# verses

text:
<pb/><t>Пакутуй і ўбольвайся мукамі, дачка Сіёна, як парадзіха, бо сёньня ты выйдзеш з горада і будзеш жыць у полі і дойдзеш да Вавілона. Ты будзеш выратавана, там адкупіць цябе Гасподзь ад рукі ворагаў тваіх.</t> </p><i> <t>Pakutuj ì ǔbol′vajsâ mukamì, dačka Sìëna, âk paradzìha, bo sën′nâ ty vyjdzeš z gorada ì budzeš žyc′ u polì ì dojdzeš da Vavìlona. Ty budzeš vyratavana, tam adkupìc′ câbe Gaspodz′ ad rukì voragaǔ tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>А цяпер сабраліся супроць цябе многія народы і кажуць: "хай будзе яна апаганена, і хай нагледзіцца вока нашае на Сіён!"</t> </p><i> <t>A câper sabralìsâ suproc′ câbe mnogìâ narody ì kažuc′: "haj budze âna apaganena, ì haj nagledzìcca voka našae na Sìën!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Але яны ня ведаюць думак Гасподніх і не разумеюць парады Ягонай, што Ён сабраў іх як снапы на гумно.</t> </p><i> <t>Ale âny nâ vedaûc′ dumak Gaspodnìh ì ne razumeûc′ parady Âgonaj, što Ën sabraǔ ìh âk snapy na gumno.</t> </i>


text:
<pb/><t>Устань і малаці, дачка Сіёна; бо Я зраблю рог твой жалезным і капыты твае зраблю меднымі, - і скрышыш многія народы і прысьвеціш Госпаду здабыткі іхнія і багацці іхнія Ўладару ўсёй зямлі.</t> </p><i> <t>Ustan′ ì malacì, dačka Sìëna; bo Â zrablû rog tvoj žaleznym ì kapyty tvae zrablû mednymì, - ì skryšyš mnogìâ narody ì prys′vecìš Gospadu zdabytkì ìhnìâ ì bagaccì ìhnìâ Ǔladaru ǔsëj zâmlì.</t> </i>


text:
<t>Цяпер узбурся, дачка полчышчаў: абкладзі нас аблогаю, трысьцінаю біцьмуць па шчацэ судзьдзю Ізраілевага.</t> </p><i> <t>Câper uzbursâ, dačka polčyščaǔ: abkladzì nas ablogaû, trys′cìnaû bìc′muc′ pa ščacè sudz′dzû Ìzraìlevaga.</t> </i>


text:
<t>І ты, Віфляеме - Эфрата, ці ж малы ты сярод тысячаў Юдавых? зь цябе пойдзе Мне Той, Які павінен быць Валадаром у Ізраілі, і Якога паходжаньне з пачатку, ад дзён вечных.</t> </p><i> <t>Ì ty, Vìflâeme - Èfrata, cì ž maly ty sârod tysâčaǔ Ûdavyh? z′ câbe pojdze Mne Toj, Âkì pavìnen byc′ Valadarom u Ìzraìlì, ì Âkoga pahodžan′ne z pačatku, ad dzën večnyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму Ён пакіне іх да часу, пакуль ня родзіць тая, што мае радзіць; тады вернуцца да сыноў Ізраіля і пазасталыя браты іхнія.</t> </p><i> <t>Tamu Ën pakìne ìh da času, pakul′ nâ rodzìc′ taâ, što mae radzìc′; tady vernucca da synoǔ Ìzraìlâ ì pazastalyâ braty ìhnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І стане Ён, і будзе пасьвіць у сіле Гасподняй, у велічы імя Госпада Бога Свайго і яны будуць жыць бясьпечна, бо тады Ён будзе вялікі да краёў зямлі.</t> </p><i> <t>Ì stane Ën, ì budze pas′vìc′ u sìle Gaspodnâj, u velìčy ìmâ Gospada Boga Svajgo ì âny buduc′ žyc′ bâs′pečna, bo tady Ën budze vâlìkì da kraëǔ zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе Ён - мір. Калі Асур прыйдзе ў нашую зямлю і ўступіць у нашыя харомы, мы выставім супроць яго сем пастыраў і восем князёў.</t> </p><i> <t>Ì budze Ën - mìr. Kalì Asur pryjdze ǔ našuû zâmlû ì ǔstupìc′ u našyâ haromy, my vystavìm suproc′ âgo sem pastyraǔ ì vosem knâzëǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будуць яны пасьвіць зямлю Асура мячом і зямлю Нэмврода ў самай браме яе, і вось Ён выбавіць ад Асура, калі той прыйдзе ў зямлю нашую і калі ўступіць у межы нашыя.</t> </p><i> <t>Ì buduc′ âny pas′vìc′ zâmlû Asura mâčom ì zâmlû Nèmvroda ǔ samaj brame âe, ì vos′ Ën vybavìc′ ad Asura, kalì toj pryjdze ǔ zâmlû našuû ì kalì ǔstupìc′ u mežy našyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе астатак Якава сярод многіх народаў як раса ад Госпада, як зьліва на траву, і ён ня будзе залежаць ад чалавека і пакладацца на сыноў Адамавых.</t> </p><i> <t>Ì budze astatak Âkava sârod mnogìh narodaǔ âk rasa ad Gospada, âk z′lìva na travu, ì ën nâ budze zaležac′ ad čalaveka ì pakladacca na synoǔ Adamavyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе астатак Якаваў паміж народамі, сярод многіх плямёнаў, як леў - сярод зьвяроў лясных, як ільвяня - сярод статку авечак, які, калі выступіць, дык топча і рве, і ніхто не ўратуе ад яго.</t> </p><i> <t>Ì budze astatak Âkavaǔ pamìž narodamì, sârod mnogìh plâmënaǔ, âk leǔ - sârod z′vâroǔ lâsnyh, âk ìl′vânâ - sârod statku avečak, âkì, kalì vystupìc′, dyk topča ì rve, ì nìhto ne ǔratue ad âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падымецца рука твая над ворагамі тваімі, і ўсе непрыяцелі твае будуць вынішчаны.</t> </p><i> <t>Padymecca ruka tvaâ nad voragamì tvaìmì, ì ǔse nepryâcelì tvae buduc′ vynìščany.</t> </i>


text:
<t>І будзе ў той дзень, кажа Гасподзь: зьнішчу коней тваіх з асяродзьдзя твайго і зьнішчу калясьніцы твае,</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′: z′nìšču konej tvaìh z asârodz′dzâ tvajgo ì z′nìšču kalâs′nìcy tvae,</t> </i>


text:
<pb/><t>вынішчу гарады ў зямлі тваёй, і разбуру ўсе ўмацаваньні твае;</t> </p><i> <t>vynìšču garady ǔ zâmlì tvaëj, ì razburu ǔse ǔmacavan′nì tvae;</t> </i>


text:
<pb/><t>і вырву чарадзействы з рукі тваёй, і варажбітоў па аблоках ня будзе ў цябе;</t> </p><i> <t>ì vyrvu čaradzejstvy z rukì tvaëj, ì varažbìtoǔ pa ablokah nâ budze ǔ câbe;</t> </i>


text:
<pb/><t>зьнішчу балваноў тваіх і ідалаў з асяродзьдзя твайго, - і ня будзеш больш пакланяцца вырабам рук тваіх;</t> </p><i> <t>z′nìšču balvanoǔ tvaìh ì ìdalaǔ z asârodz′dzâ tvajgo, - ì nâ budzeš bol′š paklanâcca vyrabam ruk tvaìh;</t> </i>


text:
<pb/><t>выкараню з асяродзьдзя твайго сьвяшчэнныя гаі твае і спустошу гарады твае.</t> </p><i> <t>vykaranû z asârodz′dzâ tvajgo s′vâščènnyâ gaì tvae ì spustošu garady tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўчыню ў гневе і абурэньні помсту над народамі, якія будуць непаслухмяныя.</t> </p><i> <t>Ì ǔčynû ǔ gneve ì aburèn′nì pomstu nad narodamì, âkìâ buduc′ nepasluhmânyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце, што кажа Гасподзь; устань, судзіся перад гарамі, і пагоркі няхай чуюць голас твой!</t> </p><i> <t>Sluhajce, što kaža Gaspodz′; ustan′, sudzìsâ perad garamì, ì pagorkì nâhaj čuûc′ golas tvoj!</t> </i>


text:
<pb/><t>Слухайце, горы, суд Гасподні, і вы, цьвёрдыя асновы зямлі, бо ў Госпада - суд з народам Сваім, і зь Ізраілем Ён спаборнічае.</t> </p><i> <t>Sluhajce, gory, sud Gaspodnì, ì vy, c′vërdyâ asnovy zâmlì, bo ǔ Gospada - sud z narodam Svaìm, ì z′ Ìzraìlem Ën spabornìčae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Народзе мой! што зрабіў Я табе і чым абцяжарваў цябе? адказвай Мне.</t> </p><i> <t>Narodze moj! što zrabìǔ Â tabe ì čym abcâžarvaǔ câbe? adkazvaj Mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я вывеў цябе зь зямлі Егіпецкай і выкупіў цябе з дома рабства і паслаў перад табою Майсея, Арона і Марыям.</t> </p><i> <t>Â vyveǔ câbe z′ zâmlì Egìpeckaj ì vykupìǔ câbe z doma rabstva ì paslaǔ perad taboû Majseâ, Arona ì Maryâm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Народзе Мой! успомні, што намышляў Валак, цар Маавіцкі, і што адказваў яму Валаам, сын Вэораў і што рабілася ад Сітыма да Галгалаў, каб спазнаць табе праведня дзеі Гасподнія.</t> </p><i> <t>Narodze Moj! uspomnì, što namyšlâǔ Valak, car Maavìckì, ì što adkazvaǔ âmu Valaam, syn Vèoraǔ ì što rabìlasâ ad Sìtyma da Galgalaǔ, kab spaznac′ tabe pravednâ dzeì Gaspodnìâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>"З чым стаць мне перад Госпадам, пакланіцца перад Богам Нябесным? Ці стаць перад Ім з цэласпаленьнямі, зь цялятамі-аднагодкамі?</t> </p><i> <t>"Z čym stac′ mne perad Gospadam, paklanìcca perad Bogam Nâbesnym? Cì stac′ perad Ìm z cèlaspalen′nâmì, z′ câlâtamì-adnagodkamì?</t> </i>


text:
<pb/><t>Але ці можна дагадзіць Госпаду тысячамі бараноў альбо безьлічнымі патокамі алею? Ці ж бо дам Яму першынца майго за злачынства маё і плод чэрава майго - за грэх душы маёй?"</t> </p><i> <t>Ale cì možna dagadzìc′ Gospadu tysâčamì baranoǔ al′bo bez′lìčnymì patokamì aleû? Cì ž bo dam Âmu peršynca majgo za zlačynstva maë ì plod čèrava majgo - za grèh dušy maëj?"</t> </i>


text:
<pb/><t>О, чалавеча! сказана табе, што - дабро, і чаго патрабуе ад цябе Гасподзь: дзейнічаць справядліва, любіць справы міласэрнасьці і пакорнамудра хадзіць перад Богам тваім.</t> </p><i> <t>O, čalaveča! skazana tabe, što - dabro, ì čago patrabue ad câbe Gaspodz′: dzejnìčac′ spravâdlìva, lûbìc′ spravy mìlasèrnas′cì ì pakornamudra hadzìc′ perad Bogam tvaìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Голас Госпада кліча да горада, і мудрасьць нямее перад імем Тваім: слухайце жазло і Таго, хто паставіў яго.</t> </p><i> <t>Golas Gospada klìča da gorada, ì mudras′c′ nâmee perad ìmem Tvaìm: sluhajce žazlo ì Tago, hto pastavìǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці не знаходзяцца і цяпер у доме ў бязбожнага скарбы бязбожнасьці і паменшаная мера, агідная?</t> </p><i> <t>Cì ne znahodzâcca ì câper u dome ǔ bâzbožnaga skarby bâzbožnas′cì ì pamenšanaâ mera, agìdnaâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці магу я быць чысты з вагамі няправільнымі і з падманнымі гірамі ў торбе?</t> </p><i> <t>Cì magu â byc′ čysty z vagamì nâpravìl′nymì ì z padmannymì gìramì ǔ torbe?</t> </i>


text:
<pb/><t>Так і гэтак багацеі яго поўныя няпраўды, і жыхары яго кажуць ману, і язык іхні ёсьць падман у вуснах іхніх,</t> </p><i> <t>Tak ì gètak bagaceì âgo poǔnyâ nâpraǔdy, ì žyhary âgo kažuc′ manu, ì âzyk ìhnì ës′c′ padman u vusnah ìhnìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>дык і Я нявылечна ўражу цябе спусташэньнем за грахі твае.</t> </p><i> <t>dyk ì Â nâvylečna ǔražu câbe spustašèn′nem za grahì tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты будзеш есьці - і ня будзеш сыты; пустата будзе ўсярэдзіне ў цябе; будзеш ашчаджаць, але не ашчадзіш, а што ашчадзіш, тое аддам мечу.</t> </p><i> <t>Ty budzeš es′cì - ì nâ budzeš syty; pustata budze ǔsârèdzìne ǔ câbe; budzeš aščadžac′, ale ne aščadzìš, a što aščadzìš, toe addam meču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Будзеш сеяць, а жаць ня будзеш; будзеш чавіць алівы - і ня будзеш умашчвацца алеем; начавіш вінаграднага соку, а віна піць ня будзеш.</t> </p><i> <t>Budzeš seâc′, a žac′ nâ budzeš; budzeš čavìc′ alìvy - ì nâ budzeš umaščvacca aleem; načavìš vìnagradnaga soku, a vìna pìc′ nâ budzeš.</t> </i>


text:
<pb/><t>Захаваліся ў вас звычаі Аўрамія і ўсе справы дому Ахававага, і вы робіце паводле парадаў іхніх; і аддам Я цябе спусташэньню і жыхароў тваіх - пасьмяяньню, і вы панесяце нагану народу Майго.</t> </p><i> <t>Zahavalìsâ ǔ vas zvyčaì Aǔramìâ ì ǔse spravy domu Ahavavaga, ì vy robìce pavodle paradaǔ ìhnìh; ì addam Â câbe spustašèn′nû ì žyharoǔ tvaìh - pas′mâân′nû, ì vy panesâce naganu narodu Majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора мне! бо са мною цяпер - як пасьля збору летніх пладоў, як пасьля збору вінаграду: ніводнай ягадзіны на ежу, ні сьпелага плоду, якога жадае душа мая.</t> </p><i> <t>Gora mne! bo sa mnoû câper - âk pas′lâ zboru letnìh pladoǔ, âk pas′lâ zboru vìnagradu: nìvodnaj âgadzìny na ežu, nì s′pelaga plodu, âkoga žadae duša maâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня стала міласэрных на зямлі, няма праўдзівых сярод людзей; усе куюць змусты, каб праліваць кроў; кожны ставіць на брата свайго сетку.</t> </p><i> <t>Nâ stala mìlasèrnyh na zâmlì, nâma praǔdzìvyh sârod lûdzej; use kuûc′ zmusty, kab pralìvac′ kroǔ; kožny stavìc′ na brata svajgo setku.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рукі іхнія павернуты на тое, каб умець рабіць ліха; начальнік патрабуе дарункаў, і судзьдзя судзіць за хабар, а вяльможы выказваюць благія хаценьні душы сваёй і перакручваюць справу.</t> </p><i> <t>Rukì ìhnìâ pavernuty na toe, kab umec′ rabìc′ lìha; načal′nìk patrabue darunkaǔ, ì sudz′dzâ sudzìc′ za habar, a vâl′možy vykazvaûc′ blagìâ hacen′nì dušy svaëj ì perakručvaûc′ spravu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Лепшы зь іх - як цёрн і справядлівы - горшы за калючы плот. Дзень узьвяшчальнікаў Тваіх, адведзіны Твае настаюць; сёньня спасьцігне іх бянтэжа.</t> </p><i> <t>Lepšy z′ ìh - âk cërn ì spravâdlìvy - goršy za kalûčy plot. Dzen′ uz′vâščal′nìkaǔ Tvaìh, advedzìny Tvae nastaûc′; sën′nâ spas′cìgne ìh bântèža.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня верце сябру, не пакладайцеся на прыяцеля; ад той, што ляжыць на ўлоньні тваім, ахоўвае дзьверы вуснаў тваіх.</t> </p><i> <t>Nâ verce sâbru, ne pakladajcesâ na pryâcelâ; ad toj, što lâžyc′ na ǔlon′nì tvaìm, ahoǔvae dz′very vusnaǔ tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо сын ганьбуе бацьку, дачка паўстае супроць маці, нявестка - супроць сьвякрові сваёй; ворагі чалавека - хатнія ягоныя.</t> </p><i> <t>Bo syn gan′bue bac′ku, dačka paǔstae suproc′ macì, nâvestka - suproc′ s′vâkrovì svaëj; voragì čalaveka - hatnìâ âgonyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>А я буду глядзець на Госпада, спадзявацца на Бога выратаваньня майго: Бог мой пачуе мяне.</t> </p><i> <t>A â budu glâdzec′ na Gospada, spadzâvacca na Boga vyratavan′nâ majgo: Bog moj pačue mâne.</t> </i>


text:
<t>Ня радуйся дзеля мяне, непрыяцелька мая! хоць я ўпаў, але ўстану; хоць я ў змроку, але Гасподзь сьвятло мне.</t> </p><i> <t>Nâ radujsâ dzelâ mâne, nepryâcel′ka maâ! hoc′ â ǔpaǔ, ale ǔstanu; hoc′ â ǔ zmroku, ale Gaspodz′ s′vâtlo mne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гнеў Гасподні я буду несьці, бо зграшыў перад Ім, пакуль Ён ня вырашыць справы маёй і ня ўчыніць суд над мною; тады Ён вывядзе мяне на сьвятло, і я ўбачу праўду Ягоную.</t> </p><i> <t>Gneǔ Gaspodnì â budu nes′cì, bo zgrašyǔ perad Ìm, pakul′ Ën nâ vyrašyc′ spravy maëj ì nâ ǔčynìc′ sud nad mnoû; tady Ën vyvâdze mâne na s′vâtlo, ì â ǔbaču praǔdu Âgonuû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўгледзіць гэта непрыяцелька мая, і сорам пакрые яе, якая казала мне: "дзе Гасподзь Бог твой?" Нагледзяцца на яе вочы мае, як яна будзе таптаная быццам бруд на вуліцах.</t> </p><i> <t>Ì ǔgledzìc′ gèta nepryâcel′ka maâ, ì soram pakrye âe, âkaâ kazala mne: "dze Gaspodz′ Bog tvoj?" Nagledzâcca na âe vočy mae, âk âna budze taptanaâ byccam brud na vulìcah.</t> </i>


text:
<pb/><t>У дзень збудаваньня сьценаў тваіх - у гэты дзень аддаліцца вызначэньне.</t> </p><i> <t>U dzen′ zbudavan′nâ s′cenaǔ tvaìh - u gèty dzen′ addalìcca vyznačèn′ne.</t> </i>


text:
<t>У той дзень прыйдуць да цябе з Асірыі і гарадоў Егіпецкіх, і ад Егіпта да ракі Еўфрата, і ад мора да мора, і ад гары да гары.</t> </p><i> <t>U toj dzen′ pryjduc′ da câbe z Asìryì ì garadoǔ Egìpeckìh, ì ad Egìpta da rakì Eǔfrata, ì ad mora da mora, ì ad gary da gary.</t> </i>


text:
<pb/><t>А зямля тая будзе пустыняю за віну жыхароў яе, за плады дзеяў іхніх.</t> </p><i> <t>A zâmlâ taâ budze pustynâû za vìnu žyharoǔ âe, za plady dzeâǔ ìhnìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пасьві народ Твой жазлом Тваім, авечак спадчыны Тваёй, якія жывуць самотна ў лесе сярод Карміла; хай пасьвяцца яны на Васане і Галаадзе, як у дні старадаўнія!</t> </p><i> <t>Pas′vì narod Tvoj žazlom Tvaìm, avečak spadčyny Tvaëj, âkìâ žyvuc′ samotna ǔ lese sârod Karmìla; haj pas′vâcca âny na Vasane ì Galaadze, âk u dnì staradaǔnìâ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Як у дні зыходу твайго зь зямлі Егіпецкай, яўлю яму дзівосныя дзеі.</t> </p><i> <t>Âk u dnì zyhodu tvajgo z′ zâmlì Egìpeckaj, âǔlû âmu dzìvosnyâ dzeì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Убачаць гэта народы і пасаромеюцца пры ўсёй магутнасьці сваёй: пакладуць руку на вусны, вушы іх зробяцца глухімі;</t> </p><i> <t>Ubačac′ gèta narody ì pasaromeûcca pry ǔsëj magutnas′cì svaëj: pakladuc′ ruku na vusny, vušy ìh zrobâcca gluhìmì;</t> </i>


text:
<pb/><t>будуць лізаць пыл, як зьмяя, як чэрві зямныя выпаўзуць яны з умацаваньняў сваіх; збаяцца Госпада Бога нашага, і збаяцца Цябе.</t> </p><i> <t>buduc′ lìzac′ pyl, âk z′mââ, âk čèrvì zâmnyâ vypaǔzuc′ âny z umacavan′nâǔ svaìh; zbaâcca Gospada Boga našaga, ì zbaâcca Câbe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хто Бог, як Ты, Які выбачаеш беззаконьне і не залічваеш злачынствы астатку спадчыны Тваёй? ня вечна гневаецца Ён, бо любіць літаваць.</t> </p><i> <t>Hto Bog, âk Ty, Âkì vybačaeš bezzakon′ne ì ne zalìčvaeš zlačynstvy astatku spadčyny Tvaëj? nâ večna gnevaecca Ën, bo lûbìc′ lìtavac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён зноў умілажаліцца з нас, загладзіць беззаконьні нашыя. Ты ўкінеш у багну марскую ўсе грахі нашыя.</t> </p><i> <t>Ën znoǔ umìlažalìcca z nas, zagladzìc′ bezzakon′nì našyâ. Ty ǔkìneš u bagnu marskuû ǔse grahì našyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты явіш вернасьць Якаву, літасьць Абрагаму, якую з клятваю абяцаў бацькам нашым ад дзён першых.</t> </p><i> <t>Ty âvìš vernas′c′ Âkavu, lìtas′c′ Abragamu, âkuû z klâtvaû abâcaǔ bac′kam našym ad dzën peršyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прароцтва пра Нінэвію; кніга ўяваў Навума Элкасэяніна.</t> </p><i> <t>Praroctva pra Nìnèvìû; knìga ǔâvaǔ Navuma Èlkasèânìna.</t> </i>


text:
<t>Гасподзь ёсьць Бог руплівец і помсьнік; помсьнік Гасподзь і страшны ў гневе: помсьнік Гасподзь ворагам Сваім, і ня зьлітуецца з супраціўцаў Сваіх.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ ës′c′ Bog ruplìvec ì poms′nìk; poms′nìk Gaspodz′ ì strašny ǔ gneve: poms′nìk Gaspodz′ voragam Svaìm, ì nâ z′lìtuecca z supracìǔcaǔ Svaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь шматцярплівы і вялікі магутнасьцю і не пакідае без пакараньня; у віхуры і ў буры шэсьце Госпада, воблака - пыл ад ног Ягоных.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ šmatcârplìvy ì vâlìkì magutnas′cû ì ne pakìdae bez pakaran′nâ; u vìhury ì ǔ bury šès′ce Gospada, voblaka - pyl ad nog Âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Загадае Ён мору - і яно высыхае, і ўсе рэкі перасыхаюць; вяне Васан і Карміл, і блякне квет на Ліване.</t> </p><i> <t>Zagadae Ën moru - ì âno vysyhae, ì ǔse rèkì perasyhaûc′; vâne Vasan ì Karmìl, ì blâkne kvet na Lìvane.</t> </i>


text:
<pb/><t>Горы трасуцца перад Ім, і пагоркі растаюць, і зямля хістаецца перад абліччам Ягоным, і сусьвет і ўсе, што жывуць на ёй.</t> </p><i> <t>Gory trasucca perad Ìm, ì pagorkì rastaûc′, ì zâmlâ hìstaecca perad ablìččam Âgonym, ì sus′vet ì ǔse, što žyvuc′ na ëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Перад абурэньнем Яго хто ўстоіць? І хто сьцерпіць полымя гневу Яго? Гнеў Яго разьліваецца як агонь; скалы распадаюцца перад Ім.</t> </p><i> <t>Perad aburèn′nem Âgo hto ǔstoìc′? Ì hto s′cerpìc′ polymâ gnevu Âgo? Gneǔ Âgo raz′lìvaecca âk agon′; skaly raspadaûcca perad Ìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>Добры Гасподзь, - прыстанак у дзень скрухі - і ведае тых, што на Яго спадзяюцца,</t> </p><i> <t>Dobry Gaspodz′, - prystanak u dzen′ skruhì - ì vedae tyh, što na Âgo spadzâûcca,</t> </i>


text:
<pb/><t>але ўсепатопным павадкам разбурыць дашчэнту Нінэвію, і ворагаў Яго спасьцігне морак.</t> </p><i> <t>ale ǔsepatopnym pavadkam razburyc′ daščèntu Nìnèvìû, ì voragaǔ Âgo spas′cìgne morak.</t> </i>


text:
<t>Што намышляеце вы супроць Госпада? Ён учыніць зьнішчэньне, і бедства ўжо не паўторыцца.</t> </p><i> <t>Što namyšlâece vy suproc′ Gospada? Ën učynìc′ z′nìščèn′ne, ì bedstva ǔžo ne paǔtorycca.</t> </i>


text:
<pb/><t>бо пераплеценыя паміж сабою, як цярноўнік і ўпітыя, як п'яніцы, яны пажэртыя будуць начыста, як сухая салома.</t> </p><i> <t>bo peraplecenyâ pamìž saboû, âk cârnoǔnìk ì ǔpìtyâ, âk p'ânìcy, âny pažèrtyâ buduc′ načysta, âk suhaâ saloma.</t> </i>


text:
<pb/><t>Зь цябе павёўся той, хто намысьліў ліхое супроць Госпада, хто склаў змову бязбожную.</t> </p><i> <t>Z′ câbe pavëǔsâ toj, hto namys′lìǔ lìhoe suproc′ Gospada, hto sklaǔ zmovu bâzbožnuû.</t> </i>


text:
<t>Так кажа Гасподзь: хоць яны бясьпечныя і шматлікія, але яны будуць пасечаны і зьнікнуць; а цябе, хоць Я абцяжарваў, больш абцяжарваць ня буду.</t> </p><i> <t>Tak kaža Gaspodz′: hoc′ âny bâs′pečnyâ ì šmatlìkìâ, ale âny buduc′ pasečany ì z′nìknuc′; a câbe, hoc′ Â abcâžarvaǔ, bol′š abcâžarvac′ nâ budu.</t> </i>


text:
<pb/><t>І сёньня Я скрышу ярмо ягонае, якое ляжыць на табе, і путы твае парву.</t> </p><i> <t>Ì sën′nâ Â skryšu ârmo âgonae, âkoe lâžyc′ na tabe, ì puty tvae parvu.</t> </i>


text:
<t>А пра цябе, Асур, Гасподзь вызначыў: ня будзе болей насеньня з тваім імем; з дома бога твайго зьнішчу балваноў і куміраў, падрыхтую табе ў ім магілу, бо ты будзеш у пагардзе.</t> </p><i> <t>A pra câbe, Asur, Gaspodz′ vyznačyǔ: nâ budze bolej nasen′nâ z tvaìm ìmem; z doma boga tvajgo z′nìšču balvanoǔ ì kumìraǔ, padryhtuû tabe ǔ ìm magìlu, bo ty budzeš u pagardze.</t> </i>


text:
<t>Вось, на горах - ступакі дабравесьніка, які абвяшчае мір: сьвяткуй, Юдэя, сьвяты твае, выконвай твае абяцаньні, бо ня будзе болей праходзіць па табе бязбожнік: ён зусім зьнішчаны.</t> </p><i> <t>Vos′, na gorah - stupakì dabraves′nìka, âkì abvâščae mìr: s′vâtkuj, Ûdèâ, s′vâty tvae, vykonvaj tvae abâcan′nì, bo nâ budze bolej prahodzìc′ pa tabe bâzbožnìk: ën zusìm z′nìščany.</t> </i>


text:
<pb/><t>Падымаецца на цябе разбуральнік: ахоўвай цьвярдыні, ахоўвай дарогу, умацуй сьцёгны, зьбірай сілу.</t> </p><i> <t>Padymaecca na câbe razbural′nìk: ahoǔvaj c′vârdynì, ahoǔvaj darogu, umacuj s′cëgny, z′bìraj sìlu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо адновіць Гасподзь веліч Якава, як веліч Ізраіля, бо спустошылі іх спусташальнікі і вінаградныя галіны іх вынішчылі.</t> </p><i> <t>Bo adnovìc′ Gaspodz′ velìč Âkava, âk velìč Ìzraìlâ, bo spustošylì ìh spustašal′nìkì ì vìnagradnyâ galìny ìh vynìščylì.</t> </i>


text:
<t>Шчыт герояў ягоных прыгожы; воіны яго ў адзеньні барвовым; агнём блішчаць калясьніцы ў дзень падрыхтоўкі да бою, і лес дзідаў хвалюецца.</t> </p><i> <t>Ščyt geroâǔ âgonyh prygožy; voìny âgo ǔ adzen′nì barvovym; agnëm blìščac′ kalâs′nìcy ǔ dzen′ padryhtoǔkì da boû, ì les dzìdaǔ hvalûecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Па вуліцах нясуцца калясьніцы, грымяць на плошчах; бляск ад іх, як ад агню; бліскаюць, як маланкі.</t> </p><i> <t>Pa vulìcah nâsucca kalâs′nìcy, grymâc′ na ploščah; blâsk ad ìh, âk ad agnû; blìskaûc′, âk malankì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён выклікае адважных сваіх, але яны спатыкаюцца на хаду сваім; сьпяшаюцца на муры горада, але аблога наладжана ўжо.</t> </p><i> <t>Ën vyklìkae advažnyh svaìh, ale âny spatykaûcca na hadu svaìm; s′pâšaûcca na mury gorada, ale abloga naladžana ǔžo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рачная брама адчыняецца, а палац разбураецца.</t> </p><i> <t>Račnaâ brama adčynâecca, a palac razburaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вырашана: яна будзе аголена і зьведзена ў палон, і рабыні яе будуць стагнаць, як галубы, б'ючы сябе ў грудзі.</t> </p><i> <t>Vyrašana: âna budze agolena ì z′vedzena ǔ palon, ì rabynì âe buduc′ stagnac′, âk galuby, b'ûčy sâbe ǔ grudzì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Нінэвія з часу свайго існаваньня была як сажалка, запоўненая вадою, а яны бягуць. "Стойце, стойце!" Але ніхто не азіраецца.</t> </p><i> <t>Nìnèvìâ z času svajgo ìsnavan′nâ byla âk sažalka, zapoǔnenaâ vadoû, a âny bâguc′. "Stojce, stojce!" Ale nìhto ne azìraecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рабуйце срэбра, рабуйце золата! няма канца запасам усякага каштоўнага начыньня.</t> </p><i> <t>Rabujce srèbra, rabujce zolata! nâma kanca zapasam usâkaga kaštoǔnaga načyn′nâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Разрабавана, спустошана і спляжана яна, - і растае сэрца, калені трасуцца; ва ўсіх сьцёгнах моцны боль, і твары ва ўсіх пацямнелі.</t> </p><i> <t>Razrabavana, spustošana ì splâžana âna, - ì rastae sèrca, kalenì trasucca; va ǔsìh s′cëgnah mocny bol′, ì tvary va ǔsìh pacâmnelì.</t> </i>


text:
<t>Дзе цяпер логвішча ільвоў і тая паша для ільвянят, па якой хадзіў леў, ільвіца і львяня, і ніхто не палохаў іх,</t> </p><i> <t>Dze câper logvìšča ìl′voǔ ì taâ paša dlâ ìl′vânât, pa âkoj hadzìǔ leǔ, ìl′vìca ì l′vânâ, ì nìhto ne palohaǔ ìh,</t> </i>


text:
<pb/><t>леў, які хапае для насычэньня шчанюкоў сваіх і душыць для ільвіц сваіх, і напаўняе здабычаю пячоры свае і логвішчы свае - схопленым?</t> </p><i> <t>leǔ, âkì hapae dlâ nasyčèn′nâ ščanûkoǔ svaìh ì dušyc′ dlâ ìl′vìc svaìh, ì napaǔnâe zdabyčaû pâčory svae ì logvìščy svae - shoplenym?</t> </i>


text:
<t>Вось Я - на цябе! кажа Гасподзь Саваоф. І спалю ў дыме калясьніцы твае, і меч зжарэ ільвянят тваіх, і зьнішчу зь зямлі здабычу тваю, і ня будзе болей чуцен голас паслоў тваіх.</t> </p><i> <t>Vos′ Â - na câbe! kaža Gaspodz′ Savaof. Ì spalû ǔ dyme kalâs′nìcy tvae, ì meč zžarè ìl′vânât tvaìh, ì z′nìšču z′ zâmlì zdabyču tvaû, ì nâ budze bolej čucen golas pasloǔ tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора гораду крыві! увесь ён поўны падману і забойства; ня спыняецца ў ім рабунак.</t> </p><i> <t>Gora goradu kryvì! uves′ ën poǔny padmanu ì zabojstva; nâ spynâecca ǔ ìm rabunak.</t> </i>


text:
<t>Чутно, як ляскае біч і стукаюць, круцяцца колы, іржэ конь і грукоча на скаку калясьніца.</t> </p><i> <t>Čutno, âk lâskae bìč ì stukaûc′, krucâcca koly, ìržè kon′ ì grukoča na skaku kalâs′nìca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Імчыцца коньніца, бліскае меч і блішчаць дзіды; забітых мноства і груды трупаў: няма канца трупам, спатыкаюцца аб трупы іх.</t> </p><i> <t>Ìmčycca kon′nìca, blìskae meč ì blìščac′ dzìdy; zabìtyh mnostva ì grudy trupaǔ: nâma kanca trupam, spatykaûcca ab trupy ìh.</t> </i>


text:
<t>Гэта - за многія блудадзействы распусьніцы прыемнай зьнешнасьці, спрактыкаванай у чарадзействе, якая блудадзействамі сваімі прадае народы і чарадзействамі сваімі - плямёны.</t> </p><i> <t>Gèta - za mnogìâ bludadzejstvy raspus′nìcy pryemnaj z′nešnas′cì, spraktykavanaj u čaradzejstve, âkaâ bludadzejstvamì svaìmì pradae narody ì čaradzejstvamì svaìmì - plâmëny.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось Я - на цябе! кажа Гасподзь Саваоф. І падыму на аблічча тваё краі вопраткі тваёй, і пакажу народам галізну тваю і царствам сарамату тваю.</t> </p><i> <t>Vos′ Â - na câbe! kaža Gaspodz′ Savaof. Ì padymu na ablìčča tvaë kraì vopratkì tvaëj, ì pakažu narodam galìznu tvaû ì carstvam saramatu tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>І закідаю цябе мярзотамі, зраблю цябе пагарджанаю і выстаўлю цябе на паглум.</t> </p><i> <t>Ì zakìdaû câbe mârzotamì, zrablû câbe pagardžanaû ì vystaǔlû câbe na paglum.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе тое, што ўсякі, убачыўшы цябе, пабяжыць ад цябе і скажа: "спустошана Нінэвія! Хто пашкадуе яе? дзе знайду я суцешнікаў табе?"</t> </p><i> <t>Ì budze toe, što ǔsâkì, ubačyǔšy câbe, pabâžyc′ ad câbe ì skaža: "spustošana Nìnèvìâ! Hto paškadue âe? dze znajdu â sucešnìkaǔ tabe?"</t> </i>


text:
<t>Хіба ты лепшы за Но-Амона, які ляжыць паміж рэкамі, акружаны вадою, валам якога было мора, і мора служыла сьцяною яму?</t> </p><i> <t>Hìba ty lepšy za No-Amona, âkì lâžyc′ pamìž rèkamì, akružany vadoû, valam âkoga bylo mora, ì mora služyla s′cânoû âmu?</t> </i>


text:
<pb/><t>Эфіопія і Егіпет зь безьлічным мноствам іншых служылі яму падмацаваньнем; Копты і Лівійцы прыходзілі на дапамогу табе.</t> </p><i> <t>Èfìopìâ ì Egìpet z′ bez′lìčnym mnostvam ìnšyh služylì âmu padmacavan′nem; Kopty ì Lìvìjcy pryhodzìlì na dapamogu tabe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але і ён пераселены, пайшоў у палон; нават немаўляты яго перабітыя на скрыжаваньнях усіх вуліц, а на знакамітых яго кідалі жэрабя, і ўсе вяльможы яго скаваны ланцугамі.</t> </p><i> <t>Ale ì ën peraseleny, pajšoǔ u palon; navat nemaǔlâty âgo perabìtyâ na skryžavan′nâh usìh vulìc, a na znakamìtyh âgo kìdalì žèrabâ, ì ǔse vâl′možy âgo skavany lancugamì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Так і ты - сп'янееш і зьнікнеш; так і ты будзеш шукаць абароны ад няпрыяцеля.</t> </p><i> <t>Tak ì ty - sp'âneeš ì z′nìkneš; tak ì ty budzeš šukac′ abarony ad nâpryâcelâ.</t> </i>


text:
<t>Усе ўмацаваньні твае падобныя на смакоўніцу са сьпелымі пладамі: калі страсянуць іх, дык яны ўпадуць проста ў рот таму, хто хоча есьці.</t> </p><i> <t>Use ǔmacavan′nì tvae padobnyâ na smakoǔnìcu sa s′pelymì pladamì: kalì strasânuc′ ìh, dyk âny ǔpaduc′ prosta ǔ rot tamu, hto hoča es′cì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, і народ твой - як жанчыны ў цябе: ворагам тваім разнасьцежацца брамы зямлі тваёй, агонь зжарэ замкі твае.</t> </p><i> <t>Vos′, ì narod tvoj - âk žančyny ǔ câbe: voragam tvaìm raznas′cežacca bramy zâmlì tvaëj, agon′ zžarè zamkì tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Начэрпай вады на час аблогі; мацуй крэпасьці твае; ідзі ў бруд, тапчы гліну, папраў печ для абпалу цэглы.</t> </p><i> <t>Načèrpaj vady na čas ablogì; macuj krèpas′cì tvae; ìdzì ǔ brud, tapčy glìnu, papraǔ peč dlâ abpalu cègly.</t> </i>


text:
<pb/><t>Там зжарэ цябе агонь, пасячэ цябе меч, паесьць цябе, як вусень, хоць бы ты і памножыўся, як вусень, памножыўся, як саранча.</t> </p><i> <t>Tam zžarè câbe agon′, pasâčè câbe meč, paes′c′ câbe, âk vusen′, hoc′ by ty ì pamnožyǔsâ, âk vusen′, pamnožyǔsâ, âk saranča.</t> </i>


text:
<pb/><t>Купцоў у цябе стала больш, чым зорак на небе; але гэтая саранча расьсеецца і паляціць.</t> </p><i> <t>Kupcoǔ u câbe stala bol′š, čym zorak na nebe; ale gètaâ saranča ras′seecca ì palâcìc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Князі твае - як саранча, і ваеначальнікі твае - як раі мошак, якія ў час холаду гняздуюцца ў шчылінах сьцен, і калі ўстане сонца, дык разьлятаюцца, - і не пазнаеш месца, дзе яны былі.</t> </p><i> <t>Knâzì tvae - âk saranča, ì vaenačal′nìkì tvae - âk raì mošak, âkìâ ǔ čas holadu gnâzduûcca ǔ ščylìnah s′cen, ì kalì ǔstane sonca, dyk raz′lâtaûcca, - ì ne paznaeš mesca, dze âny bylì.</t> </i>


text:
<t>Сьпяць пастары твае, цар Асірыйскі, пакояцца вяльможы твае; народ твой расьсеяўся па горах, і няма каму сабраць яго.</t> </p><i> <t>S′pâc′ pastary tvae, car Asìryjskì, pakoâcca vâl′možy tvae; narod tvoj ras′seâǔsâ pa gorah, ì nâma kamu sabrac′ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няма лекаваньня ране тваёй, хваравітая пошасьць твая. Усе, хто пачуў вестку пра цябе, будуць пляскаць у далоні за цябе, бо на каго не пашыралася бесьперастанку злосьць твая?</t> </p><i> <t>Nâma lekavan′nâ rane tvaëj, hvaravìtaâ pošas′c′ tvaâ. Use, hto pačuǔ vestku pra câbe, buduc′ plâskac′ u dalonì za câbe, bo na kago ne pašyralasâ bes′perastanku zlos′c′ tvaâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Прарочая ўява, якую бачыў прарок Абакум.</t> </p><i> <t>Praročaâ ǔâva, âkuû bačyǔ prarok Abakum.</t> </i>


text:
<t>Дакуль, Госпадзе, я буду заклікаць - і Ты ня чуеш, буду лямантаваць Табе пра насільле - і Ты не ратуеш?</t> </p><i> <t>Dakul′, Gospadze, â budu zaklìkac′ - ì Ty nâ čueš, budu lâmantavac′ Tabe pra nasìl′le - ì Ty ne ratueš?</t> </i>


text:
<pb/><t>Навошта даеш мне бачыць зладзейства і глядзець на гароты? Рабунак і насільле перад мною, і паўстае варожасьць і падымаецца разлад.</t> </p><i> <t>Navošta daeš mne bačyc′ zladzejstva ì glâdzec′ na garoty? Rabunak ì nasìl′le perad mnoû, ì paǔstae varožas′c′ ì padymaecca razlad.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ад гэтага закон страціў сілу, і суду правільнага няма: як што бязбожны адольвае праведнага, дык і суд адбываецца перакручаны.</t> </p><i> <t>Ad gètaga zakon stracìǔ sìlu, ì sudu pravìl′naga nâma: âk što bâzbožny adol′vae pravednaga, dyk ì sud adbyvaecca perakručany.</t> </i>


text:
<t>Паглядзеце паміж народамі і ўважліва ўгледзьцеся, і вы моцна зьдзівіцеся; бо Я ўчыню ў дні вашыя такую дзею, якой вы не паверылі б, калі б вам расказалі.</t> </p><i> <t>Paglâdzece pamìž narodamì ì ǔvažlìva ǔgledz′cesâ, ì vy mocna z′dzìvìcesâ; bo Â ǔčynû ǔ dnì vašyâ takuû dzeû, âkoj vy ne paverylì b, kalì b vam raskazalì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо вось, Я падыму Халдэяў, народ жорсткі і неацугляны, які ходзіць па шырынях зямлі, каб завалодаць селішчамі, якія яму не належаць.</t> </p><i> <t>Bo vos′, Â padymu Haldèâǔ, narod žorstkì ì neacuglâny, âkì hodzìc′ pa šyrynâh zâmlì, kab zavalodac′ selìščamì, âkìâ âmu ne naležac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Страшны і грозны ён; ад яго самога паходзіць суд ягоны і ўлада ягоная.</t> </p><i> <t>Strašny ì grozny ën; ad âgo samoga pahodzìc′ sud âgony ì ǔlada âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хутчэйшыя за барсаў коні яго і баржджэйшыя за ваўкоў; скача ў розныя бакі коньніца ягоная; здалёку прыходзяць верхаўцы ягоныя, прылятаюць як арол, што кідаецца на здабычу.</t> </p><i> <t>Hutčèjšyâ za barsaǔ konì âgo ì barždžèjšyâ za vaǔkoǔ; skača ǔ roznyâ bakì kon′nìca âgonaâ; zdalëku pryhodzâc′ verhaǔcy âgonyâ, prylâtaûc′ âk arol, što kìdaecca na zdabyču.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось ён ідзе на рабунак; памкнуўшы аблічча сваё наперад, ён забірае палонных, як пясок.</t> </p><i> <t>Vos′ ën ìdze na rabunak; pamknuǔšy ablìčča svaë naperad, ën zabìrae palonnyh, âk pâsok.</t> </i>


text:
<pb/><t>І з цароў ён зьдзекуецца, і князі служаць яму пасьмешышчам; з усякае крэпасьці ён сьмяецца: насыпае абложны вал і бярэ яе.</t> </p><i> <t>Ì z caroǔ ën z′dzekuecca, ì knâzì služac′ âmu pas′mešyščam; z usâkae krèpas′cì ën s′mâecca: nasypae abložny val ì bârè âe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады пышыцца дух ягоны, і ён ходзіць і буяніць; сіла ягоная - бог ягоны.</t> </p><i> <t>Tady pyšycca duh âgony, ì ën hodzìc′ ì buânìc′; sìla âgonaâ - bog âgony.</t> </i>


text:
<t>Але ці ж ня Ты здавён Гасподзь Бог мой, Сьвяты мой? мы не памром! Ты, Госпадзе, толькі дзеля суду папусьціў яго. Скала мая! дзеля пакараньня Ты назначыў яго.</t> </p><i> <t>Ale cì ž nâ Ty zdavën Gaspodz′ Bog moj, S′vâty moj? my ne pamrom! Ty, Gospadze, tol′kì dzelâ sudu papus′cìǔ âgo. Skala maâ! dzelâ pakaran′nâ Ty naznačyǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чыстым вачам Тваім неўласьціва глядзець на зладзействы, і глядзець на ўціскі Ты ня можаш. Дзеля чаго ж Ты глядзіш на зладзеяў, і маўчыш, калі бязбожнік паглынае таго, хто праведнейшы за яго,</t> </p><i> <t>Čystym vačam Tvaìm neǔlas′cìva glâdzec′ na zladzejstvy, ì glâdzec′ na ǔcìskì Ty nâ možaš. Dzelâ čago ž Ty glâdzìš na zladzeâǔ, ì maǔčyš, kalì bâzbožnìk paglynae tago, hto pravednejšy za âgo,</t> </i>


text:
<pb/><t>і пакідаеш людзей, як рыбу ў моры, як паўзуноў, у якіх няма валадароў?</t> </p><i> <t>ì pakìdaeš lûdzej, âk rybu ǔ mory, âk paǔzunoǔ, u âkìh nâma valadaroǔ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Усіх іх цягне вудаю, хапае ў сетку сваю і забірае іх у нераты свае, і ад таго радуецца і трыюмфуе.</t> </p><i> <t>Usìh ìh câgne vudaû, hapae ǔ setku svaû ì zabìrae ìh u neraty svae, ì ad tago raduecca ì tryûmfue.</t> </i>


text:
<pb/><t>За тое прыносіць ахвяры сеткі сваёй і кадзіць нерату свайму, бо ад іх тлустая частка яго і раскошная ежа ягоная.</t> </p><i> <t>Za toe prynosìc′ ahvâry setkì svaëj ì kadzìc′ neratu svajmu, bo ad ìh tlustaâ častka âgo ì raskošnaâ eža âgonaâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Няўжо дзеля гэтага ён павінен спаражняць сваю сетку і няспынна пабіваць народы бязь літасьці?</t> </p><i> <t>Nâǔžo dzelâ gètaga ën pavìnen sparažnâc′ svaû setku ì nâspynna pabìvac′ narody bâz′ lìtas′cì?</t> </i>


text:
<t>На варту маю стаў я і, стоячы на вежы, назіраў, каб даведацца, што скажа Ён ува мне, і што мне адказаць па скарзе маёй?</t> </p><i> <t>Na vartu maû staǔ â ì, stoâčy na vežy, nazìraǔ, kab davedacca, što skaža Ën uva mne, ì što mne adkazac′ pa skarze maëj?</t> </i>


text:
<t>І адказваў мне Гасподзь і сказаў: запішы ўяву і накрэсьлі ясна на скрыжалях, каб чытач лёгка мог прачытаць,</t> </p><i> <t>Ì adkazvaǔ mne Gaspodz′ ì skazaǔ: zapìšy ǔâvu ì nakrès′lì âsna na skryžalâh, kab čytač lëgka mog pračytac′,</t> </i>


text:
<pb/><t>бо ўява стасуецца яшчэ з пэўным часам і гаворыць пра канец і не ашукае; і хоць бы і замарудзіла, чакай яе, бо мусова збудзецца, не адменіцца.</t> </p><i> <t>bo ǔâva stasuecca âščè z pèǔnym časam ì gavoryc′ pra kanec ì ne ašukae; ì hoc′ by ì zamarudzìla, čakaj âe, bo musova zbudzecca, ne admenìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, душа пагардлівая не супакоіцца, а праведны сваёю вераю жывы будзе.</t> </p><i> <t>Vos′, duša pagardlìvaâ ne supakoìcca, a pravedny svaëû veraû žyvy budze.</t> </i>


text:
<pb/><t>Пагардлівы чалавек, як віно, якое бродзіць, не супакойваецца, так што пашырае душу сваю як пекла, і як сьмерць ён ненасытны, і зьбірае да сябе ўсе народы і захопвае сабе ўсе плямёны.</t> </p><i> <t>Pagardlìvy čalavek, âk vìno, âkoe brodzìc′, ne supakojvaecca, tak što pašyrae dušu svaû âk pekla, ì âk s′merc′ ën nenasytny, ì z′bìrae da sâbe ǔse narody ì zahopvae sabe ǔse plâmëny.</t> </i>


text:
<t>Але ці ня ўсе яны будуць вымаўляць пра яго прыпавесьць і пакеплівую песьню: "гора таму, хто бязь меры ўзбагачае сябе не сваім, - ці надоўга? - абцяжвае сябе закалотамі!"</t> </p><i> <t>Ale cì nâ ǔse âny buduc′ vymaǔlâc′ pra âgo prypaves′c′ ì pakeplìvuû pes′nû: "gora tamu, hto bâz′ mery ǔzbagačae sâbe ne svaìm, - cì nadoǔga? - abcâžvae sâbe zakalotamì!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Ці не паўстануць раптоўна тыя, якія будуць турзаць цябе, і ці не падымуцца супроць цябе рабаўнікі, - і ты дастанешся ім на рабаваньне?</t> </p><i> <t>Cì ne paǔstanuc′ raptoǔna tyâ, âkìâ buduc′ turzac′ câbe, ì cì ne padymucca suproc′ câbe rabaǔnìkì, - ì ty dastanešsâ ìm na rabavan′ne?</t> </i>


text:
<pb/><t>Як што ты абабраў многія народы, дык і цябе абяруць усе астатнія народы за праліваньне крыві чалавечай, за спусташэньне краіны, горада і ўсіх жыхароў яго.</t> </p><i> <t>Âk što ty ababraǔ mnogìâ narody, dyk ì câbe abâruc′ use astatnìâ narody za pralìvan′ne kryvì čalavečaj, za spustašèn′ne kraìny, gorada ì ǔsìh žyharoǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора таму, хто прагне няправедных набыткаў дому свайму, каб зладзіць гняздо сваё на вышыні і тым убясьпечыць сябе ад рукі няшчасьця!</t> </p><i> <t>Gora tamu, hto pragne nâpravednyh nabytkaǔ domu svajmu, kab zladzìc′ gnâzdo svaë na vyšynì ì tym ubâs′pečyc′ sâbe ad rukì nâščas′câ!</t> </i>


text:
<pb/><t>Няславу прыдумаў ты твайму дому, вынішчаючы многія народы, і зграшыў супроць душы тваёй.</t> </p><i> <t>Nâslavu prydumaǔ ty tvajmu domu, vynìščaûčy mnogìâ narody, ì zgrašyǔ suproc′ dušy tvaëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Камяні з муроў залямантуюць і драўляныя кроквы будуць адказваць ім:</t> </p><i> <t>Kamânì z muroǔ zalâmantuûc′ ì draǔlânyâ krokvy buduc′ adkazvac′ ìm:</t> </i>


text:
<pb/><t>"гора будаўніку горада на крыві і дойліду крэпасьці на няпраўдзе!"</t> </p><i> <t>"gora budaǔnìku gorada na kryvì ì dojlìdu krèpas′cì na nâpraǔdze!"</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, ці не ад Госпада Саваофа тое, што народы працуюць дзеля агню і плямёны мучаць сябе дарэмна?</t> </p><i> <t>Vos′, cì ne ad Gospada Savaofa toe, što narody pracuûc′ dzelâ agnû ì plâmëny mučac′ sâbe darèmna?</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо зямля напоўніцца спазнаньнем славы Госпада, як воды напаўняюць мора.</t> </p><i> <t>Bo zâmlâ napoǔnìcca spaznan′nem slavy Gospada, âk vody napaǔnâûc′ mora.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора табе, хто падае блізкаму твайму пітво з дамешкам злосьці тваёй і робіш яго п'яным, каб бачыць сарамату ягоную!</t> </p><i> <t>Gora tabe, hto padae blìzkamu tvajmu pìtvo z dameškam zlos′cì tvaëj ì robìš âgo p'ânym, kab bačyc′ saramatu âgonuû!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты насыціўся сорамам замест славы; пі ж і ты і паказвай сарамату, - павернецца і да цябе чара правіцы Гасподняй і пасарамленьне на славу тваю.</t> </p><i> <t>Ty nasycìǔsâ soramam zamest slavy; pì ž ì ty ì pakazvaj saramatu, - pavernecca ì da câbe čara pravìcy Gaspodnâj ì pasaramlen′ne na slavu tvaû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бо зладзейства тваё на Ліване абрушыцца на цябе за вынішчэньне запалоханых жывёл, за праліцьцё крыві чалавечай, за спусташэньне краіны, горада і ўсіх жыхароў яго.</t> </p><i> <t>Bo zladzejstva tvaë na Lìvane abrušycca na câbe za vynìščèn′ne zapalohanyh žyvël, za pralìc′cë kryvì čalavečaj, za spustašèn′ne kraìny, gorada ì ǔsìh žyharoǔ âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Якая карысьць ад балвана, зробленага мастаком, гэтага літага ілжэнастаўніка, хоць дойлід, робячы нямых куміраў, пакладаецца на свой твор?</t> </p><i> <t>Âkaâ karys′c′ ad balvana, zroblenaga mastakom, gètaga lìtaga ìlžènastaǔnìka, hoc′ dojlìd, robâčy nâmyh kumìraǔ, pakladaecca na svoj tvor?</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора таму, хто кажа дрэву: устань! і нямому каменю: прачніся! Ці навучыць ён чаму-небудзь? Вось, ён абкладзены золатам і срэбрам; але дыханьня ў ім няма.</t> </p><i> <t>Gora tamu, hto kaža drèvu: ustan′! ì nâmomu kamenû: pračnìsâ! Cì navučyc′ ën čamu-nebudz′? Vos′, ën abkladzeny zolatam ì srèbram; ale dyhan′nâ ǔ ìm nâma.</t> </i>


text:
<pb/><t>А Гасподзь - у сьвятым храме сваім: хай маўчыць уся зямля перад абліччам Яго!</t> </p><i> <t>A Gaspodz′ - u s′vâtym hrame svaìm: haj maǔčyc′ usâ zâmlâ perad ablìččam Âgo!</t> </i>


text:
<pb/><t>Малітва Абакума прарока, на сьпеў.</t> </p><i> <t>Malìtva Abakuma praroka, na s′peǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Госпадзе, пачуў я слых Твой і спалохаўся. Госпадзе! учыні дзею Тваю сярод гадоў, сярод гадоў яві яе; у гневе ўспомні пра літасьць.</t> </p><i> <t>Gospadze, pačuǔ â slyh Tvoj ì spalohaǔsâ. Gospadze! učynì dzeû Tvaû sârod gadoǔ, sârod gadoǔ âvì âe; u gneve ǔspomnì pra lìtas′c′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бог ад Тэмана ідзе і Сьвяты - ад гары Фаран. Пакрыла нябёсы веліч Яго, і славаю Яго напоўнілася зямля.</t> </p><i> <t>Bog ad Tèmana ìdze ì S′vâty - ad gary Faran. Pakryla nâbësy velìč Âgo, ì slavaû Âgo napoǔnìlasâ zâmlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Бляск яе - як сонечнае сьвятло; ад рукі Ягонай прамяні, і тут тайнік Яго сілы!</t> </p><i> <t>Blâsk âe - âk sonečnae s′vâtlo; ad rukì Âgonaj pramânì, ì tut tajnìk Âgo sìly!</t> </i>


text:
<pb/><t>Перад абліччам Яго ідзе пошасьць, а па ступаках Яго - палючы вецер.</t> </p><i> <t>Perad ablìččam Âgo ìdze pošas′c′, a pa stupakah Âgo - palûčy vecer.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ён стаў - і пахіснуў зямлю; паглядзеў - і ў трымценьне ўвёў народы; векавечныя горы распаліся, першабытныя пагоркі апалі; шляхі Яго - вечныя.</t> </p><i> <t>Ën staǔ - ì pahìsnuǔ zâmlû; paglâdzeǔ - ì ǔ trymcen′ne ǔvëǔ narody; vekavečnyâ gory raspalìsâ, peršabytnyâ pagorkì apalì; šlâhì Âgo - večnyâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Смутнымі бачыў я намёты Эфіопскія; патрэсьліся палаткі зямлі Мадыямскай.</t> </p><i> <t>Smutnymì bačyǔ â namëty Èfìopskìâ; patrès′lìsâ palatkì zâmlì Madyâmskaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хіба ж на рэкі запалаў, Госпадзе, гнеў Твой? хіба на рэкі - абурэньне Тваё, альбо на мора - лютасьць Твая, што Ты ўзышоў на коней Тваіх, на калясьніцы Твае выратавальныя?</t> </p><i> <t>Hìba ž na rèkì zapalaǔ, Gospadze, gneǔ Tvoj? hìba na rèkì - aburèn′ne Tvaë, al′bo na mora - lûtas′c′ Tvaâ, što Ty ǔzyšoǔ na konej Tvaìh, na kalâs′nìcy Tvae vyrataval′nyâ?</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты агаліў лук Твой паводле прысяжнага абяцаньня, дадзенага каленам. Ты патокамі расьсек зямлю.</t> </p><i> <t>Ty agalìǔ luk Tvoj pavodle prysâžnaga abâcan′nâ, dadzenaga kalenam. Ty patokamì ras′sek zâmlû.</t> </i>


text:
<pb/><t>Убачыўшы Цябе, затрымцелі горы, лінулі воды; бездань дала голас свой, высока ўзьняла рукі свае;</t> </p><i> <t>Ubačyǔšy Câbe, zatrymcelì gory, lìnulì vody; bezdan′ dala golas svoj, vysoka ǔz′nâla rukì svae;</t> </i>


text:
<pb/><t>сонца і месяц спыніліся на месцы сваім перад сьвятлом лятучых стрэлаў Тваіх, перад зьзяньнем бліскучых дзідаў Тваіх.</t> </p><i> <t>sonca ì mesâc spynìlìsâ na mescy svaìm perad s′vâtlom lâtučyh strèlaǔ Tvaìh, perad z′zân′nem blìskučyh dzìdaǔ Tvaìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>У гневе крочыш Ты па зямлі і ў абурэньні топчаш народы.</t> </p><i> <t>U gneve kročyš Ty pa zâmlì ì ǔ aburèn′nì topčaš narody.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты выступаеш дзеля ўратаваньня народу Твайго, дзеля ўратаваньня памазанца Твайго. Ты зьнішчаеш галаву бязбожнага дома, агаляючы яго ад асновы да верху.</t> </p><i> <t>Ty vystupaeš dzelâ ǔratavan′nâ narodu Tvajgo, dzelâ ǔratavan′nâ pamazanca Tvajgo. Ty z′nìščaeš galavu bâzbožnaga doma, agalâûčy âgo ad asnovy da verhu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты пранізваеш дзідамі яго галаву правадыроў яго, калі яны як віхура кінуліся разьбіраць мяне, у радасьці, нібы думаючы праглынуць гаротнага ўпотай.</t> </p><i> <t>Ty pranìzvaeš dzìdamì âgo galavu pravadyroǔ âgo, kalì âny âk vìhura kìnulìsâ raz′bìrac′ mâne, u radas′cì, nìby dumaûčy praglynuc′ garotnaga ǔpotaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ты з конямі Тваімі праклаў дарогу па моры, праз багну вялікіх водаў.</t> </p><i> <t>Ty z konâmì Tvaìmì praklaǔ darogu pa mory, praz bagnu vâlìkìh vodaǔ.</t> </i>


text:
<t>Я пачуў - і затрапятала нутроба мая; пры вестцы пра гэта задрыжалі губы мае, боль пранік у косьці мае, і хістаецца месца пад мною; а я павінен быць спакойны ў дзень бедства, калі прыйдзе на народ мой рабаўнік яго.</t> </p><i> <t>Â pačuǔ - ì zatrapâtala nutroba maâ; pry vestcy pra gèta zadryžalì guby mae, bol′ pranìk u kos′cì mae, ì hìstaecca mesca pad mnoû; a â pavìnen byc′ spakojny ǔ dzen′ bedstva, kalì pryjdze na narod moj rabaǔnìk âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Хоць бы не расьцвіла смакоўніца і ня было плоду на вінаградных лозах, і масьліна здрадзіла і ніва не дала ежы, хоць бы ня стала авечак у кашары і рагатага быдла ў стойлах,</t> </p><i> <t>Hoc′ by ne ras′cvìla smakoǔnìca ì nâ bylo plodu na vìnagradnyh lozah, ì mas′lìna zdradzìla ì nìva ne dala ežy, hoc′ by nâ stala avečak u kašary ì ragataga bydla ǔ stojlah,</t> </i>


text:
<pb/><t>але і тады я буду радавацца ў Госпадзе і весяліцца ў Богу збавеньня майго.</t> </p><i> <t>ale ì tady â budu radavacca ǔ Gospadze ì vesâlìcca ǔ Bogu zbaven′nâ majgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь Бог - сіла мая: Ён зробіць ногі мае як у аленя і на вышыні мае ўзьвядзе мяне! (Начальніку хору).</t> </p><i> <t>Gaspodz′ Bog - sìla maâ: Ën zrobìc′ nogì mae âk u alenâ ì na vyšynì mae ǔz′vâdze mâne! (Načal′nìku horu).</t> </i>


text:
<pb/>Слова Гасподняе, якое было Сафону, сыну Хусіі, сыну Гадаліі, сыну Амарыі, сыну Эзэкіі, у дні Ісаі, сына Амонавага, сына Юдавага. </p><i> Slova Gaspodnâe, âkoe bylo Safonu, synu Husìì, synu Gadalìì, synu Amaryì, synu Èzèkìì, u dnì Ìsaì, syna Amonavaga, syna Ûdavaga. </i>


text:
<t>Усё зьнішчу з аблічча зямлі, - кажа Гасподзь:</t> </p><i> <t>Usë z′nìšču z ablìčča zâmlì, - kaža Gaspodz′:</t> </i>


text:
<pb/><t>зьнішчу людзей і быдла, зьнішчу птушак нябесных і рыб марскіх, і спакусы разам зь бязбожнымі; зьнішчу людзей з улоньня зямлі, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>z′nìšču lûdzej ì bydla, z′nìšču ptušak nâbesnyh ì ryb marskìh, ì spakusy razam z′ bâzbožnymì; z′nìšču lûdzej z ulon′nâ zâmlì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І працягну руку Маю на Юдэю і на ўсіх жыхароў Ерусаліма: зьнішчу зь месца гэтага рэшткі Ваала, імя жрацоў са сьвятарамі,</t> </p><i> <t>Ì pracâgnu ruku Maû na Ûdèû ì na ǔsìh žyharoǔ Erusalìma: z′nìšču z′ mesca gètaga rèštkì Vaala, ìmâ žracoǔ sa s′vâtaramì,</t> </i>


text:
<pb/><t>і тых, якія на дахах пакланяюцца воінству нябеснаму, і тых паклонцаў, якія запрысягаюцца Госпадам і запрысягаюцца царом сваім,</t> </p><i> <t>ì tyh, âkìâ na dahah paklanâûcca voìnstvu nâbesnamu, ì tyh pakloncaǔ, âkìâ zaprysâgaûcca Gospadam ì zaprysâgaûcca carom svaìm,</t> </i>


text:
<pb/><t>і тых, якія адступіліся ад Госпада, ня шукалі Госпада і ня пыталіся пра Яго.</t> </p><i> <t>ì tyh, âkìâ adstupìlìsâ ad Gospada, nâ šukalì Gospada ì nâ pytalìsâ pra Âgo.</t> </i>


text:
<pb/><t>Змоўкні перад абліччам Госпада! бо блізкі дзень Госпада: ужо падрыхтаваў Гасподзь ахвярны закол, назначыў, каго паклікаць.</t> </p><i> <t>Zmoǔknì perad ablìččam Gospada! bo blìzkì dzen′ Gospada: užo padryhtavaǔ Gaspodz′ ahvârny zakol, naznačyǔ, kago paklìkac′.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе ў дзень ахвяры Гасподняй: Я наведаю князёў і сыноў цара і ўсіх, хто апранаецца ў вопратку іншапляменцаў;</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ dzen′ ahvâry Gaspodnâj: Â navedaû knâzëǔ ì synoǔ cara ì ǔsìh, hto apranaecca ǔ vopratku ìnšaplâmencaǔ;</t> </i>


text:
<pb/><t>наведаю ў той дзень усіх, якія пераскокваюць цераз парог, якія дом Госпада свайго напаўняюць гвалтам і ашуканствам.</t> </p><i> <t>navedaû ǔ toj dzen′ usìh, âkìâ peraskokvaûc′ ceraz parog, âkìâ dom Gospada svajgo napaǔnâûc′ gvaltam ì ašukanstvam.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе ў той дзень, кажа Гасподзь, лямант каля брамаў рыбных і галашэньне каля іншых брамаў і вялікае разбурэньне на пагорках.</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′, lâmant kalâ bramaǔ rybnyh ì galašèn′ne kalâ ìnšyh bramaǔ ì vâlìkae razburèn′ne na pagorkah.</t> </i>


text:
<pb/><t>Галасеце, жыхары ніжняга горада, бо зьнікне ўвесь гандлёвы люд, і вынішчаны будуць абцяжаныя срэбрам.</t> </p><i> <t>Galasece, žyhary nìžnâga gorada, bo z′nìkne ǔves′ gandlëvy lûd, ì vynìščany buduc′ abcâžanyâ srèbram.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе ў той час: Я са сьвяцільняю агледжу Ерусалім і пакараю тых, якія сядзяць на дрожджах сваіх і кажуць у сэрцы сваім: "ня робіць Гасподзь ні дабра ні ліха", -</t> </p><i> <t>Ì budze ǔ toj čas: Â sa s′vâcìl′nâû agledžu Erusalìm ì pakaraû tyh, âkìâ sâdzâc′ na droždžah svaìh ì kažuc′ u sèrcy svaìm: "nâ robìc′ Gaspodz′ nì dabra nì lìha", -</t> </i>


text:
<pb/><t>і абернуцца багацьці іхнія здабычаю і дамы іхнія - запусьценьнем: яны пабудуюць дамы, а жыць у іх ня будуць; насадзяць вінаграднікі, а віна зь іх ня піцьмуць.</t> </p><i> <t>ì abernucca bagac′cì ìhnìâ zdabyčaû ì damy ìhnìâ - zapus′cen′nem: âny pabuduûc′ damy, a žyc′ u ìh nâ buduc′; nasadzâc′ vìnagradnìkì, a vìna z′ ìh nâ pìc′muc′.</t> </i>


text:
<pb/><t>Блізкі вялікі дзень Госпада, блізкі - і вельмі сьпяшаецца: ужо чуцен голас дня Гасподняга. Горка заенчыць тады і самы адважны!</t> </p><i> <t>Blìzkì vâlìkì dzen′ Gospada, blìzkì - ì vel′mì s′pâšaecca: užo čucen golas dnâ Gaspodnâga. Gorka zaenčyc′ tady ì samy advažny!</t> </i>


text:
<pb/><t>Дзень гневу - дзень гэты, дзень скрухі і ўціску, дзень спусташэньня і плягі, дзень цемры і змроку, дзень воблака і мглы,</t> </p><i> <t>Dzen′ gnevu - dzen′ gèty, dzen′ skruhì ì ǔcìsku, dzen′ spustašèn′nâ ì plâgì, dzen′ cemry ì zmroku, dzen′ voblaka ì mgly,</t> </i>


text:
<pb/><t>дзень трубы і ваяўнічага крыку супроць умацаваных гарадоў і высокіх вежаў.</t> </p><i> <t>dzen′ truby ì vaâǔnìčaga kryku suproc′ umacavanyh garadoǔ ì vysokìh vežaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І Я ўцісну людзей, і яны будуць хадзіць, як сьляпыя, бо яны зграшылі супроць Госпада, і раскідана будзе кроў іхняя, як тло, і плоць іхняя - як памёт.</t> </p><i> <t>Ì Â ǔcìsnu lûdzej, ì âny buduc′ hadzìc′, âk s′lâpyâ, bo âny zgrašylì suproc′ Gospada, ì raskìdana budze kroǔ ìhnââ, âk tlo, ì ploc′ ìhnââ - âk pamët.</t> </i>


text:
<pb/><t>Ні срэбра іхняе, ні золата іхняе ня зможа выратаваць іх у дзень Госпада, і агнём палкасьці Ягонай зжэртая будзе ўся гэта зямля, бо вынішчэньне, раптоўнае, зьдзейсьніць Ён над усімі жыхарамі зямлі.</t> </p><i> <t>Nì srèbra ìhnâe, nì zolata ìhnâe nâ zmoža vyratavac′ ìh u dzen′ Gospada, ì agnëm palkas′cì Âgonaj zžèrtaâ budze ǔsâ gèta zâmlâ, bo vynìščèn′ne, raptoǔnae, z′dzejs′nìc′ Ën nad usìmì žyharamì zâmlì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дасьледуйце сябе ўважліва, дасьледуйце люд неакілзаны,</t> </p><i> <t>Das′ledujce sâbe ǔvažlìva, das′ledujce lûd neakìlzany,</t> </i>


text:
<pb/><t>пакуль ня прыйшло вызначэньне - дзень праляціць, як мякіна - пакуль ня прыйшоў на вас палымяны гнеў Гасподні, пакуль не настаў вам дзень лютасьці Гасподняй.</t> </p><i> <t>pakul′ nâ pryjšlo vyznačèn′ne - dzen′ pralâcìc′, âk mâkìna - pakul′ nâ pryjšoǔ na vas palymâny gneǔ Gaspodnì, pakul′ ne nastaǔ vam dzen′ lûtas′cì Gaspodnâj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Знайдзеце Госпада, усе пакорліўцы зямлі, выканаўцы законаў Яго; знайдзеце праўду, знайдзеце пакорлівую мудрасьць; можа стацца, вы схаваецеся ў дзень гневу Гасподняга.</t> </p><i> <t>Znajdzece Gospada, use pakorlìǔcy zâmlì, vykanaǔcy zakonaǔ Âgo; znajdzece praǔdu, znajdzece pakorlìvuû mudras′c′; moža stacca, vy shavaecesâ ǔ dzen′ gnevu Gaspodnâga.</t> </i>


text:
<t>Бо Газа будзе пакінутая і Аскалон апусьцее, Азот будзе выгнаны сярод дня і Экрон выкараніцца.</t> </p><i> <t>Bo Gaza budze pakìnutaâ ì Askalon apus′cee, Azot budze vygnany sârod dnâ ì Èkron vykaranìcca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора жыхарам прыморскай краіны, народу Крыцкаму! Слова Гасподняе - на вас, Хананэі, зямля Філістымская! Я зьнішчу цябе, і ня будзе ў цябе жыхароў,</t> </p><i> <t>Gora žyharam prymorskaj kraìny, narodu Kryckamu! Slova Gaspodnâe - na vas, Hananèì, zâmlâ Fìlìstymskaâ! Â z′nìšču câbe, ì nâ budze ǔ câbe žyharoǔ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і будзе прыморская краіна пастушынай аўчарняй і кашарай пад быдла.</t> </p><i> <t>ì budze prymorskaâ kraìna pastušynaj aǔčarnâj ì kašaraj pad bydla.</t> </i>


text:
<pb/><t>І дастанецца гэты край рэшце дому Юдавага, і будуць пасьвіць там, і ў дамах Аскалона будуць вечарам адпачываць, бо Гасподзь Бог іх наведае і верне палон іхні.</t> </p><i> <t>Ì dastanecca gèty kraj rèšce domu Ûdavaga, ì buduc′ pas′vìc′ tam, ì ǔ damah Askalona buduc′ večaram adpačyvac′, bo Gaspodz′ Bog ìh navedae ì verne palon ìhnì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чуў Я паганьбеньне Маава і лаянку сыноў Амонавых, як яны зьдзекаваліся з Майго народу і велічаліся на межах ягоных.</t> </p><i> <t>Čuǔ Â pagan′ben′ne Maava ì laânku synoǔ Amonavyh, âk âny z′dzekavalìsâ z Majgo narodu ì velìčalìsâ na mežah âgonyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Таму, жыву Я! кажа Гасподзь Саваоф, Бог Ізраілеў: Мааў будзе, як Садома, і сыны Амона будуць, як Гамора, здабыткам крапівы, салянаю калдобінаю, пусткаю навекі; рэшта народу Майго возьме іх здабычаю, і ацалелыя зь людзей Маіх атрымаюць іх у спадчыну.</t> </p><i> <t>Tamu, žyvu Â! kaža Gaspodz′ Savaof, Bog Ìzraìleǔ: Maaǔ budze, âk Sadoma, ì syny Amona buduc′, âk Gamora, zdabytkam krapìvy, salânaû kaldobìnaû, pustkaû navekì; rèšta narodu Majgo voz′me ìh zdabyčaû, ì acalelyâ z′ lûdzej Maìh atrymaûc′ ìh u spadčynu.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гэта ім - за пыху іхнюю, за тое, што яны зьдзекаваліся і велічаліся над народам Госпада Саваофа.</t> </p><i> <t>Gèta ìm - za pyhu ìhnûû, za toe, što âny z′dzekavalìsâ ì velìčalìsâ nad narodam Gospada Savaofa.</t> </i>


text:
<pb/><t>Страшны будзе для іх Гасподзь; бо вынішчыць усіх багоў зямлі, і Яму будуць пакланяцца - кожны месца зь месца свайго - усе выспы народаў.</t> </p><i> <t>Strašny budze dlâ ìh Gaspodz′; bo vynìščyc′ usìh bagoǔ zâmlì, ì Âmu buduc′ paklanâcca - kožny mesca z′ mesca svajgo - use vyspy narodaǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>І вы, Эфіопы, пабітыя будзеце мечам Маім.</t> </p><i> <t>Ì vy, Èfìopy, pabìtyâ budzece mečam Maìm.</t> </i>


