# verses

text:
<pb/><t>Вось, на дабро мне была вялікая гарота, і Ты выбавіў душу маю ад рову пагібелі, і кінуў усе грахі мае за плечы Свае.</t> </p><i> <t>Vos′, na dabro mne byla vâlìkaâ garota, ì Ty vybavìǔ dušu maû ad rovu pagìbelì, ì kìnuǔ use grahì mae za plečy Svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо не апраметная Цябе славіць, ня смерць праслаўляе Цябе, ня прыхадні ў магілу спадзяюцца на ісьціну Тваю.</t> </p><i> <t>Bo ne aprametnaâ Câbe slavìc′, nâ smerc′ praslaǔlâe Câbe, nâ pryhadnì ǔ magìlu spadzâûcca na ìs′cìnu Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жывы, толькі жывы Цябе ўславіць, як сёньня я: бацька абвесьціць дзецям ісьціну Тваю.</t> </p><i> <t>Žyvy, tol′kì žyvy Câbe ǔslavìc′, âk sën′nâ â: bac′ka abves′cìc′ dzecâm ìs′cìnu Tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь уратуе мяне; і мы ва ўсе дні жыцьця нашага з гукамі струнаў маіх сьпявацьмем песьні ў доме Гасподнім.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ uratue mâne; ì my va ǔse dnì žyc′câ našaga z gukamì strunaǔ maìh s′pâvac′mem pes′nì ǔ dome Gaspodnìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сказаў Ісая: няхай прынясуць скрылі смокваў і абкладуць імі нарыў; і ён ачуняе.</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ Ìsaâ: nâhaj prynâsuc′ skrylì smokvaǔ ì abkladuc′ ìmì naryǔ; ì ën ačunâe.</t> </i>


text:
<t>А Эзэкія сказаў: якая азнака, што я буду хадзіць у дом Гасподні?</t> </p><i> <t>A Èzèkìâ skazaǔ: âkaâ aznaka, što â budu hadzìc′ u dom Gaspodnì?</t> </i>


text:
<pb/>На той час Мэрадах Валадан, сын Валаданаў, цар Вавілонскі, прыслаў Эзэкіі ліст і дарункі, бо чуў, што ён быў хворы і ачуняў. </p><i> Na toj čas Mèradah Valadan, syn Valadanaǔ, car Vavìlonskì, pryslaǔ Èzèkìì lìst ì darunkì, bo čuǔ, što ën byǔ hvory ì ačunâǔ. </i>


text:
І зарадаваўся пасланцам Эзэкія і паказаў ім дом скарбаў сваіх, срэбра і золата, і пахошчы і каштоўныя масьці, увесь збройны свой дом, і ўсё, што было ў скарбніцах ягоных, - нічога не засталося, чаго не паказаў бы ім Эзэкія ў доме сваім і ва ўсім валоданьні сваім. </p><i> Ì zaradavaǔsâ paslancam Èzèkìâ ì pakazaǔ ìm dom skarbaǔ svaìh, srèbra ì zolata, ì pahoščy ì kaštoǔnyâ mas′cì, uves′ zbrojny svoj dom, ì ǔsë, što bylo ǔ skarbnìcah âgonyh, - nìčoga ne zastalosâ, čago ne pakazaǔ by ìm Èzèkìâ ǔ dome svaìm ì va ǔsìm valodan′nì svaìm. </i>


text:
І прыйшоў прарок Ісая да цара Эзэкіі і сказаў яму: што казалі гэтыя людзі? і адкуль яны прыходзілі да цябе? Эзэкія сказаў: з далёкай зямлі прыходзілі яны да мяне, з Вавілона. </p><i> Ì pryjšoǔ prarok Ìsaâ da cara Èzèkìì ì skazaǔ âmu: što kazalì gètyâ lûdzì? ì adkul′ âny pryhodzìlì da câbe? Èzèkìâ skazaǔ: z dalëkaj zâmlì pryhodzìlì âny da mâne, z Vavìlona. </i>


text:
І сказаў Ісая: што бачылі яны ў доме тваім? Эзэкія сказаў: бачылі ўсё, што ёсьць у доме маім; нічога не засталося ў скарбніцах маіх, чаго я не паказаў бы ім. </p><i> Ì skazaǔ Ìsaâ: što bačylì âny ǔ dome tvaìm? Èzèkìâ skazaǔ: bačylì ǔsë, što ës′c′ u dome maìm; nìčoga ne zastalosâ ǔ skarbnìcah maìh, čago â ne pakazaǔ by ìm. </i>


text:
І сказаў Ісая Эзэкіі: выслухай слова Госпада Саваофа: </p><i> Ì skazaǔ Ìsaâ Èzèkìì: vysluhaj slova Gospada Savaofa: </i>


text:
вось, прыйдуць дні, і ўсё, што ёсьць у доме тваім і што назьбіралі бацькі твае да гэтага дня, будзе зьнесена ў Вавілон; нічога не застанецца, кажа Гасподзь. </p><i> vos′, pryjduc′ dnì, ì ǔsë, što ës′c′ u dome tvaìm ì što naz′bìralì bac′kì tvae da gètaga dnâ, budze z′nesena ǔ Vavìlon; nìčoga ne zastanecca, kaža Gaspodz′. </i>


text:
І возьмуць з сыноў тваіх, якія выйдуць зь цябе, якіх ты народзіш, - і яны будуць еўнухамі ў палацы цара Вавілонскага. </p><i> Ì voz′muc′ z synoǔ tvaìh, âkìâ vyjduc′ z′ câbe, âkìh ty narodzìš, - ì âny buduc′ eǔnuhamì ǔ palacy cara Vavìlonskaga. </i>


text:
І сказаў Эзэкія Ісаю: добрае слова Гасподняе, якое ты прамовіў; бо, дадаў ён, спакой і дабрабыт будуць у дні мае. </p><i> Ì skazaǔ Èzèkìâ Ìsaû: dobrae slova Gaspodnâe, âkoe ty pramovìǔ; bo, dadaǔ ën, spakoj ì dabrabyt buduc′ u dnì mae. </i>


text:
<pb/><t>Суцяшайце, суцяшайце народ Мой, кажа Бог ваш;</t> </p><i> <t>Sucâšajce, sucâšajce narod Moj, kaža Bog vaš;</t> </i>


text:
<pb/><t>кажэце да сэрца Ерусаліма і абвяшчайце яму, што споўніўся час змаганьня ягонага, што за няпраўды яго дадзена дараваньне, бо ён ад рукі Гасподняй атрымаў удвая за ўсе грахі свае.</t> </p><i> <t>kažèce da sèrca Erusalìma ì abvâščajce âmu, što spoǔnìǔsâ čas zmagan′nâ âgonaga, što za nâpraǔdy âgo dadzena daravan′ne, bo ën ad rukì Gaspodnâj atrymaǔ udvaâ za ǔse grahì svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас таго, хто кліча: у пустыні падрыхтуйце шлях Госпаду, простымі зрабеце ў стэпе сьцежкі Богу нашаму;</t> </p><i> <t>Golas tago, hto klìča: u pustynì padryhtujce šlâh Gospadu, prostymì zrabece ǔ stèpe s′cežkì Bogu našamu;</t> </i>


text:
<pb/><t>кожны дол хай напоўніцца, і кожная гара і пагорак хай панізяцца, крывізны выпрастуюцца, і няроўныя дарогі зробяцца гладкімі;</t> </p><i> <t>kožny dol haj napoǔnìcca, ì kožnaâ gara ì pagorak haj panìzâcca, kryvìzny vyprastuûcca, ì nâroǔnyâ darogì zrobâcca gladkìmì;</t> </i>


text:
<pb/><t>і зьявіцца слава Гасподняя, і ўбачыць кожная плоць выратаваньне Божае; бо вусны Гасподнія мовілі гэта.</t> </p><i> <t>ì z′âvìcca slava Gaspodnââ, ì ǔbačyc′ kožnaâ ploc′ vyratavan′ne Božae; bo vusny Gaspodnìâ movìlì gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас кажа: абвяшчай! і сказаў: што мне абвяшчаць? Кожная плоць - трава і ўся краса яе - нібы кветка польная.</t> </p><i> <t>Golas kaža: abvâščaj! ì skazaǔ: što mne abvâščac′? Kožnaâ ploc′ - trava ì ǔsâ krasa âe - nìby kvetka pol′naâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жухне трава; вяне кветка, як павее на яе ад Госпада: так і народ - трава.</t> </p><i> <t>Žuhne trava; vâne kvetka, âk pavee na âe ad Gospada: tak ì narod - trava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Трава жухне, кветка вяне, а слова Бога нашага жыцьме вечна.</t> </p><i> <t>Trava žuhne, kvetka vâne, a slova Boga našaga žyc′me večna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узыдзі на высокую гару, Сіёне, які абвяшчаеш дабро! узвысь моцна твой голас, Ерусаліме, які абвяшчаеш дабро! узвысь, ня бойся; скажы гарадам Юдавым: вось - Бог ваш!</t> </p><i> <t>Uzydzì na vysokuû garu, Sìëne, âkì abvâščaeš dabro! uzvys′ mocna tvoj golas, Erusalìme, âkì abvâščaeš dabro! uzvys′, nâ bojsâ; skažy garadam Ûdavym: vos′ - Bog vaš!</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Гасподзь Бог ідзе з моцаю, і сіла Яго з уладаю. Вось, узнагарода Яго зь Ім і аддача Ягоная перад абліччам Яго.</t> </p><i> <t>Vos′, Gaspodz′ Bog ìdze z mocaû, ì sìla Âgo z uladaû. Vos′, uznagaroda Âgo z′ Ìm ì addača Âgonaâ perad ablìččam Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як пастух Ён будзе пасьвіць Свой статак; ягнят будзе браць на рукі і насіць на грудзях Сваіх, і вадзіць дойных.</t> </p><i> <t>Âk pastuh Ën budze pas′vìc′ Svoj statak; âgnât budze brac′ na rukì ì nasìc′ na grudzâh Svaìh, ì vadzìc′ dojnyh.</t> </i>


text:
<t>Хто вычарпаў воды прыгаршчамі сваімі і пядзяю вымераў нябёсы, і паклаў у меру пыл зямлі і ўзважыў на вагах горы і на шалях вагавых пагоркі?</t> </p><i> <t>Hto vyčarpaǔ vody prygarščamì svaìmì ì pâdzâû vymeraǔ nâbësy, ì paklaǔ u meru pyl zâmlì ì ǔzvažyǔ na vagah gory ì na šalâh vagavyh pagorkì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто ўразумеў дух Госпада, і быў дарадцам у Яго і вучыў Яго?</t> </p><i> <t>Hto ǔrazumeǔ duh Gospada, ì byǔ daradcam u Âgo ì vučyǔ Âgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>З кім раіцца Ён, і хто наводзіць на розум Яго і настаўляе Яго на шлях праўды, і вучыць Яго ведам і паказвае Яму дарогу мудрасьці?</t> </p><i> <t>Z kìm raìcca Ën, ì hto navodzìc′ na rozum Âgo ì nastaǔlâe Âgo na šlâh praǔdy, ì vučyc′ Âgo vedam ì pakazvae Âmu darogu mudras′cì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось народы - як кропля зь вядра, і лічацца як пылінка на вагах. Вось, выспы як парушынку ўзносіць Ён.</t> </p><i> <t>Vos′ narody - âk kroplâ z′ vâdra, ì lìčacca âk pylìnka na vagah. Vos′, vyspy âk parušynku ǔznosìc′ Ën.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Лівана ня хопіць на ахвярны агонь, і жывёлаў на ім - на цэласпаленьне.</t> </p><i> <t>Ì Lìvana nâ hopìc′ na ahvârny agon′, ì žyvëlaǔ na ìm - na cèlaspalen′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе народы перад Ім як нішто, - менш за нішто і за пустату ўважаюцца ў Яго.</t> </p><i> <t>Use narody perad Ìm âk nìšto, - menš za nìšto ì za pustatu ǔvažaûcca ǔ Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, да каго ж прыпадобніце вы Бога? І якое падабенства знойдзеце Яму?</t> </p><i> <t>Dyk vos′, da kago ž prypadobnìce vy Boga? Ì âkoe padabenstva znojdzece Âmu?</t> </i>


text:
<pb/><t>Балвана вылівае майстар і залатар пакрывае яго золатам і срэбныя ланцужкі прырабляе.</t> </p><i> <t>Balvana vylìvae majstar ì zalatar pakryvae âgo zolatam ì srèbnyâ lancužkì pryrablâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>А хто бедны на такое прынашэньне, выбірае нятрухлае дрэва, шукае сабе ўмелага майстра, каб зрабіць балвана, які стаяў бы цьвёрда.</t> </p><i> <t>A hto bedny na takoe prynašèn′ne, vybìrae nâtruhlae drèva, šukae sabe ǔmelaga majstra, kab zrabìc′ balvana, âkì staâǔ by c′vërda.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба ня ведаеце? хіба вы ня чулі? хіба вам не казана было ад пачатку? хіба вы не ўразумелі асноваў зямлі?</t> </p><i> <t>Hìba nâ vedaece? hìba vy nâ čulì? hìba vam ne kazana bylo ad pačatku? hìba vy ne ǔrazumelì asnovaǔ zâmlì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён ёсьць Той, Які сядзіць над колам зямлі, і жыхары яе - як саранча перад Ім; Ён распрасьцёр нябёсы, як тонкую тканіну, і расхінуў іх, як намёт пад жытло.</t> </p><i> <t>Ën ës′c′ Toj, Âkì sâdzìc′ nad kolam zâmlì, ì žyhary âe - âk saranča perad Ìm; Ën raspras′cër nâbësy, âk tonkuû tkanìnu, ì rashìnuǔ ìh, âk namët pad žytlo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён ператварае князёў у нішто, нікчэмніць судзьдзяў зямных.</t> </p><i> <t>Ën peratvarae knâzëǔ u nìšto, nìkčèmnìc′ sudz′dzâǔ zâmnyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ледзь толькі яны пасаджаны, ледзь толькі пасеяны, ледзь толькі ўкараніўся ў зямлю камель іх, як толькі Ён дзьмухнуў на іх, яны высахлі, і віхура іх зьнесла, як салому.</t> </p><i> <t>Ledz′ tol′kì âny pasadžany, ledz′ tol′kì paseâny, ledz′ tol′kì ǔkaranìǔsâ ǔ zâmlû kamel′ ìh, âk tol′kì Ën dz′muhnuǔ na ìh, âny vysahlì, ì vìhura ìh z′nesla, âk salomu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Да каго ж вы Мяне прыпадобніце і з кім параўнаеце? кажа Сьвяты.</t> </p><i> <t>Da kago ž vy Mâne prypadobnìce ì z kìm paraǔnaece? kaža S′vâty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьвядзеце вочы вашыя ў высі нябёсаў і паглядзеце, хто стварыў іх? Хто выводзіць войска іх лікам? Ён іх усіх называе імем: праз моцную магутнасьць і вялікую сілу ў Яго нішто не прападае.</t> </p><i> <t>Uz′vâdzece vočy vašyâ ǔ vysì nâbësaǔ ì paglâdzece, hto stvaryǔ ìh? Hto vyvodzìc′ vojska ìh lìkam? Ën ìh usìh nazyvae ìmem: praz mocnuû magutnas′c′ ì vâlìkuû sìlu ǔ Âgo nìšto ne prapadae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як жа кажаш ты, Якаве, і выказваеш, Ізраіле: "дарога мая схавана ад Госпада, і дзея мая забытая ў Бога майго"?</t> </p><i> <t>Âk ža kažaš ty, Âkave, ì vykazvaeš, Ìzraìle: "daroga maâ shavana ad Gospada, ì dzeâ maâ zabytaâ ǔ Boga majgo"?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба ты ня ведаеш? хіба ты ня чуў, што вечны Гасподзь Бог, Які стварыў канцы зямлі, не стамляецца і не зьнемагае; розум Яго недасьледны.</t> </p><i> <t>Hìba ty nâ vedaeš? hìba ty nâ čuǔ, što večny Gaspodz′ Bog, Âkì stvaryǔ kancy zâmlì, ne stamlâecca ì ne z′nemagae; rozum Âgo nedas′ledny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён дае стомленаму сілу і даруе зьнямогламу маладосьць.</t> </p><i> <t>Ën dae stomlenamu sìlu ì darue z′nâmoglamu malados′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Стамляюцца і юнакі і слабнуць, і маладыя людзі падаюць,</t> </p><i> <t>Stamlâûcca ì ûnakì ì slabnuc′, ì maladyâ lûdzì padaûc′,</t> </i>


text:
<pb/><t>а тыя, што спадзяюцца на Госпада, абновяцца ў сіле: падымуць крылы, як арлы, пацякуць і ня стомяцца, пойдуць і ня стомяцца.</t> </p><i> <t>a tyâ, što spadzâûcca na Gospada, abnovâcca ǔ sìle: padymuc′ kryly, âk arly, pacâkuc′ ì nâ stomâcca, pojduc′ ì nâ stomâcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Змоўкніце перада Мною, выспы, і народы хай абновяць сваю сілу; няхай яны наблізяцца і скажуць: "станьма разам на суд".</t> </p><i> <t>Zmoǔknìce perada Mnoû, vyspy, ì narody haj abnovâc′ svaû sìlu; nâhaj âny nablìzâcca ì skažuc′: "stan′ma razam na sud".</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто абудзіў з усходу мужа праўды, заклікаў яго ісьці сьледам за сабою, аддаў яму народы і ўпакорыў цароў? Ён абярнуў іх мечам ягоным у пыл, лукам ягоным у салому, якую разносіць вецер.</t> </p><i> <t>Hto abudzìǔ z ushodu muža praǔdy, zaklìkaǔ âgo ìs′cì s′ledam za saboû, addaǔ âmu narody ì ǔpakoryǔ caroǔ? Ën abârnuǔ ìh mečam âgonym u pyl, lukam âgonym u salomu, âkuû raznosìc′ vecer.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён гоніць іх, ідзе спакойна дарогаю, па якой ніколі не хадзіў нагамі сваімі.</t> </p><i> <t>Ën gonìc′ ìh, ìdze spakojna darogaû, pa âkoj nìkolì ne hadzìǔ nagamì svaìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто зрабіў і зьдзейсьніў гэта? Той, Хто ад пачатку выклікае роды; Я - Гасподзь першы, і ў апошніх - Я такі самы.</t> </p><i> <t>Hto zrabìǔ ì z′dzejs′nìǔ gèta? Toj, Hto ad pačatku vyklìkae rody; Â - Gaspodz′ peršy, ì ǔ apošnìh - Â takì samy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Убачылі выспы і жахнуліся, канцы зямлі затрымцелі. Яны зьблізіліся і сышліся;</t> </p><i> <t>Ubačylì vyspy ì žahnulìsâ, kancy zâmlì zatrymcelì. Âny z′blìzìlìsâ ì syšlìsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>кожны дапамагае свайму прыяцелю і кажа свайму брату: "мацуйся!"</t> </p><i> <t>kožny dapamagae svajmu pryâcelû ì kaža svajmu bratu: "macujsâ!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Каваль падбадзёрвае гутніка, кляпальшчык - таго, хто куе на кавадле, кажучы пра спайку: "добрая"; і мацуе цьвікамі, каб было цьвёрда.</t> </p><i> <t>Kaval′ padbadzërvae gutnìka, klâpal′ščyk - tago, hto kue na kavadle, kažučy pra spajku: "dobraâ"; ì macue c′vìkamì, kab bylo c′vërda.</t> </i>


text:
<t>А ты, Ізраіле, рабе Мой, Якаве, якога Я выбраў, насеньне Абрагама, сябра Майго,</t> </p><i> <t>A ty, Ìzraìle, rabe Moj, Âkave, âkoga Â vybraǔ, nasen′ne Abragama, sâbra Majgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>ты, каго Я ўзяў ад канцоў зямлі, і паклікаў ад краёў яе, і сказаў табе: ты - Мой раб, Я выбраў цябе і не адкінуў цябе,</t> </p><i> <t>ty, kago Â ǔzâǔ ad kancoǔ zâmlì, ì paklìkaǔ ad kraëǔ âe, ì skazaǔ tabe: ty - Moj rab, Â vybraǔ câbe ì ne adkìnuǔ câbe,</t> </i>


text:
<pb/><t>ня бойся, бо Я - з табою; не бянтэжся, бо Я - Бог твой; Я ўмацую цябе і дапамагу табе, і падтрымаю цябе правіцаю праўды Маёй.</t> </p><i> <t>nâ bojsâ, bo Â - z taboû; ne bântèžsâ, bo Â - Bog tvoj; Â ǔmacuû câbe ì dapamagu tabe, ì padtrymaû câbe pravìcaû praǔdy Maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, у сораме і ганьбе застануцца ўсе, угневаныя на цябе, - будуць як нішто, і загінуць тыя, што спрачаюцца з табою.</t> </p><i> <t>Vos′, u sorame ì gan′be zastanucca ǔse, ugnevanyâ na câbe, - buduc′ âk nìšto, ì zagìnuc′ tyâ, što spračaûcca z taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Будзеш іх шукаць - і ня знойдзеш іх, што варагуюць з табою; змаганцы супроць цябе будуць як нішто, зусім нішто;</t> </p><i> <t>Budzeš ìh šukac′ - ì nâ znojdzeš ìh, što varaguûc′ z taboû; zmagancy suproc′ câbe buduc′ âk nìšto, zusìm nìšto;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Я - Гасподзь Бог твой; трымаю цябе за правую руку тваю; кажу табе: "ня бойся, Я пасабляю табе".</t> </p><i> <t>bo Â - Gaspodz′ Bog tvoj; trymaû câbe za pravuû ruku tvaû; kažu tabe: "nâ bojsâ, Â pasablâû tabe".</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня бойся, чарвяк Якаў, малалюдны Ізраіле, - Я пасабляў табе, кажа Гасподзь і Адкупнік твой, Сьвяты Ізраілеў.</t> </p><i> <t>Nâ bojsâ, čarvâk Âkaǔ, malalûdny Ìzraìle, - Â pasablâǔ tabe, kaža Gaspodz′ ì Adkupnìk tvoj, S′vâty Ìzraìleǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я зрабіў цябе спраўнаю малатарняю, новаю, зубчатаю; ты будзеш малаціць і пераціраць горы, і пагоркі зробіш, як мякіну.</t> </p><i> <t>Vos′, Â zrabìǔ câbe spraǔnaû malatarnâû, novaû, zubčataû; ty budzeš malacìc′ ì peracìrac′ gory, ì pagorkì zrobìš, âk mâkìnu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты будзеш веяць іх, і вецер разьнясе іх, і віхура разьвее іх; а ты зарадуешся ў Госпадзе, будзеш хваліцца Сьвятым Ізраілевым.</t> </p><i> <t>Ty budzeš veâc′ ìh, ì vecer raz′nâse ìh, ì vìhura raz′vee ìh; a ty zaraduešsâ ǔ Gospadze, budzeš hvalìcca S′vâtym Ìzraìlevym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бедныя і ўбогія шукаюць вады, і няма яе; язык іх сохне ад смагі; Я, Гасподзь, пачую іх, Я, Бог Ізраілеў, не пакіну іх.</t> </p><i> <t>Bednyâ ì ǔbogìâ šukaûc′ vady, ì nâma âe; âzyk ìh sohne ad smagì; Â, Gaspodz′, pačuû ìh, Â, Bog Ìzraìleǔ, ne pakìnu ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адчыню на горах рэкі і сярод далінаў крыніцы; пустыню зраблю возерам і сухую зямлю - крыніцамі вады;</t> </p><i> <t>Adčynû na gorah rèkì ì sârod dalìnaǔ krynìcy; pustynû zrablû vozeram ì suhuû zâmlû - krynìcamì vady;</t> </i>


text:
<pb/><t>пасаджу ў пустыні кедр, сітым і мірту і масьліну; пасаджу ў стэпе кіпарыс, явар і бук разам,</t> </p><i> <t>pasadžu ǔ pustynì kedr, sìtym ì mìrtu ì mas′lìnu; pasadžu ǔ stèpe kìparys, âvar ì buk razam,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб убачылі і пазналі, і разгледзелі і ўразумелі, што рука Гасподняя ўчыніла гэта, і Сьвяты Ізраілеў стварыў гэта.</t> </p><i> <t>kab ubačylì ì paznalì, ì razgledzelì ì ǔrazumelì, što ruka Gaspodnââ ǔčynìla gèta, ì S′vâty Ìzraìleǔ stvaryǔ gèta.</t> </i>


text:
<t>Пакажэце дзею вашую, кажа Гасподзь; прывядзеце вашыя доказы, кажа Цар Якава.</t> </p><i> <t>Pakažèce dzeû vašuû, kaža Gaspodz′; pryvâdzece vašyâ dokazy, kaža Car Âkava.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай яны пакажуць і скажуць вам, што адбудзецца; хай абвесьцяць што-небудзь раней, чым яно адбылося, і мы ўвойдзем розумам сваім і ўведаем, чым яно скончылася, альбо хай наперад абвесьцяць нам пра будучыню.</t> </p><i> <t>Haj âny pakažuc′ ì skažuc′ vam, što adbudzecca; haj abves′câc′ što-nebudz′ ranej, čym âno adbylosâ, ì my ǔvojdzem rozumam svaìm ì ǔvedaem, čym âno skončylasâ, al′bo haj naperad abves′câc′ nam pra budučynû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Скажэце, што адбудзецца ў прыйшласьці, і мы будзем ведаць, што вы багі, альбо зрабеце што-небудзь, хай яно добрае, хай благое, каб мы дзіву даліся і разам з вамі пабачылі.</t> </p><i> <t>Skažèce, što adbudzecca ǔ pryjšlas′cì, ì my budzem vedac′, što vy bagì, al′bo zrabece što-nebudz′, haj âno dobrae, haj blagoe, kab my dzìvu dalìsâ ì razam z vamì pabačylì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але вы - нішто, і дзея вашая - нікчэмная; мярзота - той, хто выбірае вас.</t> </p><i> <t>Ale vy - nìšto, ì dzeâ vašaâ - nìkčèmnaâ; mârzota - toj, hto vybìrae vas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ўзьнёс яго з поўначы, і ён прыйдзе; з усходу сонца будзе заклікаць імя Маё і таптаць уладыкаў, як бруд, і мясіць як ганчар гліну.</t> </p><i> <t>Â ǔz′nës âgo z poǔnačy, ì ën pryjdze; z ushodu sonca budze zaklìkac′ ìmâ Maë ì taptac′ uladykaǔ, âk brud, ì mâsìc′ âk gančar glìnu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто абвясьціў пра гэта спачатку, каб нам ведаць, і задоўга да таго, каб нам можна было сказаць: "праўда?", але ніхто не сказаў, ніхто не абвясьціў, ніхто ня чуў слоў вашых.</t> </p><i> <t>Hto abvâs′cìǔ pra gèta spačatku, kab nam vedac′, ì zadoǔga da tago, kab nam možna bylo skazac′: "praǔda?", ale nìhto ne skazaǔ, nìhto ne abvâs′cìǔ, nìhto nâ čuǔ sloǔ vašyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я першы сказаў Сіёну: вось яно! і даў Ерусаліму дабравесьніка.</t> </p><i> <t>Â peršy skazaǔ Sìënu: vos′ âno! ì daǔ Erusalìmu dabraves′nìka.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, Я глядзеў, і ня было нікога, і сярод іх не знайшлося дарадцы, каб Я мог спытацца ў іх, і яны далі адказ.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, Â glâdzeǔ, ì nâ bylo nìkoga, ì sârod ìh ne znajšlosâ daradcy, kab Â mog spytacca ǔ ìh, ì âny dalì adkaz.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, усе яны - нішто, нікчэмныя і дзеі іхнія; вецер і пустата - балваны іхнія.</t> </p><i> <t>Vos′, use âny - nìšto, nìkčèmnyâ ì dzeì ìhnìâ; vecer ì pustata - balvany ìhnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Юнак мой, Якога Я трымаю за руку, выбраны Мой, Якому спрыяе душа Мая. Пакладу дух Мой на Яго, і абвесьціць народам суд;</t> </p><i> <t>Vos′, Ûnak moj, Âkoga Â trymaû za ruku, vybrany Moj, Âkomu spryâe duša Maâ. Pakladu duh Moj na Âgo, ì abves′cìc′ narodam sud;</t> </i>


text:
<pb/><t>не залямантуе і ня ўзвысіць голасу Свайго, і ня дасьць пачуць яго на вуліцах;</t> </p><i> <t>ne zalâmantue ì nâ ǔzvysìc′ golasu Svajgo, ì nâ das′c′ pačuc′ âgo na vulìcah;</t> </i>


text:
<pb/><t>трысьціны надламанай ня зломіць, і лёну, які тлее, не атушыць; суд чыніцьме паводле ісьціны;</t> </p><i> <t>trys′cìny nadlamanaj nâ zlomìc′, ì lënu, âkì tlee, ne atušyc′; sud čynìc′me pavodle ìs′cìny;</t> </i>


text:
<pb/><t>не аслабне і не зьняможацца, пакуль на зямлі не ўсталюе суду, і на закон Яго будуць класьці надзею выспы.</t> </p><i> <t>ne aslabne ì ne z′nâmožacca, pakul′ na zâmlì ne ǔstalûe sudu, ì na zakon Âgo buduc′ klas′cì nadzeû vyspy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь Бог, Які стварыў нябёсы і прастору іх, распрасьцёр зямлю з утворамі яе, дае дыханьне народу на ёй і дух тым, што ходзяць па ёй.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Bog, Âkì stvaryǔ nâbësy ì prastoru ìh, raspras′cër zâmlû z utvoramì âe, dae dyhan′ne narodu na ëj ì duh tym, što hodzâc′ pa ëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я, Гасподзь, паклікаў Цябе ў праўду, і буду трымаць Цябе за руку і ахоўваць Цябе, і пастаўлю цябе запаветам народу, сьвятлом язычнікам,</t> </p><i> <t>Â, Gaspodz′, paklìkaǔ Câbe ǔ praǔdu, ì budu trymac′ Câbe za ruku ì ahoǔvac′ Câbe, ì pastaǔlû câbe zapavetam narodu, s′vâtlom âzyčnìkam,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб разамкнуць вочы сьляпым, каб вязьняў вывесьці зь вязьніцы і тых, што сядзяць у цемры, - зь цямніцы.</t> </p><i> <t>kab razamknuc′ vočy s′lâpym, kab vâz′nâǔ vyves′cì z′ vâz′nìcy ì tyh, što sâdzâc′ u cemry, - z′ câmnìcy.</t> </i>


text:
<t>Я Гасподзь, гэта - Маё імя, і ня дам славы Маёй іншаму і хвалы Маёй балванам.</t> </p><i> <t>Â Gaspodz′, gèta - Maë ìmâ, ì nâ dam slavy Maëj ìnšamu ì hvaly Maëj balvanam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, прадказанае раней збылося, і новае Я абвяшчу; перш чым яно адбудзецца, Я абвяшчу вам.</t> </p><i> <t>Vos′, pradkazanae ranej zbylosâ, ì novae Â abvâšču; perš čym âno adbudzecca, Â abvâšču vam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпявайце Госпаду новую песьню, хвалу Яму ад краёў зямлі, вы, хто плавае па моры, і ўсе, хто напаўняе яго, выспы і хто жыве на іх.</t> </p><i> <t>S′pâvajce Gospadu novuû pes′nû, hvalu Âmu ad kraëǔ zâmlì, vy, hto plavae pa mory, ì ǔse, hto napaǔnâe âgo, vyspy ì hto žyve na ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай узвысіць голас пустыня і гарады яе, селішчы, дзе жыве Кідар; хай трыумфуюць насельнікі скал, хай аказваюцца голасам зь вяршыняў гор.</t> </p><i> <t>Haj uzvysìc′ golas pustynâ ì garady âe, selìščy, dze žyve Kìdar; haj tryumfuûc′ nasel′nìkì skal, haj akazvaûcca golasam z′ vâršynâǔ gor.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай аддадуць Госпаду славу, і хвалу Яго хай абвесьцяць на выспах.</t> </p><i> <t>Haj addaduc′ Gospadu slavu, ì hvalu Âgo haj abves′câc′ na vyspah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь выйдзе, як волат, як муж бітваў абудзіць рэўнасьць; закліча і падыме воінскі крык, і пакажа Сябе моцным супроць ворагаў Сваіх.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ vyjdze, âk volat, âk muž bìtvaǔ abudzìc′ rèǔnas′c′; zaklìča ì padyme voìnskì kryk, ì pakaža Sâbe mocnym suproc′ voragaǔ Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Доўга маўчаў Я, трываў, стрымліваўся; цяпер буду крычаць, як парадзіха, буду разбураць і паглынаць усё;</t> </p><i> <t>Doǔga maǔčaǔ Â, tryvaǔ, strymlìvaǔsâ; câper budu kryčac′, âk paradzìha, budu razburac′ ì paglynac′ usë;</t> </i>


text:
<pb/><t>спустошу горы і пагоркі, і ўсю траву іх высушу; і рэкі зраблю выспамі, і асушу азёры.</t> </p><i> <t>spustošu gory ì pagorkì, ì ǔsû travu ìh vysušu; ì rèkì zrablû vyspamì, ì asušu azëry.</t> </i>


text:
<pb/><t>І павяду сьляпых дарогаю, якое яны ня ведаюць, невядомымі шляхамі буду весьці іх; змрок зраблю сьвятлом перад імі, і крывыя шляхі - простымі: вось, што Я зраблю ім і не пакіну іх.</t> </p><i> <t>Ì pavâdu s′lâpyh darogaû, âkoe âny nâ vedaûc′, nevâdomymì šlâhamì budu ves′cì ìh; zmrok zrablû s′vâtlom perad ìmì, ì kryvyâ šlâhì - prostymì: vos′, što Â zrablû ìm ì ne pakìnu ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады адступяцца і вялікім сорамам пакрыюцца тыя, што спадзяюцца на ідалаў, што кажуць балванам: "вы - нашыя багі".</t> </p><i> <t>Tady adstupâcca ì vâlìkìm soramam pakryûcca tyâ, što spadzâûcca na ìdalaǔ, što kažuc′ balvanam: "vy - našyâ bagì".</t> </i>


text:
<t>Слухайце, глухія, і глядзеце сьляпыя, каб бачыць.</t> </p><i> <t>Sluhajce, gluhìâ, ì glâdzece s′lâpyâ, kab bačyc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто так сьляпы, як раб Мой, і глухі, як вястун Мой, Мною пасланы? Хто так сьляпы, як закаханы, так сьляпы, як раб Госпада?</t> </p><i> <t>Hto tak s′lâpy, âk rab Moj, ì gluhì, âk vâstun Moj, Mnoû paslany? Hto tak s′lâpy, âk zakahany, tak s′lâpy, âk rab Gospada?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты бачыў многае, але не заўважаў; вушы былі растуленыя, але ня чуў.</t> </p><i> <t>Ty bačyǔ mnogae, ale ne zaǔvažaǔ; vušy bylì rastulenyâ, ale nâ čuǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпаду заўгодна было дзеля праўды Сваёй узвысіць і праславіць закон.</t> </p><i> <t>Gospadu zaǔgodna bylo dzelâ praǔdy Svaëj uzvysìc′ ì praslavìc′ zakon.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але гэта народ зруйнаваны і абрабаваны: усе яны зьвязаныя ў сутарэньнях і схаваныя ў цямніцах; зрабіліся здабычаю, і няма збаўцы, абрабаваныя, і ніхто ня скажа: "аддай назад"!</t> </p><i> <t>Ale gèta narod zrujnavany ì abrabavany: use âny z′vâzanyâ ǔ sutarèn′nâh ì shavanyâ ǔ câmnìcah; zrabìlìsâ zdabyčaû, ì nâma zbaǔcy, abrabavanyâ, ì nìhto nâ skaža: "addaj nazad"!</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто з вас прыхіліў да гэтага вуха, увайшоў і выслухаў гэта дзеля будучыні?</t> </p><i> <t>Hto z vas pryhìlìǔ da gètaga vuha, uvajšoǔ ì vysluhaǔ gèta dzelâ budučynì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто выдаў Якава на спусташэньне і Ізраіля рабаўнікам? Ці не Гасподзь, супроць Якога мы грашылі? не хацелі яны хадзіць шляхамі Яго, і ня слухалі закону Яго.</t> </p><i> <t>Hto vydaǔ Âkava na spustašèn′ne ì Ìzraìlâ rabaǔnìkam? Cì ne Gaspodz′, suproc′ Âkoga my grašylì? ne hacelì âny hadzìc′ šlâhamì Âgo, ì nâ sluhalì zakonu Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Ён выліў на іх шал гневу Свайго і лютасьць вайны: яна атачыла іх полымем з усіх бакоў, але яны не заўважалі; і гарэла ў іх, але яны не ўразумелі гэтага сэрцам.</t> </p><i> <t>Ì Ën vylìǔ na ìh šal gnevu Svajgo ì lûtas′c′ vajny: âna atačyla ìh polymem z usìh bakoǔ, ale âny ne zaǔvažalì; ì garèla ǔ ìh, ale âny ne ǔrazumelì gètaga sèrcam.</t> </i>


text:
<pb/><t>А сёньня так кажа Гасподзь, Які стварыў цябе, Якаве, і ўладзіў цябе, Ізраіле: ня бойся, бо Я адкупіў цябе, назваў цябе імем тваім; ты - Мой.</t> </p><i> <t>A sën′nâ tak kaža Gaspodz′, Âkì stvaryǔ câbe, Âkave, ì ǔladzìǔ câbe, Ìzraìle: nâ bojsâ, bo Â adkupìǔ câbe, nazvaǔ câbe ìmem tvaìm; ty - Moj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці будзеш пераходзіць праз воды, Я з табою, - альбо цераз рэкі, яны цябе не патопяць; а ці пойдзеш цераз агонь, не апячэшся, і полымя цябе не апаліць.</t> </p><i> <t>Cì budzeš perahodzìc′ praz vody, Â z taboû, - al′bo ceraz rèkì, âny câbe ne patopâc′; a cì pojdzeš ceraz agon′, ne apâčèšsâ, ì polymâ câbe ne apalìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Я - Гасподзь Бог твой; Сьвяты Ізраілеў, Збаўца твой; на адкуп за цябе аддаў Егіпет, Эфіопію і Савею за цябе.</t> </p><i> <t>Bo Â - Gaspodz′ Bog tvoj; S′vâty Ìzraìleǔ, Zbaǔca tvoj; na adkup za câbe addaǔ Egìpet, Èfìopìû ì Saveû za câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як што ты дарагі ў вачах Маіх, шматкаштоўны, і Я палюбіў цябе, дык аддам іншых людзей за цябе, і - народы за душу тваю.</t> </p><i> <t>Âk što ty daragì ǔ vačah Maìh, šmatkaštoǔny, ì Â palûbìǔ câbe, dyk addam ìnšyh lûdzej za câbe, ì - narody za dušu tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня бойся, бо Я з табою; з усходу прывяду племя тваё і з захаду зьбяру цябе.</t> </p><i> <t>Nâ bojsâ, bo Â z taboû; z ushodu pryvâdu plemâ tvaë ì z zahadu z′bâru câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Поўначы скажу: аддай; і поўдню: ня стрымлівай; вядзі сыноў Маіх здалёку і дачок Маіх ад канцоў зямлі,</t> </p><i> <t>Poǔnačy skažu: addaj; ì poǔdnû: nâ strymlìvaj; vâdzì synoǔ Maìh zdalëku ì dačok Maìh ad kancoǔ zâmlì,</t> </i>


text:
<pb/><t>кожнага, хто называецца імем Маім, каго Я стварыў дзеля славы Маёй, сфармаваў і зладзіў.</t> </p><i> <t>kožnaga, hto nazyvaecca ìmem Maìm, kago Â stvaryǔ dzelâ slavy Maëj, sfarmavaǔ ì zladzìǔ.</t> </i>


text:
<t>Выведзі народ сьляпы, хоць у яго ёсьць вочы, і глухі, хоць у яго ёсьць вушы.</t> </p><i> <t>Vyvedzì narod s′lâpy, hoc′ u âgo ës′c′ vočy, ì gluhì, hoc′ u âgo ës′c′ vušy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай усе народы зьбяруцца разам, і згуртуюцца плямёны. Хто сярод нас прадказваў гэта? хай абвесьцяць, што было на пачатку; хай паставяць сьведак ад сябе і апраўдаюцца, каб можна было пачуць і сказаць: праўда!</t> </p><i> <t>Haj use narody z′bârucca razam, ì zgurtuûcca plâmëny. Hto sârod nas pradkazvaǔ gèta? haj abves′câc′, što bylo na pačatku; haj pastavâc′ s′vedak ad sâbe ì apraǔdaûcca, kab možna bylo pačuc′ ì skazac′: praǔda!</t> </i>


text:
<pb/><t>А Мае сьведкі, кажа Гасподзь, вы і раб Мой, якога Я выбраў, каб вы ведалі і верылі Мне, і разумелі, што гэта - Я: раней за Мяне ня было Бога, і пасьля Мяне ня будзе.</t> </p><i> <t>A Mae s′vedkì, kaža Gaspodz′, vy ì rab Moj, âkoga Â vybraǔ, kab vy vedalì ì verylì Mne, ì razumelì, što gèta - Â: ranej za Mâne nâ bylo Boga, ì pas′lâ Mâne nâ budze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я, Я - Гасподзь, і няма Збаўцы, апрача Мяне.</t> </p><i> <t>Â, Â - Gaspodz′, ì nâma Zbaǔcy, aprača Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я прадказаў і ўратаваў, і абвясьціў; а іншага няма ў вас, і вы - сьведкі Мае, кажа Гасподзь, што Я - Бог;</t> </p><i> <t>Â pradkazaǔ ì ǔratavaǔ, ì abvâs′cìǔ; a ìnšaga nâma ǔ vas, ì vy - s′vedkì Mae, kaža Gaspodz′, što Â - Bog;</t> </i>


text:
<pb/><t>ад пачатку дзён Я - Той Самы, і ніхто не ўратуе ад рукі Маёй; Я зраблю, і хто адменіць гэта?</t> </p><i> <t>ad pačatku dzën Â - Toj Samy, ì nìhto ne ǔratue ad rukì Maëj; Â zrablû, ì hto admenìc′ gèta?</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь, Адкупнік ваш, Сьвяты Ізраілеў: дзеля вас Я паслаў у Вавілон і скрышыў усе завалы і Халдэяў, што выхваляліся караблямі.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′, Adkupnìk vaš, S′vâty Ìzraìleǔ: dzelâ vas Â paslaǔ u Vavìlon ì skryšyǔ use zavaly ì Haldèâǔ, što vyhvalâlìsâ karablâmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я Гасподзь, Сьвяты ваш, Творца Ізраіля, Цар ваш.</t> </p><i> <t>Â Gaspodz′, S′vâty vaš, Tvorca Ìzraìlâ, Car vaš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь, Які адкрыў у мора дарогу, у моцных водах сьцежку,</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′, Âkì adkryǔ u mora darogu, u mocnyh vodah s′cežku,</t> </i>


text:
<pb/><t>вывеў калясьніцы і коні, войска і сілу; усе палеглі разам, ня ўсталі; патухлі, як сьвяцільня, пагасьлі.</t> </p><i> <t>vyveǔ kalâs′nìcy ì konì, vojska ì sìlu; use paleglì razam, nâ ǔstalì; patuhlì, âk s′vâcìl′nâ, pagas′lì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але вы ня згадваеце ранейшага і пра старадаўняе не намышляеце.</t> </p><i> <t>Ale vy nâ zgadvaece ranejšaga ì pra staradaǔnâe ne namyšlâece.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я раблю новае; а цяпер яно зьявіцца; няўжо вы і гэтага ня хочаце ведаць? Я правяду дарогу ў стэпе, рэкі - у пустыні.</t> </p><i> <t>Vos′, Â rablû novae; a câper âno z′âvìcca; nâǔžo vy ì gètaga nâ hočace vedac′? Â pravâdu darogu ǔ stèpe, rèkì - u pustynì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Палявыя зьвяры праславяць Мяне, шакалы і страўсы, бо Я ў пустынях дам ваду, рэкі - у сухім стэпе, каб паіць выбраны народ Мой.</t> </p><i> <t>Palâvyâ z′vâry praslavâc′ Mâne, šakaly ì straǔsy, bo Â ǔ pustynâh dam vadu, rèkì - u suhìm stèpe, kab paìc′ vybrany narod Moj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэты народ я ўтварыў Сабе; ён будзе абвяшчаць славу Маю.</t> </p><i> <t>Gèty narod â ǔtvaryǔ Sabe; ën budze abvâščac′ slavu Maû.</t> </i>


text:
<t>А ты, Якаве, ня клікаў Мяне; ты, Ізраіле, не працаваў дзеля Мяне.</t> </p><i> <t>A ty, Âkave, nâ klìkaǔ Mâne; ty, Ìzraìle, ne pracavaǔ dzelâ Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ня прыносіў Мне ягнятак тваіх на цэласпаленьне, ахвярамі тваімі не шанаваў Мяне. Я ня змушаў цябе служыць Мне хлебным прынашэньнем і не абцяжарваў цябе фіміямам.</t> </p><i> <t>Ty nâ prynosìǔ Mne âgnâtak tvaìh na cèlaspalen′ne, ahvâramì tvaìmì ne šanavaǔ Mâne. Â nâ zmušaǔ câbe služyc′ Mne hlebnym prynašèn′nem ì ne abcâžarvaǔ câbe fìmìâmam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ня купляў Мне пахучага трысьнёгу за срэбра і тлушчам ахвяраў тваіх не карміў Мяне; але ты грахамі тваімі бянтэжыў Мяне; беззаконьнямі тваімі бянтэжыў Мяне.</t> </p><i> <t>Ty nâ kuplâǔ Mne pahučaga trys′nëgu za srèbra ì tluščam ahvâraǔ tvaìh ne karmìǔ Mâne; ale ty grahamì tvaìmì bântèžyǔ Mâne; bezzakon′nâmì tvaìmì bântèžyǔ Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я, Я Сам згладжваю злачынствы твае дзеля Сябе Самога і грахоў тваіх не ўзгадаю.</t> </p><i> <t>Â, Â Sam zgladžvaû zlačynstvy tvae dzelâ Sâbe Samoga ì grahoǔ tvaìh ne ǔzgadaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгадай Мне; пачнем судзіцца; кажы ты, каб апраўдацца.</t> </p><i> <t>Prygadaj Mne; pačnem sudzìcca; kažy ty, kab apraǔdacca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прабацька твой зграшыў, і хадайнікі твае адступіліся ад Мяне.</t> </p><i> <t>Prabac′ka tvoj zgrašyǔ, ì hadajnìkì tvae adstupìlìsâ ad Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое Я першых у сьвяцілішчы пазбавіў сьвяшчэнства і Якава аддаў на закляцьце і Ізраіля на паганьбеньне.</t> </p><i> <t>Za toe Â peršyh u s′vâcìlìščy pazbavìǔ s′vâščènstva ì Âkava addaǔ na zaklâc′ce ì Ìzraìlâ na pagan′ben′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>А цяпер слухай, Якаве, рабе Мой, і Ізраіле, якога я выбраў.</t> </p><i> <t>A câper sluhaj, Âkave, rabe Moj, ì Ìzraìle, âkoga â vybraǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь, Які стварыў цябе, і ўзгадаваў цябе, дапамагае табе ад улоньня мацярынскага, ня бойся, рабе Мой, Якаве, і любасны Ізраіле, якога Я выбраў;</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′, Âkì stvaryǔ câbe, ì ǔzgadavaǔ câbe, dapamagae tabe ad ulon′nâ macârynskaga, nâ bojsâ, rabe Moj, Âkave, ì lûbasny Ìzraìle, âkoga Â vybraǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Я вылью вады на спрагненае; вылью дух Мой на племя тваё і дабраславеньне Маё на нашчадкаў тваіх.</t> </p><i> <t>bo Â vyl′û vady na spragnenae; vyl′û duh Moj na plemâ tvaë ì dabraslaven′ne Maë na naščadkaǔ tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будуць расьці сярод травы, як вербы пры патоках водаў.</t> </p><i> <t>Ì buduc′ ras′cì sârod travy, âk verby pry patokah vodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адзін скажа: "я - Гасподні", другі назавецца імем Якава; а іншы напіша рукою сваёю: "я - Гасподні", і назавецца імем Ізраіля.</t> </p><i> <t>Adzìn skaža: "â - Gaspodnì", drugì nazavecca ìmem Âkava; a ìnšy napìša rukoû svaëû: "â - Gaspodnì", ì nazavecca ìmem Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь, Цар Ізраіля, і Адкупнік ягоны, Гасподзь Саваоф: Я - першы, і Я - апошні; і акрамя Мяне няма Бога,</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′, Car Ìzraìlâ, ì Adkupnìk âgony, Gaspodz′ Savaof: Â - peršy, ì Â - apošnì; ì akramâ Mâne nâma Boga,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо хто - як Я? Хай ён раскажа, абвесьціць і ў парадку паставіць перад Мною ўсё з таго часу, як Я зладзіў народ старажытны, альбо хай абвесьціць наступнае і будучае.</t> </p><i> <t>bo hto - âk Â? Haj ën raskaža, abves′cìc′ ì ǔ paradku pastavìc′ perad Mnoû ǔsë z tago času, âk Â zladzìǔ narod staražytny, al′bo haj abves′cìc′ nastupnae ì budučae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня бойцеся і не палохайцеся: ці не здавён Я абвясьціў табе і прадказаў? І вы - Мае сьведкі. Ці ёсьць Бог апрача Мяне? няма, іншай цьвярдыні ніякай ня ведаю.</t> </p><i> <t>Nâ bojcesâ ì ne palohajcesâ: cì ne zdavën Â abvâs′cìǔ tabe ì pradkazaǔ? Ì vy - Mae s′vedkì. Cì ës′c′ Bog aprača Mâne? nâma, ìnšaj c′vârdynì nìâkaj nâ vedaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тыя, што робяць ідалаў, - усе нікчэмныя, і самыя прагавітыя зь іх ня прыносяць ніякай карысьці, і яны самі сабе ў тым сьведкі. Яны ня бачаць і не разумеюць, і таму будуць пасаромленыя.</t> </p><i> <t>Tyâ, što robâc′ ìdalaǔ, - use nìkčèmnyâ, ì samyâ pragavìtyâ z′ ìh nâ prynosâc′ nìâkaj karys′cì, ì âny samì sabe ǔ tym s′vedkì. Âny nâ bačac′ ì ne razumeûc′, ì tamu buduc′ pasaromlenyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто зрабіў бога і выліў ідала, што ня прыносіць ніякай карысьці?</t> </p><i> <t>Hto zrabìǔ boga ì vylìǔ ìdala, što nâ prynosìc′ nìâkaj karys′cì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе ўдзельныя ў гэтым будуць пасаромленыя, бо і майстры самі - таксама зь людзей; яны ўбаяцца, і ўсе будуць пасаромленыя.</t> </p><i> <t>Use ǔdzel′nyâ ǔ gètym buduc′ pasaromlenyâ, bo ì majstry samì - taksama z′ lûdzej; âny ǔbaâcca, ì ǔse buduc′ pasaromlenyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Каваль робіць з жалеза сякеру і працуе на вугольлі, малаткамі абрабляе яе і працуе над ёю моцнаю рукою сваёю да таго, што аж робіцца галодны і бясьсілы, ня п'е вады і зьнемагае.</t> </p><i> <t>Kaval′ robìc′ z žaleza sâkeru ì pracue na vugol′lì, malatkamì abrablâe âe ì pracue nad ëû mocnaû rukoû svaëû da tago, što až robìcca galodny ì bâs′sìly, nâ p'e vady ì z′nemagae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Цясьляр, сьсекшы дрэва, праводзіць па ім лінію, вострым канцом прылады робіць на ім абрыс, потым абрабляе яго разцом і акругляе яго, і вырабляе зь яго вобраз чалавека прыгожага выгляду, каб паставіць яго ў доме.</t> </p><i> <t>Câs′lâr, s′sekšy drèva, pravodzìc′ pa ìm lìnìû, vostrym kancom prylady robìc′ na ìm abrys, potym abrablâe âgo razcom ì akruglâe âgo, ì vyrablâe z′ âgo vobraz čalaveka prygožaga vyglâdu, kab pastavìc′ âgo ǔ dome.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён і сячэ сабе кедры, бярэ сасну і дуб, якія выбера з-паміж дрэваў у лесе, садзіць ясень, а дождж росьціць яго.</t> </p><i> <t>Ën ì sâčè sabe kedry, bârè sasnu ì dub, âkìâ vybera z-pamìž drèvaǔ u lese, sadzìc′ âsen′, a doždž ros′cìc′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І гэта служыць чалавеку палівам, і частку гэтага ўжывае ён на тое, каб яму было цёпла, і разводзіць агонь, і пячэ хлеб. І з таго ж самага робіць бога, і пакланяецца яму, робіць ідала і падае перад ім.</t> </p><i> <t>Ì gèta služyc′ čalaveku palìvam, ì častku gètaga ǔžyvae ën na toe, kab âmu bylo cëpla, ì razvodzìc′ agon′, ì pâčè hleb. Ì z tago ž samaga robìc′ boga, ì paklanâecca âmu, robìc′ ìdala ì padae perad ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Частку дрэва паліць у агні, другою часткаю гатуе мяса на ежу, смажыць і есьць удосыць, а таксама грэецца і кажа: "добра, я сагрэўся; адчуў агонь".</t> </p><i> <t>Častku drèva palìc′ u agnì, drugoû častkaû gatue mâsa na ežu, smažyc′ ì es′c′ udosyc′, a taksama grèecca ì kaža: "dobra, â sagrèǔsâ; adčuǔ agon′".</t> </i>


text:
<pb/><t>А з рэшты таго робіць бога, ідала свайго, пакланяецца яму, падае перад ім і моліцца яму, і кажа: "выратуй мяне, бо ты бог мой".</t> </p><i> <t>A z rèšty tago robìc′ boga, ìdala svajgo, paklanâecca âmu, padae perad ìm ì molìcca âmu, ì kaža: "vyratuj mâne, bo ty bog moj".</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня ведаюць і не разумеюць яны: Ён заплюшчыў вочы іх, каб ня бачылі, і сэрцы іх, каб не разумелі.</t> </p><i> <t>Nâ vedaûc′ ì ne razumeûc′ âny: Ën zaplûščyǔ vočy ìh, kab nâ bačylì, ì sèrcy ìh, kab ne razumelì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ня возьме ён гэтага да свайго сэрца, і няма ў яго столькі веданьня і розуму, каб сказаць: "палавіну яго я спаліў у агні і на вугольлі яго сьпёк хлеб, засмажыў мяса і зьеў: а з рэшты яго ці ж зраблю мярзоту? ці буду пакланяцца кавалку дрэва"?</t> </p><i> <t>Ì nâ voz′me ën gètaga da svajgo sèrca, ì nâma ǔ âgo stol′kì vedan′nâ ì rozumu, kab skazac′: "palavìnu âgo â spalìǔ u agnì ì na vugol′lì âgo s′pëk hleb, zasmažyǔ mâsa ì z′eǔ: a z rèšty âgo cì ž zrablû mârzotu? cì budu paklanâcca kavalku drèva"?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён ганяецца за пылам; ашуканае сэрца ўвяло яго ў аблуду, і ён ня можа вызваліць душы сваёй і сказаць: ці не падман у правай руцэ маёй?</t> </p><i> <t>Ën ganâecca za pylam; ašukanae sèrca ǔvâlo âgo ǔ abludu, ì ën nâ moža vyzvalìc′ dušy svaëj ì skazac′: cì ne padman u pravaj rucè maëj?</t> </i>


text:
<pb/><t>Памятай гэта, Якаве і Ізраіле, бо ты - раб Мой; Я ўзгадаваў цябе: раб Мой - ты, Ізраіле, не забывай Мяне.</t> </p><i> <t>Pamâtaj gèta, Âkave ì Ìzraìle, bo ty - rab Moj; Â ǔzgadavaǔ câbe: rab Moj - ty, Ìzraìle, ne zabyvaj Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разьвяду беззаконьні твае, як туман, і грахі твае, як воблака; зьвярніся да Мяне, бо я адкупіў цябе.</t> </p><i> <t>Raz′vâdu bezzakon′nì tvae, âk tuman, ì grahì tvae, âk voblaka; z′vârnìsâ da Mâne, bo â adkupìǔ câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радуйцеся, нябёсы, бо Гасподзь зрабіў гэта. Усклікайце, глыбіні зямлі; гудзеце ад радасьці, горы; лес і ўсе дрэвы ў ім; бо адкупіў Гасподзь Якава і праславіцца ў Ізраілі.</t> </p><i> <t>Radujcesâ, nâbësy, bo Gaspodz′ zrabìǔ gèta. Usklìkajce, glybìnì zâmlì; gudzece ad radas′cì, gory; les ì ǔse drèvy ǔ ìm; bo adkupìǔ Gaspodz′ Âkava ì praslavìcca ǔ Ìzraìlì.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь, Які адкупіў цябе і ўзгадаваў цябе ад нутра мацерынага: Я - Гасподзь, Які стварыў усё, адзін раскінуў нябёсы і Сваёю сілаю разаслаў зямлю,</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′, Âkì adkupìǔ câbe ì ǔzgadavaǔ câbe ad nutra macerynaga: Â - Gaspodz′, Âkì stvaryǔ usë, adzìn raskìnuǔ nâbësy ì Svaëû sìlaû razaslaǔ zâmlû,</t> </i>


text:
<pb/><t>Які робіць нікчэмнымі азнакі ілжэпрарокаў і выкрывае вар'яцтва чарадзеяў, мудрацоў праганяе назад, і веды іх робіць глупствам,</t> </p><i> <t>Âkì robìc′ nìkčèmnymì aznakì ìlžèprarokaǔ ì vykryvae var'âctva čaradzeâǔ, mudracoǔ praganâe nazad, ì vedy ìh robìc′ glupstvam,</t> </i>


text:
<pb/><t>Які сьцявярджае слова раба Свайго і дае выкананьне выслоўю Сваіх пасланцаў, Які кажа Ерусаліму: "ты будзеш населены" і гарадам Юдавым: "вы будзеце пабудаваныя, і руіны яго Я аднаўлю,</t> </p><i> <t>Âkì s′câvârdžae slova raba Svajgo ì dae vykanan′ne vysloǔû Svaìh paslancaǔ, Âkì kaža Erusalìmu: "ty budzeš naseleny" ì garadam Ûdavym: "vy budzece pabudavanyâ, ì ruìny âgo Â adnaǔlû,</t> </i>


text:
<pb/><t>Які бездані кажа: "ссохні!" і рэкі твае Я высушу,</t> </p><i> <t>Âkì bezdanì kaža: "ssohnì!" ì rèkì tvae Â vysušu,</t> </i>


text:
<pb/><t>Які кажа пра Кіра: "пастыр Мой", і ён выканае ўсю волю Маю і скажа Ерусаліму: "ты будзеш пабудаваны!" і храму: "ты будзеш заснаваны!"</t> </p><i> <t>Âkì kaža pra Kìra: "pastyr Moj", ì ën vykanae ǔsû volû Maû ì skaža Erusalìmu: "ty budzeš pabudavany!" ì hramu: "ty budzeš zasnavany!"</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь памазанцу Свайму Кіру: Я трымаю цябе за правую руку, каб упакорыць табе народы, і здыму паясы з пасьніц цароў, каб адчыніліся табе дзьверы і брама не зачынялася:</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ pamazancu Svajmu Kìru: Â trymaû câbe za pravuû ruku, kab upakoryc′ tabe narody, ì zdymu paâsy z pas′nìc caroǔ, kab adčynìlìsâ tabe dz′very ì brama ne začynâlasâ:</t> </i>


text:
<pb/><t>Я пайду перад табою і горы зраўняю, медныя дзьверы патрушчу і завалы жалезныя паламаю;</t> </p><i> <t>Â pajdu perad taboû ì gory zraǔnâû, mednyâ dz′very patrušču ì zavaly žaleznyâ palamaû;</t> </i>


text:
<pb/><t>і аддам табе хаваныя ў цемры скарбы і схаваныя багацьці, каб ты ўведаў, што Я Гасподзь, Які называе цябе імем, - Бог Ізраілеў.</t> </p><i> <t>ì addam tabe havanyâ ǔ cemry skarby ì shavanyâ bagac′cì, kab ty ǔvedaǔ, što Â Gaspodz′, Âkì nazyvae câbe ìmem, - Bog Ìzraìleǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля Якава, раба Майго, і Ізраіля, выбранага Майго, я назваў цябе імем, ушанаваў цябе, хоць ты ня ведаў Мяне.</t> </p><i> <t>Dzelâ Âkava, raba Majgo, ì Ìzraìlâ, vybranaga Majgo, â nazvaǔ câbe ìmem, ušanavaǔ câbe, hoc′ ty nâ vedaǔ Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я - Гасподзь, і няма іншага; няма Бога, апрача Мяне; Я аперазаў цябе, хоць ты і ня ведаў Мяне,</t> </p><i> <t>Â - Gaspodz′, ì nâma ìnšaga; nâma Boga, aprača Mâne; Â aperazaǔ câbe, hoc′ ty ì nâ vedaǔ Mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб спазналі ад усходу сонца і ад захаду, што няма апрача Мяне; Я - Гасподзь, і няма іншага.</t> </p><i> <t>kab spaznalì ad ushodu sonca ì ad zahadu, što nâma aprača Mâne; Â - Gaspodz′, ì nâma ìnšaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ўтвараю сьвятло і ствараю цемру, раблю мір і чыню беды; Я, Гасподзь, раблю ўсё гэта.</t> </p><i> <t>Â ǔtvaraû s′vâtlo ì stvaraû cemru, rablû mìr ì čynû bedy; Â, Gaspodz′, rablû ǔsë gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Крапеце, нябёсы, згары, і воблакі хай праліваюць праўду; хай разамкнецца зямля і прыносіць выратаваньне, і хай расьце разам праўда. Я, Гасподзь, твару гэта.</t> </p><i> <t>Krapece, nâbësy, zgary, ì voblakì haj pralìvaûc′ praǔdu; haj razamknecca zâmlâ ì prynosìc′ vyratavan′ne, ì haj ras′ce razam praǔda. Â, Gaspodz′, tvaru gèta.</t> </i>


text:
<t>Гора таму, хто спрачаецца з Творцам сваім, чарапок з чарапкоў зямных! Ці скажа гліна ганчару: "што ты робіш?" і твая дзея ці скажа пра цябе: "у яго няма рук"?</t> </p><i> <t>Gora tamu, hto spračaecca z Tvorcam svaìm, čarapok z čarapkoǔ zâmnyh! Cì skaža glìna gančaru: "što ty robìš?" ì tvaâ dzeâ cì skaža pra câbe: "u âgo nâma ruk"?</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора таму, хто кажа бацьку: навошта ты спарадзіў мяне на сьвет, а маці: навошта ты нарадзіла мяне?</t> </p><i> <t>Gora tamu, hto kaža bac′ku: navošta ty sparadzìǔ mâne na s′vet, a macì: navošta ty naradzìla mâne?</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь, Сьвяты Ізраіля і Творца яго: вы пытаецеся ў Мяне пра будучыню сыноў Маіх і хочаце Мне ўказваць у дзеях рук Маіх?</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′, S′vâty Ìzraìlâ ì Tvorca âgo: vy pytaecesâ ǔ Mâne pra budučynû synoǔ Maìh ì hočace Mne ǔkazvac′ u dzeâh ruk Maìh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зрабіў зямлю і стварыў на ёй чалавека; Я - Мае рукі і распасьцёрлі нябёсы, і ўсяму воінству іхняму даў закон Я.</t> </p><i> <t>Â zrabìǔ zâmlû ì stvaryǔ na ëj čalaveka; Â - Mae rukì ì raspas′cërlì nâbësy, ì ǔsâmu voìnstvu ìhnâmu daǔ zakon Â.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ўзьвёў яго ў праўдзе і спрастую ўсе дарогія яго. Ён збудуе горад Мой і адпусьціць палонных Маіх, не за выкуп і не за дары, кажа Гасподзь Саваоф.</t> </p><i> <t>Â ǔz′vëǔ âgo ǔ praǔdze ì sprastuû ǔse darogìâ âgo. Ën zbudue gorad Moj ì adpus′cìc′ palonnyh Maìh, ne za vykup ì ne za dary, kaža Gaspodz′ Savaof.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: працы Егіпцян і гандаль Эфіоплянаў, і Савэйцы, людзі рослыя, да цябе пяройдуць і будуць твае; яны пойдуць сьледам за табою, у ланцугах прыйдуць і ўпадуць перад табою, і будуць маліць цябе, кажучы: у цябе толькі Бог, і няма іншага Бога.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: pracy Egìpcân ì gandal′ Èfìoplânaǔ, ì Savèjcy, lûdzì roslyâ, da câbe pârojduc′ ì buduc′ tvae; âny pojduc′ s′ledam za taboû, u lancugah pryjduc′ ì ǔpaduc′ perad taboû, ì buduc′ malìc′ câbe, kažučy: u câbe tol′kì Bog, ì nâma ìnšaga Boga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сапраўды, Ты - Бог таямнічы, Бог Ізраілеў, Збаўца.</t> </p><i> <t>Sapraǔdy, Ty - Bog taâmnìčy, Bog Ìzraìleǔ, Zbaǔca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе яны будуць паганьбаваныя і пасаромленыя; разам зь імі ў сораме пойдуць і ўсе, хто робіць ідалаў.</t> </p><i> <t>Use âny buduc′ pagan′bavanyâ ì pasaromlenyâ; razam z′ ìmì ǔ sorame pojduc′ ì ǔse, hto robìc′ ìdalaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>А Ізраіль будзе выратаваны ратункам вечным у Госпадзе; вы ня будзеце паганьбаваныя вавекі вякоў.</t> </p><i> <t>A Ìzraìl′ budze vyratavany ratunkam večnym u Gospadze; vy nâ budzece pagan′bavanyâ vavekì vâkoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так кажа Гасподзь, Які стварыў нябёсы, Ён - Бог, даў вобраз зямлі і зрабіў яе; Ён уцьвердзіў; не дарма стварыў яе, Ён зладзіў яе на жыхарства; Я - Гасподзь, і няма іншага.</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′, Âkì stvaryǔ nâbësy, Ën - Bog, daǔ vobraz zâmlì ì zrabìǔ âe; Ën uc′verdzìǔ; ne darma stvaryǔ âe, Ën zladzìǔ âe na žyharstva; Â - Gaspodz′, ì nâma ìnšaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не таемнае Я гаварыў, ня ў цёмным месцы зямлі; не казаў Я племю Якава: дарма шукаеце Мяне. Я - Гасподзь, Які прамаўляе праўду, адкрывае ісьціну.</t> </p><i> <t>Ne taemnae Â gavaryǔ, nâ ǔ cëmnym mescy zâmlì; ne kazaǔ Â plemû Âkava: darma šukaece Mâne. Â - Gaspodz′, Âkì pramaǔlâe praǔdu, adkryvae ìs′cìnu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьбярэцеся і прыйдзеце, наблізьцеся ўсе, хто ацалеў з народаў. Невукі тыя, якія носяць драўлянага свайго ідала і моляцца богу, які не ратуе.</t> </p><i> <t>Z′bârècesâ ì pryjdzece, nablìz′cesâ ǔse, hto acaleǔ z narodaǔ. Nevukì tyâ, âkìâ nosâc′ draǔlânaga svajgo ìdala ì molâcca bogu, âkì ne ratue.</t> </i>


text:
<pb/><t>Абвясьцеце і скажэце, параіўшыся паміж сабою: хто абвясьціў гэта са старадаўніх часоў, наперад сказаў гэта? Ці ня Я, Гасподзь? і няма іншага Бога акрамя Мяне, - Бога праведнага і ратавальнага няма, акрамя Мяне.</t> </p><i> <t>Abvâs′cece ì skažèce, paraìǔšysâ pamìž saboû: hto abvâs′cìǔ gèta sa staradaǔnìh časoǔ, naperad skazaǔ gèta? Cì nâ Â, Gaspodz′? ì nâma ìnšaga Boga akramâ Mâne, - Boga pravednaga ì rataval′naga nâma, akramâ Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Да Мяне зьвярнецеся і будзеце выратаваныя, усе канцы зямлі; бо Я - Бог, і няма іншага.</t> </p><i> <t>Da Mâne z′vârnecesâ ì budzece vyratavanyâ, use kancy zâmlì; bo Â - Bog, ì nâma ìnšaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мною прысягаю: з вуснаў Маіх сыходзіць праўда, слова нязьменнае, што перад Мною схіліцца кожнае племя, Мною будзе прысягаць кожны род.</t> </p><i> <t>Mnoû prysâgaû: z vusnaǔ Maìh syhodzìc′ praǔda, slova nâz′mennae, što perad Mnoû shìlìcca kožnae plemâ, Mnoû budze prysâgac′ kožny rod.</t> </i>


text:
<pb/><t>Толькі ў Госпада, будуць казаць пра Мяне, праўда і сіла; да Яго прыйдуць і пасаромяцца ўсе, што варагавалі супроць Яго.</t> </p><i> <t>Tol′kì ǔ Gospada, buduc′ kazac′ pra Mâne, praǔda ì sìla; da Âgo pryjduc′ ì pasaromâcca ǔse, što varagavalì suproc′ Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадам будзе апраўдана і праслаўлена ўсё племя Ізраілева.</t> </p><i> <t>Gospadam budze apraǔdana ì praslaǔlena ǔsë plemâ Ìzraìleva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Упаў Віл, паваліўся Нэво; балваны іхнія - на быдле і ўючных жывёлах; вашая ноша сталася цяжкаю стомленым жывёлам.</t> </p><i> <t>Upaǔ Vìl, pavalìǔsâ Nèvo; balvany ìhnìâ - na bydle ì ǔûčnyh žyvëlah; vašaâ noša stalasâ câžkaû stomlenym žyvëlam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паваліліся, упалі разам; не маглі абараніць тых, што несьлі, і самі пайшлі ў палон.</t> </p><i> <t>Pavalìlìsâ, upalì razam; ne maglì abaranìc′ tyh, što nes′lì, ì samì pajšlì ǔ palon.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслухайце мяне, доме Якава і ўся рэшта дома Ізраілевага, прынятыя Мною ад улоньня, каго Я насіў ад утробы матчынай:</t> </p><i> <t>Pasluhajce mâne, dome Âkava ì ǔsâ rèšta doma Ìzraìlevaga, prynâtyâ Mnoû ad ulon′nâ, kago Â nasìǔ ad utroby matčynaj:</t> </i>


