# verses

text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Саваоф: на гэтым месцы, якое пустое - бязь людзей, бяз быдла - і ва ўсіх гарадах яго зноў будуць жытлішчы пастухоў, якія будуць пасьвіць статкі. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: na gètym mescy, âkoe pustoe - bâz′ lûdzej, bâz bydla - ì va ǔsìh garadah âgo znoǔ buduc′ žytlìščy pastuhoǔ, âkìâ buduc′ pas′vìc′ statkì. </i>


text:
У гарадах нагорных, у гарадах нізінных і ў гарадах паўднёвых, і ў зямлі Веньямінавай і ў навакольлях Ерусаліма і ў гарадах Юды зноў будуць праходзіць статкі пад рукою таго, хто іх лічыць, кажа Гасподзь. </p><i> U garadah nagornyh, u garadah nìzìnnyh ì ǔ garadah paǔdnëvyh, ì ǔ zâmlì Ven′âmìnavaj ì ǔ navakol′lâh Erusalìma ì ǔ garadah Ûdy znoǔ buduc′ prahodzìc′ statkì pad rukoû tago, hto ìh lìčyc′, kaža Gaspodz′. </i>


text:
Вось, настануць дні, кажа Гасподзь, калі Я спраўджу тое добрае слова, якое сказаў пра дом Ізраілеў і пра дом Юдаў. </p><i> Vos′, nastanuc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì Â spraǔdžu toe dobrae slova, âkoe skazaǔ pra dom Ìzraìleǔ ì pra dom Ûdaǔ. </i>


text:
У тыя дні і ў той час узгадую Давіду Галіну праведную, - і будзе чыніць суд і праўду на зямлі. </p><i> U tyâ dnì ì ǔ toj čas uzgaduû Davìdu Galìnu pravednuû, - ì budze čynìc′ sud ì praǔdu na zâmlì. </i>


text:
У тыя дні Юда будзе выратаваны і Ерусалім будзе жыць у бясьпецы, і дадуць імя Яму: "Гасподзь - апраўданьне наша!" </p><i> U tyâ dnì Ûda budze vyratavany ì Erusalìm budze žyc′ u bâs′pecy, ì daduc′ ìmâ Âmu: "Gaspodz′ - apraǔdan′ne naša!" </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь: не зьвядзецца ў Давіда муж, які сядзіць на троне дома Ізраілевага, </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′: ne z′vâdzecca ǔ Davìda muž, âkì sâdzìc′ na trone doma Ìzraìlevaga, </i>


text:
і ў сьвятароў-лявітаў ня будзе неставаць мужа перад абліччам Маім, які будзе ўзносіць цэласпаленьне і паліць прынашэньні і ўчыняць ахвяраваньні. </p><i> ì ǔ s′vâtaroǔ-lâvìtaǔ nâ budze nestavac′ muža perad ablìččam Maìm, âkì budze ǔznosìc′ cèlaspalen′ne ì palìc′ prynašèn′nì ì ǔčynâc′ ahvâravan′nì. </i>


text:
так кажа Гасподзь: калі можаце разбурыць запавет Мой пра дзень і запавет Мой пра ноч, каб дзень і ноч ня прыходзілі ў свой час, </p><i> tak kaža Gaspodz′: kalì možace razburyc′ zapavet Moj pra dzen′ ì zapavet Moj pra noč, kab dzen′ ì noč nâ pryhodzìlì ǔ svoj čas, </i>


text:
дык можа быць разбураны і запавет Мой з рабом Маім Давідам, так што ня будзе ў яго сына, каб цараваў на троне ягоным, і гэтак сама зь лявітамі - сьвятарамі, службітамі Маімі. </p><i> dyk moža byc′ razburany ì zapavet Moj z rabom Maìm Davìdam, tak što nâ budze ǔ âgo syna, kab caravaǔ na trone âgonym, ì gètak sama z′ lâvìtamì - s′vâtaramì, službìtamì Maìmì. </i>


text:
Як нязьлічонае нябеснае войска і нявымерны пясок марскі, так памножу племя Давіда раба Майго, і лявітаў, якія служаць Мне. </p><i> Âk nâz′lìčonae nâbesnae vojska ì nâvymerny pâsok marskì, tak pamnožu plemâ Davìda raba Majgo, ì lâvìtaǔ, âkìâ služac′ Mne. </i>


text:
ці ня бачыш, што народ гэты кажа: "тыя два племені, якія выбраў Гасподзь, Ён адкінуў", і праз гэта яны пагарджаюць народам Маім, як бы ён ужо ня быў народам у вачах іхніх? </p><i> cì nâ bačyš, što narod gèty kaža: "tyâ dva plemenì, âkìâ vybraǔ Gaspodz′, Ën adkìnuǔ", ì praz gèta âny pagardžaûc′ narodam Maìm, âk by ën užo nâ byǔ narodam u vačah ìhnìh? </i>


text:
Так кажа Гасподзь: калі запавету Майго пра дзень і пра ноч і статутаў неба і зямлі Я не зацьвердзіў, </p><i> Tak kaža Gaspodz′: kalì zapavetu Majgo pra dzen′ ì pra noč ì statutaǔ neba ì zâmlì Â ne zac′verdzìǔ, </i>


text:
дык і племя Якава і Давіда, раба Майго, адкіну, каб ня браць болей валадароў зь яго племя племю Абрагама, Ісака і Якава; бо вярну палон іхні і памілую іх. </p><i> dyk ì plemâ Âkava ì Davìda, raba Majgo, adkìnu, kab nâ brac′ bolej valadaroǔ z′ âgo plemâ plemû Abragama, Ìsaka ì Âkava; bo vârnu palon ìhnì ì pamìluû ìh. </i>


text:
<pb/>Слова, якое было Ерамію ад Госпада, калі Навухаданосар, цар Вавілонскі, і ўсё войска ягонае і ўсе царствы зямлі, падуладныя руцэ ягонай, і ўсе народы ваявалі супроць Ерусаліма і супроць усіх гарадоў ягоных: </p><i> Slova, âkoe bylo Eramìû ad Gospada, kalì Navuhadanosar, car Vavìlonskì, ì ǔsë vojska âgonae ì ǔse carstvy zâmlì, paduladnyâ rucè âgonaj, ì ǔse narody vaâvalì suproc′ Erusalìma ì suproc′ usìh garadoǔ âgonyh: </i>


text:
так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: ідзі і скажы Сэдэкію, цару Юдэйскаму, і скажы яму: так кажа Гасподзь: вось, я аддаю горад гэты ў рукі цару Вавілонскаму, - і ён спаліць яго агнём; </p><i> tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ: ìdzì ì skažy Sèdèkìû, caru Ûdèjskamu, ì skažy âmu: tak kaža Gaspodz′: vos′, â addaû gorad gèty ǔ rukì caru Vavìlonskamu, - ì ën spalìc′ âgo agnëm; </i>


text:
і ты не ўцячэш ад рукі ягонай, а непазьбежна будзеш узяты і перададзены ў рукі яго, і вочы твае ўбачаць цара Вавілонскага, і вусны яго будуць гаварыць тваімі вуснамі, і пойдзеш у Вавілон. </p><i> ì ty ne ǔcâčèš ad rukì âgonaj, a nepaz′bežna budzeš uzâty ì peradadzeny ǔ rukì âgo, ì vočy tvae ǔbačac′ cara Vavìlonskaga, ì vusny âgo buduc′ gavaryc′ tvaìmì vusnamì, ì pojdzeš u Vavìlon. </i>


text:
Зрэшты, слухай слова Гасподняе, Сэдэкія, цару Юдэйскі! так кажа Гасподзь пра цябе: ты не памрэш ад меча; </p><i> Zrèšty, sluhaj slova Gaspodnâe, Sèdèkìâ, caru Ûdèjskì! tak kaža Gaspodz′ pra câbe: ty ne pamrèš ad meča; </i>


text:
ты памрэш у міры, і як бацькам тваім, - ранейшым царам, якія былі да цябе, - палілі пры пахаваньні пахошчы, так спаляць і табе і аплачуць цябе: "на жаль, спадару", бо Я вымавіў гэтае слова, кажа Гасподзь. </p><i> ty pamrèš u mìry, ì âk bac′kam tvaìm, - ranejšym caram, âkìâ bylì da câbe, - palìlì pry pahavan′nì pahoščy, tak spalâc′ ì tabe ì aplačuc′ câbe: "na žal′, spadaru", bo Â vymavìǔ gètae slova, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Ерамія прарок усе гэтыя словы пераказаў Сэдэкію, цару Юдэйскаму, у Ерусаліме. </p><i> Eramìâ prarok use gètyâ slovy perakazaǔ Sèdèkìû, caru Ûdèjskamu, u Erusalìme. </i>


text:
Тым часам войска цара Вавілонскага ваявала супроць Ерусаліма і супроць усіх гарадоў Юдэйскіх, якія яшчэ заставаліся, супроць Лахіса і Азэкі; бо з гарадоў Юдэйскіх толькі гэтыя заставаліся, як гарады ўмацаваныя. </p><i> Tym časam vojska cara Vavìlonskaga vaâvala suproc′ Erusalìma ì suproc′ usìh garadoǔ Ûdèjskìh, âkìâ âščè zastavalìsâ, suproc′ Lahìsa ì Azèkì; bo z garadoǔ Ûdèjskìh tol′kì gètyâ zastavalìsâ, âk garady ǔmacavanyâ. </i>


text:
Слова, якое было Ерамію ад Госпада пасьля таго як цар Сэдэкія заключыў запавет з усім народам, што быў у Ерусаліме, каб абвясьціць свабоду, </p><i> Slova, âkoe bylo Eramìû ad Gospada pas′lâ tago âk car Sèdèkìâ zaklûčyǔ zapavet z usìm narodam, što byǔ u Erusalìme, kab abvâs′cìc′ svabodu, </i>


text:
каб кожны адпусьціў на волю свайго раба і сваю рабыню, Габрэя і Габрэйку, каб ніхто зь іх ня трымаў у рабстве Юдэя, брата свайго. </p><i> kab kožny adpus′cìǔ na volû svajgo raba ì svaû rabynû, Gabrèâ ì Gabrèjku, kab nìhto z′ ìh nâ trymaǔ u rabstve Ûdèâ, brata svajgo. </i>


text:
І паслухаліся ўсе князі і ўвесь народ, якія ўступілі ў запавет, каб адпусьціць кожнаму раба свайго і кожнаму рабыню сваю на волю, каб ня трымаць іх наперад у рабах, - і паслухаліся і адпусьцілі: </p><i> Ì pasluhalìsâ ǔse knâzì ì ǔves′ narod, âkìâ ǔstupìlì ǔ zapavet, kab adpus′cìc′ kožnamu raba svajgo ì kožnamu rabynû svaû na volû, kab nâ trymac′ ìh naperad u rabah, - ì pasluhalìsâ ì adpus′cìlì: </i>


text:
але пасьля таго, перадумаўшы, пачалі браць назад рабоў і рабынь, якіх адпусьцілі на волю, і прымусілі іх быць рабамі і рабынямі. </p><i> ale pas′lâ tago, peradumaǔšy, pačalì brac′ nazad raboǔ ì rabyn′, âkìh adpus′cìlì na volû, ì prymusìlì ìh byc′ rabamì ì rabynâmì. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: Я заключыў запавет з бацькамі вашымі, калі вывеў іх зь зямлі Егіпецкай, з дома рабства, і сказаў: </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ: Â zaklûčyǔ zapavet z bac′kamì vašymì, kalì vyveǔ ìh z′ zâmlì Egìpeckaj, z doma rabstva, ì skazaǔ: </i>


text:
у канцы сёмага года адпускайце кожны брата свайго, Габрэя, які прадаў сябе табе; хай ён працуе табе шэсьць гадоў, а потым адпусьці яго ад сябе на волю; але бацькі вашыя не паслухаліся Мяне і не прыхілілі вуха свайго. </p><i> "u kancy sëmaga goda adpuskajce kožny brata svajgo, Gabrèâ, âkì pradaǔ sâbe tabe; haj ën pracue tabe šès′c′ gadoǔ, a potym adpus′cì âgo ad sâbe na volû"; ale bac′kì vašyâ ne pasluhalìsâ Mâne ì ne pryhìlìlì vuha svajgo. </i>


text:
Вы сёньня навярнуліся і зрабілі справядліва перад вачыма Маімі, даўшы кожны свабоду свайму блізкаму, і заключылі перад Мною запавет у доме, над якім названа імя Маё; </p><i> Vy sën′nâ navârnulìsâ ì zrabìlì spravâdlìva perad vačyma Maìmì, daǔšy kožny svabodu svajmu blìzkamu, ì zaklûčylì perad Mnoû zapavet u dome, nad âkìm nazvana ìmâ Maë; </i>


text:
але потым перадумалі - і зьняславілі імя Маё - і вярнулі да сябе кожны раба свайго і кожны рабыню сваю, якіх адпусьцілі на волю, куды іхняй душы заўгодна, і прымушаеце іх быць у вас рабамі і рабынямі. </p><i> ale potym peradumalì - ì z′nâslavìlì ìmâ Maë - ì vârnulì da sâbe kožny raba svajgo ì kožny rabynû svaû, âkìh adpus′cìlì na volû, kudy ìhnâj dušy zaǔgodna, ì prymušaece ìh byc′ u vas rabamì ì rabynâmì. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь: вы не паслухаліся Мяне ў тым, каб кожны абвясьціў свабоду брату свайму і блізкаму свайму; за тое вось Я, кажа Гасподзь, абвяшчаю вам свабоду падупасьці мечу, згубнай пошасьці і голаду, і аддам вас на азлабеньне ва ўсе царствы зямлі; </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′: vy ne pasluhalìsâ Mâne ǔ tym, kab kožny abvâs′cìǔ svabodu bratu svajmu ì blìzkamu svajmu; za toe vos′ Â, kaža Gaspodz′, abvâščaû vam svabodu padupas′cì meču, zgubnaj pošas′cì ì goladu, ì addam vas na azlaben′ne va ǔse carstvy zâmlì; </i>


text:
і аддам адступнікаў ад запавету Майго і няўстойлівых у словах запавету, які яны заключылі перад абліччам Маім, калі расьсеклі цяля напалам і прайшлі паміж расьсечанымі часткамі яго, </p><i> ì addam adstupnìkaǔ ad zapavetu Majgo ì nâǔstojlìvyh u slovah zapavetu, âkì âny zaklûčylì perad ablìččam Maìm, kalì ras′seklì câlâ napalam ì prajšlì pamìž ras′sečanymì častkamì âgo, </i>


text:
князёў Юдэйскіх і князёў Ерусалімскіх, еўнухаў і сьвятароў і ўвесь народ зямлі, які праходзіў паміж расьсечанымі часткамі цяляці, - </p><i> knâzëǔ Ûdèjskìh ì knâzëǔ Erusalìmskìh, eǔnuhaǔ ì s′vâtaroǔ ì ǔves′ narod zâmlì, âkì prahodzìǔ pamìž ras′sečanymì častkamì câlâcì, - </i>


text:
аддам іх у рукі ворагам іхнім і ў рукі шукальнікаў душы іхняй, - і трупы іх будуць ежаю птушкам нябесным і зьвярам зямным. </p><i> addam ìh u rukì voragam ìhnìm ì ǔ rukì šukal′nìkaǔ dušy ìhnâj, - ì trupy ìh buduc′ ežaû ptuškam nâbesnym ì z′vâram zâmnym. </i>


text:
І Сэдэкію, цара Юдэйскага, і князёў ягоных аддам у рукі ворагам іхнім і ў рукі шукальнікам душы іхняй і ў рукі войску цара Вавілонскага, якое адступіла ад вас. </p><i> Ì Sèdèkìû, cara Ûdèjskaga, ì knâzëǔ âgonyh addam u rukì voragam ìhnìm ì ǔ rukì šukal′nìkam dušy ìhnâj ì ǔ rukì vojsku cara Vavìlonskaga, âkoe adstupìla ad vas. </i>


text:
Вось, Я дам загад, кажа Гасподзь, і вярну іх да гэтага горада, і яны нападуць на яго і возьмуць яго і спаляць яго агнём, і гарады Юдэі зраблю пустыняю неабжытаю. </p><i> Vos′, Â dam zagad, kaža Gaspodz′, ì vârnu ìh da gètaga gorada, ì âny napaduc′ na âgo ì voz′muc′ âgo ì spalâc′ âgo agnëm, ì garady Ûdèì zrablû pustynâû neabžytaû. </i>


text:
<pb/>Слова, якое было Ерамію ад Госпада ў дні Ёакіма, сына Ісаі, цара Юдэйскага: </p><i> Slova, âkoe bylo Eramìû ad Gospada ǔ dnì Ëakìma, syna Ìsaì, cara Ûdèjskaga: </i>


text:
ідзі ў дом Рэхавітаў і пагавары зь імі, і прывядзі іх у дом Гасподні, у адзін пакой, і дай ім піць віна. </p><i> ìdzì ǔ dom Rèhavìtaǔ ì pagavary z′ ìmì, ì pryvâdzì ìh u dom Gaspodnì, u adzìn pakoj, ì daj ìm pìc′ vìna. </i>


text:
Я ўзяў Язанію, сына Ераміі, сына Авацыніі, і братоў ягоных, і ўсіх сыноў ягоных і ўвесь дом Рэхавітаў, </p><i> Â ǔzâǔ Âzanìû, syna Eramìì, syna Avacynìì, ì bratoǔ âgonyh, ì ǔsìh synoǔ âgonyh ì ǔves′ dom Rèhavìtaǔ, </i>


text:
і прывёў іх у дом Гасподні, да сына Анана, сына Гадаліі, чалавека Божага, у пакой, які - каля пакоя князёў, над пакоем Маасэі, сына Сэлумавага, вартаўніка каля ўваходу; </p><i> ì pryvëǔ ìh u dom Gaspodnì, da syna Anana, syna Gadalìì, čalaveka Božaga, u pakoj, âkì - kalâ pakoâ knâzëǔ, nad pakoem Maasèì, syna Sèlumavaga, vartaǔnìka kalâ ǔvahodu; </i>


text:
і паставіў перад сынамі дома Рэхавітаў поўныя чары віна і шклянкі і сказаў ім: "пеце віно". </p><i> ì pastavìǔ perad synamì doma Rèhavìtaǔ poǔnyâ čary vìna ì šklânkì ì skazaǔ ìm: "pece vìno". </i>


text:
Але яны сказалі: "мы віна ня п'ём, бо Ёнадаў, сын Рэхаваў, бацька наш, даў нам запаведзь, сказаўшы: ня пеце віна ні вы, ні дзеці вашы давеку; </p><i> Ale âny skazalì: "my vìna nâ p'ëm, bo Ënadaǔ, syn Rèhavaǔ, bac′ka naš, daǔ nam zapavedz′, skazaǔšy: nâ pece vìna nì vy, nì dzecì vašy daveku; </i>


text:
і дамоў ня будуйце і насеньня ня сейце, і вінаграднікаў не разводзьце і ня майце іх, а жывеце ў вашых намётах ва ўсе дні жыцьця вашага, каб вам доўга пражыць на той зямлі, дзе вы вандруеце. </p><i> ì damoǔ nâ budujce ì nasen′nâ nâ sejce, ì vìnagradnìkaǔ ne razvodz′ce ì nâ majce ìh, a žyvece ǔ vašyh namëtah va ǔse dnì žyc′câ vašaga, kab vam doǔga pražyc′ na toj zâmlì, dze vy vandruece. </i>


text:
І паслухаліся голасу Ёнадава, сына Рэхамавага, бацькі нашага, ва ўсім, што ён наказаў нам, каб ня піць віна ва ўсе дні нашыя, - мы і жонкі нашыя, і сыны нашыя і дочкі нашыя, - </p><i> Ì pasluhalìsâ golasu Ënadava, syna Rèhamavaga, bac′kì našaga, va ǔsìm, što ën nakazaǔ nam, kab nâ pìc′ vìna va ǔse dnì našyâ, - my ì žonkì našyâ, ì syny našyâ ì dočkì našyâ, - </i>


text:
і каб не будаваць дамоў для жыхарства нашага; і ў нас няма ні вінаграднікаў ні палёў ні пасеву; </p><i> ì kab ne budavac′ damoǔ dlâ žyharstva našaga; ì ǔ nas nâma nì vìnagradnìkaǔ nì palëǔ nì pasevu; </i>


text:
а жывём у намётах і ва ўсім слухаемся і робім усё, што наказаў нам Ёнадаў, бацька наш. </p><i> a žyvëm u namëtah ì va ǔsìm sluhaemsâ ì robìm usë, što nakazaǔ nam Ënadaǔ, bac′ka naš. </i>


text:
Калі ж Навухаданосар, цар Вавілонскі, прыйшоў у зямлю гэтую, мы сказалі: хадзем, сыдзем у Ерусалім ад войска Халдэяў і ад войска Арамэяў, - і вось, мы жывём у Ерусаліме". </p><i> Kalì ž Navuhadanosar, car Vavìlonskì, pryjšoǔ u zâmlû gètuû, my skazalì: hadzem, sydzem u Erusalìm ad vojska Haldèâǔ ì ad vojska Aramèâǔ, - ì vos′, my žyvëm u Erusalìme". </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: ідзі і скажы мужчынам Юды і жыхарам Ерусаліма: няўжо вы ня возьмеце з гэтага навуку сабе, каб слухацца словаў Маіх? кажа Гасподзь. </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: ìdzì ì skažy mužčynam Ûdy ì žyharam Erusalìma: nâǔžo vy nâ voz′mece z gètaga navuku sabe, kab sluhacca slovaǔ Maìh? kaža Gaspodz′. </i>


text:
Слова Ёнадава, сына Рэхамавага, які наказаў сынам сваім ня піць віна, выконваецца, і яны ня п'юць да сягоньня, бо слухаюцца наказу бацькі свайго; а Я бесьперастанку казаў вам, казаў з самай раніцы, - і вы не паслухаліся Мяне. </p><i> Slova Ënadava, syna Rèhamavaga, âkì nakazaǔ synam svaìm nâ pìc′ vìna, vykonvaecca, ì âny nâ p'ûc′ da sâgon′nâ, bo sluhaûcca nakazu bac′kì svajgo; a Â bes′perastanku kazaǔ vam, kazaǔ z samaj ranìcy, - ì vy ne pasluhalìsâ Mâne. </i>


text:
Я пасылаў да вас усіх рабоў Маіх, прарокаў, пасылаў з самае раніцы і казаў: адвярнецеся кожны ад благога шляху свайго і выпраўце паводзіны вашыя і не хадзеце сьледам за іншымі божышчамі, каб служыць ім, - і жыцьмеце на гэтай зямлі, якую Я даў вам і бацькам вашым; але вы ня прыхілілі вуха свайго і не паслухаліся Мяне. </p><i> Â pasylaǔ da vas usìh raboǔ Maìh, prarokaǔ, pasylaǔ z samae ranìcy ì kazaǔ: advârnecesâ kožny ad blagoga šlâhu svajgo ì vypraǔce pavodzìny vašyâ ì ne hadzece s′ledam za ìnšymì božyščamì, kab služyc′ ìm, - ì žyc′mece na gètaj zâmlì, âkuû Â daǔ vam ì bac′kam vašym; ale vy nâ pryhìlìlì vuha svajgo ì ne pasluhalìsâ Mâne. </i>


text:
Як бо сыны Ёнадава, сына Рэхамавага, выконваюць наказ бацькі свайго, які ён наказаў ім, а народ гэты ня слухаецца Мяне, </p><i> Âk bo syny Ënadava, syna Rèhamavaga, vykonvaûc′ nakaz bac′kì svajgo, âkì ën nakazaǔ ìm, a narod gèty nâ sluhaecca Mâne, </i>


text:
таму так кажа Гасподзь Бог Саваоф, Бог Ізраілеў: вось, Я навяду на Юдэю і на ўсіх жыхароў Ерусаліма ўсё тое ліха, якое Я выказаў на іх, бо Я казаў ім, а яны ня слухаліся, клікаў іх, а яны не адказвалі. </p><i> tamu tak kaža Gaspodz′ Bog Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â navâdu na Ûdèû ì na ǔsìh žyharoǔ Erusalìma ǔsë toe lìha, âkoe Â vykazaǔ na ìh, bo Â kazaǔ ìm, a âny nâ sluhalìsâ, klìkaǔ ìh, a âny ne adkazvalì. </i>


text:
<pb/>А дому Рэхавітаў сказаў Ерамія: за тое, што вы паслухаліся запавету Ёнадава, бацькі вашага, і захоўваеце ўсе наказы ягоныя і ва ўсім паводзіцеся, як ён наказаў вам, - </p><i> A domu Rèhavìtaǔ skazaǔ Eramìâ: za toe, što vy pasluhalìsâ zapavetu Ënadava, bac′kì vašaga, ì zahoǔvaece ǔse nakazy âgonyâ ì va ǔsìm pavodzìcesâ, âk ën nakazaǔ vam, - </i>


text:
за тое, - так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў, не адымецца ў Ёнадава, сына Рэхамавага, муж, які стаіць перад абліччам Маім ва ўсе дні. </p><i> za toe, - tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ, ne adymecca ǔ Ënadava, syna Rèhamavaga, muž, âkì staìc′ perad ablìččam Maìm va ǔse dnì. </i>


text:
<pb/>У чацьвёрты год Ёакіма, сына Ёсіінага, цара Юдэйскага, было такое слова Ерамію ад Госпада: </p><i> U čac′vërty god Ëakìma, syna Ësììnaga, cara Ûdèjskaga, bylo takoe slova Eramìû ad Gospada: </i>


text:
вазьмі сабе кніжны скрутак і напішы на ім усе словы, якія Я казаў табе пра Ізраіля і пра Юду і пра ўсе народы з таго дня, як Я пачаў гаварыць табе, ад дзён Ёсіі - да гэтага дня; </p><i> vaz′mì sabe knìžny skrutak ì napìšy na ìm use slovy, âkìâ Â kazaǔ tabe pra Ìzraìlâ ì pra Ûdu ì pra ǔse narody z tago dnâ, âk Â pačaǔ gavaryc′ tabe, ad dzën Ësìì - da gètaga dnâ; </i>


text:
можа быць, дом Юдаў пачуе пра ўсе бедствы, якія Я думаю зрабіць ім, каб яны адвярнуліся кожны ад благога шляху свайго, каб Я дараваў няпраўду іхнюю і грэх іхні. </p><i> moža byc′, dom Ûdaǔ pačue pra ǔse bedstvy, âkìâ Â dumaû zrabìc′ ìm, kab âny advârnulìsâ kožny ad blagoga šlâhu svajgo, kab Â daravaǔ nâpraǔdu ìhnûû ì grèh ìhnì. </i>


text:
<pb/>І паклікаў Ерамія Варуха, сына Нірыі, і напісаў Варух у кніжны скрутак з вуснаў Ераміі ўсе словы Госпада, якія Ён казаў яму. </p><i> Ì paklìkaǔ Eramìâ Varuha, syna Nìryì, ì napìsaǔ Varuh u knìžny skrutak z vusnaǔ Eramìì ǔse slovy Gospada, âkìâ Ën kazaǔ âmu. </i>


text:
І загадаў Ерамія Варуху і сказаў: "я ўвязьнены і не магу ісьці ў дом Гасподні; </p><i> Ì zagadaǔ Eramìâ Varuhu ì skazaǔ: "â ǔvâz′neny ì ne magu ìs′cì ǔ dom Gaspodnì; </i>


text:
дык вось, ідзі ты і прачытай напісаныя табою ў скрутку з вуснаў маіх словы Гасподнія ў вушы народа ў доме Гасподнім у дзень посту, таксама і ў вушы ўсім Юдэям, якія прыйшлі з гарадоў сваіх, прачытай іх; </p><i> dyk vos′, ìdzì ty ì pračytaj napìsanyâ taboû ǔ skrutku z vusnaǔ maìh slovy Gaspodnìâ ǔ vušy naroda ǔ dome Gaspodnìm u dzen′ postu, taksama ì ǔ vušy ǔsìm Ûdèâm, âkìâ pryjšlì z garadoǔ svaìh, pračytaj ìh; </i>


text:
магчыма, яны ўзьнясуць пакорліва маленьне перад аблічча Госпада і адвернуцца кожны ад благога шляху свайго; бо вялікі гнеў і абурэньне, якое абвясьціў Гасподзь на народ гэты". </p><i> magčyma, âny ǔz′nâsuc′ pakorlìva malen′ne perad ablìčča Gospada ì advernucca kožny ad blagoga šlâhu svajgo; bo vâlìkì gneǔ ì aburèn′ne, âkoe abvâs′cìǔ Gaspodz′ na narod gèty". </i>


text:
<pb/>Варух, сын Нірыін зрабіў усё, што загадаў яму прарок Ерамія, каб словы Гасподнія, напісаныя ў скрутку, прачытаць у доме Гасподнім. </p><i> Varuh, syn Nìryìn zrabìǔ usë, što zagadaǔ âmu prarok Eramìâ, kab slovy Gaspodnìâ, napìsanyâ ǔ skrutku, pračytac′ u dome Gaspodnìm. </i>


text:
У пяты год Ёакіма, сына Ёсіінага, цара Юдэйскага, у дзявятым месяцы абвясьцілі пост перад абліччам Госпада ўсяму народу ў Ерусаліме і ўсяму люду, які прыйшоў у Ерусалім з гарадоў Юдэйскіх. </p><i> U pâty god Ëakìma, syna Ësììnaga, cara Ûdèjskaga, u dzâvâtym mesâcy abvâs′cìlì post perad ablìččam Gospada ǔsâmu narodu ǔ Erusalìme ì ǔsâmu lûdu, âkì pryjšoǔ u Erusalìm z garadoǔ Ûdèjskìh. </i>


text:
І прачытаў Варух напісаныя ў скрутку словы Ераміі ў доме Гасподнім, у пакоі Гемарыі, сына Сафанавага, пісца, на верхнім двары, каля ўваходу ў новую браму дома Гасподняга, у вушы ўсяму народу. </p><i> Ì pračytaǔ Varuh napìsanyâ ǔ skrutku slovy Eramìì ǔ dome Gaspodnìm, u pakoì Gemaryì, syna Safanavaga, pìsca, na verhnìm dvary, kalâ ǔvahodu ǔ novuû bramu doma Gaspodnâga, u vušy ǔsâmu narodu. </i>


text:
<pb/>Міхей, сын Гемарыі, сына Сафанавага, чуў усе словы Гасподнія, напісаныя ў скрутку, </p><i> Mìhej, syn Gemaryì, syna Safanavaga, čuǔ use slovy Gaspodnìâ, napìsanyâ ǔ skrutku, </i>


text:
і сышоў у дом цара, у пакой царскага пісца, і вось, там сядзелі ўсе князі: Элісам, царскі пісец, і Дэлая, сын Сэмая, і Элнатан, сын Ахбоа, і Гемарыя, сын Сафана, і Сэдэкія, сын Ананія, і ўсе князі; </p><i> ì syšoǔ u dom cara, u pakoj carskaga pìsca, ì vos′, tam sâdzelì ǔse knâzì: Èlìsam, carskì pìsec, ì Dèlaâ, syn Sèmaâ, ì Èlnatan, syn Ahboa, ì Gemaryâ, syn Safana, ì Sèdèkìâ, syn Ananìâ, ì ǔse knâzì; </i>


text:
і пераказаў ім Міхей усе словы, якія ён чуў, калі Варух чытаў скрутак у вушы народу. </p><i> ì perakazaǔ ìm Mìhej use slovy, âkìâ ën čuǔ, kalì Varuh čytaǔ skrutak u vušy narodu. </i>


text:
Тады ўсе князі паслалі да Варуха Егудыю, сына Натаніі, сына Сэлэміі, сына Хусіі, сказаць яму: "скрутак, які ты чытаў у вушы народу, вазьмі ў руку тваю і прыйдзі". І ўзяў Варух, сын Нірыін, скрутак у руку сваю і прыйшоў да іх. </p><i> Tady ǔse knâzì paslalì da Varuha Egudyû, syna Natanìì, syna Sèlèmìì, syna Husìì, skazac′ âmu: "skrutak, âkì ty čytaǔ u vušy narodu, vaz′mì ǔ ruku tvaû ì pryjdzì". Ì ǔzâǔ Varuh, syn Nìryìn, skrutak u ruku svaû ì pryjšoǔ da ìh. </i>


text:
Яны сказалі яму: "сядзь, і прачытай нам у вушы". І прачытаў Варух у вушы ім. </p><i> Âny skazalì âmu: "sâdz′, ì pračytaj nam u vušy". Ì pračytaǔ Varuh u vušy ìm. </i>


text:
Калі яны выслухалі ўсе словы, дык з жахам паглядзелі адзін на аднаго, і сказалі Варуху: "мы мусова перакажам усе гэтыя словы цару". </p><i> Kalì âny vysluhalì ǔse slovy, dyk z žaham paglâdzelì adzìn na adnago, ì skazalì Varuhu: "my musova perakažam use gètyâ slovy caru". </i>


text:
І спыталіся ў Варуха: "скажы ж нам, як ты напісаў усе словы гэтыя з вуснаў ягоных"? </p><i> Ì spytalìsâ ǔ Varuha: "skažy ž nam, âk ty napìsaǔ use slovy gètyâ z vusnaǔ âgonyh"? </i>


text:
І сказаў ім Варух: "ён вымаўляў мне вуснамі сваімі ўсе гэтыя словы, а я чарнілам пісаў іх у гэты скрутак". </p><i> Ì skazaǔ ìm Varuh: "ën vymaǔlâǔ mne vusnamì svaìmì ǔse gètyâ slovy, a â čarnìlam pìsaǔ ìh u gèty skrutak". </i>


text:
Тады сказалі князі Варуху: "ідзі, схавайся, ты і Ерамія, каб ніхто ня ведаў, дзе вы". </p><i> Tady skazalì knâzì Varuhu: "ìdzì, shavajsâ, ty ì Eramìâ, kab nìhto nâ vedaǔ, dze vy". </i>


text:
<pb/>І пайшлі яны да цара ў палац, а скрутак пакінулі ў пакоі Элісама, царскага пісца, і пераказалі ў вушы цару ўсе словы гэтыя. </p><i> Ì pajšlì âny da cara ǔ palac, a skrutak pakìnulì ǔ pakoì Èlìsama, carskaga pìsca, ì perakazalì ǔ vušy caru ǔse slovy gètyâ. </i>


text:
Цар паслаў Егудыю прынесьці скрутак, і ён узяў яго з пакоя Элісама, царскага пісца; і чытаў яго Егудый у вушы цару і ў вушы ўсім князям, якія стаялі каля цара. </p><i> Car paslaǔ Egudyû prynes′cì skrutak, ì ën uzâǔ âgo z pakoâ Èlìsama, carskaga pìsca; ì čytaǔ âgo Egudyj u vušy caru ì ǔ vušy ǔsìm knâzâm, âkìâ staâlì kalâ cara. </i>


text:
Цар у той час, у дзявятым месяцы, сядзеў у зімовым доме, і перад ім гарэла жароўня. </p><i> Car u toj čas, u dzâvâtym mesâcy, sâdzeǔ u zìmovym dome, ì perad ìm garèla žaroǔnâ. </i>


text:
Калі Егудый прачытваў тры ці чатыры слупкі, цар адразаў іх пісцовым ножыкам і кідаў на агонь у жароўні, пакуль ня зьнішчаны быў увесь скрутак на агні, які быў у жароўні. </p><i> Kalì Egudyj pračytvaǔ try cì čatyry slupkì, car adrazaǔ ìh pìscovym nožykam ì kìdaǔ na agon′ u žaroǔnì, pakul′ nâ z′nìščany byǔ uves′ skrutak na agnì, âkì byǔ u žaroǔnì. </i>


text:
І не пабаяліся і не разадралі вопраткі сваёй ні цар, ні ўсе слугі ягоныя, якія чулі ўсе словы гэтыя. </p><i> Ì ne pabaâlìsâ ì ne razadralì vopratkì svaëj nì car, nì ǔse slugì âgonyâ, âkìâ čulì ǔse slovy gètyâ. </i>


text:
Хоць Элнатан і Дэлая і Гемарыя ўпрошвалі цара не паліць скрутка, але ён не паслухаўся іх. </p><i> Hoc′ Èlnatan ì Dèlaâ ì Gemaryâ ǔprošvalì cara ne palìc′ skrutka, ale ën ne pasluhaǔsâ ìh. </i>


text:
І загадаў цар Ерамэілу, сыну цароваму, і Сэраію, сыну Азрыілаваму, і Сэлэмію, сыну Аўдыілаваму, узяць Варуха пісца і Ерамію прарока. Але Гасподзь схаваў іх. </p><i> Ì zagadaǔ car Eramèìlu, synu carovamu, ì Sèraìû, synu Azryìlavamu, ì Sèlèmìû, synu Aǔdyìlavamu, uzâc′ Varuha pìsca ì Eramìû praroka. Ale Gaspodz′ shavaǔ ìh. </i>


text:
І было слова Гасподняе Ерамію, пасьля таго як цар спаліў скрутак і словы, якія Варух напісаў з вуснаў Ераміі, і сказаў яму: </p><i> Ì bylo slova Gaspodnâe Eramìû, pas′lâ tago âk car spalìǔ skrutak ì slovy, âkìâ Varuh napìsaǔ z vusnaǔ Eramìì, ì skazaǔ âmu: </i>


text:
вазьмі сабе зноў другі скрутак і напішы ў ім усе ранейшыя словы, якія былі ў першым скрутку, які спаліў Ёакім, цар Юдэйскі; </p><i> vaz′mì sabe znoǔ drugì skrutak ì napìšy ǔ ìm use ranejšyâ slovy, âkìâ bylì ǔ peršym skrutku, âkì spalìǔ Ëakìm, car Ûdèjskì; </i>


text:
а цару Юдэйскаму Ёакіму скажы: так кажа Гасподзь: ты спаліў скрутак гэты, сказаўшы: навошта ты напісаў у ім: "мусова прыйдзе цар Вавілонскі і спустошыць зямлю гэтую, і вынішчыць на ёй людзей і быдла", - </p><i> a caru Ûdèjskamu Ëakìmu skažy: tak kaža Gaspodz′: ty spalìǔ skrutak gèty, skazaǔšy: navošta ty napìsaǔ u ìm: "musova pryjdze car Vavìlonskì ì spustošyc′ zâmlû gètuû, ì vynìščyc′ na ëj lûdzej ì bydla", - </i>


text:
за гэта, так кажа Гасподзь пра Ёакіма, цара Юдэйскага: "ня будзе ад яго таго, хто сядзецьме на троне Давідавым, і труп яго будзе выкінуты на сьпёку дзённую і на холад начны; </p><i> za gèta, tak kaža Gaspodz′ pra Ëakìma, cara Ûdèjskaga: "nâ budze ad âgo tago, hto sâdzec′me na trone Davìdavym, ì trup âgo budze vykìnuty na s′pëku dzënnuû ì na holad načny; </i>


text:
і наведаю яго і племя яго і слуг ягоных за няпраўду іхнюю, і навяду на іх і на жыхароў Ерусаліма і на мужчын Юдавых усё ліха, якое Я прамовіў на іх, а яны ня слухалі". </p><i> ì navedaû âgo ì plemâ âgo ì slug âgonyh za nâpraǔdu ìhnûû, ì navâdu na ìh ì na žyharoǔ Erusalìma ì na mužčyn Ûdavyh usë lìha, âkoe Â pramovìǔ na ìh, a âny nâ sluhalì". </i>


text:
І ўзяў Ерамія другі скрутак і аддаў яго Варуху пісцу, сыну Нірыі, і ён напісаў у ім з вуснаў Ераміі ўсе словы з таго скрутка, які спаліў Ёакім, цар Юдэйскі, на агні; і яшчэ дададзена да іх шмат падобных да тых словаў. </p><i> Ì ǔzâǔ Eramìâ drugì skrutak ì addaǔ âgo Varuhu pìscu, synu Nìryì, ì ën napìsaǔ u ìm z vusnaǔ Eramìì ǔse slovy z tago skrutka, âkì spalìǔ Ëakìm, car Ûdèjskì, na agnì; ì âščè dadadzena da ìh šmat padobnyh da tyh slovaǔ. </i>


text:
<pb/>Замест Еханіі, сына Ёакімавага, цараваў Сэдэкія, сын Ёсіі, якога Навухаданосар, цар Вавілонскі, паставіў царом у зямлі Юдэйскай. </p><i> Zamest Ehanìì, syna Ëakìmavaga, caravaǔ Sèdèkìâ, syn Ësìì, âkoga Navuhadanosar, car Vavìlonskì, pastavìǔ carom u zâmlì Ûdèjskaj. </i>


text:
Ні ён, ні слугі ягоныя, ні народ краіны ня слухалі словаў Госпада, якія казаў Ён празь Ерамію прарока. </p><i> Nì ën, nì slugì âgonyâ, nì narod kraìny nâ sluhalì slovaǔ Gospada, âkìâ kazaǔ Ën praz′ Eramìû praroka. </i>


text:
Цар Сэдэкія паслаў Егухала, сына Сэлэміі, і Сафонію, сына Маасэевага, сьвятара, да Ераміі прарока сказаць: "памаліся за нас Госпаду Богу нашаму". </p><i> Car Sèdèkìâ paslaǔ Eguhala, syna Sèlèmìì, ì Safonìû, syna Maasèevaga, s′vâtara, da Eramìì praroka skazac′: "pamalìsâ za nas Gospadu Bogu našamu". </i>


text:
Ерамія тады яшчэ свабодна ўваходзіў і выходзіў сярод народа, бо ня ўвязьнілі яго ў цямніцу. </p><i> Eramìâ tady âščè svabodna ǔvahodzìǔ ì vyhodzìǔ sârod naroda, bo nâ ǔvâz′nìlì âgo ǔ câmnìcu. </i>


text:
Тым часам войска фараонава выступіла зь Егіпта, і Халдэі, якія аблягалі Ерусалім, пачуўшы вестку пра тое, адступілі ад Ерусаліма. </p><i> Tym časam vojska faraonava vystupìla z′ Egìpta, ì Haldèì, âkìâ ablâgalì Erusalìm, pačuǔšy vestku pra toe, adstupìlì ad Erusalìma. </i>


text:
так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: так скажэце цару Юдэйскаму, які паслаў вас да Мяне спытацца ў Мяне: вось, войска фараонавае, якое ішло да вас з дапамогаю, вернецца ў зямлю сваю, у Егіпет; </p><i> tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ: tak skažèce caru Ûdèjskamu, âkì paslaǔ vas da Mâne spytacca ǔ Mâne: vos′, vojska faraonavae, âkoe ìšlo da vas z dapamogaû, vernecca ǔ zâmlû svaû, u Egìpet; </i>


text:
а Халдэі зноў прыйдуць і будуць ваяваць супроць горада гэтага, і возьмуць яго і спаляць яго агнём. </p><i> a Haldèì znoǔ pryjduc′ ì buduc′ vaâvac′ suproc′ gorada gètaga, ì voz′muc′ âgo ì spalâc′ âgo agnëm. </i>


text:
Так кажа Гасподзь: не ашуквайце сябе, кажучы: "мусова адыдуць ад нас Халдэі", бо яны не адыдуць; </p><i> Tak kaža Gaspodz′: ne ašukvajce sâbe, kažučy: "musova adyduc′ ad nas Haldèì", bo âny ne adyduc′; </i>


text:
калі б вы нават разьбілі ўсё войска Халдэяў, якія ваююць супроць вас, і засталіся б у іх толькі параненыя, дык і тыя ўсталі б, кожны з намёту свайго, і спалілі б горад гэты агнём. </p><i> kalì b vy navat raz′bìlì ǔsë vojska Haldèâǔ, âkìâ vaûûc′ suproc′ vas, ì zastalìsâ b u ìh tol′kì paranenyâ, dyk ì tyâ ǔstalì b, kožny z namëtu svajgo, ì spalìlì b gorad gèty agnëm. </i>


text:
У той час, калі войска Халдэйскае адступіла ад Ерусаліма, з прычыны войска фараонавага, </p><i> U toj čas, kalì vojska Haldèjskae adstupìla ad Erusalìma, z pryčyny vojska faraonavaga, </i>


text:
Ерамія пайшоў зь Ерусаліма, каб сысьці ў зямлю Веньямінавую, хаваючыся адтуль сярод народа. </p><i> Eramìâ pajšoǔ z′ Erusalìma, kab sys′cì ǔ zâmlû Ven′âmìnavuû, havaûčysâ adtul′ sârod naroda. </i>


text:
Але калі ён быў у браме Веньямінавай, начальнік варты, які там быў, на імя Ірэія, сын Сэлэміі, сына Ананіі, затрымаў Ерамію прарока, сказаўшы: "ты хочаш перабегчы да Халдэяў?". </p><i> Ale kalì ën byǔ u brame Ven′âmìnavaj, načal′nìk varty, âkì tam byǔ, na ìmâ Ìrèìâ, syn Sèlèmìì, syna Ananìì, zatrymaǔ Eramìû praroka, skazaǔšy: "ty hočaš perabegčy da Haldèâǔ?". </i>


text:
Ерамія сказаў: гэта - хлусьня; я не хачу перабегчы да Халдэяў. Але ён не паслухаў яго, і ўзяў Ірэія Ерамію і прывёў яго да князёў. </p><i> Eramìâ skazaǔ: gèta - hlus′nâ; â ne haču perabegčy da Haldèâǔ. Ale ën ne pasluhaǔ âgo, ì ǔzâǔ Ìrèìâ Eramìû ì pryvëǔ âgo da knâzëǔ. </i>


text:
Князі раззлаваліся на Ерамію і білі яго, і ўвязьнілі яго ў цямніцу, у дом Ёнатана пісца, бо зрабілі яго цямніцаю. </p><i> Knâzì razzlavalìsâ na Eramìû ì bìlì âgo, ì ǔvâz′nìlì âgo ǔ câmnìcu, u dom Ënatana pìsca, bo zrabìlì âgo câmnìcaû. </i>


text:
<pb/>Калі Ерамія ўвайшоў у цямніцу і ў склеп, і прабыў там Ерамія шмат дзён, </p><i> Kalì Eramìâ ǔvajšoǔ u câmnìcu ì ǔ sklep, ì prabyǔ tam Eramìâ šmat dzën, </i>


text:
цар Сэдэкія паслаў і ўзяў яго. І пытаўся ў яго цар у доме сваім таемна і сказаў: "ці няма слова ад Госпада?", Ерамія сказаў: "ёсьць", і сказаў: "ты будзеш аддадзены ў рукі цара Вавілонскага". </p><i> car Sèdèkìâ paslaǔ ì ǔzâǔ âgo. Ì pytaǔsâ ǔ âgo car u dome svaìm taemna ì skazaǔ: "cì nâma slova ad Gospada?", Eramìâ skazaǔ: "ës′c′", ì skazaǔ: "ty budzeš addadzeny ǔ rukì cara Vavìlonskaga". </i>


text:
І сказаў Ерамія цару Сэдэкіі: "чым я зграшыў перад табою і перад слугамі тваімі, і перад народам гэтым, што вы пасадзілі мяне ў цямніцу? </p><i> Ì skazaǔ Eramìâ caru Sèdèkìì: "čym â zgrašyǔ perad taboû ì perad slugamì tvaìmì, ì perad narodam gètym, što vy pasadzìlì mâne ǔ câmnìcu? </i>


text:
і дзе вашыя прарокі, якія прарочылі вам, кажучы: "цар Вавілонскі ня пойдзе супроць вас і супроць зямлі гэтай"? </p><i> ì dze vašyâ prarokì, âkìâ praročylì vam, kažučy: "car Vavìlonskì nâ pojdze suproc′ vas ì suproc′ zâmlì gètaj"? </i>


text:
І сёньня паслухай, спадару мой цар, хай упадзе дараваньне маё перад аблічча тваё; не вяртай мяне ў дом Ёнатана пісца, каб мне не памерці там". </p><i> Ì sën′nâ pasluhaj, spadaru moj car, haj upadze daravan′ne maë perad ablìčča tvaë; ne vârtaj mâne ǔ dom Ënatana pìsca, kab mne ne pamercì tam". </i>


text:
І даў загад цар Сэдэкія, каб увязьнілі Ерамію ў двары варты і давалі яму па кавалку хлеба на дзень з вуліцы пекараў, пакуль ня кончыўся ўвесь хлеб у горадзе. І так заставаўся Ерамія ў двары варты. </p><i> Ì daǔ zagad car Sèdèkìâ, kab uvâz′nìlì Eramìû ǔ dvary varty ì davalì âmu pa kavalku hleba na dzen′ z vulìcy pekaraǔ, pakul′ nâ končyǔsâ ǔves′ hleb u goradze. Ì tak zastavaǔsâ Eramìâ ǔ dvary varty. </i>


text:
<pb/>І пачулі Сафатыя, сын Матанаў, і Гадолія, сын Пасхораў, і Юхал, сын Сэлэміін, і Пасхор, сын Малхіін, словы, якія Ерамія прамовіў да ўсяго люду, кажучы: </p><i> Ì pačulì Safatyâ, syn Matanaǔ, ì Gadolìâ, syn Pashoraǔ, ì Ûhal, syn Sèlèmììn, ì Pashor, syn Malhììn, slovy, âkìâ Eramìâ pramovìǔ da ǔsâgo lûdu, kažučy: </i>


text:
так кажа Гасподзь: хто застанецца ў гэтым горадзе, памрэ ад меча, голаду і пошасьці з паморкам; а хто выйдзе да Халдэяў, будзе жывы, і душа яму будзе замест здабычы, і ён застанецца жывы. </p><i> tak kaža Gaspodz′: hto zastanecca ǔ gètym goradze, pamrè ad meča, goladu ì pošas′cì z pamorkam; a hto vyjdze da Haldèâǔ, budze žyvy, ì duša âmu budze zamest zdabyčy, ì ën zastanecca žyvy. </i>


text:
Так кажа Гасподзь: мусова будзе аддадзены горад гэты ў рукі войска цара Вавілонскага, і ён возьме яго. </p><i> Tak kaža Gaspodz′: musova budze addadzeny gorad gèty ǔ rukì vojska cara Vavìlonskaga, ì ën voz′me âgo. </i>


text:
Тады князі сказалі цару: "хай будзе гэты чалавек аддадзены сьмерці, бо ён аслабляе рукі воінам, якія застаюцца ў гэтым горадзе, і рукі ўсяму народу, кажучы ім такія словы; бо гэты чалавек не дабрадзенства зычыць народу гэтаму, а бедства", </p><i> Tady knâzì skazalì caru: "haj budze gèty čalavek addadzeny s′mercì, bo ën aslablâe rukì voìnam, âkìâ zastaûcca ǔ gètym goradze, ì rukì ǔsâmu narodu, kažučy ìm takìâ slovy; bo gèty čalavek ne dabradzenstva zyčyc′ narodu gètamu, a bedstva", </i>


text:
і сказаў цар Сэдэкія: "вось, ён у вашых руках, бо цар нічога ня можа рабіць насуперак вам". </p><i> ì skazaǔ car Sèdèkìâ: "vos′, ën u vašyh rukah, bo car nìčoga nâ moža rabìc′ nasuperak vam". </i>


text:
Тады ўзялі Ерамію і ўкінулі яго ў яму Малхіі, сына царовага, якая была ў двары варты, і апусьцілі Ерамію на вяроўках; у яме той ня было вады, а толькі гразь, і апусьцілі Ерамію ў гразь. </p><i> Tady ǔzâlì Eramìû ì ǔkìnulì âgo ǔ âmu Malhìì, syna carovaga, âkaâ byla ǔ dvary varty, ì apus′cìlì Eramìû na vâroǔkah; u âme toj nâ bylo vady, a tol′kì graz′, ì apus′cìlì Eramìû ǔ graz′. </i>


text:
І пачуў Аўдэмэлэх Эфіоп, адзін зь еўнухаў, што былі ў царскім доме, што Ерамію пасадзілі ў яму; а цар сядзеў тады каля брамы Веньямінавай. </p><i> Ì pačuǔ Aǔdèmèlèh Èfìop, adzìn z′ eǔnuhaǔ, što bylì ǔ carskìm dome, što Eramìû pasadzìlì ǔ âmu; a car sâdzeǔ tady kalâ bramy Ven′âmìnavaj. </i>


text:
І выйшаў Аўдэмэлэх з дому царскага і сказаў цару: </p><i> Ì vyjšaǔ Aǔdèmèlèh z domu carskaga ì skazaǔ caru: </i>


text:
спадару мой цар! блага зрабілі гэтыя людзі, такое ўчыніўшы зь Ераміем прарокам, якога ўкінулі ў яму; ён памрэ там з голаду, бо няма болей хлеба ў горадзе. </p><i> "spadaru moj car! blaga zrabìlì gètyâ lûdzì, takoe ǔčynìǔšy z′ Eramìem prarokam, âkoga ǔkìnulì ǔ âmu; ën pamrè tam z goladu, bo nâma bolej hleba ǔ goradze". </i>


text:
Цар загадаў Аўдэмэлэху Эфіопу, сказаўшы: "вазьмі з сабою адгэтуль трыццаць чалавек і выцягні Ерамію прарока зь ямы, пакуль ён не памёр". </p><i> Car zagadaǔ Aǔdèmèlèhu Èfìopu, skazaǔšy: "vaz′mì z saboû adgètul′ tryccac′ čalavek ì vycâgnì Eramìû praroka z′ âmy, pakul′ ën ne pamër". </i>


text:
Аўдэмэлэх узяў людзей з сабою і ўвайшоў у дом царскі пад кладоўкаю, і ўзяў адтуль старога нягоднага рызьзя і старых нягодных лахманоў і апусьціў іх на вяроўках у яму Ерамію. </p><i> Aǔdèmèlèh uzâǔ lûdzej z saboû ì ǔvajšoǔ u dom carskì pad kladoǔkaû, ì ǔzâǔ adtul′ staroga nâgodnaga ryz′zâ ì staryh nâgodnyh lahmanoǔ ì apus′cìǔ ìh na vâroǔkah u âmu Eramìû. </i>


text:
І сказаў Аўдэмэлэх Эфіоп Ерамію: "падкладзі гэтыя старыя кінутыя анучы і лахманы пад пахі рук тваіх, пад вяроўкі". І зрабіў так Ерамія. </p><i> Ì skazaǔ Aǔdèmèlèh Èfìop Eramìû: "padkladzì gètyâ staryâ kìnutyâ anučy ì lahmany pad pahì ruk tvaìh, pad vâroǔkì". Ì zrabìǔ tak Eramìâ. </i>


text:
І пацягнулі Ерамію на вяроўках і выцягнулі яго зь ямы; і заставаўся Ерамія ў двары варты. </p><i> Ì pacâgnulì Eramìû na vâroǔkah ì vycâgnulì âgo z′ âmy; ì zastavaǔsâ Eramìâ ǔ dvary varty. </i>


text:
Тады цар Сэдэкія паслаў і паклікаў Ерамію прарока да сябе, пры трэцім уваходзе ў дом Гасподні, і сказаў цар Ерамію: "я ў цябе нешта спытаюся; ня ўтойвай ад мяне нічога". </p><i> Tady car Sèdèkìâ paslaǔ ì paklìkaǔ Eramìû praroka da sâbe, pry trècìm uvahodze ǔ dom Gaspodnì, ì skazaǔ car Eramìû: "â ǔ câbe nešta spytaûsâ; nâ ǔtojvaj ad mâne nìčoga". </i>


text:
І сказаў Ерамія Сэдэкію: "калі я адкрыю табе, ці не аддасі мяне сьмерці? і калі дам табе параду, ты не паслухаешся мяне". </p><i> Ì skazaǔ Eramìâ Sèdèkìû: "kalì â adkryû tabe, cì ne addasì mâne s′mercì? ì kalì dam tabe paradu, ty ne pasluhaešsâ mâne". </i>


text:
І прысягаўся цар Сэдэкія Ерамію таемна, кажучы: "жывы Гасподзь, Які стварыў нам душу гэтую, не аддам цябе сьмерці і не аддам у рукі гэтых людзей, якія шукаюць душы тваёй". </p><i> Ì prysâgaǔsâ car Sèdèkìâ Eramìû taemna, kažučy: "žyvy Gaspodz′, Âkì stvaryǔ nam dušu gètuû, ne addam câbe s′mercì ì ne addam u rukì gètyh lûdzej, âkìâ šukaûc′ dušy tvaëj". </i>


text:
<pb/>Тады Ерамія сказаў Сэдэкію: "так кажа Гасподзь Бог Саваоф, Бог Ізраілеў: калі ты выйдзеш да князёў цара Вавілонскага, дык жывая будзе душа твая, і гэты горад ня будзе спалены агнём, і ты будзеш жывы, і дом твой; </p><i> Tady Eramìâ skazaǔ Sèdèkìû: "tak kaža Gaspodz′ Bog Savaof, Bog Ìzraìleǔ: kalì ty vyjdzeš da knâzëǔ cara Vavìlonskaga, dyk žyvaâ budze duša tvaâ, ì gèty gorad nâ budze spaleny agnëm, ì ty budzeš žyvy, ì dom tvoj; </i>


text:
а калі ня выйдзеш да князёў цара Вавілонскага, дык гэты горад будзе выдадзены ў рукі Халдэям, і яны спаляць яго агнём, і ты не ўцячэш ад рук іхніх". </p><i> a kalì nâ vyjdzeš da knâzëǔ cara Vavìlonskaga, dyk gèty gorad budze vydadzeny ǔ rukì Haldèâm, ì âny spalâc′ âgo agnëm, ì ty ne ǔcâčèš ad ruk ìhnìh". </i>


text:
І сказаў цар Сэдэкія Ерамію: "я баюся Юдэяў, якія перайшлі да Халдэяў, каб Халдэі ня выдалі мяне ў рукі ім, і каб тыя не паглуміліся зь мяне". </p><i> Ì skazaǔ car Sèdèkìâ Eramìû: "â baûsâ Ûdèâǔ, âkìâ perajšlì da Haldèâǔ, kab Haldèì nâ vydalì mâne ǔ rukì ìm, ì kab tyâ ne paglumìlìsâ z′ mâne". </i>


text:
І сказаў Ерамія: "ня выдадуць; паслухай голасу Госпада ў тым, што я кажу табе, і добра табе будзе, і жывая будзе душа твая. </p><i> Ì skazaǔ Eramìâ: "nâ vydaduc′; pasluhaj golasu Gospada ǔ tym, što â kažu tabe, ì dobra tabe budze, ì žyvaâ budze duša tvaâ. </i>


text:
А калі ты не захочаш выйсьці, дык вось слова, якое адкрыў мне Гасподзь: </p><i> A kalì ty ne zahočaš vyjs′cì, dyk vos′ slova, âkoe adkryǔ mne Gaspodz′: </i>


text:
вось, усе жанчыны, якія засталіся ў доме цара Юдэйскага, заведзены будуць да князёў цара Вавілонскага, і скажуць яны: "цябе змусьцілі і адолелі сябры твае; ногі твае загразьлі ў брудзе, і яны адышлі ад цябе", - </p><i> vos′, use žančyny, âkìâ zastalìsâ ǔ dome cara Ûdèjskaga, zavedzeny buduc′ da knâzëǔ cara Vavìlonskaga, ì skažuc′ âny: "câbe zmus′cìlì ì adolelì sâbry tvae; nogì tvae zagraz′lì ǔ brudze, ì âny adyšlì ad câbe", - </i>


text:
і ўсіх жонак тваіх і дзяцей тваіх завядуць да Халдэяў, і ты не ўцячэш ад рук іхніх, а будзеш узяты рукою цара Вавілонскага і зробіш тое, што горад гэты будзе спалены агнём. </p><i> ì ǔsìh žonak tvaìh ì dzâcej tvaìh zavâduc′ da Haldèâǔ, ì ty ne ǔcâčèš ad ruk ìhnìh, a budzeš uzâty rukoû cara Vavìlonskaga ì zrobìš toe, što gorad gèty budze spaleny agnëm. </i>


text:
<pb/>І сказаў Сэдэкія Ерамію: "ніхто не павінен ведаць гэтых словаў і тады ты не памрэш; </p><i> Ì skazaǔ Sèdèkìâ Eramìû: "nìhto ne pavìnen vedac′ gètyh slovaǔ ì tady ty ne pamrèš; </i>


text:
і калі пачуюць князі, што я гутарыў з табою, і прыйдуць да цябе, і скажуць табе: "скажы нам, што казаў ты цару, ня ўтойвай ад нас і мы не дамо цябе сьмерці, - а таксама што казаў табе цар", </p><i> ì kalì pačuûc′ knâzì, što â gutaryǔ z taboû, ì pryjduc′ da câbe, ì skažuc′ tabe: "skažy nam, što kazaǔ ty caru, nâ ǔtojvaj ad nas ì my ne damo câbe s′mercì, - a taksama što kazaǔ tabe car", </i>


text:
дык скажы ім: я склаў перад абліччам цара прашэньне маё, каб не вяртаць мяне ў дом Ёнатанаў, каб не памерці там". </p><i> dyk skažy ìm: â sklaǔ perad ablìččam cara prašèn′ne maë, kab ne vârtac′ mâne ǔ dom Ënatanaǔ, kab ne pamercì tam". </i>


text:
І прыйшлі ўсе князі да Ераміі і пыталіся ў яго, і ён сказаў ім згодна з усімі словамі, якія цар загадаў сказаць, і яны моўчкі пакінулі яго, бо не даведаліся, што было сказана цару. </p><i> Ì pryjšlì ǔse knâzì da Eramìì ì pytalìsâ ǔ âgo, ì ën skazaǔ ìm zgodna z usìmì slovamì, âkìâ car zagadaǔ skazac′, ì âny moǔčkì pakìnulì âgo, bo ne davedalìsâ, što bylo skazana caru. </i>


text:
І заставаўся Ерамія ў двары варты да таго дня, у які быў узяты Ерусалім. І Ерусалім быў узяты. </p><i> Ì zastavaǔsâ Eramìâ ǔ dvary varty da tago dnâ, u âkì byǔ uzâty Erusalìm. Ì Erusalìm byǔ uzâty. </i>


text:
<pb/>У дзявяты год Сэдэкіі, цара Юдэйскага, у дзясятым месяцы, прыйшоў Навухаданосар, цар Вавілонскі, з усім войскам сваім да Ерусаліма, і аблеглі яго. </p><i> U dzâvâty god Sèdèkìì, cara Ûdèjskaga, u dzâsâtym mesâcy, pryjšoǔ Navuhadanosar, car Vavìlonskì, z usìm vojskam svaìm da Erusalìma, ì ableglì âgo. </i>


text:
А ў адзінаццаты год Сэдэкіі, у чацьвёртым месяцы, у дзявяты дзень месяца горад быў узяты. </p><i> A ǔ adzìnaccaty god Sèdèkìì, u čac′vërtym mesâcy, u dzâvâty dzen′ mesâca gorad byǔ uzâty. </i>


text:
І ўвайшлі ў яго ўсе князі цара Вавілонскага і разьмсьціліся ў сярэдняй браме, Нэргал-Шарэцэр, Самгар-Нэво, Сарсэхім, начальнік еўнухаў, Нэргал-Шарэцэр, начальнік магаў, і ўсе астатнія князі цара Вавілонскага. </p><i> Ì ǔvajšlì ǔ âgo ǔse knâzì cara Vavìlonskaga ì raz′ms′cìlìsâ ǔ sârèdnâj brame, Nèrgal-Šarècèr, Samgar-Nèvo, Sarsèhìm, načal′nìk eǔnuhaǔ, Nèrgal-Šarècèr, načal′nìk magaǔ, ì ǔse astatnìâ knâzì cara Vavìlonskaga. </i>


text:
Калі Сэдэкія, цар Юдэйскі, і ўсе вайсковыя людзі ўбачлі іх, - пабеглі, і ўночы выйшлі з горада праз царскі сад у браму паміж дзьвюма сьценамі і пайшлі па дарозе на раўніне. </p><i> Kalì Sèdèkìâ, car Ûdèjskì, ì ǔse vajskovyâ lûdzì ǔbačlì ìh, - pabeglì, ì ǔnočy vyjšlì z gorada praz carskì sad u bramu pamìž dz′vûma s′cenamì ì pajšlì pa daroze na raǔnìne. </i>


text:
Але войска Халдэйскае пагналася за імі; і дагналі Сэдэкію на раўнінах Ерыхонскіх; і ўзялі яго і завялі да Навухаданосара, цара Вавілонскага, у Рыўлу, у зямлю Эмат, дзе ён учыніў суд над ім. </p><i> Ale vojska Haldèjskae pagnalasâ za ìmì; ì dagnalì Sèdèkìû na raǔnìnah Eryhonskìh; ì ǔzâlì âgo ì zavâlì da Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, u Ryǔlu, u zâmlû Èmat, dze ën učynìǔ sud nad ìm. </i>


text:
І закалоў цар Вавілонскі сыноў Сэдэкіі ў Рыўле ў яго на вачах, і ўсіх вяльможаў Юдэйскіх закалоў цар Вавілонскі; </p><i> Ì zakaloǔ car Vavìlonskì synoǔ Sèdèkìì ǔ Ryǔle ǔ âgo na vačah, ì ǔsìh vâl′možaǔ Ûdèjskìh zakaloǔ car Vavìlonskì; </i>


text:
а Сэдэкіі выкалаў вочы, і закаваў яго ў аковы, каб завесьці яго ў Вавілон. </p><i> a Sèdèkìì vykalaǔ vočy, ì zakavaǔ âgo ǔ akovy, kab zaves′cì âgo ǔ Vavìlon. </i>


text:
Цароў дом і дамы народа Халдэі спалілі агнём, і сьцены Ерусаліма разбурылі. </p><i> Caroǔ dom ì damy naroda Haldèì spalìlì agnëm, ì s′ceny Erusalìma razburylì. </i>


text:
А рэшту людзей, якія заставаліся ў горадзе, і перабежчыкаў, якія перайшлі да яго, і іншы астатні люд Навузардан, начальнік целаахоўцаў, перасяліў у Вавілон. </p><i> A rèštu lûdzej, âkìâ zastavalìsâ ǔ goradze, ì perabežčykaǔ, âkìâ perajšlì da âgo, ì ìnšy astatnì lûd Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, perasâlìǔ u Vavìlon. </i>


text:
А бедных з народа, якія нічога ня мелі, Навузардан, начальнік целаахоўцаў, пакінуў у Юдэйскай зямлі і даў ім тады вінаграднікі і палі, </p><i> A bednyh z naroda, âkìâ nìčoga nâ melì, Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, pakìnuǔ u Ûdèjskaj zâmlì ì daǔ ìm tady vìnagradnìkì ì palì, </i>


text:
<pb/>А пра Ерамію Навухаданосар, цар Вавілонскі, даў такі загад Навузардану, начальніку целаахоўцаў: </p><i> A pra Eramìû Navuhadanosar, car Vavìlonskì, daǔ takì zagad Navuzardanu, načal′nìku celaahoǔcaǔ: </i>


text:
вазьмі яго і май яго на ўвазе, і не рабі яму нічога благога, а рабі зь ім так, як ён скажа табе. </p><i> "vaz′mì âgo ì maj âgo na ǔvaze, ì ne rabì âmu nìčoga blagoga, a rabì z′ ìm tak, âk ën skaža tabe". </i>


text:
І паслаў Навузардан, начальнік целаахоўцаў, і Навузардан, начальнік еўнухаў, і Нэргал-Шарэцэр, начальнік магаў, і ўсе князі цара Вавілонскага </p><i> Ì paslaǔ Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, ì Navuzardan, načal′nìk eǔnuhaǔ, ì Nèrgal-Šarècèr, načal′nìk magaǔ, ì ǔse knâzì cara Vavìlonskaga </i>


text:
паслалі і ўзялі Ерамію з двара варты, і даручылі яго Гадолію, сыны Ахікамаву, сыну Сафанаву, завесьці яго дамоў. І ён застаўся жыць сярод народа. </p><i> paslalì ì ǔzâlì Eramìû z dvara varty, ì daručylì âgo Gadolìû, syny Ahìkamavu, synu Safanavu, zaves′cì âgo damoǔ. Ì ën zastaǔsâ žyc′ sârod naroda. </i>


text:
Ерамію, яшчэ калі яго трымалі ў двары цямніцы, было слова Гасподняе: </p><i> Eramìû, âščè kalì âgo trymalì ǔ dvary câmnìcy, bylo slova Gaspodnâe: </i>


text:
ідзі, скажы Аўдэмэлэху Эфіопу: так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вось, Я спраўджу словы Мае пра горад гэты на ліха, а не на дабро яму, і яны збудуцца ў той дзень на вачах тваіх; </p><i> ìdzì, skažy Aǔdèmèlèhu Èfìopu: tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â spraǔdžu slovy Mae pra gorad gèty na lìha, a ne na dabro âmu, ì âny zbuducca ǔ toj dzen′ na vačah tvaìh; </i>


text:
але цябе Я выбаўлю ў той дзень, кажа Гасподзь, і ня будзеш аддадзены ў рукі людзям, якіх ты баішся. </p><i> ale câbe Â vybaǔlû ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′, ì nâ budzeš addadzeny ǔ rukì lûdzâm, âkìh ty baìšsâ. </i>


text:
Я выбаўлю цябе, і ты не загінеш ад меча, і душа твая застанецца ў цябе замест здабычы, бо ты на Мяне надзею паклаў, сказаў Гасподзь. </p><i> Â vybaǔlû câbe, ì ty ne zagìneš ad meča, ì duša tvaâ zastanecca ǔ câbe zamest zdabyčy, bo ty na Mâne nadzeû paklaǔ, skazaǔ Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Слова, якое было Ераміі ад Госпада, пасьля таго як Навузардан, начальнік целаахоўцаў, адпусьціў яго з Рамы, дзе ён узяў яго скаванага ланцугамі сярод іншых палонных Ерусалімцаў і Юдэяў, якіх перасялілі ў Вавілон. </p><i> Slova, âkoe bylo Eramìì ad Gospada, pas′lâ tago âk Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, adpus′cìǔ âgo z Ramy, dze ën uzâǔ âgo skavanaga lancugamì sârod ìnšyh palonnyh Erusalìmcaǔ ì Ûdèâǔ, âkìh perasâlìlì ǔ Vavìlon. </i>


text:
Начальнік целаахоўцаў узяў Ерамію і сказаў яму: "Гасподзь Бог твой вырак гэта бедства на месца гэтае, </p><i> Načal′nìk celaahoǔcaǔ uzâǔ Eramìû ì skazaǔ âmu: "Gaspodz′ Bog tvoj vyrak gèta bedstva na mesca gètae, </i>


text:
і навёў яго Гасподзь і зрабіў тое, што сказаў; бо вы зграшылі перад Госпадам і ня слухаліся голасу Ягонага, за тое і спасьцігла вас гэта. </p><i> ì navëǔ âgo Gaspodz′ ì zrabìǔ toe, što skazaǔ; bo vy zgrašylì perad Gospadam ì nâ sluhalìsâ golasu Âgonaga, za toe ì spas′cìgla vas gèta. </i>


text:
Дык вось, я вызваляю цябе сёньня з ланцугоў, якія на руках тваіх: калі табе заўгодна ісьці са мною ў Вавілон, - ідзі, і я мецьму клопат за цябе; а калі незаўгодна табе ісьці са мною ў Вавілон, - заставайся. Вось, уся зямля перад табою; куды табе заўгодна, і куды падабаецца ісьці, туды і ідзі". </p><i> Dyk vos′, â vyzvalâû câbe sën′nâ z lancugoǔ, âkìâ na rukah tvaìh: kalì tabe zaǔgodna ìs′cì sa mnoû ǔ Vavìlon, - ìdzì, ì â mec′mu klopat za câbe; a kalì nezaǔgodna tabe ìs′cì sa mnoû ǔ Vavìlon, - zastavajsâ. Vos′, usâ zâmlâ perad taboû; kudy tabe zaǔgodna, ì kudy padabaecca ìs′cì, tudy ì ìdzì". </i>


text:
Калі ён яшчэ не адышоў, сказаў Навузардан: "ідзі да Гадоліі, сына Ахікамавага, сына Сафанавага, якога цар Вавілонскі паставіў над гарадамі Юдэйскімі, і заставайся зь ім сярод народа; альбо ідзі, куды падабаецца табе ісьці". І даў яму начальнік целаахоўцаў прадуктаў і дарунак і адпусьціў яго. </p><i> Kalì ën âščè ne adyšoǔ, skazaǔ Navuzardan: "ìdzì da Gadolìì, syna Ahìkamavaga, syna Safanavaga, âkoga car Vavìlonskì pastavìǔ nad garadamì Ûdèjskìmì, ì zastavajsâ z′ ìm sârod naroda; al′bo ìdzì, kudy padabaecca tabe ìs′cì". Ì daǔ âmu načal′nìk celaahoǔcaǔ praduktaǔ ì darunak ì adpus′cìǔ âgo. </i>