text:
<pb/><t>І працягне Ён руку Сваю на поўнач - і зьнішчыць Асура і ператворыць Нінэвію ў руіны, у месца сухое, як пустыня,</t> </p><i> <t>Ì pracâgne Ën ruku Svaû na poǔnač - ì z′nìščyc′ Asura ì peratvoryc′ Nìnèvìû ǔ ruìny, u mesca suhoe, âk pustynâ,</t> </i>


text:
<pb/><t>і пакоіцца будуць сярод яе статкі і ўсякага роду жывёлы; пелікан і вожык будуць начаваць - у розных аздобах яе; голас іхні будзе гучаць у вокнах, разбурэньне выявіцца на касяках дзьвярэй, бо не застанецца на іх кедровай шалёўкі.</t> </p><i> <t>ì pakoìcca buduc′ sârod âe statkì ì ǔsâkaga rodu žyvëly; pelìkan ì vožyk buduc′ načavac′ - u roznyh azdobah âe; golas ìhnì budze gučac′ u voknah, razburèn′ne vyâvìcca na kasâkah dz′vârèj, bo ne zastanecca na ìh kedrovaj šalëǔkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось чым будзе горад пераможна-радасны, які жыве бесклапотна, які кажа ў сэрцы сваім: "я - і няма іншага апроч мяне". Як ён зрабіўся руінаю, логвішчам для зьвяроў! Кожны, праходзячы міма яго, пасьвішча й рукою махне.</t> </p><i> <t>Vos′ čym budze gorad peramožna-radasny, âkì žyve besklapotna, âkì kaža ǔ sèrcy svaìm: "â - ì nâma ìnšaga aproč mâne". Âk ën zrabìǔsâ ruìnaû, logvìščam dlâ z′vâroǔ! Kožny, prahodzâčy mìma âgo, pas′vìšča j rukoû mahne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гора гораду нячыстаму і апаганенаму, прыгнятальніку!</t> </p><i> <t>Gora goradu nâčystamu ì apaganenamu, prygnâtal′nìku!</t> </i>


text:
<pb/><t>Ня слухае голасу, ня прымае настаўленьняў, на Госпада не спадзяецца, да Бога свайго не набліжаецца.</t> </p><i> <t>Nâ sluhae golasu, nâ prymae nastaǔlen′nâǔ, na Gospada ne spadzâecca, da Boga svajgo ne nablìžaecca.</t> </i>


text:
<pb/><t>Князі яго сярод яго - рыклівыя ільвы, судзьдзі яго - вечаровыя ваўкі, якія не пакідаюць да раніцы ніводнай косткі.</t> </p><i> <t>Knâzì âgo sârod âgo - ryklìvyâ ìl′vy, sudz′dzì âgo - večarovyâ vaǔkì, âkìâ ne pakìdaûc′ da ranìcy nìvodnaj kostkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Прарокі яго - людзі легкадумныя, вераломныя; сьвятары яго апаганьваюць сьвятыню, топчуць закон.</t> </p><i> <t>Prarokì âgo - lûdzì legkadumnyâ, veralomnyâ; s′vâtary âgo apagan′vaûc′ s′vâtynû, topčuc′ zakon.</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь праведны пасярод яго, ня чыніць няпраўды, кожнае раніцы яўляе суд свой нязьменна; але беззаконьнік ня ведае сораму.</t> </p><i> <t>Gaspodz′ pravedny pasârod âgo, nâ čynìc′ nâpraǔdy, kožnae ranìcy âǔlâe sud svoj nâz′menna; ale bezzakon′nìk nâ vedae soramu.</t> </i>


text:
<t>Я вынішчыў народы, разбурыў цьвярдыні іхнія; спустошыў вуліцы іхнія, так што ніхто ўжо ня ходзіць па іх; спляжаны гарады іхнія: няма ніводнага чалавека, няма жыхароў.</t> </p><i> <t>Â vynìščyǔ narody, razburyǔ c′vârdynì ìhnìâ; spustošyǔ vulìcy ìhnìâ, tak što nìhto ǔžo nâ hodzìc′ pa ìh; splâžany garady ìhnìâ: nâma nìvodnaga čalaveka, nâma žyharoǔ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Я казаў: "бойся толькі Мяне, прымай настаўленьне"! і ня будзе зьнішчана жытлішча ягонае, і не спасьцігне яго ліха, якое Я пастанавіў яму; а яны рупліва стараліся псаваць усе свае дзеяньні.</t> </p><i> <t>Â kazaǔ: "bojsâ tol′kì Mâne, prymaj nastaǔlen′ne"! ì nâ budze z′nìščana žytlìšča âgonae, ì ne spas′cìgne âgo lìha, âkoe Â pastanavìǔ âmu; a âny ruplìva staralìsâ psavac′ use svae dzeân′nì.</t> </i>


text:
<pb/><t>Дык вось, чакайце мяне, кажа Гасподзь, да таго дня, калі Я паўстану дзеля спусташэньня, бо Мною вызначана сабраць народы, склікаць царствы, каб выліць на іх абурэньне Маё; бо агнём палкасьці Маёй зжэрта будзе ўся зямля.</t> </p><i> <t>Dyk vos′, čakajce mâne, kaža Gaspodz′, da tago dnâ, kalì Â paǔstanu dzelâ spustašèn′nâ, bo Mnoû vyznačana sabrac′ narody, sklìkac′ carstvy, kab vylìc′ na ìh aburèn′ne Maë; bo agnëm palkas′cì Maëj zžèrta budze ǔsâ zâmlâ.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады зноў Я дам народам вусны чыстыя, каб усе заклікалі імя Госпада і служылі Яму аднадушна.</t> </p><i> <t>Tady znoǔ Â dam narodam vusny čystyâ, kab use zaklìkalì ìmâ Gospada ì služylì Âmu adnadušna.</t> </i>


text:
<pb/><t>З пазарэчных краін Эфіопіі прыхільнікі Мае - дзеці расьсеяных Маіх - прынясуць Мне дарункі.</t> </p><i> <t>Z pazarèčnyh kraìn Èfìopìì pryhìl′nìkì Mae - dzecì ras′seânyh Maìh - prynâsuc′ Mne darunkì.</t> </i>


text:
<pb/><t>У той дзень ты ня будзеш сарамаціць сябе рознымі ўчынкамі тваімі, якімі ты грашыў супроць Мяне, бо тады Я выдалю спасярод цябе тых, якія марнаславяцца тваёй знакамітасьцю, і ня будзеш болей упадаць у пыху на сьвятой гары Маёй.</t> </p><i> <t>U toj dzen′ ty nâ budzeš saramacìc′ sâbe roznymì ǔčynkamì tvaìmì, âkìmì ty grašyǔ suproc′ Mâne, bo tady Â vydalû spasârod câbe tyh, âkìâ marnaslavâcca tvaëj znakamìtas′cû, ì nâ budzeš bolej upadac′ u pyhu na s′vâtoj gary Maëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Але пакіну сярод цябе народ пакорлівы і просты, і яны будуць спадзявацца на імя Гасподняе.</t> </p><i> <t>Ale pakìnu sârod câbe narod pakorlìvy ì prosty, ì âny buduc′ spadzâvacca na ìmâ Gaspodnâe.</t> </i>


text:
<pb/><t>Рэшта Ізраіля ня будзе рабіць няпраўды, ня будзе гаварыць маны, і ня знойдзецца ў вуснах у іх языка падступнага, бо самыя будуць пасьвіцца і пакоіцца, і ніхто не патрывожыць іх.</t> </p><i> <t>Rèšta Ìzraìlâ nâ budze rabìc′ nâpraǔdy, nâ budze gavaryc′ many, ì nâ znojdzecca ǔ vusnah u ìh âzyka padstupnaga, bo samyâ buduc′ pas′vìcca ì pakoìcca, ì nìhto ne patryvožyc′ ìh.</t> </i>


text:
<pb/><t>Радуйся, дачка Сіёна! трыюмфуй, Ізраіле! Весяліся і радуйся ад усяго сэрца, дачка Ерусаліма!</t> </p><i> <t>Radujsâ, dačka Sìëna! tryûmfuj, Ìzraìle! Vesâlìsâ ì radujsâ ad usâgo sèrca, dačka Erusalìma!</t> </i>


text:
<pb/><t>Адмяніў Гасподзь прысуд над табою, прагнаў ворага твайго! Гасподзь, цар Ізраілеў, пасярод цябе: ужо болей ня ўбачыш ліха.</t> </p><i> <t>Admânìǔ Gaspodz′ prysud nad taboû, pragnaǔ voraga tvajgo! Gaspodz′, car Ìzraìleǔ, pasârod câbe: užo bolej nâ ǔbačyš lìha.</t> </i>


text:
<pb/><t>У той дзень скажуць Ерусаліму: "ня бойся", і Сіёну: "хай жа ня слабнуць рукі твае!</t> </p><i> <t>U toj dzen′ skažuc′ Erusalìmu: "nâ bojsâ", ì Sìënu: "haj ža nâ slabnuc′ rukì tvae!</t> </i>


text:
<pb/><t>Гасподзь Бог твой сярод цябе: Ён мае сілу ўратаваць цябе; узьвяселіцца за цябе радасьцю, будзе літасьцівы паводле любові Сваёй, будзе радавацца за цябе зь весялосьцю".</t> </p><i> <t>Gaspodz′ Bog tvoj sârod câbe: Ën mae sìlu ǔratavac′ câbe; uz′vâselìcca za câbe radas′cû, budze lìtas′cìvy pavodle lûbovì Svaëj, budze radavacca za câbe z′ vesâlos′cû".</t> </i>


text:
<pb/><t>Наракальнікаў на радасныя сьвяты Я зьбяру; твае яны, на іх цісьне паганьбеньне.</t> </p><i> <t>Narakal′nìkaǔ na radasnyâ s′vâty Â z′bâru; tvae âny, na ìh cìs′ne pagan′ben′ne.</t> </i>


text:
<pb/><t>Вось, Я ўцісну ўсіх уціскальнікаў тваіх у той час і выратую кульгавае, і зьбяру расьсеянае, і прывяду іх у пашану і знакамітасьць на ўсёй гэтай зямлі паганьбеньня іхняга.</t> </p><i> <t>Vos′, Â ǔcìsnu ǔsìh ucìskal′nìkaǔ tvaìh u toj čas ì vyratuû kul′gavae, ì z′bâru ras′seânae, ì pryvâdu ìh u pašanu ì znakamìtas′c′ na ǔsëj gètaj zâmlì pagan′ben′nâ ìhnâga.</t> </i>


text:
<pb/><t>У той час прывяду вас і тады зьбяру вас; бо зраблю вас знакамітымі і ганаровымі сярод усіх народаў зямлі, калі вярну палон ваш перад вачыма вашымі, кажа Гасподзь.</t> </p><i> <t>U toj čas pryvâdu vas ì tady z′bâru vas; bo zrablû vas znakamìtymì ì ganarovymì sârod usìh narodaǔ zâmlì, kalì vârnu palon vaš perad vačyma vašymì, kaža Gaspodz′.</t> </i>


text:
<pb/>На другім годзе цара Дарыя, на шостым месяцы, у першы дзень месяца было слова Гасподняе праз Агея прарока Зарававэлю, сыну Салафіілеваму, упраўцу Юдэі, і Ісусу, сыну Ясэдэкаваму, вялікаму іярэю. </p><i> Na drugìm godze cara Daryâ, na šostym mesâcy, u peršy dzen′ mesâca bylo slova Gaspodnâe praz Ageâ praroka Zaravavèlû, synu Salafììlevamu, upraǔcu Ûdèì, ì Ìsusu, synu Âsèdèkavamu, vâlìkamu ìârèû. </i>


text:
Так сказаў Гасподзь Саваоф: народ гэты кажа: "ня прыйшоў яшчэ час - будаваць дом Гасподні". </p><i> Tak skazaǔ Gaspodz′ Savaof: narod gèty kaža: "nâ pryjšoǔ âščè čas - budavac′ dom Gaspodnì". </i>


text:
а вам самім час - жыць у дамах вашых упрыгожаных, тым часам як дом гэты ў запусьценьні? </p><i> a vam samìm čas - žyc′ u damah vašyh uprygožanyh, tym časam âk dom gèty ǔ zapus′cen′nì? </i>


text:
Таму сёньня так кажа Гасподзь Саваоф: павярнеце сэрца ваша на дарогі вашыя. </p><i> Tamu sën′nâ tak kaža Gaspodz′ Savaof: pavârnece sèrca vaša na darogì vašyâ. </i>


text:
Вы сееце многа, а зьбіраеце мала: ясьце, але ўнядосыць; п'яце, але не напіваецеся; апранаецеся, але не саграваецеся; заробнік платы зарабляе ў дзіравы кашалёк. </p><i> Vy seece mnoga, a z′bìraece mala: âs′ce, ale ǔnâdosyc′; p'âce, ale ne napìvaecesâ; apranaecesâ, ale ne sagravaecesâ; zarobnìk platy zarablâe ǔ dzìravy kašalëk. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф: павярнеце сэрца ваша на дарогі вашыя. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: pavârnece sèrca vaša na darogì vašyâ. </i>


text:
Узыдзеце на гару і насеце дрэвы і будуйце храм: і Я буду дабраволіць яму і праслаўлюся, кажа Гасподзь. </p><i> Uzydzece na garu ì nasece drèvy ì budujce hram: ì Â budu dabravolìc′ âmu ì praslaǔlûsâ, kaža Gaspodz′. </i>


text:
Чакаеце шмат, а выходзіць мала, і што прынесяце дамоў, тое Я разьвею. За што кажа Гасподзь Саваоф: за Мой дом, які ў запусьценьні, тым часам як вы бяжыце - кожны да свайго дома. </p><i> Čakaece šmat, a vyhodzìc′ mala, ì što prynesâce damoǔ, toe Â raz′veû. Za što kaža Gaspodz′ Savaof: za Moj dom, âkì ǔ zapus′cen′nì, tym časam âk vy bâžyce - kožny da svajgo doma. </i>


text:
Якраз таму неба і зачынілася і не дае вам расы, і зямля не дае сваіх утвораў. </p><i> Âkraz tamu neba ì začynìlasâ ì ne dae vam rasy, ì zâmlâ ne dae svaìh utvoraǔ. </i>


text:
І я наклікаў суш на зямлю, на горы, на хлеб, на вінаградны сок, на алей і на ўсё, што родзіць зямля, і на чалавека і на быдла і на ўсякую ручную працу. </p><i> Ì â naklìkaǔ suš na zâmlû, na gory, na hleb, na vìnagradny sok, na alej ì na ǔsë, što rodzìc′ zâmlâ, ì na čalaveka ì na bydla ì na ǔsâkuû ručnuû pracu. </i>


text:
І паслухаліся Зарававэль, сын Салафіілеў, і Ісус, сын Ясэдэкаў, і ўвесь астатні люд голасу Госпада Бога свайго і слоў Агея прарока, як пасланага Госпадам Богам іхнім, і люд убаяўся Госпада. </p><i> Ì pasluhalìsâ Zaravavèl′, syn Salafììleǔ, ì Ìsus, syn Âsèdèkaǔ, ì ǔves′ astatnì lûd golasu Gospada Boga svajgo ì sloǔ Ageâ praroka, âk paslanaga Gospadam Bogam ìhnìm, ì lûd ubaâǔsâ Gospada. </i>


text:
Тады Агей, весьнік Гасподні, пасланы ад Госпада, сказаў люду: "Я з вамі! кажа Гасподзь". </p><i> Tady Agej, ves′nìk Gaspodnì, paslany ad Gospada, skazaǔ lûdu: "Â z vamì! kaža Gaspodz′". </i>


text:
І абудзіў Гасподзь дух Зарававэля, сына Салавіілевага, упраўцы Юдэі, і дух Ісуса, сына Ясэдэкавага, вялікага іярэя, і дух усёй рэшты людзей - і яны прыйшлі і пачалі рабіць працу ў доме Госпада Саваофа, Бога свайго, </p><i> Ì abudzìǔ Gaspodz′ duh Zaravavèlâ, syna Salavììlevaga, upraǔcy Ûdèì, ì duh Ìsusa, syna Âsèdèkavaga, vâlìkaga ìârèâ, ì duh usëj rèšty lûdzej - ì âny pryjšlì ì pačalì rabìc′ pracu ǔ dome Gospada Savaofa, Boga svajgo, </i>


text:
на дваццаць чацьвёрты дзень шостага месяца, на другім годзе цара Дарыя. </p><i> na dvaccac′ čac′vërty dzen′ šostaga mesâca, na drugìm godze cara Daryâ. </i>


text:
<pb/>На сёмым месяцы, у дваццаць першы дзень месяца, было слова Гасподняе праз Агея прарока: </p><i> Na sëmym mesâcy, u dvaccac′ peršy dzen′ mesâca, bylo slova Gaspodnâe praz Ageâ praroka: </i>


text:
скажы цяпер Зарававэлю, сыну Салафіілеваму, упраўцу Юдэі, і Ісусу, сыну Ясэдэкаваму, вялікаму іярэю, і рэшце народу: </p><i> skažy câper Zaravavèlû, synu Salafììlevamu, upraǔcu Ûdèì, ì Ìsusu, synu Âsèdèkavamu, vâlìkamu ìârèû, ì rèšce narodu: </i>


text:
хто застаўся паміж вамі, які бачыў гэты дом у ранейшай ягонай славе, і якім вы бачыце яго цяпер? Ці ня ёсьць ён у вашых вачах як бы нічым? </p><i> hto zastaǔsâ pamìž vamì, âkì bačyǔ gèty dom u ranejšaj âgonaj slave, ì âkìm vy bačyce âgo câper? Cì nâ ës′c′ ën u vašyh vačah âk by nìčym? </i>


text:
Але падбадзёрся сёньня, Зарававэль, кажа Гасподзь, падбадзёрся, Ісусе, сыне Ясэдэкаў, вялікі іярэй! падбадзёрся, увесь народзе зямлі, кажа Гасподзь, і рабеце працу, бо Я з вамі, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Ale padbadzërsâ sën′nâ, Zaravavèl′, kaža Gaspodz′, padbadzërsâ, Ìsuse, syne Âsèdèkaǔ, vâlìkì ìârèj! padbadzërsâ, uves′ narodze zâmlì, kaža Gaspodz′, ì rabece pracu, bo Â z vamì, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Запавет Мой, які Я заключыў з вамі пасьля выхаду вашага зь Егіпта, і дух Мой жыве сярод вас: ня бойцеся! </p><i> Zapavet Moj, âkì Â zaklûčyǔ z vamì pas′lâ vyhadu vašaga z′ Egìpta, ì duh Moj žyve sârod vas: nâ bojcesâ! </i>


text:
Бо так кажа Гасподзь Саваоф: яшчэ раз, - і гэта будзе неўзабаве, - Я патрасу неба і зямлю, мора і сушу, </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Savaof: âščè raz, - ì gèta budze neǔzabave, - Â patrasu neba ì zâmlû, mora ì sušu, </i>


text:
і патрасу ўсе народы - і прыйдзе Жаданы ўсім народам, і напоўню дом гэты славаю, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> ì patrasu ǔse narody - ì pryjdze Žadany ǔsìm narodam, ì napoǔnû dom gèty slavaû, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Маё срэбра і Маё золата, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Maë srèbra ì Maë zolata, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Слава гэтага апошняга храма будзе большая, чым ранейшага, кажа Гасподзь Саваоф; і на месцы гэтым Я дам мір, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Slava gètaga apošnâga hrama budze bol′šaâ, čym ranejšaga, kaža Gaspodz′ Savaof; ì na mescy gètym Â dam mìr, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
На дваццаць чацьвёрты дзень дзявятага месяца, на другім годзе Дарыя, было слова Гасподняе праз Агея прарока: </p><i> Na dvaccac′ čac′vërty dzen′ dzâvâtaga mesâca, na drugìm godze Daryâ, bylo slova Gaspodnâe praz Ageâ praroka: </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф: спытайся ў сьвятароў пра закон і скажы: </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof: spytajsâ ǔ s′vâtaroǔ pra zakon ì skažy: </i>


text:
калі хто нёс сьвяшчэннае мяса ў крысе вопраткі сваёй і крысом сваім дакрануўся да хлеба, альбо да чаго-небудзь гатаванага, альбо да алею, альбо якой-небудзь ежы, - ці зробіцца гэта сьвяшчэнным? І адказвалі сьвятары і сказалі: не. </p><i> kalì hto nës s′vâščènnae mâsa ǔ kryse vopratkì svaëj ì krysom svaìm dakranuǔsâ da hleba, al′bo da čago-nebudz′ gatavanaga, al′bo da aleû, al′bo âkoj-nebudz′ ežy, - cì zrobìcca gèta s′vâščènnym? Ì adkazvalì s′vâtary ì skazalì: ne. </i>


text:
<pb/>Потым сказаў Агей: а калі дакранецца да ўсяго гэтага хто-небудзь апаганены ад дакрананьня да мерцьвяка, ці зробіцца гэта нячыстым? І адказвалі сьвятары і сказалі: будзе нячыстае. </p><i> Potym skazaǔ Agej: a kalì dakranecca da ǔsâgo gètaga hto-nebudz′ apaganeny ad dakranan′nâ da merc′vâka, cì zrobìcca gèta nâčystym? Ì adkazvalì s′vâtary ì skazalì: budze nâčystae. </i>


text:
Тады адказваў Агей і сказаў: такі гэты народ, такое племя перад Мною, кажа Гасподзь, і такія ўсе дзеі рук іхніх! І што яны прыносяць там, усё нячыстае. </p><i> Tady adkazvaǔ Agej ì skazaǔ: takì gèty narod, takoe plemâ perad Mnoû, kaža Gaspodz′, ì takìâ ǔse dzeì ruk ìhnìh! Ì što âny prynosâc′ tam, usë nâčystae. </i>


text:
Цяпер павярнеце сэрца ваша на час ад гэтага дня і назад, калі яшчэ ня быў пакладзены камень на камень у храме Гасподнім. </p><i> Câper pavârnece sèrca vaša na čas ad gètaga dnâ ì nazad, kalì âščè nâ byǔ pakladzeny kamen′ na kamen′ u hrame Gaspodnìm. </i>


text:
Прыходзілі, бывала, да капіцы, якая можа прыносіць дваццаць мераў, і аказвалася толькі дзесяць; прыходзілі да чавільні, каб начэрпаць пяцьдзясят мераў з чавільні, а аказвалася толькі дваццаць. </p><i> Pryhodzìlì, byvala, da kapìcy, âkaâ moža prynosìc′ dvaccac′ meraǔ, ì akazvalasâ tol′kì dzesâc′; pryhodzìlì da čavìl′nì, kab načèrpac′ pâc′dzâsât meraǔ z čavìl′nì, a akazvalasâ tol′kì dvaccac′. </i>


text:
Караў Я вас іржою і блякласьцю хлеба і градам усю працу рук вашых глуміў; але вы не зьвярталіся да Мяне, кажа Гасподзь. </p><i> Karaǔ Â vas ìržoû ì blâklas′cû hleba ì gradam usû pracu ruk vašyh glumìǔ; ale vy ne z′vârtalìsâ da Mâne, kaža Gaspodz′. </i>


text:
Адвярнеце ж сэрца ваша на час ад гэтага дня і назад, ад дваццаць чацьвёртага дня дзявятага месяца, ад таго дня, калі закладзены быў храм Гасподні; адвярнеце сэрца ваша: </p><i> Advârnece ž sèrca vaša na čas ad gètaga dnâ ì nazad, ad dvaccac′ čac′vërtaga dnâ dzâvâtaga mesâca, ad tago dnâ, kalì zakladzeny byǔ hram Gaspodnì; advârnece sèrca vaša: </i>


text:
ці ёсьць яшчэ ў засеках насеньне? Дагэтуль ні вінаградная лаза, ні смакоўніца, ні гранатавае дрэва, ні масьліна не давалі плоду; а з гэтага дня я дабраслаўляю іх. </p><i> cì ës′c′ âščè ǔ zasekah nasen′ne? Dagètul′ nì vìnagradnaâ laza, nì smakoǔnìca, nì granatavae drèva, nì mas′lìna ne davalì plodu; a z gètaga dnâ â dabraslaǔlâû ìh. </i>


text:
І было слова Гасподняе да Агея другі раз у дваццаць чацьвёрты дзень месяца, і сказана: </p><i> Ì bylo slova Gaspodnâe da Ageâ drugì raz u dvaccac′ čac′vërty dzen′ mesâca, ì skazana: </i>


text:
скажы Зарававэлю, упраўцу Юдэі: патрасу Я неба і зямлю; </p><i> skažy Zaravavèlû, upraǔcu Ûdèì: patrasu Â neba ì zâmlû; </i>


text:
і скіну троны царстваў і вынішчу сілу царстваў язычніцкіх, перакулю калясьніцы і тых, што сядзяць на іх, і скінутыя будуць коні і верхаўцы іхнія, кожны мечам другога. </p><i> ì skìnu trony carstvaǔ ì vynìšču sìlu carstvaǔ âzyčnìckìh, perakulû kalâs′nìcy ì tyh, što sâdzâc′ na ìh, ì skìnutyâ buduc′ konì ì verhaǔcy ìhnìâ, kožny mečam drugoga. </i>


text:
У той дзень, кажа Гасподзь Саваоф, Я вазьму цябе, Зарававэль, сыне Салафіілаў, раб Мой, кажа Гасподзь, і буду трымаць цябе як пячатку, бо Я выбраў цябе, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> U toj dzen′, kaža Gaspodz′ Savaof, Â vaz′mu câbe, Zaravavèl′, syne Salafììlaǔ, rab Moj, kaža Gaspodz′, ì budu trymac′ câbe âk pâčatku, bo Â vybraǔ câbe, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
<pb/>У восьмым месяцы, у другі год Дарыя, было слова Гасподняе Захарыю, сыну Варахіінаваму, сыну Адаваму, прароку: </p><i> U vos′mym mesâcy, u drugì god Daryâ, bylo slova Gaspodnâe Zaharyû, synu Varahììnavamu, synu Adavamu, praroku: </i>


text:
<pb/>угневаўся Гасподзь на бацькоў вашых вялікім гневам, </p><i> ugnevaǔsâ Gaspodz′ na bac′koǔ vašyh vâlìkìm gnevam, </i>


text:
і ты скажы ім: так кажа Гасподзь Саваоф: павярнецеся да Мяне, кажа Гасподзь Саваоф, і Я павярнуся да вас, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> ì ty skažy ìm: tak kaža Gaspodz′ Savaof: pavârnecesâ da Mâne, kaža Gaspodz′ Savaof, ì Â pavârnusâ da vas, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Ня будзьце такія, як бацькі вашыя, да якіх заклікалі ранейшыя прарокі, кажучы: так кажа Гасподзь Саваоф: адвярнецеся ад ліхіх шляхоў вашых і ад ліхіх дзеяў вашых; але яны ня слухаліся і не ўважалі Мне, кажа Гасподзь. </p><i> Nâ budz′ce takìâ, âk bac′kì vašyâ, da âkìh zaklìkalì ranejšyâ prarokì, kažučy: tak kaža Gaspodz′ Savaof: advârnecesâ ad lìhìh šlâhoǔ vašyh ì ad lìhìh dzeâǔ vašyh; ale âny nâ sluhalìsâ ì ne ǔvažalì Mne, kaža Gaspodz′. </i>


text:
Бацькі вашыя - дзе яны? ды і прарокі, ці будуць яны вечна жыць? </p><i> Bac′kì vašyâ - dze âny? dy ì prarokì, cì buduc′ âny večna žyc′? </i>


text:
Але словы Мае і вызначэньні Мае, якія наказваў Я рабам Маім прарокам, хіба ж не спасьціглі бацькоў вашых? і яны зьвярталіся і казалі: як вызначыў Гасподзь Саваоф зрабіць з намі паводле нашых шляхоў і паводле нашых дзеяў, так і ўчыніў з намі. </p><i> Ale slovy Mae ì vyznačèn′nì Mae, âkìâ nakazvaǔ Â rabam Maìm prarokam, hìba ž ne spas′cìglì bac′koǔ vašyh? ì âny z′vârtalìsâ ì kazalì: âk vyznačyǔ Gaspodz′ Savaof zrabìc′ z namì pavodle našyh šlâhoǔ ì pavodle našyh dzeâǔ, tak ì ǔčynìǔ z namì. </i>


text:
У дваццаць чацьвёрты дзень адзінаццатага месяца, - гэта месяц Шэват, - у другі год Дарыя, было слова Гасподняе Захарыю, сыну Варахіінаваму, сыну Адаваму, прароку: </p><i> U dvaccac′ čac′vërty dzen′ adzìnaccataga mesâca, - gèta mesâc Šèvat, - u drugì god Daryâ, bylo slova Gaspodnâe Zaharyû, synu Varahììnavamu, synu Adavamu, praroku: </i>


text:
уначы бачыў я ўяву: вось, муж на рыжым кані стаіць паміж міртамі, якія ў паглыбленьні, а за імі коні рыжыя, пярэстыя і белыя, </p><i> unačy bačyǔ â ǔâvu: vos′, muž na ryžym kanì staìc′ pamìž mìrtamì, âkìâ ǔ paglyblen′nì, a za ìmì konì ryžyâ, pârèstyâ ì belyâ, </i>


text:
і сказаў я: хто яны, спадару мой? І сказаў мне анёл, які гаварыў са мною: я пакажу табе, хто яны. </p><i> ì skazaǔ â: hto âny, spadaru moj? Ì skazaǔ mne anël, âkì gavaryǔ sa mnoû: â pakažu tabe, hto âny. </i>


text:
І адказваў муж, які стаяў паміж міртамі, і сказаў: гэта тыя, якіх Гасподзь паслаў абысьці зямлю. </p><i> Ì adkazvaǔ muž, âkì staâǔ pamìž mìrtamì, ì skazaǔ: gèta tyâ, âkìh Gaspodz′ paslaǔ abys′cì zâmlû. </i>


text:
І яны адказвалі анёлу Гасподняму, які стаяў паміж міртамі, і сказалі: абышлі мы зямлю, і вось, уся зямля населеная і спакойная. </p><i> Ì âny adkazvalì anëlu Gaspodnâmu, âkì staâǔ pamìž mìrtamì, ì skazalì: abyšlì my zâmlû, ì vos′, usâ zâmlâ naselenaâ ì spakojnaâ. </i>


text:
І адказваў анёл Гасподні і сказаў: Госпадзе Ўсеўладца! Дакуль Ты не ўмілажалішся зь Ерусаліма і з гарадоў Юды, на якія Ты гневаешся вось ужо семдзесят гадоў? </p><i> Ì adkazvaǔ anël Gaspodnì ì skazaǔ: Gospadze Ǔseǔladca! Dakul′ Ty ne ǔmìlažalìšsâ z′ Erusalìma ì z garadoǔ Ûdy, na âkìâ Ty gnevaešsâ vos′ užo semdzesât gadoǔ? </i>


text:
Тады ў адказ анёлу, які гаварыў са мною, мовіў Гасподзь словы добрыя, словы суцешлівыя. </p><i> Tady ǔ adkaz anëlu, âkì gavaryǔ sa mnoû, movìǔ Gaspodz′ slovy dobryâ, slovy sucešlìvyâ. </i>


text:
І сказаў Мне анёл, які гаварыў са мною: абвясьці і скажы: так кажа Гасподзь Саваоф: парупіўся Я за Ерусалім і за Сіён рупнасцю вялікай: </p><i> Ì skazaǔ Mne anël, âkì gavaryǔ sa mnoû: abvâs′cì ì skažy: tak kaža Gaspodz′ Savaof: parupìǔsâ Â za Erusalìm ì za Sìën rupnascû vâlìkaj: </i>


text:
І вялікім абурэньнем абураюся з народаў, якія жывуць у спакоі; бо калі Я мала ўгневаўся, яны павялічылі ліха. </p><i> Ì vâlìkìm aburèn′nem aburaûsâ z narodaǔ, âkìâ žyvuc′ u spakoì; bo kalì Â mala ǔgnevaǔsâ, âny pavâlìčylì lìha. </i>


text:
таму так кажа Гасподзь: Я зьвяртаюся да Ерусаліма зь мілажалем; у ім пабудуецца дом Мой, кажа Гасподзь Саваоф, і землямерная вяроўка працягнецца па Ерусаліме. </p><i> tamu tak kaža Gaspodz′: Â z′vârtaûsâ da Erusalìma z′ mìlažalem; u ìm pabuduecca dom Moj, kaža Gaspodz′ Savaof, ì zemlâmernaâ vâroǔka pracâgnecca pa Erusalìme. </i>


text:
Яшчэ абвясьці і скажы: так кажа Гасподзь Саваоф: зноў перапаўняюцца гарады Мае дабром, і суцешыць Гасподзь Сіён і зноў выбера Ерусалім. </p><i> Âščè abvâs′cì ì skažy: tak kaža Gaspodz′ Savaof: znoǔ perapaǔnâûcca garady Mae dabrom, ì sucešyc′ Gaspodz′ Sìën ì znoǔ vybera Erusalìm. </i>


text:
І ўзьвёў я вочы мае і ўгледзеў: вось чатыры рагі. </p><i> Ì ǔz′vëǔ â vočy mae ì ǔgledzeǔ: vos′ čatyry ragì. </i>


text:
І сказаў я анёлу, які гаварыў са мною: што гэта? І ён адказаў мне: гэта рогі, якія раскідалі Юду, Ізраіля і Ерусалім. </p><i> Ì skazaǔ â anëlu, âkì gavaryǔ sa mnoû: što gèta? Ì ën adkazaǔ mne: gèta rogì, âkìâ raskìdalì Ûdu, Ìzraìlâ ì Erusalìm. </i>


text:
Потым паказаў мне Гасподзь чатырох працаўнікоў. </p><i> Potym pakazaǔ mne Gaspodz′ čatyroh pracaǔnìkoǔ. </i>


text:
І сказаў я: што яны ідуць рабіць? Ён сказаў мне так: гэтыя рогі раскідалі Юду, так што ніхто ня можа падняць галавы сваёй: а гэтыя прыйшлі напалохаць іх, зьбіць рогі народаў, якія паднялі рог свой супроць зямлі Юды, каб расьсеяць яе. </p><i> Ì skazaǔ â: što âny ìduc′ rabìc′? Ën skazaǔ mne tak: gètyâ rogì raskìdalì Ûdu, tak što nìhto nâ moža padnâc′ galavy svaëj: a gètyâ pryjšlì napalohac′ ìh, z′bìc′ rogì narodaǔ, âkìâ padnâlì rog svoj suproc′ zâmlì Ûdy, kab ras′seâc′ âe. </i>


text:
<pb/>І зноў я ўзьвёў вочы мае і ўгледзеў: вось муж, у якога ў руцэ - землямерная вяроўка. </p><i> Ì znoǔ â ǔz′vëǔ vočy mae ì ǔgledzeǔ: vos′ muž, u âkoga ǔ rucè - zemlâmernaâ vâroǔka. </i>


text:
Я спытаўся: куды ты ідзеш? І ён сказаў мне: мерыць Ерусалім, каб убачыць, якая шырыня яго і якая даўжыня яго. </p><i> Â spytaǔsâ: kudy ty ìdzeš? Ì ën skazaǔ mne: meryc′ Erusalìm, kab ubačyc′, âkaâ šyrynâ âgo ì âkaâ daǔžynâ âgo. </i>


text:
І вось анёл, які гаварыў са мною, выходзіць, а другі анёл ідзе насустрач яму, </p><i> Ì vos′ anël, âkì gavaryǔ sa mnoû, vyhodzìc′, a drugì anël ìdze nasustrač âmu, </i>


text:
і сказаў ён гэтаму: ідзі хутчэй, скажы гэтаму юнаку: Ерусалім заселіць ваколіцы з прычыны мноства людзей і быдла ў ім. </p><i> ì skazaǔ ën gètamu: ìdzì hutčèj, skažy gètamu ûnaku: Erusalìm zaselìc′ vakolìcy z pryčyny mnostva lûdzej ì bydla ǔ ìm. </i>


text:
І Я буду яму, кажа Гасподзь, вогненнаю сьцяною вакол яго і праслаўлюся сярод яго. </p><i> Ì Â budu âmu, kaža Gaspodz′, vognennaû s′cânoû vakol âgo ì praslaǔlûsâ sârod âgo. </i>


text:
<pb/>Эй, эй! бяжэце з паўночнай краіны, кажа Гасподзь: бо па чатырох вятрах нябесных Я расьсеяў вас, кажа Гасподзь. </p><i> Èj, èj! bâžèce z paǔnočnaj kraìny, kaža Gaspodz′: bo pa čatyroh vâtrah nâbesnyh Â ras′seâǔ vas, kaža Gaspodz′. </i>


text:
Ратуйся, Сіёне, які жывеш у дачкі Вавілона. </p><i> Ratujsâ, Sìëne, âkì žyveš u dačkì Vavìlona. </i>


text:
І так кажа Гасподзь Саваоф: дзеля славы Ён паслаў мяне да народаў, якія рабавалі вас; бо той, хто дакранаецца да вас, дакранаецца да зрэнкі вока Яго. </p><i> Ì tak kaža Gaspodz′ Savaof: dzelâ slavy Ën paslaǔ mâne da narodaǔ, âkìâ rabavalì vas; bo toj, hto dakranaecca da vas, dakranaecca da zrènkì voka Âgo. </i>


text:
І вось, Я падыму руку Маю на іх, і яны зробяцца здабычаю рабоў сваіх, і тады ўведаеце, што Гасподзь Саваоф паслаў Мяне. </p><i> Ì vos′, Â padymu ruku Maû na ìh, ì âny zrobâcca zdabyčaû raboǔ svaìh, ì tady ǔvedaece, što Gaspodz′ Savaof paslaǔ Mâne. </i>


text:
<pb/>Радуйся і весяліся, дачка Сіёна! Бо вось, Я прыйду і пасялюся сярод цябе, кажа Гасподзь. </p><i> Radujsâ ì vesâlìsâ, dačka Sìëna! Bo vos′, Â pryjdu ì pasâlûsâ sârod câbe, kaža Gaspodz′. </i>


text:
І прыбягуць да Госпада многія народы ў той дзень і будуць Маім народам; і я пасялюся сярод цябе, і ўведаеш, што Гасподзь Саваоф паслаў Мяне да цябе. </p><i> Ì prybâguc′ da Gospada mnogìâ narody ǔ toj dzen′ ì buduc′ Maìm narodam; ì â pasâlûsâ sârod câbe, ì ǔvedaeš, što Gaspodz′ Savaof paslaǔ Mâne da câbe. </i>


text:
Тады Гасподзь возьме ва ўладаньне Юду, Сваю долю на сьвятой зямлі, і зноў выбера Ерусалім. </p><i> Tady Gaspodz′ voz′me va ǔladan′ne Ûdu, Svaû dolû na s′vâtoj zâmlì, ì znoǔ vybera Erusalìm. </i>


text:
Хай маўчыць усякая плоць перад абліччам Госпада! Бо Ён падымаецца ад сьвятога жытлішча Свайго. </p><i> Haj maǔčyc′ usâkaâ ploc′ perad ablìččam Gospada! Bo Ën padymaecca ad s′vâtoga žytlìšča Svajgo. </i>


text:
<pb/>І паказаў ён мне Ісуса, вялікага іярэя, які стаяў перад анёлам Гасподнім, і сатану, які стаяў праваруч яго, каб процідзейнічаць яму. </p><i> Ì pakazaǔ ën mne Ìsusa, vâlìkaga ìârèâ, âkì staâǔ perad anëlam Gaspodnìm, ì satanu, âkì staâǔ pravaruč âgo, kab procìdzejnìčac′ âmu. </i>


text:
І сказаў Гасподзь сатане: Гасподзь хай забароніць табе, сатана, хай забароніць табе Гасподзь, Які выбраў Ерусалім! ці не галавешка ён, выцягнутая з агню? </p><i> Ì skazaǔ Gaspodz′ satane: Gaspodz′ haj zabaronìc′ tabe, satana, haj zabaronìc′ tabe Gaspodz′, Âkì vybraǔ Erusalìm! cì ne galaveška ën, vycâgnutaâ z agnû? </i>


text:
А Ісус быў апрануты ў заплямленую вопратку і стаяў перад анёлам, </p><i> A Ìsus byǔ apranuty ǔ zaplâmlenuû vopratku ì staâǔ perad anëlam, </i>


text:
які адказваў і сказаў тым, што стаялі перад ім, так: здымеце зь яго заплямленую вопратку. А яму самому сказаў: глядзі. Я зьняў зь цябе віну тваю, і апранаю цябе ў адзеньне ўрачыстае. </p><i> âkì adkazvaǔ ì skazaǔ tym, što staâlì perad ìm, tak: zdymece z′ âgo zaplâmlenuû vopratku. A âmu samomu skazaǔ: glâdzì. Â z′nâǔ z′ câbe vìnu tvaû, ì apranaû câbe ǔ adzen′ne ǔračystae. </i>


text:
І сказаў: ускладзеце на галаву яго чысты кідар. І ўсклалі чысты кідар на галаву яго і апранулі яго ў адзеньне; а анёл Гасподні стаяў. </p><i> Ì skazaǔ: uskladzece na galavu âgo čysty kìdar. Ì ǔsklalì čysty kìdar na galavu âgo ì apranulì âgo ǔ adzen′ne; a anël Gaspodnì staâǔ. </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф: калі ты будзеш хадзіць Маімі шляхамі і калі будзеш на варце Маёй, дык будзеш судзіць дом Мой і наглядаць за дварамі Маімі. Я дам табе хадзіць паміж гэтымі, што стаяць тут. </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof: kalì ty budzeš hadzìc′ Maìmì šlâhamì ì kalì budzeš na varce Maëj, dyk budzeš sudzìc′ dom Moj ì naglâdac′ za dvaramì Maìmì. Â dam tabe hadzìc′ pamìž gètymì, što staâc′ tut. </i>


text:
выслухай жа, Ісусе, іярэю вялікі, ты і браты твае, што сядзяць перад табою, мужы знакамітыя: вось, Я прыводжу раба Майго, ПАРАСТКА. </p><i> vysluhaj ža, Ìsuse, ìârèû vâlìkì, ty ì braty tvae, što sâdzâc′ perad taboû, mužy znakamìtyâ: vos′, Â pryvodžu raba Majgo, PARASTKA. </i>


text:
Бо вось той камень, які Я кладу перад Ісусам; на гэтым адным камені - сем вачэй; вось, я выражу на ім абрысы яго, кажа Гасподзь Саваоф, і згладжу грэх зямлі гэтай за адзін дзень. </p><i> Bo vos′ toj kamen′, âkì Â kladu perad Ìsusam; na gètym adnym kamenì - sem vačèj; vos′, â vyražu na ìm abrysy âgo, kaža Gaspodz′ Savaof, ì zgladžu grèh zâmlì gètaj za adzìn dzen′. </i>


text:
У той дзень, кажа Гасподзь Саваоф, будзеце адзін аднаго запрашаць пад вінаград і пад смакоўніцу. </p><i> U toj dzen′, kaža Gaspodz′ Savaof, budzece adzìn adnago zaprašac′ pad vìnagrad ì pad smakoǔnìcu. </i>


text:
<pb/>І вярнуўся той анёл, які гаварыў са мною, і разбудзіў мяне, як будзяць чалавека са сну ягонага. </p><i> Ì vârnuǔsâ toj anël, âkì gavaryǔ sa mnoû, ì razbudzìǔ mâne, âk budzâc′ čalaveka sa snu âgonaga. </i>


text:
І сказаў ён мне: што ты бачыш? І адказваў я: бачу, вось сьвяцільня ўся з золата і чашачка пад алей наверсе яе, і сем лампад, на ёй і па сем трубачак у лампадах, якія наверсе яе; </p><i> Ì skazaǔ ën mne: što ty bačyš? Ì adkazvaǔ â: baču, vos′ s′vâcìl′nâ ǔsâ z zolata ì čašačka pad alej naverse âe, ì sem lampad, na ëj ì pa sem trubačak u lampadah, âkìâ naverse âe; </i>


text:
і дзьве масьліны на ёй, адна з правага боку чашачкі, другая зь левага боку яе. </p><i> ì dz′ve mas′lìny na ëj, adna z pravaga boku čašačkì, drugaâ z′ levaga boku âe. </i>


text:
І адказваў я і сказаў анёлу, які гаварыў са Мною: што гэта, спадару мой? </p><i> Ì adkazvaǔ â ì skazaǔ anëlu, âkì gavaryǔ sa Mnoû: što gèta, spadaru moj? </i>


text:
І анёл, які гаварыў са мною, адказваў і сказаў мне: ты ня ведаеш, што гэта? І сказаў я: ня ведаю, спадару мой. </p><i> Ì anël, âkì gavaryǔ sa mnoû, adkazvaǔ ì skazaǔ mne: ty nâ vedaeš, što gèta? Ì skazaǔ â: nâ vedaû, spadaru moj. </i>


text:
Тады адказваў ён і сказаў мне так: гэта слова Госпада Зарававелю, у якім сказана: ня войскам і ня сілаю, а Духам Маім кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Tady adkazvaǔ ën ì skazaǔ mne tak: gèta slova Gospada Zaravavelû, u âkìm skazana: nâ vojskam ì nâ sìlaû, a Duham Maìm kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Хто ты, вялікая гара перад Зарававелем? ты - раўніна, і вынесе ён кутні камень пры шумных ускліканьнях: "мілата, мілата на ім!" </p><i> Hto ty, vâlìkaâ gara perad Zaravavelem? ty - raǔnìna, ì vynese ën kutnì kamen′ pry šumnyh usklìkan′nâh: "mìlata, mìlata na ìm!" </i>


text:
рукі Зарававеля паклалі аснову Дому гэтаму; ягоныя рукі і закончаць яго, і даведаешся, што Гасподзь Саваоф паслаў Мяне да вас. </p><i> rukì Zaravavelâ paklalì asnovu Domu gètamu; âgonyâ rukì ì zakončac′ âgo, ì davedaešsâ, što Gaspodz′ Savaof paslaǔ Mâne da vas. </i>


text:
Бо хто можа лічыць дзень гэты малаважным, калі радасна глядзяць на будаўнічы адвес у руках Зарававелевых тыя сем, - гэта вочы Госпада, якія абдымаюць позіркам усю зямлю? </p><i> Bo hto moža lìčyc′ dzen′ gèty malavažnym, kalì radasna glâdzâc′ na budaǔnìčy adves u rukah Zaravavelevyh tyâ sem, - gèta vočy Gospada, âkìâ abdymaûc′ pozìrkam usû zâmlû? </i>


text:
<pb/>Тады адказваў я і сказаў яму: што азначаюць тыя дзьве масьліны з правага боку сьвяцільні і зь левага боку яе? </p><i> Tady adkazvaǔ â ì skazaǔ âmu: što aznačaûc′ tyâ dz′ve mas′lìny z pravaga boku s′vâcìl′nì ì z′ levaga boku âe? </i>


text:
Другі раз загаварыў я і сказаў яму: што азначаюць дзьве масьлічныя галіны, якія празь дзьве залатыя трубачкі выліваюць зь сябе золата? </p><i> Drugì raz zagavaryǔ â ì skazaǔ âmu: što aznačaûc′ dz′ve mas′lìčnyâ galìny, âkìâ praz′ dz′ve zalatyâ trubačkì vylìvaûc′ z′ sâbe zolata? </i>


text:
І сказаў ён мне: ты ня ведаеш, што гэта? Я адказваў: ня ведаю, спадару мой. </p><i> Ì skazaǔ ën mne: ty nâ vedaeš, što gèta? Â adkazvaǔ: nâ vedaû, spadaru moj. </i>


text:
І сказаў ён: гэта два памазаныя алеем, якія стаяць перад Госпадам усёй зямлі. </p><i> Ì skazaǔ ën: gèta dva pamazanyâ aleem, âkìâ staâc′ perad Gospadam usëj zâmlì. </i>


text:
<pb/>І зноў узьвёў я вочы мае і ўгледзеў: вось ляціць скрутак. </p><i> Ì znoǔ uz′vëǔ â vočy mae ì ǔgledzeǔ: vos′ lâcìc′ skrutak. </i>


text:
І сказаў ён мне: што ты бачыш? Я адказваў, бачу, ляціць скрутак; даўжыня яго дваццаць локцяў, а шырыня яго дзесяць локцяў. </p><i> Ì skazaǔ ën mne: što ty bačyš? Â adkazvaǔ, baču, lâcìc′ skrutak; daǔžynâ âgo dvaccac′ lokcâǔ, a šyrynâ âgo dzesâc′ lokcâǔ. </i>


text:
Ён сказаў мне: гэта праклён, які ідзе на твар усёй зямлі; бо кожны, хто крадзе, будзе зьнішчаны, як напісана на адным баку, і кожны, хто прысягае ілжыва, зьнішчаны будзе, як напісана на другім баку. </p><i> Ën skazaǔ mne: gèta praklën, âkì ìdze na tvar usëj zâmlì; bo kožny, hto kradze, budze z′nìščany, âk napìsana na adnym baku, ì kožny, hto prysâgae ìlžyva, z′nìščany budze, âk napìsana na drugìm baku. </i>


text:
Я навёў яго, кажа Гасподзь Саваоф, і ён увойдзе ў дом злодзея і ў дом кляцьбіта Маім імем ілжыва і застанецца ў доме ў яго, і зьнішчыць яго і дрэвы ягоныя і камяні ягоныя. </p><i> Â navëǔ âgo, kaža Gaspodz′ Savaof, ì ën uvojdze ǔ dom zlodzeâ ì ǔ dom klâc′bìta Maìm ìmem ìlžyva ì zastanecca ǔ dome ǔ âgo, ì z′nìščyc′ âgo ì drèvy âgonyâ ì kamânì âgonyâ. </i>


text:
І выйшаў анёл, які гаварыў са мною, і сказаў мне: узьвядзі яшчэ вочы твае і падзівіся, што гэта выходзіць? </p><i> Ì vyjšaǔ anël, âkì gavaryǔ sa mnoû, ì skazaǔ mne: uz′vâdzì âščè vočy tvae ì padzìvìsâ, što gèta vyhodzìc′? </i>


text:
Калі ж я сказаў: што гэта? Ён адказваў: гэта выходзіць эфа, і сказаў: гэта - вобраз іх па ўсёй зямлі. </p><i> Kalì ž â skazaǔ: što gèta? Ën adkazvaǔ: gèta vyhodzìc′ èfa, ì skazaǔ: gèta - vobraz ìh pa ǔsëj zâmlì. </i>


text:
І вось, кавалак сьвінца падняўся, і там сядзела адна жанчына пасярэдзіне эфы. </p><i> Ì vos′, kavalak s′vìnca padnâǔsâ, ì tam sâdzela adna žančyna pasârèdzìne èfy. </i>


text:
І сказаў ён: гэтая жанчына - сама бязбожнасьць, і кінуў яе ўсярэдзіну эфы, а на адтуліну яе кінуў сьвінцовы кавалак </p><i> Ì skazaǔ ën: gètaâ žančyna - sama bâzbožnas′c′, ì kìnuǔ âe ǔsârèdzìnu èfy, a na adtulìnu âe kìnuǔ s′vìncovy kavalak </i>


text:
І ўзьвёў я вочы мае і ўгледзеў: вось, зьявіліся дзьве жанчыны, і вецер быў у крылах у іх, і крылы ў іх - як крылы ў бусла; паднялі яны эфу і панесьлі яе паміж зямлёю і небам. </p><i> Ì ǔz′vëǔ â vočy mae ì ǔgledzeǔ: vos′, z′âvìlìsâ dz′ve žančyny, ì vecer byǔ u krylah u ìh, ì kryly ǔ ìh - âk kryly ǔ busla; padnâlì âny èfu ì panes′lì âe pamìž zâmlëû ì nebam. </i>


text:
І сказаў я анёлу, які гаварыў са мною: куды нясуць яны гэтую эфу? </p><i> Ì skazaǔ â anëlu, âkì gavaryǔ sa mnoû: kudy nâsuc′ âny gètuû èfu? </i>


text:
Тады сказаў ён мне: каб зладзіць ёй дом у зямлі Сэнаар, і калі будзе ўсё падрыхтавана, дык яна паставіцца там на сваёй аснове. </p><i> Tady skazaǔ ën mne: kab zladzìc′ ëj dom u zâmlì Sènaar, ì kalì budze ǔsë padryhtavana, dyk âna pastavìcca tam na svaëj asnove. </i>


text:
<pb/>І зноў узьвёў я вочы мае, і бачу: вось, чатыры калясьніцы выходзяць зь цясьніны паміж дзьвюма горамі; і горы тыя былі - горы медныя. </p><i> Ì znoǔ uz′vëǔ â vočy mae, ì baču: vos′, čatyry kalâs′nìcy vyhodzâc′ z′ câs′nìny pamìž dz′vûma goramì; ì gory tyâ bylì - gory mednyâ. </i>


text:
У першай калясьніцы коні рыжыя, а ў другой калясьніцы коні вараныя; </p><i> U peršaj kalâs′nìcy konì ryžyâ, a ǔ drugoj kalâs′nìcy konì varanyâ; </i>


text:
у трэцяй калясьніцы коні белыя, а ў чацьвёртай калясьніцы коні пярэстыя, дужыя. </p><i> u trècâj kalâs′nìcy konì belyâ, a ǔ čac′vërtaj kalâs′nìcy konì pârèstyâ, dužyâ. </i>


text:
І пачаўшы прамову, я сказаў анёлу, які гаварыў са мною: што гэта, спадару мой? </p><i> Ì pačaǔšy pramovu, â skazaǔ anëlu, âkì gavaryǔ sa mnoû: što gèta, spadaru moj? </i>


text:
І адказваў анёл і сказаў мне: гэта выходзяць чатыры духі нябесныя, якія стаяць перад Госпадам усёй зямлі. </p><i> Ì adkazvaǔ anël ì skazaǔ mne: gèta vyhodzâc′ čatyry duhì nâbesnyâ, âkìâ staâc′ perad Gospadam usëj zâmlì. </i>


text:
Вараныя коні выходзяць там да краіны паўночнай; і белыя ідуць за імі, а пярэстыя ідуць да краіны паўднёвай. </p><i> Varanyâ konì vyhodzâc′ tam da kraìny paǔnočnaj; ì belyâ ìduc′ za ìmì, a pârèstyâ ìduc′ da kraìny paǔdnëvaj. </i>


text:
І дужыя выйшлі і памкнуліся ісьці, каб прайсьці зямлю; і ён сказаў: ідзеце, прайдзеце зямлю, - і яны прайшлі зямлю. </p><i> Ì dužyâ vyjšlì ì pamknulìsâ ìs′cì, kab prajs′cì zâmlû; ì ën skazaǔ: ìdzece, prajdzece zâmlû, - ì âny prajšlì zâmlû. </i>


text:
Тады паклікаў ён мяне і сказаў мне так: глядзі, тыя, што выйшлі ў краіну паўночную, супакоілі дух Мой на зямлі паўночнай. </p><i> Tady paklìkaǔ ën mâne ì skazaǔ mne tak: glâdzì, tyâ, što vyjšlì ǔ kraìnu paǔnočnuû, supakoìlì duh Moj na zâmlì paǔnočnaj. </i>


text:
вазьмі ў тых, што прыйшлі з палону, у Хэлдая, у Товія і ў Едая, і ідзі ў той самы дзень, пайдзі ў дом Ісаі, сына Сафаніевага, куды яны прыйшлі з Вавілона, </p><i> vaz′mì ǔ tyh, što pryjšlì z palonu, u Hèldaâ, u Tovìâ ì ǔ Edaâ, ì ìdzì ǔ toj samy dzen′, pajdzì ǔ dom Ìsaì, syna Safanìevaga, kudy âny pryjšlì z Vavìlona, </i>


text:
вазьмі ў іх срэбра і золата і зрабі вянкі, і ўскладзі на галаву Ісусу, сыну Ясэдэкаваму, іярэю вялікаму, </p><i> vaz′mì ǔ ìh srèbra ì zolata ì zrabì vânkì, ì ǔskladzì na galavu Ìsusu, synu Âsèdèkavamu, ìârèû vâlìkamu, </i>


text:
і скажы яму: так кажа Гасподзь Саваоф: вось Муж, - імя яму ПАРАСТАК, Ён вырасьце са свайго кораня і створыць храм Гасподні. </p><i> ì skažy âmu: tak kaža Gaspodz′ Savaof: vos′ Muž, - ìmâ âmu PARASTAK, Ën vyras′ce sa svajgo koranâ ì stvoryc′ hram Gaspodnì. </i>


text:
Ён створыць храм Гасподні і прыме славу, і сядзе і будзе валадарнічаць на троне Сваім; будзе і сьвятаром на троне Сваім, і рада міру будзе паміж тым і другім. </p><i> Ën stvoryc′ hram Gaspodnì ì pryme slavu, ì sâdze ì budze valadarnìčac′ na trone Svaìm; budze ì s′vâtarom na trone Svaìm, ì rada mìru budze pamìž tym ì drugìm. </i>


text:
А вянкі тыя будуць Хэлему і Товію, Едаю і Хэну, сыну Сафаніеваму, на памяць у храме Гасподнім. </p><i> A vânkì tyâ buduc′ Hèlemu ì Tovìû, Edaû ì Hènu, synu Safanìevamu, na pamâc′ u hrame Gaspodnìm. </i>


text:
І здалёку прыйдуць і прымуць удзел у пабудове храма Гасподняга, і вы ўведаеце, што Гасподзь Саваоф паслаў мяне да вас, і гэта будзе, калі вы дбайна будзеце слухацца голасу Госпада Бога вашага. </p><i> Ì zdalëku pryjduc′ ì prymuc′ udzel u pabudove hrama Gaspodnâga, ì vy ǔvedaece, što Gaspodz′ Savaof paslaǔ mâne da vas, ì gèta budze, kalì vy dbajna budzece sluhacca golasu Gospada Boga vašaga. </i>


text:
<pb/>У чацьвёрты дзень цара Дарыя было слова Гасподняе Захарыю, у чацьвёрты дзень дзявятага месяца, Хаслэва, </p><i> U čac′vërty dzen′ cara Daryâ bylo slova Gaspodnâe Zaharyû, u čac′vërty dzen′ dzâvâtaga mesâca, Haslèva, </i>


text:
калі Вэтыль паслаў Сарацэра і Рэгемалэха і спадарожнікаў яго памаліцца перад абліччам Госпада </p><i> kalì Vètyl′ paslaǔ Saracèra ì Règemalèha ì spadarožnìkaǔ âgo pamalìcca perad ablìččam Gospada </i>


text:
і спытацца ў сьвятароў, якія ў доме Госпада Саваофа, і ў прарокаў, кажучы: ці плакаць мне ў пяты месяц і пасьціцца, як я рабіў гэта ўжо шмат гадоў? </p><i> ì spytacca ǔ s′vâtaroǔ, âkìâ ǔ dome Gospada Savaofa, ì ǔ prarokaǔ, kažučy: cì plakac′ mne ǔ pâty mesâc ì pas′cìcca, âk â rabìǔ gèta ǔžo šmat gadoǔ? </i>


text:
скажы ўсяму народу зямлі гэтай і сьвятарам так: калі вы пасьцілі і плакалі ў пятым і сёмым месяцы, прытым ужо семдзесят гадоў; ці дзеля Мяне вы пасьцілі? ці дзеля Мяне? </p><i> skažy ǔsâmu narodu zâmlì gètaj ì s′vâtaram tak: kalì vy pas′cìlì ì plakalì ǔ pâtym ì sëmym mesâcy, prytym užo semdzesât gadoǔ; cì dzelâ Mâne vy pas′cìlì? cì dzelâ Mâne? </i>


text:
І калі вы ясьце і калі вы п'яце, ці ня дзеля сябе вы ясьце, ці ня дзеля сябе вы п'яце? </p><i> Ì kalì vy âs′ce ì kalì vy p'âce, cì nâ dzelâ sâbe vy âs′ce, cì nâ dzelâ sâbe vy p'âce? </i>


text:
Ці ж ня тыя самыя словы ўзьвяшчаў Гасподзь праз ранейшых прарокаў, калі яшчэ Ерусалім быў населены і спакойны, і гарады вакол яго, паўднёвая краіна і нізіна былі населеныя? </p><i> Cì ž nâ tyâ samyâ slovy ǔz′vâščaǔ Gaspodz′ praz ranejšyh prarokaǔ, kalì âščè Erusalìm byǔ naseleny ì spakojny, ì garady vakol âgo, paǔdnëvaâ kraìna ì nìzìna bylì naselenyâ? </i>


text:
так казаў тады Гасподзь Саваоф: чынеце суд справядлівы і рабеце міласьць і спагаду кожны брату свайму; </p><i> tak kazaǔ tady Gaspodz′ Savaof: čynece sud spravâdlìvy ì rabece mìlas′c′ ì spagadu kožny bratu svajmu; </i>


text:
удавы і сіраты, прыхадня і гаротнага ня ўціскайце і ліха адзін супроць аднаго не намышляйце ў сэрцы вашым. </p><i> udavy ì sìraty, pryhadnâ ì garotnaga nâ ǔcìskajce ì lìha adzìn suproc′ adnago ne namyšlâjce ǔ sèrcy vašym. </i>


text:
<pb/>Але яны не хацелі ўважаць, адвярнуліся ад Мяне, і вушы свае затулілі, каб ня чуць. </p><i> Ale âny ne hacelì ǔvažac′, advârnulìsâ ad Mâne, ì vušy svae zatulìlì, kab nâ čuc′. </i>


text:
І сэрца сваё скамянілі, каб ня чуць закону і слоў, якія пасылаў Гасподзь Саваоф Духам Сваім праз ранейшых прарокаў: за тое і спасьцігнуў іх вялікі гнеў Госпада Саваофа. </p><i> Ì sèrca svaë skamânìlì, kab nâ čuc′ zakonu ì sloǔ, âkìâ pasylaǔ Gaspodz′ Savaof Duham Svaìm praz ranejšyh prarokaǔ: za toe ì spas′cìgnuǔ ìh vâlìkì gneǔ Gospada Savaofa. </i>


text:
<pb/>І было: як Ён клікаў, а яны ня слухалі, так і яны клікалі, а Я ня слухаў, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Ì bylo: âk Ën klìkaǔ, a âny nâ sluhalì, tak ì âny klìkalì, a Â nâ sluhaǔ, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
І Я разьвеяў іх па ўсіх народах, якіх яны ня ведалі, і зямля гэтая апусьцела пасьля іх, так што ніхто не хадзіў па ёй ні назад, ні наперад, і яны зрабілі жаданую зямлю пустыняю. </p><i> Ì Â raz′veâǔ ìh pa ǔsìh narodah, âkìh âny nâ vedalì, ì zâmlâ gètaâ apus′cela pas′lâ ìh, tak što nìhto ne hadzìǔ pa ëj nì nazad, nì naperad, ì âny zrabìlì žadanuû zâmlû pustynâû. </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф: зарупіўся Я пра Сіён руплівасьцю вялікаю, і зь вялікім гневам зарупіўся Я пра яго. </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof: zarupìǔsâ Â pra Sìën ruplìvas′cû vâlìkaû, ì z′ vâlìkìm gnevam zarupìǔsâ Â pra âgo. </i>


text:
Так кажа Гасподзь: зьвярнуўся Я да Сіёна і буду жыць у Ерусаліме, і будзе называцца Ерусалім горадам праўды, і гара Госпада Саваофа - гарою сьвятыні. </p><i> Tak kaža Gaspodz′: z′vârnuǔsâ Â da Sìëna ì budu žyc′ u Erusalìme, ì budze nazyvacca Erusalìm goradam praǔdy, ì gara Gospada Savaofa - garoû s′vâtynì. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф: зноў старцы і старыцы сядзецьмуць на вуліцах Ерусаліма, кожны з посахам у руцэ, ад сталасьці веку свайго. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: znoǔ starcy ì starycy sâdzec′muc′ na vulìcah Erusalìma, kožny z posaham u rucè, ad stalas′cì veku svajgo. </i>


text:
І вуліцы горада гэтага напоўняцца хлопчыкамі і дзяўчаткамі, якія гуляцьмуць на вуліцах яго. </p><i> Ì vulìcy gorada gètaga napoǔnâcca hlopčykamì ì dzâǔčatkamì, âkìâ gulâc′muc′ na vulìcah âgo. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф: калі гэта ў вачах пазасталага народу здасца дзівосным у тыя дні, дык няўжо яно дзівоснае і ў вачах Маіх? кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: kalì gèta ǔ vačah pazastalaga narodu zdasca dzìvosnym u tyâ dnì, dyk nâǔžo âno dzìvosnae ì ǔ vačah Maìh? kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Саваоф: вось, Я ўратую народ Мой з краіны ўсходу і з краіны заходу сонца; </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: vos′, Â ǔratuû narod Moj z kraìny ǔshodu ì z kraìny zahodu sonca; </i>


text:
і прывяду іх, і будуць яны жыць у Ерусаліме, і будуць Маім народам, і Я буду іхнім Богам, у ісьціне і ў праўдзе. </p><i> ì pryvâdu ìh, ì buduc′ âny žyc′ u Erusalìme, ì buduc′ Maìm narodam, ì Â budu ìhnìm Bogam, u ìs′cìne ì ǔ praǔdze. </i>


text:
<pb/>Так кажа Гасподзь Саваоф: умацуйце рукі вашыя вы, хто чуе сёньня словы гэтыя з вуснаў прарокаў, якія былі пры заснаваньні дому Госпада Саваофа, для будаўніцтва храма. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: umacujce rukì vašyâ vy, hto čue sën′nâ slovy gètyâ z vusnaǔ prarokaǔ, âkìâ bylì pry zasnavan′nì domu Gospada Savaofa, dlâ budaǔnìctva hrama. </i>


text:
Бо раней дзён тых ня было аддзякі ні чалавеку, ні аддзякі за працу жывёлам; ні ады±хадню, ні пры±хадню ня было спакою ад ворага; і патураў Я кожнаму чалавеку варагаваць з другім. </p><i> Bo ranej dzën tyh nâ bylo addzâkì nì čalaveku, nì addzâkì za pracu žyvëlam; nì ady±hadnû, nì pry±hadnû nâ bylo spakoû ad voraga; ì paturaǔ Â kožnamu čalaveku varagavac′ z drugìm. </i>


text:
А сёньня рэшце народу гэтага Я не такі, як у былыя дні, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> A sën′nâ rèšce narodu gètaga Â ne takì, âk u bylyâ dnì, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Бо пасеяна будзе ў сьвеце; вінаградная лаза дасьць плод свой, і зямля дасьць плады свае, і нябёсы будуць даваць расу сваю: і ўсё гэта Я аддам у валоданьне астатку народу гэтага. </p><i> Bo paseâna budze ǔ s′vece; vìnagradnaâ laza das′c′ plod svoj, ì zâmlâ das′c′ plady svae, ì nâbësy buduc′ davac′ rasu svaû: ì ǔsë gèta Â addam u valodan′ne astatku narodu gètaga. </i>


text:
І будзе: як вы, дом Юдаў і дом Ізраілеў, былі пракляцьцем у народаў, так Я выратую вас, і будзеце дабраславеньнем; ня бойцеся; хай умацуюцца рукі вашыя! </p><i> Ì budze: âk vy, dom Ûdaǔ ì dom Ìzraìleǔ, bylì praklâc′cem u narodaǔ, tak Â vyratuû vas, ì budzece dabraslaven′nem; nâ bojcesâ; haj umacuûcca rukì vašyâ! </i>


text:
<pb/>Бо так кажа Гасподзь Саваоф: як Я вызначыў пакараць вас, калі бацькі вашыя гнявілі Мяне, кажа Гасподзь Саваоф, і не адмяніў, </p><i> Bo tak kaža Gaspodz′ Savaof: âk Â vyznačyǔ pakarac′ vas, kalì bac′kì vašyâ gnâvìlì Mâne, kaža Gaspodz′ Savaof, ì ne admânìǔ, </i>


text:
так зноў Я назначыў у гэтыя дні ўтварыць добрае Ерусаліму і дому Юдаваму; ня бойцеся! </p><i> tak znoǔ Â naznačyǔ u gètyâ dnì ǔtvaryc′ dobrae Erusalìmu ì domu Ûdavamu; nâ bojcesâ! </i>


text:
Вось дзеі, якія вы павінны чыніць: кажэце праўду адзін аднаму; па праўдзе і міралюбна судзеце каля брамаў вашых. </p><i> Vos′ dzeì, âkìâ vy pavìnny čynìc′: kažèce praǔdu adzìn adnamu; pa praǔdze ì mìralûbna sudzece kalâ bramaǔ vašyh. </i>


text:
Ніхто з вас хай не намышляе ў сэрцы сваім ліхога супроць блізкага свайго, і ілжывай клятвы ня любеце; бо ўсё гэта Я ненавіджу, кажа Гасподзь. </p><i> Nìhto z vas haj ne namyšlâe ǔ sèrcy svaìm lìhoga suproc′ blìzkaga svajgo, ì ìlžyvaj klâtvy nâ lûbece; bo ǔsë gèta Â nenavìdžu, kaža Gaspodz′. </i>


text:
так кажа Гасподзь Саваоф: пост чацьвёртага месяца і пост пятага, і пост сёмага і пост дзясятага зробіцца дому Юдаваму радасьцю і вясёлым сьвятам; толькі любеце праўду і мір. </p><i> tak kaža Gaspodz′ Savaof: post čac′vërtaga mesâca ì post pâtaga, ì post sëmaga ì post dzâsâtaga zrobìcca domu Ûdavamu radas′cû ì vâsëlym s′vâtam; tol′kì lûbece praǔdu ì mìr. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф: яшчэ будуць прыходзіць народы і жыхары многіх гарадоў; </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: âščè buduc′ pryhodzìc′ narody ì žyhary mnogìh garadoǔ; </i>


text:
і пойдуць жыхары аднаго горада да жыхароў другога і скажуць: хадзем маліцца перад аблічча Госпада Саваофа; і кожны скажа: пайду і я. </p><i> ì pojduc′ žyhary adnago gorada da žyharoǔ drugoga ì skažuc′: hadzem malìcca perad ablìčča Gospada Savaofa; ì kožny skaža: pajdu ì â. </i>


text:
І будуць прыходзіць многія плямёны і моцныя народы, каб знайсьці Госпада Саваофа ў Ерусаліме і памаліцца абліччу Госпада. </p><i> Ì buduc′ pryhodzìc′ mnogìâ plâmëny ì mocnyâ narody, kab znajs′cì Gospada Savaofa ǔ Erusalìme ì pamalìcca ablìčču Gospada. </i>


text:
Так кажа Гасподзь Саваоф: будзе ў тыя дні, возьмуцца дзесяць чалавек з усіх рознамоўных народаў, возьмуцца за крысо Юдэя і будуць казаць: мы пойдзем з табою, бо мы чулі, што з вамі - Бог. </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Savaof: budze ǔ tyâ dnì, voz′mucca dzesâc′ čalavek z usìh roznamoǔnyh narodaǔ, voz′mucca za kryso Ûdèâ ì buduc′ kazac′: my pojdzem z taboû, bo my čulì, što z vamì - Bog. </i>


text:
<pb/>І прарочае слова Госпада на зямлю Хадрах, і на Дамаску яно спыніцца; бо вока Госпада на ўсіх людзей, як і на ўсе плямёны Ізраілевыя, </p><i> Ì praročae slova Gospada na zâmlû Hadrah, ì na Damasku âno spynìcca; bo voka Gospada na ǔsìh lûdzej, âk ì na ǔse plâmëny Ìzraìlevyâ, </i>


text:
і на Эмат, сумежны зь ім, і на Тыр і Сідон, бо ён вельмі ўмудрыўся. </p><i> ì na Èmat, sumežny z′ ìm, ì na Tyr ì Sìdon, bo ën vel′mì ǔmudryǔsâ. </i>


text:
І зладзіў сабе Тыр крэпасьць, назапасіў срэбра, як пылу, і золата, як вулічнай гразі. </p><i> Ì zladzìǔ sabe Tyr krèpas′c′, nazapasìǔ srèbra, âk pylu, ì zolata, âk vulìčnaj grazì. </i>


text:
Вось, Гасподзь зрабіў яго бедным і паб'е сілу ягоную ў моры, і сам ён будзе зьнішчаны агнём. </p><i> Vos′, Gaspodz′ zrabìǔ âgo bednym ì pab'e sìlu âgonuû ǔ mory, ì sam ën budze z′nìščany agnëm. </i>


text:
Угледзіць гэта Аскалон і жахнецца, і Газа, і затрымціць моцна, і Экрон; бо паганьбіцца надзея яго: ня будзе цара ў Газе, і Аскалон будзе незаселены. </p><i> Ugledzìc′ gèta Askalon ì žahnecca, ì Gaza, ì zatrymcìc′ mocna, ì Èkron; bo pagan′bìcca nadzeâ âgo: nâ budze cara ǔ Gaze, ì Askalon budze nezaseleny. </i>


text:
Чужое племя будзе жыць у Азоце, і Я зьнішчу пыху Філістымлянаў. </p><i> Čužoe plemâ budze žyc′ u Azoce, ì Â z′nìšču pyhu Fìlìstymlânaǔ. </i>


text:
Вырву кроў з вуснаў яго і мярзоты ягоныя зь яго зубоў, і ён дастанецца Богу нашаму і будзе, як тысячнік у Юдзе, і Экрон будзе, як Евусэй. </p><i> Vyrvu kroǔ z vusnaǔ âgo ì mârzoty âgonyâ z′ âgo zuboǔ, ì ën dastanecca Bogu našamu ì budze, âk tysâčnìk u Ûdze, ì Èkron budze, âk Evusèj. </i>


text:
І Я разьмяшчу табар каля дома Майго супроць войска, супроць тых, што ходзяць наперад і назад, і ня будзе больш прыходзіць прыгнятальнік; бо сёньня Маімі вачыма Я буду глядзець на гэта. </p><i> Ì Â raz′mâšču tabar kalâ doma Majgo suproc′ vojska, suproc′ tyh, što hodzâc′ naperad ì nazad, ì nâ budze bol′š pryhodzìc′ prygnâtal′nìk; bo sën′nâ Maìmì vačyma Â budu glâdzec′ na gèta. </i>


text:
<t>Весяліся ад радасьці, дачка Сіёна: радуйся, дачка Ерусаліма: вось, Цар твой ідзе да цябе, праведны і ратавальны, лагодны, седзячы на асьліцы і на маладым асьле, сыне пад'ярэмнай.</t> </p><i> <t>Vesâlìsâ ad radas′cì, dačka Sìëna: radujsâ, dačka Erusalìma: vos′, Car tvoj ìdze da câbe, pravedny ì rataval′ny, lagodny, sedzâčy na as′lìcy ì na maladym as′le, syne pad'ârèmnaj.</t> </i>


