Юда, брат Якаваў; </p><i> Ì âk pryjšlì, uvajšlì ǔ s′vâtlìcu, dze ì zastavalìsâ, Pëtr ì Âkaǔ, Ân ì Andrèj, Pìlìp ì Tamaš, Bartalamej ì Mac′vej, Âkaǔ Alfeeǔ ì Symon Zìlot, ì Ûda, brat Âkavaǔ; </i>


text:
усе яны аднадушна былі ў малітве і ў маленьні, зь некаторымі жанчынамі і Марыяю, Маці Ісусавай, і з братамі Ягонымі. </p><i> use âny adnadušna bylì ǔ malìtve ì ǔ malen′nì, z′ nekatorymì žančynamì ì Maryâû, Macì Ìsusavaj, ì z bratamì Âgonymì. </i>


text:
<pb/>І ў тыя дні Пётр, стаўшы сярод вучняў, сказаў - </p><i> Ì ǔ tyâ dnì Pëtr, staǔšy sârod vučnâǔ, skazaǔ - </i>


text:
(а было ж сабралася людзей каля ста дваццаці) - мужы браты! мелася спраўдзіцца тое, што ў Пісаньні прадказаў Дух Сьвяты вуснамі Давідавымі пра Юду, які навёў тых, што схапілі Ісуса; </p><i> (a bylo ž sabralasâ lûdzej kalâ sta dvaccacì) - mužy braty! melasâ spraǔdzìcca toe, što ǔ Pìsan′nì pradkazaǔ Duh S′vâty vusnamì Davìdavymì pra Ûdu, âkì navëǔ tyh, što shapìlì Ìsusa; </i>


text:
бо ён быў залічаны да нас і атрымаў пакліканьне да служэньня гэтага; </p><i> bo ën byǔ zalìčany da nas ì atrymaǔ paklìkan′ne da služèn′nâ gètaga; </i>


text:
але набыў зямлю несправядлівай цаною і, калі зрынуўся, раскалолася чэрава ягонае, і вывернуліся вантробы ягоныя; </p><i> ale nabyǔ zâmlû nespravâdlìvaj canoû ì, kalì zrynuǔsâ, raskalolasâ čèrava âgonae, ì vyvernulìsâ vantroby âgonyâ; </i>


text:
<pb/>і гэта сталася вядома ўсім жыхарам Ерусаліма, так што зямля тая на айчыннай іхняй мове названа Акелдамб, што азначае "зямля крыві". </p><i> ì gèta stalasâ vâdoma ǔsìm žyharam Erusalìma, tak što zâmlâ taâ na ajčynnaj ìhnâj move nazvana Akeldamb, što aznačae "zâmlâ kryvì". </i>


text:
А ў кнізе Псальмаў напісана: <t>"хай двор ягоны пусткаю стане, і ў ім хай жывога ня будзе", і: "пасад ягоны іншы хай прыйме".</t> </p><i> A ǔ knìze Psal′maǔ napìsana: <t>"haj dvor âgony pustkaû stane, ì ǔ ìm haj žyvoga nâ budze", ì: "pasad âgony ìnšy haj pryjme".</t> </i>


text:
<pb/>Дык трэба, каб адзін з тых, што былі з намі праз увесь той час, калі заставаўся і гутарыў з намі Гасподзь Ісус, </p><i> Dyk trèba, kab adzìn z tyh, što bylì z namì praz uves′ toj čas, kalì zastavaǔsâ ì gutaryǔ z namì Gaspodz′ Ìsus, </i>


text:
пачынаючы ад хрышчэньня Янавага па той дзень, калі Ён узьнёсься ад нас, быў разам з намі сьведкам уваскрэсеньня Яго. </p><i> pačynaûčy ad hryščèn′nâ Ânavaga pa toj dzen′, kalì Ën uz′nës′sâ ad nas, byǔ razam z namì s′vedkam uvaskrèsen′nâ Âgo. </i>


text:
І паставілі двух: Язэпа, якога звалі Варсавам, празванага Юстам, і Мацьвія, </p><i> Ì pastavìlì dvuh: Âzèpa, âkoga zvalì Varsavam, prazvanaga Ûstam, ì Mac′vìâ, </i>


text:
і памаліліся і сказалі: Ты, Госпадзе, Сэрцаведзе ўсіх, пакажы з гэтых двух аднаго, якога Ты выбраў, </p><i> ì pamalìlìsâ ì skazalì: Ty, Gospadze, Sèrcavedze ǔsìh, pakažy z gètyh dvuh adnago, âkoga Ty vybraǔ, </i>


text:
прыняць пакліканьне гэтага служэньня і апостальства, ад якога адпаўся Юда, каб ісьці ў сваё месца. </p><i> prynâc′ paklìkan′ne gètaga služèn′nâ ì apostal′stva, ad âkoga adpaǔsâ Ûda, kab ìs′cì ǔ svaë mesca. </i>


text:
І кінулі на іх жэрабя, і выпала жэрабя Мацьвію, і ён далучаны да адзінаццаці апосталаў. </p><i> Ì kìnulì na ìh žèrabâ, ì vypala žèrabâ Mac′vìû, ì ën dalučany da adzìnaccacì apostalaǔ. </i>


text:
<pb/>Калі настаў дзень Пяцідзясятніцы, усе яны былі аднадушна разам. </p><i> Kalì nastaǔ dzen′ Pâcìdzâsâtnìcy, use âny bylì adnadušna razam. </i>


text:
І раптам зрабіўся шум зь неба, як бы ад павеву моцнага ветру, і напоўніў увесь дом, дзе яны былі. </p><i> Ì raptam zrabìǔsâ šum z′ neba, âk by ad pavevu mocnaga vetru, ì napoǔnìǔ uves′ dom, dze âny bylì. </i>


text:
І зьявіліся ім языкі падзеленыя, як бы вогненныя, і апусьціліся па адным на кожнага зь іх. </p><i> Ì z′âvìlìsâ ìm âzykì padzelenyâ, âk by vognennyâ, ì apus′cìlìsâ pa adnym na kožnaga z′ ìh. </i>


text:
І напоўніліся ўсе Духам Сьвятым і пачалі гаварыць на іншых мовах, як Дух даваў ім вяшчаць. </p><i> Ì napoǔnìlìsâ ǔse Duham S′vâtym ì pačalì gavaryc′ na ìnšyh movah, âk Duh davaǔ ìm vâščac′. </i>


text:
<pb/>А ў Ерусаліме былі Юдэі, людзі набожныя, з усякага народу пад нябёсамі. </p><i> A ǔ Erusalìme bylì Ûdèì, lûdzì nabožnyâ, z usâkaga narodu pad nâbësamì. </i>


text:
Калі зрабіўся гэты шум, сабраліся людзі, і захваляваліся, бо кожны чуў іх, што гавораць на ягонай мове. </p><i> Kalì zrabìǔsâ gèty šum, sabralìsâ lûdzì, ì zahvalâvalìsâ, bo kožny čuǔ ìh, što gavorac′ na âgonaj move. </i>


text:
І ўсе зьдзіўляліся і дзівавалі, кажучы паміж сабою: гэтыя, што гавораць, ці ня ўсе Галілеяне? </p><i> Ì ǔse z′dzìǔlâlìsâ ì dzìvavalì, kažučy pamìž saboû: gètyâ, što gavorac′, cì nâ ǔse Galìleâne? </i>


text:
Як жа мы чуем кожны сваю мову, у якой нарадзіліся, </p><i> Âk ža my čuem kožny svaû movu, u âkoj naradzìlìsâ, </i>


text:
Парфяне і Мідзяне і Эламіты, і жыхары Месапатаміі, Юдэі і Кападокіі, Понта і Асіі, </p><i> Parfâne ì Mìdzâne ì Èlamìty, ì žyhary Mesapatamìì, Ûdèì ì Kapadokìì, Ponta ì Asìì, </i>


text:
Фрыгіі і Памфіліі, Егіпта і частак Лівіі, што мяжуюцца з Кірынеяй, і прышлыя з Рыма, Юдэі і празеліты, </p><i> Frygìì ì Pamfìlìì, Egìpta ì častak Lìvìì, što mâžuûcca z Kìryneâj, ì pryšlyâ z Ryma, Ûdèì ì prazelìty, </i>


text:
Крыцяне і Аравіцяне, - чуем іх, як гавораць нашымі мовамі пра вялікія дзеі Божыя? </p><i> Krycâne ì Aravìcâne, - čuem ìh, âk gavorac′ našymì movamì pra vâlìkìâ dzeì Božyâ? </i>


text:
І зьдзіўляліся ўсе і недаўмёна казалі адзін аднаму: што гэта азначае? </p><i> Ì z′dzìǔlâlìsâ ǔse ì nedaǔmëna kazalì adzìn adnamu: što gèta aznačae? </i>


text:
А іншыя, насьміхаючыся, казалі: яны апіліся салодкім віном. </p><i> A ìnšyâ, nas′mìhaûčysâ, kazalì: âny apìlìsâ salodkìm vìnom. </i>


text:
<pb/>А Пётр, стаўшы з адзінаццацьцю, узвысіў голас свой і прамовіў да іх: мужы Юдэйскія і ўсе, хто жыве ў Ерусаліме! гэта хай будзе вам вядома, і слухайце словы мае: </p><i> A Pëtr, staǔšy z adzìnaccac′cû, uzvysìǔ golas svoj ì pramovìǔ da ìh: mužy Ûdèjskìâ ì ǔse, hto žyve ǔ Erusalìme! gèta haj budze vam vâdoma, ì sluhajce slovy mae: </i>


text:
яны не апіліся, як вы думаеце, бо цяпер трэйцяя гадзіна дня; </p><i> âny ne apìlìsâ, âk vy dumaece, bo câper trèjcââ gadzìna dnâ; </i>


text:
<t>"І будзе ў апошнія дні, кажа Бог, вылью ад Духа Майго на ўсякую плоць; і будуць прарочыць сыны вашыя і дочкі вашыя; і хлопцы вашыя будуць бачыць відзежы, і старцы вашыя снамі на розум наставяцца;</t> </p><i> <t>"Ì budze ǔ apošnìâ dnì, kaža Bog, vyl′û ad Duha Majgo na ǔsâkuû ploc′; ì buduc′ praročyc′ syny vašyâ ì dočkì vašyâ; ì hlopcy vašyâ buduc′ bačyc′ vìdzežy, ì starcy vašyâ snamì na rozum nastavâcca;</t> </i>


text:
<t>і на рабоў Маіх і на рабыняў Маіх у тыя дні вылью ад Духа Майго, і будуць прарочыць.</t> </p><i> <t>ì na raboǔ Maìh ì na rabynâǔ Maìh u tyâ dnì vyl′û ad Duha Majgo, ì buduc′ praročyc′.</t> </i>


text:
<t>І дам цуды на небе ўгары і азнакі на зямлі ўнізе, кроў і вагонь і куродым:</t> </p><i> <t>Ì dam cudy na nebe ǔgary ì aznakì na zâmlì ǔnìze, kroǔ ì vagon′ ì kurodym:</t> </i>


text:
<t>сонца абернецца ў цемру, і месяц у кроў, перш чым настане дзень Гасподні, вялікі і прасьветлены.</t> </p><i> <t>sonca abernecca ǔ cemru, ì mesâc u kroǔ, perš čym nastane dzen′ Gaspodnì, vâlìkì ì pras′vetleny.</t> </i>


text:
<t>І будзе: кожны, хто пакліча імя Гасподняе, уратуецца".</t> </p><i> <t>Ì budze: kožny, hto paklìča ìmâ Gaspodnâe, uratuecca".</t> </i>


text:
<pb/>Мужы Ізраільскія! выслухайце словы гэтыя: Ісуса Назарэя, Мужа, засьведчанага вам ад Бога сіламі і цудамі і азнакамі, якія Бог утварыў празь Яго сярод вас, як і самі ведаеце, </p><i> Mužy Ìzraìl′skìâ! vysluhajce slovy gètyâ: Ìsusa Nazarèâ, Muža, zas′vedčanaga vam ad Boga sìlamì ì cudamì ì aznakamì, âkìâ Bog utvaryǔ praz′ Âgo sârod vas, âk ì samì vedaece, </i>


text:
Яго, паводле пэўнае рады і з прадбачаньня Божага выдадзенага, вы ўзялі і, прыбіўшы цьвікамі рукамі беззаконьнікаў, забілі; </p><i> Âgo, pavodle pèǔnae rady ì z pradbačan′nâ Božaga vydadzenaga, vy ǔzâlì ì, prybìǔšy c′vìkamì rukamì bezzakon′nìkaǔ, zabìlì; </i>


text:
але Бог уваскрэсіў Яго, разарваўшы повязі сьмерці, бо ёй немагчыма было ўтрымаць Яго. </p><i> ale Bog uvaskrèsìǔ Âgo, razarvaǔšy povâzì s′mercì, bo ëj nemagčyma bylo ǔtrymac′ Âgo. </i>


text:
Бо Давід кажа пра Яго: <t>"бачыў я перад сабою Госпада заўсёды; бо Ён праваруч мяне, каб Я не пахіснуўся.</t> </p><i> Bo Davìd kaža pra Âgo: <t>"bačyǔ â perad saboû Gospada zaǔsëdy; bo Ën pravaruč mâne, kab Â ne pahìsnuǔsâ.</t> </i>


text:
<t>Таму ўзрадавалася сэрца маё, і ўзьвесяліўся язык мой; нават і плоць мая супакоіцца ў спадзяваньні,</t> </p><i> <t>Tamu ǔzradavalasâ sèrca maë, ì ǔz′vesâlìǔsâ âzyk moj; navat ì ploc′ maâ supakoìcca ǔ spadzâvan′nì,</t> </i>


text:
<t>бо Ты не пакінеш душы мае ў пекле і не дасі Сьвятому Твайму пабачыць тленьне.</t> </p><i> <t>bo Ty ne pakìneš dušy mae ǔ pekle ì ne dasì S′vâtomu Tvajmu pabačyc′ tlen′ne.</t> </i>


text:
<t>Ты даў мне спазнаць дарогу жыцьця; Ты напоўніш мяне радасьцю прад абліччам Тваім".</t> </p><i> <t>Ty daǔ mne spaznac′ darogu žyc′câ; Ty napoǔnìš mâne radas′cû prad ablìččam Tvaìm".</t> </i>


text:
<pb/>Мужы браты! хай будзе дазволена адважна сказаць вам пра Давіда-прабацьку, што ён і памёр і пахаваны, і магіла ягоная ў нас па сёньняшні дзень; </p><i> Mužy braty! haj budze dazvolena advažna skazac′ vam pra Davìda-prabac′ku, što ën ì pamër ì pahavany, ì magìla âgonaâ ǔ nas pa sën′nâšnì dzen′; </i>


text:
а будучы прарокам і ведаючы, што Бог клятвай абяцаў яму ад плоду сьцёгнаў ягоных ўзьвесьці Хрыста ў плоці і пасадзіць на прастоле ягоным, </p><i> a budučy prarokam ì vedaûčy, što Bog klâtvaj abâcaǔ âmu ad plodu s′cëgnaǔ âgonyh ǔz′ves′cì Hrysta ǔ plocì ì pasadzìc′ na prastole âgonym, </i>


text:
ён раней сказаў пра <t>ўваскрэсеньне Хрыстовае, што не пакінута душа Ягоная ў пекле, і плоць Ягоная ня бачыла тленьня.</t> </p><i> ën ranej skazaǔ pra <t>ǔvaskrèsen′ne Hrystovae, što ne pakìnuta duša Âgonaâ ǔ pekle, ì ploc′ Âgonaâ nâ bačyla tlen′nâ.</t> </i>


text:
<pb/>Гэтага Ісуса Бог уваскрэсіў, чаго ўсе мы сьведкі. </p><i> Gètaga Ìsusa Bog uvaskrèsìǔ, čago ǔse my s′vedkì. </i>


text:
І вось Ён быў узьнесены правіцаю Божаю і, прыняўшы ад Айца абяцаньне Сьвятога Духа, выліў тое, што вы сёньня бачыце і чуеце. </p><i> Ì vos′ Ën byǔ uz′neseny pravìcaû Božaû ì, prynâǔšy ad Ajca abâcan′ne S′vâtoga Duha, vylìǔ toe, što vy sën′nâ bačyce ì čuece. </i>


text:
Бо Давід ня ўзышоў на нябёсы, а сам кажа: <t>"сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч Мяне,</t> </p><i> Bo Davìd nâ ǔzyšoǔ na nâbësy, a sam kaža: <t>"skazaǔ Gaspodz′ Gospadu majmu: sâdzì pravaruč Mâne,</t> </i>


text:
<t>пакуль не пакладу ворагаў у падножжа ног Тваіх".</t> </p><i> <t>pakul′ ne pakladu voragaǔ u padnožža nog Tvaìh".</t> </i>


text:
<pb/>Дык цьвёрда ведай, увесь дом Ізраілеў, што Бог зрабіў Госпадам і Хрыстом Гэтага Ісуса, Якога вы ўкрыжавалі. </p><i> Dyk c′vërda vedaj, uves′ dom Ìzraìleǔ, što Bog zrabìǔ Gospadam ì Hrystom Gètaga Ìsusa, Âkoga vy ǔkryžavalì. </i>


text:
Чуючы гэта, яны ўмілаваліся сэрцам і сказалі Пятру і астатнім апосталам: што нам рабіць, мужы браты? </p><i> Čuûčy gèta, âny ǔmìlavalìsâ sèrcam ì skazalì Pâtru ì astatnìm apostalam: što nam rabìc′, mužy braty? </i>


text:
А Пётр сказаў ім: пакайцеся, і хай ахрысьціцца кожны з вас у імя Ісуса Хрыста на дараваньне грахоў, - і атрымаеце дар Сьвятога Духа; </p><i> A Pëtr skazaǔ ìm: pakajcesâ, ì haj ahrys′cìcca kožny z vas u ìmâ Ìsusa Hrysta na daravan′ne grahoǔ, - ì atrymaece dar S′vâtoga Duha; </i>


text:
бо вам належыць абяцаньне і дзецям вашым і ўсім далёкім, каго толькі пакліча Гасподзь Бог наш. </p><i> bo vam naležyc′ abâcan′ne ì dzecâm vašym ì ǔsìm dalëkìm, kago tol′kì paklìča Gaspodz′ Bog naš. </i>


text:
Ды многімі іншымі словамі ён сьведчыў і ўмаўляў, кажучы: ратуйцеся ад роду гэтага распуснага, упарцістага. </p><i> Dy mnogìmì ìnšymì slovamì ën s′vedčyǔ ì ǔmaǔlâǔ, kažučy: ratujcesâ ad rodu gètaga raspusnaga, uparcìstaga. </i>


text:
І вось тыя, якія прыхільна прынялі слова ягонае, ахрысьціліся, і далучылася таго дня душ каля трох тысяч; </p><i> Ì vos′ tyâ, âkìâ pryhìl′na prynâlì slova âgonae, ahrys′cìlìsâ, ì dalučylasâ tago dnâ duš kalâ troh tysâč; </i>


text:
і яны ўвесь час заставаліся ў навуцы апосталаў, у абыходзе і ў ламаньні хлеба і ў малітвах. </p><i> ì âny ǔves′ čas zastavalìsâ ǔ navucy apostalaǔ, u abyhodze ì ǔ laman′nì hleba ì ǔ malìtvah. </i>


text:
<pb/>І быў страх у кожнай душы; і многа цудаў і азнакаў чынілася праз апосталаў у Ерусаліме. </p><i> Ì byǔ strah u kožnaj dušy; ì mnoga cudaǔ ì aznakaǔ čynìlasâ praz apostalaǔ u Erusalìme. </i>


text:
А ўсе вернікі былі разам і ўсё ў іх было супольнае: </p><i> A ǔse vernìkì bylì razam ì ǔsë ǔ ìh bylo supol′nae: </i>


text:
і прадавалі дастаткі свае і ўсякую маёмасьць, і надзялялі ўсіх гледзячы па патрэбе кожнага; </p><i> ì pradavalì dastatkì svae ì ǔsâkuû maëmas′c′, ì nadzâlâlì ǔsìh gledzâčy pa patrèbe kožnaga; </i>


text:
<pb/>і кожны дзень аднадушна заставаліся ў храме і, ламаючы па дамах хлеб, прымалі страву ў радасьці і ў шчырасьці сэрца, </p><i> ì kožny dzen′ adnadušna zastavalìsâ ǔ hrame ì, lamaûčy pa damah hleb, prymalì stravu ǔ radas′cì ì ǔ ščyras′cì sèrca, </i>


text:
праслаўляючы Бога і маючы любоў усяго народу. А Гасподзь штодня дадаваў царкве тых, хто ратаваўся. </p><i> praslaǔlâûčy Boga ì maûčy lûboǔ usâgo narodu. A Gaspodz′ štodnâ dadavaǔ carkve tyh, hto ratavaǔsâ. </i>


text:
<pb/>Пётр і Ян ішлі разам у храм а дзявятай гадзіне малітвы. </p><i> Pëtr ì Ân ìšlì razam u hram a dzâvâtaj gadzìne malìtvy. </i>


text:
І быў чалавек, кульгавы ад улоньня маці ягонай, якога насілі і садзілі кожнага дня каля дзьвярэй храма, што называліся Прыгожымі, прасіць міласьціны ў тых, што ўваходзілі ў храм; </p><i> Ì byǔ čalavek, kul′gavy ad ulon′nâ macì âgonaj, âkoga nasìlì ì sadzìlì kožnaga dnâ kalâ dz′vârèj hrama, što nazyvalìsâ Prygožymì, prasìc′ mìlas′cìny ǔ tyh, što ǔvahodzìlì ǔ hram; </i>


text:
ён, убачыўшы Пятра і Яна каля ўваходу ў храм, прасіў у іх міласьціны. </p><i> ën, ubačyǔšy Pâtra ì Âna kalâ ǔvahodu ǔ hram, prasìǔ u ìh mìlas′cìny. </i>


text:
Пётр зь Янам, прыгледзеўшыся да яго, сказаў: зірні на нас. </p><i> Pëtr z′ Ânam, prygledzeǔšysâ da âgo, skazaǔ: zìrnì na nas. </i>


text:
І той пільна глядзеў на іх, спадзяючыся атрымаць ад іх што-небудзь. </p><i> Ì toj pìl′na glâdzeǔ na ìh, spadzâûčysâ atrymac′ ad ìh što-nebudz′. </i>


text:
Але Пётр сказаў: срэбра і золата няма ў мяне, а што маю, тое даю табе: у імя Ісуса Хрыста Назарэя ўстань і хадзі. </p><i> Ale Pëtr skazaǔ: srèbra ì zolata nâma ǔ mâne, a što maû, toe daû tabe: u ìmâ Ìsusa Hrysta Nazarèâ ǔstan′ ì hadzì. </i>


text:
І, узяўшы яго за правую руку, падняў; і раптам умацаваліся ў таго ступакі і калені, </p><i> Ì, uzâǔšy âgo za pravuû ruku, padnâǔ; ì raptam umacavalìsâ ǔ tago stupakì ì kalenì, </i>


text:
і, ускочыўшы, устаў, і пачаў хадзіць, і ўвайшоў зь імі ў храм, пахаджаючы і падскокваючы, і славячы Бога, </p><i> ì, uskočyǔšy, ustaǔ, ì pačaǔ hadzìc′, ì ǔvajšoǔ z′ ìmì ǔ hram, pahadžaûčy ì padskokvaûčy, ì slavâčy Boga, </i>


text:
і ўсе людзі бачылі, як ён хадзіў і славіў Бога; </p><i> ì ǔse lûdzì bačylì, âk ën hadzìǔ ì slavìǔ Boga; </i>


text:
і пазналі яго, што гэта быў той самы, які сядзеў каля Прыгожых дзьвярэй храма дзеля міласьціны, і напоўніліся жахам і зьдзіўленьнем з таго, што сталася зь ім. </p><i> ì paznalì âgo, što gèta byǔ toj samy, âkì sâdzeǔ kalâ Prygožyh dz′vârèj hrama dzelâ mìlas′cìny, ì napoǔnìlìsâ žaham ì z′dzìǔlen′nem z tago, što stalasâ z′ ìm. </i>


text:
<pb/>І як што аздароўлены кульгач не адступаўся ад Пятра і Яна, дык увесь люд у зьдзіўленьні зьбегся да іх у прытвор, называны Саламонавым. </p><i> Ì âk što azdaroǔleny kul′gač ne adstupaǔsâ ad Pâtra ì Âna, dyk uves′ lûd u z′dzìǔlen′nì z′begsâ da ìh u prytvor, nazyvany Salamonavym. </i>


text:
Убачыўшы гэта, Пётр сказаў люду: мужы Ізраільскія! што дзівуецеся з гэтага, або чаго глядзіце на нас, быццам мы сваёй сілаю і пабожнасьцю зрабілі так, што ён ходзіць. </p><i> Ubačyǔšy gèta, Pëtr skazaǔ lûdu: mužy Ìzraìl′skìâ! što dzìvuecesâ z gètaga, abo čago glâdzìce na nas, byccam my svaëj sìlaû ì pabožnas′cû zrabìlì tak, što ën hodzìc′. </i>


text:
А Бог Абрагамаў і Ісаакаў і Якаваў, Бог бацькоў нашых праславіў Сына Свайго Ісуса, Якога вы прадалі і Якога зракліся перад абліччам Пілата, калі ён судзіў адпусьціць Яго. </p><i> A Bog Abragamaǔ ì Ìsaakaǔ ì Âkavaǔ, Bog bac′koǔ našyh praslavìǔ Syna Svajgo Ìsusa, Âkoga vy pradalì ì Âkoga zraklìsâ perad ablìččam Pìlata, kalì ën sudzìǔ adpus′cìc′ Âgo. </i>


text:
Але Сьвятога і Праведнага вы адцураліся, і прасілі памілаваць чалавека-душагуба, </p><i> Ale S′vâtoga ì Pravednaga vy adcuralìsâ, ì prasìlì pamìlavac′ čalaveka-dušaguba, </i>


text:
а Пачынальніка Жыцьця забілі; Гэтага Бог уваскрэсіў зь мёртвых, і мы сьведкі таго. </p><i> a Pačynal′nìka Žyc′câ zabìlì; Gètaga Bog uvaskrèsìǔ z′ mërtvyh, ì my s′vedkì tago. </i>


text:
І празь веру ў імя Ягонае, імя Ягонае ўмацавала гэтага, якога вы бачыце і ведаеце, і вера, якая ад Яго, дала яму ацаленьне гэтае перад ўсімі вамі. </p><i> Ì praz′ veru ǔ ìmâ Âgonae, ìmâ Âgonae ǔmacavala gètaga, âkoga vy bačyce ì vedaece, ì vera, âkaâ ad Âgo, dala âmu acalen′ne gètae perad ǔsìmì vamì. </i>


text:
А цяпер, я ведаю, браты, што вы як і начальнікі вашыя, зрабілі гэта празь несьвядомасьць; </p><i> A câper, â vedaû, braty, što vy âk ì načal′nìkì vašyâ, zrabìlì gèta praz′ nes′vâdomas′c′; </i>


text:
А Бог так учыніў, як прадвяшчаў вуснамі ўсіх Сваіх прарокаў - пацярпець Хрысту, так і выканаў. </p><i> A Bog tak učynìǔ, âk pradvâščaǔ vusnamì ǔsìh Svaìh prarokaǔ - pacârpec′ Hrystu, tak ì vykanaǔ. </i>


text:
Дык пакайцеся і навярнецеся, каб загладзіліся грахі вашыя, </p><i> Dyk pakajcesâ ì navârnecesâ, kab zagladzìlìsâ grahì vašyâ, </i>


text:
хай прыйдуць часіны лагоды ад аблічча Гасподняга, і хай пашле Ён наканаванага вам Ісуса Хрыста, </p><i> haj pryjduc′ časìny lagody ad ablìčča Gaspodnâga, ì haj pašle Ën nakanavanaga vam Ìsusa Hrysta, </i>


text:
Якога неба павінна было прыняць да часу зьдзяйсьненьня ўсяго, што казаў Бог вуснамі ўсіх сьвятых Сваіх прарокаў ад веку. </p><i> Âkoga neba pavìnna bylo prynâc′ da času z′dzâjs′nen′nâ ǔsâgo, što kazaǔ Bog vusnamì ǔsìh s′vâtyh Svaìh prarokaǔ ad veku. </i>


text:
Майсей сказаў бацькам: "Гасподзь Бог ваш паставіць вам з братоў вашых Прарока, як мяне; слухайцеся Яго ва ўсім, што Ён ні будзе казаць вам; </p><i> Majsej skazaǔ bac′kam: "Gaspodz′ Bog vaš pastavìc′ vam z bratoǔ vašyh Praroka, âk mâne; sluhajcesâ Âgo va ǔsìm, što Ën nì budze kazac′ vam; </i>


text:
і будзе, што кожная душа, якая не паслухаецца Прарока Таго, зьнішчыцца з народу". </p><i> ì budze, što kožnaâ duša, âkaâ ne pasluhaecca Praroka Tago, z′nìščycca z narodu". </i>


text:
І ўсе прарокі ад Самуіла і пасьля яго, колькі іх ні вяшчалі, таксама абвясьцілі наперад дні гэтыя. </p><i> Ì ǔse prarokì ad Samuìla ì pas′lâ âgo, kol′kì ìh nì vâščalì, taksama abvâs′cìlì naperad dnì gètyâ. </i>


text:
Вы сыны прарокаў і запавету, які запавядаў Бог бацькам вашым, кажучы Абрагаму: "і ў семені тваім дабраславяцца ўсе плямёны зямныя". </p><i> Vy syny prarokaǔ ì zapavetu, âkì zapavâdaǔ Bog bac′kam vašym, kažučy Abragamu: "ì ǔ semenì tvaìm dabraslavâcca ǔse plâmëny zâmnyâ". </i>


text:
Бог, уваскрэсіўшы Сына Свайго Ісуса, да вас першых паслаў Яго дабраславіць вас, адхіляючы кожнага з вас ад ліхіх дзеяў вашых. </p><i> Bog, uvaskrèsìǔšy Syna Svajgo Ìsusa, da vas peršyh paslaǔ Âgo dabraslavìc′ vas, adhìlâûčy kožnaga z vas ad lìhìh dzeâǔ vašyh. </i>


text:
<pb/>Калі яны прамаўлялі да людзей, да іх падступіліся сьвятары і начальнікі варты пры храме і садукеі, </p><i> Kalì âny pramaǔlâlì da lûdzej, da ìh padstupìlìsâ s′vâtary ì načal′nìkì varty pry hrame ì sadukeì, </i>


text:
угневаныя, што яны вучаць людзей і прапаведуюць у Ісусе ўваскрэсеньне зь мёртвых. </p><i> ugnevanyâ, što âny vučac′ lûdzej ì prapaveduûc′ u Ìsuse ǔvaskrèsen′ne z′ mërtvyh. </i>


text:
і наклалі на іх рукі і аддалі іх пад варту да раніцы; бо ўжо зьвечарэла. </p><i> ì naklalì na ìh rukì ì addalì ìh pad vartu da ranìcy; bo ǔžo z′večarèla. </i>


text:
Многія з тых, што слухалі слова, уверавалі; і было такіх людзей лікам каля пяці тысяч. </p><i> Mnogìâ z tyh, što sluhalì slova, uveravalì; ì bylo takìh lûdzej lìkam kalâ pâcì tysâč. </i>


text:
<pb/>На другі дзень сабраліся ў Ерусаліме начальнікі іхнія і старэйшыны і кніжнікі, </p><i> Na drugì dzen′ sabralìsâ ǔ Erusalìme načal′nìkì ìhnìâ ì starèjšyny ì knìžnìkì, </i>


text:
і Анна першасьвятар і Каяфа і Ян і Аляксандр і іншыя з роду першасьвятарскага, </p><i> ì Anna peršas′vâtar ì Kaâfa ì Ân ì Alâksandr ì ìnšyâ z rodu peršas′vâtarskaga, </i>


text:
і, паставіўшы іх пасярэдзіне, пыталіся: якою сілаю альбо якім імем вы зрабілі гэта? </p><i> ì, pastavìǔšy ìh pasârèdzìne, pytalìsâ: âkoû sìlaû al′bo âkìm ìmem vy zrabìlì gèta? </i>


text:
Тады Пётр, прасякнуты Духам Сьвятым, сказаў ім: начальнікі людзкія і старэйшыны Ізраільскія! </p><i> Tady Pëtr, prasâknuty Duham S′vâtym, skazaǔ ìm: načal′nìkì lûdzkìâ ì starèjšyny Ìzraìl′skìâ! </i>


text:
калі ў нас пытаюцца сёньня адказу за дабрачынства чалавеку нядужаму, як ён здаровы стаўся, </p><i> kalì ǔ nas pytaûcca sën′nâ adkazu za dabračynstva čalaveku nâdužamu, âk ën zdarovy staǔsâ, </i>


text:
дык хай будзе вядома ўсім вам і ўсяму народу Ізраільскаму, што імем Ісуса Хрыста Назарэя, Якога вы ўкрыжавалі, Якога Бог уваскрэсіў зь мёртвых, Ім пастаўлены ён перад вамі здаровы: </p><i> dyk haj budze vâdoma ǔsìm vam ì ǔsâmu narodu Ìzraìl′skamu, što ìmem Ìsusa Hrysta Nazarèâ, Âkoga vy ǔkryžavalì, Âkoga Bog uvaskrèsìǔ z′ mërtvyh, Ìm pastaǔleny ën perad vamì zdarovy: </i>


text:
Ён <t>- камень, пагарджаны вамі будаўнікамі, але ён зрабіўся галавою вугла, і няма ні ў кім іншым ратунку;</t> </p><i> Ën <t>- kamen′, pagardžany vamì budaǔnìkamì, ale ën zrabìǔsâ galavoû vugla, ì nâma nì ǔ kìm ìnšym ratunku;</t> </i>


text:
<pb/>бо няма другога імя пад небам, дадзенага людзям, якім належала б нам уратавацца. </p><i> bo nâma drugoga ìmâ pad nebam, dadzenaga lûdzâm, âkìm naležala b nam uratavacca. </i>


text:
Убачыўшы адвагу Пятра і Яна і зьмеціўшы, што яны людзі някніжныя і простыя, яны зьдзіўляліся; тым часам пазнавалі іх, што былі яны зь Ісусам; </p><i> Ubačyǔšy advagu Pâtra ì Âna ì z′mecìǔšy, što âny lûdzì nâknìžnyâ ì prostyâ, âny z′dzìǔlâlìsâ; tym časam paznavalì ìh, što bylì âny z′ Ìsusam; </i>


text:
але бачачы ацаленага чалавека, які стаяў зь імі, нічога сказаць не маглі насуперак. </p><i> ale bačačy acalenaga čalaveka, âkì staâǔ z′ ìmì, nìčoga skazac′ ne maglì nasuperak. </i>


text:
І, загадаўшы ім выйсьці з сынедрыёна, раіліся паміж сабою, </p><i> Ì, zagadaǔšy ìm vyjs′cì z synedryëna, raìlìsâ pamìž saboû, </i>


text:
кажучы: што нам зрабіць з гэтымі людзьмі? бо ўсім, хто жыве ў Ерусаліме, вядома, што яны ўчынілі на яве цуд, і мы ня можам аспрэчыць гэтага; </p><i> kažučy: što nam zrabìc′ z gètymì lûdz′mì? bo ǔsìm, hto žyve ǔ Erusalìme, vâdoma, što âny ǔčynìlì na âve cud, ì my nâ možam asprèčyc′ gètaga; </i>


text:
але, каб больш не раскрылася гэта ў народзе, з пагрозай забаронім ім, каб не казалі пра імя гэтае нікому зь людзей. </p><i> ale, kab bol′š ne raskrylasâ gèta ǔ narodze, z pagrozaj zabaronìm ìm, kab ne kazalì pra ìmâ gètae nìkomu z′ lûdzej. </i>


text:
І, паклікаўшы іх, загадалі ім зусім не прапаведаваць і ня вучыць у імя Ісуса. </p><i> Ì, paklìkaǔšy ìh, zagadalì ìm zusìm ne prapavedavac′ ì nâ vučyc′ u ìmâ Ìsusa. </i>


text:
Але Пётр і Ян сказалі ім у адказ: памяркуйце, ці справядліва перад Богам - слухацца вас болей, чым Бога? </p><i> Ale Pëtr ì Ân skazalì ìm u adkaz: pamârkujce, cì spravâdlìva perad Bogam - sluhacca vas bolej, čym Boga? </i>


text:
<pb/>Мы ня можам не гаварыць пра тое, што бачылі і чулі. </p><i> My nâ možam ne gavaryc′ pra toe, što bačylì ì čulì. </i>


text:
А тыя, прыстрашыўшы, адпусьцілі іх, не знайшоўшы магчымасьці пакараць іх, з прычыны людзей, бо ўсе славілі Бога за тое, што адбылося; </p><i> A tyâ, prystrašyǔšy, adpus′cìlì ìh, ne znajšoǔšy magčymas′cì pakarac′ ìh, z pryčyny lûdzej, bo ǔse slavìlì Boga za toe, što adbylosâ; </i>


text:
бо больш за сорак гадоў было таму чалавеку, зь якім сталася гэтае дзіва выздараўленьня. </p><i> bo bol′š za sorak gadoǔ bylo tamu čalaveku, z′ âkìm stalasâ gètae dzìva vyzdaraǔlen′nâ. </i>


text:
<pb/>Адпушчаныя, яны прыйшлі да сваіх і пераказалі, што казалі ім першасьвятары і старэйшыны. </p><i> Adpuščanyâ, âny pryjšlì da svaìh ì perakazalì, što kazalì ìm peršas′vâtary ì starèjšyny. </i>


text:
А яны, выслухаўшы, аднадушна ўзвысілі голас да Бога і сказалі: Валадару Божа, Які стварыў неба і зямлю і мора і ўсё, што ў іх! </p><i> A âny, vysluhaǔšy, adnadušna ǔzvysìlì golas da Boga ì skazalì: Valadaru Boža, Âkì stvaryǔ neba ì zâmlû ì mora ì ǔsë, što ǔ ìh! </i>


text:
Ты вуснамі бацькі нашага Давіда, раба Твайго, сказаў праз Духа Сьвятога: <t>"чаго бунтуюць язычнікі, і народы намышляюць марнасьць?</t> </p><i> Ty vusnamì bac′kì našaga Davìda, raba Tvajgo, skazaǔ praz Duha S′vâtoga: <t>"čago buntuûc′ âzyčnìkì, ì narody namyšlâûc′ marnas′c′?</t> </i>


text:
<t>Паўсталі цары зямныя, і князі сабраліся разам супраць Госпада і супраць Хрыста Яго,</t> </p><i> <t>Paǔstalì cary zâmnyâ, ì knâzì sabralìsâ razam suprac′ Gospada ì suprac′ Hrysta Âgo,</t> </i>


text:
<pb/>бо сапраўды сабраліся ў горадзе гэтым супраць Сьвятога Сына Твайго Ісуса, памазанца Твайго, Ірад і Понцій Пілат зь язычнікамі і народам Ізраільскім, </p><i> bo sapraǔdy sabralìsâ ǔ goradze gètym suprac′ S′vâtoga Syna Tvajgo Ìsusa, pamazanca Tvajgo, Ìrad ì Poncìj Pìlat z′ âzyčnìkamì ì narodam Ìzraìl′skìm, </i>


text:
каб зрабіць тое, чаму быць наканавала рука Твая і рада Твая. </p><i> kab zrabìc′ toe, čamu byc′ nakanavala ruka Tvaâ ì rada Tvaâ. </i>


text:
І сёньня, Госпадзе, глянь на пагрозы іхнія і дай рабам Тваім з усёй сьмеласьцю гаварыць слова Тваё, </p><i> Ì sën′nâ, Gospadze, glân′ na pagrozy ìhnìâ ì daj rabam Tvaìm z usëj s′melas′cû gavaryc′ slova Tvaë, </i>


text:
тады як Ты прасьціраеш руку Тваю на гаеньне і на тварэньне азнакаў і цудаў імем Сьвятога Сына Твайго Ісуса. </p><i> tady âk Ty pras′cìraeš ruku Tvaû na gaen′ne ì na tvarèn′ne aznakaǔ ì cudaǔ ìmem S′vâtoga Syna Tvajgo Ìsusa. </i>


text:
І, як памаліліся, здрыганулася месца, дзе яны былі сабраліся, і ўсе прасякнуліся Духам Сьвятым і абвяшчалі слова Божае сьмела. </p><i> Ì, âk pamalìlìsâ, zdryganulasâ mesca, dze âny bylì sabralìsâ, ì ǔse prasâknulìsâ Duham S′vâtym ì abvâščalì slova Božae s′mela. </i>


text:
<pb/>А ў мноства людзей, што ўверавалі, было адно сэрца і адна душа; і ніхто нічога з дастаткаў сваіх не называў сваім, а ўсё ў іх было супольнае. </p><i> A ǔ mnostva lûdzej, što ǔveravalì, bylo adno sèrca ì adna duša; ì nìhto nìčoga z dastatkaǔ svaìh ne nazyvaǔ svaìm, a ǔsë ǔ ìh bylo supol′nae. </i>


text:
Апосталы зь вялікаю сілай сьведчылі пра ўваскрэсеньне Госпада Ісуса Хрыста; вялікая мілата была на ўсіх іх. </p><i> Apostaly z′ vâlìkaû sìlaj s′vedčylì pra ǔvaskrèsen′ne Gospada Ìsusa Hrysta; vâlìkaâ mìlata byla na ǔsìh ìh. </i>


text:
Ня было сярод іх анікога ў нястачы; бо ўсе, хто валодаў землямі альбо дамамі, прадаючы іх, прыносілі грошы ад продажу </p><i> Nâ bylo sârod ìh anìkoga ǔ nâstačy; bo ǔse, hto valodaǔ zemlâmì al′bo damamì, pradaûčy ìh, prynosìlì grošy ad prodažu </i>


text:
і клалі да ног апосталаў; і кожнаму давалася, у чым хто меў патрэбу. </p><i> ì klalì da nog apostalaǔ; ì kožnamu davalasâ, u čym hto meǔ patrèbu. </i>


text:
Так Ёсія, празваны апосталамі Варнавам, - што азначае "сын суцяшэньня", лявіт, родам Кіпрэец, </p><i> Tak Ësìâ, prazvany apostalamì Varnavam, - što aznačae "syn sucâšèn′nâ", lâvìt, rodam Kìprèec, </i>


text:
<pb/>у якога была свая зямля, прадаўшы яе, прынёс грошы і паклаў да ног апосталаў. </p><i> u âkoga byla svaâ zâmlâ, pradaǔšy âe, prynës grošy ì paklaǔ da nog apostalaǔ. </i>


text:
<pb/>А адзін чалавек, якога звалі Ананія, з жонкаю сваёю Сапфіраю, прадаўшы маёмасьць, </p><i> A adzìn čalavek, âkoga zvalì Ananìâ, z žonkaû svaëû Sapfìraû, pradaǔšy maëmas′c′, </i>


text:
прыхаваў з цаны, зь ведама жонкі сваёй, а пэўную частку прынёс і паклаў да ног апосталаў. </p><i> pryhavaǔ z cany, z′ vedama žonkì svaëj, a pèǔnuû častku prynës ì paklaǔ da nog apostalaǔ. </i>


text:
Але Пётр сказаў: Ананія! навошта ты дазволіў сатане ўкласьці ў сэрца тваё думку сказаць няпраўду Духу Сьвятому і ўтоіць з цаны за зямлю? </p><i> Ale Pëtr skazaǔ: Ananìâ! navošta ty dazvolìǔ satane ǔklas′cì ǔ sèrca tvaë dumku skazac′ nâpraǔdu Duhu S′vâtomu ì ǔtoìc′ z cany za zâmlû? </i>


text:
Чым ты валодаў, ці ж не тваё было, і набытае з продажу ці ж не ў тваім валоданьні было? навошта ж паклаў ты гэта ў сэрцы тваім? ты няпраўду сказаў ня людзям, а Богу. </p><i> Čym ty valodaǔ, cì ž ne tvaë bylo, ì nabytae z prodažu cì ž ne ǔ tvaìm valodan′nì bylo? navošta ž paklaǔ ty gèta ǔ sèrcy tvaìm? ty nâpraǔdu skazaǔ nâ lûdzâm, a Bogu. </i>


text:
Пачуўшы гэтыя словы, Ананія ўпаў бяз духу; і вялікі страх ахапіў усіх, хто чуў гэта. </p><i> Pačuǔšy gètyâ slovy, Ananìâ ǔpaǔ bâz duhu; ì vâlìkì strah ahapìǔ usìh, hto čuǔ gèta. </i>


text:
І ўстаўшы, юнакі падрыхтавалі яго да пахаваньня і вынесьлі і пахавалі. </p><i> Ì ǔstaǔšy, ûnakì padryhtavalì âgo da pahavan′nâ ì vynes′lì ì pahavalì. </i>


text:
<pb/>Гадзіны праз тры пасьля гэтага ўвайшла і жонка ягоная, ня ведаючы, што сталася. </p><i> Gadzìny praz try pas′lâ gètaga ǔvajšla ì žonka âgonaâ, nâ vedaûčy, što stalasâ. </i>


text:
А Пётр спытаўся ў яе: скажы мне, ці за столькі прадалі вы зямлю? Яна сказала: так, за столькі. </p><i> A Pëtr spytaǔsâ ǔ âe: skažy mne, cì za stol′kì pradalì vy zâmlû? Âna skazala: tak, za stol′kì. </i>


text:
Але Пётр сказаў ёй: навошта змовіліся вы спакусіць Духа Гасподняга? Вось, каля дзьвярэй ногі тых, што пахавалі мужа твайго; і цябе вынесуць. </p><i> Ale Pëtr skazaǔ ëj: navošta zmovìlìsâ vy spakusìc′ Duha Gaspodnâga? Vos′, kalâ dz′vârèj nogì tyh, što pahavalì muža tvajgo; ì câbe vynesuc′. </i>


text:
Раптам яна ўпала каля ног ягоных і выпусьціла дух, і юнакі, увайшоўшы, знайшлі яе мёртвую, вынесьлі і пахавалі каля мужа ейнага. </p><i> Raptam âna ǔpala kalâ nog âgonyh ì vypus′cìla duh, ì ûnakì, uvajšoǔšy, znajšlì âe mërtvuû, vynes′lì ì pahavalì kalâ muža ejnaga. </i>


text:
І вялікі страх агарнуў усю царкву і ўсіх, што чулі гэта. </p><i> Ì vâlìkì strah agarnuǔ usû carkvu ì ǔsìh, što čulì gèta. </i>


text:
<pb/>А рукамі апосталаў учыняліся ў народзе многія азнакі і цуды; і ўсе аднадушна заставаліся ў прытворы Саламонавым; </p><i> A rukamì apostalaǔ učynâlìsâ ǔ narodze mnogìâ aznakì ì cudy; ì ǔse adnadušna zastavalìsâ ǔ prytvory Salamonavym; </i>


text:
і ніхто староньні не адважваўся падступіцца да іх, а людзі славілі іх. </p><i> ì nìhto staron′nì ne advažvaǔsâ padstupìcca da ìh, a lûdzì slavìlì ìh. </i>