text:
І прыйшоў Ерамія да Гадоліі, сына Ахзікамавага, у Масіфу, і жыў зь ім сярод народа, які заставаўся ў краіне. </p><i> Ì pryjšoǔ Eramìâ da Gadolìì, syna Ahzìkamavaga, u Masìfu, ì žyǔ z′ ìm sârod naroda, âkì zastavaǔsâ ǔ kraìne. </i>


text:
Калі ўсе ваеначальнікі, якія былі ў полі, яны і людзі іхнія, пачулі, што цар Вавілонскі паставіў Гадолію, сыны Ахікамавага, начальнікам над краінаю і даручыў Яму мужчын і жанчын і дзяцей, і тых зь беднякоў краіны, якія ня былі пераселены ў Вавілон, </p><i> Kalì ǔse vaenačal′nìkì, âkìâ bylì ǔ polì, âny ì lûdzì ìhnìâ, pačulì, što car Vavìlonskì pastavìǔ Gadolìû, syny Ahìkamavaga, načal′nìkam nad kraìnaû ì daručyǔ Âmu mužčyn ì žančyn ì dzâcej, ì tyh z′ bednâkoǔ kraìny, âkìâ nâ bylì peraseleny ǔ Vavìlon, </i>


text:
тады прыйшлі да Гадоліі ў Масіфу і Ісмаіл, сын Натаніі, і Ёанан і Ёнатан, сыны Карэевыя, і Сэрая, сын Танасмэта, і сыны Офі з Нэтафаты, і Езанія, сын Махаты, яны і дружына іхняя, </p><i> tady pryjšlì da Gadolìì ǔ Masìfu ì Ìsmaìl, syn Natanìì, ì Ëanan ì Ënatan, syny Karèevyâ, ì Sèraâ, syn Tanasmèta, ì syny Ofì z Nètafaty, ì Ezanìâ, syn Mahaty, âny ì družyna ìhnââ, </i>


text:
Гадолія, сын Ахікамаў, сына Сафанавага, запрысягнуўся ім, кажучы: "ня бойцеся служыць Халдэям, заставайцеся на зямлі і служэце цару Вавілонскаму, і будзе вам добра; </p><i> Gadolìâ, syn Ahìkamaǔ, syna Safanavaga, zaprysâgnuǔsâ ìm, kažučy: "nâ bojcesâ služyc′ Haldèâm, zastavajcesâ na zâmlì ì služèce caru Vavìlonskamu, ì budze vam dobra; </i>


text:
А я застануся ў Масіфе, каб стаяць перад абліччам Халдэяў, якія будуць прыходзіць да нас; а вы зьбірайце віно і летнія плады і алей і зьбірайце ў посуд ваш, і жывеце ў гарадах вашых, якія занялі". </p><i> A â zastanusâ ǔ Masìfe, kab staâc′ perad ablìččam Haldèâǔ, âkìâ buduc′ pryhodzìc′ da nas; a vy z′bìrajce vìno ì letnìâ plady ì alej ì z′bìrajce ǔ posud vaš, ì žyvece ǔ garadah vašyh, âkìâ zanâlì". </i>


text:
Таксама і ўсе Юдэі, якія былі ў зямлі Маавіцкай і сярод сыноў Амона і ў Ідумэі, і ва ўсіх краінах, пачулі, што цар Вавілонскі пакінуў частку Юдэяў і паставіў над імі Гадолію, сына Ахікамавага, сына Сафанавага; </p><i> Taksama ì ǔse Ûdèì, âkìâ bylì ǔ zâmlì Maavìckaj ì sârod synoǔ Amona ì ǔ Ìdumèì, ì va ǔsìh kraìnah, pačulì, što car Vavìlonskì pakìnuǔ častku Ûdèâǔ ì pastavìǔ nad ìmì Gadolìû, syna Ahìkamavaga, syna Safanavaga; </i>


text:
і вярнуліся ўсе гэтыя Юдэі з усіх мясьцінаў, куды былі выгнаны, і прыйшлі ў зямлю Юдэйскую да Гадоліі ў Масіфу, і сабралі віна і летніх пладоў вельмі шмат. </p><i> ì vârnulìsâ ǔse gètyâ Ûdèì z usìh mâs′cìnaǔ, kudy bylì vygnany, ì pryjšlì ǔ zâmlû Ûdèjskuû da Gadolìì ǔ Masìfu, ì sabralì vìna ì letnìh pladoǔ vel′mì šmat. </i>


text:
Тым часам Янан, сын Карэеў, і ўсе вайсковыя начальнікі, якія былі ў полі, прыйшлі да Гадоліі ў Масіфу </p><i> Tym časam Ânan, syn Karèeǔ, ì ǔse vajskovyâ načal′nìkì, âkìâ bylì ǔ polì, pryjšlì da Gadolìì ǔ Masìfu </i>


text:
і сказалі яму: "ці ведаеш ты, што Вааліс, цар сыноў Амонавых, прыслаў Ісмаіла, сына Натаніі, каб забіць цябе"? Але Гадолія, сын Ахікамаў, не паверыў ім. </p><i> ì skazalì âmu: "cì vedaeš ty, što Vaalìs, car synoǔ Amonavyh, pryslaǔ Ìsmaìla, syna Natanìì, kab zabìc′ câbe"? Ale Gadolìâ, syn Ahìkamaǔ, ne paveryǔ ìm. </i>


text:
Тады Янан, сын Карэеў, сказаў Гадоліі патайна ў Масіфе: "дазволь мне, і я пайду і заб'ю Ісмаіла, сына Натаніі, і ніхто не даведаецца; навошта дапускаць, каб ён забіў цябе, і каб усе Юдэі, што сабраліся да цябе, расьсеяліся, і каб загінула рэшта Юдава"? </p><i> Tady Ânan, syn Karèeǔ, skazaǔ Gadolìì patajna ǔ Masìfe: "dazvol′ mne, ì â pajdu ì zab'û Ìsmaìla, syna Natanìì, ì nìhto ne davedaecca; navošta dapuskac′, kab ën zabìǔ câbe, ì kab use Ûdèì, što sabralìsâ da câbe, ras′seâlìsâ, ì kab zagìnula rèšta Ûdava"? </i>


text:
Але Гадолія, сын Ахікамаў, сказаў Янану, сыну Карэеваму: "не рабі гэтага, бо ты няпраўду кажаш пра Ісмаіла". </p><i> Ale Gadolìâ, syn Ahìkamaǔ, skazaǔ Ânanu, synu Karèevamu: "ne rabì gètaga, bo ty nâpraǔdu kažaš pra Ìsmaìla". </i>


text:
І было ў сёмы месяц, Ісмаіл, сын Натаніі, сына Элісама зь племя царскага, і вяльможы царовыя і дзесяць чалавек зь ім прыйшлі да Гадоліі, сына Ахікамавага, у Масіфу, і там яны елі разам хлеб у Масіфе. </p><i> Ì bylo ǔ sëmy mesâc, Ìsmaìl, syn Natanìì, syna Èlìsama z′ plemâ carskaga, ì vâl′možy carovyâ ì dzesâc′ čalavek z′ ìm pryjšlì da Gadolìì, syna Ahìkamavaga, u Masìfu, ì tam âny elì razam hleb u Masìfe. </i>


text:
І ўстаў Ісмаіл, сын Натаніі, і дзесяць чалавек, якія былі зь ім, і ўдарылі Гадолію, сына Ахікамавага, сына Сафанавага, мечам і забілі таго, каго цар Вавілонскі паставіў начальнікам над краінаю. </p><i> Ì ǔstaǔ Ìsmaìl, syn Natanìì, ì dzesâc′ čalavek, âkìâ bylì z′ ìm, ì ǔdarylì Gadolìû, syna Ahìkamavaga, syna Safanavaga, mečam ì zabìlì tago, kago car Vavìlonskì pastavìǔ načal′nìkam nad kraìnaû. </i>


text:
Таксама забіў Ісмаіл і ўсіх Юдэяў, якія былі зь ім, з Гадоліем, у Масіфе, і былых там Халдэяў, людзей вайсковых. </p><i> Taksama zabìǔ Ìsmaìl ì ǔsìh Ûdèâǔ, âkìâ bylì z′ ìm, z Gadolìem, u Masìfe, ì bylyh tam Haldèâǔ, lûdzej vajskovyh. </i>


text:
<pb/>На другі дзень пасьля забойства Гадоліі, калі ніхто ня ведаў пра гэта, </p><i> Na drugì dzen′ pas′lâ zabojstva Gadolìì, kalì nìhto nâ vedaǔ pra gèta, </i>


text:
прыйшлі зь Сіхема, Сілома і Самарыі восемдзесят чалавек з паголенымі бародамі і ў падранай вопратцы, і параніўшы сябе, з дарункамі і ліванам у руках для прынясеньня іх у дом Гасподні. </p><i> pryjšlì z′ Sìhema, Sìloma ì Samaryì vosemdzesât čalavek z pagolenymì barodamì ì ǔ padranaj vopratcy, ì paranìǔšy sâbe, z darunkamì ì lìvanam u rukah dlâ prynâsen′nâ ìh u dom Gaspodnì. </i>


text:
Ісмаіл, сын Натаніі, выйшаў з Масіфы насустрач ім, ідучы і плачучы, і спаткаўшыся зь імі, сказаў ім: "ідзеце да Гадоліі, сына Ахікамавага". </p><i> Ìsmaìl, syn Natanìì, vyjšaǔ z Masìfy nasustrač ìm, ìdučy ì plačučy, ì spatkaǔšysâ z′ ìmì, skazaǔ ìm: "ìdzece da Gadolìì, syna Ahìkamavaga". </i>


text:
І як толькі яны ўвайшлі ўсярэдзіну горада, Ісмаіл, сын Натаніі перабіў іх і ўкінуў у роў, ён і былыя зь ім людзі. </p><i> Ì âk tol′kì âny ǔvajšlì ǔsârèdzìnu gorada, Ìsmaìl, syn Natanìì perabìǔ ìh ì ǔkìnuǔ u roǔ, ën ì bylyâ z′ ìm lûdzì. </i>


text:
Але знайшліся сярод іх дзесяць чалавек, якія сказалі Ісмаілу: "не забівай нас, бо ў нас ёсьць у полі схаваныя скарбы з пшаніцаю і ячменем, і алеем і мёдам". І ён утрымаўся і не забіў іх зь іншымі братамі іхнімі. </p><i> Ale znajšlìsâ sârod ìh dzesâc′ čalavek, âkìâ skazalì Ìsmaìlu: "ne zabìvaj nas, bo ǔ nas ës′c′ u polì shavanyâ skarby z pšanìcaû ì âčmenem, ì aleem ì mëdam". Ì ën utrymaǔsâ ì ne zabìǔ ìh z′ ìnšymì bratamì ìhnìmì. </i>


text:
А роў, куды кінуў Ісмаіл усе трупы людзей, якіх ён забіў за Гадолію, быў той самы, які выкапаў цар Аса, баючыся Ваасы, цара Ізраільскага; яго напоўніў Ісмаіл, сын Натаніі, забітымі. </p><i> A roǔ, kudy kìnuǔ Ìsmaìl use trupy lûdzej, âkìh ën zabìǔ za Gadolìû, byǔ toj samy, âkì vykapaǔ car Asa, baûčysâ Vaasy, cara Ìzraìl′skaga; âgo napoǔnìǔ Ìsmaìl, syn Natanìì, zabìtymì. </i>


text:
І захапіў Ісмаіл усю рэшту народа, што быў у Масіфе, дачок царовых і ўсю рэшту людзей у Масіфе, якіх Навузардан, начальнік целаахоўцаў, даручыў Гадоліі, сыну Ахікамаваму, і захапіў іх Ісмаіл, сын Натаніі, і выправіўся да сыноў Амонавых. </p><i> Ì zahapìǔ Ìsmaìl usû rèštu naroda, što byǔ u Masìfe, dačok carovyh ì ǔsû rèštu lûdzej u Masìfe, âkìh Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, daručyǔ Gadolìì, synu Ahìkamavamu, ì zahapìǔ ìh Ìsmaìl, syn Natanìì, ì vypravìǔsâ da synoǔ Amonavyh. </i>


text:
Але калі Ёанан, сын Карэеў і ўсе ваеначальнікі, што былі зь ім, пачулі пра ўсе зладзействы, якія ўчыніў Ісмаіл, сын Натаніі, </p><i> Ale kalì Ëanan, syn Karèeǔ ì ǔse vaenačal′nìkì, što bylì z′ ìm, pačulì pra ǔse zladzejstvy, âkìâ ǔčynìǔ Ìsmaìl, syn Natanìì, </i>


text:
узялі ўсіх людзей і пайшлі на бітву зь Ісмаілам, сынам Натаніі, і дагналі яго каля вялікіх водаў, у Гаваоне. </p><i> uzâlì ǔsìh lûdzej ì pajšlì na bìtvu z′ Ìsmaìlam, synam Natanìì, ì dagnalì âgo kalâ vâlìkìh vodaǔ, u Gavaone. </i>


text:
І калі ўвесь народ, які быў у Ісмаіла, угледзеў Ёанана, сына Карэевага, і ўсіх ваенных начальнікаў, што былі зь ім, - узрадаваўся; </p><i> Ì kalì ǔves′ narod, âkì byǔ u Ìsmaìla, ugledzeǔ Ëanana, syna Karèevaga, ì ǔsìh vaennyh načal′nìkaǔ, što bylì z′ ìm, - uzradavaǔsâ; </i>


text:
і адвярнуўся ўвесь люд, які Ісмаіл зьвёў у палон з Масіфы, і павярнуўся і пайшоў да Ёанана, сына Карэевага, </p><i> ì advârnuǔsâ ǔves′ lûd, âkì Ìsmaìl z′vëǔ u palon z Masìfy, ì pavârnuǔsâ ì pajšoǔ da Ëanana, syna Karèevaga, </i>


text:
а Ісмаіл, сын Натаніі, уцёк ад Ёанана з васьмю людзьмі і пайшоў да сыноў Амонавых. </p><i> a Ìsmaìl, syn Natanìì, ucëk ad Ëanana z vas′mû lûdz′mì ì pajšoǔ da synoǔ Amonavyh. </i>


text:
<pb/>Тады Ёанан, сын Карэеў, і ўсе ваенныя начальнікі, што былі зь ім, узялі з Масіфы ўсю рэшту люду, які ён вызваліў ад Ісмаіла, сына Натаніі, пасьля таго як той забіў Гадолію, сына Ахікамавага, мужчын, ваенных людзей і жанок і дзяцей, і еўнухаў, якіх ён вывеў з Гаваона; </p><i> Tady Ëanan, syn Karèeǔ, ì ǔse vaennyâ načal′nìkì, što bylì z′ ìm, uzâlì z Masìfy ǔsû rèštu lûdu, âkì ën vyzvalìǔ ad Ìsmaìla, syna Natanìì, pas′lâ tago âk toj zabìǔ Gadolìû, syna Ahìkamavaga, mužčyn, vaennyh lûdzej ì žanok ì dzâcej, ì eǔnuhaǔ, âkìh ën vyveǔ z Gavaona; </i>


text:
і пайшлі і спыніліся ў селішчы Хімам, непадалёк ад Віфляема, каб пайсьці ў Егіпет </p><i> ì pajšlì ì spynìlìsâ ǔ selìščy Hìmam, nepadalëk ad Vìflâema, kab pajs′cì ǔ Egìpet </i>


text:
ад Халдэяў, бо яны баяліся іх, бо Ісмаіл, сын Натаніі, забіў Гадолію, сына Ахікамавага, якога цар Вавілонскі паставіў начальнікам над краінаю. </p><i> ad Haldèâǔ, bo âny baâlìsâ ìh, bo Ìsmaìl, syn Natanìì, zabìǔ Gadolìû, syna Ahìkamavaga, âkoga car Vavìlonskì pastavìǔ načal′nìkam nad kraìnaû. </i>


text:
<pb/>І падступіліся ўсе ваенныя начальнікі, і Ёанан, сын Карэеў, і Езанія, сын Гашаі і ўвесь люд ад малога да старога, </p><i> Ì padstupìlìsâ ǔse vaennyâ načal′nìkì, ì Ëanan, syn Karèeǔ, ì Ezanìâ, syn Gašaì ì ǔves′ lûd ad maloga da staroga, </i>


text:
і сказалі Ерамію прароку: "хай прыпадзе перад аблічча тваё прашэньне наша, памаліся за нас Госпаду Богу твайму за ўсю гэтую рэшту, бо з многага засталося нас мала, як вочы твае бачаць нас, </p><i> ì skazalì Eramìû praroku: "haj prypadze perad ablìčča tvaë prašèn′ne naša, pamalìsâ za nas Gospadu Bogu tvajmu za ǔsû gètuû rèštu, bo z mnogaga zastalosâ nas mala, âk vočy tvae bačac′ nas, </i>


text:
каб Гасподзь Бог твой паказаў нам дарогу, якою нам ісьці, і тое, што нам рабіць". </p><i> kab Gaspodz′ Bog tvoj pakazaǔ nam darogu, âkoû nam ìs′cì, ì toe, što nam rabìc′". </i>


text:
І сказаў ім Ерамія прарок: "чую, памалюся Госпаду Богу вашаму, паводле слоў вашых, і ўсё, што адкажа вам Гасподзь, абвяшчу вам, ня ўтою ад вас ні слова". </p><i> Ì skazaǔ ìm Eramìâ prarok: "čuû, pamalûsâ Gospadu Bogu vašamu, pavodle sloǔ vašyh, ì ǔsë, što adkaža vam Gaspodz′, abvâšču vam, nâ ǔtoû ad vas nì slova". </i>


text:
Яны сказалі Ерамію: "Гасподзь хай будзе паміж намі сьведкам слушным і праўдзівым у тым, што мы дакладна выканаем усё тое, з чым прышле цябе да нас Гасподзь Бог твой: </p><i> Âny skazalì Eramìû: "Gaspodz′ haj budze pamìž namì s′vedkam slušnym ì praǔdzìvym u tym, što my dakladna vykanaem usë toe, z čym pryšle câbe da nas Gaspodz′ Bog tvoj: </i>


text:
ці добра, ці блага тое будзе, але голасу Госпада Бога нашага, да Якога пасылаем цябе, паслухаемся, каб нам было добра, калі будзем паслухмяныя голасу Госпада Бога нашага". </p><i> cì dobra, cì blaga toe budze, ale golasu Gospada Boga našaga, da Âkoga pasylaem câbe, pasluhaemsâ, kab nam bylo dobra, kalì budzem pasluhmânyâ golasu Gospada Boga našaga". </i>


text:
<pb/>Як прайшло дзесяць дзён, было слова Гасподняе Ерамію. </p><i> Âk prajšlo dzesâc′ dzën, bylo slova Gaspodnâe Eramìû. </i>


text:
Ён паклікаў да сябе Ёанана, сына Карэевага, і ўсіх ваенных начальнікаў, што былі зь ім, і ўвесь люд, ад малога да старога </p><i> Ën paklìkaǔ da sâbe Ëanana, syna Karèevaga, ì ǔsìh vaennyh načal′nìkaǔ, što bylì z′ ìm, ì ǔves′ lûd, ad maloga da staroga </i>


text:
і сказаў ім: так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў, да Якога вы пасылалі мяне, каб пакласьці перад Ім маленьне ваша: </p><i> ì skazaǔ ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ, da Âkoga vy pasylalì mâne, kab paklas′cì perad Ìm malen′ne vaša: </i>


text:
калі застанецеся на зямлі гэтай, дык Я ўладжу вас і ня спустошу, пасаджу вас і ня выкараню, бо Я шкадую за тое бедства, якое навёў на вас. </p><i> kalì zastanecesâ na zâmlì gètaj, dyk Â ǔladžu vas ì nâ spustošu, pasadžu vas ì nâ vykaranû, bo Â škaduû za toe bedstva, âkoe navëǔ na vas. </i>


text:
Ня бойцеся цара Вавілонскага, якога вы баіцеся; ня бойцеся яго, кажа Гасподзь, бо Я з вамі, каб уратаваць вас і выбаўляць вас ад рукі ягонай. </p><i> Nâ bojcesâ cara Vavìlonskaga, âkoga vy baìcesâ; nâ bojcesâ âgo, kaža Gaspodz′, bo Â z vamì, kab uratavac′ vas ì vybaǔlâc′ vas ad rukì âgonaj. </i>


text:
І пакажу вам літасьць, і ён зьлітасьцівіцца з вас і верне вас у зямлю вашу. </p><i> Ì pakažu vam lìtas′c′, ì ën z′lìtas′cìvìcca z vas ì verne vas u zâmlû vašu. </i>


text:
<pb/>Калі ж вы скажаце: "ня хочам жыць у гэтай зямлі", і не паслухаецеся голасу Госпада Бога вашага, кажучы: </p><i> Kalì ž vy skažace: "nâ hočam žyc′ u gètaj zâmlì", ì ne pasluhaecesâ golasu Gospada Boga vašaga, kažučy: </i>


text:
не, мы пойдзем у зямлю Егіпецкую, дзе вайны ня ўбачым і трубнага голасу не пачуем, і галадаць ня будзем, і там жыцьмем, </p><i> "ne, my pojdzem u zâmlû Egìpeckuû, dze vajny nâ ǔbačym ì trubnaga golasu ne pačuem, ì galadac′ nâ budzem, ì tam žyc′mem", </i>


text:
дык выслухайце сёньня слова Гасподняе, вы, рэшта Юды: так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: калі вы рашуча павернеце твары вашыя, каб ісьці ў Егіпет, і пойдзеце, каб жыць там, </p><i> dyk vysluhajce sën′nâ slova Gaspodnâe, vy, rèšta Ûdy: tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: kalì vy rašuča pavernece tvary vašyâ, kab ìs′cì ǔ Egìpet, ì pojdzece, kab žyc′ tam, </i>


text:
дык меч, якога вы баіцеся, дагоніць вас там, у зямлі Егіпецкай, і голад, якога вы страшыцеся, будзе заўсёды сьледаваць за вамі там у Егіпце, і там памраце. </p><i> dyk meč, âkoga vy baìcesâ, dagonìc′ vas tam, u zâmlì Egìpeckaj, ì golad, âkoga vy strašycesâ, budze zaǔsëdy s′ledavac′ za vamì tam u Egìpce, ì tam pamrace. </i>


text:
І вось, каторыя павернуць твар свой, каб ісьці ў Егіпет і там жыць, памруць ад меча, голаду, паморку і згубнай пошасьці, і ніводзін зь іх не застанецца і не пазьбегне таго бедства, якое я навяду на іх. </p><i> Ì vos′, katoryâ pavernuc′ tvar svoj, kab ìs′cì ǔ Egìpet ì tam žyc′, pamruc′ ad meča, goladu, pamorku ì zgubnaj pošas′cì, ì nìvodzìn z′ ìh ne zastanecca ì ne paz′begne tago bedstva, âkoe â navâdu na ìh. </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў: як выліўся гнеў Мой і лютасьць Мая на жыхароў Ерусаліма, так выльецца лютасьць Мая на вас, калі ўвойдзеце ў Егіпет, і вы будзеце пракляцьцем і жудасьцю, і паганьбеньнем і кляцьбою, і ня ўбачыце болей месца гэтага. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ: âk vylìǔsâ gneǔ Moj ì lûtas′c′ Maâ na žyharoǔ Erusalìma, tak vyl′ecca lûtas′c′ Maâ na vas, kalì ǔvojdzece ǔ Egìpet, ì vy budzece praklâc′cem ì žudas′cû, ì pagan′ben′nem ì klâc′boû, ì nâ ǔbačyce bolej mesca gètaga. </i>


text:
<pb/>Да вас, рэшта Юдава, прамовіў Гасподзь: не хадзеце ў Егіпет; цьвёрда ведайце, што я сёньня перасьцярог вас; </p><i> Da vas, rèšta Ûdava, pramovìǔ Gaspodz′: ne hadzece ǔ Egìpet; c′vërda vedajce, što â sën′nâ peras′cârog vas; </i>


text:
бо вы зграшылі супроць саміх сябе: вы паслалі мяне да Госпада Бога нашага, сказаўшы: "памаліся за нас Госпаду Богу нашаму, і ўсё, што скажа Гасподзь Бог наш, абвясьці нам, - і мы зробім", </p><i> bo vy zgrašylì suproc′ samìh sâbe: vy paslalì mâne da Gospada Boga našaga, skazaǔšy: "pamalìsâ za nas Gospadu Bogu našamu, ì ǔsë, što skaža Gaspodz′ Bog naš, abvâs′cì nam, - ì my zrobìm", </i>


text:
Я абвясьціў вам сёньня; але вы не паслухаліся голасу Госпада Бога нашага і ўсяго таго, з чым Ён паслаў мяне да вас. </p><i> Â abvâs′cìǔ vam sën′nâ; ale vy ne pasluhalìsâ golasu Gospada Boga našaga ì ǔsâgo tago, z čym Ën paslaǔ mâne da vas. </i>


text:
Дык вось ведайце, што вы памраце ад меча, голаду, паморку і згубнай пошасьці ў тым месцы, куды хочаце ісьці, каб жыць там. </p><i> Dyk vos′ vedajce, što vy pamrace ad meča, goladu, pamorku ì zgubnaj pošas′cì ǔ tym mescy, kudy hočace ìs′cì, kab žyc′ tam. </i>


text:
Калі Ерамія перадаў людзям усе словы Госпада Бога іхняга, усе тыя словы, зь якімі Гасподзь Бог іхні паслаў яго да іх, </p><i> Kalì Eramìâ peradaǔ lûdzâm use slovy Gospada Boga ìhnâga, use tyâ slovy, z′ âkìmì Gaspodz′ Bog ìhnì paslaǔ âgo da ìh, </i>


text:
тады сказаў Азарыя, сын Асаіі, і Ёанан, сын Карэеў, і ўсе дзёрзкія людзі сказалі Ерамію: "няпраўду ты кажаш, не пасылаў цябе Гасподзь Бог наш сказаць: "не хадзеце ў Егіпет, каб жыць там"; </p><i> tady skazaǔ Azaryâ, syn Asaìì, ì Ëanan, syn Karèeǔ, ì ǔse dzërzkìâ lûdzì skazalì Eramìû: "nâpraǔdu ty kažaš, ne pasylaǔ câbe Gaspodz′ Bog naš skazac′: "ne hadzece ǔ Egìpet, kab žyc′ tam"; </i>


text:
а Варух, сын Нірыін, падбухторвае цябе супроць нас, каб перадаць нас у рукі Халдэям, каб яны забілі нас, альбо завялі нас палоннымі ў Вавілон". </p><i> a Varuh, syn Nìryìn, padbuhtorvae câbe suproc′ nas, kab peradac′ nas u rukì Haldèâm, kab âny zabìlì nas, al′bo zavâlì nas palonnymì ǔ Vavìlon". </i>


text:
І не паслухаўся Ёанан, сын Карэеў, і ўсе ваенныя начальнікі, і ўвесь народ голасу Госпада, каб застацца ў зямлі Юдэйскай. </p><i> Ì ne pasluhaǔsâ Ëanan, syn Karèeǔ, ì ǔse vaennyâ načal′nìkì, ì ǔves′ narod golasu Gospada, kab zastacca ǔ zâmlì Ûdèjskaj. </i>


text:
І ўзяў Ёанан, сын Карэеў, і ўсе ваенныя начальнікі ўсю рэшту Юдэеў, якія вярнуліся з усіх народаў, куды яны былі выгнаныя, каб жыць ў зямлі Юдэйскай, </p><i> Ì ǔzâǔ Ëanan, syn Karèeǔ, ì ǔse vaennyâ načal′nìkì ǔsû rèštu Ûdèeǔ, âkìâ vârnulìsâ z usìh narodaǔ, kudy âny bylì vygnanyâ, kab žyc′ ǔ zâmlì Ûdèjskaj, </i>


text:
мужоў і жонак і дзяцей, і дачок цара і ўсіх тых, каго Навузардан, начальнік целаахоўцаў, пакінуў з Гадоліем, сынам Ахікамавым, сына Сафанавага, і Ерамію прарока, і Варуха, сына Нірыінага; </p><i> mužoǔ ì žonak ì dzâcej, ì dačok cara ì ǔsìh tyh, kago Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, pakìnuǔ z Gadolìem, synam Ahìkamavym, syna Safanavaga, ì Eramìû praroka, ì Varuha, syna Nìryìnaga; </i>


text:
і пайшлі ў зямлю Егіпецкую, бо не паслухаліся голасу Гасподняга, і дайшлі да Тафніса. </p><i> ì pajšlì ǔ zâmlû Egìpeckuû, bo ne pasluhalìsâ golasu Gaspodnâga, ì dajšlì da Tafnìsa. </i>


text:
вазьмі ў рукі свае вялікія камяні і схавай іх у пакамячанай гліне пры ўваходзе ў дом фараона ў Тафнісе, на вачах у Юдэяў, </p><i> vaz′mì ǔ rukì svae vâlìkìâ kamânì ì shavaj ìh u pakamâčanaj glìne pry ǔvahodze ǔ dom faraona ǔ Tafnìse, na vačah u Ûdèâǔ, </i>


text:
і скажы ім: так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вось, Я пашлю і вазьму Навухаданосара, цара Вавілонскага, раба Майго, і пастаўлю трон ягоны на гэтых камянях, схаваных Мною, і раскіне ён над ім цудоўны намёт свой </p><i> ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â pašlû ì vaz′mu Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, raba Majgo, ì pastaǔlû tron âgony na gètyh kamânâh, shavanyh Mnoû, ì raskìne ën nad ìm cudoǔny namët svoj </i>


text:
і прыйдзе, і паб'е зямлю Егіпецкую: хто асуджаны на сьмерць, той аддадзены будзе сьмерці; і хто ў палон, пойдзе ў палон; і хто пад меч, - пад меч. </p><i> ì pryjdze, ì pab'e zâmlû Egìpeckuû: hto asudžany na s′merc′, toj addadzeny budze s′mercì; ì hto ǔ palon, pojdze ǔ palon; ì hto pad meč, - pad meč. </i>


text:
І запалю агонь у капішчах божышчаў Егіпцянаў; і ён спаліць іх, а гэтых возьме ў палон, і апранецца ў зямлю Егіпецкую, як пастух апранаецца ў вопратку сваю, і выйдзе адтуль спакойна; </p><i> Ì zapalû agon′ u kapìščah božyščaǔ Egìpcânaǔ; ì ën spalìc′ ìh, a gètyh voz′me ǔ palon, ì apranecca ǔ zâmlû Egìpeckuû, âk pastuh apranaecca ǔ vopratku svaû, ì vyjdze adtul′ spakojna; </i>


text:
і паб'е статуі ў Бэтсамісе, што ў зямлі Егіпецкай, і капішчы божышчаў Егіпецкіх спаліць агнём. </p><i> ì pab'e statuì ǔ Bètsamìse, što ǔ zâmlì Egìpeckaj, ì kapìščy božyščaǔ Egìpeckìh spalìc′ agnëm. </i>


text:
<pb/>Слова, якое было Ерамію пра ўсіх Юдэяў, якія жылі ў зямлі Егіпецкай і пасяліліся ў Магдоле і Тафнісе, і ў Нофе, і ў зямлі Патрос: </p><i> Slova, âkoe bylo Eramìû pra ǔsìh Ûdèâǔ, âkìâ žylì ǔ zâmlì Egìpeckaj ì pasâlìlìsâ ǔ Magdole ì Tafnìse, ì ǔ Nofe, ì ǔ zâmlì Patros: </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вы бачылі ўсё бедства, якое Я навёў на Ерусалім і на ўсе гарады Юдэйскія; вось, яны цяпер пустыя, і ніхто ня жыве ў іх, </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vy bačylì ǔsë bedstva, âkoe Â navëǔ na Erusalìm ì na ǔse garady Ûdèjskìâ; vos′, âny câper pustyâ, ì nìhto nâ žyve ǔ ìh, </i>


text:
за бязбожнасьць іхнюю, якую яны чынілі, гневаючы Мяне, ходзячы кадзіць і служыць іншым божышчам, якіх ня ведалі ні яны, ні вы, ні бацькі вашыя. </p><i> za bâzbožnas′c′ ìhnûû, âkuû âny čynìlì, gnevaûčy Mâne, hodzâčy kadzìc′ ì služyc′ ìnšym božyščam, âkìh nâ vedalì nì âny, nì vy, nì bac′kì vašyâ. </i>


text:
Я пасылаў да вас усіх рабоў Маіх, прарокаў, пасылаў з самае раніцы, каб сказаць: "не рабеце гэтае агіднае справы, якую Я ненавіджу". </p><i> Â pasylaǔ da vas usìh raboǔ Maìh, prarokaǔ, pasylaǔ z samae ranìcy, kab skazac′: "ne rabece gètae agìdnae spravy, âkuû Â nenavìdžu". </i>


text:
Але яны ня слухаліся і не прыхілілі вуха свайго, каб адвярнуцца ад сваёй бязбожнасьці, не кадзіць іншым багам. </p><i> Ale âny nâ sluhalìsâ ì ne pryhìlìlì vuha svajgo, kab advârnucca ad svaëj bâzbožnas′cì, ne kadzìc′ ìnšym bagam. </i>


text:
І вылілася лютасьць Мая і гнеў Мой і разгарэлася ў гарадах Юдэі і на вуліцах Ерусаліма; і яны зрабіліся развалінамі і пустыняю, як бачыце сёньня. </p><i> Ì vylìlasâ lûtas′c′ Maâ ì gneǔ Moj ì razgarèlasâ ǔ garadah Ûdèì ì na vulìcah Erusalìma; ì âny zrabìlìsâ razvalìnamì ì pustynâû, âk bačyce sën′nâ. </i>


text:
<pb/>І сёньня так кажа Гасподзь Бог Саваоф, Бог Ізраілеў: навошта вы робіце гэта вялікае зло душам вашым, вынішчаючы ў сябе мужчын і жанчын, дарослых дзяцей і немаўлят з асяродзьдзя Юдэі, каб не пакінуць у сябе астатку, </p><i> Ì sën′nâ tak kaža Gaspodz′ Bog Savaof, Bog Ìzraìleǔ: navošta vy robìce gèta vâlìkae zlo dušam vašym, vynìščaûčy ǔ sâbe mužčyn ì žančyn, daroslyh dzâcej ì nemaǔlât z asârodz′dzâ Ûdèì, kab ne pakìnuc′ u sâbe astatku, </i>


text:
гневаючы Мяне вырабам рук сваіх, каджэньнем іншым багам у зямлі Егіпецкай, куды вы прыйшлі жыць, каб загубіць сябе і зрабіцца праклёнам і паганьбеньнем ва ўсіх народаў зямлі? </p><i> gnevaûčy Mâne vyrabam ruk svaìh, kadžèn′nem ìnšym bagam u zâmlì Egìpeckaj, kudy vy pryjšlì žyc′, kab zagubìc′ sâbe ì zrabìcca praklënam ì pagan′ben′nem va ǔsìh narodaǔ zâmlì? </i>


text:
Хіба вы забылі бязбожнасьць бацькоў вашых і бязбожнасьць цароў Юдэйскіх, вашу ўласную бязбожнасьць і бязбожнасьць жанчын вашых, якую яны чынілі ў зямлі Юдэйскай і на вуліцах Ерусаліма? </p><i> Hìba vy zabylì bâzbožnas′c′ bac′koǔ vašyh ì bâzbožnas′c′ caroǔ Ûdèjskìh, vašu ǔlasnuû bâzbožnas′c′ ì bâzbožnas′c′ žančyn vašyh, âkuû âny čynìlì ǔ zâmlì Ûdèjskaj ì na vulìcah Erusalìma? </i>


text:
Ня зьмірыліся яны да сёньняшняга дня, і не баяцца і ня ўчыняюць паводле закона Майго і паводле пастановаў Маіх, якія Я даў вам і бацькам вашым. </p><i> Nâ z′mìrylìsâ âny da sën′nâšnâga dnâ, ì ne baâcca ì nâ ǔčynâûc′ pavodle zakona Majgo ì pavodle pastanovaǔ Maìh, âkìâ Â daǔ vam ì bac′kam vašym. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў: вось, Я павярну супроць вас аблічча Маё на пагібель і на вынішчэньне ўсёй Юдэі </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â pavârnu suproc′ vas ablìčča Maë na pagìbel′ ì na vynìščèn′ne ǔsëj Ûdèì </i>


text:
і вазьму рэшту Юдэяў, якія павярнулі аблічча сваё, каб ісьці ў зямлю Егіпецкую і жыць там, і ўсе яны будуць вынішчаны, загінуць у зямлі Егіпецкай; мечам і голадам будуць вынішчаны; ад малога і да старога памруць ад меча і голаду, і будуць праклёнам і жахам, асудаю і паганьбеньнем. </p><i> ì vaz′mu rèštu Ûdèâǔ, âkìâ pavârnulì ablìčča svaë, kab ìs′cì ǔ zâmlû Egìpeckuû ì žyc′ tam, ì ǔse âny buduc′ vynìščany, zagìnuc′ u zâmlì Egìpeckaj; mečam ì goladam buduc′ vynìščany; ad maloga ì da staroga pamruc′ ad meča ì goladu, ì buduc′ praklënam ì žaham, asudaû ì pagan′ben′nem. </i>


text:
Наведаю тых, што жывуць у зямлі Егіпецкай, як Я наведаў Ерусалім, мечам і голадам, паморкам і згубнай пошасьцю, </p><i> Navedaû tyh, što žyvuc′ u zâmlì Egìpeckaj, âk Â navedaǔ Erusalìm, mečam ì goladam, pamorkam ì zgubnaj pošas′cû, </i>


text:
і ніхто ня ўнікне і не ацалее з рэшты Юдэяў, што прыйшлі ў зямлю Егіпецкую, каб пажыць там і потым вярнуцца ў зямлю Юдэйскую, куды яны ўсёю душою хочуць вярнуцца, каб жыць там; ніхто ня вернецца, акрамя тых, якія ўцякуць адтуль. </p><i> ì nìhto nâ ǔnìkne ì ne acalee z rèšty Ûdèâǔ, što pryjšlì ǔ zâmlû Egìpeckuû, kab pažyc′ tam ì potym vârnucca ǔ zâmlû Ûdèjskuû, kudy âny ǔsëû dušoû hočuc′ vârnucca, kab žyc′ tam; nìhto nâ vernecca, akramâ tyh, âkìâ ǔcâkuc′ adtul′. </i>


text:
<pb/>І адказвалі Ерамію ўсе мужчыны, якія ведалі, што жонкі іхнія кадзяць іншым багам, і ўсе жанчыны, што стаялі там у вялікім мностве, і ўвесь люд, які жыў у зямлі Егіпецкай, у Патросе, і сказалі: </p><i> Ì adkazvalì Eramìû ǔse mužčyny, âkìâ vedalì, što žonkì ìhnìâ kadzâc′ ìnšym bagam, ì ǔse žančyny, što staâlì tam u vâlìkìm mnostve, ì ǔves′ lûd, âkì žyǔ u zâmlì Egìpeckaj, u Patrose, ì skazalì: </i>


text:
словы, якія ты казаў нам імем Госпада, мы ня слухаем ад цябе; </p><i> slovy, âkìâ ty kazaǔ nam ìmem Gospada, my nâ sluhaem ad câbe; </i>


text:
але канечне будзем рабіць усё тое, што выйшла з вуснаў нашых, каб кадзіць багіні неба і выліваць ёй выліваньні, як мы рабілі, мы і бацькі нашыя, цары нашыя і князі нашыя, у гарадах Юдэі і на вуліцах. </p><i> ale kanečne budzem rabìc′ usë toe, što vyjšla z vusnaǔ našyh, kab kadzìc′ bagìnì neba ì vylìvac′ ëj vylìvan′nì, âk my rabìlì, my ì bac′kì našyâ, cary našyâ ì knâzì našyâ, u garadah Ûdèì ì na vulìcah. </i>


text:
А з таго часу, як перасталі мы кадзіць багіні неба і выліваць ёй выліваньне, церпім ва ўсім нястачу і гінем ад меча і голаду. </p><i> A z tago času, âk perastalì my kadzìc′ bagìnì neba ì vylìvac′ ëj vylìvan′ne, cerpìm va ǔsìm nâstaču ì gìnem ad meča ì goladu. </i>


text:
І калі мы кадзілі багіні неба і вылівалі ёй выліваньні, дык хіба бязь ведама мужоў нашых рабілі мы ёй піражкі з выяваю яе і вылівалі ёй выліваньні"? </p><i> Ì kalì my kadzìlì bagìnì neba ì vylìvalì ëj vylìvan′nì, dyk hìba bâz′ vedama mužoǔ našyh rabìlì my ëj pìražkì z vyâvaû âe ì vylìvalì ëj vylìvan′nì"? </i>


text:
<pb/>Тады сказаў Ерамія ўсяму люду, мужчынам і жанчынам, і ўсяму люду, які так адказаў яму: </p><i> Tady skazaǔ Eramìâ ǔsâmu lûdu, mužčynam ì žančynam, ì ǔsâmu lûdu, âkì tak adkazaǔ âmu: </i>


text:
ці ж ня гэта каджэньне, якое чынілі вы ў гарадах Юдэйскіх і на вуліцах Ерусаліма, вы і бацькі вашыя, цары вашыя і князі вашыя, і народ краіны, спамянуў Гасподзь? І ці не яно ўзышло Яму на сэрца? </p><i> cì ž nâ gèta kadžèn′ne, âkoe čynìlì vy ǔ garadah Ûdèjskìh ì na vulìcah Erusalìma, vy ì bac′kì vašyâ, cary vašyâ ì knâzì vašyâ, ì narod kraìny, spamânuǔ Gaspodz′? Ì cì ne âno ǔzyšlo Âmu na sèrca? </i>


text:
Гасподзь ня мог болей трываць ліхіх дзеяў вашых і гідотаў, якія вы рабілі; таму і зрабілася зямля ваша пустыняю і жахам, і праклёнам, без жыхароў, як бачыце сёньня. </p><i> Gaspodz′ nâ mog bolej tryvac′ lìhìh dzeâǔ vašyh ì gìdotaǔ, âkìâ vy rabìlì; tamu ì zrabìlasâ zâmlâ vaša pustynâû ì žaham, ì praklënam, bez žyharoǔ, âk bačyce sën′nâ. </i>


text:
Як бо вы, учыняючы тое курэньне, грашылі перад Госпадам і ня слухаліся голасу Госпада, і не паводзіліся паводле закона Ягонага і паводле пастановаў Ягоных, і паводле загадаў Ягоных, дык і спасьцігла вас гэтая бяда, як бачыце сёньня". </p><i> Âk bo vy, učynâûčy toe kurèn′ne, grašylì perad Gospadam ì nâ sluhalìsâ golasu Gospada, ì ne pavodzìlìsâ pavodle zakona Âgonaga ì pavodle pastanovaǔ Âgonyh, ì pavodle zagadaǔ Âgonyh, dyk ì spas′cìgla vas gètaâ bâda, âk bačyce sën′nâ". </i>


text:
<pb/>І сказаў Ерамія ўсяму народу і ўсім жанчынам: слухайце слова Гасподняе, усе Юдэі, якія ў зямлі Егіпецкай: </p><i> Ì skazaǔ Eramìâ ǔsâmu narodu ì ǔsìm žančynam: sluhajce slova Gaspodnâe, use Ûdèì, âkìâ ǔ zâmlì Egìpeckaj: </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вы і жонкі вашыя, што вуснамі сваімі гаварылі тое і рукамі сваімі рабілі; вы кажаце: "будзем выконваць зарокі нашыя, якія мы давалі, каб кадзіць багіні неба і паліваць ёй паліваньне", - цьвёрда трымайцеся зарокаў вашых і дакладна выконвайце зарокі вашыя. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vy ì žonkì vašyâ, što vusnamì svaìmì gavarylì toe ì rukamì svaìmì rabìlì; vy kažace: "budzem vykonvac′ zarokì našyâ, âkìâ my davalì, kab kadzìc′ bagìnì neba ì palìvac′ ëj palìvan′ne", - c′vërda trymajcesâ zarokaǔ vašyh ì dakladna vykonvajce zarokì vašyâ. </i>


text:
Затое выслухайце слова Гасподняе, усе Юдэі, якія жывуць у зямлі Егіпецкай: вось, Я запрысягнуўся вялікім імем Маім, кажа Гасподзь, што ня будзе ўжо на ўсёй зямлі Егіпецкай вымаўляцца імя Маё вуснамі якога-небудзь Юдэя, які кажа: "жывы Гасподзь Бог!" </p><i> Zatoe vysluhajce slova Gaspodnâe, use Ûdèì, âkìâ žyvuc′ u zâmlì Egìpeckaj: vos′, Â zaprysâgnuǔsâ vâlìkìm ìmem Maìm, kaža Gaspodz′, što nâ budze ǔžo na ǔsëj zâmlì Egìpeckaj vymaǔlâcca ìmâ Maë vusnamì âkoga-nebudz′ Ûdèâ, âkì kaža: "žyvy Gaspodz′ Bog!" </i>


text:
Вось Я буду сачыць за вамі на пагібель, а не на дабро; і ўсе Юдэі, якія ў зямлі Егіпецкай, будуць гінуць ад меча і голаду, пакуль зусім ня вынішчацца. </p><i> Vos′ Â budu sačyc′ za vamì na pagìbel′, a ne na dabro; ì ǔse Ûdèì, âkìâ ǔ zâmlì Egìpeckaj, buduc′ gìnuc′ ad meča ì goladu, pakul′ zusìm nâ vynìščacca. </i>


text:
Толькі невялікі лік тых, што пазьбегнуць меча, вернуцца зь зямлі Егіпецкай у зямлю Юдэйскую, і даведаюцца ўсе пазасталыя Юдэі, якія прыйшлі ў зямлю Егіпецкую, каб пажыць там, чыё слова збудзецца, Маё, ці іхняе. </p><i> Tol′kì nevâlìkì lìk tyh, što paz′begnuc′ meča, vernucca z′ zâmlì Egìpeckaj u zâmlû Ûdèjskuû, ì davedaûcca ǔse pazastalyâ Ûdèì, âkìâ pryjšlì ǔ zâmlû Egìpeckuû, kab pažyc′ tam, čyë slova zbudzecca, Maë, cì ìhnâe. </i>


text:
І вось вам азнака, кажа Гасподзь, што Я наведаю вас на гэтым месцы, каб вы ведалі, што збудуцца словы Мае пра вас на пагібель вам. </p><i> Ì vos′ vam aznaka, kaža Gaspodz′, što Â navedaû vas na gètym mescy, kab vy vedalì, što zbuducca slovy Mae pra vas na pagìbel′ vam. </i>


text:
Так кажа Гасподзь: вось, Я аддам фараона Вафрыя, цара Егіпецкага, у рукі ворагам ягоным і ў рукі шукальнікам душы ягонай, як аддаў Сэдэкію, цара Юдэйскага, у рукі Навухаданосару, цару Вавілонскаму, ворагу ягонаму і шукальніку душы ягонай. </p><i> Tak kaža Gaspodz′: vos′, Â addam faraona Vafryâ, cara Egìpeckaga, u rukì voragam âgonym ì ǔ rukì šukal′nìkam dušy âgonaj, âk addaǔ Sèdèkìû, cara Ûdèjskaga, u rukì Navuhadanosaru, caru Vavìlonskamu, voragu âgonamu ì šukal′nìku dušy âgonaj. </i>


text:
<pb/>Слова, якое прарок Ерамія сказаў Варуху, сыну Нірыінаму, калі ён напісаў словы гэтыя з вуснаў Ераміі ў кнігу, у чацьвёрты год Ёакіма, сына Ёсіі, цара Юдэйскага: </p><i> Slova, âkoe prarok Eramìâ skazaǔ Varuhu, synu Nìryìnamu, kalì ën napìsaǔ slovy gètyâ z vusnaǔ Eramìì ǔ knìgu, u čac′vërty god Ëakìma, syna Ësìì, cara Ûdèjskaga: </i>


text:
так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў табе, Варух: </p><i> tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ tabe, Varuh: </i>


text:
ты кажаш: "гора мне! бо Гасподзь прыклаў скруху да хваробы маёй; я змогся ад уздыханьняў маіх і не знаходжу спакою". </p><i> ty kažaš: "gora mne! bo Gaspodz′ pryklaǔ skruhu da hvaroby maëj; â zmogsâ ad uzdyhan′nâǔ maìh ì ne znahodžu spakoû". </i>


text:
<pb/>так скажы яму: так кажа Гасподзь: вось, што Я пабудаваў, разбуру, і што насадзіў, выкарчую, - усю гэтую зямлю. </p><i> tak skažy âmu: tak kaža Gaspodz′: vos′, što Â pabudavaǔ, razburu, ì što nasadzìǔ, vykarčuû, - usû gètuû zâmlû. </i>


text:
А ты просіш сабе вялікага: не прасі; бо вось, Я навяду бедства на ўсякую плоць, кажа Гасподзь, а табе замест здабычы пакіну душу тваю ва ўсіх мясьцінах, куды ні пойдзеш. </p><i> A ty prosìš sabe vâlìkaga: ne prasì; bo vos′, Â navâdu bedstva na ǔsâkuû ploc′, kaža Gaspodz′, a tabe zamest zdabyčy pakìnu dušu tvaû va ǔsìh mâs′cìnah, kudy nì pojdzeš. </i>


text:
<pb/>Слова Гасподняе, якое было Ерамію прароку пра народы язычніцкія: </p><i> Slova Gaspodnâe, âkoe bylo Eramìû praroku pra narody âzyčnìckìâ: </i>


text:
пра Егіпет, пра войска фараона Нэхао, цара Егіпецкага, якое было каля ракі Еўфрат і Кархаміс, і якое пабіў Навухаданосар, цар Вавілонскі, у чацьвёрты год Ёакіма, сына Ёсіі, цара Юдэйскага. </p><i> pra Egìpet, pra vojska faraona Nèhao, cara Egìpeckaga, âkoe bylo kalâ rakì Eǔfrat ì Karhamìs, ì âkoe pabìǔ Navuhadanosar, car Vavìlonskì, u čac′vërty god Ëakìma, syna Ësìì, cara Ûdèjskaga. </i>


text:
<t>Рыхтуйце шчыты і дзіды, і ўступайце ў бітву;</t> </p><i> <t>Ryhtujce ščyty ì dzìdy, ì ǔstupajce ǔ bìtvu;</t> </i>


text:
<pb/><t>сядлайце коні і сядайце, вершнікі, і станавецеся ў шаломах; мяньцеце дзіды, апранайцеся ў браню.</t> </p><i> <t>sâdlajce konì ì sâdajce, veršnìkì, ì stanavecesâ ǔ šalomah; mân′cece dzìdy, apranajcesâ ǔ branû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаму ж, бачу Я, яны зьнясьмеліліся і павярнуліся назад? і дужыя ў іх пабітыя, і бягуць без аглядкі; адусюль жах, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Čamu ž, baču Â, âny z′nâs′melìlìsâ ì pavârnulìsâ nazad? ì dužyâ ǔ ìh pabìtyâ, ì bâguc′ bez aglâdkì; adusûl′ žah, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не ўцячэ хуткі на ногі, і не ўратуецца дужы; на поўначы, каля ракі Еўфрат, яны спатыкнуцца і ўпадуць.</t> </p><i> <t>Ne ǔcâčè hutkì na nogì, ì ne ǔratuecca dužy; na poǔnačy, kalâ rakì Eǔfrat, âny spatyknucca ì ǔpaduc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто гэта падымаецца, як рака, і як патокі хвалююцца воды яго?</t> </p><i> <t>Hto gèta padymaecca, âk raka, ì âk patokì hvalûûcca vody âgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>Егіпет падымаецца, як рака, і, як патокі, захваляваліся воды яго, і кажа: "падымуся і пакрыю зямлю, загублю горад і жыхароў яго".</t> </p><i> <t>Egìpet padymaecca, âk raka, ì, âk patokì, zahvalâvalìsâ vody âgo, ì kaža: "padymusâ ì pakryû zâmlû, zagublû gorad ì žyharoǔ âgo".</t> </i>


text:
<pb/><t>Сядайце на коні і імчэце, калясьніцы, і выступайце, дужыя, Эфіопы і Лівійцы, узброеныя шчытом, і Лідыйцы, што трымаеце лукі і напінаеце іх;</t> </p><i> <t>Sâdajce na konì ì ìmčèce, kalâs′nìcy, ì vystupajce, dužyâ, Èfìopy ì Lìvìjcy, uzbroenyâ ščytom, ì Lìdyjcy, što trymaece lukì ì napìnaece ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо дзень гэты ў Госпада Бога Саваофа ёсьць дзень помсты, каб адпомсьціць ворагам Ягоным; і меч будзе пажыраць, і насыціцца і ўп'ецца крывёю іхняю; бо гэта Госпаду Богу Саваофу будзе ахвяраваньне ў зямлі паўночнай, каля ракі Еўфрат.</t> </p><i> <t>bo dzen′ gèty ǔ Gospada Boga Savaofa ës′c′ dzen′ pomsty, kab adpoms′cìc′ voragam Âgonym; ì meč budze pažyrac′, ì nasycìcca ì ǔp'ecca kryvëû ìhnâû; bo gèta Gospadu Bogu Savaofu budze ahvâravan′ne ǔ zâmlì paǔnočnaj, kalâ rakì Eǔfrat.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ідзі ў Галаад і вазьмі бальзаму, дзева, дачка Егіпта; дарма ты будзеш памнажаць лекаваньні, няма табе ацаленьня.</t> </p><i> <t>Ìdzì ǔ Galaad ì vaz′mì bal′zamu, dzeva, dačka Egìpta; darma ty budzeš pamnažac′ lekavan′nì, nâma tabe acalen′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачулі народы пра пасаромленьне тваё, і лямант твой напоўніў зямлю; бо дужы сутыкнуўся з дужым, і абодва разам загінулі.</t> </p><i> <t>Pačulì narody pra pasaromlen′ne tvaë, ì lâmant tvoj napoǔnìǔ zâmlû; bo dužy sutyknuǔsâ z dužym, ì abodva razam zagìnulì.</t> </i>


text:
Слова, якое сказаў Гасподзь прароку Ерамію пра Навухаданосара, цара Вавілонскага, каб разьбіць зямлю Егіпецкую: </p><i> Slova, âkoe skazaǔ Gaspodz′ praroku Eramìû pra Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, kab raz′bìc′ zâmlû Egìpeckuû: </i>


text:
<t>абвясьцеце ў Егіпце і дайце знак у Магдоле, і дайце знаць у Нофе і Тафнісе; скажэце: "спыніся і рыхтуйся, бо меч пажырае навакольлі твае".</t> </p><i> <t>abvâs′cece ǔ Egìpce ì dajce znak u Magdole, ì dajce znac′ u Nofe ì Tafnìse; skažèce: "spynìsâ ì ryhtujsâ, bo meč pažyrae navakol′lì tvae".</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаму дужы твой павалены? - ня ўстояў, бо Гасподзь пагнаў яго.</t> </p><i> <t>Čamu dužy tvoj pavaleny? - nâ ǔstoâǔ, bo Gaspodz′ pagnaǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён памножыў тых, што падалі, нават падалі адзін на аднаго, і казалі: "уставай і вернемся да народу нашага ў родную нашу зямлю ад пагібельнага меча", </t> </p><i> <t>Ën pamnožyǔ tyh, što padalì, navat padalì adzìn na adnago, ì kazalì: "ustavaj ì vernemsâ da narodu našaga ǔ rodnuû našu zâmlû ad pagìbel′naga meča", </t> </i>


text:
<pb/><t>А там крычаць: "фараон; цар Егіпта сумеўся; ён прапусьціў умоўлены час".</t> </p><i> <t>A tam kryčac′: "faraon; car Egìpta sumeǔsâ; ën prapus′cìǔ umoǔleny čas".</t> </i>


text:
<pb/><t>Жыву Я, кажа Цар, імя Якога - Гасподзь Саваоф: як Тавор сярод гор і як Карміл каля мора, так пэўна прыйдзе ён.</t> </p><i> <t>Žyvu Â, kaža Car, ìmâ Âkoga - Gaspodz′ Savaof: âk Tavor sârod gor ì âk Karmìl kalâ mora, tak pèǔna pryjdze ën.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рыхтуй сабе патрэбнае на перасяленьне, дачка - жыхарка Егіпта, бо Ноў будзе спустошаны, застанецца без жыхара.</t> </p><i> <t>Ryhtuj sabe patrèbnae na perasâlen′ne, dačka - žyharka Egìpta, bo Noǔ budze spustošany, zastanecca bez žyhara.</t> </i>


text:
<pb/><t>Егіпет - цудоўная цялушка; але пагібель ідзе з поўначы, ідзе.</t> </p><i> <t>Egìpet - cudoǔnaâ câluška; ale pagìbel′ ìdze z poǔnačy, ìdze.</t> </i>


text:
<pb/><t>І найміты яго сярод яго, як укормленыя цяляты, - і самыя павярнулі назад, пабеглі ўсе, ня ўстоялі, бо прыйшоў на іх дзень пагібелі іхняй, час наведваньня іх.</t> </p><i> <t>Ì najmìty âgo sârod âgo, âk ukormlenyâ câlâty, - ì samyâ pavârnulì nazad, pabeglì ǔse, nâ ǔstoâlì, bo pryjšoǔ na ìh dzen′ pagìbelì ìhnâj, čas navedvan′nâ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас яго ляціць, як зьмяіны; яны ідуць з войскам, прыйдуць на яго зь сякерамі, як дрывасекі;</t> </p><i> <t>Golas âgo lâcìc′, âk z′mâìny; âny ìduc′ z vojskam, pryjduc′ na âgo z′ sâkeramì, âk dryvasekì;</t> </i>


text:
<pb/><t>высякуць лес яго, кажа Гасподзь, бо яны нязьлічоныя; іх больш, чым саранчы, і няма ліку ім.</t> </p><i> <t>vysâkuc′ les âgo, kaža Gaspodz′, bo âny nâz′lìčonyâ; ìh bol′š, čym sarančy, ì nâma lìku ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасаромлена дачка Егіпта, перададзена ў рукі народу паўночнаму.</t> </p><i> <t>Pasaromlena dačka Egìpta, peradadzena ǔ rukì narodu paǔnočnamu.</t> </i>


text:
Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў кажа: вось, Я наведаю Амона, які ў Но, і фараона і Егіпет, і багоў яго і цароў яго, фараона, і тых, што спадзяюцца на яго; </p><i> Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ kaža: vos′, Â navedaû Amona, âkì ǔ No, ì faraona ì Egìpet, ì bagoǔ âgo ì caroǔ âgo, faraona, ì tyh, što spadzâûcca na âgo; </i>


text:
і перадам іх у рукі шукальнікам душы іхняй і ў рукі Навухаданосару, цару Вавілонскаму, і ў рукі рабам ягоным; але пасьля таго ён будзе населены, як у ранейшыя дні, кажа Гасподзь. </p><i> ì peradam ìh u rukì šukal′nìkam dušy ìhnâj ì ǔ rukì Navuhadanosaru, caru Vavìlonskamu, ì ǔ rukì rabam âgonym; ale pas′lâ tago ën budze naseleny, âk u ranejšyâ dnì, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<t>Ты ж ня бойся, рабе Мой Якаў, і не палохайся, Ізраіле: бо вось, Я выратую цябе з далёкай краіны і насеньне тваё зь зямлі палону іхняга; і вернецца Якаў, і будуць жыць спакойна і мірна, і ніхто ня будзе палохаць яго.</t> </p><i> <t>Ty ž nâ bojsâ, rabe Moj Âkaǔ, ì ne palohajsâ, Ìzraìle: bo vos′, Â vyratuû câbe z dalëkaj kraìny ì nasen′ne tvaë z′ zâmlì palonu ìhnâga; ì vernecca Âkaǔ, ì buduc′ žyc′ spakojna ì mìrna, ì nìhto nâ budze palohac′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня бойся, рабе Мой Якаў, кажа Гасподзь: бо Я з табою; Я зьнішчу ўсе народы, да Якіх Я выгнаў цябе, а цябе ня вынішчу; а толькі пакараю цябе ў меры; непакараным жа не пакіну цябе.</t> </p><i> <t>Nâ bojsâ, rabe Moj Âkaǔ, kaža Gaspodz′: bo Â z taboû; Â z′nìšču ǔse narody, da Âkìh Â vygnaǔ câbe, a câbe nâ vynìšču; a tol′kì pakaraû câbe ǔ mery; nepakaranym ža ne pakìnu câbe.</t> </i>


text:
<pb/>Слова Госпада, якое было Ерамію пра Філістымлян, перш чым фараон разьбіў Газу. </p><i> Slova Gospada, âkoe bylo Eramìû pra Fìlìstymlân, perš čym faraon raz′bìǔ Gazu. </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: вось, падымаюцца воды з поўначы і зробяцца патокам павадкавым, і затопяць зямлю і ўсё, што напаўняе яе, горад і жыхароў яго; тады залямантуюць людзі, і загалосяць усе насельнікі краіны.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: vos′, padymaûcca vody z poǔnačy ì zrobâcca patokam pavadkavym, ì zatopâc′ zâmlû ì ǔsë, što napaǔnâe âe, gorad ì žyharoǔ âgo; tady zalâmantuûc′ lûdzì, ì zagalosâc′ use nasel′nìkì kraìny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад шумнага тупату капытоў дужых коней ягоных, ад стукату калясьніц ягоных, бацькі не азірнуцца на дзяцей сваіх, бо рукі ў іх апусьцяцца</t> </p><i> <t>Ad šumnaga tupatu kapytoǔ dužyh konej âgonyh, ad stukatu kalâs′nìc âgonyh, bac′kì ne azìrnucca na dzâcej svaìh, bo rukì ǔ ìh apus′câcca</t> </i>


text:
<pb/><t>ад таго дня, які прыйдзе зьнішчыць усіх Філістымлян, адабраць у Тыра і Сідона ўсіх астатніх памочнікаў, бо Гасподзь спустошыць Філістымлян, рэшту горада Кафтора.</t> </p><i> <t>ad tago dnâ, âkì pryjdze z′nìščyc′ usìh Fìlìstymlân, adabrac′ u Tyra ì Sìdona ǔsìh astatnìh pamočnìkaǔ, bo Gaspodz′ spustošyc′ Fìlìstymlân, rèštu gorada Kaftora.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аблысела Газа, гіне Аскалон, рэшта даліны іхняй.</t> </p><i> <t>Ablysela Gaza, gìne Askalon, rèšta dalìny ìhnâj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дакуль будзеш сячы іх, о, мечу Гасподні! дакуль ты ня ўрымсьцішся? вярніся ў похвы твае, перастань і супакойся.</t> </p><i> <t>Dakul′ budzeš sâčy ìh, o, meču Gaspodnì! dakul′ ty nâ ǔryms′cìšsâ? vârnìsâ ǔ pohvy tvae, perastan′ ì supakojsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але як табе супакоіцца, калі Гасподзь даў загад супроць Аскалона і супроць берагу марскога? туды Ён скіраваў яго.</t> </p><i> <t>Ale âk tabe supakoìcca, kalì Gaspodz′ daǔ zagad suproc′ Askalona ì suproc′ beragu marskoga? tudy Ën skìravaǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пра Мааў так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў: гора Нэво! ён спустошаны; Карыятаім пасаромлены і ўзяты; Мізгаў пасаромлены і разьбіты.</t> </p><i> <t>Pra Maaǔ tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ: gora Nèvo! ën spustošany; Karyâtaìm pasaromleny ì ǔzâty; Mìzgaǔ pasaromleny ì raz′bìty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няма болей славы Маава; у Эсэвоне намышляюць супроць яго ліхое: "хадзем", скасуем яго зь ліку народаў". І ты, Мадмэна, загінеш; меч ідзе сьледам за табою.</t> </p><i> <t>Nâma bolej slavy Maava; u Èsèvone namyšlâûc′ suproc′ âgo lìhoe: "hadzem", skasuem âgo z′ lìku narodaǔ". Ì ty, Madmèna, zagìneš; meč ìdze s′ledam za taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чуцен лямант ад Аранаіма, спусташэньне і разбурэньне вялікае.</t> </p><i> <t>Čucen lâmant ad Aranaìma, spustašèn′ne ì razburèn′ne vâlìkae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разьбіты Мааў; ляманту нарабілі дзеці ягоныя.</t> </p><i> <t>Raz′bìty Maaǔ; lâmantu narabìlì dzecì âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>На ўзыходзе ў Лухіт плач і плач падымаецца; і на спуску з Аранаіма непрыяцель чуе лямант пра руйнаваньне.</t> </p><i> <t>Na ǔzyhodze ǔ Luhìt plač ì plač padymaecca; ì na spusku z Aranaìma nepryâcel′ čue lâmant pra rujnavan′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уцякайце, ратуйце жыцьцё сваё, і будзьце падобныя на голае дрэва ў пустыні.</t> </p><i> <t>Ucâkajce, ratujce žyc′cë svaë, ì budz′ce padobnyâ na golae drèva ǔ pustynì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як бо ты спадзяваўся на дзеі твае і на скарбы твае, дык і ты будзеш узяты, Хамос пойдзе ў палон, разам са сваімі сьвятарамі і сваімі князямі.</t> </p><i> <t>Âk bo ty spadzâvaǔsâ na dzeì tvae ì na skarby tvae, dyk ì ty budzeš uzâty, Hamos pojdze ǔ palon, razam sa svaìmì s′vâtaramì ì svaìmì knâzâmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прыйдзе спусташальнік на ўсякі горад, і горад не ацалее; і загіне даліна, і апусьцее раўніна, як сказаў Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì pryjdze spustašal′nìk na ǔsâkì gorad, ì gorad ne acalee; ì zagìne dalìna, ì apus′cee raǔnìna, âk skazaǔ Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дайце крылы Мааву, каб ён мог паляцець; гарады яго будуць пустыняю, бо ня будзе каму жыць у іх.</t> </p><i> <t>Dajce kryly Maavu, kab ën mog palâcec′; garady âgo buduc′ pustynâû, bo nâ budze kamu žyc′ u ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пракляты, хто справу Гасподнюю робіць абы як, і пракляты, хто стрымлівае меч Яго ад крыві!</t> </p><i> <t>Praklâty, hto spravu Gaspodnûû robìc′ aby âk, ì praklâty, hto strymlìvae meč Âgo ad kryvì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Мааў з маладосьці сваёй быў у спакоі, сядзеў на дрожджах сваіх і яго не пералівалі з посуду ў посуд, і ў палон не хадзіў; таму і заставаўся ў ім смак яго, і пах яго не мяняўся.</t> </p><i> <t>Maaǔ z malados′cì svaëj byǔ u spakoì, sâdzeǔ na droždžah svaìh ì âgo ne peralìvalì z posudu ǔ posud, ì ǔ palon ne hadzìǔ; tamu ì zastavaǔsâ ǔ ìm smak âgo, ì pah âgo ne mânâǔsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму вось, прыходзяць дні, кажа Гасподзь, калі Я прышлю да яго пералівальнікаў, якія перальюць яго і спарожняць посуд яго, і паб'юць збаны ягоныя.</t> </p><i> <t>Tamu vos′, pryhodzâc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì Â pryšlû da âgo peralìval′nìkaǔ, âkìâ peral′ûc′ âgo ì sparožnâc′ posud âgo, ì pab'ûc′ zbany âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пасаромлены будзе Мааў дзеля Хамоса, як дом Ізраілеў пасаромлены быў дзеля Вэтыля, надзеі сваёй.</t> </p><i> <t>Ì pasaromleny budze Maaǔ dzelâ Hamosa, âk dom Ìzraìleǔ pasaromleny byǔ dzelâ Vètylâ, nadzeì svaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як вы кажаце: "мы людзі адважныя і моцныя для вайны?"</t> </p><i> <t>Âk vy kažace: "my lûdzì advažnyâ ì mocnyâ dlâ vajny?"</t> </i>


text:
<pb/><t>спустошаны Мааў, і гарады яго гараць, і адборныя хлопцы яго пайшлі на закол, кажа Цар, - Гасподзь Саваоф імя Яго.</t> </p><i> <t>spustošany Maaǔ, ì garady âgo garac′, ì adbornyâ hlopcy âgo pajšlì na zakol, kaža Car, - Gaspodz′ Savaof ìmâ Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Блізкая пагібель Маава, і вельмі сьпяшаецца бедства ягонае.</t> </p><i> <t>Blìzkaâ pagìbel′ Maava, ì vel′mì s′pâšaecca bedstva âgonae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пашкадуйце яго ўсе суседзі ягоныя, і ўсе, хто ведае імя яго, скажэце: "як паламана жазло сілы, посах славы!"</t> </p><i> <t>Paškadujce âgo ǔse susedzì âgonyâ, ì ǔse, hto vedae ìmâ âgo, skažèce: "âk palamana žazlo sìly, posah slavy!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыдзі з вышыні велічы і сядзі ў смазе, дачка - жыхарка Дывона; бо спусташальнік Маава прыйдзе да цябе і зруйнуе ўмацаваньні твае.</t> </p><i> <t>Sydzì z vyšynì velìčy ì sâdzì ǔ smaze, dačka - žyharka Dyvona; bo spustašal′nìk Maava pryjdze da câbe ì zrujnue ǔmacavan′nì tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Стань каля дарогі і глядзі, жыхарка Араэра, пытайся ў таго, хто бяжыць і ратуецца: "што сталася?"</t> </p><i> <t>Stan′ kalâ darogì ì glâdzì, žyharka Araèra, pytajsâ ǔ tago, hto bâžyc′ ì ratuecca: "što stalasâ?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасаромлены Мааў, бо разьбіты; галасеце і енчыце, абвясьцеце ў Арноне, што спустошаны Мааў.</t> </p><i> <t>Pasaromleny Maaǔ, bo raz′bìty; galasece ì enčyce, abvâs′cece ǔ Arnone, što spustošany Maaǔ.</t> </i>


text:
І суд прыйшоў на раўніны, на Халон і на Яацу, і на Мафат, </p><i> Ì sud pryjšoǔ na raǔnìny, na Halon ì na Âacu, ì na Mafat, </i>


text:
і на Карыятаім і на Бэт-Гамул, і на Бэт-Маон, </p><i> ì na Karyâtaìm ì na Bèt-Gamul, ì na Bèt-Maon, </i>


text:
і на Керыот на Васор, і на ўсе гарады зямлі Маавіцкай, далёкія і блізкія. </p><i> ì na Keryot na Vasor, ì na ǔse garady zâmlì Maavìckaj, dalëkìâ ì blìzkìâ. </i>


text:
адсечаны рог у Маава, і мышца яго зламана, кажа Гасподзь </p><i> adsečany rog u Maava, ì myšca âgo zlamana, kaža Gaspodz′ </i>


text:
<t>Напаеце яго п'яным, бо ён падняўся супроць Госпада: і хай Мааў качаецца ў ванітах сваіх, і сам будзе пасьмешышчам.</t> </p><i> <t>Napaece âgo p'ânym, bo ën padnâǔsâ suproc′ Gospada: ì haj Maaǔ kačaecca ǔ vanìtah svaìh, ì sam budze pas′mešyščam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ня быў пасьмешышчам, у цябе Ізраіль? хіба ён быў злоўлены сярод злодзеяў, што ты, бывала, як толькі загаворыш пра яго, круціш галавою?</t> </p><i> <t>Cì nâ byǔ pas′mešyščam, u câbe Ìzraìl′? hìba ën byǔ zloǔleny sârod zlodzeâǔ, što ty, byvala, âk tol′kì zagavoryš pra âgo, krucìš galavoû?</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакіньце гарады і жывеце на скалах, жыхары Маава, і будзьце, як галубы, якія робяць гнёзды каля ўваходу ў пячору.</t> </p><i> <t>Pakìn′ce garady ì žyvece na skalah, žyhary Maava, ì budz′ce, âk galuby, âkìâ robâc′ gnëzdy kalâ ǔvahodu ǔ pâčoru.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мы чулі пра гонар Маава, гонар надмерны, пра ягоную пыху і фанабэрыю, і задавацтва яго і ганарлівасьць сэрца ягонага.</t> </p><i> <t>My čulì pra gonar Maava, gonar nadmerny, pra âgonuû pyhu ì fanabèryû, ì zadavactva âgo ì ganarlìvas′c′ sèrca âgonaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ведаю Я дзёрзкасьць ягоную, кажа Гасподзь, але гэта - ненадзейна; пустыя словы ў яго: ня так зробяць.</t> </p><i> <t>Vedaû Â dzërzkas′c′ âgonuû, kaža Gaspodz′, ale gèta - nenadzejna; pustyâ slovy ǔ âgo: nâ tak zrobâc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму буду галасіць па Мааве і енчыць па ўсім Мааве; будуць уздыхаць па мужчынах Кірхарэса.</t> </p><i> <t>Tamu budu galasìc′ pa Maave ì enčyc′ pa ǔsìm Maave; buduc′ uzdyhac′ pa mužčynah Kìrharèsa.</t> </i>