text:
<pb/><t>Тады зьнішчу калясьніцы ў Яфрэма і коней у Ерусаліме, і зламаны будзе баявы лук; і Ён абвесьціць мір народам, і валадарства Ягонае будзе ад мора да мора і ад ракі да краёў зямлі.</t> </p><i> <t>Tady z′nìšču kalâs′nìcy ǔ Âfrèma ì konej u Erusalìme, ì zlamany budze baâvy luk; ì Ën abves′cìc′ mìr narodam, ì valadarstva Âgonae budze ad mora da mora ì ad rakì da kraëǔ zâmlì.</t> </i>


text:
А што да цябе, дзеля крыві запавету твайго Я вызвалю вязьняў тваіх з рова, у якім няма вады. </p><i> A što da câbe, dzelâ kryvì zapavetu tvajgo Â vyzvalû vâz′nâǔ tvaìh z rova, u âkìm nâma vady. </i>


text:
Вяртайцеся на цьвярдыню вы, палонныя з надзеяю! Што цяпер узьвяшчаю, аддам табе ўдвая. </p><i> Vârtajcesâ na c′vârdynû vy, palonnyâ z nadzeâû! Što câper uz′vâščaû, addam tabe ǔdvaâ. </i>


text:
Бо як лук Я напну Сабе Юду і напоўню лук Яфрэмам, і падыму сыноў тваіх, Сіёне, супроць сыноў тваіх, Янія, і зраблю цябе мечам барацьбіта. </p><i> Bo âk luk Â napnu Sabe Ûdu ì napoǔnû luk Âfrèmam, ì padymu synoǔ tvaìh, Sìëne, suproc′ synoǔ tvaìh, Ânìâ, ì zrablû câbe mečam barac′bìta. </i>


text:
<pb/>І явіцца над імі Гасподзь, і, як маланка, вылеціць страла Яго, і загрыміць Гасподзь Бог трубою і крочыць будзе ў бурах паўдзённых. </p><i> Ì âvìcca nad ìmì Gaspodz′, ì, âk malanka, vylecìc′ strala Âgo, ì zagrymìc′ Gaspodz′ Bog truboû ì kročyc′ budze ǔ burah paǔdzënnyh. </i>


text:
Гасподзь Саваоф будзе абараняць іх, і яны будуць зьнішчаць і таптаць прашчавыя камяні і будуць піць і шумець як ад віна, і напоўняцца як ахвярныя чашы, як куты ахвярніка. </p><i> Gaspodz′ Savaof budze abaranâc′ ìh, ì âny buduc′ z′nìščac′ ì taptac′ praščavyâ kamânì ì buduc′ pìc′ ì šumec′ âk ad vìna, ì napoǔnâcca âk ahvârnyâ čašy, âk kuty ahvârnìka. </i>


text:
І выратуе іх Гасподзь Бог іхні ў той дзень, як авечак, народ Свой; бо, падобна да каменя ў вянку, яны зазьзяюць на зямлі Ягонай. </p><i> Ì vyratue ìh Gaspodz′ Bog ìhnì ǔ toj dzen′, âk avečak, narod Svoj; bo, padobna da kamenâ ǔ vânku, âny zaz′zâûc′ na zâmlì Âgonaj. </i>


text:
О, якая вялікая даброць ягоная і якое хараство Яго! Хлеб ажывіць язык у хлопцаў і віно - у дзяўчатак! </p><i> O, âkaâ vâlìkaâ dabroc′ âgonaâ ì âkoe harastvo Âgo! Hleb ažyvìc′ âzyk u hlopcaǔ ì vìno - u dzâǔčatak! </i>


text:
<pb/>Прасеце ў Госпада дажджу ў час добрай патрэбы; Гасподзь блісьне маланкаю і дасьць вам шчодры дождж, кожнаму колас на полі. </p><i> Prasece ǔ Gospada daždžu ǔ čas dobraj patrèby; Gaspodz′ blìs′ne malankaû ì das′c′ vam ščodry doždž, kožnamu kolas na polì. </i>


text:
Бо ідалы гавораць пустое, і вяшчуны бачаць ілжывае і расказваюць сны ілжывыя; яны суцяшаюць пусткаю; таму яны бадзяюцца як авечкі, церпяць гароту, бо няма пастыра. </p><i> Bo ìdaly gavorac′ pustoe, ì vâščuny bačac′ ìlžyvae ì raskazvaûc′ sny ìlžyvyâ; âny sucâšaûc′ pustkaû; tamu âny badzâûcca âk avečkì, cerpâc′ garotu, bo nâma pastyra. </i>


text:
На пастыраў запаліўся гнеў Мой, і казлоў Я пакараю; бо наведае Гасподзь Саваоф статак Свой, і дом Юдаў, і паставіць іх, як славутага каня Свайго на змаганьне. </p><i> Na pastyraǔ zapalìǔsâ gneǔ Moj, ì kazloǔ Â pakaraû; bo navedae Gaspodz′ Savaof statak Svoj, ì dom Ûdaǔ, ì pastavìc′ ìh, âk slavutaga kanâ Svajgo na zmagan′ne. </i>


text:
Зь яго будзе кутні камень, зь яго - цьвік, зь яго - лук для змаганьня, зь яго пойдуць усе кіроўцы народаў. </p><i> Z′ âgo budze kutnì kamen′, z′ âgo - c′vìk, z′ âgo - luk dlâ zmagan′nâ, z′ âgo pojduc′ use kìroǔcy narodaǔ. </i>


text:
І яны будуць, як героі, што топчуць ворагаў на вайне, як гразь на вуліцы, і змагацца, бо Гасподзь зь імі, і паганьбяць вершнікаў на конях. </p><i> Ì âny buduc′, âk geroì, što topčuc′ voragaǔ na vajne, âk graz′ na vulìcy, ì zmagacca, bo Gaspodz′ z′ ìmì, ì pagan′bâc′ veršnìkaǔ na konâh. </i>


text:
<pb/>І ўмацую дом Юдаў і ўратую дом Язэпаў, і вярну іх, бо Я ўмілажаліўся зь іх, і яны будуць, як бы Я не пакідаў іх: бо Я - Гасподзь Бог іхні, і пачую іх. </p><i> Ì ǔmacuû dom Ûdaǔ ì ǔratuû dom Âzèpaǔ, ì vârnu ìh, bo Â ǔmìlažalìǔsâ z′ ìh, ì âny buduc′, âk by Â ne pakìdaǔ ìh: bo Â - Gaspodz′ Bog ìhnì, ì pačuû ìh. </i>


text:
Як герой будзе Яфрэм; узьвесяліцца сэрца іхняе, як ад віна; і ўбачаць гэта сыны іхнія і парадуюцца; у захапленьні будзе сэрца іхняе ў Госпадзе. </p><i> Âk geroj budze Âfrèm; uz′vesâlìcca sèrca ìhnâe, âk ad vìna; ì ǔbačac′ gèta syny ìhnìâ ì paraduûcca; u zahaplen′nì budze sèrca ìhnâe ǔ Gospadze. </i>


text:
Я дам ім знак і зьбяру іх, бо Я адкупіў іх; яны будуць гэтакія ж шматлікія, як раней; </p><i> Â dam ìm znak ì z′bâru ìh, bo Â adkupìǔ ìh; âny buduc′ gètakìâ ž šmatlìkìâ, âk ranej; </i>


text:
і расьсялю іх паміж народаў, і ў далёкіх краінах яны будуць успамінаць пра Мяне і жыцьмуць зь дзецьмі сваімі, і вернуцца; </p><i> ì ras′sâlû ìh pamìž narodaǔ, ì ǔ dalëkìh kraìnah âny buduc′ uspamìnac′ pra Mâne ì žyc′muc′ z′ dzec′mì svaìmì, ì vernucca; </i>


text:
і вярну іх зь зямлі Егіпецкай і з Асірыі зьбяру іх, і прывяду іх у зямлю Галаадскую і на Ліван, і ня хопіць месца ім. </p><i> ì vârnu ìh z′ zâmlì Egìpeckaj ì z Asìryì z′bâru ìh, ì pryvâdu ìh u zâmlû Galaadskuû ì na Lìvan, ì nâ hopìc′ mesca ìm. </i>


text:
І пройдзе бедства па моры і разаб'е хвалі марскія, і высахнуць усе глыбіні ракі, і ўпакорыцца ганарыстасьць Асура, і жазло адымецца ў Егіпта. </p><i> Ì projdze bedstva pa mory ì razab'e hvalì marskìâ, ì vysahnuc′ use glybìnì rakì, ì ǔpakorycca ganarystas′c′ Asura, ì žazlo adymecca ǔ Egìpta. </i>


text:
Умацую іх у Госпадзе, і яны хадзіцьмуць у імя Яго, кажа Гасподзь. </p><i> Umacuû ìh u Gospadze, ì âny hadzìc′muc′ u ìmâ Âgo, kaža Gaspodz′. </i>


text:
<pb/><t>Адчыняй, Ліване, брамы твае, і хай зжарэ агонь кедры твае.</t> </p><i> <t>Adčynâj, Lìvane, bramy tvae, ì haj zžarè agon′ kedry tvae.</t> </i>


text:
<pb/><t>Галасі, кіпарысе; бо ўпаў кедр, бо і велічныя спустошаны; галасеце, дубы Васанскія, бо паваліўся непраходны лес.</t> </p><i> <t>Galasì, kìparyse; bo ǔpaǔ kedr, bo ì velìčnyâ spustošany; galasece, duby Vasanskìâ, bo pavalìǔsâ neprahodny les.</t> </i>


text:
<pb/><t>Чуцен голас галашэньня пастухоў, бо спустошана прывольле іхняе; чуцен рык медных ільвоў, бо спустошана краса Ярдана.</t> </p><i> <t>Čucen golas galašèn′nâ pastuhoǔ, bo spustošana pryvol′le ìhnâe; čucen ryk mednyh ìl′voǔ, bo spustošana krasa Ârdana.</t> </i>


text:
Так кажа Гасподзь Бог мой: пасьві авечак, асуджаных на закол, </p><i> Tak kaža Gaspodz′ Bog moj: pas′vì avečak, asudžanyh na zakol, </i>


text:
якіх пакупцы забіваюць беспакарана, а прадаўцы кажуць: "дабраславёны Гасподзь; я разбагацеў!" і пастухі іхнія не шкадуюць пра іх. </p><i> âkìh pakupcy zabìvaûc′ bespakarana, a pradaǔcy kažuc′: "dabraslavëny Gaspodz′; â razbagaceǔ!" ì pastuhì ìhnìâ ne škaduûc′ pra ìh. </i>


text:
Бо Я ня буду болей літаваць жыхароў зямлі гэтай, кажа Гасподзь; і вось, Я прадам людзей, кожнага ў рукі блізкага яго і ў рукі цара яго, і яны біцьмуць зямлю, і Я ня выбаўлю з рук іхніх. </p><i> Bo Â nâ budu bolej lìtavac′ žyharoǔ zâmlì gètaj, kaža Gaspodz′; ì vos′, Â pradam lûdzej, kožnaga ǔ rukì blìzkaga âgo ì ǔ rukì cara âgo, ì âny bìc′muc′ zâmlû, ì Â nâ vybaǔlû z ruk ìhnìh. </i>


text:
<pb/>І буду пасьвіць авечкі, асуджаныя на закол, авечкі ў ісьціне нябогія. І вазьму Сабе два жазлы, і назаву адзін - добрым упадабаньнем, другі - кайданамі, і зь імі буду пасьвіць авечкі. </p><i> Ì budu pas′vìc′ avečkì, asudžanyâ na zakol, avečkì ǔ ìs′cìne nâbogìâ. Ì vaz′mu Sabe dva žazly, ì nazavu adzìn - dobrym upadaban′nem, drugì - kajdanamì, ì z′ ìmì budu pas′vìc′ avečkì. </i>


text:
І зьнішчу трох з пастыраў у адзін месяц; і адвернецца душа Мая ад іх, калі й іхняя душа адварочваецца ад Мяне. </p><i> Ì z′nìšču troh z pastyraǔ u adzìn mesâc; ì advernecca duša Maâ ad ìh, kalì j ìhnââ duša advaročvaecca ad Mâne. </i>


text:
Тады скажу: ня буду пасьвіць вас; якая памірае - хай памірае, і якая гіне - хай гіне, а якія застаюцца, хай ядуць плоць адна адной. </p><i> Tady skažu: nâ budu pas′vìc′ vas; âkaâ pamìrae - haj pamìrae, ì âkaâ gìne - haj gìne, a âkìâ zastaûcca, haj âduc′ ploc′ adna adnoj. </i>


text:
<pb/>І вазьму жазло Маё добрага ўпадабаньня і зламаю яго, каб зьнішчыць запавет, які заключыў Я з усімі народамі. </p><i> Ì vaz′mu žazlo Maë dobraga ǔpadaban′nâ ì zlamaû âgo, kab z′nìščyc′ zapavet, âkì zaklûčyǔ Â z usìmì narodamì. </i>


text:
І ён зьнішчаны будзе ў той дзень, і тады даведаюцца бедныя з авечак, якія чакаюць Мяне, што гэта - слова Госпада. </p><i> Ì ën z′nìščany budze ǔ toj dzen′, ì tady davedaûcca bednyâ z avečak, âkìâ čakaûc′ Mâne, što gèta - slova Gospada. </i>


text:
<pb/>І скажу ім: калі заўгодна вам, дык дайце Мне плату Маю; калі ж не, - не давайце; і яны наважаць як плату Мне трыццаць срэбранікаў. </p><i> Ì skažu ìm: kalì zaǔgodna vam, dyk dajce Mne platu Maû; kalì ž ne, - ne davajce; ì âny navažac′ âk platu Mne tryccac′ srèbranìkaǔ. </i>


text:
І сказаў мне Гасподзь: кінь іх у царкоўнае сховішча, - высокая цана, у Якую яны ацанілі Мяне! І ўзяў Я трыццаць срэбранікаў і кінуў іх у дом Гасподні ганчару. </p><i> Ì skazaǔ mne Gaspodz′: kìn′ ìh u carkoǔnae shovìšča, - vysokaâ cana, u Âkuû âny acanìlì Mâne! Ì ǔzâǔ Â tryccac′ srèbranìkaǔ ì kìnuǔ ìh u dom Gaspodnì gančaru. </i>


text:
І пераламаў Я другое жазло Маё - "кайданы", каб разарваць братнасьць паміж Юдам і Ізраілем. </p><i> Ì peralamaǔ Â drugoe žazlo Maë - "kajdany", kab razarvac′ bratnas′c′ pamìž Ûdam ì Ìzraìlem. </i>


text:
<pb/>І Гасподзь сказаў мне: яшчэ вазьмі сабе спаруду аднаго з дурных пастухоў. </p><i> Ì Gaspodz′ skazaǔ mne: âščè vaz′mì sabe sparudu adnago z durnyh pastuhoǔ. </i>


text:
Бо вось, Я пастаўлю на гэтай зямлі пастуха, які не парупіўся пра тых, што гінулі, тых, што згубіліся, ня будзе шукаць і хворых ня будзе лекаваць, здаровых ня будзе карміць, а мяса тлустых будзе есьці і капыты іхнія адарве. </p><i> Bo vos′, Â pastaǔlû na gètaj zâmlì pastuha, âkì ne parupìǔsâ pra tyh, što gìnulì, tyh, što zgubìlìsâ, nâ budze šukac′ ì hvoryh nâ budze lekavac′, zdarovyh nâ budze karmìc′, a mâsa tlustyh budze es′cì ì kapyty ìhnìâ adarve. </i>


text:
<t>Гора нездаляшчаму пастуху, які пакідае статак! меч на руку яго і на правае вока яго! рука яго зусім высахне, і правае вока яго зусім зацьміцца.</t> </p><i> <t>Gora nezdalâščamu pastuhu, âkì pakìdae statak! meč na ruku âgo ì na pravae voka âgo! ruka âgo zusìm vysahne, ì pravae voka âgo zusìm zac′mìcca.</t> </i>


text:
<pb/>Прарочае слова Госпада пра Ізраіля. Гасподзь, Які распрасьцёр неба, уцьвердзіў зямлю і ўтварыў дух чалавека ўсярэдзіне яго, кажа: </p><i> Praročae slova Gospada pra Ìzraìlâ. Gaspodz′, Âkì raspras′cër neba, uc′verdzìǔ zâmlû ì ǔtvaryǔ duh čalaveka ǔsârèdzìne âgo, kaža: </i>


text:
вось, Я зраблю Ерусалім чараю захапленьня ўсім навакольным народам, а таксама для Юды ў час аблогі Ерусаліма. </p><i> vos′, Â zrablû Erusalìm čaraû zahaplen′nâ ǔsìm navakol′nym narodam, a taksama dlâ Ûdy ǔ čas ablogì Erusalìma. </i>


text:
І будзе ў той дзень, зраблю Ерусалім цяжкім каменем усім плямёнам; усе, якія падымацьмуць яго, надарвуцца, а зьбяруцца супроць яго ўсе народы зямлі. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′, zrablû Erusalìm câžkìm kamenem usìm plâmënam; use, âkìâ padymac′muc′ âgo, nadarvucca, a z′bârucca suproc′ âgo ǔse narody zâmlì. </i>


text:
У той дзень, кажа Гасподзь, Я паб'ю кожнага каня шаленствам і верхаўца яго - вар'яцтвам, а на дом Юдаў разамкну вочы Мае; а кожнага каня ў народаў пакараю сьлепатою. </p><i> U toj dzen′, kaža Gaspodz′, Â pab'û kožnaga kanâ šalenstvam ì verhaǔca âgo - var'âctvam, a na dom Ûdaǔ razamknu vočy Mae; a kožnaga kanâ ǔ narodaǔ pakaraû s′lepatoû. </i>


text:
І скажуць князі Юдавыя ў сэрцах сваіх: сіла мая - жыхары Ерусалімскія ў Госпадзе Саваофе, Богу іхнім. </p><i> Ì skažuc′ knâzì Ûdavyâ ǔ sèrcah svaìh: sìla maâ - žyhary Erusalìmskìâ ǔ Gospadze Savaofe, Bogu ìhnìm. </i>


text:
У той дзень Я зраблю князёў Юдавых - як жароўню з агнём паміж дровамі і як запаленую сьвяцільню сярод снапоў, і яны зьнішчаць усе навакольныя народы справа і зьлева, і зноў заселены будзе Ерусалім на сваім месцы, у Ерусаліме. </p><i> U toj dzen′ Â zrablû knâzëǔ Ûdavyh - âk žaroǔnû z agnëm pamìž drovamì ì âk zapalenuû s′vâcìl′nû sârod snapoǔ, ì âny z′nìščac′ use navakol′nyâ narody sprava ì z′leva, ì znoǔ zaseleny budze Erusalìm na svaìm mescy, u Erusalìme. </i>


text:
І ўратуе Гасподзь спачатку намёты Юды, каб веліч дому Давідавага і веліч жыхароў Ерусаліма ня ўзносілася над Юдам. </p><i> Ì ǔratue Gaspodz′ spačatku namëty Ûdy, kab velìč domu Davìdavaga ì velìč žyharoǔ Erusalìma nâ ǔznosìlasâ nad Ûdam. </i>


text:
У той дзень абараняць будзе Гасподзь жыхароў Ерусаліма, і самы слабы сярод іх у той дзень будзе як Давід, а дом Давіда будзе як Бог, як анёл Гасподні перад імі. </p><i> U toj dzen′ abaranâc′ budze Gaspodz′ žyharoǔ Erusalìma, ì samy slaby sârod ìh u toj dzen′ budze âk Davìd, a dom Davìda budze âk Bog, âk anël Gaspodnì perad ìmì. </i>


text:
І будзе ў той дзень, Я зьнішчу ўсе народы, якія нападацьмуць на Ерусалім. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′, Â z′nìšču ǔse narody, âkìâ napadac′muc′ na Erusalìm. </i>


text:
<pb/>А на дом Давіда і на жыхароў Ерусаліма вылью дух мілаты і замілаваньня, і яны паглядзяць на Яго, Якога пранізалі, і будуць галасіць па Ім, як галосяць па адзінародным сыне, і смуткаваць, як смуткуюць па першынцы. </p><i> A na dom Davìda ì na žyharoǔ Erusalìma vyl′û duh mìlaty ì zamìlavan′nâ, ì âny paglâdzâc′ na Âgo, Âkoga pranìzalì, ì buduc′ galasìc′ pa Ìm, âk galosâc′ pa adzìnarodnym syne, ì smutkavac′, âk smutkuûc′ pa peršyncy. </i>


text:
У той дзень падымецца вялікі плач у Ерусаліме, як плач Гададрымона ў даліне Манідонскай. </p><i> U toj dzen′ padymecca vâlìkì plač u Erusalìme, âk plač Gadadrymona ǔ dalìne Manìdonskaj. </i>


text:
І галасіцьме зямля, кожнае племя асобна: племя дому Давідавага асобна, і жанчыны іхнія асобна; племя дому Натанавага асобна, і жанчыны іхнія асобна; </p><i> Ì galasìc′me zâmlâ, kožnae plemâ asobna: plemâ domu Davìdavaga asobna, ì žančyny ìhnìâ asobna; plemâ domu Natanavaga asobna, ì žančyny ìhnìâ asobna; </i>


text:
племя дому Лявіінага асобна, і жанчыны іхнія асобна; племя Сымонавае асобна, і жанчыны іхнія асобна. </p><i> plemâ domu Lâvììnaga asobna, ì žančyny ìhnìâ asobna; plemâ Symonavae asobna, ì žančyny ìhnìâ asobna. </i>


text:
Усе астатнія плямёны - кожнае племя асобна, і жанчыны іхнія асобна. </p><i> Use astatnìâ plâmëny - kožnae plemâ asobna, ì žančyny ìhnìâ asobna. </i>


text:
<pb/>У той дзень адчыніцца крыніца дому Давідаваму і жыхарам Ерусаліма для адмываньня грэху і нечыстаты. </p><i> U toj dzen′ adčynìcca krynìca domu Davìdavamu ì žyharam Erusalìma dlâ admyvan′nâ grèhu ì nečystaty. </i>


text:
І будзе ў той дзень, кажа Гасподзь Саваоф, Я зьнішчу імёны ідалаў з гэтай зямлі, і яны ня будуць больш упамінацца, гэтак сама і лжэпрарокаў і нячыстага духа зь зямлі выдалю. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′, kaža Gaspodz′ Savaof, Â z′nìšču ìmëny ìdalaǔ z gètaj zâmlì, ì âny nâ buduc′ bol′š upamìnacca, gètak sama ì lžèprarokaǔ ì nâčystaga duha z′ zâmlì vydalû. </i>


text:
Тады, калі хто будзе прадказваць, дык бацька ягоны і маці яго, якія нарадзілі яго, скажуць яму: табе ня трэба жыць, бо ты ілжу кажаш у імя Госпада; і паб'е яго бацька ягоны і маці ягоная, якія нарадзілі яго, калі ён будзе прадказваць. </p><i> Tady, kalì hto budze pradkazvac′, dyk bac′ka âgony ì macì âgo, âkìâ naradzìlì âgo, skažuc′ âmu: tabe nâ trèba žyc′, bo ty ìlžu kažaš u ìmâ Gospada; ì pab'e âgo bac′ka âgony ì macì âgonaâ, âkìâ naradzìlì âgo, kalì ën budze pradkazvac′. </i>


text:
<pb/>І будзе ў той дзень, пасаромеюцца такія прадказальнікі, кожны відзежу свайго, калі будуць прадказваць, і ня будуць надзяваць на сябе валасяніцы, каб ашукваць. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′, pasaromeûcca takìâ pradkazal′nìkì, kožny vìdzežu svajgo, kalì buduc′ pradkazvac′, ì nâ buduc′ nadzâvac′ na sâbe valasânìcy, kab ašukvac′. </i>


text:
І кожны скажа: Я не прарок, я земляроб, бо нехта зрабіў мяне рабом з маленства майго. </p><i> Ì kožny skaža: Â ne prarok, â zemlârob, bo nehta zrabìǔ mâne rabom z malenstva majgo. </i>


text:
Яму скажуць: чаго ж на руках у цябе шнары? і ён адкажа: таму, што мяне білі ў доме тых, што любяць мяне. </p><i> Âmu skažuc′: čago ž na rukah u câbe šnary? ì ën adkaža: tamu, što mâne bìlì ǔ dome tyh, što lûbâc′ mâne. </i>


text:
<t>О, меч! падыміся на пастыра Майго і на блізкага Майго, кажа Гасподзь Саваоф: пакараю пастыра, і расьсеюцца авечкі! І Я абярну руку Маю на малых.</t> </p><i> <t>O, meč! padymìsâ na pastyra Majgo ì na blìzkaga Majgo, kaža Gaspodz′ Savaof: pakaraû pastyra, ì ras′seûcca avečkì! Ì Â abârnu ruku Maû na malyh.</t> </i>


text:
<pb/><t>І будзе на ўсёй зямлі, кажа Гасподзь: дзьве часткі на ёй будуць зьнішчаны, вымруць, а трэцяя застанецца на ёй.</t> </p><i> <t>Ì budze na ǔsëj zâmlì, kaža Gaspodz′: dz′ve častkì na ëj buduc′ z′nìščany, vymruc′, a trècââ zastanecca na ëj.</t> </i>


text:
<pb/><t>І ўвяду гэтую трэцюю частку ў агонь, і растаплю іх, як топяць срэбра, і ачышчу іх, як ачышчаюць золата: яны будуць заклікаць імя Маё, і Я пачую іх і скажу: гэта Мой народ, і яны скажуць: Гасподзь - Бог мой!</t> </p><i> <t>Ì ǔvâdu gètuû trècûû častku ǔ agon′, ì rastaplû ìh, âk topâc′ srèbra, ì ačyšču ìh, âk ačyščaûc′ zolata: âny buduc′ zaklìkac′ ìmâ Maë, ì Â pačuû ìh ì skažu: gèta Moj narod, ì âny skažuc′: Gaspodz′ - Bog moj!</t> </i>


text:
<pb/>І вось настае дзень Гасподні, калі падзеляць сярод цябе нарабаванае ў цябе. </p><i> Ì vos′ nastae dzen′ Gaspodnì, kalì padzelâc′ sârod câbe narabavanae ǔ câbe. </i>


text:
І зьбяру ўсе народы на вайну супроць Ерусаліма, і ўзяты будзе горад, і разрабаваны будуць дамы, і зьняслаўлены будуць жанчыны, і палавіна горада пойдзе ў палон; а астатні народ ня будзе зьнішчаны з горада: </p><i> Ì z′bâru ǔse narody na vajnu suproc′ Erusalìma, ì ǔzâty budze gorad, ì razrabavany buduc′ damy, ì z′nâslaǔleny buduc′ žančyny, ì palavìna gorada pojdze ǔ palon; a astatnì narod nâ budze z′nìščany z gorada: </i>


text:
<pb/>Тады выступіць Гасподзь і паўстане супроць гэтых народаў, як паўстаў у дзень бітвы. </p><i> Tady vystupìc′ Gaspodz′ ì paǔstane suproc′ gètyh narodaǔ, âk paǔstaǔ u dzen′ bìtvy. </i>


text:
І стануць ногі Ягоныя ў той дзень на гары Елеонскай, якая перад абліччам Ерусаліма на ўсход; і раздвоіцца гара Елеонская ад усходу да захаду даволі вялікаю далінаю, і палавіна гары адыдзе на поўнач, а палавіна яе - на поўдзень. </p><i> Ì stanuc′ nogì Âgonyâ ǔ toj dzen′ na gary Eleonskaj, âkaâ perad ablìččam Erusalìma na ǔshod; ì razdvoìcca gara Eleonskaâ ad ushodu da zahadu davolì vâlìkaû dalìnaû, ì palavìna gary adydze na poǔnač, a palavìna âe - na poǔdzen′. </i>


text:
І вы пабяжыце ў даліну гор Маіх; бо даліна гор будзе прасьцірацца да Асіла; і вы пабяжыце, як беглі ад землятрусу ў дні Азіі, цара Юдэйскага; і прыйдзе Гасподзь Бог мой і ўсе сьвятыя зь Ім. </p><i> Ì vy pabâžyce ǔ dalìnu gor Maìh; bo dalìna gor budze pras′cìracca da Asìla; ì vy pabâžyce, âk beglì ad zemlâtrusu ǔ dnì Azìì, cara Ûdèjskaga; ì pryjdze Gaspodz′ Bog moj ì ǔse s′vâtyâ z′ Ìm. </i>


text:
І будзе ў той дзень: ня стане сьвятла, сьвяцілы аддаляцца. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′: nâ stane s′vâtla, s′vâcìly addalâcca. </i>


text:
Дзень гэты будзе адзіны, вядомы толькі Госпаду: ні дзень, ні ноч; толькі аб вечаровым часе зьявіцца сьвятло. </p><i> Dzen′ gèty budze adzìny, vâdomy tol′kì Gospadu: nì dzen′, nì noč; tol′kì ab večarovym čase z′âvìcca s′vâtlo. </i>


text:
І будзе ў той дзень, жывыя воды пацякуць зь Ерусаліма, палавіна іх да мора ўсходняга і палавіна іх да мора заходняга: летам і ўзіму так будзе. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′, žyvyâ vody pacâkuc′ z′ Erusalìma, palavìna ìh da mora ǔshodnâga ì palavìna ìh da mora zahodnâga: letam ì ǔzìmu tak budze. </i>


text:
<pb/>І Гасподзь будзе Царом над усёю зямлёю; у той дзень будзе Гасподзь адзіны, і імя Яго - адзінае. </p><i> Ì Gaspodz′ budze Carom nad usëû zâmlëû; u toj dzen′ budze Gaspodz′ adzìny, ì ìmâ Âgo - adzìnae. </i>


text:
Уся гэта зямля будзе, як раўніна, ад Гаваона да Рэмона, на поўдзень ад Ерусаліма, які высока стаяцьме на сваім месцы і населіцца ад брамаў Веньямінавых да месца першай брамы, да кутняй брамы, і ад вежы Аканэіла да царскіх чавільняў. </p><i> Usâ gèta zâmlâ budze, âk raǔnìna, ad Gavaona da Rèmona, na poǔdzen′ ad Erusalìma, âkì vysoka staâc′me na svaìm mescy ì naselìcca ad bramaǔ Ven′âmìnavyh da mesca peršaj bramy, da kutnâj bramy, ì ad vežy Akanèìla da carskìh čavìl′nâǔ. </i>


text:
І будуць жыць у ім, і праклёну ня будзе больш, а будзе стаяць Ерусалім у бясьпецы. </p><i> Ì buduc′ žyc′ u ìm, ì praklënu nâ budze bol′š, a budze staâc′ Erusalìm u bâs′pecy. </i>


text:
<pb/>І вось якое будзе паганьбеньне, якім пакарае Гасподзь усе народы, якія ваявалі супроць Ерусаліма: у каго зачаўрае цела ягонае, калі ён яшчэ стаіць на сваіх нагах, і вочы ў яго растануць у ямінах сваіх, і язык яго высахне ў роце ў яго. </p><i> Ì vos′ âkoe budze pagan′ben′ne, âkìm pakarae Gaspodz′ use narody, âkìâ vaâvalì suproc′ Erusalìma: u kago začaǔrae cela âgonae, kalì ën âščè staìc′ na svaìh nagah, ì vočy ǔ âgo rastanuc′ u âmìnah svaìh, ì âzyk âgo vysahne ǔ roce ǔ âgo. </i>


text:
І будзе ў той дзень: адбудзецца паміж імі вялікая бянтэга ад Госпада, так што адзін схопіць руку другога, і падымецца рука яго на руку блізкага яго. </p><i> Ì budze ǔ toj dzen′: adbudzecca pamìž ìmì vâlìkaâ bântèga ad Gospada, tak što adzìn shopìc′ ruku drugoga, ì padymecca ruka âgo na ruku blìzkaga âgo. </i>


text:
Але і сам Юда будзе ваяваць супроць Ерусаліма, і сабрана будзе багацьце ўсіх навакольных народаў: золата, срэбра і вопратка ў вялікім мностве. </p><i> Ale ì sam Ûda budze vaâvac′ suproc′ Erusalìma, ì sabrana budze bagac′ce ǔsìh navakol′nyh narodaǔ: zolata, srèbra ì vopratka ǔ vâlìkìm mnostve. </i>


text:
Будзе такое самае паражэньне і коней і мулаў, і вярблюдаў і аслоў, і ўсякага быдла, якое будзе ў табарах іхніх. </p><i> Budze takoe samae paražèn′ne ì konej ì mulaǔ, ì vârblûdaǔ ì asloǔ, ì ǔsâkaga bydla, âkoe budze ǔ tabarah ìhnìh. </i>


text:
<pb/>Потым усе астатнія з усіх народаў, якія прыходзілі супроць Ерусаліма, будуць прыходзіць год у год на пакланеньне Цару, Госпаду Саваофу, і на сьвяткаваньне сьвята кучак. </p><i> Potym use astatnìâ z usìh narodaǔ, âkìâ pryhodzìlì suproc′ Erusalìma, buduc′ pryhodzìc′ god u god na paklanen′ne Caru, Gospadu Savaofu, ì na s′vâtkavan′ne s′vâta kučak. </i>


text:
І будзе: калі якое зь плямёнаў зямных ня пойдзе ў Ерусалім на пакланеньне Цару, Госпаду Саваофу, дык ня будзе дажджу ў іх. </p><i> Ì budze: kalì âkoe z′ plâmënaǔ zâmnyh nâ pojdze ǔ Erusalìm na paklanen′ne Caru, Gospadu Savaofu, dyk nâ budze daždžu ǔ ìh. </i>


text:
І калі племя Егіпецкае не падымецца ў дарогу і ня прыйдзе сюды, дык і ў яго ня будзе дажджу і спасьцігне яго разгром, якім сьпляжыць Гасподзь народы, што ня прыходзяць сьвяткаваць сьвята кучак. </p><i> Ì kalì plemâ Egìpeckae ne padymecca ǔ darogu ì nâ pryjdze sûdy, dyk ì ǔ âgo nâ budze daždžu ì spas′cìgne âgo razgrom, âkìm s′plâžyc′ Gaspodz′ narody, što nâ pryhodzâc′ s′vâtkavac′ s′vâta kučak. </i>


text:
Вось, што будзе за грэх Егіпта і за грэх усіх народаў, якія ня прыйдуць сьвяткаваць сьвята кучак! </p><i> Vos′, što budze za grèh Egìpta ì za grèh usìh narodaǔ, âkìâ nâ pryjduc′ s′vâtkavac′ s′vâta kučak! </i>


text:
<pb/>У той час нават на конскіх уборах будзе накрэсьлена: сьвятыня Госпаду, і катлы ў доме Гасподнім будуць, як ахвярныя чары перад алтаром. </p><i> U toj čas navat na konskìh uborah budze nakrès′lena: s′vâtynâ Gospadu, ì katly ǔ dome Gaspodnìm buduc′, âk ahvârnyâ čary perad altarom. </i>


text:
І ўсе катлы ў Ерусаліме і ў Юдэі будуць сьвятыняю Госпада Саваофа, і будуць прыходзіць усе, хто прыносіць ахвяру, і браць іх і гатаваць у іх, і ня будзе болей ніводнага Хананэя ў доме Госпада Саваофа ў той дзень. </p><i> Ì ǔse katly ǔ Erusalìme ì ǔ Ûdèì buduc′ s′vâtynâû Gospada Savaofa, ì buduc′ pryhodzìc′ use, hto prynosìc′ ahvâru, ì brac′ ìh ì gatavac′ u ìh, ì nâ budze bolej nìvodnaga Hananèâ ǔ dome Gospada Savaofa ǔ toj dzen′. </i>


text:
<pb/>Прарочае слова Госпада Ізраілю праз Малахію. </p><i> Praročae slova Gospada Ìzraìlû praz Malahìû. </i>


text:
<pb/>Я палюбіў вас, кажа Гасподзь. А вы кажаце: "у чым явіў Ты любоў да нас?" - Ці ж Ісаў ня брат Якаву? кажа Гасподзь; і аднак жа Я палюбіў Якава, </p><i> Â palûbìǔ vas, kaža Gaspodz′. A vy kažace: "u čym âvìǔ Ty lûboǔ da nas?" - Cì ž Ìsaǔ nâ brat Âkavu? kaža Gaspodz′; ì adnak ža Â palûbìǔ Âkava, </i>


text:
а Ісава зьненавідзеў і аддаў горы ягоныя на спусташэньне, і валоданьні ягоныя - шакалам пустыні. </p><i> a Ìsava z′nenavìdzeǔ ì addaǔ gory âgonyâ na spustašèn′ne, ì valodan′nì âgonyâ - šakalam pustynì. </i>


text:
<pb/>Калі Эдом скажа: мы спляжаны, але мы адновім разбуранае, дык Гасподзь Саваоф кажа: яны пабудуюць, а Я разбуру, і назавуць іх вобласьцю бязбожнаю, народам, на які Гасподзь угневаўся назаўсёды. </p><i> Kalì Èdom skaža: my splâžany, ale my adnovìm razburanae, dyk Gaspodz′ Savaof kaža: âny pabuduûc′, a Â razburu, ì nazavuc′ ìh voblas′cû bâzbožnaû, narodam, na âkì Gaspodz′ ugnevaǔsâ nazaǔsëdy. </i>


text:
І ўбачаць гэта вочы вашыя, і вы скажаце: узьвялічыўся Гасподзь над межамі Ізраіля! </p><i> Ì ǔbačac′ gèta vočy vašyâ, ì vy skažace: uz′vâlìčyǔsâ Gaspodz′ nad mežamì Ìzraìlâ! </i>


text:
Сын шануе бацьку і раб - гаспадара свайго; калі Я - бацька, дык дзе пашана да Мяне? і калі Я - Гасподзь, дык дзе багавейнасьць перад Мною? кажа Гасподзь Саваоф вам, сьвятары, якія няславіце імя Маё. Вы кажаце: чым мы няславім імя Тваё? </p><i> Syn šanue bac′ku ì rab - gaspadara svajgo; kalì Â - bac′ka, dyk dze pašana da Mâne? ì kalì Â - Gaspodz′, dyk dze bagavejnas′c′ perad Mnoû? kaža Gaspodz′ Savaof vam, s′vâtary, âkìâ nâslavìce ìmâ Maë. Vy kažace: čym my nâslavìm ìmâ Tvaë? </i>


text:
Вы прыносіце на ахвярнік Мой нячысты хлеб, а кажаце: чым мы няславім Цябе? - тым, што кажаце: трапеза Гасподняя ня вартая павагі. </p><i> Vy prynosìce na ahvârnìk Moj nâčysty hleb, a kažace: čym my nâslavìm Câbe? - tym, što kažace: trapeza Gaspodnââ nâ vartaâ pavagì. </i>


text:
І калі прыносіце ў ахвяру сьляпое, ці ж ня блага гэта? альбо калі прыносіце кульгавае і хворае, ці ж ня блага гэта? Паднясі гэта твайму князю; ці будзе ён задаволены табою і ці ласкава прыме цябе? кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Ì kalì prynosìce ǔ ahvâru s′lâpoe, cì ž nâ blaga gèta? al′bo kalì prynosìce kul′gavae ì hvorae, cì ž nâ blaga gèta? Padnâsì gèta tvajmu knâzû; cì budze ën zadavoleny taboû ì cì laskava pryme câbe? kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Дык вось, малецеся Богу, каб зьлітаваўся з нас; а калі такое зыходзіць з рук вашых, дык ці ж можа Ён ласкава прымаць вас? кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Dyk vos′, malecesâ Bogu, kab z′lìtavaǔsâ z nas; a kalì takoe zyhodzìc′ z ruk vašyh, dyk cì ž moža Ën laskava prymac′ vas? kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
<pb/>Лепей хто-небудзь з вас замкнуў бы дзьверы, каб дарма ня трымалі агню на ахвярніку Маім. Няма Майго ўпадабаньня да вас, кажа Гасподзь Саваоф, і прынашэньні з рук вашых не да спадобы Мне. </p><i> Lepej hto-nebudz′ z vas zamknuǔ by dz′very, kab darma nâ trymalì agnû na ahvârnìku Maìm. Nâma Majgo ǔpadaban′nâ da vas, kaža Gaspodz′ Savaof, ì prynašèn′nì z ruk vašyh ne da spadoby Mne. </i>


text:
Бо ад усходу сонца да заходу вялікае будзе імя Маё сярод народаў, і на ўсякім месцы будуць прыносіць фіміям імю Майму, чыстую ахвяру; вялікае будзе імя Маё сярод народаў, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Bo ad ushodu sonca da zahodu vâlìkae budze ìmâ Maë sârod narodaǔ, ì na ǔsâkìm mescy buduc′ prynosìc′ fìmìâm ìmû Majmu, čystuû ahvâru; vâlìkae budze ìmâ Maë sârod narodaǔ, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
А вы ганіце яго тым, што кажаце: трапеза Гасподняя ня вартая павагі, і прыбытак ад яе - ежа нікчэмная. </p><i> A vy ganìce âgo tym, što kažace: trapeza Gaspodnââ nâ vartaâ pavagì, ì prybytak ad âe - eža nìkčèmnaâ. </i>


text:
Пры гэтым кажаце: вось колькі працы! і заняхайваеце яе, кажа Гасподзь Саваоф, і прыносіце крадзенае, кульгавае і хворае, і гэтакай самай якасьці прыносіце хлебны дарунак: ці ж магу з упадабаньнем прымаць гэта з рук вашых? кажа Гасподзь. </p><i> Pry gètym kažace: vos′ kol′kì pracy! ì zanâhajvaece âe, kaža Gaspodz′ Savaof, ì prynosìce kradzenae, kul′gavae ì hvorae, ì gètakaj samaj âkas′cì prynosìce hlebny darunak: cì ž magu z upadaban′nem prymac′ gèta z ruk vašyh? kaža Gaspodz′. </i>


text:
Пракляты ілжывец, у якога ў статку ёсьць несапсаваны самец, і ён даў абяцаньні, а прыносіць у ахвяру Госпаду пашкоджанае: бо Я цар вялікі, і імя Маё страшнае ў народаў. </p><i> Praklâty ìlžyvec, u âkoga ǔ statku ës′c′ nesapsavany samec, ì ën daǔ abâcan′nì, a prynosìc′ u ahvâru Gospadu paškodžanae: bo Â car vâlìkì, ì ìmâ Maë strašnae ǔ narodaǔ. </i>


text:
<pb/>Дык вось, вам, сьвятары, гэтая запаведзь: </p><i> Dyk vos′, vam, s′vâtary, gètaâ zapavedz′: </i>


text:
калі вы не паслухаецеся, і калі ня прымеце да сэрца, каб узносіць славу імю Майму, кажа Гасподзь Саваоф, дык я пашлю на вас праклён і пракляну вашыя дабраславеньні, і ўжо праклінаю, бо вы ня хочаце прыкласьці да гэтага сэрца. </p><i> kalì vy ne pasluhaecesâ, ì kalì nâ prymece da sèrca, kab uznosìc′ slavu ìmû Majmu, kaža Gaspodz′ Savaof, dyk â pašlû na vas praklën ì praklânu vašyâ dabraslaven′nì, ì ǔžo praklìnaû, bo vy nâ hočace pryklas′cì da gètaga sèrca. </i>


text:
Вось, Я адбяру ў вас лапатку, і памёт раскідаю на твары вашыя, памёт сьвяточных ахвяраў вашых, і выкінуць вас разам зь ім. </p><i> Vos′, Â adbâru ǔ vas lapatku, ì pamët raskìdaû na tvary vašyâ, pamët s′vâtočnyh ahvâraǔ vašyh, ì vykìnuc′ vas razam z′ ìm. </i>


text:
І вы ўведаеце, што Я даў гэтую запаведзь на захаваньне запавету Майго зь Лявіем, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Ì vy ǔvedaece, što Â daǔ gètuû zapavedz′ na zahavan′ne zapavetu Majgo z′ Lâvìem, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Запавет Мой зь ім быў запавет жыцьця і міру, і Я даў яго яму дзеля страху, і ён баяўся Мяне і трымцеў перад імем Маім. </p><i> Zapavet Moj z′ ìm byǔ zapavet žyc′câ ì mìru, ì Â daǔ âgo âmu dzelâ strahu, ì ën baâǔsâ Mâne ì trymceǔ perad ìmem Maìm. </i>


text:
Закон праўды быў у вуснах ягоных, і няпраўды ня было на языку ў яго; у міры і ў праўдзе ён хадзіў са мною і многіх адвярнуў ад грэху. </p><i> Zakon praǔdy byǔ u vusnah âgonyh, ì nâpraǔdy nâ bylo na âzyku ǔ âgo; u mìry ì ǔ praǔdze ën hadzìǔ sa mnoû ì mnogìh advârnuǔ ad grèhu. </i>


text:
бо вусны сьвятара павінны захоўваць веды, а закону шукаюць ад вуснаў яго, бо ён весьнік Госпада Саваофа. </p><i> bo vusny s′vâtara pavìnny zahoǔvac′ vedy, a zakonu šukaûc′ ad vusnaǔ âgo, bo ën ves′nìk Gospada Savaofa. </i>


text:
Але вы ўхіліліся ад гэтай дарогі, многія паслужылі спакусай у законе, разбурылі запавет Лявія, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Ale vy ǔhìlìlìsâ ad gètaj darogì, mnogìâ paslužylì spakusaj u zakone, razburylì zapavet Lâvìâ, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
За гэта і Я зраблю вас пагарджанымі і прыніжанымі перад усім народам, бо вы не ідзяце шляхамі Маімі, крывадушнічаеце ў справах закону. </p><i> Za gèta ì Â zrablû vas pagardžanymì ì prynìžanymì perad usìm narodam, bo vy ne ìdzâce šlâhamì Maìmì, kryvadušnìčaece ǔ spravah zakonu. </i>


text:
Ці ж не адзін ва ўсіх нас Бацька? Ці ж не адзін Бог стварыў нас? Чаму ж мы вераломна дзеем адзін супроць аднаго, парушаючы тым самым запавет бацькоў нашых? </p><i> Cì ž ne adzìn va ǔsìh nas Bac′ka? Cì ž ne adzìn Bog stvaryǔ nas? Čamu ž my veralomna dzeem adzìn suproc′ adnago, parušaûčy tym samym zapavet bac′koǔ našyh? </i>


text:
Вераломна ўчыняе Юда, і мярзота чыніцца ў Ізраілі і ў Ерусаліме; бо прынізіў Юда сьвятыню Гасподнюю, якую любіў, і ажаніўся з дачкою чужога бога. </p><i> Veralomna ǔčynâe Ûda, ì mârzota čynìcca ǔ Ìzraìlì ì ǔ Erusalìme; bo prynìzìǔ Ûda s′vâtynû Gaspodnûû, âkuû lûbìǔ, ì ažanìǔsâ z dačkoû čužoga boga. </i>


text:
У таго, хто робіць гэта, зьнішчыць Гасподзь з намётаў Якаўлевых таго, хто чувае на варце і адказвае, і прыносіць ахвяру Госпаду Саваофу. </p><i> U tago, hto robìc′ gèta, z′nìščyc′ Gaspodz′ z namëtaǔ Âkaǔlevyh tago, hto čuvae na varce ì adkazvae, ì prynosìc′ ahvâru Gospadu Savaofu. </i>


text:
<pb/>І вось, што яшчэ вы робіце: вы прымушаеце паліваць сьлязьмі ахвярнік Госпада з галашэньнем і лямантам, так што Ён ужо не глядзіць болей на прынесенае і ня прымае ўмілажальвальнай ахвяры з рук вашых. </p><i> Ì vos′, što âščè vy robìce: vy prymušaece palìvac′ s′lâz′mì ahvârnìk Gospada z galašèn′nem ì lâmantam, tak što Ën užo ne glâdzìc′ bolej na prynesenae ì nâ prymae ǔmìlažal′val′naj ahvâry z ruk vašyh. </i>


text:
Вы скажаце: за што? За тое, што Гасподзь быў сьведка паміж табою і жонкай маладосьці тваёй, супроць якой ты ўчыніў вераломства, тым часам як яна сяброўка твая і законная жонка твая. </p><i> Vy skažace: za što? Za toe, što Gaspodz′ byǔ s′vedka pamìž taboû ì žonkaj malados′cì tvaëj, suproc′ âkoj ty ǔčynìǔ veralomstva, tym časam âk âna sâbroǔka tvaâ ì zakonnaâ žonka tvaâ. </i>


text:
Але ці ж не зрабіў таго самага адзін, і ў ім жыў выдатны дух? Што ж зрабіў гэты адзін? Ён хацеў атрымаць ад Бога нашчадкаў. Дык вось, захоўвайце дух ваш, і ніхто хай ня робіць вераломна супроць жонкі і маладосьці сваёй. </p><i> Ale cì ž ne zrabìǔ tago samaga adzìn, ì ǔ ìm žyǔ vydatny duh? Što ž zrabìǔ gèty adzìn? Ën haceǔ atrymac′ ad Boga naščadkaǔ. Dyk vos′, zahoǔvajce duh vaš, ì nìhto haj nâ robìc′ veralomna suproc′ žonkì ì malados′cì svaëj. </i>


text:
Калі ты ненавідзіш яе, адпусьці, кажа Гасподзь Бог Ізраілеў; крыўда пакрые вопратку яго, кажа Гасподзь Саваоф; таму сачэце за духам вашым і не рабеце вераломна. </p><i> Kalì ty nenavìdzìš âe, adpus′cì, kaža Gaspodz′ Bog Ìzraìleǔ; kryǔda pakrye vopratku âgo, kaža Gaspodz′ Savaof; tamu sačèce za duham vašym ì ne rabece veralomna. </i>


text:
Вы гневаеце Госпада словамі вашымі і кажаце: чым гневаем мы Яго? Тым, што кажаце: кожны, хто чыніць ліха, добры перад вачыма Госпада, і да такіх Ён мае ўпадабаньне, альбо: дзе Бог правасудзьдзя? </p><i> Vy gnevaece Gospada slovamì vašymì ì kažace: čym gnevaem my Âgo? Tym, što kažace: kožny, hto čynìc′ lìha, dobry perad vačyma Gospada, ì da takìh Ën mae ǔpadaban′ne, al′bo: dze Bog pravasudz′dzâ? </i>


text:
Вось, Я пасылаю анёла Майго, і ён падрыхтуе шлях перад Мною, і нянаджана прыйдзе ў храм Свой Гасподзь, Якога вы шукаеце, і анёл запавету, якога вы жадаеце; вось, ён ідзе, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Vos′, Â pasylaû anëla Majgo, ì ën padryhtue šlâh perad Mnoû, ì nânadžana pryjdze ǔ hram Svoj Gaspodz′, Âkoga vy šukaece, ì anël zapavetu, âkoga vy žadaece; vos′, ën ìdze, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
<pb/>І хто вытрымае дзень прышэсьця Яго, і хто ўстоіць, калі Ён явіцца? Бо Ён - як агонь, што расплаўляе, і як шчолак, што ачышчае, </p><i> Ì hto vytrymae dzen′ pryšès′câ Âgo, ì hto ǔstoìc′, kalì Ën âvìcca? Bo Ën - âk agon′, što rasplaǔlâe, ì âk ščolak, što ačyščae, </i>


text:
і сядзе пераплаўляць і ачышчаць срэбра, і ачысьціць сыноў Левія і пераплавіць іх, як золата і як срэбра, каб прыносілі ахвяру Госпаду ў праўдзе. </p><i> ì sâdze peraplaǔlâc′ ì ačyščac′ srèbra, ì ačys′cìc′ synoǔ Levìâ ì peraplavìc′ ìh, âk zolata ì âk srèbra, kab prynosìlì ahvâru Gospadu ǔ praǔdze. </i>


text:
Тады даспадобы будзе Госпаду ахвяра Юды і Ерусаліма, як у дні старадаўнія і як у гады ранейшыя. </p><i> Tady daspadoby budze Gospadu ahvâra Ûdy ì Erusalìma, âk u dnì staradaǔnìâ ì âk u gady ranejšyâ. </i>


text:
<pb/>І прыйду да вас судзіць і буду хутка выкрываць чарадзеяў і пералюбцаў, і тых, якія прысягаюць ілжыва і забіраюць плату ў найміта, уціскаюць удаву і сірату і адпіхваюць прыхадня, і Мяне не баяцца, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Ì pryjdu da vas sudzìc′ ì budu hutka vykryvac′ čaradzeâǔ ì peralûbcaǔ, ì tyh, âkìâ prysâgaûc′ ìlžyva ì zabìraûc′ platu ǔ najmìta, ucìskaûc′ udavu ì sìratu ì adpìhvaûc′ pryhadnâ, ì Mâne ne baâcca, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Бо Я - Гасподзь, Я не мяняюся; і тады вы, сыны Якава, ня зьнішчыліся. </p><i> Bo Â - Gaspodz′, Â ne mânâûsâ; ì tady vy, syny Âkava, nâ z′nìščylìsâ. </i>


text:
Зь дзён бацькоў вашых вы адступіліся ад пастановаў Маіх і ня трымаецеся іх; зьвярнецеся да Мяне, і Я зьвярнуся да вас, кажа Гасподзь Саваоф. Вы скажаце: як нам зьвярнуцца? </p><i> Z′ dzën bac′koǔ vašyh vy adstupìlìsâ ad pastanovaǔ Maìh ì nâ trymaecesâ ìh; z′vârnecesâ da Mâne, ì Â z′vârnusâ da vas, kaža Gaspodz′ Savaof. Vy skažace: âk nam z′vârnucca? </i>


text:
Ці можна чалавеку абкрадваць Бога? А вы абкрадваеце Мяне. Скажаце: чым абкрадваем мы Цябе? дзесяцінаю і прынашэньнямі. </p><i> Cì možna čalaveku abkradvac′ Boga? A vy abkradvaece Mâne. Skažace: čym abkradvaem my Câbe? dzesâcìnaû ì prynašèn′nâmì. </i>


text:
Праклёнам вы праклятыя, бо вы - увесь народ - абкрадваеце Мяне. </p><i> Praklënam vy praklâtyâ, bo vy - uves′ narod - abkradvaece Mâne. </i>


text:
<pb/>Прынясеце мне дзесяціны ў дом сховішча, каб у доме Маім была ежа, і хоць бы ў гэтым выпрабуйце Мяне, кажа Гасподзь Саваоф: ці не адчыню Я вам адтулін нябесных і ці ня вылью на вас дабраславеньня да краю? </p><i> Prynâsece mne dzesâcìny ǔ dom shovìšča, kab u dome Maìm byla eža, ì hoc′ by ǔ gètym vyprabujce Mâne, kaža Gaspodz′ Savaof: cì ne adčynû Â vam adtulìn nâbesnyh ì cì nâ vyl′û na vas dabraslaven′nâ da kraû? </i>


text:
Я ў вас забараню пажыральнікам зьнішчаць вашыя плады зямныя, і вінаградная лаза на полі не пазбудзецца пладоў сваіх, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Â ǔ vas zabaranû pažyral′nìkam z′nìščac′ vašyâ plady zâmnyâ, ì vìnagradnaâ laza na polì ne pazbudzecca pladoǔ svaìh, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
І шчаснымі называцьмуць вас усе народы, бо вы будзеце зямлёю бажавольнаю, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> Ì ščasnymì nazyvac′muc′ vas use narody, bo vy budzece zâmlëû bažavol′naû, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Дзёрзкія прад Мною словы вашыя, кажа Гасподзь. Вы скажаце: што мы гаворым супроць Цябе? </p><i> Dzërzkìâ prad Mnoû slovy vašyâ, kaža Gaspodz′. Vy skažace: što my gavorym suproc′ Câbe? </i>


text:
Вы кажаце: марнае служэньне Богу, і якая карысьць, што мы трымаліся пастановаў Яго і хадзілі ў жалобнай вопратцы прад абліччам Госпада Саваофа? </p><i> Vy kažace: marnae služèn′ne Bogu, ì âkaâ karys′c′, što my trymalìsâ pastanovaǔ Âgo ì hadzìlì ǔ žalobnaj vopratcy prad ablìččam Gospada Savaofa? </i>


text:
І сёньня мы лічым пагардлівых шчасьлівымі: лепей уладжваюцца тыя, якія робяць беззаконна, і хоць спакушаюць Бога, але застаюцца цэлыя. </p><i> Ì sën′nâ my lìčym pagardlìvyh ščas′lìvymì: lepej uladžvaûcca tyâ, âkìâ robâc′ bezzakonna, ì hoc′ spakušaûc′ Boga, ale zastaûcca cèlyâ. </i>


text:
<pb/>Тыя, што не баяцца Бога, кажуць адно аднаму: уважае Гасподзь і чуе гэта, і прад абліччам Яго пішацца памятная кніга пра тых, што баяцца Госпада і шануюць імя Яго. </p><i> Tyâ, što ne baâcca Boga, kažuc′ adno adnamu: uvažae Gaspodz′ ì čue gèta, ì prad ablìččam Âgo pìšacca pamâtnaâ knìga pra tyh, što baâcca Gospada ì šanuûc′ ìmâ Âgo. </i>


text:
І яны будуць Мае, кажа Гасподзь Саваоф, уласнасьцю Маёю ў той дзень, які Я зраблю, і буду літаваць іх, як літуе чалавек сына свайго, што служыць яму. </p><i> Ì âny buduc′ Mae, kaža Gaspodz′ Savaof, ulasnas′cû Maëû ǔ toj dzen′, âkì Â zrablû, ì budu lìtavac′ ìh, âk lìtue čalavek syna svajgo, što služyc′ âmu. </i>


text:
І тады зноў убачыце розьніцу паміж праведнікам і бязбожным, паміж службітом Бога і няслухам Ягоным. </p><i> Ì tady znoǔ ubačyce roz′nìcu pamìž pravednìkam ì bâzbožnym, pamìž službìtom Boga ì nâsluham Âgonym. </i>


text:
Бо вось, прыйдзе дзень, палкі як печ: тады ўсе пагардлівыя бязбожначынцы будуць як салома, і папаліць іх прыйшлы дзень, кажа Гасподзь Саваоф, так што не пакіне ў іх ні кораня, ні вецьця. </p><i> Bo vos′, pryjdze dzen′, palkì âk peč: tady ǔse pagardlìvyâ bâzbožnačyncy buduc′ âk saloma, ì papalìc′ ìh pryjšly dzen′, kaža Gaspodz′ Savaof, tak što ne pakìne ǔ ìh nì koranâ, nì vec′câ. </i>


text:
А вам, любабаязныя перад імем Маім, узыдзе сонца праўды і ацаленьні ў праменьні Ягоным, і выйдзеце вы і забушуеце, як цяляты ўкормленыя; </p><i> A vam, lûbabaâznyâ perad ìmem Maìm, uzydze sonca praǔdy ì acalen′nì ǔ pramen′nì Âgonym, ì vyjdzece vy ì zabušuece, âk câlâty ǔkormlenyâ; </i>


text:
і будзеце таптаць бязбожных, бо яны будуць пылам пад ступакамі ног вашых у той дзень, які Я зраблю, кажа Гасподзь Саваоф. </p><i> ì budzece taptac′ bâzbožnyh, bo âny buduc′ pylam pad stupakamì nog vašyh u toj dzen′, âkì Â zrablû, kaža Gaspodz′ Savaof. </i>


text:
Памятайце закон Майсея, раба Майго, які Я наказаў яму, на Харыве ўсяму Ізраілю, гэтак сама як і правілы і пастановы. </p><i> Pamâtajce zakon Majseâ, raba Majgo, âkì Â nakazaǔ âmu, na Haryve ǔsâmu Ìzraìlû, gètak sama âk ì pravìly ì pastanovy. </i>


text:
Вось, я пашлю да вас Ільлю прарока перад наступленьнем дня Гасподняга, вялікага і страшнага. </p><i> Vos′, â pašlû da vas Ìl′lû praroka perad nastuplen′nem dnâ Gaspodnâga, vâlìkaga ì strašnaga. </i>


text:
begІ ён паверне сэрцы бацькоў да дзяцей і сэрцы дзяцей да бацькоў іхніх, каб Я, прыйшоўшы, не пакараў зямлю праклёнам. </p><i> begÌ ën paverne sèrcy bac′koǔ da dzâcej ì sèrcy dzâcej da bac′koǔ ìhnìh, kab Â, pryjšoǔšy, ne pakaraǔ zâmlû praklënam. </i>


text:
<pb/>Кніга роду Ісуса Хрыста, сына Давідавага, сына Абрагамавага. </p><i> Knìga rodu Ìsusa Hrysta, syna Davìdavaga, syna Abragamavaga. </i>


text:
<pb/>Абрагам спарадзіў Ісака, Ісак спарадзіў Якава, Якаў спарадзіў Юду і братоў ягоных; </p><i> Abragam sparadzìǔ Ìsaka, Ìsak sparadzìǔ Âkava, Âkaǔ sparadzìǔ Ûdu ì bratoǔ âgonyh; </i>


text:
Юда спарадзіў Фарэса і Зару ад Тамары; Фарэс спарадзіў Эсрома; Эсром спарадзіў Арама; </p><i> Ûda sparadzìǔ Farèsa ì Zaru ad Tamary; Farès sparadzìǔ Èsroma; Èsrom sparadzìǔ Arama; </i>


text:
Арам спарадзіў Амінадава; Амінадаў спарадзіў Наасона; Наасон спарадзіў Салмона; </p><i> Aram sparadzìǔ Amìnadava; Amìnadaǔ sparadzìǔ Naasona; Naason sparadzìǔ Salmona; </i>


text:
Салмон спарадзіў Ваоза ад Рахавы; Ваоз спарадзіў Авіда ад Руты; Авід спарадзіў Ясея; </p><i> Salmon sparadzìǔ Vaoza ad Rahavy; Vaoz sparadzìǔ Avìda ad Ruty; Avìd sparadzìǔ Âseâ; </i>


text:
Ясей спарадзіў Давіда цара; Давід цар спарадзіў Саламона ад былой жонкі Урыевай; </p><i> Âsej sparadzìǔ Davìda cara; Davìd car sparadzìǔ Salamona ad byloj žonkì Uryevaj; </i>


text:
Саламон спарадзіў Раваама; Раваам спарадзіў Авію; Авія спарадзіў Асу; </p><i> Salamon sparadzìǔ Ravaama; Ravaam sparadzìǔ Avìû; Avìâ sparadzìǔ Asu; </i>


text:
Аса спарадзіў Ёсафата; Ёсафат спарадзіў Ярама; Ярам спарадзіў Азію; </p><i> Asa sparadzìǔ Ësafata; Ësafat sparadzìǔ Ârama; Âram sparadzìǔ Azìû; </i>


text:
<pb/>Азія спарадзіў Ёатама; Ёатам спарадзіў Ёзэкію; </p><i> Azìâ sparadzìǔ Ëatama; Ëatam sparadzìǔ Ëzèkìû; </i>


text:
Ёзэкія спарадзіў Манасію; Манасія спарадзіў Амона; Амон спарадзіў Ёсію; </p><i> Ëzèkìâ sparadzìǔ Manasìû; Manasìâ sparadzìǔ Amona; Amon sparadzìǔ Ësìû; </i>


text:
Ёсія спарадзіў Ёакіма; Ёакім спарадзіў Еханію і братоў яго, пад час высяленьня вавілонскага. </p><i> Ësìâ sparadzìǔ Ëakìma; Ëakìm sparadzìǔ Ehanìû ì bratoǔ âgo, pad čas vysâlen′nâ vavìlonskaga. </i>


text:
<pb/>Пасьля ж высяленьня вавілонскага Еханія спарадзіў Салатыіля; Салатыіль спарадзіў Зарававеля; </p><i> Pas′lâ ž vysâlen′nâ vavìlonskaga Ehanìâ sparadzìǔ Salatyìlâ; Salatyìl′ sparadzìǔ Zaravavelâ; </i>


text:
Зарававель спарадзіў Авіуда; Авіуд спарадзіў Эліякіма; Эліякім спарадзіў Азора; </p><i> Zaravavel′ sparadzìǔ Avìuda; Avìud sparadzìǔ Èlìâkìma; Èlìâkìm sparadzìǔ Azora; </i>


text:
Азор спарадзіў Садока; Садок спарадзіў Ахіма; Ахім спарадзіў Эліуда; </p><i> Azor sparadzìǔ Sadoka; Sadok sparadzìǔ Ahìma; Ahìm sparadzìǔ Èlìuda; </i>


text:
Эліуд спарадзіў Элеазара; Элеазар спарадзіў Матана; Матан спарадзіў Якава; </p><i> Èlìud sparadzìǔ Èleazara; Èleazar sparadzìǔ Matana; Matan sparadzìǔ Âkava; </i>


text:
Якаў спарадзіў Язэпа, мужа Марыі, ад Якой нарадзіўся Ісус, Якога называюць Хрыстос. </p><i> Âkaǔ sparadzìǔ Âzèpa, muža Maryì, ad Âkoj naradzìǔsâ Ìsus, Âkoga nazyvaûc′ Hrystos. </i>


text:
<pb/>І вось усіх пакаленьняў ад Абрагама да Давіда чатырнаццаць пакаленьняў; і ад Давіда да высяленьня вавілонскага чатырнаццаць пакаленьняў; і ад высяленьня вавілонскага да Хрыста чатырнаццаць пакаленьняў. </p><i> Ì vos′ usìh pakalen′nâǔ ad Abragama da Davìda čatyrnaccac′ pakalen′nâǔ; ì ad Davìda da vysâlen′nâ vavìlonskaga čatyrnaccac′ pakalen′nâǔ; ì ad vysâlen′nâ vavìlonskaga da Hrysta čatyrnaccac′ pakalen′nâǔ. </i>


text:
<pb/>Нараджэньне Ісуса Хрыста было так: па заручынах Маці Яго Марыі зь Язэпам, перш чым сышліся яны, выявілася, што Яна мае ва ўлоньні ад Духа Сьвятога. </p><i> Naradžèn′ne Ìsusa Hrysta bylo tak: pa zaručynah Macì Âgo Maryì z′ Âzèpam, perš čym syšlìsâ âny, vyâvìlasâ, što Âna mae va ǔlon′nì ad Duha S′vâtoga. </i>


text:
А Язэп, муж Яе, будучы праведны, не жадаючы зьняславіць Яе, хацеў употай адпусьціць Яе. </p><i> A Âzèp, muž Âe, budučy pravedny, ne žadaûčy z′nâslavìc′ Âe, haceǔ upotaj adpus′cìc′ Âe. </i>


text:
Калі ж надумаў ён гэта, - вось, анёл Гасподні ў сьне явіўся яму і сказаў: Язэпе, сыне Давідаў! ня бойся прыняць Марыю, жонку тваю; бо зачатае ў Ёй ёсьць ад Духа Сьвятога; </p><i> Kalì ž nadumaǔ ën gèta, - vos′, anël Gaspodnì ǔ s′ne âvìǔsâ âmu ì skazaǔ: Âzèpe, syne Davìdaǔ! nâ bojsâ prynâc′ Maryû, žonku tvaû; bo začatae ǔ Ëj ës′c′ ad Duha S′vâtoga; </i>


text:
і народзіць Сына, і дасі Яму імя: Ісус, бо Ён уратуе людзей Сваіх ад грахоў іхніх. </p><i> ì narodzìc′ Syna, ì dasì Âmu ìmâ: Ìsus, bo Ën uratue lûdzej Svaìh ad grahoǔ ìhnìh. </i>


text:
А ўсё гэта сталася, каб збылося сказанае Госпадам праз прарока, які кажа: </p><i> A ǔsë gèta stalasâ, kab zbylosâ skazanae Gospadam praz praroka, âkì kaža: </i>


text:
<t>"Вось, Дзева ва ўлоньні зачне; народзіць Сына, і дадуць Яму імя: Эмануіл,</t> што азначае: з намі Бог". </p><i> <t>"Vos′, Dzeva va ǔlon′nì začne; narodzìc′ Syna, ì daduc′ Âmu ìmâ: Èmanuìl,</t> što aznačae: z namì Bog". </i>


text:
Устаўшы ад сну, Язэп зрабіў, як загадаў яму анёл Гасподні, і прыняў жонку сваю </p><i> Ustaǔšy ad snu, Âzèp zrabìǔ, âk zagadaǔ âmu anël Gaspodnì, ì prynâǔ žonku svaû </i>


text:
і ня знаў Яе, пакуль нарадзіла Сына Свайго першароднага, і Ён даў Яму імя: Ісус. </p><i> ì nâ znaǔ Âe, pakul′ naradzìla Syna Svajgo peršarodnaga, ì Ën daǔ Âmu ìmâ: Ìsus. </i>


text:
<pb/>Калі ж Ісус нарадзіўся ў Віфляеме Юдэйскім у дні цара Ірада, вось, мудрацы з усходу прыйшлі ў Ерусалім і кажуць: </p><i> Kalì ž Ìsus naradzìǔsâ ǔ Vìflâeme Ûdèjskìm u dnì cara Ìrada, vos′, mudracy z ushodu pryjšlì ǔ Erusalìm ì kažuc′: </i>


text:
дзе народжаны Цар Юдэйскі? бачылі бо мы зорку Яго на ўсходзе і прыйшлі пакланіцца Яму. </p><i> dze narodžany Car Ûdèjskì? bačylì bo my zorku Âgo na ǔshodze ì pryjšlì paklanìcca Âmu. </i>


text:
Пачуўшы гэта, цар Ірад занепакоіўся, і ўвесь Ерусалім зь ім. </p><i> Pačuǔšy gèta, car Ìrad zanepakoìǔsâ, ì ǔves′ Erusalìm z′ ìm. </i>


text:
І сабраўшы ўсіх першасьвятароў і кніжнікаў народных, пытаўся ў іх: дзе мбе нарадзіцца Хрыстос? </p><i> Ì sabraǔšy ǔsìh peršas′vâtaroǔ ì knìžnìkaǔ narodnyh, pytaǔsâ ǔ ìh: dze mbe naradzìcca Hrystos? </i>


text:
Яны ж сказалі яму: у Віфляеме Юдэйскім, так бо напісана праз прарока: </p><i> Âny ž skazalì âmu: u Vìflâeme Ûdèjskìm, tak bo napìsana praz praroka: </i>


text:
<t>"І ты, Віфляеме, зямля Юдава, нічым ня меншы сярод ваяводстваў Юдавых, бо зь цябе выйдзе Правадыр, Які ўсьцеражэ народ мой Ізраіля".</t> </p><i> <t>"Ì ty, Vìflâeme, zâmlâ Ûdava, nìčym nâ menšy sârod vaâvodstvaǔ Ûdavyh, bo z′ câbe vyjdze Pravadyr, Âkì ǔs′ceražè narod moj Ìzraìlâ".</t> </i>


text:
<pb/>Тады Ірад, употай паклікаўшы мудрацоў, выведаў у іх час зьяўленьня зоркі </p><i> Tady Ìrad, upotaj paklìkaǔšy mudracoǔ, vyvedaǔ u ìh čas z′âǔlen′nâ zorkì </i>


text:
і, паслаўшы іх у Віфляем, сказаў: ідзеце, добра разьведайце пра Дзіця і, як знойдзеце, накажэце мне, каб і я пайшоў пакланіцца Яму. </p><i> ì, paslaǔšy ìh u Vìflâem, skazaǔ: ìdzece, dobra raz′vedajce pra Dzìcâ ì, âk znojdzece, nakažèce mne, kab ì â pajšoǔ paklanìcca Âmu. </i>


text:
Яны, выслухаўшы цара, пайшлі. І вось, зорка, якую бачылі яны на ўсходзе, ішла перад імі, пакуль, прыйшоўшы, ня стала ўгары над месцам, дзе было Дзіця. </p><i> Âny, vysluhaǔšy cara, pajšlì. Ì vos′, zorka, âkuû bačylì âny na ǔshodze, ìšla perad ìmì, pakul′, pryjšoǔšy, nâ stala ǔgary nad mescam, dze bylo Dzìcâ. </i>


text:
Угледзеўшы зорку, яны ўсьцешыліся радасьцю вельмі вялікай, </p><i> Ugledzeǔšy zorku, âny ǔs′cešylìsâ radas′cû vel′mì vâlìkaj, </i>


text:
і, увайшоўшы ў дом, убачылі Дзіця з Марыяю, Маці Яго, і, упаўшы, пакланіліся Яму; і адкрыўшы скарбы свае, прынесьлі Яму дары: золата, ладан і сьмірну. </p><i> ì, uvajšoǔšy ǔ dom, ubačylì Dzìcâ z Maryâû, Macì Âgo, ì, upaǔšy, paklanìlìsâ Âmu; ì adkryǔšy skarby svae, prynes′lì Âmu dary: zolata, ladan ì s′mìrnu. </i>


text:
І ў сьне атрымаўшы наказ не вяртацца да Ірада, іншай дарогай адышлі ў краіну сваю. </p><i> Ì ǔ s′ne atrymaǔšy nakaz ne vârtacca da Ìrada, ìnšaj darogaj adyšlì ǔ kraìnu svaû. </i>


text:
<pb/>Калі ж яны адышлі, - вось, анёл Гасподні яўляецца ў сьне Язэпу і кажа: устань, вазьмі Дзіця і Маці Ягоную, і ўцякай у Егіпет, і будзь там, пакуль не скажу табе, бо Ірад хоча шукаць Дзіцятка, каб загубіць Яго. </p><i> Kalì ž âny adyšlì, - vos′, anël Gaspodnì âǔlâecca ǔ s′ne Âzèpu ì kaža: ustan′, vaz′mì Dzìcâ ì Macì Âgonuû, ì ǔcâkaj u Egìpet, ì budz′ tam, pakul′ ne skažu tabe, bo Ìrad hoča šukac′ Dzìcâtka, kab zagubìc′ Âgo. </i>


text:
Ён устаў, узяў Дзіця і Маці Ягоную, і адышоў у Егіпет, </p><i> Ën ustaǔ, uzâǔ Dzìcâ ì Macì Âgonuû, ì adyšoǔ u Egìpet, </i>


text:
і быў там да Ірадавай сьмерці, каб збылося сказанае Госпадам праз прарока, які кажа: "З Егіпта паклікаў Я Сына Майго". </p><i> ì byǔ tam da Ìradavaj s′mercì, kab zbylosâ skazanae Gospadam praz praroka, âkì kaža: "Z Egìpta paklìkaǔ Â Syna Majgo". </i>


text:
<pb/>Тады Ірад, убачыўшы, што мудрацы ашукалі яго, разгневаўся надта і паслаў пазабіваць усіх дзетак у Віфляеме і ва ўсіх межах яго, ад двух гадоў і ніжэй, паводле часу, які выведаў у мудрацоў. </p><i> Tady Ìrad, ubačyǔšy, što mudracy ašukalì âgo, razgnevaǔsâ nadta ì paslaǔ pazabìvac′ usìh dzetak u Vìflâeme ì va ǔsìh mežah âgo, ad dvuh gadoǔ ì nìžèj, pavodle času, âkì vyvedaǔ u mudracoǔ. </i>