text:
А вернікаў болей і болей далучалася да Госпада, мноства мужчын і жанчын, </p><i> A vernìkaǔ bolej ì bolej dalučalasâ da Gospada, mnostva mužčyn ì žančyn, </i>


text:
так што выносілі хворых на вуліцы і клалі на пасьцелях і ложках, каб хоць цень Пятра, калі ён праходзіў, асяніў каго зь іх. </p><i> tak što vynosìlì hvoryh na vulìcy ì klalì na pas′celâh ì ložkah, kab hoc′ cen′ Pâtra, kalì ën prahodzìǔ, asânìǔ kago z′ ìh. </i>


text:
Сыходзіліся таксама ў Ерусалім многія з навакольных гарадоў, нясучы хворых і нячыстымі духамі апантаных, і ацаляліся ўсе. </p><i> Syhodzìlìsâ taksama ǔ Erusalìm mnogìâ z navakol′nyh garadoǔ, nâsučy hvoryh ì nâčystymì duhamì apantanyh, ì acalâlìsâ ǔse. </i>


text:
<pb/>А першасьвятар і зь ім усе, сутная ерась садукейская, напоўніліся зайздрасьцю, </p><i> A peršas′vâtar ì z′ ìm use, sutnaâ eras′ sadukejskaâ, napoǔnìlìsâ zajzdras′cû, </i>


text:
і наклалі рукі свае на апосталаў, і ўвязьнілі іх у грамадзкую цямніцу. </p><i> ì naklalì rukì svae na apostalaǔ, ì ǔvâz′nìlì ìh u gramadzkuû câmnìcu. </i>


text:
Але анёл Гасподні ўначы адчыніў дзьверы цямніцы і, вывеўшы іх, сказаў: </p><i> Ale anël Gaspodnì ǔnačy adčynìǔ dz′very câmnìcy ì, vyveǔšy ìh, skazaǔ: </i>


text:
ідзеце і, стаўшы, кажэце ў царкве люду ўсе гэтыя словы жыцьця. </p><i> ìdzece ì, staǔšy, kažèce ǔ carkve lûdu ǔse gètyâ slovy žyc′câ. </i>


text:
Яны, паслухаўшыся, увайшлі раніцай у царкву, і вучылі. Тым часам першасьвятар і хто зь ім, прыйшоўшы, склікалі сынедрыён і ўсіх старэйшын з сыноў Ізраілевых, і паслалі ў цямніцу прывесьці апосталаў. </p><i> Âny, pasluhaǔšysâ, uvajšlì ranìcaj u carkvu, ì vučylì. Tym časam peršas′vâtar ì hto z′ ìm, pryjšoǔšy, sklìkalì synedryën ì ǔsìh starèjšyn z synoǔ Ìzraìlevyh, ì paslalì ǔ câmnìcu pryves′cì apostalaǔ. </i>


text:
Але служкі, калі прыйшлі, не знайшлі іх у цямніцы і вярнуўшыся данесьлі, </p><i> Ale služkì, kalì pryjšlì, ne znajšlì ìh u câmnìcy ì vârnuǔšysâ danes′lì, </i>


text:
кажучы: цямніцу мы знайшлі замкнутую з усёй перасьцярогаю і вартаю, якая стаяла каля дзьвярэй; але, калі адчынілі, не знайшлі ў ёй нікога. </p><i> kažučy: câmnìcu my znajšlì zamknutuû z usëj peras′cârogaû ì vartaû, âkaâ staâla kalâ dz′vârèj; ale, kalì adčynìlì, ne znajšlì ǔ ëj nìkoga. </i>


text:
Калі пачулі гэтыя словы першасьвятар, начальнік варты і астатнія першасьвятары, не разумелі, што б гэта азначала. </p><i> Kalì pačulì gètyâ slovy peršas′vâtar, načal′nìk varty ì astatnìâ peršas′vâtary, ne razumelì, što b gèta aznačala. </i>


text:
А нехта прыйшоў і данёс ім, кажучы: вось, мужы, якіх вы ўвязьнілі ў цямніцу, стаяць у царкве і вучаць людзей. </p><i> A nehta pryjšoǔ ì danës ìm, kažučy: vos′, mužy, âkìh vy ǔvâz′nìlì ǔ câmnìcu, staâc′ u carkve ì vučac′ lûdzej. </i>


text:
Тады начальнік варты пайшоў са служкамі і прывёў іх бяз прымусу, бо баяліся людзей, каб не пабілі іх камянямі; </p><i> Tady načal′nìk varty pajšoǔ sa služkamì ì pryvëǔ ìh bâz prymusu, bo baâlìsâ lûdzej, kab ne pabìlì ìh kamânâmì; </i>


text:
<pb/>а прывёўшы іх, паставілі ў сынедрыёне; і спытаўся ў іх першасьвятар, кажучы: </p><i> a pryvëǔšy ìh, pastavìlì ǔ synedryëne; ì spytaǔsâ ǔ ìh peršas′vâtar, kažučy: </i>


text:
ці не забаранілі мы вам строга вучыць у імя гэтае? І вось вы напоўнілі Ерусалім вучэньнем вашым, і хочаце навесьці на нас кроў Таго Чалавека. </p><i> cì ne zabaranìlì my vam stroga vučyc′ u ìmâ gètae? Ì vos′ vy napoǔnìlì Erusalìm vučèn′nem vašym, ì hočace naves′cì na nas kroǔ Tago Čalaveka. </i>


text:
А Пётр і апосталы ў адказ сказалі: трэба слухацца болей Бога, чым людзей; </p><i> A Pëtr ì apostaly ǔ adkaz skazalì: trèba sluhacca bolej Boga, čym lûdzej; </i>


text:
Бог бацькоў нашых уваскрэсіў Ісуса, Якога вы забілі, павесіўшы на дрэве. </p><i> Bog bac′koǔ našyh uvaskrèsìǔ Ìsusa, Âkoga vy zabìlì, pavesìǔšy na drève. </i>


text:
Яго Бог узвысіў правіцаю Сваёю ў Пачынальніка і Збаўцу, каб даць Ізраілю пакаяньне і дараваньне грахоў; </p><i> Âgo Bog uzvysìǔ pravìcaû Svaëû ǔ Pačynal′nìka ì Zbaǔcu, kab dac′ Ìzraìlû pakaân′ne ì daravan′ne grahoǔ; </i>


text:
Сьведкі Яму ў гэтым мы і Дух Сьвяты, Якога Бог даў тым, хто паслухмяны Яму. </p><i> S′vedkì Âmu ǔ gètym my ì Duh S′vâty, Âkoga Bog daǔ tym, hto pasluhmâny Âmu. </i>


text:
<pb/>Чуючы гэта, яны расьпіраліся ад гневу і намышлялі забіць іх. </p><i> Čuûčy gèta, âny ras′pìralìsâ ad gnevu ì namyšlâlì zabìc′ ìh. </i>


text:
Устаўшы ў сынедрыёне, адзін фарысэй, якога звалі Гамалііл, законатлумач, паважаны ўсім народам, загадаў вывесьці апосталаў на кароткі час, </p><i> Ustaǔšy ǔ synedryëne, adzìn farysèj, âkoga zvalì Gamalììl, zakonatlumač, pavažany ǔsìm narodam, zagadaǔ vyves′cì apostalaǔ na karotkì čas, </i>


text:
а ім сказаў: мужы Ізраільскія! падумайце самі сабе пра людзей гэтых, што вам зь імі рабіць. </p><i> a ìm skazaǔ: mužy Ìzraìl′skìâ! padumajce samì sabe pra lûdzej gètyh, što vam z′ ìmì rabìc′. </i>


text:
<pb/>Бо незадоўга да гэтага прыйшоў Фэўда, выдаючы сябе за кагосьці вялікага, і да яго прыстала каля чатырохсот чалавек; але ён быў забіты, і ўсе, што слухаліся яго, расьсеяліся і зьніклі, </p><i> Bo nezadoǔga da gètaga pryjšoǔ Fèǔda, vydaûčy sâbe za kagos′cì vâlìkaga, ì da âgo prystala kalâ čatyrohsot čalavek; ale ën byǔ zabìty, ì ǔse, što sluhalìsâ âgo, ras′seâlìsâ ì z′nìklì, </i>


text:
<pb/>пасьля яго ў час перапісу зьявіўся Юда Галілеянін і павёў за сабою даволі многа людзей; але ён загінуў, і ўсе, што слухаліся яго, рассыпаліся; </p><i> pas′lâ âgo ǔ čas perapìsu z′âvìǔsâ Ûda Galìleânìn ì pavëǔ za saboû davolì mnoga lûdzej; ale ën zagìnuǔ, ì ǔse, što sluhalìsâ âgo, rassypalìsâ; </i>


text:
і сёньня, кажу вам, адступецеся ад людзей гэтых і пакіньце іх; бо калі гэтае пачынаньне і гэтая дзея - ад людзей, дык яно разбурыцца, </p><i> ì sën′nâ, kažu vam, adstupecesâ ad lûdzej gètyh ì pakìn′ce ìh; bo kalì gètae pačynan′ne ì gètaâ dzeâ - ad lûdzej, dyk âno razburycca, </i>


text:
а калі ад Бога, дык вы ня можаце разбурыць яго; сьцеражэцеся, каб вам ня стацца і богапраціўцамі. </p><i> a kalì ad Boga, dyk vy nâ možace razburyc′ âgo; s′ceražècesâ, kab vam nâ stacca ì bogapracìǔcamì. </i>


text:
Яны паслухаліся яго і, паклікаўшы апосталаў, білі іх і, забараніўшы ім гаварыць пра імя Ісуса, адпусьцілі іх. </p><i> Âny pasluhalìsâ âgo ì, paklìkaǔšy apostalaǔ, bìlì ìh ì, zabaranìǔšy ìm gavaryc′ pra ìmâ Ìsusa, adpus′cìlì ìh. </i>


text:
А яны пайшлі з сынедрыёна, радыя, што за імя Госпада Ісуса мелі гонар прыняць зьнявагу; </p><i> A âny pajšlì z synedryëna, radyâ, što za ìmâ Gospada Ìsusa melì gonar prynâc′ z′nâvagu; </i>


text:
і кожны дзень у царкве і па дамах не пераставалі вучыць і зьвеставаць пра Ісуса Хрыста. </p><i> ì kožny dzen′ u carkve ì pa damah ne perastavalì vučyc′ ì z′vestavac′ pra Ìsusa Hrysta. </i>


text:
<pb/>Тымі днямі, калі намножылася вучняў, пачалі Эліністы наракаць на Габрэяў за тое, што ўдовы іхнія занядбаныя ў штодзённай раздачы міласьціны. </p><i> Tymì dnâmì, kalì namnožylasâ vučnâǔ, pačalì Èlìnìsty narakac′ na Gabrèâǔ za toe, što ǔdovy ìhnìâ zanâdbanyâ ǔ štodzënnaj razdačy mìlas′cìny. </i>


text:
Тады дванаццаць апосталаў, паклікаўшы многа вучняў, сказалі: нягожа нам, занядбаўшы слова Божае, рупіцца пра застольлі. </p><i> Tady dvanaccac′ apostalaǔ, paklìkaǔšy mnoga vučnâǔ, skazalì: nâgoža nam, zanâdbaǔšy slova Božae, rupìcca pra zastol′lì. </i>


text:
Дык вось, браты, выберыце спаміж сябе сем мужоў абазнаных, напоўненых Сьвятым Духам і мудрасьцю; іх паставім на гэтую службу; </p><i> Dyk vos′, braty, vyberyce spamìž sâbe sem mužoǔ abaznanyh, napoǔnenyh S′vâtym Duham ì mudras′cû; ìh pastavìm na gètuû službu; </i>


text:
а мы ўвесь час будзем у малітве і ў служэньні словам. </p><i> a my ǔves′ čas budzem u malìtve ì ǔ služèn′nì slovam. </i>


text:
І спадабалася гэтая прапанова ўсёй грамадзе; і выбралі Сьцяпана, мужа, поўнага веры і Духа Сьвятога, і Піліпа, і Прохара і Міканора, і Цімона і Пармена, і Мікалая Антыахійца, навернутага зь язычнікаў; </p><i> Ì spadabalasâ gètaâ prapanova ǔsëj gramadze; ì vybralì S′câpana, muža, poǔnaga very ì Duha S′vâtoga, ì Pìlìpa, ì Prohara ì Mìkanora, ì Cìmona ì Parmena, ì Mìkalaâ Antyahìjca, navernutaga z′ âzyčnìkaǔ; </i>


text:
іх паставілі перад апосталамі, і яны, памаліўшыся, усклалі на іх рукі; </p><i> ìh pastavìlì perad apostalamì, ì âny, pamalìǔšysâ, usklalì na ìh rukì; </i>


text:
<pb/>і слова Божае расло, і лік вучняў даволі памнажаўся ў Ерусаліме; і зь сьвятароў вельмі многія ўпакорыліся веры. </p><i> ì slova Božae raslo, ì lìk vučnâǔ davolì pamnažaǔsâ ǔ Erusalìme; ì z′ s′vâtaroǔ vel′mì mnogìâ ǔpakorylìsâ very. </i>


text:
<pb/>А Сьцяпан, поўны веры і сілы, учыняў вялікія цуды і азнакі ў народзе. </p><i> A S′câpan, poǔny very ì sìly, učynâǔ vâlìkìâ cudy ì aznakì ǔ narodze. </i>


text:
Некаторыя з так званае сынагогі Лібертынцаў і Кірынейцаў і Александрыйцаў і некаторыя з Кілікіі і Асіі ўступілі ў спрэчку са Сьцяпанам; </p><i> Nekatoryâ z tak zvanae synagogì Lìbertyncaǔ ì Kìrynejcaǔ ì Aleksandryjcaǔ ì nekatoryâ z Kìlìkìì ì Asìì ǔstupìlì ǔ sprèčku sa S′câpanam; </i>


text:
але не маглі ўстояць супраць мудрасьці і Духу, Якім ён прамаўляў. </p><i> ale ne maglì ǔstoâc′ suprac′ mudras′cì ì Duhu, Âkìm ën pramaǔlâǔ. </i>


text:
Тады падбухторылі яны некаторых сказаць: мы чулі, як ён казаў блюзьнерчыя словы на Майсея і на Бога. </p><i> Tady padbuhtorylì âny nekatoryh skazac′: my čulì, âk ën kazaǔ blûz′nerčyâ slovy na Majseâ ì na Boga. </i>


text:
І ўзбурылі люд і старэйшын і кніжнікаў і напаўшы схапілі яго і павялі ў сынедрыён, </p><i> Ì ǔzburylì lûd ì starèjšyn ì knìžnìkaǔ ì napaǔšy shapìlì âgo ì pavâlì ǔ synedryën, </i>


text:
і паставілі ілжывых сьведкаў, якія казалі: гэты чалавек не перастае гаварыць блюзьнерчыя словы на сьвятое месца гэтае і на закон; </p><i> ì pastavìlì ìlžyvyh s′vedkaǔ, âkìâ kazalì: gèty čalavek ne perastae gavaryc′ blûz′nerčyâ slovy na s′vâtoe mesca gètae ì na zakon; </i>


text:
бо мы чулі, як ён казаў, што той Ісус Назарэй зруйнуе месца гэтае і зьменіць звычаі, якія перадаў нам Майсей. </p><i> bo my čulì, âk ën kazaǔ, što toj Ìsus Nazarèj zrujnue mesca gètae ì z′menìc′ zvyčaì, âkìâ peradaǔ nam Majsej. </i>


text:
І ўсе, хто сядзеў у сынедрыёне, гледзячы на яго, бачылі аблічча ягонае, як аблічча анёла. </p><i> Ì ǔse, hto sâdzeǔ u synedryëne, gledzâčy na âgo, bačylì ablìčča âgonae, âk ablìčča anëla. </i>


text:
А ён сказаў: мужы браты і бацькі! паслухайце. Бог славы зьявіўся бацьку нашаму Абрагаму ў Месапатаміі, да перасяленьня яго ў Харан, </p><i> A ën skazaǔ: mužy braty ì bac′kì! pasluhajce. Bog slavy z′âvìǔsâ bac′ku našamu Abragamu ǔ Mesapatamìì, da perasâlen′nâ âgo ǔ Haran, </i>


text:
і сказаў яму: выйдзі зь зямлі тваёй і з радзіны тваёй і з дома бацькі твайго, і ідзі ў зямлю, якую пакажу табе. </p><i> ì skazaǔ âmu: vyjdzì z′ zâmlì tvaëj ì z radzìny tvaëj ì z doma bac′kì tvajgo, ì ìdzì ǔ zâmlû, âkuû pakažu tabe. </i>


text:
Тады ён выйшаў зь зямлі Халдэйскай і пасяліўся ў Харане; а адтуль, пасьля сьмерці бацькі ягонага, перасяліў яго Бог у гэтую зямлю, дзе вы цяпер жывяце; </p><i> Tady ën vyjšaǔ z′ zâmlì Haldèjskaj ì pasâlìǔsâ ǔ Harane; a adtul′, pas′lâ s′mercì bac′kì âgonaga, perasâlìǔ âgo Bog u gètuû zâmlû, dze vy câper žyvâce; </i>


text:
і ня даў яму на ёй спадчыны ні на ступак нагі, а абяцаўся даць яе на валоданьне яму нашчадкам ягоным пасьля яго, калі ён яшчэ быў бязьдзетны. </p><i> ì nâ daǔ âmu na ëj spadčyny nì na stupak nagì, a abâcaǔsâ dac′ âe na valodan′ne âmu naščadkam âgonym pas′lâ âgo, kalì ën âščè byǔ bâz′dzetny. </i>


text:
І сказаў яму Бог, што нашчадкі ягоныя будуць прыхаднямі ў чужой зямлі і будуць у рабстве і прыгнёце гадоў чатырыста. </p><i> Ì skazaǔ âmu Bog, što naščadkì âgonyâ buduc′ pryhadnâmì ǔ čužoj zâmlì ì buduc′ u rabstve ì prygnëce gadoǔ čatyrysta. </i>


text:
Але Я, сказаў Бог, учыню суд над тым народам, у якога яны будуць у рабстве; і пасьля таго яны выйдуць і будуць служыць Мне на гэтым месцы. </p><i> Ale Â, skazaǔ Bog, učynû sud nad tym narodam, u âkoga âny buduc′ u rabstve; ì pas′lâ tago âny vyjduc′ ì buduc′ služyc′ Mne na gètym mescy. </i>


text:
І даў яму запавет абразаньня. Пасьля гэтага ён спарадзіў Ісаака і абрэзаў яго восьмага дня; а Ісаак спарадзіў Якава, а Якаў - дванаццаць патрыярхаў. </p><i> Ì daǔ âmu zapavet abrazan′nâ. Pas′lâ gètaga ën sparadzìǔ Ìsaaka ì abrèzaǔ âgo vos′maga dnâ; a Ìsaak sparadzìǔ Âkava, a Âkaǔ - dvanaccac′ patryârhaǔ. </i>


text:
<pb/>Патрыярхі з зайздрасьці прадалі Язэпа ў Егіпет; але Бог быў зь ім, </p><i> Patryârhì z zajzdras′cì pradalì Âzèpa ǔ Egìpet; ale Bog byǔ z′ ìm, </i>


text:
і выбавіў яго ад усіх уціскаў ягоных, і дараваў мудрасьць яму і ўпадабаньне фараона, цара Егіпецкага, і той паставіў яго начальнікам над Егіптам і над усім домам сваім. </p><i> ì vybavìǔ âgo ad usìh ucìskaǔ âgonyh, ì daravaǔ mudras′c′ âmu ì ǔpadaban′ne faraona, cara Egìpeckaga, ì toj pastavìǔ âgo načal′nìkam nad Egìptam ì nad usìm domam svaìm. </i>


text:
І прыйшоў голад і вялікі смутак на ўсю зямлю Егіпецкую і Ханаанскую, і бацькі нашыя не знаходзілі, чым пракарміцца. </p><i> Ì pryjšoǔ golad ì vâlìkì smutak na ǔsû zâmlû Egìpeckuû ì Hanaanskuû, ì bac′kì našyâ ne znahodzìlì, čym prakarmìcca. </i>


text:
А Якаў, пачуўшы, што ёсьць пшаніца ў Егіпце, паслаў туды бацькоў нашых першым разам; </p><i> A Âkaǔ, pačuǔšy, što ës′c′ pšanìca ǔ Egìpce, paslaǔ tudy bac′koǔ našyh peršym razam; </i>


text:
а як прыйшлі яны другім разам, Язэп адкрыўся братам сваім і вядомы стаў фараону род Язэпаў. </p><i> a âk pryjšlì âny drugìm razam, Âzèp adkryǔsâ bratam svaìm ì vâdomy staǔ faraonu rod Âzèpaǔ. </i>


text:
Язэп, паслаўшы, паклікаў бацьку свайго Якава і ўсю радзіну сваю, семдзесят пяць душ. </p><i> Âzèp, paslaǔšy, paklìkaǔ bac′ku svajgo Âkava ì ǔsû radzìnu svaû, semdzesât pâc′ duš. </i>


text:
Якаў перайшоў у Егіпет, і памёр сам і бацькі нашыя; </p><i> Âkaǔ perajšoǔ u Egìpet, ì pamër sam ì bac′kì našyâ; </i>


text:
і перанесены былі ў Сіхем і пакладзены ў магілу, якую купіў Абрагам за цану серабра ў сыноў Эмора Сіхемавага. </p><i> ì peraneseny bylì ǔ Sìhem ì pakladzeny ǔ magìlu, âkuû kupìǔ Abragam za canu serabra ǔ synoǔ Èmora Sìhemavaga. </i>


text:
<pb/>А як наблізіўся час збыцца абяцаньню, за якое прысягнуў Бог Абрагаму, народ разрастаўся і множыўся ў Егіпце, </p><i> A âk nablìzìǔsâ čas zbycca abâcan′nû, za âkoe prysâgnuǔ Bog Abragamu, narod razrastaǔsâ ì množyǔsâ ǔ Egìpce, </i>


text:
аж пакуль ня прыйшоў новы цар, які ня ведаў Язэпа; </p><i> až pakul′ nâ pryjšoǔ novy car, âkì nâ vedaǔ Âzèpa; </i>


text:
<pb/>гэты, намысьляючы ліхое супроць роду нашага, уціскаў бацькоў нашых, вымушаючы іх кідаць дзяцей сваіх, каб ня выжывалі. </p><i> gèty, namys′lâûčy lìhoe suproc′ rodu našaga, ucìskaǔ bac′koǔ našyh, vymušaûčy ìh kìdac′ dzâcej svaìh, kab nâ vyžyvalì. </i>


text:
<pb/>У гэты час нарадзіўся Майсей і быў да спадобы Богу; тры месяцы яго кармілі ў доме бацькі ягонага, </p><i> U gèty čas naradzìǔsâ Majsej ì byǔ da spadoby Bogu; try mesâcy âgo karmìlì ǔ dome bac′kì âgonaga, </i>


text:
А як выкінулі, узяла яго дачка фараонава і выхавала яго ў сябе як сына. </p><i> A âk vykìnulì, uzâla âgo dačka faraonava ì vyhavala âgo ǔ sâbe âk syna. </i>


text:
І навучылі Майсея ўсёй мудрасьці Егіпецкай і быў моцны ў словах і дзеях. </p><i> Ì navučylì Majseâ ǔsëj mudras′cì Egìpeckaj ì byǔ mocny ǔ slovah ì dzeâh. </i>


text:
<pb/>А як споўнілася яму сорак гадоў, запала яму ў серца адведаць братоў сваіх, сыноў Ізраілевых. </p><i> A âk spoǔnìlasâ âmu sorak gadoǔ, zapala âmu ǔ serca advedac′ bratoǔ svaìh, synoǔ Ìzraìlevyh. </i>


text:
І, убачыўшы, як крыўдзілі аднаго, заступіўся і адпомсьціў за пакрыўджанага, забіўшы Егіпцяніна. </p><i> Ì, ubačyǔšy, âk kryǔdzìlì adnago, zastupìǔsâ ì adpoms′cìǔ za pakryǔdžanaga, zabìǔšy Egìpcânìna. </i>


text:
Ён думаў, зразумеюць браты яго, што Бог рукою ягонаю дае ім збавеньне; але яны не зразумелі. </p><i> Ën dumaǔ, zrazumeûc′ braty âgo, što Bog rukoû âgonaû dae ìm zbaven′ne; ale âny ne zrazumelì. </i>


text:
На другі дзень, калі некаторыя зь іх сварыліся, ён зьявіўся і схіляў іх да згоды, кажучы: вы - браты; навошта крыўдзіце адзін аднаго? </p><i> Na drugì dzen′, kalì nekatoryâ z′ ìh svarylìsâ, ën z′âvìǔsâ ì shìlâǔ ìh da zgody, kažučy: vy - braty; navošta kryǔdzìce adzìn adnago? </i>


text:
А той, што крыўдзіў блізкага, адштурхнуў яго, кажучы: хто цябе паставіў начальнікам і судзьдзёю над намі? </p><i> A toj, što kryǔdzìǔ blìzkaga, adšturhnuǔ âgo, kažučy: hto câbe pastavìǔ načal′nìkam ì sudz′dzëû nad namì? </i>


text:
Ці ня хочаш ты забіць і мяне, як учора забіў Егіпцяніна? </p><i> Cì nâ hočaš ty zabìc′ ì mâne, âk učora zabìǔ Egìpcânìna? </i>


text:
Ад гэтых словаў Майсей уцёк і стаўся прыхаднем у зямлі Мадыямскай, дзе нарадзіліся ад яго два сыны. </p><i> Ad gètyh slovaǔ Majsej ucëk ì staǔsâ pryhadnem u zâmlì Madyâmskaj, dze naradzìlìsâ ad âgo dva syny. </i>


text:
<pb/>Як мінула сорак гадоў, зьявіўся яму ў пустыні, дзе гара Сынайская, анёл Гасподні ў полымі вогненнага цярновага куста. </p><i> Âk mìnula sorak gadoǔ, z′âvìǔsâ âmu ǔ pustynì, dze gara Synajskaâ, anël Gaspodnì ǔ polymì vognennaga cârnovaga kusta. </i>


text:
Майсей убачыўшы зьдзівіўся з уявы; а калі падыходзіў разгледзець, быў яму голас Гасподні: </p><i> Majsej ubačyǔšy z′dzìvìǔsâ z uâvy; a kalì padyhodzìǔ razgledzec′, byǔ âmu golas Gaspodnì: </i>


text:
Я Бог бацькоў тваіх, Бог Абрагамаў і Бог Ісаакаў і Бог Якаваў. Майсей, ахоплены страхам, не адважыўся глядзець. </p><i> Â Bog bac′koǔ tvaìh, Bog Abragamaǔ ì Bog Ìsaakaǔ ì Bog Âkavaǔ. Majsej, ahopleny straham, ne advažyǔsâ glâdzec′. </i>


text:
І сказаў яму Гасподзь: скінь абутак з ног тваіх, бо месца, на якім ты стаіш, ёсьць зямля сьвятая. </p><i> Ì skazaǔ âmu Gaspodz′: skìn′ abutak z nog tvaìh, bo mesca, na âkìm ty staìš, ës′c′ zâmlâ s′vâtaâ. </i>


text:
Бачу Я ўціск народу Майго ў Егіпце і чую стогны ягоныя, і сышоў выбавіць яго; дык ідзі ж, Я пашлю цябе ў Егіпет. </p><i> Baču Â ǔcìsk narodu Majgo ǔ Egìpce ì čuû stogny âgonyâ, ì syšoǔ vybavìc′ âgo; dyk ìdzì ž, Â pašlû câbe ǔ Egìpet. </i>


text:
Гэтага Майсея, якога яны адцураліся, сказаўшы: хто цябе паставіў начальнікам і судзьдзёю? - яго Бог рукою анёла, што зьявіўся яму ў цярновым кусьце, паслаў начальнікам і ратаўніком. </p><i> Gètaga Majseâ, âkoga âny adcuralìsâ, skazaǔšy: hto câbe pastavìǔ načal′nìkam ì sudz′dzëû? - âgo Bog rukoû anëla, što z′âvìǔsâ âmu ǔ cârnovym kus′ce, paslaǔ načal′nìkam ì rataǔnìkom. </i>


text:
Ён вывеў іх, учыніўшы цуды і азнакі ў зямлі Егіпецкай і ў Чэрмным моры і ў пустыні за сорак гадоў. </p><i> Ën vyveǔ ìh, učynìǔšy cudy ì aznakì ǔ zâmlì Egìpeckaj ì ǔ Čèrmnym mory ì ǔ pustynì za sorak gadoǔ. </i>


text:
Гэта той Майсей, які сказаў сынам Ізраілевым: Прарока паставіць вам Гасподзь Бог ваш з братоў вашых: Яго слухайце. </p><i> Gèta toj Majsej, âkì skazaǔ synam Ìzraìlevym: Praroka pastavìc′ vam Gaspodz′ Bog vaš z bratoǔ vašyh: Âgo sluhajce. </i>


text:
Гэта той самы, які быў на сходзе ў пустыні з анёлам, што гаварыў зь ім на гары Сынаі, і з бацькамі нашымі, і які прыняў жывыя словы, каб перадаць нам, </p><i> Gèta toj samy, âkì byǔ na shodze ǔ pustynì z anëlam, što gavaryǔ z′ ìm na gary Synaì, ì z bac′kamì našymì, ì âkì prynâǔ žyvyâ slovy, kab peradac′ nam, </i>


text:
якому бацькі нашыя не хацелі быць паслухмянымі, а адмовіліся ад яго і павярнуліся сэрцамі сваімі да Егіпта, </p><i> âkomu bac′kì našyâ ne hacelì byc′ pasluhmânymì, a admovìlìsâ ad âgo ì pavârnulìsâ sèrcamì svaìmì da Egìpta, </i>


text:
сказаўшы Аарону: зрабі нам багоў, якія б ішлі наперадзе нас, бо з Майсеем, які вывеў нас зь зямлі Егіпецкай, ня ведаем, што здарылася. </p><i> skazaǔšy Aaronu: zrabì nam bagoǔ, âkìâ b ìšlì naperadze nas, bo z Majseem, âkì vyveǔ nas z′ zâmlì Egìpeckaj, nâ vedaem, što zdarylasâ. </i>


text:
І зрабілі ў тыя дні цяля, і прынесьлі ахвяру ідалу, і весяліліся перад творам рук сваіх. </p><i> Ì zrabìlì ǔ tyâ dnì câlâ, ì prynes′lì ahvâru ìdalu, ì vesâlìlìsâ perad tvoram ruk svaìh. </i>


text:
А Бог адвярнуўся і пакінуў іх служыць войску нябеснаму, як напісана ў кнізе прарокаў: <t>"дом Ізраілеў! Ці прыносілі вы Мне заколатае і ахвяры за сорак гадоў у пустыні?</t> </p><i> A Bog advârnuǔsâ ì pakìnuǔ ìh služyc′ vojsku nâbesnamu, âk napìsana ǔ knìze prarokaǔ: <t>"dom Ìzraìleǔ! Cì prynosìlì vy Mne zakolatae ì ahvâry za sorak gadoǔ u pustynì?</t> </i>


text:
<t>Вы прынялі скінію Малохаву і зорку бога вашага Рэмфана, выявы, якія вы зрабілі, каб пакланяцца ім: і я перасялю вас за Вавілон".</t> </p><i> <t>Vy prynâlì skìnìû Malohavu ì zorku boga vašaga Rèmfana, vyâvy, âkìâ vy zrabìlì, kab paklanâcca ìm: ì â perasâlû vas za Vavìlon".</t> </i>


text:
<pb/>Скінія сьведчаньня была ў бацькоў нашых у пустыні, як загадаў Той, Хто сказаў Майсею зрабіць яе паводле ўзору, ім бачанага. </p><i> Skìnìâ s′vedčan′nâ byla ǔ bac′koǔ našyh u pustynì, âk zagadaǔ Toj, Hto skazaǔ Majseû zrabìc′ âe pavodle ǔzoru, ìm bačanaga. </i>


text:
Бацькі нашыя зь Ісусам, узяўшы яе, унесьлі ў валоданьні народаў, прагнаных Богам ад аблічча бацькоў вашых. Так было да дзён Давідавых; </p><i> Bac′kì našyâ z′ Ìsusam, uzâǔšy âe, unes′lì ǔ valodan′nì narodaǔ, pragnanyh Bogam ad ablìčča bac′koǔ vašyh. Tak bylo da dzën Davìdavyh; </i>


text:
гэты знайшоў мілату перад Богам і маліў, каб знайсьці жытло Богу Якаваму. </p><i> gèty znajšoǔ mìlatu perad Bogam ì malìǔ, kab znajs′cì žytlo Bogu Âkavamu. </i>


text:
Але ‹сявышні не ў рукатворных храмах жыве, як кажа прарок: </p><i> Ale ‹sâvyšnì ne ǔ rukatvornyh hramah žyve, âk kaža prarok: </i>


text:
<t>"неба - трон Мой, і зямля - падножжа ног Маіх; які дом збудуеце Мне, кажа Гасподзь, альбо якое месца на адпачынак Мой?</t> </p><i> <t>"neba - tron Moj, ì zâmlâ - padnožža nog Maìh; âkì dom zbuduece Mne, kaža Gaspodz′, al′bo âkoe mesca na adpačynak Moj?</t> </i>


text:
<t>Ці ж не Мая рука стварыла ўсё гэта?".</t> </p><i> <t>Cì ž ne Maâ ruka stvaryla ǔsë gèta?".</t> </i>


text:
<pb/>Цьвёрдахрыбетныя! людзі зь неабрэзанымі сэрцамі і вушамі! вы заўсёды працівіцеся Духу Сьвятому, як бацькі вашыя, так і вы: </p><i> C′vërdahrybetnyâ! lûdzì z′ neabrèzanymì sèrcamì ì vušamì! vy zaǔsëdy pracìvìcesâ Duhu S′vâtomu, âk bac′kì vašyâ, tak ì vy: </i>


text:
каго ж бо з прарокаў ня гналі бацькі вашыя? яны забілі прадвесьнікаў прышэсьця Праведніка, прадажнікамі і забойцамі Якога сталіся сёньня вы, </p><i> kago ž bo z prarokaǔ nâ gnalì bac′kì vašyâ? âny zabìlì pradves′nìkaǔ pryšès′câ Pravednìka, pradažnìkamì ì zabojcamì Âkoga stalìsâ sën′nâ vy, </i>


text:
вы, якія прынялі ўстанаўленьнем анёльскім закон, і не захавалі. </p><i> vy, âkìâ prynâlì ǔstanaǔlen′nem anël′skìm zakon, ì ne zahavalì. </i>


text:
<pb/>Слухаючы гэта, яны рваліся сэрцамі і скрыгаталі на яго зубамі. </p><i> Sluhaûčy gèta, âny rvalìsâ sèrcamì ì skrygatalì na âgo zubamì. </i>


text:
А Сьцяпан, напоўнены Духам Сьвятым, паглядзеўшы на неба, убачыў Божую славу і Ісуса, Які стаяў праваруч Бога, </p><i> A S′câpan, napoǔneny Duham S′vâtym, paglâdzeǔšy na neba, ubačyǔ Božuû slavu ì Ìsusa, Âkì staâǔ pravaruč Boga, </i>


text:
і сказаў: вось, бачу я нябёсы расчыненыя і Сына Чалавечага, Які стаіць праваруч Бога. </p><i> ì skazaǔ: vos′, baču â nâbësy rasčynenyâ ì Syna Čalavečaga, Âkì staìc′ pravaruč Boga. </i>


text:
Але яны, закрычаўшы моцным голасам, затыкалі вушы свае, і аднадушна кінуліся на яго, </p><i> Ale âny, zakryčaǔšy mocnym golasam, zatykalì vušy svae, ì adnadušna kìnulìsâ na âgo, </i>


text:
і, вывеўшы за горад, пачалі біць яго камянямі. А сьведкі паклалі сваю адзежу да ног юнака, якога звалі Саўлам. </p><i> ì, vyveǔšy za gorad, pačalì bìc′ âgo kamânâmì. A s′vedkì paklalì svaû adzežu da nog ûnaka, âkoga zvalì Saǔlam. </i>


text:
І білі камянямі Сьцяпана, які маліўся і казаў: Госпадзе Ісусе! прымі дух мой! </p><i> Ì bìlì kamânâmì S′câpana, âkì malìǔsâ ì kazaǔ: Gospadze Ìsuse! prymì duh moj! </i>


text:
І, схіліўшы калені, усклікнуў моцным голасам: Госпадзе! ня лічы ім грэху гэтага! І, сказаўшы гэта, спачыў. </p><i> Ì, shìlìǔšy kalenì, usklìknuǔ mocnym golasam: Gospadze! nâ lìčy ìm grèhu gètaga! Ì, skazaǔšy gèta, spačyǔ. </i>


text:
<pb/>А Саўл ухваляў забойства яго. У тыя дні паўстала вялікае ганеньне на царкву ў Ерусаліме, і ўсе, апрача апосталаў, расьсеяліся па розных месцах Юдэйскіх і Самарыйскіх. </p><i> A Saǔl uhvalâǔ zabojstva âgo. U tyâ dnì paǔstala vâlìkae ganen′ne na carkvu ǔ Erusalìme, ì ǔse, aprača apostalaǔ, ras′seâlìsâ pa roznyh mescah Ûdèjskìh ì Samaryjskìh. </i>


text:
<pb/>А Сьцяпана пахавалі мужы богабаязныя і ўчынілі вялікі плач па ім. </p><i> A S′câpana pahavalì mužy bogabaâznyâ ì ǔčynìlì vâlìkì plač pa ìm. </i>


text:
А Саўл глуміў царкву і, заходзячы ў дамы і, выцягваючы мужчын і жанчын, аддаваў у цямніцу. </p><i> A Saǔl glumìǔ carkvu ì, zahodzâčy ǔ damy ì, vycâgvaûčy mužčyn ì žančyn, addavaǔ u câmnìcu. </i>


text:
<pb/>А тым часам тыя, што расьсеяліся, хадзілі і зьвеставалі слова. </p><i> A tym časam tyâ, što ras′seâlìsâ, hadzìlì ì z′vestavalì slova. </i>


text:
Так Піліп прыйшоў у горад Самарыйскі і прапаведаваў ім Хрыста; </p><i> Tak Pìlìp pryjšoǔ u gorad Samaryjskì ì prapavedavaǔ ìm Hrysta; </i>


text:
народ аднадушна слухаў, што гаварыў Піліп, і чуў і бачыў, якія ён тварыў цуды; </p><i> narod adnadušna sluhaǔ, što gavaryǔ Pìlìp, ì čuǔ ì bačyǔ, âkìâ ën tvaryǔ cudy; </i>


text:
бо нячыстыя духі з многіх апанаваных імі выходзілі зь вялікім крыкам, а многія паралізаваныя і кульгавыя ацаляліся. </p><i> bo nâčystyâ duhì z mnogìh apanavanyh ìmì vyhodzìlì z′ vâlìkìm krykam, a mnogìâ paralìzavanyâ ì kul′gavyâ acalâlìsâ. </i>


text:
<pb/>А быў у горадзе адзін чалавек, якога звалі Сымон, які перад тым вядзьмарыў і зьдзіўляў люд Самарыйскі, удаючы зь сябе кагосьці вялікага; </p><i> A byǔ u goradze adzìn čalavek, âkoga zvalì Symon, âkì perad tym vâdz′maryǔ ì z′dzìǔlâǔ lûd Samaryjskì, udaûčy z′ sâbe kagos′cì vâlìkaga; </i>


text:
<pb/>яго слухалі ўсе, ад малога да вялікага, кажучы: гэты ёсьць вялікая сіла Божая. </p><i> âgo sluhalì ǔse, ad maloga da vâlìkaga, kažučy: gèty ës′c′ vâlìkaâ sìla Božaâ. </i>


text:
А слухалі яго таму, што ён доўгі час зьдзіўляў іх чарадзействамі. </p><i> A sluhalì âgo tamu, što ën doǔgì čas z′dzìǔlâǔ ìh čaradzejstvamì. </i>


text:
Але калі паверылі Піліпу, які зьвеставаў пра Царства Божае і пра імя Ісуса Хрыста, дык хрысьціліся і мужчыны і жанчыны. </p><i> Ale kalì paverylì Pìlìpu, âkì z′vestavaǔ pra Carstva Božae ì pra ìmâ Ìsusa Hrysta, dyk hrys′cìlìsâ ì mužčyny ì žančyny. </i>


text:
Увераваў і сам Сымон і ахрысьціўшыся не адыходзіў ад Піліпа; і, бачачы, як тварыліся вялікія сілы і азнакі, дзіву даваўся. </p><i> Uveravaǔ ì sam Symon ì ahrys′cìǔšysâ ne adyhodzìǔ ad Pìlìpa; ì, bačačy, âk tvarylìsâ vâlìkìâ sìly ì aznakì, dzìvu davaǔsâ. </i>


text:
<pb/>Апосталы, якія былі ў Ерусаліме, пачуўшы, што Самаране прынялі слова Божае, паслалі да іх Пятра і Яна, </p><i> Apostaly, âkìâ bylì ǔ Erusalìme, pačuǔšy, što Samarane prynâlì slova Božae, paslalì da ìh Pâtra ì Âna, </i>


text:
якія прыйшоўшы памаліліся за іх, каб прынялі Духа Сьвятога: </p><i> âkìâ pryjšoǔšy pamalìlìsâ za ìh, kab prynâlì Duha S′vâtoga: </i>


text:
бо Ён ня зыходзіў яшчэ ні на кога зь іх, а толькі былі яны ахрышчаны ў імя Госпада Ісуса; </p><i> bo Ën nâ zyhodzìǔ âščè nì na koga z′ ìh, a tol′kì bylì âny ahryščany ǔ ìmâ Gospada Ìsusa; </i>


text:
тады ўсклалі рукі на іх, і яны прынялі Духа Сьвятога. </p><i> tady ǔsklalì rukì na ìh, ì âny prynâlì Duha S′vâtoga. </i>


text:
А Сымон, убачыўшы, што праз ускладаньне рук апосталаў падаецца Дух Сьвяты, прынёс ім грошы, </p><i> A Symon, ubačyǔšy, što praz uskladan′ne ruk apostalaǔ padaecca Duh S′vâty, prynës ìm grošy, </i>


text:
кажучы: дайце і мне ўладу гэтую, каб той, на каго Я ўскладу рукі, прымаў Духа Сьвятога. </p><i> kažučy: dajce ì mne ǔladu gètuû, kab toj, na kago Â ǔskladu rukì, prymaǔ Duha S′vâtoga. </i>


text:
Але Пётр сказаў яму: срэбра тваё хай будзе на згубу з табою, бо ты намысьліў дар Божы здабыць на грошы. </p><i> Ale Pëtr skazaǔ âmu: srèbra tvaë haj budze na zgubu z taboû, bo ty namys′lìǔ dar Božy zdabyc′ na grošy. </i>


text:
Няма табе ў гэтым часткі і долі, бо сэрца тваё няслушнае перад Богам; </p><i> Nâma tabe ǔ gètym častkì ì dolì, bo sèrca tvaë nâslušnae perad Bogam; </i>


text:
дык пакайся ў гэтым грэху тваім і маліся Богу: можа, даруецца табе намысел сэрца твайго; </p><i> dyk pakajsâ ǔ gètym grèhu tvaìm ì malìsâ Bogu: moža, daruecca tabe namysel sèrca tvajgo; </i>


text:
бо бачу цябе поўнага жоўці горкай і ў путах няпраўды. </p><i> bo baču câbe poǔnaga žoǔcì gorkaj ì ǔ putah nâpraǔdy. </i>


text:
<pb/>А Сымон сказаў у адказ: памалецеся вы за мяне Госпаду, каб не спасьцігла мяне анішто з таго, што вы сказалі. </p><i> A Symon skazaǔ u adkaz: pamalecesâ vy za mâne Gospadu, kab ne spas′cìgla mâne anìšto z tago, što vy skazalì. </i>


text:
<pb/>А яны, засьведчыўшы і ўзьвясьціўшы слова Гасподняе, пайшлі назад у Ерусалім і ў многіх селішчах Самарыйскіх прапаведавалі Дабравесьце. </p><i> A âny, zas′vedčyǔšy ì ǔz′vâs′cìǔšy slova Gaspodnâe, pajšlì nazad u Erusalìm ì ǔ mnogìh selìščah Samaryjskìh prapavedavalì Dabraves′ce. </i>


text:
<pb/>А Піліпу анёл Гасподні сказаў: устань і ідзі на поўдзень, на дарогу, якая вядзе зь Ерусаліма ў Газу, на тую, якая пустая. </p><i> A Pìlìpu anël Gaspodnì skazaǔ: ustan′ ì ìdzì na poǔdzen′, na darogu, âkaâ vâdze z′ Erusalìma ǔ Gazu, na tuû, âkaâ pustaâ. </i>


text:
Ён устаў і пайшоў; і вось, муж Эфіопскі, кажэнік, вяльможа Кандакіі, царыцы Эфіопскай, ахоўца ўсіх яе скарбаў, які прыязджаў у Ерусалім на пакланеньне, </p><i> Ën ustaǔ ì pajšoǔ; ì vos′, muž Èfìopskì, kažènìk, vâl′moža Kandakìì, carycy Èfìopskaj, ahoǔca ǔsìh âe skarbaǔ, âkì pryâzdžaǔ u Erusalìm na paklanen′ne, </i>


text:
вяртаўся і, седзячы на калясьніцы сваёй, чытаў прарока Ісаю. </p><i> vârtaǔsâ ì, sedzâčy na kalâs′nìcy svaëj, čytaǔ praroka Ìsaû. </i>


text:
Дух сказаў Піліпу: падыдзі і прыстань да гэтае калясьніцы. </p><i> Duh skazaǔ Pìlìpu: padydzì ì prystan′ da gètae kalâs′nìcy. </i>


text:
Піліп падышоў і, пачуўшы, што ён чытае прарока Ісаю, сказаў: ці разумееш, што чытаеш? </p><i> Pìlìp padyšoǔ ì, pačuǔšy, što ën čytae praroka Ìsaû, skazaǔ: cì razumeeš, što čytaeš? </i>


text:
Ён сказаў: як магу разумець, калі хто не наставіць мяне? І папрасіў Піліпа ўзысьці і сесьці зь ім. </p><i> Ën skazaǔ: âk magu razumec′, kalì hto ne nastavìc′ mâne? Ì paprasìǔ Pìlìpa ǔzys′cì ì ses′cì z′ ìm. </i>


text:
А месца зь Пісаньня, якое ён чытаў, было гэтае: <t>"як авечку, вялі Яго на закол, і, як ягня, перад стрыгалём ягоным, маўчыць, так Ён не размыкаў вуснаў Сваіх;</t> </p><i> A mesca z′ Pìsan′nâ, âkoe ën čytaǔ, bylo gètae: <t>"âk avečku, vâlì Âgo na zakol, ì, âk âgnâ, perad strygalëm âgonym, maǔčyc′, tak Ën ne razmykaǔ vusnaǔ Svaìh;</t> </i>


text:
<t>у прыніжэньні Яго суд Ягоны адбыўся, а род Яго хто высьветліць? бо забіраецца ад зямлі жыцьцё Ягонае".</t> </p><i> <t>u prynìžèn′nì Âgo sud Âgony adbyǔsâ, a rod Âgo hto vys′vetlìc′? bo zabìraecca ad zâmlì žyc′cë Âgonae".</t> </i>