text:
<pb/><t>Буду плакаць па табе, вінаграднік Сэвамскі, плачам Язэра; галіны твае распасьцерліся за мора, дасталі да возера Язэра; спусташальнік напаў на летнія плады твае і на сьпелы вінаград.</t> </p><i> <t>Budu plakac′ pa tabe, vìnagradnìk Sèvamskì, plačam Âzèra; galìny tvae raspas′cerlìsâ za mora, dastalì da vozera Âzèra; spustašal′nìk napaǔ na letnìâ plady tvae ì na s′pely vìnagrad.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радасьць і весялосьць забраны ў Карміла і ў зямлі Маава. Я паклаў крэс віну ў чавільнях; ня будуць болей таптаць у іх зь песьнямі; крык бітвы будзе, а ня крык радасьці.</t> </p><i> <t>Radas′c′ ì vesâlos′c′ zabrany ǔ Karmìla ì ǔ zâmlì Maava. Â paklaǔ krès vìnu ǔ čavìl′nâh; nâ buduc′ bolej taptac′ u ìh z′ pes′nâmì; kryk bìtvy budze, a nâ kryk radas′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад ляманту Эсэвона да Элеалы і да Яацы яны падымуць голас свой ад Сігора да Аранаіма, да трэцяй Эглы, бо і воды Німрыма высахнуць.</t> </p><i> <t>Ad lâmantu Èsèvona da Èlealy ì da Âacy âny padymuc′ golas svoj ad Sìgora da Aranaìma, da trècâj Ègly, bo ì vody Nìmryma vysahnuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьнішчу ў Маава, кажа Гасподзь, тых, што прыносяць ахвяры на вышынях і кадзяць божышчам ягоным.</t> </p><i> <t>Z′nìšču ǔ Maava, kaža Gaspodz′, tyh, što prynosâc′ ahvâry na vyšynâh ì kadzâc′ božyščam âgonym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму сэрца маё стогне па Мааве як жалейка; па жыхарах Кірхарэса стогне сэрца маё як жалейка, бо багацьці, імі здабытыя, загінулі:</t> </p><i> <t>Tamu sèrca maë stogne pa Maave âk žalejka; pa žyharah Kìrharèsa stogne sèrca maë âk žalejka, bo bagac′cì, ìmì zdabytyâ, zagìnulì:</t> </i>


text:
<pb/><t>у кожнага галава голая і ў кожнага барада ўкарочаная; ва ўсіх на руках драпіны і на сьцёгнах вярэта.</t> </p><i> <t>u kožnaga galava golaâ ì ǔ kožnaga barada ǔkaročanaâ; va ǔsìh na rukah drapìny ì na s′cëgnah vârèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>На ўсіх дахах Маава і на вуліцах яго агульны плач, бо Я разьбіў Маава, як непатрэбны посуд, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Na ǔsìh dahah Maava ì na vulìcah âgo agul′ny plač, bo Â raz′bìǔ Maava, âk nepatrèbny posud, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Які разьбіты ён, будуць казаць галосячы; як Мааў пакрыўся сорамам, паказаўшы сьпіну! і будзе Мааў пасьмешышчам і жахам усім, хто акружае яго,</t> </p><i> <t>Âkì raz′bìty ën, buduc′ kazac′ galosâčy; âk Maaǔ pakryǔsâ soramam, pakazaǔšy s′pìnu! ì budze Maaǔ pas′mešyščam ì žaham usìm, hto akružae âgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо так кажа Гасподзь: вось, як арол, паляціць ён і раскіне крылы свае над Маавам.</t> </p><i> <t>bo tak kaža Gaspodz′: vos′, âk arol, palâcìc′ ën ì raskìne kryly svae nad Maavam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гарады будуць узятыя, і цьвярдыні заваёваны, і сэрца адважных Маавіцян будзе ў той дзень як сэрца жанчыны, што пакутуе ў родах.</t> </p><i> <t>Garady buduc′ uzâtyâ, ì c′vârdynì zavaëvany, ì sèrca advažnyh Maavìcân budze ǔ toj dzen′ âk sèrca žančyny, što pakutue ǔ rodah.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вынішчаны будзе Мааў зь ліку народаў, бо ён паўстаў супроць Госпада.</t> </p><i> <t>Ì vynìščany budze Maaǔ z′ lìku narodaǔ, bo ën paǔstaǔ suproc′ Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жудасьць і яма і шворка - табе, жыхар Маава, сказаў Гасподзь.</t> </p><i> <t>Žudas′c′ ì âma ì švorka - tabe, žyhar Maava, skazaǔ Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто ўцячэ ад жудасьці, - упадзе ў яму; а хто выйдзе зь ямы, - трапіць у шворку; бо Я навяду на яго, на Маава, гадзіну наведваньня іх, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Hto ǔcâčè ad žudas′cì, - upadze ǔ âmu; a hto vyjdze z′ âmy, - trapìc′ u švorku; bo Â navâdu na âgo, na Maava, gadzìnu navedvan′nâ ìh, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пад ценем Эсэвона спыніліся ўцекачы, зьнясілеўшы; але агонь выйшаў з Эсэвона і полымя з асяродзьдзя Сігона, і зжарэ бок Маава і цемя сыноў мяцежных.</t> </p><i> <t>Pad cenem Èsèvona spynìlìsâ ǔcekačy, z′nâsìleǔšy; ale agon′ vyjšaǔ z Èsèvona ì polymâ z asârodz′dzâ Sìgona, ì zžarè bok Maava ì cemâ synoǔ mâcežnyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора табе, Мааве! загінуў народ Хамоса, бо сыны твае ўзяты ў палон, і дочкі твае - у палон,</t> </p><i> <t>Gora tabe, Maave! zagìnuǔ narod Hamosa, bo syny tvae ǔzâty ǔ palon, ì dočkì tvae - u palon,</t> </i>


text:
<pb/><t>але апошнімі днямі вярну палон Маава, кажа Гасподзь. Дагэтуль суд на Маава.</t> </p><i> <t>ale apošnìmì dnâmì vârnu palon Maava, kaža Gaspodz′. Dagètul′ sud na Maava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пра сыноў Амонавых так кажа Гасподзь: хіба ж няма сыноў у Ізраіля? хіба няма ў яго спадкаемцы? Чаму ж Малхом завалодаў Гадам, і народ яго жыве ў гарадах ягоных?</t> </p><i> <t>Pra synoǔ Amonavyh tak kaža Gaspodz′: hìba ž nâma synoǔ u Ìzraìlâ? hìba nâma ǔ âgo spadkaemcy? Čamu ž Malhom zavalodaǔ Gadam, ì narod âgo žyve ǔ garadah âgonyh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму вось, настаюць дні, кажа Гасподзь, калі ў Раве сыноў Амонавых будзе чуцен крык бітвы, і зробіцца яна грудай руінаў, і гарады яе будуць спалены агнём, і авалодае Ізраіль тымі, якія валодалі ім, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Tamu vos′, nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì ǔ Rave synoǔ Amonavyh budze čucen kryk bìtvy, ì zrobìcca âna grudaj ruìnaǔ, ì garady âe buduc′ spaleny agnëm, ì avalodae Ìzraìl′ tymì, âkìâ valodalì ìm, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Галасі, Эсэвоне, бо спустошаны Гай; крычэце, дочкі Равы, аперажэцеся вярэтаю, плачце і бадзяйцеся па гарадах, бо Малхом пойдзе ў палон разам са сьвятарамі і князямі сваімі.</t> </p><i> <t>Galasì, Èsèvone, bo spustošany Gaj; kryčèce, dočkì Ravy, aperažècesâ vârètaû, plačce ì badzâjcesâ pa garadah, bo Malhom pojdze ǔ palon razam sa s′vâtaramì ì knâzâmì svaìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што хвалішся далінамі? Пацячэ даліна твая крывёю, вераломная дачка, што спадзяешся на скарбы свае, і кажаш: "хто прыйдзе да мяне?"</t> </p><i> <t>Što hvalìšsâ dalìnamì? Pacâčè dalìna tvaâ kryvëû, veralomnaâ dačka, što spadzâešsâ na skarby svae, ì kažaš: "hto pryjdze da mâne?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я навяду на цябе жах з усіх навакольляў тваіх, кажа Гасподзь Бог Саваоф: разьбяжэцеся, хто куды, і ніхто не зьбярэ тых, што паразьбягаліся.</t> </p><i> <t>Vos′, Â navâdu na câbe žah z usìh navakol′lâǔ tvaìh, kaža Gaspodz′ Bog Savaof: raz′bâžècesâ, hto kudy, ì nìhto ne z′bârè tyh, što paraz′bâgalìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але пасьля таго Я вярну палон сыноў Амонавых, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ale pas′lâ tago Â vârnu palon synoǔ Amonavyh, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Пра Эдом так кажа Гасподзь Саваоф: хіба няма болей мудрасьці ў Тэмане? Хіба ня стала рады ў разумных? хіба зьбяднела мудрасьць іхняя?</t> </p><i> <t>Pra Èdom tak kaža Gaspodz′ Savaof: hìba nâma bolej mudras′cì ǔ Tèmane? Hìba nâ stala rady ǔ razumnyh? hìba z′bâdnela mudras′c′ ìhnââ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Уцякайце, павярнуўшыся сьпінаю, хавайцеся ў пячорах, жыхары Дэдана, бо пагібель Ісава Я навяду на яго, - час наведаньня Майго.</t> </p><i> <t>Ucâkajce, pavârnuǔšysâ s′pìnaû, havajcesâ ǔ pâčorah, žyhary Dèdana, bo pagìbel′ Ìsava Â navâdu na âgo, - čas navedan′nâ Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б зборшчыкі вінаграду прыйшлі да цябе, дык напэўна пакінулі б некалькі несабраных ягадзін. І калі б злодзеі прыйшлі ўначы, дык яны захапілі б, колькі ім трэба.</t> </p><i> <t>Kalì b zborščykì vìnagradu pryjšlì da câbe, dyk napèǔna pakìnulì b nekal′kì nesabranyh âgadzìn. Ì kalì b zlodzeì pryjšlì ǔnačy, dyk âny zahapìlì b, kol′kì ìm trèba.</t> </i>


text:
<pb/><t>А Я да галечы абяру Ісава, адчыню патайныя мясьціны ягоныя, і схавацца ён ня здолее. Вынішчана будзе племя ягонае, і браты яго і суседзі яго; і ня будзе яго.</t> </p><i> <t>A Â da galečy abâru Ìsava, adčynû patajnyâ mâs′cìny âgonyâ, ì shavacca ën nâ zdolee. Vynìščana budze plemâ âgonae, ì braty âgo ì susedzì âgo; ì nâ budze âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакінь сіротаў тваіх, Я падтрымаю жыцьцё іхняе, і ўдовы твае хай спадзяюцца на мяне,</t> </p><i> <t>Pakìn′ sìrotaǔ tvaìh, Â padtrymaû žyc′cë ìhnâe, ì ǔdovy tvae haj spadzâûcca na mâne,</t> </i>


text:
бо так кажа Гасподзь: вось і тыя, каму не наканавана было піць чару, канечне піцьмуць яе, і ці ж ты застанешся непакараны? Не, не застанешся непакараны, але канечне піцьмеш чару. </p><i> bo tak kaža Gaspodz′: vos′ ì tyâ, kamu ne nakanavana bylo pìc′ čaru, kanečne pìc′muc′ âe, ì cì ž ty zastanešsâ nepakarany? Ne, ne zastanešsâ nepakarany, ale kanečne pìc′meš čaru. </i>


text:
Бо, Мною прысягаю, кажа Гасподзь, што жахам, пасьмешышчам, пустэльняю і праклёнам будзе Васор, і ўсе гарады яго зробяцца вечнымі пусткамі. </p><i> Bo, Mnoû prysâgaû, kaža Gaspodz′, što žaham, pas′mešyščam, pustèl′nâû ì praklënam budze Vasor, ì ǔse garady âgo zrobâcca večnymì pustkamì. </i>


text:
<t>Я чуў чутку ад Госпада, і пасьля пасланы да народаў сказаць: зьбярэцеся і ідзеце супроць яго, і падымайцеся на вайну.</t> </p><i> <t>Â čuǔ čutku ad Gospada, ì pas′lâ paslany da narodaǔ skazac′: z′bârècesâ ì ìdzece suproc′ âgo, ì padymajcesâ na vajnu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, Я зраблю цябе малым сярод народаў, пагарджаным сярод людзей.</t> </p><i> <t>Bo vos′, Â zrablû câbe malym sârod narodaǔ, pagardžanym sârod lûdzej.</t> </i>


text:
<pb/><t>Грозны стан твой і пыхлівасьць сэрца твайго ашукалі цябе, хто жыве ў расколінах скал і займае вяршыні пагоркаў. Але, хоць бы ты як арол высока зьвіў гняздо тваё, і адтуль скіну цябе, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Grozny stan tvoj ì pyhlìvas′c′ sèrca tvajgo ašukalì câbe, hto žyve ǔ raskolìnah skal ì zajmae vâršynì pagorkaǔ. Ale, hoc′ by ty âk arol vysoka z′vìǔ gnâzdo tvaë, ì adtul′ skìnu câbe, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе Эдом жахам; кожны, хто будзе праходзіць міма, зьдзівіцца і сьвісьне, гледзячы на ўсе пахібы яго.</t> </p><i> <t>Ì budze Èdom žaham; kožny, hto budze prahodzìc′ mìma, z′dzìvìcca ì s′vìs′ne, gledzâčy na ǔse pahìby âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як скінуты Садома і Гамора і суседнія гарады іхнія, кажа Гасподзь, так і там ніводзін чалавек ня будзе жыць, і сын чалавечы ня спыніцца ў ім.</t> </p><i> <t>Âk skìnuty Sadoma ì Gamora ì susednìâ garady ìhnìâ, kaža Gaspodz′, tak ì tam nìvodzìn čalavek nâ budze žyc′, ì syn čalavečy nâ spynìcca ǔ ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, узыходзіць ён як леў ад узвышэньня Ярдана на ўмацаваныя селішчы; але я прымушу іх сьпешна адысьці зь Ідумэі, і хто выбраны, таго пастаўлю над ёю. Бо хто падобны на Мяне? і хто спатрабуе адказу ў Мяне? І які пастух стане супроць Мяне?</t> </p><i> <t>Vos′, uzyhodzìc′ ën âk leǔ ad uzvyšèn′nâ Ârdana na ǔmacavanyâ selìščy; ale â prymušu ìh s′pešna adys′cì z′ Ìdumèì, ì hto vybrany, tago pastaǔlû nad ëû. Bo hto padobny na Mâne? ì hto spatrabue adkazu ǔ Mâne? Ì âkì pastuh stane suproc′ Mâne?</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось выслухайце вызначэньне Госпада, якое Ён пастанавіў пра Эдом, і намеры Ягоныя, якія Ён мае на жыхароў Тэмана: сапраўды, самыя малыя са статкаў пацягнуць іх і спустошаць селішчы іхнія.</t> </p><i> <t>Dyk vos′ vysluhajce vyznačèn′ne Gospada, âkoe Ën pastanavìǔ pra Èdom, ì namery Âgonyâ, âkìâ Ën mae na žyharoǔ Tèmana: sapraǔdy, samyâ malyâ sa statkaǔ pacâgnuc′ ìh ì spustošac′ selìščy ìhnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад шуму падзеньня іх здрыганецца зямля, і водгалас крыку іхняга будзе чуцен каля Чэрмнага мора.</t> </p><i> <t>Ad šumu padzen′nâ ìh zdryganecca zâmlâ, ì vodgalas kryku ìhnâga budze čucen kalâ Čèrmnaga mora.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, як арол, падымецца ён і паляціць, і распусьціць крылы свае над Васорам; і сэрца адважных Ідумэйцаў будзе ў той дзень, як сэрца жанчыны ў родах.</t> </p><i> <t>Vos′, âk arol, padymecca ën ì palâcìc′, ì raspus′cìc′ kryly svae nad Vasoram; ì sèrca advažnyh Ìdumèjcaǔ budze ǔ toj dzen′, âk sèrca žančyny ǔ rodah.</t> </i>


text:
<t>Пра Дамаск. - Пасаромлены Эмат і Арпад, бо, пачуўшы журботную вестку, яны ўпалі духам; трывога на моры, супакоіцца ня могуць.</t> </p><i> <t>Pra Damask. - Pasaromleny Èmat ì Arpad, bo, pačuǔšy žurbotnuû vestku, âny ǔpalì duham; tryvoga na mory, supakoìcca nâ moguc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьнясьмеліўся Дамаск і кінуўся наўцёкі; страх авалодаў ім; боль і пакуты ахапілі яго, як жанчыну ў родах.</t> </p><i> <t>Z′nâs′melìǔsâ Damask ì kìnuǔsâ naǔcëkì; strah avalodaǔ ìm; bol′ ì pakuty ahapìlì âgo, âk žančynu ǔ rodah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як не ацалеў горад славы, горад радасьці маёй?</t> </p><i> <t>Âk ne acaleǔ gorad slavy, gorad radas′cì maëj?</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, загінуць юнакі яго на вуліцах ягоных, і ўсе воіны загінуць таго дня, кажа Гасподзь Саваоф.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, zagìnuc′ ûnakì âgo na vulìcah âgonyh, ì ǔse voìny zagìnuc′ tago dnâ, kaža Gaspodz′ Savaof.</t> </i>


text:
<pb/><t>І запалю агонь у сьценах Дамаска, - і зьнішчыць харомы Вэнадада.</t> </p><i> <t>Ì zapalû agon′ u s′cenah Damaska, - ì z′nìščyc′ haromy Vènadada.</t> </i>


text:
Пра Кідар і пра царствы Асорскія, якія разьбіў Навухаданосар, цар Вавілонскі, так кажа Гасподзь: <t>уставайце, выступайце супроць Кідара і спусташайце сыноў усходу!</t> </p><i> Pra Kìdar ì pra carstvy Asorskìâ, âkìâ raz′bìǔ Navuhadanosar, car Vavìlonskì, tak kaža Gaspodz′: <t>ustavajce, vystupajce suproc′ Kìdara ì spustašajce synoǔ ushodu!</t> </i>


text:
<pb/><t>Намёты іхнія і авечак іх возьмуць сабе, і покрывы іхнія і вярблюдаў іхніх возьмуць і будуць крычаць ім: "жудасьць адусюль!"</t> </p><i> <t>Namëty ìhnìâ ì avečak ìh voz′muc′ sabe, ì pokryvy ìhnìâ ì vârblûdaǔ ìhnìh voz′muc′ ì buduc′ kryčac′ ìm: "žudas′c′ adusûl′!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Бяжэце, уцякайце хутчэй, схавайцеся ў прорве, жыхары Асора, кажа Гасподзь, бо Навухаданосар, цар Вавілонскі, зрабіў рашэньне, пра вас і склаў супроць вас намысел.</t> </p><i> <t>Bâžèce, ucâkajce hutčèj, shavajcesâ ǔ prorve, žyhary Asora, kaža Gaspodz′, bo Navuhadanosar, car Vavìlonskì, zrabìǔ rašèn′ne, pra vas ì sklaǔ suproc′ vas namysel.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уставайце, выступайце супроць народу мірнага, які жыве ў бясьпецы, кажа Гасподзь; ні дзьвярэй, ні засавак няма ў яго, жывуць паасобку.</t> </p><i> <t>Ustavajce, vystupajce suproc′ narodu mìrnaga, âkì žyve ǔ bâs′pecy, kaža Gaspodz′; nì dz′vârèj, nì zasavak nâma ǔ âgo, žyvuc′ paasobku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вярблюды іхнія аддадзены будуць у здабычу, і мноства статкаў іхніх - на разбор; і расьсею іх па ўсіх вятрах, гэтых, што стрыгуць валасы на скронях, і з усіх бакоў іх навяду на іх пагібель, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Vârblûdy ìhnìâ addadzeny buduc′ u zdabyču, ì mnostva statkaǔ ìhnìh - na razbor; ì ras′seû ìh pa ǔsìh vâtrah, gètyh, što stryguc′ valasy na skronâh, ì z usìh bakoǔ ìh navâdu na ìh pagìbel′, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе Асор жытлішчам шакалаў, вечнаю пусткаю; чалавек ня будзе жыць там, і сын чалавечы ня будзе спыняцца ў ім.</t> </p><i> <t>Ì budze Asor žytlìščam šakalaǔ, večnaû pustkaû; čalavek nâ budze žyc′ tam, ì syn čalavečy nâ budze spynâcca ǔ ìm.</t> </i>


text:
Слова Госпада, якое было Ерамію прароку супроць Элама на пачатку цараваньня Сэдэкіі, цара Юдэйскага. </p><i> Slova Gospada, âkoe bylo Eramìû praroku suproc′ Èlama na pačatku caravan′nâ Sèdèkìì, cara Ûdèjskaga. </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф: <t>вось, Я паламаю лук Элама, галоўную сілу іх;</t> </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof: <t>vos′, Â palamaû luk Èlama, galoǔnuû sìlu ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>і навяду на Элам чатыры вятры ад чатырох краёў неба, і разьвею іх па ўсіх гэтых вятрах, і ня будзе народу, да якога ня прыйшлі б выгнаныя Эламіты;</t> </p><i> <t>ì navâdu na Èlam čatyry vâtry ad čatyroh kraëǔ neba, ì raz′veû ìh pa ǔsìh gètyh vâtrah, ì nâ budze narodu, da âkoga nâ pryjšlì b vygnanyâ Èlamìty;</t> </i>


text:
<pb/><t>і паб'ю Эламітаў страхам перад ворагамі іхнімі і перад шукальнікамі душы іхняй; і навяду на іх бедства, гнеў Мой, кажа Гасподзь, і пашлю сьледам за імі меч, пакуль ня вынішчу іх;</t> </p><i> <t>ì pab'û Èlamìtaǔ straham perad voragamì ìhnìmì ì perad šukal′nìkamì dušy ìhnâj; ì navâdu na ìh bedstva, gneǔ Moj, kaža Gaspodz′, ì pašlû s′ledam za ìmì meč, pakul′ nâ vynìšču ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>і пастаўлю трон Мой у Эламе, і зьнішчу там цара і князёў, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>ì pastaǔlû tron Moj u Èlame, ì z′nìšču tam cara ì knâzëǔ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але апошнімі днямі вярну палон Элама, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ale apošnìmì dnâmì vârnu palon Èlama, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/>Слова, якое прамовіў Гасподзь пра Вавілон і пра зямлю Халдэяў празь Ерамію прарока: </p><i> Slova, âkoe pramovìǔ Gaspodz′ pra Vavìlon ì pra zâmlû Haldèâǔ praz′ Eramìû praroka: </i>


text:
абвясьцеце і распаўсюдзьце сярод народаў, і падымеце сьцяг, аб'явеце, не хавайце, кажэце: <t>Вавілон узяты, Віл пасаромлены, Мэрадах зламаны, балваны ягоныя пасаромленыя, ідалы яго разьбітыя.</t> </p><i> abvâs′cece ì raspaǔsûdz′ce sârod narodaǔ, ì padymece s′câg, ab'âvece, ne havajce, kažèce: <t>Vavìlon uzâty, Vìl pasaromleny, Mèradah zlamany, balvany âgonyâ pasaromlenyâ, ìdaly âgo raz′bìtyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо з поўначы падняўся супроць яго народ, які зробіць зямлю ягоную пустэльняю, і ніхто ня жыцьме там, ад чалавека да быдла, усе рушаць і сыдуць.</t> </p><i> <t>Bo z poǔnačy padnâǔsâ suproc′ âgo narod, âkì zrobìc′ zâmlû âgonuû pustèl′nâû, ì nìhto nâ žyc′me tam, ad čalaveka da bydla, use rušac′ ì syduc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>У тыя дні і ў той час, кажа Гасподзь, прыйдуць сыны Ізраілевыя, яны і сыны Юдавыя разам, будуць хадзіць і плакаць і знойдуць Госпада Бога свайго;</t> </p><i> <t>U tyâ dnì ì ǔ toj čas, kaža Gaspodz′, pryjduc′ syny Ìzraìlevyâ, âny ì syny Ûdavyâ razam, buduc′ hadzìc′ ì plakac′ ì znojduc′ Gospada Boga svajgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>будуць пытацца дарогі да Сіёна і, павярнуўшы да яго твары, будуць казаць: ідзеце і далучэцеся да Госпада спрымірэнствам вечным, якое не забудзецца.</t> </p><i> <t>buduc′ pytacca darogì da Sìëna ì, pavârnuǔšy da âgo tvary, buduc′ kazac′: ìdzece ì dalučècesâ da Gospada sprymìrènstvam večnym, âkoe ne zabudzecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Народ Мой быў, як пагіблыя авечкі; пастухі іхнія зьвялі іх з дарогі, разагналі іх па горах; бадзяліся яны з гары на пагорак, забылі лежбішча сваё.</t> </p><i> <t>Narod Moj byǔ, âk pagìblyâ avečkì; pastuhì ìhnìâ z′vâlì ìh z darogì, razagnalì ìh pa gorah; badzâlìsâ âny z gary na pagorak, zabylì ležbìšča svaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе, што знаходзілі іх, пажыралі іх, і прыгнятальнікі іх казалі: "мы не вінаватыя, бо яны зграшылі перад Госпадам, перад жытлішчам праўды і перад Госпадам, надзеяй бацькоў іхніх".</t> </p><i> <t>Use, što znahodzìlì ìh, pažyralì ìh, ì prygnâtal′nìkì ìh kazalì: "my ne vìnavatyâ, bo âny zgrašylì perad Gospadam, perad žytlìščam praǔdy ì perad Gospadam, nadzeâj bac′koǔ ìhnìh".</t> </i>


text:
<pb/><t>Уцякайце з асяродзьдзя Вавілона, і сыходзьце з Халдэйскай зямлі, і будзьце, як казлы наперадзе статка авечак.</t> </p><i> <t>Ucâkajce z asârodz′dzâ Vavìlona, ì syhodz′ce z Haldèjskaj zâmlì, ì budz′ce, âk kazly naperadze statka avečak.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, Я падыму і прывяду на Вавілон зборню вялікіх народаў зь зямлі паўночнай, і разьмесьцяцца насупраць яго, і ён будзе ўзяты: стрэлы ў іх, як у спраўнага воіна, не вяртаюцца марна.</t> </p><i> <t>Bo vos′, Â padymu ì pryvâdu na Vavìlon zbornû vâlìkìh narodaǔ z′ zâmlì paǔnočnaj, ì raz′mes′câcca nasuprac′ âgo, ì ën budze ǔzâty: strèly ǔ ìh, âk u spraǔnaga voìna, ne vârtaûcca marna.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Халдэі зробяцца здабычаю іхняй; і спусташальнікі яе насыцяцца, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì Haldèì zrobâcca zdabyčaû ìhnâj; ì spustašal′nìkì âe nasycâcca, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо мы весяліліся, вы сьвяткавалі, рабаўнікі спадчыны Маёй; скакалі ад радасьці, як цялушка на траве, і ржалі, як баявыя коні.</t> </p><i> <t>Bo my vesâlìlìsâ, vy s′vâtkavalì, rabaǔnìkì spadčyny Maëj; skakalì ad radas′cì, âk câluška na trave, ì ržalì, âk baâvyâ konì.</t> </i>


text:
<pb/><t>У вялікім сораме будзе маці ваша, пачырванее радзіцелька вашая; вось, будучыня тых народаў - пустэльня, сухая зямля і стэп.</t> </p><i> <t>U vâlìkìm sorame budze macì vaša, pačyrvanee radzìcel′ka vašaâ; vos′, budučynâ tyh narodaǔ - pustèl′nâ, suhaâ zâmlâ ì stèp.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад гневу Госпада яна зробіцца няжылою, і ўся яна будзе пустая; кожны, хто будзе праходзіць праз Вавілон, зьдзівіцца і сьвісьне, гледзячы на ўсе пахібы яго.</t> </p><i> <t>Ad gnevu Gospada âna zrobìcca nâžyloû, ì ǔsâ âna budze pustaâ; kožny, hto budze prahodzìc′ praz Vavìlon, z′dzìvìcca ì s′vìs′ne, gledzâčy na ǔse pahìby âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выстрайцеся ў баявы парадак вакол Вавілона; усе, хто напінае лук, страляйце па ім, не шкадуйце стрэлаў, бо ён зграшыў супроць Госпада;</t> </p><i> <t>Vystrajcesâ ǔ baâvy paradak vakol Vavìlona; use, hto napìnae luk, stralâjce pa ìm, ne škadujce strèlaǔ, bo ën zgrašyǔ suproc′ Gospada;</t> </i>


text:
<pb/><t>падымеце крык супроць яго з усіх бакоў; ён падаў руку сваю; упалі цьвярдыні ягоныя, разваліліся сьцены яго, бо гэта - адплата Госпада; помсьціце яму; як ён рабіў, так і вы рабеце зь ім;</t> </p><i> <t>padymece kryk suproc′ âgo z usìh bakoǔ; ën padaǔ ruku svaû; upalì c′vârdynì âgonyâ, razvalìlìsâ s′ceny âgo, bo gèta - adplata Gospada; poms′cìce âmu; âk ën rabìǔ, tak ì vy rabece z′ ìm;</t> </i>


text:
<pb/><t>зьнішчайце ў Вавілоне і сейбіта і жняца ў часе жніва; ад страху пагібельнага меча хай кожны вернецца да народа свайго, і кожны хай бяжыць у зямлю сваю.</t> </p><i> <t>z′nìščajce ǔ Vavìlone ì sejbìta ì žnâca ǔ čase žnìva; ad strahu pagìbel′naga meča haj kožny vernecca da naroda svajgo, ì kožny haj bâžyc′ u zâmlû svaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ізраіль - расьсеяны статак; ільвы разагналі яго; раней аб'ядаў яго цар Асірыйскі, а гэты апошні, Навухаданосар, цар Вавілонскі, і косьці яго патрушчыў.</t> </p><i> <t>Ìzraìl′ - ras′seâny statak; ìl′vy razagnalì âgo; ranej ab'âdaǔ âgo car Asìryjskì, a gèty apošnì, Navuhadanosar, car Vavìlonskì, ì kos′cì âgo patruščyǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вось, Я наведаю цара Вавілонскага і зямлю яго, як наведаў цара Асірыйскага;</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â navedaû cara Vavìlonskaga ì zâmlû âgo, âk navedaǔ cara Asìryjskaga;</t> </i>


text:
<pb/><t>і вярну Ізраіля на пашу ягоную, і будзе ён пасьвіцца на Карміле і Васане, і душа яго насыціцца на гары Яфрэмавай і ў Галаадзе.</t> </p><i> <t>ì vârnu Ìzraìlâ na pašu âgonuû, ì budze ën pas′vìcca na Karmìle ì Vasane, ì duša âgo nasycìcca na gary Âfrèmavaj ì ǔ Galaadze.</t> </i>


text:
<pb/><t>У тыя дні і ў той час, кажа Гасподзь, будуць шукаць няпраўды Ізраілевай, і ня будзе яе, і грахоў Юды, і ня знойдзецца іх; бо дарую тым, каго пакіну жывога.</t> </p><i> <t>U tyâ dnì ì ǔ toj čas, kaža Gaspodz′, buduc′ šukac′ nâpraǔdy Ìzraìlevaj, ì nâ budze âe, ì grahoǔ Ûdy, ì nâ znojdzecca ìh; bo daruû tym, kago pakìnu žyvoga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ідзі на яе, на зямлю мяцежную, і пакарай жыхароў яе; спусташай і вынішчай усё за імі, кажа Гасподзь, і зрабі ўсё, што Я загадаў табе.</t> </p><i> <t>Ìdzì na âe, na zâmlû mâcežnuû, ì pakaraj žyharoǔ âe; spustašaj ì vynìščaj usë za ìmì, kaža Gaspodz′, ì zrabì ǔsë, što Â zagadaǔ tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шум бітвы на зямлі і вялікае разбурэньне!</t> </p><i> <t>Šum bìtvy na zâmlì ì vâlìkae razburèn′ne!</t> </i>


text:
<pb/><t>Як разьбіты і скрышаны молат усяе зямлі! Як Вавілон зрабіўся жахам сярод народаў!</t> </p><i> <t>Âk raz′bìty ì skryšany molat usâe zâmlì! Âk Vavìlon zrabìǔsâ žaham sârod narodaǔ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Я раскінуў сеткі на цябе, і ты злоўлены, Вавілоне, не прадбачачы таго; ты знойдзены і схоплены, бо паўстаў супроць Госпада.</t> </p><i> <t>Â raskìnuǔ setkì na câbe, ì ty zloǔleny, Vavìlone, ne pradbačačy tago; ty znojdzeny ì shopleny, bo paǔstaǔ suproc′ Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь адчыніў сховішча Сваё і ўзяў зь яго посуд гневу Свайго, бо ў Госпада Бога Саваофа ёсьць справа ў зямлі Халдэйскай.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ adčynìǔ shovìšča Svaë ì ǔzâǔ z′ âgo posud gnevu Svajgo, bo ǔ Gospada Boga Savaofa ës′c′ sprava ǔ zâmlì Haldèjskaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ідзеце на яе з усіх краёў, адчыняйце засекі яе, тапчэце яе як снапы, зусім зьнішчыце яе, каб нічога ад яе не засталося;</t> </p><i> <t>Ìdzece na âe z usìh kraëǔ, adčynâjce zasekì âe, tapčèce âe âk snapy, zusìm z′nìščyce âe, kab nìčoga ad âe ne zastalosâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>забівайце ўсіх валоў яе, хай ідуць на закол; гора ім! бо прыйшоў дзень іхні, час наведваньня іх.</t> </p><i> <t>zabìvajce ǔsìh valoǔ âe, haj ìduc′ na zakol; gora ìm! bo pryjšoǔ dzen′ ìhnì, čas navedvan′nâ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чуцен голас тых, што бягуць і ратуюцца зь зямлі Вавілонскай, каб узьвясьціць на Сіёне пра помсту Госпада Бога нашага, пра помсту за храм Яго.</t> </p><i> <t>Čucen golas tyh, što bâguc′ ì ratuûcca z′ zâmlì Vavìlonskaj, kab uz′vâs′cìc′ na Sìëne pra pomstu Gospada Boga našaga, pra pomstu za hram Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Склічце супроць Вавілона лучнікаў; усе, хто напінае лук, вакол яго, каб ніхто не ўратаваўся зь яго, аддайце яму паводле дзеяў яго, каб ніхто не ўратаваўся зь яго, аддайце яму паводле дзеяў яго; як ён учыняў, так учынеце і зь ім, бо ён узьнёсься супроць Госпада, супроць Сьвятога Ізраілевага.</t> </p><i> <t>Sklìčce suproc′ Vavìlona lučnìkaǔ; use, hto napìnae luk, vakol âgo, kab nìhto ne ǔratavaǔsâ z′ âgo, addajce âmu pavodle dzeâǔ âgo, kab nìhto ne ǔratavaǔsâ z′ âgo, addajce âmu pavodle dzeâǔ âgo; âk ën učynâǔ, tak učynece ì z′ ìm, bo ën uz′nës′sâ suproc′ Gospada, suproc′ S′vâtoga Ìzraìlevaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое загінуць юнакі ягоныя на вуліцах яго, і ўсе воіны яго зьнішчаны будуць у той дзень, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Za toe zagìnuc′ ûnakì âgonyâ na vulìcah âgo, ì ǔse voìny âgo z′nìščany buduc′ u toj dzen′, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я - на цябе, гардзея, кажа Гасподзь Бог Саваоф; бо прыйшоў дзень твой, час наведваньня твайго</t> </p><i> <t>Vos′, Â - na câbe, gardzeâ, kaža Gaspodz′ Bog Savaof; bo pryjšoǔ dzen′ tvoj, čas navedvan′nâ tvajgo</t> </i>


text:
<pb/><t>І спатыкнецца гардыня і ўпадзе, і ніхто не падыме яго; і распалю агонь у гарадах ягоных, - і зжарэ ўсё вакол яго.</t> </p><i> <t>Ì spatyknecca gardynâ ì ǔpadze, ì nìhto ne padyme âgo; ì raspalû agon′ u garadah âgonyh, - ì zžarè ǔsë vakol âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь Саваоф: прыгнечаны сыны Ізраіля, як і сыны Юды, і ўсе, што запаланілі іх, моцна трымаюць іх і ня хочуць адпусьціць іх.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Savaof: prygnečany syny Ìzraìlâ, âk ì syny Ûdy, ì ǔse, što zapalanìlì ìh, mocna trymaûc′ ìh ì nâ hočuc′ adpus′cìc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Адкупнік іхні дужы, Гасподзь Саваоф - імя Яго; Ён разьбярэ справу іхнюю, каб супакоіць зямлю і навесьці трымценьне на жыхароў Вавілона.</t> </p><i> <t>Ale Adkupnìk ìhnì dužy, Gaspodz′ Savaof - ìmâ Âgo; Ën raz′bârè spravu ìhnûû, kab supakoìc′ zâmlû ì naves′cì trymcen′ne na žyharoǔ Vavìlona.</t> </i>


text:
<pb/><t>Меч на Халдэяў, кажа Гасподзь, і на жыхароў Вавілона, і на князёў яго і на мудрых яго;</t> </p><i> <t>Meč na Haldèâǔ, kaža Gaspodz′, ì na žyharoǔ Vavìlona, ì na knâzëǔ âgo ì na mudryh âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>на спакушальнікаў, і яны звар'яцеюць; меч на воінаў ягоных, і яны зьнясьмеляцца;</t> </p><i> <t>na spakušal′nìkaǔ, ì âny zvar'âceûc′; meč na voìnaǔ âgonyh, ì âny z′nâs′melâcca;</t> </i>


text:
<pb/><t>меч на коней яго і на калясьніцы яго і на ўсе рознапляменныя народы сярод яго, і яны будуць як жанчыны; меч на скарбы яго, і яны будуць разрабаваны;</t> </p><i> <t>meč na konej âgo ì na kalâs′nìcy âgo ì na ǔse roznaplâmennyâ narody sârod âgo, ì âny buduc′ âk žančyny; meč na skarby âgo, ì âny buduc′ razrabavany;</t> </i>


text:
<pb/><t>суш на воды яго, і яны перасохнуць; бо гэта зямля балваноў, і яны зьнеразумяцца ад ідальскіх страшыдлаў.</t> </p><i> <t>suš na vody âgo, ì âny perasohnuc′; bo gèta zâmlâ balvanoǔ, ì âny z′nerazumâcca ad ìdal′skìh strašydlaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І паселяцца там стэпавыя зьвяры з шакаламі, і жыцьмуць на ёй страўсы, і ня будзе абжытая вавекі і заселеная ў роды родаў.</t> </p><i> <t>Ì paselâcca tam stèpavyâ z′vâry z šakalamì, ì žyc′muc′ na ëj straǔsy, ì nâ budze abžytaâ vavekì ì zaselenaâ ǔ rody rodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як развалены Богам Садома і Гамора і суседнія гарады іх, кажа Гасподзь, так і тут ніводзін чалавек ня жыцьме, і сын чалавечы ня будзе спыняцца.</t> </p><i> <t>Âk razvaleny Bogam Sadoma ì Gamora ì susednìâ garady ìh, kaža Gaspodz′, tak ì tut nìvodzìn čalavek nâ žyc′me, ì syn čalavečy nâ budze spynâcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, ідзе народ з поўначы, і народ вялікі, і многія цары, падымаюцца з краёў зямлі;</t> </p><i> <t>Vos′, ìdze narod z poǔnačy, ì narod vâlìkì, ì mnogìâ cary, padymaûcca z kraëǔ zâmlì;</t> </i>


text:
<pb/><t>трымаюць у руках лук і дзіду; яны жорсткія і неміласэрныя; голас іх шумны, як мора; імчацца на конях, выстраіліся як адзін чалавек, каб пабіцца з табою, дачка Вавілона!</t> </p><i> <t>trymaûc′ u rukah luk ì dzìdu; âny žorstkìâ ì nemìlasèrnyâ; golas ìh šumny, âk mora; ìmčacca na konâh, vystraìlìsâ âk adzìn čalavek, kab pabìcca z taboû, dačka Vavìlona!</t> </i>


text:
<pb/><t>Пачуў цар Вавілонскі вестку пра іх, і рукі ў яго апусьціліся; скруха ахапіла яго, пакуты - як жанчыну пры родах.</t> </p><i> <t>Pačuǔ car Vavìlonskì vestku pra ìh, ì rukì ǔ âgo apus′cìlìsâ; skruha ahapìla âgo, pakuty - âk žančynu pry rodah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, узыходзіць ён як леў з вышыняў Ярдана на ўмацаваныя селішчы; але Я прымушу іх сьпешна сысьці зь яго; і хто выбраны, таму даверу яго, бо хто падобны на Мяне? і хто спатрабуе зь Мяне адказу? І які пастух стане супроць мяне?</t> </p><i> <t>Vos′, uzyhodzìc′ ën âk leǔ z vyšynâǔ Ârdana na ǔmacavanyâ selìščy; ale Â prymušu ìh s′pešna sys′cì z′ âgo; ì hto vybrany, tamu daveru âgo, bo hto padobny na Mâne? ì hto spatrabue z′ Mâne adkazu? Ì âkì pastuh stane suproc′ mâne?</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, выслухайце вызначэньне Госпада, якое ён пастанавіў пра Вавілон, і намеры Яго, якія Ён мае пра зямлю Халдэйскую; сапраўды самыя малыя са статкаў пацягнуць іх; сапраўды, ён спустошыць селішчы іхнія зь імі.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, vysluhajce vyznačèn′ne Gospada, âkoe ën pastanavìǔ pra Vavìlon, ì namery Âgo, âkìâ Ën mae pra zâmlû Haldèjskuû; sapraǔdy samyâ malyâ sa statkaǔ pacâgnuc′ ìh; sapraǔdy, ën spustošyc′ selìščy ìhnìâ z′ ìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад шуму ўзяцьця Вавілона затрасецца зямля, і лямант будзе чуцен сярод народаў.</t> </p><i> <t>Ad šumu ǔzâc′câ Vavìlona zatrasecca zâmlâ, ì lâmant budze čucen sârod narodaǔ.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: вось, Я падыму на Вавілон і на жыхароў ягоных супраціўнікаў Маіх.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: vos′, Â padymu na Vavìlon ì na žyharoǔ âgonyh supracìǔnìkaǔ Maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>і пашлю на Вавілон вейнікаў, і разьвеюць яго, і спустошаць зямлю яго, бо ў дзень бедства нападуць на яго з усіх бакоў.</t> </p><i> <t>ì pašlû na Vavìlon vejnìkaǔ, ì raz′veûc′ âgo, ì spustošac′ zâmlû âgo, bo ǔ dzen′ bedstva napaduc′ na âgo z usìh bakoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай лучнік напінае лук супроць таго, хто напінае лук, і на таго, хто выстаўляецца бранёю сваёю; і ня літуйце юнакоў яго, зьнішчыце ўсё войска ягонае.</t> </p><i> <t>Haj lučnìk napìnae luk suproc′ tago, hto napìnae luk, ì na tago, hto vystaǔlâecca branëû svaëû; ì nâ lìtujce ûnakoǔ âgo, z′nìščyce ǔsë vojska âgonae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пабітыя няхай упадуць на зямлі Халдэйскай і прабітыя - на дарогах яе.</t> </p><i> <t>Pabìtyâ nâhaj upaduc′ na zâmlì Haldèjskaj ì prabìtyâ - na darogah âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо не аўдавеў Ізраіль і Юда ад Бога свайго, Госпада Саваофа, хоць зямля іх поўная грахамі перад Сьвятым Ізраілевым.</t> </p><i> <t>Bo ne aǔdaveǔ Ìzraìl′ ì Ûda ad Boga svajgo, Gospada Savaofa, hoc′ zâmlâ ìh poǔnaâ grahamì perad S′vâtym Ìzraìlevym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уцякайце з асяродзьдзя Вавілона і ратуйце кожны душу сваю, каб не загінуць ад беззаконьня яго, бо гэта час помсты ў Госпада: Ён аддасьць яму аддачу.</t> </p><i> <t>Ucâkajce z asârodz′dzâ Vavìlona ì ratujce kožny dušu svaû, kab ne zagìnuc′ ad bezzakon′nâ âgo, bo gèta čas pomsty ǔ Gospada: Ën addas′c′ âmu addaču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вавілон быў залатою чараю ў руцэ ў Госпада, што ап'яняла ўсю зямлю; народы пілі зь яе віно і вар'яцелі.</t> </p><i> <t>Vavìlon byǔ zalatoû čaraû ǔ rucè ǔ Gospada, što ap'ânâla ǔsû zâmlû; narody pìlì z′ âe vìno ì var'âcelì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Раптоўна ўпаў Вавілон і разьбіўся; галасеце па ім, вазьмеце бальзаму на раны яго, можа, ён ацаліцца.</t> </p><i> <t>Raptoǔna ǔpaǔ Vavìlon ì raz′bìǔsâ; galasece pa ìm, vaz′mece bal′zamu na rany âgo, moža, ën acalìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Лекавалі мы Вавілон, але не ацаліўся; пакіньце яго, і хадземце кожны ў сваю зямлю, бо вырак пра яго дастаў да нябёсаў і падняўся да воблакаў.</t> </p><i> <t>Lekavalì my Vavìlon, ale ne acalìǔsâ; pakìn′ce âgo, ì hadzemce kožny ǔ svaû zâmlû, bo vyrak pra âgo dastaǔ da nâbësaǔ ì padnâǔsâ da voblakaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь вывеў на сьвятло праўду нашу; хадземце і ўзьвесьцімце на Сіёне дзею Госпада Бога нашага.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ vyveǔ na s′vâtlo praǔdu našu; hadzemce ì ǔz′ves′cìmce na Sìëne dzeû Gospada Boga našaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вастрэце стрэлы, напаўняйце калчаны; Гасподзь разбудзіў дух цароў Мідыйскіх, бо ў Яго ёсьць намер супроць Вавілона, каб зьнішчыць яго, бо гэта ёсьць помста Госпада, помста за храм Ягоны.</t> </p><i> <t>Vastrèce strèly, napaǔnâjce kalčany; Gaspodz′ razbudzìǔ duh caroǔ Mìdyjskìh, bo ǔ Âgo ës′c′ namer suproc′ Vavìlona, kab z′nìščyc′ âgo, bo gèta ës′c′ pomsta Gospada, pomsta za hram Âgony.</t> </i>


text:
<pb/><t>Насупроць сьцен Вавілона падымеце сьцяг, узмоцніце нагляд, расстаўце варту, падрыхтуйце засады, бо, як Гасподзь намысьліў, так і зробіць, што мовіў на жыхароў Вавілона.</t> </p><i> <t>Nasuproc′ s′cen Vavìlona padymece s′câg, uzmocnìce naglâd, rasstaǔce vartu, padryhtujce zasady, bo, âk Gaspodz′ namys′lìǔ, tak ì zrobìc′, što movìǔ na žyharoǔ Vavìlona.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, ты, што жывеш каля водаў вялікіх, багаты скарбамі! прыйшоў канец твой, мера прагнасьці тваёй!</t> </p><i> <t>O, ty, što žyveš kalâ vodaǔ vâlìkìh, bagaty skarbamì! pryjšoǔ kanec tvoj, mera pragnas′cì tvaëj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь Саваоф, запрысягнуўся Самім Сабою: у ісьціне кажу, што напоўню цябе людзьмі, як саранчою, і падымуць крык супроць цябе.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ Savaof, zaprysâgnuǔsâ Samìm Saboû: u ìs′cìne kažu, što napoǔnû câbe lûdz′mì, âk sarančoû, ì padymuc′ kryk suproc′ câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён стварыў зямлю сілаю Сваёю, сьцвердзіў сусьвет мудрасьцю Сваёю і розумам Сваім расхінуў нябёсы.</t> </p><i> <t>Ën stvaryǔ zâmlû sìlaû Svaëû, s′cverdzìǔ sus′vet mudras′cû Svaëû ì rozumam Svaìm rashìnuǔ nâbësy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Па голасе Яго шумяць воды на нябёсах, і Ён узводзіць воблакі ад краёў зямлі, творыць маланкі сярод дажджу і выводзіць вецер са сховішчаў Сваіх.</t> </p><i> <t>Pa golase Âgo šumâc′ vody na nâbësah, ì Ën uzvodzìc′ voblakì ad kraëǔ zâmlì, tvoryc′ malankì sârod daždžu ì vyvodzìc′ vecer sa shovìščaǔ Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вар'яцее кожны чалавек у сваім веданьні, сарамаціць сябе кожны гутнік балванам сваім, бо балван ягоны ёсьць хлусьня, і няма ў ім духу.</t> </p><i> <t>Var'âcee kožny čalavek u svaìm vedan′nì, saramacìc′ sâbe kožny gutnìk balvanam svaìm, bo balvan âgony ës′c′ hlus′nâ, ì nâma ǔ ìm duhu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэта - поўная пустата, дзея аблуды; у час наведаньня іх яны зьнікнуць.</t> </p><i> <t>Gèta - poǔnaâ pustata, dzeâ abludy; u čas navedan′nâ ìh âny z′nìknuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не такая, як іхняя, доля Якава, бо Бог ягоны ёсьць Творца ўсяго, і Ізраіль ёсьць жазло спадчыны Ягонай, імя Яго - Гасподзь Саваоф.</t> </p><i> <t>Ne takaâ, âk ìhnââ, dolâ Âkava, bo Bog âgony ës′c′ Tvorca ǔsâgo, ì Ìzraìl′ ës′c′ žazlo spadčyny Âgonaj, ìmâ Âgo - Gaspodz′ Savaof.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ў мяне - молат, зброя вайсковая; табою Я пабіваў народы і табою разбураў царствы;</t> </p><i> <t>Ty ǔ mâne - molat, zbroâ vajskovaâ; taboû Â pabìvaǔ narody ì taboû razburaǔ carstvy;</t> </i>


text:
<pb/><t>табою пабіваў каня і вершніка яго і табою пабіваў калясьніцу і калясьнічага яе;</t> </p><i> <t>taboû pabìvaǔ kanâ ì veršnìka âgo ì taboû pabìvaǔ kalâs′nìcu ì kalâs′nìčaga âe;</t> </i>


text:
<pb/><t>табою пабіваў мужа і жонку, табою пабіваў і старога і маладога, табою пабіваў і юнака і дзяўчыну;</t> </p><i> <t>taboû pabìvaǔ muža ì žonku, taboû pabìvaǔ ì staroga ì maladoga, taboû pabìvaǔ ì ûnaka ì dzâǔčynu;</t> </i>


text:
<pb/><t>і табою пабіваў пастуха і статак ягоны, табою пабіваў і земляроба і працоўнае быдла ягонае, табою пабіваў і начальнікаў вобласьцяў і кіроўцаў гарадоў.</t> </p><i> <t>ì taboû pabìvaǔ pastuha ì statak âgony, taboû pabìvaǔ ì zemlâroba ì pracoǔnae bydla âgonae, taboû pabìvaǔ ì načal′nìkaǔ voblas′câǔ ì kìroǔcaǔ garadoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І аддам Вавілону і ўсім жыхарам Халдэі за ўсё тое ліха, якое яны чынілі на Сіёне на вачах у вас, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì addam Vavìlonu ì ǔsìm žyharam Haldèì za ǔsë toe lìha, âkoe âny čynìlì na Sìëne na vačah u vas, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я - на цябе, гара загубная, кажа Гасподзь, што руйнуе ўсю зямлю, і працягну на цябе руку Маю, і скіну цябе са скалаў і зраблю цябе гарою абгарэлаю.</t> </p><i> <t>Vos′, Â - na câbe, gara zagubnaâ, kaža Gaspodz′, što rujnue ǔsû zâmlû, ì pracâgnu na câbe ruku Maû, ì skìnu câbe sa skalaǔ ì zrablû câbe garoû abgarèlaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ня возьмуць зь цябе каменя для вуглоў і каменя на падмурак, а вечна будзеш запусьценьнем, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì nâ voz′muc′ z′ câbe kamenâ dlâ vugloǔ ì kamenâ na padmurak, a večna budzeš zapus′cen′nem, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падымеце сьцяг на зямлі, трубеце ў трубу сярод народаў, азбройце супроць яго народы, склічце на яго царствы Арарацкія, Мінійскія і Аскеназскія, пастаўце правадыра супроць яго, навядзеце коней, як страшную саранчу.</t> </p><i> <t>Padymece s′câg na zâmlì, trubece ǔ trubu sârod narodaǔ, azbrojce suproc′ âgo narody, sklìčce na âgo carstvy Ararackìâ, Mìnìjskìâ ì Askenazskìâ, pastaǔce pravadyra suproc′ âgo, navâdzece konej, âk strašnuû saranču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Азбройце супроць яго народы, цароў Мідыі, начальнікаў абласьцей і ўсіх кіроўцаў яе гарадоў і ўсю зямлю, падуладную ёй.</t> </p><i> <t>Azbrojce suproc′ âgo narody, caroǔ Mìdyì, načal′nìkaǔ ablas′cej ì ǔsìh kìroǔcaǔ âe garadoǔ ì ǔsû zâmlû, paduladnuû ëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Трасецца зямля і трымціць, бо спраўджваюцца над Вавілонам намеры Госпада зрабіць зямлю Вавілонскую пусткаю без жыхароў.</t> </p><i> <t>Trasecca zâmlâ ì trymcìc′, bo spraǔdžvaûcca nad Vavìlonam namery Gospada zrabìc′ zâmlû Vavìlonskuû pustkaû bez žyharoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перасталі змагацца асілкі Вавілонскія, сядзяць ва ўмацаваньнях сваіх; вычарпалася сіла іхняя, зрабіліся як жанчыны, жытлішчы іхнія спалены, замкі іхнія патрушчаны.</t> </p><i> <t>Perastalì zmagacca asìlkì Vavìlonskìâ, sâdzâc′ va ǔmacavan′nâh svaìh; vyčarpalasâ sìla ìhnââ, zrabìlìsâ âk žančyny, žytlìščy ìhnìâ spaleny, zamkì ìhnìâ patruščany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ганец бяжыць насустрач ганцу, і весьнік - насустрач весьніку, каб узьвясьціць цару Вавілонскаму, што горад яго ўзяты з усіх бакоў,</t> </p><i> <t>Ganec bâžyc′ nasustrač gancu, ì ves′nìk - nasustrač ves′nìku, kab uz′vâs′cìc′ caru Vavìlonskamu, što gorad âgo ǔzâty z usìh bakoǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і броды захоплены, і агароджы спалены агнём, і ваяры ахоплены страхам.</t> </p><i> <t>ì brody zahopleny, ì agarodžy spaleny agnëm, ì vaâry ahopleny straham.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: дачка Вавілона падобная на гумно ў час малацьбы ў ім; яшчэ крыху, і настане час жніва яе.</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: dačka Vavìlona padobnaâ na gumno ǔ čas malac′by ǔ ìm; âščè kryhu, ì nastane čas žnìva âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жэр мяне і грыз мяне Навухаданосар, цар Вавілонскі; зрабіў мяне пустым посудам; праглынуў мяне, як дракон; напаўняў чэрава сваё слодычамі маімі, вывяргаў мяне,</t> </p><i> <t>Žèr mâne ì gryz mâne Navuhadanosar, car Vavìlonskì; zrabìǔ mâne pustym posudam; praglynuǔ mâne, âk drakon; napaǔnâǔ čèrava svaë slodyčamì maìmì, vyvârgaǔ mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>Крыўда мая і плоць мая - на Вавілоне, скажа насельніца Сіёна, і кроў мая - на жыхарах Халдэі, скажа Ерусалім.</t> </p><i> <t>Kryǔda maâ ì ploc′ maâ - na Vavìlone, skaža nasel′nìca Sìëna, ì kroǔ maâ - na žyharah Haldèì, skaža Erusalìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь: вось, я ўступлюся ў тваю дзею і адпомшчу за цябе, і асушу мора яго, і высушу каналы яго.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′: vos′, â ǔstuplûsâ ǔ tvaû dzeû ì adpomšču za câbe, ì asušu mora âgo, ì vysušu kanaly âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Вавілон будзе грудаю руінаў, селішчам шакалаў, жудасьцю і пасьмешышчам, без жыхароў.</t> </p><i> <t>Ì Vavìlon budze grudaû ruìnaǔ, selìščam šakalaǔ, žudas′cû ì pas′mešyščam, bez žyharoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як ільвы зыркаюць усе яны, і заравуць як шчанюкі ільвіныя.</t> </p><i> <t>Âk ìl′vy zyrkaûc′ use âny, ì zaravuc′ âk ščanûkì ìl′vìnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>У час іхняга разгарачэньня зраблю ім гасьціну і ўпаю іх, каб яны павесяліліся і заснулі вечным сном, і не прачыналіся, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>U čas ìhnâga razgaračèn′nâ zrablû ìm gas′cìnu ì ǔpaû ìh, kab âny pavesâlìlìsâ ì zasnulì večnym snom, ì ne pračynalìsâ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьвяду іх як ягнят на закол, як бараноў з казламі.</t> </p><i> <t>Z′vâdu ìh âk âgnât na zakol, âk baranoǔ z kazlamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як узяты Сэсах, і заваявана слава ўсёй зямлі! Як зрабіўся Вавілон жахам сярод народаў!</t> </p><i> <t>Âk uzâty Sèsah, ì zavaâvana slava ǔsëj zâmlì! Âk zrabìǔsâ Vavìlon žaham sârod narodaǔ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Памкнулася на Вавілон мора; ён пакрыты мноствам хваляў яго.</t> </p><i> <t>Pamknulasâ na Vavìlon mora; ën pakryty mnostvam hvalâǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гарады яго зрабіліся пустымі, зямля сухою, стэпам, зямлёю; дзе ня жыве ніводзін чалавек, і дзе не праходзіць сын чалавечы.</t> </p><i> <t>Garady âgo zrabìlìsâ pustymì, zâmlâ suhoû, stèpam, zâmlëû; dze nâ žyve nìvodzìn čalavek, ì dze ne prahodzìc′ syn čalavečy.</t> </i>


text:
<pb/><t>І наведаю Віла ў Вавілоне і вырву з вуснаў ягоных праглынутае ім, і народы ня будуць болей сьцякацца да яго, нават і муры Вавілонскія асыплюцца.</t> </p><i> <t>Ì navedaû Vìla ǔ Vavìlone ì vyrvu z vusnaǔ âgonyh praglynutae ìm, ì narody nâ buduc′ bolej s′câkacca da âgo, navat ì mury Vavìlonskìâ asyplûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выходзь з асяродзьдзя яго, народзе Мой, і ратуйце кожны душу сваю ад палымянага гневу Госпада.</t> </p><i> <t>Vyhodz′ z asârodz′dzâ âgo, narodze Moj, ì ratujce kožny dušu svaû ad palymânaga gnevu Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай не аслабне сэрца вашае, і ня бойцеся чуткі, якая будзе пачута на зямлі; чутка прыйдзе ў адзін год, і потым на другі год, і на зямлі будзе гвалт, валадар паўстане на валадара.</t> </p><i> <t>Haj ne aslabne sèrca vašae, ì nâ bojcesâ čutkì, âkaâ budze pačuta na zâmlì; čutka pryjdze ǔ adzìn god, ì potym na drugì god, ì na zâmlì budze gvalt, valadar paǔstane na valadara.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму вось, прыходзяць дні, калі Я наведаю балваноў Вавілона, і ўся зямля ягоная будзе пасаромлена, і ўсе пабітыя яго ўпадуць сярод яго.</t> </p><i> <t>Tamu vos′, pryhodzâc′ dnì, kalì Â navedaû balvanoǔ Vavìlona, ì ǔsâ zâmlâ âgonaâ budze pasaromlena, ì ǔse pabìtyâ âgo ǔpaduc′ sârod âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўзрадуюцца над Вавілонам неба і зямля і ўсё, што на іх; бо з поўначы прыйдуць да яго спусташальнікі, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì ǔzraduûcca nad Vavìlonam neba ì zâmlâ ì ǔsë, što na ìh; bo z poǔnačy pryjduc′ da âgo spustašal′nìkì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як Вавілон не скідаў пабітых Ізраільцян, так у Вавілоне будуць скінуты пабітыя ўсёй краіны.</t> </p><i> <t>Âk Vavìlon ne skìdaǔ pabìtyh Ìzraìl′cân, tak u Vavìlone buduc′ skìnuty pabìtyâ ǔsëj kraìny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто ўратуецца ад меча, уцякайце, ня спыняйцеся, спамянеце здалёк пра Госпада, і хай узыдзе Ерусалім на сэрца ваша.</t> </p><i> <t>Hto ǔratuecca ad meča, ucâkajce, nâ spynâjcesâ, spamânece zdalëk pra Gospada, ì haj uzydze Erusalìm na sèrca vaša.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сорамна нам было, калі мы слухалі нагану; ганьба пакрывала твары нашыя, калі чужаземцы прыйшлі ў сьвятыню дома Гасподняга.</t> </p><i> <t>Soramna nam bylo, kalì my sluhalì naganu; gan′ba pakryvala tvary našyâ, kalì čužazemcy pryjšlì ǔ s′vâtynû doma Gaspodnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Затое вось, прыходзяць дні, кажа Гасподзь, калі я наведаю балваноў ягоных, і па ўсёй зямлі яго будуць стагнаць параненыя.</t> </p><i> <t>Zatoe vos′, pryhodzâc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì â navedaû balvanoǔ âgonyh, ì pa ǔsëj zâmlì âgo buduc′ stagnac′ paranenyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хоць бы Вавілон узвысіўся да нябёсаў, і хоць бы ён на вышыні ўмацаваў цьвярдыню сваю; але ад мяне прыйдуць да яго спусташальнікі, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Hoc′ by Vavìlon uzvysìǔsâ da nâbësaǔ, ì hoc′ by ën na vyšynì ǔmacavaǔ c′vârdynû svaû; ale ad mâne pryjduc′ da âgo spustašal′nìkì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праляціць гул ляманту ад Вавілона і вялікае разбурэньне - ад зямлі Халдэйскай,</t> </p><i> <t>Pralâcìc′ gul lâmantu ad Vavìlona ì vâlìkae razburèn′ne - ad zâmlì Haldèjskaj,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Гасподзь спустошыць Вавілон і пакладзе канец ганарыстаму голасу ў ім. Зашумяць хвалі іх як вялікія воды, пачуецца шумны голас іх.</t> </p><i> <t>bo Gaspodz′ spustošyc′ Vavìlon ì pakladze kanec ganarystamu golasu ǔ ìm. Zašumâc′ hvalì ìh âk vâlìkìâ vody, pačuecca šumny golas ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо прыйдзе на яго, на Вавілон, спусташальнік, і ўзяты будуць ратаборцы ягоныя, паламаныя будуць лукі іхнія; бо Гасподзь, Бог аддачаў, аддасьць аддачу.</t> </p><i> <t>Bo pryjdze na âgo, na Vavìlon, spustašal′nìk, ì ǔzâty buduc′ rataborcy âgonyâ, palamanyâ buduc′ lukì ìhnìâ; bo Gaspodz′, Bog addačaǔ, addas′c′ addaču.</t> </i>


text:
<pb/><t>І напаю дап'яна князёў яго і мудрацоў яго, начальнікаў вобласьцяў яго і кіроўцаў гарадоў яго, і ваяроў яго, і заснуць сном вечным і не прачнуцца, кажа Цар, - Гасподзь Саваоф імя Яго.</t> </p><i> <t>Ì napaû dap'âna knâzëǔ âgo ì mudracoǔ âgo, načal′nìkaǔ voblas′câǔ âgo ì kìroǔcaǔ garadoǔ âgo, ì vaâroǔ âgo, ì zasnuc′ snom večnym ì ne pračnucca, kaža Car, - Gaspodz′ Savaof ìmâ Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь Саваоф: тоўстыя муры Вавілона да падмурку будуць разбураны, і высокія брамы яго будуць спалены агнём; і вось, дарма працавалі народы, і плямёны мучылі сябе дзеля агню.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Savaof: toǔstyâ mury Vavìlona da padmurku buduc′ razburany, ì vysokìâ bramy âgo buduc′ spaleny agnëm; ì vos′, darma pracavalì narody, ì plâmëny mučylì sâbe dzelâ agnû.</t> </i>


text:
Слова, якое прарок Ерамія наказаў Сэраю, сыну Нірыі, сыну Маасэі, калі ён выпраўляўся ў Вавілон з Сэдэкіем, царом Юдэйскім, у чацьвёрты год яго цараваньня; Сэрая быў галоўны пасьцельнік. </p><i> Slova, âkoe prarok Eramìâ nakazaǔ Sèraû, synu Nìryì, synu Maasèì, kalì ën vypraǔlâǔsâ ǔ Vavìlon z Sèdèkìem, carom Ûdèjskìm, u čac′vërty god âgo caravan′nâ; Sèraâ byǔ galoǔny pas′cel′nìk. </i>


text:
Ерамія ўпісаў у адну кнігу ўсе бядоты, якія павінны былі прыйсьці на Вавілон, усе гэтыя прамовы, напісаныя на Вавілон. </p><i> Eramìâ ǔpìsaǔ u adnu knìgu ǔse bâdoty, âkìâ pavìnny bylì pryjs′cì na Vavìlon, use gètyâ pramovy, napìsanyâ na Vavìlon. </i>


text:
І сказаў Ерамія Сэраю: калі ты прыйдзеш у Вавілон, дык глядзі, прачытай усе гэтыя прамовы, </p><i> Ì skazaǔ Eramìâ Sèraû: kalì ty pryjdzeš u Vavìlon, dyk glâdzì, pračytaj use gètyâ pramovy, </i>


text:
і скажы: Госпадзе! Ты прамовіў пра месца гэтае, што зьнішчыш яго так, што не застанецца ў ім ні чалавека, ні быдла, а яно будзе вечнаю пустэльняю. </p><i> ì skažy: Gospadze! Ty pramovìǔ pra mesca gètae, što z′nìščyš âgo tak, što ne zastanecca ǔ ìm nì čalaveka, nì bydla, a âno budze večnaû pustèl′nâû. </i>


text:
І калі закончыш чытаньне гэтай кнігі, прывяжы да яе камень і кінь яе на сярэдзіну Еўфрата, </p><i> Ì kalì zakončyš čytan′ne gètaj knìgì, pryvâžy da âe kamen′ ì kìn′ âe na sârèdzìnu Eǔfrata, </i>


text:
і скажы: так апусьціцца Вавілон і не паўстане ад таго бедства, якое Я навяду на яго, і яны зусім зьнямогуцца. Дагэтуль прамовы Ераміі. </p><i> ì skažy: tak apus′cìcca Vavìlon ì ne paǔstane ad tago bedstva, âkoe Â navâdu na âgo, ì âny zusìm z′nâmogucca. Dagètul′ pramovy Eramìì. </i>


text:
<pb/>Сэдэкію было дваццаць адзін год, калі пачаў цараваць, і цараваў у Ерусаліме адзінаццаць гадоў; імя маці ягонай - Хамуталь, дачка Ераміі зь Ліўны. </p><i> Sèdèkìû bylo dvaccac′ adzìn god, kalì pačaǔ caravac′, ì caravaǔ u Erusalìme adzìnaccac′ gadoǔ; ìmâ macì âgonaj - Hamutal′, dačka Eramìì z′ Lìǔny. </i>


text:
І ён рабіў благое ў вачах Госпада, усё тое, што рабіў Ёакім; </p><i> Ì ën rabìǔ blagoe ǔ vačah Gospada, usë toe, što rabìǔ Ëakìm; </i>


text:
<pb/>таму гнеў Госпада быў над Ерусалімам і Юдам да таго, што Ён адкінуў іх ад аблічча Свайго; і Сэдэкія адпаўся ад цара Вавілонскага. </p><i> tamu gneǔ Gospada byǔ nad Erusalìmam ì Ûdam da tago, što Ën adkìnuǔ ìh ad ablìčča Svajgo; ì Sèdèkìâ adpaǔsâ ad cara Vavìlonskaga. </i>


text:
І было, у дзявяты год яго кіраваньня, у дзясятым месяцы, у дзясяты дзень месяца, прыйшоў Навухаданосар, цар Вавілонскі, сам і ўсё войска ягонае, да Ерусаліма і аблеглі яго і зрабілі вакол яго насыпы. </p><i> Ì bylo, u dzâvâty god âgo kìravan′nâ, u dzâsâtym mesâcy, u dzâsâty dzen′ mesâca, pryjšoǔ Navuhadanosar, car Vavìlonskì, sam ì ǔsë vojska âgonae, da Erusalìma ì ableglì âgo ì zrabìlì vakol âgo nasypy. </i>


text:
У чацьвёртым месяцы, у дзявяты дзень месяца, голад у горадзе ўзмацніўся, і ня было хлеба ў народа зямлі. </p><i> U čac′vërtym mesâcy, u dzâvâty dzen′ mesâca, golad u goradze ǔzmacnìǔsâ, ì nâ bylo hleba ǔ naroda zâmlì. </i>


text:
Зроблена была праломіна ў горад, і пабеглі ўсе ваенныя з горада ўначы праз браму, што была паміж дзьвюма сьценамі каля царовага саду, і пайшлі стэпавай дарогаю; а Халдэі былі вакол горада. </p><i> Zroblena byla pralomìna ǔ gorad, ì pabeglì ǔse vaennyâ z gorada ǔnačy praz bramu, što byla pamìž dz′vûma s′cenamì kalâ carovaga sadu, ì pajšlì stèpavaj darogaû; a Haldèì bylì vakol gorada. </i>


text:
Войска Халдэйскае пагналася за царом, і дагнала Сэдэкію на раўнінах Ерыхонскіх, і ўсё войска ягонае разьбеглася ад яго. </p><i> Vojska Haldèjskae pagnalasâ za carom, ì dagnala Sèdèkìû na raǔnìnah Eryhonskìh, ì ǔsë vojska âgonae raz′beglasâ ad âgo. </i>


text:
І ўзялі цара і прывялі яго да цара Вавілонскага ў Рыўлу, у зямлі Эмат, дзе ён учыніў над ім суд. </p><i> Ì ǔzâlì cara ì pryvâlì âgo da cara Vavìlonskaga ǔ Ryǔlu, u zâmlì Èmat, dze ën učynìǔ nad ìm sud. </i>


text:
І закалоў цар Вавілонскі сыноў Сэдэкіі на вачах у яго, і ўсіх князёў Юдэйскіх закалоў у Рыўле; </p><i> Ì zakaloǔ car Vavìlonskì synoǔ Sèdèkìì na vačah u âgo, ì ǔsìh knâzëǔ Ûdèjskìh zakaloǔ u Ryǔle; </i>


text:
а Сэдэкію выкалаў вочы і загадаў закаваць яго ў медныя аковы; і завёў яго цар Вавілонскі ў Вавілон і пасадзіў яго ў дом варты да дня сьмерці яго. </p><i> a Sèdèkìû vykalaǔ vočy ì zagadaǔ zakavac′ âgo ǔ mednyâ akovy; ì zavëǔ âgo car Vavìlonskì ǔ Vavìlon ì pasadzìǔ âgo ǔ dom varty da dnâ s′mercì âgo. </i>


text:
<pb/>У пяты месяц, у дзясяты дзень месяца, - гэта быў дзевятнаццаты год цара Навухаданосара, цара Вавілонскага, - прыйшоў Навузардан, начальнік целаахоўцаў, які стаяў перад царом Вавілонскім, у Ерусалім, </p><i> U pâty mesâc, u dzâsâty dzen′ mesâca, - gèta byǔ dzevâtnaccaty god cara Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, - pryjšoǔ Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, âkì staâǔ perad carom Vavìlonskìm, u Erusalìm, </i>


text:
і спаліў дом Гасподні, і дом цара і ўсе дамы ў Ерусаліме, і ўсе дамы вялікія спаліў агнём. </p><i> ì spalìǔ dom Gaspodnì, ì dom cara ì ǔse damy ǔ Erusalìme, ì ǔse damy vâlìkìâ spalìǔ agnëm. </i>


text:
І ўсё войска Халдэйскае, што было з начальнікам целаахоўцаў, разбурыла ўсе сьцены вакол Ерусаліма. </p><i> Ì ǔsë vojska Haldèjskae, što bylo z načal′nìkam celaahoǔcaǔ, razburyla ǔse s′ceny vakol Erusalìma. </i>