text:
Тады збылося сказанае праз прарока Ерамію, які кажа: </p><i> Tady zbylosâ skazanae praz praroka Eramìû, âkì kaža: </i>


text:
<t>"Голас у Раме чуцен, плач, і галашэньне, і лямант вялікі; Рахіль плача па дзецях сваіх і ня хоча суцешыцца; бо іх няма".</t> </p><i> <t>"Golas u Rame čucen, plač, ì galašèn′ne, ì lâmant vâlìkì; Rahìl′ plača pa dzecâh svaìh ì nâ hoča sucešycca; bo ìh nâma".</t> </i>


text:
<pb/>А як Ірад памёр, - вось, анёл Гасподні ў сьне яўляецца Язэпу ў Егіпце </p><i> A âk Ìrad pamër, - vos′, anël Gaspodnì ǔ s′ne âǔlâecca Âzèpu ǔ Egìpce </i>


text:
і кажа: устань, вазьмі Дзіця і Маці Ягоную і ідзі ў зямлю Ізраілеву; бо памерлі тыя, што шукалі душы Дзіцяці. </p><i> ì kaža: ustan′, vaz′mì Dzìcâ ì Macì Âgonuû ì ìdzì ǔ zâmlû Ìzraìlevu; bo pamerlì tyâ, što šukalì dušy Dzìcâcì. </i>


text:
Ён устаў, узяў Дзіця і Маці Ягоную і прыйшоў у зямлю Ізраілеву. </p><i> Ën ustaǔ, uzâǔ Dzìcâ ì Macì Âgonuû ì pryjšoǔ u zâmlû Ìzraìlevu. </i>


text:
Але пачуўшы, што Архелай валадарыць ў Юдэі замест Ірада, бацькі свайго, пабаяўся туды ісьці; і атрымаўшы ў сьне наказ, адышоў у межы Галілейскія, </p><i> Ale pačuǔšy, što Arhelaj valadaryc′ ǔ Ûdèì zamest Ìrada, bac′kì svajgo, pabaâǔsâ tudy ìs′cì; ì atrymaǔšy ǔ s′ne nakaz, adyšoǔ u mežy Galìlejskìâ, </i>


text:
<pb/>і, прыйшоўшы, пасяліўся ў горадзе, які называецца Назарэт, каб збылося сказанае праз прарокаў, што Ён Назарэем назавецца. </p><i> ì, pryjšoǔšy, pasâlìǔsâ ǔ goradze, âkì nazyvaecca Nazarèt, kab zbylosâ skazanae praz prarokaǔ, što Ën Nazarèem nazavecca. </i>


text:
<pb/>У тыя дні прыходзіць Ян Хрысьціцель і прапаведуе ў пустыні Юдэйскай </p><i> U tyâ dnì pryhodzìc′ Ân Hrys′cìcel′ ì prapavedue ǔ pustynì Ûdèjskaj </i>


text:
і кажа: пакайцеся, бо наблізілася Царства Нябеснае. </p><i> ì kaža: pakajcesâ, bo nablìzìlasâ Carstva Nâbesnae. </i>


text:
Бо Ён Той, пра Каго сказаў прарок Ісая: <t>"голас таго, хто кліча ў пустыні, падрыхтуйце шлях Госпаду, простымі зрабеце сьцежкі Яму".</t> </p><i> Bo Ën Toj, pra Kago skazaǔ prarok Ìsaâ: <t>"golas tago, hto klìča ǔ pustynì, padryhtujce šlâh Gospadu, prostymì zrabece s′cežkì Âmu".</t> </i>


text:
<pb/>А ў самога Яна была вопратка зь вярблюджага воласу і скураны пояс на паясьніцы ягонай; а ежай яму былі акрыды і дзікі мёд. </p><i> A ǔ samoga Âna byla vopratka z′ vârblûdžaga volasu ì skurany poâs na paâs′nìcy âgonaj; a ežaj âmu bylì akrydy ì dzìkì mëd. </i>


text:
Тады выходзілі да яго Ерусалім і ўся Юдэя, і ўсё навакольле Ярданскае </p><i> Tady vyhodzìlì da âgo Erusalìm ì ǔsâ Ûdèâ, ì ǔsë navakol′le Ârdanskae </i>


text:
і хрысьціліся ў Ярдане ў яго, спавядаючыся ў грахах сваіх. </p><i> ì hrys′cìlìsâ ǔ Ârdane ǔ âgo, spavâdaûčysâ ǔ grahah svaìh. </i>


text:
Убачыўшы многіх фарысэяў і садукеяў, што ішлі да яго хрысьціцца, Ян сказаў ім: выродзьдзе яхідніна! хто вас намовіў уцякаць ад будучага гневу? </p><i> Ubačyǔšy mnogìh farysèâǔ ì sadukeâǔ, što ìšlì da âgo hrys′cìcca, Ân skazaǔ ìm: vyrodz′dze âhìdnìna! hto vas namovìǔ ucâkac′ ad budučaga gnevu? </i>


text:
і ня думайце гаварыць самі сабе: "бацька ў нас Абрагам"; бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых узьвесьці дзяцей Абрагаму; </p><i> ì nâ dumajce gavaryc′ samì sabe: "bac′ka ǔ nas Abragam"; bo kažu vam, što Bog moža z kamânëǔ gètyh uz′ves′cì dzâcej Abragamu; </i>


text:
ужо і сякера пры корані дрэваў ляжыць: бо ўсякае дрэва, якое ня родзіць добрага плоду, сьсякаюць і кідаюць у вагонь; </p><i> užo ì sâkera pry koranì drèvaǔ lâžyc′: bo ǔsâkae drèva, âkoe nâ rodzìc′ dobraga plodu, s′sâkaûc′ ì kìdaûc′ u vagon′; </i>


text:
я хрышчу вас вадою на пакаяньне; але Той, Хто ідзе за мною, мацнейшы за мяне; я ня варты панесьці абутак Ягоны; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым і вагнём; </p><i> â hryšču vas vadoû na pakaân′ne; ale Toj, Hto ìdze za mnoû, macnejšy za mâne; â nâ varty panes′cì abutak Âgony; Ën budze hrys′cìc′ vas Duham S′vâtym ì vagnëm; </i>


text:
лапата Ягоная ў руцэ ў Яго, і Ён ачысьціць гумно Сваё, і зьбярэ пшаніцу Сваю ў засекі, а салому спаліць вагнём непагасным. </p><i> lapata Âgonaâ ǔ rucè ǔ Âgo, ì Ën ačys′cìc′ gumno Svaë, ì z′bârè pšanìcu Svaû ǔ zasekì, a salomu spalìc′ vagnëm nepagasnym. </i>


text:
<pb/>Тады прыходзіць Ісус з Галілеі на Ярдан да Яна хрысьціцца ў яго. </p><i> Tady pryhodzìc′ Ìsus z Galìleì na Ârdan da Âna hrys′cìcca ǔ âgo. </i>


text:
Ян жа стрымліваў Яго, кажучы: мне трэба ў Цябе хрысьціцца, а Ты прыходзіш да мяне? </p><i> Ân ža strymlìvaǔ Âgo, kažučy: mne trèba ǔ Câbe hrys′cìcca, a Ty pryhodzìš da mâne? </i>


text:
Але Ісус сказаў у адказ яму: <J>дапусьці цяпер, бо так належыць нам зьдзейсьніць ўсякую праведнасьць. Тады Ян дапускае Яго.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ u adkaz âmu: <J>dapus′cì câper, bo tak naležyc′ nam z′dzejs′nìc′ ǔsâkuû pravednas′c′. Tady Ân dapuskae Âgo.</J> </i>


text:
І ахрысьціўшыся, Ісус выйшаў адразу з вады; - і вось, адчыніліся Яму нябёсы, і ўбачыў Ян Духа Божага, Які сыходзіў, як голуб, і апускаўся на Яго. </p><i> Ì ahrys′cìǔšysâ, Ìsus vyjšaǔ adrazu z vady; - ì vos′, adčynìlìsâ Âmu nâbësy, ì ǔbačyǔ Ân Duha Božaga, Âkì syhodzìǔ, âk golub, ì apuskaǔsâ na Âgo. </i>


text:
І вось, голас зь нябёсаў прамовіў: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны, Якога Я ўпадабаў. </p><i> Ì vos′, golas z′ nâbësaǔ pramovìǔ: Gèty ës′c′ Syn Moj Lûbasny, Âkoga Â ǔpadabaǔ. </i>


text:
<pb/>Тады Ісус быў паведзены Духам у пустыню, на спакушэньне ад д'ябла. </p><i> Tady Ìsus byǔ pavedzeny Duham u pustynû, na spakušèn′ne ad d'âbla. </i>


text:
І, пасьціўшы сорак дзён і сорак начэй, напасьледак згаладаўся. </p><i> Ì, pas′cìǔšy sorak dzën ì sorak načèj, napas′ledak zgaladaǔsâ. </i>


text:
І падступіўся да Яго спакусьнік і сказаў: калі Ты Сын Божы, скажы, каб камяні гэтыя сталі хлябамі. </p><i> Ì padstupìǔsâ da Âgo spakus′nìk ì skazaǔ: kalì Ty Syn Božy, skažy, kab kamânì gètyâ stalì hlâbamì. </i>


text:
А Ён сказаў яму ў адказ: напісана: <t><J>"ня хлебам адным будзе жыць чалавек, а ўсякім словам, якое зыходзіць з вуснаў Божых".</J></t> </p><i> A Ën skazaǔ âmu ǔ adkaz: napìsana: <t><J>"nâ hlebam adnym budze žyc′ čalavek, a ǔsâkìm slovam, âkoe zyhodzìc′ z vusnaǔ Božyh".</J></t> </i>


text:
<pb/>Тады бярэ Яго д'ябал у сьвяты горад і ставіць Яго на крыле храма, </p><i> Tady bârè Âgo d'âbal u s′vâty gorad ì stavìc′ Âgo na kryle hrama, </i>


text:
і кажа Яму: калі Ты Сын Божы, кінься ўніз; бо напісана: <t>"Анёлам Сваім накажа пра Цябе, і на руках панясуць Цябе, каб не спатыкнуўся Ты аб камень нагою Тваёю".</t> </p><i> ì kaža Âmu: kalì Ty Syn Božy, kìn′sâ ǔnìz; bo napìsana: <t>"Anëlam Svaìm nakaža pra Câbe, ì na rukah panâsuc′ Câbe, kab ne spatyknuǔsâ Ty ab kamen′ nagoû Tvaëû".</t> </i>


text:
<pb/>Сказаў яму Ісус: напісана яшчэ: <J>"не спакушай Госпада Бога твайго".</J> </p><i> Skazaǔ âmu Ìsus: napìsana âščè: <J>"ne spakušaj Gospada Boga tvajgo".</J> </i>


text:
Зноў бярэ Яго д'ябал на вельмі высокую гару, і паказвае Яму ўсе царствы сьвету і славу іх, </p><i> Znoǔ bârè Âgo d'âbal na vel′mì vysokuû garu, ì pakazvae Âmu ǔse carstvy s′vetu ì slavu ìh, </i>


text:
і кажа Яму: усё гэта Табе дам, калі ўпаўшы паклонішся мне. </p><i> ì kaža Âmu: usë gèta Tabe dam, kalì ǔpaǔšy paklonìšsâ mne. </i>


text:
Тады кажа яму Ісус: <J>адыдзі ад мяне, сатана; бо напісана: <t>"Госпаду Богу твайму пакланяйся, і Яму аднаму служы".</J></t> </p><i> Tady kaža âmu Ìsus: <J>adydzì ad mâne, satana; bo napìsana: <t>"Gospadu Bogu tvajmu paklanâjsâ, ì Âmu adnamu služy".</J></t> </i>


text:
<pb/>Тады пакідае Яго д'ябал, - і вось, анёлы прыступілі і слугавалі Яму. </p><i> Tady pakìdae Âgo d'âbal, - ì vos′, anëly prystupìlì ì slugavalì Âmu. </i>


text:
<pb/>Ісус, пачуўшы, што Ян аддадзены варце, адышоў у Галілею, </p><i> Ìsus, pačuǔšy, što Ân addadzeny varce, adyšoǔ u Galìleû, </i>


text:
і, пакінуўшы Назарэт, прыйшоў і пасяліўся ў Капернауме прыморскім, у межах Завулонавых і Нэталімавых, </p><i> ì, pakìnuǔšy Nazarèt, pryjšoǔ ì pasâlìǔsâ ǔ Kapernaume prymorskìm, u mežah Zavulonavyh ì Nètalìmavyh, </i>


text:
каб збылося сказанае праз прарока Ісаю, які кажа: </p><i> kab zbylosâ skazanae praz praroka Ìsaû, âkì kaža: </i>


text:
<t>"Зямля Завулонава і зямля Нэталімава, на дарозе прыморскай за Ярданам, Галілея язычніцкая,</t> </p><i> <t>"Zâmlâ Zavulonava ì zâmlâ Nètalìmava, na daroze prymorskaj za Ârdanam, Galìleâ âzyčnìckaâ,</t> </i>


text:
<t>народ, што сядзеў у цемры, убачыў сьвятло вялікае, і ўсім, хто сядзеў у краіне і цяні сьмерці, зазьзяла сьвятло".</t> </p><i> <t>narod, što sâdzeǔ u cemry, ubačyǔ s′vâtlo vâlìkae, ì ǔsìm, hto sâdzeǔ u kraìne ì cânì s′mercì, zaz′zâla s′vâtlo".</t> </i>


text:
<pb/>З таго часу Ісус пачаў прапаведаваць і казаць: <J>пакайцеся, бо наблізілася Царства Нябеснае.</J> </p><i> Z tago času Ìsus pačaǔ prapavedavac′ ì kazac′: <J>pakajcesâ, bo nablìzìlasâ Carstva Nâbesnae.</J> </i>


text:
<pb/>А праходзячы каля мора Галілейскага, угледзеў Ён двух братоў: Сымона, якога завуць Пятром, і Андрэя, брата ягонага, якія закідвалі мярэжы ў мора, бо яны былі рыбакі. </p><i> A prahodzâčy kalâ mora Galìlejskaga, ugledzeǔ Ën dvuh bratoǔ: Symona, âkoga zavuc′ Pâtrom, ì Andrèâ, brata âgonaga, âkìâ zakìdvalì mârèžy ǔ mora, bo âny bylì rybakì. </i>


text:
І кажа ім: <J>ідзеце за Мною, і Я зраблю вас лаўцамі людзей.</J> </p><i> Ì kaža ìm: <J>ìdzece za Mnoû, ì Â zrablû vas laǔcamì lûdzej.</J> </i>


text:
І яны адразу, пакінуўшы мярэжы, пайшлі за Ім. </p><i> Ì âny adrazu, pakìnuǔšy mârèžy, pajšlì za Ìm. </i>


text:
Адтуль прайшоўшы далей, угледзеў Ён іншых двух братоў, Якава Завядзеевага і Яна, брата ягонага, у лодцы з Завядзеем, бацькам іхнім, якія ладзілі мярэжы свае, і заклікаў іх. </p><i> Adtul′ prajšoǔšy dalej, ugledzeǔ Ën ìnšyh dvuh bratoǔ, Âkava Zavâdzeevaga ì Âna, brata âgonaga, u lodcy z Zavâdzeem, bac′kam ìhnìm, âkìâ ladzìlì mârèžy svae, ì zaklìkaǔ ìh. </i>


text:
І яны адразу, пакінуўшы лодку і бацьку свайго, пайшлі за Ім. </p><i> Ì âny adrazu, pakìnuǔšy lodku ì bac′ku svajgo, pajšlì za Ìm. </i>


text:
<pb/>І хадзіў Ісус па ўсёй Галілеі, навучаючы ў сынагогах іхніх і прапаведуючы Дабравесьце Царства і ацаляючы ўсякую хваробу і ўсякую немач у людзях. </p><i> Ì hadzìǔ Ìsus pa ǔsëj Galìleì, navučaûčy ǔ synagogah ìhnìh ì prapaveduûčy Dabraves′ce Carstva ì acalâûčy ǔsâkuû hvarobu ì ǔsâkuû nemač u lûdzâh. </i>


text:
І прайшоў пра Яго погалас па ўсёй Сірыі; і прыводзілі да Яго ўсіх нямоглых, рознымі хваробамі і пакутамі ахопленых, і апанаваных дэманамі, і лунатыкаў, і спаралізаваных, і Ён ацаляў іх. </p><i> Ì prajšoǔ pra Âgo pogalas pa ǔsëj Sìryì; ì pryvodzìlì da Âgo ǔsìh nâmoglyh, roznymì hvarobamì ì pakutamì ahoplenyh, ì apanavanyh dèmanamì, ì lunatykaǔ, ì sparalìzavanyh, ì Ën acalâǔ ìh. </i>


text:
І за Ім ішло мноства люду з Галілеі і Дзесяцігародзьдзя, і зь Ерусаліма, і зь Юдэі, і з-за Ярдана. </p><i> Ì za Ìm ìšlo mnostva lûdu z Galìleì ì Dzesâcìgarodz′dzâ, ì z′ Erusalìma, ì z′ Ûdèì, ì z-za Ârdana. </i>


text:
<pb/>Убачыўшы люд, Ён узышоў на гару; і калі сеў, прыступілі да Яго вучні Ягоныя. </p><i> Ubačyǔšy lûd, Ën uzyšoǔ na garu; ì kalì seǔ, prystupìlì da Âgo vučnì Âgonyâ. </i>


text:
І, адкрыўшы вусны Свае, Ён вучыў іх, кажучы: </p><i> Ì, adkryǔšy vusny Svae, Ën vučyǔ ìh, kažučy: </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя ўбогія духам, бо іх ёсьць Царства Нябеснае.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ ǔbogìâ duham, bo ìh ës′c′ Carstva Nâbesnae.</J></t> </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя тыя, што плачуць, бо яны суцешацца.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ tyâ, što plačuc′, bo âny sucešacca.</J></t> </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя лагодныя, бо яны ўспадкуюць зямлю.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ lagodnyâ, bo âny ǔspadkuûc′ zâmlû.</J></t> </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя тыя, хто жадае і прагне праўды, бо яны спатоляцца.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ tyâ, hto žadae ì pragne praǔdy, bo âny spatolâcca.</J></t> </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя міласэрныя, бо яны памілаваны будуць.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ mìlasèrnyâ, bo âny pamìlavany buduc′.</J></t> </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя чыстыя сэрцам, бо яны Бога ўбачаць.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ čystyâ sèrcam, bo âny Boga ǔbačac′.</J></t> </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя міратворцы, бо яны сынамі Божымі назавуцца.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ mìratvorcy, bo âny synamì Božymì nazavucca.</J></t> </i>


text:
<t><J>Дабрашчасныя гнаныя за праўду, бо іх ёсьць Царства Нябеснае.</J></t> </p><i> <t><J>Dabraščasnyâ gnanyâ za praǔdu, bo ìh ës′c′ Carstva Nâbesnae.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Дабрашчасныя вы, калі будуць вас ганьбіць і гнаць і ўсякім словам ліхім несправядліва зьневажаць за Мяне.</J> </p><i> <J>Dabraščasnyâ vy, kalì buduc′ vas gan′bìc′ ì gnac′ ì ǔsâkìm slovam lìhìm nespravâdlìva z′nevažac′ za Mâne.</J> </i>


text:
<J>Радуйцеся і весялецеся, бо ўзнагарода ваша вялікая на нябёсах: так гналі прарокаў, што былі перад вамі.</J> </p><i> <J>Radujcesâ ì vesâlecesâ, bo ǔznagaroda vaša vâlìkaâ na nâbësah: tak gnalì prarokaǔ, što bylì perad vamì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Вы - соль зямлі. Калі ж соль страціць сілу, дык чым асоліш яе? Яна ўжо ні на што ня прыдатная, хіба што выкінуць яе прэч на патаптаньне людзям.</J> </p><i> <J>Vy - sol′ zâmlì. Kalì ž sol′ stracìc′ sìlu, dyk čym asolìš âe? Âna ǔžo nì na što nâ prydatnaâ, hìba što vykìnuc′ âe prèč na pataptan′ne lûdzâm.</J> </i>


text:
<J>Вы - сьвятло сьвету: ня можа схавацца горад, які стаіць на версе гары.</J> </p><i> <J>Vy - s′vâtlo s′vetu: nâ moža shavacca gorad, âkì staìc′ na verse gary.</J> </i>


text:
<J>І запаліўшы сьвечку, ня ставяць яе пад пасудзінаю, а на сьвечніку, і сьвеціць усім, хто ў доме.</J> </p><i> <J>Ì zapalìǔšy s′večku, nâ stavâc′ âe pad pasudzìnaû, a na s′večnìku, ì s′vecìc′ usìm, hto ǔ dome.</J> </i>


text:
<J>Так няхай сьвеціць сьвятло ваша перад людзьмі, каб яны бачылі вашыя добрыя ўчынкі і ўслаўлялі Айца вашага, Які ёсьць у нябёсах.</J> </p><i> <J>Tak nâhaj s′vecìc′ s′vâtlo vaša perad lûdz′mì, kab âny bačylì vašyâ dobryâ ǔčynkì ì ǔslaǔlâlì Ajca vašaga, Âkì ës′c′ u nâbësah.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ня думайце, што Я прыйшоў парушыць закон, альбо прарокаў: не парушыць прыйшоў Я, а зьдзейсьніць.</J> </p><i> <J>Nâ dumajce, što Â pryjšoǔ parušyc′ zakon, al′bo prarokaǔ: ne parušyc′ pryjšoǔ Â, a z′dzejs′nìc′.</J> </i>


text:
<J>Бо праўду кажу вам: пакуль ня мінецца неба і зямля, ані ёта адна, ані рыска адзіная ня мінецца з закона, пакуль ня збудзецца ўсё.</J> </p><i> <J>Bo praǔdu kažu vam: pakul′ nâ mìnecca neba ì zâmlâ, anì ëta adna, anì ryska adzìnaâ nâ mìnecca z zakona, pakul′ nâ zbudzecca ǔsë.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, хто парушыць адну з запаведзяў гэтых найменшых і навучыць гэтак людзей, той найменшым назавецца ў Царстве Нябесным; а хто выканае і навучыць, той вялікім назавецца ў Царстве Нябесным.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, hto parušyc′ adnu z zapavedzâǔ gètyh najmenšyh ì navučyc′ gètak lûdzej, toj najmenšym nazavecca ǔ Carstve Nâbesnym; a hto vykanae ì navučyc′, toj vâlìkìm nazavecca ǔ Carstve Nâbesnym.</J> </i>


text:
<pb/><J>Бо, кажу вам, калі праведнасьць ваша не пераважыць праведнасьці кніжнікаў і фарысэяў, дык ня ўвойдзеце вы ў Царства Нябеснае.</J> </p><i> <J>Bo, kažu vam, kalì pravednas′c′ vaša ne peravažyc′ pravednas′cì knìžnìkaǔ ì farysèâǔ, dyk nâ ǔvojdzece vy ǔ Carstva Nâbesnae.</J> </i>


text:
<pb/><J>Вы чулі, што сказана продкам: "не забівай; а хто заб'е, падпадае суду".</J> </p><i> <J>Vy čulì, što skazana prodkam: "ne zabìvaj; a hto zab'e, padpadae sudu".</J> </i>


text:
<J>А Я кажу вам, што кожны, хто гневаецца на брата свайго марна, падпадае суду; хто ж бо скажа брату свайму "пусты чалавек", падпадае сынедрыёну; а хто скажа "неразумны", падпадае геене вогненнай.</J> </p><i> <J>A Â kažu vam, što kožny, hto gnevaecca na brata svajgo marna, padpadae sudu; hto ž bo skaža bratu svajmu "pusty čalavek", padpadae synedryënu; a hto skaža "nerazumny", padpadae geene vognennaj.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, калі ты прынясеш дар твой да ахвярніка і ўспомніш там, што брат твой мае нешта супроць цябе,</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì ty prynâseš dar tvoj da ahvârnìka ì ǔspomnìš tam, što brat tvoj mae nešta suproc′ câbe,</J> </i>


text:
<J>пакінь там дар твой перад ахвярнікам, і ідзі сьпярша памірыся з братам тваім, і тады прыйдзі і прынясі дар твой.</J> </p><i> <J>pakìn′ tam dar tvoj perad ahvârnìkam, ì ìdzì s′pârša pamìrysâ z bratam tvaìm, ì tady pryjdzì ì prynâsì dar tvoj.</J> </i>


text:
<J>Мірыся з праціўнікам тваім хутчэй, пакуль ты яшчэ ў дарозе зь ім, каб не аддаў цябе праціўнік судзьдзі, а судзьдзя не аддаў цябе слузе, і ня ўкінуў цябе ў цямніцу;</J> </p><i> <J>Mìrysâ z pracìǔnìkam tvaìm hutčèj, pakul′ ty âščè ǔ daroze z′ ìm, kab ne addaǔ câbe pracìǔnìk sudz′dzì, a sudz′dzâ ne addaǔ câbe sluze, ì nâ ǔkìnuǔ câbe ǔ câmnìcu;</J> </i>


text:
<J>праўду кажу табе: ня выйдзеш адтуль, пакуль не аддасі апошняга кадранта.</J> </p><i> <J>praǔdu kažu tabe: nâ vyjdzeš adtul′, pakul′ ne addasì apošnâga kadranta.</J> </i>


text:
<pb/><J>Вы чулі, што сказана продкам: "Ня чыні пералюбу".</J> </p><i> <J>Vy čulì, što skazana prodkam: "Nâ čynì peralûbu".</J> </i>


text:
<J>А Я вам кажу, што кожны, хто глядзіць на жанчыну з пажадаю, ужо ўчыніў пералюб зь ёю ў сэрцы сваім.</J> </p><i> <J>A Â vam kažu, što kožny, hto glâdzìc′ na žančynu z pažadaû, užo ǔčynìǔ peralûb z′ ëû ǔ sèrcy svaìm.</J> </i>


text:
<J>Калі ж правае вока тваё спакушае цябе, вырві яго і кінь ад сябе; бо лепей табе, каб загінуў адзін з чэлесаў тваіх, а ня ўсё цела тваё было ўкінута ў геену.</J> </p><i> <J>Kalì ž pravae voka tvaë spakušae câbe, vyrvì âgo ì kìn′ ad sâbe; bo lepej tabe, kab zagìnuǔ adzìn z čèlesaǔ tvaìh, a nâ ǔsë cela tvaë bylo ǔkìnuta ǔ geenu.</J> </i>


text:
<J>І калі правая твая рука спакушае цябе, адатні яе і кінь ад сябе; бо лепей табе, каб загінуў адзін з чэлесаў тваіх, а ня ўсё цела тваё было ўкінута ў геену.</J> </p><i> <J>Ì kalì pravaâ tvaâ ruka spakušae câbe, adatnì âe ì kìn′ ad sâbe; bo lepej tabe, kab zagìnuǔ adzìn z čèlesaǔ tvaìh, a nâ ǔsë cela tvaë bylo ǔkìnuta ǔ geenu.</J> </i>


text:
<pb/><J>Сказана таксама, што, калі хто разьвядзецца з жонкаю сваёю, няхай дасьць ёй разводны ліст.</J> </p><i> <J>Skazana taksama, što, kalì hto raz′vâdzecca z žonkaû svaëû, nâhaj das′c′ ëj razvodny lìst.</J> </i>


text:
<J>А Я вам кажу: кожны, хто разводзіцца з жонкаю сваёю, акрамя як з прычыны распусты, той даводзіць яе да пералюбу; і хто ажэніцца з разьведзенай, той чыніць пералюб.</J> </p><i> <J>A Â vam kažu: kožny, hto razvodzìcca z žonkaû svaëû, akramâ âk z pryčyny raspusty, toj davodzìc′ âe da peralûbu; ì hto ažènìcca z raz′vedzenaj, toj čynìc′ peralûb.</J> </i>


text:
<pb/><J>Зноў жа чулі вы, што сказана продкам: "Не давай ілжывай прысягі, а выконвай прад Госпадам прысягі твае".</J> </p><i> <J>Znoǔ ža čulì vy, što skazana prodkam: "Ne davaj ìlžyvaj prysâgì, a vykonvaj prad Gospadam prysâgì tvae".</J> </i>


text:
<J>А Я вам кажу: не прысягай зусім: ні небам, бо яно - Трон Божы;</J> </p><i> <J>A Â vam kažu: ne prysâgaj zusìm: nì nebam, bo âno - Tron Božy;</J> </i>


text:
<J>ні зямлёю, бо яна падножжа нагам Ягоным; ні Ерусалімам, бо ён горад Вялікага Цара;</J> </p><i> <J>nì zâmlëû, bo âna padnožža nagam Âgonym; nì Erusalìmam, bo ën gorad Vâlìkaga Cara;</J> </i>


text:
<J>ні галавою тваёю не прысягай, бо ня можаш ніводнай валасінкі зрабіць белаю альбо чорнаю.</J> </p><i> <J>nì galavoû tvaëû ne prysâgaj, bo nâ možaš nìvodnaj valasìnkì zrabìc′ belaû al′bo čornaû.</J> </i>


text:
<J>А хай будзе слова ваша: "так - так", "не - не"; а што звыш гэтага, тое ад ліхога.</J> </p><i> <J>A haj budze slova vaša: "tak - tak", "ne - ne"; a što zvyš gètaga, toe ad lìhoga.</J> </i>


text:
<pb/><J>Вы чулі, што сказана: "Вока за вока, і зуб за зуб".</J> </p><i> <J>Vy čulì, što skazana: "Voka za voka, ì zub za zub".</J> </i>


text:
<J>А Я кажу вам не працівіцца злому. Калі хто цябе ўдарыць па правай шчацэ тваёй, падстаў яму і другую;</J> </p><i> <J>A Â kažu vam ne pracìvìcca zlomu. Kalì hto câbe ǔdaryc′ pa pravaj ščacè tvaëj, padstaǔ âmu ì druguû;</J> </i>


text:
<J>і калі хто захоча судзіцца з табою і ўзяць у цябе кашулю, аддай яму і вопратку;</J> </p><i> <J>ì kalì hto zahoča sudzìcca z taboû ì ǔzâc′ u câbe kašulû, addaj âmu ì vopratku;</J> </i>


text:
<J>і калі хто цябе змусіць ісьці зь ім адно попрышча, ідзі зь ім два.</J> </p><i> <J>ì kalì hto câbe zmusìc′ ìs′cì z′ ìm adno popryšča, ìdzì z′ ìm dva.</J> </i>


text:
<J>Таму, хто просіць у цябе, дай і ад таго, хто хоча пазычыць у цябе, не адварочвайся.</J> </p><i> <J>Tamu, hto prosìc′ u câbe, daj ì ad tago, hto hoča pazyčyc′ u câbe, ne advaročvajsâ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Вы чулі, што сказана: "Любі блізкага твайго і ненавідзь ворага твайго".</J> </p><i> <J>Vy čulì, što skazana: "Lûbì blìzkaga tvajgo ì nenavìdz′ voraga tvajgo".</J> </i>


text:
<J>А Я кажу вам: любеце ворагаў вашых, дабраслаўляйце кляцьбітоў вашых, рабеце дабро ненавісьнікам вашым і малецеся за крыўдзіцеляў вашых і за ганіцеляў вашых;</J> </p><i> <J>A Â kažu vam: lûbece voragaǔ vašyh, dabraslaǔlâjce klâc′bìtoǔ vašyh, rabece dabro nenavìs′nìkam vašym ì malecesâ za kryǔdzìcelâǔ vašyh ì za ganìcelâǔ vašyh;</J> </i>


text:
<J>каб сталіся вы сынамі Айца вашага, Які ёсьць у нябёсах; бо Ён загадвае сонцу Свайму ўзыходзіць над ліхімі і добрымі і пасылае дождж на праведных і няправедных.</J> </p><i> <J>kab stalìsâ vy synamì Ajca vašaga, Âkì ës′c′ u nâbësah; bo Ën zagadvae soncu Svajmu ǔzyhodzìc′ nad lìhìmì ì dobrymì ì pasylae doždž na pravednyh ì nâpravednyh.</J> </i>


text:
<J>Бо, калі вы будзеце любіць тых, што любяць вас, якая вам узнагарода? Ці ж ня тое самае робяць і мытнікі?</J> </p><i> <J>Bo, kalì vy budzece lûbìc′ tyh, što lûbâc′ vas, âkaâ vam uznagaroda? Cì ž nâ toe samae robâc′ ì mytnìkì?</J> </i>


text:
<J>І калі вы вітаеце братоў вашых толькі, што асаблівага робіце? Ці ж ня гэтак тое самае робяць і язычнікі?</J> </p><i> <J>Ì kalì vy vìtaece bratoǔ vašyh tol′kì, što asablìvaga robìce? Cì ž nâ gètak toe samae robâc′ ì âzyčnìkì?</J> </i>


text:
<J>Дык вось, будзьце дасканалыя, як дасканалы Айцец ваш Нябесны.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, budz′ce daskanalyâ, âk daskanaly Ajcec vaš Nâbesny.</J> </i>


text:
<pb/><J>Глядзеце, не выстаўляйце праведнасьці вашай перад людзьмі, каб яны бачылі вас: інакш няма вам узнагароды ад Айца вашага, Які ёсьць у нябёсах.</J> </p><i> <J>Glâdzece, ne vystaǔlâjce pravednas′cì vašaj perad lûdz′mì, kab âny bačylì vas: ìnakš nâma vam uznagarody ad Ajca vašaga, Âkì ës′c′ u nâbësah.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, калі даеш міласьціну, ня трубі перад сабою, як робяць крывадушнікі ў сынагогах і на вуліцах, каб услаўлялі іх людзі. Праўду кажу вам: яны атрымліваюць узнагароду сваю.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì daeš mìlas′cìnu, nâ trubì perad saboû, âk robâc′ kryvadušnìkì ǔ synagogah ì na vulìcah, kab uslaǔlâlì ìh lûdzì. Praǔdu kažu vam: âny atrymlìvaûc′ uznagarodu svaû.</J> </i>


text:
<J>У цябе ж, калі даеш міласьціну, няхай ня ведае левая рука твая, што робіць правая,</J> </p><i> <J>U câbe ž, kalì daeš mìlas′cìnu, nâhaj nâ vedae levaâ ruka tvaâ, što robìc′ pravaâ,</J> </i>


text:
<J>каб міласьціна твая была ў тайнасьці, і Айцец твой, Які бачыць у тайнасьці, аддасьць табе на яве.</J> </p><i> <J>kab mìlas′cìna tvaâ byla ǔ tajnas′cì, ì Ajcec tvoj, Âkì bačyc′ u tajnas′cì, addas′c′ tabe na âve.</J> </i>


text:
<pb/><J>І калі молішся, ня будзь, як крывадушнікі, што любяць у сынагогах і на рагах вуліц, стоячы, маліцца, каб выставіцца перад людзьмі. Праўду кажу вам, што яны атрымліваюць узнагароду сваю.</J> </p><i> <J>Ì kalì molìšsâ, nâ budz′, âk kryvadušnìkì, što lûbâc′ u synagogah ì na ragah vulìc, stoâčy, malìcca, kab vystavìcca perad lûdz′mì. Praǔdu kažu vam, što âny atrymlìvaûc′ uznagarodu svaû.</J> </i>


text:
<J>Ты ж, калі молішся, зайдзі ў пакой твой і, зачыніўшы дзьверы твае, памаліся Айцу твайму, Які ў тайнасьці; і Айцец твой, Які бачыць у тайнасьці, аддасьць табе на яве.</J> </p><i> <J>Ty ž, kalì molìšsâ, zajdzì ǔ pakoj tvoj ì, začynìǔšy dz′very tvae, pamalìsâ Ajcu tvajmu, Âkì ǔ tajnas′cì; ì Ajcec tvoj, Âkì bačyc′ u tajnas′cì, addas′c′ tabe na âve.</J> </i>


text:
<J>А молячыся, не гаварэце лішняга, бы язычнікі; бо яны думаюць, што ў мнагаслоўі сваім пачутыя будуць;</J> </p><i> <J>A molâčysâ, ne gavarèce lìšnâga, by âzyčnìkì; bo âny dumaûc′, što ǔ mnagasloǔì svaìm pačutyâ buduc′;</J> </i>


text:
<J>дык ня будзьце ж падобныя да іх; бо ведае Айцец ваш, у чым вы маеце патрэбу, раней, чым вы ў Яго папросіце.</J> </p><i> <J>dyk nâ budz′ce ž padobnyâ da ìh; bo vedae Ajcec vaš, u čym vy maece patrèbu, ranej, čym vy ǔ Âgo paprosìce.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, малецеся так: <t>Войча наш, Які ёсьць на нябёсах! Хай сьвяціцца імя Тваё;</J></t> </p><i> <J>Dyk vos′, malecesâ tak: <t>Vojča naš, Âkì ës′c′ na nâbësah! Haj s′vâcìcca ìmâ Tvaë;</J></t> </i>


text:
<t><J>хай прыйдзе Царства Тваё; хай будзе воля Твая як на небе, так на зямлі;</J></t> </p><i> <t><J>haj pryjdze Carstva Tvaë; haj budze volâ Tvaâ âk na nebe, tak na zâmlì;</J></t> </i>


text:
<t><J>хлеб наш надзённы дай нам сёньня;</J></t> </p><i> <t><J>hleb naš nadzënny daj nam sën′nâ;</J></t> </i>


text:
<t><J>і даруй нам правіны нашыя, як і мы даруем вінаватым перад намі;</J></t> </p><i> <t><J>ì daruj nam pravìny našyâ, âk ì my daruem vìnavatym perad namì;</J></t> </i>


text:
<t><J>і не дапусьці нас да спакусы, але ратуй нас ад ліхога; бо Тваё ёсьць Царства і сіла і слава навекі. Амін.</J></t> </p><i> <t><J>ì ne dapus′cì nas da spakusy, ale ratuj nas ad lìhoga; bo Tvaë ës′c′ Carstva ì sìla ì slava navekì. Amìn.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Бо калі вы будзеце дараваць людзям правіны іх, дык даруе і вам Айцец ваш Нябесны;</J> </p><i> <J>Bo kalì vy budzece daravac′ lûdzâm pravìny ìh, dyk darue ì vam Ajcec vaš Nâbesny;</J> </i>


text:
<J>а як ня будзеце дараваць людзям іх правінаў, дык і Айцец ваш не даруе вам правінаў вашых.</J> </p><i> <J>a âk nâ budzece daravac′ lûdzâm ìh pravìnaǔ, dyk ì Ajcec vaš ne darue vam pravìnaǔ vašyh.</J> </i>


text:
<pb/><J>І калі посьціце, ня будзьце заняпалыя, як крывадушнікі; бо яны памрочваюць абліччы свае, каб паказаць сябе людзям посьнікамі. Праўду кажу вам, што яны атрымліваюць узнагароду сваю.</J> </p><i> <J>Ì kalì pos′cìce, nâ budz′ce zanâpalyâ, âk kryvadušnìkì; bo âny pamročvaûc′ ablìččy svae, kab pakazac′ sâbe lûdzâm pos′nìkamì. Praǔdu kažu vam, što âny atrymlìvaûc′ uznagarodu svaû.</J> </i>


text:
<J>А ты, калі посьцішся, намасьці галаву тваю і ўмый аблічча тваё,</J> </p><i> <J>A ty, kalì pos′cìšsâ, namas′cì galavu tvaû ì ǔmyj ablìčča tvaë,</J> </i>


text:
<pb/><J>каб явіцца посьнікам не перад людзьмі, а перад Айцом тваім, Які ў тайнасьці; і Айцец твой, Які бачыць у тайнасьці, аддасьць табе на яве.</J> </p><i> <J>kab âvìcca pos′nìkam ne perad lûdz′mì, a perad Ajcom tvaìm, Âkì ǔ tajnas′cì; ì Ajcec tvoj, Âkì bačyc′ u tajnas′cì, addas′c′ tabe na âve.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ня зьбірайце сабе скарбаў на зямлі, дзе моль і ржа нішчаць і дзе злодзеі падкопваюцца і крадуць:</J> </p><i> <J>Nâ z′bìrajce sabe skarbaǔ na zâmlì, dze mol′ ì rža nìščac′ ì dze zlodzeì padkopvaûcca ì kraduc′:</J> </i>


text:
<pb/><J>а зьбірайце сабе скарбы на небе, дзе ні моль, ні ржа ня зьнішчаюць і дзе злодзеі не падкопваюцца і ня крадуць;</J> </p><i> <J>a z′bìrajce sabe skarby na nebe, dze nì mol′, nì rža nâ z′nìščaûc′ ì dze zlodzeì ne padkopvaûcca ì nâ kraduc′;</J> </i>


text:
<J>бо дзе скарб ваш, там будзе і сэрца ваша.</J> </p><i> <J>bo dze skarb vaš, tam budze ì sèrca vaša.</J> </i>


text:
<pb/><J>Сьвяцільня целу ёсьць вока. Дык вось, калі вока тваё будзе чыстае, дык усё цела тваё сьветлае будзе;</J> </p><i> <J>S′vâcìl′nâ celu ës′c′ voka. Dyk vos′, kalì voka tvaë budze čystae, dyk usë cela tvaë s′vetlae budze;</J> </i>


text:
<J>калі ж вока тваё будзе ліхое, дык усё цела тваё цёмнае будзе. І вось, калі сьвятло, якое ў табе, - цемра, дык якая ж цемра?</J> </p><i> <J>kalì ž voka tvaë budze lìhoe, dyk usë cela tvaë cëmnae budze. Ì vos′, kalì s′vâtlo, âkoe ǔ tabe, - cemra, dyk âkaâ ž cemra?</J> </i>


text:
<pb/><J>Ніхто ня можа служыць двум гаспадарам: бо альбо аднаго будзе ненавідзець, а другога любіць; альбо аднаго пачне трымацца, а другім будзе пагарджаць. Ня можаце служыць Богу і мамоне.</J> </p><i> <J>Nìhto nâ moža služyc′ dvum gaspadaram: bo al′bo adnago budze nenavìdzec′, a drugoga lûbìc′; al′bo adnago pačne trymacca, a drugìm budze pagardžac′. Nâ možace služyc′ Bogu ì mamone.</J> </i>


text:
<pb/><J>Таму кажу вам: ня турбуйцеся дзеля душы вашае, што вам есьці і што піць, ні дзеля цела вашага, у што апрануцца. Ці ж душа ня большая за ежу, і цела - за вопратку?</J> </p><i> <J>Tamu kažu vam: nâ turbujcesâ dzelâ dušy vašae, što vam es′cì ì što pìc′, nì dzelâ cela vašaga, u što apranucca. Cì ž duša nâ bol′šaâ za ežu, ì cela - za vopratku?</J> </i>


text:
<J>Зірнеце на птушак нябесных: яны ні сеюць, ні жнуць, ні зьбіраюць у засекі; і Айцец ваш Нябесны корміць іх. Ці ж вы не намнога лепшыя за іх?</J> </p><i> <J>Zìrnece na ptušak nâbesnyh: âny nì seûc′, nì žnuc′, nì z′bìraûc′ u zasekì; ì Ajcec vaš Nâbesny kormìc′ ìh. Cì ž vy ne namnoga lepšyâ za ìh?</J> </i>


text:
<J>Ды і хто з вас, турбуючыся, можа дадаць сабе росту хоць адзін локаць?</J> </p><i> <J>Dy ì hto z vas, turbuûčysâ, moža dadac′ sabe rostu hoc′ adzìn lokac′?</J> </i>


text:
<J>І пра вопратку што турбуецеся? Паглядзеце на лілеі польныя, як яны растуць: не працуюць, ні прадуць;</J> </p><i> <J>Ì pra vopratku što turbuecesâ? Paglâdzece na lìleì pol′nyâ, âk âny rastuc′: ne pracuûc′, nì praduc′;</J> </i>


text:
<pb/><J>але кажу вам, што і Саламон ва ўсёй славе сваёй не апранаўся так, як кожная зь іх;</J> </p><i> <J>ale kažu vam, što ì Salamon va ǔsëj slave svaëj ne apranaǔsâ tak, âk kožnaâ z′ ìh;</J> </i>


text:
<J>калі ж траву польную, якая сёньня ёсьць, а заўтра будзе кінута ў печ, Бог так апранае, наколькі ж болей вас, малаверы!</J> </p><i> <J>kalì ž travu pol′nuû, âkaâ sën′nâ ës′c′, a zaǔtra budze kìnuta ǔ peč, Bog tak apranae, nakol′kì ž bolej vas, malavery!</J> </i>


text:
<J>Дык вось, ня турбуйцеся і не кажэце: "што нам есьці?" альбо: "што піць?" альбо: "у што апрануцца?".</J> </p><i> <J>Dyk vos′, nâ turbujcesâ ì ne kažèce: "što nam es′cì?" al′bo: "što pìc′?" al′bo: "u što apranucca?".</J> </i>


text:
<J>Бо ўсяго гэтага шукаюць язычнікі; ведае бо Айцец ваш Нябесны, што вы маеце патрэбу ва ўсім гэтым.</J> </p><i> <J>Bo ǔsâgo gètaga šukaûc′ âzyčnìkì; vedae bo Ajcec vaš Nâbesny, što vy maece patrèbu va ǔsìm gètym.</J> </i>


text:
<J>Шукайце ж найперш Царства Божага і праведнасьці Ягонай, і гэта ўсё дадасца вам.</J> </p><i> <J>Šukajce ž najperš Carstva Božaga ì pravednas′cì Âgonaj, ì gèta ǔsë dadasca vam.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, ня турбуйцеся заўтрашнім днём, бо заўтрашні сам за сябе патурбуецца: досыць кожнаму дню свайго клопату.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, nâ turbujcesâ zaǔtrašnìm dnëm, bo zaǔtrašnì sam za sâbe paturbuecca: dosyc′ kožnamu dnû svajgo klopatu.</J> </i>


text:
<J>бо якім судом судзіце, такім вас судзіць будуць; і якою мераю мерыце, такою і вам будуць мерыць.</J> </p><i> <J>bo âkìm sudom sudzìce, takìm vas sudzìc′ buduc′; ì âkoû meraû meryce, takoû ì vam buduc′ meryc′.</J> </i>


text:
<J>І што ты глядзіш на парушынку ў воку брата твайго, а калоды ў воку сваім не адчуваеш?</J> </p><i> <J>Ì što ty glâdzìš na parušynku ǔ voku brata tvajgo, a kalody ǔ voku svaìm ne adčuvaeš?</J> </i>


text:
<J>Альбо, як скажаш брату свайму: "Дай, я выму парушынку з вока твайго"; а вось у тваім воку калода?</J> </p><i> <J>Al′bo, âk skažaš bratu svajmu: "Daj, â vymu parušynku z voka tvajgo"; a vos′ u tvaìm voku kaloda?</J> </i>


text:
<J>Крывадушнік! вымі спачатку калоду са свайго вока, і тады ўбачыш, як выняць парушынку з вока брата твайго.</J> </p><i> <J>Kryvadušnìk! vymì spačatku kalodu sa svajgo voka, ì tady ǔbačyš, âk vynâc′ parušynku z voka brata tvajgo.</J> </i>


text:
<J>Не давайце сьвятога сабакам і ня кідайце пэрлаў вашых перад сьвіньнямі, каб яны не стапталі іх нагамі сваімі і, абярнуўшыся, не разадралі вас.</J> </p><i> <J>Ne davajce s′vâtoga sabakam ì nâ kìdajce pèrlaǔ vašyh perad s′vìn′nâmì, kab âny ne staptalì ìh nagamì svaìmì ì, abârnuǔšysâ, ne razadralì vas.</J> </i>


text:
<pb/><J>Прасеце, і дасца вам; шукайце, і знойдзеце; стукайцеся, і адчыняць вам;</J> </p><i> <J>Prasece, ì dasca vam; šukajce, ì znojdzece; stukajcesâ, ì adčynâc′ vam;</J> </i>


text:
<J>бо кожны, хто просіць, атрымлівае, і, хто шукае, знаходзіць, і хто стукаецца, таму адчыняць.</J> </p><i> <J>bo kožny, hto prosìc′, atrymlìvae, ì, hto šukae, znahodzìc′, ì hto stukaecca, tamu adčynâc′.</J> </i>


text:
<J>Ці ёсьць сярод вас такі чалавек, які, калі папросіць сын ягоны ў яго хлеба, камень падаў бы яму?</J> </p><i> <J>Cì ës′c′ sârod vas takì čalavek, âkì, kalì paprosìc′ syn âgony ǔ âgo hleba, kamen′ padaǔ by âmu?</J> </i>


text:
<J>і калі рыбы папросіць, зьмяю падаў бы яму?</J> </p><i> <J>ì kalì ryby paprosìc′, z′mâû padaǔ by âmu?</J> </i>


text:
<J>Дык вось, калі вы, ліхія, умееце дары добрыя даваць вашым дзецям, тым болей Айцец ваш, Які ёсьць у нябёсах, дасьць даброты тым, хто просіць у Яго.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì vy, lìhìâ, umeece dary dobryâ davac′ vašym dzecâm, tym bolej Ajcec vaš, Âkì ës′c′ u nâbësah, das′c′ dabroty tym, hto prosìc′ u Âgo.</J> </i>


text:
<pb/><J>І вось усё, што хочаце, каб рабілі вам людзі, тое і вы рабеце ім; бо ў гэтым закон і прарокі.</J> </p><i> <J>Ì vos′ usë, što hočace, kab rabìlì vam lûdzì, toe ì vy rabece ìm; bo ǔ gètym zakon ì prarokì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Уваходзьце вузкаю брамаю; бо шырокая брама і прасторная дарога вядуць у пагібель, і многія ідуць імі;</J> </p><i> <J>Uvahodz′ce vuzkaû bramaû; bo šyrokaâ brama ì prastornaâ daroga vâduc′ u pagìbel′, ì mnogìâ ìduc′ ìmì;</J> </i>


text:
<J>бо вузкая брама і цесная дарога вядуць у жыцьцё, і нямногія знаходзяць іх.</J> </p><i> <J>bo vuzkaâ brama ì cesnaâ daroga vâduc′ u žyc′cë, ì nâmnogìâ znahodzâc′ ìh.</J> </i>


text:
<pb/><J>Асьцерагайцеся ілжывых прарокаў, якія прыходзяць да вас у авечай адзежы, а ўсярэдзіне - ваўкі драпежныя;</J> </p><i> <J>As′ceragajcesâ ìlžyvyh prarokaǔ, âkìâ pryhodzâc′ da vas u avečaj adzežy, a ǔsârèdzìne - vaǔkì drapežnyâ;</J> </i>


text:
<J>па іхніх пладах пазнаеце іх. Ці ж зьбіраюць зь цярноўніку вінаград, альбо зь дзядоўніку смоквы?</J> </p><i> <J>pa ìhnìh pladah paznaece ìh. Cì ž z′bìraûc′ z′ cârnoǔnìku vìnagrad, al′bo z′ dzâdoǔnìku smokvy?</J> </i>


text:
<J>Так усякае добрае дрэва родзіць і плады добрыя, а благое дрэва родзіць і плады благія:</J> </p><i> <J>Tak usâkae dobrae drèva rodzìc′ ì plady dobryâ, a blagoe drèva rodzìc′ ì plady blagìâ:</J> </i>


text:
<J>ня можа добрае дрэва радзіць благія плады, ні дрэва благое радзіць плады добрыя.</J> </p><i> <J>nâ moža dobrae drèva radzìc′ blagìâ plady, nì drèva blagoe radzìc′ plady dobryâ.</J> </i>


text:
<J>Усякае дрэва, якое ня родзіць плоду добрага, сьсякаюць і кідаюць у вагонь.</J> </p><i> <J>Usâkae drèva, âkoe nâ rodzìc′ plodu dobraga, s′sâkaûc′ ì kìdaûc′ u vagon′.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, па пладах іхніх пазнаеце іх.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, pa pladah ìhnìh paznaece ìh.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ня кожны, хто кажа Мне: "Госпадзе! Госпадзе!" увойдзе ў Царства Нябеснае, а той, хто выконвае волю Айца Майго, Які ёсьць у нябёсах.</J> </p><i> <J>Nâ kožny, hto kaža Mne: "Gospadze! Gospadze!" uvojdze ǔ Carstva Nâbesnae, a toj, hto vykonvae volû Ajca Majgo, Âkì ës′c′ u nâbësah.</J> </i>


text:
<J>Многія скажуць Мне ў той дзень: "Госпадзе! Госпадзе! ці не ад Твайго імя мы прарочылі? і ці не Тваім імем дэманаў выганялі? і ці не Тваім імем многія цуды ўчынялі?".</J> </p><i> <J>Mnogìâ skažuc′ Mne ǔ toj dzen′: "Gospadze! Gospadze! cì ne ad Tvajgo ìmâ my praročylì? ì cì ne Tvaìm ìmem dèmanaǔ vyganâlì? ì cì ne Tvaìm ìmem mnogìâ cudy ǔčynâlì?".</J> </i>


text:
<J>І тады абвяшчу ім: "Я ніколі ня знаў вас; адыдзеце ад Мяне, вы, што робіце беззаконьне".</J> </p><i> <J>Ì tady abvâšču ìm: "Â nìkolì nâ znaǔ vas; adydzece ad Mâne, vy, što robìce bezzakon′ne".</J> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, кожны, хто слухае гэтыя словы Мае і выконвае іх, прыпадобніцца да мужа разумнага, які збудаваў свой дом на камені;</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kožny, hto sluhae gètyâ slovy Mae ì vykonvae ìh, prypadobnìcca da muža razumnaga, âkì zbudavaǔ svoj dom na kamenì;</J> </i>


text:
<J>і паліўся дождж, і разьліліся рэкі, і падзьмулі вятры, і рынуліся на той дом; і ён ня ўпаў, бо пастаўлены быў на камені.</J> </p><i> <J>ì palìǔsâ doždž, ì raz′lìlìsâ rèkì, ì padz′mulì vâtry, ì rynulìsâ na toj dom; ì ën nâ ǔpaǔ, bo pastaǔleny byǔ na kamenì.</J> </i>


text:
<J>А кожны, хто слухае гэтыя словы Мае і ня выконвае іх, прыпадобніцца да мужа неразважлівага, які паставіў свой дом на пяску;</J> </p><i> <J>A kožny, hto sluhae gètyâ slovy Mae ì nâ vykonvae ìh, prypadobnìcca da muža nerazvažlìvaga, âkì pastavìǔ svoj dom na pâsku;</J> </i>


text:
<J>і паліўся дождж, і разьліліся рэкі, і падзьмулі вятры, і налеглі на дом той; і ён упаў, і было падзеньне яго вялікае.</J> </p><i> <J>ì palìǔsâ doždž, ì raz′lìlìsâ rèkì, ì padz′mulì vâtry, ì naleglì na dom toj; ì ën upaǔ, ì bylo padzen′ne âgo vâlìkae.</J> </i>


text:
<pb/>І сталася, калі Ісус прамовіў гэтыя словы, дзівавалі людзі з вучэньня Яго, </p><i> Ì stalasâ, kalì Ìsus pramovìǔ gètyâ slovy, dzìvavalì lûdzì z vučèn′nâ Âgo, </i>


text:
бо Ён іх вучыў як той, хто мае ўладу, а не як кніжнікі і фарысэі. </p><i> bo Ën ìh vučyǔ âk toj, hto mae ǔladu, a ne âk knìžnìkì ì farysèì. </i>


text:
<pb/>Калі Ён сышоў з гары, за Ім сьледам пайшло мноства людзей. </p><i> Kalì Ën syšoǔ z gary, za Ìm s′ledam pajšlo mnostva lûdzej. </i>


text:
І вось, падышоў пракажоны і, кланяючыся Яму, сказаў: Госпадзе! калі хочаш, можаш мяне ачысьціць. </p><i> Ì vos′, padyšoǔ prakažony ì, klanâûčysâ Âmu, skazaǔ: Gospadze! kalì hočaš, možaš mâne ačys′cìc′. </i>


text:
Ісус, працягнуўшы руку, дакрануўся да яго і сказаў: <J>хачу, ачысьціся.</J> І адразу ачысьціўся той ад праказы. </p><i> Ìsus, pracâgnuǔšy ruku, dakranuǔsâ da âgo ì skazaǔ: <J>haču, ačys′cìsâ.</J> Ì adrazu ačys′cìǔsâ toj ad prakazy. </i>


text:
І кажа яму Ісус: <J>глядзі, не кажы нікому; але ідзі, пакажыся сьвятару, і прынясі дар, аб якім загадаў Майсей, на сьведчаньне ім.</J> </p><i> Ì kaža âmu Ìsus: <J>glâdzì, ne kažy nìkomu; ale ìdzì, pakažysâ s′vâtaru, ì prynâsì dar, ab âkìm zagadaǔ Majsej, na s′vedčan′ne ìm.</J> </i>


text:
<pb/>Калі ж увайшоў Ісус у Капернаум, падышоў да Яго сотнік і папрасіў у Яго: </p><i> Kalì ž uvajšoǔ Ìsus u Kapernaum, padyšoǔ da Âgo sotnìk ì paprasìǔ u Âgo: </i>


text:
Госпадзе! слуга мой ляжыць дома ў паралічы і моцна пакутуе, </p><i> Gospadze! sluga moj lâžyc′ doma ǔ paralìčy ì mocna pakutue, </i>


text:
Ісус кажа яму: <J>Я прыйду і ацалю яго.</J> </p><i> Ìsus kaža âmu: <J>Â pryjdu ì acalû âgo.</J> </i>


text:
А сотнік сказаў Яму ў адказ: Госпадзе! я ня варты, каб Ты ўвайшоў пад мой дах; але скажы толькі слова, і выздаравее слуга мой; </p><i> A sotnìk skazaǔ Âmu ǔ adkaz: Gospadze! â nâ varty, kab Ty ǔvajšoǔ pad moj dah; ale skažy tol′kì slova, ì vyzdaravee sluga moj; </i>


text:
бо і я чалавек падуладны; і, маючы ў сябе ў падначаленьні вояў, кажу аднаму: "ідзі", і прыходзіць; і слузе майму: "зрабі тое", і робіць. </p><i> bo ì â čalavek paduladny; ì, maûčy ǔ sâbe ǔ padnačalen′nì voâǔ, kažu adnamu: "ìdzì", ì pryhodzìc′; ì sluze majmu: "zrabì toe", ì robìc′. </i>


text:
<pb/>Пачуўшы гэта, Ісус зьдзівіўся і сказаў тым, што ішлі за Ім: <J>праўду кажу вам: і ў Ізраілі не знайшоў Я такое веры.</J> </p><i> Pačuǔšy gèta, Ìsus z′dzìvìǔsâ ì skazaǔ tym, što ìšlì za Ìm: <J>praǔdu kažu vam: ì ǔ Ìzraìlì ne znajšoǔ Â takoe very.</J> </i>


text:
<pb/><J>Кажу ж вам, што многія з усходу і з захаду прыйдуць і ўзьлягуць з Абрагамам, Ісаакам і Якавам у Царстве Нябесным;</J> </p><i> <J>Kažu ž vam, što mnogìâ z ushodu ì z zahadu pryjduc′ ì ǔz′lâguc′ z Abragamam, Ìsaakam ì Âkavam u Carstve Nâbesnym;</J> </i>


text:
<J>а сыны царства будуць выкінуты ў цемру вонкавую, там будзе плач і скрыгат зубоў.</J> </p><i> <J>a syny carstva buduc′ vykìnuty ǔ cemru vonkavuû, tam budze plač ì skrygat zuboǔ.</J> </i>


text:
І сказаў Ісус сотніку: <J>ідзі, і, як ты вераваў, хай будзе табе.</J> І выздаравеў слуга ягоны ў тую ж гадзіну. </p><i> Ì skazaǔ Ìsus sotnìku: <J>ìdzì, ì, âk ty veravaǔ, haj budze tabe.</J> Ì vyzdaraveǔ sluga âgony ǔ tuû ž gadzìnu. </i>


text:
<pb/>Прыйшоўшы ў дом Пятра, Ісус убачыў цешчу ягоную, якая ляжала ў гарачцы, </p><i> Pryjšoǔšy ǔ dom Pâtra, Ìsus ubačyǔ cešču âgonuû, âkaâ lâžala ǔ garačcy, </i>


text:
і дакрануўся да рукі яе, і пакінула яе гарачка; і ўстала яна і слугавала ім. </p><i> ì dakranuǔsâ da rukì âe, ì pakìnula âe garačka; ì ǔstala âna ì slugavala ìm. </i>


text:
<pb/>Калі ж зьвечарэла, прывялі да Яго многа людзей, апанаваных дэманамі: і Ён выгнаў духаў словам і ўсіх нядужых ацаліў; </p><i> Kalì ž z′večarèla, pryvâlì da Âgo mnoga lûdzej, apanavanyh dèmanamì: ì Ën vygnaǔ duhaǔ slovam ì ǔsìh nâdužyh acalìǔ; </i>


text:
каб збылося сказанае праз прарока Ісаю, які кажа: <t>"Ён узяў на Сябе нашы немачы, і хваробы панёс".</t> </p><i> kab zbylosâ skazanae praz praroka Ìsaû, âkì kaža: <t>"Ën uzâǔ na Sâbe našy nemačy, ì hvaroby panës".</t> </i>


text:
<pb/>Калі ж Ісус убачыў вакол Сябе мноства люду, загадаў вучням адплысьці на той бок. </p><i> Kalì ž Ìsus ubačyǔ vakol Sâbe mnostva lûdu, zagadaǔ vučnâm adplys′cì na toj bok. </i>


text:
І адзін кніжнік, падышоўшы, сказаў Яму: Настаўнік! я пайду за Табою, куды б Ты ні пайшоў. </p><i> Ì adzìn knìžnìk, padyšoǔšy, skazaǔ Âmu: Nastaǔnìk! â pajdu za Taboû, kudy b Ty nì pajšoǔ. </i>


text:
І кажа яму Ісус: <J>лісы маюць норы, і птушкі нябесныя гнёзды; а Сын Чалавечы ня мае, дзе прыхіліць галаву.</J> </p><i> Ì kaža âmu Ìsus: <J>lìsy maûc′ nory, ì ptuškì nâbesnyâ gnëzdy; a Syn Čalavečy nâ mae, dze pryhìlìc′ galavu.</J> </i>


text:
А другі, з вучняў, сказаў Яму: Госпадзе, дазволь мне сьпярша пайсьці і пахаваць майго бацьку. </p><i> A drugì, z vučnâǔ, skazaǔ Âmu: Gospadze, dazvol′ mne s′pârša pajs′cì ì pahavac′ majgo bac′ku. </i>


text:
Але Ісус сказаў яму: <J>ідзі за Мною, і пакінь мёртвым хаваць сваіх памерлых.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ âmu: <J>ìdzì za Mnoû, ì pakìn′ mërtvym havac′ svaìh pamerlyh.</J> </i>


text:
<pb/>І калі ўвайшоў Ён у лодку, увайшлі за Ім вучні Ягоныя. </p><i> Ì kalì ǔvajšoǔ Ën u lodku, uvajšlì za Ìm vučnì Âgonyâ. </i>


text:
І вось, бура вялікая сталася на моры, ажно лодку захліствалі хвалі; а Ён спаў. </p><i> Ì vos′, bura vâlìkaâ stalasâ na mory, ažno lodku zahlìstvalì hvalì; a Ën spaǔ. </i>


text:
І вучні Ягоныя, падышоўшы да Яго, разбудзілі Яго і сказалі: Госпадзе! ратуй нас, гінем. </p><i> Ì vučnì Âgonyâ, padyšoǔšy da Âgo, razbudzìlì Âgo ì skazalì: Gospadze! ratuj nas, gìnem. </i>


text:
<pb/>І кажа ім: <J>чаго вы спалохаліся, малаверы?</J> Тады, устаўшы, забараніў вятрам і мору, і сталася ціша вялікая. </p><i> Ì kaža ìm: <J>čago vy spalohalìsâ, malavery?</J> Tady, ustaǔšy, zabaranìǔ vâtram ì moru, ì stalasâ cìša vâlìkaâ. </i>


text:
А людзі, дзівуючыся, казалі: хто Гэты, што і вятры, і мора слухаюцца Яго? </p><i> A lûdzì, dzìvuûčysâ, kazalì: hto Gèty, što ì vâtry, ì mora sluhaûcca Âgo? </i>


text:
<pb/>І калі прыплыў Ён на другі бераг у краіну Гергесінскую, сустрэлі Яго, выйшаўшы з магіл, двое апанаваных дэманамі, вельмі лютыя, так што ніхто ня мог праходзіць тою дарогаю. </p><i> Ì kalì pryplyǔ Ën na drugì berag u kraìnu Gergesìnskuû, sustrèlì Âgo, vyjšaǔšy z magìl, dvoe apanavanyh dèmanamì, vel′mì lûtyâ, tak što nìhto nâ mog prahodzìc′ toû darogaû. </i>


text:
<pb/>І вось, яны закрычалі: што Табе да нас, Ісусе, Сыне Божы? прыйшоў Ты сюды дачасна мучыць нас. </p><i> Ì vos′, âny zakryčalì: što Tabe da nas, Ìsuse, Syne Božy? pryjšoǔ Ty sûdy dačasna mučyc′ nas. </i>


text:
А зводдаль ад іх пасьвіўся вялікі гурт сьвіней. </p><i> A zvoddal′ ad ìh pas′vìǔsâ vâlìkì gurt s′vìnej. </i>


text:
І дэманы прасіліся ў Яго: калі выганіш нас, дык пашлі нас у гурт сьвіней. </p><i> Ì dèmany prasìlìsâ ǔ Âgo: kalì vyganìš nas, dyk pašlì nas u gurt s′vìnej. </i>


text:
І Ён сказаў ім: <J>ідзеце</J>. І выйшлі яны, і пайшлі ў гурт сьвіней. І вось, кінуўся ўвесь гурт сьвіны з урвішча ў мора і загінуў у вадзе. </p><i> Ì Ën skazaǔ ìm: <J>ìdzece</J>. Ì vyjšlì âny, ì pajšlì ǔ gurt s′vìnej. Ì vos′, kìnuǔsâ ǔves′ gurt s′vìny z urvìšča ǔ mora ì zagìnuǔ u vadze. </i>


text:
А пастухі паўцякалі і, прыйшоўшы ў горад, расказалі пра ўсё, і пра апанаваных дэманамі. </p><i> A pastuhì paǔcâkalì ì, pryjšoǔšy ǔ gorad, raskazalì pra ǔsë, ì pra apanavanyh dèmanamì. </i>


text:
І вось, увесь горад выйшаў на сустрэчу Ісусу; і, убачыўшы Яго, прасілі, каб Ён адышоў ад іх межаў. </p><i> Ì vos′, uves′ gorad vyjšaǔ na sustrèču Ìsusu; ì, ubačyǔšy Âgo, prasìlì, kab Ën adyšoǔ ad ìh mežaǔ. </i>


text:
<pb/>І Ён, увайшоўшы ў лодку, пераплыў у Свой горад. </p><i> Ì Ën, uvajšoǔšy ǔ lodku, peraplyǔ u Svoj gorad. </i>


text:
І вось, прынесьлі да Яго паралізаванага, пакладзенага на пасьцелі. І ўбачыўшы веру іхнюю, Ісус сказаў паралізаванаму: <J>мацуйся, сыне! даруюцца табе грахі.</J> </p><i> Ì vos′, prynes′lì da Âgo paralìzavanaga, pakladzenaga na pas′celì. Ì ǔbačyǔšy veru ìhnûû, Ìsus skazaǔ paralìzavanamu: <J>macujsâ, syne! daruûcca tabe grahì.</J> </i>


text:
І вось, некаторыя кніжнікі сказалі самі сабе: Ён блюзьнерыць. </p><i> Ì vos′, nekatoryâ knìžnìkì skazalì samì sabe: Ën blûz′neryc′. </i>


text:
А Ісус, ведаючы помыслы іхнія, сказаў: <J>навошта вы намышляеце ліхое ў сэрцах вашых?</J> </p><i> A Ìsus, vedaûčy pomysly ìhnìâ, skazaǔ: <J>navošta vy namyšlâece lìhoe ǔ sèrcah vašyh?</J> </i>


text:
<J>бо што лягчэй сказаць: "даруюцца табе грахі", альбо сказаць: "устань і хадзі"?</J> </p><i> <J>bo što lâgčèj skazac′: "daruûcca tabe grahì", al′bo skazac′: "ustan′ ì hadzì"?</J> </i>


text:
<J>Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі,</J> - тады кажа паралізаванаму: <J>устань, вазьмі пасьцель тваю і ідзі дахаты.</J> </p><i> <J>Ale kab vy vedalì, što Syn Čalavečy mae ǔladu na zâmlì daravac′ grahì,</J> - tady kaža paralìzavanamu: <J>ustan′, vaz′mì pas′cel′ tvaû ì ìdzì dahaty.</J> </i>


text:
І той устаў, узяў пасьцель сваю, і пайшоў дахаты. </p><i> Ì toj ustaǔ, uzâǔ pas′cel′ svaû, ì pajšoǔ dahaty. </i>


text:
А людзі, убачыўшы гэта, дзіву даліся і праславілі Бога, Які даў такую ўладу людзям. </p><i> A lûdzì, ubačyǔšy gèta, dzìvu dalìsâ ì praslavìlì Boga, Âkì daǔ takuû ǔladu lûdzâm. </i>


text:
<pb/>Праходзячы адтуль, убачыў Ісус чалавека, што сядзеў на мытні, якога звалі Мацьвей, і кажа яму: <J>ідзі за Мною.</J> І ўстаў той і пайшоў за Ім. </p><i> Prahodzâčy adtul′, ubačyǔ Ìsus čalaveka, što sâdzeǔ na mytnì, âkoga zvalì Mac′vej, ì kaža âmu: <J>ìdzì za Mnoû.</J> Ì ǔstaǔ toj ì pajšoǔ za Ìm. </i>


text:
І сталася, калі Ісус узьляжаў у доме, вось, многія мытнікі і грэшнікі прыйшлі і ўзьлеглі зь Ім і вучнямі Ягонымі. </p><i> Ì stalasâ, kalì Ìsus uz′lâžaǔ u dome, vos′, mnogìâ mytnìkì ì grèšnìkì pryjšlì ì ǔz′leglì z′ Ìm ì vučnâmì Âgonymì. </i>


text:
І ўбачыўшы гэта, фарысэі сказалі вучням Ягоным: навошта Настаўнік ваш есьць і п'е з мытнікамі і грэшнікамі? </p><i> Ì ǔbačyǔšy gèta, farysèì skazalì vučnâm Âgonym: navošta Nastaǔnìk vaš es′c′ ì p'e z mytnìkamì ì grèšnìkamì? </i>


text:
А Ісус, пачуўшы гэта, сказаў ім: <J>не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя;</J> </p><i> A Ìsus, pačuǔšy gèta, skazaǔ ìm: <J>ne zdarovyâ maûc′ patrèbu ǔ lekary, a hvoryâ;</J> </i>


text:
<J>ідзеце, навучэцеся, што азначае: "міласьці хачу, а не ахвяры", бо Я прыйшоў заклікаць не праведнікаў, а грэшнікаў да пакаяньня.</J> </p><i> <J>ìdzece, navučècesâ, što aznačae: "mìlas′cì haču, a ne ahvâry", bo Â pryjšoǔ zaklìkac′ ne pravednìkaǔ, a grèšnìkaǔ da pakaân′nâ.</J> </i>


text:
<pb/>Тады прыходзяць да Яго вучні Янавыя і кажуць: чаму мы і фарысэі посьцім многа, а Твае вучні ня посьцяцца? </p><i> Tady pryhodzâc′ da Âgo vučnì Ânavyâ ì kažuc′: čamu my ì farysèì pos′cìm mnoga, a Tvae vučnì nâ pos′câcca? </i>


text:
І сказаў ім Ісус: <J>ці могуць засмучацца сыны харомаў шлюбных, пакуль зь імі малады? Але прыйдуць дні, калі адымецца ў іх малады, і тады будуць пасьціцца.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm Ìsus: <J>cì moguc′ zasmučacca syny haromaǔ šlûbnyh, pakul′ z′ ìmì malady? Ale pryjduc′ dnì, kalì adymecca ǔ ìh malady, ì tady buduc′ pas′cìcca.</J> </i>


text:
<J>І ніхто не прышывае латкі зь нябеленага палатна да старой адзежыны; бо зноў прышытае аддзярэцца ад старога, і дзірка будзе яшчэ горшая.</J> </p><i> <J>Ì nìhto ne pryšyvae latkì z′ nâbelenaga palatna da staroj adzežyny; bo znoǔ pryšytae addzârècca ad staroga, ì dzìrka budze âščè goršaâ.</J> </i>


text:
<J>Ня ўліваюць таксама віна маладога ў мяхі старыя; а інакш дзяруцца мяхі, а віно маладое ўліваюць у новыя мяхі, і зьберагаецца і тое і другое.</J> </p><i> <J>Nâ ǔlìvaûc′ taksama vìna maladoga ǔ mâhì staryâ; a ìnakš dzârucca mâhì, a vìno maladoe ǔlìvaûc′ u novyâ mâhì, ì z′beragaecca ì toe ì drugoe.</J> </i>


text:
<pb/>Калі Ён ім гэта казаў, вось, прыйшоў нейкі начальнік і, кланяючыся Яму, казаў: дачка мая толькі што памерла; але прыйдзі, ускладзі на яе руку Тваю, і яна будзе жыць. </p><i> Kalì Ën ìm gèta kazaǔ, vos′, pryjšoǔ nejkì načal′nìk ì, klanâûčysâ Âmu, kazaǔ: dačka maâ tol′kì što pamerla; ale pryjdzì, uskladzì na âe ruku Tvaû, ì âna budze žyc′. </i>


text:
І ўстаўшы, Ісус пайшоў за ім, і вучні Ягоныя. </p><i> Ì ǔstaǔšy, Ìsus pajšoǔ za ìm, ì vučnì Âgonyâ. </i>


text:
І вось, жанчына, якая дванаццаць гадоў пакутавала ад крывацечы, падышоўшы ззаду, кранулася краю вопраткі Ягонай, </p><i> Ì vos′, žančyna, âkaâ dvanaccac′ gadoǔ pakutavala ad kryvacečy, padyšoǔšy zzadu, kranulasâ kraû vopratkì Âgonaj, </i>


text:
бо яна казала сама сабе: калі толькі дакрануся да вопраткі Ягонай, выздаравею. </p><i> bo âna kazala sama sabe: kalì tol′kì dakranusâ da vopratkì Âgonaj, vyzdaraveû. </i>