text:
<pb/>А кажэнік сказаў Піліпу ў адказ: прашу цябе сказаць: пра каго прарок кажа гэта? ці пра сябе, ці пра каго іншага? </p><i> A kažènìk skazaǔ Pìlìpu ǔ adkaz: prašu câbe skazac′: pra kago prarok kaža gèta? cì pra sâbe, cì pra kago ìnšaga? </i>


text:
Піліп разамкнуў вусны свае і, пачаўшы з гэтага Пісаньня, апавядаў яму пра Ісуса. </p><i> Pìlìp razamknuǔ vusny svae ì, pačaǔšy z gètaga Pìsan′nâ, apavâdaǔ âmu pra Ìsusa. </i>


text:
Тым часам, едучы па дарозе, яны прыехалі да вады, і кажэнік сказаў: вось, вада: што перашкаджае мне ахрысьціцца? </p><i> Tym časam, edučy pa daroze, âny pryehalì da vady, ì kažènìk skazaǔ: vos′, vada: što peraškadžae mne ahrys′cìcca? </i>


text:
А Піліп сказаў яму: калі верыш ад шчырага сэрца, можна. Той сказаў у адказ: веру, што Ісус ёсьць Сын Божы. </p><i> A Pìlìp skazaǔ âmu: kalì veryš ad ščyraga sèrca, možna. Toj skazaǔ u adkaz: veru, što Ìsus ës′c′ Syn Božy. </i>


text:
І загадаў спыніць калясьніцу; і сышлі абодва ў ваду, Піліп і кажэнік; і ахрысьціў яго. </p><i> Ì zagadaǔ spynìc′ kalâs′nìcu; ì syšlì abodva ǔ vadu, Pìlìp ì kažènìk; ì ahrys′cìǔ âgo. </i>


text:
А калі яны выйшлі з вады, Дух Гасподні падхапіў Піліпа, і кажэнік ужо ня бачыў яго, і паехаў сваёю дарогаю, радуючыся. </p><i> A kalì âny vyjšlì z vady, Duh Gaspodnì padhapìǔ Pìlìpa, ì kažènìk užo nâ bačyǔ âgo, ì paehaǔ svaëû darogaû, raduûčysâ. </i>


text:
А Піліп апынуўся ў Азоце і, як праходзіў, зьвеставаў усім гарадам, пакуль прыйшоў у Кесарыю. </p><i> A Pìlìp apynuǔsâ ǔ Azoce ì, âk prahodzìǔ, z′vestavaǔ usìm garadam, pakul′ pryjšoǔ u Kesaryû. </i>


text:
<pb/>А Саўл, яшчэ дышучы грозьбамі і забойствам на вучняў Гасподніх, прыйшоў да першасьвятара </p><i> A Saǔl, âščè dyšučy groz′bamì ì zabojstvam na vučnâǔ Gaspodnìh, pryjšoǔ da peršas′vâtara </i>


text:
і выпрасіў у яго пісьмы ў Дамаск сынагогам, каб, калі знойдзе каго, хто сьледуе гэтаму вучэньню, і мужчын і жанчын, зьвязаўшы, прыводзіць у Ерусалім. </p><i> ì vyprasìǔ u âgo pìs′my ǔ Damask synagogam, kab, kalì znojdze kago, hto s′ledue gètamu vučèn′nû, ì mužčyn ì žančyn, z′vâzaǔšy, pryvodzìc′ u Erusalìm. </i>


text:
Калі ж ён ішоў і набліжаўся да Дамаска, раптам асьвятліла яго зьзяньне зь неба; </p><i> Kalì ž ën ìšoǔ ì nablìžaǔsâ da Damaska, raptam as′vâtlìla âgo z′zân′ne z′ neba; </i>


text:
ён упаў на зямлю і пачуў голас, які казаў яму: <J>Саўле, Саўле, што ты гоніш Мяне?</J> </p><i> ën upaǔ na zâmlû ì pačuǔ golas, âkì kazaǔ âmu: <J>Saǔle, Saǔle, što ty gonìš Mâne?</J> </i>


text:
Ён сказаў: хто Ты, Госпадзе? А Гасподзь сказаў: <J>Я Ісус, Якога ты гоніш. Цяжка табе ісьці супраць ражна.</J> </p><i> Ën skazaǔ: hto Ty, Gospadze? A Gaspodz′ skazaǔ: <J>Â Ìsus, Âkoga ty gonìš. Câžka tabe ìs′cì suprac′ ražna.</J> </i>


text:
Ён, у страху і жудасьці, сказаў: Госпадзе! што загадаеш мне рабіць? І Гасподзь сказаў яму: <J>устань ды ідзі ў горад; і сказана будзе табе, што табе трэба рабіць.</J> </p><i> Ën, u strahu ì žudas′cì, skazaǔ: Gospadze! što zagadaeš mne rabìc′? Ì Gaspodz′ skazaǔ âmu: <J>ustan′ dy ìdzì ǔ gorad; ì skazana budze tabe, što tabe trèba rabìc′.</J> </i>


text:
А людзі, якія ішлі зь ім, стаялі здраньцьвелыя, чуючы голас, але нічога ня бачачы. </p><i> A lûdzì, âkìâ ìšlì z′ ìm, staâlì zdran′c′velyâ, čuûčy golas, ale nìčoga nâ bačačy. </i>


text:
Саўл падняўся зь зямлі, і з расплюшчанымі вачыма нікога ня бачыў; і павялі яго за руку і прывялі ў Дамаск; </p><i> Saǔl padnâǔsâ z′ zâmlì, ì z rasplûščanymì vačyma nìkoga nâ bačyǔ; ì pavâlì âgo za ruku ì pryvâlì ǔ Damask; </i>


text:
<pb/>У Дамаску быў адзін вучань, якога звалі Ананія; і Гасподзь, зьявіўшыся, сказаў яму: <J>Ананія!</J> Той сказаў: я, Госпадзе. </p><i> U Damasku byǔ adzìn vučan′, âkoga zvalì Ananìâ; ì Gaspodz′, z′âvìǔšysâ, skazaǔ âmu: <J>Ananìâ!</J> Toj skazaǔ: â, Gospadze. </i>


text:
А Гасподзь сказаў яму: <J>устань ды ідзі на вуліцу, так званую Простую, і спытайся ў Юдавым доме Тарсяніна, якога завуць Саўл: ён цяпер моліцца</J> </p><i> A Gaspodz′ skazaǔ âmu: <J>ustan′ dy ìdzì na vulìcu, tak zvanuû Prostuû, ì spytajsâ ǔ Ûdavym dome Tarsânìna, âkoga zavuc′ Saǔl: ën câper molìcca</J> </i>


text:
<J>і бачыў ва ўяве мужа, імем Ананія, які прыйшоў да яго і ўсклаў на яго руку, каб ён зноў бачыў.</J> </p><i> <J>ì bačyǔ va ǔâve muža, ìmem Ananìâ, âkì pryjšoǔ da âgo ì ǔsklaǔ na âgo ruku, kab ën znoǔ bačyǔ.</J> </i>


text:
Ананія адказваў: Госпадзе! Я чуў ад многіх пра гэтага чалавека, колькі ліха зрабіў ён сьвятым Тваім у Ерусаліме; </p><i> Ananìâ adkazvaǔ: Gospadze! Â čuǔ ad mnogìh pra gètaga čalaveka, kol′kì lìha zrabìǔ ën s′vâtym Tvaìm u Erusalìme; </i>


text:
і тут мае ад першасьвятароў уладу вязаць усіх, хто заклікае імя Тваё. </p><i> ì tut mae ad peršas′vâtaroǔ uladu vâzac′ usìh, hto zaklìkae ìmâ Tvaë. </i>


text:
Але Гасподзь сказаў яму: <J>ідзі, бо ён ёсьць Мой выбраны посуд, каб абвяшчаць імя Маё перад народамі і царамі і сынамі Ізраілевымі;</J> </p><i> Ale Gaspodz′ skazaǔ âmu: <J>ìdzì, bo ën ës′c′ Moj vybrany posud, kab abvâščac′ ìmâ Maë perad narodamì ì caramì ì synamì Ìzraìlevymì;</J> </i>


text:
<J>і Я пакажу яму, колькі ён мусіць адпакутаваць за імя Маё.</J> </p><i> <J>ì Â pakažu âmu, kol′kì ën musìc′ adpakutavac′ za ìmâ Maë.</J> </i>


text:
Ананія пайшоў і ўвайшоў у дом і, усклаўшы на яго рукі, сказаў: браце Саўле! Гасподзь Ісус, што зьявіўся табе на дарозе, якою ты ішоў, паслаў мяне, каб ты зноў бачыў і напоўніўся Духам Сьвятым. </p><i> Ananìâ pajšoǔ ì ǔvajšoǔ u dom ì, usklaǔšy na âgo rukì, skazaǔ: brace Saǔle! Gaspodz′ Ìsus, što z′âvìǔsâ tabe na daroze, âkoû ty ìšoǔ, paslaǔ mâne, kab ty znoǔ bačyǔ ì napoǔnìǔsâ Duham S′vâtym. </i>


text:
І адразу нібы луска апала з вачэй ягоных, і раптам ён зноў пачаў бачыць і, устаўшы, ахрысьціўся </p><i> Ì adrazu nìby luska apala z vačèj âgonyh, ì raptam ën znoǔ pačaǔ bačyc′ ì, ustaǔšy, ahrys′cìǔsâ </i>


text:
і, паеўшы, умацаваўся. І быў Саўл некалькі дзён з вучнямі ў Дамаску; </p><i> ì, paeǔšy, umacavaǔsâ. Ì byǔ Saǔl nekal′kì dzën z vučnâmì ǔ Damasku; </i>


text:
<pb/>і адразу пачаў прапаведаваць у сынагогах пра Ісуса, што Ён ёсьць Сын Божы. </p><i> ì adrazu pačaǔ prapavedavac′ u synagogah pra Ìsusa, što Ën ës′c′ Syn Božy. </i>


text:
І ўсе, хто чуў, зьдзіўляліся і казалі: ці ня той гэта самы, які гнаў у Ерусаліме тых, што заклікалі імя гэтае, ды і сюды прыйшоў па тое, каб вязаць іх і весьці да першасьвятароў? </p><i> Ì ǔse, hto čuǔ, z′dzìǔlâlìsâ ì kazalì: cì nâ toj gèta samy, âkì gnaǔ u Erusalìme tyh, što zaklìkalì ìmâ gètae, dy ì sûdy pryjšoǔ pa toe, kab vâzac′ ìh ì ves′cì da peršas′vâtaroǔ? </i>


text:
А Саўл усё больш і больш умацоўваўся і бянтэжыў Юдэяў, якія жылі ў Дамаску, даводзячы, што Гэты ёсьць Хрыстос. </p><i> A Saǔl usë bol′š ì bol′š umacoǔvaǔsâ ì bântèžyǔ Ûdèâǔ, âkìâ žylì ǔ Damasku, davodzâčy, što Gèty ës′c′ Hrystos. </i>


text:
<pb/>А як мінула даволі часу, Юдэі змовіліся забіць яго. </p><i> A âk mìnula davolì času, Ûdèì zmovìlìsâ zabìc′ âgo. </i>


text:
Але Саўл дазнаўся пра гэты намысел іхні; а яны дзень і ноч пільнавалі каля брамы, каб забіць яго. </p><i> Ale Saǔl daznaǔsâ pra gèty namysel ìhnì; a âny dzen′ ì noč pìl′navalì kalâ bramy, kab zabìc′ âgo. </i>


text:
А вучні ўначы, узяўшы яго, спусьцілі з мура ў каш§. </p><i> A vučnì ǔnačy, uzâǔšy âgo, spus′cìlì z mura ǔ kaš§. </i>


text:
<pb/>Саўл прыйшоў у Ерусалім і стараўся прыстаць да вучняў; але ўсе баяліся яго, ня верачы, што ён вучань. </p><i> Saǔl pryjšoǔ u Erusalìm ì staraǔsâ prystac′ da vučnâǔ; ale ǔse baâlìsâ âgo, nâ veračy, što ën vučan′. </i>


text:
А Варнава, узяўшы яго, прыйшоў да апосталаў і расказаў ім, як на дарозе ён бачыў Госпада, і што сказаў яму Гасподзь, і як ён у Дамаску адважна прапаведаваў у імя Ісуса. </p><i> A Varnava, uzâǔšy âgo, pryjšoǔ da apostalaǔ ì raskazaǔ ìm, âk na daroze ën bačyǔ Gospada, ì što skazaǔ âmu Gaspodz′, ì âk ën u Damasku advažna prapavedavaǔ u ìmâ Ìsusa. </i>


text:
І заставаўся ён зь імі, уваходзячы і выходзячы, у Ерусаліме, і адважна прапаведаваў імя Госпада Ісуса. </p><i> Ì zastavaǔsâ ën z′ ìmì, uvahodzâčy ì vyhodzâčy, u Erusalìme, ì advažna prapavedavaǔ ìmâ Gospada Ìsusa. </i>


text:
Гутарыў ён таксама і спрачаўся з Эліністамі; а яны замахі рабілі забіць яго. </p><i> Gutaryǔ ën taksama ì spračaǔsâ z Èlìnìstamì; a âny zamahì rabìlì zabìc′ âgo. </i>


text:
Браты, даведаўшыся пра гэта, адправілі яго ў Кесарыю і правялі ў Тарс. </p><i> Braty, davedaǔšysâ pra gèta, adpravìlì âgo ǔ Kesaryû ì pravâlì ǔ Tars. </i>


text:
<pb/>А цэрквы па ўсёй Юдэі, Галілеі і Самарыі былі ў спакоі, удасканальваючыся і ходзячы ў страху Гасподнім, і ў суцяшэньні Сьвятога Духа множыліся. </p><i> A cèrkvy pa ǔsëj Ûdèì, Galìleì ì Samaryì bylì ǔ spakoì, udaskanal′vaûčysâ ì hodzâčy ǔ strahu Gaspodnìm, ì ǔ sucâšèn′nì S′vâtoga Duha množylìsâ. </i>


text:
<pb/>Сталася, што Пётр, абыходзячы ўсіх, зайшоў да сьвятых, якія жылі ў Лідзе; </p><i> Stalasâ, što Pëtr, abyhodzâčy ǔsìh, zajšoǔ da s′vâtyh, âkìâ žylì ǔ Lìdze; </i>


text:
Там знайшоў ён аднаго чалавека, якога звалі Энэй, што ўжо восем гадоў ляжаў у пасьцелі ў палярушы. </p><i> Tam znajšoǔ ën adnago čalaveka, âkoga zvalì Ènèj, što ǔžo vosem gadoǔ lâžaǔ u pas′celì ǔ palârušy. </i>


text:
Пётр сказаў яму: Энэй! ацаляе цябе Ісус Хрыстос; устань з пасьцелі тваёй. І той адразу ўстаў. </p><i> Pëtr skazaǔ âmu: Ènèj! acalâe câbe Ìsus Hrystos; ustan′ z pas′celì tvaëj. Ì toj adrazu ǔstaǔ. </i>


text:
І бачылі ўсе яго, хто жыў у Лідзе і ў Сароне, якія і навярнуліся да Госпада. </p><i> Ì bačylì ǔse âgo, hto žyǔ u Lìdze ì ǔ Sarone, âkìâ ì navârnulìsâ da Gospada. </i>


text:
<pb/>У Ёпіі была адна вучаніца, якую звалі Тавіта, што азначае: Сарна; яна была поўная добрых учынкаў і чыніла шмат міласьціны. </p><i> U Ëpìì byla adna vučanìca, âkuû zvalì Tavìta, što aznačae: Sarna; âna byla poǔnaâ dobryh učynkaǔ ì čynìla šmat mìlas′cìny. </i>


text:
Сталася тымі днямі, што занядужала і памерла; яе абмылі і паклалі ў сьвятліцы. </p><i> Stalasâ tymì dnâmì, što zanâdužala ì pamerla; âe abmylì ì paklalì ǔ s′vâtlìcy. </i>


text:
А як што Ліда недалёка ад Ёпіі, дык вучні, дачуўшыся, што Пётр там, паслалі да яго двух чалавек прасіць, каб ён не забавіўся прыйсьці да іх. </p><i> A âk što Lìda nedalëka ad Ëpìì, dyk vučnì, dačuǔšysâ, što Pëtr tam, paslalì da âgo dvuh čalavek prasìc′, kab ën ne zabavìǔsâ pryjs′cì da ìh. </i>


text:
Пётр устаў і пайшоў зь імі; і калі ён прыйшоў, увялі яго ў сьвятліцу, і ўсе ўдовы ў сьлёзах сталі перад ім, паказваючы кашулі і сукенкі, якія рабіла Сарна, жывучы зь імі. </p><i> Pëtr ustaǔ ì pajšoǔ z′ ìmì; ì kalì ën pryjšoǔ, uvâlì âgo ǔ s′vâtlìcu, ì ǔse ǔdovy ǔ s′lëzah stalì perad ìm, pakazvaûčy kašulì ì sukenkì, âkìâ rabìla Sarna, žyvučy z′ ìmì. </i>


text:
Пётр выслаў усіх з пакоя і, укленчыўшы, памаліўся і, зьвярнуўшыся да цела, сказаў: Тавіта! устань. І яна расплюшчыла вочы свае і, убачыўшы Пятра, села. </p><i> Pëtr vyslaǔ usìh z pakoâ ì, uklenčyǔšy, pamalìǔsâ ì, z′vârnuǔšysâ da cela, skazaǔ: Tavìta! ustan′. Ì âna rasplûščyla vočy svae ì, ubačyǔšy Pâtra, sela. </i>


text:
Ён, падаўшы ёй руку, падняў яе і, паклікаўшы сьвятых і ўдоваў, паставіў яе перад імі жывую. </p><i> Ën, padaǔšy ëj ruku, padnâǔ âe ì, paklìkaǔšy s′vâtyh ì ǔdovaǔ, pastavìǔ âe perad ìmì žyvuû. </i>


text:
Гэта стала вядома па ўсёй Ёпіі, і многія ўверавалі ў Госпада. </p><i> Gèta stala vâdoma pa ǔsëj Ëpìì, ì mnogìâ ǔveravalì ǔ Gospada. </i>


text:
І шмат дзён перабыў ён у Ёпіі ў нейкага Сымона-гарбара. </p><i> Ì šmat dzën perabyǔ ën u Ëpìì ǔ nejkaga Symona-garbara. </i>


text:
<pb/>У Кесарыі быў адзін чалавек, якога звалі Карнілій, сотнік з кагорты, называнай Італійскай, </p><i> U Kesaryì byǔ adzìn čalavek, âkoga zvalì Karnìlìj, sotnìk z kagorty, nazyvanaj Ìtalìjskaj, </i>


text:
пабожны і богабаязны з усім домам сваім, ён рабіў шмат міласьціны людзям і заўсёды маліўся Богу. </p><i> pabožny ì bogabaâzny z usìm domam svaìm, ën rabìǔ šmat mìlas′cìny lûdzâm ì zaǔsëdy malìǔsâ Bogu. </i>


text:
Ён ва ўяве ясна бачыў каля дзявятай гадзіны дня анёла Божага, які ўвайшоў да яго і сказаў яму: Карнілій! </p><i> Ën va ǔâve âsna bačyǔ kalâ dzâvâtaj gadzìny dnâ anëla Božaga, âkì ǔvajšoǔ da âgo ì skazaǔ âmu: Karnìlìj! </i>


text:
А ён, зірнуўшы на яго і спалохаўшыся, сказаў: што, Госпадзе? Анёл адказваў яму: малітвы твае і міласьціны твае ўзгадаліся перад Богам; </p><i> A ën, zìrnuǔšy na âgo ì spalohaǔšysâ, skazaǔ: što, Gospadze? Anël adkazvaǔ âmu: malìtvy tvae ì mìlas′cìny tvae ǔzgadalìsâ perad Bogam; </i>


text:
дык пашлі людзей у Ёпію і пакліч Сымона, якога завуць Пятром: </p><i> dyk pašlì lûdzej u Ëpìû ì paklìč Symona, âkoga zavuc′ Pâtrom: </i>


text:
ён гасьцюе ў нейкага Сымона-гарбара, чый дом каля мора; ён скажа табе, што табе трэба рабіць. </p><i> ën gas′cûe ǔ nejkaga Symona-garbara, čyj dom kalâ mora; ën skaža tabe, što tabe trèba rabìc′. </i>


text:
Калі анёл, які гаварыў з Карніліем, адышоў, дык ён, паклікаўшы двух сваіх слуг і набожнага воіна з тых, што былі пры ім, </p><i> Kalì anël, âkì gavaryǔ z Karnìlìem, adyšoǔ, dyk ën, paklìkaǔšy dvuh svaìh slug ì nabožnaga voìna z tyh, što bylì pry ìm, </i>


text:
<pb/>На другі дзень, калі яны ішлі і набліжаліся да горада, Пётр каля шостай гадзіны ўзышоў на дах дома памаліцца. </p><i> Na drugì dzen′, kalì âny ìšlì ì nablìžalìsâ da gorada, Pëtr kalâ šostaj gadzìny ǔzyšoǔ na dah doma pamalìcca. </i>


text:
І адчуў ён голад, і захацеў есьці; пакуль гатавалі, найшла на яго жарсьць, </p><i> Ì adčuǔ ën golad, ì zahaceǔ es′cì; pakul′ gatavalì, najšla na âgo žars′c′, </i>


text:
і бачыць адчыненае неба і нейкі посуд, які апускаецца да яго, нібы вялікае палатно, прывязанае за чатыры рагі і апусканае на зямлю; </p><i> ì bačyc′ adčynenae neba ì nejkì posud, âkì apuskaecca da âgo, nìby vâlìkae palatno, pryvâzanae za čatyry ragì ì apuskanae na zâmlû; </i>


text:
у ім былі ўсякія чатырногі зямныя, зьвяры, плазуны і птушкі нябесныя. </p><i> u ìm bylì ǔsâkìâ čatyrnogì zâmnyâ, z′vâry, plazuny ì ptuškì nâbesnyâ. </i>


text:
І быў голас яму: <J>устань, Пётр, закалі і еж.</J> </p><i> Ì byǔ golas âmu: <J>ustan′, Pëtr, zakalì ì ež.</J> </i>


text:
Але Пётр сказаў: не, Госпадзе! я ніколі ня еў нічога паганага або нячыстага. </p><i> Ale Pëtr skazaǔ: ne, Gospadze! â nìkolì nâ eǔ nìčoga paganaga abo nâčystaga. </i>


text:
Тады другі раз быў голас яму: <J>што Бог ачысьціў, таго не ўважай за нячыстае.</J> </p><i> Tady drugì raz byǔ golas âmu: <J>što Bog ačys′cìǔ, tago ne ǔvažaj za nâčystae.</J> </i>


text:
Гэта было тройчы - і посуд зноў падняўся на неба. </p><i> Gèta bylo trojčy - ì posud znoǔ padnâǔsâ na neba. </i>


text:
<pb/>Калі ж Пётр раздумваў сам сабе, што б такое азначаў гэты відзеж, што ён бачыў, - вось, мужы, пасланыя Карніліем, распытаўшыся пра дом Сымонаў, спыніліся каля варот, </p><i> Kalì ž Pëtr razdumvaǔ sam sabe, što b takoe aznačaǔ gèty vìdzež, što ën bačyǔ, - vos′, mužy, paslanyâ Karnìlìem, raspytaǔšysâ pra dom Symonaǔ, spynìlìsâ kalâ varot, </i>


text:
і, гукнуўшы, спыталіся: ці тут Сымон, якога завуць Пятром? </p><i> ì, guknuǔšy, spytalìsâ: cì tut Symon, âkoga zavuc′ Pâtrom? </i>


text:
Тым часам, як Пётр разважаў пра відзеж, Дух сказаў яму: вось, трох чалавек шукаюць цябе; </p><i> Tym časam, âk Pëtr razvažaǔ pra vìdzež, Duh skazaǔ âmu: vos′, troh čalavek šukaûc′ câbe; </i>


text:
устань, сыйдзі і йдзі зь імі, зусім не сумняваючыся; бо Я паслаў іх. </p><i> ustan′, syjdzì ì jdzì z′ ìmì, zusìm ne sumnâvaûčysâ; bo Â paslaǔ ìh. </i>


text:
Пётр, сыйшоўшы да людзей, прысланых да яго ад Карнілія, сказаў: я той, каго вы шукаеце; дзеля якой справы прыйшлі вы? </p><i> Pëtr, syjšoǔšy da lûdzej, pryslanyh da âgo ad Karnìlìâ, skazaǔ: â toj, kago vy šukaece; dzelâ âkoj spravy pryjšlì vy? </i>


text:
А яны сказалі: Карнілій сотнік, чалавек дабрачынны і богабаязны, шанаваны ўсім народам Юдэйскім, атрымаў ад сьвятога анёла наказ паклікаць цябе ў дом свой і паслухаць словаў тваіх. </p><i> A âny skazalì: Karnìlìj sotnìk, čalavek dabračynny ì bogabaâzny, šanavany ǔsìm narodam Ûdèjskìm, atrymaǔ ad s′vâtoga anëla nakaz paklìkac′ câbe ǔ dom svoj ì pasluhac′ slovaǔ tvaìh. </i>


text:
Тады Пётр, запрасіўшы іх, пачаставаў; а назаўтра, устаўшы, пайшоў зь імі, і некаторыя браты Ёпійскія пайшлі зь ім. </p><i> Tady Pëtr, zaprasìǔšy ìh, pačastavaǔ; a nazaǔtra, ustaǔšy, pajšoǔ z′ ìmì, ì nekatoryâ braty Ëpìjskìâ pajšlì z′ ìm. </i>


text:
На другі дзень прыйшлі яны ў Кесарыю. А Карнілій чакаў іх, склікаўшы родзічаў і сваіх блізкіх сяброў. </p><i> Na drugì dzen′ pryjšlì âny ǔ Kesaryû. A Karnìlìj čakaǔ ìh, sklìkaǔšy rodzìčaǔ ì svaìh blìzkìh sâbroǔ. </i>


text:
Калі Пётр уваходзіў, Карнілій сустрэў яго і пакланіўся, прыпаўшы да ног ягоных. </p><i> Kalì Pëtr uvahodzìǔ, Karnìlìj sustrèǔ âgo ì paklanìǔsâ, prypaǔšy da nog âgonyh. </i>


text:
А Пётр падняў яго, кажучы: устань; я таксама чалавек. </p><i> A Pëtr padnâǔ âgo, kažučy: ustan′; â taksama čalavek. </i>


text:
І, гутарачы зь ім, увайшоў і знайшоў многа сабраных. </p><i> Ì, gutaračy z′ ìm, uvajšoǔ ì znajšoǔ mnoga sabranyh. </i>


text:
І сказаў ім: вы ведаеце, што Юдэю забаронена зносіцца або збліжацца зь іншапляменцам; але мне Бог адкрыў, каб я не ўважаў ніводнага чалавека за паганага альбо нячыстага; </p><i> Ì skazaǔ ìm: vy vedaece, što Ûdèû zabaronena znosìcca abo zblìžacca z′ ìnšaplâmencam; ale mne Bog adkryǔ, kab â ne ǔvažaǔ nìvodnaga čalaveka za paganaga al′bo nâčystaga; </i>


text:
таму я, будучы пакліканы, і прыйшоў безь пярэчаньня; і вось, пытаюся: на якую дзею вы клікнулі мяне? </p><i> tamu â, budučy paklìkany, ì pryjšoǔ bez′ pârèčan′nâ; ì vos′, pytaûsâ: na âkuû dzeû vy klìknulì mâne? </i>


text:
<pb/>Карнілій сказаў: з чацьвёртага дня я пасьціўся да цяперашняй гадзіны і а дзявятай гадзіне маліўся ў сваім доме; і вось, паўстаў перада мною муж у сьветлым адзеньні </p><i> Karnìlìj skazaǔ: z čac′vërtaga dnâ â pas′cìǔsâ da câperašnâj gadzìny ì a dzâvâtaj gadzìne malìǔsâ ǔ svaìm dome; ì vos′, paǔstaǔ perada mnoû muž u s′vetlym adzen′nì </i>


text:
і кажа: Карнілій! пачута малітва твая і міласьціны твае спамянуліся перад Богам; </p><i> ì kaža: Karnìlìj! pačuta malìtva tvaâ ì mìlas′cìny tvae spamânulìsâ perad Bogam; </i>


text:
дык пашлі ў Ёпію і пакліч Сымона, якога завуць Пятром: ён гасьцюе ў доме гарбара Сымона каля мора; ён прыйдзе і скажа табе. </p><i> dyk pašlì ǔ Ëpìû ì paklìč Symona, âkoga zavuc′ Pâtrom: ën gas′cûe ǔ dome garbara Symona kalâ mora; ën pryjdze ì skaža tabe. </i>


text:
Адразу паслаў я да цябе, і ты добра зрабіў, што прыйшоў: цяпер мы ўсе стаім перад Богам, каб выслухаць усё, што наказана табе ад Бога. </p><i> Adrazu paslaǔ â da câbe, ì ty dobra zrabìǔ, što pryjšoǔ: câper my ǔse staìm perad Bogam, kab vysluhac′ usë, što nakazana tabe ad Boga. </i>


text:
<pb/>А Пётр разамкнуў вусны і сказаў: у ісьціне спазнач, што Богу не абліччы спадобныя, </p><i> A Pëtr razamknuǔ vusny ì skazaǔ: u ìs′cìne spaznač, što Bogu ne ablìččy spadobnyâ, </i>


text:
а ў кожным народзе той, хто богабаязны і робіць па праўдзе, да спадобы Яму. </p><i> a ǔ kožnym narodze toj, hto bogabaâzny ì robìc′ pa praǔdze, da spadoby Âmu. </i>


text:
Ён паслаў сынам Ізраілевым слова, зьвястуючы мір празь Ісуса Хрыста; Гэты ёсьць Гасподзь усіх. </p><i> Ën paslaǔ synam Ìzraìlevym slova, z′vâstuûčy mìr praz′ Ìsusa Hrysta; Gèty ës′c′ Gaspodz′ usìh. </i>


text:
Вы ведаеце, што адбывалася па ўсёй Юдэі, пачынаючы ад Галілеі, пасьля хрышчэньня, прапаведаванага Янам: </p><i> Vy vedaece, što adbyvalasâ pa ǔsëj Ûdèì, pačynaûčy ad Galìleì, pas′lâ hryščèn′nâ, prapavedavanaga Ânam: </i>


text:
як Бог Духам Сьвятым і моцай памазаў Ісуса з Назарэта, і Ён хадзіў, дабро ўчыняючы і ацаляючы ўсіх, паняволеных д'яблам, бо Бог быў зь Ім; </p><i> âk Bog Duham S′vâtym ì mocaj pamazaǔ Ìsusa z Nazarèta, ì Ën hadzìǔ, dabro ǔčynâûčy ì acalâûčy ǔsìh, panâvolenyh d'âblam, bo Bog byǔ z′ Ìm; </i>


text:
і мы сьведкі ўсяго, што зрабіў Ён у краі Юдэйскім і ў Ерусаліме, і што нарэшце Яго забілі, павесіўшы на дрэве. </p><i> ì my s′vedkì ǔsâgo, što zrabìǔ Ën u kraì Ûdèjskìm ì ǔ Erusalìme, ì što narèšce Âgo zabìlì, pavesìǔšy na drève. </i>


text:
Гэтага Бог уваскрэсіў на трэйці дзень, і даў Яму зьяўляцца, </p><i> Gètaga Bog uvaskrèsìǔ na trèjcì dzen′, ì daǔ Âmu z′âǔlâcca, </i>


text:
не ўсяму людзтву, а сьведкам, сьпярша Богам выбраным, нам, якія зь Ім елі і пілі пасьля ўваскрэсеньня Яго зь мёртвых; </p><i> ne ǔsâmu lûdztvu, a s′vedkam, s′pârša Bogam vybranym, nam, âkìâ z′ Ìm elì ì pìlì pas′lâ ǔvaskrèsen′nâ Âgo z′ mërtvyh; </i>


text:
і Ён наказаў нам прапаведаваць людзям і сьведчыць, што Ён ёсьць вызначаны Богам Судзьдзя жывым і мёртвым. </p><i> ì Ën nakazaǔ nam prapavedavac′ lûdzâm ì s′vedčyc′, što Ën ës′c′ vyznačany Bogam Sudz′dzâ žyvym ì mërtvym. </i>


text:
Пра Яго ўсе прарокі сьведчаць, што ўсякі, хто верыць у Яго, атрымае дараваньне грахоў імем Ягоным. </p><i> Pra Âgo ǔse prarokì s′vedčac′, što ǔsâkì, hto veryc′ u Âgo, atrymae daravan′ne grahoǔ ìmem Âgonym. </i>


text:
<pb/>Калі Пётр яшчэ гаварыў, Дух Сьвяты зыйшоў на ўсіх, хто слухаў слова. </p><i> Kalì Pëtr âščè gavaryǔ, Duh S′vâty zyjšoǔ na ǔsìh, hto sluhaǔ slova. </i>


text:
І вернікі з абрэзаных, што прыйшлі зь Пятром, зьдзівіліся, што дар Сьвятога Духа выліўся і на язычнікаў; </p><i> Ì vernìkì z abrèzanyh, što pryjšlì z′ Pâtrom, z′dzìvìlìsâ, što dar S′vâtoga Duha vylìǔsâ ì na âzyčnìkaǔ; </i>


text:
бо чулі, як рознымі мовамі гаварылі яны і славілі Бога. Тады Пётр сказаў: </p><i> bo čulì, âk roznymì movamì gavarylì âny ì slavìlì Boga. Tady Pëtr skazaǔ: </i>


text:
хто можа забараніць ахрысьціцца вадою тым, якія, як і мы, атрымалі Сьвятога Духа? </p><i> hto moža zabaranìc′ ahrys′cìcca vadoû tym, âkìâ, âk ì my, atrymalì S′vâtoga Duha? </i>


text:
І наказаў ім ахрысьціцца ў імя Ісуса Хрыста. Потым яны прасілі яго пабыць у іх некалькі дзён. </p><i> Ì nakazaǔ ìm ahrys′cìcca ǔ ìmâ Ìsusa Hrysta. Potym âny prasìlì âgo pabyc′ u ìh nekal′kì dzën. </i>


text:
<pb/>Дачуліся апосталы і браты, якія былі ў Юдэі, што і язычнікі прынялі слова Божае. </p><i> Dačulìsâ apostaly ì braty, âkìâ bylì ǔ Ûdèì, što ì âzyčnìkì prynâlì slova Božae. </i>


text:
І калі Пётр прыйшоў у Ерусалім, абрэзаныя дакаралі яго, </p><i> Ì kalì Pëtr pryjšoǔ u Erusalìm, abrèzanyâ dakaralì âgo, </i>


text:
кажучы: ты хадзіў да людзей неабрэзаных і еў зь імі. </p><i> kažučy: ty hadzìǔ da lûdzej neabrèzanyh ì eǔ z′ ìmì. </i>


text:
А Пётр пачаў ім пераказваць па парадку, кажучы: </p><i> A Pëtr pačaǔ ìm perakazvac′ pa paradku, kažučy: </i>


text:
у горадзе Ёпіі я маліўся і ў жарсьці бачыў уяву: сыходзіў нейкі посуд, нібы вялікае палатно, за чатыры рагі апусканае зь неба, і спусьцілася да мяне; </p><i> u goradze Ëpìì â malìǔsâ ì ǔ žars′cì bačyǔ uâvu: syhodzìǔ nejkì posud, nìby vâlìkae palatno, za čatyry ragì apuskanae z′ neba, ì spus′cìlasâ da mâne; </i>


text:
я паглядзеў у яго і, разглядваючы, убачыў чатырногаў зямных, зьвяроў, плазуноў і птушак нябесных. </p><i> â paglâdzeǔ u âgo ì, razglâdvaûčy, ubačyǔ čatyrnogaǔ zâmnyh, z′vâroǔ, plazunoǔ ì ptušak nâbesnyh. </i>


text:
І пачуў я голас, які сказаў мне: <J>устань, Пётр, закалі і еж.</J> </p><i> Ì pačuǔ â golas, âkì skazaǔ mne: <J>ustan′, Pëtr, zakalì ì ež.</J> </i>


text:
А я сказаў: не, Госпадзе, нішто паганае альбо нячыстае ніколі не ўваходзіла ў вусны мае. </p><i> A â skazaǔ: ne, Gospadze, nìšto paganae al′bo nâčystae nìkolì ne ǔvahodzìla ǔ vusny mae. </i>


text:
І адказваў мне голас другі раз зь неба: <J>што Бог ачысьціў, таго ты не ўважай за нячыстае.</J> </p><i> Ì adkazvaǔ mne golas drugì raz z′ neba: <J>što Bog ačys′cìǔ, tago ty ne ǔvažaj za nâčystae.</J> </i>


text:
Гэта было тройчы; і зноў узьнялося ўсё на неба. </p><i> Gèta bylo trojčy; ì znoǔ uz′nâlosâ ǔsë na neba. </i>


text:
І вось, у тую ж самую часіну трох чалавек, пасланых з Кесарыі да мяне, спыніліся перад домам, дзе быў я. </p><i> Ì vos′, u tuû ž samuû časìnu troh čalavek, paslanyh z Kesaryì da mâne, spynìlìsâ perad domam, dze byǔ â. </i>


text:
Дух сказаў мне, каб я ішоў зь імі, зусім не сумняваючыся; пайшлі са мною і гэтыя шэсьць братоў, і мы прыйшлі ў дом таго чалавека. </p><i> Duh skazaǔ mne, kab â ìšoǔ z′ ìmì, zusìm ne sumnâvaûčysâ; pajšlì sa mnoû ì gètyâ šès′c′ bratoǔ, ì my pryjšlì ǔ dom tago čalaveka. </i>


text:
Ён расказаў нам, як ён бачыў у доме сваім анёла (сьвятога), які стаў і сказаў яму: пашлі ў Ёпію людзей і пакліч Сымона, якога завуць Пятром; </p><i> Ën raskazaǔ nam, âk ën bačyǔ u dome svaìm anëla (s′vâtoga), âkì staǔ ì skazaǔ âmu: pašlì ǔ Ëpìû lûdzej ì paklìč Symona, âkoga zavuc′ Pâtrom; </i>


text:
ён скажа табе словы, якімі ўратуешся ты і ўвесь дом твой. </p><i> ën skaža tabe slovy, âkìmì ǔratuešsâ ty ì ǔves′ dom tvoj. </i>


text:
А калі я пачаў прамаўляць, зыйшоў на іх Дух Сьвяты, як і на нас спачатку. </p><i> A kalì â pačaǔ pramaǔlâc′, zyjšoǔ na ìh Duh S′vâty, âk ì na nas spačatku. </i>


text:
Тады ўзгадаў я слова Госпада, як Ён казаў: <J>Ян хрысьціў вадою, а вы будзеце ахрышчаны Духам Сьвятым.</J> </p><i> Tady ǔzgadaǔ â slova Gospada, âk Ën kazaǔ: <J>Ân hrys′cìǔ vadoû, a vy budzece ahryščany Duham S′vâtym.</J> </i>


text:
І вось, калі Бог даў ім такі самы дар, як і нам, што ўверавалі ў Госпада Ісуса Хрыста, дык хто ж я, каб мог усупрацівіцца Богу? </p><i> Ì vos′, kalì Bog daǔ ìm takì samy dar, âk ì nam, što ǔveravalì ǔ Gospada Ìsusa Hrysta, dyk hto ž â, kab mog usupracìvìcca Bogu? </i>


text:
Выслухаўшы гэта, яны супакоіліся і праславілі Бога, кажучы: відаць, і язычнікам даў Бог пакаяньне ў жыцьцё. </p><i> Vysluhaǔšy gèta, âny supakoìlìsâ ì praslavìlì Boga, kažučy: vìdac′, ì âzyčnìkam daǔ Bog pakaân′ne ǔ žyc′cë. </i>


text:
<pb/>Тым часам тыя, што расьсеяліся ад ганеньняў, якія былі пасьля Сьцяпана, пайшлі да Фінікіі і Кіпра і Антыахіі, нікому не прапаведуючы слова, апрача Юдэяў. </p><i> Tym časam tyâ, što ras′seâlìsâ ad ganen′nâǔ, âkìâ bylì pas′lâ S′câpana, pajšlì da Fìnìkìì ì Kìpra ì Antyahìì, nìkomu ne prapaveduûčy slova, aprača Ûdèâǔ. </i>


text:
А былі сярод іх і некаторыя Кіпрэйцы і Кірынейцы, якія, прыйшоўшы ў Антыахію, прамаўлялі да Элінаў, зьвястуючы Госпада Ісуса. </p><i> A bylì sârod ìh ì nekatoryâ Kìprèjcy ì Kìrynejcy, âkìâ, pryjšoǔšy ǔ Antyahìû, pramaǔlâlì da Èlìnaǔ, z′vâstuûčy Gospada Ìsusa. </i>


text:
І была рука Гасподняя зь імі, і вялікае мноства ўвераваўшы навярнуліся да Госпада. </p><i> Ì byla ruka Gaspodnââ z′ ìmì, ì vâlìkae mnostva ǔveravaǔšy navârnulìsâ da Gospada. </i>


text:
Дайшло слова пра іх да царквы Ерусалімскай, і даручылі Варнаву ісьці ў Антыахію. </p><i> Dajšlo slova pra ìh da carkvy Erusalìmskaj, ì daručylì Varnavu ìs′cì ǔ Antyahìû. </i>


text:
Ён, як прыйшоў і ўбачыў мілату Божую, узрадаваўся і ўгаворваў усіх намерамі сэрца трымацца Госпада; </p><i> Ën, âk pryjšoǔ ì ǔbačyǔ mìlatu Božuû, uzradavaǔsâ ì ǔgavorvaǔ usìh nameramì sèrca trymacca Gospada; </i>


text:
<pb/>бо ён быў муж добры і поўны Духа Сьвятога і веры. І прыхілілася многа людзей да Госпада. </p><i> bo ën byǔ muž dobry ì poǔny Duha S′vâtoga ì very. Ì pryhìlìlasâ mnoga lûdzej da Gospada. </i>


text:
Потым Варнава пайшоў у Тарс шукаць Саўла і, знайшоўшы яго, прывёў у Антыахію. </p><i> Potym Varnava pajšoǔ u Tars šukac′ Saǔla ì, znajšoǔšy âgo, pryvëǔ u Antyahìû. </i>


text:
Цэлы год зьбіраліся яны ў царкве і вучылі многа людзей; і вучні ў Антыахіі ўпяршыню пачалі называцца хрысьціянамі. </p><i> Cèly god z′bìralìsâ âny ǔ carkve ì vučylì mnoga lûdzej; ì vučnì ǔ Antyahìì ǔpâršynû pačalì nazyvacca hrys′cìânamì. </i>


text:
<pb/>Тымі днямі прыйшлі зь Ерусаліма ў Антыахію прарокі. </p><i> Tymì dnâmì pryjšlì z′ Erusalìma ǔ Antyahìû prarokì. </i>


text:
І адзін зь іх, якога звалі Агаў, устаўшы, перш абвясьціў Духам, што па ўсім сьвеце будзе вялікі голад, які і быў пры кесары Клаўдзіі; </p><i> Ì adzìn z′ ìh, âkoga zvalì Agaǔ, ustaǔšy, perš abvâs′cìǔ Duham, što pa ǔsìm s′vece budze vâlìkì golad, âkì ì byǔ pry kesary Klaǔdzìì; </i>


text:
тады вучні пастанавілі, кожны паводле дастатку свайго, паслаць дапамогу братам, якія жывуць у Юдэі, </p><i> tady vučnì pastanavìlì, kožny pavodle dastatku svajgo, paslac′ dapamogu bratam, âkìâ žyvuc′ u Ûdèì, </i>


text:
што і зрабілі, паслаўшы сабранае да прасьвітараў праз Варнаву і Саўла. </p><i> što ì zrabìlì, paslaǔšy sabranae da pras′vìtaraǔ praz Varnavu ì Saǔla. </i>


text:
<pb/>Тым часам цар Ірад падняў рукі на некаторых людзей царквы, каб зрабіць ім ліха, </p><i> Tym časam car Ìrad padnâǔ rukì na nekatoryh lûdzej carkvy, kab zrabìc′ ìm lìha, </i>


text:
а ўбачыўшы, што гэта даспадобы Юдэям, сьледам за тым узяў і Пятра, - тады былі дні праснакоў, - </p><i> a ǔbačyǔšy, što gèta daspadoby Ûdèâm, s′ledam za tym uzâǔ ì Pâtra, - tady bylì dnì prasnakoǔ, - </i>


text:
і, затрымаўшы яго, пасадзіў у цямніцу і загадаў чатыром чацьверыкам воінаў вартаваць яго, маючы намер пасьля Пасхі вывесьці яго да людзей. </p><i> ì, zatrymaǔšy âgo, pasadzìǔ u câmnìcu ì zagadaǔ čatyrom čac′verykam voìnaǔ vartavac′ âgo, maûčy namer pas′lâ Pashì vyves′cì âgo da lûdzej. </i>


text:
І так Пятра вартавалі ў цемры; тым часам царква рупліва малілася за яго Богу. </p><i> Ì tak Pâtra vartavalì ǔ cemry; tym časam carkva ruplìva malìlasâ za âgo Bogu. </i>


text:
<pb/>Калі ж Ірад хацеў вывесьці яго, у тую ноч Пётр спаў паміж двума воінамі, скаваны двума ланцугамі, і ахова каля дзьвярэй вартавала цямніцу. </p><i> Kalì ž Ìrad haceǔ vyves′cì âgo, u tuû noč Pëtr spaǔ pamìž dvuma voìnamì, skavany dvuma lancugamì, ì ahova kalâ dz′vârèj vartavala câmnìcu. </i>


text:
І вось, анёл Гасподні стаў перад ім, і сьвятло азарыла цямніцу; анёл, штурхнуўшы Пятра ў бок, разбудзіў яго і сказаў: устань хутчэй! І ланцугі апалі з рук ягоных. </p><i> Ì vos′, anël Gaspodnì staǔ perad ìm, ì s′vâtlo azaryla câmnìcu; anël, šturhnuǔšy Pâtra ǔ bok, razbudzìǔ âgo ì skazaǔ: ustan′ hutčèj! Ì lancugì apalì z ruk âgonyh. </i>


text:
І сказаў яму анёл: падперажыся і абуйся. Ён зрабіў так. Пасьля кажа яму: апрані адзежу тваю і ідзі за мною. </p><i> Ì skazaǔ âmu anël: padperažysâ ì abujsâ. Ën zrabìǔ tak. Pas′lâ kaža âmu: apranì adzežu tvaû ì ìdzì za mnoû. </i>


text:
Пётр выйшаў і рушыў усьлед за ім, ня ведаючы, што тое, што робіць анёл, ёсьць сапраўднае, а думаючы, што бачыць уяву. </p><i> Pëtr vyjšaǔ ì rušyǔ us′led za ìm, nâ vedaûčy, što toe, što robìc′ anël, ës′c′ sapraǔdnae, a dumaûčy, što bačyc′ uâvu. </i>