text:
<pb/><t>і да старасьці вашай Я той самы буду, і да сівізны вашай Я ж буду насіць вас; Я стварыў і буду насіць, падтрымліваць і ахоўваць вас.</t> </p><i> <t>ì da staras′cì vašaj Â toj samy budu, ì da sìvìzny vašaj Â ž budu nasìc′ vas; Â stvaryǔ ì budu nasìc′, padtrymlìvac′ ì ahoǔvac′ vas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Да каго прыпадобніце Мяне і з кім параўнаеце, і з кім зьверыце, каб мы былі падобныя?</t> </p><i> <t>Da kago prypadobnìce Mâne ì z kìm paraǔnaece, ì z kìm z′veryce, kab my bylì padobnyâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Высыпаюць золата з кашалька і важаць срэбра на вагах, і наймаюць срабрака, каб ён зрабіў зь яго бога; кланяюцца яму і ўпадаюць перад ім,</t> </p><i> <t>Vysypaûc′ zolata z kašal′ka ì važac′ srèbra na vagah, ì najmaûc′ srabraka, kab ën zrabìǔ z′ âgo boga; klanâûcca âmu ì ǔpadaûc′ perad ìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>падымаюць яго на плечы, нясуць яго і ставяць яго на сваё месца; ён стаіць, зь месца свайго не кранецца; крычаць яму - ён не адказвае, не ратуе ад бяды.</t> </p><i> <t>padymaûc′ âgo na plečy, nâsuc′ âgo ì stavâc′ âgo na svaë mesca; ën staìc′, z′ mesca svajgo ne kranecca; kryčac′ âmu - ën ne adkazvae, ne ratue ad bâdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Успомніце гэта і пакажэце сябе мужамі; прымеце гэта, адступнікі, да сэрца;</t> </p><i> <t>Uspomnìce gèta ì pakažèce sâbe mužamì; prymece gèta, adstupnìkì, da sèrca;</t> </i>


text:
<pb/><t>успомніце былое раней, ад пачатку веку, бо Я - Бог, і няма іншага Бога, і няма падобнага да Мяне.</t> </p><i> <t>uspomnìce byloe ranej, ad pačatku veku, bo Â - Bog, ì nâma ìnšaga Boga, ì nâma padobnaga da Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ўзьвяшчаю на пачатку, што будзе ў канцы, і ад старадаўніх часін тое, што яшчэ не зрабілася, кажу: Мая рада адбудзецца, і ўсё, што Мне заўгодна, Я зраблю.</t> </p><i> <t>Â ǔz′vâščaû na pačatku, što budze ǔ kancy, ì ad staradaǔnìh časìn toe, što âščè ne zrabìlasâ, kažu: Maâ rada adbudzecca, ì ǔsë, što Mne zaǔgodna, Â zrablû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я паклікаў арла з усходу, з далёкай краіны, спраўцу вызначэньня Майго. Я сказаў - і спраўджу гэта; прадпісаў - і зраблю.</t> </p><i> <t>Â paklìkaǔ arla z ushodu, z dalëkaj kraìny, spraǔcu vyznačèn′nâ Majgo. Â skazaǔ - ì spraǔdžu gèta; pradpìsaǔ - ì zrablû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслухайце Мяне, жорсткія сэрцам, далёкія ад праўды:</t> </p><i> <t>Pasluhajce Mâne, žorstkìâ sèrcam, dalëkìâ ad praǔdy:</t> </i>


text:
<pb/><t>Я наблізіў праўду Маю, - яна не далёка, і ратунак Мой не замарудзіць; і дам Сіёну выратаваньне, Ізраілю - славу Маю.</t> </p><i> <t>Â nablìzìǔ praǔdu Maû, - âna ne dalëka, ì ratunak Moj ne zamarudzìc′; ì dam Sìënu vyratavan′ne, Ìzraìlû - slavu Maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыдзі і сядзь у пыл, дзяўчына, дачка Вавілона; сядзі на зямлі: трона няма, дачка Халдэяў, і больш не называцьмуць цябе пяшчотнаю і раскошнаю.</t> </p><i> <t>Sydzì ì sâdz′ u pyl, dzâǔčyna, dačka Vavìlona; sâdzì na zâmlì: trona nâma, dačka Haldèâǔ, ì bol′š ne nazyvac′muc′ câbe pâščotnaû ì raskošnaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вазьмі жорны і мялі муку; здымі покрыва тваё, падбяры прыпол, адкрый галені, пераходзь цераз рэкі:</t> </p><i> <t>Vaz′mì žorny ì mâlì muku; zdymì pokryva tvaë, padbâry prypol, adkryj galenì, perahodz′ ceraz rèkì:</t> </i>


text:
<pb/><t>адкрыецца галізна твая, і нават відаць будзе сорам твой. Зьдзейсьню помсту і не пашкадую нікога.</t> </p><i> <t>adkryecca galìzna tvaâ, ì navat vìdac′ budze soram tvoj. Z′dzejs′nû pomstu ì ne paškaduû nìkoga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адкупнік наш - Гасподзь Саваоф імя Яму, Сьвяты Ізраілеў.</t> </p><i> <t>Adkupnìk naš - Gaspodz′ Savaof ìmâ Âmu, S′vâty Ìzraìleǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сядзі моўчкі і сыдзі ў цемру, дачка Халдэя: бо болей ня будуць называць цябе гаспадыняю царстваў.</t> </p><i> <t>Sâdzì moǔčkì ì sydzì ǔ cemru, dačka Haldèâ: bo bolej nâ buduc′ nazyvac′ câbe gaspadynâû carstvaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ўгневаўся на народ Мой, зьнішчыў спадчыну Маю і аддаў іх у рукі твае; а ты не ўмілажалілася зь іх, - на старца ўскладала занадта цяжкае ярмо тваё.</t> </p><i> <t>Â ǔgnevaǔsâ na narod Moj, z′nìščyǔ spadčynu Maû ì addaǔ ìh u rukì tvae; a ty ne ǔmìlažalìlasâ z′ ìh, - na starca ǔskladala zanadta câžkae ârmo tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ты казала: "вечна буду гаспадыняю", а не ўяўляла таго ў розуме тваім, ня думала, што будзе пасьля.</t> </p><i> <t>Ì ty kazala: "večna budu gaspadynâû", a ne ǔâǔlâla tago ǔ rozume tvaìm, nâ dumala, što budze pas′lâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але сёньня выслухай мяне, сьпешчаная, што жывеш бястурботна, што гаворыш у сэрцы сваім: "я, - і другое падобнае да мяне няма: ня буду сядзець удавіцаю і не зазнаю страты дзяцей".</t> </p><i> <t>Ale sën′nâ vysluhaj mâne, s′peščanaâ, što žyveš bâsturbotna, što gavoryš u sèrcy svaìm: "â, - ì drugoe padobnae da mâne nâma: nâ budu sâdzec′ udavìcaû ì ne zaznaû straty dzâcej".</t> </i>


text:
<pb/><t>Але зьнянацку, у адзін дзень, прыйдзе да цябе тое і другое - страта дзяцей і ўдоўства; поўнаю мераю сыдуць яны на цябе, нягледзячы на мноства чарадзействаў тваіх і на вялікую сілу варажбіцтва твайго.</t> </p><i> <t>Ale z′nânacku, u adzìn dzen′, pryjdze da câbe toe ì drugoe - strata dzâcej ì ǔdoǔstva; poǔnaû meraû syduc′ âny na câbe, nâgledzâčy na mnostva čaradzejstvaǔ tvaìh ì na vâlìkuû sìlu varažbìctva tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ты спадзявалася на зладзейства тваё, казала: "ніхто ня бачыць мяне". Мудрасьць твая і веды твае - яны зьбілі цябе з дарогі, і ты казала ў сэрцы тваім: "я, і ніхто апрача мяне".</t> </p><i> <t>Bo ty spadzâvalasâ na zladzejstva tvaë, kazala: "nìhto nâ bačyc′ mâne". Mudras′c′ tvaâ ì vedy tvae - âny z′bìlì câbe z darogì, ì ty kazala ǔ sèrcy tvaìm: "â, ì nìhto aprača mâne".</t> </i>


text:
<pb/><t>І прыйдзе на цябе нягода: ты не даведаешся, адкуль яна падымецца, і наваліцца на цябе бяда, якое ты ня мецьмеш сілы ўхіліць, і раптоўна прыйдзе на цябе загуба, пра якую ты ня думаеш.</t> </p><i> <t>Ì pryjdze na câbe nâgoda: ty ne davedaešsâ, adkul′ âna padymecca, ì navalìcca na câbe bâda, âkoe ty nâ mec′meš sìly ǔhìlìc′, ì raptoǔna pryjdze na câbe zaguba, pra âkuû ty nâ dumaeš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Заставайся ж з тваімі варажбіцтвамі і з мноствам чарадзействаў тваіх, якімі ты займалася з маладосьці тваёй: можа стацца - пасобіш сабе, можа стацца - выстаіш.</t> </p><i> <t>Zastavajsâ ž z tvaìmì varažbìctvamì ì z mnostvam čaradzejstvaǔ tvaìh, âkìmì ty zajmalasâ z malados′cì tvaëj: moža stacca - pasobìš sabe, moža stacca - vystaìš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты стомленая мноствам парадаў тваіх: хай жа выступяць назіральнікі нябёсаў і зьвездары і прадказальнікі па маладзіках, і ўратуюць цябе ад таго, што мае прыпасьці табе.</t> </p><i> <t>Ty stomlenaâ mnostvam paradaǔ tvaìh: haj ža vystupâc′ nazìral′nìkì nâbësaǔ ì z′vezdary ì pradkazal′nìkì pa maladzìkah, ì ǔratuûc′ câbe ad tago, što mae prypas′cì tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось яны, як салома: агонь спаліў іх, - ня збавілі душы сваёй ад полымя; не засталося вугалю, каб пагрэцца, ні агню, каб пасядзець каля яго.</t> </p><i> <t>Vos′ âny, âk saloma: agon′ spalìǔ ìh, - nâ zbavìlì dušy svaëj ad polymâ; ne zastalosâ vugalû, kab pagrècca, nì agnû, kab pasâdzec′ kalâ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Такімі зрабіліся табе тыя, з кім ты працавала, з кім вяла гандаль з маладосьці тваёй. Кожны пайшоў у свой бок; ніхто не ратуе цябе.</t> </p><i> <t>Takìmì zrabìlìsâ tabe tyâ, z kìm ty pracavala, z kìm vâla gandal′ z malados′cì tvaëj. Kožny pajšoǔ u svoj bok; nìhto ne ratue câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце гэта, доме Якава, які называецца імем Ізраіля, і паходжанцы ад крыніцы Юдавай, што прысягаюць імем Госпада і вызнаюць Бога Ізраілевага, хоць не паводле ісьціны і не паводле праўды.</t> </p><i> <t>Sluhajce gèta, dome Âkava, âkì nazyvaecca ìmem Ìzraìlâ, ì pahodžancy ad krynìcy Ûdavaj, što prysâgaûc′ ìmem Gospada ì vyznaûc′ Boga Ìzraìlevaga, hoc′ ne pavodle ìs′cìny ì ne pavodle praǔdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо яны называюць сябе паходжанцамі ад сьвятога горада і апіраюцца на Бога Ізраілевага; Гасподзь Саваоф - імя Яму.</t> </p><i> <t>Bo âny nazyvaûc′ sâbe pahodžancamì ad s′vâtoga gorada ì apìraûcca na Boga Ìzraìlevaga; Gaspodz′ Savaof - ìmâ Âmu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ранейшае Я загадзя абвяшчаў; з Маіх вуснаў выходзіць яно, і Я абвяшчаў гэта і зьнянацку рабіў, - і ўсё збывалася.</t> </p><i> <t>Ranejšae Â zagadzâ abvâščaǔ; z Maìh vusnaǔ vyhodzìc′ âno, ì Â abvâščaǔ gèta ì z′nânacku rabìǔ, - ì ǔsë zbyvalasâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ведаў, што ты ўпарты, і што ў шыі тваёй жылы жалезныя, і лоб твой - медны;</t> </p><i> <t>Â vedaǔ, što ty ǔparty, ì što ǔ šyì tvaëj žyly žaleznyâ, ì lob tvoj - medny;</t> </i>


text:
<pb/><t>таму і абвяшчаў табе загадзя, раней чым гэта здарылася, і перадаваў табе, каб ты не сказаў: "ідал мой зрабіў гэта, і балван мой і выліты мой загадаў гэтаму быць".</t> </p><i> <t>tamu ì abvâščaǔ tabe zagadzâ, ranej čym gèta zdarylasâ, ì peradavaǔ tabe, kab ty ne skazaǔ: "ìdal moj zrabìǔ gèta, ì balvan moj ì vylìty moj zagadaǔ gètamu byc′".</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты чуў - паглядзі на ўсё гэта! І няўжо вы не прызнаеце гэтага? А сёньня Я абвяшчаю табе новае, і ты ня ведаў гэтага.</t> </p><i> <t>Ty čuǔ - paglâdzì na ǔsë gèta! Ì nâǔžo vy ne pryznaece gètaga? A sën′nâ Â abvâščaû tabe novae, ì ty nâ vedaǔ gètaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яно сталася сёньня, а не даўно і не за дзень, і ты ня чуў пра тое, каб ты не сказаў: "вось! я ведаў гэта".</t> </p><i> <t>Âno stalasâ sën′nâ, a ne daǔno ì ne za dzen′, ì ty nâ čuǔ pra toe, kab ty ne skazaǔ: "vos′! â vedaǔ gèta".</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты і ня чуў, і ня ведаў пра гэта, і вуха тваё ня было раней адкрытае; бо Я ведаў, што ты ўчыніш вераломна, і ад самага ўлоньня матчынага ты празваны адступнікам.</t> </p><i> <t>Ty ì nâ čuǔ, ì nâ vedaǔ pra gèta, ì vuha tvaë nâ bylo ranej adkrytae; bo Â vedaǔ, što ty ǔčynìš veralomna, ì ad samaga ǔlon′nâ matčynaga ty prazvany adstupnìkam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля імя Майго адкладваў гнеў Мой, і дзеля славы Маёй стрымліваў Сябе ад зьнішчэньня цябе.</t> </p><i> <t>Dzelâ ìmâ Majgo adkladvaǔ gneǔ Moj, ì dzelâ slavy Maëj strymlìvaǔ Sâbe ad z′nìščèn′nâ câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я растапіў цябе, але не як срэбра; выпрабаваў цябе ў гарніле пакуты.</t> </p><i> <t>Vos′, Â rastapìǔ câbe, ale ne âk srèbra; vyprabavaǔ câbe ǔ garnìle pakuty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеля Сябе, дзеля Сябе Самога раблю гэта, - бо якое было б нараканьне на імя Маё! славы Маёй ня дам іншаму.</t> </p><i> <t>Dzelâ Sâbe, dzelâ Sâbe Samoga rablû gèta, - bo âkoe bylo b narakan′ne na ìmâ Maë! slavy Maëj nâ dam ìnšamu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслухай Мяне, Якаве і Ізраіле, пакліканы Мой: Я той самы, Я першы і Я апошні.</t> </p><i> <t>Pasluhaj Mâne, Âkave ì Ìzraìle, paklìkany Moj: Â toj samy, Â peršy ì Â apošnì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мая рука паклала зямлю, і Мая правіца расхінула нябёсы; паклічу іх, - і яны стануць разам.</t> </p><i> <t>Maâ ruka paklala zâmlû, ì Maâ pravìca rashìnula nâbësy; paklìču ìh, - ì âny stanuc′ razam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зьбярэцеся ўсе, і слухайце: хто спаміж іх прадказаў гэта? Гасподзь палюбіў яго, і ён выканае волю Яго над Вавілонам і пакажа сілу Яго над Халдэямі.</t> </p><i> <t>Z′bârècesâ ǔse, ì sluhajce: hto spamìž ìh pradkazaǔ gèta? Gaspodz′ palûbìǔ âgo, ì ën vykanae volû Âgo nad Vavìlonam ì pakaža sìlu Âgo nad Haldèâmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я, Я сказаў, і паклікаў яго; Я прывёў яго, і шлях ягоны будзе пасьпяховы.</t> </p><i> <t>Â, Â skazaǔ, ì paklìkaǔ âgo; Â pryvëǔ âgo, ì šlâh âgony budze pas′pâhovy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падыдзеце да Мяне, слухайце гэта: Я і спачатку гаварыў не таемна; з таго часу, як гэта адбываецца, Я быў там; і сёньня паслаў Мяне Гасподзь Бог і Дух Ягоны.</t> </p><i> <t>Padydzece da Mâne, sluhajce gèta: Â ì spačatku gavaryǔ ne taemna; z tago času, âk gèta adbyvaecca, Â byǔ tam; ì sën′nâ paslaǔ Mâne Gaspodz′ Bog ì Duh Âgony.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь, Адкупнік твой, Сьвяты Ізраілеў: Я Гасподзь Бог твой, вучу цябе карыснаму, вяду цябе па той дарозе, па якой табе трэба ісьці.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′, Adkupnìk tvoj, S′vâty Ìzraìleǔ: Â Gaspodz′ Bog tvoj, vuču câbe karysnamu, vâdu câbe pa toj daroze, pa âkoj tabe trèba ìs′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, калі б ты слухаў запаведзі Мае! Тады мір твой быў бы, як рака, і праўда твая - як хвалі марскія.</t> </p><i> <t>O, kalì b ty sluhaǔ zapavedzì Mae! Tady mìr tvoj byǔ by, âk raka, ì praǔda tvaâ - âk hvalì marskìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І насеньне тваё было б, як пясок, і паходжанцы ад нутра твайго - як пясчынкі: ня згладзілася б імя ягонае перад Мною.</t> </p><i> <t>Ì nasen′ne tvaë bylo b, âk pâsok, ì pahodžancy ad nutra tvajgo - âk pâsčynkì: nâ zgladzìlasâ b ìmâ âgonae perad Mnoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выходзьце з Вавілона, бяжэце ад Халдэяў, з голасам радасьці абвяшчайце і прапаведуйце гэта, пашырайце гэтую вестку да краю зямлі; кажэце: Гасподзь адкупіў раба Свайго Якава".</t> </p><i> <t>Vyhodz′ce z Vavìlona, bâžèce ad Haldèâǔ, z golasam radas′cì abvâščajce ì prapavedujce gèta, pašyrajce gètuû vestku da kraû zâmlì; kažèce: Gaspodz′ adkupìǔ raba Svajgo Âkava".</t> </i>


text:
<pb/><t>І ня сьмягнуць яны ў пустынях, празь якія Ён вядзе іх: Ён крынічыць ім ваду з каменя; расьсякае скалу, - і ліюцца воды.</t> </p><i> <t>Ì nâ s′mâgnuc′ âny ǔ pustynâh, praz′ âkìâ Ën vâdze ìh: Ën krynìčyc′ ìm vadu z kamenâ; ras′sâkae skalu, - ì lìûcca vody.</t> </i>


text:
<pb/><t>А бязбожным няма спакою, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>A bâzbožnym nâma spakoû, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце Мяне, выспы, і ўважайце, народы далёкія: Гасподзь паклікаў Мяне ад улоньня, ад нутробы маці Маёй назваў імя Маё;</t> </p><i> <t>Sluhajce Mâne, vyspy, ì ǔvažajce, narody dalëkìâ: Gaspodz′ paklìkaǔ Mâne ad ulon′nâ, ad nutroby macì Maëj nazvaǔ ìmâ Maë;</t> </i>


text:
<pb/><t>і зрабіў вусны Мае, як востры меч; ценем рукі Сваёй накрываў Мяне, і зрабіў Мяне стралою завостранаю: у калчане Сваім захоўваў Мяне;</t> </p><i> <t>ì zrabìǔ vusny Mae, âk vostry meč; cenem rukì Svaëj nakryvaǔ Mâne, ì zrabìǔ Mâne straloû zavostranaû: u kalčane Svaìm zahoǔvaǔ Mâne;</t> </i>


text:
<pb/><t>і сказаў Мне: ты раб Мой, Ізраіле, - у табе Я праслаўлюся.</t> </p><i> <t>ì skazaǔ Mne: ty rab Moj, Ìzraìle, - u tabe Â praslaǔlûsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>А Я сказаў: дарма Я працаваў, на нішто і марна нікчэмніў сілу Сваю. Але Маё права - у Госпада, і ўзнагарода Мая - у Бога Майго.</t> </p><i> <t>A Â skazaǔ: darma Â pracavaǔ, na nìšto ì marna nìkčèmnìǔ sìlu Svaû. Ale Maë prava - u Gospada, ì ǔznagaroda Maâ - u Boga Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сёньня кажа Гасподзь, Які выгадаваў Мяне ад улоньня рабом Сабе, каб павярнуць да Яго Якава, і каб Ізраіль сабраўся ў Яго; Я ўшанаваны ў вачах Госпада, і Бог мой - сіла Мая.</t> </p><i> <t>Ì sën′nâ kaža Gaspodz′, Âkì vygadavaǔ Mâne ad ulon′nâ rabom Sabe, kab pavârnuc′ da Âgo Âkava, ì kab Ìzraìl′ sabraǔsâ ǔ Âgo; Â ǔšanavany ǔ vačah Gospada, ì Bog moj - sìla Maâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Ён сказаў: мала таго, што ты будзеш рабом Маім на ўзнаўленьне каленаў Ізраілевых і дзеля вяртаньня рэшты Ізраіля, але Я зраблю Цябе сьвятлом народаў, каб ратаваньне Маё пашырылася да краю зямлі.</t> </p><i> <t>Ì Ën skazaǔ: mala tago, što ty budzeš rabom Maìm na ǔznaǔlen′ne kalenaǔ Ìzraìlevyh ì dzelâ vârtan′nâ rèšty Ìzraìlâ, ale Â zrablû Câbe s′vâtlom narodaǔ, kab ratavan′ne Maë pašyrylasâ da kraû zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь, Адкупнік Ізраіля, Сьвяты Яго, пагарджанаму ўсімі, клятаму народам, рабу ўладароў: цары ўбачаць - і ўстануць; князі паклоняцца дзеля Госпада, Які верны, дзеля Сьвятога Ізраілевага, Які выбраў Цябе.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′, Adkupnìk Ìzraìlâ, S′vâty Âgo, pagardžanamu ǔsìmì, klâtamu narodam, rabu ǔladaroǔ: cary ǔbačac′ - ì ǔstanuc′; knâzì paklonâcca dzelâ Gospada, Âkì verny, dzelâ S′vâtoga Ìzraìlevaga, Âkì vybraǔ Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: у час спрыяльны Я пачуў Цябе, і ў дзень выратаваньня дапамог Табе; і Я буду ахоўваць Цябе і зраблю Цябе запаветам народу, каб узнавіць зямлю, каб вярнуць спадчыньнікам спадчыну спусташэньня,</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: u čas spryâl′ny Â pačuǔ Câbe, ì ǔ dzen′ vyratavan′nâ dapamog Tabe; ì Â budu ahoǔvac′ Câbe ì zrablû Câbe zapavetam narodu, kab uznavìc′ zâmlû, kab vârnuc′ spadčyn′nìkam spadčynu spustašèn′nâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>сказаў вязьням: "выходзьце", і тым, якія ў цемры: "пакажэцеся". Яны пры дарогах будуць пасьвіць, і на ўсіх пагорках будуць пашы іхнія;</t> </p><i> <t>skazaǔ vâz′nâm: "vyhodz′ce", ì tym, âkìâ ǔ cemry: "pakažècesâ". Âny pry darogah buduc′ pas′vìc′, ì na ǔsìh pagorkah buduc′ pašy ìhnìâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>ня будуць цярпець голаду і смагі, і не дастане іх сьпёка і сонца; бо Той, Хто мілуе іх, будзе весьці іх і прывядзе іх да крыніцы водаў.</t> </p><i> <t>nâ buduc′ cârpec′ goladu ì smagì, ì ne dastane ìh s′pëka ì sonca; bo Toj, Hto mìlue ìh, budze ves′cì ìh ì pryvâdze ìh da krynìcy vodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўсе горы Мае зраблю шляхам, і дарогі Мае будуць паднятыя.</t> </p><i> <t>Ì ǔse gory Mae zrablû šlâham, ì darogì Mae buduc′ padnâtyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, яны прыйдуць здалёку; і вось, - адны з поўначы і мора, а другія - зь зямлі Сінім.</t> </p><i> <t>Vos′, âny pryjduc′ zdalëku; ì vos′, - adny z poǔnačy ì mora, a drugìâ - z′ zâmlì Sìnìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радуйцеся, нябёсы, і весяліся, зямля, і гудзеце, горы, ад радасьці; бо суцешыў Гасподзь народ Свой і памілаваў пакутнікаў Сваіх.</t> </p><i> <t>Radujcesâ, nâbësy, ì vesâlìsâ, zâmlâ, ì gudzece, gory, ad radas′cì; bo sucešyǔ Gaspodz′ narod Svoj ì pamìlavaǔ pakutnìkaǔ Svaìh.</t> </i>


text:
<t>А Сіён казаў: "пакінуў мяне Гасподзь, і Бог мой забыў мяне!"</t> </p><i> <t>A Sìën kazaǔ: "pakìnuǔ mâne Gaspodz′, ì Bog moj zabyǔ mâne!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці забудзе жанчына немаўля сваё, каб не пашкадаваць сына ўлоньня свайго? але калі б і яна забыла, дык Я не забуду цябе.</t> </p><i> <t>Cì zabudze žančyna nemaǔlâ svaë, kab ne paškadavac′ syna ǔlon′nâ svajgo? ale kalì b ì âna zabyla, dyk Â ne zabudu câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я накрэсьліў цябе на далонях Маіх; сьцены твае заўсёды перада Мною.</t> </p><i> <t>Vos′, Â nakrès′lìǔ câbe na dalonâh Maìh; s′ceny tvae zaǔsëdy perada Mnoû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыны твае пасьпяшаюцца да цябе, а руйнавальнікі і спусташальнікі твае пойдуць ад цябе.</t> </p><i> <t>Syny tvae pas′pâšaûcca da câbe, a rujnaval′nìkì ì spustašal′nìkì tvae pojduc′ ad câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьвядзі вочы твае і паглядзі навокал, - усе яны зьбіраюцца, ідуць да цябе. Жыву Я! кажа Гасподзь, ва ўсе іх ты апранешся, як ва ўбранства, і ўбярэшся ў іх, як нявеста.</t> </p><i> <t>Uz′vâdzì vočy tvae ì paglâdzì navokal, - use âny z′bìraûcca, ìduc′ da câbe. Žyvu Â! kaža Gaspodz′, va ǔse ìh ty apranešsâ, âk va ǔbranstva, ì ǔbârèšsâ ǔ ìh, âk nâvesta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо руіны твае і пустыні твае і спустошаная зямля твая - будуць цяпер занадта цесныя жыхарам, і тыя, што глыталі цябе, адыдуць ад цябе.</t> </p><i> <t>Bo ruìny tvae ì pustynì tvae ì spustošanaâ zâmlâ tvaâ - buduc′ câper zanadta cesnyâ žyharam, ì tyâ, što glytalì câbe, adyduc′ ad câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзеці, якія будуць у цябе пасьля страты ранейшых, скажуць уголас табе: "цеснае мне месца; саступі мне, каб я мог жыць".</t> </p><i> <t>Dzecì, âkìâ buduc′ u câbe pas′lâ straty ranejšyh, skažuc′ ugolas tabe: "cesnae mne mesca; sastupì mne, kab â mog žyc′".</t> </i>


text:
<pb/><t>І ты скажаш у сэрцы тваім: "хто мне нарадзіў іх? я была бязьдзетная і бясплодная, адведзена ў палон і выгнана; хто ж выгадаваў іх? - вось, я заставалася адзінокая; дзе ж яны былі?"</t> </p><i> <t>Ì ty skažaš u sèrcy tvaìm: "hto mne naradzìǔ ìh? â byla bâz′dzetnaâ ì bâsplodnaâ, advedzena ǔ palon ì vygnana; hto ž vygadavaǔ ìh? - vos′, â zastavalasâ adzìnokaâ; dze ž âny bylì?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь Бог: вось, Я падыму руку Маю да народаў, і выстаўлю сьцяг Мой плямёнам, - і прынясуць сыноў тваіх на руках і дачок тваіх на плячах.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, Â padymu ruku Maû da narodaǔ, ì vystaǔlû s′câg Moj plâmënam, - ì prynâsuc′ synoǔ tvaìh na rukah ì dačok tvaìh na plâčah.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будуць цары карміцелямі тваімі, і царыцы іх - карміцелькамі тваімі; тварам да зямлі будуць кланяцца табе і лізаць пыл ног тваіх, і ўведаеш, што Я - Гасподзь, што тыя, хто спадзяецца на Мяне, ганьбы ня мецьмуць.</t> </p><i> <t>Ì buduc′ cary karmìcelâmì tvaìmì, ì carycy ìh - karmìcel′kamì tvaìmì; tvaram da zâmlì buduc′ klanâcca tabe ì lìzac′ pyl nog tvaìh, ì ǔvedaeš, što Â - Gaspodz′, što tyâ, hto spadzâecca na Mâne, gan′by nâ mec′muc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці можа быць адабрана ў дужага здабыча, і ці могуць быць адабраны ў пераможцы палонныя?</t> </p><i> <t>Cì moža byc′ adabrana ǔ dužaga zdabyča, ì cì moguc′ byc′ adabrany ǔ peramožcy palonnyâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Так! так кажа Гасподзь: і палонныя дужым будуць адабраныя, і здабыча тырана будзе вызвалена; бо я буду спаборнічаць з супраціўнікамі тваімі і сыноў тваіх Я выратую;</t> </p><i> <t>Tak! tak kaža Gaspodz′: ì palonnyâ dužym buduc′ adabranyâ, ì zdabyča tyrana budze vyzvalena; bo â budu spabornìčac′ z supracìǔnìkamì tvaìmì ì synoǔ tvaìh Â vyratuû;</t> </i>


text:
<pb/><t>і ўціскальнікаў тваіх накармлю іхняю плоцьцю, і яны будуць упітыя крывёю сваёю, як маладым віном; і ўсякая плоць даведаецца, што Я - Гасподзь, Збаўца твой і Адкупнік твой, Моцны Якаваў.</t> </p><i> <t>ì ǔcìskal′nìkaǔ tvaìh nakarmlû ìhnâû ploc′cû, ì âny buduc′ upìtyâ kryvëû svaëû, âk maladym vìnom; ì ǔsâkaâ ploc′ davedaecca, što Â - Gaspodz′, Zbaǔca tvoj ì Adkupnìk tvoj, Mocny Âkavaǔ.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: дзе разводны ліст вашай маці, зь якім Я адпусьціў яе? альбо якому з маіх пазыкоўцаў Я прадаў вас? Вось, вы прададзены за грахі вашыя, і за злачынствы вашыя адпушчана маці вашая.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: dze razvodny lìst vašaj macì, z′ âkìm Â adpus′cìǔ âe? al′bo âkomu z maìh pazykoǔcaǔ Â pradaǔ vas? Vos′, vy pradadzeny za grahì vašyâ, ì za zlačynstvy vašyâ adpuščana macì vašaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаму, калі Я прыходзіў, нікога ня было, і калі Я клікаў, ніхто не азываўся? Хіба рука Мая кароткая стала, каб выбаўляць, альбо няма сілы ўва Мне, каб ратаваць? Вось, грозьбаю Маёю Я высушваю мора, ператвараю рэкі ў пустыню; рыбы ў іх гніюць ад нястачы вады і паміраюць ад смагі.</t> </p><i> <t>Čamu, kalì Â pryhodzìǔ, nìkoga nâ bylo, ì kalì Â klìkaǔ, nìhto ne azyvaǔsâ? Hìba ruka Maâ karotkaâ stala, kab vybaǔlâc′, al′bo nâma sìly ǔva Mne, kab ratavac′? Vos′, groz′baû Maëû Â vysušvaû mora, peratvaraû rèkì ǔ pustynû; ryby ǔ ìh gnìûc′ ad nâstačy vady ì pamìraûc′ ad smagì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я апранаю нябёсы ў морак, і вярэту раблю покрывам іхнім.</t> </p><i> <t>Â apranaû nâbësy ǔ morak, ì vârètu rablû pokryvam ìhnìm.</t> </i>


text:
<t>Гасподзь Бог даў Мне язык мудрых, каб Я мог словам мацаваць зьнямоглага: кожнае раніцы Ён будзіць, будзіць вуха Маё, каб Я чуў, быццам вучань.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ Bog daǔ Mne âzyk mudryh, kab Â mog slovam macavac′ z′nâmoglaga: kožnae ranìcy Ën budzìc′, budzìc′ vuha Maë, kab Â čuǔ, byccam vučan′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь Бог адкрыў Мне вуха, і Я не ўсупрацівіўся, не адступіў назад.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ Bog adkryǔ Mne vuha, ì Â ne ǔsupracìvìǔsâ, ne adstupìǔ nazad.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я аддаў хрыбет Мой тым, што б'юць, і шчокі Мае - пабойцам; твару Майго не засланяў ад кляцьбы і апляваньня.</t> </p><i> <t>Â addaǔ hrybet Moj tym, što b'ûc′, ì ščokì Mae - pabojcam; tvaru Majgo ne zaslanâǔ ad klâc′by ì aplâvan′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Гасподзь Бог дапамагае Мне: таму Я не саромеюся, таму Я трымаю твар Мой, як крэмень, і ведаю, што не застануся ў ганьбе.</t> </p><i> <t>Ì Gaspodz′ Bog dapamagae Mne: tamu Â ne saromeûsâ, tamu Â trymaû tvar Moj, âk krèmen′, ì vedaû, što ne zastanusâ ǔ gan′be.</t> </i>


text:
<pb/><t>Блізкі Апраўдальнік Мой; хто хоча спаборнічаць са Мною? станем разам. Хто хоча судзіцца са Мною? хто падыдзе да Мяне.</t> </p><i> <t>Blìzkì Apraǔdal′nìk Moj; hto hoča spabornìčac′ sa Mnoû? stanem razam. Hto hoča sudzìcca sa Mnoû? hto padydze da Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Гасподзь Бог дапамагае Мне: хто асудзіць Мяне? Вось, усе яны як вопратка зьлядашчацца; моль зьесьць іх.</t> </p><i> <t>Vos′, Gaspodz′ Bog dapamagae Mne: hto asudzìc′ Mâne? Vos′, use âny âk vopratka z′lâdaščacca; mol′ z′es′c′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто з вас баіцца Госпада, слухаецца голасу Раба Ягонага? Хто ходзіць у мораку, безь сьвятла, хай спадзяецца на імя Госпада і хай мацуецца ў Богу сваім.</t> </p><i> <t>Hto z vas baìcca Gospada, sluhaecca golasu Raba Âgonaga? Hto hodzìc′ u moraku, bez′ s′vâtla, haj spadzâecca na ìmâ Gospada ì haj macuecca ǔ Bogu svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, усе вы, што разводзіце агонь, запасеныя запальнымі стрэламі, ідзеце ў полымя агню вашага і стрэлаў, распаленых вамі! Гэта будзе вам ад рукі Маёй: у пакутах сканаеце.</t> </p><i> <t>Vos′, use vy, što razvodzìce agon′, zapasenyâ zapal′nymì strèlamì, ìdzece ǔ polymâ agnû vašaga ì strèlaǔ, raspalenyh vamì! Gèta budze vam ad rukì Maëj: u pakutah skanaece.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслухайце Мяне, хто імкнецца да праўды, хто шукае Госпада! Зірнеце на скалу, зь якой вы высечаны, і ў глыбіню рова, зь якога вас дасталі.</t> </p><i> <t>Pasluhajce Mâne, hto ìmknecca da praǔdy, hto šukae Gospada! Zìrnece na skalu, z′ âkoj vy vysečany, ì ǔ glybìnû rova, z′ âkoga vas dastalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паглядзеце на Абрагама, бацьку вашага, і на Сару, якая нарадзіла вас; бо Я паклікаў яго аднаго і дабраславіў яго і памножыў яго.</t> </p><i> <t>Paglâdzece na Abragama, bac′ku vašaga, ì na Saru, âkaâ naradzìla vas; bo Â paklìkaǔ âgo adnago ì dabraslavìǔ âgo ì pamnožyǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так, Гасподзь суцешыць Сіён, суцешыць усе руіны яго і зробіць пустыні яго, як рай, і стэп яго, як сад Госпада: радасьць і весялосьць будуць у ім, славаслоўе і песнапеньне.</t> </p><i> <t>Tak, Gaspodz′ sucešyc′ Sìën, sucešyc′ use ruìny âgo ì zrobìc′ pustynì âgo, âk raj, ì stèp âgo, âk sad Gospada: radas′c′ ì vesâlos′c′ buduc′ u ìm, slavasloǔe ì pesnapen′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслухайце Мяне, народзе Мой, і племя Маё, прыхілеце вуха да Мяне! бо ад Мяне пойдзе закон, і суд Мой пастаўлю за сьвятло народам.</t> </p><i> <t>Pasluhajce Mâne, narodze Moj, ì plemâ Maë, pryhìlece vuha da Mâne! bo ad Mâne pojdze zakon, ì sud Moj pastaǔlû za s′vâtlo narodam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праўда Мая блізкая; выратаваньне Маё ўзыходзіць, і сіла Мая будзе судзіць народы; выспы спадзявацьмуцца на Мяне і будуць класьці надзею на сілу Маю.</t> </p><i> <t>Praǔda Maâ blìzkaâ; vyratavan′ne Maë ǔzyhodzìc′, ì sìla Maâ budze sudzìc′ narody; vyspy spadzâvac′mucca na Mâne ì buduc′ klas′cì nadzeû na sìlu Maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьвядзеце вочы вашыя да нябёсаў, і паглядзеце на зямлю ўніз: бо нябёсы зьнікнуць, як дым, і зямля зьлядашчыцца, як вопратка, і жыхары яе таксама вымруць; а Маё выратаваньне будзе вечнае, і праўда Мая ня спыніцца.</t> </p><i> <t>Uz′vâdzece vočy vašyâ da nâbësaǔ, ì paglâdzece na zâmlû ǔnìz: bo nâbësy z′nìknuc′, âk dym, ì zâmlâ z′lâdaščycca, âk vopratka, ì žyhary âe taksama vymruc′; a Maë vyratavan′ne budze večnae, ì praǔda Maâ nâ spynìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паслухайце Мяне, знаўцы праўды, народзе, у якога ў сэрцы закон Мой! Ня бойцеся ганьбаваньня ад людзей, і ліхаслоўя іхняга не палохайцеся.</t> </p><i> <t>Pasluhajce Mâne, znaǔcy praǔdy, narodze, u âkoga ǔ sèrcy zakon Moj! Nâ bojcesâ gan′bavan′nâ ad lûdzej, ì lìhasloǔâ ìhnâga ne palohajcesâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо, як вопратку, зьесьць іх моль і, як воўну, зьесьць іх чарвяк; а праўда Мая жыцьме вечна, і выратаваньне Маё - род у род.</t> </p><i> <t>Bo, âk vopratku, z′es′c′ ìh mol′ ì, âk voǔnu, z′es′c′ ìh čarvâk; a praǔda Maâ žyc′me večna, ì vyratavan′ne Maë - rod u rod.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўстань, паўстань, апраніся ў моц, сіла Гасподняя! Паўстань, як у дні старадаўнія, у роды старажытныя! Ці ж ня ты зваліла Раава, пабіла кракадзіла?</t> </p><i> <t>Paǔstan′, paǔstan′, apranìsâ ǔ moc, sìla Gaspodnââ! Paǔstan′, âk u dnì staradaǔnìâ, u rody staražytnyâ! Cì ž nâ ty zvalìla Raava, pabìla krakadzìla?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ня ты высушыла мора, воды вялікае бездані, ператварыла глыбіні мора ў дарогу, каб прыйшлі адкупленыя?</t> </p><i> <t>Cì nâ ty vysušyla mora, vody vâlìkae bezdanì, peratvaryla glybìnì mora ǔ darogu, kab pryjšlì adkuplenyâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>І вернуцца выбаўленыя Госпадам і прыйдуць на Сіён са сьпевамі, і радасьць вечная - над галавою іх; яны знойдуць радасьць і весялосьць: смутак і ўздыханьні адыдуць.</t> </p><i> <t>Ì vernucca vybaǔlenyâ Gospadam ì pryjduc′ na Sìën sa s′pevamì, ì radas′c′ večnaâ - nad galavoû ìh; âny znojduc′ radas′c′ ì vesâlos′c′: smutak ì ǔzdyhan′nì adyduc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я, Я Сам - Суцешнік ваш. Хто ты, што баішся чалавека, які памірае, і сына чалавечага, які тое самае, што трава,</t> </p><i> <t>Â, Â Sam - Sucešnìk vaš. Hto ty, što baìšsâ čalaveka, âkì pamìrae, ì syna čalavečaga, âkì toe samae, što trava,</t> </i>


text:
<pb/><t>і забываеш Госпада Творцу свайго, Які раскінуў нябёсы і ўтварыў зямлю; і бесьперастанку, кожны дзень баішся лютасьці прыгнятальніка, як бы ён гатовы быў зьнішчыць? Але дзе лютасьць прыгнятальніка?</t> </p><i> <t>ì zabyvaeš Gospada Tvorcu svajgo, Âkì raskìnuǔ nâbësy ì ǔtvaryǔ zâmlû; ì bes′perastanku, kožny dzen′ baìšsâ lûtas′cì prygnâtal′nìka, âk by ën gatovy byǔ z′nìščyc′? Ale dze lûtas′c′ prygnâtal′nìka?</t> </i>


text:
<pb/><t>Хутка вызвалены будзе палонны, і не памрэ ў яміне, і ня мецьме патрэбы ў хлебе.</t> </p><i> <t>Hutka vyzvaleny budze palonny, ì ne pamrè ǔ âmìne, ì nâ mec′me patrèby ǔ hlebe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я - Гасподзь Бог твой, Які ўзбурвае мора, так што хвалі яго равуць: Гасподзь Саваоф - імя Яго.</t> </p><i> <t>Â - Gaspodz′ Bog tvoj, Âkì ǔzburvae mora, tak što hvalì âgo ravuc′: Gaspodz′ Savaof - ìmâ Âgo.</t> </i>


text:
<t>І Я ўкладу словы Мае ў вусны твае, і ценем рукі Маёй пакрыю цябе, каб зладзіць нябёсы і ўцьвердзіць зямлю і сказаць Сіёну: "ты Мой народ".</t> </p><i> <t>Ì Â ǔkladu slovy Mae ǔ vusny tvae, ì cenem rukì Maëj pakryû câbe, kab zladzìc′ nâbësy ì ǔc′verdzìc′ zâmlû ì skazac′ Sìënu: "ty Moj narod".</t> </i>


text:
<pb/><t>Акрыяй, акрыяй, паўстань, Ерусаліме, ты, які з рукі Госпада выпіў келіх лютасьці Ягонай, выпіў да дна келіх ап'яненьня, асушыў.</t> </p><i> <t>Akryâj, akryâj, paǔstan′, Erusalìme, ty, âkì z rukì Gospada vypìǔ kelìh lûtas′cì Âgonaj, vypìǔ da dna kelìh ap'ânen′nâ, asušyǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня было каму весьці яго з усіх сыноў, народжаных ім, і ня было каму падтрымаць яго за руку з усіх сыноў, якіх ён выгадаваў.</t> </p><i> <t>Nâ bylo kamu ves′cì âgo z usìh synoǔ, narodžanyh ìm, ì nâ bylo kamu padtrymac′ âgo za ruku z usìh synoǔ, âkìh ën vygadavaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Цябе спасьціглі два бедствы, хто пашкадуе цябе? - спусташэньне і зьнішчэньне, голад і меч: кім Я суцешу цябе?</t> </p><i> <t>Câbe spas′cìglì dva bedstvy, hto paškadue câbe? - spustašèn′ne ì z′nìščèn′ne, golad ì meč: kìm Â sucešu câbe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Сыны твае зьнемаглі, ляжаць па закутках усіх вуліц, як сарна ў цянётах, поўныя гневу Госпада, грозьбы Бога твайго.</t> </p><i> <t>Syny tvae z′nemaglì, lâžac′ pa zakutkah usìh vulìc, âk sarna ǔ cânëtah, poǔnyâ gnevu Gospada, groz′by Boga tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, выслухай гэта, пакутнік і ап'янелы, але не ад віна.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, vysluhaj gèta, pakutnìk ì ap'ânely, ale ne ad vìna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь твой, Гасподзь і Бог твой, што помсьціць за Свой народ: вось, Я бяру з рукі тваёй келіх ап'яненьня, дрожджы з келіха лютасьці Маёй: ты ўжо ня будзеш піць зь іх,</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ tvoj, Gaspodz′ ì Bog tvoj, što poms′cìc′ za Svoj narod: vos′, Â bâru z rukì tvaëj kelìh ap'ânen′nâ, droždžy z kelìha lûtas′cì Maëj: ty ǔžo nâ budzeš pìc′ z′ ìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>і падам яго ў рукі катам тваім, якія казалі табе: "упадзі ніцма, каб нам прайсьці па табе"; і ты хрыбет твой рабіў як бы зямлёю і вуліцаю праходжым.</t> </p><i> <t>ì padam âgo ǔ rukì katam tvaìm, âkìâ kazalì tabe: "upadzì nìcma, kab nam prajs′cì pa tabe"; ì ty hrybet tvoj rabìǔ âk by zâmlëû ì vulìcaû prahodžym.</t> </i>


text:
<t>Паўстань, паўстань, апраніся ў сілу тваю, Сіёне! Апраніся ў строі велічы тваёй, Ерусаліме, горадзе сьвяты! бо ня будзе болей уваходзіць у цябе неабрэзаны і нячысты.</t> </p><i> <t>Paǔstan′, paǔstan′, apranìsâ ǔ sìlu tvaû, Sìëne! Apranìsâ ǔ stroì velìčy tvaëj, Erusalìme, goradze s′vâty! bo nâ budze bolej uvahodzìc′ u câbe neabrèzany ì nâčysty.</t> </i>


text:
<pb/><t>Абтрасі зь сябе пыл; устань, палонны Ерусаліме! здымі ланцугі з шыі тваёй, паланёная дачка Сіёна!</t> </p><i> <t>Abtrasì z′ sâbe pyl; ustan′, palonny Erusalìme! zdymì lancugì z šyì tvaëj, palanënaâ dačka Sìëna!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так кажа Гасподзь: за нішто былі вы прададзены, і бяз срэбра адкуплены будзеце;</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′: za nìšto bylì vy pradadzeny, ì bâz srèbra adkupleny budzece;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо так кажа Гасподзь: народ Мой хадзіў раней у Егіпет, каб там пажыць, і Асур уціскаў яго нізавошта.</t> </p><i> <t>bo tak kaža Gaspodz′: narod Moj hadzìǔ ranej u Egìpet, kab tam pažyc′, ì Asur ucìskaǔ âgo nìzavošta.</t> </i>


text:
<pb/><t>І цяпер што ў Мяне тут? кажа Гасподзь, - народ Мой узяты дарам, уладары іхнія шалеюць, кажа Гасподзь, і ўвесь час, кожны дзень імя Маё няславіцца.</t> </p><i> <t>Ì câper što ǔ Mâne tut? kaža Gaspodz′, - narod Moj uzâty daram, uladary ìhnìâ šaleûc′, kaža Gaspodz′, ì ǔves′ čas, kožny dzen′ ìmâ Maë nâslavìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму народ Мой уведае імя Маё; таму ўведае ў той дзень, што Я той самы, Які сказаў: вось Я!</t> </p><i> <t>Tamu narod Moj uvedae ìmâ Maë; tamu ǔvedae ǔ toj dzen′, što Â toj samy, Âkì skazaǔ: vos′ Â!</t> </i>


text:
<pb/><t>Якія прыгожыя на горах ногі дабравесьніка, што абвяшчае мір, зьвястуе радасьць, прапаведуе збавеньне, кажа Сіёну: "зацараваў Бог твой!"</t> </p><i> <t>Âkìâ prygožyâ na gorah nogì dabraves′nìka, što abvâščae mìr, z′vâstue radas′c′, prapavedue zbaven′ne, kaža Sìënu: "zacaravaǔ Bog tvoj!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас вартаўнікоў тваіх - яны ўзвысілі голас, і ўсе разам радуюцца, бо на свае вочы бачаць, што Гасподзь вяртаецца ў Сіён.</t> </p><i> <t>Golas vartaǔnìkoǔ tvaìh - âny ǔzvysìlì golas, ì ǔse razam raduûcca, bo na svae vočy bačac′, što Gaspodz′ vârtaecca ǔ Sìën.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радуйцеся, сьпявайце разам, руіны Ерусаліма, бо суцешыў Гасподзь народ Свой - адкупіў Ерусалім.</t> </p><i> <t>Radujcesâ, s′pâvajce razam, ruìny Erusalìma, bo sucešyǔ Gaspodz′ narod Svoj - adkupìǔ Erusalìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Агаліў Гасподзь сьвятую сілу Сваю на вачах усіх народаў, - і ўсе канцы зямлі ўбачаць збавеньне Бога нашага.</t> </p><i> <t>Agalìǔ Gaspodz′ s′vâtuû sìlu Svaû na vačah usìh narodaǔ, - ì ǔse kancy zâmlì ǔbačac′ zbaven′ne Boga našaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ідзеце, ідзеце, выходзьце адтуль: не дакранайцеся да нячыстага; выходзьце з асяродзьдзя ягонага, ачысьціце сябе, носьбіты сасудаў Гасподніх!</t> </p><i> <t>Ìdzece, ìdzece, vyhodz′ce adtul′: ne dakranajcesâ da nâčystaga; vyhodz′ce z asârodz′dzâ âgonaga, ačys′cìce sâbe, nos′bìty sasudaǔ Gaspodnìh!</t> </i>


text:
<pb/><t>бо вы выйдзеце не пасьпешліва, і не пабяжыце; бо паперадзе ў вас пойдзе Гасподзь, і Бог Ізраілеў будзе вартаю за вамі.</t> </p><i> <t>bo vy vyjdzece ne pas′pešlìva, ì ne pabâžyce; bo paperadze ǔ vas pojdze Gaspodz′, ì Bog Ìzraìleǔ budze vartaû za vamì.</t> </i>


text:
<t>Вось, раб мой будзе ўсьцешаны посьпехам, узвысіцца і ўзьнясецца і ўзьвялічыцца.</t> </p><i> <t>Vos′, rab moj budze ǔs′cešany pos′peham, uzvysìcca ì ǔz′nâsecca ì ǔz′vâlìčycca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як многія дзіву даваліся, гледзячы на Цябе, - так было зьнявечана больш за ўсякага чалавека аблічча Яго, і выгляд Ягоны больш за сыноў чалавечых!</t> </p><i> <t>Âk mnogìâ dzìvu davalìsâ, gledzâčy na Câbe, - tak bylo z′nâvečana bol′š za ǔsâkaga čalaveka ablìčča Âgo, ì vyglâd Âgony bol′š za synoǔ čalavečyh!</t> </i>


text:
<pb/><t>Так многія народы прывядзе Ён да подзіву; цары затуляць перад Ім вусны свае, бо яны ўбачаць тое, пра што ня было казана ім, і даведаюцца пра тое, чаго ня чулі.</t> </p><i> <t>Tak mnogìâ narody pryvâdze Ën da podzìvu; cary zatulâc′ perad Ìm vusny svae, bo âny ǔbačac′ toe, pra što nâ bylo kazana ìm, ì davedaûcca pra toe, čago nâ čulì.</t> </i>


text:
<t>Госпадзе! хто паверыў чутаму ад нас, і каму адкрылася сіла Гасподняя?</t> </p><i> <t>Gospadze! hto paveryǔ čutamu ad nas, ì kamu adkrylasâ sìla Gaspodnââ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ён узышоў перад Ім, як атожылак і як росьцік з сухой зямлі; няма ў Ім ні выгляду, ні велічы; і мы бачылі Яго, і ня было ў Ім выгляду, які вабіў бы нас да Яго.</t> </p><i> <t>Bo ën uzyšoǔ perad Ìm, âk atožylak ì âk ros′cìk z suhoj zâmlì; nâma ǔ Ìm nì vyglâdu, nì velìčy; ì my bačylì Âgo, ì nâ bylo ǔ Ìm vyglâdu, âkì vabìǔ by nas da Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён быў пагарджаны і прыніжаны перад людзьмі, Муж скрухі і дасьведчаны ў хваробах, і мы адварочвалі ад Яго твар свой; Ён быў пагарджаны, і мы ані ў што ня ставілі Яго.</t> </p><i> <t>Ën byǔ pagardžany ì prynìžany perad lûdz′mì, Muž skruhì ì das′vedčany ǔ hvarobah, ì my advaročvalì ad Âgo tvar svoj; Ën byǔ pagardžany, ì my anì ǔ što nâ stavìlì Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ён узяў на Сябе нашыя немачы і забраў нашыя хваробы; а мы думалі, што Ён быў паранены, пакараны і зьнішчаны Богам.</t> </p><i> <t>Ale Ën uzâǔ na Sâbe našyâ nemačy ì zabraǔ našyâ hvaroby; a my dumalì, što Ën byǔ paraneny, pakarany ì z′nìščany Bogam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ён паранены быў за грахі нашыя і пакутаваў за беззаконьні нашыя; кара міру нашага была на Ім, і ранамі Яго мы ацаліліся.</t> </p><i> <t>Ale Ën paraneny byǔ za grahì našyâ ì pakutavaǔ za bezzakon′nì našyâ; kara mìru našaga byla na Ìm, ì ranamì Âgo my acalìlìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе мы блукалі, як авечкі, зьвярнулі кожны на сваю дарогу, - і Гасподзь усклаў на Яго грахі ўсіх нас.</t> </p><i> <t>Use my blukalì, âk avečkì, z′vârnulì kožny na svaû darogu, - ì Gaspodz′ usklaǔ na Âgo grahì ǔsìh nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён катаваны быў, але цярпеў з добрай волі і не размыкаў вуснаў Сваіх; як авечку, вялі Яго на закол, і як ягня перад стрыгалём ягоным, маўчыць, так Ён не размыкаў вуснаў Сваіх.</t> </p><i> <t>Ën katavany byǔ, ale cârpeǔ z dobraj volì ì ne razmykaǔ vusnaǔ Svaìh; âk avečku, vâlì Âgo na zakol, ì âk âgnâ perad strygalëm âgonym, maǔčyc′, tak Ën ne razmykaǔ vusnaǔ Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зь вязьніцы і суду Ён быў узяты; але род Ягоны хто высьветліць? бо Ён адарваны ад зямлі жывых; за злачынствы народу Майго перацерпеў сьмерць.</t> </p><i> <t>Z′ vâz′nìcy ì sudu Ën byǔ uzâty; ale rod Âgony hto vys′vetlìc′? bo Ën adarvany ad zâmlì žyvyh; za zlačynstvy narodu Majgo peracerpeǔ s′merc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яму выраклі магілу са зладзеямі, але Ён пахаваны ў багатага, бо ня ўчыніў грэху, і ня было маны ў вуснах Ягоных.</t> </p><i> <t>Âmu vyraklì magìlu sa zladzeâmì, ale Ën pahavany ǔ bagataga, bo nâ ǔčynìǔ grèhu, ì nâ bylo many ǔ vusnah Âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Госпаду заўгодна было ўтрапіць Яго цярпеньнямі, і Ён аддаў Яго на пакуты; калі ж душа Яго прынясе ахвяру ўмілажаленьня, Ён убачыць нашчадства даўгавечнае, і воля Гасподняя пасьпяхова будзе зьдзяйсьняцца рукою Ягонай.</t> </p><i> <t>Ale Gospadu zaǔgodna bylo ǔtrapìc′ Âgo cârpen′nâmì, ì Ën addaǔ Âgo na pakuty; kalì ž duša Âgo prynâse ahvâru ǔmìlažalen′nâ, Ën ubačyc′ naščadstva daǔgavečnae, ì volâ Gaspodnââ pas′pâhova budze z′dzâjs′nâcca rukoû Âgonaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>На подзьвіг душы Сваёй Ён будзе глядзець з прыемнасьцю; праз спазнаньне Яго Ён, Праведнік, Раб Мой, апраўдае многіх і грахі іх на Сабе панясе.</t> </p><i> <t>Na podz′vìg dušy Svaëj Ën budze glâdzec′ z pryemnas′cû; praz spaznan′ne Âgo Ën, Pravednìk, Rab Moj, apraǔdae mnogìh ì grahì ìh na Sabe panâse.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасьля гэтага Я дам Яму долю паміж вялікімі, і з моцнымі будзе дзяліць здабычу, за тое, што аддаў душу Сваю на сьмерць, і да зладзеяў залічаны быў, тады як Ён панёс на Сабе грахі многіх і за злачынцаў зрабіўся хадайнікам.</t> </p><i> <t>Pas′lâ gètaga Â dam Âmu dolû pamìž vâlìkìmì, ì z mocnymì budze dzâlìc′ zdabyču, za toe, što addaǔ dušu Svaû na s′merc′, ì da zladzeâǔ zalìčany byǔ, tady âk Ën panës na Sabe grahì mnogìh ì za zlačyncaǔ zrabìǔsâ hadajnìkam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разьвесяліся, няплодная, неўрадлівая; усклікні і голасам скажы ты, якая ня мучылася родамі; бо ў пакінутай намнога болей дзяцей, чым у замужняе, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Raz′vesâlìsâ, nâplodnaâ, neǔradlìvaâ; usklìknì ì golasam skažy ty, âkaâ nâ mučylasâ rodamì; bo ǔ pakìnutaj namnoga bolej dzâcej, čym u zamužnâe, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Расхіні месца намёту твайго, пашыры покрывы жытлішчаў тваіх; не саромейся, - адпусьці даўжэй шнуры твае і ўцьвердзі калкі твае;</t> </p><i> <t>Rashìnì mesca namëtu tvajgo, pašyry pokryvy žytlìščaǔ tvaìh; ne saromejsâ, - adpus′cì daǔžèj šnury tvae ì ǔc′verdzì kalkì tvae;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо ты пашырышся направа і налева, і нашчадкі твае завалодаюць народамі і заселяць спустошаныя гарады.</t> </p><i> <t>bo ty pašyryšsâ naprava ì naleva, ì naščadkì tvae zavalodaûc′ narodamì ì zaselâc′ spustošanyâ garady.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня бойся, бо ня будзеш пасаромленая; не бянтэжся, бо ня будзеш у паганьбеньні: ты забудзеш ганьбу маладосьці тваёй і ня будзеш болей згадваць пра няслаўе ўдоўства твайго.</t> </p><i> <t>Nâ bojsâ, bo nâ budzeš pasaromlenaâ; ne bântèžsâ, bo nâ budzeš u pagan′ben′nì: ty zabudzeš gan′bu malados′cì tvaëj ì nâ budzeš bolej zgadvac′ pra nâslaǔe ǔdoǔstva tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо твой Творца ёсьць муж твой; Гасподзь Саваоф - імя Яго, і Адкупнік твой - Сьвяты Ізраілеў: Богам усёй зямлі назавецца Ён.</t> </p><i> <t>Bo tvoj Tvorca ës′c′ muž tvoj; Gaspodz′ Savaof - ìmâ Âgo, ì Adkupnìk tvoj - S′vâty Ìzraìleǔ: Bogam usëj zâmlì nazavecca Ën.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо як жонку, пакінутую і скрушлівую духам, заклікае цябе Гасподзь, і як жонку маладосьці, якая была адкінутая, кажа Бог твой.</t> </p><i> <t>Bo âk žonku, pakìnutuû ì skrušlìvuû duham, zaklìkae câbe Gaspodz′, ì âk žonku malados′cì, âkaâ byla adkìnutaâ, kaža Bog tvoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>На кароткі час Я пакінуў цябе, але зь вялікаю літасьцю прыму цябе.</t> </p><i> <t>Na karotkì čas Â pakìnuǔ câbe, ale z′ vâlìkaû lìtas′cû prymu câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>У гарачцы гневу Я схаваў ад цябе аблічча Маё на час, але вечнаю літасьцю памілую цябе, кажа Адкупнік твой Гасподзь.</t> </p><i> <t>U garačcy gnevu Â shavaǔ ad câbe ablìčča Maë na čas, ale večnaû lìtas′cû pamìluû câbe, kaža Adkupnìk tvoj Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо гэта Мне, як воды Ноя: як Я пакляўся, што воды Ноя ня прыйдуць больш на зямлю, як пакляўся ня гневацца на цябе і не дакараць цябе.</t> </p><i> <t>Bo gèta Mne, âk vody Noâ: âk Â paklâǔsâ, što vody Noâ nâ pryjduc′ bol′š na zâmlû, âk paklâǔsâ nâ gnevacca na câbe ì ne dakarac′ câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Горы скрануцца і пагоркі пахіснуцца, - а літасьць Мая не адступіць ад цябе, і запавет міру Майго не пахісьнецца, кажа Гасподзь, Які спагадае табе.</t> </p><i> <t>Gory skranucca ì pagorkì pahìsnucca, - a lìtas′c′ Maâ ne adstupìc′ ad câbe, ì zapavet mìru Majgo ne pahìs′necca, kaža Gaspodz′, Âkì spagadae tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бедная, кіданая бураю, няўцешная! Вось, Я пакладу камяні твае на рубін і зраблю аснову тваю з сапфіраў;</t> </p><i> <t>Bednaâ, kìdanaâ buraû, nâǔcešnaâ! Vos′, Â pakladu kamânì tvae na rubìn ì zrablû asnovu tvaû z sapfìraǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>і зраблю вокны твае з рубінаў і браму тваю - з жамчужын, і ўсю агароджу тваю - з каштоўных камянёў.</t> </p><i> <t>ì zrablû vokny tvae z rubìnaǔ ì bramu tvaû - z žamčužyn, ì ǔsû agarodžu tvaû - z kaštoǔnyh kamânëǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўсе сыны твае будуць навучаны Госпадам, і вялікі спакой будзе ў сыноў тваіх.</t> </p><i> <t>Ì ǔse syny tvae buduc′ navučany Gospadam, ì vâlìkì spakoj budze ǔ synoǔ tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты ўмацуешся праўдаю; будзеш далёкая ад уціску, бо табе баяцца няма чаго, і ад жудасьці, бо ён не наблізіцца да цябе.</t> </p><i> <t>Ty ǔmacuešsâ praǔdaû; budzeš dalëkaâ ad ucìsku, bo tabe baâcca nâma čago, ì ad žudas′cì, bo ën ne nablìzìcca da câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, будуць узбройвацца супроць цябе, але не ад Мяне; хто б ні ўзброіўся супроць цябе, - загіне.</t> </p><i> <t>Vos′, buduc′ uzbrojvacca suproc′ câbe, ale ne ad Mâne; hto b nì ǔzbroìǔsâ suproc′ câbe, - zagìne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я стварыў каваля, які разьдзімае жар у агні і робіць прыладу для сваёй працы, - і Я ствараю згубцу на вынішчэньне.</t> </p><i> <t>Vos′, Â stvaryǔ kavalâ, âkì raz′dzìmae žar u agnì ì robìc′ pryladu dlâ svaëj pracy, - ì Â stvaraû zgubcu na vynìščèn′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ніякая зброя, зробленая на цябе, ня дасьць посьпеху; і кожны язык, які будзе спаборнічаць з табою на судзе, - ты зьвінаваціш. Гэта спадчына рабоў Госпада, апраўданьне іх ад Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Nìâkaâ zbroâ, zroblenaâ na câbe, nâ das′c′ pos′pehu; ì kožny âzyk, âkì budze spabornìčac′ z taboû na sudze, - ty z′vìnavacìš. Gèta spadčyna raboǔ Gospada, apraǔdan′ne ìh ad Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спрагненыя! ідзеце ўсе да водаў; нават і вы, у каго няма срэбра, ідзеце, купляйце і ежце; ідзеце, купляйце бяз срэбра і бяз платы віно і малако.</t> </p><i> <t>Spragnenyâ! ìdzece ǔse da vodaǔ; navat ì vy, u kago nâma srèbra, ìdzece, kuplâjce ì ežce; ìdzece, kuplâjce bâz srèbra ì bâz platy vìno ì malako.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта вам наважваць срэбра за тое, што ня хлеб, і заробак свой за тое, што не насычае? Паслухайце ўважліва і ежце дабро, і душа вашая хай раскашуецца тлушчам.</t> </p><i> <t>Navošta vam navažvac′ srèbra za toe, što nâ hleb, ì zarobak svoj za toe, što ne nasyčae? Pasluhajce ǔvažlìva ì ežce dabro, ì duša vašaâ haj raskašuecca tluščam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыхілеце вуха ваша і прыйдзеце да Мяне; паслухайце, і жывая будзе душа вашая, - і дам вам запавет вечны, нязьменныя міласьці, абяцаныя Давіду.</t> </p><i> <t>Pryhìlece vuha vaša ì pryjdzece da Mâne; pasluhajce, ì žyvaâ budze duša vašaâ, - ì dam vam zapavet večny, nâz′mennyâ mìlas′cì, abâcanyâ Davìdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я даў Яго ў сьведкі народам, у правадыры і настаўнікі народам.</t> </p><i> <t>Vos′, Â daǔ Âgo ǔ s′vedkì narodam, u pravadyry ì nastaǔnìkì narodam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось,ты заклічаш народ, якога ты ня ведаў, і народы, якія цябе ня ведалі, пасьпяшаюцца да цябе дзеля Госпада Бога твайго і дзеля Сьвятога Ізраілевага, бо Ён праславіў цябе.</t> </p><i> <t>Vos′,ty zaklìčaš narod, âkoga ty nâ vedaǔ, ì narody, âkìâ câbe nâ vedalì, pas′pâšaûcca da câbe dzelâ Gospada Boga tvajgo ì dzelâ S′vâtoga Ìzraìlevaga, bo Ën praslavìǔ câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шукайце Госпада, калі можна знайсьці Яго; клічце Яго, калі Ён блізка.</t> </p><i> <t>Šukajce Gospada, kalì možna znajs′cì Âgo; klìčce Âgo, kalì Ën blìzka.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай пакіне бязбожнік дарогу сваю і беззаконьнік - намыслы свае, і хай зьвернецца да Госпада, - і Ён памілуе яго, і да Бога нашага, - бо Ён мілажальны.</t> </p><i> <t>Haj pakìne bâzbožnìk darogu svaû ì bezzakon′nìk - namysly svae, ì haj z′vernecca da Gospada, - ì Ën pamìlue âgo, ì da Boga našaga, - bo Ën mìlažal′ny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мае думкі - ня вашыя думкі, ні вашыя шляхі - не Мае шляхі, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Mae dumkì - nâ vašyâ dumkì, nì vašyâ šlâhì - ne Mae šlâhì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Як неба вышэй за зямлю, так дарогі Мае вышэй за дарогі вашыя, і думкі Мае вышэй за думкі вашыя.</t> </p><i> <t>Ale Âk neba vyšèj za zâmlû, tak darogì Mae vyšèj za darogì vašyâ, ì dumkì Mae vyšèj za dumkì vašyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як дождж і сьнег зыходзяць зь неба і туды не вяртаюцца, а напойваюць зямлю і робяць яе здольнаю радзіць і вырошчваць, каб яна давала насеньне таму, хто сее, і хлеб таму, хто есьць,</t> </p><i> <t>Âk doždž ì s′neg zyhodzâc′ z′ neba ì tudy ne vârtaûcca, a napojvaûc′ zâmlû ì robâc′ âe zdol′naû radzìc′ ì vyroščvac′, kab âna davala nasen′ne tamu, hto see, ì hleb tamu, hto es′c′,</t> </i>


text:
<pb/><t>так і слова Маё, якое зыходзіць з вуснаў Маіх, - яно не вяртаецца да Мяне марным, а выконвае тое, што Мне заўгодна, і зьдзяйсьняе тое, на што Я паслаў яго.</t> </p><i> <t>tak ì slova Maë, âkoe zyhodzìc′ z vusnaǔ Maìh, - âno ne vârtaecca da Mâne marnym, a vykonvae toe, što Mne zaǔgodna, ì z′dzâjs′nâe toe, na što Â paslaǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, вы выйдзеце зь весялосьцю і вас правядуць зь мірам; горы і пагоркі будуць сьпяваць перад вамі песьню, і ўсе дрэвы ў полі - папляскаюць вам.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, vy vyjdzece z′ vesâlos′cû ì vas pravâduc′ z′ mìram; gory ì pagorkì buduc′ s′pâvac′ perad vamì pes′nû, ì ǔse drèvy ǔ polì - paplâskaûc′ vam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Замест цярноўніку вырасьце кіпарыс; замест крапівы вырасьце мірт; і гэта будзе на славу Госпаду, на знак вечны, непарушны.</t> </p><i> <t>Zamest cârnoǔnìku vyras′ce kìparys; zamest krapìvy vyras′ce mìrt; ì gèta budze na slavu Gospadu, na znak večny, neparušny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: захоўвайце суд і кіруйцеся праўдаю; бо блізка збавеньне Маё і адкрыцьцё праўды Маёй.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: zahoǔvajce sud ì kìrujcesâ praǔdaû; bo blìzka zbaven′ne Maë ì adkryc′cë praǔdy Maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шчасны муж, які робіць гэта, і сын чалавечы, які моцна трымаецца гэтага, які захоўвае суботу ад апаганьваньня і стрымлівае руку сваю, каб не зрабіць ніякага ліха.</t> </p><i> <t>Ščasny muž, âkì robìc′ gèta, ì syn čalavečy, âkì mocna trymaecca gètaga, âkì zahoǔvae subotu ad apagan′van′nâ ì strymlìvae ruku svaû, kab ne zrabìc′ nìâkaga lìha.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай ня кажа сын іншапляменца, які далучыўся да Госпада: "Гасподзь зусім адлучыў мяне ад Свайго народа", і хай ня кажа еўнух: "вось, я сухое дрэва".</t> </p><i> <t>Haj nâ kaža syn ìnšaplâmenca, âkì dalučyǔsâ da Gospada: "Gaspodz′ zusìm adlučyǔ mâne ad Svajgo naroda", ì haj nâ kaža eǔnuh: "vos′, â suhoe drèva".</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Гасподзь так кажа пра еўнухаў: хто шануе Мае суботы і выбірае заўгоднае Мне і моцна трымаецца запавету Майго,</t> </p><i> <t>Bo Gaspodz′ tak kaža pra eǔnuhaǔ: hto šanue Mae suboty ì vybìrae zaǔgodnae Mne ì mocna trymaecca zapavetu Majgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>тым дам Я ў доме Маім і ў сьценах Маіх месца і імя лепшае, чым сынам і дочкам: дам ім вечнае імя, якое ня вынішчыцца.</t> </p><i> <t>tym dam Â ǔ dome Maìm ì ǔ s′cenah Maìh mesca ì ìmâ lepšae, čym synam ì dočkam: dam ìm večnae ìmâ, âkoe nâ vynìščycca.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сыноў іншапляменцаў, якія далучыліся да Госпада, каб служыць Яму і любіць імя Госпада, быць рабамі Яго, - усіх, хто захоўвае суботу ад апаганьваньня і цьвёрда трымаецца запавету Майго,</t> </p><i> <t>Ì synoǔ ìnšaplâmencaǔ, âkìâ dalučylìsâ da Gospada, kab služyc′ Âmu ì lûbìc′ ìmâ Gospada, byc′ rabamì Âgo, - usìh, hto zahoǔvae subotu ad apagan′van′nâ ì c′vërda trymaecca zapavetu Majgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>Я прывяду на сьвятую гару Маю і парадую іх у Маім доме малітвы; цэласпаленьні іхнія і ахвяры іхнія будуць на ахвярніку Маім, бо дом Мой называецца домам малітвы для ўсіх народаў.</t> </p><i> <t>Â pryvâdu na s′vâtuû garu Maû ì paraduû ìh u Maìm dome malìtvy; cèlaspalen′nì ìhnìâ ì ahvâry ìhnìâ buduc′ na ahvârnìku Maìm, bo dom Moj nazyvaecca domam malìtvy dlâ ǔsìh narodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь Бог, Які зьбірае расьсеяных Ізраільцянаў, кажа: да сабраных у яго Я буду яшчэ зьбіраць іншых.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ Bog, Âkì z′bìrae ras′seânyh Ìzraìl′cânaǔ, kaža: da sabranyh u âgo Â budu âščè z′bìrac′ ìnšyh.</t> </i>