text:
Бедных з народу і астатні люд, што заставаўся ў горадзе, і перабежчыкаў, якія перакінуліся да цара Вавілонскага, і наогул рэшту простага люду Навузардан, начальнік целаахоўцаў, высяліў. </p><i> Bednyh z narodu ì astatnì lûd, što zastavaǔsâ ǔ goradze, ì perabežčykaǔ, âkìâ perakìnulìsâ da cara Vavìlonskaga, ì naogul rèštu prostaga lûdu Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, vysâlìǔ. </i>


text:
Толькі некалькіх зь беднага люду зямлі Навузардан, начальнік целаахоўцаў, пакінуў дзеля вінаграднікаў і земляробства. </p><i> Tol′kì nekal′kìh z′ bednaga lûdu zâmlì Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, pakìnuǔ dzelâ vìnagradnìkaǔ ì zemlârobstva. </i>


text:
<pb/>І слупы медныя, якія былі ў доме Гасподнім, і падставы, і меднае мора, якое ў доме Гасподнім, паламалі Халдэі і занесьлі ўсю медзь іхнюю ў Вавілон. </p><i> Ì slupy mednyâ, âkìâ bylì ǔ dome Gaspodnìm, ì padstavy, ì mednae mora, âkoe ǔ dome Gaspodnìm, palamalì Haldèì ì zanes′lì ǔsû medz′ ìhnûû ǔ Vavìlon. </i>


text:
І тазы і лапаткі, і нажы і чары, і лыжкі і ўвесь медны посуд, ужываны пры набажэнстве, забралі; </p><i> Ì tazy ì lapatkì, ì nažy ì čary, ì lyžkì ì ǔves′ medny posud, užyvany pry nabažènstve, zabralì; </i>


text:
і місы і абцугі, і чары і катлы, і лампады, - і фіміямнікі, і кубкі, што было залатое - залатое, і што было срэбнае - срэбнае, узяў начальнік целаахоўцаў; </p><i> ì mìsy ì abcugì, ì čary ì katly, ì lampady, - ì fìmìâmnìkì, ì kubkì, što bylo zalatoe - zalatoe, ì što bylo srèbnae - srèbnae, uzâǔ načal′nìk celaahoǔcaǔ; </i>


text:
таксама два слупы, адно мора і дванаццаць медных валоў, якія служылі падстаўкамі, якія цар Саламон зрабіў у доме Гасподнім, - медзі ва ўсіх гэтых рэчах немагчыма было зважыць. </p><i> taksama dva slupy, adno mora ì dvanaccac′ mednyh valoǔ, âkìâ služylì padstaǔkamì, âkìâ car Salamon zrabìǔ u dome Gaspodnìm, - medzì va ǔsìh gètyh rèčah nemagčyma bylo zvažyc′. </i>


text:
Слупы гэтыя былі кожны слуп у васямнаццаць локцяў вышыні, і шнурок у дванаццаць локцяў абымаў яго, а таўшчыня сьцен яго, усярэдзіне пустога, у чатыры пальцы. </p><i> Slupy gètyâ bylì kožny slup u vasâmnaccac′ lokcâǔ vyšynì, ì šnurok u dvanaccac′ lokcâǔ abymaǔ âgo, a taǔščynâ s′cen âgo, usârèdzìne pustoga, u čatyry pal′cy. </i>


text:
І вянок на ім медны, а вышыня вянка пяць локцяў; і сетка і гранатавыя яблыкі вакол былі ўсе медныя; тое самае і на другім слупе з гранатавымі яблыкамі. </p><i> Ì vânok na ìm medny, a vyšynâ vânka pâc′ lokcâǔ; ì setka ì granatavyâ âblykì vakol bylì ǔse mednyâ; toe samae ì na drugìm slupe z granatavymì âblykamì. </i>


text:
Гранатавых яблыкаў было па ўсіх баках дзевяноста шэсьць; усіх яблыкаў вакол сеткі - сто. </p><i> Granatavyh âblykaǔ bylo pa ǔsìh bakah dzevânosta šès′c′; usìh âblykaǔ vakol setkì - sto. </i>


text:
<pb/>Начальнік целаахоўцаў узяў таксама Сэраю першасьвятара і Цэфанію, другога сьвятара, і трох вартавых парога. </p><i> Načal′nìk celaahoǔcaǔ uzâǔ taksama Sèraû peršas′vâtara ì Cèfanìû, drugoga s′vâtara, ì troh vartavyh paroga. </i>


text:
І з горада ўзяў аднаго еўнуха, які быў начальнікам над ваеннымі людзьмі, і сем чалавек, што стаялі перад абліччам цара, якія былі ў горадзе, і галоўнага пісара ў войску, што запісваў у войска народ зямлі, і шэсьцьдзясят чалавек - з народу краіны, знойдзеных у горадзе. </p><i> Ì z gorada ǔzâǔ adnago eǔnuha, âkì byǔ načal′nìkam nad vaennymì lûdz′mì, ì sem čalavek, što staâlì perad ablìččam cara, âkìâ bylì ǔ goradze, ì galoǔnaga pìsara ǔ vojsku, što zapìsvaǔ u vojska narod zâmlì, ì šès′c′dzâsât čalavek - z narodu kraìny, znojdzenyh u goradze. </i>


text:
І ўзяў іх Навузардан, начальнік целаахоўцаў, і завёў іх да цара Вавілонскага ў Рыўлу. </p><i> Ì ǔzâǔ ìh Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, ì zavëǔ ìh da cara Vavìlonskaga ǔ Ryǔlu. </i>


text:
І перабіў іх цар Вавілонскі і аддаў сьмерці іх у Рыўле, у зямлі Эмат; і выселены быў Юда зь зямлі сваёй. </p><i> Ì perabìǔ ìh car Vavìlonskì ì addaǔ s′mercì ìh u Ryǔle, u zâmlì Èmat; ì vyseleny byǔ Ûda z′ zâmlì svaëj. </i>


text:
Вось народ, які выселіў Навухаданосар: у сёмы год тры тысячы дваццаць тры Юдэі; </p><i> Vos′ narod, âkì vyselìǔ Navuhadanosar: u sëmy god try tysâčy dvaccac′ try Ûdèì; </i>


text:
у васямнаццаты год Навухаданосара зь Ерусаліма выселена васемсот трыццаць дзьве душы; </p><i> u vasâmnaccaty god Navuhadanosara z′ Erusalìma vyselena vasemsot tryccac′ dz′ve dušy; </i>


text:
у дваццаць трэці год Навухаданосара Навузардан, начальнік целаахоўцаў, выселіў Юдэяў сямсот сорак пяць душ: усяго чатыры тысячы шасьцьсот душ. </p><i> u dvaccac′ trècì god Navuhadanosara Navuzardan, načal′nìk celaahoǔcaǔ, vyselìǔ Ûdèâǔ sâmsot sorak pâc′ duš: usâgo čatyry tysâčy šas′c′sot duš. </i>


text:
У трыццаць сёмы год пасьля перасяленьня Ёакіма, цара Юдэйскага, у дванаццатым месяцы, у дваццаць пяты дзень месяца, Эвільмэрадах, цар Вавілонскі, у першы год цараваньня свайго, узвысіў Ёакіма, цара Юдэйскага, і вывеў яго зь цямнічнага дома; </p><i> U tryccac′ sëmy god pas′lâ perasâlen′nâ Ëakìma, cara Ûdèjskaga, u dvanaccatym mesâcy, u dvaccac′ pâty dzen′ mesâca, Èvìl′mèradah, car Vavìlonskì, u peršy god caravan′nâ svajgo, uzvysìǔ Ëakìma, cara Ûdèjskaga, ì vyveǔ âgo z′ câmnìčnaga doma; </i>


text:
і гутарыў зь ім прыязна, і паставіў трон ягоны вышэй за троны цароў, якія былі ў яго ў Вавілоне; </p><i> ì gutaryǔ z′ ìm pryâzna, ì pastavìǔ tron âgony vyšèj za trony caroǔ, âkìâ bylì ǔ âgo ǔ Vavìlone; </i>


text:
і памяняў цямнічную вопратку ягоную, і ён заўсёды ў яго абедаў ва ўсе дні жыцьця свайго. </p><i> ì pamânâǔ câmnìčnuû vopratku âgonuû, ì ën zaǔsëdy ǔ âgo abedaǔ va ǔse dnì žyc′câ svajgo. </i>


text:
І ўтрыманьне яго, утрыманьне пастаяннае выдавалася яму ад цара дзень у дзень да дня сьмерці яго, ва ўсе дні жыцьця ягонага. </p><i> Ì ǔtryman′ne âgo, utryman′ne pastaânnae vydavalasâ âmu ad cara dzen′ u dzen′ da dnâ s′mercì âgo, va ǔse dnì žyc′câ âgonaga. </i>


text:
<pb/><t>Які асамотнены горад, людны калісьці! ён нібы аўдавеў; вялікі паміж народамі, уладца краін адрабляе даніну.</t> </p><i> <t>Âkì asamotneny gorad, lûdny kalìs′cì! ën nìby aǔdaveǔ; vâlìkì pamìž narodamì, uladca kraìn adrablâe danìnu.</t> </i>


text:
<t>Горка плача ён уначы, і сьлёзы яго па шчоках бягуць. Ня мае суцешніка сярод тых, што любілі яго; усе сябры яму здрадзілі, яму сталіся ворагамі.</t> </p><i> <t>Gorka plača ën unačy, ì s′lëzy âgo pa ščokah bâguc′. Nâ mae sucešnìka sârod tyh, što lûbìlì âgo; use sâbry âmu zdradzìlì, âmu stalìsâ voragamì.</t> </i>


text:
<t>Юда ў выгнаньні, у цярпеньнях і ў цяжкай няволі, пасяліўся сярод язычнікаў, і не знаходзіць спакою сабе; усе, хто яго перасьледаваў, дагналі яго ў цясьнінах.</t> </p><i> <t>Ûda ǔ vygnan′nì, u cârpen′nâh ì ǔ câžkaj nâvolì, pasâlìǔsâ sârod âzyčnìkaǔ, ì ne znahodzìc′ spakoû sabe; use, hto âgo peras′ledavaǔ, dagnalì âgo ǔ câs′nìnah.</t> </i>


text:
<t>Шляхі да Сіёна ў жалобе, не пасьпяшае ніхто на сьвята; усе апусьцелі брамы; сьвятары яго енчаць, дзяўчаты ягоныя ў смутку, горка й самому яму.</t> </p><i> <t>Šlâhì da Sìëna ǔ žalobe, ne pas′pâšae nìhto na s′vâta; use apus′celì bramy; s′vâtary âgo enčac′, dzâǔčaty âgonyâ ǔ smutku, gorka j samomu âmu.</t> </i>


text:
<t>Ворагі апанавалі яго, няпрыяцелі шчасьцяцца ў дабрадзенстве, бо наслаў на яго Гасподзь бядоту за многія беззаконьні ягоныя; дзеці яго пайшлі ў палон паперадзе ворага.</t> </p><i> <t>Voragì apanavalì âgo, nâpryâcelì ščas′câcca ǔ dabradzenstve, bo naslaǔ na âgo Gaspodz′ bâdotu za mnogìâ bezzakon′nì âgonyâ; dzecì âgo pajšlì ǔ palon paperadze voraga.</t> </i>


text:
<t>І адабрана ў дачкі Сіёна ўся яе велічнасьць; князі яе, як алені, што не знаходзяць пашы; і бясьсіла ідуць яны перад паганятым.</t> </p><i> <t>Ì adabrana ǔ dačkì Sìëna ǔsâ âe velìčnas′c′; knâzì âe, âk alenì, što ne znahodzâc′ pašy; ì bâs′sìla ìduc′ âny perad paganâtym.</t> </i>


text:
<t>Успамінае Ерусалім у дні бедства свайго і пакутаў сваіх, пра ўсе скарбы свае, што былі ў яго за былымі днямі, тым часам народ яго гіне ад рук ворага, і ніхто яму не пасабляе; супастаты глядзяць на яго і сьмяюцца зь яго суботаў.</t> </p><i> <t>Uspamìnae Erusalìm u dnì bedstva svajgo ì pakutaǔ svaìh, pra ǔse skarby svae, što bylì ǔ âgo za bylymì dnâmì, tym časam narod âgo gìne ad ruk voraga, ì nìhto âmu ne pasablâe; supastaty glâdzâc′ na âgo ì s′mâûcca z′ âgo subotaǔ.</t> </i>


text:
<t>Цяжка зграшыў Ерусалім, і за тое зрабіўся агідны; кожны, хто славіў яго, глядзіць на яго з пагардай, галізну ягоную ўбачыўшы; ён і сам уздыхае і адварочваецца.</t> </p><i> <t>Câžka zgrašyǔ Erusalìm, ì za toe zrabìǔsâ agìdny; kožny, hto slavìǔ âgo, glâdzìc′ na âgo z pagardaj, galìznu âgonuû ǔbačyǔšy; ën ì sam uzdyhae ì advaročvaecca.</t> </i>


text:
<t>На прыполе ў яго была нечысьць, але ён ня думаў пра будучыню, і заняпаў так ганебна, і няма яму суцешніка. "Паглядзі, Госпадзе, на гароту маю, бо вораг узвысіўся!"</t> </p><i> <t>Na prypole ǔ âgo byla nečys′c′, ale ën nâ dumaǔ pra budučynû, ì zanâpaǔ tak ganebna, ì nâma âmu sucešnìka. "Paglâdzì, Gospadze, na garotu maû, bo vorag uzvysìǔsâ!"</t> </i>


text:
<t>Вораг руку працягнуў на ўсе скарбы ягоныя; ён бачыць, як уваходзяць язычнікі ў сьвятыню ягоную, пра якую Ты наказаў, каб яны ня ўступалі ў сходню Тваю.</t> </p><i> <t>Vorag ruku pracâgnuǔ na ǔse skarby âgonyâ; ën bačyc′, âk uvahodzâc′ âzyčnìkì ǔ s′vâtynû âgonuû, pra âkuû Ty nakazaǔ, kab âny nâ ǔstupalì ǔ shodnû Tvaû.</t> </i>


text:
<t>Увесь народ ягоны ўздыхае, шукаючы хлеба, за ежу багацьці свае аддае, каб душу ўмацаваць. "Паглядзі, Госпадзе, і падзівіся, які я пагарджаны!"</t> </p><i> <t>Uves′ narod âgony ǔzdyhae, šukaûčy hleba, za ežu bagac′cì svae addae, kab dušu ǔmacavac′. "Paglâdzì, Gospadze, ì padzìvìsâ, âkì â pagardžany!"</t> </i>


text:
<t>Хай ня будзе гэтага з вамі, вы, што дарогай праходзіце! зірнеце і падзівецеся, ці ёсць хвароба, як хвароба мая, што спасьцігла мяне, што наслаў на мяне Гасподзь у дзень палкага гневу Свайго?</t> </p><i> <t>Haj nâ budze gètaga z vamì, vy, što darogaj prahodzìce! zìrnece ì padzìvecesâ, cì ësc′ hvaroba, âk hvaroba maâ, što spas′cìgla mâne, što naslaǔ na mâne Gaspodz′ u dzen′ palkaga gnevu Svajgo?</t> </i>


text:
<t>Згары Ён паслаў агонь у косткі мае, і ён авалодаў імі; раскінуў сеткі на ногі мае, абярнуў мяне, і зьбедніў мяне, каб я таміўся дзень кожны.</t> </p><i> <t>Zgary Ën paslaǔ agon′ u kostkì mae, ì ën avalodaǔ ìmì; raskìnuǔ setkì na nogì mae, abârnuǔ mâne, ì z′bednìǔ mâne, kab â tamìǔsâ dzen′ kožny.</t> </i>


text:
<t>Ярмо пахібнасьцяў маіх зьвязана ў руцэ Ягонай; яны сплецены і падняліся на шыю маю; Ён паслабіў сілу маю. Гасподзь аддаў мяне ў рукі, зь якіх не магу я вырвацца.</t> </p><i> <t>Ârmo pahìbnas′câǔ maìh z′vâzana ǔ rucè Âgonaj; âny spleceny ì padnâlìsâ na šyû maû; Ën paslabìǔ sìlu maû. Gaspodz′ addaǔ mâne ǔ rukì, z′ âkìh ne magu â vyrvacca.</t> </i>


text:
<t>Усіх дужых маіх Гасподзь скінуў сярод мяне, склікаў супроць мяне сход, каб вынішчыць хлопцаў маіх; як у таўчэльні стаптаў Гасподзь дзеву, дачку Юдавую.</t> </p><i> <t>Usìh dužyh maìh Gaspodz′ skìnuǔ sârod mâne, sklìkaǔ suproc′ mâne shod, kab vynìščyc′ hlopcaǔ maìh; âk u taǔčèl′nì staptaǔ Gaspodz′ dzevu, dačku Ûdavuû.</t> </i>


text:
<t>Па гэтым плачу я; вока маё, вока маё вылівае воды, бо далёка ад мяне мой суцешнік, які ажывіў бы душу маю; дзеці мае спустошаны, бо перамог вораг.</t> </p><i> <t>Pa gètym plaču â; voka maë, voka maë vylìvae vody, bo dalëka ad mâne moj sucešnìk, âkì ažyvìǔ by dušu maû; dzecì mae spustošany, bo peramog vorag.</t> </i>


text:
<t>Сіён працягвае рукі свае, а суцешніка яму няма, Гасподзь даў загад пра Якава ворагам ягоным; Ерусалім сярод іх амярзоціўся.</t> </p><i> <t>Sìën pracâgvae rukì svae, a sucešnìka âmu nâma, Gaspodz′ daǔ zagad pra Âkava voragam âgonym; Erusalìm sârod ìh amârzocìǔsâ.</t> </i>


text:
<t>Гасподзь праведны, бо не ўпакораны быў я слову Ягонаму. Паслухайце, усе народы, і зірнеце на немач маю: дзевы мае і хлопцы мае ў няволю пайшлі.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ pravedny, bo ne ǔpakorany byǔ â slovu Âgonamu. Pasluhajce, use narody, ì zìrnece na nemač maû: dzevy mae ì hlopcy mae ǔ nâvolû pajšlì.</t> </i>


text:
<t>Клічу сяброў маіх, але яны ашукалі мяне; сьвятары мае і старцы мае канаюць у горадзе, шукаючы ежы сабе, каб душу сваю падмацаваць.</t> </p><i> <t>Klìču sâbroǔ maìh, ale âny ašukalì mâne; s′vâtary mae ì starcy mae kanaûc′ u goradze, šukaûčy ežy sabe, kab dušu svaû padmacavac′.</t> </i>


text:
<t>Паглядзі, Госпадзе, бо мне цесна, хвалюецца ўва мне нутроба, сэрца маё перавярнулася ўва мне за тое, што я ўпарта Табе супрацівіўся; меч звонку зьбязьдзетніў мяне, а дома - як сьмерць.</t> </p><i> <t>Paglâdzì, Gospadze, bo mne cesna, hvalûecca ǔva mne nutroba, sèrca maë peravârnulasâ ǔva mne za toe, što â ǔparta Tabe supracìvìǔsâ; meč zvonku z′bâz′dzetnìǔ mâne, a doma - âk s′merc′.</t> </i>


text:
<t>Пачулі, што я енчу, а суцешніка мне няма; пачулі ўсе ворагі мае пра гароту маю і парадаваліся, што Ты зрабіў гэта: о, калі б Ты загадаў, каб настаў дзень, Табою прадказаны, і каб яны мне ўпадобніліся!</t> </p><i> <t>Pačulì, što â enču, a sucešnìka mne nâma; pačulì ǔse voragì mae pra garotu maû ì paradavalìsâ, što Ty zrabìǔ gèta: o, kalì b Ty zagadaǔ, kab nastaǔ dzen′, Taboû pradkazany, ì kab âny mne ǔpadobnìlìsâ!</t> </i>


text:
<t>Хай стане перад аблічча Тваё ўся іхняя злосьць; і ўчыні зь імі гэтак сама, як Ты са мною ўчыніў за грахі мае, бо цяжкія стагноты мае, і сэрца маё зьнемагае.</t> </p><i> <t>Haj stane perad ablìčča Tvaë ǔsâ ìhnââ zlos′c′; ì ǔčynì z′ ìmì gètak sama, âk Ty sa mnoû ǔčynìǔ za grahì mae, bo câžkìâ stagnoty mae, ì sèrca maë z′nemagae.</t> </i>


text:
<pb/><t>І як спахмурніў Гасподзь у гневе Сваім дачку Сіёна! скінуў зь нябёсаў на зямлю красу Ізраіля і не ўзгадаў пра падножжа ног Сваіх у дзень гневу Свайго.</t> </p><i> <t>Ì âk spahmurnìǔ Gaspodz′ u gneve Svaìm dačku Sìëna! skìnuǔ z′ nâbësaǔ na zâmlû krasu Ìzraìlâ ì ne ǔzgadaǔ pra padnožža nog Svaìh u dzen′ gnevu Svajgo.</t> </i>


text:
<t>Загубіў Гасподзь усе селішчы Якава, не ўмілажаліўся, разбурыў у лютасьці Сваёй умацаваньні дачкі Юдавай, скінуў на зямлю, адкінуў царства і князёў ягоных, як нечысьць;</t> </p><i> <t>Zagubìǔ Gaspodz′ use selìščy Âkava, ne ǔmìlažalìǔsâ, razburyǔ u lûtas′cì Svaëj umacavan′nì dačkì Ûdavaj, skìnuǔ na zâmlû, adkìnuǔ carstva ì knâzëǔ âgonyh, âk nečys′c′;</t> </i>


text:
<t>У запале гневу зламаў моц Ізраіля, адвёў правіцу Сваю ад непрыяцеля і загарэўся ў Якаве, як зьнішчальны агонь, што пажыраў усё навакол;</t> </p><i> <t>U zapale gnevu zlamaǔ moc Ìzraìlâ, advëǔ pravìcu Svaû ad nepryâcelâ ì zagarèǔsâ ǔ Âkave, âk z′nìščal′ny agon′, što pažyraǔ usë navakol;</t> </i>


text:
<t>напяў лук Свой, як непрыяцель, накіраваў правіцу Сваю, як вораг, і забіў усё, вачам вабнае; на палатку дачкі Сіёна выліў лютасьць Сваю, як агонь.</t> </p><i> <t>napâǔ luk Svoj, âk nepryâcel′, nakìravaǔ pravìcu Svaû, âk vorag, ì zabìǔ usë, vačam vabnae; na palatku dačkì Sìëna vylìǔ lûtas′c′ Svaû, âk agon′.</t> </i>


text:
<t>Гасподзь зрабіўся - як непрыяцель, зьнішчыў Ізраіля, спустошыў усе харомы ягоныя, разбурыў умацаваньні яго, і памножыў дачцэ Юдавай смутак і плач.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ zrabìǔsâ - âk nepryâcel′, z′nìščyǔ Ìzraìlâ, spustošyǔ use haromy âgonyâ, razburyǔ umacavan′nì âgo, ì pamnožyǔ dačcè Ûdavaj smutak ì plač.</t> </i>


text:
<t>І адабраў агароджу Сваю, як у садзе; разбурыў сьвятыню Сваю, прымусіў Гасподзь забыць на Сіёне сьвяты й суботы; і ў абурэньні гневу Свайго адкінуў цара і сьвятара,</t> </p><i> <t>Ì adabraǔ agarodžu Svaû, âk u sadze; razburyǔ s′vâtynû Svaû, prymusìǔ Gaspodz′ zabyc′ na Sìëne s′vâty j suboty; ì ǔ aburèn′nì gnevu Svajgo adkìnuǔ cara ì s′vâtara,</t> </i>


text:
<t>Адкінуў Гасподзь ахвярнік Свой, адвёў сэрца Сваё ад сьвятыні Сваёй, аддаў у рукі ворагаў сьцены храмаў яго; у доме Гасподнім шумелі, як у сьвята.</t> </p><i> <t>Adkìnuǔ Gaspodz′ ahvârnìk Svoj, advëǔ sèrca Svaë ad s′vâtynì Svaëj, addaǔ u rukì voragaǔ s′ceny hramaǔ âgo; u dome Gaspodnìm šumelì, âk u s′vâta.</t> </i>


text:
<t>Гасподзь пастанавіў разбурыць мур дачкі Сіёна, шнур працягнуў, ня ўхіліў рукі Сваёй ад спусташэньня; зьнішчыў вонкавыя ўмацаваньні, і сьцены разам разбураны.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ pastanavìǔ razburyc′ mur dačkì Sìëna, šnur pracâgnuǔ, nâ ǔhìlìǔ rukì Svaëj ad spustašèn′nâ; z′nìščyǔ vonkavyâ ǔmacavan′nì, ì s′ceny razam razburany.</t> </i>


text:
<t>Брамы яе аселі ў зямлю; Ён разбурыў і скрышыў завалы яе; цар яе і князі яе ў язычнікаў; ня стала закона, і прарокам яе няма ўяваў ад Госпада.</t> </p><i> <t>Bramy âe aselì ǔ zâmlû; Ën razburyǔ ì skryšyǔ zavaly âe; car âe ì knâzì âe ǔ âzyčnìkaǔ; nâ stala zakona, ì prarokam âe nâma ǔâvaǔ ad Gospada.</t> </i>


text:
<t>Маўкліва сядзяць на зямлі старцы дачкі Сіёнавай, пасыпалі попелам сваю галаву, вярэтаю аперазаліся; панурылі голаў сваю да зямлі дзевы Ерусалімскія.</t> </p><i> <t>Maǔklìva sâdzâc′ na zâmlì starcy dačkì Sìënavaj, pasypalì popelam svaû galavu, vârètaû aperazalìsâ; panurylì golaǔ svaû da zâmlì dzevy Erusalìmskìâ.</t> </i>


text:
<t>Выплакала я мае вочы, і хвалюецца ўва мне нутроба мая, выліваецца на зямлю жоўць мая ад пагібелі дачкі народу майго, калі дзеці і немаўляты з голаду мруць на вуліцах горада.</t> </p><i> <t>Vyplakala â mae vočy, ì hvalûecca ǔva mne nutroba maâ, vylìvaecca na zâmlû žoǔc′ maâ ad pagìbelì dačkì narodu majgo, kalì dzecì ì nemaǔlâty z goladu mruc′ na vulìcah gorada.</t> </i>


text:
<t>Сваім мацеркам кажуць яны: "дзе хлеб і віно?" паміраючы, падобна параненым на вуліцах гарадскіх, выліваючы душы свае ва ўлоньне сваіх мацярок.</t> </p><i> <t>Svaìm macerkam kažuc′ âny: "dze hleb ì vìno?" pamìraûčy, padobna paranenym na vulìcah garadskìh, vylìvaûčy dušy svae va ǔlon′ne svaìh macârok.</t> </i>


text:
<t>Што скажу я табе, з чым параўнаю цябе, дачка Ерусаліма? да чаго прыпадобню цябе, каб суцешыць цябе, дзева, дачка Сіёна? бо рана твая вялікая, як мора, хто можа цябе ацаліць?</t> </p><i> <t>Što skažu â tabe, z čym paraǔnaû câbe, dačka Erusalìma? da čago prypadobnû câbe, kab sucešyc′ câbe, dzeva, dačka Sìëna? bo rana tvaâ vâlìkaâ, âk mora, hto moža câbe acalìc′?</t> </i>


text:
<t>Прарокі твае вяшчалі табе пустое, ілжывае і беззаконьня твайго не выкрывалі, каб папярэдзіць твой лёс, і зьвеставалі табе ілжыва, што прывяло цябе да выгнаньня.</t> </p><i> <t>Prarokì tvae vâščalì tabe pustoe, ìlžyvae ì bezzakon′nâ tvajgo ne vykryvalì, kab papârèdzìc′ tvoj lës, ì z′vestavalì tabe ìlžyva, što pryvâlo câbe da vygnan′nâ.</t> </i>


text:
<t>Рукамі пляскаюць над табою праходжыя, сьвішчуць і круцяць галавой з дачкі Ерусаліма, кажучы: "ці той гэта горад, што называўся дасканаласьцю хараства, радасьцю ўсёй зямлі?"</t> </p><i> <t>Rukamì plâskaûc′ nad taboû prahodžyâ, s′vìščuc′ ì krucâc′ galavoj z dačkì Erusalìma, kažučy: "cì toj gèta gorad, što nazyvaǔsâ daskanalas′cû harastva, radas′cû ǔsëj zâmlì?"</t> </i>


text:
<t>Разьзявілі на цябе пашчу сваю твае ворагі, сьвішчуць, скрыгочуць зубамі, кажучы: "праглынулі мы яго, толькі гэтага дня і чакалі мы, дачакаліся, убачылі!"</t> </p><i> <t>Raz′zâvìlì na câbe pašču svaû tvae voragì, s′vìščuc′, skrygočuc′ zubamì, kažučy: "praglynulì my âgo, tol′kì gètaga dnâ ì čakalì my, dačakalìsâ, ubačylì!"</t> </i>


text:
<t>Зьдзейсьніў Гасподзь, што прадвызначыў, спраўдзіў слова Сваё, сказанае калісьці, спустошыў бязь літасьці і даў ворагу парадавацца над табою, узьнёс моц тваіх супастатаў.</t> </p><i> <t>Z′dzejs′nìǔ Gaspodz′, što pradvyznačyǔ, spraǔdzìǔ slova Svaë, skazanae kalìs′cì, spustošyǔ bâz′ lìtas′cì ì daǔ voragu paradavacca nad taboû, uz′nës moc tvaìh supastataǔ.</t> </i>


text:
<t>Сэрца іх лямантуе да Госпада: сьцяна дачкі Сіёна! лі ручаём сьлёзы дзень і ноч, не давай сабе супакоіцца, не давай спачыну зрэнкам вачэй тваіх.</t> </p><i> <t>Sèrca ìh lâmantue da Gospada: s′câna dačkì Sìëna! lì ručaëm s′lëzy dzen′ ì noč, ne davaj sabe supakoìcca, ne davaj spačynu zrènkam vačèj tvaìh.</t> </i>


text:
<t>Уставай, кліч сярод ночы, на пачатку кожнае варты; вылівай, як ваду, сэрца тваё прад Госпадам; да Яго цягні рукі твае за душу тваіх дзетак, што канаюць з голаду на рагах усіх вуліц.</t> </p><i> <t>Ustavaj, klìč sârod nočy, na pačatku kožnae varty; vylìvaj, âk vadu, sèrca tvaë prad Gospadam; da Âgo câgnì rukì tvae za dušu tvaìh dzetak, što kanaûc′ z goladu na ragah usìh vulìc.</t> </i>


text:
<t>"Паглядзі, Госпадзе, і падзівіся: каму так зрабіў, каб елі жанчыны свой плод, немаўлятак, выкармленых імі? каб забівалі ў Гасподнім сьвяцілішчы сьвятара і прарока?</t> </p><i> <t>"Paglâdzì, Gospadze, ì padzìvìsâ: kamu tak zrabìǔ, kab elì žančyny svoj plod, nemaǔlâtak, vykarmlenyh ìmì? kab zabìvalì ǔ Gaspodnìm s′vâcìlìščy s′vâtara ì praroka?</t> </i>


text:
<t>Дзеці і старцы ляжаць на зямлі ў пыле; дзевы мае і хлопцы загінулі ад меча; у дзень гневу Твайго ты іх біў, заколваў бязь літасьці".</t> </p><i> <t>Dzecì ì starcy lâžac′ na zâmlì ǔ pyle; dzevy mae ì hlopcy zagìnulì ad meča; u dzen′ gnevu Tvajgo ty ìh bìǔ, zakolvaǔ bâz′ lìtas′cì".</t> </i>


text:
<t>Ты склікаў адусюль, як на сьвята, жахі мае, і ў дзень гневу Гасподняга не ўратаваўся ніхто, не ацалеў аніхто; тых, каго выкарміла і ўзгадавала я, вораг мой вынішчыў.</t> </p><i> <t>Ty sklìkaǔ adusûl′, âk na s′vâta, žahì mae, ì ǔ dzen′ gnevu Gaspodnâga ne ǔratavaǔsâ nìhto, ne acaleǔ anìhto; tyh, kago vykarmìla ì ǔzgadavala â, vorag moj vynìščyǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я чалавек, які зьведаў гора ад жазла Твайго гневу:</t> </p><i> <t>Â čalavek, âkì z′vedaǔ gora ad žazla Tvajgo gnevu:</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён павёў мяне і ўвёў у цемру, а не ў сьвятло.</t> </p><i> <t>Ën pavëǔ mâne ì ǔvëǔ u cemru, a ne ǔ s′vâtlo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Толькі супроць мяне Ён зьвяртае руку Сваю кожнага дня;</t> </p><i> <t>Tol′kì suproc′ mâne Ën z′vârtae ruku Svaû kožnaga dnâ;</t> </i>


text:
<t>выснажыў плоць маю і скуру маю, паламаў мае косьці;</t> </p><i> <t>vysnažyǔ ploc′ maû ì skuru maû, palamaǔ mae kos′cì;</t> </i>


text:
<pb/><t>абгарадзіў мяне і абклаў горыччу і цяготаю;</t> </p><i> <t>abgaradzìǔ mâne ì abklaǔ goryčču ì câgotaû;</t> </i>


text:
<pb/><t>пасадзіў мяне ў цёмнае месца, як даўно памерлых;</t> </p><i> <t>pasadzìǔ mâne ǔ cëmnae mesca, âk daǔno pamerlyh;</t> </i>


text:
<t>акружыў мяне мурам, каб я ня выйшаў, уцяжыў аковы мае,</t> </p><i> <t>akružyǔ mâne muram, kab â nâ vyjšaǔ, ucâžyǔ akovy mae,</t> </i>


text:
<pb/><t>і хоць я клічу і енчу, нячулы Ён да малітвы маёй;</t> </p><i> <t>ì hoc′ â klìču ì enču, nâčuly Ën da malìtvy maëj;</t> </i>


text:
<pb/><t>крушнямі загарадзіў мне дарогі, скрывіў сьцежкі мае.</t> </p><i> <t>krušnâmì zagaradzìǔ mne darogì, skryvìǔ s′cežkì mae.</t> </i>


text:
<t>Ён мне стаўся як бы мядзьведзь у засадзе, як бы леў у патайным месцы;</t> </p><i> <t>Ën mne staǔsâ âk by mâdz′vedz′ u zasadze, âk by leǔ u patajnym mescy;</t> </i>


text:
<pb/><t>скрывіў дарогі мае і разарваў мяне, у нівеч абярнуў мяне;</t> </p><i> <t>skryvìǔ darogì mae ì razarvaǔ mâne, u nìveč abârnuǔ mâne;</t> </i>


text:
<pb/><t>напяў лук Свой і паставіў мяне як бы цэлем пад стрэлы;</t> </p><i> <t>napâǔ luk Svoj ì pastavìǔ mâne âk by cèlem pad strèly;</t> </i>


text:
<t>паслаў у ныркі мае стрэлы з калчана Свайго.</t> </p><i> <t>paslaǔ u nyrkì mae strèly z kalčana Svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зрабіўся пасьмешышчам усяму народу майму, штодзённаю скрушлівай песняй яго.</t> </p><i> <t>Â zrabìǔsâ pas′mešyščam usâmu narodu majmu, štodzënnaû skrušlìvaj pesnâj âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён насыціў мяне горыччу, напаіў мяне палыном;</t> </p><i> <t>Ën nasycìǔ mâne goryčču, napaìǔ mâne palynom;</t> </i>


text:
<t>скрышыў камянямі зубы мае, пасыпаў мяне попелам.</t> </p><i> <t>skryšyǔ kamânâmì zuby mae, pasypaǔ mâne popelam.</t> </i>


text:
<pb/><t>І адышоў спакой ад душы маёй; я забыўся пра шчасныя дні,</t> </p><i> <t>Ì adyšoǔ spakoj ad dušy maëj; â zabyǔsâ pra ščasnyâ dnì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і сказаў я: загінула сіла мая і надзея мая на Госпада.</t> </p><i> <t>ì skazaǔ â: zagìnula sìla maâ ì nadzeâ maâ na Gospada.</t> </i>


text:
<t>Падумай пра цярпеньні мае, пра гароту маю, пра жоўць і палын.</t> </p><i> <t>Padumaj pra cârpen′nì mae, pra garotu maû, pra žoǔc′ ì palyn.</t> </i>


text:
<pb/><t>Цвёрда памятае гэта душа мая і ападае ўва мне.</t> </p><i> <t>Cvërda pamâtae gèta duša maâ ì apadae ǔva mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, што я адказваю сэрцу майму і таму спадзяюся:</t> </p><i> <t>Vos′, što â adkazvaû sèrcu majmu ì tamu spadzâûsâ:</t> </i>


text:
<t>зь міласьці Госпада мы ня зьніклі, бо ня вычарпаўся Яго мілажаль:</t> </p><i> <t>z′ mìlas′cì Gospada my nâ z′nìklì, bo nâ vyčarpaǔsâ Âgo mìlažal′:</t> </i>


text:
<pb/><t>ён абнаўляецца кожнае раніцы; вялікая вернасьць Твая!</t> </p><i> <t>ën abnaǔlâecca kožnae ranìcy; vâlìkaâ vernas′c′ Tvaâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь частка мая, кажа душа мая, спадзявацьмуся ж на Яго.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ častka maâ, kaža duša maâ, spadzâvac′musâ ž na Âgo.</t> </i>


text:
<t>Добры Гасподзь з тымі, што на Яго спадзяюцца, з душою, якая шукае Яго.</t> </p><i> <t>Dobry Gaspodz′ z tymì, što na Âgo spadzâûcca, z dušoû, âkaâ šukae Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Добра таму, хто цярпліва чакае ратунку ад Госпада.</t> </p><i> <t>Dobra tamu, hto cârplìva čakae ratunku ad Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Добра чалавеку, калі ён нясе ярмо ў маладосьці сваёй;</t> </p><i> <t>Dobra čalaveku, kalì ën nâse ârmo ǔ malados′cì svaëj;</t> </i>


text:
<t>сядзіць адасоблена і маўчыць, бо Ён ярмо наклаў на яго;</t> </p><i> <t>sâdzìc′ adasoblena ì maǔčyc′, bo Ën ârmo naklaǔ na âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>кладзе вусны свае ў пыл, думаючы: "магчыма, яшчэ ёсьць надзея";</t> </p><i> <t>kladze vusny svae ǔ pyl, dumaûčy: "magčyma, âščè ës′c′ nadzeâ";</t> </i>


text:
<pb/><t>падстаўляе шчаку сваю таму, хто яго б'е, здавальняецца ганьбаваньнем,</t> </p><i> <t>padstaǔlâe ščaku svaû tamu, hto âgo b'e, zdaval′nâecca gan′bavan′nem,</t> </i>


text:
<pb/><t>Але паслаў гора, і ўмілажаліцца зь вялікай даброці Сваёй.</t> </p><i> <t>Ale paslaǔ gora, ì ǔmìlažalìcca z′ vâlìkaj dabrocì Svaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Ён не па волі сэрца Свайго карае і засмучае сыноў чалавечых.</t> </p><i> <t>Bo Ën ne pa volì sèrca Svajgo karae ì zasmučae synoǔ čalavečyh.</t> </i>


text:
<t>Але калі топчуць нагамі сваімі ўсіх вязьняў зямлі,</t> </p><i> <t>Ale kalì topčuc′ nagamì svaìmì ǔsìh vâz′nâǔ zâmlì,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі несправядліва судзяць чалавека перад абліччам Усявышняга,</t> </p><i> <t>kalì nespravâdlìva sudzâc′ čalaveka perad ablìččam Usâvyšnâga,</t> </i>


text:
<pb/><t>калі чалавека ўціскаюць у дзеях ягоных: хіба ня бачыць Гасподзь?</t> </p><i> <t>kalì čalaveka ǔcìskaûc′ u dzeâh âgonyh: hìba nâ bačyc′ Gaspodz′?</t> </i>


text:
<t>Хто гэта кажа: "І тое бывае, чаму Гасподзь не загадаў быць"?</t> </p><i> <t>Hto gèta kaža: "Ì toe byvae, čamu Gaspodz′ ne zagadaǔ byc′"?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці не ад вуснаў Усявышняга адбываецца бедства і посьпех?</t> </p><i> <t>Cì ne ad vusnaǔ Usâvyšnâga adbyvaecca bedstva ì pos′peh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта наракае чалавек жывы? кожны хай наракае на грахі свае.</t> </p><i> <t>Navošta narakae čalavek žyvy? kožny haj narakae na grahì svae.</t> </i>


text:
<t>Выпрабуем і дасьледуем шляхі свае, і зьвернемся да Госпада.</t> </p><i> <t>Vyprabuem ì das′leduem šlâhì svae, ì z′vernemsâ da Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьнясём сэрца наша і рукі да Бога, сутнага на нябёсах:</t> </p><i> <t>Uz′nâsëm sèrca naša ì rukì da Boga, sutnaga na nâbësah:</t> </i>


text:
<pb/><t>мы адпалі і ўпарціліся; Ты ня зьлітаваўся:</t> </p><i> <t>my adpalì ì ǔparcìlìsâ; Ty nâ z′lìtavaǔsâ:</t> </i>


text:
<t>Ты пакрыў Сябе гневам і перасьледаваў нас, забіваў, не шкадуючы;</t> </p><i> <t>Ty pakryǔ Sâbe gnevam ì peras′ledavaǔ nas, zabìvaǔ, ne škaduûčy;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты засланіў сябе хмарай, каб не даходзіла наша малітва;</t> </p><i> <t>Ty zaslanìǔ sâbe hmaraj, kab ne dahodzìla naša malìtva;</t> </i>


text:
<pb/><t>сьмецьцем і мярзотаю Ты зрабіў нас сярод народаў.</t> </p><i> <t>s′mec′cem ì mârzotaû Ty zrabìǔ nas sârod narodaǔ.</t> </i>


text:
<t>Разьзявілі на нас пашчу сваю ўсе ворагі нашы.</t> </p><i> <t>Raz′zâvìlì na nas pašču svaû ǔse voragì našy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Патокі водаў вылівае вока маё па пагібелі дачкі народа майго.</t> </p><i> <t>Patokì vodaǔ vylìvae voka maë pa pagìbelì dačkì naroda majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вока маё выліваецца і не перасыхае, бо палёгкі няма,</t> </p><i> <t>Voka maë vylìvaecca ì ne perasyhae, bo palëgkì nâma,</t> </i>


text:
<t>пакуль ня ўгледзіць і ня ўбачыць Гасподзь зь нябёсаў.</t> </p><i> <t>pakul′ nâ ǔgledzìc′ ì nâ ǔbačyc′ Gaspodz′ z′ nâbësaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вока маё засмучае душу маю дзеля ўсіх дочак майго горада.</t> </p><i> <t>Voka maë zasmučae dušu maû dzelâ ǔsìh dočak majgo gorada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Па ўсякаму сіліліся вылавіць мяне, як птушку, ворагі мае, бязь ніякай прычыны;</t> </p><i> <t>Pa ǔsâkamu sìlìlìsâ vylavìc′ mâne, âk ptušku, voragì mae, bâz′ nìâkaj pryčyny;</t> </i>


text:
<t>укінулі жыцьцё маё ў яму і закідалі мяне камянямі.</t> </p><i> <t>ukìnulì žyc′cë maë ǔ âmu ì zakìdalì mâne kamânâmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Воды падняліся да галавы маёй; я сказаў: "загінуў я".</t> </p><i> <t>Vody padnâlìsâ da galavy maëj; â skazaǔ: "zagìnuǔ â".</t> </i>


text:
<pb/><t>Я заклікаў імя Тваё, Госпадзе, зь ямы глыбокай.</t> </p><i> <t>Â zaklìkaǔ ìmâ Tvaë, Gospadze, z′ âmy glybokaj.</t> </i>


text:
<t>Ты чуў голас мой; не затулі Тваё вуха ад уздыханьня майго, ад енку майго!</t> </p><i> <t>Ty čuǔ golas moj; ne zatulì Tvaë vuha ad uzdyhan′nâ majgo, ad enku majgo!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты набліжаўся, калі я клікаў Цябе, і казаў: ня бойся!</t> </p><i> <t>Ty nablìžaǔsâ, kalì â klìkaǔ Câbe, ì kazaǔ: nâ bojsâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты абараняў, Госпадзе, дзеі душы маёй; акупляў жыцьцё маё.</t> </p><i> <t>Ty abaranâǔ, Gospadze, dzeì dušy maëj; akuplâǔ žyc′cë maë.</t> </i>


text:
<t>Ты бачыш, Госпадзе, крыўду маю; рассудзі справу маю.</t> </p><i> <t>Ty bačyš, Gospadze, kryǔdu maû; rassudzì spravu maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты бачыш усю помсьлівасьць іхнюю, усе намыслы іхнія супраць мяне;</t> </p><i> <t>Ty bačyš usû poms′lìvas′c′ ìhnûû, use namysly ìhnìâ suprac′ mâne;</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты чуеш, Госпадзе, лаянку іхнюю, усе намыслы іхнія супраць мяне,</t> </p><i> <t>Ty čueš, Gospadze, laânku ìhnûû, use namysly ìhnìâ suprac′ mâne,</t> </i>


text:
<t>словы тых, што паўстаюць на мяне, і іхнія хітраваньні супроць мяне дзень у дзень.</t> </p><i> <t>slovy tyh, što paǔstaûc′ na mâne, ì ìhnìâ hìtravan′nì suproc′ mâne dzen′ u dzen′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паглядзі, ці сядзяць яны, а ці ўстаюць, я для іх - песьня.</t> </p><i> <t>Paglâdzì, cì sâdzâc′ âny, a cì ǔstaûc′, â dlâ ìh - pes′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аддай ім, Госпадзе, паводле дзеяў рук іхніх;</t> </p><i> <t>Addaj ìm, Gospadze, pavodle dzeâǔ ruk ìhnìh;</t> </i>


text:
<t>пашлі ім памрочышча сэрца і пракляцьце Тваё на іх;</t> </p><i> <t>pašlì ìm pamročyšča sèrca ì praklâc′ce Tvaë na ìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>перасьледуй іх, Госпадзе, гневам тваім, і вынішчы іх з паднябеснай.</t> </p><i> <t>peras′leduj ìh, Gospadze, gnevam tvaìm, ì vynìščy ìh z padnâbesnaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як паблякла золата, як зьмянілася золата высакароднае! камяні сьвяцілішча рассыпаны па ўсіх ростанях.</t> </p><i> <t>Âk pablâkla zolata, âk z′mânìlasâ zolata vysakarodnae! kamânì s′vâcìlìšča rassypany pa ǔsìh rostanâh.</t> </i>


text:
<t>Сыны Сіёна каштоўныя, роўныя шчыраму золату, цяпер як чарэп'е глінянае цэняцца, як вырабы рук ганчара!</t> </p><i> <t>Syny Sìëna kaštoǔnyâ, roǔnyâ ščyramu zolatu, câper âk čarèp'e glìnânae cènâcca, âk vyraby ruk gančara!</t> </i>


text:
<t>І шакалы падсоўваюць смочкі і кормяць сваіх дзяцей, а дачка народа майго цяпер жорсткая, як у пустыні страўсы:</t> </p><i> <t>Ì šakaly padsoǔvaûc′ smočkì ì kormâc′ svaìh dzâcej, a dačka naroda majgo câper žorstkaâ, âk u pustynì straǔsy:</t> </i>


text:
<t>язык немаўлят да гартані ад смагі ліпне; дзеці благаюць хлеба, і не падае ім ніхто.</t> </p><i> <t>âzyk nemaǔlât da gartanì ad smagì lìpne; dzecì blagaûc′ hleba, ì ne padae ìm nìhto.</t> </i>


text:
<t>Тыя, што елі салодкае, млеюць на вуліцах; а тыя, каго спавівалі ў пурпуры, на сьметніках сьпяць.</t> </p><i> <t>Tyâ, što elì salodkae, mleûc′ na vulìcah; a tyâ, kago spavìvalì ǔ purpury, na s′metnìkah s′pâc′.</t> </i>


text:
<t>Правіны дачкі народа майго большыя за грэх Садомы: тая зьнішчана вокаімгненна, бяз дотыку рук чалавечых.</t> </p><i> <t>Pravìny dačkì naroda majgo bol′šyâ za grèh Sadomy: taâ z′nìščana vokaìmgnenna, bâz dotyku ruk čalavečyh.</t> </i>


text:
<t>Яе князі былі чысьцейшыя за сьнег, бялейшыя за малако; целам былі прыгажэйшыя за карал, выгляд іх быў, як шафір;</t> </p><i> <t>Âe knâzì bylì čys′cejšyâ za s′neg, bâlejšyâ za malako; celam bylì prygažèjšyâ za karal, vyglâd ìh byǔ, âk šafìr;</t> </i>


text:
<t>а цяпер цямней за ўсё чорнае твар у іх; не пазнаюць іх на вуліцы; скура ў іх да касьцей іх прыліпла, уся перасохла, як дрэва.</t> </p><i> <t>a câper câmnej za ǔsë čornae tvar u ìh; ne paznaûc′ ìh na vulìcy; skura ǔ ìh da kas′cej ìh prylìpla, usâ perasohla, âk drèva.</t> </i>


text:
<t>Тыя, каго забіваюць мечам, шчасьлівейшыя за забіваных голадам, ападаюць у сіле з голаду, бо ім пладоў нестае палявых.</t> </p><i> <t>Tyâ, kago zabìvaûc′ mečam, ščas′lìvejšyâ za zabìvanyh goladam, apadaûc′ u sìle z goladu, bo ìm pladoǔ nestae palâvyh.</t> </i>


text:
<t>Пяшчотныя колісь жанчыны дзетак сваіх гатавалі, каб пракарміцца імі ў часе пагібелі дачкі народа свайго.</t> </p><i> <t>Pâščotnyâ kolìs′ žančyny dzetak svaìh gatavalì, kab prakarmìcca ìmì ǔ čase pagìbelì dačkì naroda svajgo.</t> </i>


text:
<t>Спраўдзіў Гасподзь Свой гнеў, выліў лютасьць гневу Свайго і запаліў на Сіёне агонь, які зжэр асновы яго.</t> </p><i> <t>Spraǔdzìǔ Gaspodz′ Svoj gneǔ, vylìǔ lûtas′c′ gnevu Svajgo ì zapalìǔ na Sìëne agon′, âkì zžèr asnovy âgo.</t> </i>


text:
<t>Ня верылі цары зямныя і ўсе жывыя ў сусьвеце, каб вораг і непрыяцель увайшоў у браму Ерусаліма.</t> </p><i> <t>Nâ verylì cary zâmnyâ ì ǔse žyvyâ ǔ sus′vece, kab vorag ì nepryâcel′ uvajšoǔ u bramu Erusalìma.</t> </i>


text:
<t>Усё гэта - за грахі ілжэпрарокаў, за беззаконьні яго сьвятароў, што пралівалі кроў праведнікаў;</t> </p><i> <t>Usë gèta - za grahì ìlžèprarokaǔ, za bezzakon′nì âgo s′vâtaroǔ, što pralìvalì kroǔ pravednìkaǔ;</t> </i>


text:
<t>бадзяліся, як сьляпыя па вуліцах, крывёй апаганьваліся, аж немагчыма было дакрануцца да вопраткі іхняй.</t> </p><i> <t>badzâlìsâ, âk s′lâpyâ pa vulìcah, kryvëj apagan′valìsâ, až nemagčyma bylo dakranucca da vopratkì ìhnâj.</t> </i>


text:
<t>"З дарогі! нячысты ідзе!" крычалі паперадзе іх; "сыдзеце ўбок, сыдзеце ўбок! не дакранайцеся!"; і саступалі ўбок; а людзі казалі: "іх болей ня будзе!</t> </p><i> <t>"Z darogì! nâčysty ìdze!" kryčalì paperadze ìh; "sydzece ǔbok, sydzece ǔbok! ne dakranajcesâ!"; ì sastupalì ǔbok; a lûdzì kazalì: "ìh bolej nâ budze!</t> </i>


text:
<t>Гасподзь іх між люду расьцярусіў; Ён іх больш не дагледзіць", бо яны сьвятароў не шануюць, бо не шкадуюць старцаў.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ ìh mìž lûdu ras′cârusìǔ; Ën ìh bol′š ne dagledzìc′", bo âny s′vâtaroǔ ne šanuûc′, bo ne škaduûc′ starcaǔ.</t> </i>


text:
<t>Стаміліся нашыя вочы чакаць дапамогі марнае; з вежы дазорнай чакалі народу, які нас ня выратаваў.</t> </p><i> <t>Stamìlìsâ našyâ vočy čakac′ dapamogì marnae; z vežy dazornaj čakalì narodu, âkì nas nâ vyratavaǔ.</t> </i>


text:
<t>А яны цікавалі за крокамі нашымі, каб не маглі мы хадзіць па вуліцах нашых; зблізіўся наш канец, дні нашы споўніліся; настала наша пара.</t> </p><i> <t>A âny cìkavalì za krokamì našymì, kab ne maglì my hadzìc′ pa vulìcah našyh; zblìzìǔsâ naš kanec, dnì našy spoǔnìlìsâ; nastala naša para.</t> </i>


text:
<t>Ганіцелі нашы былі шыбчэйшыя за нябесных арлоў; ганяліся за намі па горах, ставілі пасткі на нас у пустыні.</t> </p><i> <t>Ganìcelì našy bylì šybčèjšyâ za nâbesnyh arloǔ; ganâlìsâ za namì pa gorah, stavìlì pastkì na nas u pustynì.</t> </i>


text:
<t>Дыханьне жыцьця нашага, памазанец Гасподні злоўлены ў яму іхнюю, той, пра якога казалі мы: пад яго шатамі жыцьмем сярод народаў.</t> </p><i> <t>Dyhan′ne žyc′câ našaga, pamazanec Gaspodnì zloǔleny ǔ âmu ìhnûû, toj, pra âkoga kazalì my: pad âgo šatamì žyc′mem sârod narodaǔ.</t> </i>


text:
<t>Радуйся і весяліся, дачка Эдома, жыхарка зямлі Уц! І да цябе дойдзе чара; уп'ешся й аголішся.</t> </p><i> <t>Radujsâ ì vesâlìsâ, dačka Èdoma, žyharka zâmlì Uc! Ì da câbe dojdze čara; up'ešsâ j agolìšsâ.</t> </i>


text:
<t>Дачка Сіёна! скончыцца кара за беззаконьне тваё; Ён цябе болей ня гнацьме; а тваё беззаконьне, дачка Эдома, Ён адкрые і пакарае яго.</t> </p><i> <t>Dačka Sìëna! skončycca kara za bezzakon′ne tvaë; Ën câbe bolej nâ gnac′me; a tvaë bezzakon′ne, dačka Èdoma, Ën adkrye ì pakarae âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Успомні, Госпадзе, што над намі зьдзейсьнілася; паглядзі, падзівіся на паганьбеньне нашае:</t> </p><i> <t>Uspomnì, Gospadze, što nad namì z′dzejs′nìlasâ; paglâdzì, padzìvìsâ na pagan′ben′ne našae:</t> </i>


text:
<pb/><t>спадчына нашая перайшла да чужых, дамы нашыя - да іншапляменцаў;</t> </p><i> <t>spadčyna našaâ perajšla da čužyh, damy našyâ - da ìnšaplâmencaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Мы асірацелі, бяз бацькі; маці нашыя - аўдавелі.</t> </p><i> <t>My asìracelì, bâz bac′kì; macì našyâ - aǔdavelì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ваду сваю п'ем за срэбра, дровы нашыя нам за грошы даюць.</t> </p><i> <t>Vadu svaû p'em za srèbra, drovy našyâ nam za grošy daûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нас паганяюць у карак, мы працуем - і ня маем спачыну.</t> </p><i> <t>Nas paganâûc′ u karak, my pracuem - ì nâ maem spačynu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Працягваем руку да Егіпцянаў, да Асірыянаў, каб наесьціся хлеба.</t> </p><i> <t>Pracâgvaem ruku da Egìpcânaǔ, da Asìryânaǔ, kab naes′cìsâ hleba.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бацькі нашыя грэшнікі: іх больш няма, а мы кару нясем за беззаконьні іхнія.</t> </p><i> <t>Bac′kì našyâ grèšnìkì: ìh bol′š nâma, a my karu nâsem za bezzakon′nì ìhnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рабы пануюць над намі, і няма каму выбавіць з-пад рукі іхняй.</t> </p><i> <t>Raby panuûc′ nad namì, ì nâma kamu vybavìc′ z-pad rukì ìhnâj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Свой хлеб здабываем з пагрозай жыцьцю ад меча.</t> </p><i> <t>Svoj hleb zdabyvaem z pagrozaj žyc′cû ad meča.</t> </i>


text:
<pb/><t>Счарнела, як печ, нашая скура ад пякучага голаду</t> </p><i> <t>Sčarnela, âk peč, našaâ skura ad pâkučaga goladu</t> </i>


text:
<pb/><t>Жанок на Сіёне няславяць, дзяўчат - у гарадах Юдэйскіх.</t> </p><i> <t>Žanok na Sìëne nâslavâc′, dzâǔčat - u garadah Ûdèjskìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Князі павешаны рукамі іхнімі, абліччы старцаў не ўшанаваны.</t> </p><i> <t>Knâzì pavešany rukamì ìhnìmì, ablìččy starcaǔ ne ǔšanavany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Юнакоў бяруць да жорнаў, і падлеткі падаюць пад ношкамі дроў.</t> </p><i> <t>Ûnakoǔ bâruc′ da žornaǔ, ì padletkì padaûc′ pad noškamì droǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Старцы не сядзяць больш каля варотаў; хлапцы не сьпяваюць.</t> </p><i> <t>Starcy ne sâdzâc′ bol′š kalâ varotaǔ; hlapcy ne s′pâvaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Аціхла радасьць сэрца нашага: карагоды нашыя ў енк абярнуліся.</t> </p><i> <t>Acìhla radas′c′ sèrca našaga: karagody našyâ ǔ enk abârnulìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Упаў вянок з галавы нашай; гора нам, што мы зграшылі!</t> </p><i> <t>Upaǔ vânok z galavy našaj; gora nam, što my zgrašylì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад гэтага вось зьнемаглося нашае сэрца; ад гэтага нашыя вочы зацьміліся.</t> </p><i> <t>Ad gètaga vos′ z′nemaglosâ našae sèrca; ad gètaga našyâ vočy zac′mìlìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад таго, што апусьцела гара Сіён, лісы ходзяць па ёй.</t> </p><i> <t>Ad tago, što apus′cela gara Sìën, lìsy hodzâc′ pa ëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты, Госпадзе, жывеш вечна; трон твой - род у род.</t> </p><i> <t>Ty, Gospadze, žyveš večna; tron tvoj - rod u rod.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля чаго зусім забываеш нас, пакідаеш на доўгі час?</t> </p><i> <t>Dzelâ čago zusìm zabyvaeš nas, pakìdaeš na doǔgì čas?</t> </i>


text:
<pb/><t>Навярні нас да Цябе, Госпадзе, і мы навернемся; абнаві дні нашыя, як спрадвеку было.</t> </p><i> <t>Navârnì nas da Câbe, Gospadze, ì my navernemsâ; abnavì dnì našyâ, âk spradveku bylo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо ты зусім адкінуў нас, прагневаўся на нас бязь меры?</t> </p><i> <t>Nâǔžo ty zusìm adkìnuǔ nas, pragnevaǔsâ na nas bâz′ mery?</t> </i>


text:
<pb/>І было: на трыццатым годзе, на чацьвёртым месяцы, на пяты дзень месяца, калі я быў сярод перасяленцаў над ракой Хавар, разамкнуліся нябёсы - і я пабачыў уявы Божыя. </p><i> Ì bylo: na tryccatym godze, na čac′vërtym mesâcy, na pâty dzen′ mesâca, kalì â byǔ sârod perasâlencaǔ nad rakoj Havar, razamknulìsâ nâbësy - ì â pabačyǔ uâvy Božyâ. </i>


text:
У пяты дзень месяца (гэта быў пяты год палону цара Ёакіма), </p><i> U pâty dzen′ mesâca (gèta byǔ pâty god palonu cara Ëakìma), </i>


text:
было слова Гасподняе Езэкіілю, сыну Вузія, сьвятара, у зямлі Халдэйскай, над ракою Хавар; і была там на ім рука Гасподняя. </p><i> bylo slova Gaspodnâe Ezèkììlû, synu Vuzìâ, s′vâtara, u zâmlì Haldèjskaj, nad rakoû Havar; ì byla tam na ìm ruka Gaspodnââ. </i>


text:
<pb/>І я бачыў: і вось буйны вецер ішоў з поўначы, вялікая хмара і палымяны агонь, і зьзяньне вакол яго, </p><i> Ì â bačyǔ: ì vos′ bujny vecer ìšoǔ z poǔnačy, vâlìkaâ hmara ì palymâny agon′, ì z′zân′ne vakol âgo, </i>


text:
а зь сярэдзіны яго як бы сьвятло полымя зь сярэдзіны агню; і зь сярэдзіны яго відаць было як бы падабенства чатырох жывёлін, - і такі быў выгляд у іх: аблічча ў іх было, як у чалавека; </p><i> a z′ sârèdzìny âgo âk by s′vâtlo polymâ z′ sârèdzìny agnû; ì z′ sârèdzìny âgo vìdac′ bylo âk by padabenstva čatyroh žyvëlìn, - ì takì byǔ vyglâd u ìh: ablìčča ǔ ìh bylo, âk u čalaveka; </i>


text:
і ў кожнага чатыры твары, і ў кожнага зь іх чатыры крылы; </p><i> ì ǔ kožnaga čatyry tvary, ì ǔ kožnaga z′ ìh čatyry kryly; </i>


text:
а ногі ў іх простыя, і ступакі ног іхніх як ступак нагі ў цяляці, і зьзялі, як бліскучая медзь (і крылы ў іх лёгкія). </p><i> a nogì ǔ ìh prostyâ, ì stupakì nog ìhnìh âk stupak nagì ǔ câlâcì, ì z′zâlì, âk blìskučaâ medz′ (ì kryly ǔ ìh lëgkìâ). </i>


text:
І рукі чалавечыя былі пад крыламі ў іх, па чатырох баках іх; </p><i> Ì rukì čalavečyâ bylì pad krylamì ǔ ìh, pa čatyroh bakah ìh; </i>


text:
і твары ў іх і крылы ў іх - ва ўсіх чатырох; крылы ў іх прылягалі адно да аднаго; у час шэсьця свайго яны не азіраліся, а ішлі кожны перад сабою. </p><i> ì tvary ǔ ìh ì kryly ǔ ìh - va ǔsìh čatyroh; kryly ǔ ìh prylâgalì adno da adnago; u čas šès′câ svajgo âny ne azìralìsâ, a ìšlì kožny perad saboû. </i>


text:
<pb/>Падабенства абліччаў іхніх - аблічча чалавека і аблічча ільва з правага боку ва ўсіх чатырох; а зь левага боку - аблічча цяляці ва ўсіх чатырох і аблічча арла ва ўсіх чатырох. </p><i> Padabenstva ablìččaǔ ìhnìh - ablìčča čalaveka ì ablìčča ìl′va z pravaga boku va ǔsìh čatyroh; a z′ levaga boku - ablìčča câlâcì va ǔsìh čatyroh ì ablìčča arla va ǔsìh čatyroh. </i>


text:
І абліччы іх і крылы іх зьверху былі разьдзеленыя, але ў кожнага два крылы прылягалі адно да аднаго, а два пакрывалі целы іхнія. </p><i> Ì ablìččy ìh ì kryly ìh z′verhu bylì raz′dzelenyâ, ale ǔ kožnaga dva kryly prylâgalì adno da adnago, a dva pakryvalì cely ìhnìâ. </i>


text:
І ішлі яны, кожнае ў свой бок перад сабою; куды дух хацеў ісьці, туды і ішлі; падчас шэсьця свайго не азіраліся. </p><i> Ì ìšlì âny, kožnae ǔ svoj bok perad saboû; kudy duh haceǔ ìs′cì, tudy ì ìšlì; padčas šès′câ svajgo ne azìralìsâ. </i>


text:
І выгляд у гэтых жывёлін быў як выгляд распаленага вугольля, як выгляд лампадаў; агонь хадзіў паміж жывёламі, і зьзяньне ад агню і маланка выходзілі з агню. </p><i> Ì vyglâd u gètyh žyvëlìn byǔ âk vyglâd raspalenaga vugol′lâ, âk vyglâd lampadaǔ; agon′ hadzìǔ pamìž žyvëlamì, ì z′zân′ne ad agnû ì malanka vyhodzìlì z agnû. </i>


text:
І жывёліны шпарка рухаліся туды-сюды, як бліскае маланка. </p><i> Ì žyvëlìny šparka ruhalìsâ tudy-sûdy, âk blìskae malanka. </i>


text:
<pb/>І я глядзеў на жывёлін, - і вось, на зямлі каля гэтых жывёлін па адным коле перад чатырма іхнімі лапамі. </p><i> Ì â glâdzeǔ na žyvëlìn, - ì vos′, na zâmlì kalâ gètyh žyvëlìn pa adnym kole perad čatyrma ìhnìmì lapamì. </i>


text:
Выгляд колаў і будова іхняя - як выгляд тапаза, і падабенства ва ўсіх чатырох - адно; і з выгляду іх і з будовы іх здавалася, быццам кола было ў коле. </p><i> Vyglâd kolaǔ ì budova ìhnââ - âk vyglâd tapaza, ì padabenstva va ǔsìh čatyroh - adno; ì z vyglâdu ìh ì z budovy ìh zdavalasâ, byccam kola bylo ǔ kole. </i>


text:
Калі яны ішлі, ішлі на чатыры свае бакі; падчас шэсьця не азіраліся. </p><i> Kalì âny ìšlì, ìšlì na čatyry svae bakì; padčas šès′câ ne azìralìsâ. </i>


text:
А абады на іх - высокія і страшныя былі яны; абады на ўсіх чатырох вакол былі поўныя вачэй. </p><i> A abady na ìh - vysokìâ ì strašnyâ bylì âny; abady na ǔsìh čatyroh vakol bylì poǔnyâ vačèj. </i>


text:
<pb/>І калі ішлі жывёлы, ішлі і колы поруч іх; а калі жывёлы падымаліся ад зямлі, тады падымаліся і колы. </p><i> Ì kalì ìšlì žyvëly, ìšlì ì koly poruč ìh; a kalì žyvëly padymalìsâ ad zâmlì, tady padymalìsâ ì koly. </i>


text:
Куды дух хацеў ісьці, туды ішлі і яны; куды б ні пайшоў дух, і колы падымаліся нароўні зь імі, бо дух жывёлін быў у колах. </p><i> Kudy duh haceǔ ìs′cì, tudy ìšlì ì âny; kudy b nì pajšoǔ duh, ì koly padymalìsâ naroǔnì z′ ìmì, bo duh žyvëlìn byǔ u kolah. </i>


text:
Калі ішлі тыя, ішлі і яны; і калі тыя стаялі, стаялі і яны; і калі тыя падымаліся ад зямлі, тады нароўні зь імі падымаліся і колы, бо дух жывёлін быў у колах. </p><i> Kalì ìšlì tyâ, ìšlì ì âny; ì kalì tyâ staâlì, staâlì ì âny; ì kalì tyâ padymalìsâ ad zâmlì, tady naroǔnì z′ ìmì padymalìsâ ì koly, bo duh žyvëlìn byǔ u kolah. </i>


text:
<pb/>Над галовамі ў жывёлін было падабенства скляпеньня, як выгляд дзівоснага крышталю, расхінутага зьверху над галовамі ў іх. </p><i> Nad galovamì ǔ žyvëlìn bylo padabenstva sklâpen′nâ, âk vyglâd dzìvosnaga kryštalû, rashìnutaga z′verhu nad galovamì ǔ ìh. </i>


text:
А пад скляпеньнем прасьціраліся крылы іхнія проста адно да аднаго, і ў кожнага было два крылы, якія пакрывалі іх, у кожнага два крылы пакрывалі целы іхнія. </p><i> A pad sklâpen′nem pras′cìralìsâ kryly ìhnìâ prosta adno da adnago, ì ǔ kožnaga bylo dva kryly, âkìâ pakryvalì ìh, u kožnaga dva kryly pakryvalì cely ìhnìâ. </i>


text:
І калі яны ішлі, я чуў шум крылаў іх, як бы шум многіх водаў, як бы голас Усемагутнага, моцны шум, як бы шум у вайсковым стане; калі яны спыняліся, - апускалі крылы свае. </p><i> Ì kalì âny ìšlì, â čuǔ šum krylaǔ ìh, âk by šum mnogìh vodaǔ, âk by golas Usemagutnaga, mocny šum, âk by šum u vajskovym stane; kalì âny spynâlìsâ, - apuskalì kryly svae. </i>


text:
<pb/>І голас быў са скляпеньня, якое над галовамі ў іх; калі яны спыняліся, тады апускалі свае крылы. </p><i> Ì golas byǔ sa sklâpen′nâ, âkoe nad galovamì ǔ ìh; kalì âny spynâlìsâ, tady apuskalì svae kryly. </i>


text:
А над скляпеньнем, якое над галовамі ў іх, было падабенства трона з выгляду як бы з каменя сапфіра; а над падабенствам прастола як бы падабенства чалавека зьверху на ім. </p><i> A nad sklâpen′nem, âkoe nad galovamì ǔ ìh, bylo padabenstva trona z vyglâdu âk by z kamenâ sapfìra; a nad padabenstvam prastola âk by padabenstva čalaveka z′verhu na ìm. </i>


text:
І бачыў я як бы палаючы метал, як бы выгляд агню ўсярэдзіне яго вакол; ад выгляду сьцёгнаў яго і вышэй і ад выгляду сьцёгнаў яго і ніжэй я бачыў як бы нейкі агонь, і зьзяньне было вакол яго. </p><i> Ì bačyǔ â âk by palaûčy metal, âk by vyglâd agnû ǔsârèdzìne âgo vakol; ad vyglâdu s′cëgnaǔ âgo ì vyšèj ì ad vyglâdu s′cëgnaǔ âgo ì nìžèj â bačyǔ âk by nejkì agon′, ì z′zân′ne bylo vakol âgo. </i>


text:
У якім выглядзе бывае вясёлка на аблоках падчас дажджу, такі выгляд мела гэтае зьзяньне вакол. </p><i> U âkìm vyglâdze byvae vâsëlka na ablokah padčas daždžu, takì vyglâd mela gètae z′zân′ne vakol. </i>


text:
<pb/>Такая была ўява падабенства славы Гасподняй. Убачыўшы гэта, я ўпаў на аблічча сваё і чуў голас Таго, Які гаварыў, і Ён сказаў мне: "сыне чалавечы! стань на свае ногі, і Я буду гаварыць з табою". </p><i> Takaâ byla ǔâva padabenstva slavy Gaspodnâj. Ubačyǔšy gèta, â ǔpaǔ na ablìčča svaë ì čuǔ golas Tago, Âkì gavaryǔ, ì Ën skazaǔ mne: "syne čalavečy! stan′ na svae nogì, ì Â budu gavaryc′ z taboû". </i>


text:
І калі Ён гаварыў мне, увайшоў у мяне Дух і паставіў мяне на ногі мае, і я чуў Таго, Які гаварыў мне. </p><i> Ì kalì Ën gavaryǔ mne, uvajšoǔ u mâne Duh ì pastavìǔ mâne na nogì mae, ì â čuǔ Tago, Âkì gavaryǔ mne. </i>


text:
<pb/>І Ён сказаў мне: "сыне чалавечы! Я пасылаю цябе да сыноў Ізраілевых, да людзей непакорлівых, якія ўзбунтаваліся супроць Мяне; яны і бацькі іхнія здраднікі перад Мною да гэтага самага дня. </p><i> Ì Ën skazaǔ mne: "syne čalavečy! Â pasylaû câbe da synoǔ Ìzraìlevyh, da lûdzej nepakorlìvyh, âkìâ ǔzbuntavalìsâ suproc′ Mâne; âny ì bac′kì ìhnìâ zdradnìkì perad Mnoû da gètaga samaga dnâ. </i>


text:
І гэтыя сыны з агрубелым абліччам і з жорсткім сэрцам, - да іх Я пасылаю цябе, і ты скажаш ім: так кажа Гасподзь Бог! </p><i> Ì gètyâ syny z agrubelym ablìččam ì z žorstkìm sèrcam, - da ìh Â pasylaû câbe, ì ty skažaš ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog! </i>