text:
Мінуўшы першую і другую варту, яны падышлі да жалезнае брамы, што вяла ў горад, якая сама адчынілася ім; яны выйшлі, і прайшлі адну вуліцу, калі раптам анёла ня стала зь ім. </p><i> Mìnuǔšy peršuû ì druguû vartu, âny padyšlì da žaleznae bramy, što vâla ǔ gorad, âkaâ sama adčynìlasâ ìm; âny vyjšlì, ì prajšlì adnu vulìcu, kalì raptam anëla nâ stala z′ ìm. </i>


text:
Тады Пётр, апамятаўшыся, сказаў: цяпер я бачу напраўду, што Гасподзь паслаў анёла Свайго і выбавіў мяне з рукі Ірада і ад усяго, чаго чакаў люд Юдэйскі. </p><i> Tady Pëtr, apamâtaǔšysâ, skazaǔ: câper â baču napraǔdu, što Gaspodz′ paslaǔ anëla Svajgo ì vybavìǔ mâne z rukì Ìrada ì ad usâgo, čago čakaǔ lûd Ûdèjskì. </i>


text:
<pb/>І, агледзеўшыся, прыйшоў да дома Марыі, маці Яна, якога звалі Маркам, дзе многія сабраліся і маліліся. </p><i> Ì, agledzeǔšysâ, pryjšoǔ da doma Maryì, macì Âna, âkoga zvalì Markam, dze mnogìâ sabralìsâ ì malìlìsâ. </i>


text:
А калі Пётр пастукаўся ў браму, дык выйшла паслухаць служанка, якую звалі Рода; </p><i> A kalì Pëtr pastukaǔsâ ǔ bramu, dyk vyjšla pasluhac′ služanka, âkuû zvalì Roda; </i>


text:
І, пазнаўшы Пятроў голас, ад радасьці не адчыніла брамы, а ўбегшы абвясьціла, што Пётр стаіць каля брамы. </p><i> Ì, paznaǔšy Pâtroǔ golas, ad radas′cì ne adčynìla bramy, a ǔbegšy abvâs′cìla, što Pëtr staìc′ kalâ bramy. </i>


text:
<pb/>А тыя сказалі ёй: ці ў сваім ты розуме? Але яна стаяла на сваім. А яны казалі: гэта анёл ягоны. </p><i> A tyâ skazalì ëj: cì ǔ svaìm ty rozume? Ale âna staâla na svaìm. A âny kazalì: gèta anël âgony. </i>


text:
Тым часам Пётр стукаўся; калі ж адчынілі, дык убачылі яго і зьдзівіліся. </p><i> Tym časam Pëtr stukaǔsâ; kalì ž adčynìlì, dyk ubačylì âgo ì z′dzìvìlìsâ. </i>


text:
А ён, даўшы рукою знак, каб маўчалі, расказаў ім, як Гасподзь вывеў зь цямніцы, і сказаў: перакажэце ўсё гэта Якаву і братам. Пасьля выйшаў і пайшоў у іншую мясьціну. </p><i> A ën, daǔšy rukoû znak, kab maǔčalì, raskazaǔ ìm, âk Gaspodz′ vyveǔ z′ câmnìcy, ì skazaǔ: perakažèce ǔsë gèta Âkavu ì bratam. Pas′lâ vyjšaǔ ì pajšoǔ u ìnšuû mâs′cìnu. </i>


text:
<pb/>Калі настаў дзень, паміж воінамі ўсчалася вялікая трывога: што сталася зь Пятром; </p><i> Kalì nastaǔ dzen′, pamìž voìnamì ǔsčalasâ vâlìkaâ tryvoga: što stalasâ z′ Pâtrom; </i>


text:
а Ірад, пашукаўшы яго і не знайшоўшы, судзіў вартавых і загадаў пакараць іх сьмерцю; потым ён выправіўся зь Юдэеі ў Кесарыю і там заставаўся. </p><i> a Ìrad, pašukaǔšy âgo ì ne znajšoǔšy, sudzìǔ vartavyh ì zagadaǔ pakarac′ ìh s′mercû; potym ën vypravìǔsâ z′ Ûdèeì ǔ Kesaryû ì tam zastavaǔsâ. </i>


text:
<pb/>Ірад быў у гневе на Тырыйцаў і Сіданійцаў: а яны, змовіўшыся, прыйшлі да яго і схіліўшы на свой бок Уласта, пасьцельніка царскага, прасілі міру, бо іх вобласьць кармілася з царскай. </p><i> Ìrad byǔ u gneve na Tyryjcaǔ ì Sìdanìjcaǔ: a âny, zmovìǔšysâ, pryjšlì da âgo ì shìlìǔšy na svoj bok Ulasta, pas′cel′nìka carskaga, prasìlì mìru, bo ìh voblas′c′ karmìlasâ z carskaj. </i>


text:
У назначаны дзень Ірад, убраўшыся ў царскія строі, сеў на судзілішчы перад людзьмі і гаварыў да іх; </p><i> U naznačany dzen′ Ìrad, ubraǔšysâ ǔ carskìâ stroì, seǔ na sudzìlìščy perad lûdz′mì ì gavaryǔ da ìh; </i>


text:
а люд крычаў: гэта голас Бога, а не чалавека! </p><i> a lûd kryčaǔ: gèta golas Boga, a ne čalaveka! </i>


text:
<pb/>Але раптам анёл Гасподні паразіў яго за тое, што ён ня ўзьнёс хвалы Богу; і ён заедзены чарвякамі, сканаў. </p><i> Ale raptam anël Gaspodnì parazìǔ âgo za toe, što ën nâ ǔz′nës hvaly Bogu; ì ën zaedzeny čarvâkamì, skanaǔ. </i>


text:
А Варнава і Саўл, выканаўшы даручэньне, вярнуліся зь Ерусаліма (ў Атныахію), узяўшы з сабою і Яна, якога звалі Маркам. </p><i> A Varnava ì Saǔl, vykanaǔšy daručèn′ne, vârnulìsâ z′ Erusalìma (ǔ Atnyahìû), uzâǔšy z saboû ì Âna, âkoga zvalì Markam. </i>


text:
<pb/>У Антыахіі ў тамтэйшай царкве былі некаторыя прарокі і настаўнікі: Варнава, і Сымон, якога звалі Нігер, і Луцый Кірынеец, і Манаіл, выхаваны разам зь Ірадам тэтрархам, і Саўл. </p><i> U Antyahìì ǔ tamtèjšaj carkve bylì nekatoryâ prarokì ì nastaǔnìkì: Varnava, ì Symon, âkoga zvalì Nìger, ì Lucyj Kìryneec, ì Manaìl, vyhavany razam z′ Ìradam tètrarham, ì Saǔl. </i>


text:
Калі яны служылі Госпаду і пасьціліся, Дух Сьвяты сказаў: даручэце Мне Варнаву і Саўла на дзею, да якое Я іх паклікаў. </p><i> Kalì âny služylì Gospadu ì pas′cìlìsâ, Duh S′vâty skazaǔ: daručèce Mne Varnavu ì Saǔla na dzeû, da âkoe Â ìh paklìkaǔ. </i>


text:
Тады яны, папасьціўшыся і памаліўшыся і ўсклаўшы на іх рукі, адпусьцілі іх. </p><i> Tady âny, papas′cìǔšysâ ì pamalìǔšysâ ì ǔsklaǔšy na ìh rukì, adpus′cìlì ìh. </i>


text:
<pb/>Тыя, пасланыя Духам Сьвятым, сыйшлі ў Селяўкію, а адтуль адплылі на Кіпр, </p><i> Tyâ, paslanyâ Duham S′vâtym, syjšlì ǔ Selâǔkìû, a adtul′ adplylì na Kìpr, </i>


text:
і, быўшы ў Саламіне, прапаведавалі слова Божае ў сынагогах Юдэйскіх; а мелі яны пры сабе і Яна для служэньня. </p><i> ì, byǔšy ǔ Salamìne, prapavedavalì slova Božae ǔ synagogah Ûdèjskìh; a melì âny pry sabe ì Âna dlâ služèn′nâ. </i>


text:
Праўшоўшы ўвесь востраў да Пафа, знайшлі яны аднаго чарадзея ілжэпрарока, Юдэя, якога звалі Варысус, </p><i> Praǔšoǔšy ǔves′ vostraǔ da Pafa, znajšlì âny adnago čaradzeâ ìlžèpraroka, Ûdèâ, âkoga zvalì Varysus, </i>


text:
які быў з праконсулам Сергіем Паўлам, мужам разумным. Той, паклікаўшы Варнаву і Саўла, пажадаў пачуць слова Божае. </p><i> âkì byǔ z prakonsulam Sergìem Paǔlam, mužam razumnym. Toj, paklìkaǔšy Varnavu ì Saǔla, pažadaǔ pačuc′ slova Božae. </i>


text:
А Яліма чарадзей, - так тлумачыцца імя ягонае, - пярэчыў ім, стараючыся адвярнуць праконсула ад веры. </p><i> A Âlìma čaradzej, - tak tlumačycca ìmâ âgonae, - pârèčyǔ ìm, staraûčysâ advârnuc′ prakonsula ad very. </i>


text:
Але Саўл, ён жа і Павал, напоўніўся Духам Сьвятым і паглядзеўшы на яго, </p><i> Ale Saǔl, ën ža ì Paval, napoǔnìǔsâ Duham S′vâtym ì paglâdzeǔšy na âgo, </i>


text:
сказаў: о, поўны ўсякае хітрыны і ўсякага зладзейства сыне д'яблаў, вораг усякай праўды! ці не перастанеш ты зводзіць з роўных дарог Гасподніх? </p><i> skazaǔ: o, poǔny ǔsâkae hìtryny ì ǔsâkaga zladzejstva syne d'âblaǔ, vorag usâkaj praǔdy! cì ne perastaneš ty zvodzìc′ z roǔnyh darog Gaspodnìh? </i>


text:
І цяпер, вось, рука Гасподняя на цябе: ты асьлепнеш і ня ўбачыш сонца да часу. І раптам напалі на яго морак і цемра, і ён, паварочваючыся то туды, то сюды, шукаў павадыра. </p><i> Ì câper, vos′, ruka Gaspodnââ na câbe: ty as′lepneš ì nâ ǔbačyš sonca da času. Ì raptam napalì na âgo morak ì cemra, ì ën, pavaročvaûčysâ to tudy, to sûdy, šukaǔ pavadyra. </i>


text:
Тады праконсул, усачыўшы, што адбылося, увераваў, зьдзіўлены вучэньнем Гасподнім. </p><i> Tady prakonsul, usačyǔšy, što adbylosâ, uveravaǔ, z′dzìǔleny vučèn′nem Gaspodnìm. </i>


text:
<pb/>Адплыўшы з Пафа, Павал і ўсе, хто былі зь ім, прыбылі ў Пэргію, у Памфілію; але Ян, адлучыўшыся ад іх, вярнуўся ў Ерусалім. </p><i> Adplyǔšy z Pafa, Paval ì ǔse, hto bylì z′ ìm, prybylì ǔ Pèrgìû, u Pamfìlìû; ale Ân, adlučyǔšysâ ad ìh, vârnuǔsâ ǔ Erusalìm. </i>


text:
А яны, ідучы з Пэргіі, прыбылі ў Антыахію Пісідыйскую і, увайшоўшы ў сынагогу ў дзень суботні, селі. </p><i> A âny, ìdučy z Pèrgìì, prybylì ǔ Antyahìû Pìsìdyjskuû ì, uvajšoǔšy ǔ synagogu ǔ dzen′ subotnì, selì. </i>


text:
Пасьля чытаньня закона і прарокаў начальнікі сынагогі паслалі сказаць ім: мужы браты! калі ў вас ёсьць слова настаўленьня да люду, кажэце. </p><i> Pas′lâ čytan′nâ zakona ì prarokaǔ načal′nìkì synagogì paslalì skazac′ ìm: mužy braty! kalì ǔ vas ës′c′ slova nastaǔlen′nâ da lûdu, kažèce. </i>


text:
Павал, устаўшы і даўшы знак рукою, сказаў: мужы Ізраільскія і ўсе, хто баіцца Бога! паслухайце: </p><i> Paval, ustaǔšy ì daǔšy znak rukoû, skazaǔ: mužy Ìzraìl′skìâ ì ǔse, hto baìcca Boga! pasluhajce: </i>


text:
Бог народу гэтага выбраў бацькоў нашых і ўзвысіў гэты народ у бытнасьць у зямлі Егіпецкай, і рукою ўзьнесенай вывеў іх зь яе, </p><i> Bog narodu gètaga vybraǔ bac′koǔ našyh ì ǔzvysìǔ gèty narod u bytnas′c′ u zâmlì Egìpeckaj, ì rukoû ǔz′nesenaj vyveǔ ìh z′ âe, </i>


text:
і каля сарака гадоў часу карміў іх у пустыні; </p><i> ì kalâ saraka gadoǔ času karmìǔ ìh u pustynì; </i>


text:
і, зьнішчыўшы сем народаў у зямлі Ханаанскай, падзяліў ім у спадчыну зямлю іхную, </p><i> ì, z′nìščyǔšy sem narodaǔ u zâmlì Hanaanskaj, padzâlìǔ ìm u spadčynu zâmlû ìhnuû, </i>


text:
і пасьля гэтага, каля чатырохсот пяцідзесяці гадоў, даваў ім судзьдзяў да прарока Самуіла; </p><i> ì pas′lâ gètaga, kalâ čatyrohsot pâcìdzesâcì gadoǔ, davaǔ ìm sudz′dzâǔ da praroka Samuìla; </i>


text:
потым прасілі яны цара, і Бог даў ім Сайла, сына Кісавага, мужа з роду Веньямінавага: так прайшло гадоў сорак. </p><i> potym prasìlì âny cara, ì Bog daǔ ìm Sajla, syna Kìsavaga, muža z rodu Ven′âmìnavaga: tak prajšlo gadoǔ sorak. </i>


text:
Адхіліўшы яго, паставіў ім царом Давіда, пра якога і сказаў, пасьведчыўшы: "знайшоў Я мужа па сэрцы Маім, Давіда" сына Ясеевага, які спраўдзіць усе хаценьні Мае". </p><i> Adhìlìǔšy âgo, pastavìǔ ìm carom Davìda, pra âkoga ì skazaǔ, pas′vedčyǔšy: "znajšoǔ Â muža pa sèrcy Maìm, Davìda" syna Âseevaga, âkì spraǔdzìc′ use hacen′nì Mae". </i>


text:
Зь ягоных жа нашчадкаў Бог паводле абяцаньня ўзьвёў Ізраілю Збаўцу Ісуса. </p><i> Z′ âgonyh ža naščadkaǔ Bog pavodle abâcan′nâ ǔz′vëǔ Ìzraìlû Zbaǔcu Ìsusa. </i>


text:
Перад самым зьяўленьнем Яго Ян прапаведаваў хрышчэньне пакаяньня ўсяму народу Ізраільскаму. </p><i> Perad samym z′âǔlen′nem Âgo Ân prapavedavaǔ hryščèn′ne pakaân′nâ ǔsâmu narodu Ìzraìl′skamu. </i>


text:
А пры канцы свайго шляху Ян казаў: за каго ўважаеце мяне? я ня Той; але вось, ідзе за мною, у Якога я ня варты разьвязаць абутак на нагах. </p><i> A pry kancy svajgo šlâhu Ân kazaǔ: za kago ǔvažaece mâne? â nâ Toj; ale vos′, ìdze za mnoû, u Âkoga â nâ varty raz′vâzac′ abutak na nagah. </i>


text:
<pb/>Мужы браты, дзеці роду Абрагамавага, і ўсе богабаязныя сярод вас! вам паслана слова збаўленьня гэтага. </p><i> Mužy braty, dzecì rodu Abragamavaga, ì ǔse bogabaâznyâ sârod vas! vam paslana slova zbaǔlen′nâ gètaga. </i>


text:
Бо жыхары Ерусаліма і начальнікі іхнія, не пазнаўшы Яго і засудзіўшы, спраўдзілі словы прарочыя, чытаныя кожнае суботы, </p><i> Bo žyhary Erusalìma ì načal′nìkì ìhnìâ, ne paznaǔšy Âgo ì zasudzìǔšy, spraǔdzìlì slovy praročyâ, čytanyâ kožnae suboty, </i>


text:
і, не знайшоўшы ў Ім ніякай віны, вартае сьмерці, прасілі Пілата забіць Яго; </p><i> ì, ne znajšoǔšy ǔ Ìm nìâkaj vìny, vartae s′mercì, prasìlì Pìlata zabìc′ Âgo; </i>


text:
а калі выканалі ўсё напісанае пра Яго, дык, зьняўшы з дрэва, паклалі Яго ў магілу. </p><i> a kalì vykanalì ǔsë napìsanae pra Âgo, dyk, z′nâǔšy z drèva, paklalì Âgo ǔ magìlu. </i>


text:
<pb/>Ён шмат дзён паяўляўся перад тымі, якія выйшлі зь Ім з Галілеі ў Ерусалім і якія сёньня - сьведкі Яго перад людзьмі. </p><i> Ën šmat dzën paâǔlâǔsâ perad tymì, âkìâ vyjšlì z′ Ìm z Galìleì ǔ Erusalìm ì âkìâ sën′nâ - s′vedkì Âgo perad lûdz′mì. </i>


text:
І мы зьвястуем вам, што абяцаньне, дадзенае бацькам, Бог выканаў нам, дзецям іхнім, уваскрэсіўшы Ісуса, </p><i> Ì my z′vâstuem vam, što abâcan′ne, dadzenae bac′kam, Bog vykanaǔ nam, dzecâm ìhnìm, uvaskrèsìǔšy Ìsusa, </i>


text:
як і ў другой псальме напісана: <t>"Ты Сын Мой: Я сёньня Цябе нарадзіў".</t> </p><i> âk ì ǔ drugoj psal′me napìsana: <t>"Ty Syn Moj: Â sën′nâ Câbe naradzìǔ".</t> </i>


text:
<pb/>А што ўваскрэсіў Яго зь мёртвых, так што Ён ужо не абярнуўся ў тло, пра гэта сказаў так: <t>"Я дам вам нязьменныя міласьціны, абяцаныя Давіду".</t> </p><i> A što ǔvaskrèsìǔ Âgo z′ mërtvyh, tak što Ën užo ne abârnuǔsâ ǔ tlo, pra gèta skazaǔ tak: <t>"Â dam vam nâz′mennyâ mìlas′cìny, abâcanyâ Davìdu".</t> </i>


text:
<pb/>Таму і ў іншым месцы кажа: <t>"не дасі Сьвятому Твайму ўбачыць тленьне".</t> </p><i> Tamu ì ǔ ìnšym mescy kaža: <t>"ne dasì S′vâtomu Tvajmu ǔbačyc′ tlen′ne".</t> </i>


text:
<pb/>Давід у свой час паслужыўся волі Божай, спачыў, і далучыўся да бацькоў сваіх, і ўбачыў тленьне; </p><i> Davìd u svoj čas paslužyǔsâ volì Božaj, spačyǔ, ì dalučyǔsâ da bac′koǔ svaìh, ì ǔbačyǔ tlen′ne; </i>


text:
а Той, Каго Бог уваскрэсіў, ня ўбачыў тленьня. </p><i> a Toj, Kago Bog uvaskrèsìǔ, nâ ǔbačyǔ tlen′nâ. </i>


text:
Дык вось, хай будзе ведама вам, мужы браты, што дзеля Яго абвяшчаецца вам дараваньне грахоў; </p><i> Dyk vos′, haj budze vedama vam, mužy braty, što dzelâ Âgo abvâščaecca vam daravan′ne grahoǔ; </i>


text:
і ва ўсім, у чым вы не маглі апраўдацца законам Майсеевым, апраўдваецца Ім кожны веруючы. </p><i> ì va ǔsìm, u čym vy ne maglì apraǔdacca zakonam Majseevym, apraǔdvaecca Ìm kožny veruûčy. </i>


text:
Глядзеце ж, каб ня прыйшло на вас тое, што прадказана ў прарокаў: </p><i> Glâdzece ž, kab nâ pryjšlo na vas toe, što pradkazana ǔ prarokaǔ: </i>


text:
<t>"глядзеце, пагарднікі, падзівуйцеся і счэзьніце; бо я чыню дзею ў дні вашыя, дзею, якой не паверылі б вы, калі б хто расказаў вам".</t> </p><i> <t>"glâdzece, pagardnìkì, padzìvujcesâ ì sčèz′nìce; bo â čynû dzeû ǔ dnì vašyâ, dzeû, âkoj ne paverylì b vy, kalì b hto raskazaǔ vam".</t> </i>


text:
<pb/>Калі яны выходзілі (з Юдэйскай сынагогі), прасілі язычнікі іх гаварыць пра тое самае ў другую суботу. </p><i> Kalì âny vyhodzìlì (z Ûdèjskaj synagogì), prasìlì âzyčnìkì ìh gavaryc′ pra toe samae ǔ druguû subotu. </i>


text:
Калі ж сход быў распушчаны, многія Юдэі і богашаноўцы, навернутыя зь язычнікаў, пайшлі сьледам за Паўлам і Варнавам, якія, размаўляючы зь імі, угаворвалі іх заставацца ў ласкавай мілаце Божай. </p><i> Kalì ž shod byǔ raspuščany, mnogìâ Ûdèì ì bogašanoǔcy, navernutyâ z′ âzyčnìkaǔ, pajšlì s′ledam za Paǔlam ì Varnavam, âkìâ, razmaǔlâûčy z′ ìmì, ugavorvalì ìh zastavacca ǔ laskavaj mìlace Božaj. </i>


text:
<pb/>У другую суботу амаль увесь горад сабраўся слухаць слова Божае; </p><i> U druguû subotu amal′ uves′ gorad sabraǔsâ sluhac′ slova Božae; </i>


text:
але Юдэі, убачыўшы люд, напоўніліся зайздрасьцю і, выступаючы супроць і ліхасловячы, пярэчылі таму, што казаў Павал. </p><i> ale Ûdèì, ubačyǔšy lûd, napoǔnìlìsâ zajzdras′cû ì, vystupaûčy suproc′ ì lìhaslovâčy, pârèčylì tamu, što kazaǔ Paval. </i>


text:
Тады Павал і Варнава мужна сказалі: вам першым трэба было абвясьціць слова Божае; але як вы адкідаеце яго і самі сябе робіце нявартымі вечнага жыцьця, дык вось, мы зьвяртаемся да язычнікаў: </p><i> Tady Paval ì Varnava mužna skazalì: vam peršym trèba bylo abvâs′cìc′ slova Božae; ale âk vy adkìdaece âgo ì samì sâbe robìce nâvartymì večnaga žyc′câ, dyk vos′, my z′vârtaemsâ da âzyčnìkaǔ: </i>


text:
Бо так наказаў нам Гасподзь: <t>"Я паставіў цябе за сьветач язычнікам, каб ты быў ратункам да краю зямлі".</t> </p><i> Bo tak nakazaǔ nam Gaspodz′: <t>"Â pastavìǔ câbe za s′vetač âzyčnìkam, kab ty byǔ ratunkam da kraû zâmlì".</t> </i>


text:
<pb/>Язычнікі, чуючы гэта радаваліся і славілі слова Гасподняе, і ўверавалі ўсе, хто быў наперад вызначаны ў вечнае жыцьцё. </p><i> Âzyčnìkì, čuûčy gèta radavalìsâ ì slavìlì slova Gaspodnâe, ì ǔveravalì ǔse, hto byǔ naperad vyznačany ǔ večnae žyc′cë. </i>


text:
але Юдэі, падбухторыўшы пабожных уплывовых жанчын і першых у горадзе людзей, пачалі ганеньне на Паўла і Варнаву, і выгналі іх з сваіх межаў. </p><i> ale Ûdèì, padbuhtoryǔšy pabožnyh uplyvovyh žančyn ì peršyh u goradze lûdzej, pačalì ganen′ne na Paǔla ì Varnavu, ì vygnalì ìh z svaìh mežaǔ. </i>


text:
А яны, абцярушыўшы на іх пыл з ног сваіх, пайшлі ў Іканію. </p><i> A âny, abcârušyǔšy na ìh pyl z nog svaìh, pajšlì ǔ Ìkanìû. </i>


text:
А вучні напаўняліся радасьцю і Духам Сьвятым. </p><i> A vučnì napaǔnâlìsâ radas′cû ì Duham S′vâtym. </i>


text:
<pb/>У Іканіі яны ўвайшлі разам у Юдэйскую сынагогу і гаварылі так, што ўверавала вялікае мноства Юдэяў і Элінаў. </p><i> U Ìkanìì âny ǔvajšlì razam u Ûdèjskuû synagogu ì gavarylì tak, što ǔveravala vâlìkae mnostva Ûdèâǔ ì Èlìnaǔ. </i>


text:
А Юдэі, якія ня верылі, падбілі і ўзбурылі супраць братоў сэрцы язычнікаў. </p><i> A Ûdèì, âkìâ nâ verylì, padbìlì ì ǔzburylì suprac′ bratoǔ sèrcy âzyčnìkaǔ. </i>


text:
Але яны прабылі там досыць доўга, мужна дзеючы ў імя Госпада, Які, у сьведчаньне слову мілаты Сваёй, тварыў рукамі іхнімі азнакі і цуды. </p><i> Ale âny prabylì tam dosyc′ doǔga, mužna dzeûčy ǔ ìmâ Gospada, Âkì, u s′vedčan′ne slovu mìlaty Svaëj, tvaryǔ rukamì ìhnìmì aznakì ì cudy. </i>


text:
Тым часам люд у горадзе падзяліўся: і адны былі на баку Юдэяў, а другія на баку апосталаў. </p><i> Tym časam lûd u goradze padzâlìǔsâ: ì adny bylì na baku Ûdèâǔ, a drugìâ na baku apostalaǔ. </i>


text:
Калі ж язычнікі і Юдэі са сваімі начальнікамі кінуліся на іх, каб зьняважыць і пабіць іх каменьнем, </p><i> Kalì ž âzyčnìkì ì Ûdèì sa svaìmì načal′nìkamì kìnulìsâ na ìh, kab z′nâvažyc′ ì pabìc′ ìh kamen′nem, </i>


text:
яны, дазнаўшыся пра гэта, адышлі ў Лікаонскія гарады Лістру і Дэрвію і ў іхняе навакольле, </p><i> âny, daznaǔšysâ pra gèta, adyšlì ǔ Lìkaonskìâ garady Lìstru ì Dèrvìû ì ǔ ìhnâe navakol′le, </i>


text:
<pb/>У Лістры адзін чалавек, не валодаючы нагамі, сядзеў, бо кульгавы быў ад улоньня маці сваёй, і ніколі не хадзіў. </p><i> U Lìstry adzìn čalavek, ne valodaûčy nagamì, sâdzeǔ, bo kul′gavy byǔ ad ulon′nâ macì svaëj, ì nìkolì ne hadzìǔ. </i>


text:
Ён слухаў прамоўцу Паўла, які, зірнуўшы на яго і ўбачыўшы, што ён мае веру на атрыманьне ацаленьня, </p><i> Ën sluhaǔ pramoǔcu Paǔla, âkì, zìrnuǔšy na âgo ì ǔbačyǔšy, što ën mae veru na atryman′ne acalen′nâ, </i>


text:
сказаў гучным голасам: табе кажу ў імя Госпада Ісуса Хрыста: стань на ногі твае проста! І той адразу ўскочыў і пачаў хадзіць. </p><i> skazaǔ gučnym golasam: tabe kažu ǔ ìmâ Gospada Ìsusa Hrysta: stan′ na nogì tvae prosta! Ì toj adrazu ǔskočyǔ ì pačaǔ hadzìc′. </i>


text:
А люд, убачыўшы, што зрабіў Павал, узвысіў свой голас, кажучы па-лікаонску: багі ў вобразе чалавечым зышлі да нас. </p><i> A lûd, ubačyǔšy, što zrabìǔ Paval, uzvysìǔ svoj golas, kažučy pa-lìkaonsku: bagì ǔ vobraze čalavečym zyšlì da nas. </i>


text:
І называлі Варнаву Зэўсам, а Паўла Гермэсам, бо ён начальнічаў у слове, </p><i> Ì nazyvalì Varnavu Zèǔsam, a Paǔla Germèsam, bo ën načal′nìčaǔ u slove, </i>


text:
а жрэц ідала Зэўса, пастаўленага перад іхнім горадам, прывёўшы да брамы валоў і прынёсшы вянкі, хацеў разам з народам прынесьці ахвяры. </p><i> a žrèc ìdala Zèǔsa, pastaǔlenaga perad ìhnìm goradam, pryvëǔšy da bramy valoǔ ì prynësšy vânkì, haceǔ razam z narodam prynes′cì ahvâry. </i>


text:
Але апосталы Варнава і Павал, пачуўшы пра гэта, разадралі сваё адзеньне і, кінуўшыся ў народ, зычным голасам казалі: </p><i> Ale apostaly Varnava ì Paval, pačuǔšy pra gèta, razadralì svaë adzen′ne ì, kìnuǔšysâ ǔ narod, zyčnym golasam kazalì: </i>


text:
<pb/>мужы! што гэта вы робіце? і мы - падобныя на вас людзі, і зьвястуем вам, каб вы навярнуліся ад гэтых марных да Бога жывога, Які стварыў неба і зямлю і мора і ўсё, што ў іх; </p><i> mužy! što gèta vy robìce? ì my - padobnyâ na vas lûdzì, ì z′vâstuem vam, kab vy navârnulìsâ ad gètyh marnyh da Boga žyvoga, Âkì stvaryǔ neba ì zâmlû ì mora ì ǔsë, što ǔ ìh; </i>


text:
Які ў мінулых пакаленьнях дапусьціў усім народам хадзіць сваімі шляхамі, </p><i> Âkì ǔ mìnulyh pakalen′nâh dapus′cìǔ usìm narodam hadzìc′ svaìmì šlâhamì, </i>


text:
хоць і не пераставаў сьведчыць пра Сябе добрымі дзеямі, даючы нам зь неба дажджы і поры ўраджайныя і напаўняючы ежай і радасьцю сэрцы нашыя. </p><i> hoc′ ì ne perastavaǔ s′vedčyc′ pra Sâbe dobrymì dzeâmì, daûčy nam z′ neba daždžy ì pory ǔradžajnyâ ì napaǔnâûčy ežaj ì radas′cû sèrcy našyâ. </i>


text:
І кажучы гэта, яны ледзьве ўгаварылі людзей ня прыносіць ім ахвяры і ісьці кожнаму дамоў. Тым часам як яны, застаючыся там, вучылі, </p><i> Ì kažučy gèta, âny ledz′ve ǔgavarylì lûdzej nâ prynosìc′ ìm ahvâry ì ìs′cì kožnamu damoǔ. Tym časam âk âny, zastaûčysâ tam, vučylì, </i>


text:
<pb/>з Антыахіі і Іканіі прыйшлі некаторыя Юдэі і, калі апосталы адважна прапаведавалі, пераканалі людзей адступіцца ад іх, кажучы: яны ня кажуць нічога праўдзівага, а ўсё хлусяць. І падбухторыўшы люд, пабілі Паўла камянямі і вывалаклі за горад, думаючы, што ён мёртвы. </p><i> z Antyahìì ì Ìkanìì pryjšlì nekatoryâ Ûdèì ì, kalì apostaly advažna prapavedavalì, perakanalì lûdzej adstupìcca ad ìh, kažučy: âny nâ kažuc′ nìčoga praǔdzìvaga, a ǔsë hlusâc′. Ì padbuhtoryǔšy lûd, pabìlì Paǔla kamânâmì ì vyvalaklì za gorad, dumaûčy, što ën mërtvy. </i>


text:
Калі ж вучні сабраліся каля яго, ён устаў і пайшоў у горад, і на другі дзень адышоў з Варнавам у Дэрвію. </p><i> Kalì ž vučnì sabralìsâ kalâ âgo, ën ustaǔ ì pajšoǔ u gorad, ì na drugì dzen′ adyšoǔ z Varnavam u Dèrvìû. </i>


text:
<pb/>Абвясьціўшы Дабравесьце гэтаму гораду і прыдбаўшы многа вучняў, яны пайшлі назад празь Лістру, Іканію і Антыахію, </p><i> Abvâs′cìǔšy Dabraves′ce gètamu goradu ì prydbaǔšy mnoga vučnâǔ, âny pajšlì nazad praz′ Lìstru, Ìkanìû ì Antyahìû, </i>


text:
мацуючы душы вучням, умаўляючы заставацца ў веры і павучаючы, што праз многія скрухі належыць нам увайсьці ў Царства Божае. </p><i> macuûčy dušy vučnâm, umaǔlâûčy zastavacca ǔ very ì pavučaûčy, što praz mnogìâ skruhì naležyc′ nam uvajs′cì ǔ Carstva Božae. </i>


text:
А рукапаклаўшы ім прасьвітараў у кожнай царкве, яны памаліліся з постам і перадалі іх Госпаду, у Якога ўверавалі. </p><i> A rukapaklaǔšy ìm pras′vìtaraǔ u kožnaj carkve, âny pamalìlìsâ z postam ì peradalì ìh Gospadu, u Âkoga ǔveravalì. </i>


text:
Потым, прайшоўшы празь Пісідыю, прыйшлі ў Памфілію; </p><i> Potym, prajšoǔšy praz′ Pìsìdyû, pryjšlì ǔ Pamfìlìû; </i>


text:
і, прапаведаўшы слова Гасподняе ў Пэргіі, выйшлі ў Аталію, </p><i> ì, prapavedaǔšy slova Gaspodnâe ǔ Pèrgìì, vyjšlì ǔ Atalìû, </i>


text:
а адтуль адплылі ў Антыахію, адкуль былі аддадзены мілаце Божай на дзею, якую і справілі. </p><i> a adtul′ adplylì ǔ Antyahìû, adkul′ bylì addadzeny mìlace Božaj na dzeû, âkuû ì spravìlì. </i>


text:
Дабраўшыся туды і склікаўшы царкву, яны расказалі пра ўсё, што Бог учыніў зь імі і як Ён адчыніў дзьверы веры язычнікам; </p><i> Dabraǔšysâ tudy ì sklìkaǔšy carkvu, âny raskazalì pra ǔsë, što Bog učynìǔ z′ ìmì ì âk Ën adčynìǔ dz′very very âzyčnìkam; </i>


text:
<pb/>Некаторыя, што прыйшлі зь Юдэі, вучылі братоў: калі не абрэжацеся паводле абраду Майсеевага, ня можаце ўратавацца. </p><i> Nekatoryâ, što pryjšlì z′ Ûdèì, vučylì bratoǔ: kalì ne abrèžacesâ pavodle abradu Majseevaga, nâ možace ǔratavacca. </i>


text:
Калі ж пачаліся нязгоды і немалое змаганьне ў Паўла і Варнавы зь імі, дык пастанавілі Паўлу і Варнаву і некаторым іншым зь іх выправіцца ў гэтай справе да апосталаў і прасьвітараў у Ерусалім. </p><i> Kalì ž pačalìsâ nâzgody ì nemaloe zmagan′ne ǔ Paǔla ì Varnavy z′ ìmì, dyk pastanavìlì Paǔlu ì Varnavu ì nekatorym ìnšym z′ ìh vypravìcca ǔ gètaj sprave da apostalaǔ ì pras′vìtaraǔ u Erusalìm. </i>


text:
І вось, праведзеныя царквою, яны праходзілі Фінікію і Самарыю, расказваючы пра наварот язычнікаў, і рабілі вялікую радасьць ва ўсіх брацтвах. </p><i> Ì vos′, pravedzenyâ carkvoû, âny prahodzìlì Fìnìkìû ì Samaryû, raskazvaûčy pra navarot âzyčnìkaǔ, ì rabìlì vâlìkuû radas′c′ va ǔsìh bractvah. </i>


text:
А як прыйшлі ў Ерусалім, яны былі прынятыя царквою, апосталамі і прасьвітарамі, і абвясьцілі ўсё, што Бог учыніў зь імі, і як адчыніў дзьверы веры язычнікам. </p><i> A âk pryjšlì ǔ Erusalìm, âny bylì prynâtyâ carkvoû, apostalamì ì pras′vìtaramì, ì abvâs′cìlì ǔsë, što Bog učynìǔ z′ ìmì, ì âk adčynìǔ dz′very very âzyčnìkam. </i>


text:
Тады паўсталі некаторыя з фарысэйскай ерасі, якія ўверавалі, і казалі, што трэба абразаць язычнікаў і наказаць трымацца закона Майсеевага. </p><i> Tady paǔstalì nekatoryâ z farysèjskaj erasì, âkìâ ǔveravalì, ì kazalì, što trèba abrazac′ âzyčnìkaǔ ì nakazac′ trymacca zakona Majseevaga. </i>


text:
<pb/>Апосталы і прасьвітары сабраліся на разгляд гэтай справы. </p><i> Apostaly ì pras′vìtary sabralìsâ na razglâd gètaj spravy. </i>


text:
Пасьля доўгага разважаньня Пётр, устаўшы, сказаў ім: мужы браты! вы ведаеце, што Бог ад першых дзён абраў з нас мяне, каб з вуснаў маіх язычнікі пачулі слова Дабравесьця і ўверавалі; </p><i> Pas′lâ doǔgaga razvažan′nâ Pëtr, ustaǔšy, skazaǔ ìm: mužy braty! vy vedaece, što Bog ad peršyh dzën abraǔ z nas mâne, kab z vusnaǔ maìh âzyčnìkì pačulì slova Dabraves′câ ì ǔveravalì; </i>


text:
і Знаўца Сэрцаў Бог даў ім сьведчаньне, даўшы ім Духа Сьвятога, як і нам; </p><i> ì Znaǔca Sèrcaǔ Bog daǔ ìm s′vedčan′ne, daǔšy ìm Duha S′vâtoga, âk ì nam; </i>


text:
і не паклаў ніякае розьніцы паміж намі і імі, вераю ачысьціўшы сэрцы іхнія. </p><i> ì ne paklaǔ nìâkae roz′nìcy pamìž namì ì ìmì, veraû ačys′cìǔšy sèrcy ìhnìâ. </i>


text:
Чаго ж вы цяпер спакушаеце Бога, каб ускласьці на шыі вучняў ярмо, якога не маглі несьці ні бацькі нашыя, ні мы? </p><i> Čago ž vy câper spakušaece Boga, kab usklas′cì na šyì vučnâǔ ârmo, âkoga ne maglì nes′cì nì bac′kì našyâ, nì my? </i>


text:
Але мы верым, што мілатою Госпада Ісуса Хрыста ўратуемся, як і яны. </p><i> Ale my verym, što mìlatoû Gospada Ìsusa Hrysta ǔratuemsâ, âk ì âny. </i>


text:
<pb/>Тады змоўк увесь сход і слухаў Варнаву і Паўла, якія расказвалі, якія азнакі і цуды ўтварыў Бог празь іх сярод язычнікаў. </p><i> Tady zmoǔk uves′ shod ì sluhaǔ Varnavu ì Paǔla, âkìâ raskazvalì, âkìâ aznakì ì cudy ǔtvaryǔ Bog praz′ ìh sârod âzyčnìkaǔ. </i>


text:
А пасьля таго, як яны змоўклі, пачаў прамову Якаў і сказаў: мужы браты! паслухайце мяне: </p><i> A pas′lâ tago, âk âny zmoǔklì, pačaǔ pramovu Âkaǔ ì skazaǔ: mužy braty! pasluhajce mâne: </i>


text:
Сымон вытлумачыў, як Бог на пачатку дагледзеў язычнікаў, каб скласьці зь іх народ у імя Сваё; </p><i> Symon vytlumačyǔ, âk Bog na pačatku dagledzeǔ âzyčnìkaǔ, kab sklas′cì z′ ìh narod u ìmâ Svaë; </i>


text:
і з гэтым згодныя словы прарокаў, як напісана: </p><i> ì z gètym zgodnyâ slovy prarokaǔ, âk napìsana: </i>


text:
<t>"потым вярнуся і аднаўлю скінію Давідаву заняпалую, і тое, што ў ёй разбурана, узнаўлю, і папраўлю яе,</t> </p><i> <t>"potym vârnusâ ì adnaǔlû skìnìû Davìdavu zanâpaluû, ì toe, što ǔ ëj razburana, uznaǔlû, ì papraǔlû âe,</t> </i>


text:
<t>каб знайшлі Госпада астатнія людзі і ўсе народы, паміж якімі абвесьціцца імя Маё, кажа Гасподзь, Які творыць усё гэта".</t> </p><i> <t>kab znajšlì Gospada astatnìâ lûdzì ì ǔse narody, pamìž âkìmì abves′cìcca ìmâ Maë, kaža Gaspodz′, Âkì tvoryc′ usë gèta".</t> </i>


text:
<pb/>Вядомыя Богу спрадвеку ўсе справы Ягоныя. </p><i> Vâdomyâ Bogu spradveku ǔse spravy Âgonyâ. </i>


text:
Таму я лічу, што ня сьлед заважаць тым язычнікам, якія да Бога зьвяртаюцца, </p><i> Tamu â lìču, što nâ s′led zavažac′ tym âzyčnìkam, âkìâ da Boga z′vârtaûcca, </i>


text:
а напісаць ім, каб яны ўстрымаліся ад апаганенага ідаламі, ад распусты, ад душанага і крыві, і каб не рабілі іншым таго, чаго ня зычаць сабе: </p><i> a napìsac′ ìm, kab âny ǔstrymalìsâ ad apaganenaga ìdalamì, ad raspusty, ad dušanaga ì kryvì, ì kab ne rabìlì ìnšym tago, čago nâ zyčac′ sabe: </i>


text:
бо закон Майсееў старажытных родаў па ўсіх гарадах мае прапаведнікаў ягоных і чытаецца ў сынагогах кожнае суботы. </p><i> bo zakon Majseeǔ staražytnyh rodaǔ pa ǔsìh garadah mae prapavednìkaǔ âgonyh ì čytaecca ǔ synagogah kožnae suboty. </i>


text:
<pb/>Тады апосталы і прасьвітары з усёю царквою разважылі, выбраўшы спаміж сябе мужоў, паслаць іх у Антыахію з Паўлам і Варнавам, менавіта: Юду, якога празвалі Варсавам, і Сілу, мужоў начальных сярод братоў, </p><i> Tady apostaly ì pras′vìtary z usëû carkvoû razvažylì, vybraǔšy spamìž sâbe mužoǔ, paslac′ ìh u Antyahìû z Paǔlam ì Varnavam, menavìta: Ûdu, âkoga prazvalì Varsavam, ì Sìlu, mužoǔ načal′nyh sârod bratoǔ, </i>


text:
напісаўшы і ўручыўшы ім наступнае: апосталы і прасьвітары і браты братам зь язычнікаў у Антыахіі, Сірыі і Кілікіі: радавацца. </p><i> napìsaǔšy ì ǔručyǔšy ìm nastupnae: apostaly ì pras′vìtary ì braty bratam z′ âzyčnìkaǔ u Antyahìì, Sìryì ì Kìlìkìì: radavacca. </i>


text:
Таму што мы пачулі, што некаторыя, выйшаўшы ад нас, устрывожылі вас сваімі казанямі і пахіснулі вашыя душы, кажучы, што трэба абразацца і трымацца закона, чаго мы ім не даручалі; </p><i> Tamu što my pačulì, što nekatoryâ, vyjšaǔšy ad nas, ustryvožylì vas svaìmì kazanâmì ì pahìsnulì vašyâ dušy, kažučy, što trèba abrazacca ì trymacca zakona, čago my ìm ne daručalì; </i>


text:
дык мы, сабраўшыся, аднадушна разважылі паслаць да вас выбраных мужоў зь любаснымі нашымі Варнавам і Паўлам, </p><i> dyk my, sabraǔšysâ, adnadušna razvažylì paslac′ da vas vybranyh mužoǔ z′ lûbasnymì našymì Varnavam ì Paǔlam, </i>


text:
людзьмі, якія аддалі душы свае за імя Госпада нашага Ісуса Хрыста. </p><i> lûdz′mì, âkìâ addalì dušy svae za ìmâ Gospada našaga Ìsusa Hrysta. </i>


text:
І вось мы паслалі Юду і Сілу, якія высьветляць вам тое самае і словамі. </p><i> Ì vos′ my paslalì Ûdu ì Sìlu, âkìâ vys′vetlâc′ vam toe samae ì slovamì. </i>


text:
<pb/>Бо заўгодна Сьвятому Духу і нам не ўскладаць на вас ніякага цяжару болей, апрача гэтага неабходнага: </p><i> Bo zaǔgodna S′vâtomu Duhu ì nam ne ǔskladac′ na vas nìâkaga câžaru bolej, aprača gètaga neabhodnaga: </i>


text:
устрымлівацца ад ідалаахвярнага і крыві, і душанага і распусты, і не рабіць іншым таго, чаго сабе ня зычыце; трымаючыся гэтага, добра зробіце. Будзьце здаровыя". </p><i> ustrymlìvacca ad ìdalaahvârnaga ì kryvì, ì dušanaga ì raspusty, ì ne rabìc′ ìnšym tago, čago sabe nâ zyčyce; trymaûčysâ gètaga, dobra zrobìce. Budz′ce zdarovyâ". </i>


text:
<pb/>І вось пасланцы прыйшлі ў Антыахію і, склікаўшы людзей, уручылі пісьмо. </p><i> Ì vos′ paslancy pryjšlì ǔ Antyahìû ì, sklìkaǔšy lûdzej, uručylì pìs′mo. </i>


text:
А яны, прачытаўшы, узрадаваліся настаўленьню гэтаму. </p><i> A âny, pračytaǔšy, uzradavalìsâ nastaǔlen′nû gètamu. </i>


text:
Юда і Сіла, якія таксама былі прарокі, шчодрым словам далі настаўленьне братам і ўмацавалі іх. </p><i> Ûda ì Sìla, âkìâ taksama bylì prarokì, ščodrym slovam dalì nastaǔlen′ne bratam ì ǔmacavalì ìh. </i>


text:
Пабыўшы там якісь час, яны зь мірам адпушчаны былі братамі да апосталаў; </p><i> Pabyǔšy tam âkìs′ čas, âny z′ mìram adpuščany bylì bratamì da apostalaǔ; </i>


text:
але Сілу надумалася застацца там, а Юда вярнуўся ў Ерусалім. </p><i> ale Sìlu nadumalasâ zastacca tam, a Ûda vârnuǔsâ ǔ Erusalìm. </i>


text:
А Павал і Варнава жылі ў Антыахіі, навучаючы і зьвястуючы, разам зь іншымі многімі, слова Гасподняе. </p><i> A Paval ì Varnava žylì ǔ Antyahìì, navučaûčy ì z′vâstuûčy, razam z′ ìnšymì mnogìmì, slova Gaspodnâe. </i>


text:
<pb/>Па пэўным часе Павал сказаў Варнаву: хадзем зноў, наведаем братоў нашых ва ўсіх гарадах, у якіх мы прапаведалі слова Гасподняе, як яны жывуць. </p><i> Pa pèǔnym čase Paval skazaǔ Varnavu: hadzem znoǔ, navedaem bratoǔ našyh va ǔsìh garadah, u âkìh my prapavedalì slova Gaspodnâe, âk âny žyvuc′. </i>


text:
Варнава хацеў узяць з сабою Яна, якога звалі Маркам, </p><i> Varnava haceǔ uzâc′ z saboû Âna, âkoga zvalì Markam, </i>