text:
<t>Усе зьвяры польныя, усе зьвяры лясныя, ідзеце есьці!</t> </p><i> <t>Use z′vâry pol′nyâ, use z′vâry lâsnyâ, ìdzece es′cì!</t> </i>


text:
<pb/><t>Вартаўнікі ў іх сьляпыя ўсе і невукі: усе яны нямыя сабакі, якія ня ўмеюць брахаць, пазяхаюць лежачы, любяць спаць.</t> </p><i> <t>Vartaǔnìkì ǔ ìh s′lâpyâ ǔse ì nevukì: use âny nâmyâ sabakì, âkìâ nâ ǔmeûc′ brahac′, pazâhaûc′ ležačy, lûbâc′ spac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І гэта - сабакі, прагныя душою, ня ведаюць сытасьці; і гэта - пастухі бесталковыя: усе глядзяць на сваю дарогу, кожны да апошняга, на сваю радасьць;</t> </p><i> <t>Ì gèta - sabakì, pragnyâ dušoû, nâ vedaûc′ sytas′cì; ì gèta - pastuhì bestalkovyâ: use glâdzâc′ na svaû darogu, kožny da apošnâga, na svaû radas′c′;</t> </i>


text:
<pb/><t>прыходзьце, кажуць, я дастану віна, і мы нап'емся сікеры; і заўтра тое самае будзе, што сёньня, ды яшчэ і болей.</t> </p><i> <t>pryhodz′ce, kažuc′, â dastanu vìna, ì my nap'emsâ sìkery; ì zaǔtra toe samae budze, što sën′nâ, dy âščè ì bolej.</t> </i>


text:
<t>Праведнік памірае, і ніхто не бярэ гэтага да сэрца; і мужоў пабожных забіраюць зь зямлі, і ніхто не падумае, што праведніка забіраюць ад ліха.</t> </p><i> <t>Pravednìk pamìrae, ì nìhto ne bârè gètaga da sèrca; ì mužoǔ pabožnyh zabìraûc′ z′ zâmlì, ì nìhto ne padumae, što pravednìka zabìraûc′ ad lìha.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён адыходзіць да спакою; тыя, што ходзяць простаю дарогаю, будуць пакоіцца на ложках сваіх.</t> </p><i> <t>Ën adyhodzìc′ da spakoû; tyâ, što hodzâc′ prostaû darogaû, buduc′ pakoìcca na ložkah svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але падыдзеце сюды, вы, сыны чарадзейкі, семя пералюбніка і распусьніцы.</t> </p><i> <t>Ale padydzece sûdy, vy, syny čaradzejkì, semâ peralûbnìka ì raspus′nìcy.</t> </i>


text:
<pb/><t>З каго вы глум чыніце? супроць каго разьзяўляеце рот, высалопваеце язык? ці ня дзеці вы злачынства, семя падману?</t> </p><i> <t>Z kago vy glum čynìce? suproc′ kago raz′zâǔlâece rot, vysalopvaece âzyk? cì nâ dzecì vy zlačynstva, semâ padmanu?</t> </i>


text:
<pb/><t>распаля±ныя пажадаю да ідалаў пад кожным галінастым дрэвам, гартавальнікі дзяцей каля ручаёў, у расколінах скал?</t> </p><i> <t>raspalâ±nyâ pažadaû da ìdalaǔ pad kožnym galìnastym drèvam, gartaval′nìkì dzâcej kalâ ručaëǔ, u raskolìnah skal?</t> </i>


text:
<pb/><t>У гладкіх камянях ручаёў доля твая; яны, яны - доля твая; ім ты робіш паліваньні і прыносіш ахвяры: ці ж магу Я быць задаволены гэтым?</t> </p><i> <t>U gladkìh kamânâh ručaëǔ dolâ tvaâ; âny, âny - dolâ tvaâ; ìm ty robìš palìvan′nì ì prynosìš ahvâry: cì ž magu Â byc′ zadavoleny gètym?</t> </i>


text:
<pb/><t>На высокай і выноснай гары ты ставіш ложак твой і туды ўзыходзіш прыносіць ахвяру.</t> </p><i> <t>Na vysokaj ì vynosnaj gary ty stavìš ložak tvoj ì tudy ǔzyhodzìš prynosìc′ ahvâru.</t> </i>


text:
<pb/><t>За дзьвярыма і за вушакамі ставіш помнікі твае, бо: адвярнуўшыся ад Мяне, ты агаляешся і ўзыходзіш; расхінаеш ложак твой і дамаўляешся з тымі зь іх, зь якімі любіш ляжаць, - вышукваеш месца.</t> </p><i> <t>Za dz′vâryma ì za vušakamì stavìš pomnìkì tvae, bo: advârnuǔšysâ ad Mâne, ty agalâešsâ ì ǔzyhodzìš; rashìnaeš ložak tvoj ì damaǔlâešsâ z tymì z′ ìh, z′ âkìmì lûbìš lâžac′, - vyšukvaeš mesca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты хадзіла таксама да цара з пахучаю масьцю і памнажала масьці твае, і далёка пасылала паслоў тваіх і прыніжалася да апраметнай.</t> </p><i> <t>Ty hadzìla taksama da cara z pahučaû mas′cû ì pamnažala mas′cì tvae, ì dalëka pasylala pasloǔ tvaìh ì prynìžalasâ da aprametnaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад доўгай дарогі тваёй стамлялася, але не казала "надзея страчана!", усё яшчэ знаходзіла жывасьць у руцэ тваёй і таму не адчувала паслабкі.</t> </p><i> <t>Ad doǔgaj darogì tvaëj stamlâlasâ, ale ne kazala "nadzeâ stračana!", usë âščè znahodzìla žyvas′c′ u rucè tvaëj ì tamu ne adčuvala paslabkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Каго ж ты спалохалася і збаялася, што зрабілася нявернаю і Мяне перастала памятаць і захоўваць у тваім сэрцы? ці не таму, што Я маўчаў, і пры тым доўга, ты перастала баяцца Мяне?</t> </p><i> <t>Kago ž ty spalohalasâ ì zbaâlasâ, što zrabìlasâ nâvernaû ì Mâne perastala pamâtac′ ì zahoǔvac′ u tvaìm sèrcy? cì ne tamu, što Â maǔčaǔ, ì pry tym doǔga, ty perastala baâcca Mâne?</t> </i>


text:
<pb/><t>Я пакажу праўду тваю і ўчынкі твае, - і яны будуць не на карысьць табе.</t> </p><i> <t>Â pakažu praǔdu tvaû ì ǔčynkì tvae, - ì âny buduc′ ne na karys′c′ tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі ты будзеш галасіць, ці ўратуе цябе зборня твая? - усіх іх зьнясе вецер, разьнясе подых; і хто спадзяецца на Мяне, той успадкуе зямлю, і будзе валодаць сьвятою гарою Маёю.</t> </p><i> <t>Kalì ty budzeš galasìc′, cì ǔratue câbe zbornâ tvaâ? - usìh ìh z′nâse vecer, raz′nâse podyh; ì hto spadzâecca na Mâne, toj uspadkue zâmlû, ì budze valodac′ s′vâtoû garoû Maëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сказаў: падымайце, падымайце, раўняйце дарогу, прымайце перашкоды са шляху народа Майго.</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ: padymajce, padymajce, raǔnâjce darogu, prymajce peraškody sa šlâhu naroda Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так кажа Высокі і Ўзьнесены, вечна Жывы, - Сьвяты імя Яго: Я жыву на вышыні нябёсаў і ў сьвяцілішчы, і гэтак сама з уціснутымі і ўпакоранымі духам, каб ажыўляць дух упакораных і ажыўляць сэрцы ўціснутых.</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Vysokì ì Ǔz′neseny, večna Žyvy, - S′vâty ìmâ Âgo: Â žyvu na vyšynì nâbësaǔ ì ǔ s′vâcìlìščy, ì gètak sama z ucìsnutymì ì ǔpakoranymì duham, kab ažyǔlâc′ duh upakoranyh ì ažyǔlâc′ sèrcy ǔcìsnutyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ня вечна буду Я весьці цяжбіну і не да канца гневацца; інакш зьняможацца перада Мною дух і ўсякае дыханьне, Мною створанае.</t> </p><i> <t>Bo nâ večna budu Â ves′cì câžbìnu ì ne da kanca gnevacca; ìnakš z′nâmožacca perada Mnoû duh ì ǔsâkae dyhan′ne, Mnoû stvoranae.</t> </i>


text:
<pb/><t>За грэх карысталюбнасьці яго Я гневаўся і пабіваў яго, хаваў твар і абураўся; але ён адвярнуўшыся пайшоў па дарозе свайго сэрца.</t> </p><i> <t>Za grèh karystalûbnas′cì âgo Â gnevaǔsâ ì pabìvaǔ âgo, havaǔ tvar ì aburaǔsâ; ale ën advârnuǔšysâ pajšoǔ pa daroze svajgo sèrca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я бачыў шляхі яго і ацалю яго, і буду вадзіць яго і суцяшаць яго і гаротнікаў ягоных.</t> </p><i> <t>Â bačyǔ šlâhì âgo ì acalû âgo, ì budu vadzìc′ âgo ì sucâšac′ âgo ì garotnìkaǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я стрымаю слова: спакой, спакой далёкаму і блізкаму, кажа Гасподзь, і ацалю яго.</t> </p><i> <t>Â strymaû slova: spakoj, spakoj dalëkamu ì blìzkamu, kaža Gaspodz′, ì acalû âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>А бязбожныя - як мора ўсхваляванае, якое ня можа супакоіцца, і воды якога выкідаюць глей і бруд.</t> </p><i> <t>A bâzbožnyâ - âk mora ǔshvalâvanae, âkoe nâ moža supakoìcca, ì vody âkoga vykìdaûc′ glej ì brud.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няма спакою бязбожным, кажа Бог мой.</t> </p><i> <t>Nâma spakoû bâzbožnym, kaža Bog moj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Заклікай голасна, ня стрымлівайся; узвысь голас твой, каб быў, як труба, і пакажы народу Майму на беззаконьне яго, і дому Якаваму - на грахі ягоныя.</t> </p><i> <t>Zaklìkaj golasna, nâ strymlìvajsâ; uzvys′ golas tvoj, kab byǔ, âk truba, ì pakažy narodu Majmu na bezzakon′ne âgo, ì domu Âkavamu - na grahì âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны кожнага дня шукаюць Мяне і хочуць ведаць шляхі Мае, як народ, што робіць справядліва і не адступаецца ад законаў Бога свайго; яны пытаюцца ў Мяне пра суды праўды, хочуць наблізіцца да Бога:</t> </p><i> <t>Âny kožnaga dnâ šukaûc′ Mâne ì hočuc′ vedac′ šlâhì Mae, âk narod, što robìc′ spravâdlìva ì ne adstupaecca ad zakonaǔ Boga svajgo; âny pytaûcca ǔ Mâne pra sudy praǔdy, hočuc′ nablìzìcca da Boga:</t> </i>


text:
<pb/><t>"чаму мы посьцім, а Ты ня бачыш? упакорваем душы свае, а Ты ня ведаеш?" - Вось, у дзень посту вашага вы выконваеце волю вашу і патрабуеце цяжкае працы ад іншых.</t> </p><i> <t>"čamu my pos′cìm, a Ty nâ bačyš? upakorvaem dušy svae, a Ty nâ vedaeš?" - Vos′, u dzen′ postu vašaga vy vykonvaece volû vašu ì patrabuece câžkae pracy ad ìnšyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось вы посьціце дзеля свараў і разладаў, і дзеля таго, каб дзёрзкаю рукою біць іншых; вы ня посьціце ў гэты час так, каб голас ваш быў пачуты на вышыні.</t> </p><i> <t>Vos′ vy pos′cìce dzelâ svaraǔ ì razladaǔ, ì dzelâ tago, kab dzërzkaû rukoû bìc′ ìnšyh; vy nâ pos′cìce ǔ gèty čas tak, kab golas vaš byǔ pačuty na vyšynì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці такі той пост, які Я выбраў, - дзень, у які томіць чалавек душу сваю, калі нурыць галаву сваю, як трысьнёг, і падсьцілае пад сябе зрэб'е і попел? Ці гэта называеш постам і днём, заўгодным Госпаду?</t> </p><i> <t>Cì takì toj post, âkì Â vybraǔ, - dzen′, u âkì tomìc′ čalavek dušu svaû, kalì nuryc′ galavu svaû, âk trys′nëg, ì pads′cìlae pad sâbe zrèb'e ì popel? Cì gèta nazyvaeš postam ì dnëm, zaǔgodnym Gospadu?</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось пост, які Я выбраў: разамкні аковы няпраўды, разьвяжы путы ярма, і прыгнечаных адпусьці на волю і разарві кожнае ярмо:</t> </p><i> <t>Vos′ post, âkì Â vybraǔ: razamknì akovy nâpraǔdy, raz′vâžy puty ârma, ì prygnečanyh adpus′cì na volû ì razarvì kožnae ârmo:</t> </i>


text:
<pb/><t>падзяліся з галодным хлебам тваім, і бяздомных бедных увядзі ў дом; калі ўбачыш голага, адзень яго, і ад адзінакроўнага твайго не хавайся.</t> </p><i> <t>padzâlìsâ z galodnym hlebam tvaìm, ì bâzdomnyh bednyh uvâdzì ǔ dom; kalì ǔbačyš golaga, adzen′ âgo, ì ad adzìnakroǔnaga tvajgo ne havajsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады адкрыецца, як зара, сьвятло тваё, і ацаленьне тваё хутка вырасьце, і праўда твая пойдзе перад табою, і слава Гасподняя будзе з табою.</t> </p><i> <t>Tady adkryecca, âk zara, s′vâtlo tvaë, ì acalen′ne tvaë hutka vyras′ce, ì praǔda tvaâ pojdze perad taboû, ì slava Gaspodnââ budze z taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады ты паклічаш - і Гасподзь пачуе, залямантуеш - і Ён скажа: Вось Я! Калі ты адвядзеш з асяродзьдзя твайго ярмо, перастанеш падымаць палец і гаварыць зьняважлівае</t> </p><i> <t>Tady ty paklìčaš - ì Gaspodz′ pačue, zalâmantueš - ì Ën skaža: Vos′ Â! Kalì ty advâdzeš z asârodz′dzâ tvajgo ârmo, perastaneš padymac′ palec ì gavaryc′ z′nâvažlìvae</t> </i>


text:
<pb/><t>і аддасі галоднаму душу тваю і накорміш душу пакутніка, - тады сьвятло тваё ўзыдзе ў цемры, і морак твой будзе як полудзень;</t> </p><i> <t>ì addasì galodnamu dušu tvaû ì nakormìš dušu pakutnìka, - tady s′vâtlo tvaë ǔzydze ǔ cemry, ì morak tvoj budze âk poludzen′;</t> </i>


text:
<pb/><t>і будзе Гасподзь правадыром тваім заўсёды, і ў час засухі будзе насычаць душу тваю і мацаваць косьці твае, і ты будзеш як напоены вадою сад і як крыніца, воды якое ніколі не перасыхаюць.</t> </p><i> <t>ì budze Gaspodz′ pravadyrom tvaìm zaǔsëdy, ì ǔ čas zasuhì budze nasyčac′ dušu tvaû ì macavac′ kos′cì tvae, ì ty budzeš âk napoeny vadoû sad ì âk krynìca, vody âkoe nìkolì ne perasyhaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І забудуцца нашчадкамі тваімі пустыні векавечныя: ты адродзіш асновы многіх пакаленьняў, і называцьмуць цябе адраджэнцам руінаў, адраджэнцам шляхоў насельніцтву.</t> </p><i> <t>Ì zabuducca naščadkamì tvaìmì pustynì vekavečnyâ: ty adrodzìš asnovy mnogìh pakalen′nâǔ, ì nazyvac′muc′ câbe adradžèncam ruìnaǔ, adradžèncam šlâhoǔ nasel′nìctvu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі ты ўтрымаеш нагу тваю дзеля суботы ад выкананьня прымхаў тваіх у сьвяты дзень Мой, і будзеш называць суботу радасьцю, сьвятым днём Гасподнім, шанавальным, і ўшануеш яе тым, што ня будзеш займацца звычнымі тваімі справамі, дагаджаць тваёй прыхамаці і пустасловіць,</t> </p><i> <t>Kalì ty ǔtrymaeš nagu tvaû dzelâ suboty ad vykanan′nâ prymhaǔ tvaìh u s′vâty dzen′ Moj, ì budzeš nazyvac′ subotu radas′cû, s′vâtym dnëm Gaspodnìm, šanaval′nym, ì ǔšanueš âe tym, što nâ budzeš zajmacca zvyčnymì tvaìmì spravamì, dagadžac′ tvaëj pryhamacì ì pustaslovìc′,</t> </i>


text:
<pb/><t>дык мецьмеш радасьць у Госпадзе, і Я ўзьвяду цябе на вышыні зямныя і дам скаштаваць табе спадчыну Якава, бацькі твайго: вусны Гасподнія прамовілі гэта.</t> </p><i> <t>dyk mec′meš radas′c′ u Gospadze, ì Â ǔz′vâdu câbe na vyšynì zâmnyâ ì dam skaštavac′ tabe spadčynu Âkava, bac′kì tvajgo: vusny Gaspodnìâ pramovìlì gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, рука Госпада не пакарацела, каб ратаваць, і вуха Яго не ацяжэла, каб чуць.</t> </p><i> <t>Vos′, ruka Gospada ne pakaracela, kab ratavac′, ì vuha Âgo ne acâžèla, kab čuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>А беззаконьні вашыя зрабілі падзел паміж вамі і Богам вашым, і грахі вашыя адварочваюць аблічча Яго ад вас, каб ня чуць.</t> </p><i> <t>A bezzakon′nì vašyâ zrabìlì padzel pamìž vamì ì Bogam vašym, ì grahì vašyâ advaročvaûc′ ablìčča Âgo ad vas, kab nâ čuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо рукі вашыя апаганены крывёю і пальцы вашыя - беззаконьнем; вусны вашыя кажуць ману, язык ваш вымаўляе няпраўду.</t> </p><i> <t>Bo rukì vašyâ apaganeny kryvëû ì pal′cy vašyâ - bezzakon′nem; vusny vašyâ kažuc′ manu, âzyk vaš vymaǔlâe nâpraǔdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ніхто не падае голасу за праўду, і ніхто не заступаецца за ісьціну: спадзяюцца на пустое і хлусяць, зачынаюць ліха і спараджаюць ліхадзейства;</t> </p><i> <t>Nìhto ne padae golasu za praǔdu, ì nìhto ne zastupaecca za ìs′cìnu: spadzâûcca na pustoe ì hlusâc′, začynaûc′ lìha ì sparadžaûc′ lìhadzejstva;</t> </i>


text:
<pb/><t>выседжваюць зьмяіныя яйкі і ткуць павуціну: хто паесьць яек іх, - памрэ, а калі раздушыць, - выпаўзе яхідна.</t> </p><i> <t>vysedžvaûc′ z′mâìnyâ âjkì ì tkuc′ pavucìnu: hto paes′c′ âek ìh, - pamrè, a kalì razdušyc′, - vypaǔze âhìdna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Павуціньне іхняе на вопратку няпрыдатнае, і яны не накрыюцца сваім творам; учынкі іхнія - учынкі няправедныя, і насільле ў руках у іх.</t> </p><i> <t>Pavucìn′ne ìhnâe na vopratku nâprydatnae, ì âny ne nakryûcca svaìm tvoram; učynkì ìhnìâ - učynkì nâpravednyâ, ì nasìl′le ǔ rukah u ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ногі іхнія бягуць ад ліха, і яны сьпяшаюцца праліваць нявінную кроў; думкі іхнія - думкі бязбожныя; спусташэньне і пагібель на сьцежках іхніх.</t> </p><i> <t>Nogì ìhnìâ bâguc′ ad lìha, ì âny s′pâšaûcca pralìvac′ nâvìnnuû kroǔ; dumkì ìhnìâ - dumkì bâzbožnyâ; spustašèn′ne ì pagìbel′ na s′cežkah ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шляху спакойнага яны ня ведаюць, і няма суду на сьцежках іхніх; шляхі іхнія скрыўленыя, і ніхто, калі ідзе па іх, ня ведае спакою.</t> </p><i> <t>Šlâhu spakojnaga âny nâ vedaûc′, ì nâma sudu na s′cežkah ìhnìh; šlâhì ìhnìâ skryǔlenyâ, ì nìhto, kalì ìdze pa ìh, nâ vedae spakoû.</t> </i>


text:
<t>Таму і далёкі ад нас суд, і правасудзьдзе не дастае нас: чакаем сьвятла, і вось цемра, - азарэньня, і ходзім у змроку.</t> </p><i> <t>Tamu ì dalëkì ad nas sud, ì pravasudz′dze ne dastae nas: čakaem s′vâtla, ì vos′ cemra, - azarèn′nâ, ì hodzìm u zmroku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Адчуваем, як сьляпыя сьцяну, і, як без вачэй, ходзім навобмацак; спатыкаемся аполудні, як упоцемках, сярод жывых - як мёртвыя.</t> </p><i> <t>Adčuvaem, âk s′lâpyâ s′cânu, ì, âk bez vačèj, hodzìm navobmacak; spatykaemsâ apoludnì, âk upocemkah, sârod žyvyh - âk mërtvyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе мы равем, як мядзьведзі, і вуркочам, як галубы; чакаем суду, і няма яго, - ратунку, але ён далёкі ад нас.</t> </p><i> <t>Use my ravem, âk mâdz′vedzì, ì vurkočam, âk galuby; čakaem sudu, ì nâma âgo, - ratunku, ale ën dalëkì ad nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо злачынствы нашыя шматлікія перад Табою, і грахі нашыя сьведчаць супроць нас; бо злачынствы нашыя з намі і беззаконьні нашыя мы ведаем.</t> </p><i> <t>Bo zlačynstvy našyâ šmatlìkìâ perad Taboû, ì grahì našyâ s′vedčac′ suproc′ nas; bo zlačynstvy našyâ z namì ì bezzakon′nì našyâ my vedaem.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мы здрадзілі і зманілі перад Госпадам, і адступіліся ад Бога нашага; гаварылі паклёп і здраду, зачыналі і нараджалі з сэрца ілжывыя словы.</t> </p><i> <t>My zdradzìlì ì zmanìlì perad Gospadam, ì adstupìlìsâ ad Boga našaga; gavarylì paklëp ì zdradu, začynalì ì naradžalì z sèrca ìlžyvyâ slovy.</t> </i>


text:
<pb/><t>І суд адступіў назад, і праўда стала здалёку, бо ісьціна спатыкнулася на плошчы, і сумленнасьць ня можа ўвайсьці.</t> </p><i> <t>Ì sud adstupìǔ nazad, ì praǔda stala zdalëku, bo ìs′cìna spatyknulasâ na ploščy, ì sumlennas′c′ nâ moža ǔvajs′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ня стала ісьціны, і той, хто бяжыць ад ліха, падпадае пад зьнявагу. І Гасподзь убачыў гэта, і агідна было вачам Яго, што няма суду,</t> </p><i> <t>Ì nâ stala ìs′cìny, ì toj, hto bâžyc′ ad lìha, padpadae pad z′nâvagu. Ì Gaspodz′ ubačyǔ gèta, ì agìdna bylo vačam Âgo, što nâma sudu,</t> </i>


text:
<t>і бачыў, што няма чалавека, і зьдзіўляўся, што няма заступніка; і памагла Яму сіла Яго, і праўда Ягоная падтрымала Яго.</t> </p><i> <t>ì bačyǔ, što nâma čalaveka, ì z′dzìǔlâǔsâ, što nâma zastupnìka; ì pamagla Âmu sìla Âgo, ì praǔda Âgonaâ padtrymala Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Ён усклаў на Сябе праўду, як браню, і шлем ратунку - галаву Сваю; і апрануўся ў шату мсьцівасьці, як у вопратку, і пакрыў Сябе руплівасьцю, як плашчом.</t> </p><i> <t>Ì Ën usklaǔ na Sâbe praǔdu, âk branû, ì šlem ratunku - galavu Svaû; ì apranuǔsâ ǔ šatu ms′cìvas′cì, âk u vopratku, ì pakryǔ Sâbe ruplìvas′cû, âk plaščom.</t> </i>


text:
<pb/><t>Па меры адпомсты, паводле гэтай меры Ён дасьць праціўнікам Сваім - лютасьць, ворагам Сваім - помстаю, выспам аддасьць мусовую плату.</t> </p><i> <t>Pa mery adpomsty, pavodle gètaj mery Ën das′c′ pracìǔnìkam Svaìm - lûtas′c′, voragam Svaìm - pomstaû, vyspam addas′c′ musovuû platu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І збаяцца імені Госпада на захадзе і славы Яго - на ўсходзе сонца. Калі вораг прыйдзе як рака, - подых Госпада прагоніць яго.</t> </p><i> <t>Ì zbaâcca ìmenì Gospada na zahadze ì slavy Âgo - na ǔshodze sonca. Kalì vorag pryjdze âk raka, - podyh Gospada pragonìc′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прыйдзе Адкупнік Сіёна і сыноў Якава, што адвярнуліся ад бязбожнасьці, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì pryjdze Adkupnìk Sìëna ì synoǔ Âkava, što advârnulìsâ ad bâzbožnas′cì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
І вось, запавет Мой зь імі, кажа Гасподзь: Дух Мой, які на табе, і словы Мае, якія ўклаў Я ў вусны твае, не адступяць ад вуснаў тваіх і ад вуснаў нашчадкаў тваіх і ад вуснаў нашчадкаў нашчадкаў тваіх, кажа Гасподзь, ад сёньня і давеку. </p><i> Ì vos′, zapavet Moj z′ ìmì, kaža Gaspodz′: Duh Moj, âkì na tabe, ì slovy Mae, âkìâ ǔklaǔ Â ǔ vusny tvae, ne adstupâc′ ad vusnaǔ tvaìh ì ad vusnaǔ naščadkaǔ tvaìh ì ad vusnaǔ naščadkaǔ naščadkaǔ tvaìh, kaža Gaspodz′, ad sën′nâ ì daveku. </i>


text:
<pb/><t>Паўстань, сьвяціся, Ерусаліме; бо прыйшло сьвятло тваё, і слава Гасподняя ўзышла над табою.</t> </p><i> <t>Paǔstan′, s′vâcìsâ, Erusalìme; bo pryjšlo s′vâtlo tvaë, ì slava Gaspodnââ ǔzyšla nad taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, цемра пакрые зямлю, і змрок народы; а над табою зазьзяе Гасподзь, і слава Яго зьявіцца над табою.</t> </p><i> <t>Bo vos′, cemra pakrye zâmlû, ì zmrok narody; a nad taboû zaz′zâe Gaspodz′, ì slava Âgo z′âvìcca nad taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прыйдуць народы да сьвятла твайго, і цары - да зьзяньня, якое ўзыходзіць над табою.</t> </p><i> <t>Ì pryjduc′ narody da s′vâtla tvajgo, ì cary - da z′zân′nâ, âkoe ǔzyhodzìc′ nad taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падымі вочы твае і паглядзі навокал: усе яны зьбіраюцца і ідуць да цябе: сыны твае здалёк ідуць і дачок тваіх на руках нясуць.</t> </p><i> <t>Padymì vočy tvae ì paglâdzì navokal: use âny z′bìraûcca ì ìduc′ da câbe: syny tvae zdalëk ìduc′ ì dačok tvaìh na rukah nâsuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады ўбачыш і зарадуешся, і затрымціць і расхінецца сэрца тваё, бо багацьце мора зьвернецца да цябе, здабытак народу прыйдзе да цябе.</t> </p><i> <t>Tady ǔbačyš ì zaraduešsâ, ì zatrymcìc′ ì rashìnecca sèrca tvaë, bo bagac′ce mora z′vernecca da câbe, zdabytak narodu pryjdze da câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мноства вярблюдаў пакрые цябе - драмадэры з Мадыяма і Эфы; усе яны з Савы прыйдуць, прынясуць золата і ладан і ўзьвесьцяць славу Гасподнюю.</t> </p><i> <t>Mnostva vârblûdaǔ pakrye câbe - dramadèry z Madyâma ì Èfy; use âny z Savy pryjduc′, prynâsuc′ zolata ì ladan ì ǔz′ves′câc′ slavu Gaspodnûû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе авечкі Кідарскія будуць сабраныя да цябе; бараны Нэваёцкія паслужаць табе: узыдуць на алтар Мой ахвяраю спадабанаю, і Я праслаўлю дом славы Маёй.</t> </p><i> <t>Use avečkì Kìdarskìâ buduc′ sabranyâ da câbe; barany Nèvaëckìâ paslužac′ tabe: uzyduc′ na altar Moj ahvâraû spadabanaû, ì Â praslaǔlû dom slavy Maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто гэта ляціць, як воблакі, і як галубы - да галубятняў сваіх?</t> </p><i> <t>Hto gèta lâcìc′, âk voblakì, ì âk galuby - da galubâtnâǔ svaìh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Так, Мяне чакаюць выспы і наперадзе іх - караблі Фарсіскія, каб перавезьці сыноў тваіх здалёк і зь імі срэбра іхняе і золата іхняе, у імя Госпада Бога твайго і Сьвятога Ізраілевага, бо Ён праславіць цябе.</t> </p><i> <t>Tak, Mâne čakaûc′ vyspy ì naperadze ìh - karablì Farsìskìâ, kab peravez′cì synoǔ tvaìh zdalëk ì z′ ìmì srèbra ìhnâe ì zolata ìhnâe, u ìmâ Gospada Boga tvajgo ì S′vâtoga Ìzraìlevaga, bo Ën praslavìc′ câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады сыны іншаземцаў будавацьмуць сьцены твае, і цары іхнія - будуць служыць табе; бо ў гневе Маім Я пабіваў цябе, а ва ўпадабаньні Маім буду мілажальны да цябе.</t> </p><i> <t>Tady syny ìnšazemcaǔ budavac′muc′ s′ceny tvae, ì cary ìhnìâ - buduc′ služyc′ tabe; bo ǔ gneve Maìm Â pabìvaǔ câbe, a va ǔpadaban′nì Maìm budu mìlažal′ny da câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>І заўсёды будуць адчынены брамы твае, зачыняцца ня будуць ні ўдзень, ні ўначы, каб прыносілі табе здабытак народаў і прыводзілі цароў іхніх.</t> </p><i> <t>Ì zaǔsëdy buduc′ adčyneny bramy tvae, začynâcca nâ buduc′ nì ǔdzen′, nì ǔnačy, kab prynosìlì tabe zdabytak narodaǔ ì pryvodzìlì caroǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо народ і царства, якія не захочуць служыць табе, - загінуць, і такія народы цалкавіта вынішчацца.</t> </p><i> <t>Bo narod ì carstva, âkìâ ne zahočuc′ služyc′ tabe, - zagìnuc′, ì takìâ narody calkavìta vynìščacca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слава Лівана прыйдзе да цябе, кіпарыс, ядловец і кедр злучацца, каб упрыгожыць месца сьвяцілішча Майго, - і Я праслаўлю падножжа ног Маіх.</t> </p><i> <t>Slava Lìvana pryjdze da câbe, kìparys, âdlovec ì kedr zlučacca, kab uprygožyc′ mesca s′vâcìlìšča Majgo, - ì Â praslaǔlû padnožža nog Maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прыйдуць да цябе ў пакоры сыны прыгнятальнікаў тваіх, і ўпадуць да ступакоў ног тваіх усе, хто пагарджаў табою, і назавуць цябе горадам Госпада, Сіёнам Сьвятога Ізраілевага.</t> </p><i> <t>Ì pryjduc′ da câbe ǔ pakory syny prygnâtal′nìkaǔ tvaìh, ì ǔpaduc′ da stupakoǔ nog tvaìh use, hto pagardžaǔ taboû, ì nazavuc′ câbe goradam Gospada, Sìënam S′vâtoga Ìzraìlevaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Замест таго, што ты быў пакінуты і зьненавіджаны, так што ніхто не праходзіў празь цябе, - Я зраблю цябе веліччу навекі, радасьцю ў роды родаў.</t> </p><i> <t>Zamest tago, što ty byǔ pakìnuty ì z′nenavìdžany, tak što nìhto ne prahodzìǔ praz′ câbe, - Â zrablû câbe velìčču navekì, radas′cû ǔ rody rodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты будзеш насычацца малаком народаў, і грудзі царскія смактаць будзеш, і ўведаеш, што Я Гасподзь - Збаўца твой і Адкупнік твой, Моцны Ізраілеў.</t> </p><i> <t>Ty budzeš nasyčacca malakom narodaǔ, ì grudzì carskìâ smaktac′ budzeš, ì ǔvedaeš, što Â Gaspodz′ - Zbaǔca tvoj ì Adkupnìk tvoj, Mocny Ìzraìleǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Замест медзі буду дастаўляць табе золата, і замест жалеза - срэбра, і замест дрэва - медзь, і замест камянёў - жалеза; і пастаўлю кіраўніком тваім спакой і наглядчыкамі тваімі - праўду.</t> </p><i> <t>Zamest medzì budu dastaǔlâc′ tabe zolata, ì zamest žaleza - srèbra, ì zamest drèva - medz′, ì zamest kamânëǔ - žaleza; ì pastaǔlû kìraǔnìkom tvaìm spakoj ì naglâdčykamì tvaìmì - praǔdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня чуваць будзе болей насільля ў зямлі тваёй, спусташэньня і разбурэньня - у межах тваіх; і будзеш называць сьцены твае ратункам і брамы твае - славаю.</t> </p><i> <t>Nâ čuvac′ budze bolej nasìl′lâ ǔ zâmlì tvaëj, spustašèn′nâ ì razburèn′nâ - u mežah tvaìh; ì budzeš nazyvac′ s′ceny tvae ratunkam ì bramy tvae - slavaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня будзе ўжо сонца служыць табе сьвятлом дзённым, і зьзяньне месяца - сьвяціць табе; а Гасподзь будзе табе вечным сьвятлом, і Бог твой - славаю тваёю.</t> </p><i> <t>Nâ budze ǔžo sonca služyc′ tabe s′vâtlom dzënnym, ì z′zân′ne mesâca - s′vâcìc′ tabe; a Gaspodz′ budze tabe večnym s′vâtlom, ì Bog tvoj - slavaû tvaëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня зойдзе ўжо сонца тваё, і месяц твой не схаваецца, бо Гасподзь будзе табе вечным сьвятлом, і закончацца дні жальбы тваёй.</t> </p><i> <t>Nâ zojdze ǔžo sonca tvaë, ì mesâc tvoj ne shavaecca, bo Gaspodz′ budze tabe večnym s′vâtlom, ì zakončacca dnì žal′by tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І народ твой увесь будзе праведны, навекі ўспадкуе зямлю, - парасьліну насаджэньня Майго, дзею рук Маіх, на праслаўленьне Маё.</t> </p><i> <t>Ì narod tvoj uves′ budze pravedny, navekì ǔspadkue zâmlû, - paras′lìnu nasadžèn′nâ Majgo, dzeû ruk Maìh, na praslaǔlen′ne Maë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад малога пойдзе тысяча, і ад самага слабога - моцны народ. Я, Гасподзь, паскору зьдзейсьніць гэта сваім часам.</t> </p><i> <t>Ad maloga pojdze tysâča, ì ad samaga slaboga - mocny narod. Â, Gaspodz′, paskoru z′dzejs′nìc′ gèta svaìm časam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дух Госпада Бога на Мне, бо Гасподзь памазаў Мяне зьвеставаць убогім, паслаў Мяне ацаляць зламаных сэрцам, прапаведаваць палонным вызваленьне і вязьням - адкрыцьцё цямніцы,</t> </p><i> <t>Duh Gospada Boga na Mne, bo Gaspodz′ pamazaǔ Mâne z′vestavac′ ubogìm, paslaǔ Mâne acalâc′ zlamanyh sèrcam, prapavedavac′ palonnym vyzvalen′ne ì vâz′nâm - adkryc′cë câmnìcy,</t> </i>


text:
<pb/><t>прапаведаваць год Гасподні спрыяльны і дзень помсты Бога нашага; суцешыць усіх, хто бядуе,</t> </p><i> <t>prapavedavac′ god Gaspodnì spryâl′ny ì dzen′ pomsty Boga našaga; sucešyc′ usìh, hto bâdue,</t> </i>


text:
<pb/><t>абвясьціць тым, хто жаліцца на Сіён, што ім замест попелу дасца акраса, замест плачу - алей радасьці, замест заняпалага духу - слаўная вопратка; і назавуць іх моцнымі праўдаю, асалодаю Госпада ў славу Яго.</t> </p><i> <t>abvâs′cìc′ tym, hto žalìcca na Sìën, što ìm zamest popelu dasca akrasa, zamest plaču - alej radas′cì, zamest zanâpalaga duhu - slaǔnaâ vopratka; ì nazavuc′ ìh mocnymì praǔdaû, asalodaû Gospada ǔ slavu Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І забудуюць пустыні спрадвечныя, адновяць старадаўнія руіны і адновяць гарады разбураныя, запусьцелыя з даўніх родаў.</t> </p><i> <t>Ì zabuduûc′ pustynì spradvečnyâ, adnovâc′ staradaǔnìâ ruìny ì adnovâc′ garady razburanyâ, zapus′celyâ z daǔnìh rodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прыйдуць іншаземцы, і будуць пасьвіць статкі вашыя; і сыны чужаземцаў будуць вашымі ратаямі і вашымі вінаградарамі.</t> </p><i> <t>Ì pryjduc′ ìnšazemcy, ì buduc′ pas′vìc′ statkì vašyâ; ì syny čužazemcaǔ buduc′ vašymì rataâmì ì vašymì vìnagradaramì.</t> </i>


text:
<pb/><t>А вы будзеце называцца сьвятарамі Госпада, - службітамі Бога нашага называцьмуць вас; будзеце карыстацца здабыткамі народаў і славіцца славаю іхняю.</t> </p><i> <t>A vy budzece nazyvacca s′vâtaramì Gospada, - službìtamì Boga našaga nazyvac′muc′ vas; budzece karystacca zdabytkamì narodaǔ ì slavìcca slavaû ìhnâû.</t> </i>


text:
<pb/><t>За пасаромленьне вам будзе ўдвая; за паглумленьне яны будуць радавацца сваёй долі, бо ў зямлі сваёй удвая атрымаюць; весялосьць вечная будзе ў іх.</t> </p><i> <t>Za pasaromlen′ne vam budze ǔdvaâ; za paglumlen′ne âny buduc′ radavacca svaëj dolì, bo ǔ zâmlì svaëj udvaâ atrymaûc′; vesâlos′c′ večnaâ budze ǔ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Я, Гасподзь, люблю правасудзьдзе, ненавіджу рабункі з гвалтам, і дам узнагароду ім паводле ісьціны, і запавет вечны пастаўлю зь імі;</t> </p><i> <t>Bo Â, Gaspodz′, lûblû pravasudz′dze, nenavìdžu rabunkì z gvaltam, ì dam uznagarodu ìm pavodle ìs′cìny, ì zapavet večny pastaǔlû z′ ìmì;</t> </i>


text:
<pb/><t>і будзе вядома між народамі семя іхняе, і нашчадкі іхнія - сярод плямёнаў; усе, хто бачыць іх, спазнаюць, што яны - насеньне, дабраславёнае Госпадам.</t> </p><i> <t>ì budze vâdoma mìž narodamì semâ ìhnâe, ì naščadkì ìhnìâ - sârod plâmënaǔ; use, hto bačyc′ ìh, spaznaûc′, što âny - nasen′ne, dabraslavënae Gospadam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радасьцю буду радавацца ў Госпадзе, разьвесяліцца душа мая ў Богу маім: бо Ён апрануў мяне ў шаты ратаваньня, адзеньнем праўды ахінуў мяне, як на жаніха ўсклаў вянок і, як нявесту, аздобіў убранствам.</t> </p><i> <t>Radas′cû budu radavacca ǔ Gospadze, raz′vesâlìcca duša maâ ǔ Bogu maìm: bo Ën apranuǔ mâne ǔ šaty ratavan′nâ, adzen′nem praǔdy ahìnuǔ mâne, âk na žanìha ǔsklaǔ vânok ì, âk nâvestu, azdobìǔ ubranstvam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо - як зямля ўтварае расьліны свае, і як сад гадуе пасеянае ў ім, - так Гасподзь Бог выявіць праўду і славу перад усімі народамі.</t> </p><i> <t>Bo - âk zâmlâ ǔtvarae ras′lìny svae, ì âk sad gadue paseânae ǔ ìm, - tak Gaspodz′ Bog vyâvìc′ praǔdu ì slavu perad usìmì narodamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня змоўкну дзеля Сіёна, і дзеля Ерусаліма не супакоюся, пакуль ня ўзыйдзе, як сьвятло, праўда яго, і збавеньне яго - як запаленая сьвяцільня.</t> </p><i> <t>Nâ zmoǔknu dzelâ Sìëna, ì dzelâ Erusalìma ne supakoûsâ, pakul′ nâ ǔzyjdze, âk s′vâtlo, praǔda âgo, ì zbaven′ne âgo - âk zapalenaâ s′vâcìl′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўбачаць народы праўду тваю і ўсе цары - славу тваю, і назавуць цябе новым імем, якое дадуць вусны Гасподнія.</t> </p><i> <t>Ì ǔbačac′ narody praǔdu tvaû ì ǔse cary - slavu tvaû, ì nazavuc′ câbe novym ìmem, âkoe daduc′ vusny Gaspodnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзеш вянком славы ў руцэ ў Госпада і царскаю дыядэмаю - на далоні Бога твайго.</t> </p><i> <t>Ì budzeš vânkom slavy ǔ rucè ǔ Gospada ì carskaû dyâdèmaû - na dalonì Boga tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня будуць ужо называць цябе "пакінутым", і зямлю тваю ня будуць называць "пустыняю", а будуць называць цябе: "Маё ўпадабаньне да яго", а зямлю тваю - "замужняю", бо Гасподзь упадабаў цябе, і зямля твая спалучаецца.</t> </p><i> <t>Nâ buduc′ užo nazyvac′ câbe "pakìnutym", ì zâmlû tvaû nâ buduc′ nazyvac′ "pustynâû", a buduc′ nazyvac′ câbe: "Maë ǔpadaban′ne da âgo", a zâmlû tvaû - "zamužnâû", bo Gaspodz′ upadabaǔ câbe, ì zâmlâ tvaâ spalučaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як юнак спалучаецца зь дзяўчынаю, так спалучаюцца з табою сыны твае; і як жаніх радуецца за нявесту, так будзе радавацца за Цябе Бог твой.</t> </p><i> <t>Âk ûnak spalučaecca z′ dzâǔčynaû, tak spalučaûcca z taboû syny tvae; ì âk žanìh raduecca za nâvestu, tak budze radavacca za Câbe Bog tvoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>На сьценах тваіх, Ерусаліме, я паставіў вартаўнікоў, якія ня змоўкнуць ні ўдзень, ні ўначы. О вы, хто нагадвае пра Госпада! - не змаўкайце,</t> </p><i> <t>Na s′cenah tvaìh, Erusalìme, â pastavìǔ vartaǔnìkoǔ, âkìâ nâ zmoǔknuc′ nì ǔdzen′, nì ǔnačy. O vy, hto nagadvae pra Gospada! - ne zmaǔkajce,</t> </i>


text:
<pb/><t>не змаўкайце перад Ім, пакуль Ён не адновіць і пакуль ня зробіць Ерусаліма славаю на зямлі.</t> </p><i> <t>ne zmaǔkajce perad Ìm, pakul′ Ën ne adnovìc′ ì pakul′ nâ zrobìc′ Erusalìma slavaû na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь прысягнуў правіцаю Сваёю і моцнаю сілаю Сваёю: ня дам зерня твайго болей на ежу ворагам тваім, і сыны чужых ня піцьмуць віна твайго, над якім ты працаваў;</t> </p><i> <t>Gaspodz′ prysâgnuǔ pravìcaû Svaëû ì mocnaû sìlaû Svaëû: nâ dam zernâ tvajgo bolej na ežu voragam tvaìm, ì syny čužyh nâ pìc′muc′ vìna tvajgo, nad âkìm ty pracavaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>але зборшчыкі яго будуць есьці яго і славіць Госпада, і зборшчыкі вінаграду будуць піць віно яго ў дварах сьвяцілішча Майго.</t> </p><i> <t>ale zborščykì âgo buduc′ es′cì âgo ì slavìc′ Gospada, ì zborščykì vìnagradu buduc′ pìc′ vìno âgo ǔ dvarah s′vâcìlìšča Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праходзьце, праходзьце ў браму, рыхтуйце дарогу народу! Раўняйце, раўняйце дарогу, прымайце каменьне, падымайце сьцяг народам!</t> </p><i> <t>Prahodz′ce, prahodz′ce ǔ bramu, ryhtujce darogu narodu! Raǔnâjce, raǔnâjce darogu, prymajce kamen′ne, padymajce s′câg narodam!</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Гасподзь абвяшчае да краю зямлі: скажэце дачцэ Сіёна: ідзе Збаўца твой; узнагарода Яго зь Ім і дараваньне Ягонае - перад Ім.</t> </p><i> <t>Vos′, Gaspodz′ abvâščae da kraû zâmlì: skažèce dačcè Sìëna: ìdze Zbaǔca tvoj; uznagaroda Âgo z′ Ìm ì daravan′ne Âgonae - perad Ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>І назавуць іх народам сьвятым, адкупленым Госпадам, а цябе назавуць знойдзеным, горадам непакінутым.</t> </p><i> <t>Ì nazavuc′ ìh narodam s′vâtym, adkuplenym Gospadam, a câbe nazavuc′ znojdzenym, goradam nepakìnutym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто гэта ідзе ад Эдома, у чырванёных шатах ад Васора, такі велічны ў Сваім адзеньні, выступае ў паўнаце сілы Сваёй? - "Я - Хто вымаўляе праўду, моцны, каб ратаваць".</t> </p><i> <t>Hto gèta ìdze ad Èdoma, u čyrvanënyh šatah ad Vasora, takì velìčny ǔ Svaìm adzen′nì, vystupae ǔ paǔnace sìly Svaëj? - "Â - Hto vymaǔlâe praǔdu, mocny, kab ratavac′".</t> </i>


text:
<pb/><t>Чаго ж адзеньне Тваё прыгожае, і шаты ў Цябе - як у таптальніка ў чавільні?</t> </p><i> <t>Čago ž adzen′ne Tvaë prygožae, ì šaty ǔ Câbe - âk u taptal′nìka ǔ čavìl′nì?</t> </i>


text:
<pb/><t>"Я таптаў у чавільні адзін, і з народаў нікога ня было са Мною; і Я таптаў іх у гневе Маім і мясіў іх у лютасьці Маёй; кроў іх пырскала на шаты Мае, і Я запляміў усё адзеньне Маё;</t> </p><i> <t>"Â taptaǔ u čavìl′nì adzìn, ì z narodaǔ nìkoga nâ bylo sa Mnoû; ì Â taptaǔ ìh u gneve Maìm ì mâsìǔ ìh u lûtas′cì Maëj; kroǔ ìh pyrskala na šaty Mae, ì Â zaplâmìǔ usë adzen′ne Maë;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо дзень помсты - у сэрцы Маім, і год Маіх адкупленьняў настаў.</t> </p><i> <t>bo dzen′ pomsty - u sèrcy Maìm, ì god Maìh adkuplen′nâǔ nastaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я глядзеў, - і ня было памочніка; дзіваваў, што ня было таго, хто падтрымлівае; але дапамагла Мне сіла Мая, і лютасьць Мая - яна падтрымала Мяне:</t> </p><i> <t>Â glâdzeǔ, - ì nâ bylo pamočnìka; dzìvavaǔ, što nâ bylo tago, hto padtrymlìvae; ale dapamagla Mne sìla Maâ, ì lûtas′c′ Maâ - âna padtrymala Mâne:</t> </i>


text:
<pb/><t>і патаптаў Я народы ў гневе Маім, і пабіў іх у лютасьці Маёй, і выліў на зямлю кроў іхнюю".</t> </p><i> <t>ì pataptaǔ Â narody ǔ gneve Maìm, ì pabìǔ ìh u lûtas′cì Maëj, ì vylìǔ na zâmlû kroǔ ìhnûû".</t> </i>


text:
<t>Узгадаю міласьці Гасподнія і славу Гасподнюю за ўсё, што Гасподзь дараваў нам, і вялікую даброць Ягоную дому Ізраілеваму, якую ўзычыў Ён яму зь міласэрнасьці Сваёй і ад мноства шчадротаў Сваіх.</t> </p><i> <t>Uzgadaû mìlas′cì Gaspodnìâ ì slavu Gaspodnûû za ǔsë, što Gaspodz′ daravaǔ nam, ì vâlìkuû dabroc′ Âgonuû domu Ìzraìlevamu, âkuû ǔzyčyǔ Ën âmu z′ mìlasèrnas′cì Svaëj ì ad mnostva ščadrotaǔ Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён сказаў: "сапраўды яны - народ Мой, дзеці, якія ня зманяць", - і Ён ім Збаўца.</t> </p><i> <t>Ën skazaǔ: "sapraǔdy âny - narod Moj, dzecì, âkìâ nâ zmanâc′", - ì Ën ìm Zbaǔca.</t> </i>


text:
<pb/><t>У любым смутку іхнім Ён не пакідаў іх, і анёл аблічча Ягонага ратаваў іх; зь любові Сваёй і добрасардэчнасьці Сваёй Ён адкупіў іх, узяў і насіў іх усе дні старадаўнія.</t> </p><i> <t>U lûbym smutku ìhnìm Ën ne pakìdaǔ ìh, ì anël ablìčča Âgonaga ratavaǔ ìh; z′ lûbovì Svaëj ì dobrasardèčnas′cì Svaëj Ën adkupìǔ ìh, uzâǔ ì nasìǔ ìh use dnì staradaǔnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але яны абурыліся і засмуцілі Сьвятога Духа Яго; таму Ён ператварыўся ў няпрыяцеля іхняга: Сам ваяваў супроць іх.</t> </p><i> <t>Ale âny aburylìsâ ì zasmucìlì S′vâtoga Duha Âgo; tamu Ën peratvaryǔsâ ǔ nâpryâcelâ ìhnâga: Sam vaâvaǔ suproc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады народ Ягоны ўспомніў даўнія дні Майсеевыя: дзе Той, Які вывеў іх з мора з пастырам авечак Сваіх? дзе Той, Які ўклаў у сэрца ягонае Сьвятога Духа Свайго,</t> </p><i> <t>Tady narod Âgony ǔspomnìǔ daǔnìâ dnì Majseevyâ: dze Toj, Âkì vyveǔ ìh z mora z pastyram avečak Svaìh? dze Toj, Âkì ǔklaǔ u sèrca âgonae S′vâtoga Duha Svajgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>Які вёў Майсея за правую руку велічнаю мышцаю Сваёю, разьдзяліў перад ім воды, каб зрабіць сабе вечнае імя;</t> </p><i> <t>Âkì vëǔ Majseâ za pravuû ruku velìčnaû myšcaû Svaëû, raz′dzâlìǔ perad ìm vody, kab zrabìc′ sabe večnae ìmâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Які вёў іх церазь бездані, як каня па стэпе, і яны не спатыкаліся?</t> </p><i> <t>Âkì vëǔ ìh ceraz′ bezdanì, âk kanâ pa stèpe, ì âny ne spatykalìsâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Як статак сыходзіць у даліну, - Дух Гасподні вёў іх да спакою. Так вёў Ты народ Твой, каб зрабіць Сабе славутае імя.</t> </p><i> <t>Âk statak syhodzìc′ u dalìnu, - Duh Gaspodnì vëǔ ìh da spakoû. Tak vëǔ Ty narod Tvoj, kab zrabìc′ Sabe slavutae ìmâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прыгледзься зь нябёсаў і паглядзі з жытлішча сьвятыні Тваёй і славы Тваёй: дзе руплівасьць Твая і магутнасьць Твая? - узрушэньне нутробы Тваёй і міласьці Твае да мяне затрыманы.</t> </p><i> <t>Prygledz′sâ z′ nâbësaǔ ì paglâdzì z žytlìšča s′vâtynì Tvaëj ì slavy Tvaëj: dze ruplìvas′c′ Tvaâ ì magutnas′c′ Tvaâ? - uzrušèn′ne nutroby Tvaëj ì mìlas′cì Tvae da mâne zatrymany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Толькі Ты - Айцец наш; бо Абрагам не пазнае нас, і Ізраіль не прызнае нас за сваіх; Ты, Госпадзе, - Айцец наш, ад веку імя Тваё: "Адкупнік наш".</t> </p><i> <t>Tol′kì Ty - Ajcec naš; bo Abragam ne paznae nas, ì Ìzraìl′ ne pryznae nas za svaìh; Ty, Gospadze, - Ajcec naš, ad veku ìmâ Tvaë: "Adkupnìk naš".</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта, Госпадзе, Ты дапусьціў нам зьбіцца з дарог Тваіх, зжарсьцьвець сэрцу нашаму, каб не баяцца Цябе? Зьвярніся дзеля рабоў Тваіх, дзеля родаў спадчыны Тваёй.</t> </p><i> <t>Navošta, Gospadze, Ty dapus′cìǔ nam z′bìcca z darog Tvaìh, zžars′c′vec′ sèrcu našamu, kab ne baâcca Câbe? Z′vârnìsâ dzelâ raboǔ Tvaìh, dzelâ rodaǔ spadčyny Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нядоўгі час валодаў ім народ сьвятыні Тваёй: ворагі нашыя патапталі сьвяцілішча Тваё.</t> </p><i> <t>Nâdoǔgì čas valodaǔ ìm narod s′vâtynì Tvaëj: voragì našyâ pataptalì s′vâcìlìšča Tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мы зрабіліся такімі, над якімі Ты як бы ніколі не валадарыў, і над якімі не называлася імя Тваё.</t> </p><i> <t>My zrabìlìsâ takìmì, nad âkìmì Ty âk by nìkolì ne valadaryǔ, ì nad âkìmì ne nazyvalasâ ìmâ Tvaë.</t> </i>


text:
<t>О, калі б Ты разадраў нябёсы і сышоў! горы расталі б ад аблічча Твайго,</t> </p><i> <t>O, kalì b Ty razadraǔ nâbësy ì syšoǔ! gory rastalì b ad ablìčča Tvajgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>як ад палючага агню, як ад таго, што кіпяціць ваду, каб імя Тваё зрабіць вядомым ворагам Тваім; ад аблічча Твайго здрыгануліся б народы.</t> </p><i> <t>âk ad palûčaga agnû, âk ad tago, što kìpâcìc′ vadu, kab ìmâ Tvaë zrabìc′ vâdomym voragam Tvaìm; ad ablìčča Tvajgo zdryganulìsâ b narody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі Ты ўчыняў страшэнныя дзеі, якіх мы не чакалі, і сыходзіў, - горы ратавалі ад аблічча Твайго.</t> </p><i> <t>Kalì Ty ǔčynâǔ strašènnyâ dzeì, âkìh my ne čakalì, ì syhodzìǔ, - gory ratavalì ad ablìčča Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо адвеку ня чулі, ня слухалі вухам, і ніякае вока ня бачыла іншага бога, акрамя Цябе, каб столькі зрабіў тым, што спадзяюцца на яго.</t> </p><i> <t>Bo adveku nâ čulì, nâ sluhalì vuham, ì nìâkae voka nâ bačyla ìnšaga boga, akramâ Câbe, kab stol′kì zrabìǔ tym, što spadzâûcca na âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты літасьціва сустракаў таго, хто радуецца і робіць праўду, спамінае Цябе на шляхах Тваіх. Але вось, Ты згневаўся, бо мы здавён грашылі; і як жа мы будзем выратаваны?</t> </p><i> <t>Ty lìtas′cìva sustrakaǔ tago, hto raduecca ì robìc′ praǔdu, spamìnae Câbe na šlâhah Tvaìh. Ale vos′, Ty zgnevaǔsâ, bo my zdavën grašylì; ì âk ža my budzem vyratavany?</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе мы зрабіліся - як нячысты, і ўся праведнасьць наша - як запэцканая вопратка; і ўсе мы пабляклі, як ліст, і беззаконьні нашыя, як вецер, нясуць нас.</t> </p><i> <t>Use my zrabìlìsâ - âk nâčysty, ì ǔsâ pravednas′c′ naša - âk zapèckanaâ vopratka; ì ǔse my pablâklì, âk lìst, ì bezzakon′nì našyâ, âk vecer, nâsuc′ nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>І няма каму заклікаць імя Тваё, хто пастанавіў бы моцна трымацца за Цябе: таму Ты схаваў ад нас аблічча Тваё і пакінуў нас гінуць ад беззаконьняў нашых.</t> </p><i> <t>Ì nâma kamu zaklìkac′ ìmâ Tvaë, hto pastanavìǔ by mocna trymacca za Câbe: tamu Ty shavaǔ ad nas ablìčča Tvaë ì pakìnuǔ nas gìnuc′ ad bezzakon′nâǔ našyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але сёньня, Госпадзе, Ты - Айцец наш; мы - гліна, а Ты - стваральнік наш, і ўсе мы - творы рукі Тваёй.</t> </p><i> <t>Ale sën′nâ, Gospadze, Ty - Ajcec naš; my - glìna, a Ty - stvaral′nìk naš, ì ǔse my - tvory rukì Tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня гневайся, Госпадзе, бязь меры, і ня вечна памятай беззаконьне. Паглядзі ж: мы ўсе народ Твой.</t> </p><i> <t>Nâ gnevajsâ, Gospadze, bâz′ mery, ì nâ večna pamâtaj bezzakon′ne. Paglâdzì ž: my ǔse narod Tvoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гарады сьвятыні Тваёй зрабіліся пусткаю; пусткаю стаўся Сіён, Ерусалім спустошаны.</t> </p><i> <t>Garady s′vâtynì Tvaëj zrabìlìsâ pustkaû; pustkaû staǔsâ Sìën, Erusalìm spustošany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дом асьвячэньня нашага і славы нашай, дзе бацькі нашы праслаўлялі Цябе, спалены агнём, і ўсе каштоўнасьці нашыя зрабаваныя.</t> </p><i> <t>Dom as′vâčèn′nâ našaga ì slavy našaj, dze bac′kì našy praslaǔlâlì Câbe, spaleny agnëm, ì ǔse kaštoǔnas′cì našyâ zrabavanyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасьля гэтага ці ж будзеш яшчэ стрымлівацца, Госпадзе, ці будзеш маўчаць і караць нас бязь меры?</t> </p><i> <t>Pas′lâ gètaga cì ž budzeš âščè strymlìvacca, Gospadze, cì budzeš maǔčac′ ì karac′ nas bâz′ mery?</t> </i>


text:
<pb/><t>Я адкрыўся ня тым, што пыталіся пра Мяне; Мяне знайшлі ня тыя, што штурхалі Мяне: "вось Я! вось Я!" казаў Я народу, які не называўся імем Маім.</t> </p><i> <t>Â adkryǔsâ nâ tym, što pytalìsâ pra Mâne; Mâne znajšlì nâ tyâ, što šturhalì Mâne: "vos′ Â! vos′ Â!" kazaǔ Â narodu, âkì ne nazyvaǔsâ ìmem Maìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кожны дзень працягваў Я рукі Мае народу непакорліваму, што хадзіў шляхам нядобрым, паводле сваіх намыслаў,</t> </p><i> <t>Kožny dzen′ pracâgvaǔ Â rukì Mae narodu nepakorlìvamu, što hadzìǔ šlâham nâdobrym, pavodle svaìh namyslaǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>народу, які пастаянна зьневажае Мяне ў твар, прыносіць ахвяры ў гаях і паліць фіміям на цэглах,</t> </p><i> <t>narodu, âkì pastaânna z′nevažae Mâne ǔ tvar, prynosìc′ ahvâry ǔ gaâh ì palìc′ fìmìâm na cèglah,</t> </i>


text:
<pb/><t>сядзіць у магілах і начуе ў пячорах; есьць сьвіное мяса, і агіднае варыва ў посудзе ягоным;</t> </p><i> <t>sâdzìc′ u magìlah ì načue ǔ pâčorah; es′c′ s′vìnoe mâsa, ì agìdnae varyva ǔ posudze âgonym;</t> </i>


text:
<pb/><t>які кажа: "спыніся: не падыходзь да мяне, бо я сьвяты для цябе". Яны - дым у нос Мой, - агонь, што гарыць кожны дзень.</t> </p><i> <t>âkì kaža: "spynìsâ: ne padyhodz′ da mâne, bo â s′vâty dlâ câbe". Âny - dym u nos Moj, - agon′, što garyc′ kožny dzen′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, што напісана перад абліччам Маім: ня змоўчу, а аддам, аддам у нетры іх,</t> </p><i> <t>Vos′, što napìsana perad ablìččam Maìm: nâ zmoǔču, a addam, addam u netry ìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>беззаконьні вашыя, кажа Гасподзь, і разам беззаконьні бацькоў вашых, якія палілі фіміям на горах, і на пагорках ганілі Мяне; і адмераю ў нутробу іхнюю ранейшыя ўчынкі іх.</t> </p><i> <t>bezzakon′nì vašyâ, kaža Gaspodz′, ì razam bezzakon′nì bac′koǔ vašyh, âkìâ palìlì fìmìâm na gorah, ì na pagorkah ganìlì Mâne; ì admeraû ǔ nutrobu ìhnûû ranejšyâ ǔčynkì ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: калі ў вінаграднай гронцы ёсьць сок, тады кажуць: не пашкодзь яе, бо ў ёй добрае слаўленьне; тое самае зраблю Я і дзеля рабоў Маіх, каб ня ўсіх загубіць.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: kalì ǔ vìnagradnaj groncy ës′c′ sok, tady kažuc′: ne paškodz′ âe, bo ǔ ëj dobrae slaǔlen′ne; toe samae zrablû Â ì dzelâ raboǔ Maìh, kab nâ ǔsìh zagubìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я ўтвару ад Якава семя, і ад Юды - спадкаемца гор Маіх, і ўспадкуюць гэта выбранцы Мае, і рабы Мае будуць жыць там.</t> </p><i> <t>Â ǔtvaru ad Âkava semâ, ì ad Ûdy - spadkaemca gor Maìh, ì ǔspadkuûc′ gèta vybrancy Mae, ì raby Mae buduc′ žyc′ tam.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе Сарон пашаю авечкам і даліна Ахор - месцам адпачынку валам народу Майго, які знайшоў Мяне.</t> </p><i> <t>Ì budze Saron pašaû avečkam ì dalìna Ahor - mescam adpačynku valam narodu Majgo, âkì znajšoǔ Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>А вас, якія пакінулі Госпада, забылі сьвятую гару Маю, гатуеце трапезу Гаду і распускаеце поўную чару Мне,</t> </p><i> <t>A vas, âkìâ pakìnulì Gospada, zabylì s′vâtuû garu Maû, gatuece trapezu Gadu ì raspuskaece poǔnuû čaru Mne,</t> </i>


text:
<pb/><t>вас асуджаю Я пад меч, і ўсе вы схіліцеся на закол, бо Я клікаў - і вы не адказвалі, казаў - і вы ня слухалі, а рабілі ліхое ў вачах Маіх і выбіралі тое, што было не даспадобы Мне.</t> </p><i> <t>vas asudžaû Â pad meč, ì ǔse vy shìlìcesâ na zakol, bo Â klìkaǔ - ì vy ne adkazvalì, kazaǔ - ì vy nâ sluhalì, a rabìlì lìhoe ǔ vačah Maìh ì vybìralì toe, što bylo ne daspadoby Mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь Бог: вось, рабы Мае будуць есьці, а вы будзеце галадаць; рабы мае будуць піць, а вы зьнемагацьмеце ад смагі;</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, raby Mae buduc′ es′cì, a vy budzece galadac′; raby mae buduc′ pìc′, a vy z′nemagac′mece ad smagì;</t> </i>


text:
<pb/><t>рабы Мае будуць весяліцца, а вы будзеце ў сораме; рабы Мае сьпявацьмуць ад сардэчнай радасьці, а вы будзеце крычаць ад сардэчнай скрухі і галасіць ад заняпаду духу.</t> </p><i> <t>raby Mae buduc′ vesâlìcca, a vy budzece ǔ sorame; raby Mae s′pâvac′muc′ ad sardèčnaj radas′cì, a vy budzece kryčac′ ad sardèčnaj skruhì ì galasìc′ ad zanâpadu duhu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І пакінеце імя ваша выбраным Маім на пракляцьце; і заб'е цябе Гасподзь Бог, а рабоў Сваіх назаве іншым імем,</t> </p><i> <t>Ì pakìnece ìmâ vaša vybranym Maìm na praklâc′ce; ì zab'e câbe Gaspodz′ Bog, a raboǔ Svaìh nazave ìnšym ìmem,</t> </i>


text:
<pb/><t>якім хто будзе дабраслаўляць сябе на зямлі, будзе дабраслаўляцца Богам ісьціны; і хто будзе прысягацца на зямлі, будзе прысягаць Богам ісьціны, - бо ранейшыя смуткі будуць забытыя і схаваныя ад вачэй Маіх.</t> </p><i> <t>âkìm hto budze dabraslaǔlâc′ sâbe na zâmlì, budze dabraslaǔlâcca Bogam ìs′cìny; ì hto budze prysâgacca na zâmlì, budze prysâgac′ Bogam ìs′cìny, - bo ranejšyâ smutkì buduc′ zabytyâ ì shavanyâ ad vačèj Maìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, Я ствараю новае неба і новую зямлю, і ранейшыя ўжо ня будуць успамінацца і ня прыйдуць на сэрца.</t> </p><i> <t>Bo vos′, Â stvaraû novae neba ì novuû zâmlû, ì ranejšyâ ǔžo nâ buduc′ uspamìnacca ì nâ pryjduc′ na sèrca.</t> </i>