text:
А Ісус, абярнуўшыся і ўбачыўшы яе, сказаў: <J>мацуйся, дачка! вера твая ўратавала цябе.</J> І выздаравела жанчына з таго часу. </p><i> A Ìsus, abârnuǔšysâ ì ǔbačyǔšy âe, skazaǔ: <J>macujsâ, dačka! vera tvaâ ǔratavala câbe.</J> Ì vyzdaravela žančyna z tago času. </i>


text:
А як прыйшоў Ісус у начальнікаў дом і ўбачыў жалейнікаў і зьбянтэжаны люд, </p><i> A âk pryjšoǔ Ìsus u načal′nìkaǔ dom ì ǔbačyǔ žalejnìkaǔ ì z′bântèžany lûd, </i>


text:
сказаў ім: выйдзіце; <J>бо не памерла дзяўчына, а сьпіць.</J> І насьміхаліся зь Яго. </p><i> skazaǔ ìm: vyjdzìce; <J>bo ne pamerla dzâǔčyna, a s′pìc′.</J> Ì nas′mìhalìsâ z′ Âgo. </i>


text:
Калі ж людзі былі высланы, Ён, увайшоўшы, узяў яе за руку, і дзяўчына ўстала. </p><i> Kalì ž lûdzì bylì vyslany, Ën, uvajšoǔšy, uzâǔ âe za ruku, ì dzâǔčyna ǔstala. </i>


text:
І разьнеслася вестка пра гэта па ўсёй зямлі той. </p><i> Ì raz′neslasâ vestka pra gèta pa ǔsëj zâmlì toj. </i>


text:
<pb/>І калі ішоў адтуль Ісус, ішлі за Ім двое сьляпых і крычалі: памілуй нас, Ісусе, Сыне Давідаў! </p><i> Ì kalì ìšoǔ adtul′ Ìsus, ìšlì za Ìm dvoe s′lâpyh ì kryčalì: pamìluj nas, Ìsuse, Syne Davìdaǔ! </i>


text:
І калі Ён прыйшоў у дом, прыступілі да Яго сьляпыя. І кажа ім Ісус: <J>ці верыце, што Я магу зрабіць гэта?</J> Яны кажуць Яму: так, Госпадзе! </p><i> Ì kalì Ën pryjšoǔ u dom, prystupìlì da Âgo s′lâpyâ. Ì kaža ìm Ìsus: <J>cì veryce, što Â magu zrabìc′ gèta?</J> Âny kažuc′ Âmu: tak, Gospadze! </i>


text:
Тады Ён крануўся вачэй іхніх і сказаў: <J>па веры вашай хай будзе вам.</J> </p><i> Tady Ën kranuǔsâ vačèj ìhnìh ì skazaǔ: <J>pa very vašaj haj budze vam.</J> </i>


text:
І адкрыліся вочы ў іх; і строга наказаў ім Ісус: <J>глядзеце, каб ніхто не даведаўся.</J> </p><i> Ì adkrylìsâ vočy ǔ ìh; ì stroga nakazaǔ ìm Ìsus: <J>glâdzece, kab nìhto ne davedaǔsâ.</J> </i>


text:
А яны, выйшаўшы, расказалі пра Яго па ўсёй зямлі той. </p><i> A âny, vyjšaǔšy, raskazalì pra Âgo pa ǔsëj zâmlì toj. </i>


text:
<pb/>Калі ж тыя выходзілі, вось, прывялі да Яго чалавека нямога, апанаванага дэманам. </p><i> Kalì ž tyâ vyhodzìlì, vos′, pryvâlì da Âgo čalaveka nâmoga, apanavanaga dèmanam. </i>


text:
І калі дэман быў выгнаны, нямы пачаў гаварыць. І люд, дзіву даючыся, казаў: ніколі ня было такога явішча ў Ізраілі. </p><i> Ì kalì dèman byǔ vygnany, nâmy pačaǔ gavaryc′. Ì lûd, dzìvu daûčysâ, kazaǔ: nìkolì nâ bylo takoga âvìšča ǔ Ìzraìlì. </i>


text:
А фарысэі казалі: сілаю князя дэманскага выганяе Ён дэманаў. </p><i> A farysèì kazalì: sìlaû knâzâ dèmanskaga vyganâe Ën dèmanaǔ. </i>


text:
<pb/>І хадзіў Ісус па ўсіх гарадах і па селішчах, вучачы ў сынагогах іхніх, прапаведуючы Дабравесьце Царства і ацаляючы ўсякую хваробу і ўсякую немач у людзях. </p><i> Ì hadzìǔ Ìsus pa ǔsìh garadah ì pa selìščah, vučačy ǔ synagogah ìhnìh, prapaveduûčy Dabraves′ce Carstva ì acalâûčy ǔsâkuû hvarobu ì ǔsâkuû nemač u lûdzâh. </i>


text:
<pb/>Бачачы людзей, Ён умілажаліўся зь іх, бо яны былі зьнясіленыя і пакінутыя, як авечкі без пастуха. </p><i> Bačačy lûdzej, Ën umìlažalìǔsâ z′ ìh, bo âny bylì z′nâsìlenyâ ì pakìnutyâ, âk avečkì bez pastuha. </i>


text:
Тады кажа вучням Сваім: <J>жніва многа, ды работнікаў мала;</J> </p><i> Tady kaža vučnâm Svaìm: <J>žnìva mnoga, dy rabotnìkaǔ mala;</J> </i>


text:
<J>дык прасеце Гаспадара жніва, каб паслаў работнікаў на жніво Сваё.</J> </p><i> <J>dyk prasece Gaspadara žnìva, kab paslaǔ rabotnìkaǔ na žnìvo Svaë.</J> </i>


text:
<pb/>І, паклікаўшы дванаццаць вучняў Сваіх, Ён даў ім уладу над нячыстымі духамі, каб выганяць іх, і ацаляць усякую хваробу і ўсякую немач. </p><i> Ì, paklìkaǔšy dvanaccac′ vučnâǔ Svaìh, Ën daǔ ìm uladu nad nâčystymì duhamì, kab vyganâc′ ìh, ì acalâc′ usâkuû hvarobu ì ǔsâkuû nemač. </i>


text:
А дванаццацёх апосталаў імёны вось такія: першы Сымон, якога называюць Пятром, і Андрэй, брат ягоны, Якаў Зевядзееў і Ян, брат ягоны. </p><i> A dvanaccacëh apostalaǔ ìmëny vos′ takìâ: peršy Symon, âkoga nazyvaûc′ Pâtrom, ì Andrèj, brat âgony, Âkaǔ Zevâdzeeǔ ì Ân, brat âgony. </i>


text:
Піліп і Барталамей, Тамаш і Мацьвей мытнік, Якаў Алфееў і Леўвей, празваны Тадэем, </p><i> Pìlìp ì Bartalamej, Tamaš ì Mac′vej mytnìk, Âkaǔ Alfeeǔ ì Leǔvej, prazvany Tadèem, </i>


text:
Сымон Кананіт і Юда Іскарыёт, які і здрадзіў Яму. </p><i> Symon Kananìt ì Ûda Ìskaryët, âkì ì zdradzìǔ Âmu. </i>


text:
<pb/>Гэтых дванаццацёх паслаў Ісус і запавядаў ім, кажучы: <J>на шлях язычнікаў не хадзеце і ў горад Самаранскі ня ўваходзьце;</J> </p><i> Gètyh dvanaccacëh paslaǔ Ìsus ì zapavâdaǔ ìm, kažučy: <J>na šlâh âzyčnìkaǔ ne hadzece ì ǔ gorad Samaranskì nâ ǔvahodz′ce;</J> </i>


text:
<J>а ідзеце найболей да пагіблых авечак дому Ізраілевага;</J> </p><i> <J>a ìdzece najbolej da pagìblyh avečak domu Ìzraìlevaga;</J> </i>


text:
<J>і ходзячы, прапаведуйце, што наблізілася Царства Нябеснае;</J> </p><i> <J>ì hodzâčy, prapavedujce, što nablìzìlasâ Carstva Nâbesnae;</J> </i>


text:
<J>хворых ацаляйце, пракажоных ачышчайце, мёртвых уваскрашайце, дэманаў выганяйце; задарам атрымалі, задарам давайце.</J> </p><i> <J>hvoryh acalâjce, prakažonyh ačyščajce, mërtvyh uvaskrašajce, dèmanaǔ vyganâjce; zadaram atrymalì, zadaram davajce.</J> </i>


text:
<J>Не бярэце з сабою ні золата, ні срэбра, ні медзі ў паясы свае,</J> </p><i> <J>Ne bârèce z saboû nì zolata, nì srèbra, nì medzì ǔ paâsy svae,</J> </i>


text:
<J>ні торбы ў дарогу, ні дзьве вопраткі, ні абутку, ні кія. Бо хто працуе, той варты пракорму.</J> </p><i> <J>nì torby ǔ darogu, nì dz′ve vopratkì, nì abutku, nì kìâ. Bo hto pracue, toj varty prakormu.</J> </i>


text:
<pb/><J>У які горад ці селішча вы ні ўвайшлі б, даведайцеся, хто ў ім годны, і там заставайцеся, пакуль ня выйдзеце;</J> </p><i> <J>U âkì gorad cì selìšča vy nì ǔvajšlì b, davedajcesâ, hto ǔ ìm godny, ì tam zastavajcesâ, pakul′ nâ vyjdzece;</J> </i>


text:
<J>а ўваходзячы ў дом, вітайце яго, кажучы: "мір дому гэтаму";</J> </p><i> <J>a ǔvahodzâčy ǔ dom, vìtajce âgo, kažučy: "mìr domu gètamu";</J> </i>


text:
<J>і калі дом будзе годны, дык сыйдзе мір ваш на яго; калі ж ня будзе годны, дык мір ваш да вас вернецца.</J> </p><i> <J>ì kalì dom budze godny, dyk syjdze mìr vaš na âgo; kalì ž nâ budze godny, dyk mìr vaš da vas vernecca.</J> </i>


text:
<J>А калі хто ня прыме вас і не паслухаецца слоў вашых, дык, выходзячы з дома, альбо з горада таго, абцярушэце пыл з ног вашых;</J> </p><i> <J>A kalì hto nâ pryme vas ì ne pasluhaecca sloǔ vašyh, dyk, vyhodzâčy z doma, al′bo z gorada tago, abcârušèce pyl z nog vašyh;</J> </i>


text:
<J>праўду кажу вам: лягчэй будзе зямлі Садомскай і Гаморскай у дзень судны, чым гораду таму.</J> </p><i> <J>praǔdu kažu vam: lâgčèj budze zâmlì Sadomskaj ì Gamorskaj u dzen′ sudny, čym goradu tamu.</J> </i>


text:
<pb/><J>Вось, Я пасылаю вас, як авечак сярод ваўкоў: дык вось, будзьце мудрыя, як зьмеі, і простыя, як галубы.</J> </p><i> <J>Vos′, Â pasylaû vas, âk avečak sârod vaǔkoǔ: dyk vos′, budz′ce mudryâ, âk z′meì, ì prostyâ, âk galuby.</J> </i>


text:
<J>Сьцеражэцеся ж людзей: бо яны аддаваць будуць вас у судзілішчы і ў сынагогах сваіх біць будуць вас,</J> </p><i> <J>S′ceražècesâ ž lûdzej: bo âny addavac′ buduc′ vas u sudzìlìščy ì ǔ synagogah svaìh bìc′ buduc′ vas,</J> </i>


text:
<J>і павядуць вас да правіцеляў і да цароў за Мяне на сьведчаньне перад імі і язычнікамі.</J> </p><i> <J>ì pavâduc′ vas da pravìcelâǔ ì da caroǔ za Mâne na s′vedčan′ne perad ìmì ì âzyčnìkamì.</J> </i>


text:
<J>Калі ж будуць выдаваць вас, ня турбуйцеся, як або што сказаць; бо дадзена будзе вам у той час, што сказаць;</J> </p><i> <J>Kalì ž buduc′ vydavac′ vas, nâ turbujcesâ, âk abo što skazac′; bo dadzena budze vam u toj čas, što skazac′;</J> </i>


text:
<J>бо ня вы будзеце гаварыць, а Дух Айца вашага гаварыць будзе ў вас.</J> </p><i> <J>bo nâ vy budzece gavaryc′, a Duh Ajca vašaga gavaryc′ budze ǔ vas.</J> </i>


text:
<J>І выдасьць брат брата на сьмерць, і бацька - сына; і паўстануць дзеці на бацькоў і заб'юць іх;</J> </p><i> <J>Ì vydas′c′ brat brata na s′merc′, ì bac′ka - syna; ì paǔstanuc′ dzecì na bac′koǔ ì zab'ûc′ ìh;</J> </i>


text:
<J>і будзеце зьненавіджаныя ўсімі за імя Маё; а хто вытрывае да канца, уратаваны будзе.</J> </p><i> <J>ì budzece z′nenavìdžanyâ ǔsìmì za ìmâ Maë; a hto vytryvae da kanca, uratavany budze.</J> </i>


text:
<J>Калі ж будуць вас гнаць у адным горадзе, уцякайце ў другі, бо праўду кажу вам: не пасьпееце абысьці гарадоў Ізраілевых, як прыйдзе Сын Чалавечы.</J> </p><i> <J>Kalì ž buduc′ vas gnac′ u adnym goradze, ucâkajce ǔ drugì, bo praǔdu kažu vam: ne pas′peece abys′cì garadoǔ Ìzraìlevyh, âk pryjdze Syn Čalavečy.</J> </i>


text:
<pb/><J>Вучань ня вышэйшы за настаўніка, і слуга ня вышэйшы за гаспадара свайго.</J> </p><i> <J>Vučan′ nâ vyšèjšy za nastaǔnìka, ì sluga nâ vyšèjšy za gaspadara svajgo.</J> </i>


text:
<J>Даволі вучню, каб ён быў, як настаўнік ягоны, і слузе, каб ён быў, як гаспадар ягоны. Калі гаспадара дома назвалі Вэльзэвулам, дык ці ня тым болей хатніх яго?</J> </p><i> <J>Davolì vučnû, kab ën byǔ, âk nastaǔnìk âgony, ì sluze, kab ën byǔ, âk gaspadar âgony. Kalì gaspadara doma nazvalì Vèl′zèvulam, dyk cì nâ tym bolej hatnìh âgo?</J> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, ня бойцеся іх: бо няма нічога схаванага, што ня выкрылася б, і таемнага, што ня было б уведана.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, nâ bojcesâ ìh: bo nâma nìčoga shavanaga, što nâ vykrylasâ b, ì taemnaga, što nâ bylo b uvedana.</J> </i>


text:
<J>Што кажу вам у цемры, кажэце пры сьвятле; і што на вуха чуеце, прапаведуйце з дахаў.</J> </p><i> <J>Što kažu vam u cemry, kažèce pry s′vâtle; ì što na vuha čuece, prapavedujce z dahaǔ.</J> </i>


text:
<J>І ня бойцеся тых, што забіваюць цела, але ж душы забіць ня могуць; а бойцеся болей Таго, Хто можа і душу, і цела загубіць у геене.</J> </p><i> <J>Ì nâ bojcesâ tyh, što zabìvaûc′ cela, ale ž dušy zabìc′ nâ moguc′; a bojcesâ bolej Tago, Hto moža ì dušu, ì cela zagubìc′ u geene.</J> </i>


text:
<J>Ці ж ня дзьве маленькія птушкі прадаюцца за асарый? І ніводная зь іх не ўпадзе на зямлю бяз волі Айца вашага;</J> </p><i> <J>Cì ž nâ dz′ve malen′kìâ ptuškì pradaûcca za asaryj? Ì nìvodnaâ z′ ìh ne ǔpadze na zâmlû bâz volì Ajca vašaga;</J> </i>


text:
<J>а ў вас і валасы на галаве ўсе палічаны;</J> </p><i> <J>a ǔ vas ì valasy na galave ǔse palìčany;</J> </i>


text:
<J>дык ня бойцеся: вы лепшыя за многіх маленькіх птушак.</J> </p><i> <J>dyk nâ bojcesâ: vy lepšyâ za mnogìh malen′kìh ptušak.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, кожнага, хто вызнае Мяне перад людзьмі, таго вызнаю і Я перад Айцом Маім, Які ёсьць у нябёсах;</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kožnaga, hto vyznae Mâne perad lûdz′mì, tago vyznaû ì Â perad Ajcom Maìm, Âkì ës′c′ u nâbësah;</J> </i>


text:
<J>а хто зрачэцца Мяне перад людзьмі, таго зракуся і Я перад Айцом Маім, Які ёсьць у нябёсах.</J> </p><i> <J>a hto zračècca Mâne perad lûdz′mì, tago zrakusâ ì Â perad Ajcom Maìm, Âkì ës′c′ u nâbësah.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ня думайце, што Я прыйшоў прынесьці мір на зямлю; ня мір прыйшоў Я прынесьці, а меч;</J> </p><i> <J>Nâ dumajce, što Â pryjšoǔ prynes′cì mìr na zâmlû; nâ mìr pryjšoǔ Â prynes′cì, a meč;</J> </i>


text:
<t><J>бо Я прыйшоў падзяліць чалавека з бацькам ягоным, і дачку з маці яе, і нявестку са сьвякрухай яе.</J></t> </p><i> <t><J>bo Â pryjšoǔ padzâlìc′ čalaveka z bac′kam âgonym, ì dačku z macì âe, ì nâvestku sa s′vâkruhaj âe.</J></t> </i>


text:
<t><J>І ворагі чалавеку - хатнія ягоныя.</J></t> </p><i> <t><J>Ì voragì čalaveku - hatnìâ âgonyâ.</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Хто любіць бацьку ці маці больш за Мяне, ня варты Мяне; і хто любіць сына ці дачку больш за Мяне, ня варты Мяне;</J> </p><i> <J>Hto lûbìc′ bac′ku cì macì bol′š za Mâne, nâ varty Mâne; ì hto lûbìc′ syna cì dačku bol′š za Mâne, nâ varty Mâne;</J> </i>


text:
<J>і хто не бярэ крыжа свайго і ня йдзе сьледам за Мною, той ня варты Мяне.</J> </p><i> <J>ì hto ne bârè kryža svajgo ì nâ jdze s′ledam za Mnoû, toj nâ varty Mâne.</J> </i>


text:
<J>Хто зьберагае душу сваю, страціць яе; а хто страціў душу сваю за Мяне, зьберажэ яе.</J> </p><i> <J>Hto z′beragae dušu svaû, stracìc′ âe; a hto stracìǔ dušu svaû za Mâne, z′beražè âe.</J> </i>


text:
<pb/><J>Хто прымае вас, Мяне прымае; а хто Мяне прымае, прымае Таго, Хто паслаў Мяне;</J> </p><i> <J>Hto prymae vas, Mâne prymae; a hto Mâne prymae, prymae Tago, Hto paslaǔ Mâne;</J> </i>


text:
<J>хто прымае прарока ў імя прарока, узнагароду прарокавую атрымае; і хто прымае праведніка ў імя праведніка, узнагароду праведнікавую атрымае.</J> </p><i> <J>hto prymae praroka ǔ ìmâ praroka, uznagarodu prarokavuû atrymae; ì hto prymae pravednìka ǔ ìmâ pravednìka, uznagarodu pravednìkavuû atrymae.</J> </i>


text:
<J>І хто напоіць аднаго з малых гэтых толькі кубкам халоднай вады ў імя вучня, праўду кажу вам, ня страціць узнагароды сваёй.</J> </p><i> <J>Ì hto napoìc′ adnago z malyh gètyh tol′kì kubkam halodnaj vady ǔ ìmâ vučnâ, praǔdu kažu vam, nâ stracìc′ uznagarody svaëj.</J> </i>


text:
<pb/>І сталася, калі закончыў Ісус настаўленьні дванаццаці вучням Сваім, перайшоў адтуль вучыць і прапаведаваць у гарадах іхніх. </p><i> Ì stalasâ, kalì zakončyǔ Ìsus nastaǔlen′nì dvanaccacì vučnâm Svaìm, perajšoǔ adtul′ vučyc′ ì prapavedavac′ u garadah ìhnìh. </i>


text:
<pb/>А Ян, пачуўшы ў цямніцы пра дзеі Хрыстовыя, паслаў двух вучняў сваіх </p><i> A Ân, pačuǔšy ǔ câmnìcy pra dzeì Hrystovyâ, paslaǔ dvuh vučnâǔ svaìh </i>


text:
сказаць Яму: ці Той Ты, Які павінен прыйсьці, ці чакаць нам другога? </p><i> skazac′ Âmu: cì Toj Ty, Âkì pavìnen pryjs′cì, cì čakac′ nam drugoga? </i>


text:
І сказаў ім Ісус у адказ: <J>ідзеце, скажэце Яну, што чуеце і бачыце:</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm Ìsus u adkaz: <J>ìdzece, skažèce Ânu, što čuece ì bačyce:</J> </i>


text:
<J>сьляпыя робяцца відушчымі і кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца і глухія чуюць, мёртвыя ўваскрасаюць, і ўбогія зьвястуюць,</J> </p><i> <J>s′lâpyâ robâcca vìduščymì ì kul′gavyâ hodzâc′, prakažonyâ ačyščaûcca ì gluhìâ čuûc′, mërtvyâ ǔvaskrasaûc′, ì ǔbogìâ z′vâstuûc′,</J> </i>


text:
<pb/><J>і дабрашчасны той, хто не спакусіцца празь Мяне.</J> </p><i> <J>ì dabraščasny toj, hto ne spakusìcca praz′ Mâne.</J> </i>


text:
Калі ж пайшлі яны, Ісус пачаў гаварыць людзям пра Яна: <J>што глядзець хадзілі вы ў пустыню? ці ня трысьцінку, ветрам калыханую?</J> </p><i> Kalì ž pajšlì âny, Ìsus pačaǔ gavaryc′ lûdzâm pra Âna: <J>što glâdzec′ hadzìlì vy ǔ pustynû? cì nâ trys′cìnku, vetram kalyhanuû?</J> </i>


text:
<J>Што ж глядзець хадзілі вы? ці не чалавека, у мяккія шаты апранутага? тыя, што носяць мяккія шаты, жывуць у харомах царскіх.</J> </p><i> <J>Što ž glâdzec′ hadzìlì vy? cì ne čalaveka, u mâkkìâ šaty apranutaga? tyâ, što nosâc′ mâkkìâ šaty, žyvuc′ u haromah carskìh.</J> </i>


text:
<J>Што ж глядзець хадзілі вы? прарока? Так, кажу вам, нават больш, чым прарока.</J> </p><i> <J>Što ž glâdzec′ hadzìlì vy? praroka? Tak, kažu vam, navat bol′š, čym praroka.</J> </i>


text:
<J>Бо ён той, пра якога напісана: <t>"вось, Я пасылаю анёла Майго перад абліччам Тваім, які падрыхтуе шлях Твой перад Табою".</J></t> </p><i> <J>Bo ën toj, pra âkoga napìsana: <t>"vos′, Â pasylaû anëla Majgo perad ablìččam Tvaìm, âkì padryhtue šlâh Tvoj perad Taboû".</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Праўду кажу вам: сярод народжаных жанчынамі не паўставаў большы за Яна Хрысьціцеля; але найменшы ў Царстве Нябесным большы за яго.</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: sârod narodžanyh žančynamì ne paǔstavaǔ bol′šy za Âna Hrys′cìcelâ; ale najmenšy ǔ Carstve Nâbesnym bol′šy za âgo.</J> </i>


text:
<J>Ад дзён жа Яна Хрысьціцеля да сёньня Царства Нябеснае дасягаецца сілаю, і тыя, што руплівасьць ужываюць, здабываюць яго;</J> </p><i> <J>Ad dzën ža Âna Hrys′cìcelâ da sën′nâ Carstva Nâbesnae dasâgaecca sìlaû, ì tyâ, što ruplìvas′c′ užyvaûc′, zdabyvaûc′ âgo;</J> </i>


text:
<J>бо ўсе прарокі і закон прадвясьцілі да Яна.</J> </p><i> <J>bo ǔse prarokì ì zakon pradvâs′cìlì da Âna.</J> </i>


text:
<J>І калі хочаце прыняць, ён ёсьць Ільля, які мае прыйсьці.</J> </p><i> <J>Ì kalì hočace prynâc′, ën ës′c′ Ìl′lâ, âkì mae pryjs′cì.</J> </i>


text:
<J>Да каго ж прыпадобню род гэты? Падобны ён да дзяцей, якія сядзяць на рынку і, зьвяртаючыся да сваіх сяброў,</J> </p><i> <J>Da kago ž prypadobnû rod gèty? Padobny ën da dzâcej, âkìâ sâdzâc′ na rynku ì, z′vârtaûčysâ da svaìh sâbroǔ,</J> </i>


text:
<t><J>кажуць: "мы гралі вам на жалейцы, а вы не скакалі; мы сьпявалі вам песьні журботныя, а вы не галасілі".</J></t> </p><i> <t><J>kažuc′: "my gralì vam na žalejcy, a vy ne skakalì; my s′pâvalì vam pes′nì žurbotnyâ, a vy ne galasìlì".</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Бо прыйшоў Ян, ня есьць, ня п'е; і кажуць: "у ім дэман".</J> </p><i> <J>Bo pryjšoǔ Ân, nâ es′c′, nâ p'e; ì kažuc′: "u ìm dèman".</J> </i>


text:
<J>Прыйшоў Сын Чалавечы, есьць і п'е; і кажуць: "вось, чалавек, які любіць есьці і піць віно, прыяцель мытнікаў і грэшнікаў". І апраўдана мудрасьць дзецьмі яе.</J> </p><i> <J>Pryjšoǔ Syn Čalavečy, es′c′ ì p'e; ì kažuc′: "vos′, čalavek, âkì lûbìc′ es′cì ì pìc′ vìno, pryâcel′ mytnìkaǔ ì grèšnìkaǔ". Ì apraǔdana mudras′c′ dzec′mì âe.</J> </i>


text:
<pb/>Тады пачаў Ён дакараць гарады, у якіх найбольш праявіліся сілы Яго, бо яны не пакаяліся. </p><i> Tady pačaǔ Ën dakarac′ garady, u âkìh najbol′š praâvìlìsâ sìly Âgo, bo âny ne pakaâlìsâ. </i>


text:
<J>Гора табе, Харазіне! гора табе, Віфсаіда! бо калі б у Тыры і Сідоне явіліся сілы, яўленыя ў вас, дык даўно б яны ў вярэце і ў попеле пакаяліся;</J> </p><i> <J>Gora tabe, Harazìne! gora tabe, Vìfsaìda! bo kalì b u Tyry ì Sìdone âvìlìsâ sìly, âǔlenyâ ǔ vas, dyk daǔno b âny ǔ vârèce ì ǔ popele pakaâlìsâ;</J> </i>


text:
<J>але кажу вам: Тыру і Сідону лягчэй будзе ў дзень судны, чым вам.</J> </p><i> <J>ale kažu vam: Tyru ì Sìdonu lâgčèj budze ǔ dzen′ sudny, čym vam.</J> </i>


text:
<J>І ты, Капернауме, што да неба ўзвысіўся, да пекла зрынешся; бо калі б у Садоме явіліся сілы, яўленыя ў табе, дык ён прастаяў бы па сёньняшні дзень;</J> </p><i> <J>Ì ty, Kapernaume, što da neba ǔzvysìǔsâ, da pekla zrynešsâ; bo kalì b u Sadome âvìlìsâ sìly, âǔlenyâ ǔ tabe, dyk ën prastaâǔ by pa sën′nâšnì dzen′;</J> </i>


text:
<J>але кажу вам, што зямлі Садомскай лягчэй будзе ў дзень судны, чым табе.</J> </p><i> <J>ale kažu vam, što zâmlì Sadomskaj lâgčèj budze ǔ dzen′ sudny, čym tabe.</J> </i>


text:
<pb/>Тым часам, далей прамаўляючы, Ісус сказаў: <J>слаўлю Цябе, Войча, Госпадзе неба і зямлі, што Ты ўтоіў гэта ад мудрых і разумных і адкрыў тое дзецям;</J> </p><i> Tym časam, dalej pramaǔlâûčy, Ìsus skazaǔ: <J>slaǔlû Câbe, Vojča, Gospadze neba ì zâmlì, što Ty ǔtoìǔ gèta ad mudryh ì razumnyh ì adkryǔ toe dzecâm;</J> </i>


text:
<J>так, Войча! бо такое было Тваё ўпадабаньне.</J> </p><i> <J>tak, Vojča! bo takoe bylo Tvaë ǔpadaban′ne.</J> </i>


text:
<J>Усё Мне перададзена Айцом Маім, і ніхто ня ведае Сына, толькі Айцец; і Айца ня ведае ніхто, толькі Сын, і каму Сын хоча адкрыць.</J> </p><i> <J>Usë Mne peradadzena Ajcom Maìm, ì nìhto nâ vedae Syna, tol′kì Ajcec; ì Ajca nâ vedae nìhto, tol′kì Syn, ì kamu Syn hoča adkryc′.</J> </i>


text:
<J>Прыйдзеце да Мяне, усе струджаныя і прыгнечаныя, і Я супакою вас;</J> </p><i> <J>Pryjdzece da Mâne, use strudžanyâ ì prygnečanyâ, ì Â supakoû vas;</J> </i>


text:
<J>вазьмеце ярмо Маё на сябе і навучэцеся ад Мяне, бо Я лагодны і пакорлівы сэрцам; і знойдзеце спакой душам вашым;</J> </p><i> <J>vaz′mece ârmo Maë na sâbe ì navučècesâ ad Mâne, bo Â lagodny ì pakorlìvy sèrcam; ì znojdzece spakoj dušam vašym;</J> </i>


text:
<J>бо ярмо Маё добрае, і цяжар Мой лёгкі.</J> </p><i> <J>bo ârmo Maë dobrae, ì câžar Moj lëgkì.</J> </i>


text:
<pb/>Тым часам праходзіў Ісус у суботу засеянымі палямі, а вучні Ягоныя згаладаліся і пачалі зрываць каласы і есьці. </p><i> Tym časam prahodzìǔ Ìsus u subotu zaseânymì palâmì, a vučnì Âgonyâ zgaladalìsâ ì pačalì zryvac′ kalasy ì es′cì. </i>


text:
Фарысэі, убачыўшы гэта, сказалі Яму: вось, вучні Твае робяць, чаго нельга рабіць у суботу. </p><i> Farysèì, ubačyǔšy gèta, skazalì Âmu: vos′, vučnì Tvae robâc′, čago nel′ga rabìc′ u subotu. </i>


text:
А Ён сказаў ім: <J>хіба вы ня чыталі, што зрабіў Давід, калі згаладаўся сам і тыя, што былі зь Ім?</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm: <J>hìba vy nâ čytalì, što zrabìǔ Davìd, kalì zgaladaǔsâ sam ì tyâ, što bylì z′ Ìm?</J> </i>


text:
<J>Як ён увайшоў у дом Божы і еў паклбдныя хлябы, якіх нельга было есьці ні яму, ні тым, што зь ім былі, а толькі адным сьятарам?</J> </p><i> <J>Âk ën uvajšoǔ u dom Božy ì eǔ paklbdnyâ hlâby, âkìh nel′ga bylo es′cì nì âmu, nì tym, što z′ ìm bylì, a tol′kì adnym s′âtaram?</J> </i>


text:
<J>Альбо ці ня чыталі вы ў законе, што ў суботы сьвятары ў храме парушаюць суботу, аднак не вінаватыя?</J> </p><i> <J>Al′bo cì nâ čytalì vy ǔ zakone, što ǔ suboty s′vâtary ǔ hrame parušaûc′ subotu, adnak ne vìnavatyâ?</J> </i>


text:
<J>Але кажу вам, што тут нешта большае за храм;</J> </p><i> <J>Ale kažu vam, što tut nešta bol′šae za hram;</J> </i>


text:
<J>калі б ведалі вы, што азначае: "міласьці хачу, але не ахвяры", не асудзілі б невінаватых;</J> </p><i> <J>kalì b vedalì vy, što aznačae: "mìlas′cì haču, ale ne ahvâry", ne asudzìlì b nevìnavatyh;</J> </i>


text:
<J>бо Сын Чалавечы ёсьць Гаспадар і суботы.</J> </p><i> <J>bo Syn Čalavečy ës′c′ Gaspadar ì suboty.</J> </i>


text:
<pb/>І перайшоўшы адтуль, увайшоў Ён у сынагогу іхнюю. </p><i> Ì perajšoǔšy adtul′, uvajšoǔ Ën u synagogu ìhnûû. </i>


text:
І вось там быў чалавек з сухою рукою. І спыталіся ў Яго: ці можна ацаляць у суботы? - каб зьвінаваціць Яго. </p><i> Ì vos′ tam byǔ čalavek z suhoû rukoû. Ì spytalìsâ ǔ Âgo: cì možna acalâc′ u suboty? - kab z′vìnavacìc′ Âgo. </i>


text:
А Ён сказаў ім: <J>ці ёсьць сярод вас такі чалавек, што, маючы адну авечку, - калі яна ў суботу ўпадзе ў яму, - ня возьме і ня выцягне яе?</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm: <J>cì ës′c′ sârod vas takì čalavek, što, maûčy adnu avečku, - kalì âna ǔ subotu ǔpadze ǔ âmu, - nâ voz′me ì nâ vycâgne âe?</J> </i>


text:
<J>Наколькі ж чалавек лепшы за авечку! Таму можна ў суботу дабро рабіць.</J> </p><i> <J>Nakol′kì ž čalavek lepšy za avečku! Tamu možna ǔ subotu dabro rabìc′.</J> </i>


text:
Тады кажа чалавеку таму: <J>працягні руку тваю</J>. І той працягнуў; і стала яна здаровая, як другая. </p><i> Tady kaža čalaveku tamu: <J>pracâgnì ruku tvaû</J>. Ì toj pracâgnuǔ; ì stala âna zdarovaâ, âk drugaâ. </i>


text:
А фарысэі выйшлі і раду мелі супраць Яго, як бы загубіць Яго. Але Ісус, даведаўшыся, пайшоў адтуль. </p><i> A farysèì vyjšlì ì radu melì suprac′ Âgo, âk by zagubìc′ Âgo. Ale Ìsus, davedaǔšysâ, pajšoǔ adtul′. </i>


text:
<pb/>І пайшло за Ім сьледам багата людзей, і Ён ацаліў іх усіх </p><i> Ì pajšlo za Ìm s′ledam bagata lûdzej, ì Ën acalìǔ ìh usìh </i>


text:
<t>"Вось, Юнак Мой, Якога Я выбраў; Любасны Мой, Якога ўпадабала душа Мая. Ускладу Духа Майго на Яго і Ён суд народам абвесьціць;</t> </p><i> <t>"Vos′, Ûnak Moj, Âkoga Â vybraǔ; Lûbasny Moj, Âkoga ǔpadabala duša Maâ. Uskladu Duha Majgo na Âgo ì Ën sud narodam abves′cìc′;</t> </i>


text:
<t>не запярэчыць, ні залямантуе, і не пачуе ніхто на вуліцах голасу Ягонага;</t> </p><i> <t>ne zapârèčyc′, nì zalâmantue, ì ne pačue nìhto na vulìcah golasu Âgonaga;</t> </i>


text:
<t>трысьціны надламанай не пераломіць, і кнота, які тлее, не патушыць, пакуль не давядзе суд да перамогі;</t> </p><i> <t>trys′cìny nadlamanaj ne peralomìc′, ì knota, âkì tlee, ne patušyc′, pakul′ ne davâdze sud da peramogì;</t> </i>


text:
<t>і на імя Ягонае будуць спадзявацца народы".</t> </p><i> <t>ì na ìmâ Âgonae buduc′ spadzâvacca narody".</t> </i>


text:
<pb/>Тады прывялі да Яго апанаванага дэманам сьляпога і нямога; і ацаліў яго, так што сьляпы і нямы пачаў гаварыць і бачыць. </p><i> Tady pryvâlì da Âgo apanavanaga dèmanam s′lâpoga ì nâmoga; ì acalìǔ âgo, tak što s′lâpy ì nâmy pačaǔ gavaryc′ ì bačyc′. </i>


text:
І зьдзіўляўся ўвесь люд і казаў: ці ня гэта Хрыстос, Сын Давідаў? </p><i> Ì z′dzìǔlâǔsâ ǔves′ lûd ì kazaǔ: cì nâ gèta Hrystos, Syn Davìdaǔ? </i>


text:
А фарысэі, пачуўшы гэта, сказалі: Ён выганяў дэманаў няйначай, як Вэльзэвулам, князем дэманскім. </p><i> A farysèì, pačuǔšy gèta, skazalì: Ën vyganâǔ dèmanaǔ nâjnačaj, âk Vèl′zèvulam, knâzem dèmanskìm. </i>


text:
Але Ісус, ведаючы помыслы іхнія, сказаў ім: <J>усякае царства, якое разьдзялілася самое ў сабе, запусьцее; і ўсякі горад альбо дом, які разьдзяліўся сам у сабе, ня ўстоіць.</J> </p><i> Ale Ìsus, vedaûčy pomysly ìhnìâ, skazaǔ ìm: <J>usâkae carstva, âkoe raz′dzâlìlasâ samoe ǔ sabe, zapus′cee; ì ǔsâkì gorad al′bo dom, âkì raz′dzâlìǔsâ sam u sabe, nâ ǔstoìc′.</J> </i>


text:
<J>І калі сатана сатану выганяе, дык ён разьдзяліўся сам у сабе, як жа ўстоіць царства ягонае?</J> </p><i> <J>Ì kalì satana satanu vyganâe, dyk ën raz′dzâlìǔsâ sam u sabe, âk ža ǔstoìc′ carstva âgonae?</J> </i>


text:
<J>І калі Я Вэльзэвулам выганяю дэманаў, дык сыны вашыя кім выганяюць? Таму яны вам судзьдзямі будуць.</J> </p><i> <J>Ì kalì Â Vèl′zèvulam vyganâû dèmanaǔ, dyk syny vašyâ kìm vyganâûc′? Tamu âny vam sudz′dzâmì buduc′.</J> </i>


text:
<J>Калі ж Я Духам Божым выганяю дэманаў, то дайшло да вас Царства Божае.</J> </p><i> <J>Kalì ž Â Duham Božym vyganâû dèmanaǔ, to dajšlo da vas Carstva Božae.</J> </i>


text:
<J>Альбо, як можа хто ўвайсьці ў дом дужага і рэчы яго зрабаваць, калі сьпярша ня зьвяжа дужага і тады дом яго зрабуе?</J> </p><i> <J>Al′bo, âk moža hto ǔvajs′cì ǔ dom dužaga ì rèčy âgo zrabavac′, kalì s′pârša nâ z′vâža dužaga ì tady dom âgo zrabue?</J> </i>


text:
<J>Хто не са Мною, той супраць Мяне; і хто ня зьбірае са Мною, той раскідае.</J> </p><i> <J>Hto ne sa Mnoû, toj suprac′ Mâne; ì hto nâ z′bìrae sa Mnoû, toj raskìdae.</J> </i>


text:
<J>Таму кажу вам: усякі грэх і блюзьнерства даруюцца людзям; а супраць Духа блюзьнерства не даруецца людзям;</J> </p><i> <J>Tamu kažu vam: usâkì grèh ì blûz′nerstva daruûcca lûdzâm; a suprac′ Duha blûz′nerstva ne daruecca lûdzâm;</J> </i>


text:
<J>калі хто скажа слова на Сына Чалавечага, даруецца яму; а калі хто скажа на Духа Сьвятога, не даруецца яму ані ў гэтым веку, ані ў будучым.</J> </p><i> <J>kalì hto skaža slova na Syna Čalavečaga, daruecca âmu; a kalì hto skaža na Duha S′vâtoga, ne daruecca âmu anì ǔ gètym veku, anì ǔ budučym.</J> </i>


text:
<pb/><J>Альбо прызнайце дрэва добрым і плод ягоны добрым; альбо прызнайце дрэва благім і плод ягоны благім; бо па плодзе дрэва пазнаецца.</J> </p><i> <J>Al′bo pryznajce drèva dobrym ì plod âgony dobrym; al′bo pryznajce drèva blagìm ì plod âgony blagìm; bo pa plodze drèva paznaecca.</J> </i>


text:
<J>Выродзьдзе яхідніна! як вы можаце добрае казаць, калі вы ліхія? Бо ад лішніцы сэрца вусны маўляюць.</J> </p><i> <J>Vyrodz′dze âhìdnìna! âk vy možace dobrae kazac′, kalì vy lìhìâ? Bo ad lìšnìcy sèrca vusny maǔlâûc′.</J> </i>


text:
<J>Добры чалавек з добрай скарбніцы выносіць добрае; а ліхі чалавек зь ліхой скарбніцы выносіць ліхое.</J> </p><i> <J>Dobry čalavek z dobraj skarbnìcy vynosìc′ dobrae; a lìhì čalavek z′ lìhoj skarbnìcy vynosìc′ lìhoe.</J> </i>


text:
<J>Кажу ж вам, што за кожнае марнае слова, якое вымавяць людзі, дадуць яны адказ у дзень судны;</J> </p><i> <J>Kažu ž vam, što za kožnae marnae slova, âkoe vymavâc′ lûdzì, daduc′ âny adkaz u dzen′ sudny;</J> </i>


text:
<J>бо паводле слоў сваіх апраўдаешся, і паводле слоў сваіх асудзішся.</J> </p><i> <J>bo pavodle sloǔ svaìh apraǔdaešsâ, ì pavodle sloǔ svaìh asudzìšsâ.</J> </i>


text:
<pb/>Тады адказалі некаторыя кніжнікі і фарысэі, кажучы: Настаўнік! хочам ад Цябе азнаку ўбачыць. </p><i> Tady adkazalì nekatoryâ knìžnìkì ì farysèì, kažučy: Nastaǔnìk! hočam ad Câbe aznaku ǔbačyc′. </i>


text:
Ён ім сказаў у адказ: <J>род падступны і пералюбны азнакі шукае; і азнака ня дасца яму, акрамя азнакі Ёны прарока;</J> </p><i> Ën ìm skazaǔ u adkaz: <J>rod padstupny ì peralûbny aznakì šukae; ì aznaka nâ dasca âmu, akramâ aznakì Ëny praroka;</J> </i>


text:
<J>бо як Ёна быў у чэраве ў кіта тры дні і тры ночы, так і Сын Чалавечы будзе ў сэрцы зямлі тры дні і тры ночы.</J> </p><i> <J>bo âk Ëna byǔ u čèrave ǔ kìta try dnì ì try nočy, tak ì Syn Čalavečy budze ǔ sèrcy zâmlì try dnì ì try nočy.</J> </i>


text:
<J>Нінэвіцяне ўстануць на суд з родам гэтым і асудзяць яго, бо яны пакаяліся праз пропаведзь Ёнаву; і вось, тут больш за Ёну.</J> </p><i> <J>Nìnèvìcâne ǔstanuc′ na sud z rodam gètym ì asudzâc′ âgo, bo âny pakaâlìsâ praz propavedz′ Ënavu; ì vos′, tut bol′š za Ënu.</J> </i>


text:
<J>Царыца поўдня паўстане на суд з родам гэтым і асудзіць яго, бо яна прыходзіла з канцоў зямлі паслухаць мудрасьці Саламонавай, і вось, тут больш за Саламона.</J> </p><i> <J>Caryca poǔdnâ paǔstane na sud z rodam gètym ì asudzìc′ âgo, bo âna pryhodzìla z kancoǔ zâmlì pasluhac′ mudras′cì Salamonavaj, ì vos′, tut bol′š za Salamona.</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі нячысты дух выйдзе з чалавека, дык блукае па бязводных мясьцінах, шукаючы спакою, і не знаходзіць;</J> </p><i> <J>Kalì nâčysty duh vyjdze z čalaveka, dyk blukae pa bâzvodnyh mâs′cìnah, šukaûčy spakoû, ì ne znahodzìc′;</J> </i>


text:
<pb/><J>тады кажа: вярнуся ў дом мой, адкуль я выйшаў. І прыйшоўшы застае пусты, падмецены і прыбраны;</J> </p><i> <J>tady kaža: vârnusâ ǔ dom moj, adkul′ â vyjšaǔ. Ì pryjšoǔšy zastae pusty, padmeceny ì prybrany;</J> </i>


text:
<J>тады ідзе і бярэ з сабою сем іншых духаў, люцейшых за сябе, і ўвайшоўшы жывуць там; і бывае чалавеку таму апошняе горш за першае. Так будзе і роду гэтаму ліхому.</J> </p><i> <J>tady ìdze ì bârè z saboû sem ìnšyh duhaǔ, lûcejšyh za sâbe, ì ǔvajšoǔšy žyvuc′ tam; ì byvae čalaveku tamu apošnâe gorš za peršae. Tak budze ì rodu gètamu lìhomu.</J> </i>


text:
<pb/>Калі ж Ён яшчэ прамаўляў да людзей, вось, Маці Яго і браты Яго стаялі звонку, хочучы гаварыць зь Ім. </p><i> Kalì ž Ën âščè pramaǔlâǔ da lûdzej, vos′, Macì Âgo ì braty Âgo staâlì zvonku, hočučy gavaryc′ z′ Ìm. </i>


text:
<pb/>І нехта сказаў Яму: вось Маці Твая і браты Твае звонку стаяць, хочучы гаварыць з Табою. </p><i> Ì nehta skazaǔ Âmu: vos′ Macì Tvaâ ì braty Tvae zvonku staâc′, hočučy gavaryc′ z Taboû. </i>


text:
Ён жа ў адказ таму, хто гаварыў Яму, сказаў: <J>хто маці Мая? і хто браты Мае?</J> </p><i> Ën ža ǔ adkaz tamu, hto gavaryǔ Âmu, skazaǔ: <J>hto macì Maâ? ì hto braty Mae?</J> </i>


text:
І паказаўшы рукою Сваёю на вучняў Сваіх, сказаў: <J>вось маці Мая і браты Мае;</J> </p><i> Ì pakazaǔšy rukoû Svaëû na vučnâǔ Svaìh, skazaǔ: <J>vos′ macì Maâ ì braty Mae;</J> </i>


text:
<J>бо хто будзе выконваць волю Айца Майго, Які ёсьць у нябёсах, той Мне брат, і сястра, і маці.</J> </p><i> <J>bo hto budze vykonvac′ volû Ajca Majgo, Âkì ës′c′ u nâbësah, toj Mne brat, ì sâstra, ì macì.</J> </i>


text:
<pb/>Выйшаўшы таго ж дня з дома, Ісус сеў каля мора. </p><i> Vyjšaǔšy tago ž dnâ z doma, Ìsus seǔ kalâ mora. </i>


text:
І сабралася да Яго мноства людзей, так што Ён увайшоў у лодку і сеў; а ўвесь люд стаяў на беразе. </p><i> Ì sabralasâ da Âgo mnostva lûdzej, tak što Ën uvajšoǔ u lodku ì seǔ; a ǔves′ lûd staâǔ na beraze. </i>


text:
І гаварыў ім шмат прытчамі, кажучы: <J>вось, выйшаў сейбіт сеяць.</J> </p><i> Ì gavaryǔ ìm šmat prytčamì, kažučy: <J>vos′, vyjšaǔ sejbìt seâc′.</J> </i>


text:
<J>І калі сеяў ён, адно ўпала пры дарозе, і наляцелі птушкі і падзяўблі тое;</J> </p><i> <J>Ì kalì seâǔ ën, adno ǔpala pry daroze, ì nalâcelì ptuškì ì padzâǔblì toe;</J> </i>


text:
<J>іншае ўпала на мясьціны камяністыя, дзе няшмат было зямлі, і неўзабаве ўзышло, таму што зямля была ня глыбокая.</J> </p><i> <J>ìnšae ǔpala na mâs′cìny kamânìstyâ, dze nâšmat bylo zâmlì, ì neǔzabave ǔzyšlo, tamu što zâmlâ byla nâ glybokaâ.</J> </i>


text:
<J>А калі ўзышло сонца, завяла і, як ня мела карэньня, засохла;</J> </p><i> <J>A kalì ǔzyšlo sonca, zavâla ì, âk nâ mela karèn′nâ, zasohla;</J> </i>


text:
<J>іншае ўпала ў церне, і вырасла церне і заглушыла яго;</J> </p><i> <J>ìnšae ǔpala ǔ cerne, ì vyrasla cerne ì zaglušyla âgo;</J> </i>


text:
<J>іншае ўпала на добрую зямлю і ўрадзіла плод: адно ў сто разоў, а другое ў шэсьцьдзясят, а тое ў трыццаць.</J> </p><i> <J>ìnšae ǔpala na dobruû zâmlû ì ǔradzìla plod: adno ǔ sto razoǔ, a drugoe ǔ šès′c′dzâsât, a toe ǔ tryccac′.</J> </i>


text:
<pb/>І прыступіўшы, вучні сказалі Яму: чаму прытчамі гаворыш ім? </p><i> Ì prystupìǔšy, vučnì skazalì Âmu: čamu prytčamì gavoryš ìm? </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: <J>таму, што вам дадзена ведаць таямніцы Царства Нябеснага, а ім ня дадзена;</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>tamu, što vam dadzena vedac′ taâmnìcy Carstva Nâbesnaga, a ìm nâ dadzena;</J> </i>


text:
<J>бо хто мае, таму дадзена будзе і памножыцца; а хто ня мае, у таго адымецца і тое, што мае;</J> </p><i> <J>bo hto mae, tamu dadzena budze ì pamnožycca; a hto nâ mae, u tago adymecca ì toe, što mae;</J> </i>


text:
<J>дзеля таго прытчамі прамаўляю ім, што яны бачачы ня бачаць, і чуючы ня чуюць, і не разумеюць;</J> </p><i> <J>dzelâ tago prytčamì pramaǔlâû ìm, što âny bačačy nâ bačac′, ì čuûčy nâ čuûc′, ì ne razumeûc′;</J> </i>


text:
<J>і збываецца над імі прароцтва Ісаі, якое кажа: <t>"слыхам пачуеце, і не ўразумееце; і вачыма глядзець будзеце, і ня ўбачыце;</J></t> </p><i> <J>ì zbyvaecca nad ìmì praroctva Ìsaì, âkoe kaža: <t>"slyham pačuece, ì ne ǔrazumeece; ì vačyma glâdzec′ budzece, ì nâ ǔbačyce;</J></t> </i>


text:
<t><J>агрубела бо сэрца ў людзей гэтых, і вушыма цяжка чуюць, і вочы свае зьмежылі, каб ня ўгледзець вачыма, і вушыма не пачуць, і сэрцам не ўразумець, і ня зьвернуцца, каб Я ацаліў іх".</J></t> </p><i> <t><J>agrubela bo sèrca ǔ lûdzej gètyh, ì vušyma câžka čuûc′, ì vočy svae z′mežylì, kab nâ ǔgledzec′ vačyma, ì vušyma ne pačuc′, ì sèrcam ne ǔrazumec′, ì nâ z′vernucca, kab Â acalìǔ ìh".</J></t> </i>


text:
<pb/><J>А вашы дабрашчасныя вочы, што бачаць; і вушы вашыя, што чуюць:</J> </p><i> <J>A vašy dabraščasnyâ vočy, što bačac′; ì vušy vašyâ, što čuûc′:</J> </i>


text:
<J>бо праўду кажу вам, што многія прарокі і праведнікі жадалі бачыць, што вы бачыце, і ня бачылі, і чуць, што вы чуеце, і ня чулі.</J> </p><i> <J>bo praǔdu kažu vam, što mnogìâ prarokì ì pravednìkì žadalì bačyc′, što vy bačyce, ì nâ bačylì, ì čuc′, što vy čuece, ì nâ čulì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Але ж вы пачуйце прытчу пра сейбіта:</J> </p><i> <J>Ale ž vy pačujce prytču pra sejbìta:</J> </i>


text:
<J>да кожнага, хто слухае слова пра Царства і не разумее, прыходзіць ліхадзей і крадзе пасеянае ў сэрцы ягоным: вось каго азначае пасеянае пры дарозе.</J> </p><i> <J>da kožnaga, hto sluhae slova pra Carstva ì ne razumee, pryhodzìc′ lìhadzej ì kradze paseânae ǔ sèrcy âgonym: vos′ kago aznačae paseânae pry daroze.</J> </i>


text:
<J>А пасеянае на камяністых мясьцінах азначае таго, хто чуе слова і адразу з радасьцю прымае яго;</J> </p><i> <J>A paseânae na kamânìstyh mâs′cìnah aznačae tago, hto čue slova ì adrazu z radas′cû prymae âgo;</J> </i>


text:
<pb/><J>але ня мае кораня ў сабе і нясталы: калі настане ўціск альбо ганеньне за слова, адразу спакушаецца.</J> </p><i> <J>ale nâ mae koranâ ǔ sabe ì nâstaly: kalì nastane ǔcìsk al′bo ganen′ne za slova, adrazu spakušaecca.</J> </i>


text:
<J>А пасеянае ў церне азначае таго, хто чуе слова, але клопат веку гэтага і панада багацьця заглушае слова, і яно стаецца бясплодным.</J> </p><i> <J>A paseânae ǔ cerne aznačae tago, hto čue slova, ale klopat veku gètaga ì panada bagac′câ zaglušae slova, ì âno staecca bâsplodnym.</J> </i>


text:
<J>А пасеянае на добрай зямлі азначае таго, хто чуе слова і разумее, які і плод прыносіць і дае адзін сто, другі шэсьцьдзясят, а той трыццаць.</J> </p><i> <J>A paseânae na dobraj zâmlì aznačae tago, hto čue slova ì razumee, âkì ì plod prynosìc′ ì dae adzìn sto, drugì šès′c′dzâsât, a toj tryccac′.</J> </i>


text:
<pb/>Другую прытчу прапанаваў Ён ім, кажучы: <J>Царства Нябеснае падобнае на чалавека, які пасеяў добрае насеньне на полі сваім;</J> </p><i> Druguû prytču prapanavaǔ Ën ìm, kažučy: <J>Carstva Nâbesnae padobnae na čalaveka, âkì paseâǔ dobrae nasen′ne na polì svaìm;</J> </i>


text:
<J>калі ж людзі спалі, прыйшоў вораг яго і пасеяў куколь сярод пшаніцы, і пайшоў;</J> </p><i> <J>kalì ž lûdzì spalì, pryjšoǔ vorag âgo ì paseâǔ kukol′ sârod pšanìcy, ì pajšoǔ;</J> </i>


text:
<pb/><J>калі ўзышла рунь і завязала плод, тады зьявіўся і куколь.</J> </p><i> <J>kalì ǔzyšla run′ ì zavâzala plod, tady z′âvìǔsâ ì kukol′.</J> </i>


text:
<J>Прыйшоўшы, рабы гаспадара дома сказалі яму: гаспадар! ці ж ня добрае насеньне пасеяў ты на полі тваім? адкуль жа на ім куколь?</J> </p><i> <J>Pryjšoǔšy, raby gaspadara doma skazalì âmu: gaspadar! cì ž nâ dobrae nasen′ne paseâǔ ty na polì tvaìm? adkul′ ža na ìm kukol′?</J> </i>


text:
<J>А ён сказаў ім: варожы чалавек гэта зрабіў. А рабы сказалі яму: хочаш, мы пойдзем, выпалем яго?</J> </p><i> <J>A ën skazaǔ ìm: varožy čalavek gèta zrabìǔ. A raby skazalì âmu: hočaš, my pojdzem, vypalem âgo?</J> </i>


text:
<J>А ён сказаў: не, каб, выбіраючы куколь, вы не павырывалі разам зь ім і пшаніцы;</J> </p><i> <J>A ën skazaǔ: ne, kab, vybìraûčy kukol′, vy ne pavyryvalì razam z′ ìm ì pšanìcy;</J> </i>


text:
<J>пакіньце расьці разам тое і другое да жніва; а ў час жніва я скажу жняцам: зьбярэце перш куколь і зьвяжэце яго ў снапы, каб спаліць яго; а пшаніцу зьбярэце ў засекі мае.</J> </p><i> <J>pakìn′ce ras′cì razam toe ì drugoe da žnìva; a ǔ čas žnìva â skažu žnâcam: z′bârèce perš kukol′ ì z′vâžèce âgo ǔ snapy, kab spalìc′ âgo; a pšanìcu z′bârèce ǔ zasekì mae.</J> </i>


text:
<pb/>Іншую прытчу прапанаваў Ён ім, кажучы: <J>падобнае Царства Нябеснае на зерне гарчычнае, якое чалавек узяў і пасеяў на полі сваім,</J> </p><i> Ìnšuû prytču prapanavaǔ Ën ìm, kažučy: <J>padobnae Carstva Nâbesnae na zerne garčyčnae, âkoe čalavek uzâǔ ì paseâǔ na polì svaìm,</J> </i>


text:
<J>якое, хоць меншае за ўсякае насеньне, але, калі вырастае, бывае большае за ўсякую траву і робіцца дрэвам, так што прылятаюць птушкі нябесныя і ўюць гнёзды ў гольлі яго.</J> </p><i> <J>âkoe, hoc′ menšae za ǔsâkae nasen′ne, ale, kalì vyrastae, byvae bol′šae za ǔsâkuû travu ì robìcca drèvam, tak što prylâtaûc′ ptuškì nâbesnyâ ì ǔûc′ gnëzdy ǔ gol′lì âgo.</J> </i>


text:
<pb/>Іншую прытчу сказаў Ён ім: <J>падобнае Царства Нябеснае на закваску, якую жанчына ўзяўшы паклала ў тры меры мукі, пакуль не закісла ўсё.</J> </p><i> Ìnšuû prytču skazaǔ Ën ìm: <J>padobnae Carstva Nâbesnae na zakvasku, âkuû žančyna ǔzâǔšy paklala ǔ try mery mukì, pakul′ ne zakìsla ǔsë.</J> </i>


text:
<pb/>Гэта ўсё казаў Ісус прытчамі люду, і бяз прытчы нічога не казаў ім, </p><i> Gèta ǔsë kazaǔ Ìsus prytčamì lûdu, ì bâz prytčy nìčoga ne kazaǔ ìm, </i>


text:
каб збылося сказанае праз прарока, які кажа: <t>"Разамкну ў прытчах вусны Мае; выкажу ўтоенае ад стварэньня сьвету".</t> </p><i> kab zbylosâ skazanae praz praroka, âkì kaža: <t>"Razamknu ǔ prytčah vusny Mae; vykažu ǔtoenae ad stvarèn′nâ s′vetu".</t> </i>


text:
<pb/>Тады Ісус, адпусьціўшы людзей, увайшоў у дом. І прыступіўшы да Яго, вучні Яго сказалі: растлумач нам прытчу пра куколь на полі. </p><i> Tady Ìsus, adpus′cìǔšy lûdzej, uvajšoǔ u dom. Ì prystupìǔšy da Âgo, vučnì Âgo skazalì: rastlumač nam prytču pra kukol′ na polì. </i>


text:
А Ён ім сказаў у адказ: <J>сейбіт добрага насеньня ёсьць Сын Чалавечы;</J> </p><i> A Ën ìm skazaǔ u adkaz: <J>sejbìt dobraga nasen′nâ ës′c′ Syn Čalavečy;</J> </i>


text:
<J>поле ёсьць сьвет; добрае насеньне гэта - сыны Царства, а куколь - сыны ліхога;</J> </p><i> <J>pole ës′c′ s′vet; dobrae nasen′ne gèta - syny Carstva, a kukol′ - syny lìhoga;</J> </i>


text:
<J>вораг, які пасеяў яго, ёсьць д'ябал; жніво ёсьць сканчэньне веку, а жняцы - анёлы.</J> </p><i> <J>vorag, âkì paseâǔ âgo, ës′c′ d'âbal; žnìvo ës′c′ skančèn′ne veku, a žnâcy - anëly.</J> </i>


text:
<J>А таму, як зьбіраюць куколь і агнём паляць, гэтак сама будзе пры сканчэньні веку гэтага:</J> </p><i> <J>A tamu, âk z′bìraûc′ kukol′ ì agnëm palâc′, gètak sama budze pry skančèn′nì veku gètaga:</J> </i>


text:
<J>пашле Сын Чалавечы анёлаў Сваіх, і зьбяруць з Царства Яго ўсе спакусы і тых, што чыняць беззаконьне,</J> </p><i> <J>pašle Syn Čalavečy anëlaǔ Svaìh, ì z′bâruc′ z Carstva Âgo ǔse spakusy ì tyh, što čynâc′ bezzakon′ne,</J> </i>


text:
<J>і ўкінуць іх у печ вогненную; там будзе плач і скрыгат зубоў;</J> </p><i> <J>ì ǔkìnuc′ ìh u peč vognennuû; tam budze plač ì skrygat zuboǔ;</J> </i>


text:
<J>тады праведныя зазьзяюць, як сонца, у Царстве Айца іх. Хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!</J> </p><i> <J>tady pravednyâ zaz′zâûc′, âk sonca, u Carstve Ajca ìh. Hto mae vušy, kab čuc′, nâhaj čue!</J> </i>


text:
<pb/><J>Яшчэ падобнае Царства Нябеснае на скарб, схаваны на полі, які, знайшоўшы, чалавек утоіў, і ў радасьці ад гэтага ідзе і прадае ўсё, што мае, і купляе поле тое.</J> </p><i> <J>Âščè padobnae Carstva Nâbesnae na skarb, shavany na polì, âkì, znajšoǔšy, čalavek utoìǔ, ì ǔ radas′cì ad gètaga ìdze ì pradae ǔsë, što mae, ì kuplâe pole toe.</J> </i>


text:
<pb/><J>Яшчэ падобнае Царства Нябеснае на купца, які шукае прыгожых пэрлаў,</J> </p><i> <J>Âščè padobnae Carstva Nâbesnae na kupca, âkì šukae prygožyh pèrlaǔ,</J> </i>


text:
<J>які, знайшоўшы адзін шматкаштоўны пэрл, пайшоў і прадаў усё, што меў, і купіў яго.</J> </p><i> <J>âkì, znajšoǔšy adzìn šmatkaštoǔny pèrl, pajšoǔ ì pradaǔ usë, što meǔ, ì kupìǔ âgo.</J> </i>


text:
<pb/><J>Яшчэ падобнае Царства Нябеснае на нерат, закінуты ў мора і поўны рыбы ўсялякага роду,</J> </p><i> <J>Âščè padobnae Carstva Nâbesnae na nerat, zakìnuty ǔ mora ì poǔny ryby ǔsâlâkaga rodu,</J> </i>


text:
<J>які, калі ён напоўніўся, выцягнулі на бераг і, сеўшы, добрае склалі ў начыньне, а благое кінулі прэч.</J> </p><i> <J>âkì, kalì ën napoǔnìǔsâ, vycâgnulì na berag ì, seǔšy, dobrae sklalì ǔ načyn′ne, a blagoe kìnulì prèč.</J> </i>


text:
<J>Так будзе пры сканчэньні веку: выйдуць анёлы і аддзеляць ліхіх з асяродзьдзя праведных,</J> </p><i> <J>Tak budze pry skančèn′nì veku: vyjduc′ anëly ì addzelâc′ lìhìh z asârodz′dzâ pravednyh,</J> </i>


text:
<J>і ўкінуць іх у печ вогненную: там будзе плач і скрыгат зубоў.</J> </p><i> <J>ì ǔkìnuc′ ìh u peč vognennuû: tam budze plač ì skrygat zuboǔ.</J> </i>


text:
<pb/>Сказаў ім Ісус: <J>ці зразумелі вы гэта ўсё?</J> Яны кажуць яму: так, Госпадзе! </p><i> Skazaǔ ìm Ìsus: <J>cì zrazumelì vy gèta ǔsë?</J> Âny kažuc′ âmu: tak, Gospadze! </i>


text:
А Ён сказаў ім: <J>таму ўсякі кніжнік, навучаны Царству Нябеснаму, падобны на гаспадара дома, які выносіць са скарбніцы сваёй новае і старое.</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm: <J>tamu ǔsâkì knìžnìk, navučany Carstvu Nâbesnamu, padobny na gaspadara doma, âkì vynosìc′ sa skarbnìcy svaëj novae ì staroe.</J> </i>


text:
<pb/>І сталася, калі скончыў Ісус прытчы гэтыя, пайшоў адтуль. </p><i> Ì stalasâ, kalì skončyǔ Ìsus prytčy gètyâ, pajšoǔ adtul′. </i>


text:
І прыйшоўшы на бацькаўшчыну Сваю, вучыў іх у сынагозе іхняй, так што яны зьдзіўляліся і казалі: адкуль у Яго гэтая мудрасьць і сілы? </p><i> Ì pryjšoǔšy na bac′kaǔščynu Svaû, vučyǔ ìh u synagoze ìhnâj, tak što âny z′dzìǔlâlìsâ ì kazalì: adkul′ u Âgo gètaâ mudras′c′ ì sìly? </i>


text:
ці не цесьляроў Ён Сын? ці не Ягоную Маці завуць Марыя, і браты Яго Якаў і Ёсій, і Сымон і Юда? </p><i> cì ne ces′lâroǔ Ën Syn? cì ne Âgonuû Macì zavuc′ Maryâ, ì braty Âgo Âkaǔ ì Ësìj, ì Symon ì Ûda? </i>


text:
і сёстры Яго ці ня ўсе сярод нас? адкуль жа ў Яго ўсё гэта? </p><i> ì sëstry Âgo cì nâ ǔse sârod nas? adkul′ ža ǔ Âgo ǔsë gèta? </i>


text:
І паняверыліся ў Ім. А Ісус сказаў ім: <J>ня бывае прарока без пашаны, хіба што толькі на бацькаўшчыне сваёй, і ў доме сваім.</J> </p><i> Ì panâverylìsâ ǔ Ìm. A Ìsus skazaǔ ìm: <J>nâ byvae praroka bez pašany, hìba što tol′kì na bac′kaǔščyne svaëj, ì ǔ dome svaìm.</J> </i>


text:
І ня ўчыніў там многіх цудаў з-за няверства іхняга. </p><i> Ì nâ ǔčynìǔ tam mnogìh cudaǔ z-za nâverstva ìhnâga. </i>


text:
<pb/>У той час Ірад тэтрарх пачуў погалас пра Ісуса </p><i> U toj čas Ìrad tètrarh pačuǔ pogalas pra Ìsusa </i>


text:
і сказаў служкам сваім: гэта Ян Хрысьціцель; ён паўстаў зь мёртвых, і таму цуды ўчыняюцца ім. </p><i> ì skazaǔ služkam svaìm: gèta Ân Hrys′cìcel′; ën paǔstaǔ z′ mërtvyh, ì tamu cudy ǔčynâûcca ìm. </i>


text:
Бо Ірад, узяўшы Яна, зьвязаў яго і пасадзіў у цямніцу празь Ірадыяду, жонку Піліпа, брата свайго; </p><i> Bo Ìrad, uzâǔšy Âna, z′vâzaǔ âgo ì pasadzìǔ u câmnìcu praz′ Ìradyâdu, žonku Pìlìpa, brata svajgo; </i>


text:
таму што Ян казаў яму: нельга табе мець яе. </p><i> tamu što Ân kazaǔ âmu: nel′ga tabe mec′ âe. </i>


text:
І хацеў яго забіць, але пабаяўся народу, бо яго ўважалі за прарока. </p><i> Ì haceǔ âgo zabìc′, ale pabaâǔsâ narodu, bo âgo ǔvažalì za praroka. </i>


text:
А ў дзень народзін Ірада, скакала дачка Ірадыяды перад усімі і дагадзіла Іраду; </p><i> A ǔ dzen′ narodzìn Ìrada, skakala dačka Ìradyâdy perad usìmì ì dagadzìla Ìradu; </i>


text:
таму ён пад прысягаю абяцаў ёй даць, чаго толькі яна ні папросіць. </p><i> tamu ën pad prysâgaû abâcaǔ ëj dac′, čago tol′kì âna nì paprosìc′. </i>


text:
А яна, падбухтораная маці сваёю, сказала: дай мне тут у місе галаву Яна Хрысьціцеля. </p><i> A âna, padbuhtoranaâ macì svaëû, skazala: daj mne tut u mìse galavu Âna Hrys′cìcelâ. </i>


text:
<pb/>І засмуціўся цар; але дзеля прысягі і тых, што ўзьляжалі зь ім, загадаў даць ёй, </p><i> Ì zasmucìǔsâ car; ale dzelâ prysâgì ì tyh, što ǔz′lâžalì z′ ìm, zagadaǔ dac′ ëj, </i>


text:
І прынесьлі галаву яго ў місе, і далі дзяўчыне; а яна занесла маці сваёй. </p><i> Ì prynes′lì galavu âgo ǔ mìse, ì dalì dzâǔčyne; a âna zanesla macì svaëj. </i>


text:
А вучні яго, прыйшоўшы, узялі яго цела і пахавалі яго; </p><i> A vučnì âgo, pryjšoǔšy, uzâlì âgo cela ì pahavalì âgo; </i>


text:
<pb/>І пачуўшы, адплыў Ісус адтуль на лодцы ў пустэльнае месца адзін; а люд, пачуўшы пра тое, пайшоў за Ім з гарадоў пяшком. </p><i> Ì pačuǔšy, adplyǔ Ìsus adtul′ na lodcy ǔ pustèl′nae mesca adzìn; a lûd, pačuǔšy pra toe, pajšoǔ za Ìm z garadoǔ pâškom. </i>


text:
І выйшаўшы, Ісус убачыў мноства людзей і пашкадаваў іх, і ацаліў хворых іх. </p><i> Ì vyjšaǔšy, Ìsus ubačyǔ mnostva lûdzej ì paškadavaǔ ìh, ì acalìǔ hvoryh ìh. </i>


text:
<pb/>Калі ж зьвечарэла, прыступілі да Яго вучні Ягоныя і сказалі: пустэльная тут мясьціна, і час ужо позьні; адпусьці людзей, каб яны пайшлі ў селішчы і купілі ежы сабе. </p><i> Kalì ž z′večarèla, prystupìlì da Âgo vučnì Âgonyâ ì skazalì: pustèl′naâ tut mâs′cìna, ì čas užo poz′nì; adpus′cì lûdzej, kab âny pajšlì ǔ selìščy ì kupìlì ežy sabe. </i>


text:
Але Ісус сказаў ім: <J>ня трэба ім ісьці, вы дайце ім есьці.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ ìm: <J>nâ trèba ìm ìs′cì, vy dajce ìm es′cì.</J> </i>


text:
Яны ж кажуць Яму: у нас тут толькі пяць хлябоў і дзьве рыбіны. </p><i> Âny ž kažuc′ Âmu: u nas tut tol′kì pâc′ hlâboǔ ì dz′ve rybìny. </i>


text:
І загадаў народу ўзьлегчы на траву і, узяўшы пяць хлябоў і дзьве рыбіны, узьвёў вочы ў неба, дабраславіў, разламаў і даў хлябы вучням, а вучні - народу. </p><i> Ì zagadaǔ narodu ǔz′legčy na travu ì, uzâǔšy pâc′ hlâboǔ ì dz′ve rybìny, uz′vëǔ vočy ǔ neba, dabraslavìǔ, razlamaǔ ì daǔ hlâby vučnâm, a vučnì - narodu. </i>


text:
І елі ўсе, і наеліся; і набралі рэшты кавалкаў дванаццаць кашоў поўных; </p><i> Ì elì ǔse, ì naelìsâ; ì nabralì rèšty kavalkaǔ dvanaccac′ kašoǔ poǔnyh; </i>


text:
а тых, што елі, было каля пяці тысяч чалавек, апроч жанчын і дзяцей. </p><i> a tyh, što elì, bylo kalâ pâcì tysâč čalavek, aproč žančyn ì dzâcej. </i>


text:
<pb/>І адразу прымусіў Ісус вучняў Сваіх увайсьці ў лодку і выправіцца раней за Яго на той бок, пакуль Ён адпусьціць людзей. </p><i> Ì adrazu prymusìǔ Ìsus vučnâǔ Svaìh uvajs′cì ǔ lodku ì vypravìcca ranej za Âgo na toj bok, pakul′ Ën adpus′cìc′ lûdzej. </i>


text:
І адпусьціўшы людзей, Ён узышоў на гару сам-насам памаліцца; і калі зьвечарэла, застаўся там адзін. </p><i> Ì adpus′cìǔšy lûdzej, Ën uzyšoǔ na garu sam-nasam pamalìcca; ì kalì z′večarèla, zastaǔsâ tam adzìn. </i>


text:
А лодка была ўжо на сярэдзіне мора, і яе біла хвалямі, бо вецер быў супраціўны. </p><i> A lodka byla ǔžo na sârèdzìne mora, ì âe bìla hvalâmì, bo vecer byǔ supracìǔny. </i>


text:
А ў чацьвёртую варту ночы пайшоў да іх Ісус, ідучы па моры. </p><i> A ǔ čac′vërtuû vartu nočy pajšoǔ da ìh Ìsus, ìdučy pa mory. </i>


text:
І вучні, убачыўшы Яго, што ішоў Ён па моры, сумеліся і казалі: гэта прывід; і ад страху закрычалі. </p><i> Ì vučnì, ubačyǔšy Âgo, što ìšoǔ Ën pa mory, sumelìsâ ì kazalì: gèta pryvìd; ì ad strahu zakryčalì. </i>


text:
Але Ісус адразу загаварыў зь імі і сказаў: <J>падбадзёрцеся; гэта Я, ня бойцеся.</J> </p><i> Ale Ìsus adrazu zagavaryǔ z′ ìmì ì skazaǔ: <J>padbadzërcesâ; gèta Â, nâ bojcesâ.</J> </i>


text:
Пётр сказаў Яму ў адказ: Госпадзе! калі гэта Ты, загадай мне прыйсьці да Цябе па вадзе. </p><i> Pëtr skazaǔ Âmu ǔ adkaz: Gospadze! kalì gèta Ty, zagadaj mne pryjs′cì da Câbe pa vadze. </i>


text:
А Ён сказаў: <J>ідзі.</J> І выйшаўшы з лодкі, Пётр пайшоў па вадзе, каб падысьці да Ісуса. </p><i> A Ën skazaǔ: <J>ìdzì.</J> Ì vyjšaǔšy z lodkì, Pëtr pajšoǔ pa vadze, kab padys′cì da Ìsusa. </i>


text:
але, бачачы моцны вецер, спалохаўся і, пачаўшы тануць, закрычаў: Госпадзе! уратуй мяне. </p><i> ale, bačačy mocny vecer, spalohaǔsâ ì, pačaǔšy tanuc′, zakryčaǔ: Gospadze! uratuj mâne. </i>


text:
Ісус адразу, працягнуўшы руку, падтрымаў яго і кажа яму: <J>малаверны! навошта ты засумняваўся?</J> </p><i> Ìsus adrazu, pracâgnuǔšy ruku, padtrymaǔ âgo ì kaža âmu: <J>malaverny! navošta ty zasumnâvaǔsâ?</J> </i>