text:
Ці будуць яны слухаць, альбо ня будуць, бо яны мяцежны дом; але няхай ведаюць, што быў прарок сярод іх. </p><i> Cì buduc′ âny sluhac′, al′bo nâ buduc′, bo âny mâcežny dom; ale nâhaj vedaûc′, što byǔ prarok sârod ìh. </i>


text:
А ты, сыне чалавечы, ня бойся іх і ня бойся словаў іхніх, калі яны ваўчкамі і цернямі будуць табе, і ты будзеш жыць у скарпіёнаў, - ня бойся словаў іхніх і не палохайся аблічча іхняга, бо яны мяцежны дом; </p><i> A ty, syne čalavečy, nâ bojsâ ìh ì nâ bojsâ slovaǔ ìhnìh, kalì âny vaǔčkamì ì cernâmì buduc′ tabe, ì ty budzeš žyc′ u skarpìënaǔ, - nâ bojsâ slovaǔ ìhnìh ì ne palohajsâ ablìčča ìhnâga, bo âny mâcežny dom; </i>


text:
і кажы ім словы Мае, будуць яны слухаць альбо ня будуць, бо яны ўпартыя. </p><i> ì kažy ìm slovy Mae, buduc′ âny sluhac′ al′bo nâ buduc′, bo âny ǔpartyâ. </i>


text:
А ты, сыне чалавечы, слухай, што Я буду казаць табе: ня будзь упарты, як гэты мяцежны дом; разьзяві рот свой і зьеж, што Я дам табе". </p><i> A ty, syne čalavečy, sluhaj, što Â budu kazac′ tabe: nâ budz′ uparty, âk gèty mâcežny dom; raz′zâvì rot svoj ì z′ež, što Â dam tabe". </i>


text:
<pb/>І ўбачыў я, і вось рука працягнута да мяне, і вось у ёй - кніжны сувой. </p><i> Ì ǔbačyǔ â, ì vos′ ruka pracâgnuta da mâne, ì vos′ u ëj - knìžny suvoj. </i>


text:
І Ён разгарнуў яго перад мною, і вось, сувой сьпісаны быў усярэдзіне і звонку, і напісана на ім: "плач, і стогн, і гора". </p><i> Ì Ën razgarnuǔ âgo perad mnoû, ì vos′, suvoj s′pìsany byǔ usârèdzìne ì zvonku, ì napìsana na ìm: "plač, ì stogn, ì gora". </i>


text:
І сказаў мне: "сыне чалавечы! зьеж, што перад табою, зьеж гэты сувой, і ідзі, гавары дому Ізраілеваму". </p><i> Ì skazaǔ mne: "syne čalavečy! z′ež, što perad taboû, z′ež gèty suvoj, ì ìdzì, gavary domu Ìzraìlevamu". </i>


text:
Тады я разамкнуў вусны свае, і Ён даў мне зьесьці гэты сувой; </p><i> Tady â razamknuǔ vusny svae, ì Ën daǔ mne z′es′cì gèty suvoj; </i>


text:
<pb/>і сказаў мне: "сыне чалавечы! накармі чэрава тваё і напоўні нутробу тваю гэтым сувоем, які Я даю табе"; і я зьеў, і было ў роце маім соладка, як мёд. </p><i> ì skazaǔ mne: "syne čalavečy! nakarmì čèrava tvaë ì napoǔnì nutrobu tvaû gètym suvoem, âkì Â daû tabe"; ì â z′eǔ, ì bylo ǔ roce maìm soladka, âk mëd. </i>


text:
<pb/>І Ён сказаў мне: "сыне чалавечы! устань і ідзі да дому Ізраілевага і кажы ім Маімі словамі; </p><i> Ì Ën skazaǔ mne: "syne čalavečy! ustan′ ì ìdzì da domu Ìzraìlevaga ì kažy ìm Maìmì slovamì; </i>


text:
бо не да народу са словамі неразборлівымі і зь незразумелаю моваю ты пасылаешся, а да дому Ізраілевага, </p><i> bo ne da narodu sa slovamì nerazborlìvymì ì z′ nezrazumelaû movaû ty pasylaešsâ, a da domu Ìzraìlevaga, </i>


text:
не да народаў многіх зь неразборлівым словам і зь незразумелаю моваю, слоў якое ты не разумеў бы; ды калі б Я паслаў цябе і да іх, дык яны паслухаліся б цябе; </p><i> ne da narodaǔ mnogìh z′ nerazborlìvym slovam ì z′ nezrazumelaû movaû, sloǔ âkoe ty ne razumeǔ by; dy kalì b Â paslaǔ câbe ì da ìh, dyk âny pasluhalìsâ b câbe; </i>


text:
а дом Ізраілеў не захоча слухаць цябе, бо яны ня хочуць слухаць Мяне, бо ўвесь дом Ізраілеў цьвердалобы і жорсткі сэрцам. </p><i> a dom Ìzraìleǔ ne zahoča sluhac′ câbe, bo âny nâ hočuc′ sluhac′ Mâne, bo ǔves′ dom Ìzraìleǔ c′verdaloby ì žorstkì sèrcam. </i>


text:
<pb/>Вось, Я зрабіў і твой твар моцным супроць іхніх твараў і твой лоб моцным супроць іхняга лоба. </p><i> Vos′, Â zrabìǔ ì tvoj tvar mocnym suproc′ ìhnìh tvaraǔ ì tvoj lob mocnym suproc′ ìhnâga loba. </i>


text:
Як алмаз, які мацнейшы за камень, зрабіў я лоб твой; ня бойся іх і не палохайся перад абліччам іх, бо яны мяцежны дом". </p><i> Âk almaz, âkì macnejšy za kamen′, zrabìǔ â lob tvoj; nâ bojsâ ìh ì ne palohajsâ perad ablìččam ìh, bo âny mâcežny dom". </i>


text:
<pb/>І сказаў мне: "сыне чалавечы! усе словы Мае, якія буду казаць табе, прымі сэрцам тваім і выслухай вушамі тваімі; </p><i> Ì skazaǔ mne: "syne čalavečy! use slovy Mae, âkìâ budu kazac′ tabe, prymì sèrcam tvaìm ì vysluhaj vušamì tvaìmì; </i>


text:
устань і ідзі да пераселеных, да сыноў народу твайго, і гавары да іх, і скажы ім: так кажа Гасподзь Бог! будуць яны слухаць, альбо ня будуць". </p><i> ustan′ ì ìdzì da peraselenyh, da synoǔ narodu tvajgo, ì gavary da ìh, ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog! buduc′ âny sluhac′, al′bo nâ buduc′". </i>


text:
І падняў мяне Дух; і я чуў за сабою вялікі грамовы голас: "дабраславёная слава Госпада ад месца свайго!" </p><i> Ì padnâǔ mâne Duh; ì â čuǔ za saboû vâlìkì gramovy golas: "dabraslavënaâ slava Gospada ad mesca svajgo!" </i>


text:
і таксама шум крылаў жывёлаў, прылеглых адно да аднаго, і стук колаў каля іх і гук моцнага грому. </p><i> ì taksama šum krylaǔ žyvëlaǔ, pryleglyh adno da adnago, ì stuk kolaǔ kalâ ìh ì guk mocnaga gromu. </i>


text:
І Дух падняў мяне і ўзяў мяне. І ішоў я ў засмучэньні, з растрывожаным духам; і рука Гасподняя была моцная на мне. </p><i> Ì Duh padnâǔ mâne ì ǔzâǔ mâne. Ì ìšoǔ â ǔ zasmučèn′nì, z rastryvožanym duham; ì ruka Gaspodnââ byla mocnaâ na mne. </i>


text:
І прыйшоў я да пераселеных у Тэль-Авіў, якія жывуць каля ракі Хавар, і спыніўся там, дзе яны жылі, і правёў сярод іх сем дзён у зьдзіўленьні. </p><i> Ì pryjšoǔ â da peraselenyh u Tèl′-Avìǔ, âkìâ žyvuc′ kalâ rakì Havar, ì spynìǔsâ tam, dze âny žylì, ì pravëǔ sârod ìh sem dzën u z′dzìǔlen′nì. </i>


text:
<pb/>А як прайшлі сем дзён, было мне слова Гасподняе: </p><i> A âk prajšlì sem dzën, bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
сыне чалавечы! Я паставіў цябе вартаўніком дому Ізраілевага, і ты будзеш слухаць слова з вуснаў Маіх і будзеш наводзіць іх на розум да Мяне. </p><i> syne čalavečy! Â pastavìǔ câbe vartaǔnìkom domu Ìzraìlevaga, ì ty budzeš sluhac′ slova z vusnaǔ Maìh ì budzeš navodzìc′ ìh na rozum da Mâne. </i>


text:
Калі Я скажу беззаконцу: "сьмерцю памрэш!", а ты ня будзеш яго наводзіць на розум і казаць, каб асьцерагчы беззаконца ад беззаконнага шляху ягонага, каб ён быў жывы, дык беззаконец той памрэ ў беззаконьні сваім, і Я спаганю кроў ягоную з рук тваіх. </p><i> Kalì Â skažu bezzakoncu: "s′mercû pamrèš!", a ty nâ budzeš âgo navodzìc′ na rozum ì kazac′, kab as′ceragčy bezzakonca ad bezzakonnaga šlâhu âgonaga, kab ën byǔ žyvy, dyk bezzakonec toj pamrè ǔ bezzakon′nì svaìm, ì Â spaganû kroǔ âgonuû z ruk tvaìh. </i>


text:
Але калі ты не наводзіў на розум беззаконца, а ён не адвярнуўся ад беззаконьня свайго і ад беззаконнага шляху свайго, дык ён памрэ ў беззаконьні сваім, а ты ўратаваў душу тваю. </p><i> Ale kalì ty ne navodzìǔ na rozum bezzakonca, a ën ne advârnuǔsâ ad bezzakon′nâ svajgo ì ad bezzakonnaga šlâhu svajgo, dyk ën pamrè ǔ bezzakon′nì svaìm, a ty ǔratavaǔ dušu tvaû. </i>


text:
<pb/>І калі праведнік адступіцца ад справядлівасьці сваёй і ўчыніць крыўду, калі Я пакладу перад ім спатыкненьне, і ён памрэ, дык калі ты не наводзіў яго на розум, ён памрэ за грэх свой, і не згадаюцца яму справядлівыя ўчынкі ягоныя, якія рабіў ён; і Я зышчу кроў яго з рук тваіх. </p><i> Ì kalì pravednìk adstupìcca ad spravâdlìvas′cì svaëj ì ǔčynìc′ kryǔdu, kalì Â pakladu perad ìm spatyknen′ne, ì ën pamrè, dyk kalì ty ne navodzìǔ âgo na rozum, ën pamrè za grèh svoj, ì ne zgadaûcca âmu spravâdlìvyâ ǔčynkì âgonyâ, âkìâ rabìǔ ën; ì Â zyšču kroǔ âgo z ruk tvaìh. </i>


text:
Калі ж ты будзеш настаўляць на розум праведніка, каб праведнік не зграшыў, і ён ня згрэшыць; дык і ён жывы будзе, бо быў наведзены на розум, і ты ўратаваў душу тваю". </p><i> Kalì ž ty budzeš nastaǔlâc′ na rozum pravednìka, kab pravednìk ne zgrašyǔ, ì ën nâ zgrèšyc′; dyk ì ën žyvy budze, bo byǔ navedzeny na rozum, ì ty ǔratavaǔ dušu tvaû". </i>


text:
І была там на мне рука Госпада, і Ён сказаў мне: устань і выйдзі ў поле, і Я буду гаварыць там з табою. </p><i> Ì byla tam na mne ruka Gospada, ì Ën skazaǔ mne: ustan′ ì vyjdzì ǔ pole, ì Â budu gavaryc′ tam z taboû. </i>


text:
І ўстаў я і выйшаў у поле; і вось, там стаяла слава Гасподняя, як слава, якую бачыў я над ракою Хавар; і ўпаў я на аблічча сваё. </p><i> Ì ǔstaǔ â ì vyjšaǔ u pole; ì vos′, tam staâla slava Gaspodnââ, âk slava, âkuû bačyǔ â nad rakoû Havar; ì ǔpaǔ â na ablìčča svaë. </i>


text:
<pb/>І ўвайшоў у мяне Дух, і паставіў мяне на ногі мае, і Ён гаварыў са мною і сказаў мне: ідзі, і замкніся ў доме тваім. </p><i> Ì ǔvajšoǔ u mâne Duh, ì pastavìǔ mâne na nogì mae, ì Ën gavaryǔ sa mnoû ì skazaǔ mne: ìdzì, ì zamknìsâ ǔ dome tvaìm. </i>


text:
І ты, сыне чалавечы, - вось, ускладуць на цябе аковы, і зьвяжуць цябе імі, і ня будзеш хадзіць сярод іх. </p><i> Ì ty, syne čalavečy, - vos′, uskladuc′ na câbe akovy, ì z′vâžuc′ câbe ìmì, ì nâ budzeš hadzìc′ sârod ìh. </i>


text:
І язык твой Я прыляплю да гартані тваёй, і ты анямееш і ня будзеш выкрывальнікам іх, бо яны мяцежны дом. </p><i> Ì âzyk tvoj Â prylâplû da gartanì tvaëj, ì ty anâmeeš ì nâ budzeš vykryval′nìkam ìh, bo âny mâcežny dom. </i>


text:
А калі Я буду гаварыць з табою, тады разамкну вусны твае, і ты будзеш казаць ім: "так кажа Гасподзь Бог!" хто хоча слухаць, - слухай; а хто ня хоча слухаць, - ня слухай: бо яны мяцежны дом. </p><i> A kalì Â budu gavaryc′ z taboû, tady razamknu vusny tvae, ì ty budzeš kazac′ ìm: "tak kaža Gaspodz′ Bog!" hto hoča sluhac′, - sluhaj; a hto nâ hoča sluhac′, - nâ sluhaj: bo âny mâcežny dom. </i>


text:
<pb/>І ты, сыне чалавечы, вазьмі сабе цагліну і пакладзі яе перад сабою, і накрэсьлі на ёй горад Ерусалім; </p><i> Ì ty, syne čalavečy, vaz′mì sabe caglìnu ì pakladzì âe perad saboû, ì nakrès′lì na ëj gorad Erusalìm; </i>


text:
і наладзь аблогу супроць яго і зрабі ўмацаваньне супроць яго, і насып вал вакол яго і разьмясьці табар супроць яго, і расстаў вакол супроць яго сьценабітныя машыны; </p><i> ì naladz′ ablogu suproc′ âgo ì zrabì ǔmacavan′ne suproc′ âgo, ì nasyp val vakol âgo ì raz′mâs′cì tabar suproc′ âgo, ì rasstaǔ vakol suproc′ âgo s′cenabìtnyâ mašyny; </i>


text:
і вазьмі сабе жалезную дошку і пастаў яе, як бы жалезную сьцяну паміж табою і горадам, і зьвярні на яго аблічча тваё, і ён будзе ў аблозе, і ты аблягай яго. Гэта будзе азнака дому Ізраілеваму. </p><i> ì vaz′mì sabe žaleznuû došku ì pastaǔ âe, âk by žaleznuû s′cânu pamìž taboû ì goradam, ì z′vârnì na âgo ablìčča tvaë, ì ën budze ǔ abloze, ì ty ablâgaj âgo. Gèta budze aznaka domu Ìzraìlevamu. </i>


text:
<pb/>А ты кладзіся на левы бок твой і паглядзі на яго беззаконьне, на правіны дому Ізраілевага: па ліку дзён, колькі будзеш ляжаць на ім, ты будзеш несьці беззаконьне іхняе. </p><i> A ty kladzìsâ na levy bok tvoj ì paglâdzì na âgo bezzakon′ne, na pravìny domu Ìzraìlevaga: pa lìku dzën, kol′kì budzeš lâžac′ na ìm, ty budzeš nes′cì bezzakon′ne ìhnâe. </i>


text:
І Я вызначыў табе гады беззаконьня іхняга лікам дзён: трыста дзевяноста дзён ты будзеш несьці беззаконьне дому Ізраілевага. </p><i> Ì Â vyznačyǔ tabe gady bezzakon′nâ ìhnâga lìkam dzën: trysta dzevânosta dzën ty budzeš nes′cì bezzakon′ne domu Ìzraìlevaga. </i>


text:
<pb/>І калі выканаеш гэта, дык другі раз кладзіся ўжо на правы бок, і сорак дзён нясі на сабе беззаконьне дому Юдавага, дзень за год, дзень за год Я вызначыў табе. </p><i> Ì kalì vykanaeš gèta, dyk drugì raz kladzìsâ ǔžo na pravy bok, ì sorak dzën nâsì na sabe bezzakon′ne domu Ûdavaga, dzen′ za god, dzen′ za god Â vyznačyǔ tabe. </i>


text:
І зьвярні аблічча тваё і аголеную правую руку тваю на аблогу Ерусаліма, і прароч супроць яго. </p><i> Ì z′vârnì ablìčča tvaë ì agolenuû pravuû ruku tvaû na ablogu Erusalìma, ì praroč suproc′ âgo. </i>


text:
Вось, я наклаў на цябе аковы, і ты не павернешся з аднаго боку на другі, пакуль ня выцерпіш дзён аблогі тваёй. </p><i> Vos′, â naklaǔ na câbe akovy, ì ty ne pavernešsâ z adnago boku na drugì, pakul′ nâ vycerpìš dzën ablogì tvaëj. </i>


text:
<pb/>Вазьмі сабе пшаніцы і ячменю, і бабоў і сачыўкі, і проса і вікі, і ўсып іх у адну пасудзіну, і зрабі сабе зь іх хлябы, па ліку дзён, якія ты будзеш ляжаць на баку тваім; трыста дзевяноста дзён ты будзеш есьці іх. </p><i> Vaz′mì sabe pšanìcy ì âčmenû, ì baboǔ ì sačyǔkì, ì prosa ì vìkì, ì ǔsyp ìh u adnu pasudzìnu, ì zrabì sabe z′ ìh hlâby, pa lìku dzën, âkìâ ty budzeš lâžac′ na baku tvaìm; trysta dzevânosta dzën ty budzeš es′cì ìh. </i>


text:
І ежу тваю, якою будзеш карміцца, еж вагою, па дваццаць сікляў на дзень; ад часу да часу еж гэта. </p><i> Ì ežu tvaû, âkoû budzeš karmìcca, ež vagoû, pa dvaccac′ sìklâǔ na dzen′; ad času da času ež gèta. </i>


text:
І ваду пі мераю, па шасьціне гіна пі, ад часу да часу пі так. </p><i> Ì vadu pì meraû, pa šas′cìne gìna pì, ad času da času pì tak. </i>


text:
І еж, як ячныя ляпёшкі, і пячы іх на вачах у іх на чалавечым кале. </p><i> Ì ež, âk âčnyâ lâpëškì, ì pâčy ìh na vačah u ìh na čalavečym kale. </i>


text:
І сказаў Гасподзь: так сыны Ізраілевыя будуць есьці нячысты хлеб свой сярод тых народаў, да якіх Я выганю іх. </p><i> Ì skazaǔ Gaspodz′: tak syny Ìzraìlevyâ buduc′ es′cì nâčysty hleb svoj sârod tyh narodaǔ, da âkìh Â vyganû ìh. </i>


text:
<pb/>Тады сказаў я: о, Госпадзе Божа! душа мая ніколі не апаганьвалася, і мярцьвяціны і зьверам разадранага я ня еў ад маладосьці маёй да сёньня; і ніякае нячыстае мяса не ўваходзіла ў вусны мае. </p><i> Tady skazaǔ â: o, Gospadze Boža! duša maâ nìkolì ne apagan′valasâ, ì mârc′vâcìny ì z′veram razadranaga â nâ eǔ ad malados′cì maëj da sën′nâ; ì nìâkae nâčystae mâsa ne ǔvahodzìla ǔ vusny mae. </i>


text:
<pb/>І сказаў Ён мне: вось, Я дазваляю табе, замест чалавечага калу, каровін памёт, і на ім гатуй хлеб твой. </p><i> Ì skazaǔ Ën mne: vos′, Â dazvalâû tabe, zamest čalavečaga kalu, karovìn pamët, ì na ìm gatuj hleb tvoj. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне: сыне чалавечы! вось, Я струшчу ў Ерусаліме хлебную апору, і будуць есьці хлеб вагою і ў смутку і ваду будуць піць мераю і ў паныласьці; </p><i> Ì skazaǔ mne: syne čalavečy! vos′, Â strušču ǔ Erusalìme hlebnuû aporu, ì buduc′ es′cì hleb vagoû ì ǔ smutku ì vadu buduc′ pìc′ meraû ì ǔ panylas′cì; </i>


text:
бо ў іх будзе нястача хлеба і вады; і яны з жахам будуць глядзець адно на аднаго і змарнеюць у грахоўнасьці сваёй. </p><i> bo ǔ ìh budze nâstača hleba ì vady; ì âny z žaham buduc′ glâdzec′ adno na adnago ì zmarneûc′ u grahoǔnas′cì svaëj. </i>


text:
А ты, сыне чалавечы, вазьмі сабе востры нож, брытву цырульніцкую вазьмі сабе і вадзі ёю па галаве тваёй і па барадзе тваёй, і вазьмі сабе вагі і разьдзялі валасы на часткі. </p><i> A ty, syne čalavečy, vaz′mì sabe vostry nož, brytvu cyrul′nìckuû vaz′mì sabe ì vadzì ëû pa galave tvaëj ì pa baradze tvaëj, ì vaz′mì sabe vagì ì raz′dzâlì valasy na častkì. </i>


text:
Траціну спалі агнём пасярод горада, калі закончацца дні аблогі; траціну вазьмі і пасячы нажом у ваколіцах яго; і траціну разьвей па ветры; а Я агалю меч следам за імі. </p><i> Tracìnu spalì agnëm pasârod gorada, kalì zakončacca dnì ablogì; tracìnu vaz′mì ì pasâčy nažom u vakolìcah âgo; ì tracìnu raz′vej pa vetry; a Â agalû meč sledam za ìmì. </i>


text:
І вазьмі з гэтага невялікую колькасьць і завяжы іх сабе ў крысьсе. </p><i> Ì vaz′mì z gètaga nevâlìkuû kol′kas′c′ ì zavâžy ìh sabe ǔ krys′se. </i>


text:
Але і з гэтага вазьмі яшчэ і кінь у агонь, і спалі гэта ў агні. Адтуль выйдзе агонь на ўвесь дом Ізраілеў. </p><i> Ale ì z gètaga vaz′mì âščè ì kìn′ u agon′, ì spalì gèta ǔ agnì. Adtul′ vyjdze agon′ na ǔves′ dom Ìzraìleǔ. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: гэта - Ерусалім! Я паставіў яго сярод народаў, і вакол яго - землі. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: gèta - Erusalìm! Â pastavìǔ âgo sârod narodaǔ, ì vakol âgo - zemlì. </i>


text:
А ён зрабіў насуперак пастановам Маім бязбожней за язычнікаў, і насуперак статутам Маім - горш, чым землі вакол яго; бо яны адкінулі пастановы Мае і паводле статутаў Маіх ня чыняць. </p><i> A ën zrabìǔ nasuperak pastanovam Maìm bâzbožnej za âzyčnìkaǔ, ì nasuperak statutam Maìm - gorš, čym zemlì vakol âgo; bo âny adkìnulì pastanovy Mae ì pavodle statutaǔ Maìh nâ čynâc′. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: за тое, што вы памножылі правіны вашыя болей, чым язычнікі, якія вакол вас, паводле статутаў Маіх ня чыніце і пастановаў Маіх ня выконваеце, і нават ня робіце паводле пастановаў язычнікаў, якія вакол вас, </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: za toe, što vy pamnožylì pravìny vašyâ bolej, čym âzyčnìkì, âkìâ vakol vas, pavodle statutaǔ Maìh nâ čynìce ì pastanovaǔ Maìh nâ vykonvaece, ì navat nâ robìce pavodle pastanovaǔ âzyčnìkaǔ, âkìâ vakol vas, </i>


text:
<pb/>таму так кажа Гасподзь Бог: вось і Я супроць цябе, Я Сам, і ўчыню сярод цябе суд на вачах у язычнікаў. </p><i> tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ ì Â suproc′ câbe, Â Sam, ì ǔčynû sârod câbe sud na vačah u âzyčnìkaǔ. </i>


text:
І зраблю над табою тое, чаго Я ніколі не рабіў і чагосьці падобнага далей не рабіцьму, за ўсе твае гідоты. </p><i> Ì zrablû nad taboû toe, čago Â nìkolì ne rabìǔ ì čagos′cì padobnaga dalej ne rabìc′mu, za ǔse tvae gìdoty. </i>


text:
Затое бацькі будуць есьці сыноў сярод цябе, і сыны будуць есьці бацькоў сваіх; і ўчыню над табою суд, і ўсю рэшту тваю расьсею па ўсіх вятрах. </p><i> Zatoe bac′kì buduc′ es′cì synoǔ sârod câbe, ì syny buduc′ es′cì bac′koǔ svaìh; ì ǔčynû nad taboû sud, ì ǔsû rèštu tvaû ras′seû pa ǔsìh vâtrah. </i>


text:
<pb/>Таму, жыву Я, кажа Гасподзь Бог: за тое, што ты апаганіў сьвятыню Маю ўсімі гідотамі і ўсімі гнюсотамі тваімі, Я зьнікчэмню, і не пашкадуе вока Маё, і Я не ўмілажалюся зь цябе. </p><i> Tamu, žyvu Â, kaža Gaspodz′ Bog: za toe, što ty apaganìǔ s′vâtynû Maû ǔsìmì gìdotamì ì ǔsìmì gnûsotamì tvaìmì, Â z′nìkčèmnû, ì ne paškadue voka Maë, ì Â ne ǔmìlažalûsâ z′ câbe. </i>


text:
Траціна ў цябе памрэ ад пошасьці і загіне з голаду сярод цябе; траціна загіне ад меча ў ваколіцах тваіх; а траціну разьвею па ўсіх вятрах, і агалю меч сьледам за імі. </p><i> Tracìna ǔ câbe pamrè ad pošas′cì ì zagìne z goladu sârod câbe; tracìna zagìne ad meča ǔ vakolìcah tvaìh; a tracìnu raz′veû pa ǔsìh vâtrah, ì agalû meč s′ledam za ìmì. </i>


text:
І распаліцца гнеў Мой, і наталю лютасьць Маю імі, і задаволюся; і даведаюцца, што Я, Гасподзь, гаварыў у клопаце Маім, калі ўчыніцца над імі лютасьць Мая. </p><i> Ì raspalìcca gneǔ Moj, ì natalû lûtas′c′ Maû ìmì, ì zadavolûsâ; ì davedaûcca, što Â, Gaspodz′, gavaryǔ u klopace Maìm, kalì ǔčynìcca nad ìmì lûtas′c′ Maâ. </i>


text:
<pb/>І зраблю цябе пустэльняю і ганьбаю сярод народаў, якія вакол цябе, на вачах у кожнага, хто праходзіць міма. </p><i> Ì zrablû câbe pustèl′nâû ì gan′baû sârod narodaǔ, âkìâ vakol câbe, na vačah u kožnaga, hto prahodzìc′ mìma. </i>


text:
І будзеш пасьмешышчам і ганьбаю, прыкладам і жахам у народаў, якія вакол цябе, калі я зьдзейсьню над табою суд у гневе і лютасьці, і ў лютых карах, Я Гасподзь мовіў гэта, </p><i> Ì budzeš pas′mešyščam ì gan′baû, prykladam ì žaham u narodaǔ, âkìâ vakol câbe, kalì â z′dzejs′nû nad taboû sud u gneve ì lûtas′cì, ì ǔ lûtyh karah, Â Gaspodz′ movìǔ gèta, </i>


text:
і калі пашлю на іх лютыя стрэлы голаду, якія будуць нішчыць, калі пашлю іх на пагібель вам і ўзмацню голад сярод вас, і струшчу хлебную апору ў вас, </p><i> ì kalì pašlû na ìh lûtyâ strèly goladu, âkìâ buduc′ nìščyc′, kalì pašlû ìh na pagìbel′ vam ì ǔzmacnû golad sârod vas, ì strušču hlebnuû aporu ǔ vas, </i>


text:
і пашлю на вас голад і лютых зьвяроў, і пазбавяць цябе дзяцей; і пошасьць і кроў пройдзе па табе, і меч навяду на цябе; Я, Гасподзь, мовіў гэта. </p><i> ì pašlû na vas golad ì lûtyh z′vâroǔ, ì pazbavâc′ câbe dzâcej; ì pošas′c′ ì kroǔ projdze pa tabe, ì meč navâdu na câbe; Â, Gaspodz′, movìǔ gèta. </i>


text:
сыне чалавечы! зьвярні аблічча тваё да гарадоў Ізраілевых і прарочы на іх, </p><i> syne čalavečy! z′vârnì ablìčča tvaë da garadoǔ Ìzraìlevyh ì praročy na ìh, </i>


text:
і скажы: горы Ізраілевыя! слухайце слова Госпада Бога. Так кажа Гасподзь Бог горам і пагоркам, далінам і лагчынам: вось, Я навяду на вас меч, і разбуру вышыні вашыя; </p><i> ì skažy: gory Ìzraìlevyâ! sluhajce slova Gospada Boga. Tak kaža Gaspodz′ Bog goram ì pagorkam, dalìnam ì lagčynam: vos′, Â navâdu na vas meč, ì razburu vyšynì vašyâ; </i>


text:
і ахвярнікі вашыя будуць спустошаны, слупы вашыя ў гонар сонца будуць разьбіты, і кіну забітых вашых перад ідаламі вашымі; </p><i> ì ahvârnìkì vašyâ buduc′ spustošany, slupy vašyâ ǔ gonar sonca buduc′ raz′bìty, ì kìnu zabìtyh vašyh perad ìdalamì vašymì; </i>


text:
і пакладу сыноў Ізраілевых перад ідаламі іхнімі, і рассыплю косткі вашыя вакол ахвярнікаў вашых. </p><i> ì pakladu synoǔ Ìzraìlevyh perad ìdalamì ìhnìmì, ì rassyplû kostkì vašyâ vakol ahvârnìkaǔ vašyh. </i>


text:
Ва ўсіх мясьцінах вашага жыхарства гарады будуць спустошаны і вышыні разбураны дзеля таго, каб спустошаны і разбураны былі ахвярнікі вашыя, каб струшчаны і зьнішчаны былі ідалы вашыя, і разьбіты сонечныя слупы вашыя, і згладзіліся ўтворы вашыя. </p><i> Va ǔsìh mâs′cìnah vašaga žyharstva garady buduc′ spustošany ì vyšynì razburany dzelâ tago, kab spustošany ì razburany bylì ahvârnìkì vašyâ, kab struščany ì z′nìščany bylì ìdaly vašyâ, ì raz′bìty sonečnyâ slupy vašyâ, ì zgladzìlìsâ ǔtvory vašyâ. </i>


text:
І будуць падаць сярод вас забітыя, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì buduc′ padac′ sârod vas zabìtyâ, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Але Я ашчаджу рэшту, так што будуць у вас сярод народаў ацалелыя ад меча, калі вы будзеце расьсеяны па землях. </p><i> Ale Â aščadžu rèštu, tak što buduc′ u vas sârod narodaǔ acalelyâ ad meča, kalì vy budzece ras′seâny pa zemlâh. </i>


text:
І згадаюць мяне ацалелыя вашыя сярод народаў, куды будзеце зьведзены ў няволю, калі Я прывяду ў скруху распуснае сэрца іхняе, адпалае ад Мяне, і вочы іх, якія блудзілі сьледам за ідалам; і яны да саміх сябе адчуюць агіду за тое ліха, якое яны ўчынялі ва ўсіх гнюсотах сваіх; </p><i> Ì zgadaûc′ mâne acalelyâ vašyâ sârod narodaǔ, kudy budzece z′vedzeny ǔ nâvolû, kalì Â pryvâdu ǔ skruhu raspusnae sèrca ìhnâe, adpalae ad Mâne, ì vočy ìh, âkìâ bludzìlì s′ledam za ìdalam; ì âny da samìh sâbe adčuûc′ agìdu za toe lìha, âkoe âny ǔčynâlì va ǔsìh gnûsotah svaìh; </i>


text:
і ўведаюць, што Я - Гасподзь; нездарма казаў Я, што навяду на іх такое бедства. </p><i> ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′; nezdarma kazaǔ Â, što navâdu na ìh takoe bedstva. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: плясьні рукамі тваімі і тупні нагою тваёю, і скажы: гора за ўсе агідныя зладзействы дому Ізраілевага! загінуць яны ад меча, голаду і згубнай пошасьці. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: plâs′nì rukamì tvaìmì ì tupnì nagoû tvaëû, ì skažy: gora za ǔse agìdnyâ zladzejstvy domu Ìzraìlevaga! zagìnuc′ âny ad meča, goladu ì zgubnaj pošas′cì. </i>


text:
Хто далёка, той памрэ ад згубнай пошасьці; а хто блізка, той загіне ад меча; а хто застанецца і ацалее, памрэ ад голаду; так зьдзейсьню над ім гнеў Мой. </p><i> Hto dalëka, toj pamrè ad zgubnaj pošas′cì; a hto blìzka, toj zagìne ad meča; a hto zastanecca ì acalee, pamrè ad goladu; tak z′dzejs′nû nad ìm gneǔ Moj. </i>


text:
І ўведаеце, што Я - Гасподзь, калі забітыя будуць ляжаць паміж ідаламі сваімі вакол ахвярнікаў іхніх, на кожным высокім пагорку, на ўсіх вяршынях гор, і пад кожным зялёным дрэвам, і пад кожным галінастым дубам, і на тым месцы, дзе яны прыносілі духмяныя пахошчы ўсім ідалам сваім. </p><i> Ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′, kalì zabìtyâ buduc′ lâžac′ pamìž ìdalamì svaìmì vakol ahvârnìkaǔ ìhnìh, na kožnym vysokìm pagorku, na ǔsìh vâršynâh gor, ì pad kožnym zâlënym drèvam, ì pad kožnym galìnastym dubam, ì na tym mescy, dze âny prynosìlì duhmânyâ pahoščy ǔsìm ìdalam svaìm. </i>


text:
І працягну на іх руку Маю і зраблю зямлю пустыняю і стэпам, ад пустыні Дыўлат, ва ўсіх мясьцінах іхняга жыхарства, і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì pracâgnu na ìh ruku Maû ì zrablû zâmlû pustynâû ì stèpam, ad pustynì Dyǔlat, va ǔsìh mâs′cìnah ìhnâga žyharstva, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
І ты, сын чалавечы, скажы: так кажа Гасподзь Бог: зямлі Ізраілевай канец, - канец прыйшоў на чатыры краі зямлі. </p><i> Ì ty, syn čalavečy, skažy: tak kaža Gaspodz′ Bog: zâmlì Ìzraìlevaj kanec, - kanec pryjšoǔ na čatyry kraì zâmlì. </i>


text:
Вось - канец табе; і пашлю на цябе гнеў Мой, і буду судзіць цябе паводле шляхоў тваіх, і ўскладу на цябе ўсе гідоты твае. </p><i> Vos′ - kanec tabe; ì pašlû na câbe gneǔ Moj, ì budu sudzìc′ câbe pavodle šlâhoǔ tvaìh, ì ǔskladu na câbe ǔse gìdoty tvae. </i>


text:
І не ўмілажаліцца зь цябе вока Маё, і не памілую, і аддам табе паводле шляхоў тваіх, і гідоты твае з табою будуць, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì ne ǔmìlažalìcca z′ câbe voka Maë, ì ne pamìluû, ì addam tabe pavodle šlâhoǔ tvaìh, ì gìdoty tvae z taboû buduc′, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: бяда адзіная, вось, ідзе бяда. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: bâda adzìnaâ, vos′, ìdze bâda. </i>


text:
Канец прыйшоў, прыйшоў канец, стаў на цябе; вось дайшла, </p><i> Kanec pryjšoǔ, pryjšoǔ kanec, staǔ na câbe; vos′ dajšla, </i>


text:
дайшла ліхата да цябе, жыхар зямлі! прыходзіць час, набліжаецца дзень смуты, а не вясёлых гуканьняў у горах. </p><i> dajšla lìhata da câbe, žyhar zâmlì! pryhodzìc′ čas, nablìžaecca dzen′ smuty, a ne vâsëlyh gukan′nâǔ u gorah. </i>


text:
Вось, неўзабаве вылью на цябе лютасьць Маю і зьдзейсьню над табою гнеў Мой, і буду судзіць цябе паводле ўчынкаў тваіх і ўскладу на цябе ўсе гідоты твае. </p><i> Vos′, neǔzabave vyl′û na câbe lûtas′c′ Maû ì z′dzejs′nû nad taboû gneǔ Moj, ì budu sudzìc′ câbe pavodle ǔčynkaǔ tvaìh ì ǔskladu na câbe ǔse gìdoty tvae. </i>


text:
І не ўмілажаліцца зь цябе вока Маё, і не памілую. Паводле ўчынкаў тваіх дам табе, і гідоты твае з табою будуць; і ўведаеце, што Я - Гасподзь каральнік. </p><i> Ì ne ǔmìlažalìcca z′ câbe voka Maë, ì ne pamìluû. Pavodle ǔčynkaǔ tvaìh dam tabe, ì gìdoty tvae z taboû buduc′; ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′ karal′nìk. </i>


text:
<pb/>Вось дзень! вось прыйшла, настала ліхата! жазло вырасла, ганарлівасьць разраслася. </p><i> Vos′ dzen′! vos′ pryjšla, nastala lìhata! žazlo vyrasla, ganarlìvas′c′ razraslasâ. </i>


text:
Паўстае сіла на жазло няверства; нічога не застанецца ад іх, і ад багацьця іхняга і ад шуму іхняга, і ад пышнаты іхняй. </p><i> Paǔstae sìla na žazlo nâverstva; nìčoga ne zastanecca ad ìh, ì ad bagac′câ ìhnâga ì ad šumu ìhnâga, ì ad pyšnaty ìhnâj. </i>


text:
Прыйшоў час, настаў дзень; хто купіў, ня радуйся, і хто прадаў, ня плач, бо гнеў - над усім мноствам іх. </p><i> Pryjšoǔ čas, nastaǔ dzen′; hto kupìǔ, nâ radujsâ, ì hto pradaǔ, nâ plač, bo gneǔ - nad usìm mnostvam ìh. </i>


text:
Бо, хто прадаў, ня вернецца да прададзенага, хоць бы і засталіся яны жывыя; бо прарочая ўява пра ўсё мноства іх не адменіцца, і ніхто сваім беззаконьнем не ўмацуе свайго жыцьця. </p><i> Bo, hto pradaǔ, nâ vernecca da pradadzenaga, hoc′ by ì zastalìsâ âny žyvyâ; bo praročaâ ǔâva pra ǔsë mnostva ìh ne admenìcca, ì nìhto svaìm bezzakon′nem ne ǔmacue svajgo žyc′câ. </i>


text:
<pb/>Затрубяць у трубу, і ўсё рыхтуецца, але ніхто ня йдзе на вайну; бо гнеў Мой над усім мноствам іх. </p><i> Zatrubâc′ u trubu, ì ǔsë ryhtuecca, ale nìhto nâ jdze na vajnu; bo gneǔ Moj nad usìm mnostvam ìh. </i>


text:
Па-за домам меч, а ў доме - пошасьць і голад. Хто ў полі, той памрэ ад меча; а хто ў горадзе, таго зжаруць голад і згубная пошасьць. </p><i> Pa-za domam meč, a ǔ dome - pošas′c′ ì golad. Hto ǔ polì, toj pamrè ad meča; a hto ǔ goradze, tago zžaruc′ golad ì zgubnaâ pošas′c′. </i>


text:
А ацалелыя зь іх уцякуць і будуць на горах, як галубы далін; усе яны будуць стагнаць, кожны за сваё беззаконьне. </p><i> A acalelyâ z′ ìh ucâkuc′ ì buduc′ na gorah, âk galuby dalìn; use âny buduc′ stagnac′, kožny za svaë bezzakon′ne. </i>


text:
Ва ўсіх рукі апусьцяцца, і ва ўсіх калені задрыжаць, як вада. </p><i> Va ǔsìh rukì apus′câcca, ì va ǔsìh kalenì zadryžac′, âk vada. </i>


text:
Тады яны апярэжуцца вярэтаю, і ахопіць іх трымценьне: і ва ўсіх на тварах будзе сорам, і ва ўсіх на галовах плешына. </p><i> Tady âny apârèžucca vârètaû, ì ahopìc′ ìh trymcen′ne: ì va ǔsìh na tvarah budze soram, ì va ǔsìh na galovah plešyna. </i>


text:
Срэбра сваё яны выкінуць на вуліцы, і золата ў іх будзе ў пагардзе. Срэбра іхняе і золата іхняе ня мецьме сілы выратаваць іх у дзень лютасьці Госпада. Яны не насыцяць імі душаў сваіх і не напоўняць нутробаў сваіх, бо яно было прычынаю беззаконьня іхняга. </p><i> Srèbra svaë âny vykìnuc′ na vulìcy, ì zolata ǔ ìh budze ǔ pagardze. Srèbra ìhnâe ì zolata ìhnâe nâ mec′me sìly vyratavac′ ìh u dzen′ lûtas′cì Gospada. Âny ne nasycâc′ ìmì dušaǔ svaìh ì ne napoǔnâc′ nutrobaǔ svaìh, bo âno bylo pryčynaû bezzakon′nâ ìhnâga. </i>


text:
І ў чырвоных уборах сваіх яны ператваралі яго ў гонар і рабілі зь яго выявы гнюсных сваіх ідалаў; затое і зраблю яго нячыстым для іх. </p><i> Ì ǔ čyrvonyh uborah svaìh âny peratvaralì âgo ǔ gonar ì rabìlì z′ âgo vyâvy gnûsnyh svaìh ìdalaǔ; zatoe ì zrablû âgo nâčystym dlâ ìh. </i>


text:
і аддам яго ў рукі чужым на здабычу і беззаконцам землі на рабаваньне, і яны апаганяць яго. </p><i> ì addam âgo ǔ rukì čužym na zdabyču ì bezzakoncam zemlì na rabavan′ne, ì âny apaganâc′ âgo. </i>


text:
І адвярну ад іх аблічча Маё, і апаганяць запаветнае Маё; і прыйдуць туды рабаўнікі і апаганяць яго. </p><i> Ì advârnu ad ìh ablìčča Maë, ì apaganâc′ zapavetnae Maë; ì pryjduc′ tudy rabaǔnìkì ì apaganâc′ âgo. </i>


text:
<pb/>Зрабі ланцуг, бо зямля гэтая напоўнена крывавымі зладзействамі, і горад поўны гвалту. </p><i> Zrabì lancug, bo zâmlâ gètaâ napoǔnena kryvavymì zladzejstvamì, ì gorad poǔny gvaltu. </i>


text:
Я прывяду найзлосьнейшых з народаў, і завалодаюць дамамі іхнімі. І пакладу канец пагардлівасьці моцных, і будуць апаганены сьвятыні іхнія. </p><i> Â pryvâdu najzlos′nejšyh z narodaǔ, ì zavalodaûc′ damamì ìhnìmì. Ì pakladu kanec pagardlìvas′cì mocnyh, ì buduc′ apaganeny s′vâtynì ìhnìâ. </i>


text:
Ідзе пагібель: будуць шукаць міру, і ня знойдуць. </p><i> Ìdze pagìbel′: buduc′ šukac′ mìru, ì nâ znojduc′. </i>


text:
Бяда пойдзе за бядою і вестка за весткаю; і будуць прасіць у прарока ўявы, і ня будзе вучэньня ў сьвятара і рады ў старцаў. </p><i> Bâda pojdze za bâdoû ì vestka za vestkaû; ì buduc′ prasìc′ u praroka ǔâvy, ì nâ budze vučèn′nâ ǔ s′vâtara ì rady ǔ starcaǔ. </i>


text:
Цар будзе бедаваць, і князь апранецца ў жудасьць, і ў народу зямлі будуць дрыжаць рукі. Учыню зь імі паводле ўчынкаў іхніх, паводле судоў іхніх буду судзіць іх; і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Car budze bedavac′, ì knâz′ apranecca ǔ žudas′c′, ì ǔ narodu zâmlì buduc′ dryžac′ rukì. Učynû z′ ìmì pavodle ǔčynkaǔ ìhnìh, pavodle sudoǔ ìhnìh budu sudzìc′ ìh; ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>І было на шостым годзе, на шостым месяцы, у пяты дзень месяца, сядзеў я ў доме маім, і старэйшыны Юдэйскія сядзелі перад абліччам маім, і сышла на мяне там рука Госпада Бога. </p><i> Ì bylo na šostym godze, na šostym mesâcy, u pâty dzen′ mesâca, sâdzeǔ â ǔ dome maìm, ì starèjšyny Ûdèjskìâ sâdzelì perad ablìččam maìm, ì syšla na mâne tam ruka Gospada Boga. </i>


text:
І ўбачыў я: і вось падабенства, як бы вогненнае, і ад сьцёгнаў яго і ніжэй - агонь, і ад сьцёгнаў яго і вышэй - як бы зьзяньне, як бы сьвятло полымя. </p><i> Ì ǔbačyǔ â: ì vos′ padabenstva, âk by vognennae, ì ad s′cëgnaǔ âgo ì nìžèj - agon′, ì ad s′cëgnaǔ âgo ì vyšèj - âk by z′zân′ne, âk by s′vâtlo polymâ. </i>


text:
І працягнуў Ён як бы руку і ўзяў мяне за валасы галавы маёй, і падняў мяне Дух паміж зямлёю і небам і прынёс мяне ва ўявах Божых у Ерусалім да ўваходу ўнутранае брамы, павернутай на поўнач, дзе пастаўлены быў ідал рупнасьці, які абуджае рупнасьць. </p><i> Ì pracâgnuǔ Ën âk by ruku ì ǔzâǔ mâne za valasy galavy maëj, ì padnâǔ mâne Duh pamìž zâmlëû ì nebam ì prynës mâne va ǔâvah Božyh u Erusalìm da ǔvahodu ǔnutranae bramy, pavernutaj na poǔnač, dze pastaǔleny byǔ ìdal rupnas′cì, âkì abudžae rupnas′c′. </i>


text:
І вось там была слава Бога Ізраілевага, падобная на тую, якую я бачыў на полі. </p><i> Ì vos′ tam byla slava Boga Ìzraìlevaga, padobnaâ na tuû, âkuû â bačyǔ na polì. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне: сыне чалавечы! падымі вочы твае на поўнач, і я падняў вочы мае на поўнач, і вось, з паўночнага боку каля брамы ахвярніка - той ідал рупнасьці пры ўваходзе. </p><i> Ì skazaǔ mne: syne čalavečy! padymì vočy tvae na poǔnač, ì â padnâǔ vočy mae na poǔnač, ì vos′, z paǔnočnaga boku kalâ bramy ahvârnìka - toj ìdal rupnas′cì pry ǔvahodze. </i>


text:
<pb/>І сказаў Ён мне: сыне чалавечы! ці бачыш ты, што яны робяць? вялікія гідоты, якія робіць дом Ізраілеў тут, каб Я адышоў ад сьвятыні Маёй? Але павярніся, і ты ўбачыш яшчэ большыя гідоты. </p><i> Ì skazaǔ Ën mne: syne čalavečy! cì bačyš ty, što âny robâc′? vâlìkìâ gìdoty, âkìâ robìc′ dom Ìzraìleǔ tut, kab Â adyšoǔ ad s′vâtynì Maëj? Ale pavârnìsâ, ì ty ǔbačyš âščè bol′šyâ gìdoty. </i>


text:
<pb/>І прывёў мяне да ўваходу ў двор, і я зірнуў, і вось у сьцяне - адтуліна. </p><i> Ì pryvëǔ mâne da ǔvahodu ǔ dvor, ì â zìrnuǔ, ì vos′ u s′câne - adtulìna. </i>


text:
І сказаў мне: сыне чалавечы! пракапай сьцяну; і я пракапаў сьцяну і вось нейкія дзьверы. </p><i> Ì skazaǔ mne: syne čalavečy! prakapaj s′cânu; ì â prakapaǔ s′cânu ì vos′ nejkìâ dz′very. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне: увайдзі і паглядзі на агідныя гнюсоты, якія яны робяць тут. </p><i> Ì skazaǔ mne: uvajdzì ì paglâdzì na agìdnyâ gnûsoty, âkìâ âny robâc′ tut. </i>


text:
І я ўвайшоў, і бачу, і вось усялякія выявы паўзуноў і нячыстых жывёл і ўсялякія ідалы дома Ізраілевага, напісаныя на сьценах навакол. </p><i> Ì â ǔvajšoǔ, ì baču, ì vos′ usâlâkìâ vyâvy paǔzunoǔ ì nâčystyh žyvël ì ǔsâlâkìâ ìdaly doma Ìzraìlevaga, napìsanyâ na s′cenah navakol. </i>


text:
І семдзесят мужоў са старэйшынаў дома Ізраілевага стаяць перад імі і Езанія, сын Сафанаў, сярод іх; і ў кожнага ў руцэ - сваё кадзіла, і густое воблака пахошчаў узносіцца ўгору. </p><i> Ì semdzesât mužoǔ sa starèjšynaǔ doma Ìzraìlevaga staâc′ perad ìmì ì Ezanìâ, syn Safanaǔ, sârod ìh; ì ǔ kožnaga ǔ rucè - svaë kadzìla, ì gustoe voblaka pahoščaǔ uznosìcca ǔgoru. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне: бачыш, сыне чалавечы, што робяць старэйшыны дому Ізраілевага ў цемры, кожны ў сваім расьпісаным пакоі? бо кажуць: "ня бачыць нас Гасподзь, пакінуў Гасподзь зямлю гэтую". </p><i> Ì skazaǔ mne: bačyš, syne čalavečy, što robâc′ starèjšyny domu Ìzraìlevaga ǔ cemry, kožny ǔ svaìm ras′pìsanym pakoì? bo kažuc′: "nâ bačyc′ nas Gaspodz′, pakìnuǔ Gaspodz′ zâmlû gètuû". </i>


text:
І сказаў мне: абярніся, і ўбачыш яшчэ большыя гідоты, якія яны робяць. </p><i> Ì skazaǔ mne: abârnìsâ, ì ǔbačyš âščè bol′šyâ gìdoty, âkìâ âny robâc′. </i>


text:
<pb/>І прывёў мяне да ўваходу ў браму дома Гасподняга, якая на поўнач, і вось, там сядзяць жанчыны і плачуць па Тамузе, </p><i> Ì pryvëǔ mâne da ǔvahodu ǔ bramu doma Gaspodnâga, âkaâ na poǔnač, ì vos′, tam sâdzâc′ žančyny ì plačuc′ pa Tamuze, </i>


text:
і сказаў мне: бачыш, сыне чалавечы? абярніся, і ўбачыш яшчэ большыя гідоты. </p><i> ì skazaǔ mne: bačyš, syne čalavečy? abârnìsâ, ì ǔbačyš âščè bol′šyâ gìdoty. </i>


text:
<pb/>І ўвёў мяне ва ўнутраны двор дома Гасподняга, і вось, каля брамы храма Гасподняга, паміж бабінцам і ахвярнікам, каля трыццаці пяці мужоў стаяць сьпінамі сваімі да Гасподняга храма, а тварамі сваімі да ўсходу, і кланяюцца на ўсход сонцу. </p><i> Ì ǔvëǔ mâne va ǔnutrany dvor doma Gaspodnâga, ì vos′, kalâ bramy hrama Gaspodnâga, pamìž babìncam ì ahvârnìkam, kalâ tryccacì pâcì mužoǔ staâc′ s′pìnamì svaìmì da Gaspodnâga hrama, a tvaramì svaìmì da ǔshodu, ì klanâûcca na ǔshod soncu. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне: бачыш, сыне чалавечы? ці мала дому Юдаваму, каб рабіць такія гідоты, якія яны робяць тут? але яны яшчэ зямлю напоўнілі крыўдаю, і тым болей гневаюць Мяне, і вось, яны галінкі падносяць да насоў сваіх. </p><i> Ì skazaǔ mne: bačyš, syne čalavečy? cì mala domu Ûdavamu, kab rabìc′ takìâ gìdoty, âkìâ âny robâc′ tut? ale âny âščè zâmlû napoǔnìlì kryǔdaû, ì tym bolej gnevaûc′ Mâne, ì vos′, âny galìnkì padnosâc′ da nasoǔ svaìh. </i>


text:
Затое і Я пачну дзейнічаць люта; не пашкадуе вока Маё, і не памілую; і хай хоць бы крычалі ў вушы Мае моцным голасам, - не пачую іх. </p><i> Zatoe ì Â pačnu dzejnìčac′ lûta; ne paškadue voka Maë, ì ne pamìluû; ì haj hoc′ by kryčalì ǔ vušy Mae mocnym golasam, - ne pačuû ìh. </i>


text:
<pb/>І абвясьціў у вушы мае вялікім голасам, кажучы: хай наблізяцца карнікі горада, кожны са сваёю згубнаю прыладаю ў руцэ сваёй. </p><i> Ì abvâs′cìǔ u vušy mae vâlìkìm golasam, kažučy: haj nablìzâcca karnìkì gorada, kožny sa svaëû zgubnaû pryladaû ǔ rucè svaëj. </i>


text:
І вось, шэсьць чалавек ідуць ад верхняе брамы, павернутае да поўначы, і ў кожнага ў руцэ пагібельная прылада ягоная, і сярод іх адзін, апрануты ў ільняную вопратку, у якога на поясе пісцовыя прылады. І прыйшлі і сталі каля меднага ахвярніка. </p><i> Ì vos′, šès′c′ čalavek ìduc′ ad verhnâe bramy, pavernutae da poǔnačy, ì ǔ kožnaga ǔ rucè pagìbel′naâ prylada âgonaâ, ì sârod ìh adzìn, apranuty ǔ ìl′nânuû vopratku, u âkoga na poâse pìscovyâ prylady. Ì pryjšlì ì stalì kalâ mednaga ahvârnìka. </i>


text:
<pb/>І слава Бога Ізраілевага сышла з херувіма, на якім была, да парога Дома. І паклікаў Ён чалавека, апранутага ў ільняную вопратку, у якога на поясе пісцовыя прылады. </p><i> Ì slava Boga Ìzraìlevaga syšla z heruvìma, na âkìm byla, da paroga Doma. Ì paklìkaǔ Ën čalaveka, apranutaga ǔ ìl′nânuû vopratku, u âkoga na poâse pìscovyâ prylady. </i>


text:
І сказаў яму Гасподзь: прайдзі пасярод горада, пасярод Ерусаліма, і на ілбах людзей, якія смуткуюць і ўбольваюцца праз усе гідоты, што чыняцца сярод яго, зрабі знак. </p><i> Ì skazaǔ âmu Gaspodz′: prajdzì pasârod gorada, pasârod Erusalìma, ì na ìlbah lûdzej, âkìâ smutkuûc′ ì ǔbol′vaûcca praz use gìdoty, što čynâcca sârod âgo, zrabì znak. </i>


text:
<pb/>А тым сказаў у слых мой: ідзеце за ім па горадзе і беце; хай не шкадуе вока ваша, і ня літуйце; </p><i> A tym skazaǔ u slyh moj: ìdzece za ìm pa goradze ì bece; haj ne škadue voka vaša, ì nâ lìtujce; </i>


text:
старога, юнака і дзяўчыну, і дзіця і жанчын беце да сьмерці, але не чапайце ніводнага чалавека, на якім знак, і пачнеце ад сьвятыні Маёй. І пачалі яны з тых старэйшынаў, якія былі перад Домам. </p><i> staroga, ûnaka ì dzâǔčynu, ì dzìcâ ì žančyn bece da s′mercì, ale ne čapajce nìvodnaga čalaveka, na âkìm znak, ì pačnece ad s′vâtynì Maëj. Ì pačalì âny z tyh starèjšynaǔ, âkìâ bylì perad Domam. </i>


text:
<pb/>І сказаў ім: апаганьце Дом і напоўніце двары забітымі, і выйдзіце. І выйшлі і пачалі забіваць у горадзе. </p><i> Ì skazaǔ ìm: apagan′ce Dom ì napoǔnìce dvary zabìtymì, ì vyjdzìce. Ì vyjšlì ì pačalì zabìvac′ u goradze. </i>


text:
І калі яны іх забілі, а я застаўся, тады я ўпаў на аблічча сваё і закрычаў, і сказаў: о Госпадзе Божа! няўжо Ты загубіш усю рэшту Ізраіля, выліваючы гнеў Твой на Ерусалім? </p><i> Ì kalì âny ìh zabìlì, a â zastaǔsâ, tady â ǔpaǔ na ablìčča svaë ì zakryčaǔ, ì skazaǔ: o Gospadze Boža! nâǔžo Ty zagubìš usû rèštu Ìzraìlâ, vylìvaûčy gneǔ Tvoj na Erusalìm? </i>


text:
<pb/>І сказаў Ён мне: бязбожнасьць дому Ізраілевага і Юдавага вялікая, вельмі вялікая; і зямля гэтая поўная крыві, і горад поўны крыўды; бо яны кажуць: "пакінуў Гасподзь зямлю гэтую, і ня бачыць Гасподзь". </p><i> Ì skazaǔ Ën mne: bâzbožnas′c′ domu Ìzraìlevaga ì Ûdavaga vâlìkaâ, vel′mì vâlìkaâ; ì zâmlâ gètaâ poǔnaâ kryvì, ì gorad poǔny kryǔdy; bo âny kažuc′: "pakìnuǔ Gaspodz′ zâmlû gètuû, ì nâ bačyc′ Gaspodz′". </i>


text:
Затое і Маё вока не ўмілажаліцца, і не памілую; абярну іх паводзіны на іхнюю галаву. </p><i> Zatoe ì Maë voka ne ǔmìlažalìcca, ì ne pamìluû; abârnu ìh pavodzìny na ìhnûû galavu. </i>


text:
<pb/>І вось, чалавек, апрануты ў ільняную вопратку, у якога на поясе пісцовыя прылады, даў адказ і сказаў: я зрабіў, як Ты загадаў мне. </p><i> Ì vos′, čalavek, apranuty ǔ ìl′nânuû vopratku, u âkoga na poâse pìscovyâ prylady, daǔ adkaz ì skazaǔ: â zrabìǔ, âk Ty zagadaǔ mne. </i>


text:
<pb/>І бачыў я: і вось на скляпеньні, якое над галовамі ў херувімаў, як бы камень сапфір, як бы нешта падобнае на прастол відаць было над імі. </p><i> Ì bačyǔ â: ì vos′ na sklâpen′nì, âkoe nad galovamì ǔ heruvìmaǔ, âk by kamen′ sapfìr, âk by nešta padobnae na prastol vìdac′ bylo nad ìmì. </i>


text:
І гаварыў Ён чалавеку, які быў апрануты ў ільняную вопратку, і сказаў: увайдзі паміж калёсамі херувімаў і вазьмі поўныя прыгаршчы жару, і кінь на горад; і ён увайшоў на маіх вачах. </p><i> Ì gavaryǔ Ën čalaveku, âkì byǔ apranuty ǔ ìl′nânuû vopratku, ì skazaǔ: uvajdzì pamìž kalësamì heruvìmaǔ ì vaz′mì poǔnyâ prygarščy žaru, ì kìn′ na gorad; ì ën uvajšoǔ na maìh vačah. </i>


text:
<pb/>А херувімы стаялі па правы бок Дома, калі ўвайшоў той чалавек, і воблака напаўняла ўнутраны двор. </p><i> A heruvìmy staâlì pa pravy bok Doma, kalì ǔvajšoǔ toj čalavek, ì voblaka napaǔnâla ǔnutrany dvor. </i>


text:
І паднялася слава Гасподняя з херувіма да парога Дома, і дом напоўніўся воблакам, і двор напоўніўся зьзяньнем славы Госпада. </p><i> Ì padnâlasâ slava Gaspodnââ z heruvìma da paroga Doma, ì dom napoǔnìǔsâ voblakam, ì dvor napoǔnìǔsâ z′zân′nem slavy Gospada. </i>


text:
І шум ад крылаў херувімаў чутны быў нават на зьнешнім двары, як бы голас Бога ‹семагутнага, калі Ён гаворыць. </p><i> Ì šum ad krylaǔ heruvìmaǔ čutny byǔ navat na z′nešnìm dvary, âk by golas Boga ‹semagutnaga, kalì Ën gavoryc′. </i>


text:
<pb/>І калі Ён даў загад чалавеку, апранутаму ў ільняную вопратку, сказаўшы: "вазьмі агню паміж коламі, паміж херувімамі", і калі ён увайшоў і стаяў каля кола, </p><i> Ì kalì Ën daǔ zagad čalaveku, apranutamu ǔ ìl′nânuû vopratku, skazaǔšy: "vaz′mì agnû pamìž kolamì, pamìž heruvìmamì", ì kalì ën uvajšoǔ ì staâǔ kalâ kola, </i>


text:
тады спасярод херувімаў адзін херувім працягнуў руку сваю да агню, які паміж херувімамі, і ўзяў і даў у прыгаршчы апранутаму ў ільняную вопратку. Ён узяў, і выйшаў. </p><i> tady spasârod heruvìmaǔ adzìn heruvìm pracâgnuǔ ruku svaû da agnû, âkì pamìž heruvìmamì, ì ǔzâǔ ì daǔ u prygarščy apranutamu ǔ ìl′nânuû vopratku. Ën uzâǔ, ì vyjšaǔ. </i>


text:
І відаць было ў херувімаў падабенства рук чалавечых пад крыламі іхнімі. </p><i> Ì vìdac′ bylo ǔ heruvìmaǔ padabenstva ruk čalavečyh pad krylamì ìhnìmì. </i>


text:
<pb/>І бачыў я: вось чатыры колы каля херувімаў, па адным коле каля кожнага херувіма, і колы з выгляду - як бы з каменя тапаза. </p><i> Ì bačyǔ â: vos′ čatyry koly kalâ heruvìmaǔ, pa adnym kole kalâ kožnaga heruvìma, ì koly z vyglâdu - âk by z kamenâ tapaza. </i>


text:
І з выгляду ўсе чатыры падобныя, быццам кола было ў коле. </p><i> Ì z vyglâdu ǔse čatyry padobnyâ, byccam kola bylo ǔ kole. </i>


text:
Калі ішлі яны, дык ішлі па чатыры свае бакі; падчас шэсьця свайго не азіраліся, але да таго месца, куды павернута была галава, і яны туды ішлі; падчас шэсьця свайго не азіраліся. </p><i> Kalì ìšlì âny, dyk ìšlì pa čatyry svae bakì; padčas šès′câ svajgo ne azìralìsâ, ale da tago mesca, kudy pavernuta byla galava, ì âny tudy ìšlì; padčas šès′câ svajgo ne azìralìsâ. </i>


text:
І ўсё цела іх і сьпіна іх, і рукі іх і крылы іх, і колы навокал былі поўныя вачэй, - усе чатыры колы іхнія. </p><i> Ì ǔsë cela ìh ì s′pìna ìh, ì rukì ìh ì kryly ìh, ì koly navokal bylì poǔnyâ vačèj, - use čatyry koly ìhnìâ. </i>


text:
Колы гэтыя, як я чуў, былі названы: "галгал"(Віхура). </p><i> Koly gètyâ, âk â čuǔ, bylì nazvany: "galgal"(Vìhura). </i>


text:
І ў кожнае жывёліны чатыры твары: першы твар - твар херувімавы, другі твар - твар чалавечы, трэці твар - ільвіны і чацьвёрты - твар арліны. </p><i> Ì ǔ kožnae žyvëlìny čatyry tvary: peršy tvar - tvar heruvìmavy, drugì tvar - tvar čalavečy, trècì tvar - ìl′vìny ì čac′vërty - tvar arlìny. </i>


text:
<pb/>Херувімы падняліся. Гэта былі тыя самыя жывёліны, якіх бачыў я каля ракі Хавар. </p><i> Heruvìmy padnâlìsâ. Gèta bylì tyâ samyâ žyvëlìny, âkìh bačyǔ â kalâ rakì Havar. </i>


text:
І калі ішлі херувімы, тады ішлі каля іх і колы; і калі херувімы падымалі крылы свае, каб падняцца ад зямлі, і колы не аддзяляліся, а былі каля іх. </p><i> Ì kalì ìšlì heruvìmy, tady ìšlì kalâ ìh ì koly; ì kalì heruvìmy padymalì kryly svae, kab padnâcca ad zâmlì, ì koly ne addzâlâlìsâ, a bylì kalâ ìh. </i>


text:
Калі тыя стаялі, стаялі і яны; калі тыя падымаліся, падымаліся і яны, бо ў іх быў дух жывёлін. </p><i> Kalì tyâ staâlì, staâlì ì âny; kalì tyâ padymalìsâ, padymalìsâ ì âny, bo ǔ ìh byǔ duh žyvëlìn. </i>


text:
<pb/>І адышла слава Гасподняя ад парога Дома і стала над херувімамі. </p><i> Ì adyšla slava Gaspodnââ ad paroga Doma ì stala nad heruvìmamì. </i>


text:
І паднялі херувімы крылы свае і падняліся на маіх вачах ад зямлі; калі яны адыходзілі, дык і колы каля іх; і сталі каля ўваходу ва ўсходнюю браму Дома Гасподняга, і слава Бога Ізраілевага ўгары над імі. </p><i> Ì padnâlì heruvìmy kryly svae ì padnâlìsâ na maìh vačah ad zâmlì; kalì âny adyhodzìlì, dyk ì koly kalâ ìh; ì stalì kalâ ǔvahodu va ǔshodnûû bramu Doma Gaspodnâga, ì slava Boga Ìzraìlevaga ǔgary nad ìmì. </i>


text:
<pb/>Гэта былі тыя самыя жывёліны, якіх бачыў я каля падножжа Бога Ізраілевага каля ракі Хавар. І я пазнаў, што гэта - херувімы. </p><i> Gèta bylì tyâ samyâ žyvëlìny, âkìh bačyǔ â kalâ padnožža Boga Ìzraìlevaga kalâ rakì Havar. Ì â paznaǔ, što gèta - heruvìmy. </i>


text:
У кожнага - па чатыры твары, і ў кожнага - па чатыры крылы, і пад крыламі ў іх падабенства рук чалавечых. </p><i> U kožnaga - pa čatyry tvary, ì ǔ kožnaga - pa čatyry kryly, ì pad krylamì ǔ ìh padabenstva ruk čalavečyh. </i>


text:
А падабенства твараў іхніх - тое самае, якія твары бачыў я каля ракі Хавар, - і выгляд у іх, і самыя яны. Кожны ішоў проста ў той бок, які быў перад абліччам ягоным. </p><i> A padabenstva tvaraǔ ìhnìh - toe samae, âkìâ tvary bačyǔ â kalâ rakì Havar, - ì vyglâd u ìh, ì samyâ âny. Kožny ìšoǔ prosta ǔ toj bok, âkì byǔ perad ablìččam âgonym. </i>


text:
<pb/>І падняў мяне Дух і прывёў мяне да ўсходняе брамы Дома Гасподняга, якая павернута на ўсход. І вось, - каля ўваходу ў браму дваццаць пяць чалавек; і сярод іх я бачыў Язанію, сына Азуравага, і Фалтыю, сына Ванэевага, князёў народу. </p><i> Ì padnâǔ mâne Duh ì pryvëǔ mâne da ǔshodnâe bramy Doma Gaspodnâga, âkaâ pavernuta na ǔshod. Ì vos′, - kalâ ǔvahodu ǔ bramu dvaccac′ pâc′ čalavek; ì sârod ìh â bačyǔ Âzanìû, syna Azuravaga, ì Faltyû, syna Vanèevaga, knâzëǔ narodu. </i>


text:
І Ён сказаў мне: сыне чалавечы! вось людзі, якім наўме беззаконнасьць, і якія даюць благую раду ў горадзе гэтым, </p><i> Ì Ën skazaǔ mne: syne čalavečy! vos′ lûdzì, âkìm naǔme bezzakonnas′c′, ì âkìâ daûc′ blaguû radu ǔ goradze gètym, </i>


text:
кажучы: "яшчэ ня блізка; будзем будаваць дамы; ён (Горад) кацёл, а мы мяса". </p><i> kažučy: "âščè nâ blìzka; budzem budavac′ damy; ën (Gorad) kacël, a my mâsa". </i>


text:
Таму вымаві на іх прароцтва, прароч, сыне чалавечы. </p><i> Tamu vymavì na ìh praroctva, praroč, syne čalavečy. </i>


text:
<pb/>І сышоў на мяне Дух Гасподні і сказаў мне: скажы, так кажа Гасподзь: што кажаце вы, доме Ізраілеў, і што наўме вам, гэта Я ведаю. </p><i> Ì syšoǔ na mâne Duh Gaspodnì ì skazaǔ mne: skažy, tak kaža Gaspodz′: što kažace vy, dome Ìzraìleǔ, ì što naǔme vam, gèta Â vedaû. </i>


text:
Шмат забітых вашых вы паклалі ў горадзе гэтым, і вуліцы яго напоўнілі трупамі. </p><i> Šmat zabìtyh vašyh vy paklalì ǔ goradze gètym, ì vulìcy âgo napoǔnìlì trupamì. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: забітыя вашыя, якіх вы паклалі сярод яго, гэта мяса, а ён - кацёл; але вас Я выведу зь яго. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: zabìtyâ vašyâ, âkìh vy paklalì sârod âgo, gèta mâsa, a ën - kacël; ale vas Â vyvedu z′ âgo. </i>


text:
Вы баіцеся меча, і Я навяду на вас меч, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Vy baìcesâ meča, ì Â navâdu na vas meč, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
І выведу вас зь яго, і аддам вас у руку чужым, і ўчыню над вамі суд. </p><i> Ì vyvedu vas z′ âgo, ì addam vas u ruku čužym, ì ǔčynû nad vamì sud. </i>


text:
Ад меча загінеце; на межах Ізраілевых буду судзіць вас, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ad meča zagìnece; na mežah Ìzraìlevyh budu sudzìc′ vas, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
Ён ня будзе вам катлом, і вы ня будзеце ў ім мясам; на межах Ізраілевых буду судзіць вас. </p><i> Ën nâ budze vam katlom, ì vy nâ budzece ǔ ìm mâsam; na mežah Ìzraìlevyh budu sudzìc′ vas. </i>


text:
І ўведаеце, што Я - Гасподзь; бо паводле запаведзяў Маіх вы не хадзілі, і пастановаў Маіх ня выконвалі, а дзейнічалі паводле пастановаў народаў, якія акружаюць вас. </p><i> Ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′; bo pavodle zapavedzâǔ Maìh vy ne hadzìlì, ì pastanovaǔ Maìh nâ vykonvalì, a dzejnìčalì pavodle pastanovaǔ narodaǔ, âkìâ akružaûc′ vas. </i>


text:
<pb/>І было, калі я прарочыў, Фалтыя, сын Ванэеў, памёр. І ўпаў я на аблічча і залямантаваў гучным голасам, і сказаў: о, Госпадзе Божа! няўжо Ты хочаш да канца вынішчыць рэшту Ізраіля? </p><i> Ì bylo, kalì â praročyǔ, Faltyâ, syn Vanèeǔ, pamër. Ì ǔpaǔ â na ablìčča ì zalâmantavaǔ gučnym golasam, ì skazaǔ: o, Gospadze Boža! nâǔžo Ty hočaš da kanca vynìščyc′ rèštu Ìzraìlâ? </i>


text:
сыне чалавечы! тваім братам, тваім братам, тваім адзінакроўным і ўсяму дому Ізраілеваму, усім ім гавораць жыхары Ерусаліма: "жывеце далёка ад Госпада; нам на ўладаньне аддадзена гэтая зямля". </p><i> syne čalavečy! tvaìm bratam, tvaìm bratam, tvaìm adzìnakroǔnym ì ǔsâmu domu Ìzraìlevamu, usìm ìm gavorac′ žyhary Erusalìma: "žyvece dalëka ad Gospada; nam na ǔladan′ne addadzena gètaâ zâmlâ". </i>


text:
<pb/>На гэта скажы: так кажа Гасподзь Бог: хоць Я і выслаў іх да народаў, і хоць расьсеяў іх па землях, але Я буду ім нейкай сьвятыняй у тых землях, куды пайшлі яны. </p><i> Na gèta skažy: tak kaža Gaspodz′ Bog: hoc′ Â ì vyslaǔ ìh da narodaǔ, ì hoc′ ras′seâǔ ìh pa zemlâh, ale Â budu ìm nejkaj s′vâtynâj u tyh zemlâh, kudy pajšlì âny. </i>