text:
<pb/><t>А вы будзеце весяліцца і радавацца вавекі з таго, што Я ствараю: бо вось, Я ствараю Ерусалім весялосьцю і народ яго радасьцю.</t> </p><i> <t>A vy budzece vesâlìcca ì radavacca vavekì z tago, što Â stvaraû: bo vos′, Â stvaraû Erusalìm vesâlos′cû ì narod âgo radas′cû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І буду радавацца за Ерусалім і весяліцца за народ Мой, і не пачуецца ў ім болей голасу плачу і голасу ляманту.</t> </p><i> <t>Ì budu radavacca za Erusalìm ì vesâlìcca za narod Moj, ì ne pačuecca ǔ ìm bolej golasu plaču ì golasu lâmantu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Там ня будзе болей малалетняга і старога, які не дасягнуў бы паўнаты дзён сваіх; бо стогадовы памірацьме юнаком, але стогадовы грэшнік будзе праклінацца.</t> </p><i> <t>Tam nâ budze bolej malaletnâga ì staroga, âkì ne dasâgnuǔ by paǔnaty dzën svaìh; bo stogadovy pamìrac′me ûnakom, ale stogadovy grèšnìk budze praklìnacca.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будуць будаваць дамы і жыць у іх, і садзіць вінаграднікі і есьці плады іх.</t> </p><i> <t>Ì buduc′ budavac′ damy ì žyc′ u ìh, ì sadzìc′ vìnagradnìkì ì es′cì plady ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня будуць будаваць, каб іншы жыў, ня будуць садзіць, каб іншы еў; бо дні народа Майго будуць, як дні дрэва, і выбранцы Мае доўга будуць карыстацца вырабам рук сваіх.</t> </p><i> <t>Nâ buduc′ budavac′, kab ìnšy žyǔ, nâ buduc′ sadzìc′, kab ìnšy eǔ; bo dnì naroda Majgo buduc′, âk dnì drèva, ì vybrancy Mae doǔga buduc′ karystacca vyrabam ruk svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня будуць працаваць марна і нараджаць дзяцей на гора; бо будуць насеньнем, дабраславёным ад Госпада, і нашчадкі іхнія зь імі.</t> </p><i> <t>Nâ buduc′ pracavac′ marna ì naradžac′ dzâcej na gora; bo buduc′ nasen′nem, dabraslavënym ad Gospada, ì naščadkì ìhnìâ z′ ìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І станецца, што раней чым яны паклічуць, Я адкажу; яны яшчэ будуць гаварыць, і Я ўжо пачую.</t> </p><i> <t>Ì stanecca, što ranej čym âny paklìčuc′, Â adkažu; âny âščè buduc′ gavaryc′, ì Â ǔžo pačuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Воўк і ягня будуць пасьвіцца разам, і леў, як вол, будзе есьці салому, а зьмяі пыл будзе ежаю; яны ня будуць учыняць ліха і шкоды на ўсёй сьвятой гары Маёй, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Voǔk ì âgnâ buduc′ pas′vìcca razam, ì leǔ, âk vol, budze es′cì salomu, a z′mâì pyl budze ežaû; âny nâ buduc′ učynâc′ lìha ì škody na ǔsëj s′vâtoj gary Maëj, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: неба - трон Мой, а зямля - падножжа ног Маіх; дзе ж набудзеце вы дом Мне, і дзе месца спакою Майго?</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: neba - tron Moj, a zâmlâ - padnožža nog Maìh; dze ž nabudzece vy dom Mne, ì dze mesca spakoû Majgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ўсё гэта зрабіла рука Мая, і ўсё гэта было, кажа Гасподзь. А вось, на каго Я пагляджу: на ўпакоранага і зламанага духам і на таго, хто трымціць перад словам Маім.</t> </p><i> <t>Bo ǔsë gèta zrabìla ruka Maâ, ì ǔsë gèta bylo, kaža Gaspodz′. A vos′, na kago Â paglâdžu: na ǔpakoranaga ì zlamanaga duham ì na tago, hto trymcìc′ perad slovam Maìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>А хто коле вала - тое самае, што і забівае чалавека; ахвяравальнікі ягняці - тое самае, што гіцаль; ахвяравальнік ежы - тое самае, што ахвяравальнік сьвіное крыві; кадзільнік фіміяму - тое самае, што мольбіт ідалу; і як яны выбралі свае шляхі, і душа іх знаходзіць асалоду ў мярзотах іхніх,</t> </p><i> <t>A hto kole vala - toe samae, što ì zabìvae čalaveka; ahvâraval′nìkì âgnâcì - toe samae, što gìcal′; ahvâraval′nìk ežy - toe samae, što ahvâraval′nìk s′vìnoe kryvì; kadzìl′nìk fìmìâmu - toe samae, što mol′bìt ìdalu; ì âk âny vybralì svae šlâhì, ì duša ìh znahodzìc′ asalodu ǔ mârzotah ìhnìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>так і я ўжыву іхнюю панаду і навяду на іх жахлівае для іх; бо Я клікаў - і ня было адказьніка, казаў - і яны ня слухалі, а рабілі ліхое ў вачах Маіх і выбіралі тое, што не даспадобы Мне.</t> </p><i> <t>tak ì â ǔžyvu ìhnûû panadu ì navâdu na ìh žahlìvae dlâ ìh; bo Â klìkaǔ - ì nâ bylo adkaz′nìka, kazaǔ - ì âny nâ sluhalì, a rabìlì lìhoe ǔ vačah Maìh ì vybìralì toe, što ne daspadoby Mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выслухайце слова Госпада, хто трымціць перад словам Яго: вашы браты, што ненавідзяць вас і выганяюць вас за імя Маё, кажуць: "няхай явіць Сябе ў славе Гасподзь, і мы паглядзім на весялосьць вашу". Але яны будуць пасаролмленыя.</t> </p><i> <t>Vysluhajce slova Gospada, hto trymcìc′ perad slovam Âgo: vašy braty, što nenavìdzâc′ vas ì vyganâûc′ vas za ìmâ Maë, kažuc′: "nâhaj âvìc′ Sâbe ǔ slave Gaspodz′, ì my paglâdzìm na vesâlos′c′ vašu". Ale âny buduc′ pasarolmlenyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, шум з горада, голас з храма, голас Госпада, Які помсьціцца ворагам Сваім.</t> </p><i> <t>Vos′, šum z gorada, golas z hrama, golas Gospada, Âkì poms′cìcca voragam Svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яшчэ ня мучылася родамі, а нарадзіла; перш чым насталі болі яе, нарадзіла сына.</t> </p><i> <t>Âščè nâ mučylasâ rodamì, a naradzìla; perš čym nastalì bolì âe, naradzìla syna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто чуў такое? хто бачыў падобнае на гэта? ці ўзьнікла краіна ў адзін дзень? ці нараджаўся народ за адзін раз, як Сіён, ледзь толькі пачаўшы родамі мучыцца - нарадзіў сыноў сваіх.</t> </p><i> <t>Hto čuǔ takoe? hto bačyǔ padobnae na gèta? cì ǔz′nìkla kraìna ǔ adzìn dzen′? cì naradžaǔsâ narod za adzìn raz, âk Sìën, ledz′ tol′kì pačaǔšy rodamì mučycca - naradzìǔ synoǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці давяду Я да родаў, і ці ня дам радзіць? кажа Гасподзь. Альбо, даючы сілу радзіць, ці зачыню нутробу? кажа Бог твой.</t> </p><i> <t>Cì davâdu Â da rodaǔ, ì cì nâ dam radzìc′? kaža Gaspodz′. Al′bo, daûčy sìlu radzìc′, cì začynû nutrobu? kaža Bog tvoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Весялецеся зь Ерусалімам і радуйцеся за яго, усе, хто любіць яго! парадуйцеся зь ім радасьцю ўсе, хто скардзіўся на яго,</t> </p><i> <t>Vesâlecesâ z′ Erusalìmam ì radujcesâ za âgo, use, hto lûbìc′ âgo! paradujcesâ z′ ìm radas′cû ǔse, hto skardzìǔsâ na âgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб вам карміцца і насычацца ад саскоў суцяшэньняў ягоных, упівацца і мець асалоду ад лішку славы Ягонай.</t> </p><i> <t>kab vam karmìcca ì nasyčacca ad saskoǔ sucâšèn′nâǔ âgonyh, upìvacca ì mec′ asalodu ad lìšku slavy Âgonaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так кажа Гасподзь: вось, Я пасылаю да яго спакой, як раку, і багацьце народаў - як паток, што разьліваецца, для асалоды вашай; на руках насіцьмуць вас і на каленях будуць песьціць.</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′: vos′, Â pasylaû da âgo spakoj, âk raku, ì bagac′ce narodaǔ - âk patok, što raz′lìvaecca, dlâ asalody vašaj; na rukah nasìc′muc′ vas ì na kalenâh buduc′ pes′cìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як суцяшае каго-небудзь маці яго, так суцешу вас Я, і вы будзеце суцешаныя ў Ерусаліме.</t> </p><i> <t>Âk sucâšae kago-nebudz′ macì âgo, tak sucešu vas Â, ì vy budzece sucešanyâ ǔ Erusalìme.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўбачыце гэта, і парадуецца сэрца ваша, і косьці вашыя расьцьвітуць, як маладая зеляніна, і растуліцца рука Госпада рабам Яго, а на ворагаў Сваіх Ён разгневаецца.</t> </p><i> <t>Ì ǔbačyce gèta, ì paraduecca sèrca vaša, ì kos′cì vašyâ ras′c′vìtuc′, âk maladaâ zelânìna, ì rastulìcca ruka Gospada rabam Âgo, a na voragaǔ Svaìh Ën razgnevaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, прыйдзе Гасподзь у агні і калясьніцы Яго - як віхура, каб выліць гнеў Свой зь лютасьцю і дараваньне Сваё з палаючым агнём.</t> </p><i> <t>Bo vos′, pryjdze Gaspodz′ u agnì ì kalâs′nìcy Âgo - âk vìhura, kab vylìc′ gneǔ Svoj z′ lûtas′cû ì daravan′ne Svaë z palaûčym agnëm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Гасподзь у агні і мечам Сваім учыніць суд над усякаю плоцьцю, і многа будзе пабітых Госпадам.</t> </p><i> <t>Bo Gaspodz′ u agnì ì mečam Svaìm učynìc′ sud nad usâkaû ploc′cû, ì mnoga budze pabìtyh Gospadam.</t> </i>


text:
Тыя, якія асьвячаюць і ачышчаюць сябе ў гаях, адзін за адным, ядуць сьвіное мяса і мярзоту і мышэй, - усе загінуць, кажа Гасподзь. </p><i> Tyâ, âkìâ as′vâčaûc′ ì ačyščaûc′ sâbe ǔ gaâh, adzìn za adnym, âduc′ s′vìnoe mâsa ì mârzotu ì myšèj, - use zagìnuc′, kaža Gaspodz′. </i>


text:
Бо Я ведаю ўчынкі іхнія і думкі іхнія; і вось, прыйду сабраць усе народы і роды, і яны прыйдуць і ўбачаць славу Маю. </p><i> Bo Â vedaû ǔčynkì ìhnìâ ì dumkì ìhnìâ; ì vos′, pryjdu sabrac′ use narody ì rody, ì âny pryjduc′ ì ǔbačac′ slavu Maû. </i>


text:
І пакладу на іх азнаку, і пашлю з выратаваных ад іх да народаў: у Тарсіс, у Пулу і Луду, да тых, што напінаюць лук, у Тубалу і Явану, на далёкія астравы, якія ня чулі пра Мяне і ня бачылі славы Маёй; і яны абвесьцяць народам славу Маю </p><i> Ì pakladu na ìh aznaku, ì pašlû z vyratavanyh ad ìh da narodaǔ: u Tarsìs, u Pulu ì Ludu, da tyh, što napìnaûc′ luk, u Tubalu ì Âvanu, na dalëkìâ astravy, âkìâ nâ čulì pra Mâne ì nâ bačylì slavy Maëj; ì âny abves′câc′ narodam slavu Maû </i>


text:
і прадставяць усіх братоў вашых ад усіх народаў у дарунак Госпаду на конях і калясьніцах, і на насілках і на мулах і на борздых вярблюдах, - на сьвятую гару Маю, у Ерусалім, кажа Гасподзь, - падобна на тое, як сыны Ізраілевыя прыносяць дарунак у дом Госпада ў чыстай пасудзіне. </p><i> ì pradstavâc′ usìh bratoǔ vašyh ad usìh narodaǔ u darunak Gospadu na konâh ì kalâs′nìcah, ì na nasìlkah ì na mulah ì na borzdyh vârblûdah, - na s′vâtuû garu Maû, u Erusalìm, kaža Gaspodz′, - padobna na toe, âk syny Ìzraìlevyâ prynosâc′ darunak u dom Gospada ǔ čystaj pasudzìne. </i>


text:
Зь іх буду браць таксама ў сьвяшчэньнікі і лявіты, кажа Гасподзь. </p><i> Z′ ìh budu brac′ taksama ǔ s′vâščèn′nìkì ì lâvìty, kaža Gaspodz′. </i>


text:
Бо, як новае неба і новая зямля, якія я ствару, заўсёды будуць перад абліччам Маім, кажа Гасподзь, так будзе і насеньне ваша і імя ваша. </p><i> Bo, âk novae neba ì novaâ zâmlâ, âkìâ â stvaru, zaǔsëdy buduc′ perad ablìččam Maìm, kaža Gaspodz′, tak budze ì nasen′ne vaša ì ìmâ vaša. </i>


text:
Тады зь месяца ў месяц і з суботы ў суботу будзе прыходзіць усякая плоць перад аблічча Маё на пакланеньне, кажа Гасподзь. </p><i> Tady z′ mesâca ǔ mesâc ì z suboty ǔ subotu budze pryhodzìc′ usâkaâ ploc′ perad ablìčča Maë na paklanen′ne, kaža Gaspodz′. </i>


text:
І будуць выходзіць, і ўбачаць трупы людзей, што адступіліся ад Мяне: бо чарвяк іх не памрэ, і агонь іх не пагасьне; і будуць яны мярзотаю для ўсякай плоці. </p><i> Ì buduc′ vyhodzìc′, ì ǔbačac′ trupy lûdzej, što adstupìlìsâ ad Mâne: bo čarvâk ìh ne pamrè, ì agon′ ìh ne pagas′ne; ì buduc′ âny mârzotaû dlâ ǔsâkaj plocì. </i>


text:
<pb/>Слова Ераміі, сына Хэлкіінага, са сьвятароў у Анатоце, у зямлі Веньямінавай, </p><i> Slova Eramìì, syna Hèlkììnaga, sa s′vâtaroǔ u Anatoce, u zâmlì Ven′âmìnavaj, </i>


text:
якому было слова Гасподняе ў дні Ісаі, сына Амонавага, цара Юдэйскага, у трынаццаты год цараваньня яго, </p><i> âkomu bylo slova Gaspodnâe ǔ dnì Ìsaì, syna Amonavaga, cara Ûdèjskaga, u trynaccaty god caravan′nâ âgo, </i>


text:
і таксама ў дні Ёакіма, сына Ёсіінага, цара Юдэйскага, да канца адзінаццатага года Сэдэкіі, сына Ёсіінага, цара Юдэйскага, да перасяленьня Ерусаліма ў пятым месяцы. </p><i> ì taksama ǔ dnì Ëakìma, syna Ësììnaga, cara Ûdèjskaga, da kanca adzìnaccataga goda Sèdèkìì, syna Ësììnaga, cara Ûdèjskaga, da perasâlen′nâ Erusalìma ǔ pâtym mesâcy. </i>


text:
<t>раней чым Я ўтварыў цябе ў чэраве, Я ўведаў цябе, і раней чым ты выйшаў з нутробы, Я асьвяціў цябе: прарокам народам паставіў цябе.</t> </p><i> <t>ranej čym Â ǔtvaryǔ câbe ǔ čèrave, Â ǔvedaǔ câbe, ì ranej čym ty vyjšaǔ z nutroby, Â as′vâcìǔ câbe: prarokam narodam pastavìǔ câbe.</t> </i>


text:
А я сказаў: о Госпадзе Божа! я ня ўмею гаварыць, бо я яшчэ малады. </p><i> A â skazaǔ: o Gospadze Boža! â nâ ǔmeû gavaryc′, bo â âščè malady. </i>


text:
Але Гасподзь сказаў мне: не кажы "я малады"; бо да ўсіх, да каго Я пашлю цябе, пойдзеш, і ўсё, што загадаю табе, скажаш. </p><i> Ale Gaspodz′ skazaǔ mne: ne kažy "â malady"; bo da ǔsìh, da kago Â pašlû câbe, pojdzeš, ì ǔsë, što zagadaû tabe, skažaš. </i>


text:
Ня бойся іх; бо Я з табою, каб выбаўляць цябе, сказаў Гасподзь. </p><i> Nâ bojsâ ìh; bo Â z taboû, kab vybaǔlâc′ câbe, skazaǔ Gaspodz′. </i>


text:
І працягнуў Гасподзь руку Сваю і дакрануўся да вуснаў маіх; і сказаў мне Гасподзь: вось, Я ўклаў словы Мае ў вусны твае. </p><i> Ì pracâgnuǔ Gaspodz′ ruku Svaû ì dakranuǔsâ da vusnaǔ maìh; ì skazaǔ mne Gaspodz′: vos′, Â ǔklaǔ slovy Mae ǔ vusny tvae. </i>


text:
Глядзі, Я паставіў цябе ў гэты дзень над народамі і царствамі, каб выкараняць і спусташаць, губіць і разбураць, ствараць і садзіць. </p><i> Glâdzì, Â pastavìǔ câbe ǔ gèty dzen′ nad narodamì ì carstvamì, kab vykaranâc′ ì spustašac′, gubìc′ ì razburac′, stvarac′ ì sadzìc′. </i>


text:
І было слова Гасподняе мне: што бачыш ты, Ерамія? Я сказаў: бачу посах зь міндальнага дрэва. </p><i> Ì bylo slova Gaspodnâe mne: što bačyš ty, Eramìâ? Â skazaǔ: baču posah z′ mìndal′naga drèva. </i>


text:
Гасподзь сказаў мне: ты правільна бачыш; бо Я чуваю над словам Маім, каб яно хутка спраўдзілася. </p><i> Gaspodz′ skazaǔ mne: ty pravìl′na bačyš; bo Â čuvaû nad slovam Maìm, kab âno hutka spraǔdzìlasâ. </i>


text:
<pb/>І было слова Гасподняе мне другі раз: "што бачыш ты? Я сказаў: бачу паддзіманы ветрам кацёл кіпеню, і аблічча яго з боку поўначы. </p><i> Ì bylo slova Gaspodnâe mne drugì raz: "što bačyš ty? Â skazaǔ: baču paddzìmany vetram kacël kìpenû, ì ablìčča âgo z boku poǔnačy. </i>


text:
І сказаў мне Гасподзь: з поўначы адкрыецца бедства на ўсіх насельнікаў гэтай зямлі. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: z poǔnačy adkryecca bedstva na ǔsìh nasel′nìkaǔ gètaj zâmlì. </i>


text:
Бо вось, Я паклічу ўсе плямёны царстваў паўночных, кажа Гасподзь, і прыйдуць яны, і паставяць - кожны - трон свой каля ўваходу ў браму Ерусаліма, і вакол усіх сьцен яго, і ва ўсіх гарадах Юдэйскіх. </p><i> Bo vos′, Â paklìču ǔse plâmëny carstvaǔ paǔnočnyh, kaža Gaspodz′, ì pryjduc′ âny, ì pastavâc′ - kožny - tron svoj kalâ ǔvahodu ǔ bramu Erusalìma, ì vakol usìh s′cen âgo, ì va ǔsìh garadah Ûdèjskìh. </i>


text:
І выкажу над імі прысуды Мае за ўсе беззаконнасьці іхнія, за тое, што яны пакінулі Мяне, і курылі фіміям чужаземным багам і пакланяліся дзеям рук сваіх. </p><i> Ì vykažu nad ìmì prysudy Mae za ǔse bezzakonnas′cì ìhnìâ, za toe, što âny pakìnulì Mâne, ì kurylì fìmìâm čužazemnym bagam ì paklanâlìsâ dzeâm ruk svaìh. </i>


text:
<pb/>І ты аперажы сьцёгны свае, і ўстань і скажы ім усё, што Я накажу табе; не маладушнічай перад імі, каб Я не забіў цябе на вачах у іх. </p><i> Ì ty aperažy s′cëgny svae, ì ǔstan′ ì skažy ìm usë, što Â nakažu tabe; ne maladušnìčaj perad ìmì, kab Â ne zabìǔ câbe na vačah u ìh. </i>


text:
І вось, Я паставіў цябе сёньня ўмацаваным горадам і жалезным слупам і меднаю сьцяною на ўсёй гэтай зямлі, супроць цароў і Юды, супроць князёў яго, супроць сьвятароў яго і супроць народа зямлі гэтай. </p><i> Ì vos′, Â pastavìǔ câbe sën′nâ ǔmacavanym goradam ì žaleznym slupam ì mednaû s′cânoû na ǔsëj gètaj zâmlì, suproc′ caroǔ ì Ûdy, suproc′ knâzëǔ âgo, suproc′ s′vâtaroǔ âgo ì suproc′ naroda zâmlì gètaj. </i>


text:
Яны будуць ваяваць супроць цябе, але не перамогуць цябе; бо Я з табою, кажа Гасподзь, каб выбаўляць цябе. </p><i> Âny buduc′ vaâvac′ suproc′ câbe, ale ne peramoguc′ câbe; bo Â z taboû, kaža Gaspodz′, kab vybaǔlâc′ câbe. </i>


text:
ідзі і абвясьці ў вушы дачцэ Ерусаліма: так кажа Гасподзь; Я ўспамінаю дружнасьць маладосьці тваёй, пра каханьне тваё, калі ты была нявеста, калі пайшла сьледам за Мною ў пустыню, у зямлю незасеяную. </p><i> ìdzì ì abvâs′cì ǔ vušy dačcè Erusalìma: tak kaža Gaspodz′; Â ǔspamìnaû družnas′c′ malados′cì tvaëj, pra kahan′ne tvaë, kalì ty byla nâvesta, kalì pajšla s′ledam za Mnoû ǔ pustynû, u zâmlû nezaseânuû. </i>


text:
Ізраіль быў сьвятыняю Госпада, пачаткам пладоў Ягоных: усе, што паядалі яго, асуджаліся, бедства спасьцігла іх, кажа Гасподзь. </p><i> Ìzraìl′ byǔ s′vâtynâû Gospada, pačatkam pladoǔ Âgonyh: use, što paâdalì âgo, asudžalìsâ, bedstva spas′cìgla ìh, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<t>Паслухайце слова Гасподняе, доме Якаўлеў і ўсе роды дому Ізраілевага!</t> </p><i> <t>Pasluhajce slova Gaspodnâe, dome Âkaǔleǔ ì ǔse rody domu Ìzraìlevaga!</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: якую няпраўду знайшлі ўва Мне бацькі вашыя, што адышлі ад Мяне і пайшлі за марнасьцю, і змарнелі;</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: âkuû nâpraǔdu znajšlì ǔva Mne bac′kì vašyâ, što adyšlì ad Mâne ì pajšlì za marnas′cû, ì zmarnelì;</t> </i>


text:
<pb/><t>і не сказалі: дзе Гасподзь, Які вывеў нас зь зямлі Егіпецкай, вёў нас па пустыні, па зямлі пустой і неабжытай, па зямлі сухой, па зямлі ценю сьмяротнага, па якой ніхто не хадзіў і дзе ня жыў чалавек?</t> </p><i> <t>ì ne skazalì: dze Gaspodz′, Âkì vyveǔ nas z′ zâmlì Egìpeckaj, vëǔ nas pa pustynì, pa zâmlì pustoj ì neabžytaj, pa zâmlì suhoj, pa zâmlì cenû s′mârotnaga, pa âkoj nìhto ne hadzìǔ ì dze nâ žyǔ čalavek?</t> </i>


text:
<pb/><t>І Я ўвёў вас у зямлю плодную, каб вы карміліся пладамі яе і дабром яе; і вы ўвайшлі і апаганілі зямлю Маю, і набытак Мой зрабілі мярзотаю.</t> </p><i> <t>Ì Â ǔvëǔ vas u zâmlû plodnuû, kab vy karmìlìsâ pladamì âe ì dabrom âe; ì vy ǔvajšlì ì apaganìlì zâmlû Maû, ì nabytak Moj zrabìlì mârzotaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьвятары не казалі: дзе Гасподзь? і настаўнікі закона ня ведалі Мяне, і пастыры адпаліся ад Мяне, і прарокі прарочылі ў імя Валаала і хадзілі сьледам за тымі, якія не дапамагаюць.</t> </p><i> <t>S′vâtary ne kazalì: dze Gaspodz′? ì nastaǔnìkì zakona nâ vedalì Mâne, ì pastyry adpalìsâ ad Mâne, ì prarokì praročylì ǔ ìmâ Valaala ì hadzìlì s′ledam za tymì, âkìâ ne dapamagaûc′.</t> </i>


text:
<t>Таму Я яшчэ буду судзіцца з вамі, кажа Гасподзь, і з сынамі сыноў вашых буду судзіцца.</t> </p><i> <t>Tamu Â âščè budu sudzìcca z vamì, kaža Gaspodz′, ì z synamì synoǔ vašyh budu sudzìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ідзеце на выспы Хітымскія і паглядзеце, і пашлеце ў Кедар і разьведайце старанна і разгледзьце, ці было там што падобнае да гэтага?</t> </p><i> <t>Bo ìdzece na vyspy Hìtymskìâ ì paglâdzece, ì pašlece ǔ Kedar ì raz′vedajce staranna ì razgledz′ce, cì bylo tam što padobnae da gètaga?</t> </i>


text:
<pb/><t>ці памяняў які-небудзь народ багоў сваіх, хоць яны і не багі? а Мой народ памяняў славу сваю на тое, што не дапамагае.</t> </p><i> <t>cì pamânâǔ âkì-nebudz′ narod bagoǔ svaìh, hoc′ âny ì ne bagì? a Moj narod pamânâǔ slavu svaû na toe, što ne dapamagae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падзівуйцеся з гэтага, нябёсы, і здрыганецеся і жахнецеся, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Padzìvujcesâ z gètaga, nâbësy, ì zdryganecesâ ì žahnecesâ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо два ліхі ўчыніў народ Мой: Мяне, крыніцу вады жывой пакінулі і высеклі сабе вадаёмы разьбітыя, якія ня могуць трымаць вады</t> </p><i> <t>Bo dva lìhì ǔčynìǔ narod Moj: Mâne, krynìcu vady žyvoj pakìnulì ì vyseklì sabe vadaëmy raz′bìtyâ, âkìâ nâ moguc′ trymac′ vady</t> </i>


text:
<t>Хіба Ізраіль раб? альбо ён дамачадзец? чаму ён зрабіўся здабычаю?</t> </p><i> <t>Hìba Ìzraìl′ rab? al′bo ën damačadzec? čamu ën zrabìǔsâ zdabyčaû?</t> </i>


text:
<pb/><t>Зарыкалі на яго маладыя ільвы, падалі голас свой і зрабілі зямлю яго пустэльняю; гарады яго спалены, без жыхароў.</t> </p><i> <t>Zarykalì na âgo maladyâ ìl′vy, padalì golas svoj ì zrabìlì zâmlû âgo pustèl′nâû; garady âgo spaleny, bez žyharoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сыны Мэмфіса і Тафны аб'елі цемя тваё.</t> </p><i> <t>Ì syny Mèmfìsa ì Tafny ab'elì cemâ tvaë.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ня ўчыніў ты сабе гэтага тым, што занядбаў Госпада Бога твайго ў той час, калі Ён вёў цябе па дарозе?</t> </p><i> <t>Cì nâ ǔčynìǔ ty sabe gètaga tym, što zanâdbaǔ Gospada Boga tvajgo ǔ toj čas, kalì Ën vëǔ câbe pa daroze?</t> </i>


text:
<pb/><t>І сёньня навошта табе дарога ў Егіпет, каб піць ваду зь Ніла? і навошта табе дарога ў Асірыю, каб піць ваду з ракі яе?</t> </p><i> <t>Ì sën′nâ navošta tabe daroga ǔ Egìpet, kab pìc′ vadu z′ Nìla? ì navošta tabe daroga ǔ Asìryû, kab pìc′ vadu z rakì âe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Пакарае цябе бязбожнасьць твая, і адступніцтва тваё выкрые цябе: дык вось, спазнай і разваж, як блага і горка тое, што ты занядбаў Госпада Бога твайго, і страху Майго няма ў табе, кажа Гасподзь Бог Саваоф.</t> </p><i> <t>Pakarae câbe bâzbožnas′c′ tvaâ, ì adstupnìctva tvaë vykrye câbe: dyk vos′, spaznaj ì razvaž, âk blaga ì gorka toe, što ty zanâdbaǔ Gospada Boga tvajgo, ì strahu Majgo nâma ǔ tabe, kaža Gaspodz′ Bog Savaof.</t> </i>


text:
<t>Бо даўно я паламаў ярмо тваё, парваў путы твае, і ты казаў: "ня буду служыць ідалам", а тым часам на кожным высокім пагорку і пад кожным галінастым дрэвам ты блудадзейнічаў.</t> </p><i> <t>Bo daǔno â palamaǔ ârmo tvaë, parvaǔ puty tvae, ì ty kazaǔ: "nâ budu služyc′ ìdalam", a tym časam na kožnym vysokìm pagorku ì pad kožnym galìnastym drèvam ty bludadzejnìčaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я пасадзіў цябе як высакародную лазу, - найчысьцейшае насеньне; як жа ты ператварылася ў Мяне ў дзікі парастак чужой лазы?</t> </p><i> <t>Â pasadzìǔ câbe âk vysakarodnuû lazu, - najčys′cejšae nasen′ne; âk ža ty peratvarylasâ ǔ Mâne ǔ dzìkì parastak čužoj lazy?</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму хоць бы ты ўмыўся мылам і шмат ужыў на сябе шчолаку, - бязбожнасьць твая пазначана перад Мною, кажа Гасподзь Бог.</t> </p><i> <t>Tamu hoc′ by ty ǔmyǔsâ mylam ì šmat užyǔ na sâbe ščolaku, - bâzbožnas′c′ tvaâ paznačana perad Mnoû, kaža Gaspodz′ Bog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як можаш ты сказаць: "я не апаганіў сябе, я не хадзіў па сьледзе Ваала? паглядзі на паводзіны свае ў даліне, уведай, што рабіла ты, увішная вярблюдзіца, якая ганяецца па шляхах тваіх?</t> </p><i> <t>Âk možaš ty skazac′: "â ne apaganìǔ sâbe, â ne hadzìǔ pa s′ledze Vaala? paglâdzì na pavodzìny svae ǔ dalìne, uvedaj, što rabìla ty, uvìšnaâ vârblûdzìca, âkaâ ganâecca pa šlâhah tvaìh?</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзікую асьліцу, якая прывыкла да пустыні, якая ў запале душы сваёй глытае паветра, хто можа стрымаць? Усе, хто шукае яе, ня стомяцца; у яе месяцы яны знойдуць яе.</t> </p><i> <t>Dzìkuû as′lìcu, âkaâ pryvykla da pustynì, âkaâ ǔ zapale dušy svaëj glytae pavetra, hto moža strymac′? Use, hto šukae âe, nâ stomâcca; u âe mesâcy âny znojduc′ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не давай нагам тваім атоптваць абутак, і гартані тваёй - таміцца ад смагі. Але ты сказаў: не спадзявайся, не! бо люблю чужых і буду хадзіць па сьледзе іхнім.</t> </p><i> <t>Ne davaj nagam tvaìm atoptvac′ abutak, ì gartanì tvaëj - tamìcca ad smagì. Ale ty skazaǔ: ne spadzâvajsâ, ne! bo lûblû čužyh ì budu hadzìc′ pa s′ledze ìhnìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як злодзей, калі зловяць яго, бывае пасаромлены, - так пасароміў сябе дом Ізраілеў: яны, цары іхнія, князі іхнія, і сьвятары іхнія, і прарокі іхнія,</t> </p><i> <t>Âk zlodzej, kalì zlovâc′ âgo, byvae pasaromleny, - tak pasaromìǔ sâbe dom Ìzraìleǔ: âny, cary ìhnìâ, knâzì ìhnìâ, ì s′vâtary ìhnìâ, ì prarokì ìhnìâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>кажучы дрэву: "ты мой бацька", і каменю: "ты нарадзіў мяне"; бо яны абярнуліся да мяне сьпінаю, а ня тварам; а ў час бедства свайго будуць казаць: "устань і выратуй нас!"</t> </p><i> <t>kažučy drèvu: "ty moj bac′ka", ì kamenû: "ty naradzìǔ mâne"; bo âny abârnulìsâ da mâne s′pìnaû, a nâ tvaram; a ǔ čas bedstva svajgo buduc′ kazac′: "ustan′ ì vyratuj nas!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзе ж багі твае, якіх ты зрабіў сабе? - хай яны ўстануць, калі могуць выратаваць цябе ў час бедства твайго; бо колькі ў цябе гарадоў, столькі і багоў у цябе, Юда.</t> </p><i> <t>Dze ž bagì tvae, âkìh ty zrabìǔ sabe? - haj âny ǔstanuc′, kalì moguc′ vyratavac′ câbe ǔ čas bedstva tvajgo; bo kol′kì ǔ câbe garadoǔ, stol′kì ì bagoǔ u câbe, Ûda.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта вам спаборнічаць са Мною? - усе вы зграшылі супроць Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Navošta vam spabornìčac′ sa Mnoû? - use vy zgrašylì suproc′ Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Марна пабіваў Я дзяцей вашых: яны не прынялі настаўленьня на розум; прарокаў вашых пажыраў меч ваш, як зьнішчальны леў.</t> </p><i> <t>Marna pabìvaǔ Â dzâcej vašyh: âny ne prynâlì nastaǔlen′nâ na rozum; prarokaǔ vašyh pažyraǔ meč vaš, âk z′nìščal′ny leǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, родзе! уважце вы слову Гасподняму; ці быў Я пустэльняю дому Ізраілеваму? ці быў Я краінаю змроку? Навошта ж народ Мой кажа: мы самыя сабе гаспадары; мы ўжо ня прыйдзем да Цябе?</t> </p><i> <t>O, rodze! uvažce vy slovu Gaspodnâmu; cì byǔ Â pustèl′nâû domu Ìzraìlevamu? cì byǔ Â kraìnaû zmroku? Navošta ž narod Moj kaža: my samyâ sabe gaspadary; my ǔžo nâ pryjdzem da Câbe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ж забывае дзяўчына акрасы свае і нявеста - убор свой? а народ Мой забыў Мяне, - няма ліку дням.</t> </p><i> <t>Cì ž zabyvae dzâǔčyna akrasy svae ì nâvesta - ubor svoj? a narod Moj zabyǔ Mâne, - nâma lìku dnâm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як умела кіруеш ты дарогі твае, каб здабываць любоў! і дзеля гэтага нават са злачынствамі стасавала ты дарогі твае.</t> </p><i> <t>Âk umela kìrueš ty darogì tvae, kab zdabyvac′ lûboǔ! ì dzelâ gètaga navat sa zlačynstvamì stasavala ty darogì tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нават на полках вопраткі тваёй ёсьць кроў людзей бедных, невінаватых, якіх ты не засьпела пры ўзломе: і нягледзячы на ўсё гэта,</t> </p><i> <t>Navat na polkah vopratkì tvaëj ës′c′ kroǔ lûdzej bednyh, nevìnavatyh, âkìh ty ne zas′pela pry ǔzlome: ì nâgledzâčy na ǔsë gèta,</t> </i>


text:
<pb/><t>кажаш: як бо я невінаватая, дык, мусіць, гнеў Яго адхінецца ад мяне. - Вось, Я буду судзіцца з табою за тое, што кажаш: "я не зграшыла".</t> </p><i> <t>kažaš: âk bo â nevìnavataâ, dyk, musìc′, gneǔ Âgo adhìnecca ad mâne. - Vos′, Â budu sudzìcca z taboû za toe, što kažaš: "â ne zgrašyla".</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта ты так многа бадзяешся, мяняючы дарогу тваю? Ты гэтак сама будзеш пасаромленая і Егіптам, як была пасаромлена Асірыяй;</t> </p><i> <t>Navošta ty tak mnoga badzâešsâ, mânâûčy darogu tvaû? Ty gètak sama budzeš pasaromlenaâ ì Egìptam, âk byla pasaromlena Asìryâj;</t> </i>


text:
<pb/><t>і ад яго ты выйдзеш, паклаўшы рукі на галаву, бо адхіліў Гасподзь надзеі твае, і ня мецьмеш зь імі посьпеху.</t> </p><i> <t>ì ad âgo ty vyjdzeš, paklaǔšy rukì na galavu, bo adhìlìǔ Gaspodz′ nadzeì tvae, ì nâ mec′meš z′ ìmì pos′pehu.</t> </i>


text:
<t>Кажуць: калі муж адпусьціць жонку сваю, і яна адыдзе ад яго і зробіцца жонкаю другога мужа, дык ці можа яна вярнуцца да яго? Ці не апаганілася б гэтым краіна тая? А ты з многімі палюбоўнікамі блудадзейнічала, - і аднак жа вярніся да Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Kažuc′: kalì muž adpus′cìc′ žonku svaû, ì âna adydze ad âgo ì zrobìcca žonkaû drugoga muža, dyk cì moža âna vârnucca da âgo? Cì ne apaganìlasâ b gètym kraìna taâ? A ty z mnogìmì palûboǔnìkamì bludadzejnìčala, - ì adnak ža vârnìsâ da Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьвядзі вочы твае ўгору і паглядзі, дзе не блудадзеялі з табою? Пры дарозе сядзела ты дзеля іх, як Аравіцянін у пустыні, і апаганіла зямлю блудам тваім і хітрынай тваёю.</t> </p><i> <t>Uz′vâdzì vočy tvae ǔgoru ì paglâdzì, dze ne bludadzeâlì z taboû? Pry daroze sâdzela ty dzelâ ìh, âk Aravìcânìn u pustynì, ì apaganìla zâmlû bludam tvaìm ì hìtrynaj tvaëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое былі затрыманы дажджы, і ня было дажджу позьняга; але ў цябе быў лоб блудніцы, - ты адкінула сорам.</t> </p><i> <t>Za toe bylì zatrymany daždžy, ì nâ bylo daždžu poz′nâga; ale ǔ câbe byǔ lob bludnìcy, - ty adkìnula soram.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ня будзеш ты з гэтага часу заклікаць да Мяне: Войча мой! Ты быў правадніком маладосьці маёй!</t> </p><i> <t>Cì nâ budzeš ty z gètaga času zaklìkac′ da Mâne: Vojča moj! Ty byǔ pravadnìkom malados′cì maëj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо заўсёды Ён будзе ў гневе? і няўжо вечна будзе ўтрымліваць яго ў Сабе? Вось, што кажаш ты, а робіш ліхое і посьпех маеш у ім.</t> </p><i> <t>Nâǔžo zaǔsëdy Ën budze ǔ gneve? ì nâǔžo večna budze ǔtrymlìvac′ âgo ǔ Sabe? Vos′, što kažaš ty, a robìš lìhoe ì pos′peh maeš u ìm.</t> </i>


text:
Гасподзь сказаў мне ў дні Ёсіі цара: ці бачыў ты, што рабіла адступніца, дачка Ізраіля? Яна хадзіла на кожную высокую гару і пад кожнае галінастае дрэва, і там распусьнічала. </p><i> Gaspodz′ skazaǔ mne ǔ dnì Ësìì cara: cì bačyǔ ty, što rabìla adstupnìca, dačka Ìzraìlâ? Âna hadzìla na kožnuû vysokuû garu ì pad kožnae galìnastae drèva, ì tam raspus′nìčala. </i>


text:
І пасьля таго, як яна ўсё гэта рабіла, Я казаў: вярніся да Мяне; але яна не вярнулася; і бачыла гэта вераломная сястра яе Юдэя. </p><i> Ì pas′lâ tago, âk âna ǔsë gèta rabìla, Â kazaǔ: vârnìsâ da Mâne; ale âna ne vârnulasâ; ì bačyla gèta veralomnaâ sâstra âe Ûdèâ. </i>


text:
І Я бачыў, што, калі за ўсе пералюбныя ўчынкі адступніцы, дачкі Ізраіля, Я адпусьціў яе і даў ёй разводны ліст, вераломная сястра яе, Юдэя, не збаялася, а пайшла і сама распусьнічала. </p><i> Ì Â bačyǔ, što, kalì za ǔse peralûbnyâ ǔčynkì adstupnìcy, dačkì Ìzraìlâ, Â adpus′cìǔ âe ì daǔ ëj razvodny lìst, veralomnaâ sâstra âe, Ûdèâ, ne zbaâlasâ, a pajšla ì sama raspus′nìčala. </i>


text:
І адкрытым блудадзействам яна апаганіла зямлю, і пералюбнічала з каменем і дрэвам. </p><i> Ì adkrytym bludadzejstvam âna apaganìla zâmlû, ì peralûbnìčala z kamenem ì drèvam. </i>


text:
Але пры ўсім гэтым вераломная сястра яе Юдэя не навярнулася да Мяне ўсім сэрцам сваім, а толькі на блізір, кажа Гасподзь. </p><i> Ale pry ǔsìm gètym veralomnaâ sâstra âe Ûdèâ ne navârnulasâ da Mâne ǔsìm sèrcam svaìm, a tol′kì na blìzìr, kaža Gaspodz′. </i>


text:
І сказаў мне Гасподзь: адступніца, дачка Ізраілева, аказалася з большаю праўдаю, чым вераломная Юдэя. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: adstupnìca, dačka Ìzraìleva, akazalasâ z bol′šaû praǔdaû, čym veralomnaâ Ûdèâ. </i>


text:
Ідзі і абвясьці словы гэтыя на поўнач, і скажы: <t>вярніся, адступніца, дачка Ізраілева, кажа Гасподзь. Я ня вылью на вас гневу Майго; бо Я мілажальны, кажа Гасподзь, - ня вечна буду гневацца.</t> </p><i> Ìdzì ì abvâs′cì slovy gètyâ na poǔnač, ì skažy: <t>vârnìsâ, adstupnìca, dačka Ìzraìleva, kaža Gaspodz′. Â nâ vyl′û na vas gnevu Majgo; bo Â mìlažal′ny, kaža Gaspodz′, - nâ večna budu gnevacca.</t> </i>


text:
<t>Прызнай толькі віну тваю, бо ты адступілася ад Госпада Бога твайго і распусьнічала з чужымі пад кожным галінастым дрэвам, а голасу Майго вы ня слухаліся, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Pryznaj tol′kì vìnu tvaû, bo ty adstupìlasâ ad Gospada Boga tvajgo ì raspus′nìčala z čužymì pad kožnym galìnastym drèvam, a golasu Majgo vy nâ sluhalìsâ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/>Вярнецеся, дзеці-адступнікі, кажа Гасподзь, бо Я спалучыўся з вамі, і вазьму вас па адным з горада, па два зь племя, і прывяду вас на Сіён. </p><i> Vârnecesâ, dzecì-adstupnìkì, kaža Gaspodz′, bo Â spalučyǔsâ z vamì, ì vaz′mu vas pa adnym z gorada, pa dva z′ plemâ, ì pryvâdu vas na Sìën. </i>


text:
І дам вам пастыраў паводле сэрца Майго, якія будуць пасьвіць вас зь веданьнем і добрым розумам. </p><i> Ì dam vam pastyraǔ pavodle sèrca Majgo, âkìâ buduc′ pas′vìc′ vas z′ vedan′nem ì dobrym rozumam. </i>


text:
І будзе, калі вы размножыцеся і зробіцеся шматплоднымі на зямлі, у тыя дні, кажа Гасподзь, ня будуць казаць болей: "каўчэг запавету Гасподняга"; ён і не ўзгадаецца, і ня ўспомняць пра яго і ня будуць прыходзіць да яго, і яго ўжо ня будзе. </p><i> Ì budze, kalì vy razmnožycesâ ì zrobìcesâ šmatplodnymì na zâmlì, u tyâ dnì, kaža Gaspodz′, nâ buduc′ kazac′ bolej: "kaǔčèg zapavetu Gaspodnâga"; ën ì ne ǔzgadaecca, ì nâ ǔspomnâc′ pra âgo ì nâ buduc′ pryhodzìc′ da âgo, ì âgo ǔžo nâ budze. </i>


text:
У той час назавуць Ерусалім тронам Госпада; і ўсе народы дзеля імя Госпада зьбяруцца ў Ерусалім і ня будуць болей рабіць з упартасьці злога сэрца свайго. </p><i> U toj čas nazavuc′ Erusalìm tronam Gospada; ì ǔse narody dzelâ ìmâ Gospada z′bârucca ǔ Erusalìm ì nâ buduc′ bolej rabìc′ z upartas′cì zloga sèrca svajgo. </i>


text:
У тыя дні прыйдзе дом Юдаў да дому Ізраілевага, і пойдуць разам зь зямлі паўночнай у зямлю, якую Я даў у спадчыну бацькам вашым. </p><i> U tyâ dnì pryjdze dom Ûdaǔ da domu Ìzraìlevaga, ì pojduc′ razam z′ zâmlì paǔnočnaj u zâmlû, âkuû Â daǔ u spadčynu bac′kam vašym. </i>


text:
<t>І казаў Я: як пастаўлю цябе ў лік дзяцей і дам табе жаданую зямлю, найпрыгажэйшую спадчыну мноства народаў? і сказаў: ты будзеш называць Мяне бацькам тваім і не адступішся ад Мяне.</t> </p><i> <t>Ì kazaǔ Â: âk pastaǔlû câbe ǔ lìk dzâcej ì dam tabe žadanuû zâmlû, najprygažèjšuû spadčynu mnostva narodaǔ? ì skazaǔ: ty budzeš nazyvac′ Mâne bac′kam tvaìm ì ne adstupìšsâ ad Mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але, сапраўды, як жонка вераломна здраджвае сябру свайму, так вераломна ўчынілі са Мною вы, доме Ізраілеў, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ale, sapraǔdy, âk žonka veralomna zdradžvae sâbru svajmu, tak veralomna ǔčynìlì sa Mnoû vy, dome Ìzraìleǔ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас чуцен на вышынях, скрушлівы плач сыноў Ізраіля па тым, што яны скрывілі дарогу сваю, забылі Госпада Бога свайго.</t> </p><i> <t>Golas čucen na vyšynâh, skrušlìvy plač synoǔ Ìzraìlâ pa tym, što âny skryvìlì darogu svaû, zabylì Gospada Boga svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вярнецеся, мяцежныя дзеці: Я вылечу вашую непакорлівасьць. - Вось, мы ідзём да Цябе, бо Ты - Гасподзь Бог наш.</t> </p><i> <t>Vârnecesâ, mâcežnyâ dzecì: Â vyleču vašuû nepakorlìvas′c′. - Vos′, my ìdzëm da Câbe, bo Ty - Gaspodz′ Bog naš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Праўда, дарма спадзяваліся мы на пагоркі і на мноства гор; праўда, у Госпадзе Богу нашым - выратаваньне Ізраіля!</t> </p><i> <t>Praǔda, darma spadzâvalìsâ my na pagorkì ì na mnostva gor; praǔda, u Gospadze Bogu našym - vyratavan′ne Ìzraìlâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>З маладосьці нашай гэта гідота пажырала набытак бацькоў нашых, авечак іхніх і валоў іхніх, сыноў іхніх і дачок іхніх.</t> </p><i> <t>Z malados′cì našaj gèta gìdota pažyrala nabytak bac′koǔ našyh, avečak ìhnìh ì valoǔ ìhnìh, synoǔ ìhnìh ì dačok ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мы ляжым у сораме сваім, і сорам наш пакрывае нас, бо мы грашылі перад Госпадам Богам нашым, - мы і бацькі нашыя, з маладосьці нашай і да гэтага дня, - і ня слухаліся голасу Госпада Бога нашага.</t> </p><i> <t>My lâžym u sorame svaìm, ì soram naš pakryvae nas, bo my grašylì perad Gospadam Bogam našym, - my ì bac′kì našyâ, z malados′cì našaj ì da gètaga dnâ, - ì nâ sluhalìsâ golasu Gospada Boga našaga.</t> </i>


text:
<t>І калі хочаш навярнуцца, Ізраіле, кажа Гасподзь, да Мяне навярніся; а калі адвядзеш гідоты твае ад аблічча Майго, ты ня будзеш бадзяцца.</t> </p><i> <t>Ì kalì hočaš navârnucca, Ìzraìle, kaža Gaspodz′, da Mâne navârnìsâ; a kalì advâdzeš gìdoty tvae ad ablìčča Majgo, ty nâ budzeš badzâcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзеш бажыцца: жывы Гасподзь! у ісьціне, судзе і праўдзе; і народы будуць Ім дабраслаўляцца і Ім хваліцца.</t> </p><i> <t>Ì budzeš bažycca: žyvy Gaspodz′! u ìs′cìne, sudze ì praǔdze; ì narody buduc′ Ìm dabraslaǔlâcca ì Ìm hvalìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так кажа Гасподзь мужам Юды і Ерусаліма: узарэце сабе новыя палеткі і ня сейце сярод церня.</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′ mužam Ûdy ì Erusalìma: uzarèce sabe novyâ paletkì ì nâ sejce sârod cernâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Абрэжце сябе дзеля Госпада, і здымеце крайнюю плоць з сэрца вашага, мужы Юды і жыхары Ерусаліма, каб гнеў Мой не адкрыўся, як агонь, і не запалаў непагасна ад ліхіх нахільнасьцяў вашых.</t> </p><i> <t>Abrèžce sâbe dzelâ Gospada, ì zdymece krajnûû ploc′ z sèrca vašaga, mužy Ûdy ì žyhary Erusalìma, kab gneǔ Moj ne adkryǔsâ, âk agon′, ì ne zapalaǔ nepagasna ad lìhìh nahìl′nas′câǔ vašyh.</t> </i>


text:
<t>Абвясьцеце ў Юдэі і агаласеце ў Ерусаліме, і гаварэце і трубеце трубою па зямлі; заклікайце голасна і кажэце: "зьбярэцеся і пойдзем ва ўмацаваныя гарады".</t> </p><i> <t>Abvâs′cece ǔ Ûdèì ì agalasece ǔ Erusalìme, ì gavarèce ì trubece truboû pa zâmlì; zaklìkajce golasna ì kažèce: "z′bârècesâ ì pojdzem va ǔmacavanyâ garady".</t> </i>


text:
<pb/><t>Выставіце сьцяг да Сіёна, - бяжэце, ня спыняйцеся; бо Я прывяду з поўначы бедства і вялікую пагібель.</t> </p><i> <t>Vystavìce s′câg da Sìëna, - bâžèce, nâ spynâjcesâ; bo Â pryvâdu z poǔnačy bedstva ì vâlìkuû pagìbel′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Выходзіць леў са сваёй нетры, і выступае зьнішчальнік народаў: ён выходзіць са свайго месца, каб зямлю тваю зрабіць пусткаю; гарады твае будуць спустошаны, застануцца без жыхароў.</t> </p><i> <t>Vyhodzìc′ leǔ sa svaëj netry, ì vystupae z′nìščal′nìk narodaǔ: ën vyhodzìc′ sa svajgo mesca, kab zâmlû tvaû zrabìc′ pustkaû; garady tvae buduc′ spustošany, zastanucca bez žyharoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму аперажэцеся вярэтаю, плачце і галасеце, бо лютасьць гневу Гасподняга не адвернецца ад нас.</t> </p><i> <t>Tamu aperažècesâ vârètaû, plačce ì galasece, bo lûtas′c′ gnevu Gaspodnâga ne advernecca ad nas.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе ў той дзень, кажа Гасподзь, замрэ сэрца ў цара і сэрца ў князёў; і жахнуцца сьвятары, і дзіву дадуцца прарокі.</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′, zamrè sèrca ǔ cara ì sèrca ǔ knâzëǔ; ì žahnucca s′vâtary, ì dzìvu daducca prarokì.</t> </i>


text:
І сказаў я: о, Госпадзе Божа! няўжо Ты зводзіў толькі народ гэты і Ерусалім, кажучы "мір будзе ў вас"; а тым часам меч даходзіць да душы? </p><i> Ì skazaǔ â: o, Gospadze Boža! nâǔžo Ty zvodzìǔ tol′kì narod gèty ì Erusalìm, kažučy "mìr budze ǔ vas"; a tym časam meč dahodzìc′ da dušy? </i>


text:
У той час сказана будзе народу гэтаму і Ерусаліму: пякучы вецер ляціць з вышыняў пустэльных на дарогу дачкі народа Майго, ня дзеля веяньня і ня дзеля ачышчэньня:</t> </p><i> U toj čas skazana budze narodu gètamu ì Erusalìmu: pâkučy vecer lâcìc′ z vyšynâǔ pustèl′nyh na darogu dačkì naroda Majgo, nâ dzelâ veân′nâ ì nâ dzelâ ačyščèn′nâ:</t> </i>


text:
<pb/><t>і прыйдзе да Мяне адтуль вецер мацнейшы за гэты, і Я агалашу прысуд над імі.</t> </p><i> <t>ì pryjdze da Mâne adtul′ vecer macnejšy za gèty, ì Â agalašu prysud nad ìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, падымаецца ён, быццам воблакі, і калясьніцы яго - як віхура, коні ганчэйшыя за арлоў; гора нам! бо мы будзем спустошаны.</t> </p><i> <t>Vos′, padymaecca ën, byccam voblakì, ì kalâs′nìcy âgo - âk vìhura, konì gančèjšyâ za arloǔ; gora nam! bo my budzem spustošany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Змый ліхое з сэрца твайго, Ерусаліме, каб выратавацца табе: дакуль будуць гнездавацца ў табе ліхамысныя думкі?</t> </p><i> <t>Zmyj lìhoe z sèrca tvajgo, Erusalìme, kab vyratavacca tabe: dakul′ buduc′ gnezdavacca ǔ tabe lìhamysnyâ dumkì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ўжо ляціць голас ад Дана і пагібельная вестка з гары Яфрэмавай:</t> </p><i> <t>Bo ǔžo lâcìc′ golas ad Dana ì pagìbel′naâ vestka z gary Âfrèmavaj:</t> </i>


text:
<pb/><t>агаласеце народам, абвясьцеце Ерусаліму, што ідуць з далёкай краіны абложнікі і крыкамі сваімі агалашаюць гарады Юдэі.</t> </p><i> <t>agalasece narodam, abvâs′cece Erusalìmu, što ìduc′ z dalëkaj kraìny abložnìkì ì krykamì svaìmì agalašaûc′ garady Ûdèì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як вартавыя палёў, яны абступаюць яго навокал, бо ён узбунтаваўся супроць Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Âk vartavyâ palëǔ, âny abstupaûc′ âgo navokal, bo ën uzbuntavaǔsâ suproc′ Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шляхі твае і дзеі твае прычынілі табе гэта; ад тваёй бязбожнасьці табе так горка, што даходзіць да сэрца твайго.</t> </p><i> <t>Šlâhì tvae ì dzeì tvae pryčynìlì tabe gèta; ad tvaëj bâzbožnas′cì tabe tak gorka, što dahodzìc′ da sèrca tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нутроба мая! нутроба мая! смуткую ў глыбіні сэрца майго, хвалюецца ўва мне сэрца маё, не магу маўчаць; бо ты чуеш, душа мая, гук трубы, трывогу бітвы.</t> </p><i> <t>Nutroba maâ! nutroba maâ! smutkuû ǔ glybìnì sèrca majgo, hvalûecca ǔva mne sèrca maë, ne magu maǔčac′; bo ty čueš, duša maâ, guk truby, tryvogu bìtvy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бяда за бядою: уся зямля спусташаецца, зьнянацку разбураны намёты мае, імгненна - палаткі мае.</t> </p><i> <t>Bâda za bâdoû: usâ zâmlâ spustašaecca, z′nânacku razburany namëty mae, ìmgnenna - palatkì mae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці доўга мне бачыць сьцяг, слухаць гук трубы?</t> </p><i> <t>Cì doǔga mne bačyc′ s′câg, sluhac′ guk truby?</t> </i>


text:
<t>Гэта таму, што народ Мой дурны - ня ведае Мяне: неразумныя яны дзеці, і няма ў іх глузду; яны разумныя на благое, а дабра рабіць ня ўмеюць.</t> </p><i> <t>Gèta tamu, što narod Moj durny - nâ vedae Mâne: nerazumnyâ âny dzecì, ì nâma ǔ ìh gluzdu; âny razumnyâ na blagoe, a dabra rabìc′ nâ ǔmeûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гляджу на зямлю - і вось, яна разбураная і пустая, - на нябёсы - і няма на іх сьвятла.</t> </p><i> <t>Glâdžu na zâmlû - ì vos′, âna razburanaâ ì pustaâ, - na nâbësy - ì nâma na ìh s′vâtla.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гляджу на горы - і вось, яны дрыжаць, і ўсе пагоркі хістаюцца.</t> </p><i> <t>Glâdžu na gory - ì vos′, âny dryžac′, ì ǔse pagorkì hìstaûcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гляджу - і вось, няма чалавека, і ўсе птушкі нябесныя разьляцеліся.</t> </p><i> <t>Glâdžu - ì vos′, nâma čalaveka, ì ǔse ptuškì nâbesnyâ raz′lâcelìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гляджу - і вось, Карміл - пустыня, а ўсе гарады ягоныя разбураныя ад аблічча Гасподняга, ад лютасьці гневу Яго.</t> </p><i> <t>Glâdžu - ì vos′, Karmìl - pustynâ, a ǔse garady âgonyâ razburanyâ ad ablìčča Gaspodnâga, ad lûtas′cì gnevu Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так сказаў Гасподзь: уся зямля будзе спустошана, але поўнага зьнішчэньня не дапушчу.</t> </p><i> <t>Bo tak skazaǔ Gaspodz′: usâ zâmlâ budze spustošana, ale poǔnaga z′nìščèn′nâ ne dapušču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Заплача па гэтым зямля, і нябёсы запамрочацца ўгары, бо Я сказаў, Я вызначыў, і не раскаюся ў тым і не адступлюся ад таго.</t> </p><i> <t>Zaplača pa gètym zâmlâ, ì nâbësy zapamročacca ǔgary, bo Â skazaǔ, Â vyznačyǔ, ì ne raskaûsâ ǔ tym ì ne adstuplûsâ ad tago.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад шуму верхаўцоў і стралкоў разьбягуцца ўсе гарады: яны пойдуць у густыя лясы і залезуць на скалы; усе гарады будуць пакінуты, і ня будзе ў іх ніводнага жыхара.</t> </p><i> <t>Ad šumu verhaǔcoǔ ì stralkoǔ raz′bâgucca ǔse garady: âny pojduc′ u gustyâ lâsy ì zalezuc′ na skaly; use garady buduc′ pakìnuty, ì nâ budze ǔ ìh nìvodnaga žyhara.</t> </i>


text:
<pb/><t>А ты, спустошаная, што пачнеш рабіць? Хоць ты апранаешся ў пурпуру, хоць ты ахарошваеш сябе залатымі ўборамі, абмалёўваеш вочы твае фарбамі, але дарэмна ахарошваеш сябе; пагрэбавалі табою палюбоўнікі - яны шукаюць душы тваёй.</t> </p><i> <t>A ty, spustošanaâ, što pačneš rabìc′? Hoc′ ty apranaešsâ ǔ purpuru, hoc′ ty aharošvaeš sâbe zalatymì ǔboramì, abmalëǔvaeš vočy tvae farbamì, ale darèmna aharošvaeš sâbe; pagrèbavalì taboû palûboǔnìkì - âny šukaûc′ dušy tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Я чую голас як бы жанчыны-парадзіхі, стогн як бы тае, што нараджае першы раз, голас дачкі Сіёна; яна стогне, працягваючы рукі свае: "о, гора мне! душа мая зьнемагае перад забойцамі".</t> </p><i> <t>Bo Â čuû golas âk by žančyny-paradzìhì, stogn âk by tae, što naradžae peršy raz, golas dačkì Sìëna; âna stogne, pracâgvaûčy rukì svae: "o, gora mne! duša maâ z′nemagae perad zabojcamì".</t> </i>


text:
<pb/><t>Пахадзеце па вуліцах Ерусаліма, і паглядзеце і разьведайце і пашукайце на плошчах ягоных, ці ня знойдзеце чалавека, ці няма таго, хто трымаецца праўды, шукае ісьціны! - Я зьлітаваўся б зь Ерусаліма.</t> </p><i> <t>Pahadzece pa vulìcah Erusalìma, ì paglâdzece ì raz′vedajce ì pašukajce na ploščah âgonyh, cì nâ znojdzece čalaveka, cì nâma tago, hto trymaecca praǔdy, šukae ìs′cìny! - Â z′lìtavaǔsâ b z′ Erusalìma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хоць і кажуць яны: жывы Гасподзь! але божацца ілжыва.</t> </p><i> <t>Hoc′ ì kažuc′ âny: žyvy Gaspodz′! ale božacca ìlžyva.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, Госпадзе! ці не да ісьціны зьвернуты вочы Твае? Ты б'еш іх, а яны не адчуваюць болю; Ты пабіваеш іх, а яны ня хочуць прыняць настаўленьня на розум: твары свае зрабілі яны мацнейшымі за камень - навярнуцца ня хочуць.</t> </p><i> <t>O, Gospadze! cì ne da ìs′cìny z′vernuty vočy Tvae? Ty b'eš ìh, a âny ne adčuvaûc′ bolû; Ty pabìvaeš ìh, a âny nâ hočuc′ prynâc′ nastaǔlen′nâ na rozum: tvary svae zrabìlì âny macnejšymì za kamen′ - navârnucca nâ hočuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сказаў я сам сабе: гэта, можа быць, беднякі; яны дурныя, бо ня ведаюць шляху Гасподняга, закону Бога свайго.</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ â sam sabe: gèta, moža byc′, bednâkì; âny durnyâ, bo nâ vedaûc′ šlâhu Gaspodnâga, zakonu Boga svajgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пайду я да знакамітых і пагутару зь імі, бо яны ведаюць шлях Гасподні, закон Бога свайго. Але і яны ўсе паламалі ярмо, парвалі аковы.</t> </p><i> <t>Pajdu â da znakamìtyh ì pagutaru z′ ìmì, bo âny vedaûc′ šlâh Gaspodnì, zakon Boga svajgo. Ale ì âny ǔse palamalì ârmo, parvalì akovy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Затое заб'е іх леў лясны, воўк пустэльны спустошыць іх, барс будзе цікаваць каля гарадоў іхніх: хто выйдзе зь іх, будзе разарваны; бо памножыліся злачынствы іхнія, узмацніліся адступніцтвы іхнія.</t> </p><i> <t>Zatoe zab'e ìh leǔ lâsny, voǔk pustèl′ny spustošyc′ ìh, bars budze cìkavac′ kalâ garadoǔ ìhnìh: hto vyjdze z′ ìh, budze razarvany; bo pamnožylìsâ zlačynstvy ìhnìâ, uzmacnìlìsâ adstupnìctvy ìhnìâ.</t> </i>


text:
<t>Як жа Мне дараваць табе за гэта? Сыны твае пакінулі Мяне і прысягаюць тымі, якія - не багі. Я карміў іх дасыта, а яны пералюбы чынілі і натоўпамі хадзілі ў дамы блудніц.</t> </p><i> <t>Âk ža Mne daravac′ tabe za gèta? Syny tvae pakìnulì Mâne ì prysâgaûc′ tymì, âkìâ - ne bagì. Â karmìǔ ìh dasyta, a âny peralûby čynìlì ì natoǔpamì hadzìlì ǔ damy bludnìc.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэта - укормленыя коні: кожны зь іх іржэ на жонку другога.</t> </p><i> <t>Gèta - ukormlenyâ konì: kožny z′ ìh ìržè na žonku drugoga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо Я не пакараю за гэта? кажа Гасподзь; і ці не адпомсьціць душа Мая такому народу, як гэты?</t> </p><i> <t>Nâǔžo Â ne pakaraû za gèta? kaža Gaspodz′; ì cì ne adpoms′cìc′ duša Maâ takomu narodu, âk gèty?</t> </i>


text:
<pb/><t>Падымайцеся на сьцены яго і разбурайце, але не да канца: зьнішчыце зубцы іх, бо яны не Гасподнія;</t> </p><i> <t>Padymajcesâ na s′ceny âgo ì razburajce, ale ne da kanca: z′nìščyce zubcy ìh, bo âny ne Gaspodnìâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо дом Ізраілеў і дом Юдаў зрабілі са Мною вельмі вераломна, кажа Гасподзь:</t> </p><i> <t>Bo dom Ìzraìleǔ ì dom Ûdaǔ zrabìlì sa Mnoû vel′mì veralomna, kaža Gaspodz′:</t> </i>


text:
<t>яны зманілі на Госпада і сказалі: "няма Яго, і бяда ня прыйдзе на нас, і мы ня ўбачым ні меча, ні голаду.</t> </p><i> <t>âny zmanìlì na Gospada ì skazalì: "nâma Âgo, ì bâda nâ pryjdze na nas, ì my nâ ǔbačym nì meča, nì goladu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прарокі зробяцца ветрам, і слова Гасподняга ў іх няма; над імі самымі няхай гэта будзе".</t> </p><i> <t>Ì prarokì zrobâcca vetram, ì slova Gaspodnâga ǔ ìh nâma; nad ìmì samymì nâhaj gèta budze".</t> </i>


text:
<t>Таму так кажа Гасподзь Бог Саваоф: за тое, што вы кажаце такія словы, вось, Я зраблю словы Мае ў вуснах тваіх агнём, а гэты народ - дровамі, і гэты агонь зжарэ іх.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog Savaof: za toe, što vy kažace takìâ slovy, vos′, Â zrablû slovy Mae ǔ vusnah tvaìh agnëm, a gèty narod - drovamì, ì gèty agon′ zžarè ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, я прывяду на вас, доме Ізраілеў, народ здалёку, кажа Гасподзь, народ моцны, народ старажытны, народ, мовы якога ты ня ведаеш, і ня будзеш разумець, што ён гаворыць,</t> </p><i> <t>Vos′, â pryvâdu na vas, dome Ìzraìleǔ, narod zdalëku, kaža Gaspodz′, narod mocny, narod staražytny, narod, movy âkoga ty nâ vedaeš, ì nâ budzeš razumec′, što ën gavoryc′,</t> </i>


text:
<pb/><t>Калчан яго як адчыненая труна; усе яны - людзі адважныя.</t> </p><i> <t>Kalčan âgo âk adčynenaâ truna; use âny - lûdzì advažnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І зьядуць яны ўжатак твой і хлеб твой, зьядуць сыноў тваіх і дачок тваіх, зьядуць авечак тваіх і валоў тваіх, зьядуць вінаград твой і смоквы твае; разбураць мечам умацаваныя гарады твае, на якія ты спадзяешся.</t> </p><i> <t>Ì z′âduc′ âny ǔžatak tvoj ì hleb tvoj, z′âduc′ synoǔ tvaìh ì dačok tvaìh, z′âduc′ avečak tvaìh ì valoǔ tvaìh, z′âduc′ vìnagrad tvoj ì smokvy tvae; razburac′ mečam umacavanyâ garady tvae, na âkìâ ty spadzâešsâ.</t> </i>


text:
Але і ў тыя дні, кажа Гасподзь, ня вынішчу вас да канца. </p><i> Ale ì ǔ tyâ dnì, kaža Gaspodz′, nâ vynìšču vas da kanca. </i>


text:
І калі вы скажаце: за што Гасподзь Бог наш робіць нам усё гэта? дык адказвай: бо вы пакінулі Мяне і служылі чужым багам у зямлі сваёй, дык будзеце служыць чужым у зямлі ня вашай. </p><i> Ì kalì vy skažace: za što Gaspodz′ Bog naš robìc′ nam usë gèta? dyk adkazvaj: bo vy pakìnulì Mâne ì služylì čužym bagam u zâmlì svaëj, dyk budzece služyc′ čužym u zâmlì nâ vašaj. </i>


text:
<t>Абвясьцеце гэта ў доме Якава і абвясьцеце ў Юдэі, кажучы:</t> </p><i> <t>Abvâs′cece gèta ǔ dome Âkava ì abvâs′cece ǔ Ûdèì, kažučy:</t> </i>


text:
<pb/><t>І выслухай гэта, народзе дурны і неразумны, у якога ёсьць вочы, а ня бачыць, у якога ёсьць вушы, а ня чуе:</t> </p><i> <t>Ì vysluhaj gèta, narodze durny ì nerazumny, u âkoga ës′c′ vočy, a nâ bačyc′, u âkoga ës′c′ vušy, a nâ čue:</t> </i>


text:
<pb/><t>Мяне вы ці не баіцеся, кажа Гасподзь, перад Мною ці ня трымціце? Я паклаў пясок, граніцаю мору, вечнаю мяжою, якую не пяройдзе; і хоць хвалі яго імкнуцца, але пераадолець ня могуць; хоць яны бушуюць, але пераступіць яе ня могуць.</t> </p><i> <t>Mâne vy cì ne baìcesâ, kaža Gaspodz′, perad Mnoû cì nâ trymcìce? Â paklaǔ pâsok, granìcaû moru, večnaû mâžoû, âkuû ne pârojdze; ì hoc′ hvalì âgo ìmknucca, ale peraadolec′ nâ moguc′; hoc′ âny bušuûc′, ale perastupìc′ âe nâ moguc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>А ў народа гэтага сэрца буянае і мяцежнае: яны адступілі і пайшлі;</t> </p><i> <t>A ǔ naroda gètaga sèrca buânae ì mâcežnae: âny adstupìlì ì pajšlì;</t> </i>


text:
<pb/><t>і не сказалі ў сэрцы сваім: убаімся Госпада Бога нашага, Які дае нам дождж раньні і позьні ў свой час, захоўвае нам сяміцы, назначаныя пад жніво.</t> </p><i> <t>ì ne skazalì ǔ sèrcy svaìm: ubaìmsâ Gospada Boga našaga, Âkì dae nam doždž ran′nì ì poz′nì ǔ svoj čas, zahoǔvae nam sâmìcy, naznačanyâ pad žnìvo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Беззаконствы вашыя адвярнулі гэта, і грахі вашыя аддалілі ад вас гэта добрае.</t> </p><i> <t>Bezzakonstvy vašyâ advârnulì gèta, ì grahì vašyâ addalìlì ad vas gèta dobrae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо сярод народа Майго ёсьць бязбожныя: цікуюць, як лаўцы птушак, прыпадаюць да зямлі, ставяць пасткі і ловяць людзей.</t> </p><i> <t>Bo sârod naroda Majgo ës′c′ bâzbožnyâ: cìkuûc′, âk laǔcy ptušak, prypadaûc′ da zâmlì, stavâc′ pastkì ì lovâc′ lûdzej.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як клетка, напоўненая птушкамі, дамы іх поўныя падману, праз гэта яны і ўзвысіліся і разбагацелі,</t> </p><i> <t>Âk kletka, napoǔnenaâ ptuškamì, damy ìh poǔnyâ padmanu, praz gèta âny ì ǔzvysìlìsâ ì razbagacelì,</t> </i>


text:
<pb/><t>зрабіліся тоўстыя, тлустыя, пераступілі нават усякую меру ў зьле, не разьбіраюць судовых спраў, спраў сірочых; дабрашчасьцяцца, і справядлівай справе ўбогіх не даюць суду.</t> </p><i> <t>zrabìlìsâ toǔstyâ, tlustyâ, perastupìlì navat usâkuû meru ǔ z′le, ne raz′bìraûc′ sudovyh spraǔ, spraǔ sìročyh; dabraščas′câcca, ì spravâdlìvaj sprave ǔbogìh ne daûc′ sudu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзівоснае і жудаснае дзеецца ў гэтай зямлі:</t> </p><i> <t>Dzìvosnae ì žudasnae dzeecca ǔ gètaj zâmlì:</t> </i>


text:
<pb/><t>прарокі прарочаць ілжу, і сьвятары пануюць пры пасрэдніцтве іхнім, і народ Мой любіць гэта. Што ж вы рабіцьмеце пасьля гэтага?</t> </p><i> <t>prarokì praročac′ ìlžu, ì s′vâtary panuûc′ pry pasrèdnìctve ìhnìm, ì narod Moj lûbìc′ gèta. Što ž vy rabìc′mece pas′lâ gètaga?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бяжэце, дзеці Веньямінавыя, спасярод Ерусаліма, і ў Тэкое трубеце ў трубу і дайце знак агнём у Бэткарэме, бо з поўначы ідзе бяда і пагібель вялікая.</t> </p><i> <t>Bâžèce, dzecì Ven′âmìnavyâ, spasârod Erusalìma, ì ǔ Tèkoe trubece ǔ trubu ì dajce znak agnëm u Bètkarème, bo z poǔnačy ìdze bâda ì pagìbel′ vâlìkaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зруйную дачку Сіёна, прыгожую і сьпешчаную.</t> </p><i> <t>Â zrujnuû dačku Sìëna, prygožuû ì s′peščanuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пастухі са статкамі сваімі прыйдуць да яе, раскінуць намёты вакол яе; кожны будзе пасьвіць сваю дзялянку.</t> </p><i> <t>Pastuhì sa statkamì svaìmì pryjduc′ da âe, raskìnuc′ namëty vakol âe; kožny budze pas′vìc′ svaû dzâlânku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рыхтуйце вайну супраць яе; уставайце і пойдзем апоўдні. Гора нам! дзень ужо хіліцца, доўжацца цені вячэрнія.</t> </p><i> <t>Ryhtujce vajnu suprac′ âe; ustavajce ì pojdzem apoǔdnì. Gora nam! dzen′ užo hìlìcca, doǔžacca cenì vâčèrnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Уставайце, пойдзем і ўначы, і зруйнуем харомы яе!</t> </p><i> <t>Ustavajce, pojdzem ì ǔnačy, ì zrujnuem haromy âe!</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо так кажа Гасподзь Саваоф: сячэце дрэвы і рабеце насып супроць Ерусаліма: гэты горад павінен быць пакараны; у ім усялякі прыгнёт.</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′ Savaof: sâčèce drèvy ì rabece nasyp suproc′ Erusalìma: gèty gorad pavìnen byc′ pakarany; u ìm usâlâkì prygnët.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як крыніца зь сябе вывяргае ваду, так ён точыць ліха зь сябе: чутно ў ім насільле і рабаўніцтва, перад абліччам Маім - заўсёды крыўды і раны.</t> </p><i> <t>Âk krynìca z′ sâbe vyvârgae vadu, tak ën točyc′ lìha z′ sâbe: čutno ǔ ìm nasìl′le ì rabaǔnìctva, perad ablìččam Maìm - zaǔsëdy kryǔdy ì rany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Набярыся розуму, Ерусаліме, каб душа Мая не аддалілася ад цябе, каб Я не зрабіў цябе пусткаю, зямлёй неабжытаю.</t> </p><i> <t>Nabârysâ rozumu, Erusalìme, kab duša Maâ ne addalìlasâ ad câbe, kab Â ne zrabìǔ câbe pustkaû, zâmlëj neabžytaû.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь Саваоф: да канца дабяруць рэшту Ізраіля, як вінаград; працуй рукою тваёю, як зборшчык вінаграду, кашы напаўняючы.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Savaof: da kanca dabâruc′ rèštu Ìzraìlâ, âk vìnagrad; pracuj rukoû tvaëû, âk zborščyk vìnagradu, kašy napaǔnâûčy.</t> </i>


text:
<t>Да каго гаварыць мне і каго ўгаворваць, каб слухалі? Вось, вуха ў іх неабрэзанае, і яны ня могуць слухаць; вось слова Гасподняе ў іх пасьмешышча: яно няпрыемнае ім.</t> </p><i> <t>Da kago gavaryc′ mne ì kago ǔgavorvac′, kab sluhalì? Vos′, vuha ǔ ìh neabrèzanae, ì âny nâ moguc′ sluhac′; vos′ slova Gaspodnâe ǔ ìh pas′mešyšča: âno nâpryemnae ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму Я перапоўнены лютасьцю Гасподняю, не магу трымаць яе ў сабе; вылью яе на дзяцей на вуліцы і на зборню юнакоў; узятыя будуць муж з жонкаю, пажылы з тым, хто аджыў гады.</t> </p><i> <t>Tamu Â perapoǔneny lûtas′cû Gaspodnâû, ne magu trymac′ âe ǔ sabe; vyl′û âe na dzâcej na vulìcy ì na zbornû ûnakoǔ; uzâtyâ buduc′ muž z žonkaû, pažyly z tym, hto adžyǔ gady.</t> </i>