text:
А тыя, што ў лодцы былі, падышлі, пакланіліся Яму і сказалі: сапраўды, Ты Сын Божы. </p><i> A tyâ, što ǔ lodcy bylì, padyšlì, paklanìlìsâ Âmu ì skazalì: sapraǔdy, Ty Syn Božy. </i>


text:
<pb/>І пераправіўшыся, прыбылі ў зямлю Генісарэцкую. </p><i> Ì perapravìǔšysâ, prybylì ǔ zâmlû Genìsarèckuû. </i>


text:
І, пазнаўшы Яго, жыхары той мясьціны паслалі ва ўсё навакольле тое і прынесьлі да Яго ўсіх хворых, </p><i> Ì, paznaǔšy Âgo, žyhary toj mâs′cìny paslalì va ǔsë navakol′le toe ì prynes′lì da Âgo ǔsìh hvoryh, </i>


text:
і прасілі Яго, каб толькі дакрануцца да краю адзеньня Ягонага; і каторыя дакраналіся, ацаляліся. </p><i> ì prasìlì Âgo, kab tol′kì dakranucca da kraû adzen′nâ Âgonaga; ì katoryâ dakranalìsâ, acalâlìsâ. </i>


text:
<pb/>Тады прыходзяць да Ісуса Ерусалімскія кніжнікі і фарысэі і кажуць: </p><i> Tady pryhodzâc′ da Ìsusa Erusalìmskìâ knìžnìkì ì farysèì ì kažuc′: </i>


text:
навошта вучні Твае парушаюць звычай старцаў? бо ня ўмываюць рук сваіх, калі ядуць хлеб. </p><i> navošta vučnì Tvae parušaûc′ zvyčaj starcaǔ? bo nâ ǔmyvaûc′ ruk svaìh, kalì âduc′ hleb. </i>


text:
А Ён сказаў ім у адказ: <J>навошта і вы парушаеце запаведзь Божую дзеля звычаю вашага?</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>navošta ì vy parušaece zapavedz′ Božuû dzelâ zvyčaû vašaga?</J> </i>


text:
<J>Бо Бог запаведаў, сказаўшы: шануй бацьку і маці; і: хто ліхасловіць бацьку альбо маці, сьмерцю хай памрэ.</J> </p><i> <J>Bo Bog zapavedaǔ, skazaǔšy: šanuj bac′ku ì macì; ì: hto lìhaslovìc′ bac′ku al′bo macì, s′mercû haj pamrè.</J> </i>


text:
<J>А вы кажаце: калі хто скажа бацьку альбо маці: "дар Богу - тое, чым бы ты ад мяне карыстаўся",</J> </p><i> <J>A vy kažace: kalì hto skaža bac′ku al′bo macì: "dar Bogu - toe, čym by ty ad mâne karystaǔsâ",</J> </i>


text:
<J>той можа і не ўшанаваць бацьку альбо маці сваю; такім чынам вы скасавалі запаведзь Божую дзеля звычаю вашага.</J> </p><i> <J>toj moža ì ne ǔšanavac′ bac′ku al′bo macì svaû; takìm čynam vy skasavalì zapavedz′ Božuû dzelâ zvyčaû vašaga.</J> </i>


text:
<J>Крывадушнікі! добра прарочыў пра вас Ісая, кажучы:</J> </p><i> <J>Kryvadušnìkì! dobra praročyǔ pra vas Ìsaâ, kažučy:</J> </i>


text:
<t><J>"Набліжаюцца да Мяне людзі гэтыя вуснамі сваімі і шануюць Мяне языком; а сэрца іхняе далёка адлягае ад Мяне;</J></t> </p><i> <t><J>"Nablìžaûcca da Mâne lûdzì gètyâ vusnamì svaìmì ì šanuûc′ Mâne âzykom; a sèrca ìhnâe dalëka adlâgae ad Mâne;</J></t> </i>


text:
<t><J>але марна шануюць Мяне, навучаючы вучэньням, запаведзям чалавечым".</J></t> </p><i> <t><J>ale marna šanuûc′ Mâne, navučaûčy vučèn′nâm, zapavedzâm čalavečym".</J></t> </i>


text:
<pb/>І паклікаўшы люд, сказаў яму: <J>слухайце і разумейце:</J> </p><i> Ì paklìkaǔšy lûd, skazaǔ âmu: <J>sluhajce ì razumejce:</J> </i>


text:
<J>ня тое, што ўваходзіць у вусны, апаганьвае чалавека; а што выходзіць з вуснаў, тое апаганьвае чалавека.</J> </p><i> <J>nâ toe, što ǔvahodzìc′ u vusny, apagan′vae čalaveka; a što vyhodzìc′ z vusnaǔ, toe apagan′vae čalaveka.</J> </i>


text:
Тады вучні Ягоныя, прыступіўшы, сказалі Яму: ці ведаеш, што фарысэі, пачуўшы слова гэтае, запаняверыліся? </p><i> Tady vučnì Âgonyâ, prystupìǔšy, skazalì Âmu: cì vedaeš, što farysèì, pačuǔšy slova gètae, zapanâverylìsâ? </i>


text:
А Ён сказаў у адказ: <J>усякая расьліна, якую не Айцец Мой Нябесны пасадзіў, выкараніцца,</J> </p><i> A Ën skazaǔ u adkaz: <J>usâkaâ ras′lìna, âkuû ne Ajcec Moj Nâbesny pasadzìǔ, vykaranìcca,</J> </i>


text:
<J>пакіньце іх: яны - сьляпыя павадыры сьляпых; а калі сьляпы сьляпога вядзе, дык абодва ў яму ўпадуць.</J> </p><i> <J>pakìn′ce ìh: âny - s′lâpyâ pavadyry s′lâpyh; a kalì s′lâpy s′lâpoga vâdze, dyk abodva ǔ âmu ǔpaduc′.</J> </i>


text:
А Пётр сказаў Яму ў адказ: растлумач нам прытчу гэтую. </p><i> A Pëtr skazaǔ Âmu ǔ adkaz: rastlumač nam prytču gètuû. </i>


text:
Ісус сказаў: <J>няўжо і вы яшчэ ня маеце разуменьня?</J> </p><i> Ìsus skazaǔ: <J>nâǔžo ì vy âščè nâ maece razumen′nâ?</J> </i>


text:
<J>ці яшчэ не разумееце, што ўсё, што ўваходзіць у вусны, праходзіць у чэрава і праз кішку выходзіць?</J> </p><i> <J>cì âščè ne razumeece, što ǔsë, što ǔvahodzìc′ u vusny, prahodzìc′ u čèrava ì praz kìšku vyhodzìc′?</J> </i>


text:
<J>а што выходзіць з вуснаў - з сэрца выходзіць; і гэта апаганьвае чалавека;</J> </p><i> <J>a što vyhodzìc′ z vusnaǔ - z sèrca vyhodzìc′; ì gèta apagan′vae čalaveka;</J> </i>


text:
<J>бо з сэрца выходзяць ліхія намыслы, забойствы, пералюбы, распуста, крадзяжы, ілжывыя сьведчаньні, зьнявагі:</J> </p><i> <J>bo z sèrca vyhodzâc′ lìhìâ namysly, zabojstvy, peralûby, raspusta, kradzâžy, ìlžyvyâ s′vedčan′nì, z′nâvagì:</J> </i>


text:
<J>гэта апаганьвае чалавека; а есьці няўмытымі рукамі - не апаганьвае чалавека.</J> </p><i> <J>gèta apagan′vae čalaveka; a es′cì nâǔmytymì rukamì - ne apagan′vae čalaveka.</J> </i>


text:
<pb/>І выйшаўшы адтуль, адышоў Ісус у межы Тырскія і Сідонскія. </p><i> Ì vyjšaǔšy adtul′, adyšoǔ Ìsus u mežy Tyrskìâ ì Sìdonskìâ. </i>


text:
І вось, жанчына Хананэянка, выйшаўшы з тых мясьцін, закрычала Яму: памілуй мяне, Госпадзе, Сыне Давідаў, дачку маю цяжка мучыць дэман. </p><i> Ì vos′, žančyna Hananèânka, vyjšaǔšy z tyh mâs′cìn, zakryčala Âmu: pamìluj mâne, Gospadze, Syne Davìdaǔ, dačku maû câžka mučyc′ dèman. </i>


text:
Але Ён не адказаў ёй ні слова. І вучні Ягоныя, прыступіўшы, прасілі Яго, кажучы: адпусьці яе, бо крычыць за намі. </p><i> Ale Ën ne adkazaǔ ëj nì slova. Ì vučnì Âgonyâ, prystupìǔšy, prasìlì Âgo, kažučy: adpus′cì âe, bo kryčyc′ za namì. </i>


text:
А Ён сказаў у адказ: <J>Я пасланы толькі да пагіблых авечак дому Ізраілевага.</J> </p><i> A Ën skazaǔ u adkaz: <J>Â paslany tol′kì da pagìblyh avečak domu Ìzraìlevaga.</J> </i>


text:
А яна, падышоўшы, кланялася Яму, кажучы: Госпадзе! памажы мне. </p><i> A âna, padyšoǔšy, klanâlasâ Âmu, kažučy: Gospadze! pamažy mne. </i>


text:
А Ён сказаў у адказ: <J>нядобра - узяць хлеб у дзяцей і кінуць шчанятам.</J> </p><i> A Ën skazaǔ u adkaz: <J>nâdobra - uzâc′ hleb u dzâcej ì kìnuc′ ščanâtam.</J> </i>


text:
Яна ж сказала: так, Госпадзе! але і шчаняты ядуць крошкі, якія падаюць са стала гаспадароў іхніх. </p><i> Âna ž skazala: tak, Gospadze! ale ì ščanâty âduc′ kroškì, âkìâ padaûc′ sa stala gaspadaroǔ ìhnìh. </i>


text:
Тады Ісус сказаў ёй у адказ: <J>жанчына! вялікая вера твая, хай станецца табе, як ты хочаш.</J> І выздаравела яе дачка ў тую ж гадзіну. </p><i> Tady Ìsus skazaǔ ëj u adkaz: <J>žančyna! vâlìkaâ vera tvaâ, haj stanecca tabe, âk ty hočaš.</J> Ì vyzdaravela âe dačka ǔ tuû ž gadzìnu. </i>


text:
<pb/>Перайшоўшы адтуль, прыйшоў Ісус да мора Галілейскага і, узышоўшы на гару, сеў там. </p><i> Perajšoǔšy adtul′, pryjšoǔ Ìsus da mora Galìlejskaga ì, uzyšoǔšy na garu, seǔ tam. </i>


text:
І прыступіла да Яго мноства людзей, маючы з сабою кульгавых, сьляпых, нямых, зьнявечаных і іншых многіх, і паклалі іх да ног Ісусавых; і Ён ацаліў іх, </p><i> Ì prystupìla da Âgo mnostva lûdzej, maûčy z saboû kul′gavyh, s′lâpyh, nâmyh, z′nâvečanyh ì ìnšyh mnogìh, ì paklalì ìh da nog Ìsusavyh; ì Ën acalìǔ ìh, </i>


text:
так што людзі зьдзіўляліся, бачачы, як нямыя гавораць, зьнявечаныя здаравеюць, кульгавыя ходзяць і сьляпыя бачаць; і праслаўлялі Бога Ізраілевага. </p><i> tak što lûdzì z′dzìǔlâlìsâ, bačačy, âk nâmyâ gavorac′, z′nâvečanyâ zdaraveûc′, kul′gavyâ hodzâc′ ì s′lâpyâ bačac′; ì praslaǔlâlì Boga Ìzraìlevaga. </i>


text:
<pb/>А Ісус, паклікаўшы вучняў Сваіх, сказаў ім: <J>шкада Мне людзей, бо ўжо тры дні застаюцца пры Мне, і няма чаго ім есьці; і адпусьціць іх няеўшых не хачу, каб не аслаблі ў дарозе.</J> </p><i> A Ìsus, paklìkaǔšy vučnâǔ Svaìh, skazaǔ ìm: <J>škada Mne lûdzej, bo ǔžo try dnì zastaûcca pry Mne, ì nâma čago ìm es′cì; ì adpus′cìc′ ìh nâeǔšyh ne haču, kab ne aslablì ǔ daroze.</J> </i>


text:
І кажуць Яму вучні Ягоныя: адкуль нам узяць у пустыні столькі хлябоў, каб накарміць столькі людзей? </p><i> Ì kažuc′ Âmu vučnì Âgonyâ: adkul′ nam uzâc′ u pustynì stol′kì hlâboǔ, kab nakarmìc′ stol′kì lûdzej? </i>


text:
І кажа ім Ісус: <J>колькі ў вас хлябоў?</J> А яны адказалі: сем, і трошкі рыбак. </p><i> Ì kaža ìm Ìsus: <J>kol′kì ǔ vas hlâboǔ?</J> A âny adkazalì: sem, ì troškì rybak. </i>


text:
І, узяўшы сем хлябоў і рыбы, узьнёс падзяку, пераламаў і даў вучням Сваім, а вучні - людзям. </p><i> Ì, uzâǔšy sem hlâboǔ ì ryby, uz′nës padzâku, peralamaǔ ì daǔ vučnâm Svaìm, a vučnì - lûdzâm. </i>


text:
І елі ўсе, і наеліся; і набралі рэшты кавалкаў сем кашоў поўных; </p><i> Ì elì ǔse, ì naelìsâ; ì nabralì rèšty kavalkaǔ sem kašoǔ poǔnyh; </i>


text:
А тых, што елі, было чатыры тысячы чалавек, акрамя жанчын і дзяцей. </p><i> A tyh, što elì, bylo čatyry tysâčy čalavek, akramâ žančyn ì dzâcej. </i>


text:
<pb/>І адпусьціўшы народ, Ён увайшоў у лодку і прыбыў у межы Магдалінскія. </p><i> Ì adpus′cìǔšy narod, Ën uvajšoǔ u lodku ì prybyǔ u mežy Magdalìnskìâ. </i>


text:
<pb/>І падступіліся фарысэі і садукеі і, спакушаючы, прасілі Яго паказаць ім азнаку зь неба. </p><i> Ì padstupìlìsâ farysèì ì sadukeì ì, spakušaûčy, prasìlì Âgo pakazac′ ìm aznaku z′ neba. </i>


text:
А Ён сказаў ім у адказ: <J>вечарам вы кажаце: будзе пагода, бо неба агністае;</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>večaram vy kažace: budze pagoda, bo neba agnìstae;</J> </i>


text:
<J>і раніцай: сёньня непагадзь, бо неба агніста-хмарнае. Крывадушнікі! аблічча неба вы ўмееце адрозьніваць, а азнакаў часу ня можаце?</J> </p><i> <J>ì ranìcaj: sën′nâ nepagadz′, bo neba agnìsta-hmarnae. Kryvadušnìkì! ablìčča neba vy ǔmeece adroz′nìvac′, a aznakaǔ času nâ možace?</J> </i>


text:
<J>Род ліхі і пералюбны азнакі шукае, і азнака ня дасца яму, акрамя азнакі Ёны прарока. І пакінуўшы іх, адышоў.</J> </p><i> <J>Rod lìhì ì peralûbny aznakì šukae, ì aznaka nâ dasca âmu, akramâ aznakì Ëny praroka. Ì pakìnuǔšy ìh, adyšoǔ.</J> </i>


text:
<pb/>І перапраўляючыся на другі бок, вучні Ягоныя забыліся ўзяць хлябоў. </p><i> Ì perapraǔlâûčysâ na drugì bok, vučnì Âgonyâ zabylìsâ ǔzâc′ hlâboǔ. </i>


text:
<pb/>Ісус сказаў ім: <J>глядзеце, сьцеражэцеся закваскі фарысэйскай і садукейскай.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm: <J>glâdzece, s′ceražècesâ zakvaskì farysèjskaj ì sadukejskaj.</J> </i>


text:
Яны ж разважалі самі сабе, кажучы: хлябоў мы не ўзялі. </p><i> Âny ž razvažalì samì sabe, kažučy: hlâboǔ my ne ǔzâlì. </i>


text:
Уразумеўшы гэта, Ісус сказаў ім: <J>што разважаеце самі сабе, малаверныя, што хлябоў не ўзялі?</J> </p><i> Urazumeǔšy gèta, Ìsus skazaǔ ìm: <J>što razvažaece samì sabe, malavernyâ, što hlâboǔ ne ǔzâlì?</J> </i>


text:
<J>Няўжо яшчэ не разумееце і не памятаеце пра пяць хлябоў на пяць тысяч, і колькі кашоў вы набралі?</J> </p><i> <J>Nâǔžo âščè ne razumeece ì ne pamâtaece pra pâc′ hlâboǔ na pâc′ tysâč, ì kol′kì kašoǔ vy nabralì?</J> </i>


text:
<J>Ні пра сем хлябоў на чатыры тысячы, і колькі кошыкаў набралі?</J> </p><i> <J>Nì pra sem hlâboǔ na čatyry tysâčy, ì kol′kì košykaǔ nabralì?</J> </i>


text:
<J>Як не разумееце, што не пра хлябы Я сказаў вам: "сьцеражэцеся закваскі фарысэйскай і садукейскай"?</J> </p><i> <J>Âk ne razumeece, što ne pra hlâby Â skazaǔ vam: "s′ceražècesâ zakvaskì farysèjskaj ì sadukejskaj"?</J> </i>


text:
Тады яны зразумелі, што Ён сказаў асьцерагацца не закваскі хлебнай, а вучэньня фарысэйскага. </p><i> Tady âny zrazumelì, što Ën skazaǔ as′ceragacca ne zakvaskì hlebnaj, a vučèn′nâ farysèjskaga. </i>


text:
<pb/>А прыйшоўшы ў межы Кесарыі Піліпавай, Ісус пытаўся ў вучняў Сваіх, кажучы: <J>за каго людзі ўважаюць Мяне, Сына Чалавечага?</J> </p><i> A pryjšoǔšy ǔ mežy Kesaryì Pìlìpavaj, Ìsus pytaǔsâ ǔ vučnâǔ Svaìh, kažučy: <J>za kago lûdzì ǔvažaûc′ Mâne, Syna Čalavečaga?</J> </i>


text:
Яны сказалі: адны за Яна Хрысьціцеля, другія за Ільлю, а тыя за Ерамію альбо за аднаго з прарокаў. </p><i> Âny skazalì: adny za Âna Hrys′cìcelâ, drugìâ za Ìl′lû, a tyâ za Eramìû al′bo za adnago z prarokaǔ. </i>


text:
Ён кажа ім: <J>а вы за каго ўважаеце Мяне?</J> </p><i> Ën kaža ìm: <J>a vy za kago ǔvažaece Mâne?</J> </i>


text:
І Сымон Пётр сказаў у адказ: Ты - Хрыстос, Сын Бога Жывога. </p><i> Ì Symon Pëtr skazaǔ u adkaz: Ty - Hrystos, Syn Boga Žyvoga. </i>


text:
І Ісус сказаў яму ў адказ: <J>дабрашчасны ты, Сымоне, сыне Ёнаў, бо ня плоць і кроў адкрылі табе гэта, а Айцец Мой, Які ёсьць у нябёсах;</J> </p><i> Ì Ìsus skazaǔ âmu ǔ adkaz: <J>dabraščasny ty, Symone, syne Ënaǔ, bo nâ ploc′ ì kroǔ adkrylì tabe gèta, a Ajcec Moj, Âkì ës′c′ u nâbësah;</J> </i>


text:
<J>і Я кажу табе: ты Пётр, і на камені гэтым Я збудую Царкву Маю, і брамы пякельныя не адолеюць яе.</J> </p><i> <J>ì Â kažu tabe: ty Pëtr, ì na kamenì gètym Â zbuduû Carkvu Maû, ì bramy pâkel′nyâ ne adoleûc′ âe.</J> </i>


text:
<J>І дам табе ключы Царства Нябеснага: і што зьвяжаш на зямлі, тое будзе зьвязана ў нябёсах; і што разьвяжаш на зямлі, тое будзе разьвязана ў нябёсах.</J> </p><i> <J>Ì dam tabe klûčy Carstva Nâbesnaga: ì što z′vâžaš na zâmlì, toe budze z′vâzana ǔ nâbësah; ì što raz′vâžaš na zâmlì, toe budze raz′vâzana ǔ nâbësah.</J> </i>


text:
Тады Ісус загадаў вучням Сваім, каб нікому не казалі, што Ён ёсьць Хрыстос. </p><i> Tady Ìsus zagadaǔ vučnâm Svaìm, kab nìkomu ne kazalì, što Ën ës′c′ Hrystos. </i>


text:
<pb/>З таго часу Ісус пачаў адкрываць вучням Сваім, што Ён мусіць ісьці ў Ерусалім і шмат выцерпець ад старэйшын і першасьвятароў і кніжнікаў, і мае быць забіты, і на трэйці дзень уваскрэснуць. </p><i> Z tago času Ìsus pačaǔ adkryvac′ vučnâm Svaìm, što Ën musìc′ ìs′cì ǔ Erusalìm ì šmat vycerpec′ ad starèjšyn ì peršas′vâtaroǔ ì knìžnìkaǔ, ì mae byc′ zabìty, ì na trèjcì dzen′ uvaskrèsnuc′. </i>


text:
І, адвёўшы Яго, Пётр пачаў пярэчыць Яму, кажучы: міласэрны Ты, Госпадзе! Хай ня будзе гэтага з Табою! </p><i> Ì, advëǔšy Âgo, Pëtr pačaǔ pârèčyc′ Âmu, kažučy: mìlasèrny Ty, Gospadze! Haj nâ budze gètaga z Taboû! </i>


text:
А Ён, абярнуўшыся, сказаў Пятру: <J>адыдзі ад Мяне, сатана! ты Мне спакуса, бо думаеш не пра тое, што Божае, а што чалавечае.</J> </p><i> A Ën, abârnuǔšysâ, skazaǔ Pâtru: <J>adydzì ad Mâne, satana! ty Mne spakusa, bo dumaeš ne pra toe, što Božae, a što čalavečae.</J> </i>


text:
Тады Ісус сказаў вучням Сваім: <J>калі хто хоча ісьці за Мною, хай адрачэцца ад сябе і возьме крыж свой і ідзе за Мною;</J> </p><i> Tady Ìsus skazaǔ vučnâm Svaìm: <J>kalì hto hoča ìs′cì za Mnoû, haj adračècca ad sâbe ì voz′me kryž svoj ì ìdze za Mnoû;</J> </i>


text:
<J>Бо хто хоча душу сваю ўратаваць, той страціць яе; а хто страціць душу сваю дзеля Мяне, той знойдзе яе;</J> </p><i> <J>Bo hto hoča dušu svaû ǔratavac′, toj stracìc′ âe; a hto stracìc′ dušu svaû dzelâ Mâne, toj znojdze âe;</J> </i>


text:
<J>бо якая карысьць чалавеку, калі ён увесь сьвет здабудзе, а душу сваю змарнуе? альбо які выкуп дасьць чалавек за душу сваю?</J> </p><i> <J>bo âkaâ karys′c′ čalaveku, kalì ën uves′ s′vet zdabudze, a dušu svaû zmarnue? al′bo âkì vykup das′c′ čalavek za dušu svaû?</J> </i>


text:
<J>Бо прыйдзе Сын Чалавечы ў славе Айца Свайго з анёламі Сваімі, і тады аддасьць кожнаму паводле спраў ягоных.</J> </p><i> <J>Bo pryjdze Syn Čalavečy ǔ slave Ajca Svajgo z anëlamì Svaìmì, ì tady addas′c′ kožnamu pavodle spraǔ âgonyh.</J> </i>


text:
<J>Праўду кажу вам: ёсьць сярод тых, што стаяць тут, такія, што не скаштуюць сьмерці, пакуль ня ўбачаць Сына Чалавечага, як Ён ідзе ў Царстве Сваім.</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: ës′c′ sârod tyh, što staâc′ tut, takìâ, što ne skaštuûc′ s′mercì, pakul′ nâ ǔbačac′ Syna Čalavečaga, âk Ën ìdze ǔ Carstve Svaìm.</J> </i>


text:
<pb/>І праз шэсьць дзён узяў Ісус Пятра, Якава і Яна, брата ягонага, і ўзьвёў іх на гару высокую адных, </p><i> Ì praz šès′c′ dzën uzâǔ Ìsus Pâtra, Âkava ì Âna, brata âgonaga, ì ǔz′vëǔ ìh na garu vysokuû adnyh, </i>


text:
і перамяніўся перад імі, і зазьзяла аблічча Ягонае, як сонца, а ўбраньне Ягонае стала белае, як сьвятло. </p><i> ì peramânìǔsâ perad ìmì, ì zaz′zâla ablìčča Âgonae, âk sonca, a ǔbran′ne Âgonae stala belae, âk s′vâtlo. </i>


text:
І вось, явіліся ім Майсей і Ільля, і зь Ім гутарылі. </p><i> Ì vos′, âvìlìsâ ìm Majsej ì Ìl′lâ, ì z′ Ìm gutarylì. </i>


text:
Азваўшыся, Пётр сказаў Ісусу: Госпадзе! добра нам тут быць; калі хочаш, зробім тут тры намёты: Табе адзін, і Майсею адзін, і адзін Ільлю. </p><i> Azvaǔšysâ, Pëtr skazaǔ Ìsusu: Gospadze! dobra nam tut byc′; kalì hočaš, zrobìm tut try namëty: Tabe adzìn, ì Majseû adzìn, ì adzìn Ìl′lû. </i>


text:
Калі ён яшчэ гаварыў, вось, воблака сьветлае асланіла іх; і вось, голас з воблака мовіў: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны, Якога Я ўпадабаў; Яго слухайце. </p><i> Kalì ën âščè gavaryǔ, vos′, voblaka s′vetlae aslanìla ìh; ì vos′, golas z voblaka movìǔ: Gèty ës′c′ Syn Moj Lûbasny, Âkoga Â ǔpadabaǔ; Âgo sluhajce. </i>


text:
І пачуўшы, вучні ўпалі ніцма і вельмі перапалохаліся. </p><i> Ì pačuǔšy, vučnì ǔpalì nìcma ì vel′mì perapalohalìsâ. </i>


text:
І прыступіўшы, Ісус дакрануўся да іх і сказаў: <J>устаньце і ня бойцеся.</J> </p><i> Ì prystupìǔšy, Ìsus dakranuǔsâ da ìh ì skazaǔ: <J>ustan′ce ì nâ bojcesâ.</J> </i>


text:
А ўзьвёўшы вочы свае, яны нікога ня ўбачылі, акрамя аднаго Ісуса. </p><i> A ǔz′vëǔšy vočy svae, âny nìkoga nâ ǔbačylì, akramâ adnago Ìsusa. </i>


text:
<pb/>І калі сыходзілі яны з гары, Ісус загадаў ім, кажучы: <J>нікому не кажэце пра бачанае, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсьне зь мёртвых.</J> </p><i> Ì kalì syhodzìlì âny z gary, Ìsus zagadaǔ ìm, kažučy: <J>nìkomu ne kažèce pra bačanae, pakul′ Syn Čalavečy ne ǔvaskrès′ne z′ mërtvyh.</J> </i>


text:
І спыталіся ў Яго вучні Ягоныя, кажучы: як жа кніжнікі кажуць, што Ільля мае прыйсьці раней? </p><i> Ì spytalìsâ ǔ Âgo vučnì Âgonyâ, kažučy: âk ža knìžnìkì kažuc′, što Ìl′lâ mae pryjs′cì ranej? </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>Ільля сапраўды прыйдзе раней і падрыхтуе ўсё;</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>Ìl′lâ sapraǔdy pryjdze ranej ì padryhtue ǔsë;</J> </i>


text:
<pb/><J>але кажу вам, што Ільля ўжо прыйшоў, і не пазналі яго, а зрабілі зь ім, што хацелі; так і Сын Чалавечы мае пацярпець ад іх.</J> </p><i> <J>ale kažu vam, što Ìl′lâ ǔžo pryjšoǔ, ì ne paznalì âgo, a zrabìlì z′ ìm, što hacelì; tak ì Syn Čalavečy mae pacârpec′ ad ìh.</J> </i>


text:
Тады зразумелі вучні, што Ён пра Яна Хрысьціцеля казаў ім. </p><i> Tady zrazumelì vučnì, što Ën pra Âna Hrys′cìcelâ kazaǔ ìm. </i>


text:
<pb/>І калі прыйшлі яны да люду, падышоў да Яго чалавек і, укленчыўшы перад Ім, </p><i> Ì kalì pryjšlì âny da lûdu, padyšoǔ da Âgo čalavek ì, uklenčyǔšy perad Ìm, </i>


text:
сказаў: Госпадзе! памілуй сына майго; ён лунатык і цяжка пакутуе, бо часта падае ў вагонь і часта ў ваду; </p><i> skazaǔ: Gospadze! pamìluj syna majgo; ën lunatyk ì câžka pakutue, bo časta padae ǔ vagon′ ì časta ǔ vadu; </i>


text:
я прыводзіў яго да вучняў Тваіх, і яны не маглі ацаліць яго. </p><i> â pryvodzìǔ âgo da vučnâǔ Tvaìh, ì âny ne maglì acalìc′ âgo. </i>


text:
А Ісус сказаў у адказ: <J>о, род няверны і разбэшчаны! дакуль буду з вамі? дакуль буду трываць вас? прывядзеце яго да Мяне сюды.</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ u adkaz: <J>o, rod nâverny ì razbèščany! dakul′ budu z vamì? dakul′ budu tryvac′ vas? pryvâdzece âgo da Mâne sûdy.</J> </i>


text:
І забараніў яму Ісус; і выйшаў зь яго дэман; і выздаравеў хлопец у тую ж хвіліну. </p><i> Ì zabaranìǔ âmu Ìsus; ì vyjšaǔ z′ âgo dèman; ì vyzdaraveǔ hlopec u tuû ž hvìlìnu. </i>


text:
Тады вучні, прыступіўшы да Ісуса асобна, сказалі: чаму мы не маглі выгнаць яго? </p><i> Tady vučnì, prystupìǔšy da Ìsusa asobna, skazalì: čamu my ne maglì vygnac′ âgo? </i>


text:
А Ісус сказаў ім: <J>ад няверства вашага; бо праўду кажу вам: калі вы будзеце мець веру з гарчычнае зерне і скажаце гары гэтай: "перайдзі адсюль туды", і яна пяройдзе; і нічога ня будзе немагчымага вам.</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm: <J>ad nâverstva vašaga; bo praǔdu kažu vam: kalì vy budzece mec′ veru z garčyčnae zerne ì skažace gary gètaj: "perajdzì adsûl′ tudy", ì âna pârojdze; ì nìčoga nâ budze nemagčymaga vam.</J> </i>


text:
Гэты ж род выганяецца толькі малітваю і постам. </p><i> Gèty ž rod vyganâecca tol′kì malìtvaû ì postam. </i>


text:
<pb/>У той час, як былі яны ў Галілеі, сказаў ім Ісус: <J>аддадзены будзе Сын Чалавечы ў рукі чалавечыя,</J> </p><i> U toj čas, âk bylì âny ǔ Galìleì, skazaǔ ìm Ìsus: <J>addadzeny budze Syn Čalavečy ǔ rukì čalavečyâ,</J> </i>


text:
<pb/><J>і заб'юць Яго, і на трэйці дзень уваскрэсьне.</J> І засмуціліся яны вельмі. </p><i> <J>ì zab'ûc′ Âgo, ì na trèjcì dzen′ uvaskrès′ne.</J> Ì zasmucìlìsâ âny vel′mì. </i>


text:
<pb/>Калі ж прыйшлі яны ў Капернаум, дык падышлі зьбіральнікі дыдрахмаў да Пятра і сказалі: Настаўнік ваш ці ня дасьць дыдрахмы? </p><i> Kalì ž pryjšlì âny ǔ Kapernaum, dyk padyšlì z′bìral′nìkì dydrahmaǔ da Pâtra ì skazalì: Nastaǔnìk vaš cì nâ das′c′ dydrahmy? </i>


text:
Ён кажа: так. І калі ўвайшоў ён у дом, дык Ісус, папярэдзіўшы яго, сказаў: <J>як табе здаецца, Сымоне? цары зямныя з каго бяруць мыта ці падатак? ці з сыноў сваіх, ці з чужых?</J> </p><i> Ën kaža: tak. Ì kalì ǔvajšoǔ ën u dom, dyk Ìsus, papârèdzìǔšy âgo, skazaǔ: <J>âk tabe zdaecca, Symone? cary zâmnyâ z kago bâruc′ myta cì padatak? cì z synoǔ svaìh, cì z čužyh?</J> </i>


text:
Кажа Яму Пётр: з чужых. Сказаў яму Ісус: <J>значыцца, сыны свабодныя;</J> </p><i> Kaža Âmu Pëtr: z čužyh. Skazaǔ âmu Ìsus: <J>značycca, syny svabodnyâ;</J> </i>


text:
<J>але каб нам не спакусіць іх, ідзі на мора, закінь вуду, і першую рыбіну, якая зловіцца, вазьмі; і, адкрыўшы рот ёй, знойдзеш статыр; вазьмі яго і дай за Мяне і за сябе.</J> </p><i> <J>ale kab nam ne spakusìc′ ìh, ìdzì na mora, zakìn′ vudu, ì peršuû rybìnu, âkaâ zlovìcca, vaz′mì; ì, adkryǔšy rot ëj, znojdzeš statyr; vaz′mì âgo ì daj za Mâne ì za sâbe.</J> </i>


text:
<pb/>У той час прыступілі вучні да Ісуса, кажучы: хто ж большы ў Царстве Нябесным? </p><i> U toj čas prystupìlì vučnì da Ìsusa, kažučy: hto ž bol′šy ǔ Carstve Nâbesnym? </i>


text:
І паклікаўшы дзіця, Ісус паставіў яго сярод іх </p><i> Ì paklìkaǔšy dzìcâ, Ìsus pastavìǔ âgo sârod ìh </i>


text:
і сказаў: <J>праўду кажу вам, калі не навернецеся і ня будзеце, як дзеці, ня ўвойдзеце ў Царства Нябеснае;</J> </p><i> ì skazaǔ: <J>praǔdu kažu vam, kalì ne navernecesâ ì nâ budzece, âk dzecì, nâ ǔvojdzece ǔ Carstva Nâbesnae;</J> </i>


text:
<J>дык вось, хто ўпакорыцца, як гэтае дзіця, той большы ў Царстве Нябесным;</J> </p><i> <J>dyk vos′, hto ǔpakorycca, âk gètae dzìcâ, toj bol′šy ǔ Carstve Nâbesnym;</J> </i>


text:
<J>і хто прыме адно такое дзіця ў імя Маё, той Мяне прымае;</J> </p><i> <J>ì hto pryme adno takoe dzìcâ ǔ ìmâ Maë, toj Mâne prymae;</J> </i>


text:
<pb/><J>а хто спакусіць аднаго з малых гэтых, што веруюць у Мяне, таму лепей было б, каб павесілі жарон млынскі на шыю яго і ўтапілі яго ў глыбіні марской.</J> </p><i> <J>a hto spakusìc′ adnago z malyh gètyh, što veruûc′ u Mâne, tamu lepej bylo b, kab pavesìlì žaron mlynskì na šyû âgo ì ǔtapìlì âgo ǔ glybìnì marskoj.</J> </i>


text:
<J>Гора сьвету ад спакусаў, бо павінны прыйсьці спакусы; але гора таму чалавеку, празь якога спакусы прыходзяць.</J> </p><i> <J>Gora s′vetu ad spakusaǔ, bo pavìnny pryjs′cì spakusy; ale gora tamu čalaveku, praz′ âkoga spakusy pryhodzâc′.</J> </i>


text:
<J>Калі ж рука твая, альбо нага твая спакушае цябе, адатні яе і кінь ад сябе: лепш табе ўвайсьці ў жыцьцё бяз рукі альбо без нагі, чым зь дзьвюма рукамі і дзьвюма нагамі быць укінутым у вагонь вечны;</J> </p><i> <J>Kalì ž ruka tvaâ, al′bo naga tvaâ spakušae câbe, adatnì âe ì kìn′ ad sâbe: lepš tabe ǔvajs′cì ǔ žyc′cë bâz rukì al′bo bez nagì, čym z′ dz′vûma rukamì ì dz′vûma nagamì byc′ ukìnutym u vagon′ večny;</J> </i>


text:
<J>і калі вока тваё спакушае цябе, вырві яго і кінь ад сябе: лепш табе з адным вокам ў жыцьцё ўвайсьці, чым з двума вачыма быць укінутым у геену вогненную.</J> </p><i> <J>ì kalì voka tvaë spakušae câbe, vyrvì âgo ì kìn′ ad sâbe: lepš tabe z adnym vokam ǔ žyc′cë ǔvajs′cì, čym z dvuma vačyma byc′ ukìnutym u geenu vognennuû.</J> </i>


text:
<pb/><J>Глядзеце, не пагарджайце ніводным з малых гэтых; бо кажу вам, што анёлы іх на нябёсах заўсёды бачаць аблічча Айца Майго Нябеснага.</J> </p><i> <J>Glâdzece, ne pagardžajce nìvodnym z malyh gètyh; bo kažu vam, što anëly ìh na nâbësah zaǔsëdy bačac′ ablìčča Ajca Majgo Nâbesnaga.</J> </i>


text:
<J>Бо прыйшоў Сын Чалавечы вышукаць і выратаваць пагіблае.</J> </p><i> <J>Bo pryjšoǔ Syn Čalavečy vyšukac′ ì vyratavac′ pagìblae.</J> </i>


text:
<J>Як вам здаецца? Калі б у нейкага чалавека было сто авечак і заблудзілася адна зь іх; ці не пакіне ён дзевяноста дзевяцёх ў горах і ці ня пойдзе тую шукаць, што заблудзілася?</J> </p><i> <J>Âk vam zdaecca? Kalì b u nejkaga čalaveka bylo sto avečak ì zabludzìlasâ adna z′ ìh; cì ne pakìne ën dzevânosta dzevâcëh ǔ gorah ì cì nâ pojdze tuû šukac′, što zabludzìlasâ?</J> </i>


text:
<J>і калі дасца знайсьці яе, дык, праўду кажу вам, ён радуецца за яе болей, чым за дзевяноста дзевяць, што не заблудзіліся.</J> </p><i> <J>ì kalì dasca znajs′cì âe, dyk, praǔdu kažu vam, ën raduecca za âe bolej, čym za dzevânosta dzevâc′, što ne zabludzìlìsâ.</J> </i>


text:
<J>Так няма волі Айца вашага Нябеснага, каб загінуў адзін з малых гэтых.</J> </p><i> <J>Tak nâma volì Ajca vašaga Nâbesnaga, kab zagìnuǔ adzìn z malyh gètyh.</J> </i>


text:
<pb/><J>А калі згрэшыць супроць цябе брат твой, ідзі і выкрый яго паміж табою і ім адным; калі паслухаецца цябе, дык здабыў ты брата твайго;</J> </p><i> <J>A kalì zgrèšyc′ suproc′ câbe brat tvoj, ìdzì ì vykryj âgo pamìž taboû ì ìm adnym; kalì pasluhaecca câbe, dyk zdabyǔ ty brata tvajgo;</J> </i>


text:
<J>калі ж не паслухаецца, вазьмі з сабою яшчэ аднаго альбо двух, каб вуснамі двух альбо трох сьведкаў пацьвердзілася кожнае слова;</J> </p><i> <J>kalì ž ne pasluhaecca, vaz′mì z saboû âščè adnago al′bo dvuh, kab vusnamì dvuh al′bo troh s′vedkaǔ pac′verdzìlasâ kožnae slova;</J> </i>


text:
<pb/><J>калі ж не паслухаецца іх, скажы царкве; а калі і царквы не паслухаецца, дык няхай будзе ён табе, як язычнік і мытнік.</J> </p><i> <J>kalì ž ne pasluhaecca ìh, skažy carkve; a kalì ì carkvy ne pasluhaecca, dyk nâhaj budze ën tabe, âk âzyčnìk ì mytnìk.</J> </i>


text:
<pb/><J>Праўду кажу вам: што вы зьвяжаце на зямлі, тое будзе зьвязана на небе; і што разьвяжаце на зямлі, тое будзе разьвязана на небе.</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: što vy z′vâžace na zâmlì, toe budze z′vâzana na nebe; ì što raz′vâžace na zâmlì, toe budze raz′vâzana na nebe.</J> </i>


text:
<J>Праўду таксама кажу вам, што калі двое з вас пагодзяцца на зямлі прасіць за любую справу, дык чаго б ні папрасілі, будзе ім ад Айца Майго, Які ёсьць у нябёсах;</J> </p><i> <J>Praǔdu taksama kažu vam, što kalì dvoe z vas pagodzâcca na zâmlì prasìc′ za lûbuû spravu, dyk čago b nì paprasìlì, budze ìm ad Ajca Majgo, Âkì ës′c′ u nâbësah;</J> </i>


text:
<J>бо дзе двое альбо трое сабраныя ў імя Маё, там Я сярод іх.</J> </p><i> <J>bo dze dvoe al′bo troe sabranyâ ǔ ìmâ Maë, tam Â sârod ìh.</J> </i>


text:
<pb/>Тады прыступіў Пётр і сказаў Яму: Госпадзе! колькі разоў дараваць брату майму, які грэшыць супроць мяне? ці да сямі разоў? </p><i> Tady prystupìǔ Pëtr ì skazaǔ Âmu: Gospadze! kol′kì razoǔ daravac′ bratu majmu, âkì grèšyc′ suproc′ mâne? cì da sâmì razoǔ? </i>


text:
Кажа яму Ісус: <J>не кажу табе: "да сямі", а да сямі разоў па семьдзесят.</J> </p><i> Kaža âmu Ìsus: <J>ne kažu tabe: "da sâmì", a da sâmì razoǔ pa sem′dzesât.</J> </i>


text:
<J>Таму Царства Нябеснае падобнае на цара, які захацеў зрахавацца з рабамі сваімі.</J> </p><i> <J>Tamu Carstva Nâbesnae padobnae na cara, âkì zahaceǔ zrahavacca z rabamì svaìmì.</J> </i>


text:
<J>Калі ён пачаў рахавацца, прывялі да яго аднаго, хто быў вінен яму дзесяць тысяч талянтаў;</J> </p><i> <J>Kalì ën pačaǔ rahavacca, pryvâlì da âgo adnago, hto byǔ vìnen âmu dzesâc′ tysâč talântaǔ;</J> </i>


text:
<J>а як ён ня меў, чым заплаціць, дык уладар ягоны загадаў прадаць яго, і жонку ягоную, і дзяцей, і ўсё, што ён меў, і заплаціць.</J> </p><i> <J>a âk ën nâ meǔ, čym zaplacìc′, dyk uladar âgony zagadaǔ pradac′ âgo, ì žonku âgonuû, ì dzâcej, ì ǔsë, što ën meǔ, ì zaplacìc′.</J> </i>


text:
<J>Тады раб той упаў і, кланяючыся яму, казаў: "уладару! пацярпі на мне, і ўсё табе заплачу".</J> </p><i> <J>Tady rab toj upaǔ ì, klanâûčysâ âmu, kazaǔ: "uladaru! pacârpì na mne, ì ǔsë tabe zaplaču".</J> </i>


text:
<J>Уладар, зьлітаваўшыся з раба таго, адпусьціў яго і доўг дараваў яму.</J> </p><i> <J>Uladar, z′lìtavaǔšysâ z raba tago, adpus′cìǔ âgo ì doǔg daravaǔ âmu.</J> </i>


text:
<J>А раб той, выйшаўшы, знайшоў аднаго з субратоў сваіх, які вінен яму быў сто дынараў, і, схапіўшы яго, душыў, кажучы: "аддай мне, што вінен".</J> </p><i> <J>A rab toj, vyjšaǔšy, znajšoǔ adnago z subratoǔ svaìh, âkì vìnen âmu byǔ sto dynaraǔ, ì, shapìǔšy âgo, dušyǔ, kažučy: "addaj mne, što vìnen".</J> </i>


text:
<J>Тады субрат ягоны ўпаў да ног яму, умольваў яго і казаў: "пацярпі на мне, і ўсё аддам табе".</J> </p><i> <J>Tady subrat âgony ǔpaǔ da nog âmu, umol′vaǔ âgo ì kazaǔ: "pacârpì na mne, ì ǔsë addam tabe".</J> </i>


text:
<J>Але той не схацеў, а пайшоў і ўвязьніў яго ў цямніцу, пакуль не аддасьць доўгу.</J> </p><i> <J>Ale toj ne shaceǔ, a pajšoǔ ì ǔvâz′nìǔ âgo ǔ câmnìcu, pakul′ ne addas′c′ doǔgu.</J> </i>


text:
<J>Субраты ягоныя, убачыўшы тое, засмуціліся вельмі, і прыйшоўшы расказалі ўладару свайму пра ўсё, што было.</J> </p><i> <J>Subraty âgonyâ, ubačyǔšy toe, zasmucìlìsâ vel′mì, ì pryjšoǔšy raskazalì ǔladaru svajmu pra ǔsë, što bylo.</J> </i>


text:
<J>Тады ўладар ягоны заклікае яго і кажа: "ліхі раб, увесь доўг той я дараваў табе, бо ўпрасіў ты мяне;</J> </p><i> <J>Tady ǔladar âgony zaklìkae âgo ì kaža: "lìhì rab, uves′ doǔg toj â daravaǔ tabe, bo ǔprasìǔ ty mâne;</J> </i>


text:
<J>ці ня варта было і табе памілаваць субрата твайго, як і я цябе памілаваў?".</J> </p><i> <J>cì nâ varta bylo ì tabe pamìlavac′ subrata tvajgo, âk ì â câbe pamìlavaǔ?".</J> </i>


text:
<pb/><J>І, угневаўшыся, уладар ягоны аддаў яго кбтам, пакуль не аддасьць яму ўсяго доўгу свайго.</J> </p><i> <J>Ì, ugnevaǔšysâ, uladar âgony addaǔ âgo kbtam, pakul′ ne addas′c′ âmu ǔsâgo doǔgu svajgo.</J> </i>


text:
<J>Так і Айцец Мой Нябесны зробіць з вамі, калі не даруеце кожны брату свайму ад сэрца свайго правінаў ягоных.</J> </p><i> <J>Tak ì Ajcec Moj Nâbesny zrobìc′ z vamì, kalì ne daruece kožny bratu svajmu ad sèrca svajgo pravìnaǔ âgonyh.</J> </i>


text:
<pb/>І сталася, калі Ісус закончыў словы гэтыя, дык выйшаў з Галілеі і прыйшоў у межы Юдэйскія, па той бок Ярдана. </p><i> Ì stalasâ, kalì Ìsus zakončyǔ slovy gètyâ, dyk vyjšaǔ z Galìleì ì pryjšoǔ u mežy Ûdèjskìâ, pa toj bok Ârdana. </i>


text:
За Ім сьледам пайшло шмат людзей, і Ён ацаліў іх там. </p><i> Za Ìm s′ledam pajšlo šmat lûdzej, ì Ën acalìǔ ìh tam. </i>


text:
<pb/>І падступіліся да Яго фарысэі і, спакушаючы Яго, казалі Яму: ці з усякай прычыны дазволена чалавеку разводзіцца з жонкай сваёю? </p><i> Ì padstupìlìsâ da Âgo farysèì ì, spakušaûčy Âgo, kazalì Âmu: cì z usâkaj pryčyny dazvolena čalaveku razvodzìcca z žonkaj svaëû? </i>


text:
Ён сказаў ім у адказ: <J>ці ня чыталі вы, што Творца спачатку стварыў іх мужчынаю і жанчынаю?</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm u adkaz: <J>cì nâ čytalì vy, što Tvorca spačatku stvaryǔ ìh mužčynaû ì žančynaû?</J> </i>


text:
І сказаў: <J>таму пакіне чалавек бацьку і маці і прылепіцца да жонкі сваёй, і будуць двое плоцьцю адною,</J> </p><i> Ì skazaǔ: <J>tamu pakìne čalavek bac′ku ì macì ì prylepìcca da žonkì svaëj, ì buduc′ dvoe ploc′cû adnoû,</J> </i>


text:
<J>так што яны ўжо ня двое, а адна плоць. Значыцца, што Бог злучыў, таго чалавек хай не разлучае.</J> </p><i> <J>tak što âny ǔžo nâ dvoe, a adna ploc′. Značycca, što Bog zlučyǔ, tago čalavek haj ne razlučae.</J> </i>


text:
Яны кажуць Яму: як жа Майсей запаведаў даваць разводны ліст і разводзіцца зь ёю? </p><i> Âny kažuc′ Âmu: âk ža Majsej zapavedaǔ davac′ razvodny lìst ì razvodzìcca z′ ëû? </i>


text:
Ён кажа ім: <J>Майсей, з прычыны жорсткага сэрца вашага, дазволіў вам разводзіцца з жонкамі вашымі; а спачатку ня было так.</J> </p><i> Ën kaža ìm: <J>Majsej, z pryčyny žorstkaga sèrca vašaga, dazvolìǔ vam razvodzìcca z žonkamì vašymì; a spačatku nâ bylo tak.</J> </i>


text:
<J>Але Я кажу вам: хто разьвядзецца з жонкаю сваёю не за распусту і ажэніцца з другою, той чыніць пералюб; і хто ажэніцца з разьведзенай, пералюб чыніць.</J> </p><i> <J>Ale Â kažu vam: hto raz′vâdzecca z žonkaû svaëû ne za raspustu ì ažènìcca z drugoû, toj čynìc′ peralûb; ì hto ažènìcca z raz′vedzenaj, peralûb čynìc′.</J> </i>


text:
Кажуць Яму вучні Ягоныя: калі такі абавязак чалавека перад жонкаю, дык лепш не жаніцца. </p><i> Kažuc′ Âmu vučnì Âgonyâ: kalì takì abavâzak čalaveka perad žonkaû, dyk lepš ne žanìcca. </i>


text:
А Ён сказаў ім: <J>ня ўсе разумеюць слова гэтае, а каму дадзена,</J> </p><i> A Ën skazaǔ ìm: <J>nâ ǔse razumeûc′ slova gètae, a kamu dadzena,</J> </i>


text:
<J>бо ёсьць скапцы, якія з лона матчынага нарадзіліся так; і ёсьць скапцы, якія выпакладаны людзьмі; і ёсьць скапцы, якія зрабілі самі сябе скапцамі дзеля Царства Нябеснага. Хто можа ўцяміць, няхай уцяміць.</J> </p><i> <J>bo ës′c′ skapcy, âkìâ z lona matčynaga naradzìlìsâ tak; ì ës′c′ skapcy, âkìâ vypakladany lûdz′mì; ì ës′c′ skapcy, âkìâ zrabìlì samì sâbe skapcamì dzelâ Carstva Nâbesnaga. Hto moža ǔcâmìc′, nâhaj ucâmìc′.</J> </i>


text:
<pb/>Тады прыведзены былі да Яго дзеці, каб Ён усклаў на іх рукі і памаліўся; а вучні забаранялі ім. </p><i> Tady pryvedzeny bylì da Âgo dzecì, kab Ën usklaǔ na ìh rukì ì pamalìǔsâ; a vučnì zabaranâlì ìm. </i>


text:
Але Ісус сказаў: <J>пусьцеце дзяцей і не заважайце ім прыходзіць да Мяне, бо такім належыць Царства Нябеснае.</J> </p><i> Ale Ìsus skazaǔ: <J>pus′cece dzâcej ì ne zavažajce ìm pryhodzìc′ da Mâne, bo takìm naležyc′ Carstva Nâbesnae.</J> </i>


text:
<pb/>І вось, адзін нейкі, падышоўшы, сказаў Яму: Настаўнік Добры! што зрабіць мне добрага, каб мець жыцьцё вечнае? </p><i> Ì vos′, adzìn nejkì, padyšoǔšy, skazaǔ Âmu: Nastaǔnìk Dobry! što zrabìc′ mne dobraga, kab mec′ žyc′cë večnae? </i>


text:
А Ён сказаў яму: <J>што ты называеш Мяне добрым? Ніхто ня добры, толькі адзін Бог. Калі ж хочаш увайсьці ў жыцьцё вечнае, трымайся запаведзяў.</J> </p><i> A Ën skazaǔ âmu: <J>što ty nazyvaeš Mâne dobrym? Nìhto nâ dobry, tol′kì adzìn Bog. Kalì ž hočaš uvajs′cì ǔ žyc′cë večnae, trymajsâ zapavedzâǔ.</J> </i>


text:
Кажа Яму: якіх? А Ісус сказаў: <J>не забівай; ня чыні пералюбу; ня крадзь; ня сьведчы ілжыва;</J> </p><i> Kaža Âmu: âkìh? A Ìsus skazaǔ: <J>ne zabìvaj; nâ čynì peralûbu; nâ kradz′; nâ s′vedčy ìlžyva;</J> </i>


text:
<J>шануй бацьку і маці; і: любі блізкага твайго, як самога сябе.</J> </p><i> <J>šanuj bac′ku ì macì; ì: lûbì blìzkaga tvajgo, âk samoga sâbe.</J> </i>


text:
Кажа Яму юнак: усё гэта захаваў я зь юнацтва майго: чаго яшчэ не хапае мне? </p><i> Kaža Âmu ûnak: usë gèta zahavaǔ â z′ ûnactva majgo: čago âščè ne hapae mne? </i>


text:
Сказаў яму Ісус: <J>калі хочаш дасканалым быць, ідзі, прадай маёмасьць тваю і раздай убогім; і мець будзеш скарб на нябёсах; і прыходзь, і ідзі сьледам за Мною.</J> </p><i> Skazaǔ âmu Ìsus: <J>kalì hočaš daskanalym byc′, ìdzì, pradaj maëmas′c′ tvaû ì razdaj ubogìm; ì mec′ budzeš skarb na nâbësah; ì pryhodz′, ì ìdzì s′ledam za Mnoû.</J> </i>


text:
Пачуўшы слова гэтае, юнак адышоў замаркочаны, бо ў яго была вялікая маёмасьць. </p><i> Pačuǔšy slova gètae, ûnak adyšoǔ zamarkočany, bo ǔ âgo byla vâlìkaâ maëmas′c′. </i>


text:
<pb/>А Ісус сказаў вучням Сваім: <J>праўду кажу вам, што цяжка багатаму ўвайсьці ў Царства Нябеснае;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ vučnâm Svaìm: <J>praǔdu kažu vam, što câžka bagatamu ǔvajs′cì ǔ Carstva Nâbesnae;</J> </i>


text:
<pb/><J>і яшчэ кажу вам: лягчэй вярблюду прайсьці празь ігольныя вушкі, чым багатаму ўвайсьці ў Царства Божае.</J> </p><i> <J>ì âščè kažu vam: lâgčèj vârblûdu prajs′cì praz′ ìgol′nyâ vuškì, čym bagatamu ǔvajs′cì ǔ Carstva Božae.</J> </i>


text:
Пачуўшы гэта, вучні Ягоныя вельмі зьдзівіліся і сказалі: дык хто ж можа ўратавацца? </p><i> Pačuǔšy gèta, vučnì Âgonyâ vel′mì z′dzìvìlìsâ ì skazalì: dyk hto ž moža ǔratavacca? </i>


text:
А Ісус паглядзеў і сказаў ім: <J>людзям гэта немагчыма, а Богу ўсё магчыма.</J> </p><i> A Ìsus paglâdzeǔ ì skazaǔ ìm: <J>lûdzâm gèta nemagčyma, a Bogu ǔsë magčyma.</J> </i>


text:
Тады Пётр, адказваючы, сказаў Яму: вось, мы пакінулі ўсё і пайшлі сьледам за Табою; што ж будзе нам? </p><i> Tady Pëtr, adkazvaûčy, skazaǔ Âmu: vos′, my pakìnulì ǔsë ì pajšlì s′ledam za Taboû; što ž budze nam? </i>


text:
<pb/>А Ісус сказаў ім: <J>праўду кажу вам, што вы, хто пайшоў сьледам за Мною, - у новым жыцьці, калі сядзе Сын Чалавечы на троне славы Сваёй, сядзеце і вы на дванаццаці тронах судзіць дванаццаць каленаў Ізраілевых;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm: <J>praǔdu kažu vam, što vy, hto pajšoǔ s′ledam za Mnoû, - u novym žyc′cì, kalì sâdze Syn Čalavečy na trone slavy Svaëj, sâdzece ì vy na dvanaccacì tronah sudzìc′ dvanaccac′ kalenaǔ Ìzraìlevyh;</J> </i>


text:
<J>і кожны, хто пакіне дамы, альбо братоў, альбо сёстраў, альбо бацьку, альбо маці, альбо жонку, альбо дзяцей, альбо землі дзеля імя Майго, атрымае ў сто разоў больш і ўспадкуе жыцьцё вечнае.</J> </p><i> <J>ì kožny, hto pakìne damy, al′bo bratoǔ, al′bo sëstraǔ, al′bo bac′ku, al′bo macì, al′bo žonku, al′bo dzâcej, al′bo zemlì dzelâ ìmâ Majgo, atrymae ǔ sto razoǔ bol′š ì ǔspadkue žyc′cë večnae.</J> </i>


text:
<J>А многія першыя будуць апошнімі, і апошнія першымі.</J> </p><i> <J>A mnogìâ peršyâ buduc′ apošnìmì, ì apošnìâ peršymì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Бо Царства Нябеснае падобнае на гаспадара дома, які выйшаў на досьвітку наняць работнікаў у вінаграднік свой.</J> </p><i> <J>Bo Carstva Nâbesnae padobnae na gaspadara doma, âkì vyjšaǔ na dos′vìtku nanâc′ rabotnìkaǔ u vìnagradnìk svoj.</J> </i>


text:
<J>І, згадзіўшы работніка па дынары ў дзень, паслаў іх у вінаграднік свой.</J> </p><i> <J>Ì, zgadzìǔšy rabotnìka pa dynary ǔ dzen′, paslaǔ ìh u vìnagradnìk svoj.</J> </i>


text:
<J>І выйшаўшы каля трэйцяй гадзіны, ён убачыў іншых, якія стаялі на рынку бяз працы,</J> </p><i> <J>Ì vyjšaǔšy kalâ trèjcâj gadzìny, ën ubačyǔ ìnšyh, âkìâ staâlì na rynku bâz pracy,</J> </i>


text:
<J>і ім сказаў: ідзеце і вы ў вінаграднік мой, і што справядліва будзе, дам вам. Яны пайшлі.</J> </p><i> <J>ì ìm skazaǔ: ìdzece ì vy ǔ vìnagradnìk moj, ì što spravâdlìva budze, dam vam. Âny pajšlì.</J> </i>


text:
<J>Зноў выйшаўшы каля шостай і дзявятай гадзіны, зрабіў тое самае.</J> </p><i> <J>Znoǔ vyjšaǔšy kalâ šostaj ì dzâvâtaj gadzìny, zrabìǔ toe samae.</J> </i>


text:
<J>А, выйшаўшы каля адзінаццатай гадзіны, ён знайшоў іншых, якія стаялі бяз працы, і кажа ім: што вы тут стаіце цэлы дзень бяз працы?</J> </p><i> <J>A, vyjšaǔšy kalâ adzìnaccataj gadzìny, ën znajšoǔ ìnšyh, âkìâ staâlì bâz pracy, ì kaža ìm: što vy tut staìce cèly dzen′ bâz pracy?</J> </i>


text:
<J>Яны кажуць яму: ніхто не наняў нас. Ён кажа ім: ідзеце і вы ў вінаграднік мой, і што справядліва будзе, атрымаеце.</J> </p><i> <J>Âny kažuc′ âmu: nìhto ne nanâǔ nas. Ën kaža ìm: ìdzece ì vy ǔ vìnagradnìk moj, ì što spravâdlìva budze, atrymaece.</J> </i>


text:
<J>А калі зьвечарэла, кажа гаспадар вінаградніка наглядчыку свайму: пакліч работнікаў і аддай ім плату, пачаўшы з апошніх да першых.</J> </p><i> <J>A kalì z′večarèla, kaža gaspadar vìnagradnìka naglâdčyku svajmu: paklìč rabotnìkaǔ ì addaj ìm platu, pačaǔšy z apošnìh da peršyh.</J> </i>


text:
<J>І тыя, што прыйшлі каля адзінаццатай гадзіны, атрымалі па дынары.</J> </p><i> <J>Ì tyâ, što pryjšlì kalâ adzìnaccataj gadzìny, atrymalì pa dynary.</J> </i>


text:
<J>Тыя, што прыйшлі першыя, думалі, што болей атрымаюць; але атрымалі і яны па дынары.</J> </p><i> <J>Tyâ, što pryjšlì peršyâ, dumalì, što bolej atrymaûc′; ale atrymalì ì âny pa dynary.</J> </i>


text:
<J>І атрымаўшы, пачалі наракаць на гаспадара дома</J> </p><i> <J>Ì atrymaǔšy, pačalì narakac′ na gaspadara doma</J> </i>


text:
<J>і казалі: гэтыя апошнія адну гадзіну працавалі, і ты зраўняў іх з намі, а мы ж перанесьлі цяготу дня і сьпёку.</J> </p><i> <J>ì kazalì: gètyâ apošnìâ adnu gadzìnu pracavalì, ì ty zraǔnâǔ ìh z namì, a my ž peranes′lì câgotu dnâ ì s′pëku.</J> </i>


text:
<J>А ён у адказ сказаў аднаму зь іх: дружа! я ня крыўджу цябе; ці ж не за дынар ты дамовіўся са мною?</J> </p><i> <J>A ën u adkaz skazaǔ adnamu z′ ìh: druža! â nâ kryǔdžu câbe; cì ž ne za dynar ty damovìǔsâ sa mnoû?</J> </i>


text:
<J>вазьмі сваё ды ідзі; я ж хачу гэтаму апошняму даць што і табе;</J> </p><i> <J>vaz′mì svaë dy ìdzì; â ž haču gètamu apošnâmu dac′ što ì tabe;</J> </i>


text:
<J>хіба я ня маю ўлады рабіць што хачу ў сваім? ці вока тваё зайздросьлівае ад таго, што я добры?</J> </p><i> <J>hìba â nâ maû ǔlady rabìc′ što haču ǔ svaìm? cì voka tvaë zajzdros′lìvae ad tago, što â dobry?</J> </i>


text:
<J>Так будуць апошнія першымі, і першыя апошнімі; бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.</J> </p><i> <J>Tak buduc′ apošnìâ peršymì, ì peršyâ apošnìmì; bo šmat paklìkanyh, dy mala vybranyh.</J> </i>


text:
<pb/>І, уваходзячы ў Ерусалім, Ісус адвёў дванаццацёх вучняў асобна і дарогаю сказаў ім: </p><i> Ì, uvahodzâčy ǔ Erusalìm, Ìsus advëǔ dvanaccacëh vučnâǔ asobna ì darogaû skazaǔ ìm: </i>


text:
<J>вось, мы ўзыходзім у Ерусалім, і Сын Чалавечы, выдадзены будзе першасьвятарам і кніжнікам, і засудзяць Яго на сьмерць;</J> </p><i> <J>vos′, my ǔzyhodzìm u Erusalìm, ì Syn Čalavečy, vydadzeny budze peršas′vâtaram ì knìžnìkam, ì zasudzâc′ Âgo na s′merc′;</J> </i>


text:
<J>і выдадуць Яго язычнікам на ганьбаваньне і біцьцё і крыжаваньне; і на трэйці дзень уваскрэсьне.</J> </p><i> <J>ì vydaduc′ Âgo âzyčnìkam na gan′bavan′ne ì bìc′cë ì kryžavan′ne; ì na trèjcì dzen′ uvaskrès′ne.</J> </i>


text:
<pb/>Тады прыступіла да Яго маці сыноў Зевядзеевых з сынамі сваімі, кланяючыся і чагосьці просячы ў Яго. </p><i> Tady prystupìla da Âgo macì synoǔ Zevâdzeevyh z synamì svaìmì, klanâûčysâ ì čagos′cì prosâčy ǔ Âgo. </i>


text:
Ён жа сказаў ёй: <J>чаго ты хочаш?</J> Яна кажа Яму: скажы, каб селі гэтыя два сыны мае адзін праваруч, а другі леваруч ад Цябе ў Царстве Тваім. </p><i> Ën ža skazaǔ ëj: <J>čago ty hočaš?</J> Âna kaža Âmu: skažy, kab selì gètyâ dva syny mae adzìn pravaruč, a drugì levaruč ad Câbe ǔ Carstve Tvaìm. </i>


text:
<pb/>Ісус сказаў у адказ: <J>ня ведаеце, чаго просіце; ці можаце піць чару, якую Я буду піць, альбо хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, хрысьціцца?</J> Яны кажуць Яму: можам. </p><i> Ìsus skazaǔ u adkaz: <J>nâ vedaece, čago prosìce; cì možace pìc′ čaru, âkuû Â budu pìc′, al′bo hryščèn′nem, âkìm Â hryščusâ, hrys′cìcca?</J> Âny kažuc′ Âmu: možam. </i>


text:
<pb/>І кажа ім: <J>чару Маю будзеце піць, і хрышчэньнем, якім Я хрышчуся, будзеце хрысьціцца; але даць сесьці ў Мяне праваруч і леваруч не ад Мяне залежыць, а каму ўгатавана Айцом Маім.</J> </p><i> Ì kaža ìm: <J>čaru Maû budzece pìc′, ì hryščèn′nem, âkìm Â hryščusâ, budzece hrys′cìcca; ale dac′ ses′cì ǔ Mâne pravaruč ì levaruč ne ad Mâne zaležyc′, a kamu ǔgatavana Ajcom Maìm.</J> </i>


text:
Пачуўшы гэта, дзесяцёра вучняў абурыліся на двух братоў. </p><i> Pačuǔšy gèta, dzesâcëra vučnâǔ aburylìsâ na dvuh bratoǔ. </i>


text:
Ісус жа, паклікаўшы іх, сказаў: <J>вы ведаеце, што князі народаў пануюць над імі, і вяльможы валадараць над імі.</J> </p><i> Ìsus ža, paklìkaǔšy ìh, skazaǔ: <J>vy vedaece, što knâzì narodaǔ panuûc′ nad ìmì, ì vâl′možy valadarac′ nad ìmì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Але ня так хай будзе паміж вамі: а хто хоча між вамі большым быць, хай будзе вам слугою;</J> </p><i> <J>Ale nâ tak haj budze pamìž vamì: a hto hoča mìž vamì bol′šym byc′, haj budze vam slugoû;</J> </i>


text:
<J>і хто хоча між вамі быць першым, хай будзе вам рабом;</J> </p><i> <J>ì hto hoča mìž vamì byc′ peršym, haj budze vam rabom;</J> </i>


text:
<J>бо Сын Чалавечы ня прыйшоў, каб Яму служылі, а каб паслужыць і аддаць душу Сваю як выкуп за многіх.</J> </p><i> <J>bo Syn Čalavečy nâ pryjšoǔ, kab Âmu služylì, a kab paslužyc′ ì addac′ dušu Svaû âk vykup za mnogìh.</J> </i>


text:
<pb/>І калі выходзілі яны зь Ерыхона, за Ім сьледам ішло мноства людзей. </p><i> Ì kalì vyhodzìlì âny z′ Eryhona, za Ìm s′ledam ìšlo mnostva lûdzej. </i>


text:
І вось, двое сьляпых, што сядзелі пры дарозе, пачуўшы, што Ісус ідзе міма, пачалі крычаць: памілуй нас, Госпадзе, Сыне Давідаў! </p><i> Ì vos′, dvoe s′lâpyh, što sâdzelì pry daroze, pačuǔšy, što Ìsus ìdze mìma, pačalì kryčac′: pamìluj nas, Gospadze, Syne Davìdaǔ! </i>


text:
А людзі змушалі іх маўчаць; але яны яшчэ галасьней закрычалі: памілуй нас, Госпадзе, Сыне Давідаў! </p><i> A lûdzì zmušalì ìh maǔčac′; ale âny âščè galas′nej zakryčalì: pamìluj nas, Gospadze, Syne Davìdaǔ! </i>


text:
Ісус, спыніўшыся, паклікаў іх і сказаў: <J>што вы хочаце, каб Я зрабіў вам?</J> </p><i> Ìsus, spynìǔšysâ, paklìkaǔ ìh ì skazaǔ: <J>što vy hočace, kab Â zrabìǔ vam?</J> </i>


text:
Яны кажуць Яму: Госпадзе! каб адкрыліся вочы нашыя. </p><i> Âny kažuc′ Âmu: Gospadze! kab adkrylìsâ vočy našyâ. </i>


text:
Ісус жа, умілажаліўшыся, дакрануўся да вачэй іхніх; і адразу вочы іх пачалі бачыць, і яны пайшлі за Ім. </p><i> Ìsus ža, umìlažalìǔšysâ, dakranuǔsâ da vačèj ìhnìh; ì adrazu vočy ìh pačalì bačyc′, ì âny pajšlì za Ìm. </i>


text:
<pb/>І калі наблізіліся да Ерусаліма і прыйшлі ў Віфагію да гары Аліўнай, тады Ісус паслаў двух вучняў, </p><i> Ì kalì nablìzìlìsâ da Erusalìma ì pryjšlì ǔ Vìfagìû da gary Alìǔnaj, tady Ìsus paslaǔ dvuh vučnâǔ, </i>


text:
сказаўшы ім: <J>ідзеце ў селішча, што проста перад вамі; і адразу знойдзеце асьліцу прывязаную і маладога асла зь ёю; адвязаўшы, прывядзеце да Мяне.</J> </p><i> skazaǔšy ìm: <J>ìdzece ǔ selìšča, što prosta perad vamì; ì adrazu znojdzece as′lìcu pryvâzanuû ì maladoga asla z′ ëû; advâzaǔšy, pryvâdzece da Mâne.</J> </i>


text:
<J>І калі вам хто скажа што-небудзь, адказвайце, што яны патрэбныя Госпаду; і адразу пашле іх.</J> </p><i> <J>Ì kalì vam hto skaža što-nebudz′, adkazvajce, što âny patrèbnyâ Gospadu; ì adrazu pašle ìh.</J> </i>


text:
А ўсё гэта было, каб збылося сказанае праз прарока, які гаворыць: </p><i> A ǔsë gèta bylo, kab zbylosâ skazanae praz praroka, âkì gavoryc′: </i>


text:
<t>"скажэце дачцэ Сыёнавай: вось, Цар твой ідзе да цябе лагодны, седзячы на асьліцы і маладым асьле, сыне пад'ярэмнай".</t> </p><i> <t>"skažèce dačcè Syënavaj: vos′, Car tvoj ìdze da câbe lagodny, sedzâčy na as′lìcy ì maladym as′le, syne pad'ârèmnaj".</t> </i>


text:
<pb/>Вучні пайшлі і зрабілі так, як загадаў ім Ісус, </p><i> Vučnì pajšlì ì zrabìlì tak, âk zagadaǔ ìm Ìsus, </i>


text:
прывялі асьліцу і маладога асла і паклалі на іх вопратку сваю, і Ён сеў паверх яе. </p><i> pryvâlì as′lìcu ì maladoga asla ì paklalì na ìh vopratku svaû, ì Ën seǔ paverh âe. </i>


text:
Мноства людзей пасьцілалі вопратку сваю на дарозе, а іншыя рэзалі вецьце з дрэў і пасьцілалі на дарозе; </p><i> Mnostva lûdzej pas′cìlalì vopratku svaû na daroze, a ìnšyâ rèzalì vec′ce z drèǔ ì pas′cìlalì na daroze; </i>


text:
а люд, які ішоў сьпераду і сьледам, усклікаў: <t>асанна Сыну Давідаваму! Дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Гасподняе! Асанна ў вышынях!</t> </p><i> a lûd, âkì ìšoǔ s′peradu ì s′ledam, usklìkaǔ: <t>asanna Synu Davìdavamu! Dabraslavëny Toj, Hto ìdze ǔ ìmâ Gaspodnâe! Asanna ǔ vyšynâh!</t> </i>


text:
<pb/>І калі ўвайшоў Ён у Ерусалім, увесь горад узрушыўся і пыталіся і казалі: хто гэта? </p><i> Ì kalì ǔvajšoǔ Ën u Erusalìm, uves′ gorad uzrušyǔsâ ì pytalìsâ ì kazalì: hto gèta? </i>


text:
А люд казаў: Гэта Ісус, Прарок з Назарэта Галілейскага. </p><i> A lûd kazaǔ: Gèta Ìsus, Prarok z Nazarèta Galìlejskaga. </i>


text:
<pb/>І ўвайшоў Ісус у храм Божы і выгнаў усіх тых, што прадавалі і куплялі ў храме, і сталы мяняйлаў перакуліў і ўслоны прадаўцоў галубоў, </p><i> Ì ǔvajšoǔ Ìsus u hram Božy ì vygnaǔ usìh tyh, što pradavalì ì kuplâlì ǔ hrame, ì staly mânâjlaǔ perakulìǔ ì ǔslony pradaǔcoǔ galuboǔ, </i>


text:
і сказаў ім: <J>напісана: <t>"дом Мой домам малітвы назавецца"; а вы зрабілі зь яго логава разбойнікаў.</J></t> </p><i> ì skazaǔ ìm: <J>napìsana: <t>"dom Moj domam malìtvy nazavecca"; a vy zrabìlì z′ âgo logava razbojnìkaǔ.</J></t> </i>


text:
<pb/>І прыступілі да Яго ў храме сьляпыя і кульгавыя, і Ён ацаліў іх. </p><i> Ì prystupìlì da Âgo ǔ hrame s′lâpyâ ì kul′gavyâ, ì Ën acalìǔ ìh. </i>


text:
А першасьвятары і кніжнікі, убачыўшы цуды, якія Ён учыніў, і дзяцей, якія ўсклікалі ў храме і казалі: "асанна Сыну Давідаваму", абурыліся. </p><i> A peršas′vâtary ì knìžnìkì, ubačyǔšy cudy, âkìâ Ën učynìǔ, ì dzâcej, âkìâ ǔsklìkalì ǔ hrame ì kazalì: "asanna Synu Davìdavamu", aburylìsâ. </i>


text:
і сказалі Яму: ці чуеш, што яны кажуць? А Ісус кажа ім: <J>так! хіба вы ніколі ня чыталі: "з вуснаў дзетак і немаўлят Ты ўчыніў хвалу?".</J> </p><i> ì skazalì Âmu: cì čueš, što âny kažuc′? A Ìsus kaža ìm: <J>tak! hìba vy nìkolì nâ čytalì: "z vusnaǔ dzetak ì nemaǔlât Ty ǔčynìǔ hvalu?".</J> </i>


text:
І пакінуўшы іх, выйшаў з горада ў Віфанію і правёў там ноч. </p><i> Ì pakìnuǔšy ìh, vyjšaǔ z gorada ǔ Vìfanìû ì pravëǔ tam noč. </i>