text:
<pb/>Пасьля скажы: так кажа Гасподзь Бог: Я зьбяру вас з народаў, і вярну вас зь земляў, у якія вы расьсеяны; і дам вам зямлю Ізраілевую. </p><i> Pas′lâ skažy: tak kaža Gaspodz′ Bog: Â z′bâru vas z narodaǔ, ì vârnu vas z′ zemlâǔ, u âkìâ vy ras′seâny; ì dam vam zâmlû Ìzraìlevuû. </i>


text:
<pb/>І прыйдуць туды, і выкінуць зь яе ўсе гнюсоты яе і ўсе гідоты яе. </p><i> Ì pryjduc′ tudy, ì vykìnuc′ z′ âe ǔse gnûsoty âe ì ǔse gìdoty âe. </i>


text:
І дам ім сэрца адзінае, і дух новы пакладу ў іх, і вазьму з плоці іхняй сэрца каменнае, і дам ім сэрца плацяное, </p><i> Ì dam ìm sèrca adzìnae, ì duh novy pakladu ǔ ìh, ì vaz′mu z plocì ìhnâj sèrca kamennae, ì dam ìm sèrca placânoe, </i>


text:
каб яны хадзілі паводле запаведзяў Маіх і трымаліся пастановаў Маіх, і выконвалі іх; і будуць Маім народам, а Я буду іхнім Богам. </p><i> kab âny hadzìlì pavodle zapavedzâǔ Maìh ì trymalìsâ pastanovaǔ Maìh, ì vykonvalì ìh; ì buduc′ Maìm narodam, a Â budu ìhnìm Bogam. </i>


text:
А чыё сэрца памкнецца сьледам за гнюсотамі іхнімі і гідотамі іхнімі, паводзіны тых абярну на іхнія ж галовы, кажа Гасподзь Бог. </p><i> A čyë sèrca pamknecca s′ledam za gnûsotamì ìhnìmì ì gìdotamì ìhnìmì, pavodzìny tyh abârnu na ìhnìâ ž galovy, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>Тады херувімы паднялі крылы свае і колы каля іх; і слава Бога Ізраілевага ўгары над імі. </p><i> Tady heruvìmy padnâlì kryly svae ì koly kalâ ìh; ì slava Boga Ìzraìlevaga ǔgary nad ìmì. </i>


text:
І паднялася слава Госпада зь сярэдзіны горада і спынілася над гарою, якая на ўсход ад горада. </p><i> Ì padnâlasâ slava Gospada z′ sârèdzìny gorada ì spynìlasâ nad garoû, âkaâ na ǔshod ad gorada. </i>


text:
І дух падняў мяне і перанёс мяне ў Халдэю да перасяленцаў, ва ўяве, Духам Божым, і адышла ад мяне ўява, якую я бачыў. </p><i> Ì duh padnâǔ mâne ì peranës mâne ǔ Haldèû da perasâlencaǔ, va ǔâve, Duham Božym, ì adyšla ad mâne ǔâva, âkuû â bačyǔ. </i>


text:
І я пераказаў перасяленцам усе словы Госпада, якія Ён адкрыў мне. </p><i> Ì â perakazaǔ perasâlencam use slovy Gospada, âkìâ Ën adkryǔ mne. </i>


text:
сыне чалавечы! ты жывеш сярод дому мяцежнага; у іх ёсьць вочы, каб бачыць, а ня бачаць; у іх ёсьць вушы, каб слухаць, а ня чуюць; бо яны - мяцежны дом. </p><i> syne čalavečy! ty žyveš sârod domu mâcežnaga; u ìh ës′c′ vočy, kab bačyc′, a nâ bačac′; u ìh ës′c′ vušy, kab sluhac′, a nâ čuûc′; bo âny - mâcežny dom. </i>


text:
<pb/>А ты, сыне чалавечы, падрыхтуй сабе патрэбнае для перасяленьня, і сярод дня перасяляйся на вачах у іх, і перасяляйся зь месца твайго ў іншае месца на вачах у іх; магчыма, яны ўразумеюць, хоць яны - дом мяцежны; </p><i> A ty, syne čalavečy, padryhtuj sabe patrèbnae dlâ perasâlen′nâ, ì sârod dnâ perasâlâjsâ na vačah u ìh, ì perasâlâjsâ z′ mesca tvajgo ǔ ìnšae mesca na vačah u ìh; magčyma, âny ǔrazumeûc′, hoc′ âny - dom mâcežny; </i>


text:
і рэчы твае вынесі, як рэчы, патрэбныя пры перасяленьні, удзень, на вачах у іх, і сам выйдзі ўвечары на вачах у іх, як выходзяць для перасяленьня. </p><i> ì rèčy tvae vynesì, âk rèčy, patrèbnyâ pry perasâlen′nì, udzen′, na vačah u ìh, ì sam vyjdzì ǔvečary na vačah u ìh, âk vyhodzâc′ dlâ perasâlen′nâ. </i>


text:
На вачах у іх праламі сабе дзіру ў сьцяне, і вынесі празь яе. </p><i> Na vačah u ìh pralamì sabe dzìru ǔ s′câne, ì vynesì praz′ âe. </i>


text:
На вачах у іх вазьмі ношку на плечы, упоцемках вынесі яе, твар твой захіні, каб ня бачыць зямлі; бо Я паставіў цябе азнакаю дому Ізраілеваму. </p><i> Na vačah u ìh vaz′mì nošku na plečy, upocemkah vynesì âe, tvar tvoj zahìnì, kab nâ bačyc′ zâmlì; bo Â pastavìǔ câbe aznakaû domu Ìzraìlevamu. </i>


text:
<pb/>І зрабіў я, як было мне загадана; рэчы мае, як рэчы, патрэбныя пры перасяленьні, вынес удзень, а ўвечары праламаў сабе рукою дзірку ў сьцяне, упоцемках вынес ношку і падняў на плечы на вачах у іх. </p><i> Ì zrabìǔ â, âk bylo mne zagadana; rèčy mae, âk rèčy, patrèbnyâ pry perasâlen′nì, vynes udzen′, a ǔvečary pralamaǔ sabe rukoû dzìrku ǔ s′câne, upocemkah vynes nošku ì padnâǔ na plečy na vačah u ìh. </i>


text:
сыне чалавечы! ці не казаў табе дом Ізраілеў, дом мяцежны: што ты робіш? </p><i> syne čalavečy! cì ne kazaǔ tabe dom Ìzraìleǔ, dom mâcežny: što ty robìš? </i>


text:
Скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: гэта - прадвесьце таму, хто ўзначальвае ў Ерусаліме, і ўсяму дому Ізраілеваму, які там. </p><i> Skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: gèta - pradves′ce tamu, hto ǔznačal′vae ǔ Erusalìme, ì ǔsâmu domu Ìzraìlevamu, âkì tam. </i>


text:
Скажы: я азнака вам; што раблю я, тое будзе зь імі, - на перасяленьне, у палон пойдуць яны. </p><i> Skažy: â aznaka vam; što rablû â, toe budze z′ ìmì, - na perasâlen′ne, u palon pojduc′ âny. </i>


text:
<pb/>І той, хто ўзначальвае, які сярод іх, упоцемках падыме ношку на плечы і выйдзе. Сьцяну праломяць, каб выправіць яго празь яе; ён захіне твар свой, так што ня ўбачыць вачыма зямлі гэтай. </p><i> Ì toj, hto ǔznačal′vae, âkì sârod ìh, upocemkah padyme nošku na plečy ì vyjdze. S′cânu pralomâc′, kab vypravìc′ âgo praz′ âe; ën zahìne tvar svoj, tak što nâ ǔbačyc′ vačyma zâmlì gètaj. </i>


text:
І раскіну на яго сетку Маю, і будзе злоўлены ў цянёты Мае, і завяду яго ў Вавілон, у зямлю Халдэйскую, але ён ня ўбачыць яе, і там памрэ. </p><i> Ì raskìnu na âgo setku Maû, ì budze zloǔleny ǔ cânëty Mae, ì zavâdu âgo ǔ Vavìlon, u zâmlû Haldèjskuû, ale ën nâ ǔbačyc′ âe, ì tam pamrè. </i>


text:
А ўсіх, што вакол яго, спаборнікаў ягоных і ўсё войска ягонае разьвею па ўсіх вятрах, і агалю ўсьлед ім меч. </p><i> A ǔsìh, što vakol âgo, spabornìkaǔ âgonyh ì ǔsë vojska âgonae raz′veû pa ǔsìh vâtrah, ì agalû ǔs′led ìm meč. </i>


text:
<pb/>І ўведаюць, што Я - Гасподзь, калі расьсею іх па народах і разьвею іх па землях. </p><i> Ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′, kalì ras′seû ìh pa narodah ì raz′veû ìh pa zemlâh. </i>


text:
Але невялікую лічбу іх Я захаваю ад меча, голаду і пошасьці, каб яны расказалі народам, да якіх пойдуць, пра ўсе свае гідоты: і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Ale nevâlìkuû lìčbu ìh Â zahavaû ad meča, goladu ì pošas′cì, kab âny raskazalì narodam, da âkìh pojduc′, pra ǔse svae gìdoty: ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
сыне чалавечы! хлеб твой еж з трапятаньнем, і ваду тваю пі з дрыжаньнем і смуткам. </p><i> syne čalavečy! hleb tvoj ež z trapâtan′nem, ì vadu tvaû pì z dryžan′nem ì smutkam. </i>


text:
І скажы народу зямлі: так кажа Гасподзь Бог пра жыхароў Ерусаліма, пра зямлю Ізраілевую: яны хлеб свой будуць есьці і ваду сваю будуць піць у маркоце, бо зямля яго будзе пазбаўлена шчадротаў за няпраўды ўсіх, хто жыве на ёй. </p><i> Ì skažy narodu zâmlì: tak kaža Gaspodz′ Bog pra žyharoǔ Erusalìma, pra zâmlû Ìzraìlevuû: âny hleb svoj buduc′ es′cì ì vadu svaû buduc′ pìc′ u markoce, bo zâmlâ âgo budze pazbaǔlena ščadrotaǔ za nâpraǔdy ǔsìh, hto žyve na ëj. </i>


text:
І будуць спустошаны населеныя гарады, і зямля зробіцца пустою, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì buduc′ spustošany naselenyâ garady, ì zâmlâ zrobìcca pustoû, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
сыне чалавечы! якая прымаўка ў вас, у зямлі Ізраілевай: "шмат дзён пройдзе, і ўсякая прарочая ўява зьнікне"? </p><i> syne čalavečy! âkaâ prymaǔka ǔ vas, u zâmlì Ìzraìlevaj: "šmat dzën projdze, ì ǔsâkaâ praročaâ ǔâva z′nìkne"? </i>


text:
Таму скажы ім; так кажа Гасподзь Бог: зьнішчу гэтую прымаўку, і ня будуць ужо ўжываць такой прымаўкі ў Ізраіля; але скажы ім: блізкія дні, калі збудзецца кожная ўява прарочая. </p><i> Tamu skažy ìm; tak kaža Gaspodz′ Bog: z′nìšču gètuû prymaǔku, ì nâ buduc′ užo ǔžyvac′ takoj prymaǔkì ǔ Ìzraìlâ; ale skažy ìm: blìzkìâ dnì, kalì zbudzecca kožnaâ ǔâva praročaâ. </i>


text:
Бо ўжо не застанецца марнай ніякая ўява прарочая, і ніводнае прадвесьце ня будзе ілжывым у доме Ізраілевым. </p><i> Bo ǔžo ne zastanecca marnaj nìâkaâ ǔâva praročaâ, ì nìvodnae pradves′ce nâ budze ìlžyvym u dome Ìzraìlevym. </i>


text:
Бо Я Гасподзь кажу, збудзецца і ня будзе адкладзена; у вашыя дні, мяцежны дом, Я прамовіў слова, і выканаю яго, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Bo Â Gaspodz′ kažu, zbudzecca ì nâ budze adkladzena; u vašyâ dnì, mâcežny dom, Â pramovìǔ slova, ì vykanaû âgo, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! вось, дом Ізраілеў кажа: "прарочая ўява, якую бачыў ён, збудзецца пасьля многіх дзён, і ён прарочыць пра далёкія часіны". </p><i> syne čalavečy! vos′, dom Ìzraìleǔ kaža: "praročaâ ǔâva, âkuû bačyǔ ën, zbudzecca pas′lâ mnogìh dzën, ì ën praročyc′ pra dalëkìâ časìny". </i>


text:
Таму скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: ніводнае з слоў Маіх ужо ня будзе адкладзена, але слова, якое Я скажу, збудзецца, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Tamu skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: nìvodnae z sloǔ Maìh užo nâ budze adkladzena, ale slova, âkoe Â skažu, zbudzecca, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! вымаві прароцтва на прарокаў Ізраілевых, якія прарочаць, і скажы прарокам ад свайго сэрца: слухайце слова Гасподняе! </p><i> syne čalavečy! vymavì praroctva na prarokaǔ Ìzraìlevyh, âkìâ praročac′, ì skažy prarokam ad svajgo sèrca: sluhajce slova Gaspodnâe! </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: гора неразумным прарокам, якія водзяцца сваім духам, і нічога ня бачылі! </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: gora nerazumnym prarokam, âkìâ vodzâcca svaìm duham, ì nìčoga nâ bačylì! </i>


text:
У праломіны вы не ўваходзіце і не агароджваеце сьцяною дому Ізраілевага, каб цьвёрда стаяць у бітве ў дзень Госпада. </p><i> U pralomìny vy ne ǔvahodzìce ì ne agarodžvaece s′cânoû domu Ìzraìlevaga, kab c′vërda staâc′ u bìtve ǔ dzen′ Gospada. </i>


text:
Яны бачаць пустое і наперад узьвяшчаюць ілжу, кажучы: "Гасподзь сказаў"; а Гасподзь не пасылаў іх; і абнадзейваюць, што слова спраўдзіцца. </p><i> Âny bačac′ pustoe ì naperad uz′vâščaûc′ ìlžu, kažučy: "Gaspodz′ skazaǔ"; a Gaspodz′ ne pasylaǔ ìh; ì abnadzejvaûc′, što slova spraǔdzìcca. </i>


text:
Ці ня пустую ўяву бачылі вы? І ці ня ілжывае прадвесьце вымаўляеце, кажучы: "Гасподзь сказаў", а Я не казаў? </p><i> Cì nâ pustuû ǔâvu bačylì vy? Ì cì nâ ìlžyvae pradves′ce vymaǔlâece, kažučy: "Gaspodz′ skazaǔ", a Â ne kazaǔ? </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: як што вы гаворыце пустое і бачыце ва ўявах ілжу, за гэта вось Я - на вас, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: âk što vy gavoryce pustoe ì bačyce va ǔâvah ìlžu, za gèta vos′ Â - na vas, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
І будзе рука Мая супроць гэтых прарокаў, якія бачаць пустое і наперад абвяшчаюць ілжу; на радзе народу Майго яны ня будуць і ў сьпіс дому Ізраілевага ня ўпішуцца, і ў зямлю Ізраілевую ня ўвойдуць; і ўведаеце, што Я - Гасподзь Бог. </p><i> Ì budze ruka Maâ suproc′ gètyh prarokaǔ, âkìâ bačac′ pustoe ì naperad abvâščaûc′ ìlžu; na radze narodu Majgo âny nâ buduc′ ì ǔ s′pìs domu Ìzraìlevaga nâ ǔpìšucca, ì ǔ zâmlû Ìzraìlevuû nâ ǔvojduc′; ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>За тое, што яны ўводзяць народ Мой у зман, кажучы: "мір", тым часам як міру няма; і калі ён будуе сьцяну, яны пэцкаюць яе брудам, </p><i> Za toe, što âny ǔvodzâc′ narod Moj u zman, kažučy: "mìr", tym časam âk mìru nâma; ì kalì ën budue s′cânu, âny pèckaûc′ âe brudam, </i>


text:
скажы тым, якія пэцкаюць сьцяну брудам, што яна ўпадзе. Пачнецца зьліва, і вы, каменныя градзіны, упадзяце, і бурлівы вецер парве яе. </p><i> skažy tym, âkìâ pèckaûc′ s′cânu brudam, što âna ǔpadze. Pačnecca z′lìva, ì vy, kamennyâ gradzìny, upadzâce, ì burlìvy vecer parve âe. </i>


text:
І вось, абваліцца сьцяна; тады ці ня скажуць вам: "дзе тая абмазка, якою вы абмазвалі?" </p><i> Ì vos′, abvalìcca s′câna; tady cì nâ skažuc′ vam: "dze taâ abmazka, âkoû vy abmazvalì?" </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: Я пушчу бурлівы вецер у гневе Маім, і пачнецца зьліва ў лютасьці Маёй, і камяні граду ў абурэньні Маім, на вынішчэньне. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: Â pušču burlìvy vecer u gneve Maìm, ì pačnecca z′lìva ǔ lûtas′cì Maëj, ì kamânì gradu ǔ aburèn′nì Maìm, na vynìščèn′ne. </i>


text:
І разбуру сьцяну, якую вы пэцкалі брудам, абвалю яе на зямлю, і адкрыецца аснова яе, і ўпадзе, і вы разам зь ёю загінеце; і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì razburu s′cânu, âkuû vy pèckalì brudam, abvalû âe na zâmlû, ì adkryecca asnova âe, ì ǔpadze, ì vy razam z′ ëû zagìnece; ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
І вычарпаю лютасьць Маю на сьцяне і на тых, што пэцкаюць яе брудам, і скажу вам: няма сьцяны, і няма тых, што пэцкаюць яе </p><i> Ì vyčarpaû lûtas′c′ Maû na s′câne ì na tyh, što pèckaûc′ âe brudam, ì skažu vam: nâma s′câny, ì nâma tyh, što pèckaûc′ âe </i>


text:
прарокаў Ізраілевых, якія прарочылі Ерусаліму і абвяшчалі яму ўявы міру, тым часам як міру няма, кажа Гасподзь Бог. </p><i> prarokaǔ Ìzraìlevyh, âkìâ praročylì Erusalìmu ì abvâščalì âmu ǔâvy mìru, tym časam âk mìru nâma, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>А ты, сыне чалавечы, павярні аблічча тваё да дочак народу твайго, якія прарочаць ад уласнага сэрца свайго, і прамові на іх прароцтва, </p><i> A ty, syne čalavečy, pavârnì ablìčča tvaë da dočak narodu tvajgo, âkìâ praročac′ ad ulasnaga sèrca svajgo, ì pramovì na ìh praroctva, </i>


text:
і скажы: так кажа Гасподзь Бог: гора тым, якія шыюць чарадзейныя мяшэчкі пад пахі і робяць пакрывалы на галаву ўсякага росту, каб лавіць душы! Няўжо, ловячы душы народу Майго, вы ўратуеце вашыя душы? </p><i> ì skažy: tak kaža Gaspodz′ Bog: gora tym, âkìâ šyûc′ čaradzejnyâ mâšèčkì pad pahì ì robâc′ pakryvaly na galavu ǔsâkaga rostu, kab lavìc′ dušy! Nâǔžo, lovâčy dušy narodu Majgo, vy ǔratuece vašyâ dušy? </i>


text:
І няславіце Мяне перад народам Маім за прыгаршчы ячменю і за кавалкі хлеба, усьмерчваючы душы, якія не павінны памерці, і пакідаючы жыцьцё душам, якія не павінны жыць, ашукваючы народ, які слухае ману. </p><i> Ì nâslavìce Mâne perad narodam Maìm za prygarščy âčmenû ì za kavalkì hleba, us′merčvaûčy dušy, âkìâ ne pavìnny pamercì, ì pakìdaûčy žyc′cë dušam, âkìâ ne pavìnny žyc′, ašukvaûčy narod, âkì sluhae manu. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: вось, Я на вашыя чарадзейныя мяшэчкі, якімі вы там ловіце душы, каб яны прыляталі, і вырву іх з-пад мышцаў вашых і пушчу на свабоду душы, якія вы ловіце, каб прыляталі да вас. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â na vašyâ čaradzejnyâ mâšèčkì, âkìmì vy tam lovìce dušy, kab âny prylâtalì, ì vyrvu ìh z-pad myšcaǔ vašyh ì pušču na svabodu dušy, âkìâ vy lovìce, kab prylâtalì da vas. </i>


text:
І разьдзяру пакрывалы вашыя і выбаўлю народ Мой ад рук вашых і ня будуць ужо ў руках вашых здабычаю, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì raz′dzâru pakryvaly vašyâ ì vybaǔlû narod Moj ad ruk vašyh ì nâ buduc′ užo ǔ rukah vašyh zdabyčaû, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
За тое, што вы хлусьнёю засмучаеце сэрца праведніка, якое Я не захацеў засмучаць, і падтрымліваеце рукі беззаконьніка, каб ён ня збочыў з заганнага шляху свайго і не захаваў жыцьця свайго, </p><i> Za toe, što vy hlus′nëû zasmučaece sèrca pravednìka, âkoe Â ne zahaceǔ zasmučac′, ì padtrymlìvaece rukì bezzakon′nìka, kab ën nâ zbočyǔ z zagannaga šlâhu svajgo ì ne zahavaǔ žyc′câ svajgo, </i>


text:
за гэта ўжо ня будзеце мець пустых уяваў і наперад ня будзеце варажыць: і Я выбаўлю народ Мой ад рук вашых, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> za gèta ǔžo nâ budzece mec′ pustyh uâvaǔ ì naperad nâ budzece varažyc′: ì Â vybaǔlû narod Moj ad ruk vašyh, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>І прыйшлі да мяне некалькі чалавек з старэйшынаў Ізраілевых і селі перад абліччам Маім. </p><i> Ì pryjšlì da mâne nekal′kì čalavek z starèjšynaǔ Ìzraìlevyh ì selì perad ablìččam Maìm. </i>


text:
сыне чалавечы! Гэтыя людзі дапусьцілі ідалаў сваіх у сэрца сваё і паставілі спакусу бязбожнасьці сваёй перад абліччам сваім: ці магу Я адказваць ім? </p><i> syne čalavečy! Gètyâ lûdzì dapus′cìlì ìdalaǔ svaìh u sèrca svaë ì pastavìlì spakusu bâzbožnas′cì svaëj perad ablìččam svaìm: cì magu Â adkazvac′ ìm? </i>


text:
Таму гавары зь імі і скажы ім: так кажа Гасподзь Бог, калі хто з дому Ізраілевага дапусьціць ідалаў сваіх у сэрца сваё і паставіць спакусу бязбожнасьці сваёй перад абліччам сваім і прыйдзе да прарока, - дык Я, Гасподзь, ці магу, пры мностве ідалаў ягоных, даць яму адказ? </p><i> Tamu gavary z′ ìmì ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog, kalì hto z domu Ìzraìlevaga dapus′cìc′ ìdalaǔ svaìh u sèrca svaë ì pastavìc′ spakusu bâzbožnas′cì svaëj perad ablìččam svaìm ì pryjdze da praroka, - dyk Â, Gaspodz′, cì magu, pry mnostve ìdalaǔ âgonyh, dac′ âmu adkaz? </i>


text:
Няхай дом Ізраілеў уразумее ў сэрцы сваім, што ўсе яны праз сваіх ідалаў зрабіліся чужымі Мне. </p><i> Nâhaj dom Ìzraìleǔ urazumee ǔ sèrcy svaìm, što ǔse âny praz svaìh ìdalaǔ zrabìlìsâ čužymì Mne. </i>


text:
<pb/>Таму скажы дому Ізраілеваму: так кажа Гасподзь Бог: навярнецеся і адвярнецеся ад ідалаў вашых, і ад усіх мярзотаў вашых адвярнеце аблічча ваша. </p><i> Tamu skažy domu Ìzraìlevamu: tak kaža Gaspodz′ Bog: navârnecesâ ì advârnecesâ ad ìdalaǔ vašyh, ì ad usìh mârzotaǔ vašyh advârnece ablìčča vaša. </i>


text:
Бо калі хто з дому Ізраілевага і з прыхадняў, якія жывуць у Ізраіля, адпадзе ад Мяне і дапусьціць ідалаў сваіх у сэрца сваё, і паставіць спакусу бязбожнасьці сваёй перад абліччам сваім і прыйдзе да прарока папытацца ў Мяне празь яго, - дык Я, Гасподзь, ці дам яму адказ ад Сябе? </p><i> Bo kalì hto z domu Ìzraìlevaga ì z pryhadnâǔ, âkìâ žyvuc′ u Ìzraìlâ, adpadze ad Mâne ì dapus′cìc′ ìdalaǔ svaìh u sèrca svaë, ì pastavìc′ spakusu bâzbožnas′cì svaëj perad ablìččam svaìm ì pryjdze da praroka papytacca ǔ Mâne praz′ âgo, - dyk Â, Gaspodz′, cì dam âmu adkaz ad Sâbe? </i>


text:
Я павярну аблічча Маё супроць таго чалавека і скрышу яго ў азнаку і прыклад і вынішчу яго з народу Майго, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Â pavârnu ablìčča Maë suproc′ tago čalaveka ì skryšu âgo ǔ aznaku ì pryklad ì vynìšču âgo z narodu Majgo, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>А калі прарок дапусьціць змусьціць сябе і скажа слова так, як бы Я, Гасподзь, навучыў гэтага прарока, дык Я працягну на яго руку Маю і зьнішчу яго з народу Майго, Ізраіля. </p><i> A kalì prarok dapus′cìc′ zmus′cìc′ sâbe ì skaža slova tak, âk by Â, Gaspodz′, navučyǔ gètaga praroka, dyk Â pracâgnu na âgo ruku Maû ì z′nìšču âgo z narodu Majgo, Ìzraìlâ. </i>


text:
І панясуць віну беззаконьня свайго. Якая віна таго, хто пытаецца, такая будзе віна і прарока, </p><i> Ì panâsuc′ vìnu bezzakon′nâ svajgo. Âkaâ vìna tago, hto pytaecca, takaâ budze vìna ì praroka, </i>


text:
каб наперад дом Ізраілеў ня ўхіляўся ад Мяне і каб больш не апаганьвалі сябе ўсякімі беззаконьнямі сваімі, а каб былі Маім народам, і Я быў іх Богам, кажа Гасподзь Бог. </p><i> kab naperad dom Ìzraìleǔ nâ ǔhìlâǔsâ ad Mâne ì kab bol′š ne apagan′valì sâbe ǔsâkìmì bezzakon′nâmì svaìmì, a kab bylì Maìm narodam, ì Â byǔ ìh Bogam, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! калі б якая зямля зграшыла перад Мною, вераломна адступіўшыся ад Мяне, і Я працягнуў на яе руку Маю і зьнішчыў у ёй хлебную апору і паслаў на яе голад і пачаў губіць на ёй людзей і быдла, </p><i> syne čalavečy! kalì b âkaâ zâmlâ zgrašyla perad Mnoû, veralomna adstupìǔšysâ ad Mâne, ì Â pracâgnuǔ na âe ruku Maû ì z′nìščyǔ u ëj hlebnuû aporu ì paslaǔ na âe golad ì pačaǔ gubìc′ na ëj lûdzej ì bydla, </i>


text:
і калі б знайшліся ў ёй гэтыя тры мужы: Ной, Данііл і Ёў, - дык яны праведнасьцю сваёю выратавалі б толькі свае душы, кажа Гасподзь Бог. </p><i> ì kalì b znajšlìsâ ǔ ëj gètyâ try mužy: Noj, Danììl ì Ëǔ, - dyk âny pravednas′cû svaëû vyratavalì b tol′kì svae dušy, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>Альбо, калі б Я паслаў на гэтую зямлю лютых зьвяроў, якія асірацілі б яе, і яна ад тых зьвяроў зрабілася б пустою і непраходнаю, </p><i> Al′bo, kalì b Â paslaǔ na gètuû zâmlû lûtyh z′vâroǔ, âkìâ asìracìlì b âe, ì âna ad tyh z′vâroǔ zrabìlasâ b pustoû ì neprahodnaû, </i>


text:
дык гэтыя тры мужы сярод яе, - жыву Я, кажа Гасподзь Бог, - ня выратавалі б ні сыноў, ні дочак, а яны, толькі яны ўратаваліся б, зямля ж зрабілася б пустыняю. </p><i> dyk gètyâ try mužy sârod âe, - žyvu Â, kaža Gaspodz′ Bog, - nâ vyratavalì b nì synoǔ, nì dočak, a âny, tol′kì âny ǔratavalìsâ b, zâmlâ ž zrabìlasâ b pustynâû. </i>


text:
<pb/>Альбо, калі б я навёў на тую зямлю меч і сказаў: "меч, прайдзі па зямлі!" і пачаў зьнішчаць на ёй людзей і быдла, </p><i> Al′bo, kalì b â navëǔ na tuû zâmlû meč ì skazaǔ: "meč, prajdzì pa zâmlì!" ì pačaǔ z′nìščac′ na ëj lûdzej ì bydla, </i>


text:
дык гэтыя тры мужы сярод яе, - жыву Я, кажа Гасподзь, - ня выратавалі б ні сыноў, ні дочак, а яны толькі ўратаваліся б. </p><i> dyk gètyâ try mužy sârod âe, - žyvu Â, kaža Gaspodz′, - nâ vyratavalì b nì synoǔ, nì dočak, a âny tol′kì ǔratavalìsâ b. </i>


text:
<pb/>Альбо, калі б Я паслаў на тую зямлю згубную пошасьць і выліў на яе лютасьць Маю ў праліваньні крыві, каб зьнішчыць на ёй людзей і быдла, </p><i> Al′bo, kalì b Â paslaǔ na tuû zâmlû zgubnuû pošas′c′ ì vylìǔ na âe lûtas′c′ Maû ǔ pralìvan′nì kryvì, kab z′nìščyc′ na ëj lûdzej ì bydla, </i>


text:
дык Ной, Данііл і Ёў сярод яе, - жыву Я, кажа Гасподзь Бог, - не ўратавалі б ні сыноў, ні дочак; праведнасьцю сваёй яны ўратавалі б толькі свае душы. </p><i> dyk Noj, Danììl ì Ëǔ sârod âe, - žyvu Â, kaža Gaspodz′ Bog, - ne ǔratavalì b nì synoǔ, nì dočak; pravednas′cû svaëj âny ǔratavalì b tol′kì svae dušy. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь Бог: калі і чатыры кары Мае - меч і голад, і лютых зьвяроў і згубную пошасьць - пашлю на Ерусалім, каб зьнішчыць у ім людзей і быдла, </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: kalì ì čatyry kary Mae - meč ì golad, ì lûtyh z′vâroǔ ì zgubnuû pošas′c′ - pašlû na Erusalìm, kab z′nìščyc′ u ìm lûdzej ì bydla, </i>


text:
і тады застанецца ў ім рэшта, сыны і дочкі, якія будуць выведзены адтуль; вось, яны выйдуць да вас, і вы ўбачыце паводзіны іх і дзеі іхнія і суцешыцеся ў тым бедстве, якое Я навёў на Ерусалім, ва ўсім, што Я навёў на яго. </p><i> ì tady zastanecca ǔ ìm rèšta, syny ì dočkì, âkìâ buduc′ vyvedzeny adtul′; vos′, âny vyjduc′ da vas, ì vy ǔbačyce pavodzìny ìh ì dzeì ìhnìâ ì sucešycesâ ǔ tym bedstve, âkoe Â navëǔ na Erusalìm, va ǔsìm, što Â navëǔ na âgo. </i>


text:
Яны суцешаць вас, калі вы ўбачыце паводзіны іх і дзеі іхнія; і ўведаеце, што Я ня марна зрабіў усё тое, што зрабіў у ім, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Âny sucešac′ vas, kalì vy ǔbačyce pavodzìny ìh ì dzeì ìhnìâ; ì ǔvedaece, što Â nâ marna zrabìǔ usë toe, što zrabìǔ u ìm, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! якую перавагу мае дрэва вінаграднай лазы перад усякім іншым дрэвам і вецьце вінаграднай лазы - сярод дрэў у лесе? </p><i> syne čalavečy! âkuû peravagu mae drèva vìnagradnaj lazy perad usâkìm ìnšym drèvam ì vec′ce vìnagradnaj lazy - sârod drèǔ u lese? </i>


text:
Ці бяруць ад яго кавалак на які-небудзь выраб? Ці бяруць ад яго хоць на цьвік, каб вешаць на ім якую-небудзь рэч? </p><i> Cì bâruc′ ad âgo kavalak na âkì-nebudz′ vyrab? Cì bâruc′ ad âgo hoc′ na c′vìk, kab vešac′ na ìm âkuû-nebudz′ rèč? </i>


text:
Вось, яно аддаецца агню, каб зьеў яго; абодва канцы яго агонь зьеў, і абгарэла сэрца яго; ці прыдатнае яно на які-небудзь выраб? </p><i> Vos′, âno addaecca agnû, kab z′eǔ âgo; abodva kancy âgo agon′ z′eǔ, ì abgarèla sèrca âgo; cì prydatnae âno na âkì-nebudz′ vyrab? </i>


text:
І тады, як яно было цэлае, не прыдавалася ні на які выраб; тым болей, калі агонь зьеў яго, і яно абгарэла, ці прыдатнае яно на які-небудзь выраб? </p><i> Ì tady, âk âno bylo cèlae, ne prydavalasâ nì na âkì vyrab; tym bolej, kalì agon′ z′eǔ âgo, ì âno abgarèla, cì prydatnae âno na âkì-nebudz′ vyrab? </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: як дрэва вінаграднай лазы сярод дрэваў лясных Я аддаў агню, каб зьеў яго, так аддам яму і жыхароў Ерусаліма. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: âk drèva vìnagradnaj lazy sârod drèvaǔ lâsnyh Â addaǔ agnû, kab z′eǔ âgo, tak addam âmu ì žyharoǔ Erusalìma. </i>


text:
І павярну аблічча Маё супроць іх; з аднаго агню выйдуць, і другі агонь зжарэ іх, - і ўведаеце, што Я - Гасподзь, калі павярну супроць іх аблічча Маё. </p><i> Ì pavârnu ablìčča Maë suproc′ ìh; z adnago agnû vyjduc′, ì drugì agon′ zžarè ìh, - ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′, kalì pavârnu suproc′ ìh ablìčča Maë. </i>


text:
І зраблю гэтую зямлю пустыняю за тое, што яны вераломна ўчынялі, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì zrablû gètuû zâmlû pustynâû za toe, što âny veralomna ǔčynâlì, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! выкажы Ерусаліму гідоты ягоныя </p><i> syne čalavečy! vykažy Erusalìmu gìdoty âgonyâ </i>


text:
і скажы: так кажа Гасподзь Бог дачцэ Ерусаліма: твой корань і твая радзіма - у зямлі Ханаанскай; бацька твой - Амарэй, і маці твая - Хэтэянка; </p><i> ì skažy: tak kaža Gaspodz′ Bog dačcè Erusalìma: tvoj koran′ ì tvaâ radzìma - u zâmlì Hanaanskaj; bac′ka tvoj - Amarèj, ì macì tvaâ - Hètèânka; </i>


text:
пры нараджэньні тваім - у дзень, калі ты нарадзілася, - пупа твайго не адрэзалі, і вадою ты ня была абмыта дзеля ачышчэньня і сольлю ня была асолена і пялюшкамі не спавіта. </p><i> pry naradžèn′nì tvaìm - u dzen′, kalì ty naradzìlasâ, - pupa tvajgo ne adrèzalì, ì vadoû ty nâ byla abmyta dzelâ ačyščèn′nâ ì sol′lû nâ byla asolena ì pâlûškamì ne spavìta. </i>


text:
Нічыё вока не ўмілажалілася зь цябе, каб зь літасьці да цябе зрабіць табе што-небудзь з гэтага; але ты выкінута была на поле, паводле пагарды да жыцьця твайго, у дзень нараджэньня твайго. </p><i> Nìčyë voka ne ǔmìlažalìlasâ z′ câbe, kab z′ lìtas′cì da câbe zrabìc′ tabe što-nebudz′ z gètaga; ale ty vykìnuta byla na pole, pavodle pagardy da žyc′câ tvajgo, u dzen′ naradžèn′nâ tvajgo. </i>


text:
<pb/>І праходзіў Я міма цябе і ўгледзеў цябе, кінутую на патаптаньне ў крыві тваёй, і сказаў табе: "у крыві тваёй жыві!" Так Я сказаў табе: "у крыві тваёй жыві!" </p><i> Ì prahodzìǔ Â mìma câbe ì ǔgledzeǔ câbe, kìnutuû na pataptan′ne ǔ kryvì tvaëj, ì skazaǔ tabe: "u kryvì tvaëj žyvì!" Tak Â skazaǔ tabe: "u kryvì tvaëj žyvì!" </i>


text:
Памножыў цябе як польныя расьліны; ты вырасла і зрабілася вялікая, і дасягнула найвыдатнейшай прыгажосьці; падняліся грудзі, і валасы ў цябе вырасьлі; але ты была голая і ненакрытая. </p><i> Pamnožyǔ câbe âk pol′nyâ ras′lìny; ty vyrasla ì zrabìlasâ vâlìkaâ, ì dasâgnula najvydatnejšaj prygažos′cì; padnâlìsâ grudzì, ì valasy ǔ câbe vyras′lì; ale ty byla golaâ ì nenakrytaâ. </i>


text:
<pb/>І праходзіў Я міма цябе, і вось, гэта быў час твой, час любові; і раскінуў Я раскрыльле шатаў Маіх на цябе і накрыў галізну тваю; і прысягнуў табе і ўступіў у спрымірэнства з табою, кажа Гасподзь Бог, - і ты стала Маёю. </p><i> Ì prahodzìǔ Â mìma câbe, ì vos′, gèta byǔ čas tvoj, čas lûbovì; ì raskìnuǔ Â raskryl′le šataǔ Maìh na câbe ì nakryǔ galìznu tvaû; ì prysâgnuǔ tabe ì ǔstupìǔ u sprymìrènstva z taboû, kaža Gaspodz′ Bog, - ì ty stala Maëû. </i>


text:
<pb/>Абмыў Я цябе вадою і змыў зь цябе кроў тваю і памазаў цябе алеем. </p><i> Abmyǔ Â câbe vadoû ì zmyǔ z′ câbe kroǔ tvaû ì pamazaǔ câbe aleem. </i>


text:
І надзеў на цябе ўзорыстую сукенку і абуў цябе ў саф'янавыя сандалі, і аперазаў цябе вісонам і накрыў цябе шаўковым пакрывалам. </p><i> Ì nadzeǔ na câbe ǔzorystuû sukenku ì abuǔ câbe ǔ saf'ânavyâ sandalì, ì aperazaǔ câbe vìsonam ì nakryǔ câbe šaǔkovym pakryvalam. </i>


text:
І ўбраў цябе ў строі і паклаў на рукі твае запясьці і на шыю тваю - пацеркі. </p><i> Ì ǔbraǔ câbe ǔ stroì ì paklaǔ na rukì tvae zapâs′cì ì na šyû tvaû - pacerkì. </i>


text:
І даў табе колца на твой нос і завушніцы - да вушэй тваіх і на галаву тваю - цудоўны вянок. </p><i> Ì daǔ tabe kolca na tvoj nos ì zavušnìcy - da vušèj tvaìh ì na galavu tvaû - cudoǔny vânok. </i>


text:
Так упрыгожвалася ты золатам і срэбрам, і вопратка твая была вісон і шоўк і ўзорыстая тканіна; кармілася ты хлебам з найлепшай пшанічнай мукі, мёдам і алеем, і была вельмі-вельмі прыгожая і дасягнула царскай велічы. </p><i> Tak uprygožvalasâ ty zolatam ì srèbram, ì vopratka tvaâ byla vìson ì šoǔk ì ǔzorystaâ tkanìna; karmìlasâ ty hlebam z najlepšaj pšanìčnaj mukì, mëdam ì aleem, ì byla vel′mì-vel′mì prygožaâ ì dasâgnula carskaj velìčy. </i>


text:
І пранеслася па народах слава твая дзеля прыгажосьці тваёй, бо яна была цалкам дасканалая пры тых цудоўных строях, якія Я ўсклаў на цябе, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì praneslasâ pa narodah slava tvaâ dzelâ prygažos′cì tvaëj, bo âna byla calkam daskanalaâ pry tyh cudoǔnyh stroâh, âkìâ Â ǔsklaǔ na câbe, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>Але ты паспадзявалася на прыгажосьць тваю і, карыстаючыся славаю тваёю, пачала блудадзейнічаць і накідала блудадзейства тваё на кожнага, хто праходзіў міма, аддаючыся яму. </p><i> Ale ty paspadzâvalasâ na prygažos′c′ tvaû ì, karystaûčysâ slavaû tvaëû, pačala bludadzejnìčac′ ì nakìdala bludadzejstva tvaë na kožnaga, hto prahodzìǔ mìma, addaûčysâ âmu. </i>


text:
І ўзяла з вопраткі тваёй і зрабіла сабе каляровыя ўзвышэньні і блудадзеяла на іх, як ніколі ня здарыцца і ня будзе. </p><i> Ì ǔzâla z vopratkì tvaëj ì zrabìla sabe kalârovyâ ǔzvyšèn′nì ì bludadzeâla na ìh, âk nìkolì nâ zdarycca ì nâ budze. </i>


text:
І ўзяла строевыя твае рэчы з Майго золата і з Майго срэбра, якія Я даў табе, і зрабіла сабе мужчынскія выявы і блудадзейнічала зь імі. </p><i> Ì ǔzâla stroevyâ tvae rèčy z Majgo zolata ì z Majgo srèbra, âkìâ Â daǔ tabe, ì zrabìla sabe mužčynskìâ vyâvy ì bludadzejnìčala z′ ìmì. </i>


text:
І ўзяла ўзорыстыя сукенкі твае і апранула іх у іх, і ставіла перад імі алей Мой і фіміям Мой, </p><i> Ì ǔzâla ǔzorystyâ sukenkì tvae ì apranula ìh u ìh, ì stavìla perad ìmì alej Moj ì fìmìâm Moj, </i>


text:
і хлеб Мой, які Я даваў табе, пшанічную муку і алей і мёд, якімі Я карміў цябе, ты ставіла перад імі ў прыемныя пахошчы; і гэта было, кажа Гасподзь Бог. </p><i> ì hleb Moj, âkì Â davaǔ tabe, pšanìčnuû muku ì alej ì mëd, âkìmì Â karmìǔ câbe, ty stavìla perad ìmì ǔ pryemnyâ pahoščy; ì gèta bylo, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>І ўзяла сыноў тваіх і дочак тваіх, якіх ты нарадзіла Мне, і прыносіла ў ахвяру, каб яны іх зьелі. Ці мала было табе блудадзейнічаць? </p><i> Ì ǔzâla synoǔ tvaìh ì dočak tvaìh, âkìh ty naradzìla Mne, ì prynosìla ǔ ahvâru, kab âny ìh z′elì. Cì mala bylo tabe bludadzejnìčac′? </i>


text:
Але ты і сыноў Маіх заколвала і аддавала ім, праводзячы іх праз агонь. </p><i> Ale ty ì synoǔ Maìh zakolvala ì addavala ìm, pravodzâčy ìh praz agon′. </i>


text:
І пры ўсіх тваіх гідотах і блудадзействах тваіх ты не ўзгадала пра дні маладосьці тваёй, калі ты была голая і ненакрытая і кінутая ў крыві тваёй на патаптаньне. </p><i> Ì pry ǔsìh tvaìh gìdotah ì bludadzejstvah tvaìh ty ne ǔzgadala pra dnì malados′cì tvaëj, kalì ty byla golaâ ì nenakrytaâ ì kìnutaâ ǔ kryvì tvaëj na pataptan′ne. </i>


text:
<pb/>І пасьля ўсіх зладзействаў тваіх, - гора, гора табе! кажа Гасподзь Бог, </p><i> Ì pas′lâ ǔsìh zladzejstvaǔ tvaìh, - gora, gora tabe! kaža Gaspodz′ Bog, </i>


text:
ты збудавала сабе блудзільні і нарабіла сабе ўзвышэньняў на кожнай плошчы; </p><i> ty zbudavala sabe bludzìl′nì ì narabìla sabe ǔzvyšèn′nâǔ na kožnaj ploščy; </i>


text:
на пачатку кожнай дарогі нарабіла сабе ўзвышэньняў, ганьбіла прыгажосьць тваю і раскідвала ногі твае кожнаму, хто праходзіў міма, і памножыла блудадзействы твае. </p><i> na pačatku kožnaj darogì narabìla sabe ǔzvyšèn′nâǔ, gan′bìla prygažos′c′ tvaû ì raskìdvala nogì tvae kožnamu, hto prahodzìǔ mìma, ì pamnožyla bludadzejstvy tvae. </i>


text:
Блудадзеяла з сынамі Егіпта - суседзямі тваімі, людзьмі рослымі - і памножыла блудадзействы твае, гневаючы Мяне. </p><i> Bludadzeâla z synamì Egìpta - susedzâmì tvaìmì, lûdz′mì roslymì - ì pamnožyla bludadzejstvy tvae, gnevaûčy Mâne. </i>


text:
І вось, Я працягнуў на цябе руку Маю і паменшыў назначанае табе і аддаў цябе сваволі дачок Філістымскіх, якія ненавідзяць цябе і пасаромеліся саромных паводзінаў тваіх. </p><i> Ì vos′, Â pracâgnuǔ na câbe ruku Maû ì pamenšyǔ naznačanae tabe ì addaǔ câbe svavolì dačok Fìlìstymskìh, âkìâ nenavìdzâc′ câbe ì pasaromelìsâ saromnyh pavodzìnaǔ tvaìh. </i>


text:
І блудадзеяла ты з сынамі Асура - і не насыцілася, блудадзеяла зь імі, але тым не задаволілася; </p><i> Ì bludadzeâla ty z synamì Asura - ì ne nasycìlasâ, bludadzeâla z′ ìmì, ale tym ne zadavolìlasâ; </i>


text:
і памножыла блудадзействы твае ў зямлі Ханаанскай да Халдэі, але і там не задаволілася. </p><i> ì pamnožyla bludadzejstvy tvae ǔ zâmlì Hanaanskaj da Haldèì, ale ì tam ne zadavolìlasâ. </i>


text:
<pb/>Як стомлена павінна быць сэрца тваё, кажа Гасподзь Бог, калі ты ўсё гэта рабіла, бы неакілзаная блудадзейка! </p><i> Âk stomlena pavìnna byc′ sèrca tvaë, kaža Gaspodz′ Bog, kalì ty ǔsë gèta rabìla, by neakìlzanaâ bludadzejka! </i>


text:
Калі ты будавала сабе блудзільні на пачатку кожнай дарогі і рабіла сабе ўзвышэньні на кожнай плошчы, ты была не як блудадзейка, бо ты адхіляла дарункі, </p><i> Kalì ty budavala sabe bludzìl′nì na pačatku kožnaj darogì ì rabìla sabe ǔzvyšèn′nì na kožnaj ploščy, ty byla ne âk bludadzejka, bo ty adhìlâla darunkì, </i>


text:
<pb/>а як жанчына-пералюбніца, якая прымае замест свайго мужа чужых. </p><i> a âk žančyna-peralûbnìca, âkaâ prymae zamest svajgo muža čužyh. </i>


text:
Усім блудадзейкам даюць дарункі, а ты сама давала дарункі ўсім палюбоўнікам тваім і падкупляла іх, каб яны з усіх бакоў прыходзілі да цябе блудадзеяць з табою. </p><i> Usìm bludadzejkam daûc′ darunkì, a ty sama davala darunkì ǔsìm palûboǔnìkam tvaìm ì padkuplâla ìh, kab âny z usìh bakoǔ pryhodzìlì da câbe bludadzeâc′ z taboû. </i>


text:
У цябе ў блудадзействах тваіх было супраціўнае таму, што бывае з жанчынамі: не за табою ганяліся, а ты давала дарункі, а табе не давалі дарункаў; і таму ты рабіла супраціўна іншым. </p><i> U câbe ǔ bludadzejstvah tvaìh bylo supracìǔnae tamu, što byvae z žančynamì: ne za taboû ganâlìsâ, a ty davala darunkì, a tabe ne davalì darunkaǔ; ì tamu ty rabìla supracìǔna ìnšym. </i>


text:
<pb/>Таму паслухай, блудадзейка, слова Гасподняе! </p><i> Tamu pasluhaj, bludadzejka, slova Gaspodnâe! </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: за тое, што ты так сыпала грошы твае і ў блудадзействах тваіх адкрывалася галізна твая перад палюбоўнікамі тваімі і перад усімі мярзотнымі ідаламі тваімі, і за кроў сыноў тваіх, якіх ты аддавала ім, </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: za toe, što ty tak sypala grošy tvae ì ǔ bludadzejstvah tvaìh adkryvalasâ galìzna tvaâ perad palûboǔnìkamì tvaìmì ì perad usìmì mârzotnymì ìdalamì tvaìmì, ì za kroǔ synoǔ tvaìh, âkìh ty addavala ìm, </i>


text:
за тое вось, Я зьбяру ўсіх палюбоўнікаў тваіх, якімі ты распацешвалася і якіх ты кахала, з усімі тымі, якіх ненавідзела, і зьбяру іх адусюль супроць цябе і адкрыю перад імі галізну тваю - і ўбачаць усю сарамату тваю. </p><i> za toe vos′, Â z′bâru ǔsìh palûboǔnìkaǔ tvaìh, âkìmì ty raspacešvalasâ ì âkìh ty kahala, z usìmì tymì, âkìh nenavìdzela, ì z′bâru ìh adusûl′ suproc′ câbe ì adkryû perad ìmì galìznu tvaû - ì ǔbačac′ usû saramatu tvaû. </i>


text:
Я буду судзіць цябе судом пералюбніц і тых, што праліваюць кроў, - і аддам цябе крывавай лютасьці і рэўнасьці; </p><i> Â budu sudzìc′ câbe sudom peralûbnìc ì tyh, što pralìvaûc′ kroǔ, - ì addam câbe kryvavaj lûtas′cì ì rèǔnas′cì; </i>


text:
аддам цябе ў рукі іх, - і яны разбураць блудзільні твае, і раскідаюць узвышэньні твае, і сарвуць зь цябе вопратку тваю, і возьмуць уборы твае, і пакінуць цябе голую і ненакрытую. </p><i> addam câbe ǔ rukì ìh, - ì âny razburac′ bludzìl′nì tvae, ì raskìdaûc′ uzvyšèn′nì tvae, ì sarvuc′ z′ câbe vopratku tvaû, ì voz′muc′ ubory tvae, ì pakìnuc′ câbe goluû ì nenakrytuû. </i>


text:
І склічуць на цябе сход і паб'юць цябе камянямі і перасякуць цябе мечамі сваімі, </p><i> Ì sklìčuc′ na câbe shod ì pab'ûc′ câbe kamânâmì ì perasâkuc′ câbe mečamì svaìmì, </i>


text:
спаляць дамы твае агнём і ўчыняць над табою суд на вачах у многіх жанчын; і пакладу канец блудадзейству твайму, і ня будзеш ужо даваць дарункаў. </p><i> spalâc′ damy tvae agnëm ì ǔčynâc′ nad taboû sud na vačah u mnogìh žančyn; ì pakladu kanec bludadzejstvu tvajmu, ì nâ budzeš užo davac′ darunkaǔ. </i>


text:
І спатолю табою гнеў Мой, і адступіць ад цябе абурэньне Маё, і супакоюся і ўжо ня буду гневацца. </p><i> Ì spatolû taboû gneǔ Moj, ì adstupìc′ ad câbe aburèn′ne Maë, ì supakoûsâ ì ǔžo nâ budu gnevacca. </i>


text:
<pb/>За тое, што ты не ўзгадала пра дні маладосьці тваёй і ўсім гэтым раздражняла Мяне, вось, і Я паводзіны твае абярну на галаву тваю, кажа Гасподзь Бог, каб ты не аддавалася болей распусьце пасьля ўсіх тваіх мярзотаў. </p><i> Za toe, što ty ne ǔzgadala pra dnì malados′cì tvaëj ì ǔsìm gètym razdražnâla Mâne, vos′, ì Â pavodzìny tvae abârnu na galavu tvaû, kaža Gaspodz′ Bog, kab ty ne addavalasâ bolej raspus′ce pas′lâ ǔsìh tvaìh mârzotaǔ. </i>


text:
<pb/>Вось, кожны, хто гаворыць выслоўямі, можа сказаць пра цябе: "якая маці, такая і дачка". </p><i> Vos′, kožny, hto gavoryc′ vysloǔâmì, moža skazac′ pra câbe: "âkaâ macì, takaâ ì dačka". </i>


text:
Ты - дачка ў маці твае, якая кінула мужа свайго і дзяцей сваіх, і ты - сястра ў сёстраў тваіх, якія кінулі мужоў сваіх. Маці ваша Хэтэянка, і бацька ваш Амарэй. </p><i> Ty - dačka ǔ macì tvae, âkaâ kìnula muža svajgo ì dzâcej svaìh, ì ty - sâstra ǔ sëstraǔ tvaìh, âkìâ kìnulì mužoǔ svaìh. Macì vaša Hètèânka, ì bac′ka vaš Amarèj. </i>


text:
А большая сястра твая - Самарыя, якая з дочкамі сваімі жыве зьлева ад цябе; а меншая сястра твая, якая жыве справа ад цябе, ёсьць Садома з дочкамі яе. </p><i> A bol′šaâ sâstra tvaâ - Samaryâ, âkaâ z dočkamì svaìmì žyve z′leva ad câbe; a menšaâ sâstra tvaâ, âkaâ žyve sprava ad câbe, ës′c′ Sadoma z dočkamì âe. </i>


text:
Але ты і ня іхнімі шляхамі хадзіла і не паводле іхніх мярзотаў чыніла; гэтага было мала; ты паводзілася распусьней за іх на ўсіх шляхах тваіх. </p><i> Ale ty ì nâ ìhnìmì šlâhamì hadzìla ì ne pavodle ìhnìh mârzotaǔ čynìla; gètaga bylo mala; ty pavodzìlasâ raspus′nej za ìh na ǔsìh šlâhah tvaìh. </i>


text:
Жыву Я, кажа Гасподзь Бог; Садома, сястра твая, не рабіла таго сама і яе дочкі, што рабіла ты і дочкі твае. </p><i> Žyvu Â, kaža Gaspodz′ Bog; Sadoma, sâstra tvaâ, ne rabìla tago sama ì âe dočkì, što rabìla ty ì dočkì tvae. </i>


text:
<pb/>Вось, у чым была беззаконнасьць Садомы, сястры тваёй і дочак яе: у ганарлівасьці, перасычанасьці і гультайстве, і яна рук беднага і ўбогага не падтрымлівала, </p><i> Vos′, u čym byla bezzakonnas′c′ Sadomy, sâstry tvaëj ì dočak âe: u ganarlìvas′cì, perasyčanas′cì ì gul′tajstve, ì âna ruk bednaga ì ǔbogaga ne padtrymlìvala, </i>


text:
І заганарыліся яны і рабілі мярзоты перад абліччам Маім, і, убачыўшы гэта, Я адкінуў іх. </p><i> Ì zaganarylìsâ âny ì rabìlì mârzoty perad ablìččam Maìm, ì, ubačyǔšy gèta, Â adkìnuǔ ìh. </i>


text:
І Самарыя палавіны грахоў тваіх не награшыла; ты пераўзышла іх мярзотамі тваімі, і праз твае мярзоты, якія рабіла ты, сёстры твае апынуліся справядлівейшыя за цябе. </p><i> Ì Samaryâ palavìny grahoǔ tvaìh ne nagrašyla; ty peraǔzyšla ìh mârzotamì tvaìmì, ì praz tvae mârzoty, âkìâ rabìla ty, sëstry tvae apynulìsâ spravâdlìvejšyâ za câbe. </i>


text:
Нясі ж пасаромленьне тваё і ты, якая асуджала сёстраў тваіх; паводле грахоў тваіх, якімі ты зганьбіла сябе больш за іх, яны справядлівейшыя за цябе. Чырваней жа ад сораму і ты, і нясі пасарамленьне тваё, як апраўданьне сёстраў тваіх. </p><i> Nâsì ž pasaromlen′ne tvaë ì ty, âkaâ asudžala sëstraǔ tvaìh; pavodle grahoǔ tvaìh, âkìmì ty zgan′bìla sâbe bol′š za ìh, âny spravâdlìvejšyâ za câbe. Čyrvanej ža ad soramu ì ty, ì nâsì pasaramlen′ne tvaë, âk apraǔdan′ne sëstraǔ tvaìh. </i>


text:
<pb/>Але Я вярну іхні палон, палон Садомы і дочак яе, палон Самарыі і дочак яе, і паміж імі палон паланёных тваіх, </p><i> Ale Â vârnu ìhnì palon, palon Sadomy ì dočak âe, palon Samaryì ì dočak âe, ì pamìž ìmì palon palanënyh tvaìh, </i>


text:
каб ты несла пасарамленьне тваё і саромелася ўсяго таго, што рабіла, служачы ім суцяшэньнем. </p><i> kab ty nesla pasaramlen′ne tvaë ì saromelasâ ǔsâgo tago, što rabìla, služačy ìm sucâšèn′nem. </i>


text:
І сёстры твае, Садома і дочкі яе, вернуцца ў ранейшы свой стан; і Самарыя і дочкі яе вернуцца ў ранейшы стан свой, і ты і дочкі твае вернецеся ў ранейшы стан ваш. </p><i> Ì sëstry tvae, Sadoma ì dočkì âe, vernucca ǔ ranejšy svoj stan; ì Samaryâ ì dočkì âe vernucca ǔ ranejšy stan svoj, ì ty ì dočkì tvae vernecesâ ǔ ranejšy stan vaš. </i>


text:
Пра сястру тваю Садому і згадкі ня было ў вуснах тваіх у дні ганарлівасьці тваёй, </p><i> Pra sâstru tvaû Sadomu ì zgadkì nâ bylo ǔ vusnah tvaìh u dnì ganarlìvas′cì tvaëj, </i>


text:
пакуль не адкрыта была бязбожнасьць твая, як у час пасарамленьня ад дочак Сірыі і ўсіх навакольных яе, ад дочак Філістымы, якія глядзелі на цябе з пагардай з усіх бакоў. </p><i> pakul′ ne adkryta byla bâzbožnas′c′ tvaâ, âk u čas pasaramlen′nâ ad dočak Sìryì ì ǔsìh navakol′nyh âe, ad dočak Fìlìstymy, âkìâ glâdzelì na câbe z pagardaj z usìh bakoǔ. </i>


text:
За распусту тваю і за мярзоты твае церпіш ты, кажа Гасподзь. </p><i> Za raspustu tvaû ì za mârzoty tvae cerpìš ty, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь Бог: Я зраблю з табою, як рабіла ты, патаптаўшы прысягу парушэньнем спрымірэнства. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: Â zrablû z taboû, âk rabìla ty, pataptaǔšy prysâgu parušèn′nem sprymìrènstva. </i>


text:
Але Я прыгадаю спрымірэнства Маё з табою ў дні маладосьці тваёй, і аднаўлю з табою вечнае спрымірэнства. </p><i> Ale Â prygadaû sprymìrènstva Maë z taboû ǔ dnì malados′cì tvaëj, ì adnaǔlû z taboû večnae sprymìrènstva. </i>


text:
І ты ўзгадаеш пра шляхі твае, і будзе сорамна табе, калі пачнеш прымаць да сябе сёстраў тваіх, большых за цябе, як і меншых за цябе, і калі Я буду даваць табе іх у дочкі, а не ад твайго спрымірэнства. </p><i> Ì ty ǔzgadaeš pra šlâhì tvae, ì budze soramna tabe, kalì pačneš prymac′ da sâbe sëstraǔ tvaìh, bol′šyh za câbe, âk ì menšyh za câbe, ì kalì Â budu davac′ tabe ìh u dočkì, a ne ad tvajgo sprymìrènstva. </i>


text:
Я аднаўлю спрымірэнства Маё з табою, і ўведаеш, што Я - Гасподзь, </p><i> Â adnaǔlû sprymìrènstva Maë z taboû, ì ǔvedaeš, što Â - Gaspodz′, </i>


text:
дзеля таго, каб ты памятала і саромелася, і каб наперад нельга было табе і рота разьзявіць ад сораму, калі Я дарую табе ўсё, што ты рабіла, кажа Гасподзь Бог. </p><i> dzelâ tago, kab ty pamâtala ì saromelasâ, ì kab naperad nel′ga bylo tabe ì rota raz′zâvìc′ ad soramu, kalì Â daruû tabe ǔsë, što ty rabìla, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! прапануй загадку і скажы прыпавесьць дому Ізраілеваму. </p><i> syne čalavečy! prapanuj zagadku ì skažy prypaves′c′ domu Ìzraìlevamu. </i>


text:
Скажы: <t>так кажа Гасподзь Бог: вялікі арол зь вялікімі крыламі, з доўгімі пёрамі, пушысты, перысты прыляцеў на Ліван і зьняў з кедра вяршаліну,</t> </p><i> Skažy: <t>tak kaža Gaspodz′ Bog: vâlìkì arol z′ vâlìkìmì krylamì, z doǔgìmì përamì, pušysty, perysty prylâceǔ na Lìvan ì z′nâǔ z kedra vâršalìnu,</t> </i>


text:
<pb/><t>сарваў верхні малады парастак і прынёс яго ў зямлю Ханаанскую, у горадзе гандляроў пасадзіў яго;</t> </p><i> <t>sarvaǔ verhnì malady parastak ì prynës âgo ǔ zâmlû Hanaanskuû, u goradze gandlâroǔ pasadzìǔ âgo;</t> </i>


text:
<pb/><t>і ўзяў з насеньня гэтай зямлі і пасадзіў на зямлі насеньня, разьмясьціў каля вялікіх водаў, як садзяць вярбу.</t> </p><i> <t>ì ǔzâǔ z nasen′nâ gètaj zâmlì ì pasadzìǔ na zâmlì nasen′nâ, raz′mâs′cìǔ kalâ vâlìkìh vodaǔ, âk sadzâc′ vârbu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І яно вырасла і зрабілася вінаграднаю лазою, шырокаю, нізкаю ростам, гольле якое хілілася да яе, і карані яе былі пад ёю, і зрабілася вінаграднаю лазою - і дало парасьці і пусьціла вецьце.</t> </p><i> <t>Ì âno vyrasla ì zrabìlasâ vìnagradnaû lazoû, šyrokaû, nìzkaû rostam, gol′le âkoe hìlìlasâ da âe, ì karanì âe bylì pad ëû, ì zrabìlasâ vìnagradnaû lazoû - ì dalo paras′cì ì pus′cìla vec′ce.</t> </i>


text:
<pb/><t>І яшчэ быў арол зь вялікімі крыламі і пушысты; і вось, гэтая вінаградная лаза пацягнулася да яго сваімі каранямі і працягнула да яго галіны свае, каб ён паліваў яе з барознаў расадніка свайго.</t> </p><i> <t>Ì âščè byǔ arol z′ vâlìkìmì krylamì ì pušysty; ì vos′, gètaâ vìnagradnaâ laza pacâgnulasâ da âgo svaìmì karanâmì ì pracâgnula da âgo galìny svae, kab ën palìvaǔ âe z baroznaǔ rasadnìka svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яна была пасаджана на добрым полі, каля вялікіх водаў, так што магла пускаць вецьце і радзіць плод, зрабіцца лазою цудоўнаю.</t> </p><i> <t>Âna byla pasadžana na dobrym polì, kalâ vâlìkìh vodaǔ, tak što magla puskac′ vec′ce ì radzìc′ plod, zrabìcca lazoû cudoǔnaû.</t> </i>


text:
Скажы: <t>так кажа Гасподзь Бог: ці будзе ёй посьпех? Ці ня вырвуць карэньне яе і ці не абарвуць плады яе, так што яна ўсохне? усе маладыя галіны, што адрасьлі ад яе, усохнуць. І не зь вялікаю сілаю і ня з многімі людзьмі сарвуць яе з каранёў яе.</t> </p><i> Skažy: <t>tak kaža Gaspodz′ Bog: cì budze ëj pos′peh? Cì nâ vyrvuc′ karèn′ne âe ì cì ne abarvuc′ plady âe, tak što âna ǔsohne? use maladyâ galìny, što adras′lì ad âe, usohnuc′. Ì ne z′ vâlìkaû sìlaû ì nâ z mnogìmì lûdz′mì sarvuc′ âe z karanëǔ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вось, хоць яна пасаджана, але ці будзе посьпех? ці ня высахне яна, як толькі дыхне на яе ўсходні вецер? высахне на градах, дзе вырасла.</t> </p><i> <t>Ì vos′, hoc′ âna pasadžana, ale cì budze pos′peh? cì nâ vysahne âna, âk tol′kì dyhne na âe ǔshodnì vecer? vysahne na gradah, dze vyrasla.</t> </i>


text:
скажы мяцежнаму дому: хіба ня ведаеце, што гэта азначае? - Скажы: прыйшоў цар Вавілонскі ў Ерусалім, і ўзяў цара ягонага і князёў ягоных і прывёў іх да сябе ў Вавілон. </p><i> skažy mâcežnamu domu: hìba nâ vedaece, što gèta aznačae? - Skažy: pryjšoǔ car Vavìlonskì ǔ Erusalìm, ì ǔzâǔ cara âgonaga ì knâzëǔ âgonyh ì pryvëǔ ìh da sâbe ǔ Vavìlon. </i>


text:
І ўзяў іншага з царскага роду і ўчыніў зь ім спрымірэнства, і абавязаў яго клятваю і ўзяў моцных зямлі той з сабою, </p><i> Ì ǔzâǔ ìnšaga z carskaga rodu ì ǔčynìǔ z′ ìm sprymìrènstva, ì abavâzaǔ âgo klâtvaû ì ǔzâǔ mocnyh zâmlì toj z saboû, </i>


text:
каб царства было пакорлівае, каб не магло падняцца, каб захоўвалася спрымірэнства і стаяла цьвёрда. </p><i> kab carstva bylo pakorlìvae, kab ne maglo padnâcca, kab zahoǔvalasâ sprymìrènstva ì staâla c′vërda. </i>


text:
Але той адпаў ад яго, паслаўшы паслоў сваіх у Егіпет, каб далі яму коней і шмат людзей. Ці будзе яму посьпех? Ці ацалее той, хто гэта робіць? Ён парушыў спрымірэнства - і ці ацалее? </p><i> Ale toj adpaǔ ad âgo, paslaǔšy pasloǔ svaìh u Egìpet, kab dalì âmu konej ì šmat lûdzej. Cì budze âmu pos′peh? Cì acalee toj, hto gèta robìc′? Ën parušyǔ sprymìrènstva - ì cì acalee? </i>


text:
<pb/>Жыву Я, кажа Гасподзь Бог: у месцы, дзе цар, які паставіў яго царом, і дадзеную яму клятву ён пагардзіў і парушыў спрымірэнства сваё зь ім, ён памрэ ў яго ў Вавілоне. </p><i> Žyvu Â, kaža Gaspodz′ Bog: u mescy, dze car, âkì pastavìǔ âgo carom, ì dadzenuû âmu klâtvu ën pagardzìǔ ì parušyǔ sprymìrènstva svaë z′ ìm, ën pamrè ǔ âgo ǔ Vavìlone. </i>


text:
Зь вялікаю сілаю і шматлікім народам фараон нічога ня зробіць дзеля яго ў гэтай вайне, калі будзе насыпаны вал і пабудаваны будуць абложныя вежы на пагібель многіх душаў. </p><i> Z′ vâlìkaû sìlaû ì šmatlìkìm narodam faraon nìčoga nâ zrobìc′ dzelâ âgo ǔ gètaj vajne, kalì budze nasypany val ì pabudavany buduc′ abložnyâ vežy na pagìbel′ mnogìh dušaǔ. </i>


text:
Ён пагардзіў клятваю, каб парушыць спрымірэнства, і вось, даў руку сваю і зрабіў усё гэта; ён не ацалее. </p><i> Ën pagardzìǔ klâtvaû, kab parušyc′ sprymìrènstva, ì vos′, daǔ ruku svaû ì zrabìǔ usë gèta; ën ne acalee. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: жыву Я! клятву Маю, якою ён пагардзіў, і спрымірэнства Маё, якое ён парушыў, Я абярну на яго галаву. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: žyvu Â! klâtvu Maû, âkoû ën pagardzìǔ, ì sprymìrènstva Maë, âkoe ën parušyǔ, Â abârnu na âgo galavu. </i>


text:
І закіну на яго сетку Маю, і злоўлены будзе ў цянёты Мае; і прывяду яго ў Вавілон і там буду судзіцца зь ім за вераломства яго супроць Мяне. </p><i> Ì zakìnu na âgo setku Maû, ì zloǔleny budze ǔ cânëty Mae; ì pryvâdu âgo ǔ Vavìlon ì tam budu sudzìcca z′ ìm za veralomstva âgo suproc′ Mâne. </i>


text:
І ўсе ўцекачы ягоныя з усіх рушэньняў ягоных загінуць ад меча, а хто застанецца, разьвеяныя будуць па ўсіх вятрах; і ўведаеце, што Я, Гасподзь, сказаў гэта. </p><i> Ì ǔse ǔcekačy âgonyâ z usìh rušèn′nâǔ âgonyh zagìnuc′ ad meča, a hto zastanecca, raz′veânyâ buduc′ pa ǔsìh vâtrah; ì ǔvedaece, što Â, Gaspodz′, skazaǔ gèta. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: <t>і вазьму я зь верху высокага кедра - і пасаджу; зь верхніх парасткаў ягоных адарву пяшчотную парасьліну і пасаджу на высокай і велічнай гары.</t> </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: <t>ì vaz′mu â z′ verhu vysokaga kedra - ì pasadžu; z′ verhnìh parastkaǔ âgonyh adarvu pâščotnuû paras′lìnu ì pasadžu na vysokaj ì velìčnaj gary.</t> </i>


text:
<pb/><t>На высокай гары Ізраілевай пасаджу яго, - і пусьціць вецьце і ўродзіць плод і зробіцца велічным кедрам, і будуць вадзіцца пад ім усякія птушкі, усякія крылатыя будуць вадзіцца ў цяні гольля яго.</t> </p><i> <t>Na vysokaj gary Ìzraìlevaj pasadžu âgo, - ì pus′cìc′ vec′ce ì ǔrodzìc′ plod ì zrobìcca velìčnym kedram, ì buduc′ vadzìcca pad ìm usâkìâ ptuškì, usâkìâ krylatyâ buduc′ vadzìcca ǔ cânì gol′lâ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўведаюць усе дрэвы польныя, што Я, Гасподзь, высокае дрэва паніжаю, нізкае дрэва павышаю, зялёнае дрэва сушу, а сухое дрэва раблю квяцістым: Я, Гасподзь, сказаў і зраблю.</t> </p><i> <t>Ì ǔvedaûc′ use drèvy pol′nyâ, što Â, Gaspodz′, vysokae drèva panìžaû, nìzkae drèva pavyšaû, zâlënae drèva sušu, a suhoe drèva rablû kvâcìstym: Â, Gaspodz′, skazaǔ ì zrablû.</t> </i>


text:
навошта вы ўжываеце ў зямлі Ізраілевай гэтую прымаўку, кажучы: "бацькі елі кіслы вінаград, а ў дзяцей на зубах аскома"? </p><i> navošta vy ǔžyvaece ǔ zâmlì Ìzraìlevaj gètuû prymaǔku, kažučy: "bac′kì elì kìsly vìnagrad, a ǔ dzâcej na zubah askoma"? </i>


text:
Жыву Я! кажа Гасподзь Бог, ня будуць наперад казаць прымаўку гэтую ў Ізраілі. </p><i> Žyvu Â! kaža Gaspodz′ Bog, nâ buduc′ naperad kazac′ prymaǔku gètuû ǔ Ìzraìlì. </i>


text:
Бо вось, усе душы - Мае: як бацькава душа, так і душа сынава - Мае; душа, якая грэшыць, памрэ. </p><i> Bo vos′, use dušy - Mae: âk bac′kava duša, tak ì duša synava - Mae; duša, âkaâ grèšyc′, pamrè. </i>


text:
на горах ахвярнага ня есьць і да ідалаў дому Ізраілевага не зьвяртае вачэй сваіх, жонкі блізкага свайго не апаганьвае і да свае жонкі ў час ачышчэньня яе нячыстотаў не набліжаецца, </p><i> na gorah ahvârnaga nâ es′c′ ì da ìdalaǔ domu Ìzraìlevaga ne z′vârtae vačèj svaìh, žonkì blìzkaga svajgo ne apagan′vae ì da svae žonkì ǔ čas ačyščèn′nâ âe nâčystotaǔ ne nablìžaecca, </i>


text:
нікога ня ўціскае, пазычэнцу вяртае заклад ягоны, захопаў ня робіць, хлеб свой дае галоднаму і голага накрываае вопраткай, </p><i> nìkoga nâ ǔcìskae, pazyčèncu vârtae zaklad âgony, zahopaǔ nâ robìc′, hleb svoj dae galodnamu ì golaga nakryvaae vopratkaj, </i>