text:
<pb/><t>І дамы іхнія пяройдуць да іншых, гэтак сама і палі і жонкі; бо Я працягну руку Маю на насельнікаў гэтай зямлі, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì damy ìhnìâ pârojduc′ da ìnšyh, gètak sama ì palì ì žonkì; bo Â pracâgnu ruku Maû na nasel′nìkaǔ gètaj zâmlì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Бо ад малога да вялікага, кожны зь іх аддадзены карысьлівасьці, і ад прарока да сьвятара - усе дзеюць ілжыва;</t> </p><i> <t>Bo ad maloga da vâlìkaga, kožny z′ ìh addadzeny karys′lìvas′cì, ì ad praroka da s′vâtara - use dzeûc′ ìlžyva;</t> </i>


text:
<pb/><t>Лечаць раны народа Майго легкадумна, кажучы: "Мір! мір!", а міру няма.</t> </p><i> <t>Lečac′ rany naroda Majgo legkadumna, kažučy: "Mìr! mìr!", a mìru nâma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці саромеюцца яны, робячы гнюсоты? Не, зусім не саромеюцца і не чырванеюць. Затое загінуць сярод пагіблых, і ў часіну наведаньня Майго будуць пабітыя, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Cì saromeûcca âny, robâčy gnûsoty? Ne, zusìm ne saromeûcca ì ne čyrvaneûc′. Zatoe zagìnuc′ sârod pagìblyh, ì ǔ časìnu navedan′nâ Majgo buduc′ pabìtyâ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: спынецеся на шляхах вашых і разгледзьце, і распытайце пра шляхі старажытных, дзе шлях добры, і ідзеце па ім, і знойдзеце спакой душам вашым. Але яны сказалі: "ня пойдзем".</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: spynecesâ na šlâhah vašyh ì razgledz′ce, ì raspytajce pra šlâhì staražytnyh, dze šlâh dobry, ì ìdzece pa ìm, ì znojdzece spakoj dušam vašym. Ale âny skazalì: "nâ pojdzem".</t> </i>


text:
<t>І паставіў я варту над вамі, сказаўшы: слухайцеся гуку трубы. Але яны сказалі: "ня будзем слухацца".</t> </p><i> <t>Ì pastavìǔ â vartu nad vamì, skazaǔšy: sluhajcesâ guku truby. Ale âny skazalì: "nâ budzem sluhacca".</t> </i>


text:
<t>Дык вось, слухайце, народы, і ведай, зборня, што зь імі будзе.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, sluhajce, narody, ì vedaj, zbornâ, što z′ ìmì budze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухай, зямля: вось, я прывяду на народ гэты пагібель, плод помыслаў іхніх; бо яны слоў Маіх ня слухалі і закон Мой адкінулі.</t> </p><i> <t>Sluhaj, zâmlâ: vos′, â pryvâdu na narod gèty pagìbel′, plod pomyslaǔ ìhnìh; bo âny sloǔ Maìh nâ sluhalì ì zakon Moj adkìnulì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта Мне ладан, які ідзе з Савы, і пахучы трысьнёг з далёкай краіны? Цэласпаленьні вашыя недагодныя, і ахвяры вашыя няпрыемныя Мне.</t> </p><i> <t>Navošta Mne ladan, âkì ìdze z Savy, ì pahučy trys′nëg z dalëkaj kraìny? Cèlaspalen′nì vašyâ nedagodnyâ, ì ahvâry vašyâ nâpryemnyâ Mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь: вось, я кладу перад народам гэтым спатыкі, і спатыкнуцца на іх бацькі і дзеці разам, сусед і сябар ягоны, і загінуць.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′: vos′, â kladu perad narodam gètym spatykì, ì spatyknucca na ìh bac′kì ì dzecì razam, sused ì sâbar âgony, ì zagìnuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: вось, ідзе народ з краіны паўночнай, і народ вялікі падымаецца ад краёў зямлі;</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: vos′, ìdze narod z kraìny paǔnočnaj, ì narod vâlìkì padymaecca ad kraëǔ zâmlì;</t> </i>


text:
<pb/><t>трымаюць у руках лук і дзіду; яны жорсткія і неміласэрныя, голас у іх шуміць, як мора, і ляцяць на конях, выстраеныя, як адзін чалавек, каб цябе зваяваць, дачка Сіёна.</t> </p><i> <t>trymaûc′ u rukah luk ì dzìdu; âny žorstkìâ ì nemìlasèrnyâ, golas u ìh šumìc′, âk mora, ì lâcâc′ na konâh, vystraenyâ, âk adzìn čalavek, kab câbe zvaâvac′, dačka Sìëna.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мы пачулі вестку пра іх, і рукі ў нас апусьціліся, скруха агарнула нас, пакуты, як жанчыну ў родах.</t> </p><i> <t>My pačulì vestku pra ìh, ì rukì ǔ nas apus′cìlìsâ, skruha agarnula nas, pakuty, âk žančynu ǔ rodah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня выходзьце ў поле і не хадзеце па дарозе, бо меч непрыяцеляў, жах з усіх бакоў.</t> </p><i> <t>Nâ vyhodz′ce ǔ pole ì ne hadzece pa daroze, bo meč nepryâcelâǔ, žah z usìh bakoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дачка народу майго! аперажы сябе вярэтаю і пасып сябе попелам; смуткуй, як бы па сьмерці адзінага сына, - горка плач; бо зьнянацку прыйдзе на нас загубца.</t> </p><i> <t>Dačka narodu majgo! aperažy sâbe vârètaû ì pasyp sâbe popelam; smutkuj, âk by pa s′mercì adzìnaga syna, - gorka plač; bo z′nânacku pryjdze na nas zagubca.</t> </i>


text:
<t>Вежаю паставіў Я цябе сярод народу Майго, слупам, каб ты ведаў і пільнаваў шлях іхні.</t> </p><i> <t>Vežaû pastavìǔ Â câbe sârod narodu Majgo, slupam, kab ty vedaǔ ì pìl′navaǔ šlâh ìhnì.</t> </i>


text:
<t>Усе яны - упартыя адступнікі, жывуць паклёпам; гэта - медзь і жалеза, - усе яны разбэшчваюць.</t> </p><i> <t>Use âny - upartyâ adstupnìkì, žyvuc′ paklëpam; gèta - medz′ ì žaleza, - use âny razbèščvaûc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паддзімальны мех абгарэў, сьвінец сатлеў ад агню: гутнік плавіў дарма, бо ліхія не аддзяліліся;</t> </p><i> <t>Paddzìmal′ny meh abgarèǔ, s′vìnec satleǔ ad agnû: gutnìk plavìǔ darma, bo lìhìâ ne addzâlìlìsâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>адкінутым срэбрам назавуць іх, бо Гасподзь адкінуў іх.</t> </p><i> <t>adkìnutym srèbram nazavuc′ ìh, bo Gaspodz′ adkìnuǔ ìh.</t> </i>


text:
стань у браме дома Гасподняга і абвясьці там слова гэтае і скажы: слухайце слова Гасподняе, усе Юдэі, якія ўваходзяць праз гэтую браму на пакланеньне Госпаду. </p><i> stan′ u brame doma Gaspodnâga ì abvâs′cì tam slova gètae ì skažy: sluhajce slova Gaspodnâe, use Ûdèì, âkìâ ǔvahodzâc′ praz gètuû bramu na paklanen′ne Gospadu. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: выпраўце шляхі вашыя і дзеі вашыя, і Я пакіну вас жыць на гэтым месцы. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vypraǔce šlâhì vašyâ ì dzeì vašyâ, ì Â pakìnu vas žyc′ na gètym mescy. </i>


text:
Не спадзявайцеся на словы манлівыя: "тут храм Гасподні, храм Гасподні, храм Гасподні". </p><i> Ne spadzâvajcesâ na slovy manlìvyâ: "tut hram Gaspodnì, hram Gaspodnì, hram Gaspodnì". </i>


text:
Але калі зусім выправіце шляхі вашыя і дзеі вашыя, калі будзеце правільна чыніць суд паміж чалавекам і супернікам ягоным, </p><i> Ale kalì zusìm vypravìce šlâhì vašyâ ì dzeì vašyâ, kalì budzece pravìl′na čynìc′ sud pamìž čalavekam ì supernìkam âgonym, </i>


text:
ня будзеце прыгнятаць іншаземца, сіраты і ўдавы, і праліваць нявіннай крыві на месцы гэтым, і ня пойдзеце сьледам за іншымі багамі на бяду сабе, </p><i> nâ budzece prygnâtac′ ìnšazemca, sìraty ì ǔdavy, ì pralìvac′ nâvìnnaj kryvì na mescy gètym, ì nâ pojdzece s′ledam za ìnšymì bagamì na bâdu sabe, </i>


text:
дык я пакіну вас жыць на месцы гэтым, на гэтай зямлі, якую даў бацькам вашым у роды родаў. </p><i> dyk â pakìnu vas žyc′ na mescy gètym, na gètaj zâmlì, âkuû daǔ bac′kam vašym u rody rodaǔ. </i>


text:
<pb/>Вось, вы спадзеяцеся на падманлівыя словы, якія не дадуць вам карысьці. </p><i> Vos′, vy spadzeâcesâ na padmanlìvyâ slovy, âkìâ ne daduc′ vam karys′cì. </i>


text:
Як! вы крадзяце, забіваеце і пералюбы чыніце, і божыцеся ў ілжы і кадзіце Ваалу і ходзіце сьледам за іншымі багамі, якіх вы ня ведаеце, </p><i> Âk! vy kradzâce, zabìvaece ì peralûby čynìce, ì božycesâ ǔ ìlžy ì kadzìce Vaalu ì hodzìce s′ledam za ìnšymì bagamì, âkìh vy nâ vedaece, </i>


text:
і потым прыходзіце і становіцеся перад абліччам Маім у доме гэтым, над якім названа імя Маё, і кажаце: "мы выратаваны", каб і далей рабіць усе гэтыя мярзоты. </p><i> ì potym pryhodzìce ì stanovìcesâ perad ablìččam Maìm u dome gètym, nad âkìm nazvana ìmâ Maë, ì kažace: "my vyratavany", kab ì dalej rabìc′ use gètyâ mârzoty. </i>


text:
Ці не зрабіўся кублом разбойнікаў у вачах вашых дом гэты, над якім названа імя Маё? Вось, Я бачыў гэта, кажа Гасподзь. </p><i> Cì ne zrabìǔsâ kublom razbojnìkaǔ u vačah vašyh dom gèty, nad âkìm nazvana ìmâ Maë? Vos′, Â bačyǔ gèta, kaža Gaspodz′. </i>


text:
Ідзеце ж на месца Маё ў Сілом, дзе Я раней назначыў быць імю Майму, і паглядзеце, што зрабіў Я зь ім за бязбожнасьць народа Майго Ізраіля. </p><i> Ìdzece ž na mesca Maë ǔ Sìlom, dze Â ranej naznačyǔ byc′ ìmû Majmu, ì paglâdzece, što zrabìǔ Â z′ ìm za bâzbožnas′c′ naroda Majgo Ìzraìlâ. </i>


text:
І сёньня, як бо вы робіце ўсё гэта, кажа Гасподзь, і Я казаў вам з самае раніцы, а вы ня слухалі, і клікаў вас, а вы не адказвалі, </p><i> Ì sën′nâ, âk bo vy robìce ǔsë gèta, kaža Gaspodz′, ì Â kazaǔ vam z samae ranìcy, a vy nâ sluhalì, ì klìkaǔ vas, a vy ne adkazvalì, </i>


text:
дык Я так зраблю з домам гэтым, над якім названа імя Маё, на які вы спадзеяцеся, і зь месцам, якое Я даў вам і бацькам вашым, як зрабіў зь Сіломам. </p><i> dyk Â tak zrablû z domam gètym, nad âkìm nazvana ìmâ Maë, na âkì vy spadzeâcesâ, ì z′ mescam, âkoe Â daǔ vam ì bac′kam vašym, âk zrabìǔ z′ Sìlomam. </i>


text:
І адкіну вас ад аблічча Майго, як адкінуў усіх братоў вашых, усё семя Яфрэмавае. </p><i> Ì adkìnu vas ad ablìčča Majgo, âk adkìnuǔ usìh bratoǔ vašyh, usë semâ Âfrèmavae. </i>


text:
<pb/>А ты не прасі за народ гэты і ня ўзнось за іх малітвы і просьбы, і не хадайнічай перад Мною, бо Я не пачую цябе. </p><i> A ty ne prasì za narod gèty ì nâ ǔznos′ za ìh malìtvy ì pros′by, ì ne hadajnìčaj perad Mnoû, bo Â ne pačuû câbe. </i>


text:
Ці ж ня бачыш, што яны робяць у гарадах Юдэі і на вуліцах Ерусаліма? </p><i> Cì ž nâ bačyš, što âny robâc′ u garadah Ûdèì ì na vulìcah Erusalìma? </i>


text:
Дзеці зьбіраюць дровы, а бацькі разводзяць агонь, і жанчыны месяць цеста, каб рабіць піражкі багіні неба і ўчыняць выліваньні іншым багам, каб засмуціць Мяне. </p><i> Dzecì z′bìraûc′ drovy, a bac′kì razvodzâc′ agon′, ì žančyny mesâc′ cesta, kab rabìc′ pìražkì bagìnì neba ì ǔčynâc′ vylìvan′nì ìnšym bagam, kab zasmucìc′ Mâne. </i>


text:
Але ці Мяне засмучаюць яны? кажа Гасподзь: ці не саміх сябе сабе на сорам? </p><i> Ale cì Mâne zasmučaûc′ âny? kaža Gaspodz′: cì ne samìh sâbe sabe na soram? </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь Бог: вось, выліваецца гнеў Мой і лютасьць Мая на месца гэтае, на людзей і на быдла, і на дрэвы польныя і на плады зямлі, і загарыцца і не патухне. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog: vos′, vylìvaecca gneǔ Moj ì lûtas′c′ Maâ na mesca gètae, na lûdzej ì na bydla, ì na drèvy pol′nyâ ì na plady zâmlì, ì zagarycca ì ne patuhne. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: цэласпаленьні вашыя дадавайце да ахвяраў вашых і ежце мяса; </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: cèlaspalen′nì vašyâ dadavajce da ahvâraǔ vašyh ì ežce mâsa; </i>


text:
бо бацькам вашым Я не казаў і не даваў ім запаведзі ў той дзень, у які Я вывеў іх зь зямлі Егіпецкай, пра цэласпаленьне і ахвяру; </p><i> bo bac′kam vašym Â ne kazaǔ ì ne davaǔ ìm zapavedzì ǔ toj dzen′, u âkì Â vyveǔ ìh z′ zâmlì Egìpeckaj, pra cèlaspalen′ne ì ahvâru; </i>


text:
а такую запаведзь даў ім: слухайцеся голасу Майго, і Я буду вашым Богам, і вы будзеце Маім народам, і хадзеце па ўсякім шляху, які Я запавядаю вам, каб вам было добра. </p><i> a takuû zapavedz′ daǔ ìm: sluhajcesâ golasu Majgo, ì Â budu vašym Bogam, ì vy budzece Maìm narodam, ì hadzece pa ǔsâkìm šlâhu, âkì Â zapavâdaû vam, kab vam bylo dobra. </i>


text:
Але яны не паслухаліся і ня прыхілілі вуха свайго, і жылі паводле намовы і ўпартасьці ліхога сэрца свайго, і сталі да Мяне плячыма, а ня тварам. </p><i> Ale âny ne pasluhalìsâ ì nâ pryhìlìlì vuha svajgo, ì žylì pavodle namovy ì ǔpartas′cì lìhoga sèrca svajgo, ì stalì da Mâne plâčyma, a nâ tvaram. </i>


text:
З таго дня, як бацькі вашыя выйшлі зь зямлі Егіпецкай, да гэтага дня Я пасылаў да вас усіх рабоў Маіх - прарокаў, пасылаў кожны дзень з самае раніцы: </p><i> Z tago dnâ, âk bac′kì vašyâ vyjšlì z′ zâmlì Egìpeckaj, da gètaga dnâ Â pasylaǔ da vas usìh raboǔ Maìh - prarokaǔ, pasylaǔ kožny dzen′ z samae ranìcy: </i>


text:
але яны ня слухаліся Мяне і не прыхілілі вуха, а зжарсьцьвілі карак свой, рабілі горш за бацькоў сваіх. </p><i> ale âny nâ sluhalìsâ Mâne ì ne pryhìlìlì vuha, a zžars′c′vìlì karak svoj, rabìlì gorš za bac′koǔ svaìh. </i>


text:
<pb/>І калі ты будзеш казаць ім усе гэтыя словы, яны цябе не паслухаюцца: і калі будзеш клікаць іх, яны табе не адкажуць. </p><i> Ì kalì ty budzeš kazac′ ìm use gètyâ slovy, âny câbe ne pasluhaûcca: ì kalì budzeš klìkac′ ìh, âny tabe ne adkažuc′. </i>


text:
Тады скажы ім: вось народ, які ня слухае голасу Госпада Бога свайго і ня прымае настаўленьняў! Ня стала ў іх ісьціны, - яна адабрана ад вуснаў іх. </p><i> Tady skažy ìm: vos′ narod, âkì nâ sluhae golasu Gospada Boga svajgo ì nâ prymae nastaǔlen′nâǔ! Nâ stala ǔ ìh ìs′cìny, - âna adabrana ad vusnaǔ ìh. </i>


text:
Абстрыжы валасы свае і кінь, і падымі плач на горах, бо адкінуў Гасподзь і пакінуў род, які наклікаў гнеў Ягоны. </p><i> Abstryžy valasy svae ì kìn′, ì padymì plač na gorah, bo adkìnuǔ Gaspodz′ ì pakìnuǔ rod, âkì naklìkaǔ gneǔ Âgony. </i>


text:
<pb/>Бо сыны Юды робяць ліхое перад вачыма Маімі, кажа Гасподзь, паставілі мярзоты свае ў доме, над якім названа імя Маё, каб апаганіць яго; </p><i> Bo syny Ûdy robâc′ lìhoe perad vačyma Maìmì, kaža Gaspodz′, pastavìlì mârzoty svae ǔ dome, nad âkìm nazvana ìmâ Maë, kab apaganìc′ âgo; </i>


text:
і зладзілі вышыні ў даліне Тафэта, у даліне сыноў Эномавых, каб паліць сыноў сваіх і дачок сваіх у агні, чаго Я не загадваў, і што мне на сэрца ня прыходзіла. </p><i> ì zladzìlì vyšynì ǔ dalìne Tafèta, u dalìne synoǔ Ènomavyh, kab palìc′ synoǔ svaìh ì dačok svaìh u agnì, čago Â ne zagadvaǔ, ì što mne na sèrca nâ pryhodzìla. </i>


text:
За тое вось, прыходзяць дні, кажа Гасподзь, калі ня будуць болей называць месца гэтае Тафэтам і далінаю сыноў Эномавых, а далінаю забойства, і ў Тафэце будуць хаваць ад недахопу месца. </p><i> Za toe vos′, pryhodzâc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì nâ buduc′ bolej nazyvac′ mesca gètae Tafètam ì dalìnaû synoǔ Ènomavyh, a dalìnaû zabojstva, ì ǔ Tafèce buduc′ havac′ ad nedahopu mesca. </i>


text:
І будуць трупы народа гэтага ежаю птушкам нябесным і зьвярам зямным, і ня будзе каму адганяць іх. </p><i> Ì buduc′ trupy naroda gètaga ežaû ptuškam nâbesnym ì z′vâram zâmnym, ì nâ budze kamu adganâc′ ìh. </i>


text:
І спыню ў гарадах Юдэі і на вуліцах Ерусаліма голас перамогі і голас радасьці, голас жаніха і голас нявесты; бо зямля гэтая будзе пустыняю. </p><i> Ì spynû ǔ garadah Ûdèì ì na vulìcah Erusalìma golas peramogì ì golas radas′cì, golas žanìha ì golas nâvesty; bo zâmlâ gètaâ budze pustynâû. </i>


text:
У той час, кажа Гасподзь, выкінуць косьці цароў Юды, і косьці князёў ягоных, і косьці сьвятароў, і косьці прарокаў, і косьці жыхароў Ерусаліма - з магілаў іхніх; </p><i> U toj čas, kaža Gaspodz′, vykìnuc′ kos′cì caroǔ Ûdy, ì kos′cì knâzëǔ âgonyh, ì kos′cì s′vâtaroǔ, ì kos′cì prarokaǔ, ì kos′cì žyharoǔ Erusalìma - z magìlaǔ ìhnìh; </i>


text:
і раскідаюць іх перад сонцам і месяцам і перад усім войскам нябесным, якіх яны любілі і якім служылі і сьледам за якімі хадзілі, якіх шукалі і якім пакланяліся; ня прыбяруць іх і не пахаваюць: яны будуць гноем на зямлі. </p><i> ì raskìdaûc′ ìh perad soncam ì mesâcam ì perad usìm vojskam nâbesnym, âkìh âny lûbìlì ì âkìm služylì ì s′ledam za âkìmì hadzìlì, âkìh šukalì ì âkìm paklanâlìsâ; nâ prybâruc′ ìh ì ne pahavaûc′: âny buduc′ gnoem na zâmlì. </i>


text:
І лепей захочуць сьмерці ўсе астатнія, якія застануцца ад гэтага ліхога племені ва ўсіх мясьцінах, куды Я выганю іх, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Ì lepej zahočuc′ s′mercì ǔse astatnìâ, âkìâ zastanucca ad gètaga lìhoga plemenì va ǔsìh mâs′cìnah, kudy Â vyganû ìh, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
<t>І скажы ім: так кажа Гасподзь: хіба, упаўшы, не ўстаюць і, зьбіўшыся з дарогі, не вяртаюцца?</t> </p><i> <t>Ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′: hìba, upaǔšy, ne ǔstaûc′ ì, z′bìǔšysâ z darogì, ne vârtaûcca?</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта гэты народ, Ерусаліме, стаіць ва ўпартым адступніцтве? яны моцна трымаюцца падману і ня хочуць навярнуцца.</t> </p><i> <t>Navošta gèty narod, Erusalìme, staìc′ va ǔpartym adstupnìctve? âny mocna trymaûcca padmanu ì nâ hočuc′ navârnucca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я назіраў і слухаў: не гавораць яны праўды, ніхто ня каецца ў сваім бязбожніцтве, ніхто ня кажа: "што я зрабіў"? кожны паварочвае на сваю дарогу, як конь, што кідаецца ў бітву.</t> </p><i> <t>Â nazìraǔ ì sluhaǔ: ne gavorac′ âny praǔdy, nìhto nâ kaecca ǔ svaìm bâzbožnìctve, nìhto nâ kaža: "što â zrabìǔ"? kožny pavaročvae na svaû darogu, âk kon′, što kìdaecca ǔ bìtvu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І бусел пад небам ведае свае пэўныя поры, і галубка, і ластаўка, і журавель, сочаць за часам, калі ім прыляцець; а народ Мой ня ведае вызначэньня Гасподняга.</t> </p><i> <t>Ì busel pad nebam vedae svae pèǔnyâ pory, ì galubka, ì lastaǔka, ì žuravel′, sočac′ za časam, kalì ìm prylâcec′; a narod Moj nâ vedae vyznačèn′nâ Gaspodnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як вы кажаце: мы мудрыя, і закон Гасподні ў нас? А вось, ілжывая трысьціна кніжнікаў і яго ператварае ў хлусьню.</t> </p><i> <t>Âk vy kažace: my mudryâ, ì zakon Gaspodnì ǔ nas? A vos′, ìlžyvaâ trys′cìna knìžnìkaǔ ì âgo peratvarae ǔ hlus′nû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасарамаціліся мудрацы, сумеліся і заблыталіся ў сетку: вось, яны адхілілі слова Гасподняе; у чым жа мудрасьць іхняя?</t> </p><i> <t>Pasaramacìlìsâ mudracy, sumelìsâ ì zablytalìsâ ǔ setku: vos′, âny adhìlìlì slova Gaspodnâe; u čym ža mudras′c′ ìhnââ?</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое жонак іхніх аддам другім, палі іхнія - іншым уладарам; бо ўсе яны, ад малога да вялікага, аддаліся карысталюбству; ад прарока да сьвятара - усе дзеюць ілжыва.</t> </p><i> <t>Za toe žonak ìhnìh addam drugìm, palì ìhnìâ - ìnšym uladaram; bo ǔse âny, ad maloga da vâlìkaga, addalìsâ karystalûbstvu; ad praroka da s′vâtara - use dzeûc′ ìlžyva.</t> </i>


text:
<pb/><t>І гояць рану дачкі народа Майго легкадумна, кажучы: "мір, мір!", а міру няма.</t> </p><i> <t>Ì goâc′ ranu dačkì naroda Majgo legkadumna, kažučy: "mìr, mìr!", a mìru nâma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці саромеюцца яны, робячы мярзоты? Не, яны зусім не саромеюцца і не чырванеюць. За тое загінуць яны сярод пагіблых; у час наведваньня іх будуць пабітыя, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Cì saromeûcca âny, robâčy mârzoty? Ne, âny zusìm ne saromeûcca ì ne čyrvaneûc′. Za toe zagìnuc′ âny sârod pagìblyh; u čas navedvan′nâ ìh buduc′ pabìtyâ, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Да канца абяру іх, кажа Гасподзь, не застанецца ніводнай вінаградзіны на лазе, ні смоквы на смакоўніцы, і ліст ападзе, і што Я даў ім, адыдзе ад іх.</t> </p><i> <t>Da kanca abâru ìh, kaža Gaspodz′, ne zastanecca nìvodnaj vìnagradzìny na laze, nì smokvy na smakoǔnìcy, ì lìst apadze, ì što Â daǔ ìm, adydze ad ìh.</t> </i>


text:
<t>"Чаго мы сядзім? зьбірайцеся, пойдзем ва ўмацаваныя гарады, і там загінем: бо Гасподзь Бог наш назначыў нас на пагібель і дае нам піць ваду з жоўцю за тое, што мы грашылі перад Госпадам".</t> </p><i> <t>"Čago my sâdzìm? z′bìrajcesâ, pojdzem va ǔmacavanyâ garady, ì tam zagìnem: bo Gaspodz′ Bog naš naznačyǔ nas na pagìbel′ ì dae nam pìc′ vadu z žoǔcû za toe, što my grašylì perad Gospadam".</t> </i>


text:
<pb/><t>Чакаем міру, а нічога добрага няма, - часу ацаленьня, і вось жахі.</t> </p><i> <t>Čakaem mìru, a nìčoga dobraga nâma, - času acalen′nâ, ì vos′ žahì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад Дана чуваць храп коней ягоных, ад моцнага іржаньня жарабцоў ягоных дрыжыць уся зямля; і прыйдуць і зьнішчаць зямлю і ўсё, што на ёй, горад і ўсіх, хто жыве ў ім.</t> </p><i> <t>Ad Dana čuvac′ hrap konej âgonyh, ad mocnaga ìržan′nâ žarabcoǔ âgonyh dryžyc′ usâ zâmlâ; ì pryjduc′ ì z′nìščac′ zâmlû ì ǔsë, što na ëj, gorad ì ǔsìh, hto žyve ǔ ìm.</t> </i>


text:
<t>Бо вось, Я пашлю на вас зьмеяў, васіліскаў, супроць якіх няма замовы, і яны будуць кусаць вас, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Bo vos′, Â pašlû na vas z′meâǔ, vasìlìskaǔ, suproc′ âkìh nâma zamovy, ì âny buduc′ kusac′ vas, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Калі суцешуся я ў гароце маёй! сэрца маё спакутавалася ўва мне.</t> </p><i> <t>Kalì sucešusâ â ǔ garoce maëj! sèrca maë spakutavalasâ ǔva mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, чую енк дачкі народа Майго з далёкай краіны: хіба няма Госпада на Сіёне? хіба няма Цара яго на ім? - Навошта яны спадзьвіглі Мяне на гнеў сваімі ідаламі, чужаземнымі, нікчэмнымі?</t> </p><i> <t>Vos′, čuû enk dačkì naroda Majgo z dalëkaj kraìny: hìba nâma Gospada na Sìëne? hìba nâma Cara âgo na ìm? - Navošta âny spadz′vìglì Mâne na gneǔ svaìmì ìdalamì, čužazemnymì, nìkčèmnymì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Прайшло жніво, скончылася лета, а мы ня выратаваны.</t> </p><i> <t>Prajšlo žnìvo, skončylasâ leta, a my nâ vyratavany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Па смутку дачкі народа Майго я смуткую, хаджу змрочны, жудасьць агарнула мяне.</t> </p><i> <t>Pa smutku dačkì naroda Majgo â smutkuû, hadžu zmročny, žudas′c′ agarnula mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба няма бальзаму ў Галаадзе? хіба няма там лекара? Чаму ж няма ацаленьня дачцэ народа майго?</t> </p><i> <t>Hìba nâma bal′zamu ǔ Galaadze? hìba nâma tam lekara? Čamu ž nâma acalen′nâ dačcè naroda majgo?</t> </i>


text:
<t>О, хто дасьць галаве маёй ваду, і вачам маім - крыніцу сьлёз! я дзень і ноч плакаў бы па забітых у дачкі народа майго.</t> </p><i> <t>O, hto das′c′ galave maëj vadu, ì vačam maìm - krynìcu s′lëz! â dzen′ ì noč plakaǔ by pa zabìtyh u dačkì naroda majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>О, хто даў бы мне ў пустыні прыстанак дарожны! пакінуў бы я народ мой і сышоў бы ад іх: бо ўсе яны пералюбнікі, зграя вераломных.</t> </p><i> <t>O, hto daǔ by mne ǔ pustynì prystanak darožny! pakìnuǔ by â narod moj ì syšoǔ by ad ìh: bo ǔse âny peralûbnìkì, zgraâ veralomnyh.</t> </i>


text:
<t>Як лук, напінаюць язык свой дзеля ілжы, мацуюцца на зямлі няпраўдаю; бо пераходзяць ад аднаго ліха да другога, і Мяне ня ведаюць, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Âk luk, napìnaûc′ âzyk svoj dzelâ ìlžy, macuûcca na zâmlì nâpraǔdaû; bo perahodzâc′ ad adnago lìha da drugoga, ì Mâne nâ vedaûc′, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Трымайцеся кожны сябра свайго, і не давярайце ніводнаму з братоў сваіх; бо кожны брат ставіць спатыку другому, і кожны сябар пераносіць паклёпы.</t> </p><i> <t>Trymajcesâ kožny sâbra svajgo, ì ne davârajce nìvodnamu z bratoǔ svaìh; bo kožny brat stavìc′ spatyku drugomu, ì kožny sâbar peranosìc′ paklëpy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Кожны ашуквае сябра свайго, і праўды ня кажуць; прывучылі язык свой гаварыць ману, хітруюць да стомы.</t> </p><i> <t>Kožny ašukvae sâbra svajgo, ì praǔdy nâ kažuc′; pryvučylì âzyk svoj gavaryc′ manu, hìtruûc′ da stomy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты жывеш сярод падступнасьці; з падступнасьці яны адмаўляюцца ведаць Мяне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ty žyveš sârod padstupnas′cì; z padstupnas′cì âny admaǔlâûcca vedac′ Mâne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Таму так кажа Гасподзь Саваоф: вось, я растаплю і выпрабую іх; бо як інакш мне трэба рабіць з дачкою народа Майго? Язык іхні - забойчая страла, гаворыць падступна; вуснамі сваімі гавораць з блізкімі сваімі прыязна, а ў сэрцы сваім ладзяць яму аковы.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Savaof: vos′, â rastaplû ì vyprabuû ìh; bo âk ìnakš mne trèba rabìc′ z dačkoû naroda Majgo? Âzyk ìhnì - zabojčaâ strala, gavoryc′ padstupna; vusnamì svaìmì gavorac′ z blìzkìmì svaìmì pryâzna, a ǔ sèrcy svaìm ladzâc′ âmu akovy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо Я не пакараю іх за гэта, кажа Гасподзь? ці не адпомсьціць душа Мая такому народу, як гэты?</t> </p><i> <t>Nâǔžo Â ne pakaraû ìh za gèta, kaža Gaspodz′? cì ne adpoms′cìc′ duša Maâ takomu narodu, âk gèty?</t> </i>


text:
<pb/><t>Па горах падыму плач і лямант, і па стэпавых пашах - галашэньне, бо яны выпалены, так што ніхто там не праходзіць, і ня чуваць, каб статкі бляялі: ад птушак нябесных да быдла - усе расьсеяліся, сышлі.</t> </p><i> <t>Pa gorah padymu plač ì lâmant, ì pa stèpavyh pašah - galašèn′ne, bo âny vypaleny, tak što nìhto tam ne prahodzìc′, ì nâ čuvac′, kab statkì blââlì: ad ptušak nâbesnyh da bydla - use ras′seâlìsâ, syšlì.</t> </i>


text:
<t>І зраблю Ерусалім крушняю, селішчам шакалаў, і гарады Юдэі зраблю пустыняю, без жыхароў.</t> </p><i> <t>Ì zrablû Erusalìm krušnâû, selìščam šakalaǔ, ì garady Ûdèì zrablû pustynâû, bez žyharoǔ.</t> </i>


text:
<t>Ці ёсьць такі мудрэц, які зразумеў бы гэта? І да каго гавораць вусны Гасподнія - растлумачыў бы, за што загінула краіна і выпалена, як пустыня, так што ніхто не праходзіць па ёй?</t> </p><i> <t>Cì ës′c′ takì mudrèc, âkì zrazumeǔ by gèta? Ì da kago gavorac′ vusny Gaspodnìâ - rastlumačyǔ by, za što zagìnula kraìna ì vypalena, âk pustynâ, tak što nìhto ne prahodzìc′ pa ëj?</t> </i>


text:
<t>І сказаў Гасподзь: за тое, што яны пакінулі закон Мой, які Я ўстанавіў ім, і ня слухалі голасу Майго і не рабілі паводле яго;</t> </p><i> <t>Ì skazaǔ Gaspodz′: za toe, što âny pakìnulì zakon Moj, âkì Â ǔstanavìǔ ìm, ì nâ sluhalì golasu Majgo ì ne rabìlì pavodle âgo;</t> </i>


text:
а хадзілі паводле ўпартасьці сэрца свайго і па сьледзе Ваала, як навучылі іх бацькі іхнія. </p><i> a hadzìlì pavodle ǔpartas′cì sèrca svajgo ì pa s′ledze Vaala, âk navučylì ìh bac′kì ìhnìâ. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вось, Я накармлю іх, гэты народ, палыном, і напаю іх вадою з жоўцю; </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â nakarmlû ìh, gèty narod, palynom, ì napaû ìh vadoû z žoǔcû; </i>


text:
і расьсею іх сярод народаў, якіх ня ведалі ні яны, ні бацькі іхнія, і пашлю сьледам за імі меч, пакуль ня вынішчу іх. </p><i> ì ras′seû ìh sârod narodaǔ, âkìh nâ vedalì nì âny, nì bac′kì ìhnìâ, ì pašlû s′ledam za ìmì meč, pakul′ nâ vynìšču ìh. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф: падумайце і паклічце плакальшчыц, каб яны прыйшлі; пашлеце на ўмеліц у гэтай справе, каб яны прыйшлі. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: padumajce ì paklìčce plakal′ščyc, kab âny pryjšlì; pašlece na ǔmelìc u gètaj sprave, kab âny pryjšlì. </i>


text:
<pb/>Хай яны пасьпяшаюцца і падымуць плач па нас, каб з вачэй нашых ліліся сьлёзы, і зь веек нашых цякла вада.</t> </p><i> Haj âny pas′pâšaûcca ì padymuc′ plač pa nas, kab z vačèj našyh lìlìsâ s′lëzy, ì z′ veek našyh câkla vada.</t> </i>


text:
<pb/>Бо голас плачу чуцен зь Сіёна: "як мы абрабаваны! мы жорстка пасаромленыя, бо пакідаем зямлю, бо разбурылі жытлішчы нашы".</t> </p><i> Bo golas plaču čucen z′ Sìëna: "âk my abrabavany! my žorstka pasaromlenyâ, bo pakìdaem zâmlû, bo razburylì žytlìščy našy".</t> </i>


text:
<pb/>Дык вось, слухайце, жанчыны, слова Госпада, і хай уважае вуха ваша слову вуснаў Ягоных; і вучэце дачок вашых плакаць, і адна адну - песьням плачу.</t> </p><i> Dyk vos′, sluhajce, žančyny, slova Gospada, ì haj uvažae vuha vaša slovu vusnaǔ Âgonyh; ì vučèce dačok vašyh plakac′, ì adna adnu - pes′nâm plaču.</t> </i>


text:
Бо сьмерць уваходзьць у нашыя вокны, урываецца ў харомы нашыя, каб вынішчыць дзяцей з вуліцы, юнакоў з плошчаў.</t> </p><i> Bo s′merc′ uvahodz′c′ u našyâ vokny, uryvaecca ǔ haromy našyâ, kab vynìščyc′ dzâcej z vulìcy, ûnakoǔ z ploščaǔ.</t> </i>


text:
<pb/>Скажы: так кажа Гасподзь: і будуць кінуты трупы людзей, як гной на поле і як снапы за жняцом, і ня будзе каму пазьбіраць іх.</t> </p><i> Skažy: tak kaža Gaspodz′: ì buduc′ kìnuty trupy lûdzej, âk gnoj na pole ì âk snapy za žnâcom, ì nâ budze kamu paz′bìrac′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь, хай не хваліцца мудры мудрасьцю сваёю, хай ня хваліцца дужы сілаю сваёю, хай ня хваліцца багаты багацьцем сваім.</t> </p><i> Tak kaža Gaspodz′, haj ne hvalìcca mudry mudras′cû svaëû, haj nâ hvalìcca dužy sìlaû svaëû, haj nâ hvalìcca bagaty bagac′cem svaìm.</t> </i>


text:
а хвалько хваліся тым, што разумееш і ведаеш Мяне, што Я - Гасподзь, Які творыць міласьць, суд і праўду на зямлі: бо толькі гэта заўгодна Мне, кажа Гасподзь.</t> </p><i> a hval′ko hvalìsâ tym, što razumeeš ì vedaeš Mâne, što Â - Gaspodz′, Âkì tvoryc′ mìlas′c′, sud ì praǔdu na zâmlì: bo tol′kì gèta zaǔgodna Mne, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/>Вось, прыходзяць дні, кажа Гасподзь, калі Я наведаю ўсіх абрэзаных і неабрэзаных:</t> </p><i> Vos′, pryhodzâc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì Â navedaû ǔsìh abrèzanyh ì neabrèzanyh:</t> </i>


text:
<pb/>Егіпет і Юдэю, і Эдома і сыноў Амонавых, і Маава і ўсіх, што стрыгуць валасы на скронях, што жывуць у пустыні: бо ўсе гэтыя народы неабрэзаныя, а ўвесь дом Ізраілеў зь неабрэзаным сэрцам. </p><i> Egìpet ì Ûdèû, ì Èdoma ì synoǔ Amonavyh, ì Maava ì ǔsìh, što stryguc′ valasy na skronâh, što žyvuc′ u pustynì: bo ǔse gètyâ narody neabrèzanyâ, a ǔves′ dom Ìzraìleǔ z′ neabrèzanym sèrcam. </i>


text:
<pb/>Слухайце слова, якое Гасподзь кажа вам, доме Ізраілеў. </p><i> Sluhajce slova, âkoe Gaspodz′ kaža vam, dome Ìzraìleǔ. </i>


text:
Так кажа Гасподзь: <t>ня вучэцеся шляхам язычнікаў і ня бойцеся азнакаў нябесных, якіх язычнікі баяцца.</t> </p><i> Tak kaža Gaspodz′: <t>nâ vučècesâ šlâham âzyčnìkaǔ ì nâ bojcesâ aznakaǔ nâbesnyh, âkìh âzyčnìkì baâcca.</t> </i>


text:
<t>Бо статуты народаў - пустата: сьсякаюць дрэва ў лесе, абрабляюць яго рукамі цесьлі зь сякерай,</t> </p><i> <t>Bo statuty narodaǔ - pustata: s′sâkaûc′ drèva ǔ lese, abrablâûc′ âgo rukamì ces′lì z′ sâkeraj,</t> </i>


text:
<pb/><t>пакрываюць срэбрам і золатам, прымацоўваюць цьвікамі і молатам, каб ня хісталася.</t> </p><i> <t>pakryvaûc′ srèbram ì zolatam, prymacoǔvaûc′ c′vìkamì ì molatam, kab nâ hìstalasâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны - як абчасаны слуп, і ня кажуць: іх носяць, бо хадзіць ня могуць. Ня бойцеся іх, бо яны ня могуць прычыніць ліха, але і добра рабіць ня маюць сілы.</t> </p><i> <t>Âny - âk abčasany slup, ì nâ kažuc′: ìh nosâc′, bo hadzìc′ nâ moguc′. Nâ bojcesâ ìh, bo âny nâ moguc′ pryčynìc′ lìha, ale ì dobra rabìc′ nâ maûc′ sìly.</t> </i>


text:
<t>Няма падобнага да Цябе, Госпадзе! Ты вялікі, і імя Тваё вялікае магутнасьцю.</t> </p><i> <t>Nâma padobnaga da Câbe, Gospadze! Ty vâlìkì, ì ìmâ Tvaë vâlìkae magutnas′cû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто не збаіцца Цябе, Цару народаў? бо Табе аднаму належыць гэта; бо паміж усімі мудрацамі народаў і ва ўсіх царствах іх няма падобнага да Цябе.</t> </p><i> <t>Hto ne zbaìcca Câbe, Caru narodaǔ? bo Tabe adnamu naležyc′ gèta; bo pamìž usìmì mudracamì narodaǔ ì va ǔsìh carstvah ìh nâma padobnaga da Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усе да аднаго яны бязглуздыя і дурныя; пустое вучэньне - гэта дрэва.</t> </p><i> <t>Use da adnago âny bâzgluzdyâ ì durnyâ; pustoe vučèn′ne - gèta drèva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Расплюшчанае ў лісты срэбра прывезена з Тарсіса, золата - з Уфаза: твор мастака і рук гутніка; вопратка на іх - гіяцынт і пурпура: усё гэта - творы людзей умелых.</t> </p><i> <t>Rasplûščanae ǔ lìsty srèbra pryvezena z Tarsìsa, zolata - z Ufaza: tvor mastaka ì ruk gutnìka; vopratka na ìh - gìâcynt ì purpura: usë gèta - tvory lûdzej umelyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>А Гасподзь Бог ёсьць ісьціна; Ён ёсьць Бог жывы і Цар вечны. Ад гневу Яго дрыжыць зямля, і народы ня могуць вытрымаць абурэньне Ягонае.</t> </p><i> <t>A Gaspodz′ Bog ës′c′ ìs′cìna; Ën ës′c′ Bog žyvy ì Car večny. Ad gnevu Âgo dryžyc′ zâmlâ, ì narody nâ moguc′ vytrymac′ aburèn′ne Âgonae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажэце ім: багі, якія не стварылі неба і зямлі, зьнікнуць зь зямлі і з-пад нябёсаў.</t> </p><i> <t>Tak kažèce ìm: bagì, âkìâ ne stvarylì neba ì zâmlì, z′nìknuc′ z′ zâmlì ì z-pad nâbësaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён стварыў зямлю сілаю Сваёю, сьцьвердзіў сусьвет мудрасьцю Сваёю і розумам Сваім раскінуў нябёсы.</t> </p><i> <t>Ën stvaryǔ zâmlû sìlaû Svaëû, s′c′verdzìǔ sus′vet mudras′cû Svaëû ì rozumam Svaìm raskìnuǔ nâbësy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Па голасе Ягоным шумяць воды на нябёсах, і Ён падымае аблокі ад краёў зямлі, творыць маланкі сярод дажджу і выводзіць вецер са сховішчаў Сваіх.</t> </p><i> <t>Pa golase Âgonym šumâc′ vody na nâbësah, ì Ën padymae ablokì ad kraëǔ zâmlì, tvoryc′ malankì sârod daždžu ì vyvodzìc′ vecer sa shovìščaǔ Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вар'яцее кожны чалавек у сваім веданьні, сарамаціць сябе кожны гутнік балванам сваім, бо выплаўленае ім ёсьць мана, і няма ў ім духу.</t> </p><i> <t>Var'âcee kožny čalavek u svaìm vedan′nì, saramacìc′ sâbe kožny gutnìk balvanam svaìm, bo vyplaǔlenae ìm ës′c′ mana, ì nâma ǔ ìm duhu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэта - поўная пустата, справа аблудная; у час наведваньня іх яны зьнікнуць.</t> </p><i> <t>Gèta - poǔnaâ pustata, sprava abludnaâ; u čas navedvan′nâ ìh âny z′nìknuc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не такая, як у іх, доля Якава; бо Бог яго ёсьць Творца ўсяго, і Ізраіль ёсьць жазло спадчыны Ягонай; імя Яго - Гасподзь Саваоф.</t> </p><i> <t>Ne takaâ, âk u ìh, dolâ Âkava; bo Bog âgo ës′c′ Tvorca ǔsâgo, ì Ìzraìl′ ës′c′ žazlo spadčyny Âgonaj; ìmâ Âgo - Gaspodz′ Savaof.</t> </i>


text:
<t>Прымай зь зямлі маёмасьць тваю, ты, якая маеш сядзець у аблозе;</t> </p><i> <t>Prymaj z′ zâmlì maëmas′c′ tvaû, ty, âkaâ maeš sâdzec′ u abloze;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо так кажа Гасподзь: вось, Я выкіну жыхароў гэтай зямлі гэтым разам і заганю іх у цеснае месца, каб схапілі іх.</t> </p><i> <t>bo tak kaža Gaspodz′: vos′, Â vykìnu žyharoǔ gètaj zâmlì gètym razam ì zaganû ìh u cesnae mesca, kab shapìlì ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора мне ў маім смутку; пакутная рана мая, але я кажу сам сабе: "сапраўды, гэта - мая скруха, і я буду несьці яе;</t> </p><i> <t>Gora mne ǔ maìm smutku; pakutnaâ rana maâ, ale â kažu sam sabe: "sapraǔdy, gèta - maâ skruha, ì â budu nes′cì âe;</t> </i>


text:
<pb/><t>намёт мой спустошаны і ўсе вяроўкі мае парваныя; дзеці мае пайшлі ад мяне, і няма іх: няма каму раскінуць намёта майго і разьвесіць кілімы мае;</t> </p><i> <t>namët moj spustošany ì ǔse vâroǔkì mae parvanyâ; dzecì mae pajšlì ad mâne, ì nâma ìh: nâma kamu raskìnuc′ namëta majgo ì raz′vesìc′ kìlìmy mae;</t> </i>


text:
<pb/><t>бо пастыры зрабіліся бязглуздымі і ня шукалі Госпада, а таму яны і рабілі бязглузда, і ўвесь статак іхні расьсеяны".</t> </p><i> <t>bo pastyry zrabìlìsâ bâzgluzdymì ì nâ šukalì Gospada, a tamu âny ì rabìlì bâzgluzda, ì ǔves′ statak ìhnì ras′seâny".</t> </i>


text:
<pb/><t>Ляціць чутка: вось ён ідзе, і вялікі шум ад краіны паўночнай, каб гарады Юдэі зрабіць пустыняю, селішчамі шакалаў.</t> </p><i> <t>Lâcìc′ čutka: vos′ ën ìdze, ì vâlìkì šum ad kraìny paǔnočnaj, kab garady Ûdèì zrabìc′ pustynâû, selìščamì šakalaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ведаю, Госпадзе, што ня ў волі чалавека шлях ягоны, што не ва ўладзе хадыкі даваць кірунак ступакам сваім.</t> </p><i> <t>Vedaû, Gospadze, što nâ ǔ volì čalaveka šlâh âgony, što ne va ǔladze hadykì davac′ kìrunak stupakam svaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Карай мяне, Госпадзе, але па праўдзе, ня ў гневе тваім, каб ня прынізіць мяне,</t> </p><i> <t>Karaj mâne, Gospadze, ale pa praǔdze, nâ ǔ gneve tvaìm, kab nâ prynìzìc′ mâne,</t> </i>


text:
<pb/><t>вылі лютасьць Тваю на народы, якія ня ведаюць Цябе, і на плямёны, якія ня прызнаюць імя Твайго; бо яны зьелі Якава, зжэрлі яго і зьнішчылі яго і жытло ягонае спустошылі.</t> </p><i> <t>vylì lûtas′c′ Tvaû na narody, âkìâ nâ vedaûc′ Câbe, ì na plâmëny, âkìâ nâ pryznaûc′ ìmâ Tvajgo; bo âny z′elì Âkava, zžèrlì âgo ì z′nìščylì âgo ì žytlo âgonae spustošylì.</t> </i>


text:
слухайце слова запавету гэтага і скажэце мужам Юды і жыхарам Ерусаліма; </p><i> sluhajce slova zapavetu gètaga ì skažèce mužam Ûdy ì žyharam Erusalìma; </i>


text:
і скажы ім: так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: пракляты чалавек, які не паслухае слоў запавету гэтага, </p><i> ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ: praklâty čalavek, âkì ne pasluhae sloǔ zapavetu gètaga, </i>


text:
які Я запавядаў бацькам вашым, калі вывеў іх зь зямлі Егіпецкай, з жалезнай печы, сказаўшы: слухайцеся голасу Майго і рабеце ўсё, што Я запавядаю вам, - і будзеце Маім народам, і Я буду вашым Богам, </p><i> âkì Â zapavâdaǔ bac′kam vašym, kalì vyveǔ ìh z′ zâmlì Egìpeckaj, z žaleznaj pečy, skazaǔšy: sluhajcesâ golasu Majgo ì rabece ǔsë, što Â zapavâdaû vam, - ì budzece Maìm narodam, ì Â budu vašym Bogam, </i>


text:
каб выканаць прысягу, якою Я прысягаў бацькам вашым - даць ім зямлю, якая цячэ малаком і мёдам, як гэта сёньня. І адказваў я, сказаўшы: амін, Госпадзе! </p><i> kab vykanac′ prysâgu, âkoû Â prysâgaǔ bac′kam vašym - dac′ ìm zâmlû, âkaâ câčè malakom ì mëdam, âk gèta sën′nâ. Ì adkazvaǔ â, skazaǔšy: amìn, Gospadze! </i>


text:
<pb/>І сказаў мне Гасподзь: агаласі ўсе гэтыя словы ў гарадах Юды і на вуліцах Ерусаліма і скажы: слухайце словы запавету гэтага і выконвайце іх. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: agalasì ǔse gètyâ slovy ǔ garadah Ûdy ì na vulìcah Erusalìma ì skažy: sluhajce slovy zapavetu gètaga ì vykonvajce ìh. </i>


text:
Бо бацькоў вашых я ўмаўляў пастаянна з таго дня, як вывеў іх зь зямлі Егіпецкай, да гэтага дня: умаўляў іх з самае раніцы, кажучы: слухайцеся голасу Майго. </p><i> Bo bac′koǔ vašyh â ǔmaǔlâǔ pastaânna z tago dnâ, âk vyveǔ ìh z′ zâmlì Egìpeckaj, da gètaga dnâ: umaǔlâǔ ìh z samae ranìcy, kažučy: sluhajcesâ golasu Majgo. </i>


text:
Але яны ня слухаліся і ня прыхілялі вуха свайго, а хадзілі кожны паводле ўпартасьці ліхога сэрца свайго: таму Я навёў на іх усё сказанае ў запавеце гэтым, які Я запавядаў ім выконваць, а яны ня выконвалі. </p><i> Ale âny nâ sluhalìsâ ì nâ pryhìlâlì vuha svajgo, a hadzìlì kožny pavodle ǔpartas′cì lìhoga sèrca svajgo: tamu Â navëǔ na ìh usë skazanae ǔ zapavece gètym, âkì Â zapavâdaǔ ìm vykonvac′, a âny nâ vykonvalì. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне Гасподзь: ёсьць змова паміж мужамі Юды і жыхарамі Ерусаліма: </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: ës′c′ zmova pamìž mužamì Ûdy ì žyharamì Erusalìma: </i>


text:
яны зноў павярнуліся да беззаконстваў прабацькоў сваіх, якія адмовіліся слухацца слоў Маіх і пайшлі па сьледзе чужых багоў, служачы ім. Дом Ізраіля і дом Юды парушылі запавет Мой, які Я заключыў з бацькамі іхнімі. </p><i> âny znoǔ pavârnulìsâ da bezzakonstvaǔ prabac′koǔ svaìh, âkìâ admovìlìsâ sluhacca sloǔ Maìh ì pajšlì pa s′ledze čužyh bagoǔ, služačy ìm. Dom Ìzraìlâ ì dom Ûdy parušylì zapavet Moj, âkì Â zaklûčyǔ z bac′kamì ìhnìmì. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь: вось, Я навяду на іх бедства, ад якога яны ня могуць выбавіцца, а калі паклічуць Мяне, не пачую іх. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′: vos′, Â navâdu na ìh bedstva, ad âkoga âny nâ moguc′ vybavìcca, a kalì paklìčuc′ Mâne, ne pačuû ìh. </i>


text:
Тады гарады Юды і жыхары Ерусаліма пойдуць і заклічуць багоў, якім яны кадзяць; але яны зусім не дапамогуць ім у час бедства іхняга. </p><i> Tady garady Ûdy ì žyhary Erusalìma pojduc′ ì zaklìčuc′ bagoǔ, âkìm âny kadzâc′; ale âny zusìm ne dapamoguc′ ìm u čas bedstva ìhnâga. </i>


text:
Бо колькі ў цябе гарадоў столькі і багоў у цябе, Юда, і колькі вуліц у Ерусаліма, столькі вы панастаўлялі ахвярнікаў вартаму сораму, ахвярнікаў, каб кадзіць Ваалу. </p><i> Bo kol′kì ǔ câbe garadoǔ stol′kì ì bagoǔ u câbe, Ûda, ì kol′kì vulìc u Erusalìma, stol′kì vy panastaǔlâlì ahvârnìkaǔ vartamu soramu, ahvârnìkaǔ, kab kadzìc′ Vaalu. </i>


text:
А ты не прасі за гэты народ і ня ўзнось за іх малітваў і просьбаў: бо Я не пачую, калі яны будуць клікаць Мяне ў бядоце сваёй. </p><i> A ty ne prasì za gèty narod ì nâ ǔznos′ za ìh malìtvaǔ ì pros′baǔ: bo Â ne pačuû, kalì âny buduc′ klìkac′ Mâne ǔ bâdoce svaëj. </i>


text:
<pb/><t>Што любаснаму Майму ў доме Маім, калі ў ім робяцца многія непатрэбствы? І сьвяшчэнныя мясы не дапамогуць табе, калі, учыняючы ліхое, ты радуешся?</t> </p><i> <t>Što lûbasnamu Majmu ǔ dome Maìm, kalì ǔ ìm robâcca mnogìâ nepatrèbstvy? Ì s′vâščènnyâ mâsy ne dapamoguc′ tabe, kalì, učynâûčy lìhoe, ty raduešsâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Масьлінаю, якая зелянее і красуецца прыемнымі пладамі, назваў цябе Гасподзь. А сёньня, у шуме моцнай сумятні, Ён успалымніў агонь вакол яе, і паламаліся галіны яе.</t> </p><i> <t>Mas′lìnaû, âkaâ zelânee ì krasuecca pryemnymì pladamì, nazvaǔ câbe Gaspodz′. A sën′nâ, u šume mocnaj sumâtnì, Ën uspalymnìǔ agon′ vakol âe, ì palamalìsâ galìny âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь Саваоф, Які пасадзіў цябе, вырак на цябе ліхое за ліха дома Ізраілевага і дома Юдавага, якое яны ўчынілі сабе тым, што спадзьвіжылі Мяне на гнеў каджэньнем Ваалу.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ Savaof, Âkì pasadzìǔ câbe, vyrak na câbe lìhoe za lìha doma Ìzraìlevaga ì doma Ûdavaga, âkoe âny ǔčynìlì sabe tym, što spadz′vìžylì Mâne na gneǔ kadžèn′nem Vaalu.</t> </i>


text:
<t>Гасподзь адкрыў мне, і я ведаю; Ты паказаў мне іхнія дзеі.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ adkryǔ mne, ì â vedaû; Ty pakazaǔ mne ìhnìâ dzeì.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я, як паслухмянае ягня, якое вядуць на закол, і ня ведаў, што яны складаюць намыслы супроць мяне, кажучы: "пакладзем атрутнае дрэва за ежу яму і адарвем яго ад зямлі жывых, каб і імя яго болей не спаміналася".</t> </p><i> <t>A â, âk pasluhmânae âgnâ, âkoe vâduc′ na zakol, ì nâ vedaǔ, što âny skladaûc′ namysly suproc′ mâne, kažučy: "pakladzem atrutnae drèva za ežu âmu ì adarvem âgo ad zâmlì žyvyh, kab ì ìmâ âgo bolej ne spamìnalasâ".</t> </i>


text:
<pb/><t>Але, Госпадзе Саваофе, Судзьдзя справядлівы, выпрабавальнік сэрца і нутробы! дай пабачыць мне помсту Тваю над імі, бо Табе даверыў я справу маю.</t> </p><i> <t>Ale, Gospadze Savaofe, Sudz′dzâ spravâdlìvy, vyprabaval′nìk sèrca ì nutroby! daj pabačyc′ mne pomstu Tvaû nad ìmì, bo Tabe daveryǔ â spravu maû.</t> </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь пра мужоў Анатота, якія шукаюць душы тваёй і кажуць: не прарочы ў імя Госпада, каб не памерці табе ад рук нашых; </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ pra mužoǔ Anatota, âkìâ šukaûc′ dušy tvaëj ì kažuc′: ne praročy ǔ ìmâ Gospada, kab ne pamercì tabe ad ruk našyh; </i>


text:
таму так кажа Гасподзь Саваоф: вось, Я наведаю іх: юнакі іхнія памруць ад меча; сыны іх і дочкі іх памруць з голаду. </p><i> tamu tak kaža Gaspodz′ Savaof: vos′, Â navedaû ìh: ûnakì ìhnìâ pamruc′ ad meča; syny ìh ì dočkì ìh pamruc′ z goladu. </i>


text:
І астатку ня будзе ад іх; бо Я навяду бедства на мужоў Анатота ў год наведваньня іх. </p><i> Ì astatku nâ budze ad ìh; bo Â navâdu bedstva na mužoǔ Anatota ǔ god navedvan′nâ ìh. </i>


text:
<t>Справядлівы будзеш Ты, Госпадзе, калі я пачну судзіцца з Табою; і аднак жа буду гаварыць з Табою пра правасудзьдзе; чаму шлях бязбожных пасьпяховы, і ўсе вераломныя дабрашчасьцяцца?</t> </p><i> <t>Spravâdlìvy budzeš Ty, Gospadze, kalì â pačnu sudzìcca z Taboû; ì adnak ža budu gavaryc′ z Taboû pra pravasudz′dze; čamu šlâh bâzbožnyh pas′pâhovy, ì ǔse veralomnyâ dabraščas′câcca?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты пасадзіў іх, і яны ўкараніліся, вырасьлі і даюць плод. У іхніх вуснах Ты блізкі, але далёкі ад сэрца іх.</t> </p><i> <t>Ty pasadzìǔ ìh, ì âny ǔkaranìlìsâ, vyras′lì ì daûc′ plod. U ìhnìh vusnah Ty blìzkì, ale dalëkì ad sèrca ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>А мяне, Госпадзе, Ты ведаеш, бачыш мяне і выпрабоўваеш сэрца маё, якое яно к Табе. Аддзялі іх, як авечак на закол, і падрыхтуй іх на дзень забіваньня.</t> </p><i> <t>A mâne, Gospadze, Ty vedaeš, bačyš mâne ì vypraboǔvaeš sèrca maë, âkoe âno k Tabe. Addzâlì ìh, âk avečak na zakol, ì padryhtuj ìh na dzen′ zabìvan′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці доўга будзе жаліцца зямля, і трава на ўсіх палях - сохнуць? быдла і птушкі гінуць за бязбожнасьць жыхароў яе; бо яны кажуць: Ён ня ўбачыць, што з намі будзе.</t> </p><i> <t>Cì doǔga budze žalìcca zâmlâ, ì trava na ǔsìh palâh - sohnuc′? bydla ì ptuškì gìnuc′ za bâzbožnas′c′ žyharoǔ âe; bo âny kažuc′: Ën nâ ǔbačyc′, što z namì budze.</t> </i>


text:
<t>Калі ты зь пешымі бег, і яны стамілі цябе, як жа табе спаборнічаць з конямі? і калі ў краіне мірнай ты быў у бясьпецы, дык што будзеш рабіць у павадак Ярдана.</t> </p><i> <t>Kalì ty z′ pešymì beg, ì âny stamìlì câbe, âk ža tabe spabornìčac′ z konâmì? ì kalì ǔ kraìne mìrnaj ty byǔ u bâs′pecy, dyk što budzeš rabìc′ u pavadak Ârdana.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо і браты твае і дом бацькі твайго, і яны вераломна ўчыняюць з табою, і яны крычаць усьлед табе гучным голасам. Ня вер ім, калі яны кажуць табе і добрае.</t> </p><i> <t>Bo ì braty tvae ì dom bac′kì tvajgo, ì âny veralomna ǔčynâûc′ z taboû, ì âny kryčac′ us′led tabe gučnym golasam. Nâ ver ìm, kalì âny kažuc′ tabe ì dobrae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я пакінуў Мой дом; пакінуў надзел Мой; самае ласкавае душы Маёй аддаў у рукі ворагаў яго.</t> </p><i> <t>Â pakìnuǔ Moj dom; pakìnuǔ nadzel Moj; samae laskavae dušy Maëj addaǔ u rukì voragaǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Доля Мая зрабілася Мне як леў у лесе; узвысіла на Мяне голас свой: за тое я ўзьненавідзеў яе.</t> </p><i> <t>Dolâ Maâ zrabìlasâ Mne âk leǔ u lese; uzvysìla na Mâne golas svoj: za toe â ǔz′nenavìdzeǔ âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Доля Мая зрабілася ў Мяне, як стракатая птушка, на якую з усіх бакоў напалі іншыя драпежныя птушкі. Ідзеце, зьбірайцеся ўсе польныя зьвяры: ідзеце жэрці яго.</t> </p><i> <t>Dolâ Maâ zrabìlasâ ǔ Mâne, âk strakataâ ptuška, na âkuû z usìh bakoǔ napalì ìnšyâ drapežnyâ ptuškì. Ìdzece, z′bìrajcesâ ǔse pol′nyâ z′vâry: ìdzece žèrcì âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Мноства пастухоў сапсавалі Мой вінаграднік, вытапталі нагамі дзялянку Маю; любімую дзялянку Маю зрабілі пустым стэпам,</t> </p><i> <t>Mnostva pastuhoǔ sapsavalì Moj vìnagradnìk, vytaptalì nagamì dzâlânku Maû; lûbìmuû dzâlânku Maû zrabìlì pustym stèpam,</t> </i>


text:
<pb/><t>зрабілі яе пустыняю, і ў запусьценьні яна плача перад Мною; уся зямля спустошана, бо ніводзін чалавек не бярэ гэтага да сэрца.</t> </p><i> <t>zrabìlì âe pustynâû, ì ǔ zapus′cen′nì âna plača perad Mnoû; usâ zâmlâ spustošana, bo nìvodzìn čalavek ne bârè gètaga da sèrca.</t> </i>


text:
<pb/><t>На ўсе горы ў пустыні прыйшлі спусташальнікі; бо меч Госпада пажырае ўсё ад аднаго краю зямлі да другога: няма міру ніякай плоці.</t> </p><i> <t>Na ǔse gory ǔ pustynì pryjšlì spustašal′nìkì; bo meč Gospada pažyrae ǔsë ad adnago kraû zâmlì da drugoga: nâma mìru nìâkaj plocì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны сеялі пшаніцу, а зжалі церне; вымучыліся, і не атрымалі ніякай карысьці; пасаромейцеся ж такіх прыбыткаў вашых з прычыны палымянага гневу Госпада.</t> </p><i> <t>Âny seâlì pšanìcu, a zžalì cerne; vymučylìsâ, ì ne atrymalì nìâkaj karys′cì; pasaromejcesâ ž takìh prybytkaǔ vašyh z pryčyny palymânaga gnevu Gospada.</t> </i>


text:
Так кажа Гасподзь пра ўсіх ліхіх маіх суседзяў, якія нападаюць на надзел, які Я даў у спадчыну народу Майму, Ізраілю: вось, Я вырву іх зь зямлі іхняй, і дом Юдаў вырву з асяродзьдзя іх. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ pra ǔsìh lìhìh maìh susedzâǔ, âkìâ napadaûc′ na nadzel, âkì Â daǔ u spadčynu narodu Majmu, Ìzraìlû: vos′, Â vyrvu ìh z′ zâmlì ìhnâj, ì dom Ûdaǔ vyrvu z asârodz′dzâ ìh. </i>


text:
Але пасьля таго, як Я вырву іх, зноў вярну і памілую іх, і прывяду кожнага ў надзел ягоны, і кожнага - у зямлю яго. </p><i> Ale pas′lâ tago, âk Â vyrvu ìh, znoǔ vârnu ì pamìluû ìh, ì pryvâdu kožnaga ǔ nadzel âgony, ì kožnaga - u zâmlû âgo. </i>


text:
І калі яны не навучацца шляхоў народу Майго, каб прысягаць імем Маім "жывы Гасподзь", як яны навучылі народ Мой прысягаць Ваалам, - дык уцьвердзяцца сярод народу Майго. </p><i> Ì kalì âny ne navučacca šlâhoǔ narodu Majgo, kab prysâgac′ ìmem Maìm "žyvy Gaspodz′", âk âny navučylì narod Moj prysâgac′ Vaalam, - dyk uc′verdzâcca sârod narodu Majgo. </i>


text:
Калі ж не паслухаюцца, дык Я выкарчую і зусім ўзьнішчу такі народ, кажа Гасподзь. </p><i> Kalì ž ne pasluhaûcca, dyk Â vykarčuû ì zusìm ǔz′nìšču takì narod, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Так сказаў мне Гасподзь: ідзі, купі сабе льняны пояс і пакладзі яго на сьцёгны твае, але ў ваду не кладзі яго. </p><i> Tak skazaǔ mne Gaspodz′: ìdzì, kupì sabe l′nâny poâs ì pakladzì âgo na s′cëgny tvae, ale ǔ vadu ne kladzì âgo. </i>


text:
І я купіў пояс, паводле слова Гасподняга, і паклаў яго на сьцёгны мае. </p><i> Ì â kupìǔ poâs, pavodle slova Gaspodnâga, ì paklaǔ âgo na s′cëgny mae. </i>


text:
І было мне слова Гасподняе другі раз, і сказана: </p><i> Ì bylo mne slova Gaspodnâe drugì raz, ì skazana: </i>


text:
вазьмі пояс, які ты купіў, які на сьцёгнах тваіх, і ўстань, ідзі да Еўфрата і схавай яго там, у расколіне скалы. </p><i> vaz′mì poâs, âkì ty kupìǔ, âkì na s′cëgnah tvaìh, ì ǔstan′, ìdzì da Eǔfrata ì shavaj âgo tam, u raskolìne skaly. </i>


text:
Я пайшоў і схаваў яго каля Еўфрата, як загадаў мне Гасподзь. </p><i> Â pajšoǔ ì shavaǔ âgo kalâ Eǔfrata, âk zagadaǔ mne Gaspodz′. </i>


text:
Як прайшло многа дзён, сказаў мне Гасподзь: устань, ідзі да Еўфрата і вазьмі адтуль пояс, які Я загадаў табе схаваць там. </p><i> Âk prajšlo mnoga dzën, skazaǔ mne Gaspodz′: ustan′, ìdzì da Eǔfrata ì vaz′mì adtul′ poâs, âkì Â zagadaǔ tabe shavac′ tam. </i>


text:
І я прыйшоў да Еўфрата, выкапаў і ўзяў пояс з таго месца, дзе схаваў яго, і вось - пояс быў сапсаваны, стаў ні на што не прыдатны </p><i> Ì â pryjšoǔ da Eǔfrata, vykapaǔ ì ǔzâǔ poâs z tago mesca, dze shavaǔ âgo, ì vos′ - poâs byǔ sapsavany, staǔ nì na što ne prydatny </i>


text:
так кажа Гасподзь: так паламаю я гардунства Юды і вялікае гардунства Ерусаліма </p><i> tak kaža Gaspodz′: tak palamaû â gardunstva Ûdy ì vâlìkae gardunstva Erusalìma </i>


text:
Гэты нягодны народ, які ня хоча слухаць слоў Маіх, жыве паводле ўпартасьці сэрца свайго і ходзіць па сьледзе іншых багоў, каб служыць ім і пакланяцца ім, будзе як гэты пояс, які ні на што не прыдатны. </p><i> Gèty nâgodny narod, âkì nâ hoča sluhac′ sloǔ Maìh, žyve pavodle ǔpartas′cì sèrca svajgo ì hodzìc′ pa s′ledze ìnšyh bagoǔ, kab služyc′ ìm ì paklanâcca ìm, budze âk gèty poâs, âkì nì na što ne prydatny. </i>


text:
Бо, як пояс блізка ляжыць да сьцёгнаў чалавека, так Я наблізіў да сябе ўвесь дом Ізраілеў і ўвесь дом Юдаў, кажа Гасподзь, каб яны былі Маім народам і Маёю славаю, хвалою і акрасаю; але яны не паслухаліся. </p><i> Bo, âk poâs blìzka lâžyc′ da s′cëgnaǔ čalaveka, tak Â nablìzìǔ da sâbe ǔves′ dom Ìzraìleǔ ì ǔves′ dom Ûdaǔ, kaža Gaspodz′, kab âny bylì Maìm narodam ì Maëû slavaû, hvaloû ì akrasaû; ale âny ne pasluhalìsâ. </i>


text:
<pb/>Таму скажы ім слова гэтае: так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: кожны вінны мех напаўняецца віном. Яны скажуць табе: хіба мы ня ведаем, што кожны вінны мех напаўняецца віном? </p><i> Tamu skažy ìm slova gètae: tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ: kožny vìnny meh napaǔnâecca vìnom. Âny skažuc′ tabe: hìba my nâ vedaem, što kožny vìnny meh napaǔnâecca vìnom? </i>


text:
А ты скажы ім: так кажа Гасподзь: вось, Я напоўню віном да ап'яненьня ўсіх жыхароў гэтай зямлі і цароў, якія сядзяць на троне Давідавым, і сьвятароў і прарокаў і ўсіх жыхароў Ерусаліма, </p><i> A ty skažy ìm: tak kaža Gaspodz′: vos′, Â napoǔnû vìnom da ap'ânen′nâ ǔsìh žyharoǔ gètaj zâmlì ì caroǔ, âkìâ sâdzâc′ na trone Davìdavym, ì s′vâtaroǔ ì prarokaǔ ì ǔsìh žyharoǔ Erusalìma, </i>