text:
<pb/>А раніцай, вяртаючыся ў горад, схацеў есьці. </p><i> A ranìcaj, vârtaûčysâ ǔ gorad, shaceǔ es′cì. </i>


text:
І, угледзеўшы пры дарозе адну смакоўніцу, падышоў да яе і, нічога на ёй не знайшоўшы, акрамя толькі лісьця, кажа ёй: <J>хай ня будзе больш ад цябе плоду вавек.</J> І адразу ўсохла смакоўніца. </p><i> Ì, ugledzeǔšy pry daroze adnu smakoǔnìcu, padyšoǔ da âe ì, nìčoga na ëj ne znajšoǔšy, akramâ tol′kì lìs′câ, kaža ëj: <J>haj nâ budze bol′š ad câbe plodu vavek.</J> Ì adrazu ǔsohla smakoǔnìca. </i>


text:
Убачыўшы гэта, вучні зьдзівіліся і казалі: як гэта адразу ўсохла смакоўніца? </p><i> Ubačyǔšy gèta, vučnì z′dzìvìlìsâ ì kazalì: âk gèta adrazu ǔsohla smakoǔnìca? </i>


text:
А Ісус сказаў ім у адказ: <J>праўду кажу вам: калі будзеце мець веру і не спаняверыцеся, ня толькі зробіце тое, што зроблена са смакоўніцай, але, калі і гары гэтай скажаце: "падыміся і кінься ў мора", - будзе;</J> </p><i> A Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>praǔdu kažu vam: kalì budzece mec′ veru ì ne spanâverycesâ, nâ tol′kì zrobìce toe, što zroblena sa smakoǔnìcaj, ale, kalì ì gary gètaj skažace: "padymìsâ ì kìn′sâ ǔ mora", - budze;</J> </i>


text:
<J>і ўсё, чаго ні папросіце ў малітве зь вераю, атрымаеце.</J> </p><i> <J>ì ǔsë, čago nì paprosìce ǔ malìtve z′ veraû, atrymaece.</J> </i>


text:
<pb/>І калі прыйшоў Ён у храм і вучыў, падступіліся да Яго першасьвятары і старэйшыны народу і сказалі: якою ўладаю Ты гэта робіш? і хто Табе даў такую ўладу? </p><i> Ì kalì pryjšoǔ Ën u hram ì vučyǔ, padstupìlìsâ da Âgo peršas′vâtary ì starèjšyny narodu ì skazalì: âkoû ǔladaû Ty gèta robìš? ì hto Tabe daǔ takuû ǔladu? </i>


text:
Ісус сказаў ім у адказ: <J>папытаюся і Я ў вас адно; калі пра тое скажаце Мне, і Я вам скажу, якою ўладаю гэта раблю.</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>papytaûsâ ì Â ǔ vas adno; kalì pra toe skažace Mne, ì Â vam skažu, âkoû ǔladaû gèta rablû.</J> </i>


text:
<pb/>Хрышчэньне Янава адкуль было: зь нябёсаў, ці ад людзей? яны ж разважалі паміж сабою: калі скажам: "зь нябёсаў", дык Ён скажа нам: "чаму ж вы не паверылі яму?", </p><i> Hryščèn′ne Ânava adkul′ bylo: z′ nâbësaǔ, cì ad lûdzej? âny ž razvažalì pamìž saboû: kalì skažam: "z′ nâbësaǔ", dyk Ën skaža nam: "čamu ž vy ne paverylì âmu?", </i>


text:
а калі скажам: "ад людзей", - баімося народу, бо ўсе ўважаюць Яна за прарока. </p><i> a kalì skažam: "ad lûdzej", - baìmosâ narodu, bo ǔse ǔvažaûc′ Âna za praroka. </i>


text:
І сказалі ў адказ Ісусу: ня ведаем. Сказаў ім Ён: <J>і Я вам не скажу, якою ўладаю гэта раблю.</J> </p><i> Ì skazalì ǔ adkaz Ìsusu: nâ vedaem. Skazaǔ ìm Ën: <J>ì Â vam ne skažu, âkoû ǔladaû gèta rablû.</J> </i>


text:
<pb/><J>А як вам здаецца? У аднаго чалавека было два сыны; і ён, падышоўшы да першага, сказаў: сыне! ідзі, сёньня працуй у вінаградніку маім.</J> </p><i> <J>A âk vam zdaecca? U adnago čalaveka bylo dva syny; ì ën, padyšoǔšy da peršaga, skazaǔ: syne! ìdzì, sën′nâ pracuj u vìnagradnìku maìm.</J> </i>


text:
<J>Але ён сказаў у адказ: "не хачу", а пасьля, раскаяўшыся, пайшоў.</J> </p><i> <J>Ale ën skazaǔ u adkaz: "ne haču", a pas′lâ, raskaâǔšysâ, pajšoǔ.</J> </i>


text:
<pb/><J>І, падышоўшы да другога, ён сказаў тое самае. Гэты сказаў у адказ: "іду, гаспадар". І не пайшоў.</J> </p><i> <J>Ì, padyšoǔšy da drugoga, ën skazaǔ toe samae. Gèty skazaǔ u adkaz: "ìdu, gaspadar". Ì ne pajšoǔ.</J> </i>


text:
<J>Каторы з двух выканаў бацькаву волю?</J> Кажуць Яму: першы. Кажа ім Ісус: <J>праўду кажу вам, што мытнікі і распусьніцы паперад вамі ідуць у Царства Божае.</J> </p><i> <J>Katory z dvuh vykanaǔ bac′kavu volû?</J> Kažuc′ Âmu: peršy. Kaža ìm Ìsus: <J>praǔdu kažu vam, što mytnìkì ì raspus′nìcy paperad vamì ìduc′ u Carstva Božae.</J> </i>


text:
<J>Бо прыйшоў да вас Ян шляхам праведнасьці, і вы не паверылі яму, а мытнікі і распусьніца паверылі яму; вы ж, і бачыўшы гэта, не раскаяліся пасьля, каб паверыць яму.</J> </p><i> <J>Bo pryjšoǔ da vas Ân šlâham pravednas′cì, ì vy ne paverylì âmu, a mytnìkì ì raspus′nìca paverylì âmu; vy ž, ì bačyǔšy gèta, ne raskaâlìsâ pas′lâ, kab paveryc′ âmu.</J> </i>


text:
<pb/><J>Выслухайце іншую прытчу. Быў адзін гаспадар дома, які насадзіў вінаграднік: і мурам абгарадзіў яго, і выкапаў у ім чавільню і збудаваў вежу, і аддаў яго вінаградарам, і адлучыўся.</J> </p><i> <J>Vysluhajce ìnšuû prytču. Byǔ adzìn gaspadar doma, âkì nasadzìǔ vìnagradnìk: ì muram abgaradzìǔ âgo, ì vykapaǔ u ìm čavìl′nû ì zbudavaǔ vežu, ì addaǔ âgo vìnagradaram, ì adlučyǔsâ.</J> </i>


text:
<J>А калі надышоў час пладоў, ён паслаў сваіх слуг да вінаградараў узяць плады свае.</J> </p><i> <J>A kalì nadyšoǔ čas pladoǔ, ën paslaǔ svaìh slug da vìnagradaraǔ uzâc′ plady svae.</J> </i>


text:
<J>Вінаградары, схапіўшы слуг ягоных, каго набілі, каго забілі, а каго каменьнем пабілі.</J> </p><i> <J>Vìnagradary, shapìǔšy slug âgonyh, kago nabìlì, kago zabìlì, a kago kamen′nem pabìlì.</J> </i>


text:
<J>Зноў паслаў ён іншых слуг, больш чым раней; і зь імі ўчынілі тое самае.</J> </p><i> <J>Znoǔ paslaǔ ën ìnšyh slug, bol′š čym ranej; ì z′ ìmì ǔčynìlì toe samae.</J> </i>


text:
<J>Нарэшце паслаў ён да іх сына свайго, кажучы: пасаромеюцца сына майго.</J> </p><i> <J>Narèšce paslaǔ ën da ìh syna svajgo, kažučy: pasaromeûcca syna majgo.</J> </i>


text:
<J>Але вінаградары, убачыўшы сына, сказалі адзін аднаму: гэта спадкаемца; хадзем, заб'ем яго і завалодаем спадчынай ягонай:</J> </p><i> <J>Ale vìnagradary, ubačyǔšy syna, skazalì adzìn adnamu: gèta spadkaemca; hadzem, zab'em âgo ì zavalodaem spadčynaj âgonaj:</J> </i>


text:
<J>І схапіўшы яго, вывелі вонкі зь вінаградніка і забілі.</J> </p><i> <J>Ì shapìǔšy âgo, vyvelì vonkì z′ vìnagradnìka ì zabìlì.</J> </i>


text:
<J>І вось, калі прыйдзе гаспадар вінаградніка, што зробіць ён з гэтымі вінаградарамі?</J> </p><i> <J>Ì vos′, kalì pryjdze gaspadar vìnagradnìka, što zrobìc′ ën z gètymì vìnagradaramì?</J> </i>


text:
Кажуць яму: ліхадзеяў гэтых аддасьць на лютую сьмерць, а вінаграднік аддасьць іншым вінаградарам, якія аддаваць будуць яму плады ў свой час. </p><i> Kažuc′ âmu: lìhadzeâǔ gètyh addas′c′ na lûtuû s′merc′, a vìnagradnìk addas′c′ ìnšym vìnagradaram, âkìâ addavac′ buduc′ âmu plady ǔ svoj čas. </i>


text:
Ісус кажа ім: <J>няўжо вы ніколі ня чыталі ў Пісаньні: <t>"камень, які адкінулі будаўнікі, той самы зрабіўся каменем кутнім: гэта - ад Госпада, і ёсьць дзіўна ў вачах нашых"?</J></t> </p><i> Ìsus kaža ìm: <J>nâǔžo vy nìkolì nâ čytalì ǔ Pìsan′nì: <t>"kamen′, âkì adkìnulì budaǔnìkì, toj samy zrabìǔsâ kamenem kutnìm: gèta - ad Gospada, ì ës′c′ dzìǔna ǔ vačah našyh"?</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Таму кажу вам, што адымецца ад вас Царства Божае, і дадзена будзе народу, які прыносіць плады ягоныя.</J> </p><i> <J>Tamu kažu vam, što adymecca ad vas Carstva Božae, ì dadzena budze narodu, âkì prynosìc′ plady âgonyâ.</J> </i>


text:
<J>І той, хто ўпадзе на гэты камень, разаб'ецца; а на каго ён упадзе, таго раздушыць.</J> </p><i> <J>Ì toj, hto ǔpadze na gèty kamen′, razab'ecca; a na kago ën upadze, tago razdušyc′.</J> </i>


text:
І чуючы прытчы Ягоныя, першасьвятары і фарысэі зразумелі, што Ён пра іх гаворыць; </p><i> Ì čuûčy prytčy Âgonyâ, peršas′vâtary ì farysèì zrazumelì, što Ën pra ìh gavoryc′; </i>


text:
і памыкаліся схапіць Яго; але пабаяліся люду, бо Яго ўважалі за прарока. </p><i> ì pamykalìsâ shapìc′ Âgo; ale pabaâlìsâ lûdu, bo Âgo ǔvažalì za praroka. </i>


text:
<pb/>І ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы: </p><i> Ì ǔ adkaz Ìsus znoǔ pramovìǔ da ìh u prytčah, kažučy: </i>


text:
<J>падобнае Царства Нябеснае на чалавека-цара, які справіў вясельле сыну свайму</J> </p><i> <J>padobnae Carstva Nâbesnae na čalaveka-cara, âkì spravìǔ vâsel′le synu svajmu</J> </i>


text:
<J>і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.</J> </p><i> <J>ì paslaǔ raboǔ svaìh klìkac′ zaprošanyh na vâsel′le; ì ne hacelì pryjs′cì.</J> </i>


text:
<J>Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: "вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле".</J> </p><i> <J>Znoǔ paslaǔ ìnšyh raboǔ, skazaǔšy: skažèce zaprošanym: "vos′ â prygatavaǔ abed moj, câlâty mae ì što ǔkormlena, zakolata, ì ǔsë gatova; pryhodz′ce na vâsel′le".</J> </i>


text:
<J>Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.</J> </p><i> <J>Ale âny, nâ daǔšy ǔvagì, pajšlì, hto na pole svaë, a hto da gandlû svajgo.</J> </i>


text:
<J>Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.</J> </p><i> <J>Astatnìâ ž, shapìǔšy raboǔ âgonyh, z′nâvažylì ì zabìlì ìh.</J> </i>


text:
<J>І пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.</J> </p><i> <J>Ì pačuǔšy, car toj ugnevaǔsâ, ì, paslaǔšy vojskì svae, vynìščyǔ zabojcaǔ tyh ì gorad ìhnì spalìǔ.</J> </i>


text:
<J>Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.</J> </p><i> <J>Tady kaža ën rabam svaìm: vâsel′le gatova, a zaprošanyâ nâ bylì vartyâ.</J> </i>


text:
<J>Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, ìdzece na rostanì ì ǔsìh, kago spatkaece, klìčce na vâsel′le.</J> </i>


text:
<J>І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.</J> </p><i> <J>Ì raby tyâ, vyjšaǔšy na darogì, sabralì ǔsìh, kago tol′kì znajšlì, ì blagìh ì dobryh; ì napoǔnìlasâ vâsel′le bâsednìkamì.</J> </i>


text:
<J>Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,</J> </p><i> <J>Car, uvajšoǔšy paglâdzec′ na bâsednìkaǔ, ubačyǔ tam čalaveka, apranutaga ne ǔ vâsel′nyâ stroì,</J> </i>


text:
<pb/><J>і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.</J> </p><i> <J>ì kaža âmu: druža! âk ty ǔvajšoǔ sûdy ne ǔ vâsel′nyh stroâh? A toj maǔčaǔ.</J> </i>


text:
<J>Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмеце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;</J> </p><i> <J>Tady skazaǔ car slugam: z′vâzaǔšy âmu rukì ì nogì, vaz′mece âgo ì vykìn′ce ǔ cemru vonkavuû: tam budze plač ì skrygat zuboǔ;</J> </i>


text:
<J>бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.</J> </p><i> <J>bo šmat paklìkanyh, dy mala vybranyh.</J> </i>


text:
<pb/>Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове. </p><i> Tady farysèì pajšlì ì damaǔlâlìsâ, âk padlavìc′ Âgo na slove. </i>


text:
І пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш на абліччы; </p><i> Ì pasylaûc′ da Âgo vučnâǔ svaìh z′ ìradyânamì, kažučy: Nastaǔnìk! my vedaem, što Ty spravâdlìvy, ì šlâhu Božamu praǔdzìva vučyš, ì ne staraešsâ dagadzìc′ kamu-nebudz′, bo ne glâdzìš na ablìččy; </i>


text:
дык вось скажы нам: як Табе здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не? </p><i> dyk vos′ skažy nam: âk Tabe zdaecca? cì dazvalâecca davac′ padatak kesaru, cì ne? </i>


text:
Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхнюю, сказаў: <J>што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?</J> </p><i> Ale Ìsus, ubačyǔšy zlamysnas′c′ ìhnûû, skazaǔ: <J>što spakušaece Mâne, kryvadušnìkì?</J> </i>


text:
<J>пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак.</J> Яны прынесьлі Яму дынар. </p><i> <J>pakažèce Mne manetu, âkoû placìcca padatak.</J> Âny prynes′lì Âmu dynar. </i>


text:
І кажуць Яму: кесаравы. <J>Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.</J> </p><i> Ì kažuc′ Âmu: kesaravy. <J>Tady kaža ìm: dyk addavajce kesarava kesaru, a Božae Bogu.</J> </i>


text:
<pb/>Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі. </p><i> Pačuǔšy gèta, âny z′dzìvìlìsâ ì pakìnuǔšy Âgo, pajšlì. </i>


text:
<pb/>У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго: </p><i> U toj dzen′ padstupìlìsâ da Âgo sadukeì, âkìâ kažuc′, što nâma ǔvaskrèsen′nâ, ì spytalìsâ ǔ Âgo: </i>


text:
Настаўнік! Майсей сказаў: "калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму". </p><i> Nastaǔnìk! Majsej skazaǔ: "kalì hto pamrè, nâ maûčy dzâcej, haj voz′me brat âgony žonku âgonuû ì adrodzìc′ semâ bratu svajmu". </i>


text:
Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму; </p><i> Bylo ǔ nas sem bratoǔ: peršy, ažanìǔšysâ, pamër ì, nâ maûčy dzâcej, pakìnuǔ žonku svaû bratu svajmu; </i>


text:
гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага; </p><i> gètak sama ì drugì, ì trèjcì, navat da sëmaga; </i>


text:
Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе? </p><i> Dyk vos′, va ǔvaskrèsen′nì, katoramu z′ sâmëh budze âna za žonku? bo ǔse melì âe? </i>


text:
<pb/>Ісус сказаў ім у адказ: <J>памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;</J> </p><i> Ìsus skazaǔ ìm u adkaz: <J>pamylâecesâ, nâ vedaûčy Pìsan′nâǔ, nì sìly Božaj;</J> </i>


text:
<J>бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, а жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.</J> </p><i> <J>bo va ǔvaskrèsen′nì nì žènâcca, nì vyhodzâc′ zamuž, a žyvuc′, âk anëly Božyâ na nâbësah.</J> </i>


text:
<J>А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:</J> </p><i> <J>A pra ǔvaskrèsen′ne mërtvyh cì nâ čytalì vy skazanaga vam Bogam:</J> </i>


text:
<J>"Я Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якава"? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых".</J> </p><i> <J>"Â Bog Abragama, ì Bog Ìsaaka, ì Bog Âkava"? Bog nâ ës′c′ Bog mërtvyh, a žyvyh".</J> </i>


text:
<pb/>І пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага. </p><i> Ì pačuǔšy, lûd z′dzìǔlâǔsâ z vučèn′nâ Âgonaga. </i>


text:
<pb/>А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам. </p><i> A farysèì, pačuǔšy, što Ën pryvëǔ sadukeâǔ u maǔčan′ne, sabralìsâ razam. </i>


text:
І спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы: </p><i> Ì spytaǔsâ adzìn z′ ìh, zakon′nìk, spakušaûčy Âgo ì kažučy: </i>


text:
Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе? </p><i> Nastaǔnìk! âkaâ zapavedz′ najbol′šaâ ǔ zakone? </i>


text:
Ісус жа сказаў яму: <J>"палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім";</J> </p><i> Ìsus ža skazaǔ âmu: <J>"palûbì Gospada Boga tvajgo ǔsìm sèrcam tvaìm, ì ǔsëû dušoû tvaëû, ì ǔsìm razumen′nem tvaìm";</J> </i>


text:
<J>а другая падобная да яе: "палюбі блізкага твайго, як самога сябе";</J> </p><i> <J>a drugaâ padobnaâ da âe: "palûbì blìzkaga tvajgo, âk samoga sâbe";</J> </i>


text:
<J>на гэтых дзьвюх запаведзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.</J> </p><i> <J>na gètyh dz′vûh zapavedzâh gruntuecca ǔves′ zakon ì prarokì.</J> </i>


text:
<pb/>Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус: </p><i> Kalì ž sabralìsâ farysèì, spytaǔsâ ǔ ìh Ìsus: </i>


text:
<pb/><J>што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын?</J> Кажуць Яму: Давідаў. </p><i> <J>što vy dumaece pra Hrysta? čyj Ën syn?</J> Kažuc′ Âmu: Davìdaǔ. </i>


text:
Кажа ім: <J>як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:</J> </p><i> Kaža ìm: <J>âk ža Davìd, z nathnen′nâ, Gospadam Âgo nazyvae, kalì kaža:</J> </i>


text:
<t><J>"Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх"?</J></t> </p><i> <t><J>"Skazaǔ Gaspodz′ Gospadu majmu: sâdzì pravaruč ad Mâne, pakul′ pakladu voragaǔ Tvaìh u padnožža nog Tvaìh"?</J></t> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì Davìd nazyvae Âgo Gospadam, âk ža Ën syn âmu?</J> </i>


text:
І ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго. </p><i> Ì nìhto nâ mog adkazac′ Âmu nì slova; ì ne advažvaǔsâ ǔžo nìhto z tago dnâ dapytvacca ǔ Âgo. </i>


text:
<pb/>Тады Ісус прамовіў да люду і вучняў Сваіх, </p><i> Tady Ìsus pramovìǔ da lûdu ì vučnâǔ Svaìh, </i>


text:
кажучы: <J>на Майсеевым пасадзе селі кніжнікі і фарысэі;</J> </p><i> kažučy: <J>na Majseevym pasadze selì knìžnìkì ì farysèì;</J> </i>


text:
<J>дык вось, усё, што яны кажуць вам захоўваць, рабеце і захоўвайце; а паводле ўчынкаў іхніх не рабеце, бо яны гавораць, і ня робяць:</J> </p><i> <J>dyk vos′, usë, što âny kažuc′ vam zahoǔvac′, rabece ì zahoǔvajce; a pavodle ǔčynkaǔ ìhnìh ne rabece, bo âny gavorac′, ì nâ robâc′:</J> </i>


text:
<J>зьвязваюць цяжары важкія і непасільныя і ўскладаюць на плечы людзям, а самі ня хочуць і пальцам зрушыць іх;</J> </p><i> <J>z′vâzvaûc′ câžary važkìâ ì nepasìl′nyâ ì ǔskladaûc′ na plečy lûdzâm, a samì nâ hočuc′ ì pal′cam zrušyc′ ìh;</J> </i>


text:
<J>а ўсе справы свае робяць дзеля таго, каб бачылі іх людзі; пашыраюць філактэрыі свае ды павялічваюць кутасы на адзеньні сваім;</J> </p><i> <J>a ǔse spravy svae robâc′ dzelâ tago, kab bačylì ìh lûdzì; pašyraûc′ fìlaktèryì svae dy pavâlìčvaûc′ kutasy na adzen′nì svaìm;</J> </i>


text:
<J>а таксама любяць узьляжаць наперадзе на гасьцінах, і наперадзе сядзець у сынагогах,</J> </p><i> <J>a taksama lûbâc′ uz′lâžac′ naperadze na gas′cìnah, ì naperadze sâdzec′ u synagogah,</J> </i>


text:
<J>і вітаньні на плошчах, і каб людзі клікалі іх: "Настаўнік! настаўнік!"</J> </p><i> <J>ì vìtan′nì na ploščah, ì kab lûdzì klìkalì ìh: "Nastaǔnìk! nastaǔnìk!"</J> </i>


text:
<J>А вы не называйцеся настаўнікамі, бо адзін у вас Настаўнік - Хрыстос, а ўсе вы - браты;</J> </p><i> <J>A vy ne nazyvajcesâ nastaǔnìkamì, bo adzìn u vas Nastaǔnìk - Hrystos, a ǔse vy - braty;</J> </i>


text:
<J>і айцом сабе не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Айцец, Які на нябёсах;</J> </p><i> <J>ì ajcom sabe ne nazyvajce nìkoga na zâmlì, bo adzìn u vas Ajcec, Âkì na nâbësah;</J> </i>


text:
<J>і не называйцеся правадырамі, бо адзін у вас Правадыр - Хрыстос.</J> </p><i> <J>ì ne nazyvajcesâ pravadyramì, bo adzìn u vas Pravadyr - Hrystos.</J> </i>


text:
<J>бо хто ўзвышае сябе, той паніжаны будзе; а хто паніжае сябе, той узвысіцца.</J> </p><i> <J>bo hto ǔzvyšae sâbe, toj panìžany budze; a hto panìžae sâbe, toj uzvysìcca.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што зачыняеце Царства Нябеснае перад людзьмі; бо самі не ўваходзіце, і тых, што ўваходзяць, ня пускаеце ўвайсьці.</J> </p><i> <J>Gora vam, knìžnìkì ì farysèì, kryvadušnìkì, što začynâece Carstva Nâbesnae perad lûdz′mì; bo samì ne ǔvahodzìce, ì tyh, što ǔvahodzâc′, nâ puskaece ǔvajs′cì.</J> </i>


text:
<J>Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што паядаеце дамы ўдоваў і напаказ доўга моліцеся: за тое прымеце тым большую асуду.</J> </p><i> <J>Gora vam, knìžnìkì ì farysèì, kryvadušnìkì, što paâdaece damy ǔdovaǔ ì napakaz doǔga molìcesâ: za toe prymece tym bol′šuû asudu.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што праходзіце мора і сушу, каб прыдбаць хоць аднаго нававерца; і калі гэта здараецца, робіце яго сынам геены, двойчы горшым за вас.</J> </p><i> <J>Gora vam, knìžnìkì ì farysèì, kryvadušnìkì, što prahodzìce mora ì sušu, kab prydbac′ hoc′ adnago navaverca; ì kalì gèta zdaraecca, robìce âgo synam geeny, dvojčy goršym za vas.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гора вам, павадыры сьляпыя, што кажаце: "калі хто прысягне храмам, дык нічога; а калі прысягне золатам храма, дык вінаваты".</J> </p><i> <J>Gora vam, pavadyry s′lâpyâ, što kažace: "kalì hto prysâgne hramam, dyk nìčoga; a kalì prysâgne zolatam hrama, dyk vìnavaty".</J> </i>


text:
<J>Неразумныя і сьляпыя! што большае: золата, ці храм, які асьвячае золата?</J> </p><i> <J>Nerazumnyâ ì s′lâpyâ! što bol′šae: zolata, cì hram, âkì as′vâčae zolata?</J> </i>


text:
<J>і: "калі хто прысягне ахвярнікам, дык нічога; а калі прысягне дарам, які на ім, дык вінаваты".</J> </p><i> <J>ì: "kalì hto prysâgne ahvârnìkam, dyk nìčoga; a kalì prysâgne daram, âkì na ìm, dyk vìnavaty".</J> </i>


text:
<J>Неразумныя і сьляпыя! што большае: дар, ці ахвярнік, які асьвячае дар?</J> </p><i> <J>Nerazumnyâ ì s′lâpyâ! što bol′šae: dar, cì ahvârnìk, âkì as′vâčae dar?</J> </i>


text:
<J>Дык вось, хто прысягне ахвярнікам, прысягае ім і ўсім, што на ім;</J> </p><i> <J>Dyk vos′, hto prysâgne ahvârnìkam, prysâgae ìm ì ǔsìm, što na ìm;</J> </i>


text:
<J>і той, што прысягае храмам, прысягае ім і Тым, Хто жыве ў ім;</J> </p><i> <J>ì toj, što prysâgae hramam, prysâgae ìm ì Tym, Hto žyve ǔ ìm;</J> </i>


text:
<J>і той, хто прысягае небам, прысягае тронам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.</J> </p><i> <J>ì toj, hto prysâgae nebam, prysâgae tronam Božym ì Tym, Hto sâdzìc′ na ìm.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што даяце дзесяціну зь мяты, анісу і кмену, і адкінулі важнейшае ў законе: суд, міласьць і веру; гэта трэба было рабіць, і таго не пакідаць.</J> </p><i> <J>Gora vam, knìžnìkì ì farysèì, kryvadušnìkì, što daâce dzesâcìnu z′ mâty, anìsu ì kmenu, ì adkìnulì važnejšae ǔ zakone: sud, mìlas′c′ ì veru; gèta trèba bylo rabìc′, ì tago ne pakìdac′.</J> </i>


text:
<J>Павадыры сьляпыя, што адцэджваеце камара, а вярблюда праглынаеце!</J> </p><i> <J>Pavadyry s′lâpyâ, što adcèdžvaece kamara, a vârblûda praglynaece!</J> </i>


text:
<pb/><J>Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што ачышчаеце зьнешнасьць кубка і місы, а ўсярэдзіне яны поўныя пахапнасьці і няпраўды.</J> </p><i> <J>Gora vam, knìžnìkì ì farysèì, kryvadušnìkì, što ačyščaece z′nešnas′c′ kubka ì mìsy, a ǔsârèdzìne âny poǔnyâ pahapnas′cì ì nâpraǔdy.</J> </i>


text:
<J>Фарысэй сьляпы! ачысьці сьпярша сярэдзіну кубка і місы, каб чыстая была і зьнешнасьць іхняя.</J> </p><i> <J>Farysèj s′lâpy! ačys′cì s′pârša sârèdzìnu kubka ì mìsy, kab čystaâ byla ì z′nešnas′c′ ìhnââ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што прыпадабняецеся да павапленых магіл, якія звонку здаюцца прыгожымі, а ўсярэдзіне поўныя касьцей мёртвых і ўсякага бруду;</J> </p><i> <J>Gora vam, knìžnìkì ì farysèì, kryvadušnìkì, što prypadabnâecesâ da pavaplenyh magìl, âkìâ zvonku zdaûcca prygožymì, a ǔsârèdzìne poǔnyâ kas′cej mërtvyh ì ǔsâkaga brudu;</J> </i>


text:
<pb/><J>так і вы зьнешне здаяцеся людзям праведнымі, а ўсярэдзіне поўныя крывадушнасьці і беззаконьня.</J> </p><i> <J>tak ì vy z′nešne zdaâcesâ lûdzâm pravednymì, a ǔsârèdzìne poǔnyâ kryvadušnas′cì ì bezzakon′nâ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што будуеце магільніцы прарокам і ўпрыгожваеце помнікі праведнікам.</J> </p><i> <J>Gora vam, knìžnìkì ì farysèì, kryvadušnìkì, što buduece magìl′nìcy prarokam ì ǔprygožvaece pomnìkì pravednìkam.</J> </i>


text:
<pb/><J>і кажаце: "калі б мы былі ў дні бацькоў нашых, дык ня былі б саўдзельнікамі іхнімі ў праліваньні крыві прарокаў";</J> </p><i> <J>ì kažace: "kalì b my bylì ǔ dnì bac′koǔ našyh, dyk nâ bylì b saǔdzel′nìkamì ìhnìmì ǔ pralìvan′nì kryvì prarokaǔ";</J> </i>


text:
<J>тым самым вы самі сьведчыце супроць сябе, што вы сыны тых, якія забілі прарокаў;</J> </p><i> <J>tym samym vy samì s′vedčyce suproc′ sâbe, što vy syny tyh, âkìâ zabìlì prarokaǔ;</J> </i>


text:
<J>Зьмеі, выродзьдзе яхідніна! як унікнеце вы асуджэньня ў геену?</J> </p><i> <J>Z′meì, vyrodz′dze âhìdnìna! âk unìknece vy asudžèn′nâ ǔ geenu?</J> </i>


text:
<J>Таму, вось, Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў; і некаторых зь іх вы заб'яце і ўкрыжуеце, а некаторых будзеце біць у сынагогах вашых і гнаць з горада ў горад;</J> </p><i> <J>Tamu, vos′, Â pasylaû da vas prarokaǔ, ì mudryh, ì knìžnìkaǔ; ì nekatoryh z′ ìh vy zab'âce ì ǔkryžuece, a nekatoryh budzece bìc′ u synagogah vašyh ì gnac′ z gorada ǔ gorad;</J> </i>


text:
<J>каб апала на вас уся кроў праведная, пралітая на зямлі, ад крыві Авеля праведнага да крыві Захарыі, сына Варахіевага, якога вы забілі паміж храмам і ахвярнікам.</J> </p><i> <J>kab apala na vas usâ kroǔ pravednaâ, pralìtaâ na zâmlì, ad kryvì Avelâ pravednaga da kryvì Zaharyì, syna Varahìevaga, âkoga vy zabìlì pamìž hramam ì ahvârnìkam.</J> </i>


text:
<J>Праўду кажу вам: усё гэта ападзе на род гэты.</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: usë gèta apadze na rod gèty.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ерусаліме, Ерусаліме, што забіваеш прарокаў і каменьнем пабіваеш пасланых да цябе! колькі разоў хацеў Я сабраць дзяцей тваіх, як птушка зьбірае птушанят сваіх пад крылы, і вы не схацелі!</J> </p><i> <J>Erusalìme, Erusalìme, što zabìvaeš prarokaǔ ì kamen′nem pabìvaeš paslanyh da câbe! kol′kì razoǔ haceǔ Â sabrac′ dzâcej tvaìh, âk ptuška z′bìrae ptušanât svaìh pad kryly, ì vy ne shacelì!</J> </i>


text:
<J>Бо кажу вам: ня ўбачыце Мяне ад сёньня, пакуль ня ўсклікнеце: "дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Гасподняе!".</J> </p><i> <J>Bo kažu vam: nâ ǔbačyce Mâne ad sën′nâ, pakul′ nâ ǔsklìknece: "dabraslavëny Toj, Hto ìdze ǔ ìmâ Gaspodnâe!".</J> </i>


text:
<pb/>І выйшаўшы, Ісус ішоў ад храма. І прыступілі вучні Ягоныя, каб паказаць Яму будынкі храма. </p><i> Ì vyjšaǔšy, Ìsus ìšoǔ ad hrama. Ì prystupìlì vučnì Âgonyâ, kab pakazac′ Âmu budynkì hrama. </i>


text:
Ён жа сказаў ім: <J>ці бачыце ўсё гэта? Праўду кажу вам: не застанецца тут каменя на камені; усё будзе разбурана.</J> </p><i> Ën ža skazaǔ ìm: <J>cì bačyce ǔsë gèta? Praǔdu kažu vam: ne zastanecca tut kamenâ na kamenì; usë budze razburana.</J> </i>


text:
<pb/>Калі ж сядзеў Ён на гары Аліўнай, дык прыступілі да Яго вучні асобна, кажучы: скажы нам, калі гэта будзе? і якая азнака Твайго прыходу і сканчэньня веку? </p><i> Kalì ž sâdzeǔ Ën na gary Alìǔnaj, dyk prystupìlì da Âgo vučnì asobna, kažučy: skažy nam, kalì gèta budze? ì âkaâ aznaka Tvajgo pryhodu ì skančèn′nâ veku? </i>


text:
І ў адказ Ісус сказаў ім: <J>глядзеце, каб хто вас ня ўвёў у зман;</J> </p><i> Ì ǔ adkaz Ìsus skazaǔ ìm: <J>glâdzece, kab hto vas nâ ǔvëǔ u zman;</J> </i>


text:
<J>бо многія прыйдуць пад імем Маім і будуць казаць: "я Хрыстос", - і многіх увядуць у зман.</J> </p><i> <J>bo mnogìâ pryjduc′ pad ìmem Maìm ì buduc′ kazac′: "â Hrystos", - ì mnogìh uvâduc′ u zman.</J> </i>


text:
<J>Таксама пачуеце пра войны і ваенныя чуткі. Глядзеце, не жахайцеся; бо павінна ўсё тое быць. Але гэта яшчэ не канец:</J> </p><i> <J>Taksama pačuece pra vojny ì vaennyâ čutkì. Glâdzece, ne žahajcesâ; bo pavìnna ǔsë toe byc′. Ale gèta âščè ne kanec:</J> </i>


text:
<J>бо паўстане народ на народ і царства на царства; і будзе голад і пошасьці, і землятрусы месцамі.</J> </p><i> <J>bo paǔstane narod na narod ì carstva na carstva; ì budze golad ì pošas′cì, ì zemlâtrusy mescamì.</J> </i>


text:
<J>Тады будуць выдаваць вас на пакуты і забіваць вас; і вы будзеце зьненавіджаныя ўсімі народамі за імя Маё.</J> </p><i> <J>Tady buduc′ vydavac′ vas na pakuty ì zabìvac′ vas; ì vy budzece z′nenavìdžanyâ ǔsìmì narodamì za ìmâ Maë.</J> </i>


text:
<J>І тады спакусяцца многія; і адзін аднаго будуць выдаваць, і зьненавідзяць адзін аднаго;</J> </p><i> <J>Ì tady spakusâcca mnogìâ; ì adzìn adnago buduc′ vydavac′, ì z′nenavìdzâc′ adzìn adnago;</J> </i>


text:
<J>і многія ілжэпрарокі паўстануць і ўвядуць у зман многіх;</J> </p><i> <J>ì mnogìâ ìlžèprarokì paǔstanuc′ ì ǔvâduc′ u zman mnogìh;</J> </i>


text:
<pb/><J>і ад памнажэньня беззаконьня ахалоне любоў у многіх;</J> </p><i> <J>ì ad pamnažèn′nâ bezzakon′nâ ahalone lûboǔ u mnogìh;</J> </i>


text:
<J>а хто выцерпіць да канца, уратуецца.</J> </p><i> <J>a hto vycerpìc′ da kanca, uratuecca.</J> </i>


text:
<J>І абвешчана будзе гэтае Дабравесьце Царства па ўсім сьвеце, на сьведчаньне ўсім народам; і тады прыйдзе канец.</J> </p><i> <J>Ì abveščana budze gètae Dabraves′ce Carstva pa ǔsìm s′vece, na s′vedčan′ne ǔsìm narodam; ì tady pryjdze kanec.</J> </i>


text:
<pb/><J>Дык вось, калі ўгледзіце брыдоту спусташэньня, пра якую сказана праз прарока Данііла, якая паўстане на сьвятым месцы, - хто чытае, хай разумее, -</J> </p><i> <J>Dyk vos′, kalì ǔgledzìce brydotu spustašèn′nâ, pra âkuû skazana praz praroka Danììla, âkaâ paǔstane na s′vâtym mescy, - hto čytae, haj razumee, -</J> </i>


text:
<pb/><J>тады хто будзе ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;</J> </p><i> <J>tady hto budze ǔ Ûdèì, haj ucâkaûc′ u gory;</J> </i>


text:
<J>і хто на даху, той хай ня сыходзіць узяць што-небудзь з дома свайго;</J> </p><i> <J>ì hto na dahu, toj haj nâ syhodzìc′ uzâc′ što-nebudz′ z doma svajgo;</J> </i>


text:
<J>і хто ў полі, той хай не вяртаецца назад, каб узяць вопратку сваю.</J> </p><i> <J>ì hto ǔ polì, toj haj ne vârtaecca nazad, kab uzâc′ vopratku svaû.</J> </i>


text:
<J>Гора ж цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні!</J> </p><i> <J>Gora ž câžarnym ì tym, što kormâc′ grudz′mì ǔ tyâ dnì!</J> </i>


text:
<J>Малецеся, каб ня сталіся ўцёкі вашы зімою, альбо ў суботу;</J> </p><i> <J>Malecesâ, kab nâ stalìsâ ǔcëkì vašy zìmoû, al′bo ǔ subotu;</J> </i>


text:
<J>бо тады будзе вялікі смутак, якога ня было ад пачатку сьвету да сёньня, і ня будзе.</J> </p><i> <J>bo tady budze vâlìkì smutak, âkoga nâ bylo ad pačatku s′vetu da sën′nâ, ì nâ budze.</J> </i>


text:
<J>І калі б не скараціліся тыя дні, дык не ўратавалася б ніякая плоць; але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.</J> </p><i> <J>Ì kalì b ne skaracìlìsâ tyâ dnì, dyk ne ǔratavalasâ b nìâkaâ ploc′; ale dzelâ vybranyh skarocâcca tyâ dnì.</J> </i>


text:
<J>Тады калі хто скажа вам: "вось, тут Хрыстос", альбо "там", - ня верце;</J> </p><i> <J>Tady kalì hto skaža vam: "vos′, tut Hrystos", al′bo "tam", - nâ verce;</J> </i>


text:
<J>бо паўстануць ілжэхрысты ды ілжэпрарокі і дадуць азнакі і вялікія цуды, каб увесьці ў зман, калі ўдасца, і выбраных.</J> </p><i> <J>bo paǔstanuc′ ìlžèhrysty dy ìlžèprarokì ì daduc′ aznakì ì vâlìkìâ cudy, kab uves′cì ǔ zman, kalì ǔdasca, ì vybranyh.</J> </i>


text:
<J>Значыцца, калі скажуць вам: "вось Ён у пустыні", - ня выходзьце; "вось, Ён у патайных пакоях", - ня верце;</J> </p><i> <J>Značycca, kalì skažuc′ vam: "vos′ Ën u pustynì", - nâ vyhodz′ce; "vos′, Ën u patajnyh pakoâh", - nâ verce;</J> </i>


text:
<J>бо, як маланка бліскае з усходу і відна бывае аж да захаду, такі будзе прыход Сына Чалавечага;</J> </p><i> <J>bo, âk malanka blìskae z ushodu ì vìdna byvae až da zahadu, takì budze pryhod Syna Čalavečaga;</J> </i>


text:
<J>бо дзе будзе труп, там зьбяруцца арлы.</J> </p><i> <J>bo dze budze trup, tam z′bârucca arly.</J> </i>


text:
<pb/><t><J>І раптам, пасьля смутку дзён тых, сонца памеркне, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоркі спадуць зь неба, і сілы нябесныя пахіснуцца;</J></t> </p><i> <t><J>Ì raptam, pas′lâ smutku dzën tyh, sonca pamerkne, ì mesâc nâ das′c′ s′vâtla svajgo, ì zorkì spaduc′ z′ neba, ì sìly nâbesnyâ pahìsnucca;</J></t> </i>


text:
<J>і тады зьявіцца азнака Сына Чалавечага на небе; і тады заплачуць усе плямёны зямныя і ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісьці на аблоках нябесных зь сілаю і славаю вялікай;</J> </p><i> <J>ì tady z′âvìcca aznaka Syna Čalavečaga na nebe; ì tady zaplačuc′ use plâmëny zâmnyâ ì ǔbačac′ Syna Čalavečaga, Âkì budze ìs′cì na ablokah nâbesnyh z′ sìlaû ì slavaû vâlìkaj;</J> </i>


text:
<J>і пашле анёлаў Сваіх з трубою громагучнаю, і зьбяруць выбраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад краю нябёсаў да краю іх.</J> </p><i> <J>ì pašle anëlaǔ Svaìh z truboû gromagučnaû, ì z′bâruc′ vybranyh Âgonyh ad čatyroh vâtroǔ, ad kraû nâbësaǔ da kraû ìh.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ад смакоўніцы вазьмеце падабенства: калі гольле яе ўжо мякчэе і пускае лісьце, ведаеце, што блізка лета;</J> </p><i> <J>Ad smakoǔnìcy vaz′mece padabenstva: kalì gol′le âe ǔžo mâkčèe ì puskae lìs′ce, vedaece, što blìzka leta;</J> </i>


text:
<J>так і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка, пры дзьвярах.</J> </p><i> <J>tak ì vy, kalì ǔbačyce ǔsë gèta, vedajce, što blìzka, pry dz′vârah.</J> </i>


text:
<J>Праўду кажу вам: ня міне род гэты, як усё тое будзе;</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: nâ mìne rod gèty, âk usë toe budze;</J> </i>


text:
<J>неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць;</J> </p><i> <J>neba ì zâmlâ mìnucca, a slovy Mae nâ mìnuc′;</J> </i>


text:
<pb/><J>а пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ні анёлы нябесныя, а толькі Айцец Мой адзін;</J> </p><i> <J>a pra dzen′ toj ì gadzìnu nìhto nâ vedae, nì anëly nâbesnyâ, a tol′kì Ajcec Moj adzìn;</J> </i>


text:
<J>але як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыход Сына Чалавечага,</J> </p><i> <J>ale âk bylo ǔ dnì Noâ, tak budze ì ǔ pryhod Syna Čalavečaga,</J> </i>


text:
<J>бо як у дні перад патопам елі, пілі, жаніліся і выходзілі замуж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг,</J> </p><i> <J>bo âk u dnì perad patopam elì, pìlì, žanìlìsâ ì vyhodzìlì zamuž da tago dnâ, âk uvajšoǔ Noj u kaǔčèg,</J> </i>


text:
<J>і не разумелі, пакуль ня прыйшоў патоп і не забраў усіх, - так будзе і прыход Сына Чалавечага;</J> </p><i> <J>ì ne razumelì, pakul′ nâ pryjšoǔ patop ì ne zabraǔ usìh, - tak budze ì pryhod Syna Čalavečaga;</J> </i>


text:
<J>тады будуць двое на полі: адзін возьмецца, а другі пакінецца;</J> </p><i> <J>tady buduc′ dvoe na polì: adzìn voz′mecca, a drugì pakìnecca;</J> </i>


text:
<J>дзьве будуць малоць у жорнах: адна возьмецца, а другая пакінецца.</J> </p><i> <J>dz′ve buduc′ maloc′ u žornah: adna voz′mecca, a drugaâ pakìnecca.</J> </i>


text:
<J>Дык чувайце ж, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Гасподзь ваш прыйдзе.</J> </p><i> <J>Dyk čuvajce ž, bo nâ vedaece, u âkuû gadzìnu Gaspodz′ vaš pryjdze.</J> </i>


text:
<J>Але гэта вы знаеце, што калі б ведаў гаспадар дома, у якую варту прыйдзе злодзей, дык чуваў бы і ня даў бы падкапаць дома свайго.</J> </p><i> <J>Ale gèta vy znaece, što kalì b vedaǔ gaspadar doma, u âkuû vartu pryjdze zlodzej, dyk čuvaǔ by ì nâ daǔ by padkapac′ doma svajgo.</J> </i>


text:
<pb/><J>Таму і вы будзьце гатовыя, бо ў якую гадзіну ня думаеце, Сын Чалавечы прыйдзе.</J> </p><i> <J>Tamu ì vy budz′ce gatovyâ, bo ǔ âkuû gadzìnu nâ dumaece, Syn Čalavečy pryjdze.</J> </i>


text:
<pb/><J>Хто ж верны і разумны раб, якога гаспадар ягоны паставіў над слугамі сваімі, каб даваў ім ежу ў свой час?</J> </p><i> <J>Hto ž verny ì razumny rab, âkoga gaspadar âgony pastavìǔ nad slugamì svaìmì, kab davaǔ ìm ežu ǔ svoj čas?</J> </i>


text:
<J>Дабрашчасны той раб, якога гаспадар ягоны, прыйшоўшы застане, што робіць так;</J> </p><i> <J>Dabraščasny toj rab, âkoga gaspadar âgony, pryjšoǔšy zastane, što robìc′ tak;</J> </i>


text:
<J>праўду кажу вам, што над усім маёнткам сваім паставіць яго.</J> </p><i> <J>praǔdu kažu vam, što nad usìm maëntkam svaìm pastavìc′ âgo.</J> </i>


text:
<J>А калі скажа ліхі раб той ў сэрцы сваім: "ня хутка прыйдзе гаспадар мой",</J> </p><i> <J>A kalì skaža lìhì rab toj ǔ sèrcy svaìm: "nâ hutka pryjdze gaspadar moj",</J> </i>


text:
<J>і пачне біць субратоў сваіх, і есьці і піць з п'яніцамі, -</J> </p><i> <J>ì pačne bìc′ subratoǔ svaìh, ì es′cì ì pìc′ z p'ânìcamì, -</J> </i>


text:
<J>дык прыйдзе гаспадар раба таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня ведае,</J> </p><i> <J>dyk pryjdze gaspadar raba tago ǔ dzen′, u âkì ën ne čakae, ì ǔ gadzìnu, u âkuû nâ vedae,</J> </i>


text:
<J>і разатне яго напалам, і вызначыць яму аднолькавую долю з крывадушнікамі: там будзе плач і скрыгат зубоў.</J> </p><i> <J>ì razatne âgo napalam, ì vyznačyc′ âmu adnol′kavuû dolû z kryvadušnìkamì: tam budze plač ì skrygat zuboǔ.</J> </i>


text:
<pb/><J>Тады ўпадобніцца Царства Нябеснае дзесяцём дзевам, якія, узяўшы сьвяцільні свае, выйшлі сустрэць маладога.</J> </p><i> <J>Tady ǔpadobnìcca Carstva Nâbesnae dzesâcëm dzevam, âkìâ, uzâǔšy s′vâcìl′nì svae, vyjšlì sustrèc′ maladoga.</J> </i>


text:
<J>пяць зь іх было неразумных і пяць мудрых;</J> </p><i> <J>pâc′ z′ ìh bylo nerazumnyh ì pâc′ mudryh;</J> </i>


text:
<J>неразумныя, узяўшы сьвяцільні свае, не ўзялі з сабою алею;</J> </p><i> <J>nerazumnyâ, uzâǔšy s′vâcìl′nì svae, ne ǔzâlì z saboû aleû;</J> </i>


text:
<J>а мудрыя ўзялі алею ў пасудзінах разам зь сьвяцільнямі сваімі;</J> </p><i> <J>a mudryâ ǔzâlì aleû ǔ pasudzìnah razam z′ s′vâcìl′nâmì svaìmì;</J> </i>


text:
<J>і калі малады замарудзіўся, дык задрамалі ўсе і паснулі.</J> </p><i> <J>ì kalì malady zamarudzìǔsâ, dyk zadramalì ǔse ì pasnulì.</J> </i>


text:
<J>Але апоўначы крык пачуўся: "вось, малады ідзе, выходзьце на сустрэчу яму".</J> </p><i> <J>Ale apoǔnačy kryk pačuǔsâ: "vos′, malady ìdze, vyhodz′ce na sustrèču âmu".</J> </i>


text:
<J>Тады ўсталі ўсе дзевы тыя і паправілі сьвяцільні свае.</J> </p><i> <J>Tady ǔstalì ǔse dzevy tyâ ì papravìlì s′vâcìl′nì svae.</J> </i>


text:
<J>А неразумныя мудрым сказалі: "дайце нам алею вашага, бо сьвяцільні нашыя гаснуць".</J> </p><i> <J>A nerazumnyâ mudrym skazalì: "dajce nam aleû vašaga, bo s′vâcìl′nì našyâ gasnuc′".</J> </i>


text:
<J>А мудрыя сказалі ў адказ: "каб ня сталася недахопу і ў нас і ў вас, ідзеце лепей да прадаўцоў і купеце сабе".</J> </p><i> <J>A mudryâ skazalì ǔ adkaz: "kab nâ stalasâ nedahopu ì ǔ nas ì ǔ vas, ìdzece lepej da pradaǔcoǔ ì kupece sabe".</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі ж пайшлі яны купляць, прыйшоў малады, і гатовыя ўвайшлі зь ім на вясельле, і зачыніліся дзьверы.</J> </p><i> <J>Kalì ž pajšlì âny kuplâc′, pryjšoǔ malady, ì gatovyâ ǔvajšlì z′ ìm na vâsel′le, ì začynìlìsâ dz′very.</J> </i>


text:
<J>Пасьля прыходзяць і астатнія дзевы і кажуць: "спадару! спадару! адчыні нам".</J> </p><i> <J>Pas′lâ pryhodzâc′ ì astatnìâ dzevy ì kažuc′: "spadaru! spadaru! adčynì nam".</J> </i>


text:
<J>Ён жа сказаў ім у адказ: "праўду кажу вам: ня ведаю вас".</J> </p><i> <J>Ën ža skazaǔ ìm u adkaz: "praǔdu kažu vam: nâ vedaû vas".</J> </i>


text:
<J>Дык вось, чувайце; бо ня ведаеце ні дня, ні гадзіны, у якую прыйдзе Сын Чалавечы.</J> </p><i> <J>Dyk vos′, čuvajce; bo nâ vedaece nì dnâ, nì gadzìny, u âkuû pryjdze Syn Čalavečy.</J> </i>


text:
<pb/><J>Гэтак і чалавек нейкі, адыходзячы, заклікаў рабоў сваіх і даручыў ім маёмасьць сваю:</J> </p><i> <J>Gètak ì čalavek nejkì, adyhodzâčy, zaklìkaǔ raboǔ svaìh ì daručyǔ ìm maëmas′c′ svaû:</J> </i>


text:
<J>і аднаму даў пяць талянтаў, другому два, таму адзін, кожнаму паводле ягонай сілы; і адразу адышоў.</J> </p><i> <J>ì adnamu daǔ pâc′ talântaǔ, drugomu dva, tamu adzìn, kožnamu pavodle âgonaj sìly; ì adrazu adyšoǔ.</J> </i>


text:
<J>Той, хто атрымаў пяць талянтаў, пайшоў: ужыў іх у справу і набыў другія пяць;</J> </p><i> <J>Toj, hto atrymaǔ pâc′ talântaǔ, pajšoǔ: užyǔ ìh u spravu ì nabyǔ drugìâ pâc′;</J> </i>


text:
<J>гэтак сама і той з двума набыў другія два;</J> </p><i> <J>gètak sama ì toj z dvuma nabyǔ drugìâ dva;</J> </i>


text:
<J>а той, хто атрымаў адзін талянт, пайшоў і закапаў яго ў зямлю і схаваў серабро гаспадара свайго.</J> </p><i> <J>a toj, hto atrymaǔ adzìn talânt, pajšoǔ ì zakapaǔ âgo ǔ zâmlû ì shavaǔ serabro gaspadara svajgo.</J> </i>


text:
<J>Па доўгім часе прыходзіць гаспадар рабоў тых і зводзіць зь імі рахунак.</J> </p><i> <J>Pa doǔgìm čase pryhodzìc′ gaspadar raboǔ tyh ì zvodzìc′ z′ ìmì rahunak.</J> </i>


text:
<J>І той, хто атрымаў пяць талянтаў, падышоўшы, прынёс другія пяць талянтаў і кажа: "Гаспадар! пяць талянтаў ты даў мне; вось, другія пяць талянтаў я набыў на іх".</J> </p><i> <J>Ì toj, hto atrymaǔ pâc′ talântaǔ, padyšoǔšy, prynës drugìâ pâc′ talântaǔ ì kaža: "Gaspadar! pâc′ talântaǔ ty daǔ mne; vos′, drugìâ pâc′ talântaǔ â nabyǔ na ìh".</J> </i>


text:
<J>Сказаў жа яму гаспадар ягоны: "добра, раб добры і верны! у малым ты быў верны, над многім цябе пастаўлю; увайдзі ў радасьць гаспадара твайго".</J> </p><i> <J>Skazaǔ ža âmu gaspadar âgony: "dobra, rab dobry ì verny! u malym ty byǔ verny, nad mnogìm câbe pastaǔlû; uvajdzì ǔ radas′c′ gaspadara tvajgo".</J> </i>


text:
<J>Падышоў таксама і той, што атрымаў два талянты, і сказаў: "гаспадар! два талянты ты даў мне; вось, другія два талянты набыў я на іх".</J> </p><i> <J>Padyšoǔ taksama ì toj, što atrymaǔ dva talânty, ì skazaǔ: "gaspadar! dva talânty ty daǔ mne; vos′, drugìâ dva talânty nabyǔ â na ìh".</J> </i>


text:
<J>Падышоў і той, што атрымаў адзін талянт, і сказаў: "гаспадар! я ведаў цябе, што ты чалавек жорсткі, жнеш, дзе ня сеяў, і зьбіраеш, дзе не рассыпбў;</J> </p><i> <J>Padyšoǔ ì toj, što atrymaǔ adzìn talânt, ì skazaǔ: "gaspadar! â vedaǔ câbe, što ty čalavek žorstkì, žneš, dze nâ seâǔ, ì z′bìraeš, dze ne rassypbǔ;</J> </i>


text:
<J>і пабаяўшыся, пайшоў і схаваў талянт твой у зямлі; вось табе тваё".</J> </p><i> <J>ì pabaâǔšysâ, pajšoǔ ì shavaǔ talânt tvoj u zâmlì; vos′ tabe tvaë".</J> </i>


text:
<J>Гаспадар жа ягоны сказаў яму ў адказ: "ліхі раб і гультай! ты ведаў, што я жну, дзе ня сеяў, і зьбіраю, дзе не рассыпбў;</J> </p><i> <J>Gaspadar ža âgony skazaǔ âmu ǔ adkaz: "lìhì rab ì gul′taj! ty vedaǔ, što â žnu, dze nâ seâǔ, ì z′bìraû, dze ne rassypbǔ;</J> </i>


text:
<J>таму трэба было табе аддаць серабро маё гандлярам, і я, прыйшоўшы, атрымаў бы маё з прыбыткам.</J> </p><i> <J>tamu trèba bylo tabe addac′ serabro maë gandlâram, ì â, pryjšoǔšy, atrymaǔ by maë z prybytkam.</J> </i>


text:
<J>Дык вось вазьмеце ў яго талянт і дайце таму, хто мае дзесяць талянтаў,</J> </p><i> <J>Dyk vos′ vaz′mece ǔ âgo talânt ì dajce tamu, hto mae dzesâc′ talântaǔ,</J> </i>


text:
<J>бо кожнаму, хто мае, дасца і памножыцца, а ў таго, хто ня мае, адымецца і тое, што мае;</J> </p><i> <J>bo kožnamu, hto mae, dasca ì pamnožycca, a ǔ tago, hto nâ mae, adymecca ì toe, što mae;</J> </i>


text:
<J>а нягоднага раба выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў". (Сказаўшы гэта, усклікнуў: хто мае вушы, каб чуць, няхай чуе!).</J> </p><i> <J>a nâgodnaga raba vykìn′ce ǔ cemru vonkavuû: tam budze plač ì skrygat zuboǔ". (Skazaǔšy gèta, usklìknuǔ: hto mae vušy, kab čuc′, nâhaj čue!).</J> </i>


text:
<pb/><J>Калі ж прыйдзе Сын Чалавечы ў славе Сваёй і ўсе сьвятыя анёлы зь Ім, тады сядзе на троне славы Сваёй,</J> </p><i> <J>Kalì ž pryjdze Syn Čalavečy ǔ slave Svaëj ì ǔse s′vâtyâ anëly z′ Ìm, tady sâdze na trone slavy Svaëj,</J> </i>


text:
<J>і зьбяруцца перад Ім усе народы; і аддзеліць адных ад другіх, як пастух аддзяляе авечак ад казлоў;</J> </p><i> <J>ì z′bârucca perad Ìm use narody; ì addzelìc′ adnyh ad drugìh, âk pastuh addzâlâe avečak ad kazloǔ;</J> </i>


text:
<J>і паставіць авечак праваруч ад Сябе, а казлоў - леваруч.</J> </p><i> <J>ì pastavìc′ avečak pravaruč ad Sâbe, a kazloǔ - levaruč.</J> </i>


text:
<J>Тады скажа Цар тым, якія праваруч ад Яго: "Прыйдзеце, дабраславёныя Айца Майго, прымеце ў спадчыну Царства, угатаванае вам ад стварэньня сьвету:</J> </p><i> <J>Tady skaža Car tym, âkìâ pravaruč ad Âgo: "Pryjdzece, dabraslavënyâ Ajca Majgo, prymece ǔ spadčynu Carstva, ugatavanae vam ad stvarèn′nâ s′vetu:</J> </i>


text:
<J>бо быў галодны Я, і вы далі Мне есьці; быў сасьмяглы, і вы напаілі Мяне; быў падарожны, і вы прынялі Мяне;</J> </p><i> <J>bo byǔ galodny Â, ì vy dalì Mne es′cì; byǔ sas′mâgly, ì vy napaìlì Mâne; byǔ padarožny, ì vy prynâlì Mâne;</J> </i>


text:
<J>быў голы, і вы адзелі Мяне; быў хворы, і вы адведалі Мяне; у цямніцы быў, і вы прыйшлі да Мяне.</J> </p><i> <J>byǔ goly, ì vy adzelì Mâne; byǔ hvory, ì vy advedalì Mâne; u câmnìcy byǔ, ì vy pryjšlì da Mâne.</J> </i>


text:
<J>Тады праведнікі скажуць Яму ў адказ: "Госпадзе! калі мы бачылі Цябе галоднага і накармілі? альбо сасьмяглага і напаілі?</J> </p><i> <J>Tady pravednìkì skažuc′ Âmu ǔ adkaz: "Gospadze! kalì my bačylì Câbe galodnaga ì nakarmìlì? al′bo sas′mâglaga ì napaìlì?</J> </i>


text:
<J>калі ж мы бачылі Цябе падарожнага і прынялі? альбо голага і адзелі?</J> </p><i> <J>kalì ž my bačylì Câbe padarožnaga ì prynâlì? al′bo golaga ì adzelì?</J> </i>


text:
<J>калі ж мы бачылі Цябе хворага, альбо ў цямніцы, і прыйшлі да цябе?".</J> </p><i> <J>kalì ž my bačylì Câbe hvoraga, al′bo ǔ câmnìcy, ì pryjšlì da câbe?".</J> </i>


text:
<pb/><J>І Цар скажа ім у адказ: "праўду кажу вам: як што зрабілі вы гэта аднаму з братоў Маіх меншых, дык зрабілі Мне".</J> </p><i> <J>Ì Car skaža ìm u adkaz: "praǔdu kažu vam: âk što zrabìlì vy gèta adnamu z bratoǔ Maìh menšyh, dyk zrabìlì Mne".</J> </i>


text:
<pb/><J>Тады скажа і тым, якія леваруч ад Яго: "ідзеце ад Мяне, праклятыя, у вагонь вечны, угатаваны д'яблу і анёлам ягоным:</J> </p><i> <J>Tady skaža ì tym, âkìâ levaruč ad Âgo: "ìdzece ad Mâne, praklâtyâ, u vagon′ večny, ugatavany d'âblu ì anëlam âgonym:</J> </i>


text:
<J>бо быў галодны Я, вы не далі Мне есьці; быў сасьмяглы, і вы не напаілі Мяне;</J> </p><i> <J>bo byǔ galodny Â, vy ne dalì Mne es′cì; byǔ sas′mâgly, ì vy ne napaìlì Mâne;</J> </i>


text:
<J>быў падарожны, і не прынялі Мяне; быў голы, і не адзелі Мяне; хворы і ў цямніцы, і не адведалі Мяне".</J> </p><i> <J>byǔ padarožny, ì ne prynâlì Mâne; byǔ goly, ì ne adzelì Mâne; hvory ì ǔ câmnìcy, ì ne advedalì Mâne".</J> </i>


text:
<J>Тады і яны скажуць яму ў адказ: "Госпадзе, калі мы бачылі Цябе галоднага, альбо сасьмяглага, альбо падарожнага, альбо голага, альбо хворага, альбо ў цямніцы, і не паслужылі Табе?"</J> </p><i> <J>Tady ì âny skažuc′ âmu ǔ adkaz: "Gospadze, kalì my bačylì Câbe galodnaga, al′bo sas′mâglaga, al′bo padarožnaga, al′bo golaga, al′bo hvoraga, al′bo ǔ câmnìcy, ì ne paslužylì Tabe?"</J> </i>


text:
<J>Тады скажа ім у адказ: "праўду кажу вам: як што вы не зрабілі гэтага аднаму з гэтых меншых, дык не зрабілі Мне".</J> </p><i> <J>Tady skaža ìm u adkaz: "praǔdu kažu vam: âk što vy ne zrabìlì gètaga adnamu z gètyh menšyh, dyk ne zrabìlì Mne".</J> </i>


text:
<J>І пойдуць гэтыя на пакуты вечныя, а праведнікі ў жыцьцё вечнае.</J> </p><i> <J>Ì pojduc′ gètyâ na pakuty večnyâ, a pravednìkì ǔ žyc′cë večnae.</J> </i>


text:
<pb/>І сталася: калі прамовіў Ісус усе словы гэтыя, дык сказаў вучням Сваім: </p><i> Ì stalasâ: kalì pramovìǔ Ìsus use slovy gètyâ, dyk skazaǔ vučnâm Svaìm: </i>


text:
<J>вы ведаеце, што праз два дні Пасха будзе, і Сын Чалавечы выданы будзе на крыжаваньне.</J> </p><i> <J>vy vedaece, što praz dva dnì Pasha budze, ì Syn Čalavečy vydany budze na kryžavan′ne.</J> </i>


text:
Тады сабраліся першасьвятары і кніжнікі і старэйшыны народу ў двор першасьвятара, якога звалі Каяфа, </p><i> Tady sabralìsâ peršas′vâtary ì knìžnìkì ì starèjšyny narodu ǔ dvor peršas′vâtara, âkoga zvalì Kaâfa, </i>


text:
і дамовіліся ўзяць Ісуса хітрасьцю і забіць; </p><i> ì damovìlìsâ ǔzâc′ Ìsusa hìtras′cû ì zabìc′; </i>


text:
але казалі: толькі ня ў сьвята, каб ня сталася абурэньня ў народзе. </p><i> ale kazalì: tol′kì nâ ǔ s′vâta, kab nâ stalasâ aburèn′nâ ǔ narodze. </i>


text:
<pb/>Калі ж Ісус быў у Віфаніі, у доме Сымона пракажонага, </p><i> Kalì ž Ìsus byǔ u Vìfanìì, u dome Symona prakažonaga, </i>


text:
прыступіла да Яго жанчына з алавастравай пасудзінай міра шматкаштоўнага і ліла яму на галаву, калі Ён узьляжаў за сталом. </p><i> prystupìla da Âgo žančyna z alavastravaj pasudzìnaj mìra šmatkaštoǔnaga ì lìla âmu na galavu, kalì Ën uz′lâžaǔ za stalom. </i>


text:
Убачыўшы, вучні Ягоныя абурыліся і казалі: навошта такое марнатраўства? </p><i> Ubačyǔšy, vučnì Âgonyâ aburylìsâ ì kazalì: navošta takoe marnatraǔstva? </i>


text:
бо можна было б прадаць гэтае міра за вялікія грошы і даць убогім. </p><i> bo možna bylo b pradac′ gètae mìra za vâlìkìâ grošy ì dac′ ubogìm. </i>


text:
<pb/>Але Ісус, зразумеўшы гэта, сказаў ім: <J>што бянтэжыце жанчыну? Яна добры ўчынак зрабіла дзеля Мяне;</J> </p><i> Ale Ìsus, zrazumeǔšy gèta, skazaǔ ìm: <J>što bântèžyce žančynu? Âna dobry ǔčynak zrabìla dzelâ Mâne;</J> </i>


text:
<J>бо заўсёды ўбогіх вы маеце пры сабе, а Мяне не заўсёды маеце;</J> </p><i> <J>bo zaǔsëdy ǔbogìh vy maece pry sabe, a Mâne ne zaǔsëdy maece;</J> </i>


text:
<J>бо, выліўшы гэтае міра на Цела Маё, яна падрыхтавала Мяне да пахаваньня;</J> </p><i> <J>bo, vylìǔšy gètae mìra na Cela Maë, âna padryhtavala Mâne da pahavan′nâ;</J> </i>


text:
<J>праўду кажу вам: дзе ні будзе абвешчана Дабравесьце гэтае ў цэлым сьвеце, сказана будзе ў памяць яе і пра тое, што зрабіла яна.</J> </p><i> <J>praǔdu kažu vam: dze nì budze abveščana Dabraves′ce gètae ǔ cèlym s′vece, skazana budze ǔ pamâc′ âe ì pra toe, što zrabìla âna.</J> </i>


text:
<pb/>Тады адзін з дванаццацёх, якога звалі Юда Іскарыёт, пайшоў да першасьвятароў </p><i> Tady adzìn z dvanaccacëh, âkoga zvalì Ûda Ìskaryët, pajšoǔ da peršas′vâtaroǔ </i>


text:
і сказаў: што вы дасьце мне, і я вам выдам Яго? Яны прапанавалі яму трыццаць срэбранікаў; </p><i> ì skazaǔ: što vy das′ce mne, ì â vam vydam Âgo? Âny prapanavalì âmu tryccac′ srèbranìkaǔ; </i>


text:
і з таго часу ён шукаў зручнай нагоды выдаць Яго. </p><i> ì z tago času ën šukaǔ zručnaj nagody vydac′ Âgo. </i>


text:
<pb/>У першы ж дзень праснакоў прыступілі вучні да Ісуса і сказалі яму: дзе хочаш, каб мы прыгатавалі Табе есьці пасху? </p><i> U peršy ž dzen′ prasnakoǔ prystupìlì vučnì da Ìsusa ì skazalì âmu: dze hočaš, kab my prygatavalì Tabe es′cì pashu? </i>


text:
Ён жа сказаў: <J>ідзеце ў горад да такога і такога і скажэце яму: "Настаўнік кажа: час мой блізкі, у цябе ўчыню пасху з вучнямі Маімі".</J> </p><i> Ën ža skazaǔ: <J>ìdzece ǔ gorad da takoga ì takoga ì skažèce âmu: "Nastaǔnìk kaža: čas moj blìzkì, u câbe ǔčynû pashu z vučnâmì Maìmì".</J> </i>


text:
І зрабілі вучні, як загадаў ім Ісус, і прыгатавалі пасху. </p><i> Ì zrabìlì vučnì, âk zagadaǔ ìm Ìsus, ì prygatavalì pashu. </i>


text:
Калі ж зьвечарэла, Ён узьлёг з дванаццацьцю вучнямі; </p><i> Kalì ž z′večarèla, Ën uz′lëg z dvanaccac′cû vučnâmì; </i>


text:
І калі яны елі, сказаў: <J>праўду кажу вам, што адзін з вас выдасьць Мяне.</J> </p><i> Ì kalì âny elì, skazaǔ: <J>praǔdu kažu vam, što adzìn z vas vydas′c′ Mâne.</J> </i>


text:
Яны вельмі засмуціліся і пачалі казаць Яму, кожны зь іх: ці ня я, Госпадзе? </p><i> Âny vel′mì zasmucìlìsâ ì pačalì kazac′ Âmu, kožny z′ ìh: cì nâ â, Gospadze? </i>


text:
<pb/>А Ён сказаў у адказ: <J>хто апусьціў са Мною руку ў місу, той выдасьць Мяне;</J> </p><i> A Ën skazaǔ u adkaz: <J>hto apus′cìǔ sa Mnoû ruku ǔ mìsu, toj vydas′c′ Mâne;</J> </i>


text:
<J>зрэшты, Сын Чалавечы ідзе, як пісана пра Яго; але гора таму чалавеку, якім Сын Чалавечы выдаецца: лепей было б чалавеку гэтаму не радзіцца.</J> </p><i> <J>zrèšty, Syn Čalavečy ìdze, âk pìsana pra Âgo; ale gora tamu čalaveku, âkìm Syn Čalavečy vydaecca: lepej bylo b čalaveku gètamu ne radzìcca.</J> </i>


text:
У адказ жа Юда, які выдаў Яго, сказаў: ці ня я, Равьві? Ісус кажа яму: <J>ты сказаў.</J> </p><i> U adkaz ža Ûda, âkì vydaǔ Âgo, skazaǔ: cì nâ â, Rav′vì? Ìsus kaža âmu: <J>ty skazaǔ.</J> </i>


text:
<pb/>А калі яны елі: Ісус, узяўшы хлеб і дабраславіўшы, паламаў і, раздаючы вучням, сказаў: прымеце, ежце: <J>гэта Цела Маё.</J> </p><i> A kalì âny elì: Ìsus, uzâǔšy hleb ì dabraslavìǔšy, palamaǔ ì, razdaûčy vučnâm, skazaǔ: prymece, ežce: <J>gèta Cela Maë.</J> </i>


text:
І ўзяўшы чару, і падзякаваўшы, падаў ім і сказаў: <J>пеце зь яе ўсе;</J> </p><i> Ì ǔzâǔšy čaru, ì padzâkavaǔšy, padaǔ ìm ì skazaǔ: <J>pece z′ âe ǔse;</J> </i>


text:
<J>бо гэта Кроў Мая новага запавету, за многіх праліваная дзеля дараваньня грахоў.</J> </p><i> <J>bo gèta Kroǔ Maâ novaga zapavetu, za mnogìh pralìvanaâ dzelâ daravan′nâ grahoǔ.</J> </i>


text:
<J>Кажу ж вам, што ад сёньня ня буду піць ад плоду гэтага вінаграднага да таго дня, калі буду піць з вамі новае віно ў Царстве Айца Майго.</J> </p><i> <J>Kažu ž vam, što ad sën′nâ nâ budu pìc′ ad plodu gètaga vìnagradnaga da tago dnâ, kalì budu pìc′ z vamì novae vìno ǔ Carstve Ajca Majgo.</J> </i>


text:
<pb/>Тады кажа ім Ісус: <J>усе вы запаняверыцеся ўва Мне ў гэтую ноч, бо напісана: <t>"пакараю пастыра, і расьсеюцца авечкі".</J></t> </p><i> Tady kaža ìm Ìsus: <J>use vy zapanâverycesâ ǔva Mne ǔ gètuû noč, bo napìsana: <t>"pakaraû pastyra, ì ras′seûcca avečkì".</J></t> </i>


text:
<J>А пасьля ўваскрэсеньня Майго сустрэну вас у Галілеі.</J> </p><i> <J>A pas′lâ ǔvaskrèsen′nâ Majgo sustrènu vas u Galìleì.</J> </i>


text:
У адказ жа Пётр сказаў Яму: калі і ўсе запаняверацца ў Табе, я не запаняверуся. </p><i> U adkaz ža Pëtr skazaǔ Âmu: kalì ì ǔse zapanâveracca ǔ Tabe, â ne zapanâverusâ. </i>


text:
Сказаў яму Ісус: <J>праўду кажу табе, што гэтае ночы, перш чым засьпявае певень, тройчы адрачэшся ад Мяне.</J> </p><i> Skazaǔ âmu Ìsus: <J>praǔdu kažu tabe, što gètae nočy, perš čym zas′pâvae peven′, trojčy adračèšsâ ad Mâne.</J> </i>


text:
Кажа Яму Пётр: хоць бы прыпала мне і памерці з Табою, не адракуся ад Цябе. Падобнае і ўсе вучні казалі. </p><i> Kaža Âmu Pëtr: hoc′ by prypala mne ì pamercì z Taboû, ne adrakusâ ad Câbe. Padobnae ì ǔse vučnì kazalì. </i>


text:
<pb/>Потым прыходзіць зь імі Ісус у мясьціну, званую Гефсіманія, і кажа вучням: <J>пасядзеце тут, пакуль Я пайду, памалюся там.</J> </p><i> Potym pryhodzìc′ z′ ìmì Ìsus u mâs′cìnu, zvanuû Gefsìmanìâ, ì kaža vučnâm: <J>pasâdzece tut, pakul′ Â pajdu, pamalûsâ tam.</J> </i>


text:
І ўзяўшы Пятра і абодвух сыноў Зевядзеевых, пачаў смуткаваць і журыцца. </p><i> Ì ǔzâǔšy Pâtra ì abodvuh synoǔ Zevâdzeevyh, pačaǔ smutkavac′ ì žurycca. </i>


text:
Тады кажа ім Ісус: <J>душа Мая смуткуе да сьмерці; пабудзьце тут і чувайце са Мною.</J> </p><i> Tady kaža ìm Ìsus: <J>duša Maâ smutkue da s′mercì; pabudz′ce tut ì čuvajce sa Mnoû.</J> </i>


text:
І адышоўшы крыху, упаў на аблічча Сваё, маліўся і казаў: <J>Войча Мой! калі магчыма, хай абміне Мяне чара гэтая: але не як Я хачу, а як Ты.</J> </p><i> Ì adyšoǔšy kryhu, upaǔ na ablìčča Svaë, malìǔsâ ì kazaǔ: <J>Vojča Moj! kalì magčyma, haj abmìne Mâne čara gètaâ: ale ne âk Â haču, a âk Ty.</J> </i>