text:
у ліхву не дае і ліхвы не бярэ, ад няпраўды стрымлівае руку сваю, суд чалавеку з чалавекам учыняе правільна, </p><i> u lìhvu ne dae ì lìhvy ne bârè, ad nâpraǔdy strymlìvae ruku svaû, sud čalaveku z čalavekam učynâe pravìl′na, </i>


text:
учыняе паводле запаведзяў Маіх і трымаецца пастановаў Маіх шчыра; дык ён - праведнік, ён напэўна будзе жывы, кажа Гасподзь Бог. </p><i> učynâe pavodle zapavedzâǔ Maìh ì trymaecca pastanovaǔ Maìh ščyra; dyk ën - pravednìk, ën napèǔna budze žyvy, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>але калі ў яго нарадзіўся сын разбойнік, які пралівае кроў і робіць што-колечы з таго, </p><i> ale kalì ǔ âgo naradzìǔsâ syn razbojnìk, âkì pralìvae kroǔ ì robìc′ što-kolečy z tago, </i>


text:
чаго ён сам зусім не рабіў: і на горах есьць ахвярнае і жонку блізкага свайго апаганьвае. </p><i> čago ën sam zusìm ne rabìǔ: ì na gorah es′c′ ahvârnae ì žonku blìzkaga svajgo apagan′vae. </i>


text:
беднага і ўбогага ўціскае, гвалтам адбірае, закладу не вяртае і да ідалаў зьвяртае вочы свае, робіць гідоту, </p><i> bednaga ì ǔbogaga ǔcìskae, gvaltam adbìrae, zakladu ne vârtae ì da ìdalaǔ z′vârtae vočy svae, robìc′ gìdotu, </i>


text:
у рост дае і бярэ ліхву, - дык ці ж будзе ён жывы. Не, ён ня будзе жывы. Хто робіць усе такія гідоты, той мусова памрэ, кроў яго будзе на ім. </p><i> u rost dae ì bârè lìhvu, - dyk cì ž budze ën žyvy. Ne, ën nâ budze žyvy. Hto robìc′ use takìâ gìdoty, toj musova pamrè, kroǔ âgo budze na ìm. </i>


text:
<pb/>Але калі ў каго нарадзіўся сын, які, бачачы грахі бацькі свайго, як ён робіць, бачыць - і ня робіць падобна, як яны: </p><i> Ale kalì ǔ kago naradzìǔsâ syn, âkì, bačačy grahì bac′kì svajgo, âk ën robìc′, bačyc′ - ì nâ robìc′ padobna, âk âny: </i>


text:
на горах ахвярнага ня есьць, да ідалаў дому Ізраілевага не зьвяртае вачэй сваіх, жонкі блізкага свайго не апаганьвае </p><i> na gorah ahvârnaga nâ es′c′, da ìdalaǔ domu Ìzraìlevaga ne z′vârtae vačèj svaìh, žonkì blìzkaga svajgo ne apagan′vae </i>


text:
і чалавека ня ўціскае, закладу не бярэ і гвалтам не адбірае, хлеб свой дае галоднаму і голага накрывае вопраткай, </p><i> ì čalaveka nâ ǔcìskae, zakladu ne bârè ì gvaltam ne adbìrae, hleb svoj dae galodnamu ì golaga nakryvae vopratkaj, </i>


text:
ад крыўды беднаму стрымлівае руку сваю, росту і ліхвы не бярэ, выконвае Мае загады і паводзіцца паводле запаведзяў Маіх, - дык гэты не памрэ за беззаконнасьць бацькі свайго; ён будзе жывы. </p><i> ad kryǔdy bednamu strymlìvae ruku svaû, rostu ì lìhvy ne bârè, vykonvae Mae zagady ì pavodzìcca pavodle zapavedzâǔ Maìh, - dyk gèty ne pamrè za bezzakonnas′c′ bac′kì svajgo; ën budze žyvy. </i>


text:
А бацька ягоны, як што ён жорстка ўціскаў, рабаваў брата і нядобрае рабіў сярод свайго, вось, - ён памрэ за сваё беззаконьне. </p><i> A bac′ka âgony, âk što ën žorstka ǔcìskaǔ, rabavaǔ brata ì nâdobrae rabìǔ sârod svajgo, vos′, - ën pamrè za svaë bezzakon′ne. </i>


text:
<pb/>Вы кажаце: "чаму ж сын не нясе віны бацькі свайго?" Бо сын робіць законна і справядліва, усе пастановы Мае шануе і выконвае іх; ён будзе жывы. </p><i> Vy kažace: "čamu ž syn ne nâse vìny bac′kì svajgo?" Bo syn robìc′ zakonna ì spravâdlìva, use pastanovy Mae šanue ì vykonvae ìh; ën budze žyvy. </i>


text:
Душа, якая грэшыць, яна памрэ; сын не панясе віны бацькі і бацька не панясе віны сына, праўда справядлівага пры ім і застаецца і беззаконнасьць беззаконнага пры ім і застаецца. </p><i> Duša, âkaâ grèšyc′, âna pamrè; syn ne panâse vìny bac′kì ì bac′ka ne panâse vìny syna, praǔda spravâdlìvaga pry ìm ì zastaecca ì bezzakonnas′c′ bezzakonnaga pry ìm ì zastaecca. </i>


text:
<pb/>І беззаконьнік, калі адвернецца ад усіх грахоў сваіх, якія рабіў, і будзе трымацца ўсіх пастановаў Маіх і паводзіцца законна і праведна, жывы будзе, не памрэ. </p><i> Ì bezzakon′nìk, kalì advernecca ad usìh grahoǔ svaìh, âkìâ rabìǔ, ì budze trymacca ǔsìh pastanovaǔ Maìh ì pavodzìcca zakonna ì pravedna, žyvy budze, ne pamrè. </i>


text:
Усе злачынствы ягоныя, якія рабіў ён, не папомняцца яму; у праўдзе сваёй, якую будзе рабіць, ён жывы будзе. </p><i> Use zlačynstvy âgonyâ, âkìâ rabìǔ ën, ne papomnâcca âmu; u praǔdze svaëj, âkuû budze rabìc′, ën žyvy budze. </i>


text:
Хіба Я хачу сьмерці беззаконьніка? кажа Гасподзь Бог. Ці ж не таго, каб ён адвярнуўся ад шляхоў сваіх і быў жывы? </p><i> Hìba Â haču s′mercì bezzakon′nìka? kaža Gaspodz′ Bog. Cì ž ne tago, kab ën advârnuǔsâ ad šlâhoǔ svaìh ì byǔ žyvy? </i>


text:
<pb/>І праведнік, калі адступіцца ад праўды сваёй і будзе паводзіцца няправедна, будзе рабіць усе тыя мярзоты, якія робіць беззаконьнік, ці будзе ён жывы? усе добрыя ўчынкі ягоныя, якія ён рабіў, не папомняцца; за беззаконьне сваё, якое робіць, і за грахі свае, у якіх грэшны, ён памрэ. </p><i> Ì pravednìk, kalì adstupìcca ad praǔdy svaëj ì budze pavodzìcca nâpravedna, budze rabìc′ use tyâ mârzoty, âkìâ robìc′ bezzakon′nìk, cì budze ën žyvy? use dobryâ ǔčynkì âgonyâ, âkìâ ën rabìǔ, ne papomnâcca; za bezzakon′ne svaë, âkoe robìc′, ì za grahì svae, u âkìh grèšny, ën pamrè. </i>


text:
<pb/>Але вы кажаце: "няправільны шлях Госпада". Паслухайце, доме Ізраілеў! Ці мой шлях няправільны? ці ж ня вашыя шляхі няправільныя? </p><i> Ale vy kažace: "nâpravìl′ny šlâh Gospada". Pasluhajce, dome Ìzraìleǔ! Cì moj šlâh nâpravìl′ny? cì ž nâ vašyâ šlâhì nâpravìl′nyâ? </i>


text:
Калі праведнік адступаецца ад праўды сваёй і ўчыняе беззаконьне і за гэта памірае, дык ён памірае за беззаконьне сваё, якое ўчыніў. </p><i> Kalì pravednìk adstupaecca ad praǔdy svaëj ì ǔčynâe bezzakon′ne ì za gèta pamìrae, dyk ën pamìrae za bezzakon′ne svaë, âkoe ǔčynìǔ. </i>


text:
І беззаконьнік, калі адварочваецца ад беззаконьня свайго, якое ўчыняе, і чыніць суд і праўду, - да жыцьця верне душу сваю. </p><i> Ì bezzakon′nìk, kalì advaročvaecca ad bezzakon′nâ svajgo, âkoe ǔčynâe, ì čynìc′ sud ì praǔdu, - da žyc′câ verne dušu svaû. </i>


text:
Бо ён убачыў і адвярнуўся ад усіх злачынстваў сваіх, якія ўчыняў; ён будзе жывы, не памрэ. </p><i> Bo ën ubačyǔ ì advârnuǔsâ ad usìh zlačynstvaǔ svaìh, âkìâ ǔčynâǔ; ën budze žyvy, ne pamrè. </i>


text:
А дом Ізраілеў кажа: "няправільны шлях Госпада!" Ці ж Мае шляхі няправільныя, доме Ізраілеў? ці ж ня вашыя шляхі няправільныя? </p><i> A dom Ìzraìleǔ kaža: "nâpravìl′ny šlâh Gospada!" Cì ž Mae šlâhì nâpravìl′nyâ, dome Ìzraìleǔ? cì ž nâ vašyâ šlâhì nâpravìl′nyâ? </i>


text:
<pb/>Таму Я буду судзіць вас, доме Ізраілеў, кожнага паводле шляхоў ягоных, кажа Гасподзь Бог; пакайцеся і адвярнецеся ад усіх злачынстваў вашых, каб бязбожнасьць ня сталася вам на спатыкненьне. </p><i> Tamu Â budu sudzìc′ vas, dome Ìzraìleǔ, kožnaga pavodle šlâhoǔ âgonyh, kaža Gaspodz′ Bog; pakajcesâ ì advârnecesâ ad usìh zlačynstvaǔ vašyh, kab bâzbožnas′c′ nâ stalasâ vam na spatyknen′ne. </i>


text:
Адкіньце ад сябе ўсе грахі вашыя, якімі грашылі вы, і стварэце сабе новае сэрца і новы дух: і навошта вам паміраць, доме Ізраілеў? </p><i> Adkìn′ce ad sâbe ǔse grahì vašyâ, âkìmì grašylì vy, ì stvarèce sabe novae sèrca ì novy duh: ì navošta vam pamìrac′, dome Ìzraìleǔ? </i>


text:
Бо Я не хачу сьмерці таму, хто памірае, кажа Гасподзь Бог; а навярнецеся - і жывеце! </p><i> Bo Â ne haču s′mercì tamu, hto pamìrae, kaža Gaspodz′ Bog; a navârnecesâ - ì žyvece! </i>


text:
і скажы: <t>што за львіца маці твая? разьмясьцілася сярод ільвоў, сярод маладых ільвоў гадавала ільвянятаў сваіх.</t> </p><i> ì skažy: <t>što za l′vìca macì tvaâ? raz′mâs′cìlasâ sârod ìl′voǔ, sârod maladyh ìl′voǔ gadavala ìl′vânâtaǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І выгадавала адно ільвяня сваё; яно зрабілася маладым ільвом, і навучыўся лавіць здабычу, еў людзей.</t> </p><i> <t>Ì vygadavala adno ìl′vânâ svaë; âno zrabìlasâ maladym ìl′vom, ì navučyǔsâ lavìc′ zdabyču, eǔ lûdzej.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пачулі пра яго народы; ён быў злоўлены ў яму іхнюю, і ў ланцугах завялі яго ў зямлю Егіпецкую.</t> </p><i> <t>Ì pačulì pra âgo narody; ën byǔ zloǔleny ǔ âmu ìhnûû, ì ǔ lancugah zavâlì âgo ǔ zâmlû Egìpeckuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І калі пачакаўшы яна ўбачыла, што надзея яе прапала, тады ўзяла другое сваё ільвяня і зрабіла яго маладым ільвом.</t> </p><i> <t>Ì kalì pačakaǔšy âna ǔbačyla, što nadzeâ âe prapala, tady ǔzâla drugoe svaë ìl′vânâ ì zrabìla âgo maladym ìl′vom.</t> </i>


text:
<pb/><t>І, зрабіўшыся маладым ільвом, ён пачаў хадзіць сярод ільвоў і навучыўся лавіць здабычу, еў людзей</t> </p><i> <t>Ì, zrabìǔšysâ maladym ìl′vom, ën pačaǔ hadzìc′ sârod ìl′voǔ ì navučyǔsâ lavìc′ zdabyču, eǔ lûdzej</t> </i>


text:
<pb/><t>і апаганьваў удоваў іхніх і гарады іхнія спусташаў; і апусьцела зямля і ўсе селішчы яе ад рыку ягонага.</t> </p><i> <t>ì apagan′vaǔ udovaǔ ìhnìh ì garady ìhnìâ spustašaǔ; ì apus′cela zâmlâ ì ǔse selìščy âe ad ryku âgonaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады паўсталі на яго народы з навакольных мясьцінаў і раскінулі на яго сетку сваю; ён злоўлены быў у яму іхнюю.</t> </p><i> <t>Tady paǔstalì na âgo narody z navakol′nyh mâs′cìnaǔ ì raskìnulì na âgo setku svaû; ën zloǔleny byǔ u âmu ìhnûû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пасадзілі яго ў клетку на ланцуг і завялі яго да цара Вавілонскага; завялі яго ў крэпасьць, каб ня чуцён ужо быў голас ягоны на горах Ізраілевых.</t> </p><i> <t>Ì pasadzìlì âgo ǔ kletku na lancug ì zavâlì âgo da cara Vavìlonskaga; zavâlì âgo ǔ krèpas′c′, kab nâ čucën užo byǔ golas âgony na gorah Ìzraìlevyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Твая маці была - як вінаградная лаза, пасаджаная каля вады; пладавітая і галінастая была яна ад багацьця вады.</t> </p><i> <t>Tvaâ macì byla - âk vìnagradnaâ laza, pasadžanaâ kalâ vady; pladavìtaâ ì galìnastaâ byla âna ad bagac′câ vady.</t> </i>


text:
<pb/><t>І былі ў яе галіны моцныя для скіпетраў валадароў, і высока падняўся камель яе сярод густых галін; і выдзялялася яна вышынёю сваёю з мноствам галінаў сваіх.</t> </p><i> <t>Ì bylì ǔ âe galìny mocnyâ dlâ skìpetraǔ valadaroǔ, ì vysoka padnâǔsâ kamel′ âe sârod gustyh galìn; ì vydzâlâlasâ âna vyšynëû svaëû z mnostvam galìnaǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але ў гневе вырвана, кінута на зямлю, і ўсходні вецер высушыў плод яе; адарваны і высахлі галіны яе, агонь зжэр іх.</t> </p><i> <t>Ale ǔ gneve vyrvana, kìnuta na zâmlû, ì ǔshodnì vecer vysušyǔ plod âe; adarvany ì vysahlì galìny âe, agon′ zžèr ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>А цяпер яна перасаджана ў пустыню, у зямлю сухую і сьмяглую.</t> </p><i> <t>A câper âna perasadžana ǔ pustynû, u zâmlû suhuû ì s′mâgluû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І выйшаў агонь з камля галін яе, зжэр плады яе, і не засталося на ёй галін моцных для скіпетра валадара. Гэта - сьлёзная песьня, і застанецца для плачу.</t> </p><i> <t>Ì vyjšaǔ agon′ z kamlâ galìn âe, zžèr plady âe, ì ne zastalosâ na ëj galìn mocnyh dlâ skìpetra valadara. Gèta - s′lëznaâ pes′nâ, ì zastanecca dlâ plaču.</t> </i>


text:
<pb/>І на сёмым годзе, пятым месяцы, у дзясяты дзень месяца прыйшлі мужы са старэйшынаў Ізраілевых спытацца ў Госпада і селі перад абліччам маім. </p><i> Ì na sëmym godze, pâtym mesâcy, u dzâsâty dzen′ mesâca pryjšlì mužy sa starèjšynaǔ Ìzraìlevyh spytacca ǔ Gospada ì selì perad ablìččam maìm. </i>


text:
сыне чалавечы! гавары са старэйшынамі Ізраілевымі і скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: вы прыйшлі спытацца ў Мяне? Жыву Я - ня дам вам адказу, кажа Гасподзь Бог. </p><i> syne čalavečy! gavary sa starèjšynamì Ìzraìlevymì ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: vy pryjšlì spytacca ǔ Mâne? Žyvu Â - nâ dam vam adkazu, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>Ці хочаш судзіцца зь імі, ці хочаш судзіцца, сыне чалавечы? выкажы ім гнюсоты бацькоў іхніх </p><i> Cì hočaš sudzìcca z′ ìmì, cì hočaš sudzìcca, syne čalavečy? vykažy ìm gnûsoty bac′koǔ ìhnìh </i>


text:
і скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: у той дзень, калі Я выбраў Ізраіля і, падняўшы руку Маю, прысягнуў племю дому Якаўлевага, і адкрыў Сябе ім у зямлі Егіпецкай і, падняўшы руку, сказаў ім: "Я - Гасподзь Бог ваш", </p><i> ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: u toj dzen′, kalì Â vybraǔ Ìzraìlâ ì, padnâǔšy ruku Maû, prysâgnuǔ plemû domu Âkaǔlevaga, ì adkryǔ Sâbe ìm u zâmlì Egìpeckaj ì, padnâǔšy ruku, skazaǔ ìm: "Â - Gaspodz′ Bog vaš", </i>


text:
у той дзень, падняўшы руку Маю, Я прысягнуў ім вывесьці іх зь зямлі Егіпецкай у зямлю, якую Я нагледзеў ім, якая сочыцца малаком і мёдам, красу ўсіх земляў, </p><i> u toj dzen′, padnâǔšy ruku Maû, Â prysâgnuǔ ìm vyves′cì ìh z′ zâmlì Egìpeckaj u zâmlû, âkuû Â nagledzeǔ ìm, âkaâ sočycca malakom ì mëdam, krasu ǔsìh zemlâǔ, </i>


text:
і сказаў ім: адкіньце кожны мярзоты ад вачэй вашых і не апаганьвайце сябе ідаламі Егіпецкімі: Я - Гасподзь Бог ваш! </p><i> ì skazaǔ ìm: adkìn′ce kožny mârzoty ad vačèj vašyh ì ne apagan′vajce sâbe ìdalamì Egìpeckìmì: Â - Gaspodz′ Bog vaš! </i>


text:
<pb/>Але яны ўзбурыліся супроць Мяне і не хацелі слухаць Мяне; ніхто не адкінуў мярзотаў ад вачэй сваіх і не пакінуў ідалаў Егіпецкіх. І Я сказаў: вылью на іх гнеў Мой, вычарпаю на іх лютасьць Маю сярод зямлі Егіпецкай. </p><i> Ale âny ǔzburylìsâ suproc′ Mâne ì ne hacelì sluhac′ Mâne; nìhto ne adkìnuǔ mârzotaǔ ad vačèj svaìh ì ne pakìnuǔ ìdalaǔ Egìpeckìh. Ì Â skazaǔ: vyl′û na ìh gneǔ Moj, vyčarpaû na ìh lûtas′c′ Maû sârod zâmlì Egìpeckaj. </i>


text:
Але Я зрабіў дзеля імя Майго, каб яно ня ганілася перад народамі, сярод якіх былі яны, і на вачах у якіх Я адкрыў Сябе ім, каб вывесьці іх зь зямлі Егіпецкай. </p><i> Ale Â zrabìǔ dzelâ ìmâ Majgo, kab âno nâ ganìlasâ perad narodamì, sârod âkìh bylì âny, ì na vačah u âkìh Â adkryǔ Sâbe ìm, kab vyves′cì ìh z′ zâmlì Egìpeckaj. </i>


text:
І Я вывеў іх зь зямлі Егіпецкай і прывёў іх у пустыню, </p><i> Ì Â vyveǔ ìh z′ zâmlì Egìpeckaj ì pryvëǔ ìh u pustynû, </i>


text:
І даў ім запаведзі Мае і абвясьціў ім Мае пастановы, выконваючы, якія чалавек быў бы жывы дзякуючы ім; </p><i> Ì daǔ ìm zapavedzì Mae ì abvâs′cìǔ ìm Mae pastanovy, vykonvaûčy, âkìâ čalavek byǔ by žyvy dzâkuûčy ìm; </i>


text:
даў ім таксама суботы Мае, каб яны былі азнакаю паміж Мною і імі, каб ведалі, што Я - Гасподзь, Які асьвячае іх. </p><i> daǔ ìm taksama suboty Mae, kab âny bylì aznakaû pamìž Mnoû ì ìmì, kab vedalì, što Â - Gaspodz′, Âkì as′vâčae ìh. </i>


text:
<pb/>Але дом Ізраілеў узбурыўся супроць Мяне ў пустыні: паводле запаведзяў Маіх не паводзіліся і адкінулі пастановы Мае, выконваючы, якія чалавек быў бы жывы дзякуючы ім, і суботы Мае парушалі, - і Я сказаў: вылью на іх лютасьць Маю ў пустыні, каб вынішчыць іх. </p><i> Ale dom Ìzraìleǔ uzburyǔsâ suproc′ Mâne ǔ pustynì: pavodle zapavedzâǔ Maìh ne pavodzìlìsâ ì adkìnulì pastanovy Mae, vykonvaûčy, âkìâ čalavek byǔ by žyvy dzâkuûčy ìm, ì suboty Mae parušalì, - ì Â skazaǔ: vyl′û na ìh lûtas′c′ Maû ǔ pustynì, kab vynìščyc′ ìh. </i>


text:
Але Я зрабіў дзеля імя Майго, каб яно ня ганілася перад народамі, на вачах у якіх Я вывеў іх. </p><i> Ale Â zrabìǔ dzelâ ìmâ Majgo, kab âno nâ ganìlasâ perad narodamì, na vačah u âkìh Â vyveǔ ìh. </i>


text:
Нават Я, падняўшы руку Маю супроць іх у пустыні, прысягнуў, што не ўвяду іх у зямлю, якую Я пазначыў, - якая сочыцца малаком і мёдам, красу ўсіх земляў, </p><i> Navat Â, padnâǔšy ruku Maû suproc′ ìh u pustynì, prysâgnuǔ, što ne ǔvâdu ìh u zâmlû, âkuû Â paznačyǔ, - âkaâ sočycca malakom ì mëdam, krasu ǔsìh zemlâǔ, </i>


text:
за тое, што яны адкінулі пастановы Мае, і не паводзіліся паводле запаведзяў Маіх і парушалі суботы Мае; бо сэрца іхняе імкнулася да ідалаў іхніх. </p><i> za toe, što âny adkìnulì pastanovy Mae, ì ne pavodzìlìsâ pavodle zapavedzâǔ Maìh ì parušalì suboty Mae; bo sèrca ìhnâe ìmknulasâ da ìdalaǔ ìhnìh. </i>


text:
Але вока Маё пашкадавала загубіць іх; і Я ня вынішчыў іх у пустыні. </p><i> Ale voka Maë paškadavala zagubìc′ ìh; ì Â nâ vynìščyǔ ìh u pustynì. </i>


text:
І казаў Я сынам іхнім у пустыні: не хадзеце паводле правілаў бацькоў вашых і ня трымайцеся пастановаў іхніх і не апаганьвайце сябе ідаламі іхнімі. </p><i> Ì kazaǔ Â synam ìhnìm u pustynì: ne hadzece pavodle pravìlaǔ bac′koǔ vašyh ì nâ trymajcesâ pastanovaǔ ìhnìh ì ne apagan′vajce sâbe ìdalamì ìhnìmì. </i>


text:
Я - Гасподзь Бог ваш: паводле Маіх запаведзяў паводзьцеся, і Мае пастановы захоўвайце і выконвайце іх. </p><i> Â - Gaspodz′ Bog vaš: pavodle Maìh zapavedzâǔ pavodz′cesâ, ì Mae pastanovy zahoǔvajce ì vykonvajce ìh. </i>


text:
І асьвячайце суботы Мае, каб яны былі азнакаю паміж мною і вамі, каб вы ведалі, што Я - Гасподзь Бог ваш. </p><i> Ì as′vâčajce suboty Mae, kab âny bylì aznakaû pamìž mnoû ì vamì, kab vy vedalì, što Â - Gaspodz′ Bog vaš. </i>


text:
<pb/>Але і сыны ўзбурыліся супроць Мяне: паводле запаведзяў Маіх ня дзеялі і пастановаў Маіх ня трымаліся, ня выконвалі таго, што выконваючы, чалавек быў бы жывы, парушалі суботы Мае, - і Я сказаў: вылью на іх гнеў Мой, вычарпаю на іх лютасьць Маю ў пустыні; </p><i> Ale ì syny ǔzburylìsâ suproc′ Mâne: pavodle zapavedzâǔ Maìh nâ dzeâlì ì pastanovaǔ Maìh nâ trymalìsâ, nâ vykonvalì tago, što vykonvaûčy, čalavek byǔ by žyvy, parušalì suboty Mae, - ì Â skazaǔ: vyl′û na ìh gneǔ Moj, vyčarpaû na ìh lûtas′c′ Maû ǔ pustynì; </i>


text:
але Я ўхіліў руку Маю і зрабіў дзеля імя Майго, каб яно ня ганілася перад народамі, на вачах у якіх Я вывеў іх. </p><i> ale Â ǔhìlìǔ ruku Maû ì zrabìǔ dzelâ ìmâ Majgo, kab âno nâ ganìlasâ perad narodamì, na vačah u âkìh Â vyveǔ ìh. </i>


text:
Таксама, падняўшы руку Маю ў пустыні, Я прысягнуўся расьсеяць іх па народах і разьвеяць іх па землях </p><i> Taksama, padnâǔšy ruku Maû ǔ pustynì, Â prysâgnuǔsâ ras′seâc′ ìh pa narodah ì raz′veâc′ ìh pa zemlâh </i>


text:
за тое, што яны пастановаў Маіх ня выконвалі, і парушалі суботы Мае і вочы іхнія зьвярталіся да ідалаў бацькоў іхніх. </p><i> za toe, što âny pastanovaǔ Maìh nâ vykonvalì, ì parušalì suboty Mae ì vočy ìhnìâ z′vârtalìsâ da ìdalaǔ bac′koǔ ìhnìh. </i>


text:
І дапусьціў ім установы нядобрыя і пастановы, ад якіх яны не маглі быць жывыя, </p><i> Ì dapus′cìǔ ìm ustanovy nâdobryâ ì pastanovy, ad âkìh âny ne maglì byc′ žyvyâ, </i>


text:
і дапусьціў ім апаганіцца прынашэньнямі ахвяраў іхніх, калі яны пачалі праводзіць праз агонь кожны першы плод нутробы, каб спустошыць іх, каб ведалі, што Я - Гасподзь. </p><i> ì dapus′cìǔ ìm apaganìcca prynašèn′nâmì ahvâraǔ ìhnìh, kalì âny pačalì pravodzìc′ praz agon′ kožny peršy plod nutroby, kab spustošyc′ ìh, kab vedalì, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Таму кажы дому Ізраілеваму, сыне чалавечы, і скажы ім: так кажа Гасподзь Бог: вось, чым яшчэ ганілі Мяне бацькі вашыя, вераломна выступаючы супроць Мяне: </p><i> Tamu kažy domu Ìzraìlevamu, syne čalavečy, ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, čym âščè ganìlì Mâne bac′kì vašyâ, veralomna vystupaûčy suproc′ Mâne: </i>


text:
Я прывёў іх у зямлю, якую з клятваю абяцаў даць ім, падняўшы руку Маю, - нагледзеўшы сабе любы высокі пагорак і любое галінастае дрэва, пачалі калоць там ахвяры свае, і ставілі там абразьлівыя для Мяне прынашэньні свае, духмяныя пахошчы свае і лілі там паліваньні свае. </p><i> Â pryvëǔ ìh u zâmlû, âkuû z klâtvaû abâcaǔ dac′ ìm, padnâǔšy ruku Maû, - nagledzeǔšy sabe lûby vysokì pagorak ì lûboe galìnastae drèva, pačalì kaloc′ tam ahvâry svae, ì stavìlì tam abraz′lìvyâ dlâ Mâne prynašèn′nì svae, duhmânyâ pahoščy svae ì lìlì tam palìvan′nì svae. </i>


text:
І Я казаў ім: што гэта за вышыня, куды ходзіце вы? таму імем Бама называецца яна і да сёньняшняга дня. </p><i> Ì Â kazaǔ ìm: što gèta za vyšynâ, kudy hodzìce vy? tamu ìmem Bama nazyvaecca âna ì da sën′nâšnâga dnâ. </i>


text:
<pb/>Таму скажы дому Ізраілеваму: так кажа Гасподзь Бог: ці не апаганьваеце вы сябе на прыклад бацькоў вашых і ці не блудадзейнічаеце сьледам за мярзотамі іхнімі? </p><i> Tamu skažy domu Ìzraìlevamu: tak kaža Gaspodz′ Bog: cì ne apagan′vaece vy sâbe na pryklad bac′koǔ vašyh ì cì ne bludadzejnìčaece s′ledam za mârzotamì ìhnìmì? </i>


text:
Прыносячы дарункі вашыя і праводзячы сыноў вашых праз агонь, вы і апаганьваеце сябе ўсімі ідаламі вашымі да сёньняшняга дня - і хочаце спытацца ў Мяне, доме Ізраілеў? жыву Я, кажа Гасподзь Бог, ня дам вам адказу. </p><i> Prynosâčy darunkì vašyâ ì pravodzâčy synoǔ vašyh praz agon′, vy ì apagan′vaece sâbe ǔsìmì ìdalamì vašymì da sën′nâšnâga dnâ - ì hočace spytacca ǔ Mâne, dome Ìzraìleǔ? žyvu Â, kaža Gaspodz′ Bog, nâ dam vam adkazu. </i>


text:
<pb/>І што прыходзіць вам у галаву, зусім ня збудзецца. Вы кажаце: будзем, як язычнікі, як плямёны іншаземныя, служыць дрэву і каменю. </p><i> Ì što pryhodzìc′ vam u galavu, zusìm nâ zbudzecca. Vy kažace: budzem, âk âzyčnìkì, âk plâmëny ìnšazemnyâ, služyc′ drèvu ì kamenû. </i>


text:
Жыву Я, кажа Гасподзь Бог; рукою моцнаю, мышцаю прасьцертаю і выліваньнем лютасьці буду валадарыць над вамі. </p><i> Žyvu Â, kaža Gaspodz′ Bog; rukoû mocnaû, myšcaû pras′certaû ì vylìvan′nem lûtas′cì budu valadaryc′ nad vamì. </i>


text:
І выведу вас з народаў і з краінаў, па якіх вы расьсеяны, і зьбяру вас рукою моцнаю і мышцаю прасьцертаю і выліваньнем лютасьці. </p><i> Ì vyvedu vas z narodaǔ ì z kraìnaǔ, pa âkìh vy ras′seâny, ì z′bâru vas rukoû mocnaû ì myšcaû pras′certaû ì vylìvan′nem lûtas′cì. </i>


text:
І прывяду вас у пустыню народаў і там буду судзіцца з вамі тварам да твару. </p><i> Ì pryvâdu vas u pustynû narodaǔ ì tam budu sudzìcca z vamì tvaram da tvaru. </i>


text:
Як Я судзіўся з бацькамі вашымі ў пустыні зямлі Егіпецкай, так буду судзіцца з вамі, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Âk Â sudzìǔsâ z bac′kamì vašymì ǔ pustynì zâmlì Egìpeckaj, tak budu sudzìcca z vamì, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
І правяду вас пад жазлом і ўвяду вас у повязі запавета. </p><i> Ì pravâdu vas pad žazlom ì ǔvâdu vas u povâzì zapaveta. </i>


text:
І выдзелю з вас мяцежнікаў і непакорлівых Мне. Зь зямлі пражываньня іхняга выведу іх, але ў зямлю Ізраілевую яны ня ўвойдуць, - і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì vydzelû z vas mâcežnìkaǔ ì nepakorlìvyh Mne. Z′ zâmlì pražyvan′nâ ìhnâga vyvedu ìh, ale ǔ zâmlû Ìzraìlevuû âny nâ ǔvojduc′, - ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>А вы, доме Ізраілеў, - так кажа Гасподзь Бог, - ідзеце кожны да сваіх ідалаў і служэце ім, калі Мяне ня слухаецеся, але не апаганьвайце болей сьвятога імя Майго дарункамі вашымі і ідаламі вашымі, </p><i> A vy, dome Ìzraìleǔ, - tak kaža Gaspodz′ Bog, - ìdzece kožny da svaìh ìdalaǔ ì služèce ìm, kalì Mâne nâ sluhaecesâ, ale ne apagan′vajce bolej s′vâtoga ìmâ Majgo darunkamì vašymì ì ìdalamì vašymì, </i>


text:
бо на Маёй сьвятой гары, на гары высокай Ізраілевай, - кажа Гасподзь Бог, - там будзе служыць Мне ўвесь дом Ізраілеў - увесь, колькі яго ёсьць на зямлі; там Я з добрым упадабаньнем прыму іх, і там запатрабую прынашэньняў вашых і пачаткаў вашых з усімі сьвятымі вашымі. </p><i> bo na Maëj s′vâtoj gary, na gary vysokaj Ìzraìlevaj, - kaža Gaspodz′ Bog, - tam budze služyc′ Mne ǔves′ dom Ìzraìleǔ - uves′, kol′kì âgo ës′c′ na zâmlì; tam Â z dobrym upadaban′nem prymu ìh, ì tam zapatrabuû prynašèn′nâǔ vašyh ì pačatkaǔ vašyh z usìmì s′vâtymì vašymì. </i>


text:
Прыму вас, як духмяныя пахошчы, калі выведу вас з народаў і зьбяру вас з краін, па якіх вы расьсеяны, - і буду сьвяціцца ў вас на вачах у народаў. </p><i> Prymu vas, âk duhmânyâ pahoščy, kalì vyvedu vas z narodaǔ ì z′bâru vas z kraìn, pa âkìh vy ras′seâny, - ì budu s′vâcìcca ǔ vas na vačah u narodaǔ. </i>


text:
І ўведаеце, што Я - Гасподзь, калі ўвяду вас у зямлю Ізраілевую - у зямлю, якую Я прысягнуўся даць бацькам вашым, падняўшы руку Маю. </p><i> Ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′, kalì ǔvâdu vas u zâmlû Ìzraìlevuû - u zâmlû, âkuû Â prysâgnuǔsâ dac′ bac′kam vašym, padnâǔšy ruku Maû. </i>


text:
І ўзгадаеце там пра шляхі вашыя і пра ўсе дзеі вашыя, якімі вы апаганьвалі сябе, і пагардзіце самімі сабою за ўсе зладзействы вашыя, якія вы рабілі. </p><i> Ì ǔzgadaece tam pra šlâhì vašyâ ì pra ǔse dzeì vašyâ, âkìmì vy apagan′valì sâbe, ì pagardzìce samìmì saboû za ǔse zladzejstvy vašyâ, âkìâ vy rabìlì. </i>


text:
І ўведаеце, што Я - Гасподзь, калі ўчыняцьму з вамі дзеля імя Майго, не паводле ліхіх вашых шляхоў і вашых учынкаў распусных, доме Ізраілеў, - кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′, kalì ǔčynâc′mu z vamì dzelâ ìmâ Majgo, ne pavodle lìhìh vašyh šlâhoǔ ì vašyh učynkaǔ raspusnyh, dome Ìzraìleǔ, - kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! зьвярні аблічча тваё на дарогі на поўдзень, і вымаві слова на поўдзень і мові прароцтва на лес паўднёвага поля. </p><i> syne čalavečy! z′vârnì ablìčča tvaë na darogì na poǔdzen′, ì vymavì slova na poǔdzen′ ì movì praroctva na les paǔdnëvaga polâ. </i>


text:
І скажы паўднёваму лесу: слухай слова Госпада; так кажа Гасподзь Бог: вось, Я запалю ў табе агонь, і ён зжарэ ў табе кожнае дрэва зялёнае і кожнае дрэва сухое; не патухне палаючае полымя, і ўсё будзе апалена ім ад поўдня да поўначы. </p><i> Ì skažy paǔdnëvamu lesu: sluhaj slova Gospada; tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â zapalû ǔ tabe agon′, ì ën zžarè ǔ tabe kožnae drèva zâlënae ì kožnae drèva suhoe; ne patuhne palaûčae polymâ, ì ǔsë budze apalena ìm ad poǔdnâ da poǔnačy. </i>


text:
І ўбачыць кожная плоць, што Я Гасподзь запаліў яго, і ён не патухне. </p><i> Ì ǔbačyc′ kožnaâ ploc′, što Â Gaspodz′ zapalìǔ âgo, ì ën ne patuhne. </i>


text:
<pb/>І сказаў я: о, Госпадзе Божа! яны кажуць пра мяне: "ці не гаворыць ён прыпавесьці?" </p><i> Ì skazaǔ â: o, Gospadze Boža! âny kažuc′ pra mâne: "cì ne gavoryc′ ën prypaves′cì?" </i>


text:
сыне чалавечы! зьвярні аблічча тваё да Ерусаліма і вымаві слова на сьвятыні і мові прароцтва на зямлю Ізраілевую </p><i> syne čalavečy! z′vârnì ablìčča tvaë da Erusalìma ì vymavì slova na s′vâtynì ì movì praroctva na zâmlû Ìzraìlevuû </i>


text:
і скажы зямлі Ерусалімавай: так кажа Гасподзь Бог: вось, Я на цябе, і дастану меч Мой з похваў яго і зьнішчу ў цябе праведнага і бязбожнага. </p><i> ì skažy zâmlì Erusalìmavaj: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â na câbe, ì dastanu meč Moj z pohvaǔ âgo ì z′nìšču ǔ câbe pravednaga ì bâzbožnaga. </i>


text:
А каб зьнішчыць у цябе праведнага і бязбожнага, меч мой з похваў сваіх пойдзе на ўсякую плоць ад поўдня да поўначы. </p><i> A kab z′nìščyc′ u câbe pravednaga ì bâzbožnaga, meč moj z pohvaǔ svaìh pojdze na ǔsâkuû ploc′ ad poǔdnâ da poǔnačy. </i>


text:
І ўведае ўсякая плоць, што Я, Гасподзь, дастаў меч Мой з похваў яго, і ён ужо ня вернецца. </p><i> Ì ǔvedae ǔsâkaâ ploc′, što Â, Gaspodz′, dastaǔ meč Moj z pohvaǔ âgo, ì ën užo nâ vernecca. </i>


text:
<pb/>А ты, сыне чалавечы, стагні, ламаючы сьцёгны твае, і ў гароце стагні на вачах у іх. </p><i> A ty, syne čalavečy, stagnì, lamaûčy s′cëgny tvae, ì ǔ garoce stagnì na vačah u ìh. </i>


text:
І калі скажуць табе: "чаго ты стогнеш?", скажы: "ад чуткі, што ідзе", - і растане любое сэрца, і ўсе рукі апусьцяцца, і ўсякі дух зьняможацца, і ўсе калені задрыжаць, як вада. Вось гэта прыйдзе і збудзецца, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì kalì skažuc′ tabe: "čago ty stogneš?", skažy: "ad čutkì, što ìdze", - ì rastane lûboe sèrca, ì ǔse rukì apus′câcca, ì ǔsâkì duh z′nâmožacca, ì ǔse kalenì zadryžac′, âk vada. Vos′ gèta pryjdze ì zbudzecca, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! мові прароцтва і скажы: <t>так кажа Гасподзь Бог: скажы: меч, меч навостраны і вычышчаны;</t> </p><i> syne čalavečy! movì praroctva ì skažy: <t>tak kaža Gaspodz′ Bog: skažy: meč, meč navostrany ì vyčyščany;</t> </i>


text:
<pb/><t>навостраны, каб болей калоць; вычышчаны, каб зьзяў, як маланка. Ці радавацца нам, што жазло сына Майго пагарджае ўсякім дрэвам?</t> </p><i> <t>navostrany, kab bolej kaloc′; vyčyščany, kab z′zâǔ, âk malanka. Cì radavacca nam, što žazlo syna Majgo pagardžae ǔsâkìm drèvam?</t> </i>


text:
<pb/><t>Я даў яго вычысьціць, каб узяць у руку;</t> ужо навостраны гэты меч і вычышчаны, каб аддаць яго ў рукі забойцу. </p><i> <t>Â daǔ âgo vyčys′cìc′, kab uzâc′ u ruku;</t> užo navostrany gèty meč ì vyčyščany, kab addac′ âgo ǔ rukì zabojcu. </i>


text:
<pb/><t>Стагні і галасі, сыне чалавечы, бо ён - на народ Мой, на ўсіх князёў Ізраіля: яны аддадзены будуць пад меч з народам Маім; таму бі сябе па сьцёгнах.</t> </p><i> <t>Stagnì ì galasì, syne čalavečy, bo ën - na narod Moj, na ǔsìh knâzëǔ Ìzraìlâ: âny addadzeny buduc′ pad meč z narodam Maìm; tamu bì sâbe pa s′cëgnah.</t> </i>


text:
Бо ён ужо выпрабаваны. І што, калі ён пагарджае і жазло гэта ня выстаіць, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Bo ën užo vyprabavany. Ì što, kalì ën pagardžae ì žazlo gèta nâ vystaìc′, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<t>А ты, сыне чалавечы, прароч і пляскай у ладкі, - і падвоіцца меч і патроіцца: меч на забіваных, меч на забіваньне вялікага, які пранікае ўсярэдзіну жытла іхняга.</t> </p><i> <t>A ty, syne čalavečy, praroč ì plâskaj u ladkì, - ì padvoìcca meč ì patroìcca: meč na zabìvanyh, meč na zabìvan′ne vâlìkaga, âkì pranìkae ǔsârèdzìnu žytla ìhnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Каб расталі сэрцы і каб забітых было болей, Я каля ўсіх варотаў іхніх пастаўлю грозны меч, ах! бліскучы, як маланка, навостраны на закол.</t> </p><i> <t>Kab rastalì sèrcy ì kab zabìtyh bylo bolej, Â kalâ ǔsìh varotaǔ ìhnìh pastaǔlû grozny meč, ah! blìskučy, âk malanka, navostrany na zakol.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьбярыся і ідзі направа альбо ідзі налева, куды б ні павярнулася аблічча тваё.</t> </p><i> <t>Z′bârysâ ì ìdzì naprava al′bo ìdzì naleva, kudy b nì pavârnulasâ ablìčča tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Я буду пляскаць у далоні і спатолю гнеў Мой; Я, Гасподзь, сказаў.</t> </p><i> <t>Ì Â budu plâskac′ u dalonì ì spatolû gneǔ Moj; Â, Gaspodz′, skazaǔ.</t> </i>


text:
і ты, сыне чалавечы, уяві сабе дзьве дарогі, па якіх мае ісьці меч цара Вавілонскага, - абедзьве яны павінны выходзіць з адной зямлі, - і накрэсьлі руку, накрэсьлі на пачатку дарог у гарады. </p><i> ì ty, syne čalavečy, uâvì sabe dz′ve darogì, pa âkìh mae ìs′cì meč cara Vavìlonskaga, - abedz′ve âny pavìnny vyhodzìc′ z adnoj zâmlì, - ì nakrès′lì ruku, nakrès′lì na pačatku darog u garady. </i>


text:
Уяві сабе дарогу, па якой меч ішоў бы ў Раву сыноў Амонавых і ў Юдэю, ва ўмацаваны Ерусалім, </p><i> Uâvì sabe darogu, pa âkoj meč ìšoǔ by ǔ Ravu synoǔ Amonavyh ì ǔ Ûdèû, va ǔmacavany Erusalìm, </i>


text:
бо цар Вавілонскі спыніўся на ростані, на пачатку дзьвюх дарог, для варажбы: трасе стрэлы, пытаецца ў тэрафімаў, разглядвае печань. </p><i> bo car Vavìlonskì spynìǔsâ na rostanì, na pačatku dz′vûh darog, dlâ varažby: trase strèly, pytaecca ǔ tèrafìmaǔ, razglâdvae pečan′. </i>


text:
У правай руцэ ў яго варажба: "у Ерусалім", дзе трэба паставіць тараны, разамкнуць на пабоішча вусны, узьнесьці голас на ваенны крык, падвесьці тараны пад брамы, насыпаць вал, пабудаваць абложныя вежы. </p><i> U pravaj rucè ǔ âgo varažba: "u Erusalìm", dze trèba pastavìc′ tarany, razamknuc′ na paboìšča vusny, uz′nes′cì golas na vaenny kryk, padves′cì tarany pad bramy, nasypac′ val, pabudavac′ abložnyâ vežy. </i>


text:
Гэтая варажба здалася іхнім вачам ілжывай; але як што яны прысягалі прысягаю, дык ён, згадаўшы такое іхняе вераломства, пастанавіў узяць яго. </p><i> Gètaâ varažba zdalasâ ìhnìm vačam ìlžyvaj; ale âk što âny prysâgalì prysâgaû, dyk ën, zgadaǔšy takoe ìhnâe veralomstva, pastanavìǔ uzâc′ âgo. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: як што вы самі ўзгадваеце беззаконьне вашае, робячы яўнымі злачынствы вашыя, выстаўляючы напаказ грахі вашыя ва ўсіх учынках вашых, і самі ўзгадваеце гэта, дык вы будзеце ўзяты рукамі. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: âk što vy samì ǔzgadvaece bezzakon′ne vašae, robâčy âǔnymì zlačynstvy vašyâ, vystaǔlâûčy napakaz grahì vašyâ va ǔsìh učynkah vašyh, ì samì ǔzgadvaece gèta, dyk vy budzece ǔzâty rukamì. </i>


text:
<t>І ты, нягодны, злачынны правадыр Ізраіля, дзень якога настаў цяпер, калі грахоўнасьці ягонай будзе пакладзены канец!</t> </p><i> <t>Ì ty, nâgodny, zlačynny pravadyr Ìzraìlâ, dzen′ âkoga nastaǔ câper, kalì grahoǔnas′cì âgonaj budze pakladzeny kanec!</t> </i>


text:
<pb/><t>так кажа Гасподзь Бог: здымі зь сябе дыядэму і складзі вянок: гэтага ўжо ня будзе: прыніжанае ўзвысіцца і высокае прынізіцца.</t> </p><i> <t>tak kaža Gaspodz′ Bog: zdymì z′ sâbe dyâdèmu ì skladzì vânok: gètaga ǔžo nâ budze: prynìžanae ǔzvysìcca ì vysokae prynìzìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скіну, скіну, скіну, - і яго ня будзе, пакуль ня прыйдзе Той, Каму належыць ён, і Я дам Яму.</t> </p><i> <t>Skìnu, skìnu, skìnu, - ì âgo nâ budze, pakul′ nâ pryjdze Toj, Kamu naležyc′ ën, ì Â dam Âmu.</t> </i>


text:
І ты, сыне чалавечы, вымаві прароцтва і скажы: <t>так кажа Гасподзь Бог пра сыноў Амонавых і пра паглумленьне іхняе, і скажы: меч, меч аголены на закол, вычышчаны на зьнішчэньне, каб зьзяў, як маланка,</t> </p><i> Ì ty, syne čalavečy, vymavì praroctva ì skažy: <t>tak kaža Gaspodz′ Bog pra synoǔ Amonavyh ì pra paglumlen′ne ìhnâe, ì skažy: meč, meč agoleny na zakol, vyčyščany na z′nìščèn′ne, kab z′zâǔ, âk malanka,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб тады, калі паказваюць табе пустыя ўявы і ілжыва варожаць табе, і цябе прыклаў да абезгалоўленых бязбожнікам, дзень якіх настаў, калі бязбожнасьці іхняй будзе пакладзены канец.</t> </p><i> <t>kab tady, kalì pakazvaûc′ tabe pustyâ ǔâvy ì ìlžyva varožac′ tabe, ì câbe pryklaǔ da abezgaloǔlenyh bâzbožnìkam, dzen′ âkìh nastaǔ, kalì bâzbožnas′cì ìhnâj budze pakladzeny kanec.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці верне яго ў похвы ягоныя? На месцы, дзе ты створаны, на зямлі паходжаньня твайго судзіцьму цябе:</t> </p><i> <t>Cì verne âgo ǔ pohvy âgonyâ? Na mescy, dze ty stvorany, na zâmlì pahodžan′nâ tvajgo sudzìc′mu câbe:</t> </i>


text:
<pb/><t>і вылью на цябе абурэньне Маё, дыхну на цябе агнём лютасьці Маёй і аддам цябе ў рукі людзей разьюшаных, спрактыкаваных у забойстве.</t> </p><i> <t>ì vyl′û na câbe aburèn′ne Maë, dyhnu na câbe agnëm lûtas′cì Maëj ì addam câbe ǔ rukì lûdzej raz′ûšanyh, spraktykavanyh u zabojstve.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты будзеш ежаю агню, кроў твая застанецца на зямлі; ня будуць і згадваць пра цябе; бо Я, Гасподзь, сказаў гэта.</t> </p><i> <t>Ty budzeš ežaû agnû, kroǔ tvaâ zastanecca na zâmlì; nâ buduc′ ì zgadvac′ pra câbe; bo Â, Gaspodz′, skazaǔ gèta.</t> </i>


text:
і ты, сыне чалавечы, ці хочаш судзіць, судзіць горад крыві? выкажы яму ўсе гідоты ягоныя </p><i> ì ty, syne čalavečy, cì hočaš sudzìc′, sudzìc′ gorad kryvì? vykažy âmu ǔse gìdoty âgonyâ </i>


text:
і скажы: так кажа Гасподзь Бог: о, горадзе, што праліваеш кроў сярод цябе, каб настаў час твой, што робіш у сябе ідалаў, каб апаганьваць сябе! </p><i> ì skažy: tak kaža Gaspodz′ Bog: o, goradze, što pralìvaeš kroǔ sârod câbe, kab nastaǔ čas tvoj, što robìš u sâbe ìdalaǔ, kab apagan′vac′ sâbe! </i>


text:
Крывёю, якую ты праліў, ты зрабіў сябе вінаватым, і ідаламі, якіх ты нарабіў, ты апаганіў сябе і наблізіў дні твае і дасягнуў часу гадоў тваіх. За гэта аддам цябе на сьмех народам, на паглум ўсім землям. </p><i> Kryvëû, âkuû ty pralìǔ, ty zrabìǔ sâbe vìnavatym, ì ìdalamì, âkìh ty narabìǔ, ty apaganìǔ sâbe ì nablìzìǔ dnì tvae ì dasâgnuǔ času gadoǔ tvaìh. Za gèta addam câbe na s′meh narodam, na paglum ǔsìm zemlâm. </i>


text:
Блізкія і далёкія ад цябе будуць глуміцца зь цябе, што ты апаганіў імя тваё, праславіўся буянствам. </p><i> Blìzkìâ ì dalëkìâ ad câbe buduc′ glumìcca z′ câbe, što ty apaganìǔ ìmâ tvaë, praslavìǔsâ buânstvam. </i>


text:
<pb/>Вось начальнікі ў Ізраіля, кожны ў меру сілы сваёй, былі ў цябе, каб праліваць кроў. </p><i> Vos′ načal′nìkì ǔ Ìzraìlâ, kožny ǔ meru sìly svaëj, bylì ǔ câbe, kab pralìvac′ kroǔ. </i>


text:
У цябе бацьку і маці ліхасловяць прыхадню, чыняць крыўду сярод цябе, сірату і ўдаву ўціскаюць у цябе. </p><i> U câbe bac′ku ì macì lìhaslovâc′ pryhadnû, čynâc′ kryǔdu sârod câbe, sìratu ì ǔdavu ǔcìskaûc′ u câbe. </i>


text:
Сьвятыняў Маіх ты не паважаеш і суботы Мае парушаеш. </p><i> S′vâtynâǔ Maìh ty ne pavažaeš ì suboty Mae parušaeš. </i>


text:
Паклёпнікі знаходзяцца ў цябе, каб праліваць кроў, і на горах ядуць у цябе ідалаахвярнае, сярод цябе чыняць мярзоту. </p><i> Paklëpnìkì znahodzâcca ǔ câbe, kab pralìvac′ kroǔ, ì na gorah âduc′ u câbe ìdalaahvârnae, sârod câbe čynâc′ mârzotu. </i>


text:
Галізну бацькі адкрываюць у цябе, жанчыну ў час ачышчэньня нячыстасьці яе гвалцяць у цябе. </p><i> Galìznu bac′kì adkryvaûc′ u câbe, žančynu ǔ čas ačyščèn′nâ nâčystas′cì âe gvalcâc′ u câbe. </i>


text:
Той чыніць мярзоту з жонкаю блізкага свайго, той апаганьвае нявестку сваю, той гвалціць сястру сваю, дачку бацькі свайго. </p><i> Toj čynìc′ mârzotu z žonkaû blìzkaga svajgo, toj apagan′vae nâvestku svaû, toj gvalcìc′ sâstru svaû, dačku bac′kì svajgo. </i>


text:
Хабар бяруць у цябе, каб праліваць кроў; ты бярэш рост і ліхву і гвалтам вымагаеш карысьлівае ў блізкага твайго, а Мяне забыў, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Habar bâruc′ u câbe, kab pralìvac′ kroǔ; ty bârèš rost ì lìhvu ì gvaltam vymagaeš karys′lìvae ǔ blìzkaga tvajgo, a Mâne zabyǔ, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>І вось, Я пляснуў рукамі Маімі ад карысталюбства твайго, якое выяўляецца ў цябе, і ад праліваньня крыві, якое чыніцца сярод цябе. </p><i> Ì vos′, Â plâsnuǔ rukamì Maìmì ad karystalûbstva tvajgo, âkoe vyâǔlâecca ǔ câbe, ì ad pralìvan′nâ kryvì, âkoe čynìcca sârod câbe. </i>


text:
Ці ўстоіць сэрца тваё, ці будуць цьвёрдыя рукі твае ў тыя дні, у якія будуць дзеяць супроць цябе? Я, Гасподзь, сказаў - і зраблю. </p><i> Cì ǔstoìc′ sèrca tvaë, cì buduc′ c′vërdyâ rukì tvae ǔ tyâ dnì, u âkìâ buduc′ dzeâc′ suproc′ câbe? Â, Gaspodz′, skazaǔ - ì zrablû. </i>


text:
Я расьсею цябе па народах - і разьвею цябе па землях, і пакладу канец гідотам тваім сярод цябе. </p><i> Â ras′seû câbe pa narodah - ì raz′veû câbe pa zemlâh, ì pakladu kanec gìdotam tvaìm sârod câbe. </i>


text:
І зробіш сам сябе пагарджаным у вачах народаў, і ўведаеш, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì zrobìš sam sâbe pagardžanym u vačah narodaǔ, ì ǔvedaeš, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
сыне чалавечы! дом Ізраілеў зрабіўся ў Мяне мяшанцам; усе яны - волава, медзь і жалеза і сьвінец у гарніле; зрабіліся, як мяшанка срэбра. </p><i> syne čalavečy! dom Ìzraìleǔ zrabìǔsâ ǔ Mâne mâšancam; use âny - volava, medz′ ì žaleza ì s′vìnec u garnìle; zrabìlìsâ, âk mâšanka srèbra. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь Бог: як што ўсе вы зрабіліся мяшанкаю, за тое вось Я зьбяру вас у Ерусалім. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: âk što ǔse vy zrabìlìsâ mâšankaû, za toe vos′ Â z′bâru vas u Erusalìm. </i>


text:
Як у гарніла кладуць разам срэбра, і медзь і жалеза, і сьвінец і волава, каб разьдзьмуць у іх агонь і расплавіць: так Я ў гневе Маім і ў лютасьці Маёй зьбяру і пакладу і расплаўлю вас. </p><i> Âk u garnìla kladuc′ razam srèbra, ì medz′ ì žaleza, ì s′vìnec ì volava, kab raz′dz′muc′ u ìh agon′ ì rasplavìc′: tak Â ǔ gneve Maìm ì ǔ lûtas′cì Maëj z′bâru ì pakladu ì rasplaǔlû vas. </i>


text:
Зьбяру вас і дыхну на вас агнём абурэньня Майго, і расплавіцеся сярод яго. </p><i> Z′bâru vas ì dyhnu na vas agnëm aburèn′nâ Majgo, ì rasplavìcesâ sârod âgo. </i>


text:
Як срэбра плавіцца ў гарніле, расплавіцеся і вы сярод яго, і ўведаеце, што Я, Гасподзь, выліў лютасьць Маю на вас. </p><i> Âk srèbra plavìcca ǔ garnìle, rasplavìcesâ ì vy sârod âgo, ì ǔvedaece, što Â, Gaspodz′, vylìǔ lûtas′c′ Maû na vas. </i>


text:
сыне чалавечы! скажы яму: ты - зямля неачышчаная, не арашаная дажджом у дзень гневу! </p><i> syne čalavečy! skažy âmu: ty - zâmlâ neačyščanaâ, ne arašanaâ daždžom u dzen′ gnevu! </i>


text:
Змова прарокаў яе сярод яе, як леў рыклівы, які турзае здабычу; зьядаюць душы, абіраюць маёмасьць і каштоўнасьці, і памнажаюць лік удоваў. </p><i> Zmova prarokaǔ âe sârod âe, âk leǔ ryklìvy, âkì turzae zdabyču; z′âdaûc′ dušy, abìraûc′ maëmas′c′ ì kaštoǔnas′cì, ì pamnažaûc′ lìk udovaǔ. </i>


text:
Сьвятары яе парушаюць закон Мой і апаганьваюць сьвятыні Мае, не аддзяляюць сьвятога ад несьвятога і не паказваюць розьніцы паміж чыстым і нячыстым, і ад суботаў Маіх яны засланілі вочы свае, і Я прыніжаны ў іх. </p><i> S′vâtary âe parušaûc′ zakon Moj ì apagan′vaûc′ s′vâtynì Mae, ne addzâlâûc′ s′vâtoga ad nes′vâtoga ì ne pakazvaûc′ roz′nìcy pamìž čystym ì nâčystym, ì ad subotaǔ Maìh âny zaslanìlì vočy svae, ì Â prynìžany ǔ ìh. </i>


text:
Князі ў яе як ваўкі, якія вырываюць здабычу; праліваюць кроў, глумяць душы, каб здабыць карысьць. </p><i> Knâzì ǔ âe âk vaǔkì, âkìâ vyryvaûc′ zdabyču; pralìvaûc′ kroǔ, glumâc′ dušy, kab zdabyc′ karys′c′. </i>


text:
А прарокі яе ўсё пэцкаюць брудам, бачаць пустое і прадказваюць ім ілжывае, кажучы: "так кажа Гасподзь Бог", тым часам як не казаў Гасподзь. </p><i> A prarokì âe ǔsë pèckaûc′ brudam, bačac′ pustoe ì pradkazvaûc′ ìm ìlžyvae, kažučy: "tak kaža Gaspodz′ Bog", tym časam âk ne kazaǔ Gaspodz′. </i>


text:
А ў народзе прыгнятаюць адзін аднаго, рабуюць і ўціскаюць беднага і гаротнага, і прыхадня прыгнятаюць несправядліва. </p><i> A ǔ narodze prygnâtaûc′ adzìn adnago, rabuûc′ ì ǔcìskaûc′ bednaga ì garotnaga, ì pryhadnâ prygnâtaûc′ nespravâdlìva. </i>


text:
<pb/>Шукаў Я ў іх чалавека, які паставіў бы сьцяну і стаў бы перад Мною ў праломіне за гэтую зямлю, каб Я не загубіў яе, але не знайшоў. </p><i> Šukaǔ Â ǔ ìh čalaveka, âkì pastavìǔ by s′cânu ì staǔ by perad Mnoû ǔ pralomìne za gètuû zâmlû, kab Â ne zagubìǔ âe, ale ne znajšoǔ. </i>


text:
Дык вось вылью на іх абурэньне Маё, агнём лютасьці Маёй вынішчу іх, паводзіны іхнія абярну ім на галаву, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Dyk vos′ vyl′û na ìh aburèn′ne Maë, agnëm lûtas′cì Maëj vynìšču ìh, pavodzìny ìhnìâ abârnu ìm na galavu, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! былі дзьве жанчыны, дочкі адной маці, </p><i> syne čalavečy! bylì dz′ve žančyny, dočkì adnoj macì, </i>


text:
і блудадзеялі яны ў Егіпце, блудадзеялі ў сваёй маладосьці; там памятыя грудзі іхнія, і там разбэсьцілі дзявоцкія смочкі іхнія. </p><i> ì bludadzeâlì âny ǔ Egìpce, bludadzeâlì ǔ svaëj malados′cì; tam pamâtyâ grudzì ìhnìâ, ì tam razbès′cìlì dzâvockìâ smočkì ìhnìâ. </i>


text:
Імёны іх: вялікай - Агола, а сястры яе - Агаліва. І былі яны Мае, і нараджалі сыноў і дочак; і называліся - Агола Самарыяй, а Агаліна Ерусалімам. </p><i> Ìmëny ìh: vâlìkaj - Agola, a sâstry âe - Agalìva. Ì bylì âny Mae, ì naradžalì synoǔ ì dočak; ì nazyvalìsâ - Agola Samaryâj, a Agalìna Erusalìmam. </i>


text:
<pb/>і пачала Агола блудадзеяць ад Мяне і прынадзілася да сваіх каханкаў, да Асірыянаў, і да суседзяў сваіх, </p><i> ì pačala Agola bludadzeâc′ ad Mâne ì prynadzìlasâ da svaìh kahankaǔ, da Asìryânaǔ, ì da susedzâǔ svaìh, </i>


text:
да тых, што апраналіся ў адзеньне яхантавага колеру, да начальнікаў вобласьцяў і кіроўцаў гарадоў, да ўсіх прыгожых хлопцаў, вершнікаў, што езьдзілі на конях; </p><i> da tyh, što apranalìsâ ǔ adzen′ne âhantavaga koleru, da načal′nìkaǔ voblas′câǔ ì kìroǔcaǔ garadoǔ, da ǔsìh prygožyh hlopcaǔ, veršnìkaǔ, što ez′dzìlì na konâh; </i>


text:
і шчодрылася ў блудадзействах сваіх з усімі адборнымі з сыноў Асура і апаганьвала сябе ўсімі ідаламі тых, да каго ні прынаджвалася; </p><i> ì ščodrylasâ ǔ bludadzejstvah svaìh z usìmì adbornymì z synoǔ Asura ì apagan′vala sâbe ǔsìmì ìdalamì tyh, da kago nì prynadžvalasâ; </i>


text:
не пераставала блудадзейнічаць і зь Егіпцянамі, бо яны зь ёю спалі ў маладосьці яе і разбэшчвалі дзявоцкія смочкі яе, і вылівалі на яе пажаду сваю. </p><i> ne perastavala bludadzejnìčac′ ì z′ Egìpcânamì, bo âny z′ ëû spalì ǔ malados′cì âe ì razbèščvalì dzâvockìâ smočkì âe, ì vylìvalì na âe pažadu svaû. </i>


text:
За тое Я і аддаў яе ў рукі каханкаў яе, у рукі сыноў Асура, да якіх яна прынадзілася. </p><i> Za toe Â ì addaǔ âe ǔ rukì kahankaǔ âe, u rukì synoǔ Asura, da âkìh âna prynadzìlasâ. </i>


text:
Яны адкрылі галізну яе і дочак яе, а яе забілі мечам. І яна зрабілася ганьбаю сярод жанчын, калі ўчынілі над ёю сьмяротную кару. </p><i> Âny adkrylì galìznu âe ì dočak âe, a âe zabìlì mečam. Ì âna zrabìlasâ gan′baû sârod žančyn, kalì ǔčynìlì nad ëû s′mârotnuû karu. </i>


text:
<pb/>Сястра яе, Агаліва, бачыла гэта, і яшчэ больш распусная была ў каханьні сваім, і блуд яе пераўзышоў блуд сястры яе. </p><i> Sâstra âe, Agalìva, bačyla gèta, ì âščè bol′š raspusnaâ byla ǔ kahan′nì svaìm, ì blud âe peraǔzyšoǔ blud sâstry âe. </i>


text:
Яна прынадзілася да сыноў Асуравых, да начальнікаў вобласьцяў і кіроўцаў гарадоў, суседзяў яе, раскошна апранутых, да вершнікаў, што езьдзяць на конях, да ўсіх адборных хлопцаў. </p><i> Âna prynadzìlasâ da synoǔ Asuravyh, da načal′nìkaǔ voblas′câǔ ì kìroǔcaǔ garadoǔ, susedzâǔ âe, raskošna apranutyh, da veršnìkaǔ, što ez′dzâc′ na konâh, da ǔsìh adbornyh hlopcaǔ. </i>


text:
І Я бачыў, што яна апаганіла сябе, і што ў абедзьвюх іх - адна дарога. </p><i> Ì Â bačyǔ, što âna apaganìla sâbe, ì što ǔ abedz′vûh ìh - adna daroga. </i>


text:
Але гэтая яшчэ больш прымножыла блудадзействы свае, бо, убачыўшы выразаных на сьцяне мужчын, фарбамі намаляваныя выявы Халдэяў, </p><i> Ale gètaâ âščè bol′š prymnožyla bludadzejstvy svae, bo, ubačyǔšy vyrazanyh na s′câne mužčyn, farbamì namalâvanyâ vyâvy Haldèâǔ, </i>


text:
перапаясаных па паясьніцах сваіх поясам, з раскошнымі на галаве іх павязкамі, з выгляду ваенных правадыроў, падобных на сыноў Вавілона, чыя радзіма - зямля Халдэйская, </p><i> perapaâsanyh pa paâs′nìcah svaìh poâsam, z raskošnymì na galave ìh pavâzkamì, z vyglâdu vaennyh pravadyroǔ, padobnyh na synoǔ Vavìlona, čyâ radzìma - zâmlâ Haldèjskaâ, </i>


text:
яна закахалася ў іх з аднаго зірку вачэй і паслала да іх у Халдэю пасланцоў. </p><i> âna zakahalasâ ǔ ìh z adnago zìrku vačèj ì paslala da ìh u Haldèû paslancoǔ. </i>


text:
І прыйшлі да яе сыны Вавілона на любоўны ложак і апаганілі яе блудадзействам сваім, і яна апаганіла сябе імі; і адвярнулася ад іх душа яе. </p><i> Ì pryjšlì da âe syny Vavìlona na lûboǔny ložak ì apaganìlì âe bludadzejstvam svaìm, ì âna apaganìla sâbe ìmì; ì advârnulasâ ad ìh duša âe. </i>


text:
Калі ж яна яўна аддалася блудадзействам сваім і адкрыла галізну сваю, тады і ад яе адвярнулася душа Мая, як адвярнулася душа Мая ад сястры яе. </p><i> Kalì ž âna âǔna addalasâ bludadzejstvam svaìm ì adkryla galìznu svaû, tady ì ad âe advârnulasâ duša Maâ, âk advârnulasâ duša Maâ ad sâstry âe. </i>


text:
І яна памножыла блудадзействы свае, успамінаючы дні маладосьці сваёй, калі блудадзеяла ў зямлі Егіпецкай. </p><i> Ì âna pamnožyla bludadzejstvy svae, uspamìnaûčy dnì malados′cì svaëj, kalì bludadzeâla ǔ zâmlì Egìpeckaj. </i>


text:
і прынадзілася да каханкаў сваіх, у якіх плоць - плоць асьліная, і пажада, як у жарабцоў. </p><i> ì prynadzìlasâ da kahankaǔ svaìh, u âkìh ploc′ - ploc′ as′lìnaâ, ì pažada, âk u žarabcoǔ. </i>


text:
Так ты ўспомніла распусту маладосьці тваёй, калі Егіпцяне ціскалі смочкі твае за дзявоцкасьць грудзей тваіх. </p><i> Tak ty ǔspomnìla raspustu malados′cì tvaëj, kalì Egìpcâne cìskalì smočkì tvae za dzâvockas′c′ grudzej tvaìh. </i>


text:
<pb/>Таму, Агаліва, так кажа Гасподзь Бог: вось, Я абуджу супроць цябе каханкаў тваіх, ад якіх адвярнулася душа твая, і прывяду іх супроць цябе з усіх бакоў: </p><i> Tamu, Agalìva, tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â abudžu suproc′ câbe kahankaǔ tvaìh, ad âkìh advârnulasâ duša tvaâ, ì pryvâdu ìh suproc′ câbe z usìh bakoǔ: </i>


text:
сыноў Вавілона і ўсіх Халдэяў, з Пэхода, з Шоа і Коа, і зь імі ўсіх сыноў Асура, прыгожых хлопцаў, начальнікаў вобласьцяў і кіроўцаў гарадоў, санавітых і знакамітых, усіх умельскіх вершнікаў. </p><i> synoǔ Vavìlona ì ǔsìh Haldèâǔ, z Pèhoda, z Šoa ì Koa, ì z′ ìmì ǔsìh synoǔ Asura, prygožyh hlopcaǔ, načal′nìkaǔ voblas′câǔ ì kìroǔcaǔ garadoǔ, sanavìtyh ì znakamìtyh, usìh umel′skìh veršnìkaǔ. </i>


text:
І прыйдуць на цябе са зброяю, з конямі і калясьніцамі і з мноствам люду і абступяць цябе вакол у латах, са шчытамі і ў шаломах, і аддам ім цябе на суд, і будуць судзіць цябе сваім судом. </p><i> Ì pryjduc′ na câbe sa zbroâû, z konâmì ì kalâs′nìcamì ì z mnostvam lûdu ì abstupâc′ câbe vakol u latah, sa ščytamì ì ǔ šalomah, ì addam ìm câbe na sud, ì buduc′ sudzìc′ câbe svaìm sudom. </i>


text:
І абярну рупнасьць Маю супроць цябе, і абыдуцца з табою люта: адрэжуць табе нос і вушы, а астатняе тваё ад меча адпадзе; возьмуць сыноў тваіх і дочак тваіх, а астатняе тваё агнём будзе зжэрта; </p><i> Ì abârnu rupnas′c′ Maû suproc′ câbe, ì abyducca z taboû lûta: adrèžuc′ tabe nos ì vušy, a astatnâe tvaë ad meča adpadze; voz′muc′ synoǔ tvaìh ì dočak tvaìh, a astatnâe tvaë agnëm budze zžèrta; </i>


text:
і здымуць зь цябе вопратку тваю, возьмуць строі твае. </p><i> ì zdymuc′ z′ câbe vopratku tvaû, voz′muc′ stroì tvae. </i>


text:
І пакладу канец распусьце тваёй і блуду твайму, прынесенаму зь зямлі Егіпецкай, і ня будзеш зьвяртаць да іх вачэй тваіх, і пра Егіпет ужо ня ўспомніш. </p><i> Ì pakladu kanec raspus′ce tvaëj ì bludu tvajmu, prynesenamu z′ zâmlì Egìpeckaj, ì nâ budzeš z′vârtac′ da ìh vačèj tvaìh, ì pra Egìpet užo nâ ǔspomnìš. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь Бог: вось, Я аддаю цябе ў рукі тым, якіх ты ўзьненавідзела, у рукі тым, ад якіх адвярнулася душа твая. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â addaû câbe ǔ rukì tym, âkìh ty ǔz′nenavìdzela, u rukì tym, ad âkìh advârnulasâ duša tvaâ. </i>


text:
І ўчыняць з сабою жорстка, і возьмуць у цябе ўсё, нажытае працаю, і пакінуць цябе голую і ненакрытую, і адкрытая будзе сараматная галізна твая і распуста твая і блудадзейства тваё. </p><i> Ì ǔčynâc′ z saboû žorstka, ì voz′muc′ u câbe ǔsë, nažytae pracaû, ì pakìnuc′ câbe goluû ì nenakrytuû, ì adkrytaâ budze saramatnaâ galìzna tvaâ ì raspusta tvaâ ì bludadzejstva tvaë. </i>


text:
Гэта будзе зроблена з табою за блудадзейства тваё з народамі, ідаламі якіх ты апаганіла сябе. </p><i> Gèta budze zroblena z taboû za bludadzejstva tvaë z narodamì, ìdalamì âkìh ty apaganìla sâbe. </i>