text:
І паламаю іх адзін аб аднаго, і бацькоў і сыноў разам, кажа Гасподзь; ня літую і не памілую і не пашкадую вынішчыць іх. </p><i> Ì palamaû ìh adzìn ab adnago, ì bac′koǔ ì synoǔ razam, kaža Gaspodz′; nâ lìtuû ì ne pamìluû ì ne paškaduû vynìščyc′ ìh. </i>


text:
<pb/><t>Слухайце і ўважайце; ня будзьце ганарыстыя, бо Гасподзь прамаўляе.</t> </p><i> <t>Sluhajce ì ǔvažajce; nâ budz′ce ganarystyâ, bo Gaspodz′ pramaǔlâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Узьнясеце славу Госпаду Богу вашаму, пакуль Ён яшчэ не навёў цемры, і пакуль яшчэ ногі вашыя не спатыкаюцца на горах мораку: тады вы будзеце чакаць сьвятла, а Ён аберне яго ў цень сьмерці і зробіць цемраю.</t> </p><i> <t>Uz′nâsece slavu Gospadu Bogu vašamu, pakul′ Ën âščè ne navëǔ cemry, ì pakul′ âščè nogì vašyâ ne spatykaûcca na gorah moraku: tady vy budzece čakac′ s′vâtla, a Ën aberne âgo ǔ cen′ s′mercì ì zrobìc′ cemraû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі ж вы не паслухаеце гэтага, дык душа мая ў запаветных мясьцінах будзе аплакваць гардунства ваша, будзе плакаць горка, і вочы мае будуць вылівацца сьлязьмі; бо статак Гасподні заведзены будзе ў палон.</t> </p><i> <t>Kalì ž vy ne pasluhaece gètaga, dyk duša maâ ǔ zapavetnyh mâs′cìnah budze aplakvac′ gardunstva vaša, budze plakac′ gorka, ì vočy mae buduc′ vylìvacca s′lâz′mì; bo statak Gaspodnì zavedzeny budze ǔ palon.</t> </i>


text:
<t>Скажы цару і царыцы: упакорцеся, сядзьце ніжэй, бо ўпаў з галавы вашай вянок славы вашай.</t> </p><i> <t>Skažy caru ì carycy: upakorcesâ, sâdz′ce nìžèj, bo ǔpaǔ z galavy vašaj vânok slavy vašaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Паўднёвыя гарады зачынены, і няма каму адчыняць іх; Юда ўвесь заводзіцца ў палон, заводзіцца ў палон увесь цалкам.</t> </p><i> <t>Paǔdnëvyâ garady začyneny, ì nâma kamu adčynâc′ ìh; Ûda ǔves′ zavodzìcca ǔ palon, zavodzìcca ǔ palon uves′ calkam.</t> </i>


text:
<t>Узьвядзеце вочы вашыя і паглядзеце на тых, што шукаюць з поўначы: дзе статак, які быў дадзены табе, прыгожы статак твой?</t> </p><i> <t>Uz′vâdzece vočy vašyâ ì paglâdzece na tyh, što šukaûc′ z poǔnačy: dze statak, âkì byǔ dadzeny tabe, prygožy statak tvoj?</t> </i>


text:
<pb/><t>Што скажаш, дачка Сіёна, калі Ён наведае цябе? Ты сама прывучыла іх начальнічаць над табою, ці ня схопяць цябе болі, як парадзіху?</t> </p><i> <t>Što skažaš, dačka Sìëna, kalì Ën navedae câbe? Ty sama pryvučyla ìh načal′nìčac′ nad taboû, cì nâ shopâc′ câbe bolì, âk paradzìhu?</t> </i>


text:
<pb/><t>І калі скажаш у сэрцы тваім: "за што спасьцігла мяне гэта?" - За безьліч беззаконьняў тваіх адгорнены прыпол у цябе, аголены пяты твае.</t> </p><i> <t>Ì kalì skažaš u sèrcy tvaìm: "za što spas′cìgla mâne gèta?" - Za bez′lìč bezzakon′nâǔ tvaìh adgorneny prypol u câbe, agoleny pâty tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці можа Эфіоп перамяніць скуру сваю і барс - плямы свае? так і вы ці ж можаце рабіць добрае, прызвычаіўшыся рабіць благое?</t> </p><i> <t>Cì moža Èfìop peramânìc′ skuru svaû ì bars - plâmy svae? tak ì vy cì ž možace rabìc′ dobrae, pryzvyčaìǔšysâ rabìc′ blagoe?</t> </i>


text:
<t>Таму разьвею іх, як пыл, што разносіцца ветрам пустынным.</t> </p><i> <t>Tamu raz′veû ìh, âk pyl, što raznosìcca vetram pustynnym.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось доля твая, намераная табе Мною частка, кажа Гасподзь, бо ты забылася пра Мяне і паспадзявалася на няпраўду.</t> </p><i> <t>Vos′ dolâ tvaâ, nameranaâ tabe Mnoû častka, kaža Gaspodz′, bo ty zabylasâ pra Mâne ì paspadzâvalasâ na nâpraǔdu.</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое будзе падняты прыпол твой, каб агалілася сарамата твая.</t> </p><i> <t>Za toe budze padnâty prypol tvoj, kab agalìlasâ saramata tvaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бачыў Я распусту тваю і шалёныя пахацінствы твае, твае непатрэбствы і твае гідоты на пагорках у полі. Гора табе, Ерусаліме! ты і пасьля гэтага не ачысьцішся. Дакуль жа?</t> </p><i> <t>Bačyǔ Â raspustu tvaû ì šalënyâ pahacìnstvy tvae, tvae nepatrèbstvy ì tvae gìdoty na pagorkah u polì. Gora tabe, Erusalìme! ty ì pas′lâ gètaga ne ačys′cìšsâ. Dakul′ ža?</t> </i>


text:
<pb/><t>Слова Госпада, якое было Ераміі з нагоды бездажджэўя.</t> </p><i> <t>Slova Gospada, âkoe bylo Eramìì z nagody bezdaždžèǔâ.</t> </i>


text:
<t>Плача Юда, брамы ягоныя распаліся, пачарнелі на зямлі, і енк падымаецца ў Ерусаліме.</t> </p><i> <t>Plača Ûda, bramy âgonyâ raspalìsâ, pačarnelì na zâmlì, ì enk padymaecca ǔ Erusalìme.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вяльможы пасылаюць слуг сваіх па ваду; яны прыходзяць да калодзежаў і не знаходзяць вады; вяртаюцца з парожнім посудам; прысаромленыя і зьбянтэжаныя, яны пакрываюць свае галовы.</t> </p><i> <t>Vâl′možy pasylaûc′ slug svaìh pa vadu; âny pryhodzâc′ da kalodzežaǔ ì ne znahodzâc′ vady; vârtaûcca z parožnìm posudam; prysaromlenyâ ì z′bântèžanyâ, âny pakryvaûc′ svae galovy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як бо глеба патрэскалася ад таго, што ня было дажджу на зямлю, дык і земляробы зьбянтэжаныя і пакрываюць свае галовы.</t> </p><i> <t>Âk bo gleba patrèskalasâ ad tago, što nâ bylo daždžu na zâmlû, dyk ì zemlâroby z′bântèžanyâ ì pakryvaûc′ svae galovy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нават і касуля нараджае на полі і пакідае дзяцей, бо няма травы.</t> </p><i> <t>Navat ì kasulâ naradžae na polì ì pakìdae dzâcej, bo nâma travy.</t> </i>


text:
<pb/><t>І дзікія аслы стаяць на ўзвышаных мясьцінах і глытаюць, нібы шакалы, паветра; вочы ў іх зацьміліся, бо няма травы.</t> </p><i> <t>Ì dzìkìâ asly staâc′ na ǔzvyšanyh mâs′cìnah ì glytaûc′, nìby šakaly, pavetra; vočy ǔ ìh zac′mìlìsâ, bo nâma travy.</t> </i>


text:
<t>Хоць нашыя беззаконьні сьведчаць супроць нас, але Ты, Госпадзе, твары з намі дзеля імя Твайго; адступніцтва наша вялікае, зграшылі мы перад Табою.</t> </p><i> <t>Hoc′ našyâ bezzakon′nì s′vedčac′ suproc′ nas, ale Ty, Gospadze, tvary z namì dzelâ ìmâ Tvajgo; adstupnìctva naša vâlìkae, zgrašylì my perad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Надзея Ізраіля, Ратаўнік яго ў часы скрухі! Навошта Ты - як чужынец, у гэтай зямлі, як праходжы, які зайшоў заначаваць?</t> </p><i> <t>Nadzeâ Ìzraìlâ, Rataǔnìk âgo ǔ časy skruhì! Navošta Ty - âk čužynec, u gètaj zâmlì, âk prahodžy, âkì zajšoǔ zanačavac′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта Ты - як чалавек зьдзіваваны, як дужы, як той, што ня мае сілы выратаваць? І аднак жа Ты, Госпадзе, сярод нас, і Тваё імя названа над намі; не пакідай нас.</t> </p><i> <t>Navošta Ty - âk čalavek z′dzìvavany, âk dužy, âk toj, što nâ mae sìly vyratavac′? Ì adnak ža Ty, Gospadze, sârod nas, ì Tvaë ìmâ nazvana nad namì; ne pakìdaj nas.</t> </i>


text:
Так кажа Гасподзь народу гэтаму: <t>за тое, што яны любяць бадзяцца, ня стрымліваюць ног сваіх, за тое Гасподзь не дабраволіць ім, нагадвае сёньня беззаконьні іхнія і карае грахі іхнія.</t> </p><i> Tak kaža Gaspodz′ narodu gètamu: <t>za toe, što âny lûbâc′ badzâcca, nâ strymlìvaûc′ nog svaìh, za toe Gaspodz′ ne dabravolìc′ ìm, nagadvae sën′nâ bezzakon′nì ìhnìâ ì karae grahì ìhnìâ.</t> </i>


text:
І сказаў мне Гасподзь: ты не маліся за народ гэты на дабро яму. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: ty ne malìsâ za narod gèty na dabro âmu. </i>


text:
Калі яны будуць пасьціцца, Я не пачую енку іхняга; і калі ўзьнясуць цэласпаленьне і дарунак, ня прыму іх; але мечам і голадам і згубнаю пошасьцю вынішчу іх. </p><i> Kalì âny buduc′ pas′cìcca, Â ne pačuû enku ìhnâga; ì kalì ǔz′nâsuc′ cèlaspalen′ne ì darunak, nâ prymu ìh; ale mečam ì goladam ì zgubnaû pošas′cû vynìšču ìh. </i>


text:
<pb/>Тады скажу я: Госпадзе Божа! вось, прарокі кажуць ім: ня ўбачыце меча, і голаду ня будзе ў вас, а пастаянны мір дам вам на гэтым месцы. </p><i> Tady skažu â: Gospadze Boža! vos′, prarokì kažuc′ ìm: nâ ǔbačyce meča, ì goladu nâ budze ǔ vas, a pastaânny mìr dam vam na gètym mescy. </i>


text:
<pb/>І сказаў мне Гасподзь: прарокі прарочаць няпраўду імем Маім; Я не пасылаў іх і не даваў ім загаду, і не казаў ім; яны вяшчаюць вам уявы фальшывыя і варажбу, і пустое і мроі сэрца свайго. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: prarokì praročac′ nâpraǔdu ìmem Maìm; Â ne pasylaǔ ìh ì ne davaǔ ìm zagadu, ì ne kazaǔ ìm; âny vâščaûc′ vam uâvy fal′šyvyâ ì varažbu, ì pustoe ì mroì sèrca svajgo. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь пра прарокаў: яны прарочаць імем Маім, а Я не пасылаў іх; яны кажуць: "меча і голаду ня будзе на гэтай зямлі": мечам і голадам будуць вынішчаны гэтыя прарокі, </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ pra prarokaǔ: âny praročac′ ìmem Maìm, a Â ne pasylaǔ ìh; âny kažuc′: "meča ì goladu nâ budze na gètaj zâmlì": mečam ì goladam buduc′ vynìščany gètyâ prarokì, </i>


text:
і народ, якому яны прарочаць, раскіданы будзе па вуліцах Ерусаліма ад голаду і меча, і ня будзе каму хаваць іх, - яны і жонкі іхнія, і сыны іхнія і дочкі іхнія; і Я вылью на іх ліхату іхнюю. </p><i> ì narod, âkomu âny praročac′, raskìdany budze pa vulìcah Erusalìma ad goladu ì meča, ì nâ budze kamu havac′ ìh, - âny ì žonkì ìhnìâ, ì syny ìhnìâ ì dočkì ìhnìâ; ì Â vyl′û na ìh lìhatu ìhnûû. </i>


text:
<t>І скажы ім слова гэтае: хай ліюцца з вачэй маіх сьлёзы ноч і дзень, і хай не прасыхаюць; бо вялікай уразаю ўражана дзева, дачка народа майго, цяжкім ударам.</t> </p><i> <t>Ì skažy ìm slova gètae: haj lìûcca z vačèj maìh s′lëzy noč ì dzen′, ì haj ne prasyhaûc′; bo vâlìkaj urazaû ǔražana dzeva, dačka naroda majgo, câžkìm udaram.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я выходжу на поле, - і вось, пабітыя мечам; уваходжу ў горад, - і вось тыя, што растаюць ад голаду; нават і прарок і сьвятар бадзяюцца па зямлі несьвядома.</t> </p><i> <t>Â vyhodžu na pole, - ì vos′, pabìtyâ mečam; uvahodžu ǔ gorad, - ì vos′ tyâ, što rastaûc′ ad goladu; navat ì prarok ì s′vâtar badzâûcca pa zâmlì nes′vâdoma.</t> </i>


text:
<t>Хіба ты зусім адкінуў Юду? Хіба душы тваёй спрыкраў Сіён? Навошта ўразіў нас так, што няма нам ацаленьня? Чакаем міру - і нічога добрага няма; чакаем часіны ацаленьня - і вось, жахі.</t> </p><i> <t>Hìba ty zusìm adkìnuǔ Ûdu? Hìba dušy tvaëj sprykraǔ Sìën? Navošta ǔrazìǔ nas tak, što nâma nam acalen′nâ? Čakaem mìru - ì nìčoga dobraga nâma; čakaem časìny acalen′nâ - ì vos′, žahì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усьведамляем, Госпадзе, бязбожнасьць нашую, беззаконства бацькоў нашых; бо зграшылі мы перад Табою.</t> </p><i> <t>Us′vedamlâem, Gospadze, bâzbožnas′c′ našuû, bezzakonstva bac′koǔ našyh; bo zgrašylì my perad Taboû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не адкінь нас дзеля імя Твайго; не прыніжай трона славы Тваёй: узгадай, не разбурай запавету Твайго з намі.</t> </p><i> <t>Ne adkìn′ nas dzelâ ìmâ Tvajgo; ne prynìžaj trona slavy Tvaëj: uzgadaj, ne razburaj zapavetu Tvajgo z namì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці ёсьць сярод марных божышчаў язычніцкіх такія, што твораць дождж? альбо ці можа неба само па сабе падаваць зьліву? ці ня Ты гэта, Госпадзе Божа наш? на Цябе спадзяёмся мы; бо Ты творыш усё гэта.</t> </p><i> <t>Cì ës′c′ sârod marnyh božyščaǔ âzyčnìckìh takìâ, što tvorac′ doždž? al′bo cì moža neba samo pa sabe padavac′ z′lìvu? cì nâ Ty gèta, Gospadze Boža naš? na Câbe spadzâëmsâ my; bo Ty tvoryš usë gèta.</t> </i>


text:
І сказаў мне Гасподзь: хоць бы сталі перад абліччам Маім Майсей і Самуіл, душа Мая ня прыхіліцца да народа гэтага: адгані іх ад аблічча Майго - хай адыдуць яны. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: hoc′ by stalì perad ablìččam Maìm Majsej ì Samuìl, duša Maâ nâ pryhìlìcca da naroda gètaga: adganì ìh ad ablìčča Majgo - haj adyduc′ âny. </i>


text:
А калі сажуць табе: <t>"куды нам ісьці?", дык скажы ім: так кажа Гасподзь: хто асуджаны на сьмерць, ідзі на сьмерць; і хто пад меч - пад меч, і хто на голад, - на голад; і хто ў палон, - у палон.</t> </p><i> A kalì sažuc′ tabe: <t>"kudy nam ìs′cì?", dyk skažy ìm: tak kaža Gaspodz′: hto asudžany na s′merc′, ìdzì na s′merc′; ì hto pad meč - pad meč, ì hto na golad, - na golad; ì hto ǔ palon, - u palon.</t> </i>


text:
І пашлю на іх чатыры роды кары, кажа Гасподзь: меч, каб забіваць, і сабак, каб рваць, і птушак нябесных і зьвяроў польных, каб жэрці і зьнішчаць; </p><i> Ì pašlû na ìh čatyry rody kary, kaža Gaspodz′: meč, kab zabìvac′, ì sabak, kab rvac′, ì ptušak nâbesnyh ì z′vâroǔ pol′nyh, kab žèrcì ì z′nìščac′; </i>


text:
і аддам іх на азлобу ўсім царствам зямлі за Манасію, сына Эзэкіі, цара Юдэйскага, за тое, што ён зрабіў у Ерусаліме. </p><i> ì addam ìh na azlobu ǔsìm carstvam zâmlì za Manasìû, syna Èzèkìì, cara Ûdèjskaga, za toe, što ën zrabìǔ u Erusalìme. </i>


text:
<pb/><t>Бо хто пашкадуе цябе, Ерусаліме? і хто паспагадае табе? і хто зойдзе да цябе папытацца пра тваю дабрабытнасьць?</t> </p><i> <t>Bo hto paškadue câbe, Erusalìme? ì hto paspagadae tabe? ì hto zojdze da câbe papytacca pra tvaû dabrabytnas′c′?</t> </i>


text:
<pb/><t>І ты пакінуў Мяне, кажа Гасподзь, адступіўся: таму я падыму на цябе руку Маю і загублю цябе: Я стаміўся літаваць.</t> </p><i> <t>Ì ty pakìnuǔ Mâne, kaža Gaspodz′, adstupìǔsâ: tamu â padymu na câbe ruku Maû ì zagublû câbe: Â stamìǔsâ lìtavac′.</t> </i>


text:
<t>Я разьвяваю іх веялам за браму зямлі: пазбаўляю іх дзяцей, гублю народ Мой; але яны не вяртаюцца са шляхоў сваіх.</t> </p><i> <t>Â raz′vâvaû ìh veâlam za bramu zâmlì: pazbaǔlâû ìh dzâcej, gublû narod Moj; ale âny ne vârtaûcca sa šlâhoǔ svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Удоваў іхніх у Мяне болей, чым пяску ў моры; навяду на іх, на маці юнакоў, паўдзённага спусташальніка: нападзе на іх зьнянацку страх і жудасьць.</t> </p><i> <t>Udovaǔ ìhnìh u Mâne bolej, čym pâsku ǔ mory; navâdu na ìh, na macì ûnakoǔ, paǔdzënnaga spustašal′nìka: napadze na ìh z′nânacku strah ì žudas′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ляжыць зьнямоглая тая, што нарадзіла сямёра, дух свой выпускае; яшчэ ўдзень закацілася сонца яе: яна паганьбавана і пасаромлена. І рэшту іх аддам мечу на вачах ворагаў іхніх, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Lâžyc′ z′nâmoglaâ taâ, što naradzìla sâmëra, duh svoj vypuskae; âščè ǔdzen′ zakacìlasâ sonca âe: âna pagan′bavana ì pasaromlena. Ì rèštu ìh addam meču na vačah voragaǔ ìhnìh, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>"Гора мне, маці мая, што ты нарадзіла мяне чалавекам, які спрачаецца і сварыцца з усёю зямлёю! нікому не даваў я на ліхву, і мне ніхто не даваў на ліхву, а ўсе клянуць мяне".</t> </p><i> <t>"Gora mne, macì maâ, što ty naradzìla mâne čalavekam, âkì spračaecca ì svarycca z usëû zâmlëû! nìkomu ne davaǔ â na lìhvu, ì mne nìhto ne davaǔ na lìhvu, a ǔse klânuc′ mâne".</t> </i>


text:
<t>Гасподзь сказаў: канец твой будзе добры, і Я прымушу ворага абыходзіцца з табою добра ў часіны нягодаў і ў часіны смутку.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ skazaǔ: kanec tvoj budze dobry, ì Â prymušu voraga abyhodzìcca z taboû dobra ǔ časìny nâgodaǔ ì ǔ časìny smutku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці можа жалеза зламаць жалеза паўночнае і медзь?</t> </p><i> <t>Cì moža žaleza zlamac′ žaleza paǔnočnae ì medz′?</t> </i>


text:
<pb/><t>Маёмасьць тваю і скарбы аддам на рабунак, бяз платы, за ўсе грахі твае, ва ўсіх межах тваіх;</t> </p><i> <t>Maëmas′c′ tvaû ì skarby addam na rabunak, bâz platy, za ǔse grahì tvae, va ǔsìh mežah tvaìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>і адпраўлю з ворагамі тваімі ў зямлю, якое ты ня ведаеш; бо агонь загарэўся ў гневе Маім, - будзе шугаць на вас.</t> </p><i> <t>ì adpraǔlû z voragamì tvaìmì ǔ zâmlû, âkoe ty nâ vedaeš; bo agon′ zagarèǔsâ ǔ gneve Maìm, - budze šugac′ na vas.</t> </i>


text:
<t>О, Госпадзе! Ты ведаеш усё; успомні пра мяне і наведай мяне, і адпомсьці за мяне ганіцелям маім; не загубі мяне пасьля доўгага трываньня Твайго; Ты ведаеш, што дзеля Цябе я цярплю паганьбеньне.</t> </p><i> <t>O, Gospadze! Ty vedaeš usë; uspomnì pra mâne ì navedaj mâne, ì adpoms′cì za mâne ganìcelâm maìm; ne zagubì mâne pas′lâ doǔgaga tryvan′nâ Tvajgo; Ty vedaeš, što dzelâ Câbe â cârplû pagan′ben′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Здабыты словы Твае, і я зьеў іх; і было слова Тваё мне на радасьць і на злагаду сэрца майго; бо імя тваё названа на мне, Госпадзе Божа Саваоф.</t> </p><i> <t>Zdabyty slovy Tvae, ì â z′eǔ ìh; ì bylo slova Tvaë mne na radas′c′ ì na zlagadu sèrca majgo; bo ìmâ tvaë nazvana na mne, Gospadze Boža Savaof.</t> </i>


text:
<pb/><t>Не сядзеў я на зборні блазнаў і не весяліўся: пад цяжкаю рукою Тваёю на мне я сядзеў самотна, бо Ты напоўніў мяне абурэньнем.</t> </p><i> <t>Ne sâdzeǔ â na zbornì blaznaǔ ì ne vesâlìǔsâ: pad câžkaû rukoû Tvaëû na mne â sâdzeǔ samotna, bo Ty napoǔnìǔ mâne aburèn′nem.</t> </i>


text:
<pb/><t>За што такая напорыстая хвароба мая, і рана мая такая незагойная, што адхіляе лекаваньне? Няўжо ты будзеш мне як бы падманліваю крыніцаю, нявернаю вадою?</t> </p><i> <t>Za što takaâ naporystaâ hvaroba maâ, ì rana maâ takaâ nezagojnaâ, što adhìlâe lekavan′ne? Nâǔžo ty budzeš mne âk by padmanlìvaû krynìcaû, nâvernaû vadoû?</t> </i>


text:
<t>На гэта так сказаў мне Гасподзь: калі ты навернешся, дык Я адраджу цябе, і будзеш стаяць перад абліччам Маім; і калі выдабудзеш каштоўнае зь нікчэмнага, дык будзеш як вусны Мае. Яны самі будуць зьвяртацца да цябе, а ты ня будзеш зьвяртацца да іх.</t> </p><i> <t>Na gèta tak skazaǔ mne Gaspodz′: kalì ty navernešsâ, dyk Â adradžu câbe, ì budzeš staâc′ perad ablìččam Maìm; ì kalì vydabudzeš kaštoǔnae z′ nìkčèmnaga, dyk budzeš âk vusny Mae. Âny samì buduc′ z′vârtacca da câbe, a ty nâ budzeš z′vârtacca da ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І зраблю цябе гэтаму народу моцнаю меднаю сьцяною; яны будуць ваяваць супроць цябе, але не адолеюць цябе, бо Я з табою, каб ратаваць і вызваляць цябе, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì zrablû câbe gètamu narodu mocnaû mednaû s′cânoû; âny buduc′ vaâvac′ suproc′ câbe, ale ne adoleûc′ câbe, bo Â z taboû, kab ratavac′ ì vyzvalâc′ câbe, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўратую цябе ад рукі ліхіх і вызвалю цябе ад рукі прыгнятальнікаў.</t> </p><i> <t>Ì ǔratuû câbe ad rukì lìhìh ì vyzvalû câbe ad rukì prygnâtal′nìkaǔ.</t> </i>


text:
не бяры сабе жонкі, і хай ня будзе ў цябе ні сыноў, ні дачок на месцы гэтым. </p><i> ne bâry sabe žonkì, ì haj nâ budze ǔ câbe nì synoǔ, nì dačok na mescy gètym. </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь пра сыноў і дачок, якія народзяцца на месцы гэтым, і пра матак іхніх, якія народзяць іх, і пра бацькоў іх, якія зачнуць іх на гэтай зямлі: </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ pra synoǔ ì dačok, âkìâ narodzâcca na mescy gètym, ì pra matak ìhnìh, âkìâ narodzâc′ ìh, ì pra bac′koǔ ìh, âkìâ začnuc′ ìh na gètaj zâmlì: </i>


text:
цяжкімі сьмерцямі памруць яны і ня будуць ні аплаканыя, ні пахаваныя; будуць гноем на паверхні зямлі; мечам і голадам будуць вынішчаны, і трупы іх будуць ежаю птушкам нябесным і зьвярам зямным. </p><i> câžkìmì s′mercâmì pamruc′ âny ì nâ buduc′ nì aplakanyâ, nì pahavanyâ; buduc′ gnoem na paverhnì zâmlì; mečam ì goladam buduc′ vynìščany, ì trupy ìh buduc′ ežaû ptuškam nâbesnym ì z′vâram zâmnym. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь: не ўваходзь у дом тых, што бядуюць, і не хадзі плакаць і жаліцца зь імі; бо Я адабраў у гэтага народа, кажа Гасподзь, мір Мой і ласку і шкадаваньне. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′: ne ǔvahodz′ u dom tyh, što bâduûc′, ì ne hadzì plakac′ ì žalìcca z′ ìmì; bo Â adabraǔ u gètaga naroda, kaža Gaspodz′, mìr Moj ì lasku ì škadavan′ne. </i>


text:
І памруць вялікія і малыя на зямлі гэтай; і ня будуць пахаваныя, і ня будуць аплакваць іх, ні рваць сябе, ні стрыгчыся дзеля іх. </p><i> Ì pamruc′ vâlìkìâ ì malyâ na zâmlì gètaj; ì nâ buduc′ pahavanyâ, ì nâ buduc′ aplakvac′ ìh, nì rvac′ sâbe, nì strygčysâ dzelâ ìh. </i>


text:
І ня будуць ламаць дзеля іх хлеб у журбоце на ўцеху па нябожчыку; і не пададуць ім чары суцяшэньня, каб піць па бацьку іх і маці іх. </p><i> Ì nâ buduc′ lamac′ dzelâ ìh hleb u žurboce na ǔcehu pa nâbožčyku; ì ne padaduc′ ìm čary sucâšèn′nâ, kab pìc′ pa bac′ku ìh ì macì ìh. </i>


text:
<pb/>Не хадзі таксама і ў дом баляваньня, каб сядзець зь імі, есьці і піць; </p><i> Ne hadzì taksama ì ǔ dom balâvan′nâ, kab sâdzec′ z′ ìmì, es′cì ì pìc′; </i>


text:
бо так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вось, Я спыню на месцы гэтым і ў дні вашыя голас радасьці і голас весялосьці, голас жаніха і голас нявесты. </p><i> bo tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â spynû na mescy gètym ì ǔ dnì vašyâ golas radas′cì ì golas vesâlos′cì, golas žanìha ì golas nâvesty. </i>


text:
Калі ты перакажаш народу гэтаму ўсе гэтыя словы, і яны скажуць табе: "за гэта сказаў на нас Гасподзь усё гэта вялікае бедства, і якая наша няпраўда, і які наш грэх, якім зграшылі мы перад Госпадам Богам нашым?" </p><i> Kalì ty perakažaš narodu gètamu ǔse gètyâ slovy, ì âny skažuc′ tabe: "za gèta skazaǔ na nas Gaspodz′ usë gèta vâlìkae bedstva, ì âkaâ naša nâpraǔda, ì âkì naš grèh, âkìm zgrašylì my perad Gospadam Bogam našym?" </i>


text:
тады скажы ім: за тое, што бацькі вашыя пакінулі Мяне, кажа Гасподзь, і пайшлі сьледам за іншымі божышчамі і слугавалі ім і пакланяліся ім, а Мяне пакінулі і закона Майго ня трымаліся. </p><i> tady skažy ìm: za toe, što bac′kì vašyâ pakìnulì Mâne, kaža Gaspodz′, ì pajšlì s′ledam za ìnšymì božyščamì ì slugavalì ìm ì paklanâlìsâ ìm, a Mâne pakìnulì ì zakona Majgo nâ trymalìsâ. </i>


text:
А вы робіце яшчэ горш за бацькоў вашых і жывяце кожны паводле ўпартасьці злога сэрца свайго, каб ня слухаць Мяне. </p><i> A vy robìce âščè gorš za bac′koǔ vašyh ì žyvâce kožny pavodle ǔpartas′cì zloga sèrca svajgo, kab nâ sluhac′ Mâne. </i>


text:
За гэта выкіну вас зь зямлі гэтай у зямлю, якой ня ведалі ні вы, ні бацькі вашыя, і там будзеце служыць іншым божышчам дзень і ноч; бо я не прыхілюся да вас мілажальнасьцю. </p><i> Za gèta vykìnu vas z′ zâmlì gètaj u zâmlû, âkoj nâ vedalì nì vy, nì bac′kì vašyâ, ì tam budzece služyc′ ìnšym božyščam dzen′ ì noč; bo â ne pryhìlûsâ da vas mìlažal′nas′cû. </i>


text:
<pb/>Таму вось, прыходзяць дні, кажа Гасподзь, калі ня будуць ужо казаць: "жывы Гасподзь, Які вывеў сыноў Ізраілевых зь зямлі Егіпецкай", </p><i> Tamu vos′, pryhodzâc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì nâ buduc′ užo kazac′: "žyvy Gaspodz′, Âkì vyveǔ synoǔ Ìzraìlevyh z′ zâmlì Egìpeckaj", </i>


text:
а: "жывы Гасподзь, Які вывеў сыноў Ізраілевых зь зямлі паўночнай і з усіх земляў, у якія выгнаў іх"; бо вярну іх у зямлю іхнюю, якую Я даў бацькам іхнім. </p><i> a: "žyvy Gaspodz′, Âkì vyveǔ synoǔ Ìzraìlevyh z′ zâmlì paǔnočnaj ì z usìh zemlâǔ, u âkìâ vygnaǔ ìh"; bo vârnu ìh u zâmlû ìhnûû, âkuû Â daǔ bac′kam ìhnìm. </i>


text:
<pb/>Вось, Я пашлю мноства рыбаловаў, кажа Гасподзь, і будуць лавіць іх; а потым пашлю мноства паляўнічых, і яны пагоняць іх з кожнай гары і з кожнага пагорка і зь цясьнін скал. </p><i> Vos′, Â pašlû mnostva rybalovaǔ, kaža Gaspodz′, ì buduc′ lavìc′ ìh; a potym pašlû mnostva palâǔnìčyh, ì âny pagonâc′ ìh z kožnaj gary ì z kožnaga pagorka ì z′ câs′nìn skal. </i>


text:
Бо вочы Мае - на ўсіх шляхах іхніх; яны не схаваны ад аблічча Майго, і няпраўда іх не схавана ад вачэй Маіх. </p><i> Bo vočy Mae - na ǔsìh šlâhah ìhnìh; âny ne shavany ad ablìčča Majgo, ì nâpraǔda ìh ne shavana ad vačèj Maìh. </i>


text:
І дам ім найперш за няпраўду іхнюю і за падвойны грэх іхні, бо апаганілі зямлю Маю, трупамі гнюсотных сваіх і мярзотамі сваімі напоўнілі спадчыну Маю. </p><i> Ì dam ìm najperš za nâpraǔdu ìhnûû ì za padvojny grèh ìhnì, bo apaganìlì zâmlû Maû, trupamì gnûsotnyh svaìh ì mârzotamì svaìmì napoǔnìlì spadčynu Maû. </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе! сіла мая і моц мая і прыстанішча маё ў дзень смутку! да Цябе прыйдуць народы ад краёў зямлі і скажуць: "толькі няпраўду спадкавалі нашы бацькі, пустату і тое, у чым ніякай няма карысьці".</t> </p><i> <t>Gospadze! sìla maâ ì moc maâ ì prystanìšča maë ǔ dzen′ smutku! da Câbe pryjduc′ narody ad kraëǔ zâmlì ì skažuc′: "tol′kì nâpraǔdu spadkavalì našy bac′kì, pustatu ì toe, u čym nìâkaj nâma karys′cì".</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці можа чалавек зрабіць сабе божышчаў, якія зрэшты не багі?</t> </p><i> <t>Cì moža čalavek zrabìc′ sabe božyščaǔ, âkìâ zrèšty ne bagì?</t> </i>


text:
<t>Таму, вось Я пакажу ім сёньня, пакажу ім руку Маю і магутнасьць Маю, і ўведаюць, што імя Маё - Гасподзь.</t> </p><i> <t>Tamu, vos′ Â pakažu ìm sën′nâ, pakažu ìm ruku Maû ì magutnas′c′ Maû, ì ǔvedaûc′, što ìmâ Maë - Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Грэх Юдаў напісаны жалезным разцом, алмазным вастрыём накрэсьлены на скрыжалі сэрца іхняга і на рагах ахвярнікаў іхніх.</t> </p><i> <t>Grèh Ûdaǔ napìsany žaleznym razcom, almaznym vastryëm nakrès′leny na skryžalì sèrca ìhnâga ì na ragah ahvârnìkaǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як пра сыноў сваіх, успамінаюць яны пра ахвярнікі свае і дубровы свае каля зялёных дрэў, на высокіх пагорках.</t> </p><i> <t>Âk pra synoǔ svaìh, uspamìnaûc′ âny pra ahvârnìkì svae ì dubrovy svae kalâ zâlënyh drèǔ, na vysokìh pagorkah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гару Маю ў полі, маёмасьць тваю і ўсе скарбы твае аддам на рабунак, і ўсе вышыні твае - за грахі ва ўсіх межах тваіх.</t> </p><i> <t>Garu Maû ǔ polì, maëmas′c′ tvaû ì ǔse skarby tvae addam na rabunak, ì ǔse vyšynì tvae - za grahì va ǔsìh mežah tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ты празь сябе пазбудзешся спадчыны тваёй, якую Я даў табе, і аддам цябе ў рабства ворагам тваім, у зямлю, якое ты ня ведаеш, бо вы запалілі агонь гневу Майго; ён будзе гарэць вечна.</t> </p><i> <t>Ì ty praz′ sâbe pazbudzešsâ spadčyny tvaëj, âkuû Â daǔ tabe, ì addam câbe ǔ rabstva voragam tvaìm, u zâmlû, âkoe ty nâ vedaeš, bo vy zapalìlì agon′ gnevu Majgo; ën budze garèc′ večna.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: пракляты чалавек, які спадзяецца на чалавека і плоць робіць сваёю апораю, і сэрца якога аддаляецца ад Госпада.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: praklâty čalavek, âkì spadzâecca na čalaveka ì ploc′ robìc′ svaëû aporaû, ì sèrca âkoga addalâecca ad Gospada.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён будзе - як верас у пустыні і ня ўбачыць, калі прыйдзе добрае, і паселіцца ў мясьцінах скварных у стэпе, на зямлі неўрадлівай, неабжытай.</t> </p><i> <t>Ën budze - âk veras u pustynì ì nâ ǔbačyc′, kalì pryjdze dobrae, ì paselìcca ǔ mâs′cìnah skvarnyh u stèpe, na zâmlì neǔradlìvaj, neabžytaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дабраславёны чалавек, які спадзяецца на Госпада, і чыя надзея - Гасподзь.</t> </p><i> <t>Dabraslavëny čalavek, âkì spadzâecca na Gospada, ì čyâ nadzeâ - Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо ён будзе як дрэва, якое пасаджана каля водаў і пускае сваё карэньне каля патока; ня ведае яно, калі настае сьпёка; лісьце ў яго зялёнае, і ў засушлівы час яно не баіцца і не перастае радзіць плады.</t> </p><i> <t>Bo ën budze âk drèva, âkoe pasadžana kalâ vodaǔ ì puskae svaë karèn′ne kalâ patoka; nâ vedae âno, kalì nastae s′pëka; lìs′ce ǔ âgo zâlënae, ì ǔ zasušlìvy čas âno ne baìcca ì ne perastae radzìc′ plady.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падступнае сэрца чалавечае найбольш і да краю сапсаванае; хто спазнае яго?</t> </p><i> <t>Padstupnae sèrca čalavečae najbol′š ì da kraû sapsavanae; hto spaznae âgo?</t> </i>


text:
<pb/><t>Я, Гасподзь, пранікаю ў сэрца і выпрабоўваю ўсярэдзіне, каб даць кожнаму паводле шляху ягонага і паводле плёну дзеяў ягоных.</t> </p><i> <t>Â, Gaspodz′, pranìkaû ǔ sèrca ì vypraboǔvaû ǔsârèdzìne, kab dac′ kožnamu pavodle šlâhu âgonaga ì pavodle plënu dzeâǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Курапатка садзіцца на яйкі, якіх ня несла; такі той, хто набывае багацьце няпраўдаю: ён пакіне яго на палове дзён сваіх, дурнем застанецца пры канцы сваім.</t> </p><i> <t>Kurapatka sadzìcca na âjkì, âkìh nâ nesla; takì toj, hto nabyvae bagac′ce nâpraǔdaû: ën pakìne âgo na palove dzën svaìh, durnem zastanecca pry kancy svaìm.</t> </i>


text:
<t>Трон славы, узвышаны ад пачатку, ёсьць месца асьвячэньня нашага.</t> </p><i> <t>Tron slavy, uzvyšany ad pačatku, ës′c′ mesca as′vâčèn′nâ našaga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты, Госпадзе, - надзея Ізраілева; усе, хто пакідае Цябе, пасаромяцца. "Тыя, што адступаюцца ад Мяне, будуць напісаны на пыле, бо пакінулі Госпада, крыніцу вады жывое", </t> </p><i> <t>Ty, Gospadze, - nadzeâ Ìzraìleva; use, hto pakìdae Câbe, pasaromâcca. "Tyâ, što adstupaûcca ad Mâne, buduc′ napìsany na pyle, bo pakìnulì Gospada, krynìcu vady žyvoe", </t> </i>


text:
<pb/><t>Ацалі мяне, Госпадзе, - і ацалёны буду; уратуй мяне - і ўратаваны буду; бо Ты - хвала мая.</t> </p><i> <t>Acalì mâne, Gospadze, - ì acalëny budu; uratuj mâne - ì ǔratavany budu; bo Ty - hvala maâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, яны кажуць мне: "дзе слова Гасподняе? няхай яно прыйдзе!"</t> </p><i> <t>Vos′, âny kažuc′ mne: "dze slova Gaspodnâe? nâhaj âno pryjdze!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Я не сьпяшаўся быць пастырам у Цябе і не хацеў бядотнага дня, Ты гэта ведаеш; што выйшла з вуснаў маіх - адкрыта перад абліччам Тваім.</t> </p><i> <t>Â ne s′pâšaǔsâ byc′ pastyram u Câbe ì ne haceǔ bâdotnaga dnâ, Ty gèta vedaeš; što vyjšla z vusnaǔ maìh - adkryta perad ablìččam Tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня будзь страшны мне, Ты - надзея мая ў дзень бедства.</t> </p><i> <t>Nâ budz′ strašny mne, Ty - nadzeâ maâ ǔ dzen′ bedstva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай сорам пакрые ганіцеляў маіх, а я ня буду пасаромлены; хай яны затрымцяць, а я не трымцецьму; навядзі на іх дзень бедства і паламай іх двайной ламатою.</t> </p><i> <t>Haj soram pakrye ganìcelâǔ maìh, a â nâ budu pasaromleny; haj âny zatrymcâc′, a â ne trymcec′mu; navâdzì na ìh dzen′ bedstva ì palamaj ìh dvajnoj lamatoû.</t> </i>


text:
Так сказаў мне Гасподзь: ідзі і стань у браме сыноў народу, у якую ўваходзяць цары Юдэйскія і празь якую яны выходзяць, і ва ўсіх брамах Ерусалімскіх, </p><i> Tak skazaǔ mne Gaspodz′: ìdzì ì stan′ u brame synoǔ narodu, u âkuû ǔvahodzâc′ cary Ûdèjskìâ ì praz′ âkuû âny vyhodzâc′, ì va ǔsìh bramah Erusalìmskìh, </i>


text:
і кажа ім: слухайце слова Гасподняе, цары Юдэйскія і ўся Юдэя і ўсе жыхары Ерусаліма, якія ўваходзяць праз гэтыя брамы </p><i> ì kaža ìm: sluhajce slova Gaspodnâe, cary Ûdèjskìâ ì ǔsâ Ûdèâ ì ǔse žyhary Erusalìma, âkìâ ǔvahodzâc′ praz gètyâ bramy </i>


text:
Так кажа Гасподзь: пільнуйце душы свае і не насеце ношак у суботні дзень, і ня ўносьце іх праз брамы Ерусалімскія. </p><i> Tak kaža Gaspodz′: pìl′nujce dušy svae ì ne nasece nošak u subotnì dzen′, ì nâ ǔnos′ce ìh praz bramy Erusalìmskìâ. </i>


text:
І ня выносьце ношак з дамоў вашых у дзень суботні, не рабеце ніякае працы, сьвяткуйце дзень суботні так, як Я наказаў бацькам вашым, </p><i> Ì nâ vynos′ce nošak z damoǔ vašyh u dzen′ subotnì, ne rabece nìâkae pracy, s′vâtkujce dzen′ subotnì tak, âk Â nakazaǔ bac′kam vašym, </i>


text:
якія, зрэшты, не паслухаліся і не прыхілілі вуха свайго, а зрабіліся цьвердалобымі, каб ня слухацца і ня прымаць настаўленьня. </p><i> âkìâ, zrèšty, ne pasluhalìsâ ì ne pryhìlìlì vuha svajgo, a zrabìlìsâ c′verdalobymì, kab nâ sluhacca ì nâ prymac′ nastaǔlen′nâ. </i>


text:
І калі вы паслухаецеся Мяне ў тым, кажа Гасподзь, каб не насіць ношак праз брамы гэтага горада ў дзень суботні і каб сьвяткаваць суботу, ня робячы ў гэты дзень ніякае працы: </p><i> Ì kalì vy pasluhaecesâ Mâne ǔ tym, kaža Gaspodz′, kab ne nasìc′ nošak praz bramy gètaga gorada ǔ dzen′ subotnì ì kab s′vâtkavac′ subotu, nâ robâčy ǔ gèty dzen′ nìâkae pracy: </i>


text:
дык праз брамы гэтага горада будуць уваходзіць цары і князі, якія сядзяць на троне Давідавым, езьдзяць на калясьніцах і на конях, яны і князі іхнія, Юдэі і жыхары Ерусаліма, і горад гэты будзе жытлы вечна. </p><i> dyk praz bramy gètaga gorada buduc′ uvahodzìc′ cary ì knâzì, âkìâ sâdzâc′ na trone Davìdavym, ez′dzâc′ na kalâs′nìcah ì na konâh, âny ì knâzì ìhnìâ, Ûdèì ì žyhary Erusalìma, ì gorad gèty budze žytly večna. </i>


text:
І будуць прыходзіць з гарадоў Юдэйскіх і з навакольляў Ерусаліма і зь зямлі Веньямінавай, і з раўніны і з гор і з поўдня, і прыносіць цэласпаленьне і ахвяру, і хлебнае прынашэньне і ліван, і падзякавальныя ахвяры ў дом Гасподні. </p><i> Ì buduc′ pryhodzìc′ z garadoǔ Ûdèjskìh ì z navakol′lâǔ Erusalìma ì z′ zâmlì Ven′âmìnavaj, ì z raǔnìny ì z gor ì z poǔdnâ, ì prynosìc′ cèlaspalen′ne ì ahvâru, ì hlebnae prynašèn′ne ì lìvan, ì padzâkaval′nyâ ahvâry ǔ dom Gaspodnì. </i>


text:
А калі не паслухаецеся Мяне ў тым, каб сьвяткаваць дзень суботні і не насіць ношак, уваходзячы ў брамы Ерусаліма ў суботні дзень, дык запалю агонь у брамах яго, - і ён паглыне харомы Ерусаліма і не патухне. </p><i> A kalì ne pasluhaecesâ Mâne ǔ tym, kab s′vâtkavac′ dzen′ subotnì ì ne nasìc′ nošak, uvahodzâčy ǔ bramy Erusalìma ǔ subotnì dzen′, dyk zapalû agon′ u bramah âgo, - ì ën paglyne haromy Erusalìma ì ne patuhne. </i>


text:
Устань і сыдзі ў дом ганчара, і там Я абвяшчу табе Маё слова. </p><i> Ustan′ ì sydzì ǔ dom gančara, ì tam Â abvâšču tabe Maë slova. </i>


text:
І сышоў я ў дом ганчара, і вось ён рабіў сваю працу на крузе. </p><i> Ì syšoǔ â ǔ dom gančara, ì vos′ ën rabìǔ svaû pracu na kruze. </i>


text:
І посуд, які ганчар рабіў з гліны, разваліўся ў руцэ ягонай; і ён зноў зрабіў яго, другі посуд, які ганчар надумаўся зрабіць. </p><i> Ì posud, âkì gančar rabìǔ z glìny, razvalìǔsâ ǔ rucè âgonaj; ì ën znoǔ zrabìǔ âgo, drugì posud, âkì gančar nadumaǔsâ zrabìc′. </i>


text:
Ці не магу Я ўчыніць з вамі, доме Ізраілеў, як гэты ганчар? кажа Гасподзь. Вось, што гліна - у руках у ганчара, тое самае - вы ў Маёй руцэ, доме Ізраілеў. </p><i> Cì ne magu Â ǔčynìc′ z vamì, dome Ìzraìleǔ, âk gèty gančar? kaža Gaspodz′. Vos′, što glìna - u rukah u gančara, toe samae - vy ǔ Maëj rucè, dome Ìzraìleǔ. </i>


text:
Часам Я скажу пра які-небудзь народ і царства, што выкарчую, зламаю і загублю яго; </p><i> Časam Â skažu pra âkì-nebudz′ narod ì carstva, što vykarčuû, zlamaû ì zagublû âgo; </i>


text:
але калі народ гэты, пра які Я гэта мовіў, адвернецца ад сваіх благіх дзеяў, Я адмяню ліха, якое надумаў зрабіць яму. </p><i> ale kalì narod gèty, pra âkì Â gèta movìǔ, advernecca ad svaìh blagìh dzeâǔ, Â admânû lìha, âkoe nadumaǔ zrabìc′ âmu. </i>


text:
А часам скажу пра які-небудзь народ і царства, што ўладжу і ўмацую яго; </p><i> A časam skažu pra âkì-nebudz′ narod ì carstva, što ǔladžu ì ǔmacuû âgo; </i>


text:
але калі ён будзе рабіць благое перад вачыма Маімі і ня слухацца голасу Майго, Я адмяню тое добрае, якім хацеў удабрачыніць яму. </p><i> ale kalì ën budze rabìc′ blagoe perad vačyma Maìmì ì nâ sluhacca golasu Majgo, Â admânû toe dobrae, âkìm haceǔ udabračynìc′ âmu. </i>


text:
Дык вось скажы мужам Юды і жыхарам Ерусаліма: так кажа Гасподзь: вось, Я рыхтую вам ліха і намышляю супроць вас; дык вось, адвярнецеся кожны ад благога шляху свайго і папраўце шляхі вашыя і ўчынкі вашыя. </p><i> Dyk vos′ skažy mužam Ûdy ì žyharam Erusalìma: tak kaža Gaspodz′: vos′, Â ryhtuû vam lìha ì namyšlâû suproc′ vas; dyk vos′, advârnecesâ kožny ad blagoga šlâhu svajgo ì papraǔce šlâhì vašyâ ì ǔčynkì vašyâ. </i>


text:
Але яны кажуць: "не спадзявайся, мы будзем жыць згодна са сваім намыслам і будзем рабіць кожны паводле ўпартасьці злога сэрца свайго". </p><i> Ale âny kažuc′: "ne spadzâvajsâ, my budzem žyc′ zgodna sa svaìm namyslam ì budzem rabìc′ kožny pavodle ǔpartas′cì zloga sèrca svajgo". </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь: спытайцеся сярод народаў, ці чуў хто падобнае на гэта? вельмі гнюсотныя дзеі ўчыніла дзева Ізраілева.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′: spytajcesâ sârod narodaǔ, cì čuǔ hto padobnae na gèta? vel′mì gnûsotnyâ dzeì ǔčynìla dzeva Ìzraìleva.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці пакідае сьнег Ліванскі скалу гары? ці канчаюцца халодныя воды, якія цякуць зь іншых мясьцінаў?</t> </p><i> <t>Cì pakìdae s′neg Lìvanskì skalu gary? cì kančaûcca halodnyâ vody, âkìâ câkuc′ z′ ìnšyh mâs′cìnaǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>А народ Мой пакінуў Мяне; яны кадзяць марным, спатыкнуліся на дарогах сваіх, пакінулі шляхі старадаўнія, каб хадзіць па сьцежках шляху непракладзенага,</t> </p><i> <t>A narod Moj pakìnuǔ Mâne; âny kadzâc′ marnym, spatyknulìsâ na darogah svaìh, pakìnulì šlâhì staradaǔnìâ, kab hadzìc′ pa s′cežkah šlâhu neprakladzenaga,</t> </i>


text:
<pb/><t>каб зрабіць зямлю сваю жахам, заўсёдным пасьмешышчам, так што кожны, хто праходзіцьме па ёй, зьдзівіцца і паківае галавою сваёю.</t> </p><i> <t>kab zrabìc′ zâmlû svaû žaham, zaǔsëdnym pas′mešyščam, tak što kožny, hto prahodzìc′me pa ëj, z′dzìvìcca ì pakìvae galavoû svaëû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Як усходнім ветрам разьвею іх перад абліччам ворага; сьпінаю, а ня тварам павярнуся да іх у дзень бедства іхняга.</t> </p><i> <t>Âk ushodnìm vetram raz′veû ìh perad ablìččam voraga; s′pìnaû, a nâ tvaram pavârnusâ da ìh u dzen′ bedstva ìhnâga.</t> </i>


text:
А яны сказалі: "прыйдзеце, складзем змову супроць Ераміі; бо ня зьнік жа закон у сьвятара, і рада ў мудрага, і слова ў прарока; прыйдзеце, паб'ем яго языком і ня будзем уважаць словам ягоным". </p><i> A âny skazalì: "pryjdzece, skladzem zmovu suproc′ Eramìì; bo nâ z′nìk ža zakon u s′vâtara, ì rada ǔ mudraga, ì slova ǔ praroka; pryjdzece, pab'em âgo âzykom ì nâ budzem uvažac′ slovam âgonym". </i>


text:
<pb/><t>Уважы мне, Госпадзе, і пачуй голас маіх супраціўцаў.</t> </p><i> <t>Uvažy mne, Gospadze, ì pačuj golas maìh supracìǔcaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці трэба плаціць злом за дабро? а яны капаюць яму для душы маёй. Уважы, што я стаю перад абліччам Тваім, каб гаварыць за іх добрае, каб адвярнуць ад іх гнеў Твой.</t> </p><i> <t>Cì trèba placìc′ zlom za dabro? a âny kapaûc′ âmu dlâ dušy maëj. Uvažy, što â staû perad ablìččam Tvaìm, kab gavaryc′ za ìh dobrae, kab advârnuc′ ad ìh gneǔ Tvoj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось аддай сыноў іхніх голаду і ўвядзі іх пад меч; хай будуць іх жонкі бязьдзетныя і ўдовы, і мужоў іхніх няхай сьмерць прыбярэ, а юнакі іхнія - хай будуць усьмерчаны мечам на вайне.</t> </p><i> <t>Dyk vos′ addaj synoǔ ìhnìh goladu ì ǔvâdzì ìh pad meč; haj buduc′ ìh žonkì bâz′dzetnyâ ì ǔdovy, ì mužoǔ ìhnìh nâhaj s′merc′ prybârè, a ûnakì ìhnìâ - haj buduc′ us′merčany mečam na vajne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хай будзе чуцен енк іхні з дамоў іхніх, калі прывядзеш на іх войска зьнянацку; бо яны капаюць яму, каб злавіць мяне, і таемна паставілі сеткі на ногі мае.</t> </p><i> <t>Haj budze čucen enk ìhnì z damoǔ ìhnìh, kalì pryvâdzeš na ìh vojska z′nânacku; bo âny kapaûc′ âmu, kab zlavìc′ mâne, ì taemna pastavìlì setkì na nogì mae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Ты, Госпадзе, ведаеш усе намыслы іх супроць мяне, каб усьмерціць мяне; не даруй іхняй няпраўды і грэху іхняга не загладзь перад абліччам Тваім; хай будуць яны звалены перад Табою; учыні зь імі ў час гневу Твайго.</t> </p><i> <t>Ale Ty, Gospadze, vedaeš use namysly ìh suproc′ mâne, kab us′mercìc′ mâne; ne daruj ìhnâj nâpraǔdy ì grèhu ìhnâga ne zagladz′ perad ablìččam Tvaìm; haj buduc′ âny zvaleny perad Taboû; učynì z′ ìmì ǔ čas gnevu Tvajgo.</t> </i>


text:
<pb/>Так сказаў Гасподзь: ідзі і купі гліняны збанок у ганчара; і вазьмі з сабою старэйшынаў з народу, і са старэйшынаў сьвятарскіх, </p><i> Tak skazaǔ Gaspodz′: ìdzì ì kupì glìnâny zbanok u gančara; ì vaz′mì z saboû starèjšynaǔ z narodu, ì sa starèjšynaǔ s′vâtarskìh, </i>


text:
і выйдзі ў даліну сыноў Эномавых, якая каля брамы Харшыт, і абвясьці там словы, якія Я кажу табе, </p><i> ì vyjdzì ǔ dalìnu synoǔ Ènomavyh, âkaâ kalâ bramy Haršyt, ì abvâs′cì tam slovy, âkìâ Â kažu tabe, </i>


text:
і скажы: слухайце слова Гасподняе, цары Юдэйскія і жыхары Ерусаліма! Так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вось, Я навяду бедства на мясьціну гэтую, - пра якую калі хто пачуе, у таго зазьвініць у вушах, - </p><i> ì skažy: sluhajce slova Gaspodnâe, cary Ûdèjskìâ ì žyhary Erusalìma! Tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â navâdu bedstva na mâs′cìnu gètuû, - pra âkuû kalì hto pačue, u tago zaz′vìnìc′ u vušah, - </i>


text:
за тое, што яны пакінулі Мяне, і счужынілі Мне мясьціну гэтую, і кадзяць на ёй іншым божышчам, якіх ня ведалі ні яны, ні бацькі іхнія, ні цары Юдэйскія; напоўнілі мясьціну гэтую крывёю невінаватых </p><i> za toe, što âny pakìnulì Mâne, ì sčužynìlì Mne mâs′cìnu gètuû, ì kadzâc′ na ëj ìnšym božyščam, âkìh nâ vedalì nì âny, nì bac′kì ìhnìâ, nì cary Ûdèjskìâ; napoǔnìlì mâs′cìnu gètuû kryvëû nevìnavatyh </i>


text:
і насыпалі вышыні Ваалу, каб паліць сыноў сваіх агнём на цэласпаленьне Ваалу, чаго Я не загадваў і не казаў, і чаго Мне нават наўме ня было; </p><i> ì nasypalì vyšynì Vaalu, kab palìc′ synoǔ svaìh agnëm na cèlaspalen′ne Vaalu, čago Â ne zagadvaǔ ì ne kazaǔ, ì čago Mne navat naǔme nâ bylo; </i>


text:
затое вось, настаюць дні, кажа Гасподзь, калі мясьціна гэтая ня будзе больш называцца Тафэтам альбо далінаю сыноў Эномавых, а далінаю забойства. </p><i> zatoe vos′, nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì mâs′cìna gètaâ nâ budze bol′š nazyvacca Tafètam al′bo dalìnaû synoǔ Ènomavyh, a dalìnaû zabojstva. </i>


text:
Я зьнішчу раду Юды і Ерусаліма на месцы гэтым і зваюю іх мечам перад абліччам ворагаў іхніх і рукою шукальнікаў душы іхняй, і аддам трупы іх на ежу птушкам нябесным і зьвярам зямным </p><i> Â z′nìšču radu Ûdy ì Erusalìma na mescy gètym ì zvaûû ìh mečam perad ablìččam voragaǔ ìhnìh ì rukoû šukal′nìkaǔ dušy ìhnâj, ì addam trupy ìh na ežu ptuškam nâbesnym ì z′vâram zâmnym </i>


text:
І зраблю горад гэты жахам і пасьмешышчам; кожны хто праходзіцьме празь яго, зьдзівіцца і пасьвішча, гледзячы на ўсе раны ягоныя. </p><i> Ì zrablû gorad gèty žaham ì pas′mešyščam; kožny hto prahodzìc′me praz′ âgo, z′dzìvìcca ì pas′vìšča, gledzâčy na ǔse rany âgonyâ. </i>


text:
І накармлю іхняй плоцьцю сыноў іхніх і плоцьцю дачок іхніх; і будзе кожны есьці плоць свайго блізкага ў аблозе і сьціску, калі сьціснуць іх ворагі іхнія і шукальнікі душы іхняй. </p><i> Ì nakarmlû ìhnâj ploc′cû synoǔ ìhnìh ì ploc′cû dačok ìhnìh; ì budze kožny es′cì ploc′ svajgo blìzkaga ǔ abloze ì s′cìsku, kalì s′cìsnuc′ ìh voragì ìhnìâ ì šukal′nìkì dušy ìhnâj. </i>


text:
<pb/>І разьбі збанок на вачах у тых мужоў, якія прыйдуць з табою, </p><i> Ì raz′bì zbanok na vačah u tyh mužoǔ, âkìâ pryjduc′ z taboû, </i>


text:
і скажы ім: так кажа Гасподзь Саваоф: так скрышу Я народ гэты і горад гэты, як скрышаны ганчарны посуд, які ўжо ня можа быць адноўлены, і будуць хаваць іх у Тафэце ад недахопу месца пад пахаваньне. </p><i> ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Savaof: tak skryšu Â narod gèty ì gorad gèty, âk skryšany gančarny posud, âkì ǔžo nâ moža byc′ adnoǔleny, ì buduc′ havac′ ìh u Tafèce ad nedahopu mesca pad pahavan′ne. </i>


text:
Так зраблю і зь месцам гэтым, кажа Гасподзь, і з жыхарамі яго; і горад гэты зраблю падобным на Тафэт. </p><i> Tak zrablû ì z′ mescam gètym, kaža Gaspodz′, ì z žyharamì âgo; ì gorad gèty zrablû padobnym na Tafèt. </i>


text:
І дамы Ерусаліма і дамы цароў Юдэйскіх будуць, - як месца Тафэт, - нячыстыя, бо на дахах усіх дамоў кадзяць усяму войску нябеснаму і ўчыняюць ахвяраваньні божышчам чужым. </p><i> Ì damy Erusalìma ì damy caroǔ Ûdèjskìh buduc′, - âk mesca Tafèt, - nâčystyâ, bo na dahah usìh damoǔ kadzâc′ usâmu vojsku nâbesnamu ì ǔčynâûc′ ahvâravan′nì božyščam čužym. </i>


text:
<pb/>І прыйшоў Ерамія з Тафэта, куды Гасподзь пасылаў яго прарочыць, і стаў на дварэ дома Гасподняга і сказаў усяму народу: </p><i> Ì pryjšoǔ Eramìâ z Tafèta, kudy Gaspodz′ pasylaǔ âgo praročyc′, ì staǔ na dvarè doma Gaspodnâga ì skazaǔ usâmu narodu: </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: вось, Я навяду на горад гэты і на ўсе гарады яго ўсё тое бедства, якое вымавіў на яго, бо яны - цьвердалобыя і не слухаюць слоў Маіх. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â navâdu na gorad gèty ì na ǔse garady âgo ǔsë toe bedstva, âkoe vymavìǔ na âgo, bo âny - c′verdalobyâ ì ne sluhaûc′ sloǔ Maìh. </i>


text:
<pb/>Калі Пасхор, сын Эмэраў, сьвятар, ён жа і наглядчык у доме Гасподнім, пачуў, што Ерамія прароча вымавіў словы гэтыя, </p><i> Kalì Pashor, syn Èmèraǔ, s′vâtar, ën ža ì naglâdčyk u dome Gaspodnìm, pačuǔ, što Eramìâ praroča vymavìǔ slovy gètyâ, </i>


text:
дык ударыў Пасхор Ерамію прарока і пасадзіў яго ў калоду, якая была каля верхняе брамы Веньямінавае пры доме Гасподнім. </p><i> dyk udaryǔ Pashor Eramìû praroka ì pasadzìǔ âgo ǔ kalodu, âkaâ byla kalâ verhnâe bramy Ven′âmìnavae pry dome Gaspodnìm. </i>


text:
Але на другі дзень Пасхор выпусьціў Ерамію з калоды, і Ерамія сказаў яму: не Пасхор назваў Гасподзь імя табе, а Магор Місавіў. </p><i> Ale na drugì dzen′ Pashor vypus′cìǔ Eramìû z kalody, ì Eramìâ skazaǔ âmu: ne Pashor nazvaǔ Gaspodz′ ìmâ tabe, a Magor Mìsavìǔ. </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь: вось, Я зраблю цябе жахам табе самому і ўсім сябрам тваім, і загінуць яны ад меча ворагаў сваіх, і твае вочы ўгледзяць гэта. І ўсяго Юду перадам у рукі цара Вавілонскага, і завядзе іх у Вавілон і паб'е мечам. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′: vos′, Â zrablû câbe žaham tabe samomu ì ǔsìm sâbram tvaìm, ì zagìnuc′ âny ad meča voragaǔ svaìh, ì tvae vočy ǔgledzâc′ gèta. Ì ǔsâgo Ûdu peradam u rukì cara Vavìlonskaga, ì zavâdze ìh u Vavìlon ì pab'e mečam. </i>


text:
І перадам усё багацьце гэтага горада і ўвесь набытак яго і ўсе каштоўнасьці яго, і ўсе скарбы цароў Юдэйскіх аддам у рукі іх, і зрабуюць іх і возьмуць і адправяць іх у Вавілон. </p><i> Ì peradam usë bagac′ce gètaga gorada ì ǔves′ nabytak âgo ì ǔse kaštoǔnas′cì âgo, ì ǔse skarby caroǔ Ûdèjskìh addam u rukì ìh, ì zrabuûc′ ìh ì voz′muc′ ì adpravâc′ ìh u Vavìlon. </i>


text:
І ты, Пасхор, і ўсе, хто жыве ў доме тваім, пойдзеце ў палон; і прыйдзеш у Вавілон - і там памрэш, і там будзеш пахаваны, ты і ўсе сябры твае, якім ты прарочыў фальшыва. </p><i> Ì ty, Pashor, ì ǔse, hto žyve ǔ dome tvaìm, pojdzece ǔ palon; ì pryjdzeš u Vavìlon - ì tam pamrèš, ì tam budzeš pahavany, ty ì ǔse sâbry tvae, âkìm ty praročyǔ fal′šyva. </i>


text:
<t>Ты вёў мяне, Госпадзе, - і я паведзены; Ты мацнейшы за мяне - і перамог; і мяне кожны дзень высьмейваюць, кожны зьдзекуецца зь мяне.</t> </p><i> <t>Ty vëǔ mâne, Gospadze, - ì â pavedzeny; Ty macnejšy za mâne - ì peramog; ì mâne kožny dzen′ vys′mejvaûc′, kožny z′dzekuecca z′ mâne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо толькі пачну гаварыць я, - крычу пра гвалт, лямантую пра спусташэньне, бо слова Гасподняе абярнулася кляцьбою мне і штодзённым высьмейваньнем.</t> </p><i> <t>Bo tol′kì pačnu gavaryc′ â, - kryču pra gvalt, lâmantuû pra spustašèn′ne, bo slova Gaspodnâe abârnulasâ klâc′boû mne ì štodzënnym vys′mejvan′nem.</t> </i>


text:
<pb/><t>І падумаў я: ня буду я нагадваць пра Яго і ня буду больш гаварыць у імя Яго; а было ў сэрцы маім, як бы палкі агонь, заключаны ў костках маіх, і я стаміўся, трымаючы яго, і - ня мог.</t> </p><i> <t>Ì padumaǔ â: nâ budu â nagadvac′ pra Âgo ì nâ budu bol′š gavaryc′ u ìmâ Âgo; a bylo ǔ sèrcy maìm, âk by palkì agon′, zaklûčany ǔ kostkah maìh, ì â stamìǔsâ, trymaûčy âgo, ì - nâ mog.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо я чуў перагуды многіх: пагрозы вакол; "заявеце, казалі яны, і мы зробім данос". Усе, хто жыў са мною ў міры, пільнуюць мяне, але ці не спатыкнуся я: "магчыма, кажуць, ён пападзецца, і мы адолеем яго і адпомсьцім яму".</t> </p><i> <t>Bo â čuǔ peragudy mnogìh: pagrozy vakol; "zaâvece, kazalì âny, ì my zrobìm danos". Use, hto žyǔ sa mnoû ǔ mìry, pìl′nuûc′ mâne, ale cì ne spatyknusâ â: "magčyma, kažuc′, ën papadzecca, ì my adoleem âgo ì adpoms′cìm âmu".</t> </i>


text:
<pb/><t>Але са мною Гасподзь, як моцны ваяр; таму перасьледнікі мае спатыкнуцца і не адолеюць; моцна спаганьбяцца, бо рабілі неразумна; паганьбеньне будзе вечнае, ніколі не забудзецца.</t> </p><i> <t>Ale sa mnoû Gaspodz′, âk mocny vaâr; tamu peras′lednìkì mae spatyknucca ì ne adoleûc′; mocna spagan′bâcca, bo rabìlì nerazumna; pagan′ben′ne budze večnae, nìkolì ne zabudzecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе сіл! Ты выпрабоўваеш праведнага і бачыш нутрыну і сэрца. Хай жа пабачу я помшчаньне Тваё ім, бо Табе даверыў я справу маю.</t> </p><i> <t>Gospadze sìl! Ty vypraboǔvaeš pravednaga ì bačyš nutrynu ì sèrca. Haj ža pabaču â pomščan′ne Tvaë ìm, bo Tabe daveryǔ â spravu maû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Сьпявайце Госпаду, хвалеце Госпада, бо Ён збаўляе душу беднага ад рукі зламысьнікаў.</t> </p><i> <t>S′pâvajce Gospadu, hvalece Gospada, bo Ën zbaǔlâe dušu bednaga ad rukì zlamys′nìkaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пракляты дзень, у які я нарадзіўся; дзень, у які нарадзіла мяне маці мая, хай ня будзе дабраславёны!</t> </p><i> <t>Praklâty dzen′, u âkì â naradzìǔsâ; dzen′, u âkì naradzìla mâne macì maâ, haj nâ budze dabraslavëny!</t> </i>


text:
<pb/><t>Выкляты чалавек, які прынёс вестку бацьку майму і сказаў: "у цябе нарадзіўся сын" і тым вельмі парадаваў яго.</t> </p><i> <t>Vyklâty čalavek, âkì prynës vestku bac′ku majmu ì skazaǔ: "u câbe naradzìǔsâ syn" ì tym vel′mì paradavaǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І хай будзе з тым чалавекам, як з гарадамі, якія разбурыў Гасподзь і не пашкадаваў; хай чуе ён раніцай енк і аполудні галашэньне,</t> </p><i> <t>Ì haj budze z tym čalavekam, âk z garadamì, âkìâ razburyǔ Gaspodz′ ì ne paškadavaǔ; haj čue ën ranìcaj enk ì apoludnì galašèn′ne,</t> </i>


text:
<pb/><t>за тое, што ён не забіў мяне ў самай нутрыне - так, каб маці мая была мне труною, і чэрава яе заставалася вечна цяжарнае.</t> </p><i> <t>za toe, što ën ne zabìǔ mâne ǔ samaj nutryne - tak, kab macì maâ byla mne trunoû, ì čèrava âe zastavalasâ večna câžarnae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта я выйшаў з нутрыны, каб бачыць працу і скрухі, і каб дні мае зьніклі ў няславе?</t> </p><i> <t>Navošta â vyjšaǔ z nutryny, kab bačyc′ pracu ì skruhì, ì kab dnì mae z′nìklì ǔ nâslave?</t> </i>


text:
<pb/>Слова, якое было Ерамію ад Госпада, калі цар Сэдэкія прыслаў да яго Пасхора, сына Малхіінага і Сафонію, сына Маасэі сьвятара, сказаць: </p><i> Slova, âkoe bylo Eramìû ad Gospada, kalì car Sèdèkìâ pryslaǔ da âgo Pashora, syna Malhììnaga ì Safonìû, syna Maasèì s′vâtara, skazac′: </i>


text:
Спытайся пра нас у Госпада, бо Навухаданосар, цар Вавілонскі, ваюе супроць нас; магчыма, Гасподзь учыніць з намі што-небудзь такое, як усе цуды Яго, каб той адступіўся ад нас. </p><i> "Spytajsâ pra nas u Gospada, bo Navuhadanosar, car Vavìlonskì, vaûe suproc′ nas; magčyma, Gaspodz′ učynìc′ z namì što-nebudz′ takoe, âk use cudy Âgo, kab toj adstupìǔsâ ad nas". </i>


text:
так кажа Гасподзь, Бог Ізраілеў: вось, Я павярну назад вайсковую зброю, якая ў руках вашых, якою вы змагаецеся з царом Вавілонскім і з Халдэямі, якія асуджаюць вас па-за сьценамі, і зьбяру іх сярод горада гэтага; </p><i> tak kaža Gaspodz′, Bog Ìzraìleǔ: vos′, Â pavârnu nazad vajskovuû zbroû, âkaâ ǔ rukah vašyh, âkoû vy zmagaecesâ z carom Vavìlonskìm ì z Haldèâmì, âkìâ asudžaûc′ vas pa-za s′cenamì, ì z′bâru ìh sârod gorada gètaga; </i>