text:
але Павал разважыў ня браць з сабою таго, хто адстаў ад іх у Памфіліі і не пайшоў зь імі на дзею, на якую яны былі пасланыя. </p><i> ale Paval razvažyǔ nâ brac′ z saboû tago, hto adstaǔ ad ìh u Pamfìlìì ì ne pajšoǔ z′ ìmì na dzeû, na âkuû âny bylì paslanyâ. </i>


text:
Адгэтуль і сталася крыўда, так што яны разлучыліся адзін з адным; і Варнава, узяўшы Марка, адплыў на Кіпр; </p><i> Adgètul′ ì stalasâ kryǔda, tak što âny razlučylìsâ adzìn z adnym; ì Varnava, uzâǔšy Marka, adplyǔ na Kìpr; </i>


text:
а Павал, выбраўшы сабе Сілу, выправіўся, даручаны братамі мілаце Божай, </p><i> a Paval, vybraǔšy sabe Sìlu, vypravìǔsâ, daručany bratamì mìlace Božaj, </i>


text:
<pb/>і праходзіў Сірыю і Кілікію, умацоўваючы цэрквы. </p><i> ì prahodzìǔ Sìryû ì Kìlìkìû, umacoǔvaûčy cèrkvy. </i>


text:
<pb/>Дайшоў ён да Дэрвіі і Лістры. І вось, там быў адзін вучань, якога звалі Цімафеем, маці ў якога была Юдэйка навернутая, а бацька Элін, </p><i> Dajšoǔ ën da Dèrvìì ì Lìstry. Ì vos′, tam byǔ adzìn vučan′, âkoga zvalì Cìmafeem, macì ǔ âkoga byla Ûdèjka navernutaâ, a bac′ka Èlìn, </i>


text:
і пра якога сьведчылі браты, што былі ў Лістры і Іканіі. </p><i> ì pra âkoga s′vedčylì braty, što bylì ǔ Lìstry ì Ìkanìì. </i>


text:
яго захацеў Павал ўзяць з сабою; і ўзяўшы, абрэзаў яго дзеля Юдэяў, якія былі ў тых мясьцінах; бо ўсе ведалі пра бацьку ягонага, што ён быў Элін. </p><i> âgo zahaceǔ Paval ǔzâc′ z saboû; ì ǔzâǔšy, abrèzaǔ âgo dzelâ Ûdèâǔ, âkìâ bylì ǔ tyh mâs′cìnah; bo ǔse vedalì pra bac′ku âgonaga, što ën byǔ Èlìn. </i>


text:
А праходзячы праз гарады, яны наказвалі вернікам выконваць пастановы, складзеныя апосталамі і прасьвітарамі ў Ерусаліме. </p><i> A prahodzâčy praz garady, âny nakazvalì vernìkam vykonvac′ pastanovy, skladzenyâ apostalamì ì pras′vìtaramì ǔ Erusalìme. </i>


text:
І цэрквы мацаваліся вераю і штодня ўзрасталі ў ліку. </p><i> Ì cèrkvy macavalìsâ veraû ì štodnâ ǔzrastalì ǔ lìku. </i>


text:
<pb/>Прайшоўшы праз Фрыгію і Галатыйскую краіну, яны ня былі дапушчаны Духам Сьвятым прапаведаваць слова ў Асіі. </p><i> Prajšoǔšy praz Frygìû ì Galatyjskuû kraìnu, âny nâ bylì dapuščany Duham S′vâtym prapavedavac′ slova ǔ Asìì. </i>


text:
Дайшоўшы да Місіі, намерыліся ісьці ў Віфанію, але Дух не дапусьціў іх. </p><i> Dajšoǔšy da Mìsìì, namerylìsâ ìs′cì ǔ Vìfanìû, ale Duh ne dapus′cìǔ ìh. </i>


text:
І была ноччу ўява Паўлу: стаў нейкі муж, Македонец, просячы ў яго і кажучы: прыйдзі ў Македонію і памажы нам. </p><i> Ì byla nočču ǔâva Paǔlu: staǔ nejkì muž, Makedonec, prosâčy ǔ âgo ì kažučy: pryjdzì ǔ Makedonìû ì pamažy nam. </i>


text:
Пасьля гэтай уявы адразу мы пастанавілі сабе выправіцца ў Македонію, разумеючы, што заклікаў нас Гасподзь зьвеставаць там. </p><i> Pas′lâ gètaj uâvy adrazu my pastanavìlì sabe vypravìcca ǔ Makedonìû, razumeûčy, što zaklìkaǔ nas Gaspodz′ z′vestavac′ tam. </i>


text:
<pb/>І вось, выправіўшыся з Траады, мы напрасткі прыбылі ў Самафракію, а на другі дзень у Неапаль, </p><i> Ì vos′, vypravìǔšysâ z Traady, my naprastkì prybylì ǔ Samafrakìû, a na drugì dzen′ u Neapal′, </i>


text:
а адтуль у Філіпы: гэта першы горад у той частцы Македоніі, калонія; у гэтым горадзе мы прабылі некалькі дзён. </p><i> a adtul′ u Fìlìpy: gèta peršy gorad u toj častcy Makedonìì, kalonìâ; u gètym goradze my prabylì nekal′kì dzën. </i>


text:
А ў дзень суботні мы выйшлі за горад да ракі, дзе звычайна назначалася быць маленьню, і сеўшы, гутарылі з жанчынамі, якія там сабраліся. </p><i> A ǔ dzen′ subotnì my vyjšlì za gorad da rakì, dze zvyčajna naznačalasâ byc′ malen′nû, ì seǔšy, gutarylì z žančynamì, âkìâ tam sabralìsâ. </i>


text:
І адна жанчына з горада Фіятыр, якую звалі Лідзія, гандлярка парфіраю, шаноўніца Бога, слухала; і Гасподзь расхінуў сэрца ейнае слухаць тое, што казаў Павал. </p><i> Ì adna žančyna z gorada Fìâtyr, âkuû zvalì Lìdzìâ, gandlârka parfìraû, šanoǔnìca Boga, sluhala; ì Gaspodz′ rashìnuǔ sèrca ejnae sluhac′ toe, što kazaǔ Paval. </i>


text:
Калі ж ахрысьцілася яна і дамашнія ейныя, дык прасіла ў нас, кажучы: калі вы прызналі мяне вернаю Госпаду, увайдзеце ў дом мой і жывеце ў мяне. І пераканала нас. </p><i> Kalì ž ahrys′cìlasâ âna ì damašnìâ ejnyâ, dyk prasìla ǔ nas, kažučy: kalì vy pryznalì mâne vernaû Gospadu, uvajdzece ǔ dom moj ì žyvece ǔ mâne. Ì perakanala nas. </i>


text:
<pb/>Сталася так, што, калі мы ішлі ў малітоўны дом, сустрэлася нам адна служанка, апантаная духам вяшчунскім, якая вяшчунствам давала вялікі прыбытак гаспадарам сваім. </p><i> Stalasâ tak, što, kalì my ìšlì ǔ malìtoǔny dom, sustrèlasâ nam adna služanka, apantanaâ duham vâščunskìm, âkaâ vâščunstvam davala vâlìkì prybytak gaspadaram svaìm. </i>


text:
Ідучы за Паўлам і за намі, яна крычала, кажучы: гэтыя людзі - рабы Бога ‹сявышняга, якія абвяшчаюць нам шлях збавеньня. </p><i> Ìdučy za Paǔlam ì za namì, âna kryčala, kažučy: gètyâ lûdzì - raby Boga ‹sâvyšnâga, âkìâ abvâščaûc′ nam šlâh zbaven′nâ. </i>


text:
<pb/>Гэтак рабіла яна многа дзён. Павал, абурыўшыся, павярнуўся і сказаў духу: імем Ісуса Хрыста загадваю табе выйсьці зь яе. І дух выйшаў у тую ж хвіліну. </p><i> Gètak rabìla âna mnoga dzën. Paval, aburyǔšysâ, pavârnuǔsâ ì skazaǔ duhu: ìmem Ìsusa Hrysta zagadvaû tabe vyjs′cì z′ âe. Ì duh vyjšaǔ u tuû ž hvìlìnu. </i>


text:
Тады гаспадары ейныя, бачачы, што прапала надзея на прыбытак іхні, схапілі Паўла і Сілу, і павалаклі на плошчу да начальнікаў. </p><i> Tady gaspadary ejnyâ, bačačy, što prapala nadzeâ na prybytak ìhnì, shapìlì Paǔla ì Sìlu, ì pavalaklì na plošču da načal′nìkaǔ. </i>


text:
І, прывёўшы іх да ваяводаў, сказалі: гэтыя людзі, Юдэі, падбухторваюць наш горад </p><i> Ì, pryvëǔšy ìh da vaâvodaǔ, skazalì: gètyâ lûdzì, Ûdèì, padbuhtorvaûc′ naš gorad </i>


text:
і прапаведуюць звычаі, якіх нам, Рымлянам, ня трэба ні прымаць, ні выконваць. </p><i> ì prapaveduûc′ zvyčaì, âkìh nam, Rymlânam, nâ trèba nì prymac′, nì vykonvac′. </i>


text:
Людзі таксама паўсталі на іх; а ваяводы, сарваўшы зь іх вопратку, загадалі біць іх кіямі </p><i> Lûdzì taksama paǔstalì na ìh; a vaâvody, sarvaǔšy z′ ìh vopratku, zagadalì bìc′ ìh kìâmì </i>


text:
і, даўшы ім шмат удараў, кінулі ў цямніцу, загадаўшы ахоўніку цямніцы пільна вартаваць іх; </p><i> ì, daǔšy ìm šmat udaraǔ, kìnulì ǔ câmnìcu, zagadaǔšy ahoǔnìku câmnìcy pìl′na vartavac′ ìh; </i>


text:
атрымаўшы гэтакі загад, ён кінуў іх ва ўнутраную цямніцу і ногі ім ушчаміў у калоду. </p><i> atrymaǔšy gètakì zagad, ën kìnuǔ ìh va ǔnutranuû câmnìcu ì nogì ìm uščamìǔ u kalodu. </i>


text:
<pb/>Пад поўнач Павал і Сіла, молячыся, славілі песьняй Бога; а вязьні слухалі іх. </p><i> Pad poǔnač Paval ì Sìla, molâčysâ, slavìlì pes′nâj Boga; a vâz′nì sluhalì ìh. </i>


text:
Раптам стаўся вялікі землятрус, так што захістаўся падмурак цямніцы; адразу адчыніліся ўсе дзьверы, і на ўсіх кайданы паслаблі. </p><i> Raptam staǔsâ vâlìkì zemlâtrus, tak što zahìstaǔsâ padmurak câmnìcy; adrazu adčynìlìsâ ǔse dz′very, ì na ǔsìh kajdany paslablì. </i>


text:
Ахоўнік цямніцы, прачнуўшыся і ўбачыўшы, што дзьверы цямніцы адчыненыя, дастаў меч і хацеў закалоць сябе, думаючы, што вязьні ўцяклі. </p><i> Ahoǔnìk câmnìcy, pračnuǔšysâ ì ǔbačyǔšy, što dz′very câmnìcy adčynenyâ, dastaǔ meč ì haceǔ zakaloc′ sâbe, dumaûčy, što vâz′nì ǔcâklì. </i>


text:
Але Павал абвясьціў гучным голасам, кажучы: не рабі сабе ніякае шкоды, бо ўсе мы тут. </p><i> Ale Paval abvâs′cìǔ gučnym golasam, kažučy: ne rabì sabe nìâkae škody, bo ǔse my tut. </i>


text:
Той папрасіў вагню, убег у цямніцу і ў трымценьні прыпаў да Паўла і Сілы, </p><i> Toj paprasìǔ vagnû, ubeg u câmnìcu ì ǔ trymcen′nì prypaǔ da Paǔla ì Sìly, </i>


text:
і, вывеўшы іх вонкі, сказаў: дабрадзеі мае! што мне рабіць, каб уратавацца? </p><i> ì, vyveǔšy ìh vonkì, skazaǔ: dabradzeì mae! što mne rabìc′, kab uratavacca? </i>


text:
А яны сказалі: веруй у Госпада Ісуса Хрыста, і ўратуешся ты і ўвесь дом твой. </p><i> A âny skazalì: veruj u Gospada Ìsusa Hrysta, ì ǔratuešsâ ty ì ǔves′ dom tvoj. </i>


text:
І абвясьцілі слова Гасподняе яму і ўсім, хто быў у доме ў яго. </p><i> Ì abvâs′cìlì slova Gaspodnâe âmu ì ǔsìm, hto byǔ u dome ǔ âgo. </i>


text:
І, узяўшы іх у тую гадзіну ночы, ён абмыў раны іхнія і без адкладу ахрысьціўся сам і ўсе ягоныя; </p><i> Ì, uzâǔšy ìh u tuû gadzìnu nočy, ën abmyǔ rany ìhnìâ ì bez adkladu ahrys′cìǔsâ sam ì ǔse âgonyâ; </i>


text:
і прывёўшы іх у дом свой, участаваў іх вячэрай і ўзрадаваўся з усім домам сваім, што ўвераваў у Бога. </p><i> ì pryvëǔšy ìh u dom svoj, učastavaǔ ìh vâčèraj ì ǔzradavaǔsâ z usìm domam svaìm, što ǔveravaǔ u Boga. </i>


text:
<pb/>А як настаў дзень, ваяводы паслалі гарадзкіх служак сказаць: адпусьці тых людзей. </p><i> A âk nastaǔ dzen′, vaâvody paslalì garadzkìh služak skazac′: adpus′cì tyh lûdzej. </i>


text:
Ахоўнік вязьніцы аб'явіў пра гэта Паўлу: ваяводы прыслалі адпусьціць вас, дык вось, выйдзіце зараз і ідзеце зь мірам. </p><i> Ahoǔnìk vâz′nìcy ab'âvìǔ pra gèta Paǔlu: vaâvody pryslalì adpus′cìc′ vas, dyk vos′, vyjdzìce zaraz ì ìdzece z′ mìram. </i>


text:
Але Павал прамовіў да іх: нас, рымскіх грамадзянаў, бяз суду прылюдна білі і кінулі ў цямніцу, а цяпер употайкі выпускаюць? не, хай прыйдуць і самі выведуць нас. </p><i> Ale Paval pramovìǔ da ìh: nas, rymskìh gramadzânaǔ, bâz sudu prylûdna bìlì ì kìnulì ǔ câmnìcu, a câper upotajkì vypuskaûc′? ne, haj pryjduc′ ì samì vyveduc′ nas. </i>


text:
Гарадзкія служкі пераказалі гэтыя словы ваяводам, і тыя спалохаліся, пачуўшы, што гэта рымскія грамадзяне, </p><i> Garadzkìâ služkì perakazalì gètyâ slovy vaâvodam, ì tyâ spalohalìsâ, pačuǔšy, što gèta rymskìâ gramadzâne, </i>


text:
і, прыйшоўшы, перапрасіліся ў іх і, вывеўшы, прасілі пакінуць горад. </p><i> ì, pryjšoǔšy, peraprasìlìsâ ǔ ìh ì, vyveǔšy, prasìlì pakìnuc′ gorad. </i>


text:
А яны, выйшаўшы зь цямніцы, прыйшлі ў Лідзію і, убачыўшы братоў, вучылі іх, і выправіліся. </p><i> A âny, vyjšaǔšy z′ câmnìcy, pryjšlì ǔ Lìdzìû ì, ubačyǔšy bratoǔ, vučylì ìh, ì vypravìlìsâ. </i>


text:
<pb/>Прайшоўшы праз Амфіполь і Апалонію, яны прыйшлі ў Фесалоніку, дзе была Юдэйская сынагога. </p><i> Prajšoǔšy praz Amfìpol′ ì Apalonìû, âny pryjšlì ǔ Fesalonìku, dze byla Ûdèjskaâ synagoga. </i>


text:
Павал, як звычайна, увайшоў да іх і тры суботы гаварыў зь імі паводле Пісаньняў, </p><i> Paval, âk zvyčajna, uvajšoǔ da ìh ì try suboty gavaryǔ z′ ìmì pavodle Pìsan′nâǔ, </i>


text:
адкрываючы і даказваючы ім, што мусіў Хрыстос пацярпець і ўваскрэснуць зь мёртвых, і што Гэты Хрыстос ёсьць Ісус, Якога я прапаведую вам. </p><i> adkryvaûčy ì dakazvaûčy ìm, što musìǔ Hrystos pacârpec′ ì ǔvaskrèsnuc′ z′ mërtvyh, ì što Gèty Hrystos ës′c′ Ìsus, Âkoga â prapaveduû vam. </i>


text:
І некаторыя зь іх уверавалі і далучыліся да Паўла і Сілы, - як безьліч з шаноўцаў Бога Элінаў, так і знакамітых жанчын нямала. </p><i> Ì nekatoryâ z′ ìh uveravalì ì dalučylìsâ da Paǔla ì Sìly, - âk bez′lìč z šanoǔcaǔ Boga Èlìnaǔ, tak ì znakamìtyh žančyn nâmala. </i>


text:
А Юдэі, якія не ўверавалі, пазайздросьціўшы і пабраўшы з плошчы многіх нягодных людзей, сабраліся натоўпам і бунтавалі горад і, падступіўшы да дома Ясона, дамагаліся вывесьці іх да людзей. </p><i> A Ûdèì, âkìâ ne ǔveravalì, pazajzdros′cìǔšy ì pabraǔšy z ploščy mnogìh nâgodnyh lûdzej, sabralìsâ natoǔpam ì buntavalì gorad ì, padstupìǔšy da doma Âsona, damagalìsâ vyves′cì ìh da lûdzej. </i>


text:
А не знайшоўшы іх, павалаклі Ясона і некаторых братоў да гарадзкіх начальнікаў з крыкам, што гэтыя сусьветныя падбухторшчыкі прыйшлі і сюды, </p><i> A ne znajšoǔšy ìh, pavalaklì Âsona ì nekatoryh bratoǔ da garadzkìh načal′nìkaǔ z krykam, što gètyâ sus′vetnyâ padbuhtorščykì pryjšlì ì sûdy, </i>


text:
а Ясон прыняў іх, і ўсе яны ўчыняюць насуперак загадам кесаравым, уважаючы іншага за цара, Ісуса. </p><i> a Âson prynâǔ ìh, ì ǔse âny ǔčynâûc′ nasuperak zagadam kesaravym, uvažaûčy ìnšaga za cara, Ìsusa. </i>


text:
І ўстрывожылі людзей і начальнікаў горада, якія слухалі гэта, </p><i> Ì ǔstryvožylì lûdzej ì načal′nìkaǔ gorada, âkìâ sluhalì gèta, </i>


text:
але гэтыя, атрымаўшы заруку ад Ясона і іншых, адпусьцілі іх. </p><i> ale gètyâ, atrymaǔšy zaruku ad Âsona ì ìnšyh, adpus′cìlì ìh. </i>


text:
<pb/>А браты адразу ўначы адправілі Паўла і Сілу ў Вэрыю, прыбыўшы куды, яны пайшлі ў сынагогу Юдэйскую. </p><i> A braty adrazu ǔnačy adpravìlì Paǔla ì Sìlu ǔ Vèryû, prybyǔšy kudy, âny pajšlì ǔ synagogu Ûdèjskuû. </i>


text:
Тутэйшыя былі больш дабрамысныя за Фесалоніцкіх: яны прынялі слова з усёй шчырасьцю, дзень у дзень разьбіраючы Пісаньні, ці так яно акурат ёсьць. </p><i> Tutèjšyâ bylì bol′š dabramysnyâ za Fesalonìckìh: âny prynâlì slova z usëj ščyras′cû, dzen′ u dzen′ raz′bìraûčy Pìsan′nì, cì tak âno akurat ës′c′. </i>


text:
І многія зь іх уверавалі, і з Элінскіх знакамітых жанчын і з мужчын нямала. </p><i> Ì mnogìâ z′ ìh uveravalì, ì z Èlìnskìh znakamìtyh žančyn ì z mužčyn nâmala. </i>


text:
Але калі Фесалоніцкія Юдэі даведаліся, што і ў Вэрыі прапаведана Паўлам слова Божае, дык прыйшлі і туды, узрушаючы і бунтуючы людзей. </p><i> Ale kalì Fesalonìckìâ Ûdèì davedalìsâ, što ì ǔ Vèryì prapavedana Paǔlam slova Božae, dyk pryjšlì ì tudy, uzrušaûčy ì buntuûčy lûdzej. </i>


text:
Тады браты адразу адпусьцілі Паўла, быццам ідзе ён да мора; а Сіла і Цімафей засталіся там. </p><i> Tady braty adrazu adpus′cìlì Paǔla, byccam ìdze ën da mora; a Sìla ì Cìmafej zastalìsâ tam. </i>


text:
Паўлавыя праваднікі давялі яго да Афінаў і, атрымаўшы наказ да Сілы і Цімафея, каб яны хутчэй прыйшлі да яго, выправіліся. </p><i> Paǔlavyâ pravadnìkì davâlì âgo da Afìnaǔ ì, atrymaǔšy nakaz da Sìly ì Cìmafeâ, kab âny hutčèj pryjšlì da âgo, vypravìlìsâ. </i>


text:
<pb/>Чакаючы іх у Афінах, Павал узрушыўся духам, убачыўшы гэты горад поўны ідалаў. </p><i> Čakaûčy ìh u Afìnah, Paval uzrušyǔsâ duham, ubačyǔšy gèty gorad poǔny ìdalaǔ. </i>


text:
<pb/>І вось ён разважаў у сынагозе зь Юдэямі і з богашаноўцамі і штодня на плошчы з выпадковымі. </p><i> Ì vos′ ën razvažaǔ u synagoze z′ Ûdèâmì ì z bogašanoǔcamì ì štodnâ na ploščy z vypadkovymì. </i>


text:
Некаторыя эпікурэйскія і стаічныя філосафы пачалі спрачацца зь ім; і адны казалі: "што хоча сказаць гэты марнаслоў?", а другія: "здаецца, ён прапаведуе чужых божышчаў", бо ён зьвеставаў ім Ісуса і ўваскрэсеньне. </p><i> Nekatoryâ èpìkurèjskìâ ì staìčnyâ fìlosafy pačalì spračacca z′ ìm; ì adny kazalì: "što hoča skazac′ gèty marnasloǔ?", a drugìâ: "zdaecca, ën prapavedue čužyh božyščaǔ", bo ën z′vestavaǔ ìm Ìsusa ì ǔvaskrèsen′ne. </i>


text:
<pb/>І, узяўшы яго, прывялі ў аэрапаг і казалі: ці можам мы ведаць, што гэта за новае вучэньне, якое ты прапаведуеш? </p><i> Ì, uzâǔšy âgo, pryvâlì ǔ aèrapag ì kazalì: cì možam my vedac′, što gèta za novae vučèn′ne, âkoe ty prapavedueš? </i>


text:
<pb/>Бо нешта дзіўнае ўкладваеш ты ў вушы нашыя; таму хочам ведаць, што гэта такое? </p><i> Bo nešta dzìǔnae ǔkladvaeš ty ǔ vušy našyâ; tamu hočam vedac′, što gèta takoe? </i>


text:
А ўсе Афіняне і аселеныя ў іх чужынцы нічым так ахвотна не займалі час, як тым, каб гаварыць або слухаць што-небудзь новае. </p><i> A ǔse Afìnâne ì aselenyâ ǔ ìh čužyncy nìčym tak ahvotna ne zajmalì čas, âk tym, kab gavaryc′ abo sluhac′ što-nebudz′ novae. </i>


text:
<pb/>І Павал, стаўшы сярод аэрапага, сказаў: Афіняне! з усяго бачу я, што вы неяк адмыслова набожныя. </p><i> Ì Paval, staǔšy sârod aèrapaga, skazaǔ: Afìnâne! z usâgo baču â, što vy neâk admyslova nabožnyâ. </i>


text:
Бо, прыходзячы і аглядаючы вашыя сьвятыні, я знайшоў і ахвярнік, на якім напісана: "невядомаму Богу". Вось Яго, Якога вы, ня ведаючы, шукаеце, я прапаведую вам: </p><i> Bo, pryhodzâčy ì aglâdaûčy vašyâ s′vâtynì, â znajšoǔ ì ahvârnìk, na âkìm napìsana: "nevâdomamu Bogu". Vos′ Âgo, Âkoga vy, nâ vedaûčy, šukaece, â prapaveduû vam: </i>


text:
Бог, Які стварыў сьвет і ўсё, што ў ім, Ён, будучы Госпадам неба і зямлі, не ў рукатворных храмах жыве </p><i> Bog, Âkì stvaryǔ s′vet ì ǔsë, što ǔ ìm, Ën, budučy Gospadam neba ì zâmlì, ne ǔ rukatvornyh hramah žyve </i>


text:
і не вымагае служэньня рук чалавечых, быццам маючы ў нечым патрэбу, а Сам дае ўсяму жыцьцё і дыханьне і ўсё. </p><i> ì ne vymagae služèn′nâ ruk čalavečyh, byccam maûčy ǔ nečym patrèbu, a Sam dae ǔsâmu žyc′cë ì dyhan′ne ì ǔsë. </i>


text:
З адной крыві Ён вывеў увесь род чалавечы, каб жыў ён на ўсім улоньні зямлі, назначыўшы наперад вызначаныя часіны і межы іхнія пражываньню, </p><i> Z adnoj kryvì Ën vyveǔ uves′ rod čalavečy, kab žyǔ ën na ǔsìm ulon′nì zâmlì, naznačyǔšy naperad vyznačanyâ časìny ì mežy ìhnìâ pražyvan′nû, </i>


text:
<pb/>каб яны шукалі Бога, ці не адчуюць Яго, і ці ня знойдуць, хоць Ён і не далёка ад кожнага з нас: </p><i> kab âny šukalì Boga, cì ne adčuûc′ Âgo, ì cì nâ znojduc′, hoc′ Ën ì ne dalëka ad kožnaga z nas: </i>


text:
<pb/>бо мы Ім жывём і рухаемся і існуем, як і некаторыя з вашых паэтаў казалі: "мы Ягоныя і род". </p><i> bo my Ìm žyvëm ì ruhaemsâ ì ìsnuem, âk ì nekatoryâ z vašyh paètaǔ kazalì: "my Âgonyâ ì rod". </i>


text:
<pb/>І вось мы, будучы родам Божым, не павінны думаць, што Боства падобнае да золата, альбо срэбра, альбо каменя, увасобленага ў твор мастацтва і выдумкі чалавечай. </p><i> Ì vos′ my, budučy rodam Božym, ne pavìnny dumac′, što Bostva padobnae da zolata, al′bo srèbra, al′bo kamenâ, uvasoblenaga ǔ tvor mastactva ì vydumkì čalavečaj. </i>


text:
І вось, пакідаючы часіны няведаньня, Бог сёньня наказвае людзям усім усюды пакаяцца; </p><i> Ì vos′, pakìdaûčy časìny nâvedan′nâ, Bog sën′nâ nakazvae lûdzâm usìm usûdy pakaâcca; </i>


text:
бо Ён вызначыў дзень, у які будзе справядліва судзіць сьвет праз загадзя вызначанага Ім Мужа, даўшы доказ усім, уваскрэсіўшы Яго зь мёртвых. </p><i> bo Ën vyznačyǔ dzen′, u âkì budze spravâdlìva sudzìc′ s′vet praz zagadzâ vyznačanaga Ìm Muža, daǔšy dokaz usìm, uvaskrèsìǔšy Âgo z′ mërtvyh. </i>


text:
Пачуўшы пра ўваскрэсеньне зь мёртвых, адны насьміхаліся, а другія казалі: пра гэта паслухаем цябе іншым часам. </p><i> Pačuǔšy pra ǔvaskrèsen′ne z′ mërtvyh, adny nas′mìhalìsâ, a drugìâ kazalì: pra gèta pasluhaem câbe ìnšym časam. </i>


text:
А некаторыя мужы, прыстаўшы да яго, уверавалі; сярод іх быў Дыянісій Арэапагіт і жанчына, якую звалі Дамар, і іншыя зь імі. </p><i> A nekatoryâ mužy, prystaǔšy da âgo, uveravalì; sârod ìh byǔ Dyânìsìj Arèapagìt ì žančyna, âkuû zvalì Damar, ì ìnšyâ z′ ìmì. </i>


text:
<pb/>Пасьля гэтага Павал, пакінуўшы Афіны, прыйшоў у Карынф; </p><i> Pas′lâ gètaga Paval, pakìnuǔšy Afìny, pryjšoǔ u Karynf; </i>


text:
<pb/>і, знайшоўшы нейкага Юдэя, якога звалі Акіла, родам з Понта, які нядаўна прыйшоў зь Італіі, і Прыскілу, жонку ягоную, - бо Клаўдзій загадаў усім Юдэям пакінуць Рым, - пайшоў да іх, </p><i> ì, znajšoǔšy nejkaga Ûdèâ, âkoga zvalì Akìla, rodam z Ponta, âkì nâdaǔna pryjšoǔ z′ Ìtalìì, ì Pryskìlu, žonku âgonuû, - bo Klaǔdzìj zagadaǔ usìm Ûdèâm pakìnuc′ Rym, - pajšoǔ da ìh, </i>


text:
і, як што быў аднаго рамяства, застаўся ў іх і працаваў: бо рамяство ў іх было - рабіць намёты. </p><i> ì, âk što byǔ adnago ramâstva, zastaǔsâ ǔ ìh ì pracavaǔ: bo ramâstvo ǔ ìh bylo - rabìc′ namëty. </i>


text:
А кожнай суботы ён прамаўляў у сынагозе і пераконваў Юдэяў і Элінаў. </p><i> A kožnaj suboty ën pramaǔlâǔ u synagoze ì perakonvaǔ Ûdèâǔ ì Èlìnaǔ. </i>


text:
<pb/>А калі прыйшлі з Македоніі Сіла і Цімафей, дык Павал быў пануканы духам сьведчыць Юдэям, што Ісус ёсьць Хрыстос. </p><i> A kalì pryjšlì z Makedonìì Sìla ì Cìmafej, dyk Paval byǔ panukany duham s′vedčyc′ Ûdèâm, što Ìsus ës′c′ Hrystos. </i>


text:
А як што яны ўпарціліся і ліхасловілі, дык ён, абтросшы вопратку сваю, сказаў да іх: кроў ваша на галовах вашых; я чысты; сёньня іду да язычнікаў. </p><i> A âk što âny ǔparcìlìsâ ì lìhaslovìlì, dyk ën, abtrosšy vopratku svaû, skazaǔ da ìh: kroǔ vaša na galovah vašyh; â čysty; sën′nâ ìdu da âzyčnìkaǔ. </i>


text:
І пайшоў адтуль, і прыйшоў да аднаго шанавальніка Бога, якога звалі Юст, дом якога быў каля сынагогі. </p><i> Ì pajšoǔ adtul′, ì pryjšoǔ da adnago šanaval′nìka Boga, âkoga zvalì Ûst, dom âkoga byǔ kalâ synagogì. </i>


text:
А Крысп, начальнік сынагогі, увераваў у Госпада з усім домам сваім, і многія Карынфяне, слухаючы, уверавалі і ахрысьціліся. </p><i> A Krysp, načal′nìk synagogì, uveravaǔ u Gospada z usìm domam svaìm, ì mnogìâ Karynfâne, sluhaûčy, uveravalì ì ahrys′cìlìsâ. </i>


text:
А Гасподзь у начной уяве сказаў Паўлу: <J>ня бойся, а прамаўляй і не змаўкай,</J> </p><i> A Gaspodz′ u načnoj uâve skazaǔ Paǔlu: <J>nâ bojsâ, a pramaǔlâj ì ne zmaǔkaj,</J> </i>


text:
<J>бо Я з табою, і ніхто ня зробіць табе ліха; бо ў Мяне многа людзей у гэтым горадзе.</J> </p><i> <J>bo Â z taboû, ì nìhto nâ zrobìc′ tabe lìha; bo ǔ Mâne mnoga lûdzej u gètym goradze.</J> </i>


text:
І ён заставаўся там год і шэсьць месяцаў, навучаючы іх слову Божаму. </p><i> Ì ën zastavaǔsâ tam god ì šès′c′ mesâcaǔ, navučaûčy ìh slovu Božamu. </i>


text:
<pb/>Тым часам, у часы праконсульства Галіёна ў Ахаі, напалі Юдэі аднадушна на Паўла і прывялі яго на судзілішча, </p><i> Tym časam, u časy prakonsul′stva Galìëna ǔ Ahaì, napalì Ûdèì adnadušna na Paǔla ì pryvâlì âgo na sudzìlìšča, </i>


text:
<pb/>кажучы, што ён вучыць людзей шанаваць Бога не па законе. </p><i> kažučy, što ën vučyc′ lûdzej šanavac′ Boga ne pa zakone. </i>


text:
Калі ж Павал хацеў адкрыць вусны, Галіён сказаў Юдэям: Юдэі! калі б якая-небудзь была крыўда, або ліхі намысел, дык я меў бы прычыну выслухаць вас; </p><i> Kalì ž Paval haceǔ adkryc′ vusny, Galìën skazaǔ Ûdèâm: Ûdèì! kalì b âkaâ-nebudz′ byla kryǔda, abo lìhì namysel, dyk â meǔ by pryčynu vysluhac′ vas; </i>


text:
<pb/>але калі ідзе спрэчка пра вучэньне і пра імёны і пра закон ваш, дык разьбірайцеся самі: я не хачу быць судзьдзёю ў гэтым. </p><i> ale kalì ìdze sprèčka pra vučèn′ne ì pra ìmëny ì pra zakon vaš, dyk raz′bìrajcesâ samì: â ne haču byc′ sudz′dzëû ǔ gètym. </i>


text:
А ўсе Эліны, схапіўшы Сасьфена, начальніка сынагогі, білі яго перад судзілішчам; а Галіёна зусім не турбавала гэта. </p><i> A ǔse Èlìny, shapìǔšy Sas′fena, načal′nìka synagogì, bìlì âgo perad sudzìlìščam; a Galìëna zusìm ne turbavala gèta. </i>


text:
<pb/>Павал, пабыўшы яшчэ колькі дзён, разьвітаўся з братамі і адплыў у Сырыю, - і зь ім Акіла і Прыскіла, - абстрыгшы галаву ў Кенхрэях паводле зароку. </p><i> Paval, pabyǔšy âščè kol′kì dzën, raz′vìtaǔsâ z bratamì ì adplyǔ u Syryû, - ì z′ ìm Akìla ì Pryskìla, - abstrygšy galavu ǔ Kenhrèâh pavodle zaroku. </i>


text:
<pb/>Дабраўшыся да Эфэса, пакінуў іх там, а сам увайшоў у сынагогу і гутарыў з Юдэямі. </p><i> Dabraǔšysâ da Èfèsa, pakìnuǔ ìh tam, a sam uvajšoǔ u synagogu ì gutaryǔ z Ûdèâmì. </i>


text:
Калі ж яны прасілі яго пабыць у іх даўжэй, ён не згадзіўся, </p><i> Kalì ž âny prasìlì âgo pabyc′ u ìh daǔžèj, ën ne zgadzìǔsâ, </i>


text:
а разьвітаўся зь імі, сказаўшы: мне трэба мусова правесьці блізкае сьвята ў Ерусаліме; а да вас я вярнуся зноў, калі будзе заўгодна Богу. І выправіўся з Эфэса; (Акіла ж і Прыскіла засталіся ў Эфэсе). </p><i> a raz′vìtaǔsâ z′ ìmì, skazaǔšy: mne trèba musova praves′cì blìzkae s′vâta ǔ Erusalìme; a da vas â vârnusâ znoǔ, kalì budze zaǔgodna Bogu. Ì vypravìǔsâ z Èfèsa; (Akìla ž ì Pryskìla zastalìsâ ǔ Èfèse). </i>


text:
Пабыўшы ў Кесарыі, ён прыйшоў у Ерусалім, прывітаў царкву і адышоў у Антыахію. </p><i> Pabyǔšy ǔ Kesaryì, ën pryjšoǔ u Erusalìm, pryvìtaǔ carkvu ì adyšoǔ u Antyahìû. </i>


text:
І забавіўшыся там нейкі час, выйшаў і праходзіў па чарзе краіну Галатыйскую і Фрыгію, мацуючы ўсіх вучняў. </p><i> Ì zabavìǔšysâ tam nejkì čas, vyjšaǔ ì prahodzìǔ pa čarze kraìnu Galatyjskuû ì Frygìû, macuûčy ǔsìh vučnâǔ. </i>


text:
<pb/>Адзін Юдэй, якога звалі Апалос, родам з Александрыі, муж красамоўны і абазнаны ў Пісаньнях, прыйшоў у Эфэс. </p><i> Adzìn Ûdèj, âkoga zvalì Apalos, rodam z Aleksandryì, muž krasamoǔny ì abaznany ǔ Pìsan′nâh, pryjšoǔ u Èfès. </i>


text:
Ён быў настаўлены ў пачатках шляху Гасподняга і, палаючы духам, прамаўляў і вучыў пра Госпада слушна, знаючы толькі хрышчэньне Янавае. </p><i> Ën byǔ nastaǔleny ǔ pačatkah šlâhu Gaspodnâga ì, palaûčy duham, pramaǔlâǔ ì vučyǔ pra Gospada slušna, znaûčy tol′kì hryščèn′ne Ânavae. </i>


text:
Ён пачаў адважна прамаўляць у сынагозе. Пачуўшы яго, Акіла і Прыскіла прынялі яго і яшчэ ясьней прасьвятлілі яму шлях Гасподні. </p><i> Ën pačaǔ advažna pramaǔlâc′ u synagoze. Pačuǔšy âgo, Akìla ì Pryskìla prynâlì âgo ì âščè âs′nej pras′vâtlìlì âmu šlâh Gaspodnì. </i>


text:
А калі ён намерыўся ісьці ў Ахаю, дык браты напісалі тамтэйшым вучням, каб прынялі яго; і ён, прыбыўшы туды, шмат паспрыяў тым, хто ўвераваў, мілатою: </p><i> A kalì ën nameryǔsâ ìs′cì ǔ Ahaû, dyk braty napìsalì tamtèjšym vučnâm, kab prynâlì âgo; ì ën, prybyǔšy tudy, šmat paspryâǔ tym, hto ǔveravaǔ, mìlatoû: </i>


text:
бо ён цьвёрда выкрываў Юдэяў прылюдна, даводзячы Пісаньнямі, што Ісус ёсьць Хрыстос. </p><i> bo ën c′vërda vykryvaǔ Ûdèâǔ prylûdna, davodzâčy Pìsan′nâmì, što Ìsus ës′c′ Hrystos. </i>


text:
<pb/>Калі Апалос быў у Карынфе, Павал, абышоўшы горныя землі, прыйшоў у Эфэс і знайшоў там некаторых вучняў </p><i> Kalì Apalos byǔ u Karynfe, Paval, abyšoǔšy gornyâ zemlì, pryjšoǔ u Èfès ì znajšoǔ tam nekatoryh vučnâǔ </i>


text:
і сказаў ім: ці прынялі вы Сьвятога Духа, увераваўшы? А яны сказалі яму: мы нават і ня чулі, ці ёсьць Дух Сьвяты. </p><i> ì skazaǔ ìm: cì prynâlì vy S′vâtoga Duha, uveravaǔšy? A âny skazalì âmu: my navat ì nâ čulì, cì ës′c′ Duh S′vâty. </i>


text:
Ён сказаў ім: у што ж вы хрысьціліся? Яны адказвалі: у Янава хрышчэньне. </p><i> Ën skazaǔ ìm: u što ž vy hrys′cìlìsâ? Âny adkazvalì: u Ânava hryščèn′ne. </i>


text:
Павал сказаў: Ян хрысьціў хрышчэньнем пакаяньня, кажучы людзям, каб веравалі ў Таго, Хто ідзе пасьля яго, гэта значыцца, у Хрыста Ісуса. </p><i> Paval skazaǔ: Ân hrys′cìǔ hryščèn′nem pakaân′nâ, kažučy lûdzâm, kab veravalì ǔ Tago, Hto ìdze pas′lâ âgo, gèta značycca, u Hrysta Ìsusa. </i>


text:
Пачуўшы гэта, яны хрысьціліся ў імя Госпада Ісуса, </p><i> Pačuǔšy gèta, âny hrys′cìlìsâ ǔ ìmâ Gospada Ìsusa, </i>


text:
і, калі Павал усклаў на іх рукі, зышоў на іх Дух Сьвяты, і яны пачалі гаварыць іншымі мовамі і прарочылі. </p><i> ì, kalì Paval usklaǔ na ìh rukì, zyšoǔ na ìh Duh S′vâty, ì âny pačalì gavaryc′ ìnšymì movamì ì praročylì. </i>


text:
<pb/>Прыйшоўшы ў сынагогу, ён не бяз страху прапаведаваў тры месяцы, гутарыў і сьведчыў пра Царства Божае. </p><i> Pryjšoǔšy ǔ synagogu, ën ne bâz strahu prapavedavaǔ try mesâcy, gutaryǔ ì s′vedčyǔ pra Carstva Božae. </i>


text:
А калі некаторыя ўгневаліся і ня верылі, ліхасловячы шлях Гасподні перад людзьмі, дык ён, пакінуўшы іх, вылучыў вучняў і кожны дзень прапаведаваў у школе нейкага Тырана. </p><i> A kalì nekatoryâ ǔgnevalìsâ ì nâ verylì, lìhaslovâčy šlâh Gaspodnì perad lûdz′mì, dyk ën, pakìnuǔšy ìh, vylučyǔ vučnâǔ ì kožny dzen′ prapavedavaǔ u škole nejkaga Tyrana. </i>


text:
Гэта доўжылася да двух гадоў, так што ўсе жыхары Асіі чулі казань пра Госпада Ісуса, як Юдэі, так і Эліны. </p><i> Gèta doǔžylasâ da dvuh gadoǔ, tak što ǔse žyhary Asìì čulì kazan′ pra Gospada Ìsusa, âk Ûdèì, tak ì Èlìny. </i>


text:
<pb/>А Бог тварыў шмат цудаў Паўлавымі рукамі, </p><i> A Bog tvaryǔ šmat cudaǔ Paǔlavymì rukamì, </i>


text:
так што на хворых ускладвалі хусткі і паясы зь цела ягонага, і іх пакідалі хваробы, і злыя духі выходзілі зь іх. </p><i> tak što na hvoryh uskladvalì hustkì ì paâsy z′ cela âgonaga, ì ìh pakìdalì hvaroby, ì zlyâ duhì vyhodzìlì z′ ìh. </i>


text:
Нават некаторыя вандроўныя заклінальнікі Юдэйскія пачалі заклікаць імя Госпада Ісуса над тымі, што былі апанаваныя злымі духамі, кажучы: заклінаем вас Ісусам, Якога Павал прапаведуе. </p><i> Navat nekatoryâ vandroǔnyâ zaklìnal′nìkì Ûdèjskìâ pačalì zaklìkac′ ìmâ Gospada Ìsusa nad tymì, što bylì apanavanyâ zlymì duhamì, kažučy: zaklìnaem vas Ìsusam, Âkoga Paval prapavedue. </i>


text:
Гэта рабілі нейкія сем сыноў Юдэйскага першасьвятара Скевы. </p><i> Gèta rabìlì nejkìâ sem synoǔ Ûdèjskaga peršas′vâtara Skevy. </i>


text:
Але злы дух сказаў у адказ: Ісуса ведаю, і Павал мне вядомы, а вы хто? </p><i> Ale zly duh skazaǔ u adkaz: Ìsusa vedaû, ì Paval mne vâdomy, a vy hto? </i>


text:
І кінуўся на іх чалавек, у якім быў злы дух, і, адолеўшы іх, узяў над імі такую сілу, што яны, голыя і пабітыя, выбеглі з таго дома. </p><i> Ì kìnuǔsâ na ìh čalavek, u âkìm byǔ zly duh, ì, adoleǔšy ìh, uzâǔ nad ìmì takuû sìlu, što âny, golyâ ì pabìtyâ, vybeglì z tago doma. </i>


text:
Гэта стала вядома ўсім Юдэям і Элінам, што жылі ў Эфэсе, і напаў страх на ўсіх іх, і слаўлена было імя Госпада Ісуса; </p><i> Gèta stala vâdoma ǔsìm Ûdèâm ì Èlìnam, što žylì ǔ Èfèse, ì napaǔ strah na ǔsìh ìh, ì slaǔlena bylo ìmâ Gospada Ìsusa; </i>


text:
А многія з тых, што ўверавалі, прыходзілі, спавядаючыся і адкрываючы ўчынкі свае. </p><i> A mnogìâ z tyh, što ǔveravalì, pryhodzìlì, spavâdaûčysâ ì adkryvaûčy ǔčynkì svae. </i>


text:
А з тых, што займаліся чарадзействам, даволі многія, пазьбіраўшы кнігі свае, спалілі іх перад усімі; і палічылі цэны іх, і выйшла іх на пяцьдзясят тысяч драхмаў. </p><i> A z tyh, što zajmalìsâ čaradzejstvam, davolì mnogìâ, paz′bìraǔšy knìgì svae, spalìlì ìh perad usìmì; ì palìčylì cèny ìh, ì vyjšla ìh na pâc′dzâsât tysâč drahmaǔ. </i>


text:
З такою сілаю ўзрастала і перамагала слова Гасподняе. </p><i> Z takoû sìlaû ǔzrastala ì peramagala slova Gaspodnâe. </i>


text:
<pb/>Калі ж гэта зьдзейсьнілася, Павал пастанавіў у духу, прайшоўшы Македонію і Ахаю, ісьці ў Ерусалім, сказаўшы: пабыўшы там, я павінен пабачыць і Рым. </p><i> Kalì ž gèta z′dzejs′nìlasâ, Paval pastanavìǔ u duhu, prajšoǔšy Makedonìû ì Ahaû, ìs′cì ǔ Erusalìm, skazaǔšy: pabyǔšy tam, â pavìnen pabačyc′ ì Rym. </i>


text:
І паслаўшы ў Македонію двух, што служылі яму, Цімафея і Эраста, сам на нейкі час застаўся ў Асіі. </p><i> Ì paslaǔšy ǔ Makedonìû dvuh, što služylì âmu, Cìmafeâ ì Èrasta, sam na nejkì čas zastaǔsâ ǔ Asìì. </i>


text:
<pb/>У той час падняўся немалы бунт супроць шляху Гасподняга; </p><i> U toj čas padnâǔsâ nemaly bunt suproc′ šlâhu Gaspodnâga; </i>


text:
бо нейкі срэбранік, якога звалі Дзімітрый, які ўзводзіў срэбныя храмы Артэміды і даваў рамесьнікам немалы прыбытак, </p><i> bo nejkì srèbranìk, âkoga zvalì Dzìmìtryj, âkì ǔzvodzìǔ srèbnyâ hramy Artèmìdy ì davaǔ rames′nìkam nemaly prybytak, </i>


text:
<pb/>склікаўшы іх і іншых такіх рамесьнікаў, сказаў: сябры! вы ведаеце, што на гэтым рамястве палягае добры дастатак наш; </p><i> sklìkaǔšy ìh ì ìnšyh takìh rames′nìkaǔ, skazaǔ: sâbry! vy vedaece, što na gètym ramâstve palâgae dobry dastatak naš; </i>