text:
І прыходзіць да вучняў і застае, што яны сьпяць, і кажа Пятру: <J>ці так не змаглі вы адну гадзіну чуваць са Мною?</J> </p><i> Ì pryhodzìc′ da vučnâǔ ì zastae, što âny s′pâc′, ì kaža Pâtru: <J>cì tak ne zmaglì vy adnu gadzìnu čuvac′ sa Mnoû?</J> </i>


text:
<J>чувайце і малецеся, каб не паддацца спакусе: дух бадзёры, а плоць нядужая.</J> </p><i> <J>čuvajce ì malecesâ, kab ne paddacca spakuse: duh badzëry, a ploc′ nâdužaâ.</J> </i>


text:
Яшчэ, адышоўшы другі раз, маліўся, кажучы: <J>Войча Мой! калі ня можа чара гэтая абмінуць Мяне, каб Мне ня піць яе, хай будзе воля Твая.</J> </p><i> Âščè, adyšoǔšy drugì raz, malìǔsâ, kažučy: <J>Vojča Moj! kalì nâ moža čara gètaâ abmìnuc′ Mâne, kab Mne nâ pìc′ âe, haj budze volâ Tvaâ.</J> </i>


text:
І прыйшоўшы, застаў, што зноў яны сьпяць, бо ў іх вочы ацяжэлі. </p><i> Ì pryjšoǔšy, zastaǔ, što znoǔ âny s′pâc′, bo ǔ ìh vočy acâžèlì. </i>


text:
І пакінуўшы іх, адышоў зноў і памаліўся трэйці раз, тое самае слова сказаўшы. </p><i> Ì pakìnuǔšy ìh, adyšoǔ znoǔ ì pamalìǔsâ trèjcì raz, toe samae slova skazaǔšy. </i>


text:
Тады прыходзіць да вучняў Сваіх і кажа ім: <J>вы ўсе яшчэ сьпіце і спачываеце; вось, наблізілася гадзіна, і Сын Чалавечы аддаецца ў рукі грэшнікаў;</J> </p><i> Tady pryhodzìc′ da vučnâǔ Svaìh ì kaža ìm: <J>vy ǔse âščè s′pìce ì spačyvaece; vos′, nablìzìlasâ gadzìna, ì Syn Čalavečy addaecca ǔ rukì grèšnìkaǔ;</J> </i>


text:
<J>устаньце, хадзем: вось наблізіўся той, хто прадае Мяне.</J> </p><i> <J>ustan′ce, hadzem: vos′ nablìzìǔsâ toj, hto pradae Mâne.</J> </i>


text:
<pb/>І калі яшчэ гаварыў Ён, вось, Юда, адзін з дванаццацёх, прыйшоў, і зь ім мноства людзей зь мечамі і каламі, ад першасьвятароў і старэйшын народных. </p><i> Ì kalì âščè gavaryǔ Ën, vos′, Ûda, adzìn z dvanaccacëh, pryjšoǔ, ì z′ ìm mnostva lûdzej z′ mečamì ì kalamì, ad peršas′vâtaroǔ ì starèjšyn narodnyh. </i>


text:
А хто выдаваў Яго, даў ім знак, кажучы: каго я пацалую, Той і ёсьць, вазьмеце Яго. </p><i> A hto vydavaǔ Âgo, daǔ ìm znak, kažučy: kago â pacaluû, Toj ì ës′c′, vaz′mece Âgo. </i>


text:
І, адразу падышоўшы да Ісуса, сказаў: радуйся, Равьві! І пацалаваў Яго. </p><i> Ì, adrazu padyšoǔšy da Ìsusa, skazaǔ: radujsâ, Rav′vì! Ì pacalavaǔ Âgo. </i>


text:
Ісус жа сказаў яму: <J>дружа, чаго ты прыйшоў? Тады падышлі, і паклалі рукі на Ісуса, і ўзялі Яго.</J> </p><i> Ìsus ža skazaǔ âmu: <J>druža, čago ty pryjšoǔ? Tady padyšlì, ì paklalì rukì na Ìsusa, ì ǔzâlì Âgo.</J> </i>


text:
І вось, адзін з тых, што былі зь Ісусам, працягнуўшы руку, дастаў меч свой і, ударыўшы раба першасьвятаровага, адсек яму вуха. </p><i> Ì vos′, adzìn z tyh, što bylì z′ Ìsusam, pracâgnuǔšy ruku, dastaǔ meč svoj ì, udaryǔšy raba peršas′vâtarovaga, adsek âmu vuha. </i>


text:
Тады кажа яму Ісус: <J>вярні меч твой у месца ягонае, бо ўсе, што возьмуць меч, ад мяча і загінуць;</J> </p><i> Tady kaža âmu Ìsus: <J>vârnì meč tvoj u mesca âgonae, bo ǔse, što voz′muc′ meč, ad mâča ì zagìnuc′;</J> </i>


text:
<J>альбо думаеш, што Я не магу цяпер упрасіць Айца Майго, і Ён дасьць Мне больш за дванаццаць легіёнаў анёлаў?</J> </p><i> <J>al′bo dumaeš, što Â ne magu câper uprasìc′ Ajca Majgo, ì Ën das′c′ Mne bol′š za dvanaccac′ legìënaǔ anëlaǔ?</J> </i>


text:
<J>як жа збудуцца Пісаньні, што так павінна быць?</J> </p><i> <J>âk ža zbuducca Pìsan′nì, što tak pavìnna byc′?</J> </i>


text:
У тую гадзіну сказаў Ісус народу: <J>быццам на разбойніка выйшлі вы зь мечамі і каламі ўзяць Мяне; кожны дзень з вамі сядзеў Я, вучачы ў храме, і вы ня бралі Мяне.</J> </p><i> U tuû gadzìnu skazaǔ Ìsus narodu: <J>byccam na razbojnìka vyjšlì vy z′ mečamì ì kalamì ǔzâc′ Mâne; kožny dzen′ z vamì sâdzeǔ Â, vučačy ǔ hrame, ì vy nâ bralì Mâne.</J> </i>


text:
А ўсё гэта было, каб збыліся пісаньні прарокаў. Тады ўсе вучні, пакінуўшы Яго, паўцякалі. </p><i> A ǔsë gèta bylo, kab zbylìsâ pìsan′nì prarokaǔ. Tady ǔse vučnì, pakìnuǔšy Âgo, paǔcâkalì. </i>


text:
<pb/>А тыя, што ўзялі Ісуса, завялі Яго да Каяфы першасьвятара, куды сабраліся кніжнікі і старэйшыны. </p><i> A tyâ, što ǔzâlì Ìsusa, zavâlì Âgo da Kaâfy peršas′vâtara, kudy sabralìsâ knìžnìkì ì starèjšyny. </i>


text:
А Пётр ішоў сьледам за Ім зводдаль, да двара першасьвятаровага і ўвайшоўшы ў сярэдзіну, сеў са слугамі, каб бачыць канец. </p><i> A Pëtr ìšoǔ s′ledam za Ìm zvoddal′, da dvara peršas′vâtarovaga ì ǔvajšoǔšy ǔ sârèdzìnu, seǔ sa slugamì, kab bačyc′ kanec. </i>


text:
Першасьвятары і старэйшыны і ўвесь сынедрыён шукалі ілжывага сьведчаньня супроць Ісуса, каб аддаць Яго на сьмерць; </p><i> Peršas′vâtary ì starèjšyny ì ǔves′ synedryën šukalì ìlžyvaga s′vedčan′nâ suproc′ Ìsusa, kab addac′ Âgo na s′merc′; </i>


text:
і не знаходзілі; і хоць шмат ілжывых сьведкаў прыходзіла, не знайшлі. Але нарэшце прыйшлі два лжывыя сьведкі </p><i> ì ne znahodzìlì; ì hoc′ šmat ìlžyvyh s′vedkaǔ pryhodzìla, ne znajšlì. Ale narèšce pryjšlì dva lžyvyâ s′vedkì </i>


text:
і сказалі: Ён казаў: "магу разбурыць храм Божы і за тры дні збудаваць яго". </p><i> ì skazalì: Ën kazaǔ: "magu razburyc′ hram Božy ì za try dnì zbudavac′ âgo". </i>


text:
І ўстаўшы, першасьвятар сказаў Яму: чаму нічога не адказваеш, што яны супроць Цябе сьведчаць? </p><i> Ì ǔstaǔšy, peršas′vâtar skazaǔ Âmu: čamu nìčoga ne adkazvaeš, što âny suproc′ Câbe s′vedčac′? </i>


text:
А Ісус маўчаў. І першасьвятар сказаў Яму: заклінаю Цябе Богам жывым, скажы нам, ці Ты Хрыстос, Сын Божы? </p><i> A Ìsus maǔčaǔ. Ì peršas′vâtar skazaǔ Âmu: zaklìnaû Câbe Bogam žyvym, skažy nam, cì Ty Hrystos, Syn Božy? </i>


text:
Кажа яму Ісус: <t><J>ты сказаў; нават маўляю вам: ад сёньня ўгледзіце Сына Чалавечага, што сядзіць праваруч сілы і ідзе на аблоках нябесных.</J></t> </p><i> Kaža âmu Ìsus: <t><J>ty skazaǔ; navat maǔlâû vam: ad sën′nâ ǔgledzìce Syna Čalavečaga, što sâdzìc′ pravaruč sìly ì ìdze na ablokah nâbesnyh.</J></t> </i>


text:
<pb/>Тады першасьвятар разадраў адзеньне сваё і сказаў: Ён блюзьнерыць. Навошта яшчэ нам сьведкі? Вось, вы чулі блюзьнерства Ягонае! </p><i> Tady peršas′vâtar razadraǔ adzen′ne svaë ì skazaǔ: Ën blûz′neryc′. Navošta âščè nam s′vedkì? Vos′, vy čulì blûz′nerstva Âgonae! </i>


text:
Як вам здаецца? А яны сказалі ў адказ: варты сьмерці. </p><i> Âk vam zdaecca? A âny skazalì ǔ adkaz: varty s′mercì. </i>


text:
Тады плявалі Яму ў твар і тузалі Яго; а іншыя білі па шчоках. </p><i> Tady plâvalì Âmu ǔ tvar ì tuzalì Âgo; a ìnšyâ bìlì pa ščokah. </i>


text:
і казалі: скажы нам, Хрысьце, хто ўдарыў Цябе? </p><i> ì kazalì: skažy nam, Hrys′ce, hto ǔdaryǔ Câbe? </i>


text:
<pb/>А Пётр сядзеў звонку на дварэ. І падышла да яго адна служанка і сказала: і ты быў зь Ісусам Галілеянінам. </p><i> A Pëtr sâdzeǔ zvonku na dvarè. Ì padyšla da âgo adna služanka ì skazala: ì ty byǔ z′ Ìsusam Galìleânìnam. </i>


text:
Але ён адрокся перад усімі, сказаўшы: ня ведаю, што ты кажаш. </p><i> Ale ën adroksâ perad usìmì, skazaǔšy: nâ vedaû, što ty kažaš. </i>


text:
А калі ён выходзіў за браму, убачыла яго другая, і кажа тым, што былі там: і гэты быў зь Ісусам Назарэем. </p><i> A kalì ën vyhodzìǔ za bramu, ubačyla âgo drugaâ, ì kaža tym, što bylì tam: ì gèty byǔ z′ Ìsusam Nazarèem. </i>


text:
І зноў адрокся ён, прысягнуўшы: я ня ведаю Гэтага Чалавека. </p><i> Ì znoǔ adroksâ ën, prysâgnuǔšy: â nâ vedaû Gètaga Čalaveka. </i>


text:
Крыху пазьней падышлі тыя, што стаялі, і сказалі Пятру: сапраўды і ты зь іх, бо і гаворка твая выдае цябе. </p><i> Kryhu paz′nej padyšlì tyâ, što staâlì, ì skazalì Pâtru: sapraǔdy ì ty z′ ìh, bo ì gavorka tvaâ vydae câbe. </i>


text:
Тады ён пачаў прысягаць і бажыцца: я ня ведаю Гэтага Чалавека. І тут жа засьпяваў певень. </p><i> Tady ën pačaǔ prysâgac′ ì bažycca: â nâ vedaû Gètaga Čalaveka. Ì tut ža zas′pâvaǔ peven′. </i>


text:
І згадаў Пётр словы, сказаныя яму Ісусам: <J>перш чым засьпявае певень, тройчы адрачэшся ад Мяне.</J> І выйшаўшы вонкі, плакаў горка. </p><i> Ì zgadaǔ Pëtr slovy, skazanyâ âmu Ìsusam: <J>perš čym zas′pâvae peven′, trojčy adračèšsâ ad Mâne.</J> Ì vyjšaǔšy vonkì, plakaǔ gorka. </i>


text:
<pb/>Калі ж настала раніца, зрабілі нараду ўсе першасьвятары і старэйшыны народу супраць Ісуса, каб аддаць Яго на сьмерць: </p><i> Kalì ž nastala ranìca, zrabìlì naradu ǔse peršas′vâtary ì starèjšyny narodu suprac′ Ìsusa, kab addac′ Âgo na s′merc′: </i>


text:
і зьвязаўшы Яго, завялі і перадалі яго Понцію Пілату, намесьніку. </p><i> ì z′vâzaǔšy Âgo, zavâlì ì peradalì âgo Poncìû Pìlatu, names′nìku. </i>


text:
<pb/>Тады Юда, які выдаў Яго, убачыўшы, што засудзілі Яго, і раскаяўшыся, аддаў трыццаць срэбранікаў першасьвятарам і старэйшынам, </p><i> Tady Ûda, âkì vydaǔ Âgo, ubačyǔšy, što zasudzìlì Âgo, ì raskaâǔšysâ, addaǔ tryccac′ srèbranìkaǔ peršas′vâtaram ì starèjšynam, </i>


text:
кажучы: зграшыў я, прадаўшы кроў нявінную. Яны ж сказалі: што нам да таго? глядзі сам. </p><i> kažučy: zgrašyǔ â, pradaǔšy kroǔ nâvìnnuû. Âny ž skazalì: što nam da tago? glâdzì sam. </i>


text:
І кінуўшы срэбранікі ў храме, ён адышоў; і пайшоўшы, павесіўся. </p><i> Ì kìnuǔšy srèbranìkì ǔ hrame, ën adyšoǔ; ì pajšoǔšy, pavesìǔsâ. </i>


text:
Першасьвятары, узяўшы срэбранікі, сказалі: не дазваляецца класьці іх у храмавую скарбніцу, бо гэта цана крыві. </p><i> Peršas′vâtary, uzâǔšy srèbranìkì, skazalì: ne dazvalâecca klas′cì ìh u hramavuû skarbnìcu, bo gèta cana kryvì. </i>


text:
І зрабіўшы нараду, купілі на іх поле ганчара для пахаваньня чужынцаў; </p><i> Ì zrabìǔšy naradu, kupìlì na ìh pole gančara dlâ pahavan′nâ čužyncaǔ; </i>


text:
таму і называецца поле тое "полем крыві" па сёньняшні дзень; </p><i> tamu ì nazyvaecca pole toe "polem kryvì" pa sën′nâšnì dzen′; </i>


text:
тады збылося сказанае праз прарока Ерамію, які кажа: і ўзялі трыццаць срэбранікаў, цану Ацэненага, Якога ацанілі сыны Ізраілевыя, </p><i> tady zbylosâ skazanae praz praroka Eramìû, âkì kaža: ì ǔzâlì tryccac′ srèbranìkaǔ, canu Acènenaga, Âkoga acanìlì syny Ìzraìlevyâ, </i>


text:
і далі іх за поле ганчара, як сказаў мне Гасподзь. </p><i> ì dalì ìh za pole gančara, âk skazaǔ mne Gaspodz′. </i>


text:
<pb/>Ісус жа стаў перад намесьнікам. І спытаўся ў Яго намесьнік, кажучы: Ты Цар Юдэйскі? А Ісус сказаў яму: <J>ты кажаш.</J> </p><i> Ìsus ža staǔ perad names′nìkam. Ì spytaǔsâ ǔ Âgo names′nìk, kažučy: Ty Car Ûdèjskì? A Ìsus skazaǔ âmu: <J>ty kažaš.</J> </i>


text:
І калі вінавацілі Яго першасьвятары і старэйшыны, Ён нічога не адказваў. </p><i> Ì kalì vìnavacìlì Âgo peršas′vâtary ì starèjšyny, Ën nìčoga ne adkazvaǔ. </i>


text:
Тады кажа Яму Пілат: ці ня чуеш, колькі сьведчаць супроць Цябе? </p><i> Tady kaža Âmu Pìlat: cì nâ čueš, kol′kì s′vedčac′ suproc′ Câbe? </i>


text:
І не адказваў яму на ніводнае слова, так што намесьнік вельмі зьдзіўляўся. </p><i> Ì ne adkazvaǔ âmu na nìvodnae slova, tak što names′nìk vel′mì z′dzìǔlâǔsâ. </i>


text:
<pb/>А на сьвята намесьнік меў звычай выпускаць народу аднаго вязьня, якога б хацелі. </p><i> A na s′vâta names′nìk meǔ zvyčaj vypuskac′ narodu adnago vâz′nâ, âkoga b hacelì. </i>


text:
І вось, як сабраліся яны, сказаў ім Пілат: каго хочаце, каб я выпусьціў вам: Вараву ці Ісуса, Якога завуць Хрыстом? </p><i> Ì vos′, âk sabralìsâ âny, skazaǔ ìm Pìlat: kago hočace, kab â vypus′cìǔ vam: Varavu cì Ìsusa, Âkoga zavuc′ Hrystom? </i>


text:
<pb/>Тым часам, як сядзеў ён на судовым месцы, жонка ягоная паслала яму сказаць: не рабі нічога Праведніку Таму, бо я сёньня ў сьне шмат адцярпела за Яго. </p><i> Tym časam, âk sâdzeǔ ën na sudovym mescy, žonka âgonaâ paslala âmu skazac′: ne rabì nìčoga Pravednìku Tamu, bo â sën′nâ ǔ s′ne šmat adcârpela za Âgo. </i>


text:
Але першасьвятары і старэйшыны падбухторылі люд прасіць Вараву, а Ісуса загубіць. </p><i> Ale peršas′vâtary ì starèjšyny padbuhtorylì lûd prasìc′ Varavu, a Ìsusa zagubìc′. </i>


text:
Тады намесьнік сказаў у адказ: каго хочаце з двух, каб я выпусьціў вам? Яны сказалі: Вараву. </p><i> Tady names′nìk skazaǔ u adkaz: kago hočace z dvuh, kab â vypus′cìǔ vam? Âny skazalì: Varavu. </i>


text:
Кажа ім Пілат: што ж мне зрабіць зь Ісусам, Якога завуць Хрыстом? Кажуць яму ўсе: хай будзе ўкрыжаваны! </p><i> Kaža ìm Pìlat: što ž mne zrabìc′ z′ Ìsusam, Âkoga zavuc′ Hrystom? Kažuc′ âmu ǔse: haj budze ǔkryžavany! </i>


text:
А намесьнік сказаў: якое ж ліха ўчыніў Ён? Але яны яшчэ мацней крычалі: хай будзе ўкрыжаваны! </p><i> A names′nìk skazaǔ: âkoe ž lìha ǔčynìǔ Ën? Ale âny âščè macnej kryčalì: haj budze ǔkryžavany! </i>


text:
Пілат, бачачы, што нічога не дапамагае, а неспакой расьце, узяў вады і ўмыў рукі перад людзьмі, кажучы: невінаваты я ў крыві Праведніка Гэтага; глядзеце самі. </p><i> Pìlat, bačačy, što nìčoga ne dapamagae, a nespakoj ras′ce, uzâǔ vady ì ǔmyǔ rukì perad lûdz′mì, kažučy: nevìnavaty â ǔ kryvì Pravednìka Gètaga; glâdzece samì. </i>


text:
<pb/>І, адказваючы, увесь люд сказаў: Кроў Ягоная на нас і на дзецях нашых. </p><i> Ì, adkazvaûčy, uves′ lûd skazaǔ: Kroǔ Âgonaâ na nas ì na dzecâh našyh. </i>


text:
Тады выпусьціў ім Вараву, а Ісуса, біўшы, аддаў на крыжаваньне. </p><i> Tady vypus′cìǔ ìm Varavu, a Ìsusa, bìǔšy, addaǔ na kryžavan′ne. </i>


text:
<pb/>Тады воіны намесьнікавы, узяўшы Ісуса ў прэторыю, сабралі на Яго цэлы полк, </p><i> Tady voìny names′nìkavy, uzâǔšy Ìsusa ǔ prètoryû, sabralì na Âgo cèly polk, </i>


text:
і, сплёўшы вянок зь цёрну, усклалі на галаву Яму і далі Яму ў правую руку кій, і, укленчыўшы перад Ім, кпілі зь Яго, кажучы: радуйся, Цар Юдэйскі! </p><i> ì, splëǔšy vânok z′ cërnu, usklalì na galavu Âmu ì dalì Âmu ǔ pravuû ruku kìj, ì, uklenčyǔšy perad Ìm, kpìlì z′ Âgo, kažučy: radujsâ, Car Ûdèjskì! </i>


text:
і плявалі на Яго і, узяўшы кій, білі па галаве Яго. </p><i> ì plâvalì na Âgo ì, uzâǔšy kìj, bìlì pa galave Âgo. </i>


text:
І калі назьдзекаваліся зь Яго, зьнялі зь Яго пурпуру і апранулі Яго ў адзежу Ягоную, і павялі Яго на крыжаваньне. </p><i> Ì kalì naz′dzekavalìsâ z′ Âgo, z′nâlì z′ Âgo purpuru ì apranulì Âgo ǔ adzežu Âgonuû, ì pavâlì Âgo na kryžavan′ne. </i>


text:
<pb/>Выходзячы, спаткалі яны аднаго Кірынеяніна, імем Сымон: яго і прымусілі несьці крыж Ягоны. </p><i> Vyhodzâčy, spatkalì âny adnago Kìryneânìna, ìmem Symon: âgo ì prymusìlì nes′cì kryž Âgony. </i>


text:
І прыйшоўшы на месца, якое называецца Галгофа, што азначае "месца чарапоў", </p><i> Ì pryjšoǔšy na mesca, âkoe nazyvaecca Galgofa, što aznačae "mesca čarapoǔ", </i>


text:
далі Яму піць воцату, зьмяшанага з жоўцю; і, пакаштаваўшы, не хацеў піць. </p><i> dalì Âmu pìc′ vocatu, z′mâšanaga z žoǔcû; ì, pakaštavaǔšy, ne haceǔ pìc′. </i>


text:
Тыя, што ўкрыжавалі Яго, дзялілі вопратку Ягоную, кідаючы жэрабя; </p><i> Tyâ, što ǔkryžavalì Âgo, dzâlìlì vopratku Âgonuû, kìdaûčy žèrabâ; </i>


text:
і зьмясьцілі над галавою Ягонай надпіс зь віною Яго: Гэты ёсьць Ісус, Цар Юдэйскі. </p><i> ì z′mâs′cìlì nad galavoû Âgonaj nadpìs z′ vìnoû Âgo: Gèty ës′c′ Ìsus, Car Ûdèjskì. </i>


text:
Тады ўкрыжавалі зь Ім двух разбойнікаў: аднаго па правы бок, а другога па левы. </p><i> Tady ǔkryžavalì z′ Ìm dvuh razbojnìkaǔ: adnago pa pravy bok, a drugoga pa levy. </i>


text:
А тыя, што міма праходзілі, зьневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі </p><i> A tyâ, što mìma prahodzìlì, z′nevažalì Âgo, kìvaûčy galovamì svaìmì </i>


text:
і кажучы: Ты, што разбураеш храм і за тры дні будуеш! уратуй Сябе Самога. Калі Ты Сын Божы, сыйдзі з крыжа. </p><i> ì kažučy: Ty, što razburaeš hram ì za try dnì budueš! uratuj Sâbe Samoga. Kalì Ty Syn Božy, syjdzì z kryža. </i>


text:
Падобна і першасьвятары з кніжнікамі і старэйшынамі і фарысэямі, насьміхаючыся, казалі: </p><i> Padobna ì peršas′vâtary z knìžnìkamì ì starèjšynamì ì farysèâmì, nas′mìhaûčysâ, kazalì: </i>


text:
іншых ратаваў, а Самога Сябе ня можа ўратаваць. Калі Ён Цар Ізраілеў, хай цяпер сыйдзе з крыжа, і ўверуем у Яго; </p><i> ìnšyh ratavaǔ, a Samoga Sâbe nâ moža ǔratavac′. Kalì Ën Car Ìzraìleǔ, haj câper syjdze z kryža, ì ǔveruem u Âgo; </i>


text:
спадзяваўся на Бога: хай цяпер выбавіць Яго, калі Ён угодны Яму. Бо Ён сказаў: Я Божы Сын. </p><i> spadzâvaǔsâ na Boga: haj câper vybavìc′ Âgo, kalì Ën ugodny Âmu. Bo Ën skazaǔ: Â Božy Syn. </i>


text:
Таксама і разбойнікі, укрыжаваныя зь Ім, зьневажалі Яго. </p><i> Taksama ì razbojnìkì, ukryžavanyâ z′ Ìm, z′nevažalì Âgo. </i>


text:
<pb/>Ад шостай жа гадзіны цемра настала па ўсёй зямлі да гадзіны дзявятай. </p><i> Ad šostaj ža gadzìny cemra nastala pa ǔsëj zâmlì da gadzìny dzâvâtaj. </i>


text:
а каля дзявятай гадзіны ўскрыкнуў Ісус моцным голасам, кажучы: <J>Ілі, Ілі! ламб савахвані?</J> што азначае: <J>Божа Мой, Божа Мой! чаму Ты Мяне пакінуў?</J> </p><i> a kalâ dzâvâtaj gadzìny ǔskryknuǔ Ìsus mocnym golasam, kažučy: <J>Ìlì, Ìlì! lamb savahvanì?</J> što aznačae: <J>Boža Moj, Boža Moj! čamu Ty Mâne pakìnuǔ?</J> </i>


text:
Некаторыя, што стаялі там, чуючы гэта, казалі: Ільлю кліча Ён. </p><i> Nekatoryâ, što staâlì tam, čuûčy gèta, kazalì: Ìl′lû klìča Ën. </i>


text:
І адразу пабег адзін зь іх, узяў губку, намачыў у воцат і, насадзіўшы на кій, даваў Яму піць; </p><i> Ì adrazu pabeg adzìn z′ ìh, uzâǔ gubku, namačyǔ u vocat ì, nasadzìǔšy na kìj, davaǔ Âmu pìc′; </i>


text:
а другія казалі: пастой; пабачым, ці прыйдзе Ільля ўратаваць Яго. </p><i> a drugìâ kazalì: pastoj; pabačym, cì pryjdze Ìl′lâ ǔratavac′ Âgo. </i>


text:
А Ісус, зноў ўскрыкнуўшы моцным голасам, выпусьціў дух. </p><i> A Ìsus, znoǔ ǔskryknuǔšy mocnym golasam, vypus′cìǔ duh. </i>


text:
І вось, завеса храма разадралася напалам, зьверху данізу; і зямля здрыганулася: і каменьне раскалолася; </p><i> Ì vos′, zavesa hrama razadralasâ napalam, z′verhu danìzu; ì zâmlâ zdryganulasâ: ì kamen′ne raskalolasâ; </i>


text:
і магілы расчыніліся; і многія целы памерлых паўсталі; </p><i> ì magìly rasčynìlìsâ; ì mnogìâ cely pamerlyh paǔstalì; </i>


text:
і выйшаўшы з магілаў пасьля ўваскрэсеньня Ягонага, увайшлі ў сьвяты горад і явіліся многім. </p><i> ì vyjšaǔšy z magìlaǔ pas′lâ ǔvaskrèsen′nâ Âgonaga, uvajšlì ǔ s′vâty gorad ì âvìlìsâ mnogìm. </i>


text:
А сотнік і тыя, што зь ім вартавалі Ісуса, бачачы землятрус і ўсё, што адбылося, перапалохаліся вельмі і казалі: сапраўды Ён быў Сын Божы. </p><i> A sotnìk ì tyâ, što z′ ìm vartavalì Ìsusa, bačačy zemlâtrus ì ǔsë, što adbylosâ, perapalohalìsâ vel′mì ì kazalì: sapraǔdy Ën byǔ Syn Božy. </i>


text:
Там былі таксама і глядзелі здалёк многія жанчыны, якія ішлі сьледам за Ісусам з Галілеі, служачы Яму; </p><i> Tam bylì taksama ì glâdzelì zdalëk mnogìâ žančyny, âkìâ ìšlì s′ledam za Ìsusam z Galìleì, služačy Âmu; </i>


text:
сярод іх былі Марыя Магдаліна і Марыя, маці Якава і Ёсіі, і маці сыноў Зевядзеевых. </p><i> sârod ìh bylì Maryâ Magdalìna ì Maryâ, macì Âkava ì Ësìì, ì macì synoǔ Zevâdzeevyh. </i>


text:
<pb/>Калі ж зьвечарэла, прыйшоў багаты чалавек з Арыматэі, імем Язэп, які таксама вучыўся ў Ісуса; </p><i> Kalì ž z′večarèla, pryjšoǔ bagaty čalavek z Arymatèì, ìmem Âzèp, âkì taksama vučyǔsâ ǔ Ìsusa; </i>


text:
ён, прыйшоўшы да Пілата, прасіў Цела Ісусавага. Тады Пілат загадаў аддаць Цела. </p><i> ën, pryjšoǔšy da Pìlata, prasìǔ Cela Ìsusavaga. Tady Pìlat zagadaǔ addac′ Cela. </i>


text:
І ўзяўшы Цела, Язэп абгарнуў яго чыстым палатном </p><i> Ì ǔzâǔšy Cela, Âzèp abgarnuǔ âgo čystym palatnom </i>


text:
і паклаў яго ў новай сваёй магіле, якую высек у скале; і прываліўшы вялікі камень да дзьвярэй магілы, адышоў. </p><i> ì paklaǔ âgo ǔ novaj svaëj magìle, âkuû vysek u skale; ì pryvalìǔšy vâlìkì kamen′ da dz′vârèj magìly, adyšoǔ. </i>


text:
Была ж там Марыя Магдаліна і другая Марыя, якія сядзелі насупраць магілы. </p><i> Byla ž tam Maryâ Magdalìna ì drugaâ Maryâ, âkìâ sâdzelì nasuprac′ magìly. </i>


text:
<pb/>На другі дзень, які ідзе за пятніцай, сабраліся першасьвятары і фарысэі да Пілата </p><i> Na drugì dzen′, âkì ìdze za pâtnìcaj, sabralìsâ peršas′vâtary ì farysèì da Pìlata </i>


text:
і казалі: спадару! мы ўспомнілі, што ашуканец той, яшчэ калі быў жывы, сказаў: <J>"праз тры дні ўваскрэсну";</J> </p><i> ì kazalì: spadaru! my ǔspomnìlì, što ašukanec toj, âščè kalì byǔ žyvy, skazaǔ: <J>"praz try dnì ǔvaskrèsnu";</J> </i>


text:
дык вось, загадай вартаваць магілу да трэйцяга дня, каб вучні Ягоныя, прыйшоўшы ўначы, ня ўкралі Яго і не сказалі народу: "уваскрэс зь мёртвых", і будзе апошняе ашуканства горшае за першае. </p><i> dyk vos′, zagadaj vartavac′ magìlu da trèjcâga dnâ, kab vučnì Âgonyâ, pryjšoǔšy ǔnačy, nâ ǔkralì Âgo ì ne skazalì narodu: "uvaskrès z′ mërtvyh", ì budze apošnâe ašukanstva goršae za peršae. </i>


text:
А Пілат сказаў ім: маеце варту; ідзеце, ахоўвайце, як ведаеце. </p><i> A Pìlat skazaǔ ìm: maece vartu; ìdzece, ahoǔvajce, âk vedaece. </i>


text:
Яны пайшлі і ахоўвалі магілу, прыклаўшы пячатку да каменя і паставіўшы варту. </p><i> Âny pajšlì ì ahoǔvalì magìlu, pryklaǔšy pâčatku da kamenâ ì pastavìǔšy vartu. </i>


text:
<pb/>Як прайшла субота, на сьвітаньні першага дня тыдня, прыйшла Марыя Магдаліна і другая Марыя паглядзець магілу. </p><i> Âk prajšla subota, na s′vìtan′nì peršaga dnâ tydnâ, pryjšla Maryâ Magdalìna ì drugaâ Maryâ paglâdzec′ magìlu. </i>


text:
І вось, зрабіўся вялікі землятрус, бо анёл Гасподні, які сышоў зь неба, прыступіўшы, адваліў камень ад уваходу ў магілу і сядзеў на ім; </p><i> Ì vos′, zrabìǔsâ vâlìkì zemlâtrus, bo anël Gaspodnì, âkì syšoǔ z′ neba, prystupìǔšy, advalìǔ kamen′ ad uvahodu ǔ magìlu ì sâdzeǔ na ìm; </i>


text:
выгляд жа ягоны быў, як маланка, і ўбраньне ягонае белае, як сьнег. </p><i> vyglâd ža âgony byǔ, âk malanka, ì ǔbran′ne âgonae belae, âk s′neg. </i>


text:
І ад страху перад ім затрымцелі вартаўнікі, і сталі як мёртвыя. </p><i> Ì ad strahu perad ìm zatrymcelì vartaǔnìkì, ì stalì âk mërtvyâ. </i>


text:
Анёл жа, прамаўляючы да жанчын, сказаў: ня бойцеся вы; бо ведаю, што вы шукаеце Ісуса ўкрыжаванага; </p><i> Anël ža, pramaǔlâûčy da žančyn, skazaǔ: nâ bojcesâ vy; bo vedaû, što vy šukaece Ìsusa ǔkryžavanaga; </i>


text:
няма Яго тут; Ён уваскрэс, як сказаў; падыдзеце, пабачце месца, дзе ляжаў Гасподзь; </p><i> nâma Âgo tut; Ën uvaskrès, âk skazaǔ; padydzece, pabačce mesca, dze lâžaǔ Gaspodz′; </i>


text:
ды ідзеце хутчэй, скажэце вучням Ягоным, што Ён уваскрэс зь мёртвых і сустрэне вас у Галілеі: там Яго ўбачыце; вось я сказаў вам. </p><i> dy ìdzece hutčèj, skažèce vučnâm Âgonym, što Ën uvaskrès z′ mërtvyh ì sustrène vas u Galìleì: tam Âgo ǔbačyce; vos′ â skazaǔ vam. </i>


text:
І пайшоўшы сьпешна ад магілы, яны са страхам і радасьцю вялікаю пабеглі паведаміць вучням Ягоным; </p><i> Ì pajšoǔšy s′pešna ad magìly, âny sa straham ì radas′cû vâlìkaû pabeglì pavedamìc′ vučnâm Âgonym; </i>


text:
калі ж ішлі яны паведаміць вучням Ягоным, і вось, Ісус сустрэў іх і сказаў: <J>радуйцеся!</J> І яны, прыступіўшы, абхапілі ногі Ягоныя і пакланяліся Яму. </p><i> kalì ž ìšlì âny pavedamìc′ vučnâm Âgonym, ì vos′, Ìsus sustrèǔ ìh ì skazaǔ: <J>radujcesâ!</J> Ì âny, prystupìǔšy, abhapìlì nogì Âgonyâ ì paklanâlìsâ Âmu. </i>


text:
Тады кажа ім Ісус: <J>ня бойцеся; ідзеце, паведаміце братам Маім, каб ішлі ў Галілею, і там яны ўбачаць мяне.</J> </p><i> Tady kaža ìm Ìsus: <J>nâ bojcesâ; ìdzece, pavedamìce bratam Maìm, kab ìšlì ǔ Galìleû, ì tam âny ǔbačac′ mâne.</J> </i>


text:
<pb/>А калі яны ішлі, дык некаторыя з варты, увайшоўшы ў горад, паведамілі першасьвятарам усё, што адбылося. </p><i> A kalì âny ìšlì, dyk nekatoryâ z varty, uvajšoǔšy ǔ gorad, pavedamìlì peršas′vâtaram usë, što adbylosâ. </i>


text:
І яны, сабраўшыся са старэйшынамі і зрабіўшы нараду, немалыя грошы далі воінам, </p><i> Ì âny, sabraǔšysâ sa starèjšynamì ì zrabìǔšy naradu, nemalyâ grošy dalì voìnam, </i>


text:
кажучы: скажэце, што вучні Ягоныя, уначы прыйшоўшы, укралі Яго, калі мы спалі; </p><i> kažučy: skažèce, što vučnì Âgonyâ, unačy pryjšoǔšy, ukralì Âgo, kalì my spalì; </i>


text:
і калі чуткі пра гэта дойдуць да намесьніка, мы пераканаем яго і вас ад няпрыемнасьці ўратуем. </p><i> ì kalì čutkì pra gèta dojduc′ da names′nìka, my perakanaem âgo ì vas ad nâpryemnas′cì ǔratuem. </i>


text:
Яны ж, узяўшы грошы, зрабілі, як навучаныя былі. І пранеслася слова гэтае сярод Юдэяў аж да сёньняшняга дня. </p><i> Âny ž, uzâǔšy grošy, zrabìlì, âk navučanyâ bylì. Ì praneslasâ slova gètae sârod Ûdèâǔ až da sën′nâšnâga dnâ. </i>


text:
<pb/>Адзінаццаць жа вучняў пайшлі ў Галілею, на гару, куды загадаў ім Ісус; </p><i> Adzìnaccac′ ža vučnâǔ pajšlì ǔ Galìleû, na garu, kudy zagadaǔ ìm Ìsus; </i>


text:
і, убачыўшы Яго, пакланіліся Яму; а другія засумняваліся. </p><i> ì, ubačyǔšy Âgo, paklanìlìsâ Âmu; a drugìâ zasumnâvalìsâ. </i>


text:
І, прыступіўшы, Ісус сказаў ім: <J>дадзена Мне ўсякая ўлада на небе і на зямлі:</J> </p><i> Ì, prystupìǔšy, Ìsus skazaǔ ìm: <J>dadzena Mne ǔsâkaâ ǔlada na nebe ì na zâmlì:</J> </i>


text:
<J>дык ідзеце, навучайце ўсе народы, хрысьцячы іх у імя Айца і Сына і Сьвятога Духа,</J> </p><i> <J>dyk ìdzece, navučajce ǔse narody, hrys′câčy ìh u ìmâ Ajca ì Syna ì S′vâtoga Duha,</J> </i>


text:
<pb/><J>вучачы іх выконваць усё, што Я запаведаў вам; і вось, Я з вамі ва ўсе дні да сканчэньня веку. Амін.</J> </p><i> <J>vučačy ìh vykonvac′ usë, što Â zapavedaǔ vam; ì vos′, Â z vamì va ǔse dnì da skančèn′nâ veku. Amìn.</J> </i>


text:
<pb/>Пачатак Дабравесьця Ісуса Хрыста, Сына Божага, </p><i> Pačatak Dabraves′câ Ìsusa Hrysta, Syna Božaga, </i>


text:
<pb/>як напісана ў прарокаў: <t>"вось, Я пасылаю анёла Майго перад Табою".</t> </p><i> âk napìsana ǔ prarokaǔ: <t>"vos′, Â pasylaû anëla Majgo perad Taboû".</t> </i>


text:
<t>"Голас таго, хто кліча ў пустыні: падрыхтуйце шлях Госпаду, простымі зрабеце сьцежкі Яму".</t> </p><i> <t>"Golas tago, hto klìča ǔ pustynì: padryhtujce šlâh Gospadu, prostymì zrabece s′cežkì Âmu".</t> </i>


text:
<pb/>Зьявіўся Ян, хрысьцячы ў пустыні і прапаведуючы хрышчэньне пакаяньня на дараваньне грахоў. </p><i> Z′âvìǔsâ Ân, hrys′câčy ǔ pustynì ì prapaveduûčy hryščèn′ne pakaân′nâ na daravan′ne grahoǔ. </i>


text:
І выходзілі да яго ўся краіна Юдэйская і Ерусалімляне; і хрысьціліся ў яго ўсе ў рацэ Ярдане, спавядаючыся ў грахах сваіх. </p><i> Ì vyhodzìlì da âgo ǔsâ kraìna Ûdèjskaâ ì Erusalìmlâne; ì hrys′cìlìsâ ǔ âgo ǔse ǔ racè Ârdane, spavâdaûčysâ ǔ grahah svaìh. </i>


text:
А ў Яна была вопратка зь вярблюджага воласу і скураны пояс на паясьніцы ягонай, і еў акрыды і дзікі мёд. </p><i> A ǔ Âna byla vopratka z′ vârblûdžaga volasu ì skurany poâs na paâs′nìcy âgonaj, ì eǔ akrydy ì dzìkì mëd. </i>


text:
І прапаведаваў, кажучы: ідзе за мною Мацнейшы за мяне, у Якога я ня варты, нахіліўшыся, разьвязаць рэмень абутку Ягонага; </p><i> Ì prapavedavaǔ, kažučy: ìdze za mnoû Macnejšy za mâne, u Âkoga â nâ varty, nahìlìǔšysâ, raz′vâzac′ rèmen′ abutku Âgonaga; </i>


text:
я хрысьціў вас вадою, а Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым. </p><i> â hrys′cìǔ vas vadoû, a Ën budze hrys′cìc′ vas Duham S′vâtym. </i>


text:
<pb/>І было ў тыя дні, прыйшоў Ісус з Назарэта Галілейскага і хрысьціўся ў Яна ў Ярдане. </p><i> Ì bylo ǔ tyâ dnì, pryjšoǔ Ìsus z Nazarèta Galìlejskaga ì hrys′cìǔsâ ǔ Âna ǔ Ârdane. </i>


text:
І калі выходзіў з вады, убачыў адразу Ян, як адчыніліся нябёсы, і Духа, як голуба, Які сыходзіў на Яго. </p><i> Ì kalì vyhodzìǔ z vady, ubačyǔ adrazu Ân, âk adčynìlìsâ nâbësy, ì Duha, âk goluba, Âkì syhodzìǔ na Âgo. </i>


text:
І голас быў зь нябёсаў: "Ты Сын Мой Любасны, Якога Я ўпадабаў". </p><i> Ì golas byǔ z′ nâbësaǔ: "Ty Syn Moj Lûbasny, Âkoga Â ǔpadabaǔ". </i>


text:
<pb/>І адразу пасьля гэтага Дух вядзе Яго ў пустыню. </p><i> Ì adrazu pas′lâ gètaga Duh vâdze Âgo ǔ pustynû. </i>


text:
І быў Ён там у пустыні сорак дзён, спакушаны сатаною, і быў са зьвярамі; і анёлы слугавалі Яму. </p><i> Ì byǔ Ën tam u pustynì sorak dzën, spakušany satanoû, ì byǔ sa z′vâramì; ì anëly slugavalì Âmu. </i>


text:
<pb/>А пасьля таго, як прададзены быў Ян, прыйшоў Ісус ў Галілею, прапаведуючы Дабравесьце Царства Божага, </p><i> A pas′lâ tago, âk pradadzeny byǔ Ân, pryjšoǔ Ìsus ǔ Galìleû, prapaveduûčy Dabraves′ce Carstva Božaga, </i>


text:
і кажучы, што прыйшоў час і наблізілася Царства Божае: <J>пакайцеся і веруйце ў Дабравесьце.</J> </p><i> ì kažučy, što pryjšoǔ čas ì nablìzìlasâ Carstva Božae: <J>pakajcesâ ì verujce ǔ Dabraves′ce.</J> </i>


text:
<pb/>А праходзячы каля мора Галілейскага, убачыў Сымона і Андрэя, брата ягонага, якія закідвалі мярэжы ў мора, бо яны былі рыбакі. </p><i> A prahodzâčy kalâ mora Galìlejskaga, ubačyǔ Symona ì Andrèâ, brata âgonaga, âkìâ zakìdvalì mârèžy ǔ mora, bo âny bylì rybakì. </i>


text:
І сказаў ім Ісус: <J>ідзеце за Мною, і Я зраблю вас лаўцамі людзей.</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm Ìsus: <J>ìdzece za Mnoû, ì Â zrablû vas laǔcamì lûdzej.</J> </i>


text:
І яны адразу, пакінуўшы мярэжы свае, пайшлі за Ім. </p><i> Ì âny adrazu, pakìnuǔšy mârèžy svae, pajšlì za Ìm. </i>


text:
І прайшоўшы адтуль далей, Ён угледзеў Якава Зевядзеевага і Яна, брата ягонага, таксама ў лодцы; яны ладзілі мярэжы, </p><i> Ì prajšoǔšy adtul′ dalej, Ën ugledzeǔ Âkava Zevâdzeevaga ì Âna, brata âgonaga, taksama ǔ lodcy; âny ladzìlì mârèžy, </i>


text:
і адразу заклікаў іх. І яны, пакінуўшы бацьку свайго Зевядзея ў лодцы з работнікамі, пайшлі за Ім. </p><i> ì adrazu zaklìkaǔ ìh. Ì âny, pakìnuǔšy bac′ku svajgo Zevâdzeâ ǔ lodcy z rabotnìkamì, pajšlì za Ìm. </i>


text:
<pb/>І прыходзяць у Капернаум; і неўзабаве ў суботу ўвайшоў Ён у сынагогу і вучыў. </p><i> Ì pryhodzâc′ u Kapernaum; ì neǔzabave ǔ subotu ǔvajšoǔ Ën u synagogu ì vučyǔ. </i>


text:
І зьдзіўляліся з вучэньня Ягонага, бо Ён вучыў іх як той, хто ўладу мае, а не як кніжнікі. </p><i> Ì z′dzìǔlâlìsâ z vučèn′nâ Âgonaga, bo Ën vučyǔ ìh âk toj, hto ǔladu mae, a ne âk knìžnìkì. </i>


text:
У сынагозе іхняй быў чалавек, апанаваны духам нячыстым, і закрычаў: </p><i> U synagoze ìhnâj byǔ čalavek, apanavany duham nâčystym, ì zakryčaǔ: </i>


text:
кінь, што Табе да нас, Ісусе Назаранін? Ты прыйшоў пагубіць нас! ведаю Цябе, хто Ты, Сьвяты Божы. </p><i> kìn′, što Tabe da nas, Ìsuse Nazaranìn? Ty pryjšoǔ pagubìc′ nas! vedaû Câbe, hto Ty, S′vâty Božy. </i>


text:
Але Ісус загразіў яму, кажучы: <J>змоўкні і выйдзі зь яго.</J> </p><i> Ale Ìsus zagrazìǔ âmu, kažučy: <J>zmoǔknì ì vyjdzì z′ âgo.</J> </i>


text:
Тады дух нячысты, скалануўшы яго і закрычаўшы зычным голасам, выйшаў зь яго. </p><i> Tady duh nâčysty, skalanuǔšy âgo ì zakryčaǔšy zyčnym golasam, vyjšaǔ z′ âgo. </i>


text:
І жахнуліся ўсе, і пыталіся адзін у аднаго: што гэта? што гэта за вучэньне новае, што Ён і духам нячыстым загадвае і яны слухаюцца Яго. </p><i> Ì žahnulìsâ ǔse, ì pytalìsâ adzìn u adnago: što gèta? što gèta za vučèn′ne novae, što Ën ì duham nâčystym zagadvae ì âny sluhaûcca Âgo. </i>


text:
І хутка разышлася пра Яго пагалоска па ўсіх землях вакол Галілеі. </p><i> Ì hutka razyšlasâ pra Âgo pagaloska pa ǔsìh zemlâh vakol Galìleì. </i>


text:
<pb/>Выйшаўшы неўзабаве з сынагогі, прыйшлі ў дом Сымона і Андрэя зь Якавам і Янам. </p><i> Vyjšaǔšy neǔzabave z synagogì, pryjšlì ǔ dom Symona ì Andrèâ z′ Âkavam ì Ânam. </i>


text:
А Сымонава цешча ляжала ў гарачцы; і адразу кажуць Яму пра яе. </p><i> A Symonava cešča lâžala ǔ garačcy; ì adrazu kažuc′ Âmu pra âe. </i>


text:
Падышоўшы, Ён падняў яе, узяў яе за руку; і гарачка адразу пакінула яе, і яна пачала слугаваць ім. </p><i> Padyšoǔšy, Ën padnâǔ âe, uzâǔ âe za ruku; ì garačka adrazu pakìnula âe, ì âna pačala slugavac′ ìm. </i>


text:
А як зьмяркалася, калі заходзіла сонца, прыносілі да Яго ўсіх хворых і апанаваных дэманамі. </p><i> A âk z′mârkalasâ, kalì zahodzìla sonca, prynosìlì da Âgo ǔsìh hvoryh ì apanavanyh dèmanamì. </i>


text:
І Ён ацаліў многіх, што цярпелі ад розных хваробаў; выгнаў шмат дэманаў і не дазваляў дэманам гаварыць, бо яны ведалі, што Ён Хрыстос. </p><i> Ì Ën acalìǔ mnogìh, što cârpelì ad roznyh hvarobaǔ; vygnaǔ šmat dèmanaǔ ì ne dazvalâǔ dèmanam gavaryc′, bo âny vedalì, što Ën Hrystos. </i>


text:
<pb/>А нараніцу, устаўшы на досьвітку, выйшаў і пайшоў у пустэльнае месца, і там маліўся. </p><i> A naranìcu, ustaǔšy na dos′vìtku, vyjšaǔ ì pajšoǔ u pustèl′nae mesca, ì tam malìǔsâ. </i>


text:
і, знайшоўшы Яго, кажуць Яму: усе шукаюць Цябе. </p><i> ì, znajšoǔšy Âgo, kažuc′ Âmu: use šukaûc′ Câbe. </i>


text:
Ён кажа ім: <J>хадзем у бліжэйшыя селішчы і гарады, каб Мне і там зьвеставаць, бо Я на тое і прыйшоў.</J> </p><i> Ën kaža ìm: <J>hadzem u blìžèjšyâ selìščy ì garady, kab Mne ì tam z′vestavac′, bo Â na toe ì pryjšoǔ.</J> </i>


text:
<pb/>І Ён зьвеставаў у сынагогах іхніх па ўсёй Галілеі, і выганяў дэманаў. </p><i> Ì Ën z′vestavaǔ u synagogah ìhnìh pa ǔsëj Galìleì, ì vyganâǔ dèmanaǔ. </i>


text:
<pb/>Прыходзіць да Яго пракажоны і, просячы Яго на каленях, кажа Яму: калі хочаш, можаш мяне ачысьціць. </p><i> Pryhodzìc′ da Âgo prakažony ì, prosâčy Âgo na kalenâh, kaža Âmu: kalì hočaš, možaš mâne ačys′cìc′. </i>


text:
<pb/>Ісус, умілажаліўшыся зь яго, працягнуў руку, дакрануўся да яго і сказаў яму: <J>хачу, ачысьціся.</J> </p><i> Ìsus, umìlažalìǔšysâ z′ âgo, pracâgnuǔ ruku, dakranuǔsâ da âgo ì skazaǔ âmu: <J>haču, ačys′cìsâ.</J> </i>


text:
Пасьля гэтага слова праказа адразу сыйшла зь яго, і ён стаўся чыстым. </p><i> Pas′lâ gètaga slova prakaza adrazu syjšla z′ âgo, ì ën staǔsâ čystym. </i>


text:
І гнеўна выгаварыўшы яму, адразу прагнаў яго </p><i> Ì gneǔna vygavaryǔšy âmu, adrazu pragnaǔ âgo </i>


text:
і сказаў яму: <J>глядзі, нікому нічога не кажы; а ідзі, пакажыся сьвятару і ахвяруй за ачышчэньне тваё, што загадаў Майсей, на сьведчаньне ім.</J> </p><i> ì skazaǔ âmu: <J>glâdzì, nìkomu nìčoga ne kažy; a ìdzì, pakažysâ s′vâtaru ì ahvâruj za ačyščèn′ne tvaë, što zagadaǔ Majsej, na s′vedčan′ne ìm.</J> </i>


text:
А ён, выйшаўшы, пачаў абвяшчаць і расказваць пра тое, што адбылося, так што Ісус ня мог ужо адкрыта ўвайсьці ў горад, а быў звонку, у мясьцінах пустэльных. І прыходзілі да Яго адусюль. </p><i> A ën, vyjšaǔšy, pačaǔ abvâščac′ ì raskazvac′ pra toe, što adbylosâ, tak što Ìsus nâ mog užo adkryta ǔvajs′cì ǔ gorad, a byǔ zvonku, u mâs′cìnah pustèl′nyh. Ì pryhodzìlì da Âgo adusûl′. </i>


text:
<pb/>Праз колькі дзён Ён прыйшоў у Капернаум і стала вядома, што Ён у доме. </p><i> Praz kol′kì dzën Ën pryjšoǔ u Kapernaum ì stala vâdoma, što Ën u dome. </i>


text:
Адразу сабраліся многія, так што ўжо і за дзьвярыма ня было месца, і Ён казаў ім слова. </p><i> Adrazu sabralìsâ mnogìâ, tak što ǔžo ì za dz′vâryma nâ bylo mesca, ì Ën kazaǔ ìm slova. </i>


text:
І прыйшлі да Яго з паралізаваным, якога несьлі чацьвёра: </p><i> Ì pryjšlì da Âgo z paralìzavanym, âkoga nes′lì čac′vëra: </i>


text:
і, ня маючы як падысьці да Яго празь людзей, разабралі дах дома, дзе Ён быў і, пракапаўшыся, апусьцілі пасьцель, на якой ляжаў паралізаваны. </p><i> ì, nâ maûčy âk padys′cì da Âgo praz′ lûdzej, razabralì dah doma, dze Ën byǔ ì, prakapaǔšysâ, apus′cìlì pas′cel′, na âkoj lâžaǔ paralìzavany. </i>


text:
Ісус, як убачыў веру іхнюю, кажа пралізаванаму: <J>дзіця! даруюцца табе грахі твае.</J> </p><i> Ìsus, âk ubačyǔ veru ìhnûû, kaža pralìzavanamu: <J>dzìcâ! daruûcca tabe grahì tvae.</J> </i>


text:
Тут сядзелі некаторыя кніжнікі і разважалі ў сэрцах сваіх: </p><i> Tut sâdzelì nekatoryâ knìžnìkì ì razvažalì ǔ sèrcah svaìh: </i>


text:
Чаго Ён так блюзьнерыць? хто можа дараваць грахі, акрамя аднаго Бога? </p><i> Čago Ën tak blûz′neryc′? hto moža daravac′ grahì, akramâ adnago Boga? </i>


text:
Ісус, адразу пазнаўшы духам Сваім, што яны так разважаюць самі ў сабе, сказаў ім: <J>навошта вы так разважаеце ў сэрцах вашых?</J> </p><i> Ìsus, adrazu paznaǔšy duham Svaìm, što âny tak razvažaûc′ samì ǔ sabe, skazaǔ ìm: <J>navošta vy tak razvažaece ǔ sèrcah vašyh?</J> </i>


text:
<J>што лягчэй? альбо сказаць паралізаванаму: "даруюцца табе грахі?" альбо сказаць: "устань, вазьмі сваю пасьцель і хадзі?",</J> </p><i> <J>što lâgčèj? al′bo skazac′ paralìzavanamu: "daruûcca tabe grahì?" al′bo skazac′: "ustan′, vaz′mì svaû pas′cel′ ì hadzì?",</J> </i>


text:
<J>але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі,</J> - кажа паралізаванаму: </p><i> <J>ale kab vy vedalì, što Syn Čalavečy mae ǔladu na zâmlì daravac′ grahì,</J> - kaža paralìzavanamu: </i>


text:
<J>табе кажу: устань, вазьмі пасьцель тваю і ідзі ў дом твой.</J> </p><i> <J>tabe kažu: ustan′, vaz′mì pas′cel′ tvaû ì ìdzì ǔ dom tvoj.</J> </i>


text:
Той адразу ўстаў і, узяўшы пасьцель, выйшаў перад усімі, так што ўсе дзіву даваліся і славілі Бога, кажучы: ніколі нічога такога мы ня бачылі. </p><i> Toj adrazu ǔstaǔ ì, uzâǔšy pas′cel′, vyjšaǔ perad usìmì, tak što ǔse dzìvu davalìsâ ì slavìlì Boga, kažučy: nìkolì nìčoga takoga my nâ bačylì. </i>


text:
<pb/>І выйшаў Ісус зноў да мора; і ўсе людзі пайшлі да Яго, і Ён вучыў іх. </p><i> Ì vyjšaǔ Ìsus znoǔ da mora; ì ǔse lûdzì pajšlì da Âgo, ì Ën vučyǔ ìh. </i>


text:
Праходзячы, убачыў Ён Лявія Алфеевага, які сядзеў каля мытні, і кажа яму: <J>ідзі за Мною.</J> І той, устаўшы, пайшоў за Ім. </p><i> Prahodzâčy, ubačyǔ Ën Lâvìâ Alfeevaga, âkì sâdzeǔ kalâ mytnì, ì kaža âmu: <J>ìdzì za Mnoû.</J> Ì toj, ustaǔšy, pajšoǔ za Ìm. </i>


text:
І калі Ісус узьляжаў у доме ягоным, узьляжалі зь Ім і вучні Ягоныя і многія мытнікі і грэшнікі; бо шмат іх было, і яны ішлі сьледам за Ім. </p><i> Ì kalì Ìsus uz′lâžaǔ u dome âgonym, uz′lâžalì z′ Ìm ì vučnì Âgonyâ ì mnogìâ mytnìkì ì grèšnìkì; bo šmat ìh bylo, ì âny ìšlì s′ledam za Ìm. </i>


text:
Кніжнікі і фарысэі, убачыўшы, што Ён есьць з мытнікамі і грэшнікамі, казалі вучням Ягоным: як гэта Ён есьць і п'е з мытнікамі і грэшнікамі? </p><i> Knìžnìkì ì farysèì, ubačyǔšy, što Ën es′c′ z mytnìkamì ì grèšnìkamì, kazalì vučnâm Âgonym: âk gèta Ën es′c′ ì p'e z mytnìkamì ì grèšnìkamì? </i>


text:
Пачуўшы, Ісус кажа ім: <J>не здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя; Я прыйшоў заклікаць ня праведнікаў, а грэшнікаў да пакаяньня.</J> </p><i> Pačuǔšy, Ìsus kaža ìm: <J>ne zdarovyâ maûc′ patrèbu ǔ lekary, a hvoryâ; Â pryjšoǔ zaklìkac′ nâ pravednìkaǔ, a grèšnìkaǔ da pakaân′nâ.</J> </i>


text:
<pb/>Вучні Янавыя і фарысэйскія пасьцілі. Прыходзяць да Яго і кажуць: чаму вучні Янавыя і фарысэйскія посьцяць, а Твае вучні ня посьцяць? </p><i> Vučnì Ânavyâ ì farysèjskìâ pas′cìlì. Pryhodzâc′ da Âgo ì kažuc′: čamu vučnì Ânavyâ ì farysèjskìâ pos′câc′, a Tvae vučnì nâ pos′câc′? </i>


text:
І сказаў ім Ісус: <J>ці могуць пасьціць сыны харомаў шлюбных, калі зь імі малады? Пакуль зь імі малады, ня могуць пасьціць;</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm Ìsus: <J>cì moguc′ pas′cìc′ syny haromaǔ šlûbnyh, kalì z′ ìmì malady? Pakul′ z′ ìmì malady, nâ moguc′ pas′cìc′;</J> </i>


text:
<J>але прыйдуць дні, калі адымецца ў іх малады, і тады будуць пасьціць у тыя дні.</J> </p><i> <J>ale pryjduc′ dnì, kalì adymecca ǔ ìh malady, ì tady buduc′ pas′cìc′ u tyâ dnì.</J> </i>


text:
<pb/><J>Ніхто да старое адзежыны ня прышывае латкі зь нябеленага палатна: інакш зноў прышытае аддзярэцца ад старога, і дзірка будзе яшчэ горшая.</J> </p><i> <J>Nìhto da staroe adzežyny nâ pryšyvae latkì z′ nâbelenaga palatna: ìnakš znoǔ pryšytae addzârècca ad staroga, ì dzìrka budze âščè goršaâ.</J> </i>


text:
<J>Ніхто ня ўлівае віна маладога ў мяхі старыя: інакш маладое віно парве мяхі, і віно выцеча, і мяхі прападуць; а віно маладое трэба ўліваць у мяхі новыя.</J> </p><i> <J>Nìhto nâ ǔlìvae vìna maladoga ǔ mâhì staryâ: ìnakš maladoe vìno parve mâhì, ì vìno vyceča, ì mâhì prapaduc′; a vìno maladoe trèba ǔlìvac′ u mâhì novyâ.</J> </i>


text:
<pb/>І давялося Яму ў суботу праходзіць засеянымі палямі, і вучні Ягоныя дарогаю пачалі зрываць калосьсе. </p><i> Ì davâlosâ Âmu ǔ subotu prahodzìc′ zaseânymì palâmì, ì vučnì Âgonyâ darogaû pačalì zryvac′ kalos′se. </i>


text:
І фарысэі сказалі Яму: глядзі, што яны робяць у суботу, чаго нельга рабіць. </p><i> Ì farysèì skazalì Âmu: glâdzì, što âny robâc′ u subotu, čago nel′ga rabìc′. </i>


text:
Ён сказаў ім: <J>няўжо вы ніколі ня чыталі, што зрабіў Давід, калі меў патрэбу і згаладаўся сам і тыя, што былі зь ім?</J> </p><i> Ën skazaǔ ìm: <J>nâǔžo vy nìkolì nâ čytalì, što zrabìǔ Davìd, kalì meǔ patrèbu ì zgaladaǔsâ sam ì tyâ, što bylì z′ ìm?</J> </i>


text:
<J>Як увайшоў ён у дом Божы пры першасьвятары Авіятары і еў пакладныя хлябы, якіх нельга было есьці нікому акрамя сьвятароў, і даў тым, што былі зь ім?</J> </p><i> <J>Âk uvajšoǔ ën u dom Božy pry peršas′vâtary Avìâtary ì eǔ pakladnyâ hlâby, âkìh nel′ga bylo es′cì nìkomu akramâ s′vâtaroǔ, ì daǔ tym, što bylì z′ ìm?</J> </i>


text:
І сказаў ім: <J>субота дзеля чалавека, а не чалавек дзеля суботы;</J> </p><i> Ì skazaǔ ìm: <J>subota dzelâ čalaveka, a ne čalavek dzelâ suboty;</J> </i>


text:
<J>таму Сын Чалавечы ёсьць гаспадар і суботы.</J> </p><i> <J>tamu Syn Čalavečy ës′c′ gaspadar ì suboty.</J> </i>


text:
<pb/>І ўвайшоў зноў у сынагогу; там быў чалавек з высахлаю рукою. </p><i> Ì ǔvajšoǔ znoǔ u synagogu; tam byǔ čalavek z vysahlaû rukoû. </i>


text:
І сачылі за Ім, ці не ацаліць яго ў суботу, каб зьвінаваціць Яго. </p><i> Ì sačylì za Ìm, cì ne acalìc′ âgo ǔ subotu, kab z′vìnavacìc′ Âgo. </i>


text:
А Ён кажа чалавеку з сухою рукою: <J>стань пасярэдзіне.</J> </p><i> A Ën kaža čalaveku z suhoû rukoû: <J>stan′ pasârèdzìne.</J> </i>


text:
А ім кажа: <J>ці належыць у суботу дабро чыніць, альбо зло чыніць?</J> душу ўратаваць, альбо загубіць? Але яны маўчалі. </p><i> A ìm kaža: <J>cì naležyc′ u subotu dabro čynìc′, al′bo zlo čynìc′?</J> dušu ǔratavac′, al′bo zagubìc′? Ale âny maǔčalì. </i>


text:
І з гневам на іх паглядзеўшы, смуткуючы па ачарсьцьвеньні сэрцаў іхніх, кажа таму чалавеку: <J>працягні руку тваю.</J> Той працягнуў, і стала рука ягоная здаровая, як другая. </p><i> Ì z gnevam na ìh paglâdzeǔšy, smutkuûčy pa ačars′c′ven′nì sèrcaǔ ìhnìh, kaža tamu čalaveku: <J>pracâgnì ruku tvaû.</J> Toj pracâgnuǔ, ì stala ruka âgonaâ zdarovaâ, âk drugaâ. </i>


text:
Фарысэі, выйшаўшы, адразу зладзілі зь ірадыянамі нараду супраць Яго, як бы загубіць Яго. </p><i> Farysèì, vyjšaǔšy, adrazu zladzìlì z′ ìradyânamì naradu suprac′ Âgo, âk by zagubìc′ Âgo. </i>


text:
<pb/>Але Ісус з вучнямі Сваімі адышоў да мора, і за Ім пайшло мноства людзей з Галілеі, Юдэі, </p><i> Ale Ìsus z vučnâmì Svaìmì adyšoǔ da mora, ì za Ìm pajšlo mnostva lûdzej z Galìleì, Ûdèì, </i>


text:
Ерусаліма, Ідума і з-за Ярдана. І з навакольляў Тыра і Сідона, пачуўшы, што Ён рабіў, ішлі да Яго ў вялікім мностве. </p><i> Erusalìma, Ìduma ì z-za Ârdana. Ì z navakol′lâǔ Tyra ì Sìdona, pačuǔšy, što Ën rabìǔ, ìšlì da Âgo ǔ vâlìkìm mnostve. </i>


text:
І сказаў вучням Сваім, каб напагатове была Яму лодка, з прычыны шматлюдзтва, каб ня ціснулі на Яго. </p><i> Ì skazaǔ vučnâm Svaìm, kab napagatove byla Âmu lodka, z pryčyny šmatlûdztva, kab nâ cìsnulì na Âgo. </i>


text:
Бо многіх Ён ацаліў, так што тыя, хто быў хворы, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго. </p><i> Bo mnogìh Ën acalìǔ, tak što tyâ, hto byǔ hvory, kìdalìsâ da Âgo, kab dakranucca da Âgo. </i>


text:
І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, падалі перад Ім і крычалі: Ты - Сын Божы. </p><i> Ì duhì nâčystyâ, kalì bačylì Âgo, padalì perad Ìm ì kryčalì: Ty - Syn Božy. </i>


text:
Але Ён строга выгаворваў ім, каб не адкрывалі Яго. </p><i> Ale Ën stroga vygavorvaǔ ìm, kab ne adkryvalì Âgo. </i>


text:
<pb/>Потым узышоў на гару і паклікаў да Сябе, каго Сам хацеў; і пайшлі да Яго. </p><i> Potym uzyšoǔ na garu ì paklìkaǔ da Sâbe, kago Sam haceǔ; ì pajšlì da Âgo. </i>


text:
І паставіў дванаццацёх, каб зь Ім былі і каб пасылаць іх зьвеставаць, </p><i> Ì pastavìǔ dvanaccacëh, kab z′ Ìm bylì ì kab pasylac′ ìh z′vestavac′, </i>


text:
і каб мелі яны ўладу ацаляць ад хваробаў і выганяць дэманаў: </p><i> ì kab melì âny ǔladu acalâc′ ad hvarobaǔ ì vyganâc′ dèmanaǔ: </i>


text:
Якава Зевядзеевага і Яна, брата Якаўлевага, даўшы ім імёны Воанергес, гэта азначае, "сыны громавыя"; </p><i> Âkava Zevâdzeevaga ì Âna, brata Âkaǔlevaga, daǔšy ìm ìmëny Voanerges, gèta aznačae, "syny gromavyâ"; </i>


text:
Андрэя, Піліпа, Барталамея, Мацьвея, Тамаша, Якава Алфеевага, Тадэя, Сымона Кананіта </p><i> Andrèâ, Pìlìpa, Bartalameâ, Mac′veâ, Tamaša, Âkava Alfeevaga, Tadèâ, Symona Kananìta </i>


text:
<pb/>Прыходзяць у дом; і зноў зьбіраецца люд, так што яны не маглі нават хлеба паесьці. </p><i> Pryhodzâc′ u dom; ì znoǔ z′bìraecca lûd, tak što âny ne maglì navat hleba paes′cì. </i>


text:
І пачуўшы, блізкія Ягоныя пайшлі забраць Яго, бо казалі, што Ён не ў сабе. </p><i> Ì pačuǔšy, blìzkìâ Âgonyâ pajšlì zabrac′ Âgo, bo kazalì, što Ën ne ǔ sabe. </i>


text:
А кніжнікі, якія прыйшлі зь Ерусаліма, казалі, што Ён мае ў Сабе Вэльзэвула і што выганяе дэманаў сілаю дэманскага князя. </p><i> A knìžnìkì, âkìâ pryjšlì z′ Erusalìma, kazalì, što Ën mae ǔ Sabe Vèl′zèvula ì što vyganâe dèmanaǔ sìlaû dèmanskaga knâzâ. </i>


text:
<pb/>І паклікаўшы іх, казаў ім прытчамі: <J>як можа сатана выганяць сатану?</J> </p><i> Ì paklìkaǔšy ìh, kazaǔ ìm prytčamì: <J>âk moža satana vyganâc′ satanu?</J> </i>


text:
<J>Калі царства разьдзеліцца самое ў сабе, ня можа ўстояць царства тое;</J> </p><i> <J>Kalì carstva raz′dzelìcca samoe ǔ sabe, nâ moža ǔstoâc′ carstva toe;</J> </i>


text:
<J>і калі дом разьдзеліцца сам у сабе, ня можа ўстояць дом той;</J> </p><i> <J>ì kalì dom raz′dzelìcca sam u sabe, nâ moža ǔstoâc′ dom toj;</J> </i>


text:
<pb/><J>і калі сатана паўстаў на самога сябе і разьдзяліўся, ня можа ўстояць, а настаў канец ягоны.</J> </p><i> <J>ì kalì satana paǔstaǔ na samoga sâbe ì raz′dzâlìǔsâ, nâ moža ǔstoâc′, a nastaǔ kanec âgony.</J> </i>


text:
<J>Ніхто, увайшоўшы ў дом дужага, ня можа зрабаваць рэчаў ягоных, калі сьпярша ня зьвяжа дужага, - і тады зрабуе дом ягоны.</J> </p><i> <J>Nìhto, uvajšoǔšy ǔ dom dužaga, nâ moža zrabavac′ rèčaǔ âgonyh, kalì s′pârša nâ z′vâža dužaga, - ì tady zrabue dom âgony.</J> </i>


text:
<J>Праўду кажу вам: дараваныя будуць сынам чалавечым усе грахі і блюзьнерствы, якімі б ні блюзьнерылі;</J> </p><i> <J>Praǔdu kažu vam: daravanyâ buduc′ synam čalavečym use grahì ì blûz′nerstvy, âkìmì b nì blûz′nerylì;</J> </i>


text:
<J>але хто будзе блюзьнерыць на Духа Сьвятога, таму ня будзе дараваньня вавекі, а падлягае ён вечнай асудзе.</J> </p><i> <J>ale hto budze blûz′neryc′ na Duha S′vâtoga, tamu nâ budze daravan′nâ vavekì, a padlâgae ën večnaj asudze.</J> </i>


text:
Гэта сказаў Ён, бо казалі: у Ім нячысты дух. </p><i> Gèta skazaǔ Ën, bo kazalì: u Ìm nâčysty duh. </i>


text:
<pb/>І прыйшлі Маці і браты Ягоныя і, стоячы звонку, паслалі да Яго паклікаць Яго. </p><i> Ì pryjšlì Macì ì braty Âgonyâ ì, stoâčy zvonku, paslalì da Âgo paklìkac′ Âgo. </i>


text:
Каля Яго сядзеў люд. І сказалі Яму: вось, Маці Твая і браты Твае і сёстры Твае, вонкі, пытаюцца Цябе. </p><i> Kalâ Âgo sâdzeǔ lûd. Ì skazalì Âmu: vos′, Macì Tvaâ ì braty Tvae ì sëstry Tvae, vonkì, pytaûcca Câbe. </i>


text:
І адказаў ім: <J>хто Маці Мая і браты Мае?</J> </p><i> Ì adkazaǔ ìm: <J>hto Macì Maâ ì braty Mae?</J> </i>


text:
І азірнуўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: <J>вось маці Мая і браты Мае;</J> </p><i> Ì azìrnuǔšy tyh, što sâdzelì vakol Âgo, kaža: <J>vos′ macì Maâ ì braty Mae;</J> </i>


text:
<J>бо, хто будзе выконваць волю Божую, той Мне брат і сястра і маці.</J> </p><i> <J>bo, hto budze vykonvac′ volû Božuû, toj Mne brat ì sâstra ì macì.</J> </i>


text:
<pb/>І зноў пачаў вучыць каля мора; і сабралася да Яго мноства людзей, так што Ён увайшоў у лодку і быў на моры, а ўвесь люд быў на зямлі каля мора. </p><i> Ì znoǔ pačaǔ vučyc′ kalâ mora; ì sabralasâ da Âgo mnostva lûdzej, tak što Ën uvajšoǔ u lodku ì byǔ na mory, a ǔves′ lûd byǔ na zâmlì kalâ mora. </i>


text:
І вучыў іх прытчамі многа і ў вучэньні Сваім казаў ім: </p><i> Ì vučyǔ ìh prytčamì mnoga ì ǔ vučèn′nì Svaìm kazaǔ ìm: </i>


text:
<J>слухайце: вось, выйшаў сейбіт сеяць;</J> </p><i> <J>sluhajce: vos′, vyjšaǔ sejbìt seâc′;</J> </i>


text:
<J>і калі сеяў, сталася так, што іншае ўпала ўскрай дарогі, і наляцелі птушкі і падзяўблі тое;</J> </p><i> <J>ì kalì seâǔ, stalasâ tak, što ìnšae ǔpala ǔskraj darogì, ì nalâcelì ptuškì ì padzâǔblì toe;</J> </i>


text:
<pb/><J>іншае ўпала на камяністую мясьціну, дзе няшмат было зямлі, і неўзабаве ўзышло, таму што зямля была там ня глыбокая;</J> </p><i> <J>ìnšae ǔpala na kamânìstuû mâs′cìnu, dze nâšmat bylo zâmlì, ì neǔzabave ǔzyšlo, tamu što zâmlâ byla tam nâ glybokaâ;</J> </i>


text:
<J>а калі ўзышло сонца, завяла і, як ня мела карэньня, засохла;</J> </p><i> <J>a kalì ǔzyšlo sonca, zavâla ì, âk nâ mela karèn′nâ, zasohla;</J> </i>


text:
<J>іншае ўпала на церне, і церне вырасла і заглушыла насеньне, яно не дало плоду;</J> </p><i> <J>ìnšae ǔpala na cerne, ì cerne vyrasla ì zaglušyla nasen′ne, âno ne dalo plodu;</J> </i>