text:
і Сам буду ваяваць супроць вас рукою прасьцёртаю і мышцаю моцнаю ў гневе і ў лютасьці і ў вялікім абурэньні; </p><i> ì Sam budu vaâvac′ suproc′ vas rukoû pras′cërtaû ì myšcaû mocnaû ǔ gneve ì ǔ lûtas′cì ì ǔ vâlìkìm aburèn′nì; </i>


text:
і паб'ю жыхароў гэтага горада - і людзей і быдла; ад вялікай пошасьці памруць яны. </p><i> ì pab'û žyharoǔ gètaga gorada - ì lûdzej ì bydla; ad vâlìkaj pošas′cì pamruc′ âny. </i>


text:
А пасьля таго, кажа Гасподзь, Сэдэкію, цара Юдэйскага, слуг ягоных і народ і тых, хто застаўся ў горадзе гэтым ад пошасьці і паморку, меча і голаду, перадам у рукі Навухаданосару, цару Вавілонскаму, і ў рукі ворагам іхнім і ў рукі шукальнікам душы іхняй; і ён паб'е іх вастрыём меча і ня зьлітуецца зь іх, і не пашкадуе і не памілуе. </p><i> A pas′lâ tago, kaža Gaspodz′, Sèdèkìû, cara Ûdèjskaga, slug âgonyh ì narod ì tyh, hto zastaǔsâ ǔ goradze gètym ad pošas′cì ì pamorku, meča ì goladu, peradam u rukì Navuhadanosaru, caru Vavìlonskamu, ì ǔ rukì voragam ìhnìm ì ǔ rukì šukal′nìkam dušy ìhnâj; ì ën pab'e ìh vastryëm meča ì nâ z′lìtuecca z′ ìh, ì ne paškadue ì ne pamìlue. </i>


text:
<pb/>І народу гэтаму скажы: так кажа Гасподзь: вось, Я прапаную вам шлях жыцьця і шлях сьмерці: </p><i> Ì narodu gètamu skažy: tak kaža Gaspodz′: vos′, Â prapanuû vam šlâh žyc′câ ì šlâh s′mercì: </i>


text:
Хто застанецца ў гэтым горадзе, той памрэ ад меча і голаду, пошасьці і згубнага паморку; а хто выйдзе і аддасца Халдэям, якія аблажылі вас, той будзе жывы, і душа ягоная будзе яму замест здабычы; </p><i> Hto zastanecca ǔ gètym goradze, toj pamrè ad meča ì goladu, pošas′cì ì zgubnaga pamorku; a hto vyjdze ì addasca Haldèâm, âkìâ ablažylì vas, toj budze žyvy, ì duša âgonaâ budze âmu zamest zdabyčy; </i>


text:
бо Я павярнуў аблічча Маё супроць горада гэтага, кажа Гасподзь, на зло, а не на дабро; ён будзе выдадзены ў рукі цара Вавілонскага, і той спаліць яго агнём. </p><i> bo Â pavârnuǔ ablìčča Maë suproc′ gorada gètaga, kaža Gaspodz′, na zlo, a ne na dabro; ën budze vydadzeny ǔ rukì cara Vavìlonskaga, ì toj spalìc′ âgo agnëm. </i>


text:
І дому цара Юдэйскага скажы: <t>слухайце слова Гасподняе:</t> </p><i> Ì domu cara Ûdèjskaga skažy: <t>sluhajce slova Gaspodnâe:</t> </i>


text:
<pb/><t>Доме Давідаў! так кажа Гасподзь: з самае раніцы чынеце суд і ратуйце скрыўджанага ад рукі крыўдніка, каб лютасьць Мая ня выйшла, як агонь, і не разгарэлася з прычыны благіх дзеяў вашых да таго, што ніхто не патушыць.</t> </p><i> <t>Dome Davìdaǔ! tak kaža Gaspodz′: z samae ranìcy čynece sud ì ratujce skryǔdžanaga ad rukì kryǔdnìka, kab lûtas′c′ Maâ nâ vyjšla, âk agon′, ì ne razgarèlasâ z pryčyny blagìh dzeâǔ vašyh da tago, što nìhto ne patušyc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я - супроць цябе, жыхара даліны, скала раўніны, кажа Гасподзь, - супроць вас, што кажаце: "хто выступіць супроць нас і хто ўвойдзе ў селішчы нашыя?"</t> </p><i> <t>Vos′, Â - suproc′ câbe, žyhara dalìny, skala raǔnìny, kaža Gaspodz′, - suproc′ vas, što kažace: "hto vystupìc′ suproc′ nas ì hto ǔvojdze ǔ selìščy našyâ?"</t> </i>


text:
<pb/><t>Але Я наведаю вас паводле плёну дзеяў вашых, кажа Гасподзь, і запалю агонь у лесе вашым, і зжарэ ўсё вакол яго.</t> </p><i> <t>Ale Â navedaû vas pavodle plënu dzeâǔ vašyh, kaža Gaspodz′, ì zapalû agon′ u lese vašym, ì zžarè ǔsë vakol âgo.</t> </i>


text:
Так сказаў Гасподзь: сыдзі ў дом цара Юдэйскага і вымаві слова гэта </p><i> Tak skazaǔ Gaspodz′: sydzì ǔ dom cara Ûdèjskaga ì vymavì slova gèta </i>


text:
і скажы: выслухай слова Гасподняе, цару Юдэйскі, што сядзіш на троне Давідавым, - ты і слугі твае і народ твой, якія ўваходзяць праз гэтую браму. </p><i> ì skažy: vysluhaj slova Gaspodnâe, caru Ûdèjskì, što sâdzìš na trone Davìdavym, - ty ì slugì tvae ì narod tvoj, âkìâ ǔvahodzâc′ praz gètuû bramu. </i>


text:
Так кажа Гасподзь: чынеце суд і праўду і ратуйце скрыўджанага ад рук уціскальніка, ня крыўдзеце і ня ўціскайце прыхадня, сіраты і ўдавы, і нявіннай крыві не пралівайце на месцы гэтым. </p><i> Tak kaža Gaspodz′: čynece sud ì praǔdu ì ratujce skryǔdžanaga ad ruk ucìskal′nìka, nâ kryǔdzece ì nâ ǔcìskajce pryhadnâ, sìraty ì ǔdavy, ì nâvìnnaj kryvì ne pralìvajce na mescy gètym. </i>


text:
Бо калі вы будзеце выконваць слова гэтае, дык будзеце ўваходзіць брамаю дома гэтага, цары, што сядзіце замест Давіда на троне ягоным, езьдзіце на калясьніцы і на конях, - самі і слугі іх і народ іхні. </p><i> Bo kalì vy budzece vykonvac′ slova gètae, dyk budzece ǔvahodzìc′ bramaû doma gètaga, cary, što sâdzìce zamest Davìda na trone âgonym, ez′dzìce na kalâs′nìcy ì na konâh, - samì ì slugì ìh ì narod ìhnì. </i>


text:
А калі не паслухаецеся слоў гэтых, дык Мною прысягаю, кажа Гасподзь, што дом гэты апусьцее. </p><i> A kalì ne pasluhaecesâ sloǔ gètyh, dyk Mnoû prysâgaû, kaža Gaspodz′, što dom gèty apus′cee. </i>


text:
<t>Бо так кажа Гасподзь дому цара Юдэйскага: Галаад ты ў Мяне, выршыня Лівана; але Я зраблю цябе пустыняю і гарады - няжытлымі.</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′ domu cara Ûdèjskaga: Galaad ty ǔ Mâne, vyršynâ Lìvana; ale Â zrablû câbe pustynâû ì garady - nâžytlymì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І падрыхтую супроць цябе зьнішчальнікаў, кожнага са сваёй зброяй, - і сьсякуць найлепшыя кедры твае і кінуць у агонь.</t> </p><i> <t>Ì padryhtuû suproc′ câbe z′nìščal′nìkaǔ, kožnaga sa svaëj zbroâj, - ì s′sâkuc′ najlepšyâ kedry tvae ì kìnuc′ u agon′.</t> </i>


text:
І многія народы будуць праходзіць праз горад гэты і казаць адзін аднаму: "за што Гасподзь так зрабіў з гэтым вялікім горадам?" </p><i> Ì mnogìâ narody buduc′ prahodzìc′ praz gorad gèty ì kazac′ adzìn adnamu: "za što Gaspodz′ tak zrabìǔ z gètym vâlìkìm goradam?" </i>


text:
І скажуць у адказ: за тое, што яны пакінулі запавет Госпада Бога свайго і пакланяліся іншым божышчам і служылі ім. </p><i> Ì skažuc′ u adkaz: za toe, što âny pakìnulì zapavet Gospada Boga svajgo ì paklanâlìsâ ìnšym božyščam ì služylì ìm. </i>


text:
<t>Ня плачце па памерлым і не шкадуйце яго; а горка плачце па тым, хто ідзе ў палон, бо ён ужо ня вернецца і ня ўбачыць роднай краіны сваёй.</t> </p><i> <t>Nâ plačce pa pamerlym ì ne škadujce âgo; a gorka plačce pa tym, hto ìdze ǔ palon, bo ën užo nâ vernecca ì nâ ǔbačyc′ rodnaj kraìny svaëj.</t> </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь пра Салума, сына Ёсіі, цара Юдэйскага, які цараваў пасьля бацькі свайго, Ёсіі, і які выйшаў з гэтага месца: ён ужо ня вернецца сюды, </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ pra Saluma, syna Ësìì, cara Ûdèjskaga, âkì caravaǔ pas′lâ bac′kì svajgo, Ësìì, ì âkì vyjšaǔ z gètaga mesca: ën užo nâ vernecca sûdy, </i>


text:
а памрэ ў тым месцы, куды завялі яго палоннага, і больш не пабачыць зямлі гэтай. </p><i> a pamrè ǔ tym mescy, kudy zavâlì âgo palonnaga, ì bol′š ne pabačyc′ zâmlì gètaj. </i>


text:
<t>Гора таму, хто будуе дом свой няпраўдаю і сьвяцёлкі свае - беззаконьнем, хто прымушае блізкага свайго працаваць задарма і не аддае яму платы ягонай,</t> </p><i> <t>Gora tamu, hto budue dom svoj nâpraǔdaû ì s′vâcëlkì svae - bezzakon′nem, hto prymušae blìzkaga svajgo pracavac′ zadarma ì ne addae âmu platy âgonaj,</t> </i>


text:
<pb/><t>хто кажа: збудую сабе дом прасторны і сьвяцёлкі прасторныя, - і прарубае сабе вокны і шалюе кедрам і фарбуе чырвонаю фарбаю.</t> </p><i> <t>hto kaža: zbuduû sabe dom prastorny ì s′vâcëlkì prastornyâ, - ì prarubae sabe vokny ì šalûe kedram ì farbue čyrvonaû farbaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці думаеш ты быць царом, бо замкнуў сябе ў кедр? бацька твой еў і піў, але чыніў суд і праўду, і таму яму было добра.</t> </p><i> <t>Cì dumaeš ty byc′ carom, bo zamknuǔ sâbe ǔ kedr? bac′ka tvoj eǔ ì pìǔ, ale čynìǔ sud ì praǔdu, ì tamu âmu bylo dobra.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён разьбіраў справу беднага і ўбогага, і таму яму добра было. Ці ня гэта азначае ведаць Мяне? кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ën raz′bìraǔ spravu bednaga ì ǔbogaga, ì tamu âmu dobra bylo. Cì nâ gèta aznačae vedac′ Mâne? kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але твае вочы і тваё сэрца скіраваныя толькі на тваю карысьлівасьць і на праліваньне крыві, на тое, каб рабіць уціск і насільле.</t> </p><i> <t>Ale tvae vočy ì tvaë sèrca skìravanyâ tol′kì na tvaû karys′lìvas′c′ ì na pralìvan′ne kryvì, na toe, kab rabìc′ ucìsk ì nasìl′le.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь пра Ёакіма, сына Ёсіі, цара Юдэйскага: ня будуць аплакваць яго: "на жаль, браце мой!" і: "на жаль, сястра!". Ня будуць аплакваць яго: "на жаль, спадару!" і: "на жаль, вашэці!"</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ pra Ëakìma, syna Ësìì, cara Ûdèjskaga: nâ buduc′ aplakvac′ âgo: "na žal′, brace moj!" ì: "na žal′, sâstra!". Nâ buduc′ aplakvac′ âgo: "na žal′, spadaru!" ì: "na žal′, vašècì!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Асьліным пахаваньнем будзе ён пахаваны: выцягнуць яго і кінуць далёка за брамы Ерусаліма.</t> </p><i> <t>As′lìnym pahavan′nem budze ën pahavany: vycâgnuc′ âgo ì kìnuc′ dalëka za bramy Erusalìma.</t> </i>


text:
<t>Падыміся на Ліван і крычы, і на Васане ўзвысь голас твой і крычы з Аварыма, бо зламаныя ўсе сябры твае.</t> </p><i> <t>Padymìsâ na Lìvan ì kryčy, ì na Vasane ǔzvys′ golas tvoj ì kryčy z Avaryma, bo zlamanyâ ǔse sâbry tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я казаў табе ў час дабрадзенства твайго; але ты сказаў: не паслухаю. Такія былі паводзіны твае з самай тваёй маладосьці, што ты ня слухаў голасу Майго.</t> </p><i> <t>Â kazaǔ tabe ǔ čas dabradzenstva tvajgo; ale ty skazaǔ: ne pasluhaû. Takìâ bylì pavodzìny tvae z samaj tvaëj malados′cì, što ty nâ sluhaǔ golasu Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Усіх пастыраў тваіх зьмяце вецер, і сябры твае пойдуць у палон; - і тады ты будзеш пасаромлены і паганьбаваны за ўсе ліхадзействы твае.</t> </p><i> <t>Usìh pastyraǔ tvaìh z′mâce vecer, ì sâbry tvae pojduc′ u palon; - ì tady ty budzeš pasaromleny ì pagan′bavany za ǔse lìhadzejstvy tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Жыхар Лівана, агнездаваны на кедрах! Які нікчэмны будзеш ты, калі спасьцігнуць цябе мукі, як боль жанчыну пры родах!</t> </p><i> <t>Žyhar Lìvana, agnezdavany na kedrah! Âkì nìkčèmny budzeš ty, kalì spas′cìgnuc′ câbe mukì, âk bol′ žančynu pry rodah!</t> </i>


text:
Жыву Я, сказаў Гасподзь: калі б Еханія, сын Ёакімаў, цар Юдэйскі, быў пярсьцёнкам на правай руцэ Маёй, дык і адсюль я сарву цябе </p><i> Žyvu Â, skazaǔ Gaspodz′: kalì b Ehanìâ, syn Ëakìmaǔ, car Ûdèjskì, byǔ pârs′cënkam na pravaj rucè Maëj, dyk ì adsûl′ â sarvu câbe </i>


text:
і аддам цябе ў рукі шукальнікаў душы тваёй і ў рукі тым, каго ты баішся, у рукі Навухаданосара, цара Вавілонскага, і ў рукі Халдэям, </p><i> ì addam câbe ǔ rukì šukal′nìkaǔ dušy tvaëj ì ǔ rukì tym, kago ty baìšsâ, u rukì Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, ì ǔ rukì Haldèâm, </i>


text:
і выкіну цябе і тваю маці, якая нарадзіла цябе, у чужую краіну, дзе вы не радзіліся, і там памраце; </p><i> ì vykìnu câbe ì tvaû macì, âkaâ naradzìla câbe, u čužuû kraìnu, dze vy ne radzìlìsâ, ì tam pamrace; </i>


text:
а ў зямлю, куды душа іх будзе жадаць вярнуцца, туды ня вернуцца. </p><i> a ǔ zâmlû, kudy duša ìh budze žadac′ vârnucca, tudy nâ vernucca. </i>


text:
<t>"Няўжо гэты чалавек, Еханія, ёсьць стварэньне пагарджанае, адкінутае? альбо ён - посуд непатрэбны? за што яны выкінуты - ён і племя ягонае - і кінуты ў краіну, якое ня ведалі?"</t> </p><i> <t>"Nâǔžo gèty čalavek, Ehanìâ, ës′c′ stvarèn′ne pagardžanae, adkìnutae? al′bo ën - posud nepatrèbny? za što âny vykìnuty - ën ì plemâ âgonae - ì kìnuty ǔ kraìnu, âkoe nâ vedalì?"</t> </i>


text:
<pb/><t>О, зямля, зямля, зямля! слухай слова Гасподняе.</t> </p><i> <t>O, zâmlâ, zâmlâ, zâmlâ! sluhaj slova Gaspodnâe.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: запішэце чалавека гэтага пазбаўленым дзяцей, чалавекам злашчасным у дні свае, бо ніхто ўжо з племя ягонага ня будзе сядзець на троне Давідавым і валадарыць у Юдэі.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: zapìšèce čalaveka gètaga pazbaǔlenym dzâcej, čalavekam zlaščasnym u dnì svae, bo nìhto ǔžo z plemâ âgonaga nâ budze sâdzec′ na trone Davìdavym ì valadaryc′ u Ûdèì.</t> </i>


text:
<pb/>Гора пастырам, якія губяць і разганяюць авечак паствы Маёй! кажа Гасподзь. </p><i> Gora pastyram, âkìâ gubâc′ ì razganâûc′ avečak pastvy Maëj! kaža Gaspodz′. </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь Бог, Бог Ізраілеў пастырам, якія пасуць народ Мой: вы расьсеялі авечак Маіх і разагналі іх і не даглядалі іх; вось, я пакараю Вас за ліхія ўчынкі вашыя, кажа Гасподзь. </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Bog, Bog Ìzraìleǔ pastyram, âkìâ pasuc′ narod Moj: vy ras′seâlì avečak Maìh ì razagnalì ìh ì ne daglâdalì ìh; vos′, â pakaraû Vas za lìhìâ ǔčynkì vašyâ, kaža Gaspodz′. </i>


text:
І зьбяру рэшту статку Майго з усіх краін, куды Я выгнаў іх, і вярну іх у двары іхнія, і будуць пладзіцца і множыцца. </p><i> Ì z′bâru rèštu statku Majgo z usìh kraìn, kudy Â vygnaǔ ìh, ì vârnu ìh u dvary ìhnìâ, ì buduc′ pladzìcca ì množycca. </i>


text:
І пастаўлю над імі пастыраў, якія будуць пасьвіць іх, і яны ўжо ня будуць баяцца і палохацца і ня будуць губіцца, кажа Гасподзь. </p><i> Ì pastaǔlû nad ìmì pastyraǔ, âkìâ buduc′ pas′vìc′ ìh, ì âny ǔžo nâ buduc′ baâcca ì palohacca ì nâ buduc′ gubìcca, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<t>Вось, настаюць дні, кажа Гасподзь, - і пастаўлю Давіду Галіну праведную, і зацаруе Цар і будзе рабіць мудра і будзе чыніць суд і праўду на зямлі.</t> </p><i> <t>Vos′, nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, - ì pastaǔlû Davìdu Galìnu pravednuû, ì zacarue Car ì budze rabìc′ mudra ì budze čynìc′ sud ì praǔdu na zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>У дні Яго Юда і Ізраіль будуць жыць у бясьпецы; і вось - імя Яго, якім будуць называць Яго: "Гасподзь - апраўданьне наша!"</t> </p><i> <t>U dnì Âgo Ûda ì Ìzraìl′ buduc′ žyc′ u bâs′pecy; ì vos′ - ìmâ Âgo, âkìm buduc′ nazyvac′ Âgo: "Gaspodz′ - apraǔdan′ne naša!"</t> </i>


text:
Таму, вось настаюць дні, кажа Гасподзь, калі ўжо ня будуць казаць: "жывы Гасподзь, які вывеў сыноў Ізраілевых зь зямлі Егіпецкай", </p><i> Tamu, vos′ nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì ǔžo nâ buduc′ kazac′: "žyvy Gaspodz′, âkì vyveǔ synoǔ Ìzraìlevyh z′ zâmlì Egìpeckaj", </i>


text:
а: "жывы Гасподзь, Які вывеў і Які прывёў племя дома Ізраілевага зь зямлі паўночнай і з усіх земляў, куды Я выгнаў іх", і жыцьмуць на зямлі сваёй. </p><i> a: "žyvy Gaspodz′, Âkì vyveǔ ì Âkì pryvëǔ plemâ doma Ìzraìlevaga z′ zâmlì paǔnočnaj ì z usìh zemlâǔ, kudy Â vygnaǔ ìh", ì žyc′muc′ na zâmlì svaëj. </i>


text:
<t>Пра прарокаў. Сэрца маё ўва мне разьдзіраецца, усе косткі мае дрыжаць: я - як п'яны, як чалавек, якога адолела віно, дзеля Госпада і дзеля сьвятых словаў Яго,</t> </p><i> <t>Pra prarokaǔ. Sèrca maë ǔva mne raz′dzìraecca, use kostkì mae dryžac′: â - âk p'âny, âk čalavek, âkoga adolela vìno, dzelâ Gospada ì dzelâ s′vâtyh slovaǔ Âgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо зямля напоўнена пералюбцамі, бо плача зямля ад праклёнаў; пасохлі пашы ў пустыні, і імкненьне іхняе - зло, і сіла іхняя - няпраўда,</t> </p><i> <t>bo zâmlâ napoǔnena peralûbcamì, bo plača zâmlâ ad praklënaǔ; pasohlì pašy ǔ pustynì, ì ìmknen′ne ìhnâe - zlo, ì sìla ìhnââ - nâpraǔda,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо іхні прарок і сьвятар - крывадушнікі; нават у доме Маім Я знайшоў бязбожнасьць іхнюю, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>bo ìhnì prarok ì s′vâtar - kryvadušnìkì; navat u dome Maìm Â znajšoǔ bâzbožnas′c′ ìhnûû, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Затое дарога іхняя будзе ім, як коўзкія мясьціны ў цемры: іх штурхнуць - і яны ўпадуць там; бо Я навяду на іх бядоту, год наведваньня іх, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Zatoe daroga ìhnââ budze ìm, âk koǔzkìâ mâs′cìny ǔ cemry: ìh šturhnuc′ - ì âny ǔpaduc′ tam; bo Â navâdu na ìh bâdotu, god navedvan′nâ ìh, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ў прароках Самарыі Я бачыў вар'яцтва; яны прарочылі імем Ваала - і ўвялі ў аблуду народ Мой, Ізраіля.</t> </p><i> <t>Ì ǔ prarokah Samaryì Â bačyǔ var'âctva; âny praročylì ìmem Vaala - ì ǔvâlì ǔ abludu narod Moj, Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але ў прароках Ерусаліма бачу жахлівае: яны распусьнічаюць і ходзяць у фальшы, падтрымліваюць рукі ліхадзеяў, каб ніхто не наварочваўся ад сваёй бязбожнасьці; усе яны перад Мною - як Садома, і жыхары яго - як Гамора.</t> </p><i> <t>Ale ǔ prarokah Erusalìma baču žahlìvae: âny raspus′nìčaûc′ ì hodzâc′ u fal′šy, padtrymlìvaûc′ rukì lìhadzeâǔ, kab nìhto ne navaročvaǔsâ ad svaëj bâzbožnas′cì; use âny perad Mnoû - âk Sadoma, ì žyhary âgo - âk Gamora.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму так кажа Гасподзь Саваоф пра прарокаў: вось, я накармлю іх палыном і напаю іх вадою з жоўцю, бо ад прарокаў Ерусалімскіх бязбожнасьць пашырылася на ўсю зямлю.</t> </p><i> <t>Tamu tak kaža Gaspodz′ Savaof pra prarokaǔ: vos′, â nakarmlû ìh palynom ì napaû ìh vadoû z žoǔcû, bo ad prarokaǔ Erusalìmskìh bâzbožnas′c′ pašyrylasâ na ǔsû zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь Саваоф: ня слухайце словаў прарокаў, якія прарочаць вам: яны ашукваюць вас, расказваюць мроі сэрца свайго, а не ад вуснаў Гасподніх.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Savaof: nâ sluhajce slovaǔ prarokaǔ, âkìâ praročac′ vam: âny ašukvaûc′ vas, raskazvaûc′ mroì sèrca svajgo, a ne ad vusnaǔ Gaspodnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны ўвесь час кажуць паняверцам Маім: "Гасподзь сказаў: мір будзе ў вас". І, кожнаму, хто дзейнічае з упартасьці сэрца свайго, кажуць: "ня прыйдзе на вас бяда".</t> </p><i> <t>Âny ǔves′ čas kažuc′ panâvercam Maìm: "Gaspodz′ skazaǔ: mìr budze ǔ vas". Ì, kožnamu, hto dzejnìčae z upartas′cì sèrca svajgo, kažuc′: "nâ pryjdze na vas bâda".</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо хто стаяў у радзе Госпада і бачыў і чуў слова Ягонае? Хто ўважаў слову Яго - і пачуў?</t> </p><i> <t>Bo hto staâǔ u radze Gospada ì bačyǔ ì čuǔ slova Âgonae? Hto ǔvažaǔ slovu Âgo - ì pačuǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, ідзе бура Гасподняя зь лютасьцю, бура грозная, і ўпадзе на галаву бязбожных.</t> </p><i> <t>Vos′, ìdze bura Gaspodnââ z′ lûtas′cû, bura groznaâ, ì ǔpadze na galavu bâzbožnyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гнеў Госпада не адвернецца, пакуль Ён ня зьдзейсьніць і пакуль ня выканае намераў сэрца Свайго; у наступныя дні вы ясна ўразумееце гэта.</t> </p><i> <t>Gneǔ Gospada ne advernecca, pakul′ Ën nâ z′dzejs′nìc′ ì pakul′ nâ vykanae nameraǔ sèrca Svajgo; u nastupnyâ dnì vy âsna ǔrazumeece gèta.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я не пасылаў прарокаў гэтых, а яны самі пабеглі; Я не казаў ім, а яны прарочылі.</t> </p><i> <t>Â ne pasylaǔ prarokaǔ gètyh, a âny samì pabeglì; Â ne kazaǔ ìm, a âny praročylì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі б яны стаялі ў радзе Маёй, дык абвясьцілі б народу Майму словы Мае і адводзілі б іх ад благога шляху іхняга і ад благіх дзеяў іхніх.</t> </p><i> <t>Kalì b âny staâlì ǔ radze Maëj, dyk abvâs′cìlì b narodu Majmu slovy Mae ì advodzìlì b ìh ad blagoga šlâhu ìhnâga ì ad blagìh dzeâǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба Я - Бог толькі зьблізку, кажа Гасподзь, а ня Бог здалёку?</t> </p><i> <t>Hìba Â - Bog tol′kì z′blìzku, kaža Gaspodz′, a nâ Bog zdalëku?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці можа чалавек схавацца ў патайнае месца, дзе Я ня бачыў бы яго? кажа Гасподзь. Ці ж не напаўняю Я неба і зямлю? кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Cì moža čalavek shavacca ǔ patajnae mesca, dze Â nâ bačyǔ by âgo? kaža Gaspodz′. Cì ž ne napaǔnâû Â neba ì zâmlû? kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Я чуў, што гавораць прарокі, якія Маім імем прарочаць ману. Яны кажуць: "мне сьнілася, мне сьнілася".</t> </p><i> <t>Â čuǔ, što gavorac′ prarokì, âkìâ Maìm ìmem praročac′ manu. Âny kažuc′: "mne s′nìlasâ, mne s′nìlasâ".</t> </i>


text:
Ці доўга гэта будзе ў сэрцы ў прарокаў, якія прарочаць ману, прарочаць ашуканства свайго сэрца? </p><i> Cì doǔga gèta budze ǔ sèrcy ǔ prarokaǔ, âkìâ praročac′ manu, praročac′ ašukanstva svajgo sèrca? </i>


text:
Ці думаюць яны давесьці народ Мой да забыцьця імя Майго празь сьненьні свае, якія яны пераказваюць адзін аднаму, як бацькі іх забылі імя Маё праз Ваала? </p><i> Cì dumaûc′ âny daves′cì narod Moj da zabyc′câ ìmâ Majgo praz′ s′nen′nì svae, âkìâ âny perakazvaûc′ adzìn adnamu, âk bac′kì ìh zabylì ìmâ Maë praz Vaala? </i>


text:
Прарок, які бачыў сон, няхай і расказвае яго як сон; а ў якога Маё слова, той няхай кажа слова Маё слушна. Што ёсьць супольнага ў мякіны з чыстым зернем? кажа Гасподзь </p><i> Prarok, âkì bačyǔ son, nâhaj ì raskazvae âgo âk son; a ǔ âkoga Maë slova, toj nâhaj kaža slova Maë slušna. Što ës′c′ supol′naga ǔ mâkìny z čystym zernem? kaža Gaspodz′ </i>


text:
Слова Маё ці ж не падобнае на агонь, кажа Гасподзь, і ці ж не падобнае на молат, які разьбівае скалу? </p><i> Slova Maë cì ž ne padobnae na agon′, kaža Gaspodz′, ì cì ž ne padobnae na molat, âkì raz′bìvae skalu? </i>


text:
Таму вось, Я - на прарокаў, кажа Гасподзь, якія крадуць словы Мае адзін у аднаго. </p><i> Tamu vos′, Â - na prarokaǔ, kaža Gaspodz′, âkìâ kraduc′ slovy Mae adzìn u adnago. </i>


text:
Вось, Я - на прарокаў, кажа Гасподзь, якія дзейнічаюць сваім языком, а кажуць: "Ён сказаў". </p><i> Vos′, Â - na prarokaǔ, kaža Gaspodz′, âkìâ dzejnìčaûc′ svaìm âzykom, a kažuc′: "Ën skazaǔ". </i>


text:
Вось, Я на прарокаў фальшывых сноў, кажа Гасподзь, якія расказваюць іх і ўводзяць народ Мой у аблуду сваімі падманамі і ашуканствам, тым часам як Я не пасылаў іх і не загадваў ім, і яны ніякай карысьці ня прыносяць народу гэтаму, кажа Гасподзь. </p><i> Vos′, Â na prarokaǔ fal′šyvyh snoǔ, kaža Gaspodz′, âkìâ raskazvaûc′ ìh ì ǔvodzâc′ narod Moj u abludu svaìmì padmanamì ì ašukanstvam, tym časam âk Â ne pasylaǔ ìh ì ne zagadvaǔ ìm, ì âny nìâkaj karys′cì nâ prynosâc′ narodu gètamu, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Калі спытае ў цябе народ гэты альбо прарок альбо сьвятар: "які цяжар ад Госпада", дык скажы ім: "які цяжар? Я пакіну вас, кажа Гасподзь". </p><i> Kalì spytae ǔ câbe narod gèty al′bo prarok al′bo s′vâtar: "âkì câžar ad Gospada", dyk skažy ìm: "âkì câžar? Â pakìnu vas, kaža Gaspodz′". </i>


text:
Калі прарок альбо сьвятар альбо народ скажа: "цяжар ад Госпада", Я пакараю таго чалавека і дом ягоны. </p><i> Kalì prarok al′bo s′vâtar al′bo narod skaža: "câžar ad Gospada", Â pakaraû tago čalaveka ì dom âgony. </i>


text:
<pb/>Так кажэце адзін аднаму і брат брату: "што адказаў Гасподзь?" альбо: "што сказаў Гасподзь?" </p><i> Tak kažèce adzìn adnamu ì brat bratu: "što adkazaǔ Gaspodz′?" al′bo: "što skazaǔ Gaspodz′?" </i>


text:
а гэтага слова: "цяжар ад Госпада", наперад ня ўжывайце: бо цяжарам будзе такому чалавеку слова ягонае, бо вы пераварочваеце словы жывога Бога, Госпада Саваофа Бога нашага. </p><i> a gètaga slova: "câžar ad Gospada", naperad nâ ǔžyvajce: bo câžaram budze takomu čalaveku slova âgonae, bo vy peravaročvaece slovy žyvoga Boga, Gospada Savaofa Boga našaga. </i>


text:
Так кажы прароку: "што адказаў табе Гасподзь? альбо: "што сказаў Гасподзь?" </p><i> Tak kažy praroku: "što adkazaǔ tabe Gaspodz′? al′bo: "što skazaǔ Gaspodz′?" </i>


text:
А калі вы яшчэ казацьмеце: "цяжар ад Госпада", дык так кажа Гасподзь; за тое, што вы кажаце слова гэтае: "цяжар ад Госпада", тым часам як я паслаў сказаць вам: не кажэце "цяжар ад Госпада", </p><i> A kalì vy âščè kazac′mece: "câžar ad Gospada", dyk tak kaža Gaspodz′; za toe, što vy kažace slova gètae: "câžar ad Gospada", tym časam âk â paslaǔ skazac′ vam: ne kažèce "câžar ad Gospada", </i>


text:
за тое вось, Я забуду вас зусім і пакіну вас, і горад гэты, які Я даў вам і бацькам вашым, адхілю ад аблічча Майго </p><i> za toe vos′, Â zabudu vas zusìm ì pakìnu vas, ì gorad gèty, âkì Â daǔ vam ì bac′kam vašym, adhìlû ad ablìčča Majgo </i>


text:
і накладу на вас агуду вечную, якая не забудзецца. </p><i> ì nakladu na vas agudu večnuû, âkaâ ne zabudzecca. </i>


text:
<pb/>Гасподзь паказаў мне: і вось, два кашы са смоквамі пастаўлены перад храмам Гасподнім, - пасьля таго, як Навухаданосар, цар Вавілонскі, вывеў зь Ерусаліма палоннымі Еханію, сына Ёакімавага, цара Юдэйскага, і князёў Юдэйскіх зь цесьлямі і кавалямі і прывёў іх у Вавілон: </p><i> Gaspodz′ pakazaǔ mne: ì vos′, dva kašy sa smokvamì pastaǔleny perad hramam Gaspodnìm, - pas′lâ tago, âk Navuhadanosar, car Vavìlonskì, vyveǔ z′ Erusalìma palonnymì Ehanìû, syna Ëakìmavaga, cara Ûdèjskaga, ì knâzëǔ Ûdèjskìh z′ ces′lâmì ì kavalâmì ì pryvëǔ ìh u Vavìlon: </i>


text:
адзін кош быў са смоквамі вельмі добрымі, якімі бываюць смоквы раньнія, а другі кош - са смоквамі вельмі благімі, якіх зь нягоднасьці іхняй нельга есьці. </p><i> adzìn koš byǔ sa smokvamì vel′mì dobrymì, âkìmì byvaûc′ smokvy ran′nìâ, a drugì koš - sa smokvamì vel′mì blagìmì, âkìh z′ nâgodnas′cì ìhnâj nel′ga es′cì. </i>


text:
І сказаў мне Гасподзь: што бачыш ты, Ерамія? я сказаў: смоквы, смоквы добрыя - вельмі добрыя, а благія - вельмі благія, так што іх нельга есьці, бо яны вельмі кепскія. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: što bačyš ty, Eramìâ? â skazaǔ: smokvy, smokvy dobryâ - vel′mì dobryâ, a blagìâ - vel′mì blagìâ, tak što ìh nel′ga es′cì, bo âny vel′mì kepskìâ. </i>


text:
так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: падобна, як гэтыя смоквы добрыя, Я прызнаю добрымі перасяленцаў Юдэйскіх, якіх Я паслаў з гэтага месца ў зямлю Халдэйскую; </p><i> tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ: padobna, âk gètyâ smokvy dobryâ, Â pryznaû dobrymì perasâlencaǔ Ûdèjskìh, âkìh Â paslaǔ z gètaga mesca ǔ zâmlû Haldèjskuû; </i>


text:
я зьвярну на іх вочы Мае на дабро ім і вярну іх у зямлю гэтую, і ўладжу іх, а ня зруйную, і пасаджу іх, а ня выкарчую; </p><i> â z′vârnu na ìh vočy Mae na dabro ìm ì vârnu ìh u zâmlû gètuû, ì ǔladžu ìh, a nâ zrujnuû, ì pasadžu ìh, a nâ vykarčuû; </i>


text:
і дам ім сэрца, каб ведалі Мяне, што Я - Гасподзь, і яны будуць Маім народам, а Я буду іхнім Богам; бо яны абернуцца да Мяне ўсім сэрцам сваім. </p><i> ì dam ìm sèrca, kab vedalì Mâne, što Â - Gaspodz′, ì âny buduc′ Maìm narodam, a Â budu ìhnìm Bogam; bo âny abernucca da Mâne ǔsìm sèrcam svaìm. </i>


text:
<pb/>А пра благія смоквы, якіх і есьці нельга за няпрыдатнасьць іх, так кажа Гасподзь: такім Я зраблю Сэдэкію, цара Юдэйскага, і князёў ягоных і іншых Ерусалімцаў, што застаюцца ў зямлі гэтай і жывуць у зямлі Егіпецкай; </p><i> A pra blagìâ smokvy, âkìh ì es′cì nel′ga za nâprydatnas′c′ ìh, tak kaža Gaspodz′: takìm Â zrablû Sèdèkìû, cara Ûdèjskaga, ì knâzëǔ âgonyh ì ìnšyh Erusalìmcaǔ, što zastaûcca ǔ zâmlì gètaj ì žyvuc′ u zâmlì Egìpeckaj; </i>


text:
і аддам іх на азлобу і на ліхія пакуты ва ўсіх царствах зямных, на паглум, на перагуды, на пакепства і праклён ва ўсіх мясьцінах, куды Я выганю іх. </p><i> ì addam ìh na azlobu ì na lìhìâ pakuty va ǔsìh carstvah zâmnyh, na paglum, na peragudy, na pakepstva ì praklën va ǔsìh mâs′cìnah, kudy Â vyganû ìh. </i>


text:
І пашлю на іх меч, голад і паморак, пакуль ня вынішчу іх зь зямлі, якую Я даў ім і бацькам іхнім. </p><i> Ì pašlû na ìh meč, golad ì pamorak, pakul′ nâ vynìšču ìh z′ zâmlì, âkuû Â daǔ ìm ì bac′kam ìhnìm. </i>


text:
<pb/>І слова, якое было Ераміі пра ўвесь народ Юдэйскі, у чацьвёрты год Ёакіма, сына Ёсіі, цара Юдэйскага, - гэта быў першы год Навухаданосара, цара Вавілонскага, - </p><i> Ì slova, âkoe bylo Eramìì pra ǔves′ narod Ûdèjskì, u čac′vërty god Ëakìma, syna Ësìì, cara Ûdèjskaga, - gèta byǔ peršy god Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, - </i>


text:
і якое прарок Ерамія прамовіў да ўсяго народа Юдэйскага і да ўсіх жыхароў Ерусаліма і сказаў: </p><i> ì âkoe prarok Eramìâ pramovìǔ da ǔsâgo naroda Ûdèjskaga ì da ǔsìh žyharoǔ Erusalìma ì skazaǔ: </i>


text:
ад трынаццатага года Ёсіі сына Амонавага, цара Юдэйскага, да гэтага дня, - вось ужо дваццаць тры гады, - было мне слова Гасподняе, і я з самае раніцы прамаўляў вам, - і вы ня слухалі. </p><i> ad trynaccataga goda Ësìì syna Amonavaga, cara Ûdèjskaga, da gètaga dnâ, - vos′ užo dvaccac′ try gady, - bylo mne slova Gaspodnâe, ì â z samae ranìcy pramaǔlâǔ vam, - ì vy nâ sluhalì. </i>


text:
Гасподзь пасылаў да вас усіх рабоў Сваіх прарокаў, з самае раніцы пасылаў, - і вы ня слухалі і ня прыхілялі вуха свайго, каб слухаць. </p><i> Gaspodz′ pasylaǔ da vas usìh raboǔ Svaìh prarokaǔ, z samae ranìcy pasylaǔ, - ì vy nâ sluhalì ì nâ pryhìlâlì vuha svajgo, kab sluhac′. </i>


text:
Вам казалі: "адвярнецеся кожны ад благога шляху свайго і ад благіх дзеяў сваіх і жывеце на зямлі, якую Гасподзь даў вам і бацькам вашым адвеку навечна; </p><i> Vam kazalì: "advârnecesâ kožny ad blagoga šlâhu svajgo ì ad blagìh dzeâǔ svaìh ì žyvece na zâmlì, âkuû Gaspodz′ daǔ vam ì bac′kam vašym adveku navečna; </i>


text:
І не хадзеце сьледам за іншымі божышчамі, каб служыць ім і пакланяцца ім, і не гнявеце Мяне дзеямі рук сваіх, і не зраблю вам благога". </p><i> Ì ne hadzece s′ledam za ìnšymì božyščamì, kab služyc′ ìm ì paklanâcca ìm, ì ne gnâvece Mâne dzeâmì ruk svaìh, ì ne zrablû vam blagoga". </i>


text:
Але вы ня слухаліся Мяне, кажа Гасподзь, гневячы Мяне дзеямі рук сваіх, на злосьць сабе. </p><i> Ale vy nâ sluhalìsâ Mâne, kaža Gaspodz′, gnevâčy Mâne dzeâmì ruk svaìh, na zlos′c′ sabe. </i>


text:
<pb/>Таму так кажа Гасподзь Саваоф: за тое, што вы ня слухалі словаў Маіх, </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′ Savaof: za toe, što vy nâ sluhalì slovaǔ Maìh, </i>


text:
вось Я пашлю і вазьму ўсе плямёны паўночныя, кажа Гасподзь, і пашлю да Навухаданосара, цара Вавілонскага, раба Майго, і прывяду іх на зямлю гэтую і на жыхароў яе і на ўсе навакольныя народы; і цалкам вынішчу іх і зраблю іх жахам і пасьмешышчам і вечным запусьценьнем. </p><i> vos′ Â pašlû ì vaz′mu ǔse plâmëny paǔnočnyâ, kaža Gaspodz′, ì pašlû da Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, raba Majgo, ì pryvâdu ìh na zâmlû gètuû ì na žyharoǔ âe ì na ǔse navakol′nyâ narody; ì calkam vynìšču ìh ì zrablû ìh žaham ì pas′mešyščam ì večnym zapus′cen′nem. </i>


text:
І спыню іх голас радасьці і голас весялосьці, голас жаніха і голас нявесты, гук жорнаў і сьвятло сьвяцільні. </p><i> Ì spynû ìh golas radas′cì ì golas vesâlos′cì, golas žanìha ì golas nâvesty, guk žornaǔ ì s′vâtlo s′vâcìl′nì. </i>


text:
І ўся зямля гэтая будзе пустыняю і жахам; і народы гэтыя будуць служыць цару Вавілонскаму семдзесят гадоў. </p><i> Ì ǔsâ zâmlâ gètaâ budze pustynâû ì žaham; ì narody gètyâ buduc′ služyc′ caru Vavìlonskamu semdzesât gadoǔ. </i>


text:
<pb/>І будзе: калі споўніцца семдзесят гадоў, пакараю цара Вавілонскага і той народ, кажа Гасподзь, за іх бязбожнасьць, і зямлю Халдэйскую, і зраблю яе вечнаю пустыняю. </p><i> Ì budze: kalì spoǔnìcca semdzesât gadoǔ, pakaraû cara Vavìlonskaga ì toj narod, kaža Gaspodz′, za ìh bâzbožnas′c′, ì zâmlû Haldèjskuû, ì zrablû âe večnaû pustynâû. </i>


text:
І спраўджу над тою зямлёю ўсе словы Мае, якія Я прамовіў на яе, усё напісанае ў гэтай кнізе, што Ерамія прароча вымавіў на ўсе народы, </p><i> Ì spraǔdžu nad toû zâmlëû ǔse slovy Mae, âkìâ Â pramovìǔ na âe, usë napìsanae ǔ gètaj knìze, što Eramìâ praroča vymavìǔ na ǔse narody, </i>


text:
бо і іх паняволяць шматлікія народы і цары вялікія; і Я дам ім паводле іх учынкаў, паводле дзеяў рук іхніх. </p><i> bo ì ìh panâvolâc′ šmatlìkìâ narody ì cary vâlìkìâ; ì Â dam ìm pavodle ìh učynkaǔ, pavodle dzeâǔ ruk ìhnìh. </i>


text:
Бо так сказаў мне Гасподзь Бог Ізраілеў: вазьмі з рукі Маёй чару гэтую зь віном лютасьці і напаі зь яе ўсе народы, да якіх Я пасылаю цябе. </p><i> Bo tak skazaǔ mne Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ: vaz′mì z rukì Maëj čaru gètuû z′ vìnom lûtas′cì ì napaì z′ âe ǔse narody, da âkìh Â pasylaû câbe. </i>


text:
І яны вып'юць і будуць хістацца і звар'яцеюць, убачыўшы меч, які Я пашлю на іх. </p><i> Ì âny vyp'ûc′ ì buduc′ hìstacca ì zvar'âceûc′, ubačyǔšy meč, âkì Â pašlû na ìh. </i>


text:
<pb/>І ўзяў я чару з рукі Гасподняй і напаіў зь яе ўсе народы, да якіх паслаў мяне Гасподзь: </p><i> Ì ǔzâǔ â čaru z rukì Gaspodnâj ì napaìǔ z′ âe ǔse narody, da âkìh paslaǔ mâne Gaspodz′: </i>


text:
Ерусалім і гарады Юдэйскія, і цароў яго і князёў яго, каб спустошыць іх і зрабіць жахам, пасьмешышчам і праклёнам, як і відно сёньня, </p><i> Erusalìm ì garady Ûdèjskìâ, ì caroǔ âgo ì knâzëǔ âgo, kab spustošyc′ ìh ì zrabìc′ žaham, pas′mešyščam ì praklënam, âk ì vìdno sën′nâ, </i>


text:
фараона, цара Егіпецкага, і слуг ягоных, і князёў яго і ўвесь народ яго, </p><i> faraona, cara Egìpeckaga, ì slug âgonyh, ì knâzëǔ âgo ì ǔves′ narod âgo, </i>


text:
і ўвесь зьмешаны народ, і ўсіх цароў зямлі Уца і ўсіх цароў зямлі Філістымскай, і Аскалон і Газу, і Экрон, і рэшткі Азота, </p><i> ì ǔves′ z′mešany narod, ì ǔsìh caroǔ zâmlì Uca ì ǔsìh caroǔ zâmlì Fìlìstymskaj, ì Askalon ì Gazu, ì Èkron, ì rèštkì Azota, </i>


text:
і ўсіх цароў Тыра і ўсіх цароў Сідона і цароў астравоў, якія за морам, </p><i> ì ǔsìh caroǔ Tyra ì ǔsìh caroǔ Sìdona ì caroǔ astravoǔ, âkìâ za moram, </i>


text:
Дэдана і Тэму, і Буза і ўсіх, што стрыгуць валасы на скронях, </p><i> Dèdana ì Tèmu, ì Buza ì ǔsìh, što stryguc′ valasy na skronâh, </i>


text:
і ўсіх цароў Аравіі і ўсіх цароў народаў рознапляменных, што жывуць у пустыні, </p><i> ì ǔsìh caroǔ Aravìì ì ǔsìh caroǔ narodaǔ roznaplâmennyh, što žyvuc′ u pustynì, </i>


text:
усіх цароў Зімврыі і ўсіх цароў Элама, і ўсіх цароў Мідыі </p><i> usìh caroǔ Zìmvryì ì ǔsìh caroǔ Èlama, ì ǔsìh caroǔ Mìdyì </i>


text:
і ўсіх цароў поўначы, блізкіх адзін аднаму і далёкіх, і ўсе царствы зямныя, якія - на ўлоньні зямлі, а цар Сэсаха вып'е пасьля іх. </p><i> ì ǔsìh caroǔ poǔnačy, blìzkìh adzìn adnamu ì dalëkìh, ì ǔse carstvy zâmnyâ, âkìâ - na ǔlon′nì zâmlì, a car Sèsaha vyp'e pas′lâ ìh. </i>


text:
<pb/>І скажы ім: так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў: пеце і ўпецеся, вырыгніце і ўпадзеце, і не ўставайце, угледзеўшы меч, які Я пашлю на вас. </p><i> Ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ: pece ì ǔpecesâ, vyrygnìce ì ǔpadzece, ì ne ǔstavajce, ugledzeǔšy meč, âkì Â pašlû na vas. </i>


text:
Калі ж яны будуць адмаўляцца браць чарку з рукі тваёй, каб піць, дык скажы ім: так кажа Гасподзь Саваоф: вы канечне піцьмеце. </p><i> Kalì ž âny buduc′ admaǔlâcca brac′ čarku z rukì tvaëj, kab pìc′, dyk skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Savaof: vy kanečne pìc′mece. </i>


text:
Бо вось на горад гэты, на якім напісана Маё імя, я пачынаю наводзіць бедства; і ці вы застанецеся непакараныя? Не, не застанецеся непакараныя; бо Я наклікаю меч на ўсіх жыхароў зямлі, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Bo vos′ na gorad gèty, na âkìm napìsana Maë ìmâ, â pačynaû navodzìc′ bedstva; ì cì vy zastanecesâ nepakaranyâ? Ne, ne zastanecesâ nepakaranyâ; bo Â naklìkaû meč na ǔsìh žyharoǔ zâmlì, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
<pb/>Таму вымаві на іх усе словы гэтыя і скажы ім: <t>Гасподзь загрыміць з вышыні і з жытлішча сьвятыні Сваёй падасьць голас Свой; страшна загрыміць на селішча Сваё; як тыя, што топчуць у чавільні, усклікне на ўсіх жыхароў зямлі.</t> </p><i> Tamu vymavì na ìh use slovy gètyâ ì skažy ìm: <t>Gaspodz′ zagrymìc′ z vyšynì ì z žytlìšča s′vâtynì Svaëj padas′c′ golas Svoj; strašna zagrymìc′ na selìšča Svaë; âk tyâ, što topčuc′ u čavìl′nì, usklìkne na ǔsìh žyharoǔ zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Шум дойдзе да канцоў зямлі; бо ў Госпада спаборства з народамі: Ён будзе судзіцца з кожнаю плоцьцю, бязбожных ён аддасьць мечу, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Šum dojdze da kancoǔ zâmlì; bo ǔ Gospada spaborstva z narodamì: Ën budze sudzìcca z kožnaû ploc′cû, bâzbožnyh ën addas′c′ meču, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь Саваоф: вось, бедства пойдзе ад народа да народа, і вялікая віхура падымецца ад краёў зямлі.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Savaof: vos′, bedstva pojdze ad naroda da naroda, ì vâlìkaâ vìhura padymecca ad kraëǔ zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будуць пабітыя Госпадам у той дзень - ад канца зямлі да канца зямлі, ня будуць аплаканыя і ня будуць прыбраныя і пахаваныя, гноем будуць на ўлоньні зямлі,</t> </p><i> <t>Ì buduc′ pabìtyâ Gospadam u toj dzen′ - ad kanca zâmlì da kanca zâmlì, nâ buduc′ aplakanyâ ì nâ buduc′ prybranyâ ì pahavanyâ, gnoem buduc′ na ǔlon′nì zâmlì,</t> </i>


text:
<pb/><t>Галасеце, пастыры, і стагнеце, і пасыпайце сябе пылам, правадыры статку; бо споўніліся дні вашыя для заколу і расьсеяньня вашага, і паб'яцеся, як дарагі посуд.</t> </p><i> <t>Galasece, pastyry, ì stagnece, ì pasypajce sâbe pylam, pravadyry statku; bo spoǔnìlìsâ dnì vašyâ dlâ zakolu ì ras′seân′nâ vašaga, ì pab'âcesâ, âk daragì posud.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ня будзе прыстанішча пастырам і ратунку важакам статку.</t> </p><i> <t>Ì nâ budze prystanìšča pastyram ì ratunku važakam statku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чуцен енк пастыраў і галашэньне важакоў статку, бо спустошыў Гасподзь пашу іхнюю.</t> </p><i> <t>Čucen enk pastyraǔ ì galašèn′ne važakoǔ statku, bo spustošyǔ Gaspodz′ pašu ìhnûû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вынішчаюцца мірныя селішчы ад лютасьці гневу Гасподняга.</t> </p><i> <t>Vynìščaûcca mìrnyâ selìščy ad lûtas′cì gnevu Gaspodnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён пакінуў жытлішча Сваё, як леў; і зямля іхняя зрабілася пусткаю ад лютасьці спусташальніка і ад палымянага гневу Ягонага.</t> </p><i> <t>Ën pakìnuǔ žytlìšča Svaë, âk leǔ; ì zâmlâ ìhnââ zrabìlasâ pustkaû ad lûtas′cì spustašal′nìka ì ad palymânaga gnevu Âgonaga.</t> </i>


text:
<pb/>На пачатку цараваньня Ёакіма, сына Ёсіі, цара Юдэйскага, было такое слова ад Госпада: </p><i> Na pačatku caravan′nâ Ëakìma, syna Ësìì, cara Ûdèjskaga, bylo takoe slova ad Gospada: </i>


text:
так кажа Гасподзь: стань у двары дома Гасподняга і скажы ўсім гарадам Юдэі, якія прыходзяць на пакланеньне ў дом Гасподні, усе тыя словы, якія загадаю табе сказаць ім; не адымі ні слова. </p><i> tak kaža Gaspodz′: stan′ u dvary doma Gaspodnâga ì skažy ǔsìm garadam Ûdèì, âkìâ pryhodzâc′ na paklanen′ne ǔ dom Gaspodnì, use tyâ slovy, âkìâ zagadaû tabe skazac′ ìm; ne adymì nì slova. </i>


text:
Магчыма, яны паслухаюцца і адвернуцца кожны ад благога шляху свайго, і тады Я адмяню тое бедства, якое думаю навесьці на іх за ліхія дзеі іхнія. </p><i> Magčyma, âny pasluhaûcca ì advernucca kožny ad blagoga šlâhu svajgo, ì tady Â admânû toe bedstva, âkoe dumaû naves′cì na ìh za lìhìâ dzeì ìhnìâ. </i>


text:
І скажы ім: так кажа Гасподзь: калі вы не паслухаецеся Мяне ў тым, каб хадзіць паводле закона Майго, які Я даў вам, </p><i> Ì skažy ìm: tak kaža Gaspodz′: kalì vy ne pasluhaecesâ Mâne ǔ tym, kab hadzìc′ pavodle zakona Majgo, âkì Â daǔ vam, </i>


text:
каб уважаць словам рабоў Маіх прарокаў, якіх Я пасылаю да вас, пасылаю з самай раніцы, і якіх вы ня слухаеце, - </p><i> kab uvažac′ slovam raboǔ Maìh prarokaǔ, âkìh Â pasylaû da vas, pasylaû z samaj ranìcy, ì âkìh vy nâ sluhaece, - </i>


text:
дык з домам гэтым Я зраблю тое самае, што - зь Сіломам, і горад гэты аддам на праклён усім народам зямлі. </p><i> dyk z domam gètym Â zrablû toe samae, što - z′ Sìlomam, ì gorad gèty addam na praklën usìm narodam zâmlì. </i>


text:
<pb/>Сьвятары і прарокі і ўвесь народ слухалі Ерамію, калі ён гаварыў гэтыя словы ў доме Гасподнім. </p><i> S′vâtary ì prarokì ì ǔves′ narod sluhalì Eramìû, kalì ën gavaryǔ gètyâ slovy ǔ dome Gaspodnìm. </i>


text:
І калі Ерамія сказаў усё, што Гасподзь загадаў яму сказаць усяму народу, тады схапілі яго сьвятары і прарокі і ўвесь народ - і сказалі: "ты павінен памерці; </p><i> Ì kalì Eramìâ skazaǔ usë, što Gaspodz′ zagadaǔ âmu skazac′ usâmu narodu, tady shapìlì âgo s′vâtary ì prarokì ì ǔves′ narod - ì skazalì: "ty pavìnen pamercì; </i>


text:
навошта ты прарочыш імем Госпада і кажаш: і дом гэты будзе - як Сілом, і горад гэты апусьцее, застанецца без жыхароў?" І сабраўся ўвесь народ супроць Ераміі ў доме Гасподнім. </p><i> navošta ty praročyš ìmem Gospada ì kažaš: ì dom gèty budze - âk Sìlom, ì gorad gèty apus′cee, zastanecca bez žyharoǔ?" Ì sabraǔsâ ǔves′ narod suproc′ Eramìì ǔ dome Gaspodnìm. </i>


text:
<pb/>Калі пачулі пра гэта князі Юдэйскія, дык прыйшлі з дома цара да дома Гасподняга і селі каля ўваходу ў новую браму дома Гасподняга. </p><i> Kalì pačulì pra gèta knâzì Ûdèjskìâ, dyk pryjšlì z doma cara da doma Gaspodnâga ì selì kalâ ǔvahodu ǔ novuû bramu doma Gaspodnâga. </i>


text:
Тады сьвятары і прарокі так сказалі князям і ўсяму народу: "сьмяротны вырак - гэтаму чалавеку, бо ён прарочыць супроць горада гэтага, як вы чулі на свае вушы!". </p><i> Tady s′vâtary ì prarokì tak skazalì knâzâm ì ǔsâmu narodu: "s′mârotny vyrak - gètamu čalaveku, bo ën praročyc′ suproc′ gorada gètaga, âk vy čulì na svae vušy!". </i>


text:
<pb/>І сказаў Ерамія ўсім князям і ўсяму народу: "Гасподзь паслаў мяне прарочыць супроць дома гэтага і супроць горада гэтага ўсе тыя словы, якія вы чулі; </p><i> Ì skazaǔ Eramìâ ǔsìm knâzâm ì ǔsâmu narodu: "Gaspodz′ paslaǔ mâne praročyc′ suproc′ doma gètaga ì suproc′ gorada gètaga ǔse tyâ slovy, âkìâ vy čulì; </i>


text:
дык вось, выправіце дарогі вашыя і паслухайцеся голасу Госпада Бога вашага, і Гасподзь адменіць бедства, якое вырак на вас; </p><i> dyk vos′, vypravìce darogì vašyâ ì pasluhajcesâ golasu Gospada Boga vašaga, ì Gaspodz′ admenìc′ bedstva, âkoe vyrak na vas; </i>


text:
а што да мяне, вось, я - у вашых руках; рабеце са мною, што вачам вашым здасца добрым і справядлівым: </p><i> a što da mâne, vos′, â - u vašyh rukah; rabece sa mnoû, što vačam vašym zdasca dobrym ì spravâdlìvym: </i>


text:
толькі цьвёрда ведайце, што калі вы ўсьмерціце мяне дык нявінную кроў ускладзяце на сябе і на горад гэты і на жыхароў яго; бо сапраўды Гасподзь паслаў мяне да вас сказаць усе тыя словы ў вашыя вушы". </p><i> tol′kì c′vërda vedajce, što kalì vy ǔs′mercìce mâne dyk nâvìnnuû kroǔ uskladzâce na sâbe ì na gorad gèty ì na žyharoǔ âgo; bo sapraǔdy Gaspodz′ paslaǔ mâne da vas skazac′ use tyâ slovy ǔ vašyâ vušy". </i>


text:
<pb/>Тады князі і ўвесь народ сказалі сьвятарам і прарокам: гэты чалавек ня мае быць вырачаны на сьмерць, бо ён гаварыў нам імем Госпада Бога нашага. </p><i> Tady knâzì ì ǔves′ narod skazalì s′vâtaram ì prarokam: gèty čalavek nâ mae byc′ vyračany na s′merc′, bo ën gavaryǔ nam ìmem Gospada Boga našaga. </i>


text:
І некаторыя са старэйшын зямлі ўсталі і сказалі ўсяму народнаму сходу: </p><i> Ì nekatoryâ sa starèjšyn zâmlì ǔstalì ì skazalì ǔsâmu narodnamu shodu: </i>


text:
Міхей Марастыцянін прарочыў у дні Эзэкіі, цара Юдэйскага, і сказаў усяму народу Юдэйскаму: <t>так кажа Гасподзь Саваоф: Сіён будзе ўзараны, як поле, і Ерусалім зробіцца грудаю развалінаў, і гара дома гэтага - лясістым пагоркам.</t> </p><i> Mìhej Marastycânìn praročyǔ u dnì Èzèkìì, cara Ûdèjskaga, ì skazaǔ usâmu narodu Ûdèjskamu: <t>tak kaža Gaspodz′ Savaof: Sìën budze ǔzarany, âk pole, ì Erusalìm zrobìcca grudaû razvalìnaǔ, ì gara doma gètaga - lâsìstym pagorkam.</t> </i>


text:
Ці ўсьмерцілі яго за гэта Эзэкія, цар Юдэйскі, і ўвесь Юда? Ці не збаяўся ён Госпада і ці ня ўмольваў Госпада? і Гасподзь адмяніў бедства, якое вырак на іх; а мы хочам зрабіць вялікае ліха душам нашым? </p><i> Cì ǔs′mercìlì âgo za gèta Èzèkìâ, car Ûdèjskì, ì ǔves′ Ûda? Cì ne zbaâǔsâ ën Gospada ì cì nâ ǔmol′vaǔ Gospada? ì Gaspodz′ admânìǔ bedstva, âkoe vyrak na ìh; a my hočam zrabìc′ vâlìkae lìha dušam našym? </i>


text:
<pb/>Прарочыў таксама імем Госпада нехта Урыя, сын Шэмаіін, з Карыятыярыма, - і прарочыў супроць горада гэтага і супроць зямлі гэтай якраз такімі словамі, як Ерамія. </p><i> Praročyǔ taksama ìmem Gospada nehta Uryâ, syn Šèmaììn, z Karyâtyâryma, - ì praročyǔ suproc′ gorada gètaga ì suproc′ zâmlì gètaj âkraz takìmì slovamì, âk Eramìâ. </i>


text:
Калі пачуў ягоныя словы цар Ёакім, і ўсе вяльможы ягоныя і ўсе князі, дык цар спрабаваў забіць яго. Пачуўшы пра гэта, Урыя збаяўся і ўцёк, і сышоў у Егіпет. </p><i> Kalì pačuǔ âgonyâ slovy car Ëakìm, ì ǔse vâl′možy âgonyâ ì ǔse knâzì, dyk car sprabavaǔ zabìc′ âgo. Pačuǔšy pra gèta, Uryâ zbaâǔsâ ì ǔcëk, ì syšoǔ u Egìpet. </i>


text:
Але цар Ёакім і ў Егіпет паслаў людзей: Элнатана, сына Ахборавага, і іншых зь ім. </p><i> Ale car Ëakìm ì ǔ Egìpet paslaǔ lûdzej: Èlnatana, syna Ahboravaga, ì ìnšyh z′ ìm. </i>


text:
І вывелі Урыю зь Егіпта і прывялі яго да цара Ёакіма, і ён забіў яго мечам і кінуў труп ягоны, дзе былі могілкі простага люду". </p><i> Ì vyvelì Uryû z′ Egìpta ì pryvâlì âgo da cara Ëakìma, ì ën zabìǔ âgo mečam ì kìnuǔ trup âgony, dze bylì mogìlkì prostaga lûdu". </i>


text:
<pb/>Але рука Ахікіма, сына Саванавага, была за Ерамію, каб не аддаваць яго ў рукі народа на забойства. </p><i> Ale ruka Ahìkìma, syna Savanavaga, byla za Eramìû, kab ne addavac′ âgo ǔ rukì naroda na zabojstva. </i>


text:
<pb/>На пачатку цараваньня Ёакіма, сына Ёсіі, цара Юдэйскага, было слова гэтае Ерамію ад Госпада: </p><i> Na pačatku caravan′nâ Ëakìma, syna Ësìì, cara Ûdèjskaga, bylo slova gètae Eramìû ad Gospada: </i>


text:
Так сказаў мне Гасподзь: зрабі сабе повязі і ярмо і накладзі іх сабе на шыю; </p><i> Tak skazaǔ mne Gaspodz′: zrabì sabe povâzì ì ârmo ì nakladzì ìh sabe na šyû; </i>


text:
і пашлі такія самыя цару Ідумэйскаму і цару Маавіцкаму, і цару сыноў Амонавых і цару Тыра і цару Сідона, праз паслоў, якія прыйшлі ў Ерусалім да Сэдэкіі, цара Юдэйскага; </p><i> ì pašlì takìâ samyâ caru Ìdumèjskamu ì caru Maavìckamu, ì caru synoǔ Amonavyh ì caru Tyra ì caru Sìdona, praz pasloǔ, âkìâ pryjšlì ǔ Erusalìm da Sèdèkìì, cara Ûdèjskaga; </i>


text:
і накажы ім сказаць спадарам іхнім: так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў: так скажэце гаспадарам вашым: </p><i> ì nakažy ìm skazac′ spadaram ìhnìm: tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ: tak skažèce gaspadaram vašym: </i>


text:
Я стварыў зямлю, чалавека і жывёлы, якія на ўлоньні зямлі, вялікай магутнасьцю Маёй і прасьцёртаю мышцай Маёю, і аддаў яе, каму Мне заўгодна было. </p><i> Â stvaryǔ zâmlû, čalaveka ì žyvëly, âkìâ na ǔlon′nì zâmlì, vâlìkaj magutnas′cû Maëj ì pras′cërtaû myšcaj Maëû, ì addaǔ âe, kamu Mne zaǔgodna bylo. </i>


text:
І сёньня я аддаю ўсе землі гэтыя ў руку Навухаданосару, цару Вавілонскамму, рабу Майму, і нават зьвяроў польных аддаю яму на слугаваньне. </p><i> Ì sën′nâ â addaû ǔse zemlì gètyâ ǔ ruku Navuhadanosaru, caru Vavìlonskammu, rabu Majmu, ì navat z′vâroǔ pol′nyh addaû âmu na slugavan′ne. </i>


text:
І ўсе народы будуць служыць яму і сыну ягонаму і сыну сына яго, пакуль ня прыйдзе час яго і ягонай зямлі і яму самому; і будуць служыць яму народы многія і цары вялікія. </p><i> Ì ǔse narody buduc′ služyc′ âmu ì synu âgonamu ì synu syna âgo, pakul′ nâ pryjdze čas âgo ì âgonaj zâmlì ì âmu samomu; ì buduc′ služyc′ âmu narody mnogìâ ì cary vâlìkìâ. </i>


text:
І калі які народ і царства не захоча служыць яму, Навухаданосару, цару Вавілонскаму, і ня схіліць шыі сваёй пад ярмо цара Вавілонскага, - гэты народ Я пакараю мечам, голадам, пошасьцю і згубным паморкам, кажа Гасподзь, пакуль ня вынішчу іх рукою ягонай, </p><i> Ì kalì âkì narod ì carstva ne zahoča služyc′ âmu, Navuhadanosaru, caru Vavìlonskamu, ì nâ shìlìc′ šyì svaëj pad ârmo cara Vavìlonskaga, - gèty narod Â pakaraû mečam, goladam, pošas′cû ì zgubnym pamorkam, kaža Gaspodz′, pakul′ nâ vynìšču ìh rukoû âgonaj, </i>


text:
і вы ня слухайце сваіх прарокаў і сваіх варажбітоў, і сваіх мройнікаў і сваіх чараўнікоў і сваіх зьвездароў, якія кажуць вам: "ня будзеце служыць цару Вавілонскаму". </p><i> ì vy nâ sluhajce svaìh prarokaǔ ì svaìh varažbìtoǔ, ì svaìh mrojnìkaǔ ì svaìh čaraǔnìkoǔ ì svaìh z′vezdaroǔ, âkìâ kažuc′ vam: "nâ budzece služyc′ caru Vavìlonskamu". </i>


text:
Бо яны прарочаць вам няпраўду, каб выдаліць вас зь зямлі вашай, і каб Я прагнаў вас і вы загінулі. </p><i> Bo âny praročac′ vam nâpraǔdu, kab vydalìc′ vas z′ zâmlì vašaj, ì kab Â pragnaǔ vas ì vy zagìnulì. </i>


text:
А народ, які схіліць шыю сваю пад ярмо цара Вавілонскага і пачне служыць яму, Я пакіну на зямлі Сваёй, кажа Гасподзь, і ён будзе ўрабляць яе і жыць на ёй. </p><i> A narod, âkì shìlìc′ šyû svaû pad ârmo cara Vavìlonskaga ì pačne služyc′ âmu, Â pakìnu na zâmlì Svaëj, kaža Gaspodz′, ì ën budze ǔrablâc′ âe ì žyc′ na ëj. </i>


text:
<pb/>І Сэдэкію, цару Юдэйскаму, я казаў усімі гэтымі словамі і сказаў: схілеце шыю пад ярмо цара Вавілонскага і служэце яму і народу ягонаму - і будзеце жывыя. </p><i> Ì Sèdèkìû, caru Ûdèjskamu, â kazaǔ usìmì gètymì slovamì ì skazaǔ: shìlece šyû pad ârmo cara Vavìlonskaga ì služèce âmu ì narodu âgonamu - ì budzece žyvyâ. </i>


text:
Навошта паміраць табе і народу твайму ад меча, голаду, паморку і згубнай пошасьці, як сказаў Гасподзь пра той народ, які ня будзе служыць цару Вавілонскаму? </p><i> Navošta pamìrac′ tabe ì narodu tvajmu ad meča, goladu, pamorku ì zgubnaj pošas′cì, âk skazaǔ Gaspodz′ pra toj narod, âkì nâ budze služyc′ caru Vavìlonskamu? </i>


text:
І ня слухайце слоў прарокаў, якія кажуць вам: "ня будзеце служыць цару Вавілонскаму"; бо яны прарочаць няпраўду. </p><i> Ì nâ sluhajce sloǔ prarokaǔ, âkìâ kažuc′ vam: "nâ budzece služyc′ caru Vavìlonskamu"; bo âny praročac′ nâpraǔdu. </i>


text:
Я не пасылаў іх, кажа Гасподзь; і яны фальшыва прарочаць імем Маім, каб я выгнаў вас, і каб вы загінулі, - вы і прарокі вашыя, якія прарочаць вам. </p><i> Â ne pasylaǔ ìh, kaža Gaspodz′; ì âny fal′šyva praročac′ ìmem Maìm, kab â vygnaǔ vas, ì kab vy zagìnulì, - vy ì prarokì vašyâ, âkìâ praročac′ vam. </i>


text:
<pb/>І сьвятарам і ўсяму народу гэтаму я казаў: так кажа Гасподзь: ня слухайце слоў прарокаў вашых, якія прарочаць вам і кажуць: "вось, неўзабаве вернуты будзе з Вавілона посуд дома Гасподняга"; бо яны прарочаць вам няпраўду. </p><i> Ì s′vâtaram ì ǔsâmu narodu gètamu â kazaǔ: tak kaža Gaspodz′: nâ sluhajce sloǔ prarokaǔ vašyh, âkìâ praročac′ vam ì kažuc′: "vos′, neǔzabave vernuty budze z Vavìlona posud doma Gaspodnâga"; bo âny praročac′ vam nâpraǔdu. </i>


text:
Ня слухайце іх, служэце цару Вавілонскаму і жывеце; навошта даводзіць горад гэты да спусташэньня? </p><i> Nâ sluhajce ìh, služèce caru Vavìlonskamu ì žyvece; navošta davodzìc′ gorad gèty da spustašèn′nâ? </i>


text:
А калі яны - прарокі і калі ў іх ёсьць слова Гасподняе, дык няхай хадайнічаюць перад Госпадам Саваофам, каб посуд, які застаецца ў доме Гасподнім і ў доме цара Юдэйскага і ў Ерусаліме, не прайшоў у Вавілон. </p><i> A kalì âny - prarokì ì kalì ǔ ìh ës′c′ slova Gaspodnâe, dyk nâhaj hadajnìčaûc′ perad Gospadam Savaofam, kab posud, âkì zastaecca ǔ dome Gaspodnìm ì ǔ dome cara Ûdèjskaga ì ǔ Erusalìme, ne prajšoǔ u Vavìlon. </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Саваоф пра слупы і пра меднае мора, і падножжы і іншыя рэчы, якія засталіся ў гэтым горадзе, </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Savaof pra slupy ì pra mednae mora, ì padnožžy ì ìnšyâ rèčy, âkìâ zastalìsâ ǔ gètym goradze, </i>