text:
тым часам вы бачыце і чуеце, што ня толькі ў Эфэсе, але амаль ва ўсёй Асіі гэты Павал сваімі пераконваньнямі затлуміў нямала людзей, кажучы, што робленыя рукамі людзкімі - не багі; </p><i> tym časam vy bačyce ì čuece, što nâ tol′kì ǔ Èfèse, ale amal′ va ǔsëj Asìì gèty Paval svaìmì perakonvan′nâmì zatlumìǔ nâmala lûdzej, kažučy, što roblenyâ rukamì lûdzkìmì - ne bagì; </i>


text:
А гэта нам пагражае тым, што ня толькі рамяство нашае заняхаіцца, але і храм вялікай багіні Артэміды ў нішто абернецца, і зьнішчыцца веліч тае, якую шануе ўся Асія і ўвесь сьвет. </p><i> A gèta nam pagražae tym, što nâ tol′kì ramâstvo našae zanâhaìcca, ale ì hram vâlìkaj bagìnì Artèmìdy ǔ nìšto abernecca, ì z′nìščycca velìč tae, âkuû šanue ǔsâ Asìâ ì ǔves′ s′vet. </i>


text:
<pb/>Выслухаўшы гэта, яны споўніліся лютасьці і пачалі крычаць, кажучы: вялікая Артэміда Эфэская! </p><i> Vysluhaǔšy gèta, âny spoǔnìlìsâ lûtas′cì ì pačalì kryčac′, kažučy: vâlìkaâ Artèmìda Èfèskaâ! </i>


text:
І ўвесь горад напоўніўся смутай; схапіўшы Македонцаў Гаія і Арыстарха, спадарожнікаў Паўлавых, яны аднадушна памкнуліся на відовішча. </p><i> Ì ǔves′ gorad napoǔnìǔsâ smutaj; shapìǔšy Makedoncaǔ Gaìâ ì Arystarha, spadarožnìkaǔ Paǔlavyh, âny adnadušna pamknulìsâ na vìdovìšča. </i>


text:
Калі ж Павал хацеў выйсьці да людзей, вучні не дазволілі яму; </p><i> Kalì ž Paval haceǔ vyjs′cì da lûdzej, vučnì ne dazvolìlì âmu; </i>


text:
таксама і некаторыя Асійскія начальнікі, якія былі сябрамі ягонымі, паслалі да яго прасіць - не паказвацца на відовішчы. </p><i> taksama ì nekatoryâ Asìjskìâ načal′nìkì, âkìâ bylì sâbramì âgonymì, paslalì da âgo prasìc′ - ne pakazvacca na vìdovìščy. </i>


text:
Тым часам адны крычалі адно, а другія другое; бо сход быў бязладны, і большая частка людзей ня ведала, дзеля чаго сабраліся. </p><i> Tym časam adny kryčalì adno, a drugìâ drugoe; bo shod byǔ bâzladny, ì bol′šaâ častka lûdzej nâ vedala, dzelâ čago sabralìsâ. </i>


text:
На прапанову Юдэяў зь люду выбралі нейкага Аляксандра. Даўшы знак рукою, Аляксандр хацеў гаварыць да людзей. </p><i> Na prapanovu Ûdèâǔ z′ lûdu vybralì nejkaga Alâksandra. Daǔšy znak rukoû, Alâksandr haceǔ gavaryc′ da lûdzej. </i>


text:
Калі ж даведаліся, што ён Юдэй, дык закрычалі ўсе ў адзін голас, і каля дзьвюх гадзін крычалі: вялікая Артэміда Эфэская! </p><i> Kalì ž davedalìsâ, što ën Ûdèj, dyk zakryčalì ǔse ǔ adzìn golas, ì kalâ dz′vûh gadzìn kryčalì: vâlìkaâ Artèmìda Èfèskaâ! </i>


text:
А захавальнік парадку, уціхамірыўшы людзей, сказаў: мужы Эфэскія! які чалавек ня ведае, што горад Эфэс ёсьць служнік вялікай багіні Артэміды і Дыяпэта? </p><i> A zahaval′nìk paradku, ucìhamìryǔšy lûdzej, skazaǔ: mužy Èfèskìâ! âkì čalavek nâ vedae, što gorad Èfès ës′c′ služnìk vâlìkaj bagìnì Artèmìdy ì Dyâpèta? </i>


text:
А калі супраць гэтага няма чым запярэчыць, дык трэба вам супакоіцца і не рабіць неабачліва; </p><i> A kalì suprac′ gètaga nâma čym zapârèčyc′, dyk trèba vam supakoìcca ì ne rabìc′ neabačlìva; </i>


text:
а вы прывялі гэтых мужоў, якія ні храма Артэмідынага не абакралі, ні багіні вашай ня бэсьцілі; </p><i> a vy pryvâlì gètyh mužoǔ, âkìâ nì hrama Artèmìdynaga ne abakralì, nì bagìnì vašaj nâ bès′cìlì; </i>


text:
Калі ж Дзімітрый і іншыя зь ім рамесьнікі маюць скаргу на каго-небудзь, дык ёсьць судовыя сходы, і ёсьць праконсулы: няхай скардзяцца адзін на аднаго; </p><i> Kalì ž Dzìmìtryj ì ìnšyâ z′ ìm rames′nìkì maûc′ skargu na kago-nebudz′, dyk ës′c′ sudovyâ shody, ì ës′c′ prakonsuly: nâhaj skardzâcca adzìn na adnago; </i>


text:
а калі вы дамагаецеся чагосьці іншага, дык гэта вырашыцца ў законным сходзе; </p><i> a kalì vy damagaecesâ čagos′cì ìnšaga, dyk gèta vyrašycca ǔ zakonnym shodze; </i>


text:
бо нам ёсьць небясьпека, - за тое, што сталася сёньня, нам паставяць у віну смуту, бо няма аніякае прычыны, якою мы маглі б апраўдаць такую зборню. Сказаўшы гэта, ён распусьціў сход. </p><i> bo nam ës′c′ nebâs′peka, - za toe, što stalasâ sën′nâ, nam pastavâc′ u vìnu smutu, bo nâma anìâkae pryčyny, âkoû my maglì b apraǔdac′ takuû zbornû. Skazaǔšy gèta, ën raspus′cìǔ shod. </i>


text:
<pb/>Калі спыніўся бунт, Павал, паклікаўшы вучняў і даўшы ім настаўленьні і разьвітаўшыся зь імі, выйшаў у Македонію. </p><i> Kalì spynìǔsâ bunt, Paval, paklìkaǔšy vučnâǔ ì daǔšy ìm nastaǔlen′nì ì raz′vìtaǔšysâ z′ ìmì, vyjšaǔ u Makedonìû. </i>


text:
Прайшоўшы тыя землі і наставіўшы вернікаў шчодрымі словамі, прыйшоў у Эладу; </p><i> Prajšoǔšy tyâ zemlì ì nastavìǔšy vernìkaǔ ščodrymì slovamì, pryjšoǔ u Èladu; </i>


text:
Там прабыў ён тры месяцы; калі ж, з прычыны ўзрушэньня супраць яго Юдэяў ён хацеў выправіцца ў Сырыю, дык прыйшло яму на думку вярнуцца праз Македонію. </p><i> Tam prabyǔ ën try mesâcy; kalì ž, z pryčyny ǔzrušèn′nâ suprac′ âgo Ûdèâǔ ën haceǔ vypravìcca ǔ Syryû, dyk pryjšlo âmu na dumku vârnucca praz Makedonìû. </i>


text:
Зь ім сьледавалі да Асіі Сасіпатр Піраў, Вэрыянін, і Фесалонікійцы Арыстарх, Сэкунд, і Гаій Дэрвянін і Цімафей, і Асійцы Тыхік і Трахім. </p><i> Z′ ìm s′ledavalì da Asìì Sasìpatr Pìraǔ, Vèryânìn, ì Fesalonìkìjcy Arystarh, Sèkund, ì Gaìj Dèrvânìn ì Cìmafej, ì Asìjcy Tyhìk ì Trahìm. </i>


text:
А мы пасьля дзён праснаковых адплылі зь Філіпаў і дзён за пяць прыбылі да іх у Трааду, дзе прабылі сем дзён. </p><i> A my pas′lâ dzën prasnakovyh adplylì z′ Fìlìpaǔ ì dzën za pâc′ prybylì da ìh u Traadu, dze prabylì sem dzën. </i>


text:
<pb/>У першы ж дзень тыдня, калі вучні сабраліся на ламаньне хлеба, Павал, намерыўшыся выправіцца на другі дзень, гутарыў зь імі і прадоўжыў слова да поўначы. </p><i> U peršy ž dzen′ tydnâ, kalì vučnì sabralìsâ na laman′ne hleba, Paval, nameryǔšysâ vypravìcca na drugì dzen′, gutaryǔ z′ ìmì ì pradoǔžyǔ slova da poǔnačy. </i>


text:
У сьвятліцы, дзе мы сабраліся, было многа сьвяцільнікаў. </p><i> U s′vâtlìcy, dze my sabralìsâ, bylo mnoga s′vâcìl′nìkaǔ. </i>


text:
Падчас доўгай гутаркі Паўлавай адзін юнак, якога звалі Яўціх і які сядзеў на акне, забыўся ў глыбокім сьне і, пахіснуўшыся, сонны выпаў уніз з трэйцяга паверха і падняты быў мёртвы. </p><i> Padčas doǔgaj gutarkì Paǔlavaj adzìn ûnak, âkoga zvalì Âǔcìh ì âkì sâdzeǔ na akne, zabyǔsâ ǔ glybokìm s′ne ì, pahìsnuǔšysâ, sonny vypaǔ unìz z trèjcâga paverha ì padnâty byǔ mërtvy. </i>


text:
Павал, сышоўшы, прыпаў да яго і, абняўшы яго, сказаў: ня трывожцеся, бо душа ягоная ў ім. </p><i> Paval, syšoǔšy, prypaǔ da âgo ì, abnâǔšy âgo, skazaǔ: nâ tryvožcesâ, bo duša âgonaâ ǔ ìm. </i>


text:
Падняўшыся ўгору і разламаўшы хлеб і з'еўшы, гутарыў доўга, аж да сьвітаньня, і потым пайшоў. </p><i> Padnâǔšysâ ǔgoru ì razlamaǔšy hleb ì z'eǔšy, gutaryǔ doǔga, až da s′vìtan′nâ, ì potym pajšoǔ. </i>


text:
Тым часам хлопца прывялі жывога, і нямала ўцешыліся. </p><i> Tym časam hlopca pryvâlì žyvoga, ì nâmala ǔcešylìsâ. </i>


text:
<pb/>Мы пайшлі наперад на карабель і паплылі ў Ас, каб забраць адтуль Паўла; бо ён так загадаў нам, маючы ў намеры сам ісьці пеша. </p><i> My pajšlì naperad na karabel′ ì paplylì ǔ As, kab zabrac′ adtul′ Paǔla; bo ën tak zagadaǔ nam, maûčy ǔ namery sam ìs′cì peša. </i>


text:
а калі ён сышоўся з намі ў Асе, дык, узяўшы яго, мы прыбылі ў Матыліну. </p><i> a kalì ën syšoǔsâ z namì ǔ Ase, dyk, uzâǔšy âgo, my prybylì ǔ Matylìnu. </i>


text:
І адплыўшы адтуль, на другі дзень мы спыніліся насупраць Хіёса, а яшчэ на другі прысталі да Самоса і, пабываўшы ў Трагіліі, на другі дзень прыбылі ў Міліт; </p><i> Ì adplyǔšy adtul′, na drugì dzen′ my spynìlìsâ nasuprac′ Hìësa, a âščè na drugì prystalì da Samosa ì, pabyvaǔšy ǔ Tragìlìì, na drugì dzen′ prybylì ǔ Mìlìt; </i>


text:
бо Паўлу надумалася абмінуць Эфэс, каб не замарудзіцца яму ў Асіі, таму што ён сьпяшаўся, калі можна, у дзень Пяцідзясятніцы быць у Ерусаліме. </p><i> bo Paǔlu nadumalasâ abmìnuc′ Èfès, kab ne zamarudzìcca âmu ǔ Asìì, tamu što ën s′pâšaǔsâ, kalì možna, u dzen′ Pâcìdzâsâtnìcy byc′ u Erusalìme. </i>


text:
<pb/>А зь Міліта паслаўшы ў Эфэс, ён заклікаў прасьвітараў царквы, зь першага дня, калі прыйшоў у Асію, увесь час быў з вамі, </p><i> A z′ Mìlìta paslaǔšy ǔ Èfès, ën zaklìkaǔ pras′vìtaraǔ carkvy, z′ peršaga dnâ, kalì pryjšoǔ u Asìû, uves′ čas byǔ z vamì, </i>


text:
працуючы Госпаду з усякай пакорнай мудрасьцю і многімі сьлязьмі, сярод спакушэньняў, якія выпалі мне празь ліхія намыслы Юдэяў; </p><i> pracuûčy Gospadu z usâkaj pakornaj mudras′cû ì mnogìmì s′lâz′mì, sârod spakušèn′nâǔ, âkìâ vypalì mne praz′ lìhìâ namysly Ûdèâǔ; </i>


text:
як я не прапусьціў нічога карыснага, пра што вам не прапаведаваў бы і чаму ня вучыў бы вас прылюдна і ў дамах, </p><i> âk â ne prapus′cìǔ nìčoga karysnaga, pra što vam ne prapavedavaǔ by ì čamu nâ vučyǔ by vas prylûdna ì ǔ damah, </i>


text:
<pb/>абвяшчаючы Юдэям і Элінам пакаяньне перад Богам і веру ў Госпада нашага Ісуса Хрыста. </p><i> abvâščaûčy Ûdèâm ì Èlìnam pakaân′ne perad Bogam ì veru ǔ Gospada našaga Ìsusa Hrysta. </i>


text:
І вось, сёньня я пабуджаны Духам іду ў Ерусалім, ня ведаючы, што там здарыцца са мною; </p><i> Ì vos′, sën′nâ â pabudžany Duham ìdu ǔ Erusalìm, nâ vedaûčy, što tam zdarycca sa mnoû; </i>


text:
толькі Дух Сьвяты ва ўсіх гарадах сьведчыць, кажучы, што кайданы і пакуты чакаюць мяне. </p><i> tol′kì Duh S′vâty va ǔsìh garadah s′vedčyc′, kažučy, što kajdany ì pakuty čakaûc′ mâne. </i>


text:
Але я ні на што не зважаю і не даражу сваім жыцьцём, толькі б з радасьцю зьдзейсьніць абавязак мой і служэньне, якое я прыняў ад Госпада Ісуса, прапаведаваць Дабравесьце мілаты Божай. </p><i> Ale â nì na što ne zvažaû ì ne daražu svaìm žyc′cëm, tol′kì b z radas′cû z′dzejs′nìc′ abavâzak moj ì služèn′ne, âkoe â prynâǔ ad Gospada Ìsusa, prapavedavac′ Dabraves′ce mìlaty Božaj. </i>


text:
<pb/>І сёньня, вось, я ведаю, што ўжо не пабачыце болей аблічча майго ўсе вы, сярод якіх хадзіў я, прапаведуючы Царства Божае. </p><i> Ì sën′nâ, vos′, â vedaû, što ǔžo ne pabačyce bolej ablìčča majgo ǔse vy, sârod âkìh hadzìǔ â, prapaveduûčy Carstva Božae. </i>


text:
<pb/>Таму сьведчу вам у дзень сёньняшні, што чысты я ад крыві ўсіх; </p><i> Tamu s′vedču vam u dzen′ sën′nâšnì, što čysty â ad kryvì ǔsìh; </i>


text:
бо я ня ўхіляўся абвяшчаць вам усю волю Божую. </p><i> bo â nâ ǔhìlâǔsâ abvâščac′ vam usû volû Božuû. </i>


text:
Дык вось, пільнуйце сябе і ўвесь статак, у якім Дух Сьвяты паставіў вас ахавальнікамі, пасьвіць Царкву Госпада і Бога, якую Ён здабыў Сабе Крывёю Сваёю. </p><i> Dyk vos′, pìl′nujce sâbe ì ǔves′ statak, u âkìm Duh S′vâty pastavìǔ vas ahaval′nìkamì, pas′vìc′ Carkvu Gospada ì Boga, âkuû Ën zdabyǔ Sabe Kryvëû Svaëû. </i>


text:
Бо я ведаю, што пасьля адыходу майго ўвойдуць да вас лютыя ваўкі, якія не шкадуюць статку; </p><i> Bo â vedaû, što pas′lâ adyhodu majgo ǔvojduc′ da vas lûtyâ vaǔkì, âkìâ ne škaduûc′ statku; </i>


text:
і з вас саміх паўстануць людзі, якія будуць казаць навыварат, каб павесьці вучняў за сабою. </p><i> ì z vas samìh paǔstanuc′ lûdzì, âkìâ buduc′ kazac′ navyvarat, kab paves′cì vučnâǔ za saboû. </i>


text:
Таму чувайце, памятаючы, што я тры гады дзень і ноч бесьперастанку са сьлязьмі вучыў кожнага з вас. </p><i> Tamu čuvajce, pamâtaûčy, što â try gady dzen′ ì noč bes′perastanku sa s′lâz′mì vučyǔ kožnaga z vas. </i>


text:
І сёньня даручаю вас, браты, Богу і слову мілаты Ягонай, Які можа станавіць вас болей і даць вам спадчыну з усімі асьвечанымі. </p><i> Ì sën′nâ daručaû vas, braty, Bogu ì slovu mìlaty Âgonaj, Âkì moža stanavìc′ vas bolej ì dac′ vam spadčynu z usìmì as′večanymì. </i>


text:
Ні срэбра, ні золата, ні ўбраньня я ні ад кога не зажадаў: </p><i> Nì srèbra, nì zolata, nì ǔbran′nâ â nì ad koga ne zažadaǔ: </i>


text:
самі ведаеце, што патрэбам маім і патрэбам тых, што былі са мною, паслужылі рукі мае гэтыя. </p><i> samì vedaece, što patrèbam maìm ì patrèbam tyh, što bylì sa mnoû, paslužylì rukì mae gètyâ. </i>


text:
Ва ўсім паказаў я вам, што, працуючы, трэба падтрымліваць слабых і памятаць словы Госпада Ісуса, бо Ён Сам сказаў: <J>"больш дабрашчасна - даваць, чым браць".</J> </p><i> Va ǔsìm pakazaǔ â vam, što, pracuûčy, trèba padtrymlìvac′ slabyh ì pamâtac′ slovy Gospada Ìsusa, bo Ën Sam skazaǔ: <J>"bol′š dabraščasna - davac′, čym brac′".</J> </i>


text:
Сказаўшы гэта, ён стаў на калені свае і з усімі імі памаліўся. </p><i> Skazaǔšy gèta, ën staǔ na kalenì svae ì z usìmì ìmì pamalìǔsâ. </i>


text:
<pb/>Тады вялікі плач быў ва ўсіх, і, прыпадаючы Паўлу на грудзі, цалавалі яго, </p><i> Tady vâlìkì plač byǔ va ǔsìh, ì, prypadaûčy Paǔlu na grudzì, calavalì âgo, </i>


text:
смуткуючы найболей ад сказанага ім слова, што ўжо не пабачаць аблічча ягонага. І праводзілі яго да карабля. </p><i> smutkuûčy najbolej ad skazanaga ìm slova, što ǔžo ne pabačac′ ablìčča âgonaga. Ì pravodzìlì âgo da karablâ. </i>


text:
<pb/>Калі ж мы, разьвітаўшыся зь імі, адплылі, дык напрасткі прыйшлі ў Кос, на другі дзень у Радос і адтуль у Патару; </p><i> Kalì ž my, raz′vìtaǔšysâ z′ ìmì, adplylì, dyk naprastkì pryjšlì ǔ Kos, na drugì dzen′ u Rados ì adtul′ u Pataru; </i>


text:
і, калі знайшлі карабель, што плыў у Фінікію, узышлі на яго і адплылі. </p><i> ì, kalì znajšlì karabel′, što plyǔ u Fìnìkìû, uzyšlì na âgo ì adplylì. </i>


text:
Калі паказаўся Кіпр, мы пакінулі яго зьлева і паплылі ў Сірыю, і прысталі ў Тыры, бо тут было трэба скласьці грузы з карабля; </p><i> Kalì pakazaǔsâ Kìpr, my pakìnulì âgo z′leva ì paplylì ǔ Sìryû, ì prystalì ǔ Tyry, bo tut bylo trèba sklas′cì gruzy z karablâ; </i>


text:
і, знайшоўшы вучняў, прабылі там сем дзён; яны праз Духа казалі Паўлу, каб ён не хадзіў у Ерусалім. </p><i> ì, znajšoǔšy vučnâǔ, prabylì tam sem dzën; âny praz Duha kazalì Paǔlu, kab ën ne hadzìǔ u Erusalìm. </i>


text:
Правёўшы гэтыя дні, мы выйшлі і пайшлі і нас праводзілі ўсе з жанчынамі і дзецьмі аж за горад; а на беразе, укленчыўшы, памаліліся. </p><i> Pravëǔšy gètyâ dnì, my vyjšlì ì pajšlì ì nas pravodzìlì ǔse z žančynamì ì dzec′mì až za gorad; a na beraze, uklenčyǔšy, pamalìlìsâ. </i>


text:
І, разьвітаўшыся паміж сабою, мы ўзышлі на карабель, а яны вярнуліся дамоў. </p><i> Ì, raz′vìtaǔšysâ pamìž saboû, my ǔzyšlì na karabel′, a âny vârnulìsâ damoǔ. </i>


text:
<pb/>А мы, адбыўшы плаваньне, прыбылі з Тыра ў Пталемаіду, дзе, прывітаўшы братоў, прабылі ў іх адзін дзень. </p><i> A my, adbyǔšy plavan′ne, prybylì z Tyra ǔ Ptalemaìdu, dze, pryvìtaǔšy bratoǔ, prabylì ǔ ìh adzìn dzen′. </i>


text:
А на другі дзень Павал і мы, хто быў зь ім, выйшаўшы, прыйшлі ў Кесарыю і, увайшоўшы ў дом Піліпа прапаведніка, аднаго зь сямёх дыяканаў, засталіся ў яго. </p><i> A na drugì dzen′ Paval ì my, hto byǔ z′ ìm, vyjšaǔšy, pryjšlì ǔ Kesaryû ì, uvajšoǔšy ǔ dom Pìlìpa prapavednìka, adnago z′ sâmëh dyâkanaǔ, zastalìsâ ǔ âgo. </i>


text:
У яго былі чатыры дачкі, дзяўчаты-прарочыцы. </p><i> U âgo bylì čatyry dačkì, dzâǔčaty-praročycy. </i>


text:
Тым часам, як мы многа дзён заставаліся ў іх, прыйшоў зь Юдэі нейкі прарок, якога звалі Агаў, </p><i> Tym časam, âk my mnoga dzën zastavalìsâ ǔ ìh, pryjšoǔ z′ Ûdèì nejkì prarok, âkoga zvalì Agaǔ, </i>


text:
і, увайшоўшы да нас, узяў пояс Паўлаў і, зьвязаўшы сабе рукі і ногі, сказаў: так кажа Дух Сьвяты: мужа, чый гэта пояс, гэтак зьвяжуць у Ерусаліме Юдэі і перададуць у рукі язычнікам. </p><i> ì, uvajšoǔšy da nas, uzâǔ poâs Paǔlaǔ ì, z′vâzaǔšy sabe rukì ì nogì, skazaǔ: tak kaža Duh S′vâty: muža, čyj gèta poâs, gètak z′vâžuc′ u Erusalìme Ûdèì ì peradaduc′ u rukì âzyčnìkam. </i>


text:
Калі ж мы пачулі гэта, дык і мы і тамтэйшыя прасілі, каб ён ня ішоў у Ерусалім. </p><i> Kalì ž my pačulì gèta, dyk ì my ì tamtèjšyâ prasìlì, kab ën nâ ìšoǔ u Erusalìm. </i>


text:
Але Павал у адказ сказаў: што вы робіце? чаго плачаце і засмучаеце сэрца маё? я ня толькі хачу быць вязьнем, але гатовы памерці ў Ерусаліме за імя Госпада Ісуса. </p><i> Ale Paval u adkaz skazaǔ: što vy robìce? čago plačace ì zasmučaece sèrca maë? â nâ tol′kì haču byc′ vâz′nem, ale gatovy pamercì ǔ Erusalìme za ìmâ Gospada Ìsusa. </i>


text:
А калі мы ня здолелі ўгаварыць яго, дык супакоіліся, сказаўшы: хай будзе воля Гасподняя! </p><i> A kalì my nâ zdolelì ǔgavaryc′ âgo, dyk supakoìlìsâ, skazaǔšy: haj budze volâ Gaspodnââ! </i>


text:
<pb/>Пасля гэтых дзён, падрыхтаваўшыся, пайшлі мы ў Ерусалім; </p><i> Paslâ gètyh dzën, padryhtavaǔšysâ, pajšlì my ǔ Erusalìm; </i>


text:
з намі ішлі і некаторыя вучні з Кесарыі, праводзячы нас да аднаго даўняга вучня, Мнасана Кіпрыйца, у якога можна было нам жыць. </p><i> z namì ìšlì ì nekatoryâ vučnì z Kesaryì, pravodzâčy nas da adnago daǔnâga vučnâ, Mnasana Kìpryjca, u âkoga možna bylo nam žyc′. </i>


text:
<pb/>як прыйшлі мы ў Ерусалім, браты гасьцінна прынялі нас. </p><i> âk pryjšlì my ǔ Erusalìm, braty gas′cìnna prynâlì nas. </i>


text:
На другі дзень Павал прыйшоў з намі да Якава; прыйшлі і ўсе прасьвітары. </p><i> Na drugì dzen′ Paval pryjšoǔ z namì da Âkava; pryjšlì ì ǔse pras′vìtary. </i>


text:
Павітаўшы іх, Павал расказваў падрабязна, што стварыў Бог у язычнікаў служэньнем ягоным. </p><i> Pavìtaǔšy ìh, Paval raskazvaǔ padrabâzna, što stvaryǔ Bog u âzyčnìkaǔ služèn′nem âgonym. </i>


text:
А яны, выслухаўшы, праславілі Бога і сказалі яму: бачыш, браце, колькі тысяч Юдэяў уверавалі, і ўсе яны - шчырыя слугі закона; </p><i> A âny, vysluhaǔšy, praslavìlì Boga ì skazalì âmu: bačyš, brace, kol′kì tysâč Ûdèâǔ uveravalì, ì ǔse âny - ščyryâ slugì zakona; </i>


text:
а пра цябе наслухаліся яны, быццам ты ўсіх Юдэяў, якія жывуць сярод язычнікаў, вучыш адступацца ад Майсея, кажучы, каб яны не абразалі дзяцей сваіх і ня трымаліся звычаяў. </p><i> a pra câbe nasluhalìsâ âny, byccam ty ǔsìh Ûdèâǔ, âkìâ žyvuc′ sârod âzyčnìkaǔ, vučyš adstupacca ad Majseâ, kažučy, kab âny ne abrazalì dzâcej svaìh ì nâ trymalìsâ zvyčaâǔ. </i>


text:
Дык што ж гэта? Пэўна, зьбярэцца народ; бо дачуюцца, што ты прыйшоў. </p><i> Dyk što ž gèta? Pèǔna, z′bârècca narod; bo dačuûcca, što ty pryjšoǔ. </i>


text:
Зрабі ж, што мы скажам табе: ёсьць у нас чатыры мужы, якія маюць на сабе зарок. </p><i> Zrabì ž, što my skažam tabe: ës′c′ u nas čatyry mužy, âkìâ maûc′ na sabe zarok. </i>


text:
<pb/>Узяўшы іх, ачысьціся зь імі і прымі на сябе выдаткі на ахвяру за іх, каб абстрыглі сабе галаву, - і ўведаюць усе, што чутае імі пра цябе несправядлівае, а што і сам ты жывеш згодна з законам. </p><i> Uzâǔšy ìh, ačys′cìsâ z′ ìmì ì prymì na sâbe vydatkì na ahvâru za ìh, kab abstryglì sabe galavu, - ì ǔvedaûc′ use, što čutae ìmì pra câbe nespravâdlìvae, a što ì sam ty žyveš zgodna z zakonam. </i>


text:
А пра язычнікаў, якія ўверавалі, мы пісалі, пастанавіўшы, каб яны нічога такога не пільнаваліся, а толькі ўстрымалі сябе ад ідалаахвярнага, ад крыві, ад душанага і ад распусты. </p><i> A pra âzyčnìkaǔ, âkìâ ǔveravalì, my pìsalì, pastanavìǔšy, kab âny nìčoga takoga ne pìl′navalìsâ, a tol′kì ǔstrymalì sâbe ad ìdalaahvârnaga, ad kryvì, ad dušanaga ì ad raspusty. </i>


text:
Тады Павал, узяўшы тых мужоў і ачысьціўшыся зь імі, на другі дзень увайшоў у храм і абвясьціў заканчэньне дзён ачышчэньня, калі павінна быць прынесена за кожнага зь іх ахвяра. </p><i> Tady Paval, uzâǔšy tyh mužoǔ ì ačys′cìǔšysâ z′ ìmì, na drugì dzen′ uvajšoǔ u hram ì abvâs′cìǔ zakančèn′ne dzën ačyščèn′nâ, kalì pavìnna byc′ prynesena za kožnaga z′ ìh ahvâra. </i>


text:
<pb/>Калі ж сем дзён канчаліся, тады Асійскія Юдэі, убачыўшы яго ў храме, падбухторылі ўсіх людзей і наклалі на яго рукі, </p><i> Kalì ž sem dzën kančalìsâ, tady Asìjskìâ Ûdèì, ubačyǔšy âgo ǔ hrame, padbuhtorylì ǔsìh lûdzej ì naklalì na âgo rukì, </i>


text:
закрычаўшы: мужы Ізраільскія, памажэце! Гэты чалавек усіх і ўсюды настаўляе супроць народу і закона і месца гэтага; да таго ж і Элінаў дапусьціў у храм і спаганіў сьвятое месца гэтае. </p><i> zakryčaǔšy: mužy Ìzraìl′skìâ, pamažèce! Gèty čalavek usìh ì ǔsûdy nastaǔlâe suproc′ narodu ì zakona ì mesca gètaga; da tago ž ì Èlìnaǔ dapus′cìǔ u hram ì spaganìǔ s′vâtoe mesca gètae. </i>


text:
Бо папярэдне яны бачылі зь ім у горадзе Трахіма Эфэсяніна і думалі, што Павал яго ўвёў у храм. </p><i> Bo papârèdne âny bačylì z′ ìm u goradze Trahìma Èfèsânìna ì dumalì, što Paval âgo ǔvëǔ u hram. </i>


text:
<pb/>Увесь горад узрушыўся, і пазьбягаліся ўсе людзі; і, схапіўшы Паўла, павалаклі яго з храма, і адразу ж замкнуты былі дзьверы. </p><i> Uves′ gorad uzrušyǔsâ, ì paz′bâgalìsâ ǔse lûdzì; ì, shapìǔšy Paǔla, pavalaklì âgo z hrama, ì adrazu ž zamknuty bylì dz′very. </i>


text:
Калі ж яны хацелі забіць яго, да тысячніка кагорты дайшла вестка, што ўвесь Ерусалім узбунтаваўся; </p><i> Kalì ž âny hacelì zabìc′ âgo, da tysâčnìka kagorty dajšla vestka, što ǔves′ Erusalìm uzbuntavaǔsâ; </i>


text:
<pb/>ён, адразу ўзяўшы воінаў і сотнікаў, рушыў на іх; а яны, убачыўшы тысячніка і воінаў, перасталі біць Паўла; </p><i> ën, adrazu ǔzâǔšy voìnaǔ ì sotnìkaǔ, rušyǔ na ìh; a âny, ubačyǔšy tysâčnìka ì voìnaǔ, perastalì bìc′ Paǔla; </i>


text:
тады тысячнік, падышоўшы, узяў яго і загадаў закаваць яго двума ланцугамі, і пытаўся: хто ён і што зрабіў? </p><i> tady tysâčnìk, padyšoǔšy, uzâǔ âgo ì zagadaǔ zakavac′ âgo dvuma lancugamì, ì pytaǔsâ: hto ën ì što zrabìǔ? </i>


text:
А людзі адны крычалі адное, а другія другое; ён жа, ня могучы з прычыны ўзрушэньня даведацца нічога пэўнага, загадаў весьці яго ў крэпасьць. </p><i> A lûdzì adny kryčalì adnoe, a drugìâ drugoe; ën ža, nâ mogučy z pryčyny ǔzrušèn′nâ davedacca nìčoga pèǔnaga, zagadaǔ ves′cì âgo ǔ krèpas′c′. </i>


text:
А калі ён быў на лесьвіцы, дык воіны мусілі несьці яго, бо ў натоўпе была вялікая сьціжма; </p><i> A kalì ën byǔ na les′vìcy, dyk voìny musìlì nes′cì âgo, bo ǔ natoǔpe byla vâlìkaâ s′cìžma; </i>


text:
бо мноства людзей ішло сьледам і крычала: сьмерць яму! </p><i> bo mnostva lûdzej ìšlo s′ledam ì kryčala: s′merc′ âmu! </i>


text:
<pb/>Перад уваходам у крэпасьць Павал сказаў тысячніку: ці можна мне сказаць табе нешта? А той сказаў: ты ўмееш па-Грэцку? </p><i> Perad uvahodam u krèpas′c′ Paval skazaǔ tysâčnìku: cì možna mne skazac′ tabe nešta? A toj skazaǔ: ty ǔmeeš pa-Grècku? </i>


text:
Дык ці ня ты той Егіпцянін, які напярэдадні ўчыніў бунт і зьвёў у пустыню чатыры тысячы чалавек разбойнікаў? </p><i> Dyk cì nâ ty toj Egìpcânìn, âkì napârèdadnì ǔčynìǔ bunt ì z′vëǔ u pustynû čatyry tysâčy čalavek razbojnìkaǔ? </i>


text:
А Павал сказаў: я Юдэй, Тарсянін, грамадзянін вядомага Кілікійскага горада; прашу цябе, дазволь мне гаварыць да людзей. </p><i> A Paval skazaǔ: â Ûdèj, Tarsânìn, gramadzânìn vâdomaga Kìlìkìjskaga gorada; prašu câbe, dazvol′ mne gavaryc′ da lûdzej. </i>


text:
І калі той дазволіў, Павал, стоячы на лесьвіцы, даў знак рукою людзям і, калі настала глыбокая моўча, пачаў прамаўляць па-Габрэйску так: </p><i> Ì kalì toj dazvolìǔ, Paval, stoâčy na les′vìcy, daǔ znak rukoû lûdzâm ì, kalì nastala glybokaâ moǔča, pačaǔ pramaǔlâc′ pa-Gabrèjsku tak: </i>


text:
<pb/>Мужы браты і бацькі! выслухайце цяпер маё апраўданьне перад вамі. </p><i> Mužy braty ì bac′kì! vysluhajce câper maë apraǔdan′ne perad vamì. </i>


text:
Пачуўшы, што ён загаварыў зь імі па-Габрэйску, яны яшчэ больш аціхлі. Ён сказаў: </p><i> Pačuǔšy, što ën zagavaryǔ z′ ìmì pa-Gabrèjsku, âny âščè bol′š acìhlì. Ën skazaǔ: </i>


text:
я Юдэй, нарадзіўся ў Тарсе Кілікійскім, выгадаваны ў гэтым горадзе ў нагах у Гамалііла, рупліва настаўлены ў бацькоўскім законе, шчыры слуга Божы, як і ўсе вы сёньня. </p><i> â Ûdèj, naradzìǔsâ ǔ Tarse Kìlìkìjskìm, vygadavany ǔ gètym goradze ǔ nagah u Gamalììla, ruplìva nastaǔleny ǔ bac′koǔskìm zakone, ščyry sluga Božy, âk ì ǔse vy sën′nâ. </i>


text:
Я нават да сьмерці гнаў пасьлядоўнікаў гэтага вучэньня, вяжучы і аддаючы ў цямніцу і мужчын і жанчын, </p><i> Â navat da s′mercì gnaǔ pas′lâdoǔnìkaǔ gètaga vučèn′nâ, vâžučy ì addaûčy ǔ câmnìcu ì mužčyn ì žančyn, </i>


text:
як засьведчаць пра мяне першасьвятар і ўсе старэйшыны, ад якіх і пісьмы ўзяў да братоў у Дамаску, я ішоў, каб тамтэйшых прывесьці ў аковах у Ерусалім на катаваньне. </p><i> âk zas′vedčac′ pra mâne peršas′vâtar ì ǔse starèjšyny, ad âkìh ì pìs′my ǔzâǔ da bratoǔ u Damasku, â ìšoǔ, kab tamtèjšyh pryves′cì ǔ akovah u Erusalìm na katavan′ne. </i>


text:
<pb/>І калі я быў у дарозе і падыходзіў да Дамаска, пад полудзень раптам азарыла мяне вялікае сьвятло зь неба. </p><i> Ì kalì â byǔ u daroze ì padyhodzìǔ da Damaska, pad poludzen′ raptam azaryla mâne vâlìkae s′vâtlo z′ neba. </i>


text:
Я ўпаў на зямлю і пачуў голас, які казаў мне: <J>Саўле! Саўле! чаго ты гоніш Мяне?</J> </p><i> Â ǔpaǔ na zâmlû ì pačuǔ golas, âkì kazaǔ mne: <J>Saǔle! Saǔle! čago ty gonìš Mâne?</J> </i>


text:
Я адказваў: хто Ты, Госпадзе? Ён сказаў мне: <J>Я Ісус Назарэй, Якога ты гоніш.</J> </p><i> Â adkazvaǔ: hto Ty, Gospadze? Ën skazaǔ mne: <J>Â Ìsus Nazarèj, Âkoga ty gonìš.</J> </i>


text:
Тыя, што былі са мною, бачылі сьвятло і перапалохаліся, але голасу Таго, Хто гаварыў да мяне, ня чулі. </p><i> Tyâ, što bylì sa mnoû, bačylì s′vâtlo ì perapalohalìsâ, ale golasu Tago, Hto gavaryǔ da mâne, nâ čulì. </i>


text:
Тады я сказаў: Госпадзе! што мне рабіць? А Гасподзь сказаў мне: <J>устань і ідзі ў Дамаск, і там табе сказана будзе ўсё, што назначана табе рабіць.</J> </p><i> Tady â skazaǔ: Gospadze! što mne rabìc′? A Gaspodz′ skazaǔ mne: <J>ustan′ ì ìdzì ǔ Damask, ì tam tabe skazana budze ǔsë, što naznačana tabe rabìc′.</J> </i>


text:
А як што я ад славы сьвятла таго асьлеп, дык тыя, хто быў са мною, за руку прывялі мяне ў Дамаск. </p><i> A âk što â ad slavy s′vâtla tago as′lep, dyk tyâ, hto byǔ sa mnoû, za ruku pryvâlì mâne ǔ Damask. </i>


text:
<pb/>Нехта Ананія, муж пабожны паводле закона, пахвалёны ўсімі Юдэямі, што жывуць у Дамаску, </p><i> Nehta Ananìâ, muž pabožny pavodle zakona, pahvalëny ǔsìmì Ûdèâmì, što žyvuc′ u Damasku, </i>


text:
прыйшоў да мяне і, падышоўшы, сказаў мне: браце Саўле! будзь зноў відушчы! І я адразу ўбачыў яго. </p><i> pryjšoǔ da mâne ì, padyšoǔšy, skazaǔ mne: brace Saǔle! budz′ znoǔ vìduščy! Ì â adrazu ǔbačyǔ âgo. </i>


text:
А ён сказаў мне: Бог бацькоў нашых наперад выбраў цябе, каб ты ўведаў волю Ягоную, убачыў Праведніка і пачуў голас з вуснаў Ягоных, </p><i> A ën skazaǔ mne: Bog bac′koǔ našyh naperad vybraǔ câbe, kab ty ǔvedaǔ volû Âgonuû, ubačyǔ Pravednìka ì pačuǔ golas z vusnaǔ Âgonyh, </i>


text:
бо ты будзеш Яму за сьведку перад усімі людзьмі ў тым, што ты бачыў і чуў; </p><i> bo ty budzeš Âmu za s′vedku perad usìmì lûdz′mì ǔ tym, što ty bačyǔ ì čuǔ; </i>


text:
дык вось, чаго ж ты марудзіш? устань, ахрысьціся і змый грахі твае, заклікаўшы імя Госпада Ісуса. </p><i> dyk vos′, čago ž ty marudzìš? ustan′, ahrys′cìsâ ì zmyj grahì tvae, zaklìkaǔšy ìmâ Gospada Ìsusa. </i>


text:
<pb/>Калі ж я вярнуўся ў Ерусалім і маліўся ў храме, упаў я ў жарсьць, </p><i> Kalì ž â vârnuǔsâ ǔ Erusalìm ì malìǔsâ ǔ hrame, upaǔ â ǔ žars′c′, </i>


text:
і ўгледзеў Яго, і Ён сказаў мне: <J>пасьпяшайся і выйдзі хутчэй зь Ерусаліма, бо ня прымуць тут твайго сьведчаньня пра Мяне.</J> </p><i> ì ǔgledzeǔ Âgo, ì Ën skazaǔ mne: <J>pas′pâšajsâ ì vyjdzì hutčèj z′ Erusalìma, bo nâ prymuc′ tut tvajgo s′vedčan′nâ pra Mâne.</J> </i>


text:
Я сказаў: Госпадзе! ім вядома, што я веруючых у Цябе кідаў у цямніцы і пабіваў у сынагогах, </p><i> Â skazaǔ: Gospadze! ìm vâdoma, što â veruûčyh u Câbe kìdaǔ u câmnìcy ì pabìvaǔ u synagogah, </i>


text:
і, калі пралівалася кроў Сьцяпана, сьведкі Твайго, я там стаяў, ухваляў забойства яго і вартаваў адзеньне забойцаў ягоных. </p><i> ì, kalì pralìvalasâ kroǔ S′câpana, s′vedkì Tvajgo, â tam staâǔ, uhvalâǔ zabojstva âgo ì vartavaǔ adzen′ne zabojcaǔ âgonyh. </i>


text:
І Ён сказаў мне: <J>ідзі; Я пашлю цябе далёка да язычнікаў.</J> </p><i> Ì Ën skazaǔ mne: <J>ìdzì; Â pašlû câbe dalëka da âzyčnìkaǔ.</J> </i>


text:
<pb/>Да гэтага слова слухалі яго; а пасьля гэтага паднялі крык, кажучы: зьнішчы зь зямлі такога! бо ня варта яму жыць. </p><i> Da gètaga slova sluhalì âgo; a pas′lâ gètaga padnâlì kryk, kažučy: z′nìščy z′ zâmlì takoga! bo nâ varta âmu žyc′. </i>


text:
Тым часам як яны крычалі, шпурлялі вопратку і кідалі пясок у паветра, </p><i> Tym časam âk âny kryčalì, špurlâlì vopratku ì kìdalì pâsok u pavetra, </i>


text:
тысячнік загадаў увесьці яго ў крэпасьць, загадаўшы бічаваць яго, каб выведаць, зь якое прычыны так крычалі супроць яго. </p><i> tysâčnìk zagadaǔ uves′cì âgo ǔ krèpas′c′, zagadaǔšy bìčavac′ âgo, kab vyvedac′, z′ âkoe pryčyny tak kryčalì suproc′ âgo. </i>


text:
Але калі расьцягнулі яго рэмнямі, Павал сказаў сотніку: хіба вам дазволена бічаваць рымскага грамадзяніна, ды і бяз суду? </p><i> Ale kalì ras′câgnulì âgo rèmnâmì, Paval skazaǔ sotnìku: hìba vam dazvolena bìčavac′ rymskaga gramadzânìna, dy ì bâz sudu? </i>


text:
Пачуўшы гэта, сотнік падышоў і данёс тысячніку, кажучы: глядзі, што ты хочаш рабіць? гэты чалавек - рымскі грамадзянін. </p><i> Pačuǔšy gèta, sotnìk padyšoǔ ì danës tysâčnìku, kažučy: glâdzì, što ty hočaš rabìc′? gèty čalavek - rymskì gramadzânìn. </i>


text:
Тады тысячнік, падышоўшы да яго, сказаў: скажы мне, ты рымскі грамадзянін? Ён сказаў: так. </p><i> Tady tysâčnìk, padyšoǔšy da âgo, skazaǔ: skažy mne, ty rymskì gramadzânìn? Ën skazaǔ: tak. </i>


text:
Тысячнік адказваў: я за вялікія грошы набыў гэта грамадзянства, А Павал сказаў: а я і нарадзіўся ў ім. </p><i> Tysâčnìk adkazvaǔ: â za vâlìkìâ grošy nabyǔ gèta gramadzânstva, A Paval skazaǔ: a â ì naradzìǔsâ ǔ ìm. </i>


text:
Тады адразу адступіліся ад яго тыя, што хацелі яго катаваць; а тысячнік, даведаўшыся, што ён рымскі грамадзянін, перапалохаўся, што зьвязаў яго. </p><i> Tady adrazu adstupìlìsâ ad âgo tyâ, što hacelì âgo katavac′; a tysâčnìk, davedaǔšysâ, što ën rymskì gramadzânìn, perapalohaǔsâ, što z′vâzaǔ âgo. </i>


text:
<pb/>На другі дзень, хочучы ўпэўніцца ў праўдзе, за што вінавацяць яго Юдэі, вызваліў яго з ланцугоў і загадаў сабрацца першасьвятарам і ўсяму сынедрыёну і, вывеўшы Паўла, паставіў яго перад імі. </p><i> Na drugì dzen′, hočučy ǔpèǔnìcca ǔ praǔdze, za što vìnavacâc′ âgo Ûdèì, vyzvalìǔ âgo z lancugoǔ ì zagadaǔ sabracca peršas′vâtaram ì ǔsâmu synedryënu ì, vyveǔšy Paǔla, pastavìǔ âgo perad ìmì. </i>


text:
<pb/>Павал, паглядзеўшы на сынедрыён, сказаў: мужы браты! Я ўсім шчырым сумленьнем жыў перад Богам па сёньняшні дзень. </p><i> Paval, paglâdzeǔšy na synedryën, skazaǔ: mužy braty! Â ǔsìm ščyrym sumlen′nem žyǔ perad Bogam pa sën′nâšnì dzen′. </i>


text:
А першасьвятар Ананія загадаў тым, што перад ім стаялі, біць яго па вуснах. </p><i> A peršas′vâtar Ananìâ zagadaǔ tym, što perad ìm staâlì, bìc′ âgo pa vusnah. </i>


text:
Тады Павал сказаў яму: Бог цябе біцьме, сьцяна павапленая! ты сядзіш, каб судзіць па законе, і, насуперак закону, загадваеш біць мяне. </p><i> Tady Paval skazaǔ âmu: Bog câbe bìc′me, s′câna pavaplenaâ! ty sâdzìš, kab sudzìc′ pa zakone, ì, nasuperak zakonu, zagadvaeš bìc′ mâne. </i>


text:
А тыя, што перад ім стаялі, сказалі: першасьвятара Божага бэсьціш? </p><i> A tyâ, što perad ìm staâlì, skazalì: peršas′vâtara Božaga bès′cìš? </i>


text:
Павал сказаў: я ня ведаў, браты, што ён першасьвятар; бо напісана: "начальніка ў народзе тваім ліхім словам ня гань". </p><i> Paval skazaǔ: â nâ vedaǔ, braty, što ën peršas′vâtar; bo napìsana: "načal′nìka ǔ narodze tvaìm lìhìm slovam nâ gan′". </i>