text:
Ты хадзіла дарогаю сястры тваёй; затое і дам у руку табе чашу яе. </p><i> Ty hadzìla darogaû sâstry tvaëj; zatoe ì dam u ruku tabe čašu âe. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гаспаодзь Бог; ты будзеш піць чашу сястрынскую глыбокую і шырокую і падпадзеш пад асьмяяньне і ганьбу, па вялізарнай умяшчальнасьці яе. </p><i> Tak kaža Gaspaodz′ Bog; ty budzeš pìc′ čašu sâstrynskuû glybokuû ì šyrokuû ì padpadzeš pad as′mâân′ne ì gan′bu, pa vâlìzarnaj umâščal′nas′cì âe. </i>


text:
<pb/>Ап'яненьня і гаркоты будзеш поўная: чара жудасьці і спусташэньня - чара сястры тваёй, Самарыі! </p><i> Ap'ânen′nâ ì garkoty budzeš poǔnaâ: čara žudas′cì ì spustašèn′nâ - čara sâstry tvaëj, Samaryì! </i>


text:
<pb/>І вып'еш яе і спарожніш, і чарапкі яе абліжаш, і грудзі твае стурзаеш: бо Я сказаў гэта, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì vyp'eš âe ì sparožnìš, ì čarapkì âe ablìžaš, ì grudzì tvae sturzaeš: bo Â skazaǔ gèta, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Бог: як што ты забыла Мяне і адвярнулася ад Мяне, дык і цярпі за беззаконьне тваё і за блудадзейства тваё. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: âk što ty zabyla Mâne ì advârnulasâ ad Mâne, dyk ì cârpì za bezzakon′ne tvaë ì za bludadzejstva tvaë. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне Гасподзь: сыне чалавечы! ці хочаш ты судзіць Аголу і Агаліву? выкажы ім мярзоты іхнія; </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: syne čalavečy! cì hočaš ty sudzìc′ Agolu ì Agalìvu? vykažy ìm mârzoty ìhnìâ; </i>


text:
бо яны пералюбнічалі, і сыноў сваіх, якіх нарадзілі Мне, праз агонь праводзілі, як ежу ім. </p><i> bo âny peralûbnìčalì, ì synoǔ svaìh, âkìh naradzìlì Mne, praz agon′ pravodzìlì, âk ežu ìm. </i>


text:
Яшчэ вось, што яны рабілі Мне: апаганьвалі сьвятыню Маю ў той самы дзень, і парушалі суботы Мае; </p><i> Âščè vos′, što âny rabìlì Mne: apagan′valì s′vâtynû Maû ǔ toj samy dzen′, ì parušalì suboty Mae; </i>


text:
бо, калі яны калолі дзяцей сваіх дзеля ідалаў сваіх, таго ж самага дня прыходзілі ў сьвятыню Маю, каб апаганьваць яе: вось, як рабілі яны ў доме Маім! </p><i> bo, kalì âny kalolì dzâcej svaìh dzelâ ìdalaǔ svaìh, tago ž samaga dnâ pryhodzìlì ǔ s′vâtynû Maû, kab apagan′vac′ âe: vos′, âk rabìlì âny ǔ dome Maìm! </i>


text:
<pb/>Акрамя гэтага пасылалі па людзей, што прыходзілі здалёк; да іх адпраўлялі пасланцоў, і вось, яны прыходзілі, і дзеля іх умывалася, сурміла вочы твае і ўпрыгожвалася акрасамі, </p><i> Akramâ gètaga pasylalì pa lûdzej, što pryhodzìlì zdalëk; da ìh adpraǔlâlì paslancoǔ, ì vos′, âny pryhodzìlì, ì dzelâ ìh umyvalasâ, surmìla vočy tvae ì ǔprygožvalasâ akrasamì, </i>


text:
і садзілася на цудоўны ложак, перад якім накрывалі стол, і на якім прапаноўвала ты духмяныя пахошчы Мае і алей Мой. </p><i> ì sadzìlasâ na cudoǔny ložak, perad âkìm nakryvalì stol, ì na âkìm prapanoǔvala ty duhmânyâ pahoščy Mae ì alej Moj. </i>


text:
І чуўся голас народу, які радаваўся ў яе, і да людзей з натоўпу народнага ўводзілі п'яніц з пустыні; і яны клалі на рукі іх бранзалеткі і на галовы іх прыгожыя вянкі. </p><i> Ì čuǔsâ golas narodu, âkì radavaǔsâ ǔ âe, ì da lûdzej z natoǔpu narodnaga ǔvodzìlì p'ânìc z pustynì; ì âny klalì na rukì ìh branzaletkì ì na galovy ìh prygožyâ vânkì. </i>


text:
Тады сказаў Я пра зьлядашчаную ў пералюбстве: цяпер канчаюцца блудадзействы яе разам зь ёю. </p><i> Tady skazaǔ Â pra z′lâdaščanuû ǔ peralûbstve: câper kančaûcca bludadzejstvy âe razam z′ ëû. </i>


text:
Але прыходзілі да яе: як прыходзяць да жанчыны-блудадзейкі, так прыходзілі да Аголы і Агалівы, да распусных жанчын. </p><i> Ale pryhodzìlì da âe: âk pryhodzâc′ da žančyny-bludadzejkì, tak pryhodzìlì da Agoly ì Agalìvy, da raspusnyh žančyn. </i>


text:
А мужы праведныя будуць судзіць іх; яны будуць судзіць іх судом пералюбніц і судом тых, хто пралівае кроў, бо яны пералюбніцы, і ў іх кроў на руках. </p><i> A mužy pravednyâ buduc′ sudzìc′ ìh; âny buduc′ sudzìc′ ìh sudom peralûbnìc ì sudom tyh, hto pralìvae kroǔ, bo âny peralûbnìcy, ì ǔ ìh kroǔ na rukah. </i>


text:
<pb/>Бо так сказаў Гасподзь Бог: склікаць на іх сход і аддаць іх азлабеньню і рабунку. </p><i> Bo tak skazaǔ Gaspodz′ Bog: sklìkac′ na ìh shod ì addac′ ìh azlaben′nû ì rabunku. </i>


text:
І сход паб'е іх камянямі і парубае іх мечамі сваімі, і заб'е сыноў іх і дочак іх і дамы іхнія спаліць агнём. </p><i> Ì shod pab'e ìh kamânâmì ì parubae ìh mečamì svaìmì, ì zab'e synoǔ ìh ì dočak ìh ì damy ìhnìâ spalìc′ agnëm. </i>


text:
Так пакладу канец распусьце на гэтай зямлі, і ўсе жанчыны мецьмуць навуку і ня будуць рабіць сараматных учынкаў падобна вам; </p><i> Tak pakladu kanec raspus′ce na gètaj zâmlì, ì ǔse žančyny mec′muc′ navuku ì nâ buduc′ rabìc′ saramatnyh učynkaǔ padobna vam; </i>


text:
і ўскладуць на вас вашу распусту, і панесяце кару за грахі зь ідаламі вашымі, і ўведаеце, што Я - Гасподзь Бог. </p><i> ì ǔskladuc′ na vas vašu raspustu, ì panesâce karu za grahì z′ ìdalamì vašymì, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>І было мне слова Гасподняе ў дзявятым годзе, у дзясятым месяцы, на дзявятым дні месяца: </p><i> Ì bylo mne slova Gaspodnâe ǔ dzâvâtym godze, u dzâsâtym mesâcy, na dzâvâtym dnì mesâca: </i>


text:
сыне чалавечы! запішы сабе імя гэтага дня, гэтага самага дня: у гэты самы дзень цар Вавілонскі падступіў да Ерусаліма. </p><i> syne čalavečy! zapìšy sabe ìmâ gètaga dnâ, gètaga samaga dnâ: u gèty samy dzen′ car Vavìlonskì padstupìǔ da Erusalìma. </i>


text:
І вымаві на мяцежны дом прыпавесьць, і скажы ім: <t>так кажа Гасподзь Бог: пастаў кацёл, пастаў і налі ў яго вады;</t> </p><i> Ì vymavì na mâcežny dom prypaves′c′, ì skažy ìm: <t>tak kaža Gaspodz′ Bog: pastaǔ kacël, pastaǔ ì nalì ǔ âgo vady;</t> </i>


text:
<pb/><t>складзі ў яго кавалкі мяса, усе найлепшыя кавалкі, сьцягна і лапаткі, і напоўні адборнымі касьцямі;</t> </p><i> <t>skladzì ǔ âgo kavalkì mâsa, use najlepšyâ kavalkì, s′câgna ì lapatkì, ì napoǔnì adbornymì kas′câmì;</t> </i>


text:
<pb/><t>адборных авечак вазьмі, і запалі пад ім косткі і гатуй датуль, пакуль косткі разварацца ў ім.</t> </p><i> <t>adbornyh avečak vaz′mì, ì zapalì pad ìm kostkì ì gatuj datul′, pakul′ kostkì razvaracca ǔ ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь Бог: гора гораду крыві! гора катлу, у якім ёсьць накіп і зь якога накіп яго ня сыходзіць! кавалак за кавалкам яго выкідайце зь яго, ня выбіраючы па жэрабі.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: gora goradu kryvì! gora katlu, u âkìm ës′c′ nakìp ì z′ âkoga nakìp âgo nâ syhodzìc′! kavalak za kavalkam âgo vykìdajce z′ âgo, nâ vybìraûčy pa žèrabì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо кроў яго сярод яго; ён пакінуў яе на голай скале: не на зямлю праліваў яе, дзе яна магла б пакрыцца пылам.</t> </p><i> <t>Bo kroǔ âgo sârod âgo; ën pakìnuǔ âe na golaj skale: ne na zâmlû pralìvaǔ âe, dze âna magla b pakrycca pylam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Каб абудзіць гнеў на ўчыненьне помсты, Я пакінуў кроў яго на голай скале, каб яна не схавалася.</t> </p><i> <t>Kab abudzìc′ gneǔ na ǔčynen′ne pomsty, Â pakìnuǔ kroǔ âgo na golaj skale, kab âna ne shavalasâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь Бог: гора гораду крыві! і Я раскладу вялікае вогнішча.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: gora goradu kryvì! ì Â raskladu vâlìkae vognìšča.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дадай дроў, раскладзі агонь, вывары мяса; хай усё загусьне і косткі перагараць.</t> </p><i> <t>Dadaj droǔ, raskladzì agon′, vyvary mâsa; haj usë zagus′ne ì kostkì peragarac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І калі кацёл будзе пусты, пастаў яго на жар, каб ён разагрэўся, і каб медзь яго напалілася, і расплавілася ў ім нечысьць яго, і ўвесь накіп яго зьнік.</t> </p><i> <t>Ì kalì kacël budze pusty, pastaǔ âgo na žar, kab ën razagrèǔsâ, ì kab medz′ âgo napalìlasâ, ì rasplavìlasâ ǔ ìm nečys′c′ âgo, ì ǔves′ nakìp âgo z′nìk.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праца будзе цяжкая; але вялікі накіп яго ня сыдзе зь яго: і ў агні застанецца на ім накіп яго.</t> </p><i> <t>Praca budze câžkaâ; ale vâlìkì nakìp âgo nâ sydze z′ âgo: ì ǔ agnì zastanecca na ìm nakìp âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>У нечысьці тваёй такая мярзота, што колькі я ні чышчу цябе, ты ўсё нячысты; ад нечысьці тваёй ты і далей не ачысьцішся, пакуль лютасьці Маёй Я не спатолю над табою.</t> </p><i> <t>U nečys′cì tvaëj takaâ mârzota, što kol′kì â nì čyšču câbe, ty ǔsë nâčysty; ad nečys′cì tvaëj ty ì dalej ne ačys′cìšsâ, pakul′ lûtas′cì Maëj Â ne spatolû nad taboû.</t> </i>


text:
Я Гасподзь, Я кажу: гэта прыйдзе і Я зраблю; не адмяню і не пашкадую і не памілую. Паводле шляхоў тваіх і паводле ўчынкаў тваіх судзіць буду цябе, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Â Gaspodz′, Â kažu: gèta pryjdze ì Â zrablû; ne admânû ì ne paškaduû ì ne pamìluû. Pavodle šlâhoǔ tvaìh ì pavodle ǔčynkaǔ tvaìh sudzìc′ budu câbe, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
сыне чалавечы! вось, Я вазьму ў цябе пошасьцю ўцеху вачэй тваіх; але ты не наракай і ня плач, і сьлёзы хай ня выступаюць у цябе; </p><i> syne čalavečy! vos′, Â vaz′mu ǔ câbe pošas′cû ǔcehu vačèj tvaìh; ale ty ne narakaj ì nâ plač, ì s′lëzy haj nâ vystupaûc′ u câbe; </i>


text:
уздыхай у маўчаньні, плачу па памерлых ня ўчыняй; а абвязвай сябе павязкаю і абувай ногі твае ў абутак твой, і барады не захінай і хлеба ад чужых ня еж. </p><i> uzdyhaj u maǔčan′nì, plaču pa pamerlyh nâ ǔčynâj; a abvâzvaj sâbe pavâzkaû ì abuvaj nogì tvae ǔ abutak tvoj, ì barady ne zahìnaj ì hleba ad čužyh nâ ež. </i>


text:
<pb/>І пасьля таго як сказаў я раніцай слова народу, увечары памерла жонка мая, і на другі дзень я зрабіў так, як загадана было мне. </p><i> Ì pas′lâ tago âk skazaǔ â ranìcaj slova narodu, uvečary pamerla žonka maâ, ì na drugì dzen′ â zrabìǔ tak, âk zagadana bylo mne. </i>


text:
І сказаў мне народ: ці ня скажаш нам, якое нам значэньне ў тым, што ты робіш? </p><i> Ì skazaǔ mne narod: cì nâ skažaš nam, âkoe nam značèn′ne ǔ tym, što ty robìš? </i>


text:
скажы дому Ізраілеваму: так кажа Гасподзь Бог: вось, Я аддам на паглум сьвятыню Маю, апору сілы вашай, уцеху вачэй вашых і радасьць душы вашай, а сыны вашыя і дочкі вашыя, якіх вы пакінулі, загінуць ад меча. </p><i> skažy domu Ìzraìlevamu: tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â addam na paglum s′vâtynû Maû, aporu sìly vašaj, ucehu vačèj vašyh ì radas′c′ dušy vašaj, a syny vašyâ ì dočkì vašyâ, âkìh vy pakìnulì, zagìnuc′ ad meča. </i>


text:
І вы рабіцьмеце тое самае, што рабіў я: барады захінаць ня будзеце, і хлеба ад чужых есьці ня будзеце; </p><i> Ì vy rabìc′mece toe samae, što rabìǔ â: barady zahìnac′ nâ budzece, ì hleba ad čužyh es′cì nâ budzece; </i>


text:
і павязкі вашыя будуць на галовах вашых, і абутак ваш - на нагах вашых; ня будзеце наракаць і плакаць, а будзеце раставаць ад грахоў вашых і ўздыхаць адзін перад адным. </p><i> ì pavâzkì vašyâ buduc′ na galovah vašyh, ì abutak vaš - na nagah vašyh; nâ budzece narakac′ ì plakac′, a budzece rastavac′ ad grahoǔ vašyh ì ǔzdyhac′ adzìn perad adnym. </i>


text:
І будзе вам Езэкііль азнакаю: усё, што ён рабіў, збудзецца, уведаеце, што Я - Гасподзь Бог. </p><i> Ì budze vam Ezèkììl′ aznakaû: usë, što ën rabìǔ, zbudzecca, uvedaece, što Â - Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>А што да цябе, сыне чалавечы, дык у той дзень, калі Я вазьму ў іх акрасу славы іхняй, сыноў іхніх і дочак іхніх, </p><i> A što da câbe, syne čalavečy, dyk u toj dzen′, kalì Â vaz′mu ǔ ìh akrasu slavy ìhnâj, synoǔ ìhnìh ì dočak ìhnìh, </i>


text:
у той дзень прыйдзе да цябе адтуль той, хто выратаваўся, каб падаць вестку ў вушы твае. </p><i> u toj dzen′ pryjdze da câbe adtul′ toj, hto vyratavaǔsâ, kab padac′ vestku ǔ vušy tvae. </i>


text:
У той дзень пры гэтым выратаваным разамкнуцца вусны твае, і ты будзеш гаварыць і не застанешся ўжо бязмоўны, і будзеш азнакаю ім, і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> U toj dzen′ pry gètym vyratavanym razamknucca vusny tvae, ì ty budzeš gavaryc′ ì ne zastanešsâ ǔžo bâzmoǔny, ì budzeš aznakaû ìm, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
сыне чалавечы! павярні аблічча тваё да сыноў Амонавых і вымаві на іх прароцтва, </p><i> syne čalavečy! pavârnì ablìčča tvaë da synoǔ Amonavyh ì vymavì na ìh praroctva, </i>


text:
і скажы сынам Амонавым: слухайце слова Госпада Бога: за тое, што ты пра сьвятыню Маю гаворыш: ага! ага! бо яно паганьбена, - і пра зямлю Ізраілевую, бо яна спустошана, і пра дом Юдаў, бо яны пайшлі ў палон, </p><i> ì skažy synam Amonavym: sluhajce slova Gospada Boga: za toe, što ty pra s′vâtynû Maû gavoryš: aga! aga! bo âno pagan′bena, - ì pra zâmlû Ìzraìlevuû, bo âna spustošana, ì pra dom Ûdaǔ, bo âny pajšlì ǔ palon, </i>


text:
за тое вось, Я аддам цябе ў спадчыну сынам усходу, і паставяць у цябе кашары свае, і паставяць у цябе намёты свае, і будуць есьці плады твае і піць малако тваё. </p><i> za toe vos′, Â addam câbe ǔ spadčynu synam ushodu, ì pastavâc′ u câbe kašary svae, ì pastavâc′ u câbe namëty svae, ì buduc′ es′cì plady tvae ì pìc′ malako tvaë. </i>


text:
Я зраблю Раву стойлам вярблюдам, і сыноў Амонавых - пастухамі авечак, і ўведаеце, што Я - Гасподзь. </p><i> Â zrablû Ravu stojlam vârblûdam, ì synoǔ Amonavyh - pastuhamì avečak, ì ǔvedaece, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Бог: за тое, што ты пляскаў у далоні і тупаў нагою, і з усёю пагардаю да зямлі Ізраілевай душэўна радаваўся, </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: za toe, što ty plâskaǔ u dalonì ì tupaǔ nagoû, ì z usëû pagardaû da zâmlì Ìzraìlevaj dušèǔna radavaǔsâ, </i>


text:
за тое вось, Я працягну руку Маю на цябе і аддам цябе на рабунак народам, і вынішчу цябе зь ліку народаў і згладжу цябе зь ліку земляў; зламаю цябе, і ўведаеш, што Я - Гасподзь. </p><i> za toe vos′, Â pracâgnu ruku Maû na câbe ì addam câbe na rabunak narodam, ì vynìšču câbe z′ lìku narodaǔ ì zgladžu câbe z′ lìku zemlâǔ; zlamaû câbe, ì ǔvedaeš, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: за тое, што Мааў і Сэір кажуць: "вось і дом Юдаў, як усе народы!" </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: za toe, što Maaǔ ì Sèìr kažuc′: "vos′ ì dom Ûdaǔ, âk use narody!" </i>


text:
за тое, вось Я, пачынаючы ад гарадоў, ад усіх памежных гарадоў ягоных, красы зямлі, ад Бэт-Ешымота, Ваалмэона і Кірыятыма, адкрыю бок Маава </p><i> za toe, vos′ Â, pačynaûčy ad garadoǔ, ad usìh pamežnyh garadoǔ âgonyh, krasy zâmlì, ad Bèt-Ešymota, Vaalmèona ì Kìryâtyma, adkryû bok Maava </i>


text:
сынам усходу і аддам яго ў спадчыну ім, разам з сынамі Амонавымі, каб сыны Амона ня згадваліся болей сярод народаў. </p><i> synam ushodu ì addam âgo ǔ spadčynu ìm, razam z synamì Amonavymì, kab syny Amona nâ zgadvalìsâ bolej sârod narodaǔ. </i>


text:
І над Маавам учыню суд, і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì nad Maavam učynû sud, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: за тое, што Эдом жорстка помсьціў дому Юдаваму і цяжка зграшыў, учыняючы над ім помсту, </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: za toe, što Èdom žorstka poms′cìǔ domu Ûdavamu ì câžka zgrašyǔ, učynâûčy nad ìm pomstu, </i>


text:
за тое, так кажа Гасподзь Бог: працягну руку Маю на Эдома і вынішчу ў яго людзей і быдла, і зраблю яго пустыняю; ад Тэмана да Дэдана ўсе загінуць ад меча. </p><i> za toe, tak kaža Gaspodz′ Bog: pracâgnu ruku Maû na Èdoma ì vynìšču ǔ âgo lûdzej ì bydla, ì zrablû âgo pustynâû; ad Tèmana da Dèdana ǔse zagìnuc′ ad meča. </i>


text:
І ўчыню помсту Маю над Эдомам рукою народу Майго, Ізраіля; і яны будуць дзейнічаць у Ідумэі згодна з Маім гневам і Маім абурэньнем, і ўведаюць помсту Маю, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì ǔčynû pomstu Maû nad Èdomam rukoû narodu Majgo, Ìzraìlâ; ì âny buduc′ dzejnìčac′ u Ìdumèì zgodna z Maìm gnevam ì Maìm aburèn′nem, ì ǔvedaûc′ pomstu Maû, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог: за тое, што Філістымляне ўчынілі помсьліва і помсьцілі з пагардаю ў душы, на пагібель, паводле вечнай няпрыязнасьці, </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: za toe, što Fìlìstymlâne ǔčynìlì poms′lìva ì poms′cìlì z pagardaû ǔ dušy, na pagìbel′, pavodle večnaj nâpryâznas′cì, </i>


text:
за тое, так кажа Гасподзь Бог: вось, Я працягну руку Маю на Філістымлянаў і зьнішчу Крыцянаў, і вынішчу рэшту іх на беразе мора; </p><i> za toe, tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â pracâgnu ruku Maû na Fìlìstymlânaǔ ì z′nìšču Krycânaǔ, ì vynìšču rèštu ìh na beraze mora; </i>


text:
і ўчыню над імі вялікую помсту карамі лютымі; і ўведаюць, што Я - Гасподзь, калі ўчыню над імі Маю помсту. </p><i> ì ǔčynû nad ìmì vâlìkuû pomstu karamì lûtymì; ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′, kalì ǔčynû nad ìmì Maû pomstu. </i>


text:
<pb/>У адзінаццатым годзе, у першы дзень першага месяца было мне слова Гасподняе: </p><i> U adzìnaccatym godze, u peršy dzen′ peršaga mesâca bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
сыне чалавечы! за тое, што Тыр гаворыць пра Ерусалім: "ага! ага! ён скрышаны - брама народаў; ён зьвяртаецца да мяне; напоўнюся, ён спустошаны," </p><i> syne čalavečy! za toe, što Tyr gavoryc′ pra Erusalìm: "aga! aga! ën skryšany - brama narodaǔ; ën z′vârtaecca da mâne; napoǔnûsâ, ën spustošany," </i>


text:
за тое, так кажа Гасподзь Бог: вось Я на цябе, Тыру, і падыму на цябе многія народы, як мора падымае хвалі свае. </p><i> za toe, tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′ Â na câbe, Tyru, ì padymu na câbe mnogìâ narody, âk mora padymae hvalì svae. </i>


text:
І разаб'юць муры Тыра і разбураць вежы ягоныя; і вымяту зь яго пыл яго і зраблю яго голаю скалою. </p><i> Ì razab'ûc′ mury Tyra ì razburac′ vežy âgonyâ; ì vymâtu z′ âgo pyl âgo ì zrablû âgo golaû skaloû. </i>


text:
Месцам на расьсціланьне сетак будзе ён сярод мора; бо Я сказаў гэта, кажа Гасподзь Бог: і будзе ён на разрабаваньне народам. </p><i> Mescam na ras′scìlan′ne setak budze ën sârod mora; bo Â skazaǔ gèta, kaža Gaspodz′ Bog: ì budze ën na razrabavan′ne narodam. </i>


text:
А дочкі ягоныя, якія на зямлі, забітыя будуць мечам, і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> A dočkì âgonyâ, âkìâ na zâmlì, zabìtyâ buduc′ mečam, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь Бог: вось, Я прывяду супроць Тыра з поўначы Навухаданосара, цара Вавілонскага, цара цароў, з конямі і з калясьніцамі, і зь вершнікамі, і з войскам і са шматлікім народам. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â pryvâdu suproc′ Tyra z poǔnačy Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, cara caroǔ, z konâmì ì z kalâs′nìcamì, ì z′ veršnìkamì, ì z vojskam ì sa šmatlìkìm narodam. </i>


text:
Дочак тваіх на зямлі ён заб'е мечам і збудуе супроць цябе абложныя вежы, і насыпле супроць цябе вал і паставіць супроць цябе шчыты; </p><i> Dočak tvaìh na zâmlì ën zab'e mečam ì zbudue suproc′ câbe abložnyâ vežy, ì nasyple suproc′ câbe val ì pastavìc′ suproc′ câbe ščyty; </i>


text:
і да сьценаў тваіх пасуне сьценабітныя машыны і вежы твае разбурыць сякерамі сваімі. </p><i> ì da s′cenaǔ tvaìh pasune s′cenabìtnyâ mašyny ì vežy tvae razburyc′ sâkeramì svaìmì. </i>


text:
Ад мноства коней яго накрые цябе пыл, ад шуму верхаўцоў і колаў і калясьніц затрасуцца сьцены твае, калі ён будзе ўваходзіць у браму тваю, як уваходзяць у разьбіты горад. </p><i> Ad mnostva konej âgo nakrye câbe pyl, ad šumu verhaǔcoǔ ì kolaǔ ì kalâs′nìc zatrasucca s′ceny tvae, kalì ën budze ǔvahodzìc′ u bramu tvaû, âk uvahodzâc′ u raz′bìty gorad. </i>


text:
Капытамі коней сваіх ён патопча ўсе вуліцы твае, народ твой паб'е мечам і помнікі магутнасьці тваёй скіне на зямлю. </p><i> Kapytamì konej svaìh ën patopča ǔse vulìcy tvae, narod tvoj pab'e mečam ì pomnìkì magutnas′cì tvaëj skìne na zâmlû. </i>


text:
І зрабуюць багацьце тваё і расхапаюць тавары твае, і разбураць муры твае і разаб'юць прыгожыя дамы твае і камяні твае і дрэвы твае, і зямлю тваю кінуць у ваду. </p><i> Ì zrabuûc′ bagac′ce tvaë ì rashapaûc′ tavary tvae, ì razburac′ mury tvae ì razab'ûc′ prygožyâ damy tvae ì kamânì tvae ì drèvy tvae, ì zâmlû tvaû kìnuc′ u vadu. </i>


text:
І спыню гучаньне песьняў тваіх, і гук цытраў тваіх больш ня будзе чуцен. </p><i> Ì spynû gučan′ne pes′nâǔ tvaìh, ì guk cytraǔ tvaìh bol′š nâ budze čucen. </i>


text:
І зраблю цябе голаю скалою, будзеш месцам для расьсьціланьня сетак: ня будзеш зноў пабудаваны, бо Я Гасподзь сказаў гэта, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Ì zrablû câbe golaû skaloû, budzeš mescam dlâ ras′s′cìlan′nâ setak: nâ budzeš znoǔ pabudavany, bo Â Gaspodz′ skazaǔ gèta, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог Тыру: ад шуму падзеньня твайго, ад стогну параненых, калі будзе пабоішча сярод цябе, ці ж не задрыжаць выспы? </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog Tyru: ad šumu padzen′nâ tvajgo, ad stognu paranenyh, kalì budze paboìšča sârod câbe, cì ž ne zadryžac′ vyspy? </i>


text:
І сыдуць усе князі мора з прастолаў сваіх і скінуць зь сябе мантыі свае, і здымуць зь сябе ўзорыстую вопратку сваю, апрануцца ў трымценьне, сядуць на зямлю, і кожную хвіліну будуць дрыжаць і зьдзіўляцца зь цябе. </p><i> Ì syduc′ use knâzì mora z prastolaǔ svaìh ì skìnuc′ z′ sâbe mantyì svae, ì zdymuc′ z′ sâbe ǔzorystuû vopratku svaû, apranucca ǔ trymcen′ne, sâduc′ na zâmlû, ì kožnuû hvìlìnu buduc′ dryžac′ ì z′dzìǔlâcca z′ câbe. </i>


text:
І падымуць плач па табе і скажуць табе: <t>"як загінуў ты, населены мараходамі, горад славуты, які быў моцны на моры, сам і жыхары ягоныя, што наводзілі страх на ўсіх насельнікаў яго!</t> </p><i> Ì padymuc′ plač pa tabe ì skažuc′ tabe: <t>"âk zagìnuǔ ty, naseleny marahodamì, gorad slavuty, âkì byǔ mocny na mory, sam ì žyhary âgonyâ, što navodzìlì strah na ǔsìh nasel′nìkaǔ âgo!</t> </i>


text:
<pb/><t>Сёньня, у дзень падзеньня твайго, задрыжалі выспы; выспы на моры жахнуліся ад пагібелі тваёй.</t> </p><i> <t>Sën′nâ, u dzen′ padzen′nâ tvajgo, zadryžalì vyspy; vyspy na mory žahnulìsâ ad pagìbelì tvaëj.</t> </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Бог: калі Я зраблю цябе горадам апусьцелым, падобным на гарады незаселеныя, калі падыму на цябе багну, і накрыюць цябе вялікія воды; </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: kalì Â zrablû câbe goradam apus′celym, padobnym na garady nezaselenyâ, kalì padymu na câbe bagnu, ì nakryûc′ câbe vâlìkìâ vody; </i>


text:
тады зьвяду цябе з тымі, што ідуць у магілу да народу даўно былога і зьмяшчу цябе ў самым сподзе зямлі, у пустынях вечных, з тымі, што адышлі ў магілу, каб ты больш ня быў заселены; і яўлю табе славу на зямлі жывых. </p><i> tady z′vâdu câbe z tymì, što ìduc′ u magìlu da narodu daǔno byloga ì z′mâšču câbe ǔ samym spodze zâmlì, u pustynâh večnyh, z tymì, što adyšlì ǔ magìlu, kab ty bol′š nâ byǔ zaseleny; ì âǔlû tabe slavu na zâmlì žyvyh. </i>


text:
Жудасьцю зраблю цябе, і ня будзе цябе, і будуць шукаць цябе, але ўжо ня знойдуць цябе вавекі, кажа Гасподзь Бог. </p><i> Žudas′cû zrablû câbe, ì nâ budze câbe, ì buduc′ šukac′ câbe, ale ǔžo nâ znojduc′ câbe vavekì, kaža Gaspodz′ Bog. </i>


text:
і кажы Тыру, які пасяліўся на выступах у моры і гандлюе з народамі на многіх выспах: так кажа Гасподзь Бог: Тыру! ты кажаш: "я дасканаласьць прыгажосьці!" </p><i> ì kažy Tyru, âkì pasâlìǔsâ na vystupah u mory ì gandlûe z narodamì na mnogìh vyspah: tak kaža Gaspodz′ Bog: Tyru! ty kažaš: "â daskanalas′c′ prygažos′cì!" </i>


text:
<pb/><t>Межы твае - у сэрцы мораў: будаўнікі твае ўдасканалілі прыгажосьць тваю:</t> </p><i> <t>Mežy tvae - u sèrcy moraǔ: budaǔnìkì tvae ǔdaskanalìlì prygažos′c′ tvaû:</t> </i>


text:
<pb/><t>з Сэнірскіх кіпарысаў зладзілі ўсе памосты твае: бралі зь Лівана кедр, каб зрабіць на табе мачты;</t> </p><i> <t>z Sènìrskìh kìparysaǔ zladzìlì ǔse pamosty tvae: bralì z′ Lìvana kedr, kab zrabìc′ na tabe mačty;</t> </i>


text:
<pb/><t>з дубоў Васанскіх рабілі вёслы твае; услоны твае рабілі з букавага дрэва, з аправаю з слановай касьці з астравоў Кітымскіх;</t> </p><i> <t>z duboǔ Vasanskìh rabìlì vësly tvae; uslony tvae rabìlì z bukavaga drèva, z apravaû z slanovaj kas′cì z astravoǔ Kìtymskìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>узорыстыя палотны зь Егіпта ўжываліся на ветразі твае і служылі сьцягам; блакітнага і пурпуровага колеру тканіны з астравоў Элісы былі пакрывалам тваім.</t> </p><i> <t>uzorystyâ palotny z′ Egìpta ǔžyvalìsâ na vetrazì tvae ì služylì s′câgam; blakìtnaga ì purpurovaga koleru tkanìny z astravoǔ Èlìsy bylì pakryvalam tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жыхары Сідона і Арвада былі ў цябе за весьляроў; свае знаўцы былі ў цябе, Тыру; яны былі ў цябе за стырнавых.</t> </p><i> <t>Žyhary Sìdona ì Arvada bylì ǔ câbe za ves′lâroǔ; svae znaǔcy bylì ǔ câbe, Tyru; âny bylì ǔ câbe za styrnavyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Старэйшыны з Гевала і знаўцы ягоныя былі ў цябе, каб закрываць прабоіны твае. Усякія марскія караблі і карабельнікі іх былі ў цябе, каб ладзіць гандаль твой.</t> </p><i> <t>Starèjšyny z Gevala ì znaǔcy âgonyâ bylì ǔ câbe, kab zakryvac′ praboìny tvae. Usâkìâ marskìâ karablì ì karabel′nìkì ìh bylì ǔ câbe, kab ladzìc′ gandal′ tvoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перс і Лідзянін і Лівіец былі ў тваім войску і былі ў цябе ратнікамі, вешалі на табе шчыт і шлем; яны надавалі табе велічы.</t> </p><i> <t>Pers ì Lìdzânìn ì Lìvìec bylì ǔ tvaìm vojsku ì bylì ǔ câbe ratnìkamì, vešalì na tabe ščyt ì šlem; âny nadavalì tabe velìčy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыны Арвада з тваім уласным войскам вакол на сьценах тваіх, і Гамадымы былі на вежах тваіх; навокал на сьценах тваіх яны вешалі калчаны свае; яны давяршылі тваю красу.</t> </p><i> <t>Syny Arvada z tvaìm ulasnym vojskam vakol na s′cenah tvaìh, ì Gamadymy bylì na vežah tvaìh; navokal na s′cenah tvaìh âny vešalì kalčany svae; âny davâršylì tvaû krasu.</t> </i>


text:
Тарсіс, твой гандлёвец, паводле мноства рознага багацьця, плаціў за твае тавары срэбрам, жалезам, сьвінцом і волавам. </p><i> Tarsìs, tvoj gandlëvec, pavodle mnostva roznaga bagac′câ, placìǔ za tvae tavary srèbram, žalezam, s′vìncom ì volavam. </i>


text:
Яван, Тувал і Мэшэх гандлявалі з табою, выменьвалі твае тавары на чалавечыя душы і медны посуд. </p><i> Âvan, Tuval ì Mèšèh gandlâvalì z taboû, vymen′valì tvae tavary na čalavečyâ dušy ì medny posud. </i>


text:
З дома Тагарма за твае тавары дастаўлялі табе коней і страявых коней і мулаў. </p><i> Z doma Tagarma za tvae tavary dastaǔlâlì tabe konej ì straâvyh konej ì mulaǔ. </i>


text:
Сыны Дэдана гандлявалі з табою; многія астравы рабілі з табою мены, на плату табе дастаўлялі слонавую косьць і чорнае дрэва. </p><i> Syny Dèdana gandlâvalì z taboû; mnogìâ astravy rabìlì z taboû meny, na platu tabe dastaǔlâlì slonavuû kos′c′ ì čornae drèva. </i>


text:
З прычыны тваёй вялікай гандлёвай вытворчасьці гандлявалі з табою Арамэяне; за твае тавары яны плацілі карбункуламі, тканінай пурпуровай, узорыстай і вісонамі, і караламі і рубінамі. </p><i> Z pryčyny tvaëj vâlìkaj gandlëvaj vytvorčas′cì gandlâvalì z taboû Aramèâne; za tvae tavary âny placìlì karbunkulamì, tkanìnaj purpurovaj, uzorystaj ì vìsonamì, ì karalamì ì rubìnamì. </i>


text:
Юдэя і зямля Ізраілевая гандлявалі з табою; за тавар твой плацілі пшаніцаю Мінініцкаю і прысмакамі і мёдам, і драўнінным алеем і бальзамам. </p><i> Ûdèâ ì zâmlâ Ìzraìlevaâ gandlâvalì z taboû; za tavar tvoj placìlì pšanìcaû Mìnìnìckaû ì prysmakamì ì mëdam, ì draǔnìnnym aleem ì bal′zamam. </i>


text:
Дамаск, з прычыны тваёй вялікай гандлёвай вытворчасьці, у надмер усякага багацьця, гандляваў з табою віном Хэлбонскім і белаю воўнаю. </p><i> Damask, z pryčyny tvaëj vâlìkaj gandlëvaj vytvorčas′cì, u nadmer usâkaga bagac′câ, gandlâvaǔ z taboû vìnom Hèlbonskìm ì belaû voǔnaû. </i>


text:
Дан і Яван з Узала плацілі табе за тавары твае вырабленым жалезам; касія і пахучая трысьціна ішлі табе на абмен. </p><i> Dan ì Âvan z Uzala placìlì tabe za tavary tvae vyrablenym žalezam; kasìâ ì pahučaâ trys′cìna ìšlì tabe na abmen. </i>


text:
Дэдан гандляваў з табою каштоўнымі гунькамі для верхавой язды. </p><i> Dèdan gandlâvaǔ z taboû kaštoǔnymì gun′kamì dlâ verhavoj âzdy. </i>


text:
Аравія і ўсе князі Кідарскія рабілі мену з табою: ягнят і бараноў і казлоў выменьвалі табе. </p><i> Aravìâ ì ǔse knâzì Kìdarskìâ rabìlì menu z taboû: âgnât ì baranoǔ ì kazloǔ vymen′valì tabe. </i>


text:
Купцы з Савы і Ратмы гандлявалі з табою ўсякімі найлепшымі пахошчамі і ўсякімі дарагімі камянямі, і золатам плацілі за тавары твае. </p><i> Kupcy z Savy ì Ratmy gandlâvalì z taboû ǔsâkìmì najlepšymì pahoščamì ì ǔsâkìmì daragìmì kamânâmì, ì zolatam placìlì za tavary tvae. </i>


text:
Харан і Ханэ і Эдэн, купцы Савэйскія, Асур і Хілмад гандлявалі з табою. </p><i> Haran ì Hanè ì Èdèn, kupcy Savèjskìâ, Asur ì Hìlmad gandlâvalì z taboû. </i>


text:
Яны гандлявалі з табою каштоўнаю вопраткаю, шаўковым і ўзорыстым палатном, якое яны прывозілі на твае рынкі ў дарагіх скрынях, зробленых з кедра і добра ўпакаваных. </p><i> Âny gandlâvalì z taboû kaštoǔnaû vopratkaû, šaǔkovym ì ǔzorystym palatnom, âkoe âny pryvozìlì na tvae rynkì ǔ daragìh skrynâh, zroblenyh z kedra ì dobra ǔpakavanyh. </i>


text:
Т<t>арсіскія караблі былі тваімі караванамі ў тваім гандлі, і ты зрабіўся багатым і даволі славутым сярод мораў.</t> </p><i> T<t>arsìskìâ karablì bylì tvaìmì karavanamì ǔ tvaìm gandlì, ì ty zrabìǔsâ bagatym ì davolì slavutym sârod moraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Весьляры твае завялі цябе ў вялікія воды; усходні вецер разьбіў цябе сярод мораў.</t> </p><i> <t>Ves′lâry tvae zavâlì câbe ǔ vâlìkìâ vody; ushodnì vecer raz′bìǔ câbe sârod moraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тваё багацьце і твае тавары, усе твае склады, карабельнікі твае і твае стырнікі, што закладвалі твае прабоіны і кіравалі тваім гандлем, і ўсе ратнікі твае, якія ў цябе былі, і ўсё мноства народу ў табе ў дзень твайго падзеньня ўпадзе ў сэрца мораў.</t> </p><i> <t>Tvaë bagac′ce ì tvae tavary, use tvae sklady, karabel′nìkì tvae ì tvae styrnìkì, što zakladvalì tvae praboìny ì kìravalì tvaìm gandlem, ì ǔse ratnìkì tvae, âkìâ ǔ câbe bylì, ì ǔsë mnostva narodu ǔ tabe ǔ dzen′ tvajgo padzen′nâ ǔpadze ǔ sèrca moraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад ляманту стырнікаў тваіх задрыжаць ваколіцы.</t> </p><i> <t>Ad lâmantu styrnìkaǔ tvaìh zadryžac′ vakolìcy.</t> </i>


text:
<pb/><t>І з караблёў сваіх сыдуць усе весьляры, карабельнікі, усе стырнікі мора стануць на зямлю;</t> </p><i> <t>Ì z karablëǔ svaìh syduc′ use ves′lâry, karabel′nìkì, use styrnìkì mora stanuc′ na zâmlû;</t> </i>


text:
<pb/><t>І загалосяць па табе моцным голасам і горка застогнуць, пасыпаўшы попелам свае галовы, і качаючыся ў пыле;</t> </p><i> <t>Ì zagalosâc′ pa tabe mocnym golasam ì gorka zastognuc′, pasypaǔšy popelam svae galovy, ì kačaûčysâ ǔ pyle;</t> </i>


text:
<pb/><t>і астрыгуць па табе валасы нагола і апяражуцца вярэтамі і заплачуць па табе ад душэўнай скрухі горкім плачам;</t> </p><i> <t>ì astryguc′ pa tabe valasy nagola ì apâražucca vârètamì ì zaplačuc′ pa tabe ad dušèǔnaj skruhì gorkìm plačam;</t> </i>


text:
<pb/><t>і ў жальбе сваёй узьнясуць сьлёзную песьню па табе, і так загалосяць па табе: "хто як Тыр, так разбураны сярод мора!</t> </p><i> <t>ì ǔ žal′be svaëj uz′nâsuc′ s′lëznuû pes′nû pa tabe, ì tak zagalosâc′ pa tabe: "hto âk Tyr, tak razburany sârod mora!</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі прыходзілі з мора твае тавары, ты карміў многія народы; мноствам багацьця твайго і тваім гандлем узбагачаў цароў зямлі.</t> </p><i> <t>Kalì pryhodzìlì z mora tvae tavary, ty karmìǔ mnogìâ narody; mnostvam bagac′câ tvajgo ì tvaìm gandlem uzbagačaǔ caroǔ zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>А калі ты разьбіты морамі ў бездані водаў, твае тавары і ўсё, што ў табе тлумілася, упала.</t> </p><i> <t>A kalì ty raz′bìty moramì ǔ bezdanì vodaǔ, tvae tavary ì ǔsë, što ǔ tabe tlumìlasâ, upala.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе насельнікі астравоў жахнуліся па табе і цары іхнія здрыгануліся, зьмяніліся ў твары.</t> </p><i> <t>Use nasel′nìkì astravoǔ žahnulìsâ pa tabe ì cary ìhnìâ zdryganulìsâ, z′mânìlìsâ ǔ tvary.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гандляры іншых народаў сьвіснулі па табе; ты зрабіўся жахам, - і ня будзе цябе вавекі".</t> </p><i> <t>Gandlâry ìnšyh narodaǔ s′vìsnulì pa tabe; ty zrabìǔsâ žaham, - ì nâ budze câbe vavekì".</t> </i>


text:
сыне чалавечы! скажы начальніку ў Тыры: так кажа Гасподзь Бог: <t>за тое, што ўзьнеслася сэрца тваё і ты кажаш: "я бог, сяджу на пасадзе божым, у сэрцы мораў", і, як што я чалавек, а ня Бог, ставіш розум твой нароўні з розумам Божым,</t> </p><i> syne čalavečy! skažy načal′nìku ǔ Tyry: tak kaža Gaspodz′ Bog: <t>za toe, što ǔz′neslasâ sèrca tvaë ì ty kažaš: "â bog, sâdžu na pasadze božym, u sèrcy moraǔ", ì, âk što â čalavek, a nâ Bog, stavìš rozum tvoj naroǔnì z rozumam Božym,</t> </i>


text:
<pb/><t>і вось, ты мудрэйшы за Данііла, няма таямніцы, схаванай ад цябе;</t> </p><i> <t>ì vos′, ty mudrèjšy za Danììla, nâma taâmnìcy, shavanaj ad câbe;</t> </i>


text:
<pb/><t>твёй мудрасьцю і тваім розумам ты здабыў сабе багацьце і ў свае скарбніцы сабраў золата і срэбра;</t> </p><i> <t>tvëj mudras′cû ì tvaìm rozumam ty zdabyǔ sabe bagac′ce ì ǔ svae skarbnìcy sabraǔ zolata ì srèbra;</t> </i>


text:
<pb/><t>вялікай тваёй мудрасьцю, шляхам твайго гандлю, ты памножыў сваё багацьце, і твой розум заганарыўся тваім багацьцем,</t> </p><i> <t>vâlìkaj tvaëj mudras′cû, šlâham tvajgo gandlû, ty pamnožyǔ svaë bagac′ce, ì tvoj rozum zaganaryǔsâ tvaìm bagac′cem,</t> </i>


text:
<pb/><t>за тое так кажа Гасподзь Бог: як што ты свой розум ставіш нароўні з розумам Божым,</t> </p><i> <t>za toe tak kaža Gaspodz′ Bog: âk što ty svoj rozum stavìš naroǔnì z rozumam Božym,</t> </i>


text:
<pb/><t>вось, Я навяду на цябе іншаземцаў, самых лютых з народаў, і яны аголяць свае мечы супроць красы тваёй мудрасьці і запамрочаць твой бляск;</t> </p><i> <t>vos′, Â navâdu na câbe ìnšazemcaǔ, samyh lûtyh z narodaǔ, ì âny agolâc′ svae mečy suproc′ krasy tvaëj mudras′cì ì zapamročac′ tvoj blâsk;</t> </i>


text:
<pb/><t>зьвядуць цябе ў магілу, і памрэш у сэрцы мораў сьмерцю забітых.</t> </p><i> <t>z′vâduc′ câbe ǔ magìlu, ì pamrèš u sèrcy moraǔ s′mercû zabìtyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці скажаш тады перад тваім забойцам: "я бог", тым часам як у руцэ ў таго, хто цябе пабівае, ты будзеш чалавек, а ня бог?</t> </p><i> <t>Cì skažaš tady perad tvaìm zabojcam: "â bog", tym časam âk u rucè ǔ tago, hto câbe pabìvae, ty budzeš čalavek, a nâ bog?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты памрэш ад рукі іншаземцаў сьмерцю неабрэзаных; бо я сказаў гэта, кажа Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Ty pamrèš ad rukì ìnšazemcaǔ s′mercû neabrèzanyh; bo â skazaǔ gèta, kaža Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
сыне чалавечы! плач па цары Тырскім і скажы яму: так кажа Гасподзь Бог: <t>ты пячатка дасканаласьці, паўната мудрасьці і вянок прыгажосьці.</t> </p><i> syne čalavečy! plač pa cary Tyrskìm ì skažy âmu: tak kaža Gaspodz′ Bog: <t>ty pâčatka daskanalas′cì, paǔnata mudras′cì ì vânok prygažos′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты быў у Эдэме, у садзе Божым; твая вопратка была ўпрыгожана рознымі каштоўнымі камянямі; рубін, тапаз і алмаз, хрызаліт, анікс, ясьпіс, сапфір, карбункул і смарагд і золата, усё па-майстэрску пасаджанае ў цябе ў гнязьдзечках і нанізанае на цябе, прыгатавана было ў дзень твайго стварэньня.</t> </p><i> <t>Ty byǔ u Èdème, u sadze Božym; tvaâ vopratka byla ǔprygožana roznymì kaštoǔnymì kamânâmì; rubìn, tapaz ì almaz, hryzalìt, anìks, âs′pìs, sapfìr, karbunkul ì smaragd ì zolata, usë pa-majstèrsku pasadžanae ǔ câbe ǔ gnâz′dzečkah ì nanìzanae na câbe, prygatavana bylo ǔ dzen′ tvajgo stvarèn′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты быў памазаны херувім, каб асяняць, і Я паставіў цябе на тое; ты быў на сьвятой гары Божай, хадзіў сярод агнявых камянёў.</t> </p><i> <t>Ty byǔ pamazany heruvìm, kab asânâc′, ì Â pastavìǔ câbe na toe; ty byǔ na s′vâtoj gary Božaj, hadzìǔ sârod agnâvyh kamânëǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты беззаганны быў на шляхах тваіх з дня твайго стварэньня, пакуль не знайшлося ў табе пахібы.</t> </p><i> <t>Ty bezzaganny byǔ na šlâhah tvaìh z dnâ tvajgo stvarèn′nâ, pakul′ ne znajšlosâ ǔ tabe pahìby.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад пашыранасьці гандлю твайго сярэдзіна твая напоўнілася няпраўдаю, і ты зграшыў; і Я скінуў цябе, як нячыстага, з гары Божай, выгнаў цябе, херувіме асяняльны, з асяродзьдзя агністых камянёў.</t> </p><i> <t>Ad pašyranas′cì gandlû tvajgo sârèdzìna tvaâ napoǔnìlasâ nâpraǔdaû, ì ty zgrašyǔ; ì Â skìnuǔ câbe, âk nâčystaga, z gary Božaj, vygnaǔ câbe, heruvìme asânâl′ny, z asârodz′dzâ agnìstyh kamânëǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад прыгажосьці тваёй заганарылася сэрца тваё, ад славалюбства твайго загубіў сваю мудрасьць; за тое Я скіну цябе на зямлю, перад царамі аддам цябе на ганьбу.</t> </p><i> <t>Ad prygažos′cì tvaëj zaganarylasâ sèrca tvaë, ad slavalûbstva tvajgo zagubìǔ svaû mudras′c′; za toe Â skìnu câbe na zâmlû, perad caramì addam câbe na gan′bu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мноствам пахібаў тваіх у няправедным тваім гандлі ты апаганіў свае сьвятыні; і Я дастану спасярод цябе агонь, які і зжарэ цябе: і Я ператвару цябе ў попел на зямлі перад вачыма ўсіх, хто цябе бачыць.</t> </p><i> <t>Mnostvam pahìbaǔ tvaìh u nâpravednym tvaìm gandlì ty apaganìǔ svae s′vâtynì; ì Â dastanu spasârod câbe agon′, âkì ì zžarè câbe: ì Â peratvaru câbe ǔ popel na zâmlì perad vačyma ǔsìh, hto câbe bačyc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе, хто ведаў цябе сярод народаў, дзіву дадуцца зь цябе; ты зробішся жахам, і ня будзе цябе вавекі.</t> </p><i> <t>Use, hto vedaǔ câbe sârod narodaǔ, dzìvu daducca z′ câbe; ty zrobìšsâ žaham, ì nâ budze câbe vavekì.</t> </i>


text:
сыне чалавечы! павярні аблічча тваё да Сідона і вымаві на яго прароцтва, </p><i> syne čalavečy! pavârnì ablìčča tvaë da Sìdona ì vymavì na âgo praroctva, </i>


text:
і скажы: <t>вось, Я на цябе, Сідоне, і праслаўлюся сярод цябе, і ўведаюць, што Я - Гасподзь, калі ўчыню суд над ім і яўлю ў ім сьвятасьць Маю;</t> </p><i> ì skažy: <t>vos′, Â na câbe, Sìdone, ì praslaǔlûsâ sârod câbe, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′, kalì ǔčynû sud nad ìm ì âǔlû ǔ ìm s′vâtas′c′ Maû;</t> </i>


text:
<pb/><t>і пашлю на яго згубную пошасьць і праліцьцё крыві на вуліцы яго, і ўпадуць сярод яго забітыя мечам, які пажырацьме яго адусюль;</t> і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> <t>ì pašlû na âgo zgubnuû pošas′c′ ì pralìc′cë kryvì na vulìcy âgo, ì ǔpaduc′ sârod âgo zabìtyâ mečam, âkì pažyrac′me âgo adusûl′;</t> ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
І ня будзе ён больш дому Ізраілеваму калючым цернем і болепрычынным ваўчком, больш за ўсіх суседзяў зласьлівым да яго, і ўведаюць, што Я - Гасподзь Бог. </p><i> Ì nâ budze ën bol′š domu Ìzraìlevamu kalûčym cernem ì bolepryčynnym vaǔčkom, bol′š za ǔsìh susedzâǔ zlas′lìvym da âgo, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Бог: калі я зьбяру дом Ізраілеў з народаў, сярод якіх яны расьсеяныя, і аб'яўлю сярод іх сьвятасьць Маю перад вачыма плямёнаў, і яны будуць жыць на сваёй зямлі, якую Я даў рабу Майму Якаву; </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog: kalì â z′bâru dom Ìzraìleǔ z narodaǔ, sârod âkìh âny ras′seânyâ, ì ab'âǔlû sârod ìh s′vâtas′c′ Maû perad vačyma plâmënaǔ, ì âny buduc′ žyc′ na svaëj zâmlì, âkuû Â daǔ rabu Majmu Âkavu; </i>


text:
тады яны будуць жыць на ёй ў бясьпецы і пабудуюць дамы, і насадзяць вінаграднікі і жыцьмуць у бясьпецы, бо Я ўчыню суд над усімі зласьліўцамі іхнімі і вакол іх, і ўведаюць, што Я - Гасподзь Бог іхні. </p><i> tady âny buduc′ žyc′ na ëj ǔ bâs′pecy ì pabuduûc′ damy, ì nasadzâc′ vìnagradnìkì ì žyc′muc′ u bâs′pecy, bo Â ǔčynû sud nad usìmì zlas′lìǔcamì ìhnìmì ì vakol ìh, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′ Bog ìhnì. </i>


text:
<pb/>У дзясятым годзе, у дзясятым месяцы, на дваццаты дзень месяца, было мне слова Гасподняе: </p><i> U dzâsâtym godze, u dzâsâtym mesâcy, na dvaccaty dzen′ mesâca, bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
сыне чалавечы! павярні аблічча тваё да фараона, цара Егіпецкага, і вымаві прароцтва на яго і на ўвесь Егіпет. </p><i> syne čalavečy! pavârnì ablìčča tvaë da faraona, cara Egìpeckaga, ì vymavì praroctva na âgo ì na ǔves′ Egìpet. </i>


text:
Маўляй і скажы: <t>"так кажа Гасподзь Бог: вось, Я на цябе, фараоне, цару Егіпецкі, вялікі кракадзіл, які, лежачы сярод сваіх рэк, кажаш: "мая рака, і я стварыў яе сабе".</t> </p><i> Maǔlâj ì skažy: <t>"tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â na câbe, faraone, caru Egìpeckì, vâlìkì krakadzìl, âkì, ležačy sârod svaìh rèk, kažaš: "maâ raka, ì â stvaryǔ âe sabe".</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Я ўкладу крук у сківіцы твае і да лускі тваёй прыляплю рыб з тваіх рэк, і выцягну цябе з тваіх рэк з усёю рыбаю рэк тваіх, прыляплю да тваёй лускі;</t> </p><i> <t>Ale Â ǔkladu kruk u skìvìcy tvae ì da luskì tvaëj prylâplû ryb z tvaìh rèk, ì vycâgnu câbe z tvaìh rèk z usëû rybaû rèk tvaìh, prylâplû da tvaëj luskì;</t> </i>


text:
<pb/><t>і кіну цябе ў пустыні, цябе і ўсю рыбу з тваіх рэк, ты ўпадзеш на адкрытае поле, не прыбяруць і ня прымуць цябе; аддам цябе на поед зьвярам зямным і птушкам нябесным.</t> </p><i> <t>ì kìnu câbe ǔ pustynì, câbe ì ǔsû rybu z tvaìh rèk, ty ǔpadzeš na adkrytae pole, ne prybâruc′ ì nâ prymuc′ câbe; addam câbe na poed z′vâram zâmnym ì ptuškam nâbesnym.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўведаюць усе насельнікі Егіпта, што Я - Гасподзь; бо яны дому Ізраілеваму былі падпораю трысьняговаю.</t> </p><i> <t>Ì ǔvedaûc′ use nasel′nìkì Egìpta, što Â - Gaspodz′; bo âny domu Ìzraìlevamu bylì padporaû trys′nâgovaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі яны ўхапіліся за цябе рукою, ты расшчапіўся і ўсё плячо пакалоў ім; і калі яны абаперліся на цябе, ты зламаўся і параніў усе сьцёгны ім.</t> </p><i> <t>Kalì âny ǔhapìlìsâ za câbe rukoû, ty rasščapìǔsâ ì ǔsë plâčo pakaloǔ ìm; ì kalì âny abaperlìsâ na câbe, ty zlamaǔsâ ì paranìǔ use s′cëgny ìm.</t> </i>


text:
<t>Таму так кажа Гасподзь Бог: вось, Я навяду на цябе меч, і вынішчу ў цябе людзей і быдла.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â navâdu na câbe meč, ì vynìšču ǔ câbe lûdzej ì bydla.</t> </i>


text:
І зробіцца зямля Егіпецкая пустыняю і стэпам; і ўведаюць, што Я - Гасподзь. Бо ён кажа: мая рака, і я стварыў яе; </p><i> Ì zrobìcca zâmlâ Egìpeckaâ pustynâû ì stèpam; ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. Bo ën kaža: maâ raka, ì â stvaryǔ âe; </i>


text:
дык вось, Я - на рэкі твае, і зраблю зямлю Егіпецкую пустыняю пустыняў ад Мігдола да Сіены, да самай мяжы Эфіопіі. </p><i> dyk vos′, Â - na rèkì tvae, ì zrablû zâmlû Egìpeckuû pustynâû pustynâǔ ad Mìgdola da Sìeny, da samaj mâžy Èfìopìì. </i>


text:
Ня будзе ступаць па ёй нага чалавечая, і нага быдла ня будзе праходзіць па ёй, і ня жыцьмуць на ёй сорак гадоў. </p><i> Nâ budze stupac′ pa ëj naga čalavečaâ, ì naga bydla nâ budze prahodzìc′ pa ëj, ì nâ žyc′muc′ na ëj sorak gadoǔ. </i>


text:
І зраблю зямлю Егіпецкую пустыняю сярод земляў спустошаных; і гарады яе сярод апусьцелых гарадоў будуць пустыя сорак гадоў, і расьсею Егіпцянаў па народах, і разьвею іх па землях. </p><i> Ì zrablû zâmlû Egìpeckuû pustynâû sârod zemlâǔ spustošanyh; ì garady âe sârod apus′celyh garadoǔ buduc′ pustyâ sorak gadoǔ, ì ras′seû Egìpcânaǔ pa narodah, ì raz′veû ìh pa zemlâh. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь Бог: як пройдзе сорак гадоў, Я зьбяру Егіпцянаў з народаў, сярод якіх яны будуць расьсеяны; </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog: âk projdze sorak gadoǔ, Â z′bâru Egìpcânaǔ z narodaǔ, sârod âkìh âny buduc′ ras′seâny; </i>


text:
і вярну палон Егіпта і назад прывяду іх у зямлю Патрос, у зямлю паходжаньня іхняга, і там яны будуць царствам слабым. </p><i> ì vârnu palon Egìpta ì nazad pryvâdu ìh u zâmlû Patros, u zâmlû pahodžan′nâ ìhnâga, ì tam âny buduc′ carstvam slabym. </i>


text:
Яно будзе слабейшае за іншыя царствы і ня будзе болей узносіцца над народамі: Я паменшу іх, каб яны не валадарылі над народамі. </p><i> Âno budze slabejšae za ìnšyâ carstvy ì nâ budze bolej uznosìcca nad narodamì: Â pamenšu ìh, kab âny ne valadarylì nad narodamì. </i>


text:
І ня будуць болей дому Ізраілеваму апораю, што нагадвае пра пахібнасьць іхнюю, калі яны зьвярталіся да яго: і ўведаюць, што я - Гасподзь Бог. </p><i> Ì nâ buduc′ bolej domu Ìzraìlevamu aporaû, što nagadvae pra pahìbnas′c′ ìhnûû, kalì âny z′vârtalìsâ da âgo: ì ǔvedaûc′, što â - Gaspodz′ Bog. </i>


text:
<pb/>У дваццаць сёмым годзе, у першым месяцы, у першы дзень месяца, было мне слова Гасподняе: </p><i> U dvaccac′ sëmym godze, u peršym mesâcy, u peršy dzen′ mesâca, bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
сыне чалавечы! Навухаданосар, цар Вавілонскі, стаміў сваё войска вялікаю працаю каля Тыра; усе галовы аблыселі і ўсе плечы сьцёртыя; а ні яму, а ні войску ягонаму няма ўзнагароды ад Тыра за працу, якую ён паклаў супроць яго. </p><i> syne čalavečy! Navuhadanosar, car Vavìlonskì, stamìǔ svaë vojska vâlìkaû pracaû kalâ Tyra; use galovy ablyselì ì ǔse plečy s′cërtyâ; a nì âmu, a nì vojsku âgonamu nâma ǔznagarody ad Tyra za pracu, âkuû ën paklaǔ suproc′ âgo. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь Бог: вось, Я Навухаданосару, цару Вавілонскаму, даю зямлю Егіпецкую, каб ён абабраў багацьце яе і ўчыніў рабунак у ёй, і адабраў нарабаванае ёю, і гэта будзе ўзнагарода войску ягонаму. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â Navuhadanosaru, caru Vavìlonskamu, daû zâmlû Egìpeckuû, kab ën ababraǔ bagac′ce âe ì ǔčynìǔ rabunak u ëj, ì adabraǔ narabavanae ëû, ì gèta budze ǔznagaroda vojsku âgonamu. </i>


text:
Як узнагароду за дзею, якую ён учыніў у ім, Я аддаю яму зямлю Егіпецкую, бо яны рабілі гэта дзеля Мяне, сказаў Гасподзь Бог. </p><i> Âk uznagarodu za dzeû, âkuû ën učynìǔ u ìm, Â addaû âmu zâmlû Egìpeckuû, bo âny rabìlì gèta dzelâ Mâne, skazaǔ Gaspodz′ Bog. </i>


text:
У той дзень узгадую рог дому Ізраілеваму, і табе разамкну вусны сярод іх, і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> U toj dzen′ uzgaduû rog domu Ìzraìlevamu, ì tabe razamknu vusny sârod ìh, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
сыне чалавечы! вымаві прароцтва і скажы: <t>так кажа Гасподзь Бог: галасеце! о, ліхашчасны дзень!</t> </p><i> syne čalavečy! vymavì praroctva ì skažy: <t>tak kaža Gaspodz′ Bog: galasece! o, lìhaščasny dzen′!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо блізкі дзень, так! блізкі дзень Госпада, дзень змрочны; гадзіна народаў настае.</t> </p><i> <t>Bo blìzkì dzen′, tak! blìzkì dzen′ Gospada, dzen′ zmročny; gadzìna narodaǔ nastae.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пойдзе меч на Егіпет, і жудасьць пашырыцца па Эфіопіі, калі ў Егіпце будуць падаць пабітыя, калі возьмуць багацьце яго, і асновы яго будуць разбураны;</t> </p><i> <t>Ì pojdze meč na Egìpet, ì žudas′c′ pašyrycca pa Èfìopìì, kalì ǔ Egìpce buduc′ padac′ pabìtyâ, kalì voz′muc′ bagac′ce âgo, ì asnovy âgo buduc′ razburany;</t> </i>


text:
Эфіопія і Лівія і Лідыя і ўвесь зьмешаны народ і Хуб, і сыны зямлі запавету разам зь імі ўпадуць ад меча. </p><i> Èfìopìâ ì Lìvìâ ì Lìdyâ ì ǔves′ z′mešany narod ì Hub, ì syny zâmlì zapavetu razam z′ ìmì ǔpaduc′ ad meča. </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: упадуць падпоры Егіпта, і ўпадзе пыха магутнасьці яго; ад Мігдола да Сіены будуць падаць у ім ад меча, сказаў Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: upaduc′ padpory Egìpta, ì ǔpadze pyha magutnas′cì âgo; ad Mìgdola da Sìeny buduc′ padac′ u ìm ad meča, skazaǔ Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>І апусьцее ён сярод спустошаных земляў, і гарады яго будуць сярод спустошаных гарадоў.</t> </p><i> <t>Ì apus′cee ën sârod spustošanyh zemlâǔ, ì garady âgo buduc′ sârod spustošanyh garadoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўведаюць, што Я - Гасподзь, калі пашлю агонь на Егіпет, і ўсе падпоры яго будуць скрышаны.</t> </p><i> <t>Ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′, kalì pašlû agon′ na Egìpet, ì ǔse padpory âgo buduc′ skryšany.</t> </i>


text:
У той дзень пойдуць ад мяне вястуны на караблях, каб запалохаць бястурботных Эфіопаў, і распаўсюдзіцца ў ім жах, як у дзень Егіпта; бо вось, ён ідзе. </p><i> U toj dzen′ pojduc′ ad mâne vâstuny na karablâh, kab zapalohac′ bâsturbotnyh Èfìopaǔ, ì raspaǔsûdzìcca ǔ ìm žah, âk u dzen′ Egìpta; bo vos′, ën ìdze. </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь Бог: пакладу канец шматлюдству Егіпта рукою Навухаданосара, цара Вавілонскага.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Bog: pakladu kanec šmatlûdstvu Egìpta rukoû Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён і зь ім народ ягоны, самы люты з народаў, будуць прыведзены на пагібель гэтай зямлі, і аголяць мечы свае на Егіпет, і напоўняць зямлю пабітымі.</t> </p><i> <t>Ën ì z′ ìm narod âgony, samy lûty z narodaǔ, buduc′ pryvedzeny na pagìbel′ gètaj zâmlì, ì agolâc′ mečy svae na Egìpet, ì napoǔnâc′ zâmlû pabìtymì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І рэкі зраблю сушаю і аддам зямлю ў рукі ліхім, і рукою іншаземцаў спустошу зямлю і ўсё, што запаўняе яе. Я Гасподзь сказаў гэта.</t> </p><i> <t>Ì rèkì zrablû sušaû ì addam zâmlû ǔ rukì lìhìm, ì rukoû ìnšazemcaǔ spustošu zâmlû ì ǔsë, što zapaǔnâe âe. Â Gaspodz′ skazaǔ gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь Бог: вынішчу ідалаў і зьнішчу ілжэбагоў у Мэмфісе, і зь зямлі Егіпецкай ня будзе ўжо валадара, і навяду страх на зямлю Егіпецкую.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Bog: vynìšču ìdalaǔ ì z′nìšču ìlžèbagoǔ u Mèmfìse, ì z′ zâmlì Egìpeckaj nâ budze ǔžo valadara, ì navâdu strah na zâmlû Egìpeckuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І спустошу Патрос і пашлю агонь на Цаан, і ўчыню суд над Но.</t> </p><i> <t>Ì spustošu Patros ì pašlû agon′ na Caan, ì ǔčynû sud nad No.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вылью лютасьць Маю на Сін, крэпасьць Егіпта, і зьнішчу шматлюдства ў Но.</t> </p><i> <t>Ì vyl′û lûtas′c′ Maû na Sìn, krèpas′c′ Egìpta, ì z′nìšču šmatlûdstva ǔ No.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пашлю агонь на Егіпет; затрымціць Сін, і Но рухне, і на Мэмфіс нападуць ворагі сярод дня.</t> </p><i> <t>Ì pašlû agon′ na Egìpet; zatrymcìc′ Sìn, ì No ruhne, ì na Mèmfìs napaduc′ voragì sârod dnâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Маладыя людзі Она і Бубаста ўпадуць ад меча, а астатнія пойдуць у палон.</t> </p><i> <t>Maladyâ lûdzì Ona ì Bubasta ǔpaduc′ ad meča, a astatnìâ pojduc′ u palon.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ў Тафнісе памеркне дзень, калі Я скрышу там ярмо Егіпта, і спыніцца ў ім ганарыстая магутнасьць яго. Хмара заслоніць яго, і дочкі яго пойдуць у палон.</t> </p><i> <t>Ì ǔ Tafnìse pamerkne dzen′, kalì Â skryšu tam ârmo Egìpta, ì spynìcca ǔ ìm ganarystaâ magutnas′c′ âgo. Hmara zaslonìc′ âgo, ì dočkì âgo pojduc′ u palon.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так учыню я суд над Егіптам, і ўведаюць, што Я - Гасподзь.</t> </p><i> <t>Tak učynû â sud nad Egìptam, ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′.</t> </i>


text:
У адзінаццатым годзе, у першы месяц, на сёмы дзень месяца, было мне слова Гасподняе: </p><i> U adzìnaccatym godze, u peršy mesâc, na sëmy dzen′ mesâca, bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
сыне чалавечы! Я ўжо скрышыў мышцу фараону, цару Егіпецкаму; і вось, яна яшчэ не абвязана на гаеньне яе і не спавіта лекарскімі перавязкамі, ад якіх бы яна атрымала сілу трымаць меч. </p><i> syne čalavečy! Â ǔžo skryšyǔ myšcu faraonu, caru Egìpeckamu; ì vos′, âna âščè ne abvâzana na gaen′ne âe ì ne spavìta lekarskìmì peravâzkamì, ad âkìh by âna atrymala sìlu trymac′ meč. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь Бог: вось, Я - на фараона, цара Егіпецкага, і скрышу мышцы яго, здаровую і паламаную, так што меч выпадзе з рукі ягонай. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â - na faraona, cara Egìpeckaga, ì skryšu myšcy âgo, zdarovuû ì palamanuû, tak što meč vypadze z rukì âgonaj. </i>


text:
І расьсею Егіпцянаў па народах, і разьвею іх па землях. </p><i> Ì ras′seû Egìpcânaǔ pa narodah, ì raz′veû ìh pa zemlâh. </i>


text:
А мышцы цара Вавілонскага зраблю моцнымі, і дам яму меч Мой у руку, а мышцы фараона скрышу, і ён змушаны будзе моцна енчыць перад ім. </p><i> A myšcy cara Vavìlonskaga zrablû mocnymì, ì dam âmu meč Moj u ruku, a myšcy faraona skryšu, ì ën zmušany budze mocna enčyc′ perad ìm. </i>


text:
Умацую мышцы цара Вавілонскага, а мышцы ў фараона апусьцяцца; і ўведаюць, што Я - Гасподзь, калі меч Мой дам у руку цару Вавілонскаму, і ён працягне яго на зямлю Егіпецкую. </p><i> Umacuû myšcy cara Vavìlonskaga, a myšcy ǔ faraona apus′câcca; ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′, kalì meč Moj dam u ruku caru Vavìlonskamu, ì ën pracâgne âgo na zâmlû Egìpeckuû. </i>


text:
І расьсею Егіпцянаў па народах, і разьвею іх па землях і ўведаюць, што Я - Гасподзь. </p><i> Ì ras′seû Egìpcânaǔ pa narodah, ì raz′veû ìh pa zemlâh ì ǔvedaûc′, što Â - Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>У адзінаццатым годзе, у трэцім месяцы, у першы дзень месяца было мне слова Гасподняе: </p><i> U adzìnaccatym godze, u trècìm mesâcy, u peršy dzen′ mesâca bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
сыне чалавечы! скажы фараону, цару Егіпецкаму, і народу ягонаму: з кім ты раўняеш сябе ў велічы тваёй? </p><i> syne čalavečy! skažy faraonu, caru Egìpeckamu, ì narodu âgonamu: z kìm ty raǔnâeš sâbe ǔ velìčy tvaëj? </i>


text:
<pb/><t>Вось, Асур быў кедр на Ліване з прыгожымі галінамі і цяністаю лістотаю і высокі ростам: вяршаліна ягоная была сярод тоўстых сукоў.</t> </p><i> <t>Vos′, Asur byǔ kedr na Lìvane z prygožymì galìnamì ì cânìstaû lìstotaû ì vysokì rostam: vâršalìna âgonaâ byla sârod toǔstyh sukoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Воды гадавалі яго, бездань падымала яго, рэкі яе абмывалі гадавальнік ягоны, і яна пратокі свае пасылала да ўсіх дрэў польных.</t> </p><i> <t>Vody gadavalì âgo, bezdan′ padymala âgo, rèkì âe abmyvalì gadaval′nìk âgony, ì âna pratokì svae pasylala da ǔsìh drèǔ pol′nyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму вышыня яго перавысіла ўсе дрэвы польныя, і сукоў на ім было многа, і галіны яго памножыліся, і сукі яго рабіліся доўгімі ад мноства вады, калі ён разрастаўся.</t> </p><i> <t>Tamu vyšynâ âgo peravysìla ǔse drèvy pol′nyâ, ì sukoǔ na ìm bylo mnoga, ì galìny âgo pamnožylìsâ, ì sukì âgo rabìlìsâ doǔgìmì ad mnostva vady, kalì ën razrastaǔsâ.</t> </i>