text:
якіх Навухаданосар, цар Вавілонскі ня ўзяў, калі Еханію, сына Ёакіма, цара Юдэйскага, і ўсіх знакамітых Юдэяў і Ерусалімлян вывеў зь Ерусаліма ў Вавілон, </p><i> âkìh Navuhadanosar, car Vavìlonskì nâ ǔzâǔ, kalì Ehanìû, syna Ëakìma, cara Ûdèjskaga, ì ǔsìh znakamìtyh Ûdèâǔ ì Erusalìmlân vyveǔ z′ Erusalìma ǔ Vavìlon, </i>


text:
бо так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў, пра посуд, які застаўся ў доме Гасподнім і ў доме цара Юдэйскага і ў Ерусаліме: </p><i> bo tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ, pra posud, âkì zastaǔsâ ǔ dome Gaspodnìm ì ǔ dome cara Ûdèjskaga ì ǔ Erusalìme: </i>


text:
ён будзе занесены ў Вавілон і там застанецца да таго дня, калі Я наведаю іх, кажа Гасподзь, і выведу іх і вярну іх на месца гэтае. </p><i> ën budze zaneseny ǔ Vavìlon ì tam zastanecca da tago dnâ, kalì Â navedaû ìh, kaža Gaspodz′, ì vyvedu ìh ì vârnu ìh na mesca gètae. </i>


text:
<pb/>У той самы год, - на пачатку цараваньня Сэдэкіі, цара Юдэйскага, - у чацьвёрты год, у пяты месяц, Ананія, сын Азураў, прарок з Гаваона, казаў мне ў доме Гасподнім на вачах у сьвятароў і ўсяго народа і сказаў: </p><i> U toj samy god, - na pačatku caravan′nâ Sèdèkìì, cara Ûdèjskaga, - u čac′vërty god, u pâty mesâc, Ananìâ, syn Azuraǔ, prarok z Gavaona, kazaǔ mne ǔ dome Gaspodnìm na vačah u s′vâtaroǔ ì ǔsâgo naroda ì skazaǔ: </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў; паламаю ярмо цара Вавілонскага; </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ; palamaû ârmo cara Vavìlonskaga; </i>


text:
праз два гады я вярну на месца гэтае ўвесь посуд дома Гасподняга, якія Навухаданосар, цар Вавілонскі, узяў з гэтага месца і перанёс іх у Вавілон; </p><i> praz dva gady â vârnu na mesca gètae ǔves′ posud doma Gaspodnâga, âkìâ Navuhadanosar, car Vavìlonskì, uzâǔ z gètaga mesca ì peranës ìh u Vavìlon; </i>


text:
І Еханію, сына Ёакімавага, цара Юдэйскага, і ўсіх палонных Юдэяў, якія прыйшлі ў Вавілон, Я вярну на месца гэтае, кажа Гасподзь; бо паламаю ярмо цара Вавілонскага. </p><i> Ì Ehanìû, syna Ëakìmavaga, cara Ûdèjskaga, ì ǔsìh palonnyh Ûdèâǔ, âkìâ pryjšlì ǔ Vavìlon, Â vârnu na mesca gètae, kaža Gaspodz′; bo palamaû ârmo cara Vavìlonskaga. </i>


text:
<pb/>І сказаў Ерамія прарок прароку Ананіі на вачах у сьвятароў і на вачах ва ўсяго народа, што стаялі ў доме Гасподнім, - </p><i> Ì skazaǔ Eramìâ prarok praroku Ananìì na vačah u s′vâtaroǔ ì na vačah va ǔsâgo naroda, što staâlì ǔ dome Gaspodnìm, - </i>


text:
і сказаў Ерамія прарок: хай будзе так, як учыніць гэта Гасподзь! хай спраўдзіць Гасподзь словы твае, якія ты сказаў пра вяртаньне з Вавілона посуду дома Гасподняга і ўсіх палонных на месца гэта! </p><i> ì skazaǔ Eramìâ prarok: haj budze tak, âk učynìc′ gèta Gaspodz′! haj spraǔdzìc′ Gaspodz′ slovy tvae, âkìâ ty skazaǔ pra vârtan′ne z Vavìlona posudu doma Gaspodnâga ì ǔsìh palonnyh na mesca gèta! </i>


text:
Толькі выслухай слова гэтае, якое я скажу ўголас табе і ў голас усяму народу: </p><i> Tol′kì vysluhaj slova gètae, âkoe â skažu ǔgolas tabe ì ǔ golas usâmu narodu: </i>


text:
прарокі, якія здавён былі да мяне і да цябе, прадказвалі многім землям і вялікім царствам вайну і бедства і паморак. </p><i> prarokì, âkìâ zdavën bylì da mâne ì da câbe, pradkazvalì mnogìm zemlâm ì vâlìkìm carstvam vajnu ì bedstva ì pamorak. </i>


text:
Калі які прарок прадказваў мір, дык тады толькі ён прызнаваны быў за прарока, якога сапраўды паслаў Гасподзь, калі збывалася слова таго прарока. </p><i> Kalì âkì prarok pradkazvaǔ mìr, dyk tady tol′kì ën pryznavany byǔ za praroka, âkoga sapraǔdy paslaǔ Gaspodz′, kalì zbyvalasâ slova tago praroka. </i>


text:
<pb/>Тады прарок Ананія ўзяў ярмо з шыі Ераміі прарока і паламаў яго. </p><i> Tady prarok Ananìâ ǔzâǔ ârmo z šyì Eramìì praroka ì palamaǔ âgo. </i>


text:
І сказаў Ананія на вачах усяго народа гэтыя словы: "так паламаю ярмо Навухаданосара, цара Вавілонскага, праз два гады, зьняўшы яго з шыі ўсіх народаў". І пайшоў Ерамія сваёй дарогай. </p><i> Ì skazaǔ Ananìâ na vačah usâgo naroda gètyâ slovy: "tak palamaû ârmo Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, praz dva gady, z′nâǔšy âgo z šyì ǔsìh narodaǔ". Ì pajšoǔ Eramìâ svaëj darogaj. </i>


text:
<pb/>І было слова Гасподняе Ераміі пасьля таго, як прарок Ананія паламаў ярмо на шыі прарока Ераміі: </p><i> Ì bylo slova Gaspodnâe Eramìì pas′lâ tago, âk prarok Ananìâ palamaǔ ârmo na šyì praroka Eramìì: </i>


text:
ідзі і скажы Ананію: так кажа Гасподзь: ты паламаў ярмо драўлянае - і зробіш замест яго ярмо жалезнае. </p><i> ìdzì ì skažy Ananìû: tak kaža Gaspodz′: ty palamaǔ ârmo draǔlânae - ì zrobìš zamest âgo ârmo žaleznae. </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: жалезнае ярмо накладу на шыю ўсіх гэтых народаў, каб яны працавалі Навухаданосару, цару Вавілонскаму, і яны будуць служыць яму, і нават зьвяроў польных Я аддам яму. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: žaleznae ârmo nakladu na šyû ǔsìh gètyh narodaǔ, kab âny pracavalì Navuhadanosaru, caru Vavìlonskamu, ì âny buduc′ služyc′ âmu, ì navat z′vâroǔ pol′nyh Â addam âmu. </i>


text:
І сказаў прарок Ерамія прароку Ананію: паслухай, Ананія: Гасподзь цябе не пасылаў, і ты абнадзейваеш народ гэты фальшыва. </p><i> Ì skazaǔ prarok Eramìâ praroku Ananìû: pasluhaj, Ananìâ: Gaspodz′ câbe ne pasylaǔ, ì ty abnadzejvaeš narod gèty fal′šyva. </i>


text:
Пасьля гэтага так кажа Гасподзь: вось, Я скіну цябе з улоньня зямлі; у гэтым самым годзе ты памрэш, бо ты гаворыш насуперак Госпаду. </p><i> Pas′lâ gètaga tak kaža Gaspodz′: vos′, Â skìnu câbe z ulon′nâ zâmlì; u gètym samym godze ty pamrèš, bo ty gavoryš nasuperak Gospadu. </i>


text:
<pb/>І памёр прарок Ананія ў тым самым годзе, на сёмым месяцы. </p><i> Ì pamër prarok Ananìâ ǔ tym samym godze, na sëmym mesâcy. </i>


text:
<pb/>І вось словы зь пісьма, якое прарок Ерамія паслаў зь Ерусаліма да рэшты старэйшынаў паміж перасяленцамі і да сьвятароў, і да прарокаў і да ўсяго народа, якіх Навухаданосар вывеў зь Ерусаліма ў Вавілон, </p><i> Ì vos′ slovy z′ pìs′ma, âkoe prarok Eramìâ paslaǔ z′ Erusalìma da rèšty starèjšynaǔ pamìž perasâlencamì ì da s′vâtaroǔ, ì da prarokaǔ ì da ǔsâgo naroda, âkìh Navuhadanosar vyveǔ z′ Erusalìma ǔ Vavìlon, </i>


text:
пасьля таго, як выйшлі зь Ерусаліма цар Еханія і царыца і еўнухі, князі Юдэі і Ерусаліма, і цесьляры і кавалі, </p><i> pas′lâ tago, âk vyjšlì z′ Erusalìma car Ehanìâ ì caryca ì eǔnuhì, knâzì Ûdèì ì Erusalìma, ì ces′lâry ì kavalì, </i>


text:
праз Элеасу, сына Сафанавага, і Герамію, сына Хэлкіінага, якіх Сэдэкія, цар Юдэйскі, пасылаў у Вавілон да Наухаданосара, цара Вавілонскага: </p><i> praz Èleasu, syna Safanavaga, ì Geramìû, syna Hèlkììnaga, âkìh Sèdèkìâ, car Ûdèjskì, pasylaǔ u Vavìlon da Nauhadanosara, cara Vavìlonskaga: </i>


text:
<pb/>так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў, усім палонным, якіх Я перасяліў зь Ерусаліма ў Вавілон: </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ, usìm palonnym, âkìh Â perasâlìǔ z′ Erusalìma ǔ Vavìlon: </i>


text:
будуйце дамы і жывеце ў іх, і разводзьце сады і ежце плады зь іх; </p><i> budujce damy ì žyvece ǔ ìh, ì razvodz′ce sady ì ežce plady z′ ìh; </i>


text:
бярэце жонак і раджайце сыноў і дачок; і сынам сваім бярэце жонак і дачок сваіх аддавайце ў замужства, каб яны нараджалі сыноў і дачок, і множцеся там, а не змаляйцеся; </p><i> bârèce žonak ì radžajce synoǔ ì dačok; ì synam svaìm bârèce žonak ì dačok svaìh addavajce ǔ zamužstva, kab âny naradžalì synoǔ ì dačok, ì množcesâ tam, a ne zmalâjcesâ; </i>


text:
і клапацецеся пра дабрабыт горада, у які Я перасяліў вас, і малецеся за яго Госпаду; бо пры дабрабыце яго і вам будзе мір. </p><i> ì klapacecesâ pra dabrabyt gorada, u âkì Â perasâlìǔ vas, ì malecesâ za âgo Gospadu; bo pry dabrabyce âgo ì vam budze mìr. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзьа Саваоф, Бог Ізраілеў: хай ня зводзяць вас прарокі вашыя, якія сярод вас, і варажбіты вашыя; і ня слухайце сноў вашых, якія вам сьняцца; </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′a Savaof, Bog Ìzraìleǔ: haj nâ zvodzâc′ vas prarokì vašyâ, âkìâ sârod vas, ì varažbìty vašyâ; ì nâ sluhajce snoǔ vašyh, âkìâ vam s′nâcca; </i>


text:
фальшыва прарочаць яны вам імем Маім; Я не пасылаў іх, кажа Гасподзь. </p><i> fal′šyva praročac′ âny vam ìmem Maìm; Â ne pasylaǔ ìh, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь: калі споўніцца вам у Вавілоне семдзесят гадоў, тады Я наведаю вас і спраўджу добрае слова Маё пра вас, каб вярнуць вас на месца гэтае. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′: kalì spoǔnìcca vam u Vavìlone semdzesât gadoǔ, tady Â navedaû vas ì spraǔdžu dobrae slova Maë pra vas, kab vârnuc′ vas na mesca gètae. </i>


text:
Бо толькі Я ведаю намеры, якія маю пра вас, кажа Гасподзь, намеры на дабро, а не на ліха, каб даць вам будучыню і надзею. </p><i> Bo tol′kì Â vedaû namery, âkìâ maû pra vas, kaža Gaspodz′, namery na dabro, a ne na lìha, kab dac′ vam budučynû ì nadzeû. </i>


text:
І ўсклікнеце Мне, і пойдзеце і памоліцеся Мне, і Я пачую вас; </p><i> Ì ǔsklìknece Mne, ì pojdzece ì pamolìcesâ Mne, ì Â pačuû vas; </i>


text:
і пашукаеце Мяне і знойдзеце, калі пашукаеце Мяне ўсім сэрцам вашым. </p><i> ì pašukaece Mâne ì znojdzece, kalì pašukaece Mâne ǔsìm sèrcam vašym. </i>


text:
І буду Я знойдзены вамі, кажа Гасподзь, і вярну вас з палону і зьбяру вас з усіх народаў і з усіх мясьцінаў, куды Я выгнаў вас, кажа Гасподзь, і вярну вас у тое месца, адкуль перасяліў вас. </p><i> Ì budu Â znojdzeny vamì, kaža Gaspodz′, ì vârnu vas z palonu ì z′bâru vas z usìh narodaǔ ì z usìh mâs′cìnaǔ, kudy Â vygnaǔ vas, kaža Gaspodz′, ì vârnu vas u toe mesca, adkul′ perasâlìǔ vas. </i>


text:
<pb/>Вы кажаце: "Гасподзь паставіў нам прарокаў і ў Вавілоне". </p><i> Vy kažace: "Gaspodz′ pastavìǔ nam prarokaǔ ì ǔ Vavìlone". </i>


text:
Так кажа Гасподзь пра цара, які сядзіць на троне Давідавым, і пра ўвесь народ, які жыве ў горадзе гэтым, пра братоў вашых, якія не адведзены з вамі ў палон, </p><i> Tak kaža Gaspodz′ pra cara, âkì sâdzìc′ na trone Davìdavym, ì pra ǔves′ narod, âkì žyve ǔ goradze gètym, pra bratoǔ vašyh, âkìâ ne advedzeny z vamì ǔ palon, </i>


text:
так кажа пра іх Гасподзь Саваоф: вось, Я пашлю на іх меч, голад і паморак з пошасьцю, і зраблю іх такімі, як гнілыя смоквы, якіх нельга есьці за нягоднасьць іх; </p><i> tak kaža pra ìh Gaspodz′ Savaof: vos′, Â pašlû na ìh meč, golad ì pamorak z pošas′cû, ì zrablû ìh takìmì, âk gnìlyâ smokvy, âkìh nel′ga es′cì za nâgodnas′c′ ìh; </i>


text:
і буду перасьледаваць іх мечам, голадам і паморкам з пошасьцю, і аддам іх на азлабеньне ўсім царствам зямлі, на праклён і жудасьць, на пасьмешышча і паганьбеньне паміж усімі народамі, куды Я выганю іх, </p><i> ì budu peras′ledavac′ ìh mečam, goladam ì pamorkam z pošas′cû, ì addam ìh na azlaben′ne ǔsìm carstvam zâmlì, na praklën ì žudas′c′, na pas′mešyšča ì pagan′ben′ne pamìž usìmì narodamì, kudy Â vyganû ìh, </i>


text:
за тое, што яны ня слухалі словаў Маіх, кажа Гасподзь, зь якімі Я пасылаў да іх рабоў Маіх, прарокаў, пасылаў з самае раніцы, але яны ня слухаліся, кажа Гасподзь. </p><i> za toe, što âny nâ sluhalì slovaǔ Maìh, kaža Gaspodz′, z′ âkìmì Â pasylaǔ da ìh raboǔ Maìh, prarokaǔ, pasylaǔ z samae ranìcy, ale âny nâ sluhalìsâ, kaža Gaspodz′. </i>


text:
А вы, усе перасяленцы, якіх Я паслаў зь Ерусаліма, ў Вавілон, слухайце слова Гасподняе: </p><i> A vy, use perasâlency, âkìh Â paslaǔ z′ Erusalìma, ǔ Vavìlon, sluhajce slova Gaspodnâe: </i>


text:
<pb/>так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў, пра Ахава, сына Каліінага, і пра Сэдэкію, сына Маасэінага, якія прарочаць вам імем маім ілжу: вось, Я перадам іх у рукі Навухаданосара, цара Вавілонскага, і ён заб'е іх у вас на вачах. </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ, pra Ahava, syna Kalììnaga, ì pra Sèdèkìû, syna Maasèìnaga, âkìâ praročac′ vam ìmem maìm ìlžu: vos′, Â peradam ìh u rukì Navuhadanosara, cara Vavìlonskaga, ì ën zab'e ìh u vas na vačah. </i>


text:
І прынята будзе ад іх усімі перасяленцамі Юдэйскімі, якія ў Вавілоне, праклінаць так: "хай зробіць табе Гасподзь тое самае, што Сэдэкію і Ахаву", якіх цар Вавілонскі спражыў на агні </p><i> Ì prynâta budze ad ìh usìmì perasâlencamì Ûdèjskìmì, âkìâ ǔ Vavìlone, praklìnac′ tak: "haj zrobìc′ tabe Gaspodz′ toe samae, što Sèdèkìû ì Ahavu", âkìh car Vavìlonskì spražyǔ na agnì </i>


text:
за тое, што яны рабілі брыдкае ў Ізраілі: пералюбнічалі з жонкамі блізкіх сваіх і імем Маім гаварылі ілжу, чаго Я не наказваў ім; Я ведаю гэта і Я сьведка, кажа Гасподзь. </p><i> za toe, što âny rabìlì brydkae ǔ Ìzraìlì: peralûbnìčalì z žonkamì blìzkìh svaìh ì ìmem Maìm gavarylì ìlžu, čago Â ne nakazvaǔ ìm; Â vedaû gèta ì Â s′vedka, kaža Gaspodz′. </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: за тое, што ты пасылаў пісьмы ад імя свайго да ўсяго народу, які ў Ерусаліме, і да сьвятара Сафонія, сына Маасэінага, і да ўсіх сьвятароў, і пісаў: </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: za toe, što ty pasylaǔ pìs′my ad ìmâ svajgo da ǔsâgo narodu, âkì ǔ Erusalìme, ì da s′vâtara Safonìâ, syna Maasèìnaga, ì da ǔsìh s′vâtaroǔ, ì pìsaǔ: </i>


text:
Гасподзь паставіў цябе сьвятаром замест сьвятара Ёдая, каб ты быў паміж прыглядчыкамі ў доме Гасподнім за кожным чалавекам, які шалее і прарочыць, і каб ты вязьніў такога ў цямніцу і ў калодку: </p><i> Gaspodz′ pastavìǔ câbe s′vâtarom zamest s′vâtara Ëdaâ, kab ty byǔ pamìž pryglâdčykamì ǔ dome Gaspodnìm za kožnym čalavekam, âkì šalee ì praročyc′, ì kab ty vâz′nìǔ takoga ǔ câmnìcu ì ǔ kalodku: </i>


text:
чаму ж ты не забароніш Ерамію Анатоцкаму прарочыць у вас? </p><i> čamu ž ty ne zabaronìš Eramìû Anatockamu praročyc′ u vas? </i>


text:
бо ён і да нас у Вавілон прыслаў сказаць: "палон будзе працяглы: будуйце дамы і жывеце ў іх, разводзьце сады і ежце плады зь іх". </p><i> bo ën ì da nas u Vavìlon pryslaǔ skazac′: "palon budze pracâgly: budujce damy ì žyvece ǔ ìh, razvodz′ce sady ì ežce plady z′ ìh". </i>


text:
<pb/>Калі Сафонія сьвятар прачытаў гэта пісьмо ўголас прароку Ерамію, </p><i> Kalì Safonìâ s′vâtar pračytaǔ gèta pìs′mo ǔgolas praroku Eramìû, </i>


text:
пашлі да ўсіх перасяленцаў сказаць: так кажа Гасподзь пра Шэмаію Нэхэламіцяніна: за тое, што Шэмаія ў вас прарочыць, а Я не пасылаў яго, і абнадзейвае вас фальшыва, - </p><i> pašlì da ǔsìh perasâlencaǔ skazac′: tak kaža Gaspodz′ pra Šèmaìû Nèhèlamìcânìna: za toe, što Šèmaìâ ǔ vas praročyc′, a Â ne pasylaǔ âgo, ì abnadzejvae vas fal′šyva, - </i>


text:
за тое, так кажа Гасподзь: вось, Я пакараю Шэмаію Нэхэламіцяніна і племя ягонае; ня будзе ад яго чалавека, каб жыў сярод народа гэтага, і ня ўбачыць ён таго дабра, якое Я зраблю народу Майму, кажа Гасподзь; бо ён гаварыў насуперак Госпаду. </p><i> za toe, tak kaža Gaspodz′: vos′, Â pakaraû Šèmaìû Nèhèlamìcânìna ì plemâ âgonae; nâ budze ad âgo čalaveka, kab žyǔ sârod naroda gètaga, ì nâ ǔbačyc′ ën tago dabra, âkoe Â zrablû narodu Majmu, kaža Gaspodz′; bo ën gavaryǔ nasuperak Gospadu. </i>


text:
так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў: напішы сабе ўсе словы, якія Я казаў табе, у кнігу, </p><i> tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ: napìšy sabe ǔse slovy, âkìâ Â kazaǔ tabe, u knìgu, </i>


text:
бо вось, настаюць дні, кажа Гасподзь, калі Я вярну з палону народ Мой, Ізраіля і Юду, кажа Гасподзь; і прывяду іх зноў у тую зямлю, якую даў бацькам іхнім, і яны будуць валодаць ёю. </p><i> bo vos′, nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì Â vârnu z palonu narod Moj, Ìzraìlâ ì Ûdu, kaža Gaspodz′; ì pryvâdu ìh znoǔ u tuû zâmlû, âkuû daǔ bac′kam ìhnìm, ì âny buduc′ valodac′ ëû. </i>


text:
І вось - тыя словы, якія сказаў Гасподзь пра Ізраіля і Юду. </p><i> Ì vos′ - tyâ slovy, âkìâ skazaǔ Gaspodz′ pra Ìzraìlâ ì Ûdu. </i>


text:
Так сказаў Гасподзь: <t>голас трывогі і жудасьці чуем мы, а ня міру.</t> </p><i> Tak skazaǔ Gaspodz′: <t>golas tryvogì ì žudas′cì čuem my, a nâ mìru.</t> </i>


text:
<pb/><t>Спытайцеся і разважце: ці родзіць мужчына? Чаму ж Я бачу ў кожнага мужчыны рукі на сьцёгнах ягоных, як у жанчыны ў родах, і твары ва ўсіх бледныя?</t> </p><i> <t>Spytajcesâ ì razvažce: cì rodzìc′ mužčyna? Čamu ž Â baču ǔ kožnaga mužčyny rukì na s′cëgnah âgonyh, âk u žančyny ǔ rodah, ì tvary va ǔsìh blednyâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>О, гора! вялікі той дзень, ня было падобнага да яго; гэта - бядотны час у Якава, але ён будзе ўратаваны ад яго.</t> </p><i> <t>O, gora! vâlìkì toj dzen′, nâ bylo padobnaga da âgo; gèta - bâdotny čas u Âkava, ale ën budze ǔratavany ad âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе ў той дзень, кажа Гасподзь Саваоф: паламаю ярмо ягонае, якое на шыі тваёй, і повязі твае парву; і ня будзе ўжо служыць чужаземцам,</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′ Savaof: palamaû ârmo âgonae, âkoe na šyì tvaëj, ì povâzì tvae parvu; ì nâ budze ǔžo služyc′ čužazemcam,</t> </i>


text:
<pb/><t>але будуць служыць Госпаду Богу свайму і Давіду свайму, якога Я пастаўлю ім.</t> </p><i> <t>ale buduc′ služyc′ Gospadu Bogu svajmu ì Davìdu svajmu, âkoga Â pastaǔlû ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ты, рабе Мой Якаве, ня бойся, кажа Гасподзь, і не палохайся, Ізраіле; бо вось, Я ўратую цябе з далёкай краіны і племя тваё зь зямлі палону іхняга; і вернецца Якаў і будзе жыць спакойна і мірна, і ніхто ня будзе палохаць яго,</t> </p><i> <t>Ì ty, rabe Moj Âkave, nâ bojsâ, kaža Gaspodz′, ì ne palohajsâ, Ìzraìle; bo vos′, Â ǔratuû câbe z dalëkaj kraìny ì plemâ tvaë z′ zâmlì palonu ìhnâga; ì vernecca Âkaǔ ì budze žyc′ spakojna ì mìrna, ì nìhto nâ budze palohac′ âgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо Я з табою, кажа Гасподзь, каб ратаваць цябе: Я цалкам вынішчу ўсе народы, сярод якіх расьсеяў цябе, а цябе ня зьнішчу; я буду караць цябе ў меру, але непакараным не пакіну цябе.</t> </p><i> <t>bo Â z taboû, kaža Gaspodz′, kab ratavac′ câbe: Â calkam vynìšču ǔse narody, sârod âkìh ras′seâǔ câbe, a câbe nâ z′nìšču; â budu karac′ câbe ǔ meru, ale nepakaranym ne pakìnu câbe.</t> </i>


text:
<t>Бо так кажа Гасподзь: рана твая незагойная, пошасьць твая жорсткая;</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′: rana tvaâ nezagojnaâ, pošas′c′ tvaâ žorstkaâ;</t> </i>


text:
<pb/><t>ніхто не клапоціцца пра справу тваю, каб загоіць рану тваю; гаючых лекаў няма для цябе;</t> </p><i> <t>nìhto ne klapocìcca pra spravu tvaû, kab zagoìc′ ranu tvaû; gaûčyh lekaǔ nâma dlâ câbe;</t> </i>


text:
<pb/><t>усе сябры твае забылі цябе, ня шукаюць цябе; бо Я пабіў цябе ўдарамі непрыяцельскімі, жорсткаю караю за мноства беззаконьняў тваіх, бо грахі твае памножыліся.</t> </p><i> <t>use sâbry tvae zabylì câbe, nâ šukaûc′ câbe; bo Â pabìǔ câbe ǔdaramì nepryâcel′skìmì, žorstkaû karaû za mnostva bezzakon′nâǔ tvaìh, bo grahì tvae pamnožylìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Што ты енчыш пра раны твае, пра жорсткасьць хваробы тваёй? за мноства беззаконьняў тваіх Я зрабіў табе гэта, бо грахі твае памножыліся.</t> </p><i> <t>Što ty enčyš pra rany tvae, pra žorstkas′c′ hvaroby tvaëj? za mnostva bezzakon′nâǔ tvaìh Â zrabìǔ tabe gèta, bo grahì tvae pamnožylìsâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але ўсе, хто пажырае цябе, будуць зжэртыя; і ўсе ворагі твае - усе самі пойдуць у палон, і спусташальнікі твае будуць спустошаныя, і ўсіх рабаўнікоў тваіх аддам на рабунак.</t> </p><i> <t>Ale ǔse, hto pažyrae câbe, buduc′ zžèrtyâ; ì ǔse voragì tvae - use samì pojduc′ u palon, ì spustašal′nìkì tvae buduc′ spustošanyâ, ì ǔsìh rabaǔnìkoǔ tvaìh addam na rabunak.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я абкладу цябе пластырам і вылечу цябе ад ранаў тваіх, кажа Гасподзь. Цябе называлі адкідам, кажучы: "вось Сіён, пра які ніхто ня пытаецца".</t> </p><i> <t>Â abkladu câbe plastyram ì vyleču câbe ad ranaǔ tvaìh, kaža Gaspodz′. Câbe nazyvalì adkìdam, kažučy: "vos′ Sìën, pra âkì nìhto nâ pytaecca".</t> </i>


text:
<t>так кажа Гасподзь: вось, вярну палон намётаў Якава і селішчы ягоныя памілую, - і горад зноў будзе пабудаваны на пагорку сваім, і храм уладкуецца як раней.</t> </p><i> <t>tak kaža Gaspodz′: vos′, vârnu palon namëtaǔ Âkava ì selìščy âgonyâ pamìluû, - ì gorad znoǔ budze pabudavany na pagorku svaìm, ì hram uladkuecca âk ranej.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўзьнясуцца зь іх падзяка і голас разьвяселеных; і Я памножу іх, і ня будуць меншыцца, і праслаўлю іх, і ня будуць прыніжаныя.</t> </p><i> <t>Ì ǔz′nâsucca z′ ìh padzâka ì golas raz′vâselenyh; ì Â pamnožu ìh, ì nâ buduc′ menšycca, ì praslaǔlû ìh, ì nâ buduc′ prynìžanyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сыны ягоныя будуць, як раней, і гурт ягоны будзе стаяць перад Мною, і пакараю ўсіх уціскальнікаў ягоных.</t> </p><i> <t>Ì syny âgonyâ buduc′, âk ranej, ì gurt âgony budze staâc′ perad Mnoû, ì pakaraû ǔsìh ucìskal′nìkaǔ âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе правадыр ягоны зь яго самога, і валадар ягоны будзе паходзіць з асяродзьдзя яго; і Я набліжу яго і ён падступіцца да Мяне; бо хто наважыцца сам па сабе наблізіцца да Мяне? кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì budze pravadyr âgony z′ âgo samoga, ì valadar âgony budze pahodzìc′ z asârodz′dzâ âgo; ì Â nablìžu âgo ì ën padstupìcca da Mâne; bo hto navažycca sam pa sabe nablìzìcca da Mâne? kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вы будзеце Маім народам, і Я буду вам Богам.</t> </p><i> <t>Ì vy budzece Maìm narodam, ì Â budu vam Bogam.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, лютая віхура ідзе ад Госпада, віхура грозная; яна ідзе на галаву бязбожнікаў.</t> </p><i> <t>Vos′, lûtaâ vìhura ìdze ad Gospada, vìhura groznaâ; âna ìdze na galavu bâzbožnìkaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Палымяны гнеў Госпада не адвернецца, пакуль Ён ня зьдзейсьніць і ня спраўдзіць намераў сэрца Свайго. У апошнія дні зразумееце гэта.</t> </p><i> <t>Palymâny gneǔ Gospada ne advernecca, pakul′ Ën nâ z′dzejs′nìc′ ì nâ spraǔdzìc′ nameraǔ sèrca Svajgo. U apošnìâ dnì zrazumeece gèta.</t> </i>


text:
<t>У той час, кажа Гасподзь, Я буду Богам усім плямёнам Ізраілевым, а яны будуць Маім народам.</t> </p><i> <t>U toj čas, kaža Gaspodz′, Â budu Bogam usìm plâmënam Ìzraìlevym, a âny buduc′ Maìm narodam.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: народ, які ацалеў ад меча, знайшоў мілажаль у пустыні, іду супакоіць Ізраіля.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: narod, âkì acaleǔ ad meča, znajšoǔ mìlažal′ u pustynì, ìdu supakoìc′ Ìzraìlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Здалёк явіўся мне Гасподзь і сказаў: любоўю вечнаю Я палюбіў цябе, і таму даў табе Маё ўпадабаньне.</t> </p><i> <t>Zdalëk âvìǔsâ mne Gaspodz′ ì skazaǔ: lûboǔû večnaû Â palûbìǔ câbe, ì tamu daǔ tabe Maë ǔpadaban′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я зноў уладжу цябе, і ты будзеш уладжана, дзева Ізраілевая, зноў будзеш упрыгожвацца тымпанамі тваімі і выходзіць у карагодзе тых, якія весяляцца;</t> </p><i> <t>Â znoǔ uladžu câbe, ì ty budzeš uladžana, dzeva Ìzraìlevaâ, znoǔ budzeš uprygožvacca tympanamì tvaìmì ì vyhodzìc′ u karagodze tyh, âkìâ vesâlâcca;</t> </i>


text:
<pb/><t>зноў насадзіш вінаграднікі на горах Самарыі; вінаграднікі, якія будуць гадаваць іх, самыя будуць карыстацца імі.</t> </p><i> <t>znoǔ nasadzìš vìnagradnìkì na gorah Samaryì; vìnagradnìkì, âkìâ buduc′ gadavac′ ìh, samyâ buduc′ karystacca ìmì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо будзе дзень, калі вартаўнікі на гары Яфрэмавай абвесьцяць: "уставайце, і пойдзем на Сіён да Госпада Бога нашага".</t> </p><i> <t>Bo budze dzen′, kalì vartaǔnìkì na gary Âfrèmavaj abves′câc′: "ustavajce, ì pojdzem na Sìën da Gospada Boga našaga".</t> </i>


text:
<t>Бо так кажа Гасподзь: радасна сьпявайце пра Якава і ўсклікайце перад галавою народаў; узьвяшчайце, слаўце і кажэце: уратуй, Госпадзе народ Твой, рэшту Ізраіля!</t> </p><i> <t>Bo tak kaža Gaspodz′: radasna s′pâvajce pra Âkava ì ǔsklìkajce perad galavoû narodaǔ; uz′vâščajce, slaǔce ì kažèce: uratuj, Gospadze narod Tvoj, rèštu Ìzraìlâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я прывяду іх з краіны паўночнай і зьбяру іх з краёў зямлі; сьляпы і кульгавы, цяжарная і парадзіха разам зь імі, - вялікі гурт вернецца сюды.</t> </p><i> <t>Vos′, Â pryvâdu ìh z kraìny paǔnočnaj ì z′bâru ìh z kraëǔ zâmlì; s′lâpy ì kul′gavy, câžarnaâ ì paradzìha razam z′ ìmì, - vâlìkì gurt vernecca sûdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Яны пайшлі са сьлязьмі, а Я павяду іх з уцехаю; павяду іх бліз патокаў водаў, дарогаю роўнаю, на якой не спатыкнуцца; бо Я - бацька Ізраілю і Яфрэм - першынец Мой.</t> </p><i> <t>Âny pajšlì sa s′lâz′mì, a Â pavâdu ìh z ucehaû; pavâdu ìh blìz patokaǔ vodaǔ, darogaû roǔnaû, na âkoj ne spatyknucca; bo Â - bac′ka Ìzraìlû ì Âfrèm - peršynec Moj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце слова Гасподняе, народы, і ўзьвясьцеце выспам аддаленым і скажэце: "Хто расьсеяў Ізраіля, Той і зьбярэ яго, і будзе ахоўваць яго, як пастух статак свой";</t> </p><i> <t>Sluhajce slova Gaspodnâe, narody, ì ǔz′vâs′cece vyspam addalenym ì skažèce: "Hto ras′seâǔ Ìzraìlâ, Toj ì z′bârè âgo, ì budze ahoǔvac′ âgo, âk pastuh statak svoj";</t> </i>


text:
<pb/><t>бо адкупіць Гасподзь Якава і пазбавіць яго ад рукі таго, хто быў дужэйшы за яго.</t> </p><i> <t>bo adkupìc′ Gaspodz′ Âkava ì pazbavìc′ âgo ad rukì tago, hto byǔ dužèjšy za âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>І прыйдуць яны - і будуць радавацца на вышынях Сіёна; і сьцякуцца да добрасьці Гасподняй, да пшаніцы і віна і алею, да ягнят і валоў; і душа іхняя будзе як напоены вадою сад, і яны ня будуць ужо болей таміцца.</t> </p><i> <t>Ì pryjduc′ âny - ì buduc′ radavacca na vyšynâh Sìëna; ì s′câkucca da dobras′cì Gaspodnâj, da pšanìcy ì vìna ì aleû, da âgnât ì valoǔ; ì duša ìhnââ budze âk napoeny vadoû sad, ì âny nâ buduc′ užo bolej tamìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады дзяўчына будзе весяліцца ў карагодзе, і хлопцы і старыя разам; і замяню маркоту іхнюю на радасьць і суцешу іх, і парадую іх пасьля смутку іхняга.</t> </p><i> <t>Tady dzâǔčyna budze vesâlìcca ǔ karagodze, ì hlopcy ì staryâ razam; ì zamânû markotu ìhnûû na radas′c′ ì sucešu ìh, ì paraduû ìh pas′lâ smutku ìhnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>І накармлю душу сьвятароў тлушчам, і народ Мой насыціцца дабротамі Маімі, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Ì nakarmlû dušu s′vâtaroǔ tluščam, ì narod Moj nasycìcca dabrotamì Maìmì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: голас чуцен у Раме, лямант і горкае галашэньне: Рахіль плача па дзецях сваіх і ня хоча суцешыцца ў дзецях сваіх, бо іх няма.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: golas čucen u Rame, lâmant ì gorkae galašèn′ne: Rahìl′ plača pa dzecâh svaìh ì nâ hoča sucešycca ǔ dzecâh svaìh, bo ìh nâma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь; утрымай голас твой ад галашэньня і вочы твае ад сьлёз, бо ёсьць узнагарода за працу тваю, кажа Гасподзь, і вернуцца сыны твае ў межы свае.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′; utrymaj golas tvoj ad galašèn′nâ ì vočy tvae ad s′lëz, bo ës′c′ uznagaroda za pracu tvaû, kaža Gaspodz′, ì vernucca syny tvae ǔ mežy svae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чую Яфрэма, які плача: "Ты пакараў мяне, - і я пакараны, як цялё неўтаймоўнае; навярні мяне, - і навярнуся, бо Ты - Гасподзь Бог мой.</t> </p><i> <t>Čuû Âfrèma, âkì plača: "Ty pakaraǔ mâne, - ì â pakarany, âk câlë neǔtajmoǔnae; navârnì mâne, - ì navârnusâ, bo Ty - Gaspodz′ Bog moj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Калі я быў навернуты, я каяўся, і калі быў настаўлены на розум, біў сябе па клубах; я быў пасаромлены, я быў зьбянтэжаны, бо нёс няславу маладосьці маёй".</t> </p><i> <t>Kalì â byǔ navernuty, â kaâǔsâ, ì kalì byǔ nastaǔleny na rozum, bìǔ sâbe pa klubah; â byǔ pasaromleny, â byǔ z′bântèžany, bo nës nâslavu malados′cì maëj".</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці не дарагі ў Мяне сын Яфрэм? ці ня любае дзіця? бо, як толькі загавару пра яго, заўсёды зь любоўю ўспамінаю пра яго; нутроба Мая абураецца за яго; умілажалюся зь яго, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Cì ne daragì ǔ Mâne syn Âfrèm? cì nâ lûbae dzìcâ? bo, âk tol′kì zagavaru pra âgo, zaǔsëdy z′ lûboǔû ǔspamìnaû pra âgo; nutroba Maâ aburaecca za âgo; umìlažalûsâ z′ âgo, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пастаў сабе дарожныя знакі, пастаў сабе слупы, павярні сэрца тваё на дарогу - на шлях, па якім ты ішла; вяртайся, дзева Ізраілевая, вяртайся ў гэтыя гарады твае.</t> </p><i> <t>Pastaǔ sabe darožnyâ znakì, pastaǔ sabe slupy, pavârnì sèrca tvaë na darogu - na šlâh, pa âkìm ty ìšla; vârtajsâ, dzeva Ìzraìlevaâ, vârtajsâ ǔ gètyâ garady tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці доўга табе бадзяцца, адпалая дачка? Бо Гасподзь стварыў на зямлі нешта новае: жонка выратуе мужа.</t> </p><i> <t>Cì doǔga tabe badzâcca, adpalaâ dačka? Bo Gaspodz′ stvaryǔ na zâmlì nešta novae: žonka vyratue muža.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: наперад, калі Я вярну палон іхні, будуць казаць на зямлі Юды і ў гарадах ягоных гэтае слова: "хай дабраславіць цябе Гасподзь, жытлішча праўды, гара сьвятая!"</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: naperad, kalì Â vârnu palon ìhnì, buduc′ kazac′ na zâmlì Ûdy ì ǔ garadah âgonyh gètae slova: "haj dabraslavìc′ câbe Gaspodz′, žytlìšča praǔdy, gara s′vâtaâ!"</t> </i>


text:
<t>І паселіцца на ёй Юда і ўсе гарады ягоныя разам, земляробы і тыя, што ходзяць са статкамі.</t> </p><i> <t>Ì paselìcca na ëj Ûda ì ǔse garady âgonyâ razam, zemlâroby ì tyâ, što hodzâc′ sa statkamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо Я напаю душу стомленую і накармлю душу скрушную.</t> </p><i> <t>Bo Â napaû dušu stomlenuû ì nakarmlû dušu skrušnuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пры гэтым я прачнуўся і паглядзеў, і сон мой быў прыемны мне.</t> </p><i> <t>Pry gètym â pračnuǔsâ ì paglâdzeǔ, ì son moj byǔ pryemny mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, настаюць дні, кажа Гасподзь, калі Я засею дом Ізраілеў і дом Юдаў насеньнем чалавека і насеньнем быдла.</t> </p><i> <t>Vos′, nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì Â zaseû dom Ìzraìleǔ ì dom Ûdaǔ nasen′nem čalaveka ì nasen′nem bydla.</t> </i>


text:
І як Я назіраў за імі, выкараняючы і ламаючы, і разбураючы і губячы, і пашкоджваючы, так буду назіраць за імі, будуючы і насаджваючы, кажа Гасподзь. </p><i> Ì âk Â nazìraǔ za ìmì, vykaranâûčy ì lamaûčy, ì razburaûčy ì gubâčy, ì paškodžvaûčy, tak budu nazìrac′ za ìmì, buduûčy ì nasadžvaûčy, kaža Gaspodz′. </i>


text:
У тыя дні ўжо ня будуць казаць: "бацькі елі кіслы вінаград, а ў дзяцей на зубах - аскома", </p><i> U tyâ dnì ǔžo nâ buduc′ kazac′: "bac′kì elì kìsly vìnagrad, a ǔ dzâcej na zubah - askoma", </i>


text:
а кожны будзе паміраць за сваё ўласнае беззаконьне; хто будзе есьці кіслы вінаград, у таго на зубах і аскома будзе. </p><i> a kožny budze pamìrac′ za svaë ǔlasnae bezzakon′ne; hto budze es′cì kìsly vìnagrad, u tago na zubah ì askoma budze. </i>


text:
Вось настаюць дні, кажа Гасподзь, калі Я заключу з домам Ізраіля і з домам Юды новы запавет, </p><i> Vos′ nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì Â zaklûču z domam Ìzraìlâ ì z domam Ûdy novy zapavet, </i>


text:
<pb/>не такі запавет, які Я заключыў з бацькамі іхнімі ў той дзень, калі ўзяў іх за руку, каб вывесьці іх зь зямлі Егіпецкай; той запавет Мой яны парушылі, хоць я заставаўся ў еднасьці зь імі, кажа Гасподзь. </p><i> ne takì zapavet, âkì Â zaklûčyǔ z bac′kamì ìhnìmì ǔ toj dzen′, kalì ǔzâǔ ìh za ruku, kab vyves′cì ìh z′ zâmlì Egìpeckaj; toj zapavet Moj âny parušylì, hoc′ â zastavaǔsâ ǔ ednas′cì z′ ìmì, kaža Gaspodz′. </i>


text:
А той запавет, які Я заключу з домам Ізраілевым пасьля тых дзён, кажа Гасподзь: укладу закон Мой у іхнюю нутрыну і на сэрцах іх напішу яго, і буду ім Богам, а яны будуць Маім народам. </p><i> A toj zapavet, âkì Â zaklûču z domam Ìzraìlevym pas′lâ tyh dzën, kaža Gaspodz′: ukladu zakon Moj u ìhnûû nutrynu ì na sèrcah ìh napìšu âgo, ì budu ìm Bogam, a âny buduc′ Maìm narodam. </i>


text:
І ўжо ня будуць вучыць адзін аднаго, брат - брата і казаць: "спазнайце Госпада", бо ўсе самі будуць ведаць Мяне, ад малога да старога, кажа Гасподзь, бо Я дарую беззаконьні іхнія і грахоў іхніх ужо не спамяну болей. </p><i> Ì ǔžo nâ buduc′ vučyc′ adzìn adnago, brat - brata ì kazac′: "spaznajce Gospada", bo ǔse samì buduc′ vedac′ Mâne, ad maloga da staroga, kaža Gaspodz′, bo Â daruû bezzakon′nì ìhnìâ ì grahoǔ ìhnìh užo ne spamânu bolej. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь, Які даў сонца на асьвятленьне ўдзень, пастановы месяцу і зоркам на асьвятленьне ўначы, Які хвалюе мора, што аж хвалі яго равуць; Гасподзь Саваоф - імя Яму. </p><i> Tak kaža Gaspodz′, Âkì daǔ sonca na as′vâtlen′ne ǔdzen′, pastanovy mesâcu ì zorkam na as′vâtlen′ne ǔnačy, Âkì hvalûe mora, što až hvalì âgo ravuc′; Gaspodz′ Savaof - ìmâ Âmu. </i>


text:
<t>Калі гэтыя пастановы перастануць дзейнічаць перад Мною, кажа Гасподзь, дык і племя Ізраілевае перастане быць народам перад Мною назаўсёды.</t> </p><i> <t>Kalì gètyâ pastanovy perastanuc′ dzejnìčac′ perad Mnoû, kaža Gaspodz′, dyk ì plemâ Ìzraìlevae perastane byc′ narodam perad Mnoû nazaǔsëdy.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так кажа Гасподзь: калі неба можа быць абмерана ўгары, а асновы зямлі - дасьледаваныя ўнізе, дык і Я адкіну ўсё племя Ізраілевае за ўсё тое, што яны рабілі, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: kalì neba moža byc′ abmerana ǔgary, a asnovy zâmlì - das′ledavanyâ ǔnìze, dyk ì Â adkìnu ǔsë plemâ Ìzraìlevae za ǔsë toe, što âny rabìlì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, настаюць дні, кажа Гасподзь, калі горад уладжаны будзе на славу Госпаду ад вежаў Анамэіла да брамаў вугольных,</t> </p><i> <t>Vos′, nastaûc′ dnì, kaža Gaspodz′, kalì gorad uladžany budze na slavu Gospadu ad vežaǔ Anamèìla da bramaǔ vugol′nyh,</t> </i>


text:
і каморніцкая вяроўка пойдзе проста да пагорка Гарыва і абыдзе Гаат. </p><i> ì kamornìckaâ vâroǔka pojdze prosta da pagorka Garyva ì abydze Gaat. </i>


text:
І ўся даліна трупаў і попелу, і ўсё поле да патока Кедрона, да кута конскае брамы на ўсход, будзе сьвятыняю Госпада; не разбурыцца і не распадзецца векавечна. </p><i> Ì ǔsâ dalìna trupaǔ ì popelu, ì ǔsë pole da patoka Kedrona, da kuta konskae bramy na ǔshod, budze s′vâtynâû Gospada; ne razburycca ì ne raspadzecca vekavečna. </i>


text:
<pb/>Слова, якое было ад Госпада Ерамію ў дзясяты год Сэдэкіі, цара Юдэйскага; гэты год быў васемнаццаты год Навухаданосара. </p><i> Slova, âkoe bylo ad Gospada Eramìû ǔ dzâsâty god Sèdèkìì, cara Ûdèjskaga; gèty god byǔ vasemnaccaty god Navuhadanosara. </i>


text:
<pb/>Тады войска цара Вавілонскага аблягала Ерусалім, і Ерамія прарок быў увязьнены ў двары варты, які быў пры доме цара Юдэйскага. </p><i> Tady vojska cara Vavìlonskaga ablâgala Erusalìm, ì Eramìâ prarok byǔ uvâz′neny ǔ dvary varty, âkì byǔ pry dome cara Ûdèjskaga. </i>


text:
Сэдэкія, цар Юдэйскі, увязьніў яго туды, сказаўшы: "навошта ты прарочыш і кажаш: так кажа Гасподзь: вось, я аддаю горад гэты ў рукі цара Вавілонскага, і ён возьме яго; </p><i> Sèdèkìâ, car Ûdèjskì, uvâz′nìǔ âgo tudy, skazaǔšy: "navošta ty praročyš ì kažaš: tak kaža Gaspodz′: vos′, â addaû gorad gèty ǔ rukì cara Vavìlonskaga, ì ën voz′me âgo; </i>


text:
і Сэдэкія, цар Юдэйскі, не ўцячэ ад рук Халдэяў, а непазьбежна аддадзены будзе ў рукі цару Вавілонскаму, і будзе гаварыць зь імі вусны ў вусны, і вочы ягоныя ўбачаць вочы яго; </p><i> ì Sèdèkìâ, car Ûdèjskì, ne ǔcâčè ad ruk Haldèâǔ, a nepaz′bežna addadzeny budze ǔ rukì caru Vavìlonskamu, ì budze gavaryc′ z′ ìmì vusny ǔ vusny, ì vočy âgonyâ ǔbačac′ vočy âgo; </i>


text:
і ён завядзе Сэдэкію ў Вавілон, дзе той і будзе, пакуль не наведаю яго, кажа Гасподзь. Калі вы будзеце ваяваць з Халдэямі, дык ня мецьмеце посьпеху"? </p><i> ì ën zavâdze Sèdèkìû ǔ Vavìlon, dze toj ì budze, pakul′ ne navedaû âgo, kaža Gaspodz′. Kalì vy budzece vaâvac′ z Haldèâmì, dyk nâ mec′mece pos′pehu"? </i>


text:
<pb/>І сказаў Ерамія: такое было мне слова Гасподняе: </p><i> Ì skazaǔ Eramìâ: takoe bylo mne slova Gaspodnâe: </i>


text:
і вось Анамэіл, сын Салумаў, дзядзькі твайго, ідзе да цябе сказаць: купі сабе поле маё, якое ў Анатоце, бо паводле права роднасьці табе належыць купіць яго. </p><i> ì vos′ Anamèìl, syn Salumaǔ, dzâdz′kì tvajgo, ìdze da câbe skazac′: kupì sabe pole maë, âkoe ǔ Anatoce, bo pavodle prava rodnas′cì tabe naležyc′ kupìc′ âgo. </i>


text:
І Анамэіл, сын дзядзькі майго, прыйшоў да мяне, паводле слова Гасподняга, у двары варты і сказаў мне: купі поле маё, якое ў Анатоце, у зямлі Веньямінавай, бо права спадчыны тваё і права выкупу тваё; купі сабе. Тады я даведаўся, што гэта было слова Гасподняе. </p><i> Ì Anamèìl, syn dzâdz′kì majgo, pryjšoǔ da mâne, pavodle slova Gaspodnâga, u dvary varty ì skazaǔ mne: kupì pole maë, âkoe ǔ Anatoce, u zâmlì Ven′âmìnavaj, bo prava spadčyny tvaë ì prava vykupu tvaë; kupì sabe. Tady â davedaǔsâ, što gèta bylo slova Gaspodnâe. </i>


text:
І купіў я поле ў Анамэіла, сына дзядзькі майго, якое ў Анатоце, і наважыў яму сем сікляў срэбра і дзесяць срэбранікаў; </p><i> Ì kupìǔ â pole ǔ Anamèìla, syna dzâdz′kì majgo, âkoe ǔ Anatoce, ì navažyǔ âmu sem sìklâǔ srèbra ì dzesâc′ srèbranìkaǔ; </i>


text:
і запісаў у кнігу і запячатаў яе, і запрасіў да таго сьведкаў і наважыў срэбра на вагах. </p><i> ì zapìsaǔ u knìgu ì zapâčataǔ âe, ì zaprasìǔ da tago s′vedkaǔ ì navažyǔ srèbra na vagah. </i>


text:
І ўзяў я купчы запіс, як запячатаны паводле закона, так і адкрыты, </p><i> Ì ǔzâǔ â kupčy zapìs, âk zapâčatany pavodle zakona, tak ì adkryty, </i>


text:
і аддаў гэты купчы запіс Варуху, сыну Нірыі, сына Маасэі, на вачах у Анамэіла, сына дзядзькі майго, і на вачах у сьведак, якія падпісалі купчы запіс, на вачах ва ўсіх Юдэяў, якія сядзелі ў двары варты; </p><i> ì addaǔ gèty kupčy zapìs Varuhu, synu Nìryì, syna Maasèì, na vačah u Anamèìla, syna dzâdz′kì majgo, ì na vačah u s′vedak, âkìâ padpìsalì kupčy zapìs, na vačah va ǔsìh Ûdèâǔ, âkìâ sâdzelì ǔ dvary varty; </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў: вазьмі гэтыя запісы, - гэты купчы запіс, які запячатаны, і гэты запіс адкрыты, - і пакладзі іх у гліняны запіс, каб яны заставаліся там многа дзён. </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ: vaz′mì gètyâ zapìsy, - gèty kupčy zapìs, âkì zapâčatany, ì gèty zapìs adkryty, - ì pakladzì ìh u glìnâny zapìs, kab âny zastavalìsâ tam mnoga dzën. </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Саваоф Бог Ізраілеў: дамы і палі і вінаграднікі будуць зноў купляцца ў зямлі гэтай. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Savaof Bog Ìzraìleǔ: damy ì palì ì vìnagradnìkì buduc′ znoǔ kuplâcca ǔ zâmlì gètaj. </i>


text:
І перадаўшы купчы запіс Варуху, сыну Нірыі, я памаліўся Госпаду: </p><i> Ì peradaǔšy kupčy zapìs Varuhu, synu Nìryì, â pamalìǔsâ Gospadu: </i>


text:
О Госпадзе Божа! Ты стварыў неба і зямлю вялікаю сілаю Тваёю і працягнутай рукою; Табе няма нічога немагчымага; </p><i> O Gospadze Boža! Ty stvaryǔ neba ì zâmlû vâlìkaû sìlaû Tvaëû ì pracâgnutaj rukoû; Tabe nâma nìčoga nemagčymaga; </i>


text:
Ты выказваеш міласэрнасьць тысячам і за беззаконьне бацькоў даеш у нутро дзецям іхнім пасьля іх: Божа вялікі, моцны, імя Якому - Гасподзь Саваоф! </p><i> Ty vykazvaeš mìlasèrnas′c′ tysâčam ì za bezzakon′ne bac′koǔ daeš u nutro dzecâm ìhnìm pas′lâ ìh: Boža vâlìkì, mocny, ìmâ Âkomu - Gaspodz′ Savaof! </i>


text:
Вялікі ў радзе і моцны ў дзеях, вочы Якога адкрытыя на ўсе шляхі сыноў чалавечых, каб даваць кожнаму паводле шляхоў ягоных і паводле плёну дзеяў яго, </p><i> Vâlìkì ǔ radze ì mocny ǔ dzeâh, vočy Âkoga adkrytyâ na ǔse šlâhì synoǔ čalavečyh, kab davac′ kožnamu pavodle šlâhoǔ âgonyh ì pavodle plënu dzeâǔ âgo, </i>


text:
Які ўчыніў цуды і азнакі ў зямлі Егіпецкай, і ўчыняеш да сёньняшняга дня і ў Ізраілі і сярод усіх людзей, і стварыў Сабе імя, як у гэты дзень, </p><i> Âkì ǔčynìǔ cudy ì aznakì ǔ zâmlì Egìpeckaj, ì ǔčynâeš da sën′nâšnâga dnâ ì ǔ Ìzraìlì ì sârod usìh lûdzej, ì stvaryǔ Sabe ìmâ, âk u gèty dzen′, </i>


text:
і вывеў народ твой Ізраіля зь зямлі Егіпецкай азнакамі і цудамі, і рукою моцнаю і мышцаю прасьцёртаю, пры вялікай жудасьці, </p><i> ì vyveǔ narod tvoj Ìzraìlâ z′ zâmlì Egìpeckaj aznakamì ì cudamì, ì rukoû mocnaû ì myšcaû pras′cërtaû, pry vâlìkaj žudas′cì, </i>


text:
і даў ім зямлю гэтую, даць якую ім запрысягнуўся бацькам іхнім, - зямлю, якая цячэ малаком і мёдам. </p><i> ì daǔ ìm zâmlû gètuû, dac′ âkuû ìm zaprysâgnuǔsâ bac′kam ìhnìm, - zâmlû, âkaâ câčè malakom ì mëdam. </i>


text:
Яны ўвайшлі і завалодалі ёю, але перасталі слухацца голасу Твайго і рабіць паводле закона Твайго, перасталі рабіць тое, што Ты наказаў ім рабіць, і за тое Ты навёў на іх усё гэта бедства. </p><i> Âny ǔvajšlì ì zavalodalì ëû, ale perastalì sluhacca golasu Tvajgo ì rabìc′ pavodle zakona Tvajgo, perastalì rabìc′ toe, što Ty nakazaǔ ìm rabìc′, ì za toe Ty navëǔ na ìh usë gèta bedstva. </i>


text:
Вось насыпы дастаюць да горада, каб узяць яго; і горад ад меча і голаду і пошасьці з паморкам аддаецца ў рукі Халдэям, якія ваююць супроць яго; што Ты казаў, тое і збываецца, і вось, Ты бачыш гэта. </p><i> Vos′ nasypy dastaûc′ da gorada, kab uzâc′ âgo; ì gorad ad meča ì goladu ì pošas′cì z pamorkam addaecca ǔ rukì Haldèâm, âkìâ vaûûc′ suproc′ âgo; što Ty kazaǔ, toe ì zbyvaecca, ì vos′, Ty bačyš gèta. </i>


text:
А Ты, Госпадзе Божа, сказаў мне: "купі сабе поле за срэбра і запрасі сьведкаў, тым часам як горад аддаецца ў рукі Халдэям". </p><i> A Ty, Gospadze Boža, skazaǔ mne: "kupì sabe pole za srèbra ì zaprasì s′vedkaǔ, tym časam âk gorad addaecca ǔ rukì Haldèâm". </i>


text:
вось, Я - Гасподзь Бог кожнай плоці: ці ёсьць што немагчымае Мне? </p><i> vos′, Â - Gaspodz′ Bog kožnaj plocì: cì ës′c′ što nemagčymae Mne? </i>


text:
Таму так кажа Гасподзь: вось, Я аддаю горад гэты ў рукі Халдэям і ў рукі Навухаданосару, цару Вавілонскаму, і ён возьме яго, </p><i> Tamu tak kaža Gaspodz′: vos′, Â addaû gorad gèty ǔ rukì Haldèâm ì ǔ rukì Navuhadanosaru, caru Vavìlonskamu, ì ën voz′me âgo, </i>


text:
і ўвойдуць Халдэі, якія аблажылі гэты горад, падпаляць горад агнём і спаляць яго і дамы, на дахах якіх куродымілі Ваалу і лілі чужым божышчам, каб гнявіць Мяне. </p><i> ì ǔvojduc′ Haldèì, âkìâ ablažylì gèty gorad, padpalâc′ gorad agnëm ì spalâc′ âgo ì damy, na dahah âkìh kurodymìlì Vaalu ì lìlì čužym božyščam, kab gnâvìc′ Mâne. </i>


text:
Бо сыны Ізраілевыя і сыны Юдавыя толькі зло чынілі перад вачыма Маімі з маладосьці сваёй; сыны Ізраілевыя толькі гнявілі Мяне дзеямі рук сваіх, кажа Гасподзь. </p><i> Bo syny Ìzraìlevyâ ì syny Ûdavyâ tol′kì zlo čynìlì perad vačyma Maìmì z malados′cì svaëj; syny Ìzraìlevyâ tol′kì gnâvìlì Mâne dzeâmì ruk svaìh, kaža Gaspodz′. </i>


text:
І як бы на гнеў Мой і лютасьць Маю існаваў горад гэты з самага дня пабудовы яго да гэтага дня, каб Я адкінуў яго ад аблічча Майго </p><i> Ì âk by na gneǔ Moj ì lûtas′c′ Maû ìsnavaǔ gorad gèty z samaga dnâ pabudovy âgo da gètaga dnâ, kab Â adkìnuǔ âgo ad ablìčča Majgo </i>


text:
за ўсё зло сыноў Ізраіля і сыноў Юды, якое яны дзеля гневу Майго рабілі, - яны, цары іхнія, князі іхнія, сьвятары іхнія і прарокі іхнія, і мужы Юдавы і жыхары Ерусаліма. </p><i> za ǔsë zlo synoǔ Ìzraìlâ ì synoǔ Ûdy, âkoe âny dzelâ gnevu Majgo rabìlì, - âny, cary ìhnìâ, knâzì ìhnìâ, s′vâtary ìhnìâ ì prarokì ìhnìâ, ì mužy Ûdavy ì žyhary Erusalìma. </i>


text:
Яны павярнуліся да Мяне сьпінаю, а ня тварам; і калі Я вучыў іх, з самае раніцы вучыў, яны не хацелі прыняць настаўленьні, </p><i> Âny pavârnulìsâ da Mâne s′pìnaû, a nâ tvaram; ì kalì Â vučyǔ ìh, z samae ranìcy vučyǔ, âny ne hacelì prynâc′ nastaǔlen′nì, </i>


text:
і ў доме, над якім названа імя Маё, паставілі гідоты свае, апаганьваючы яго. </p><i> ì ǔ dome, nad âkìm nazvana ìmâ Maë, pastavìlì gìdoty svae, apagan′vaûčy âgo. </i>


text:
Зладзілі капішчы Ваалу ў даліне сыноў Эномавых, каб праводзіць праз агонь сыноў сваіх і дачок сваіх у гонар Малоху, чаго Я не загадваў ім, і Мне ў галаву ня прыходзіла, каб яны рабілі гэтую гідоту, уводзячы ў грэх Юду. </p><i> Zladzìlì kapìščy Vaalu ǔ dalìne synoǔ Ènomavyh, kab pravodzìc′ praz agon′ synoǔ svaìh ì dačok svaìh u gonar Malohu, čago Â ne zagadvaǔ ìm, ì Mne ǔ galavu nâ pryhodzìla, kab âny rabìlì gètuû gìdotu, uvodzâčy ǔ grèh Ûdu. </i>


text:
<pb/>і аднак жа сёньня так кажа Гасподзь, Бог Ізраілеў, пра гэты горад, пра які вы кажаце: "ён аддаецца ў рукі цару Вавілонскаму мечам і голадам і пошасьцю з паморкам", - </p><i> ì adnak ža sën′nâ tak kaža Gaspodz′, Bog Ìzraìleǔ, pra gèty gorad, pra âkì vy kažace: "ën addaecca ǔ rukì caru Vavìlonskamu mečam ì goladam ì pošas′cû z pamorkam", - </i>


text:
вось, Я зьбяру іх з усіх краін, у якія выгнаў іх у гневе Маім і ў лютасьці Маёй і ў вялікім абурэньні, і вярну іх на месца гэтае і дам ім жыцьцё ў бясьпецы. </p><i> vos′, Â z′bâru ìh z usìh kraìn, u âkìâ vygnaǔ ìh u gneve Maìm ì ǔ lûtas′cì Maëj ì ǔ vâlìkìm aburèn′nì, ì vârnu ìh na mesca gètae ì dam ìm žyc′cë ǔ bâs′pecy. </i>


text:
Яны будуць Маім народам, а Я буду ім Богам. </p><i> Âny buduc′ Maìm narodam, a Â budu ìm Bogam. </i>


text:
І дам ім адно сэрца і адну дарогу, каб баяліся Мяне праз усе дні жыцьця, на дабро сабе і на дабро дзецям сваім пасьля іх. </p><i> Ì dam ìm adno sèrca ì adnu darogu, kab baâlìsâ Mâne praz use dnì žyc′câ, na dabro sabe ì na dabro dzecâm svaìm pas′lâ ìh. </i>


text:
І заключу зь імі вечны запавет, паводле якога Я не адвярнуся ад іх, каб тварыць ім дабро, і страх Мой укладу ў сэрцы іхнія, каб яны не адступаліся ад Мяне. </p><i> Ì zaklûču z′ ìmì večny zapavet, pavodle âkoga Â ne advârnusâ ad ìh, kab tvaryc′ ìm dabro, ì strah Moj ukladu ǔ sèrcy ìhnìâ, kab âny ne adstupalìsâ ad Mâne. </i>


text:
І буду радавацца за іх, творачы ім дабро, і пасаджу іх на зямлі гэтай цьвёрда - ад усяго сэрца Майго і ад усёй душы Маёй. </p><i> Ì budu radavacca za ìh, tvoračy ìm dabro, ì pasadžu ìh na zâmlì gètaj c′vërda - ad usâgo sèrca Majgo ì ad usëj dušy Maëj. </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь: як Я навёў на народ гэты ўсё гэта вялікае ліха, так навяду на іх усё дабро, якое Я сказаў пра іх. </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′: âk Â navëǔ na narod gèty ǔsë gèta vâlìkae lìha, tak navâdu na ìh usë dabro, âkoe Â skazaǔ pra ìh. </i>


text:
І будуць купляць палі ў зямлі гэтай, пра якую вы кажаце: "гэта - пустыня, бязь людзей і бяз быдла; яна аддадзена ў рукі Халдэям"; </p><i> Ì buduc′ kuplâc′ palì ǔ zâmlì gètaj, pra âkuû vy kažace: "gèta - pustynâ, bâz′ lûdzej ì bâz bydla; âna addadzena ǔ rukì Haldèâm"; </i>


text:
будуць купляць палі за срэбра і ўносіць у запісы, і запячатваць і запрашаць сьведак - у зямлі Веньямінавай і ў ваколіцах Ерусаліма, і ў гарадах Юды і ў гарадах нагорных, і ў гарадах нізінных і ў гарадах паўднёвых: бо вярну палон іхні, кажа Гасподзь. </p><i> buduc′ kuplâc′ palì za srèbra ì ǔnosìc′ u zapìsy, ì zapâčatvac′ ì zaprašac′ s′vedak - u zâmlì Ven′âmìnavaj ì ǔ vakolìcah Erusalìma, ì ǔ garadah Ûdy ì ǔ garadah nagornyh, ì ǔ garadah nìzìnnyh ì ǔ garadah paǔdnëvyh: bo vârnu palon ìhnì, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>І было слова Гасподняе Ерамію другі раз, калі яго яшчэ трымалі ў двары варты: </p><i> Ì bylo slova Gaspodnâe Eramìû drugì raz, kalì âgo âščè trymalì ǔ dvary varty: </i>


text:
так кажа Гасподзь, які стварыў зямлю, Гасподзь, Які ўладзіў і ўцьвердзіў яе, - Гасподзь імя Яму: </p><i> tak kaža Gaspodz′, âkì stvaryǔ zâmlû, Gaspodz′, Âkì ǔladzìǔ ì ǔc′verdzìǔ âe, - Gaspodz′ ìmâ Âmu: </i>


text:
пакліч Мяне - і Я адкажу табе, пакажу табе вялікае і недаступнае, чаго ты ня ведаеш. </p><i> paklìč Mâne - ì Â adkažu tabe, pakažu tabe vâlìkae ì nedastupnae, čago ty nâ vedaeš. </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Бог Ізраілеў пра дамы горада гэтага і пра дамы цароў Юдэйскіх, якія разбураюцца дзеля завалаў і дзеля бітваў </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ pra damy gorada gètaga ì pra damy caroǔ Ûdèjskìh, âkìâ razburaûcca dzelâ zavalaǔ ì dzelâ bìtvaǔ </i>


text:
тымі, якія прыйшлі ваяваць з Халдэямі, каб напоўніць дамы трупамі людзей, якіх Я паб'ю ў гневе Маім і ў лютасьці Маёй, і за ўсе беззаконьні якіх Я схаваў аблічча Маё ад горада гэтага. </p><i> tymì, âkìâ pryjšlì vaâvac′ z Haldèâmì, kab napoǔnìc′ damy trupamì lûdzej, âkìh Â pab'û ǔ gneve Maìm ì ǔ lûtas′cì Maëj, ì za ǔse bezzakon′nì âkìh Â shavaǔ ablìčča Maë ad gorada gètaga. </i>


text:
Вось, я прыкладу яму пластыр і гойныя сродкі і вылечу іх і адкрыю ім багацьце міру і ісьціны, </p><i> Vos′, â prykladu âmu plastyr ì gojnyâ srodkì ì vyleču ìh ì adkryû ìm bagac′ce mìru ì ìs′cìny, </i>


text:
і вярну палон Юды і палон Ізраіля і ўладжу іх, як на пачатку, </p><i> ì vârnu palon Ûdy ì palon Ìzraìlâ ì ǔladžu ìh, âk na pačatku, </i>


text:
і ачышчу іх ад усёй бязбожнасьці іхняй, якой яны грашылі перад Мною, і дарую ўсе беззаконьні іхнія, якімі яны грашылі перад Мною і адпаліся ад Мяне. </p><i> ì ačyšču ìh ad usëj bâzbožnas′cì ìhnâj, âkoj âny grašylì perad Mnoû, ì daruû ǔse bezzakon′nì ìhnìâ, âkìmì âny grašylì perad Mnoû ì adpalìsâ ad Mâne. </i>


text:
І будзе Мне Ерусалім радасным імем, пахвалою і гонарам перад усімі народамі зямлі, якія пачуюць пра ўсе даброты, якія Я зраблю яму, і зьдзівяцца і затрымцяць ад усіх дабрадзействаў і ўсяго дабрадзенства, якое Я дам яму. </p><i> Ì budze Mne Erusalìm radasnym ìmem, pahvaloû ì gonaram perad usìmì narodamì zâmlì, âkìâ pačuûc′ pra ǔse dabroty, âkìâ Â zrablû âmu, ì z′dzìvâcca ì zatrymcâc′ ad usìh dabradzejstvaǔ ì ǔsâgo dabradzenstva, âkoe Â dam âmu. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь: на гэтым месцы, пра якое вы кажаце: "яно пустое, бязь людзей і бяз быдла", - у гарадах Юдэйскіх і на вуліцах Ерусаліма, якія пустыя бязь людзей, без жыхароў, бяз быдла, </p><i> Tak kaža Gaspodz′: na gètym mescy, pra âkoe vy kažace: "âno pustoe, bâz′ lûdzej ì bâz bydla", - u garadah Ûdèjskìh ì na vulìcah Erusalìma, âkìâ pustyâ bâz′ lûdzej, bez žyharoǔ, bâz bydla, </i>


text:
зноў будзе чуцен голас радасьці і голас весялосьці, голас маладога і голас маладое, голас тых, якія кажуць: "слаўце Госпада Саваофа, бо добры Гасподзь, бо навекі міласэрнасьць Яго", і голас тых, якія прыносяць ахвяру падзякаваньня ў доме Гасподнім; бо я вярну палонных гэтай зямлі ў ранейшы стан, кажа Гасподзь. </p><i> znoǔ budze čucen golas radas′cì ì golas vesâlos′cì, golas maladoga ì golas maladoe, golas tyh, âkìâ kažuc′: "slaǔce Gospada Savaofa, bo dobry Gaspodz′, bo navekì mìlasèrnas′c′ Âgo", ì golas tyh, âkìâ prynosâc′ ahvâru padzâkavan′nâ ǔ dome Gaspodnìm; bo â vârnu palonnyh gètaj zâmlì ǔ ranejšy stan, kaža Gaspodz′. </i>