text:
Павал, даведаўшыся, што тут адна частка - садукеі, а другая - фарысэі, узвысіў голас у сынедрыёне: мужы браты! Я фарысэй і сын фарысэя; за надзею і ўваскрэсеньне мёртвых я суд прымаю. </p><i> Paval, davedaǔšysâ, što tut adna častka - sadukeì, a drugaâ - farysèì, uzvysìǔ golas u synedryëne: mužy braty! Â farysèj ì syn farysèâ; za nadzeû ì ǔvaskrèsen′ne mërtvyh â sud prymaû. </i>


text:
<pb/>І калі сказаў ён гэта, узьнікла нязгода паміж фарысэямі і садукеямі, і зборня падзялілася. </p><i> Ì kalì skazaǔ ën gèta, uz′nìkla nâzgoda pamìž farysèâmì ì sadukeâmì, ì zbornâ padzâlìlasâ. </i>


text:
Бо садукеі кажуць, што няма ўваскрэсеньня, ні анёла, ні духа, а фарысэі прызнаюць і тое і другое. </p><i> Bo sadukeì kažuc′, što nâma ǔvaskrèsen′nâ, nì anëla, nì duha, a farysèì pryznaûc′ ì toe ì drugoe. </i>


text:
Усчаўся вялікі крык, і ўстаўшы, кніжнікі фарысэйскага боку даводзілі, кажучы: нічога благога мы не знаходзім у гэтым чалавеку; калі ж дух альбо анёл казаў яму, ня будзем пярэчыць Богу. </p><i> Usčaǔsâ vâlìkì kryk, ì ǔstaǔšy, knìžnìkì farysèjskaga boku davodzìlì, kažučy: nìčoga blagoga my ne znahodzìm u gètym čalaveku; kalì ž duh al′bo anël kazaǔ âmu, nâ budzem pârèčyc′ Bogu. </i>


text:
Але як што разлад узмацніўся, дык тысячнік, баючыся, каб яны не разарвалі Паўла, загадаў воінам сысьці, узяць яго спаміж іх і завесьці ў крэпасьць. </p><i> Ale âk što razlad uzmacnìǔsâ, dyk tysâčnìk, baûčysâ, kab âny ne razarvalì Paǔla, zagadaǔ voìnam sys′cì, uzâc′ âgo spamìž ìh ì zaves′cì ǔ krèpas′c′. </i>


text:
<pb/>У другую ноч Гасподзь, зьявіўшыся яму, сказаў: <J>мацуйся, Паўле; бо як ты сьведчыў за Мяне ў Ерусаліме, так трэба табе сьведчыць і ў Рыме.</J> </p><i> U druguû noč Gaspodz′, z′âvìǔšysâ âmu, skazaǔ: <J>macujsâ, Paǔle; bo âk ty s′vedčyǔ za Mâne ǔ Erusalìme, tak trèba tabe s′vedčyc′ ì ǔ Ryme.</J> </i>


text:
<pb/>А як разьвіднела, некаторыя Юдэі склалі змову, і прысягнулі ня есьці і ня піць, пакуль не заб'юць Паўла; </p><i> A âk raz′vìdnela, nekatoryâ Ûdèì sklalì zmovu, ì prysâgnulì nâ es′cì ì nâ pìc′, pakul′ ne zab'ûc′ Paǔla; </i>


text:
а было больш за сорак такіх, што так прысягнулі; </p><i> a bylo bol′š za sorak takìh, što tak prysâgnulì; </i>


text:
яны, прыйшоўшы да першасьвятароў і старэйшын, сказалі: мы клятваю запрысягнуліся ня есьці нічога, пакуль не заб'ём Паўла; </p><i> âny, pryjšoǔšy da peršas′vâtaroǔ ì starèjšyn, skazalì: my klâtvaû zaprysâgnulìsâ nâ es′cì nìčoga, pakul′ ne zab'ëm Paǔla; </i>


text:
Дык вось сёньня вы з сынедрыёнам дайце знак тысячніку, каб ён заўтра вывеў яго да вас, быццам вы хочаце ўважлівей дасьледаваць справу ягоную; а мы, перш чым ён наблізіцца, гатовыя забіць яго. </p><i> Dyk vos′ sën′nâ vy z synedryënam dajce znak tysâčnìku, kab ën zaǔtra vyveǔ âgo da vas, byccam vy hočace ǔvažlìvej das′ledavac′ spravu âgonuû; a my, perš čym ën nablìzìcca, gatovyâ zabìc′ âgo. </i>


text:
Пачуўшы пра намысел гэты, сын сястры Паўлавай прыйшоў і, увайшоўшы ў крэпасьць, папярэдзіў Паўла. </p><i> Pačuǔšy pra namysel gèty, syn sâstry Paǔlavaj pryjšoǔ ì, uvajšoǔšy ǔ krèpas′c′, papârèdzìǔ Paǔla. </i>


text:
А Павал, паклікаўшы аднаго сотніка, сказаў: завядзі гэтага хлопца да тысячніка, бо ён мае нешта сказаць яму. </p><i> A Paval, paklìkaǔšy adnago sotnìka, skazaǔ: zavâdzì gètaga hlopca da tysâčnìka, bo ën mae nešta skazac′ âmu. </i>


text:
Той, узяўшы яго, прывёў да тысячніка і сказаў: вязень Павал, паклікаўшы мяне, прасіў завесьці да цябе гэтага хлопца, які мае нешта сказаць табе. </p><i> Toj, uzâǔšy âgo, pryvëǔ da tysâčnìka ì skazaǔ: vâzen′ Paval, paklìkaǔšy mâne, prasìǔ zaves′cì da câbe gètaga hlopca, âkì mae nešta skazac′ tabe. </i>


text:
Тысячнік, узяўшы яго за руку і адышоўшыся зь ім убок, пытаўся: што такое маеш ты сказаць мне? </p><i> Tysâčnìk, uzâǔšy âgo za ruku ì adyšoǔšysâ z′ ìm ubok, pytaǔsâ: što takoe maeš ty skazac′ mne? </i>


text:
Ён адказваў, што Юдэі змовіліся прасіць у цябе, каб ты заўтра вывеў Паўла ў сынедрыён, быццам яны хочуць уважлівей дасьледаваць справу ягоную. </p><i> Ën adkazvaǔ, što Ûdèì zmovìlìsâ prasìc′ u câbe, kab ty zaǔtra vyveǔ Paǔla ǔ synedryën, byccam âny hočuc′ uvažlìvej das′ledavac′ spravu âgonuû. </i>


text:
Але ты ня слухайся іх; бо яго пільнуюць больш за сорак чалавек зь іх, што запрысягнуліся ня есьці і ня піць, пакуль не заб'юць яго; і яны цяпер гатовыя, чакаюць твайго рашэньня. </p><i> Ale ty nâ sluhajsâ ìh; bo âgo pìl′nuûc′ bol′š za sorak čalavek z′ ìh, što zaprysâgnulìsâ nâ es′cì ì nâ pìc′, pakul′ ne zab'ûc′ âgo; ì âny câper gatovyâ, čakaûc′ tvajgo rašèn′nâ. </i>


text:
Тады тысячнік адпусьціў хлопца, сказаўшы: нікому не кажы, што ты паведаміў мне гэта. </p><i> Tady tysâčnìk adpus′cìǔ hlopca, skazaǔšy: nìkomu ne kažy, što ty pavedamìǔ mne gèta. </i>


text:
<pb/>І, паклікаўшы двух сотнікаў, сказаў: падрыхтуйце мне воінаў пешых дзьвесьце, конных семдзесят і стралкоў дзьвесьце, каб з трэйцяй гадзіны ночы ішлі ў Кесарыю; </p><i> Ì, paklìkaǔšy dvuh sotnìkaǔ, skazaǔ: padryhtujce mne voìnaǔ pešyh dz′ves′ce, konnyh semdzesât ì stralkoǔ dz′ves′ce, kab z trèjcâj gadzìny nočy ìšlì ǔ Kesaryû; </i>


text:
падрыхтуйце таксама аслоў, каб, пасадзіўшы Паўла, пераправіць яго да правіцеля Фелікса. </p><i> padryhtujce taksama asloǔ, kab, pasadzìǔšy Paǔla, perapravìc′ âgo da pravìcelâ Felìksa. </i>


text:
Клаўдзій Лісій глыбокашаноўнаму правіцелю Феліксу - радавацца; </p><i> Klaǔdzìj Lìsìj glybokašanoǔnamu pravìcelû Felìksu - radavacca; </i>


text:
гэтага чалавека Юдэі схапілі і гатовыя былі забіць; я, прыйшоўшы з воінамі, адабраў яго, даведаўшыся, што ён рымскі грамадзянін; </p><i> gètaga čalaveka Ûdèì shapìlì ì gatovyâ bylì zabìc′; â, pryjšoǔšy z voìnamì, adabraǔ âgo, davedaǔšysâ, što ën rymskì gramadzânìn; </i>


text:
Потым, хочучы даведацца, за што зьвінавацілі яго, прывёў яго ў сынедрыён іхні </p><i> Potym, hočučy davedacca, za što z′vìnavacìlì âgo, pryvëǔ âgo ǔ synedryën ìhnì </i>


text:
і выявіў, што яго вінавацяць за спрэчныя думкі адносна закону іхняга, але няма ў ім ніякае віны, вартае сьмерці альбо кайданоў. </p><i> ì vyâvìǔ, što âgo vìnavacâc′ za sprèčnyâ dumkì adnosna zakonu ìhnâga, ale nâma ǔ ìm nìâkae vìny, vartae s′mercì al′bo kajdanoǔ. </i>


text:
А як да мяне дайшло, што Юдэі намышляюць ліхое на гэтага чалавека, я адразу паслаў яго да цябе, загадаўшы і скаржнікам гаварыць на яго перад табою; будзь здаровы". </p><i> A âk da mâne dajšlo, što Ûdèì namyšlâûc′ lìhoe na gètaga čalaveka, â adrazu paslaǔ âgo da câbe, zagadaǔšy ì skaržnìkam gavaryc′ na âgo perad taboû; budz′ zdarovy". </i>


text:
<pb/>І вось воіны, паводле загаду, узяўшы Паўла, павялі сярод ночы ў Антыпатрыду, </p><i> Ì vos′ voìny, pavodle zagadu, uzâǔšy Paǔla, pavâlì sârod nočy ǔ Antypatrydu, </i>


text:
<pb/>а на другі дзень, пакінуўшы конных ісьці зь ім, вярнуліся ў крэпасьць. </p><i> a na drugì dzen′, pakìnuǔšy konnyh ìs′cì z′ ìm, vârnulìsâ ǔ krèpas′c′. </i>


text:
А тыя, прыйшоўшы ў Кесарыю і аддаўшы пісьмо правіцелю, перадалі яму і Паўла. </p><i> A tyâ, pryjšoǔšy ǔ Kesaryû ì addaǔšy pìs′mo pravìcelû, peradalì âmu ì Paǔla. </i>


text:
Правіцель, прачытаўшы пісьмо, спытаўся, зь якой ён вобласьці, і, даведаўшыся, што з Кілікіі, сказаў: </p><i> Pravìcel′, pračytaǔšy pìs′mo, spytaǔsâ, z′ âkoj ën voblas′cì, ì, davedaǔšysâ, što z Kìlìkìì, skazaǔ: </i>


text:
я выслухаю цябе, калі зьявяцца твае скаржнікі. І загадаў яму быць пад вартаю ў Ірадавай прэторыі. </p><i> â vysluhaû câbe, kalì z′âvâcca tvae skaržnìkì. Ì zagadaǔ âmu byc′ pad vartaû ǔ Ìradavaj prètoryì. </i>


text:
<pb/>Празь пяць дзён прыйшоў першасьвятар Ананія з старэйшынамі і зь нейкім прамоўцам Тэртулам, якія скардзіліся правіцелю на Паўла. </p><i> Praz′ pâc′ dzën pryjšoǔ peršas′vâtar Ananìâ z starèjšynamì ì z′ nejkìm pramoǔcam Tèrtulam, âkìâ skardzìlìsâ pravìcelû na Paǔla. </i>


text:
Калі ж яго паклікалі, Тэртул пачаў вінаваціць яго, кажучы: </p><i> Kalì ž âgo paklìkalì, Tèrtul pačaǔ vìnavacìc′ âgo, kažučy: </i>


text:
<pb/>заўсёды і ўсюды з падзякаю шчыраю прызнаём мы, што табе, глыбокашаноўны Феліксе, абавязаны мы вялікім мірам, і дбаньню твайму - добрым ладам гэтага народу. </p><i> zaǔsëdy ì ǔsûdy z padzâkaû ščyraû pryznaëm my, što tabe, glybokašanoǔny Felìkse, abavâzany my vâlìkìm mìram, ì dban′nû tvajmu - dobrym ladam gètaga narodu. </i>


text:
Але, каб дужа не дакучаць табе, прашу цябе выслухаць нас коратка з уласьцівай табе паблажлівасьцю. </p><i> Ale, kab duža ne dakučac′ tabe, prašu câbe vysluhac′ nas koratka z ulas′cìvaj tabe pablažlìvas′cû. </i>


text:
Мы лічым гэтага чалавека пошасьцю грамадзтва, падбухторшчыкам бунту сярод Юдэяў, якія жывуць на сьвеце, і правадніком Назарэйскай ерасі, </p><i> My lìčym gètaga čalaveka pošas′cû gramadztva, padbuhtorščykam buntu sârod Ûdèâǔ, âkìâ žyvuc′ na s′vece, ì pravadnìkom Nazarèjskaj erasì, </i>


text:
які адважыўся нават апаганіць храм, мы ўзялі яго і хацелі судзіць яго паводле нашага закона. </p><i> âkì advažyǔsâ navat apaganìc′ hram, my ǔzâlì âgo ì hacelì sudzìc′ âgo pavodle našaga zakona. </i>


text:
Але тысячнік Лісій, прыйшоўшы, зь вялікім гвалтам забраў яго з рук нашых і паслаў да цябе, </p><i> Ale tysâčnìk Lìsìj, pryjšoǔšy, z′ vâlìkìm gvaltam zabraǔ âgo z ruk našyh ì paslaǔ da câbe, </i>


text:
<pb/>загадаўшы і нам, скаржнікам яго, ісьці да цябе; ты можаш сам, разабраўшыся, даведацца ад яго пра ўсё тое, у чым мы вінавацім яго. </p><i> zagadaǔšy ì nam, skaržnìkam âgo, ìs′cì da câbe; ty možaš sam, razabraǔšysâ, davedacca ad âgo pra ǔsë toe, u čym my vìnavacìm âgo. </i>


text:
І Юдэі пацьвердзілі, сказаўшы, што гэта так. </p><i> Ì Ûdèì pac′verdzìlì, skazaǔšy, što gèta tak. </i>


text:
<pb/>А Павал, калі правіцель даў яму знак гаварыць, адказваў: ведаючы, што шмат гадоў справядліва судзіш народ гэты, я тым свабодней буду бараніць маю справу. </p><i> A Paval, kalì pravìcel′ daǔ âmu znak gavaryc′, adkazvaǔ: vedaûčy, što šmat gadoǔ spravâdlìva sudzìš narod gèty, â tym svabodnej budu baranìc′ maû spravu. </i>


text:
Ты можаш даведацца, што ня больш як дванаццаць дзён таму назад я прыйшоў у Ерусалім на пакланеньне; </p><i> Ty možaš davedacca, što nâ bol′š âk dvanaccac′ dzën tamu nazad â pryjšoǔ u Erusalìm na paklanen′ne; </i>


text:
і ні ў сьвяцілішчы, ні ў сынагогах, ні ў горадзе яны ня бачылі, каб я з кім спрачаўся альбо падбухторваў людзей на бунт, </p><i> ì nì ǔ s′vâcìlìščy, nì ǔ synagogah, nì ǔ goradze âny nâ bačylì, kab â z kìm spračaǔsâ al′bo padbuhtorvaǔ lûdzej na bunt, </i>


text:
і ня могуць даказаць таго, у чым цяпер вінавацяць мяне; </p><i> ì nâ moguc′ dakazac′ tago, u čym câper vìnavacâc′ mâne; </i>


text:
а ў тым прызнаюся табе, што паводле вучэньня, якое яны называюць ерасьсю, я сапраўды служу Богу бацькоў маіх, верачы напісанаму ў законе і прароках, </p><i> a ǔ tym pryznaûsâ tabe, što pavodle vučèn′nâ, âkoe âny nazyvaûc′ eras′sû, â sapraǔdy služu Bogu bac′koǔ maìh, veračy napìsanamu ǔ zakone ì prarokah, </i>


text:
маючы спадзяваньне на Бога, што будзе ўваскрэсеньне мёртвых, праведных і няправедных, чаго і самі яны чакаюць; </p><i> maûčy spadzâvan′ne na Boga, što budze ǔvaskrèsen′ne mërtvyh, pravednyh ì nâpravednyh, čago ì samì âny čakaûc′; </i>


text:
<pb/>так і сам дбаю заўсёды, каб мець беззаганнае сумленьне перад Богам і людзьмі; </p><i> tak ì sam dbaû zaǔsëdy, kab mec′ bezzagannae sumlen′ne perad Bogam ì lûdz′mì; </i>


text:
праз многа гадоў я прыйшоў, каб прынесьці міласьціну народу майму і ахвяры; </p><i> praz mnoga gadoǔ â pryjšoǔ, kab prynes′cì mìlas′cìnu narodu majmu ì ahvâry; </i>


text:
пры гэтым знайшлі мяне ачышчанага ў храме ня зь людзьмі і ня з бунтам; </p><i> pry gètym znajšlì mâne ačyščanaga ǔ hrame nâ z′ lûdz′mì ì nâ z buntam; </i>


text:
а гэта былі некаторыя Асійскія Юдэі, якім варта было б стаць прад табою і зьвінаваціць мяне, калі што маюць супроць мяне; </p><i> a gèta bylì nekatoryâ Asìjskìâ Ûdèì, âkìm varta bylo b stac′ prad taboû ì z′vìnavacìc′ mâne, kalì što maûc′ suproc′ mâne; </i>


text:
альбо хай гэтыя самі скажуць, якую знайшлі яны ўва мне няпраўду, калі я стаў перад сынедрыёнам, </p><i> al′bo haj gètyâ samì skažuc′, âkuû znajšlì âny ǔva mne nâpraǔdu, kalì â staǔ perad synedryënam, </i>


text:
бадай што толькі тое адно слова, якое ўголас вымавіў я, стоячы сярод іх, што за вучэньне пра ўваскрэсеньне мёртвых судзіце вы сёньня мяне. </p><i> badaj što tol′kì toe adno slova, âkoe ǔgolas vymavìǔ â, stoâčy sârod ìh, što za vučèn′ne pra ǔvaskrèsen′ne mërtvyh sudzìce vy sën′nâ mâne. </i>


text:
<pb/>Выслухаўшы гэта, Фелікс адклаў іхнюю справу, дакладна даведаўшыся пра гэты шлях, сказаўшы: калі прыйдзе тысячнік Лісій, я выведаю ўсё пра гэта вучэньне. </p><i> Vysluhaǔšy gèta, Felìks adklaǔ ìhnûû spravu, dakladna davedaǔšysâ pra gèty šlâh, skazaǔšy: kalì pryjdze tysâčnìk Lìsìj, â vyvedaû ǔsë pra gèta vučèn′ne. </i>


text:
А Паўла загадаў сотніку вартаваць, але ня ўціскаць яго і не забараняць нікому зь яго блізкіх служыць яму альбо адведваць яго. </p><i> A Paǔla zagadaǔ sotnìku vartavac′, ale nâ ǔcìskac′ âgo ì ne zabaranâc′ nìkomu z′ âgo blìzkìh služyc′ âmu al′bo advedvac′ âgo. </i>


text:
<pb/>Празь некалькі дзён Фелікс, прыйшоўшы з Друзілаю, жонкаю сваёю, Юдэйкаю, паклікаў Паўла, і слухаў яго пра веру ў Ісуса Хрыста. </p><i> Praz′ nekal′kì dzën Felìks, pryjšoǔšy z Druzìlaû, žonkaû svaëû, Ûdèjkaû, paklìkaǔ Paǔla, ì sluhaǔ âgo pra veru ǔ Ìsusa Hrysta. </i>


text:
І як той гаварыў пра праўду, пра ўстрымлівасьць і будучы суд, дык Фелікс вельмі перапалохаўся і адказваў: цяпер ідзі, а калі выберу час, паклічу цябе. </p><i> Ì âk toj gavaryǔ pra praǔdu, pra ǔstrymlìvas′c′ ì budučy sud, dyk Felìks vel′mì perapalohaǔsâ ì adkazvaǔ: câper ìdzì, a kalì vyberu čas, paklìču câbe. </i>


text:
Пры гэтым спадзяваўся ён, што Павал дасьць яму грошай, каб адпусьціў яго: таму часта яго выклікаў і гутарыў зь ім. </p><i> Pry gètym spadzâvaǔsâ ën, što Paval das′c′ âmu grošaj, kab adpus′cìǔ âgo: tamu časta âgo vyklìkaǔ ì gutaryǔ z′ ìm. </i>


text:
<pb/>але праз два гады на Феліксава месца заступіў Порцый Фэст; хочучы дагадзіць Юдэям, Фелікс пакінуў Паўла ў кайданах. </p><i> ale praz dva gady na Felìksava mesca zastupìǔ Porcyj Fèst; hočučy dagadzìc′ Ûdèâm, Felìks pakìnuǔ Paǔla ǔ kajdanah. </i>


text:
<pb/>Фэст, прыбыўшы ў вобласьць, праз тры дні выправіўся з Кесарыі ў Ерусалім. </p><i> Fèst, prybyǔšy ǔ voblas′c′, praz try dnì vypravìǔsâ z Kesaryì ǔ Erusalìm. </i>


text:
Тады першасьвятар і самыя знакамітыя Юдэі зьявіліся да яго са скаргай на Паўла і перконвалі яго, </p><i> Tady peršas′vâtar ì samyâ znakamìtyâ Ûdèì z′âvìlìsâ da âgo sa skargaj na Paǔla ì perkonvalì âgo, </i>


text:
просячы, каб ён зрабіў ласку, выклікаў яго ў Ерусалім; і ліхое задумалі - забіць яго ў дарозе. </p><i> prosâčy, kab ën zrabìǔ lasku, vyklìkaǔ âgo ǔ Erusalìm; ì lìhoe zadumalì - zabìc′ âgo ǔ daroze. </i>


text:
Але Фэст адказваў, што Павал у Кесарыі пад вартаю, і што ён сам неўзабаве падасца туды. </p><i> Ale Fèst adkazvaǔ, što Paval u Kesaryì pad vartaû, ì što ën sam neǔzabave padasca tudy. </i>


text:
І вось, сказаў ён, каторыя з вас могуць, няхай пойдуць са мною, і калі ёсьць што за гэтым чалавекам, хай зьвінавацяць яго. </p><i> Ì vos′, skazaǔ ën, katoryâ z vas moguc′, nâhaj pojduc′ sa mnoû, ì kalì ës′c′ što za gètym čalavekam, haj z′vìnavacâc′ âgo. </i>


text:
<pb/>Пабыўшы ў іх ня болей як восем ці дзесяць дзён, вярнуўся ў Кесарыю, і на другі дзень, сеўшы на суднае месца, загадаў прывесьці Паўла. </p><i> Pabyǔšy ǔ ìh nâ bolej âk vosem cì dzesâc′ dzën, vârnuǔsâ ǔ Kesaryû, ì na drugì dzen′, seǔšy na sudnae mesca, zagadaǔ pryves′cì Paǔla. </i>


text:
Калі ён зьявіўся, пасталі навокал Юдэі, якія прыйшлі зь Ерусаліма, і ўзводзілі на Паўла многія цяжкія абвінавачаньні, якіх не маглі даказаць. </p><i> Kalì ën z′âvìǔsâ, pastalì navokal Ûdèì, âkìâ pryjšlì z′ Erusalìma, ì ǔzvodzìlì na Paǔla mnogìâ câžkìâ abvìnavačan′nì, âkìh ne maglì dakazac′. </i>


text:
А ён у апраўданьне сваё сказаў: я ня ўчыніў ніякага злачынства ні супраць закона Юдэйскага, ні супраць храма, ні супраць кесара. </p><i> A ën u apraǔdan′ne svaë skazaǔ: â nâ ǔčynìǔ nìâkaga zlačynstva nì suprac′ zakona Ûdèjskaga, nì suprac′ hrama, nì suprac′ kesara. </i>


text:
Фэст, хочучы дагадзіць Юдэям, сказаў у адказ Паўлу: ці хочаш ісьці ў Ерусалім, каб я там судзіў цябе за гэта? </p><i> Fèst, hočučy dagadzìc′ Ûdèâm, skazaǔ u adkaz Paǔlu: cì hočaš ìs′cì ǔ Erusalìm, kab â tam sudzìǔ câbe za gèta? </i>


text:
Павал сказаў: я стаю перад судом кесаравым, дзе мяне і належыць судзіць; Юдэяў я нічым не пакрыўдзіў, як і ты добра ведаеш; </p><i> Paval skazaǔ: â staû perad sudom kesaravym, dze mâne ì naležyc′ sudzìc′; Ûdèâǔ â nìčym ne pakryǔdzìǔ, âk ì ty dobra vedaeš; </i>


text:
бо, калі не мая праўда і зрабіў што-небудзь вартае сьмерці, дык не зракуся памерці; а калі нічога таго няма, у чым гэтыя вінавацяць мяне, дык ніхто ня можа выдаць мяне ім; патрабую суду кесаравага. </p><i> bo, kalì ne maâ praǔda ì zrabìǔ što-nebudz′ vartae s′mercì, dyk ne zrakusâ pamercì; a kalì nìčoga tago nâma, u čym gètyâ vìnavacâc′ mâne, dyk nìhto nâ moža vydac′ mâne ìm; patrabuû sudu kesaravaga. </i>


text:
Тады Фэст, пагутарыўшы з радай, адказваў: ты спатрабаваў суду кесаравага, да кесара і выправішся. </p><i> Tady Fèst, pagutaryǔšy z radaj, adkazvaǔ: ty spatrabavaǔ sudu kesaravaga, da kesara ì vypravìšsâ. </i>


text:
<pb/>Празь некалькі дзён цар Агрыпа і Вэрэніка прыбылі ў Кесарыю павіншаваць Фэста. </p><i> Praz′ nekal′kì dzën car Agrypa ì Vèrènìka prybylì ǔ Kesaryû pavìnšavac′ Fèsta. </i>


text:
І як яны правялі там шмат дзён, дык Фэст выклаў цару справу Паўлаву, кажучы: тут ёсьць чалавек, пакінуты Феліксам у кайданах, </p><i> Ì âk âny pravâlì tam šmat dzën, dyk Fèst vyklaǔ caru spravu Paǔlavu, kažučy: tut ës′c′ čalavek, pakìnuty Felìksam u kajdanah, </i>


text:
на якога, у бытнасьць маю ў Ерусаліме, скардзіліся першасьвятары і старэйшыны Юдэйскія, дамагаючыся засудзіць яго. </p><i> na âkoga, u bytnas′c′ maû ǔ Erusalìme, skardzìlìsâ peršas′vâtary ì starèjšyny Ûdèjskìâ, damagaûčysâ zasudzìc′ âgo. </i>


text:
Я адказваў ім, што ў Рымлян няма звычаю выдаваць якога-небудзь чалавека на згубу, перш чым абвінавачаны будзе мець скаржнікаў перад сабою і атрымае свабоду абараняцца ад абвінавачаньня. </p><i> Â adkazvaǔ ìm, što ǔ Rymlân nâma zvyčaû vydavac′ âkoga-nebudz′ čalaveka na zgubu, perš čym abvìnavačany budze mec′ skaržnìkaǔ perad saboû ì atrymae svabodu abaranâcca ad abvìnavačan′nâ. </i>


text:
Калі ж яны прыйшлі сюды, дык, бяз усякага адкладу, на другі дзень, сеў я на суднае месца і загадаў прывесьці таго чалавека. </p><i> Kalì ž âny pryjšlì sûdy, dyk, bâz usâkaga adkladu, na drugì dzen′, seǔ â na sudnae mesca ì zagadaǔ pryves′cì tago čalaveka. </i>


text:
Абступіўшы яго, скаржнікі не назвалі ніводнай віны ягонай, якое я чакаў; </p><i> Abstupìǔšy âgo, skaržnìkì ne nazvalì nìvodnaj vìny âgonaj, âkoe â čakaǔ; </i>


text:
<pb/>але яны мелі пэўныя спрэчкі зь ім пра іхняе богашанаваньне і пра нейкага мёртвага Ісуса, пра Якога Павал сьцвярджаў, што Ён жывы. </p><i> ale âny melì pèǔnyâ sprèčkì z′ ìm pra ìhnâe bogašanavan′ne ì pra nejkaga mërtvaga Ìsusa, pra Âkoga Paval s′cvârdžaǔ, što Ën žyvy. </i>


text:
Ня быўшы пэўны ў рашэньні гэтага пытаньня, я сказаў: ці ня хоча ён пайсьці ў Ерусалім і там прыняць суд у гэтым? </p><i> Nâ byǔšy pèǔny ǔ rašèn′nì gètaga pytan′nâ, â skazaǔ: cì nâ hoča ën pajs′cì ǔ Erusalìm ì tam prynâc′ sud u gètym? </i>


text:
Але як што Павал патрабаваў, каб яго пакінулі на разгляд Аўгустаў, дык я загадаў трымаць яго пад вартаю да таго часу, як адпраўлю яго да кесара. </p><i> Ale âk što Paval patrabavaǔ, kab âgo pakìnulì na razglâd Aǔgustaǔ, dyk â zagadaǔ trymac′ âgo pad vartaû da tago času, âk adpraǔlû âgo da kesara. </i>


text:
Агрыпа ж сказаў Фэсту: хацеў бы і я паслухаць гэтага чалавека. Заўтра ж, адказваў той, пачуеш яго. </p><i> Agrypa ž skazaǔ Fèstu: haceǔ by ì â pasluhac′ gètaga čalaveka. Zaǔtra ž, adkazvaǔ toj, pačueš âgo. </i>


text:
<pb/>На другі дзень, калі Агрыпа і Вэрэніка прыйшлі зь вялікаю пышнасьцю і ўвайшлі ў судовы намёт з тысячнікамі і знакамітымі грамадзянамі, па загадзе Фэста прыведзены быў Павал. </p><i> Na drugì dzen′, kalì Agrypa ì Vèrènìka pryjšlì z′ vâlìkaû pyšnas′cû ì ǔvajšlì ǔ sudovy namët z tysâčnìkamì ì znakamìtymì gramadzânamì, pa zagadze Fèsta pryvedzeny byǔ Paval. </i>


text:
І сказаў Фэст: цару Агрыпе і ўсе прысутныя з намі мужы! вы бачыце таго, супроць якога ўсё мноства Юдэяў прыступаліся да мяне ў Ерусаліме і тут і крычалі, што ён не павінен больш жыць; </p><i> Ì skazaǔ Fèst: caru Agrype ì ǔse prysutnyâ z namì mužy! vy bačyce tago, suproc′ âkoga ǔsë mnostva Ûdèâǔ prystupalìsâ da mâne ǔ Erusalìme ì tut ì kryčalì, što ën ne pavìnen bol′š žyc′; </i>


text:
але я палічыў, што ён не зрабіў нічога вартага сьмерці, і як што ён сам дамагаўся суду ў Аўгуста, дык я рашыўся паслаць яго да кесара. </p><i> ale â palìčyǔ, što ën ne zrabìǔ nìčoga vartaga s′mercì, ì âk što ën sam damagaǔsâ sudu ǔ Aǔgusta, dyk â rašyǔsâ paslac′ âgo da kesara. </i>


text:
Я ня маю нічога пэўнага напісаць пра яго кесару; таму прывёў яго да вас, і найперш да цябе, цару Агрыпе, каб, пасьля разгляду, было мне што напісаць; </p><i> Â nâ maû nìčoga pèǔnaga napìsac′ pra âgo kesaru; tamu pryvëǔ âgo da vas, ì najperš da câbe, caru Agrype, kab, pas′lâ razglâdu, bylo mne što napìsac′; </i>


text:
бо мне здаецца, неразважліва паслаць вязьня і не паказаць абвінавачаньняў на яго. </p><i> bo mne zdaecca, nerazvažlìva paslac′ vâz′nâ ì ne pakazac′ abvìnavačan′nâǔ na âgo. </i>


text:
<pb/>Агрыпа сказаў Паўлу: дазваляецца табе гаварыць за сябе. Тады Павал, прасьцёршы руку, пачаў гаварыць у сваю абарону: </p><i> Agrypa skazaǔ Paǔlu: dazvalâecca tabe gavaryc′ za sâbe. Tady Paval, pras′cëršy ruku, pačaǔ gavaryc′ u svaû abaronu: </i>


text:
цару Агрыпе! лічу сябе шчасьлівым, што сёньня магу бараніцца перад табою ва ўсім, у чым вінавацяць мяне Юдэі, </p><i> caru Agrype! lìču sâbe ščas′lìvym, što sën′nâ magu baranìcca perad taboû va ǔsìm, u čym vìnavacâc′ mâne Ûdèì, </i>


text:
тым болей, што ты ведаеш усе звычаі і спрэчныя думкі Юдеяў. Таму прашу цябе выслухаць мяне шчырадушна. </p><i> tym bolej, što ty vedaeš use zvyčaì ì sprèčnyâ dumkì Ûdeâǔ. Tamu prašu câbe vysluhac′ mâne ščyradušna. </i>


text:
Жыцьцё маё зь юнацтва майго, якое спачатку праводзіў я сярод народу майго ў Ерусаліме, ведаюць усе Юдэі; </p><i> Žyc′cë maë z′ ûnactva majgo, âkoe spačatku pravodzìǔ â sârod narodu majgo ǔ Erusalìme, vedaûc′ use Ûdèì; </i>


text:
яны здаўна ведаюць пра мяне, калі захочуць засьведчыць, што я жыў фарысэем паводле найстражэйшага ў нашым веравызнаньні вучэньня. </p><i> âny zdaǔna vedaûc′ pra mâne, kalì zahočuc′ zas′vedčyc′, što â žyǔ farysèem pavodle najstražèjšaga ǔ našym veravyznan′nì vučèn′nâ. </i>


text:
І сёньня я стаю перад судом за надзею на абяцаньне, дадзенае ад Бога нашым бацькам, </p><i> Ì sën′nâ â staû perad sudom za nadzeû na abâcan′ne, dadzenae ad Boga našym bac′kam, </i>


text:
выкананьне якога спадзяюцца пабачыць нашыя дванаццаць родаў, рупліва служачы Богу дзень і ноч: за гэтую вось надзею, цару Агрыпе, вінавацяць мяне Юдэі. </p><i> vykanan′ne âkoga spadzâûcca pabačyc′ našyâ dvanaccac′ rodaǔ, ruplìva služačy Bogu dzen′ ì noč: za gètuû vos′ nadzeû, caru Agrype, vìnavacâc′ mâne Ûdèì. </i>


text:
Што ж? Няўжо вы за неверагоднае ўважаеце, што Бог уваскрашае мёртвых? </p><i> Što ž? Nâǔžo vy za neveragodnae ǔvažaece, što Bog uvaskrašae mërtvyh? </i>


text:
Праўда, і я быў думаў, што мне трэба шмат дзейнічаць супраць імя Ісуса Назарэя; </p><i> Praǔda, ì â byǔ dumaǔ, što mne trèba šmat dzejnìčac′ suprac′ ìmâ Ìsusa Nazarèâ; </i>


text:
<pb/>гэта я і рабіў у Ерусаліме; атрымаўшы ўладу ад першасьвятароў, я многіх сьвятых замыкаў у цямніцу і, калі забівалі іх, я падаваў за тое свой голас; </p><i> gèta â ì rabìǔ u Erusalìme; atrymaǔšy ǔladu ad peršas′vâtaroǔ, â mnogìh s′vâtyh zamykaǔ u câmnìcu ì, kalì zabìvalì ìh, â padavaǔ za toe svoj golas; </i>


text:
і ва ўсіх сынагогах я шмат разоў мучыў іх і прымушаў зьневажаць Ісуса і, бязь меры лютуючы супраць іх, прасьледаваў нават і ў чужых гарадах. </p><i> ì va ǔsìh synagogah â šmat razoǔ mučyǔ ìh ì prymušaǔ z′nevažac′ Ìsusa ì, bâz′ mery lûtuûčy suprac′ ìh, pras′ledavaǔ navat ì ǔ čužyh garadah. </i>


text:
<pb/>Дзеля гэтага ідучы ў Дамаск з уладаю і даручэньнем ад першасьвятароў, </p><i> Dzelâ gètaga ìdučy ǔ Damask z uladaû ì daručèn′nem ad peršas′vâtaroǔ, </i>


text:
сярод белага дня на дарозе я ўбачыў, цару, зь неба сьвятло, большае за сонечнае зьзяньне, якое азарыла мяне і ўсіх, што ішлі са мною. </p><i> sârod belaga dnâ na daroze â ǔbačyǔ, caru, z′ neba s′vâtlo, bol′šae za sonečnae z′zân′ne, âkoe azaryla mâne ì ǔsìh, što ìšlì sa mnoû. </i>


text:
Усе мы ўпалі на зямлю, і я пачуў голас, які гаварыў мне па-Габрэйску: <J>Саўле! Саўле! што ты гоніш Мяне? цяжка табе ісьці супраць ражна.</J> </p><i> Use my ǔpalì na zâmlû, ì â pačuǔ golas, âkì gavaryǔ mne pa-Gabrèjsku: <J>Saǔle! Saǔle! što ty gonìš Mâne? câžka tabe ìs′cì suprac′ ražna.</J> </i>


text:
Я сказаў: хто Ты, Госпадзе? Ён сказаў: <J>я Ісус, Якога ты гоніш.</J> </p><i> Â skazaǔ: hto Ty, Gospadze? Ën skazaǔ: <J>â Ìsus, Âkoga ty gonìš.</J> </i>


text:
<J>Але ўстань і стань на ногі твае; бо Я на тое і зьявіўся табе, каб паставіць цябе слугою і сьведкам таго, што ты бачыў і што я адкрыю табе,</J> </p><i> <J>Ale ǔstan′ ì stan′ na nogì tvae; bo Â na toe ì z′âvìǔsâ tabe, kab pastavìc′ câbe slugoû ì s′vedkam tago, što ty bačyǔ ì što â adkryû tabe,</J> </i>


text:
<J>вызваляючы цябе ад народу Юдэйскага і язычнікаў, да якіх Я цяпер пасылаю цябе</J> </p><i> <J>vyzvalâûčy câbe ad narodu Ûdèjskaga ì âzyčnìkaǔ, da âkìh Â câper pasylaû câbe</J> </i>


text:
<J>адкрыць вочы ім, каб яны навярнуліся зь цемры ў сьвятло і ад улады сатаны да Бога, і празь веру ў Мяне атрымалі дараваньне грахоў і долю з асьвечанымі.</J> </p><i> <J>adkryc′ vočy ìm, kab âny navârnulìsâ z′ cemry ǔ s′vâtlo ì ad ulady satany da Boga, ì praz′ veru ǔ Mâne atrymalì daravan′ne grahoǔ ì dolû z as′večanymì.</J> </i>


text:
<pb/>Таму, цару Агрыпе, я не супрацівіўся нябеснай уяве, </p><i> Tamu, caru Agrype, â ne supracìvìǔsâ nâbesnaj uâve, </i>


text:
а спачатку жыхарам Дамаска і Ерусаліма, потым усёй зямлі Юдэйскай і язычнікам прапаведаваў, каб яны пакаяліся і навярнуліся да Бога, учыняючы дзеі, вартыя пакаяньня. </p><i> a spačatku žyharam Damaska ì Erusalìma, potym usëj zâmlì Ûdèjskaj ì âzyčnìkam prapavedavaǔ, kab âny pakaâlìsâ ì navârnulìsâ da Boga, učynâûčy dzeì, vartyâ pakaân′nâ. </i>


text:
За гэта схапілі мяне Юдэі ў храме і спрабавалі разарваць. </p><i> Za gèta shapìlì mâne Ûdèì ǔ hrame ì sprabavalì razarvac′. </i>


text:
Але, атрымаўшы дапамогу ад Бога, я да сёньня стаю, сьведчачы малому і вялікаму, нічога ня кажучы, акрамя таго, пра што прарокі і Майсей казалі, што гэта будзе, </p><i> Ale, atrymaǔšy dapamogu ad Boga, â da sën′nâ staû, s′vedčačy malomu ì vâlìkamu, nìčoga nâ kažučy, akramâ tago, pra što prarokì ì Majsej kazalì, što gèta budze, </i>


text:
гэта значыцца, што Хрыстос меў адпакутаваць і, паўстаўшы першы зь мёртвых, абвясьціць сьвятло народу Юдэйскаму і язычнікам. </p><i> gèta značycca, što Hrystos meǔ adpakutavac′ ì, paǔstaǔšy peršy z′ mërtvyh, abvâs′cìc′ s′vâtlo narodu Ûdèjskamu ì âzyčnìkam. </i>


text:
<pb/>Калі ён так бараніўся, Фест гучным голасам сказаў: шалееш ты, Паўле! вялікая вучонасьць даводзіць цябе да вар'яцтва. </p><i> Kalì ën tak baranìǔsâ, Fest gučnym golasam skazaǔ: šaleeš ty, Paǔle! vâlìkaâ vučonas′c′ davodzìc′ câbe da var'âctva. </i>


text:
Не, глыбокашаноўны Фесьце, сказаў ён, я не шалею, а кажу словы ісьціны і здаровага сэнсу: </p><i> Ne, glybokašanoǔny Fes′ce, skazaǔ ën, â ne šaleû, a kažu slovy ìs′cìny ì zdarovaga sènsu: </i>


text:
бо ведае пра гэта цар, перад якім і гавару сьмела; я зусім ня веру, каб ад яго было што-небудзь з гэтага ўтоена; бо гэта не ў закутку адбывалася; </p><i> bo vedae pra gèta car, perad âkìm ì gavaru s′mela; â zusìm nâ veru, kab ad âgo bylo što-nebudz′ z gètaga ǔtoena; bo gèta ne ǔ zakutku adbyvalasâ; </i>


text:
ці верыш, цару Агрыпе, прарокам? Ведаю, што верыш. </p><i> cì veryš, caru Agrype, prarokam? Vedaû, što veryš. </i>


text:
Агрыпа сказаў Паўлу: ты мала што не ўгаворваеш мяне зрабіцца хрысьціянінам. </p><i> Agrypa skazaǔ Paǔlu: ty mala što ne ǔgavorvaeš mâne zrabìcca hrys′cìânìnam. </i>


text:
Павал сказаў: маліў бы я Бога, каб хай меней, хай болей, ня толькі ты, а і ўсе, хто слухае мяне сёньня, зрабіліся такімі, як я, але бяз гэтых кайданаў. </p><i> Paval skazaǔ: malìǔ by â Boga, kab haj menej, haj bolej, nâ tol′kì ty, a ì ǔse, hto sluhae mâne sën′nâ, zrabìlìsâ takìmì, âk â, ale bâz gètyh kajdanaǔ. </i>


text:
<pb/>Калі ён сказаў гэта, цар і правіцель, Вэрэніка і, хто зь імі сядзеў, усталі </p><i> Kalì ën skazaǔ gèta, car ì pravìcel′, Vèrènìka ì, hto z′ ìmì sâdzeǔ, ustalì </i>


text:
і, адышоўшыся ўбок, казалі паміж сабою, што гэты чалавек нічога вартага сьмерці альбо кайданаў ня чыніць. </p><i> ì, adyšoǔšysâ ǔbok, kazalì pamìž saboû, što gèty čalavek nìčoga vartaga s′mercì al′bo kajdanaǔ nâ čynìc′. </i>


text:
І сказаў Агрыпа Фесту: можна было б вызваліць гэтага чалавека, калі б ён не дамагаўся суду ў кесара. Таму і рашыўся правіцель паслаць яго да кесара. </p><i> Ì skazaǔ Agrypa Festu: možna bylo b vyzvalìc′ gètaga čalaveka, kalì b ën ne damagaǔsâ sudu ǔ kesara. Tamu ì rašyǔsâ pravìcel′ paslac′ âgo da kesara. </i>


text:
<pb/>А калі пастанавілі нам плысьці ў Італію, дык перадалі Паўла і некаторых іншых вязьняў сотніку Аўгуставай кагорты, якога звалі Юліем. </p><i> A kalì pastanavìlì nam plys′cì ǔ Ìtalìû, dyk peradalì Paǔla ì nekatoryh ìnšyh vâz′nâǔ sotnìku Aǔgustavaj kagorty, âkoga zvalì Ûlìem. </i>


text:
Мы ўзышлі на Адраміцкі карабель і выправіліся, маючы плысьці каля Асійскіх мясьцінаў; з намі быў Арыстарх, Македонец зь Фесалонікі. </p><i> My ǔzyšlì na Adramìckì karabel′ ì vypravìlìsâ, maûčy plys′cì kalâ Asìjskìh mâs′cìnaǔ; z namì byǔ Arystarh, Makedonec z′ Fesalonìkì. </i>


text:
<pb/>На другі дзень прысталі да Сідона; Юлій, абыходзячыся з Паўлам чалавекалюбна, дазволіў яму схадзіць да сяброў і скарыстацца іх дбаньнем. </p><i> Na drugì dzen′ prystalì da Sìdona; Ûlìj, abyhodzâčysâ z Paǔlam čalavekalûbna, dazvolìǔ âmu shadzìc′ da sâbroǔ ì skarystacca ìh dban′nem. </i>


text:
Выправіўшыся адтуль, мы прыплылі да Кіпра, з прычыны супраціўных вятроў, </p><i> Vypravìǔšysâ adtul′, my pryplylì da Kìpra, z pryčyny supracìǔnyh vâtroǔ, </i>


text:
і, пераплыўшы мора насупраць Кілікіі і Памфіліі, прыбылі ў Міры Лікійскія. </p><i> ì, peraplyǔšy mora nasuprac′ Kìlìkìì ì Pamfìlìì, prybylì ǔ Mìry Lìkìjskìâ. </i>


text:
Там сотнік знайшоў Александрыйскі карабель, які плыў у Італію, і пасадзіў нас на яго. </p><i> Tam sotnìk znajšoǔ Aleksandryjskì karabel′, âkì plyǔ u Ìtalìû, ì pasadzìǔ nas na âgo. </i>


text:
Павольна плывучы многа дзён і, ледзь параўняўшыся з Кнідам, з прычыны неспрыяльнага нам ветру, мы падплылі да Крыта каля Саломы; </p><i> Pavol′na plyvučy mnoga dzën ì, ledz′ paraǔnâǔšysâ z Knìdam, z pryčyny nespryâl′naga nam vetru, my padplylì da Kryta kalâ Salomy; </i>


text:
і, ледзь зь цяжкасьцю мінуўшы яго, прыбылі да адной мясьціны, якая называлася Добрыя Прыстані, паблізу якое быў горад Ласея. </p><i> ì, ledz′ z′ câžkas′cû mìnuǔšy âgo, prybylì da adnoj mâs′cìny, âkaâ nazyvalasâ Dobryâ Prystanì, pablìzu âkoe byǔ gorad Laseâ. </i>


text:
<pb/>Але як мінула багата часу, і плаваньне было ўжо небясьпечнае, бо і пост ужо мінуўся, дык Павал раіў, </p><i> Ale âk mìnula bagata času, ì plavan′ne bylo ǔžo nebâs′pečnae, bo ì post užo mìnuǔsâ, dyk Paval raìǔ, </i>


text:
кажучы ім: мужы! бачу я, што плаваньне будзе цяжкае і зь вялікай шкодаю ня толькі грузу і караблю, але і нашаму жыцьцю. </p><i> kažučy ìm: mužy! baču â, što plavan′ne budze câžkae ì z′ vâlìkaj škodaû nâ tol′kì gruzu ì karablû, ale ì našamu žyc′cû. </i>


text:
Але сотнік больш давяраўся стырніку і гаспадару карабля, чым Паўлавым словам. </p><i> Ale sotnìk bol′š davâraǔsâ styrnìku ì gaspadaru karablâ, čym Paǔlavym slovam. </i>


text:
А як што прыстань была няпрыдатная пад зімаваньне, дык многія радзілі плысьці адтуль, каб, калі можна, дайсьці да Фініка, прыстані Крыцкае, што насупраць паўднёва-заходняга і паўночна-заходняга ветру, і там зазімаваць. </p><i> A âk što prystan′ byla nâprydatnaâ pad zìmavan′ne, dyk mnogìâ radzìlì plys′cì adtul′, kab, kalì možna, dajs′cì da Fìnìka, prystanì Kryckae, što nasuprac′ paǔdnëva-zahodnâga ì paǔnočna-zahodnâga vetru, ì tam zazìmavac′. </i>


text:
<pb/>Павеяў паўднёвы вецер, і яны, падумаўшы, што ўжо дасягнулі жаданага, выправіліся і паплылі паблізу Крыта. </p><i> Paveâǔ paǔdnëvy vecer, ì âny, padumaǔšy, što ǔžo dasâgnulì žadanaga, vypravìlìsâ ì paplylì pablìzu Kryta. </i>


text:
Але неўзабаве падняўся на іх вецер бурны, які называецца эўраклідон. </p><i> Ale neǔzabave padnâǔsâ na ìh vecer burny, âkì nazyvaecca èǔraklìdon. </i>


text:
<pb/>Карабель падхапіла, так што ён ня мог супрацівіцца ветру, і мы насіліся, аддаўшыся хвалям. </p><i> Karabel′ padhapìla, tak što ën nâ mog supracìvìcca vetru, ì my nasìlìsâ, addaǔšysâ hvalâm. </i>


text:
І, набегшы на адну выспачку, якая называецца Клаўдай, мы ледзьве маглі ўтрымаць лодку; </p><i> Ì, nabegšy na adnu vyspačku, âkaâ nazyvaecca Klaǔdaj, my ledz′ve maglì ǔtrymac′ lodku; </i>


text:
падняўшы яе, пачалі шукаць дапаможнага сродку і абвязваць карабель; баючыся, каб ня сесьці на мялізну, спусьцілі ветразь і так насіліся. </p><i> padnâǔšy âe, pačalì šukac′ dapamožnaga srodku ì abvâzvac′ karabel′; baûčysâ, kab nâ ses′cì na mâlìznu, spus′cìlì vetraz′ ì tak nasìlìsâ. </i>


text:
На другі дзень, з прычыны вялікае буры, пачалі выкідваць груз. </p><i> Na drugì dzen′, z pryčyny vâlìkae bury, pačalì vykìdvac′ gruz. </i>


text:
а на трэйці мы сваімі рукамі павыкідалі з карабля рэчы. </p><i> a na trèjcì my svaìmì rukamì pavykìdalì z karablâ rèčy. </i>


text:
Але як многа дзён ня відаць было ні сонца, ні зорак, а бура набірала ў моцы, дык нарэшце зьнікла ўсякая надзея на нашае выратаваньне. </p><i> Ale âk mnoga dzën nâ vìdac′ bylo nì sonca, nì zorak, a bura nabìrala ǔ mocy, dyk narèšce z′nìkla ǔsâkaâ nadzeâ na našae vyratavan′ne. </i>


text:
<pb/>І як доўга ня елі, дык Павал, стаўшы сярод іх, сказаў: мужы! трэба было паслухацца мяне і не адыходзіць ад Крыта, чым бы і ўніклі мы гэтых нягодаў і шкоды; </p><i> Ì âk doǔga nâ elì, dyk Paval, staǔšy sârod ìh, skazaǔ: mužy! trèba bylo pasluhacca mâne ì ne adyhodzìc′ ad Kryta, čym by ì ǔnìklì my gètyh nâgodaǔ ì škody; </i>


text:
а цяпер умаўляю вас падбадзёрыцца духам, бо ніводная душа з вас не загіне, а толькі карабель; </p><i> a câper umaǔlâû vas padbadzërycca duham, bo nìvodnaâ duša z vas ne zagìne, a tol′kì karabel′; </i>


text:
бо анёл Бога, Якому належу я і Якому служу, зьявіўся мне сёньня ўначы </p><i> bo anël Boga, Âkomu naležu â ì Âkomu služu, z′âvìǔsâ mne sën′nâ ǔnačy </i>


text:
і сказаў: ня бойся! Паўле! табе трэба паўстаць перад кесарам, і вось, Бог дараваў табе ўсіх, што плывуць з табою. </p><i> ì skazaǔ: nâ bojsâ! Paǔle! tabe trèba paǔstac′ perad kesaram, ì vos′, Bog daravaǔ tabe ǔsìh, što plyvuc′ z taboû. </i>


text:
Таму падбадзёрцеся духам, мужы, бо я веру Богу, што будзе так, як мне сказана: </p><i> Tamu padbadzërcesâ duham, mužy, bo â veru Bogu, što budze tak, âk mne skazana: </i>


text:
нам выпадае быць выкінутымі на якую-небудзь выспу. </p><i> nam vypadae byc′ vykìnutymì na âkuû-nebudz′ vyspu. </i>


text:
<pb/>У чатырнаццатую ноч, як насіла нас па Адрыятычным моры, пад поўнач, карабельнікі пачалі здагадвацца, што набліжаюцца да нейкай зямлі, </p><i> U čatyrnaccatuû noč, âk nasìla nas pa Adryâtyčnym mory, pad poǔnač, karabel′nìkì pačalì zdagadvacca, što nablìžaûcca da nejkaj zâmlì, </i>


text:
і, памераўшы глыбіню, знайшлі дваццаць сажняў; пасьля, адплыўшыся трохі, памералі зноў, і было ўжо пятнаццаць сажняў. </p><i> ì, pameraǔšy glybìnû, znajšlì dvaccac′ sažnâǔ; pas′lâ, adplyǔšysâ trohì, pameralì znoǔ, ì bylo ǔžo pâtnaccac′ sažnâǔ. </i>


text:
Баючыся, каб не наскочыць на камяністае дно, кінулі з кармы чатыры якары, і чакалі дня. </p><i> Baûčysâ, kab ne naskočyc′ na kamânìstae dno, kìnulì z karmy čatyry âkary, ì čakalì dnâ. </i>


text:
А калі карабельнікі хацелі ўцячы з карабля і спускалі на мора лодку, удаючы, быццам хочуць кінуць якары з носа, </p><i> A kalì karabel′nìkì hacelì ǔcâčy z karablâ ì spuskalì na mora lodku, udaûčy, byccam hočuc′ kìnuc′ âkary z nosa, </i>


text:
Павал сказаў сотніку і воінам: калі яны не застануцца на караблі, вы ня зможаце ўратавацца. </p><i> Paval skazaǔ sotnìku ì voìnam: kalì âny ne zastanucca na karablì, vy nâ zmožace ǔratavacca. </i>


text:
Тады воіны абсеклі вяроўкі ў лодкі, і яна ўпала. </p><i> Tady voìny abseklì vâroǔkì ǔ lodkì, ì âna ǔpala. </i>


text:
<pb/>На досьвітку Павал угаворваў усіх прыняць ежу, кажучы: сёньня чатырнаццаты дзень, як вы ў чаканьні, застаяцеся бязь ежы, ня еўшы нічога; </p><i> Na dos′vìtku Paval ugavorvaǔ usìh prynâc′ ežu, kažučy: sën′nâ čatyrnaccaty dzen′, âk vy ǔ čakan′nì, zastaâcesâ bâz′ ežy, nâ eǔšy nìčoga; </i>


text:
Таму прашу вас прыняць ежу: гэта паспрыяе ратунку вашага жыцьця; бо ні ў кога з вас не прападзе волас з галавы. </p><i> Tamu prašu vas prynâc′ ežu: gèta paspryâe ratunku vašaga žyc′câ; bo nì ǔ koga z vas ne prapadze volas z galavy. </i>


text:
Сказаўшы гэта і ўзяўшы хлеб, ён падзякаваў Богу перад усімі і, разламаўшы яго, пачаў есьці. </p><i> Skazaǔšy gèta ì ǔzâǔšy hleb, ën padzâkavaǔ Bogu perad usìmì ì, razlamaǔšy âgo, pačaǔ es′cì. </i>


text:
<pb/>Тады ўсе падбадзёрыліся і таксама прынялі ежу; </p><i> Tady ǔse padbadzërylìsâ ì taksama prynâlì ežu; </i>


text:
<pb/>а было ўсіх нас на караблі дзьвесьце семдзесят шэсьць душ. </p><i> a bylo ǔsìh nas na karablì dz′ves′ce semdzesât šès′c′ duš. </i>


text:
І наеўшыся, пачалі аблягчаць карабель, выкідаючы пшаніцу ў мора. </p><i> Ì naeǔšysâ, pačalì ablâgčac′ karabel′, vykìdaûčy pšanìcu ǔ mora. </i>


text:
<pb/>Калі настаў дзень, зямлі не пазнавалі, а ўбачылі толькі нейкую затоку зь нізкім берагам, да якога і адважыліся, калі можна, прыстаць з караблём. </p><i> Kalì nastaǔ dzen′, zâmlì ne paznavalì, a ǔbačylì tol′kì nejkuû zatoku z′ nìzkìm beragam, da âkoga ì advažylìsâ, kalì možna, prystac′ z karablëm. </i>


text:
І падняўшы якары, рушылі морам і, адвязаўшы стырно і падняўшы малы ветразь па ветры, пакіравалі да берага. </p><i> Ì padnâǔšy âkary, rušylì moram ì, advâzaǔšy styrno ì padnâǔšy maly vetraz′ pa vetry, pakìravalì da beraga. </i>


text:
Наплылі на касу, і карабель сеў на мялізну: нос угруз і стаў нярухомы, а карма разьбівалася сілаю хваляў. </p><i> Naplylì na kasu, ì karabel′ seǔ na mâlìznu: nos ugruz ì staǔ nâruhomy, a karma raz′bìvalasâ sìlaû hvalâǔ. </i>


text:
А воіны змовіліся былі пазабіваць вязьняў, каб каторы, выплыўшы, ня ўцёк. </p><i> A voìny zmovìlìsâ bylì pazabìvac′ vâz′nâǔ, kab katory, vyplyǔšy, nâ ǔcëk. </i>


text:
Але сотнік, хочучы ўратаваць Паўла, утрымаў іх ад тога намеру і загадаў тым, хто ўмее плаваць, першым скакаць і выйсьці на зямлю, </p><i> Ale sotnìk, hočučy ǔratavac′ Paǔla, utrymaǔ ìh ad toga nameru ì zagadaǔ tym, hto ǔmee plavac′, peršym skakac′ ì vyjs′cì na zâmlû, </i>


text:
а астатнім ратавацца каму на дошках, каму на чым-колечы ад карабля. І такім чынам усе ўратаваліся на зямлю. </p><i> a astatnìm ratavacca kamu na doškah, kamu na čym-kolečy ad karablâ. Ì takìm čynam use ǔratavalìsâ na zâmlû. </i>


text:
<pb/>А калі ўратаваліся, тыя, што былі з Паўлам, даведаліся, што востраў называецца Меліт. </p><i> A kalì ǔratavalìsâ, tyâ, što bylì z Paǔlam, davedalìsâ, što vostraǔ nazyvaecca Melìt. </i>


text:
Іншапляменцы прынялі нас вельмі чалавекалюбна: бо яны, з прычыны дажджу і холаду, расклалі вогнішча і прынялі ўсіх нас. </p><i> Ìnšaplâmency prynâlì nas vel′mì čalavekalûbna: bo âny, z pryčyny daždžu ì holadu, rasklalì vognìšča ì prynâlì ǔsìh nas. </i>


text:
Калі ж Павал набраў многа хмызу і клаў на вагонь, выскачыла ад жару зьмяюка і павісла на руцэ ў яго. </p><i> Kalì ž Paval nabraǔ mnoga hmyzu ì klaǔ na vagon′, vyskačyla ad žaru z′mâûka ì pavìsla na rucè ǔ âgo. </i>


text:
Іншапляменцы, калі ўбачылі павіслую на руцэ ў яго зьмяю, казалі адзін аднаму: праўда, чалавек гэты - забойца, калі яму, уратаванаму ў моры, суд Божы не пакідае жыцьця. </p><i> Ìnšaplâmency, kalì ǔbačylì pavìsluû na rucè ǔ âgo z′mâû, kazalì adzìn adnamu: praǔda, čalavek gèty - zabojca, kalì âmu, uratavanamu ǔ mory, sud Božy ne pakìdae žyc′câ. </i>


text:
Але ён, абтросшы зьмяю ў вагонь, не зазнаў аніякае шкоды. </p><i> Ale ën, abtrosšy z′mâû ǔ vagon′, ne zaznaǔ anìâkae škody. </i>


text:
Яны чакалі былі, што ён пухнуць пачне, альбо што раптам упадзе мёртвы; але, чакаючы доўга і ўбачыўшы, што ня сталася зь ім ніякай бяды, думку зьмянілі і казалі, што ён - Бог. </p><i> Âny čakalì bylì, što ën puhnuc′ pačne, al′bo što raptam upadze mërtvy; ale, čakaûčy doǔga ì ǔbačyǔšy, što nâ stalasâ z′ ìm nìâkaj bâdy, dumku z′mânìlì ì kazalì, što ën - Bog. </i>


text:
Навакол той мясьціны былі валоданьні першага чалавека вострава, называнага Публіем; ён прыняў нас і тры дні гасьцінна частаваў. </p><i> Navakol toj mâs′cìny bylì valodan′nì peršaga čalaveka vostrava, nazyvanaga Publìem; ën prynâǔ nas ì try dnì gas′cìnna častavaǔ. </i>


text:
Публіеў бацька ляжаў, пакутуючы ад гарачкі і ад болю ў жываце: Павал увайшоў да яго, памаліўся і, усклаўшы на яго рукі свае, ацаліў яго. </p><i> Publìeǔ bac′ka lâžaǔ, pakutuûčy ad garačkì ì ad bolû ǔ žyvace: Paval uvajšoǔ da âgo, pamalìǔsâ ì, usklaǔšy na âgo rukì svae, acalìǔ âgo. </i>


text:
Пасьля гэтай падзеі і астатнія на востраве, хто быў хворы, прыходзілі і былі вылечаны. </p><i> Pas′lâ gètaj padzeì ì astatnìâ na vostrave, hto byǔ hvory, pryhodzìlì ì bylì vylečany. </i>


text:
І рабілі нам шмат гонару, і на дарогу далі ўсё патрэбнае. </p><i> Ì rabìlì nam šmat gonaru, ì na darogu dalì ǔsë patrèbnae. </i>


text:
<pb/>Праз тры месяцы мы адплылі на Александрыйскім караблі, пад знакам Дыяскураў, які зімаваў на тым востраве, </p><i> Praz try mesâcy my adplylì na Aleksandryjskìm karablì, pad znakam Dyâskuraǔ, âkì zìmavaǔ na tym vostrave, </i>


text:
і, прыплыўшы ў Сыракузы, пабылі там тры дні; </p><i> ì, pryplyǔšy ǔ Syrakuzy, pabylì tam try dnì; </i>


text:
адтуль адплыўшы, прыбылі ў Рыгію; а празь дзень, як павеяў паўднёвы вецер, прыбылі на другі дзень у Путэол, </p><i> adtul′ adplyǔšy, prybylì ǔ Rygìû; a praz′ dzen′, âk paveâǔ paǔdnëvy vecer, prybylì na drugì dzen′ u Putèol, </i>


text:
дзе знайшлі братоў і былі ўпрошаныя пабыць у іх сем дзён, і потым паплылі мы ў Рым. </p><i> dze znajšlì bratoǔ ì bylì ǔprošanyâ pabyc′ u ìh sem dzën, ì potym paplylì my ǔ Rym. </i>


text:
Тамтэйшыя браты, дачуўшыся пра нас, выйшлі нам насустрач да Апіевай плошчы і трох гасьцініц; убачыўшы іх, Павал падзякаваў Богу і падбадзёрыўся духам. </p><i> Tamtèjšyâ braty, dačuǔšysâ pra nas, vyjšlì nam nasustrač da Apìevaj ploščy ì troh gas′cìnìc; ubačyǔšy ìh, Paval padzâkavaǔ Bogu ì padbadzëryǔsâ duham. </i>


text:
<pb/>А як прыйшлі мы ў Рым, дык сотнік перадаў вязьняў ваеначальніку, а Паўлу дазволена жыць адасоблена з воінам, які вартаваў яго. </p><i> A âk pryjšlì my ǔ Rym, dyk sotnìk peradaǔ vâz′nâǔ vaenačal′nìku, a Paǔlu dazvolena žyc′ adasoblena z voìnam, âkì vartavaǔ âgo. </i>


text:
<pb/>Праз тры дні Павал склікаў самых знакамітых Юдэяў і, калі яны сышліся, прамовіў да іх; мужы браты! не зрабіўшы нічога супраць народу ці бацькоўскіх звычаяў, я ў кайданах зь Ерусаліма перададзены ў рукі Рымлянам; </p><i> Praz try dnì Paval sklìkaǔ samyh znakamìtyh Ûdèâǔ ì, kalì âny syšlìsâ, pramovìǔ da ìh; mužy braty! ne zrabìǔšy nìčoga suprac′ narodu cì bac′koǔskìh zvyčaâǔ, â ǔ kajdanah z′ Erusalìma peradadzeny ǔ rukì Rymlânam; </i>


text:
яны, судзіўшы мяне, хацелі даць волю, бо няма ўва мне ніякай віны, вартае сьмерці; </p><i> âny, sudzìǔšy mâne, hacelì dac′ volû, bo nâma ǔva mne nìâkaj vìny, vartae s′mercì; </i>


text:
але як што Юдэі не паразумеліся, дык я мусіў патрабаваць суду ў кесара, зрэшты, ня дзеля таго, каб зьвінаваціць у чым-небудзь народ мой; </p><i> ale âk što Ûdèì ne parazumelìsâ, dyk â musìǔ patrabavac′ sudu ǔ kesara, zrèšty, nâ dzelâ tago, kab z′vìnavacìc′ u čym-nebudz′ narod moj; </i>


text:
з гэтай прычыны я і склікаў вас, каб пабачыцца і пагутарыць з вамі, бо за надзею Ізраілеву абложаны я гэтымі кайданамі. </p><i> z gètaj pryčyny â ì sklìkaǔ vas, kab pabačycca ì pagutaryc′ z vamì, bo za nadzeû Ìzraìlevu abložany â gètymì kajdanamì. </i>


text:
А яны сказалі яму: мы ні пісьмаў ня мелі пра цябе зь Юдэі, ні з вандроўных братоў ніхто не паведаміў пра цябе і не сказаў нічога благога. </p><i> A âny skazalì âmu: my nì pìs′maǔ nâ melì pra câbe z′ Ûdèì, nì z vandroǔnyh bratoǔ nìhto ne pavedamìǔ pra câbe ì ne skazaǔ nìčoga blagoga. </i>


text:
Зрэшты, нам пажадана пачуць ад цябе, як ты думаеш; бо вядома нам, што пра гэта вучэньне ўсюды спрачаюцца. </p><i> Zrèšty, nam pažadana pačuc′ ad câbe, âk ty dumaeš; bo vâdoma nam, što pra gèta vučèn′ne ǔsûdy spračaûcca. </i>


text:
<pb/>І прызначыўшы дзень яму, вельмі многія прыйшлі да яго ў гасьцініцу; і ён з раніцы да вечара выкладаў ім вучэньне пра Царства Божае і пераконваў іх за Ісуса, прыводзячы сьведчаньні з закона Майсеевага і прарокаў. </p><i> Ì pryznačyǔšy dzen′ âmu, vel′mì mnogìâ pryjšlì da âgo ǔ gas′cìnìcu; ì ën z ranìcy da večara vykladaǔ ìm vučèn′ne pra Carstva Božae ì perakonvaǔ ìh za Ìsusa, pryvodzâčy s′vedčan′nì z zakona Majseevaga ì prarokaǔ. </i>


text:
І адны пераконваліся ад словаў ягоных, а другія ня верылі. </p><i> Ì adny perakonvalìsâ ad slovaǔ âgonyh, a drugìâ nâ verylì. </i>


text:
Ня маючы згоды паміж сабою, яны адыходзілі, калі Павал сказаў ім наступныя словы: добра Дух Сьвяты сказаў бацькам нашым праз прарока Ісаю: </p><i> Nâ maûčy zgody pamìž saboû, âny adyhodzìlì, kalì Paval skazaǔ ìm nastupnyâ slovy: dobra Duh S′vâty skazaǔ bac′kam našym praz praroka Ìsaû: </i>


text:
<pb/>"ідзі да народу гэтага і скажы: <t>слыхам пачуеце, і не ўразумееце; і вачыма глядзецьмеце, і ня ўбачыце;</t> </p><i> "ìdzì da narodu gètaga ì skažy: <t>slyham pačuece, ì ne ǔrazumeece; ì vačyma glâdzec′mece, ì nâ ǔbačyce;</t> </i>


text:
<t>агрубела бо сэрца ў людзей гэтых, і цяжка чуюць вушыма, і зьмежылі вочы свае, хай ня ўгледзяць вачыма, і не пачуюць вушыма, і сэрцам не ўразумеюць, і не навернуцца, каб Я ацаліў іх".</t> </p><i> <t>agrubela bo sèrca ǔ lûdzej gètyh, ì câžka čuûc′ vušyma, ì z′mežylì vočy svae, haj nâ ǔgledzâc′ vačyma, ì ne pačuûc′ vušyma, ì sèrcam ne ǔrazumeûc′, ì ne navernucca, kab Â acalìǔ ìh".</t> </i>


text:
<pb/>Дык вось, хай вам будзе вядома, што збавеньне Божае паслана язычнікам: яны і пачуюць. </p><i> Dyk vos′, haj vam budze vâdoma, što zbaven′ne Božae paslana âzyčnìkam: âny ì pačuûc′. </i>


text:
Калі ён сказаў гэта, Юдэі пайшлі, многа спрачаючыся паміж сабою. </p><i> Kalì ën skazaǔ gèta, Ûdèì pajšlì, mnoga spračaûčysâ pamìž saboû. </i>


text:
І жыў Павал цэлыя два гады на сваім утрыманьні і прымаў усіх, хто прыходзіў да яго, </p><i> Ì žyǔ Paval cèlyâ dva gady na svaìm utryman′nì ì prymaǔ usìh, hto pryhodzìǔ da âgo, </i>


text:
<pb/>прапаведуючы Царства Божае і вучачы пра Госпада Ісуса Хрыста з усякай адвагаю без забароны. </p><i> prapaveduûčy Carstva Božae ì vučačy pra Gospada Ìsusa Hrysta z usâkaj advagaû bez zabarony. </i>


text:
<pb/>Павал, раб Ісуса Хрыста, пакліканы апостал, выбраны на зьвеставаньне Божае, </p><i> Paval, rab Ìsusa Hrysta, paklìkany apostal, vybrany na z′vestavan′ne Božae, </i>


text:
якое Бог раней абяцаў праз прарокаў Сваіх, у сьвятых пісаньнях, </p><i> âkoe Bog ranej abâcaǔ praz prarokaǔ Svaìh, u s′vâtyh pìsan′nâh, </i>


text:
пра Сына Свайго, Які нарадзіўся ад семені Давідавага па плоці </p><i> pra Syna Svajgo, Âkì naradzìǔsâ ad semenì Davìdavaga pa plocì </i>


text:
і адкрыўся Сынам Божым у сіле, духам сьвятасьці, праз уваскрэсеньне зь мёртвых, празь Ісуса Хрыста Госпада нашага, </p><i> ì adkryǔsâ Synam Božym u sìle, duham s′vâtas′cì, praz uvaskrèsen′ne z′ mërtvyh, praz′ Ìsusa Hrysta Gospada našaga, </i>


text:
празь Якога мы атрымалі мілату і апостальства, каб несьці паслушэнства веры дзеля імя Ягонага ва ўсіх народах, </p><i> praz′ Âkoga my atrymalì mìlatu ì apostal′stva, kab nes′cì paslušènstva very dzelâ ìmâ Âgonaga va ǔsìh narodah, </i>


text:
сярод якіх і вы, пакліканыя Ісусам Хрыстом, - </p><i> sârod âkìh ì vy, paklìkanyâ Ìsusam Hrystom, - </i>


text:
усім умілаванцам Божым у Рыме, пакліканым сьвятым: мілата вам і мір ад Бога Айца нашага і Госпада Ісуса Хрыста. </p><i> usìm umìlavancam Božym u Ryme, paklìkanym s′vâtym: mìlata vam ì mìr ad Boga Ajca našaga ì Gospada Ìsusa Hrysta. </i>


text:
<pb/>Найперш за ўсё дзякую Богу майму празь Ісуса Хрыста за ўсіх вас, што вера вашая абвяшчаецца па ўсім сьвеце; </p><i> Najperš za ǔsë dzâkuû Bogu majmu praz′ Ìsusa Hrysta za ǔsìh vas, što vera vašaâ abvâščaecca pa ǔsìm s′vece; </i>


text:
<pb/>сьведка мне Бог, Якому служу духам маім у зьвеставаньні Сына Ягонага, што бесьперастанку ўспамінаю пра вас, </p><i> s′vedka mne Bog, Âkomu služu duham maìm u z′vestavan′nì Syna Âgonaga, što bes′perastanku ǔspamìnaû pra vas, </i>


text:
заўсёды просячы ў малітвах маіх, каб воля Божая хоць цяпер паспрыяла мне прыйсьці да вас, </p><i> zaǔsëdy prosâčy ǔ malìtvah maìh, kab volâ Božaâ hoc′ câper paspryâla mne pryjs′cì da vas, </i>


text:
бо я вельмі прагну ўбачыць вас, каб падаць вам які дар духоўны на ўмацаваньне вашае, </p><i> bo â vel′mì pragnu ǔbačyc′ vas, kab padac′ vam âkì dar duhoǔny na ǔmacavan′ne vašae, </i>


text:
гэта значыцца, суцешыцца з вамі верай супольнаю, вашаю і маёю. </p><i> gèta značycca, sucešycca z vamì veraj supol′naû, vašaû ì maëû. </i>


text:
Не хачу, браты, утойваць ад вас, што я многа разоў мерыўся прыйсьці да вас, - але сустракаў перашкоды аж да гэтай пары, - каб мець нейкі плод і ў вас, як і ў іншых народаў. </p><i> Ne haču, braty, utojvac′ ad vas, što â mnoga razoǔ meryǔsâ pryjs′cì da vas, - ale sustrakaǔ peraškody až da gètaj pary, - kab mec′ nejkì plod ì ǔ vas, âk ì ǔ ìnšyh narodaǔ. </i>


text:
Я даўжнік і Элінам і варварам, мудрацам і неразумным; </p><i> Â daǔžnìk ì Èlìnam ì varvaram, mudracam ì nerazumnym; </i>


text:
дык вось, што да мяне, я гатовы зьвеставаць і вам, жыхарам Рыма. </p><i> dyk vos′, što da mâne, â gatovy z′vestavac′ ì vam, žyharam Ryma. </i>


text:
<pb/>Бо я не саромеюся зьвеставаньня Хрыстовага, бо яно ёсьць сіла Божая на збавеньне ўсякаму веруючаму, па-першае Юдэю, потым і Эліну. </p><i> Bo â ne saromeûsâ z′vestavan′nâ Hrystovaga, bo âno ës′c′ sìla Božaâ na zbaven′ne ǔsâkamu veruûčamu, pa-peršae Ûdèû, potym ì Èlìnu. </i>


text:
Бо ў ім адкрываецца праўда Божая ад веры ў веру, як напісана: "праведны вераю жыць будзе". </p><i> Bo ǔ ìm adkryvaecca praǔda Božaâ ad very ǔ veru, âk napìsana: "pravedny veraû žyc′ budze". </i>


text:
<pb/>Бо адкрываецца гнеў Божы зь неба на ўсякую бязбожнасьць і няпраўду людзей, якія ўціскаюць ісьціну няпраўдаю; </p><i> Bo adkryvaecca gneǔ Božy z′ neba na ǔsâkuû bâzbožnas′c′ ì nâpraǔdu lûdzej, âkìâ ǔcìskaûc′ ìs′cìnu nâpraǔdaû; </i>


text:
бо, што можна ведаць пра Бога, ёсьць яўнае ім, таму што Бог явіў ім; </p><i> bo, što možna vedac′ pra Boga, ës′c′ âǔnae ìm, tamu što Bog âvìǔ ìm; </i>


text:
бо нябачнае ў Ім, вечная сіла Ягоная і боскасьць, ад стварэньня сьвету праз сузіраньне тварэньняў бачныя, так што яны ня маюць выбачэньня. </p><i> bo nâbačnae ǔ Ìm, večnaâ sìla Âgonaâ ì boskas′c′, ad stvarèn′nâ s′vetu praz suzìran′ne tvarèn′nâǔ bačnyâ, tak što âny nâ maûc′ vybačèn′nâ. </i>


text:
Але як што яны, спазнаўшы Бога, не праславілі Яго як Бога, і не падзякавалі, а змарнаваліся ў развагах розуму свайго, і запамрочылася неразумнае іхняе сэрца: </p><i> Ale âk što âny, spaznaǔšy Boga, ne praslavìlì Âgo âk Boga, ì ne padzâkavalì, a zmarnavalìsâ ǔ razvagah rozumu svajgo, ì zapamročylasâ nerazumnae ìhnâe sèrca: </i>


text:
і славу нятленнага Бога зьмянілі на падабенства вобраза прахлага чалавека, і птушак, і чатырногаў, і гадаў, - </p><i> ì slavu nâtlennaga Boga z′mânìlì na padabenstva vobraza prahlaga čalaveka, ì ptušak, ì čatyrnogaǔ, ì gadaǔ, - </i>


text:
<pb/>дык і аддаў іх Бог у пахацінствах сэрцаў іхніх нячыстасьці, так што яны апаганьвалі самі свае целы; </p><i> dyk ì addaǔ ìh Bog u pahacìnstvah sèrcaǔ ìhnìh nâčystas′cì, tak što âny apagan′valì samì svae cely; </i>


text:
<pb/>яны падмянілі ісьціну Божую на ману і пакланяліся і служылі стварэньню замест Творцы, які дабраславёны навекі, амін. </p><i> âny padmânìlì ìs′cìnu Božuû na manu ì paklanâlìsâ ì služylì stvarèn′nû zamest Tvorcy, âkì dabraslavëny navekì, amìn. </i>


text:
Таму аддаў іх Бог ганебным пажадам: жанчыны іхнія замянілі прыроднае паяднаньне на супрацьпрыроднае; </p><i> Tamu addaǔ ìh Bog ganebnym pažadam: žančyny ìhnìâ zamânìlì pryrodnae paâdnan′ne na suprac′pryrodnae; </i>


text:
гэтак сама і мужчыны, занядбаўшы прыроднае паяднаньне з жаночым полам, распальваліся пахацінствам сваім адзін да аднаго, мужчыны на мужчынах чынілі сорам і атрымлівалі самі ў сабе расплату за сваю аблуду. </p><i> gètak sama ì mužčyny, zanâdbaǔšy pryrodnae paâdnan′ne z žanočym polam, raspal′valìsâ pahacìnstvam svaìm adzìn da adnago, mužčyny na mužčynah čynìlì soram ì atrymlìvalì samì ǔ sabe rasplatu za svaû abludu. </i>


text:
І як што яны не стараліся мець Бога ў розуме, дык аддаў іх Бог розуму перавернутаму - чыніць непатрэбшчыну, </p><i> Ì âk što âny ne staralìsâ mec′ Boga ǔ rozume, dyk addaǔ ìh Bog rozumu peravernutamu - čynìc′ nepatrèbščynu, </i>


text:
так што яны поўныя ўсялякай няпраўды, распусты, зламыснасьці, ліхазьдзірства, злосьці, поўныя зайздрасьці, душагубства, звады, ашуканства, ліхадушнасьці, </p><i> tak što âny poǔnyâ ǔsâlâkaj nâpraǔdy, raspusty, zlamysnas′cì, lìhaz′dzìrstva, zlos′cì, poǔnyâ zajzdras′cì, dušagubstva, zvady, ašukanstva, lìhadušnas′cì, </i>


text:
яны паклёпнікі, хлусы, боганенавісьнікі, крыўдзіцелі, самахвалы, пыхліўцы, вынаходлівыя на зло, бацькам непакорлівыя, </p><i> âny paklëpnìkì, hlusy, boganenavìs′nìkì, kryǔdzìcelì, samahvaly, pyhlìǔcy, vynahodlìvyâ na zlo, bac′kam nepakorlìvyâ, </i>


text:
неразумныя, вераломныя, нлюбы, няпрымірцы, нелітасьціўцы. </p><i> nerazumnyâ, veralomnyâ, nlûby, nâprymìrcy, nelìtas′cìǔcy. </i>


text:
Яны ведаюць праведны вырак Божы, што тыя, якія чыняць такое, вартыя сьмерці; аднак жа ня толькі гэта робяць, але і сабе падобных падахвочваюць. </p><i> Âny vedaûc′ pravedny vyrak Božy, što tyâ, âkìâ čynâc′ takoe, vartyâ s′mercì; adnak ža nâ tol′kì gèta robâc′, ale ì sabe padobnyh padahvočvaûc′. </i>


text:
<pb/>Вось таму няма апраўданьня табе, кожны чалавеча, што судзіш другога; бо тым самым судом, якім судзіш другога, асуджаеш сам сябе; бо, асуджаючы другога, робіш тое самае. </p><i> Vos′ tamu nâma apraǔdan′nâ tabe, kožny čalaveča, što sudzìš drugoga; bo tym samym sudom, âkìm sudzìš drugoga, asudžaeš sam sâbe; bo, asudžaûčy drugoga, robìš toe samae. </i>


text:
А мы ведаем, што паводле ісьціны ёсьць суд Божы на тых, што такое чыняць. </p><i> A my vedaem, što pavodle ìs′cìny ës′c′ sud Božy na tyh, što takoe čynâc′. </i>


text:
Няўжо думаеш ты, чалавеча, што ўнікаеш суду Божага, калі асуджаеш тых, якія ўчыняюць такое, і сам робячы тое самае? </p><i> Nâǔžo dumaeš ty, čalaveča, što ǔnìkaeš sudu Božaga, kalì asudžaeš tyh, âkìâ ǔčynâûc′ takoe, ì sam robâčy toe samae? </i>


text:
Альбо пагарджаеш багацьцем даброці, лагоднасьці і вялікай цярплівасьці Божай, не разумеючы, што даброць Божая вядзе цябе да пакаяньня? </p><i> Al′bo pagardžaeš bagac′cem dabrocì, lagodnas′cì ì vâlìkaj cârplìvas′cì Božaj, ne razumeûčy, što dabroc′ Božaâ vâdze câbe da pakaân′nâ? </i>


text:
Але, з упартасьці тваёй і нераскаянага сэрца ты сам сабе зьбіраеш гнеў на дзень гневу і абвяшчэньня праведнага суду ад Бога, </p><i> Ale, z upartas′cì tvaëj ì neraskaânaga sèrca ty sam sabe z′bìraeš gneǔ na dzen′ gnevu ì abvâščèn′nâ pravednaga sudu ad Boga, </i>


text:
тым, якія ўвесь час ў добрых дзеях шукаюць славы, гонару і бесьсьмяротнасьці, - жыцьцё вечнае; </p><i> tym, âkìâ ǔves′ čas ǔ dobryh dzeâh šukaûc′ slavy, gonaru ì bes′s′mârotnas′cì, - žyc′cë večnae; </i>


text:
а тым, якія ўпарцяцца і супрацівяцца ісьціне, ды аддаюцца няпраўдзе, - лютасьць і гнеў. </p><i> a tym, âkìâ ǔparcâcca ì supracìvâcca ìs′cìne, dy addaûcca nâpraǔdze, - lûtas′c′ ì gneǔ. </i>


text:
Смутак і скруха ўсякай душы чалавека, які чыніць ліхое: першаму Юдэю, потым і Эліну! </p><i> Smutak ì skruha ǔsâkaj dušy čalaveka, âkì čynìc′ lìhoe: peršamu Ûdèû, potym ì Èlìnu! </i>


text:
Наадварот жа, слава і гонар і мір кожнаму, хто робіць добрае: першаму Юдэю, потым і Эліну! </p><i> Naadvarot ža, slava ì gonar ì mìr kožnamu, hto robìc′ dobrae: peršamu Ûdèû, potym ì Èlìnu! </i>


text:
Тыя, што без закона зграшылі, без закона і загінуць; а тыя, якія ў законе зграшылі, паводле закона прымуць суд, </p><i> Tyâ, što bez zakona zgrašylì, bez zakona ì zagìnuc′; a tyâ, âkìâ ǔ zakone zgrašylì, pavodle zakona prymuc′ sud, </i>


text:
бо не слухачы закона праведныя перад Богам, а выканаўцы закона апраўданы будуць; </p><i> bo ne sluhačy zakona pravednyâ perad Bogam, a vykanaǔcy zakona apraǔdany buduc′; </i>


text:
бо, калі язычнікі, ня маючы закона, ад прыроды законнае робяць, дык, ня маючы закона, яны самі сабе закон: </p><i> bo, kalì âzyčnìkì, nâ maûčy zakona, ad pryrody zakonnae robâc′, dyk, nâ maûčy zakona, âny samì sabe zakon: </i>


text:
<pb/>яны паказваюць, што дзеі закона ў іх напісаны ў сэрцах, пра што сьведчыць сумленьне іхняе і думкі іхнія, якія то вінавацяць, то апраўдваюць адна адну, </p><i> âny pakazvaûc′, što dzeì zakona ǔ ìh napìsany ǔ sèrcah, pra što s′vedčyc′ sumlen′ne ìhnâe ì dumkì ìhnìâ, âkìâ to vìnavacâc′, to apraǔdvaûc′ adna adnu, </i>


text:
у дзень, калі паводле зьвеставаньня майго, Бог будзе судзіць таемныя дзеі людзей празь Ісуса Хрыста. </p><i> u dzen′, kalì pavodle z′vestavan′nâ majgo, Bog budze sudzìc′ taemnyâ dzeì lûdzej praz′ Ìsusa Hrysta. </i>


text:
<pb/>Вось, ты называешся Юдэем, і супакойваеш сябе законам, і хвалішся Богам, </p><i> Vos′, ty nazyvaešsâ Ûdèem, ì supakojvaeš sâbe zakonam, ì hvalìšsâ Bogam, </i>


text:
і ведаеш волю Ягоную, і разумееш лепшае, навучаючыся з закона, </p><i> ì vedaeš volû Âgonuû, ì razumeeš lepšae, navučaûčysâ z zakona, </i>


text:
і ўпэўнены пра сябе, што ты павадыр сьляпым, сьвятло тым, што ходзяць у цемры, - </p><i> ì ǔpèǔneny pra sâbe, što ty pavadyr s′lâpym, s′vâtlo tym, što hodzâc′ u cemry, - </i>


text:
выхавальнік неразумным, настаўнік дзецям, які мае ўзор розуму і ісьціны ў законе: </p><i> vyhaval′nìk nerazumnym, nastaǔnìk dzecâm, âkì mae ǔzor rozumu ì ìs′cìny ǔ zakone: </i>


text:
як жа ты, навучаючы другога, ня вучыш сябе самога? </p><i> âk ža ty, navučaûčy drugoga, nâ vučyš sâbe samoga? </i>


text:
Прапаведуючы ня красьці, крадзеш? кажучы: не распусьнічай, распусьнічаеш? грэбуючы ідаламі, рабуеш сьвятыні? </p><i> Prapaveduûčy nâ kras′cì, kradzeš? kažučy: ne raspus′nìčaj, raspus′nìčaeš? grèbuûčy ìdalamì, rabueš s′vâtynì? </i>


text:
хвалішся законам, а, пераступаючы закон, зьневажаеш Бога? </p><i> hvalìšsâ zakonam, a, perastupaûčy zakon, z′nevažaeš Boga? </i>


text:
бо дзеля вас, як напісана, імя Божае ганьбуецца ў язычнікаў. </p><i> bo dzelâ vas, âk napìsana, ìmâ Božae gan′buecca ǔ âzyčnìkaǔ. </i>


text:
<pb/>Абразаньне карыснае, калі выконваеш закон; а калі ты пераступаеш закон, дык абразаньне тваё сталася неабразаньнем. </p><i> Abrazan′ne karysnae, kalì vykonvaeš zakon; a kalì ty perastupaeš zakon, dyk abrazan′ne tvaë stalasâ neabrazan′nem. </i>


text:
Дык вось, калі неабразанец выконвае пастановы закона, дык ягонае неабразаньне ці не залічыцца яму за абразаньне? </p><i> Dyk vos′, kalì neabrazanec vykonvae pastanovy zakona, dyk âgonae neabrazan′ne cì ne zalìčycca âmu za abrazan′ne? </i>


text:
І неабрэзаны ад прыроды, які выконвае закон, ці не асудзіць цябе, пераступніка закона зь Пісаньнем і абразаньнем? </p><i> Ì neabrèzany ad pryrody, âkì vykonvae zakon, cì ne asudzìc′ câbe, perastupnìka zakona z′ Pìsan′nem ì abrazan′nem? </i>


text:
Бо ня той Юдэй, хто такі з выгляду, і ня тое абразаньне, якое вонкавае, на плоці; </p><i> Bo nâ toj Ûdèj, hto takì z vyglâdu, ì nâ toe abrazan′ne, âkoe vonkavae, na plocì; </i>


text:
а той Юдэй, хто ўнутрана такі, і тое абразаньне, якое ў сэрцы паводле Духа, а не паводле літары: яму і пахвала не ад людзей, а ад Бога. </p><i> a toj Ûdèj, hto ǔnutrana takì, ì toe abrazan′ne, âkoe ǔ sèrcy pavodle Duha, a ne pavodle lìtary: âmu ì pahvala ne ad lûdzej, a ad Boga. </i>


text:
<pb/>Дык вось, у чым жа перавага быць Юдэем, альбо якая карысьць ад абразаньня? </p><i> Dyk vos′, u čym ža peravaga byc′ Ûdèem, al′bo âkaâ karys′c′ ad abrazan′nâ? </i>


text:
Вялікая, ва ўсіх праявах, а найперш у тым, што ім даверана слова Божае. </p><i> Vâlìkaâ, va ǔsìh praâvah, a najperš u tym, što ìm daverana slova Božae. </i>


text:
Бо што ж? калі некаторыя ня верылі, хіба ж няверства іхняе зьнішчыць вернасьць Божую? </p><i> Bo što ž? kalì nekatoryâ nâ verylì, hìba ž nâverstva ìhnâe z′nìščyc′ vernas′c′ Božuû? </i>


text:
Зусім не. Бог верны, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: <t>"Ты праведны ў словах Тваіх і пераможаш, у судзе Тваім".</t> </p><i> Zusìm ne. Bog verny, a kožny čalavek ìlžyvy, âk napìsana: <t>"Ty pravedny ǔ slovah Tvaìh ì peramožaš, u sudze Tvaìm".</t> </i>


text:
<pb/>А калі нашая няпраўда выяўляе праўду Божую, дык што скажам? няўжо будзе Бог несправядлівы, калі паказвае гнеў? - кажу, па-чалавечы разважаючы. </p><i> A kalì našaâ nâpraǔda vyâǔlâe praǔdu Božuû, dyk što skažam? nâǔžo budze Bog nespravâdlìvy, kalì pakazvae gneǔ? - kažu, pa-čalavečy razvažaûčy. </i>


text:
Зусім не. Бо як жа тады Богу судзіць сьвет? </p><i> Zusìm ne. Bo âk ža tady Bogu sudzìc′ s′vet? </i>


text:
Бо, калі вернасьць Божая ўзвышаецца маёю нявернасьцю на славу Божую, завошта яшчэ мяне ж судзіць, як грэшніка? </p><i> Bo, kalì vernas′c′ Božaâ ǔzvyšaecca maëû nâvernas′cû na slavu Božuû, zavošta âščè mâne ž sudzìc′, âk grèšnìka? </i>


text:
І ці ж не рабіць нам зло, каб выйшла на дабро, як некаторыя ўпікаюць нас і кажуць, быццам мы гэтак вучым? Справядлівы суд на такіх. </p><i> Ì cì ž ne rabìc′ nam zlo, kab vyjšla na dabro, âk nekatoryâ ǔpìkaûc′ nas ì kažuc′, byccam my gètak vučym? Spravâdlìvy sud na takìh. </i>


text:
<pb/>Дык што ж? ці маем мы перавагу? Зусім не; бо мы ўжо даказалі, што як Юдэі, так і Эліны, усе пад грэхам, </p><i> Dyk što ž? cì maem my peravagu? Zusìm ne; bo my ǔžo dakazalì, što âk Ûdèì, tak ì Èlìny, use pad grèham, </i>


text:
як напісана: <t>"няма праведнага аніводнага;</t> </p><i> âk napìsana: <t>"nâma pravednaga anìvodnaga;</t> </i>


text:
<t>няма, хто разумеў бы; няма, хто Бога шукаў бы;</t> </p><i> <t>nâma, hto razumeǔ by; nâma, hto Boga šukaǔ by;</t> </i>


text:
<t>усе зьбіліся з тропу, нягодныя сталіся ўсе: няма, хто тварыў бы дабро, няма аніводнага".</t> </p><i> <t>use z′bìlìsâ z tropu, nâgodnyâ stalìsâ ǔse: nâma, hto tvaryǔ by dabro, nâma anìvodnaga".</t> </i>


text:
<t>Горла іхняе - дамавіна адчыненая, лісьлівяць яны языком; атрута асьпідаў у іх на губах;</t> </p><i> <t>Gorla ìhnâe - damavìna adčynenaâ, lìs′lìvâc′ âny âzykom; atruta as′pìdaǔ u ìh na gubah;</t> </i>


text:
<t>вусны ў іх поўныя ліхаслоўя і горычы.</t> </p><i> <t>vusny ǔ ìh poǔnyâ lìhasloǔâ ì goryčy.</t> </i>


text:
<t>Ногі ў іх борздыя на праліваньне крыві;</t> </p><i> <t>Nogì ǔ ìh borzdyâ na pralìvan′ne kryvì;</t> </i>


text:
<t>разбурэньне і згубнасьць на іхніх дарогах;</t> </p><i> <t>razburèn′ne ì zgubnas′c′ na ìhnìh darogah;</t> </i>


